Einar
Store norske leksikon,Språk og litteratur,Språkvitenskapens fagdisipliner,Onomastikk,Personnavn,Fornavn,Guttenavn
Einar er eit mannsnamn som går tilbake til det norrøne Ein-arr. I dette toledda namnet tyder forleddet ‘aleine, eineståande’ og etterleddet ‘krigar’.
Einar er eit av dei få samansette nordiske namna som har meiningsfull tyding som heilskap: ‘eineståande, framifrå krigar’.Namnet har fleire variantar: Ejnar, Ejner, Einar, Ener, Einer.Namnedag er 26. september. Endre har også namnedag denne dagen. Personar med namnet Einar  Einar i «Brand» (1866) av Henrik Ibsen.  Namnet Einar vart kjent i Tyskland gjennom Marie Hamsuns barnebøker (1924–1957), bl.a. om Langerudbarna. Eit utval personar med namnet Einar, og som er omtalt i Store norske leksikon:  Einar Tambarskjelve (980–1050)  Einar Lundby (1894–1978)  Einar Dønnum (1897–1947)  Einar Gerhardsen (1897–1987)  Einar Rose (1898–1979)  Einar Skjæraasen (1900–1966)  Einar Granum (1920–1992)  Einar Økland (1940)  Einar Førde (1943–2004)  Einar Hareide – designer (1959)  Ole Einar Bjørndalen (1974)  Bjørn Einar Romøren (1981) Namnestatistikk I perioden 1900–2017 var det omtrent 27800 menn (fødde i Noreg) som hadde Einar som det einaste førenamnet eller som det fyrste av fleire. Les meir i Store norske leksikon mannsnamn   førenamn, mellomnamn, etternamn   personnamn Litteratur Elmevik, Lennart 1982: Fisl. einherjar ‘krigare i Valhall’ och några andra fornord. sammansättningar med ein-. [Saga och Sed].[/li][li]  Janzén, Assar 1947: De fornvästnordiska personnamnen. [Nordisk kultur 7].