navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ឈ្មោះថៃ: ទម្រង់អាសយដ្ឋាន

ទម្រង់អាសយដ្ឋាន 
កាល​ពី​មុន ពាក្យ​ផ្សេង​ៗ​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​សម្រាប់​និយាយ​ពី​បុរស និង​ស្ត្រី។ នាយ (นาย) ឬ អាយ (อ้าย) ត្រូវបានប្រើមុនឈ្មោះបុរស។ អាំ ដែង ( อำแดง ) ឬ អ៊ី ( អ៊ី ) ត្រូវបានប្រើមុនឈ្មោះស្ត្រី។ បុរស​ម្នាក់​ឈ្មោះ ស៊ំឆៃ ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​ថា នាយស៊ំឆៃ ឬ អ៊ី ស៊ំឆៃ ។ ស្ត្រី​ម្នាក់​ឈ្មោះ សោម ស្រី ត្រូវ​បាន​គេ​ដាក់​ឈ្មោះ​ថា អែម ដែង សោមស្រី ឬ អ៊ីសោមស្រី ។ មិនមានច្បាប់ទាក់ទងនឹងរឿងនេះទេ វាជាទម្លាប់សុទ្ធសាធ។ 

នៅឆ្នាំ 1917 រាមាទី 6 បានប្រកាសច្បាប់ថ្មី "ទម្រង់អាសយដ្ឋានសម្រាប់ស្ត្រី 1917" ។ ទង្វើនេះបានកំណត់ទម្រង់ថ្មីនៃអាសយដ្ឋាន នាងសាវ (นางสาว) ('Miss') សម្រាប់ស្ត្រីដែលមិនទាន់រៀបការ (ពាក្យដែលប្រើក្នុងទង្វើគឺ "ស្ត្រីគ្មានប្តី") និង នាង (นาง) ('Missus' [Mrs .]) សម្រាប់ស្ត្រីដែលបានរៀបការ ('ស្ត្រីរៀបការឬស្ត្រីដែលមានប្តី') ។ ពេល​ស្ត្រី​រៀប​ការ​ហើយ នាង​ត្រូវ​ប្រើ​អាស័យដ្ឋាន​ នាង មុន​នឹង​ដាក់​ឈ្មោះ​ពេញ​មួយ​ជីវិត ទោះ​នាង​លែង​លះ ឬ​មេម៉ាយ​ក៏​ដោយ។ ទម្រង់បែបបទនៃអាសយដ្ឋាននេះត្រូវបានអនុវត្តចំពោះមនុស្សសាមញ្ញ មិនមែនចំពោះស្ត្រីក្នុងគ្រួសាររាជវង្ស ឬអភិជនទេ។ 

នៅឆ្នាំ 1921 ស្តេចបានប្រកាសទម្រង់នៃអាសយដ្ឋានសម្រាប់ក្មេងស្រី។ លោក​បាន​បញ្ជាក់​ថា «​ក្មេងស្រី​» មានន័យថា ស្ត្រី​អាយុ​ក្រោម ១៥​ឆ្នាំ​។ ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា នាងសាវ ដូច​ជា​ស្ត្រី​មាន​អាយុ​ចាប់​ពី ១៥​ឆ្នាំ​ឡើង​ទៅ និង​មិន​ទាន់​បាន​រៀប​ការ (មាន​ន័យ​ថា "រៀបការ​ជាមួយ​បុរស")។ 

ទម្រង់អាសយដ្ឋានសម្រាប់ស្ត្រីច្បាប់ឆ្នាំ 2008 អាណត្តិដែលស្ត្រីរៀបការឬលែងលះអាចជ្រើសរើសប្រើ នាង ឬ នាងសាវ មុនឈ្មោះដែលបានផ្តល់ឱ្យ។ វាផ្តល់ឱ្យស្ត្រីដែលរៀបការហើយនូវសិទ្ធិក្នុងការផ្លាស់ប្តូរឯកសារទាំងអស់របស់នាង (អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ ប័ណ្ណបើកបរ គណនីធនាគារ) ដើម្បីបញ្ចូលចំណងជើងឈ្មោះ នាងសាវ មុនឈ្មោះរបស់នាង។ 

សព្វថ្ងៃនេះ នៅក្នុង សុន្ទរកថាដ៏គួរសម ជនជាតិថៃនិយាយគ្នាទៅវិញទៅមកដោយឈ្មោះមួយ Segaller, p. 212. នាំមុខដោយ ឋានៈគួរសម <i id="mw9w">ឃុន</i> ជាពិសេសជាមួយបុគ្គលដែលមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ ឬមានភាពខុសគ្នាជាសាធារណៈ។[ ត្រូវការដកស្រង់ ] ឈ្មោះគ្រួសារថៃត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយភ្ជាប់ជាមួយឈ្មោះដែលបានផ្តល់ឱ្យ ហើយមនុស្សមិនត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយឈ្មោះគ្រួសាររបស់ពួកគេតែមួយមុខនោះទេ។  ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយថៃ បោះពុម្ព និងនិយាយ បន្ទាប់ពីការលើកឡើងដំបូង ប្រាប់មនុស្សតាមឈ្មោះដែលបានផ្តល់ឱ្យ លុះត្រាតែមនុស្សពីរនាក់ដែលមានឈ្មោះដូចគ្នា ស្ថិតនៅក្នុងផ្នែកប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយដូចគ្នា។ នៅក្នុងករណីទាំងនោះ ឈ្មោះពេញត្រូវបានប្រើ។ កាសែត​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​ធ្វើ​តាម​ច្បាប់​ដដែល។ Segaller, p. 212-213. បញ្ជីរាយឈ្មោះប្រជាជនតាមឈ្មោះដែលបានផ្តល់ឱ្យ។
ឈ្មោះថៃ: ឈ្មោះរាជវង្សនិងថ្លៃថ្នូរ

ឈ្មោះរាជវង្សនិងថ្លៃថ្នូរ 
ស្តេចអាស៊ីបូព៌ា ច្រើនតែយក ព្រះនាមឡើងគ្រងរាជ្យ នៅពេលឡើងសោយរាជ្យ ដូចដែលបានធ្វើនៅក្នុង ប្រទេសថៃ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ លើស​ពី​នេះ​ទៅ​ទៀត មុខ​វិជ្ជា​នៃ​ក្សត្រ​មួយ​អង្គ​អាច​នឹង​ទទួល​បាន​ទាំង​ងារ​និង​ព្រះ​នាម​ដូច​ជា​ក្នុង​ករណី​របស់​ស៊ីង (ឬ ​សិង្ហ ) ស៊ីងហាសេនី (  ) ដែលបានទទួលគោរមងារជា ចៅពញា និងព្រះនាមថា ពោធិនទេឆា (    .)

ស្តេច រាមាទី ១ និង រាមាទី២ បានទទួលងារជាអភិជន និងព្រះនាមមុននឹងគេយកព្រះនាមរាជវង្ស ដែលបន្ទាប់មកត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរដោយស្តេចជាបន្តបន្ទាប់។ ដោយសារ​ទាំង​ឋានៈ ឬ​ឈ្មោះ​មិន​មាន​លក្ខណៈ​ពិសេស​នោះ​ទេ វា​ជា​ទម្លាប់​ក្នុង​ការ​រាយ​ឈ្មោះ​ចំណងជើង​ខ្ពស់​បំផុត ហើយ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​មុន​គេ​តាម​ពីក្រោយ​ដោយ​អតីត​ឈ្មោះ និង​ឋានៈ (និង​ឈ្មោះ​ផ្ទាល់ខ្លួន និង​ត្រកូល​ក្នុង​វង់ក្រចក) តាម​តម្រូវការ។
ឈ្មោះថៃ: ការធ្វើលិបិក្រម

ការធ្វើលិបិក្រម 
យោងតាម សៀវភៅណែនាំនៃរចនាប័ទ្មទីក្រុងឈីកាហ្គោ ឈ្មោះថៃអាចត្រូវបាន ធ្វើលិបិក្រម អាស្រ័យលើការអនុវត្តបុគ្គល។ ជារឿយៗពួកវាអាចត្រូវបានសរសេរជាអក្សរក្រមក្រោមឈ្មោះដែលបានផ្តល់ឱ្យដោយគ្មានសញ្ញាក្បៀស ឬបញ្ច្រាស ប៉ុន្តែពួកវាក៏អាចត្រូវបានដាក់ជាអក្សរនៅក្រោមនាមត្រកូលដោយសញ្ញាក្បៀស និងជាមួយការបញ្ច្រាស។ "Indexes: A Chapter from The Chicago Manual of Style" (Archive). Chicago Manual of Style. Retrieved on 23 December 2014. p. 28 (PDF).
ឈ្មោះទីក្រុងព្រៃនគរ

ស្តាំ|រូបភាពតូច| កាតប៉ុស្តាល់ឆ្នាំ១៩១០ ដែលបង្ហាញឈ្មោះ "សៃហ្គន"ឬ"ព្រៃនគរ" (   ) កំណែបស្ចិមប្រទេសនៃភាសាវៀតណាម (Sài Gòn )។
ទីក្រុង​បច្ចុប្បន្ន​ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​ថា​ជាទីក្រុងហូជីមិញ (  ) បានទៅដោយឈ្មោះផ្សេងគ្នាជាច្រើនក្នុងអំឡុងពេលប្រវត្តិសាស្រ្តរបស់វា ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីការតាំងទីលំនៅដោយក្រុមជនជាតិភាគតិច វប្បធម៌ និងនយោបាយផ្សេងៗគ្នា។ ដើមឡើយគេស្គាល់ថាព្រៃនគរ ខណៈដែលជាផ្នែកមួយនៃអាណាចក្រខ្មែរ "The Khmer name for Saigon, by the way, is Prey Nokor; prey means forest, nokor home or city."  វាត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថាសាយហ្គន ក្រៅផ្លូវការដោយអ្នកតាំងលំនៅវៀតណាមដែលភៀសខ្លួនពីសង្គ្រាមទ្រិញ-ង្វៀន ទៅភាគខាងជើង។ យូរៗ​មក ការ​គ្រប់​គ្រង​ទីក្រុង និង​តំបន់​នោះ​បាន​ឆ្លង​ទៅ​ជនជាតិ​វៀតណាម ដែល​បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​ទីក្រុង​នេះ​ថាយ៉ាឌិន ។ ឈ្មោះនេះនៅតែមានរហូតដល់ពេលនៃការសញ្ជ័យរបស់បារាំង ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៨៦០ នៅពេលដែលកម្លាំងកាន់កាប់បានយកឈ្មោះសាយហ្គន សម្រាប់ទីក្រុងដែលជាទម្រង់បែបខាងលិចនៃឈ្មោះប្រពៃណីវៀតណាម។  ឈ្មោះ​បច្ចុប្បន្ន​ត្រូវ​បាន​ផ្តល់​ឱ្យ​បន្ទាប់​ពីការដួលរលំនៃទីក្រុងសាយហ្គន ក្នុង​ឆ្នាំ១៩៧៥ និង​ផ្តល់​កិត្តិយស​ដល់លោកហូជីមិញ ដែល​ជា​មេដឹកនាំ​ដំបូង​គេ​របស់វៀតណាមខាងជើង ។  ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សព្វថ្ងៃនេះ ឈ្មោះក្រៅផ្លូវការរបស់សាយហ្គន នៅតែស្ថិតក្នុងសុន្ទរកថាប្រចាំថ្ងៃ ទាំងក្នុងស្រុក និងក្រៅស្រុក ជាពិសេសក្នុងចំណោមជនភៀសខ្លួនវៀតណាម និងជនជាតិវៀតណាមភាគខាងត្បូងក្នុងស្រុក។
ឈ្មោះទីក្រុងព្រៃនគរ: ឈ្មោះខ្មែរ

ឈ្មោះខ្មែរ 
តំបន់​ដែលទីក្រុងព្រៃនគរ ​ស្ថិត​នៅ​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន​ទំនង​ជា​មាន​មនុស្ស​រស់នៅ​តាំងពី​សម័យ​បុរេប្រវត្តិ។ អាណាចក្រហ្វូណន (ទោះបីជាវានៅតែជជែកគ្នាថាតើហ្វូណនជារដ្ឋរបស់ខ្មែរក៏ដោយ) ហើយក្រោយមកចេនឡាបានរក្សាវត្តមាននៅក្នុងតំបន់ដីសណ្តទន្លេមេគង្គអស់ជាច្រើនសតវត្ស។  ទីក្រុងនេះត្រូវបានគេស្គាល់ថា ព្រៃនគរ (  ) ដល់អាណាចក្រខ្មែរដែលទំនងជារក្សាបានការតាំងទីលំនៅជាច្រើនសតវត្សមុននឹងការងើបឡើងនៅសតវត្សទី១១ និងទី១២ ។ "At the height of the Khmer Empire's economic and political strength, during the eleventh and twelfth centuries, its rulers established and fostered the growth of Prey Nokor[...] It is possible that there already had been a settlement at this location in the Mekong marshes for some centuries, depending, as Prey Nokor did, on the handling of goods traded between the countries bordering the South China Sea and the interior provinces of the empire."  ការបកស្រាយដ៏ពេញនិយមបំផុតនៃឈ្មោះ និងមួយដែលគាំទ្រដោយអតីតព្រះមហាក្សត្រខ្មែរ នរោត្តម សីហនុ បានបង្ហាញថា ឈ្មោះនេះមានន័យថា "ទីក្រុងព្រៃ" ឬ "នគរព្រៃ" - ព្រៃ មានន័យថាជម្រកព្រៃ ឬព្រៃ ហើយ នគរ ជាពាក្យខ្មែរសំស្រ្កឹត មានន័យថា ទីក្រុងឬនគរ។ "The Khmer name for Saigon, by the way, is Prey Nokor; prey means forest, nokor home or city." Norodom, Sihanouk (1980). War and Hope: The Case for Cambodia. Pantheon Books. p. 54. ISBN 0-394-51115-8. ឈ្មោះ ទីក្រុងព្រៃនគរ ( ) បច្ចុប្បន្នត្រូវបានប្រើប្រាស់សំដៅទីក្រុងហូជីមិញជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះនៃកម្ពុជា

ឈ្មោះ ប្រទេសកម្ពុជា ជា ភាសាខ្មែរ គឺ  ។ ( UNGEGN : Kâmpŭchéa, ALA-LC : Kambujā [kampuciə] ) ជាផ្លូវការ  ។ ( UNGEGN : Preăhréachéanachâkr Kâmpŭchéa, ALA-LC : Braḥrājāṇācakr Kambujā [preahriəciənaːcak kampuciə] ;  ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ' )។ ពាក្យ​នេះ​មក​ពី ​សំស្ក្រឹត  ( IAST : Kambujadeśa ) ដែលមានន័យថា "ទឹកដីនៃកម្ពុជា " ។
ឈ្មោះនៃកម្ពុជា: ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
ឈ្មោះដូចគ្នា (ឧ កម្ពុ/កម្ពុជា) ត្រូវបានរកឃើញផងដែរនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រភូមា និងថៃ ដែលសំដៅទៅលើតំបន់នានាក្នុងនគរទាំងនោះ។ ដើមកំណើត-ទេវកថា កត់ត្រាក្នុងសិលាចារឹកបក្សីចាំក្រុង ចុះថ្ងៃទី ៩៤៧ នៃគ.ស. កើតចេញពី កម្វុស្វយម្ភុវ ដែល ជាឥស្សរជនឥណ្ឌារឿងព្រេងនិទានក្រោមតំណពូជ ក្រោយមកពាណិជ្ជករ កៅណ្ឌិន្យទី១ បានទៅដល់ ឧបទ្វីបឥណ្ឌូចិន ហើយបានរៀបអភិសេកជាមួយព្រះ នាងនាគ ព្រះនាម សោម៉ា ។ វប្បធម៍ អាណាចក្រភ្នំ នៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងឥណ្ឌា។ នៅក្នុងរឿងនេះ កម្ពុជា មកពី កម្ពុ + ជា ហើយមានន័យថា "កូនចៅរបស់កម្ពុ" ។ George Coedes, Inscriptions du Cambodge, II, pp. 10, 155

និរុត្តិសាស្ត្រ សមាសធាតុរបស់វាគឺៈ preăh ("ពិសិដ្ឋ"); រាជ- ("ស្តេច, រាជ, អាណាចក្រ", ពីសំស្ក្រឹត); អាណា (មកពី ភាសាបាលី āṇā, "អំណាច, បញ្ជា, អំណាច"); ចក្រ (មកពីសំស្ក្រឹត ចក្រ មានន័យថា "កង់" ដែលជានិមិត្តសញ្ញានៃអំណាច និងការគ្រប់គ្រង)។

ឈ្មោះដែលប្រើក្នុងឱកាសផ្លូវការ ដូចជាសុន្ទរកថានយោបាយ និងកម្មវិធីព័ត៌មាន គឺជា  ។  [prɑteːh kampuciə] ព្យញ្ជនៈ "ប្រទេសនៃប្រទេសកម្ពុជា" ។ ឈ្មោះ​ដែល​ខ្មែរ​ប្រើ​ច្រើន​ជាងគេ​គឺ   ព្យញ្ជនៈ "ដីខ្មែរ" ឬ "ដីខ្មែរ" ។ ស្រុក គឺជាពាក្យ មន-ខ្មែរ ប្រហាក់ប្រហែលនឹងសំស្រ្កឹត ប្រទេស ប៉ុន្តែមិនសូវផ្លូវការ។
ឈ្មោះនៃកម្ពុជា: ឈ្មោះផ្លូវការរបស់ប្រទេសកម្ពុជាតាំងពីឯករាជ្យ

ឈ្មោះផ្លូវការរបស់ប្រទេសកម្ពុជាតាំងពីឯករាជ្យ 
ភាសាអង់គ្លេស ខ្មែរ បារាំង កាលបរិច្ឆេទ កំណត់ចំណាំ ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។   ឆ្នាំ 1953-1970 ក្រោមរបបរាជានិយម។ សាធារណរដ្ឋខ្មែរ   ១៩៧០–១៩៧៥ ក្រោមរដ្ឋាភិបាល ដឹកនាំដោយយោធា ។ របបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ   ឆ្នាំ 1975-1979 ក្រោម របបខ្មែរក្រហម ។ សាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា។   ១៩៧៩-១៩៨៩ ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់រដ្ឋាភិបាលវៀតណាម។ រដ្ឋកម្ពុជា។   ១៩៨៩-១៩៩៣ ក្រោម អាជ្ញាធរអន្តរកាលអង្គការសហប្រជាជាតិ ។ ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។   ឆ្នាំ ១៩៩៣-បច្ចុប្បន្ន របបរាជានិយមត្រូវបានស្ដារឡើងវិញក្រោម ព្រះបាទនរោត្តមសីហនុ ។
ឈ្លានាម

ឃ្លានាម (ភាសាអង់គ្លេស: Noun phrase) ជាការផ្សំរវាង នាម និង នាម ឬ នាម និង គុណនាម ដូចជា ឆ្មាខ្មៅ ជាដើម។ ក្នុងភាសាខ្មែរ ពេលខ្លះ គេហៅឃ្លានាមថា ជា កន្សោមនាម ។
កន្សោមនាម ជាទូទៅ ដើរតួជា ប្រធាន ឬ កម្មបទ នៃប្រយោគ ឬ ល្បះមួយ
ឈ្លានាម: ទម្រង់ឃ្លានាម

ទម្រង់ឃ្លានាម 
ឃ្លានាម ក្នុង ភាសាអង់គ្លេស ខុសពី ភាសាខ្មែរ បន្តិចបន្តូច ជាពិសេសគឺ លំដាប់នៃការសរសេរ ឬ បង្កើតល្បះ។
 ភាសាខ្មែរ 
ការបង្កើតឃ្លានាម ក្នុងភាសាខ្មែរ គឺ:
 នាម: ឆ្មាចាប់កណ្ដុរ
 នាម + គុណនាម: ទន្សាយធាត់មួយចេះនិយាយភាសាមនុស្សដូចក្នុងរឿងនិទាន
 នាម + កមធ: រឿងប្រលោមលោកដែលល្បីបំផុតមួយត្រូវបានគេលួចចម្លងជាច្រើនប្រទេស និង ភាសាផ្សេងៗគ្នា
 ភាសាអង់គ្លេស 
ក្នុងភាសាអង់គ្លេសវិញ ឃ្លានាម មានទម្រង់ប្រហាក់ប្រហែលភាសាខ្មែរ:
 នាម: Dogs are clever.
 គុណនាម + នាម: Black men are kicked out.
 determiner + នាម: A cat is sleeping.
 det. + គុណនាម + នាម: My old teacher is inside.
 នាម + ឃ្លា: A man with beard is smoking.
ឈ្លានាម: ភាសាខ្មែរ

ភាសាខ្មែរ 
ការបង្កើតឃ្លានាម ក្នុងភាសាខ្មែរ គឺ:
 នាម: ឆ្មាចាប់កណ្ដុរ
 នាម + គុណនាម: ទន្សាយធាត់មួយចេះនិយាយភាសាមនុស្សដូចក្នុងរឿងនិទាន
 នាម + កមធ: រឿងប្រលោមលោកដែលល្បីបំផុតមួយត្រូវបានគេលួចចម្លងជាច្រើនប្រទេស និង ភាសាផ្សេងៗគ្នា
ឈ្លានាម: ភាសាអង់គ្លេស

ភាសាអង់គ្លេស 
ក្នុងភាសាអង់គ្លេសវិញ ឃ្លានាម មានទម្រង់ប្រហាក់ប្រហែលភាសាខ្មែរ:
 នាម: Dogs are clever.
 គុណនាម + នាម: Black men are kicked out.
 determiner + នាម: A cat is sleeping.
 det. + គុណនាម + នាម: My old teacher is inside.
 នាម + ឃ្លា: A man with beard is smoking.
ឈ្លើង (រឿងខ្លី)

រឿង ឈ្លើង គឺជាប្រភេទរឿងខ្លី បែបព្រឺព្រួច ដែលបង្ហាញអំពីការស្លាប់របស់បងប្អូនស្រី២នាក់ ដោយសារសត្វឈ្លើងបានចូលទៅក្នុងខ្លួន បន្ទាប់ពីពួកគេបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងទឹកបឹងមួយកន្លែង។
ឈ្លើង (រឿងខ្លី): '''ព័ត៌មានទូទៅ'''

ព័ត៌មានទូទៅ 

 ចំណងជើង ៖ ឈ្លើង (ជាភាសាអង់គ្លេស: Leech)
 ទីកន្លែង ៖ រាជធានីភ្នំពេញ (ជាយក្រុង)
 កាល ៖ សម័យទំនើប
 ការបរិច្ឆេទសរសេរចប់ ៖ ថ្ងៃពុធ ទី០២ ខែតុលា ឆ្នាំ២០១៩
ឈ្លើង (រឿងខ្លី): '''តួអង្គ'''

តួអង្គ 

 ដានី (និស្សិត)
 ដាណែត (សិស្ស ជាប្អូនស្រី ដានី)
 ពូថន (អ្នកជិតខាង)
 ក្មេងៗមួយក្រុម

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រឿងខ្លី
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Short story
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រឿង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រឿងខ្មែរ
ញ

រូបភាពតូច| ផ្លែ ញរ​ នៅក្នុងផ្នែកឆ្លងកាត់
ផ្លែ ញរ គឺជារុក្ខជាតិម្យ៉ាងដែលអាចបរិភោគបានទាំងស្លឹកនិងផ្លែ ។
ញ: ការពិពណ៌នា

ការពិពណ៌នា 
ជួរដើមរបស់វាលាតសន្ធឹងពាសពេញ អាស៊ីអាគ្នេយ៍ និង អូស្រា្តលី ហើយត្រូវបានរីករាលដាលពាសពេញប៉ាស៊ីហ្វិកដោយ ប៉ូលីណេស៊ី ។  បច្ចុប្បន្ននេះ ប្រភេទផ្លែឈើនេះត្រូវបានដាំដុះពាសពេញតំបន់ត្រូពិច និងមាន លក្ខណ:ពីធម្មជាតិ។ វាមានពណ៍ប៉ៃតងខ្ចី ទំហំរបស់វាប្រហែលជា ៥ សង់ទីម៉ែត្រ​ ចំណែកគ្រាប់របស់វា​មានពណ៍ខ្មៅហើយ​ច្រើន ។ វាបានជួយផ្ដល់ផលប្រយោជន៍ជាច្រើនដល់មនុស្សនិងសត្វ។ ​លើសពីនេះទៅទៀតវាអាចយកមកធ្វើជាថ្នាំសម្រាប់ព្យាបាលជំងឹ ផ្សេងៗបានជាច្រើនទៀតផង
ញ: ការរីកលូតលាស់ទីជម្រក

ការរីកលូតលាស់ទីជម្រក 
រុក្ខជាតិនេះមាន ផ្កា និងផ្លែពេញមួយឆ្នាំ។ ផ្លែ​ឈើ​ជា ​ផ្លែ​ឈើ​ច្រើន​ប្រភេទ ​ដែល​មាន​ក្លិន​ស្អុយ​ពេល​ទុំ ​ផ្លែ​មានរាងពងក្រពើ  ដំបូង​ឡើយវាមាន​ពណ៌​បៃតងហើយប្រែ​ជា​ពណ៌​រាងលឿងបន្តិច បន្ទាប់​មក​ស្ទើរតែ​ពណ៌​ស​ពេល​ទុំ។ វាមាន គ្រាប់ពូជ ជាច្រើន។ 

ផ្លែ ញរ មានភាពទាក់ទាញជាពិសេសចំពោះ ស្រមោចតម្បាញ ដែលធ្វើសំបុកពីស្លឹកឈើ។  ស្រមោចទាំងនេះការពាររុក្ខជាតិពីសត្វល្អិតរុក្ខជាតិ-ប៉ារ៉ាស៊ីតមួយចំនួន។
ញ: ការប្រើប្រាស់

ការប្រើប្រាស់ 
ស្តាំ|រូបភាពតូច| ផ្លែ ញ
ភេសជ្ជៈជាច្រើនប្រភេទ (ទឹកផ្លែឈើ) ម្សៅ (ពីផ្លែឈើទុំស្ងួត ឬមិនទាន់ទុំ) ផលិតផលគ្រឿងសំអាង (ឡេ សាប៊ូ) ប្រេង (ពីគ្រាប់) ម្សៅស្លឹកឈើ (សម្រាប់វេចខ្ចប់ ឬថ្នាំគ្រាប់) ត្រូវបានណែនាំទៅក្នុងទីផ្សារអ្នកប្រើប្រាស់។ 

នៅ​ក្នុង​ទីផ្សារ​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់ វា​ត្រូវ​បាន​គេ​ដាក់​ឱ្យ​ប្រើ​ជា អាហារបំប៉ន ​ក្នុង​ទម្រង់​ជា​ច្រើន​ដូច​ជា ​ថ្នាំគ្រាប់ ផលិតផល​ស្បែក និង ទឺកផ្លែឈើ ។

 ឱសថបុរាណ
ញឹក ជូឡុង: ប្រវត្តិ

ប្រវត្តិ

សម្តេច​ចក្រី​​តេជោ​ធិបតី ញឹក ជូឡុង （涅·朱隆）កើត​នៅ​​ថ្ងៃ​ទី​២៣ ខែ​សីហា ឆ្នាំ​១៩០៨ (ឯកសារ​ខ្លះ​ថា ឆ្នាំ​១៩១០) នៅ​ក្រុង​ភ្នំពេញ។ សម្ដេច​កើត​ក្នុង​ត្រកូល​អ្នក​ជំនួញ​ខ្មែរ​កាត់​ចិន ដែល​មាន​ទំនាក់​ទំនង​យ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធ​នឹង​ព្រះ​រាជ​សំណាក់។

សម្តេច​ចក្រីតេជោ​ធិបតី​​ ញឹក ជូឡុង គឺ​ជា​បុត្រ​របស់​​ឧកញ៉ា ញឹក ថៃកុង（涅太公） អតីត​អភិបាល​ខេត្ត​ជើង​ព្រៃ និង​នាង អ៊ីង សាឡែត（黄秀莲）
ញឹក ជូឡុង: ការ​សិក្សា

ការ​សិក្សា

ចូល​រៀន​បឋម​សិក្សា​​នៅ​អនុវិទ្យាល័យ​ព្រះ​ស៊ីសុវត្ថិ និង​បន្ត​មធ្យម​សិក្សា ថ្នាក់​វិទ្យាល័យ​នៅ​សាលា Chasseloup-Laubat និង​បាន​ប្រឡង​ជាប់​ផ្នែក​ទស្សនវិជ្ជា។
ញឹក ជូឡុង: តំណែង​នានា

តំណែង​នានា

បាន​ចូល​បម្រើ​​រាជការ ក្នុង​ឋានៈ​ជា អនុ​មន្ត្រី នា​ឆ្នាំ​១៩៣២។
បន្ទាប់​មក​លោក​បាន​ធ្វើ​ជា​ភូឈួយ​ខេត្ត​ព្រៃវែង, ចៅហ្វាយ​ស្រុក​បាភ្នំ, ភូឈួយ​ខេត្ត​តាកែវ។
ឆ្នាំ​១៩៣៧ បាន​ឡើង​ជា​ចៅហ្វាយ​ខេត្ត​ពោធិសាត់ និង​ពី​ឆ្នាំ​១៩៣៩ ដល់ ១៩៤៤ ធ្វើ​ជា​ចៅហ្វាយ​ខេត្ត​កំពង់ចាម។
ញឹក ជូឡុង: នៅ​ក្នុង​សម័យ​សង្គម​រាស្ត្រ​និយម ១៩៥៥ ដល់ ១៩៧០

នៅ​ក្នុង​សម័យ​សង្គម​រាស្ត្រ​និយម ១៩៥៥ ដល់ ១៩៧០

នៅ​ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​១៩៥៥ លោក​ត្រូវ​បាន​តែង​តាំង​ជា​ឯក​អគ្គ​រាជទូត​ព្រះ​រាជ​អាណាចក្រ​កម្ពុជា ប្រចាំ​ប្រទេស​ជប៉ុន និង​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៥៧ ប្រចាំ​សហភាព​សូវៀត, ប៉ូឡូញ និង​ឆេកូស្លូវ៉ាគី។ ត្រឡប់​មក​ប្រទេស​កម្ពុជា​វិញ នៅ​ឆ្នាំ​១៩៥៨
គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​ពី​ឆ្នាំ​១៩៥៨ ដល់ ១៩៦២

នៅ​ក្នុង​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​ទី​១០ របស់​​សម្ដេច ប៉ែន នុត នៃ​​សង្គម​រាស្ត្រ​និយម​ (២២ មករា ដល់ ២៩ មេសា ១៩៥៨) លោក​គឺ​ជា​រដ្ឋមន្ត្រី​ទទួល​បន្ទុក​មហា​ផ្ទៃ, សន្តិសុខ​ជាតិ និង​ព័ត៌មាន
នៅ​ក្នុង​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​ទី​១១ របស់​​លោក ស៊ឹម វ៉ា នៃ​​សង្គម​រាស្ត្រ​និយម (៣០ មេសា ដល់ ១០ កក្កដា ១៩៥៨) លោក​គឺ​ជា​ទេសរដ្ឋមន្ត្រី, អនុ​ប្រធាន​ក្រុម​ប្រឹក្សា, រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​ផែន​ការ, ផលិត​កម្ម និង​កិច្ចការ​សេដ្ឋកិច្ច, រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​ការងារ​សាធារណៈ, ទូរគមនាគមន៍ និង​ទេសចរណ៍
នៅ​ក្នុង​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​ទី​១៣ របស់​​សម្ដេច នរោត្ដម សីហនុ នៃ​​សង្គម​រាស្ត្រ​និយម (១៨ កុម្ភៈ ដល់ ១៣ មិថុនា ១៩៥៩), លោក​គឺ​ជា រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​មហា​ផ្ទៃ, យុត្តិធម៌, ព័ត៌មាន, ផែន​ការ និង​អនាម័យ​ទូទៅ
នៅ​ក្នុង​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​ទី​១៤ របស់​​សម្ដេច នរោត្ដម សីហនុ នៃ​​សង្គម​រាស្ត្រ​និយម (១៤ មិថុនា ១៩៥៩ ដល់ ១៩ មេសា ១៩៦០) លោក​គឺ​ជា​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​សិក្សា​ធិការ, ផែន​ការ និង​ទេសចរណ៍
នៅ​ក្នុង​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​ទី​១៥ របស់​​លោក ផូ ព្រឿង នៃ​​សង្គម​រាស្ត្រ​និយម (២០ មេសា ១៩៦០ ដល់ ២៨ មករា ១៩៦១) លោក​គឺ​ជា​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​ផែនការ, ទេសចរណ៍, ផលិតកម្ម, ការងារ​សាធារណៈ និង​ទូរគមនាគមន៍
នៅ​ក្នុង​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​ទី​១៦ របស់​​សម្ដេច ប៉ែន នុត នៃ​​សង្គម​រាស្ត្រ​និយម (២៩ មករា ១៩៦១ ដល់ ០៦ សីហា ១៩៦២) លោក​គឺ​ជា​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​រដ្ឋ​សម្រាប់​កិច្ចការ​បរទេស និង​ទេសចរណ៍
ចាប់​ពី​ឆ្នាំ​១៩៦២ លោក​បាន​ចាក​ចេញ​ពី​ការងារ​នយោបាយ​

ខែ​តុលា ឆ្នាំ​១៩៦២ លោក​ត្រូវ​បាន​តែង​តាំង​ជា​អភិបាល​ក្រុង​គីរីរម្យ
ឆ្នាំ​១៩៦៥ លោក​បាន​ដើរ​តួ​កុន​ក្នុង​រឿង «អប្សរា» ដែល​ដឹក​នាំ​ដោយ​សម្ដេច នរោត្ដម សីហនុ
ខែ​តុលា ឆ្នាំ​១៩៦៦ លោក​ជំនួស លោក លន់ ណុល ជា​ប្រមុខ​កងទ័ព
ឆ្នាំ​១៩៦៩ លោក​បាន​ចូល​និវត្តន៍ នៅ​ប្រទេស​បារាំង និង​បាន​ចូល​សញ្ជាតិ​បារាំង។
ក្រោយ​ឆ្នាំ​១៩៧០ លោក​បាន​ចូល​រួម​ក្នុង​ចលនា​ហ្វុនស៊ិនប៉ិច
នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៦ ខែ​តុលា ឆ្នាំ​១៩៩៣ លោក​ត្រូវ​បាន​តែង​តាំង​ជា​ទីប្រឹក្សា​ព្រះ​មហាក្ស័ត្រិយ៍
ញឹក ជូឡុង: ជីវិត​ផ្ទាល់​ខ្លួន

ជីវិត​ផ្ទាល់​ខ្លួន

សម្តេច​ចក្រី​​ ញឹក ជូឡុង រៀប​ការ​លើក​ទី​មួយ និង​មាន​បុត្រ​ចំនួន​ពីរ​នាក់​គឺ៖

ជូឡុង ប៉ូលីន (ស្រី)
ជូឡុង បូរាមី (ប្រុស)
រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍​លើក​ទី​ពីរ​ជាមួយ អ្នក​ស្រី មាសកេត និង​មាន​បុត្រ​ចំនូន​៧​នាក់ គឺ៖

ជូឡុង សូមួរ៉ា ភរិយា​លោក សម រង្ស៊ី
ជូឡុង រង្ស៊ី (០៣ ធ្នូ ១៩៤៤ – ៣១ មេសា ១៩៧៦) ស្វាមី លឹម​គី ម៉ារី
ជូឡុង វិសាខា ភរិយា​លោក Barbolosi
ជូឡុង សុផន ស្វាមី លោក ផល្គុណ
ជូឡុង ខេធី (០៥ សីហា ១៩៥១ – ) មហេសី សម្ដេច​ នរោត្ដម ចក្រពង្ស
ជូឡុង តារា
ជូឡុង អង់តូញ៉ា
ញឹក ជូឡុង: គ្រឿង​ឥស្សរិយយស

គ្រឿង​ឥស្សរិយយស

​*គ្រឿង​ឥស្សរិយយស la Legion d’honneur
ឆ្នាំ​១៩៦៩ លោក​បាន​ទទួល​គោរម្យងារ​ជា «សម្ដេច​ចក្រី​តេជោ​ធិបតី»
ញឹក ជូឡុង: បុរី​ជូឡុង

បុរី​ជូឡុង

ដោយ​សារ​វីរភាព​ស្មោះ​ស្ម័គ្រ​របស់​សម្ដេច​ចក្រី​តេជោធិបតី ញឹក ជូឡុង មាន​ចំពោះ​ជាតិ សាសនា មាតុភូមិ និង​ព្រះ​មហាក្ស័ត្រិយ៍ នៅ​ឆ្នាំ​១៩៦២ តំបន់​គិរីរម្យ ត្រូវ​បាន​កសាង​ឡើង​ជា​ក្រុង​ទេសចរណ៍​ដោយ​ដាក់​​ឈ្មោះ​ថា “ក្រុង​ជូឡុង” ឬ​ហៅ​ថា “បុរី​ជូឡុង” ដើម្បី​ផ្ដល់​ជា​កិត្តិយស​ដល់​សម្ដេច។ មូលហេតុ​ដែល​ក្រុង​នេះ​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ឈ្មោះ​ថា ក្រុង​ជូឡុង ព្រោះ​សម្ដេច​ចក្រី ញឹក ជូឡុង នៅ​ពេល​នោះ​​គី​ជា​សកម្មជន​ម្នាក់​ដ៏​សំខាន់​ក្នុង​ការ​រួម​វិភាគទាន និង​ចលនា​ប្រជាជន ដើម្បី​ស្ថាបនា​ទីក្រុង​ទេសចរណ៍​ដ៏​ប្រណិត​នេះ​ឡើង។

ក្រៅ​ពី​នេះ នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ ក៏​មាន​ដាក់​ឈ្មោះ​វិថី​មួយ​ឧទ្ទិស​ដល់​សម្ដេច​ដែរ គឺ​វិថី​ឧកញ៉ា ញឹក ជូឡុង អតីត​ផ្លូវ​លេខ​៤៦៦។
ញឹក ជូឡុង: មរណភាព

មរណភាព

សម្តេច​ចក្រីតេជោ​ធិបតី​​ ញឹក ជូឡុង ទទួល​មរណភាព​នៅ​ទីក្រុង​ហុងកុង នា​ថ្ងៃ​ទី​០៩ ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ​១៩៩៦។
ញឹក ឌឹម

thumb|100px|រូបភាពជីវប្រវត្តិសង្ខេបនាម​ពេញរហស្សនាមសញ្ជាតិអាជីព 
 ជំនាញស្នាដៃថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើតថ្ងៃទទួលមរណភាព
|colspan="2"| 
|- style="vertical-align:top;"
|ទទួលមរណភាពដោយសារ|colspan="2"|
|- style="vertical-align:top;"
|ស្រុកកំណើត|colspan="2"|

|- style="vertical-align:top;"
|ឪពុក|colspan="2"|

|- style="vertical-align:top;"
|ម្តាយ|colspan="2"|

|- style="vertical-align:top;"
|ភរិយា|colspan="2"|
|- style="vertical-align:top;"
|បុត្រ'''
ញូតុន

ញូតុន (និមិត្តសញ្ញា៖ N) ជាខ្នាតរបស់កំលាំង ប្រើក្នុងប្រព័ន្ធខ្នាតអន្តរជាតិ។ វាត្រូវបានដាក់ឈ្មោះតាមរូបវិទូអង់គ្លេសឈ្មោះ អ៊ីសាក់ ញូតុន ជាកិត្តិយសដល់ស្នាដៃរបស់គាត់នៅក្នុងមេកានិចក្លាស់សិច។
ញូតុន: និយមន័យ

និយមន័យ 
ញូតុនជាខ្នាតកំលាយនៅក្នុងប្រព័ន្ធខ្នាតអន្តរជាតិ។ ១ញូតុន​ជាបរិមាណកំលាំងចាំបាច់សំរាប់ផ្ដល់សំទុះ មួយម៉ែត្រក្នុងមួយវិនាទីការ៉េ ទៅអោយអង្គធាតុមានម៉ាស់ មួយគីឡូក្រាម។

ឧទាហរណ៍៖ កំលាំងទំនាញផែនដីដែលមានអំពើលើផ្លែប៉ោមតូចមួយ(ម៉ាស់ប្រហែល ១០២ក្រាម) មានតំលៃប្រហែល១ញូតុន។
ញូវដេលី

ញូវដេលី (ភាសាហិណ្ឌី: नई दिल्ली) គឺជារដ្ឋធានីនៃប្រទេសឥណ្ឌា និងជាផ្នែកមួយនៃដែនដីរដ្ឋធានីជាតិនៃទីក្រុងដេលី។ ញូវដេលីគឺជាកន្លែងអង្គុយនៃសាខាទាំងបីរបស់រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌា ដែលធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះ រាស្ត្របតិភាវ័ន, សានសេដភាវ័ន និងតុលាការកំពូល។ ញូវដេលីគឺជាក្រុងមួយនៅក្នុងញូវដេលី ដែលគ្រប់គ្រងដោយ ក្រុមប្រឹក្សាញូវដេលី ដែលគ្របដណ្តប់ភាគច្រើននៃលុតយេ៉នដេលី(Lutyens' Delhi) និងតំបន់ជាប់គ្នាមួយចំនួន។ តំបន់ក្រុងគឺជាផ្នែកមួយនៃសង្កាត់រដ្ឋបាលធំជាងនេះគឺ ស្រុកញូវដេលី។ ញូវដេលី គឺជារដ្ឋធានីនៃប្រទេសឥណ្ឌា ដែលបម្រើជាអាសនៈរបស់រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌា និងរដ្ឋាភិបាលនៃដែនដីរដ្ឋធានីជាតិនៃទីក្រុងដេលី។ ញូវដេលីមានទីតាំងនៅក្នុងទីក្រុងដេលី ហើយជាសង្កាត់មួយក្នុងចំណោមស្រុកទាំង១១ នៃទឹកដីសហភាពនៃទីក្រុងដេលី។ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដែល​អង់គ្លេស​គ្រប់គ្រង​លើ​ប្រទេស​ឥណ្ឌា គឺរាជធានីកាល់គូតា (ឥឡូវជាកូលកាតា) រហូត​ដល់​ឆ្នាំ១៩១១ ទើបព្រះ​មហា​ក្សត្រ​ចក្រភព​អង់គ្លេស មហារាជចចទី៥ បាន​ចេញ​បញ្ជា​ឲ្យ​ផ្លាស់​ទី​រាជធានី​របស់​ប្រទេស​ទៅ​ក្រុង​ដេលីវិញ។
ញ៉ាត្រាង

ញ៉ាត្រាង គឺជាតំបន់ ឆ្នេរសមុទ្រ ទីក្រុង និងជាមជ្ឈមណ្ឌលនយោបាយ សេដ្ឋកិច្ច វប្បធម៌ វិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា និង ទេសចរណ៍ នៃខេត្ត ខាញ់ហ័រ ប្រទេសវៀតណាម ញ៉ាត្រាង មានចម្ងាយពី ហាណូយ ខាងជើងប្រហែល ១២៩០ km និង មានចម្ងាយពី ទីក្រុង ហូជីមិញ ( ព្រៃនរគ ) ប្រមាណជា ៤៤១ km ញ៉ាត្រាង មានប្រជានជន ៥៣៥ ០០០នាក់ ដង់ស៊ីតេ ១៦៧៥ នាក់/km2 ដែលមានផ្ទៃដី ២៥១ km2 ញ៉ាត្រាងធ្លាប់ដែនដីនៃ ប្រទេសចម្ប៉ា មាន ជនជាតិចាមជាច្រើនកំពុងតែរស់នៅដក់ស្រង់ពីអត្ថបទវីគីភីឌាភាសាវៀតណាម និយាយពី ញ៉ាត្រាង ដោយការបកប្រែទៅជាភាសាខ្មែរ និង ស្រង់ចេញ ខ្លះពី អត្ថបទនេះ ថ្ងៃទី ១១ ខែសីហាឆ្នាំ២០២១ ។
ញ៉ុក ថែម: ស្នាដៃ

ស្នាដៃ
កាលលោកទៅសិក្សា និងធ្វើការនៅប្រទេសថៃ លោកបាននិពន្ធសៀវភៅជាភាសាថៃ ឬបាលីថៃ។ ស្នាដៃទាំងនោះ មានជាអាទិ៖ នមោកថា នានាជាតក វណ្ណនា ធម្មនិទ្ទេសភាគ១ ទេវតាភាសិត និងពុទ្ធភាសិត។

ក្រៅពីនេះ លោកមានស្នាដៃជាភាសាខ្មែរយ៉ាងច្រើនដូចជា៖
ពុទ្ធប្បវត្តិសង្ខេប
អនុពុទ្ធប្បវត្តិ ភាគ១-២
ប្រជុំភាសិត ភាគ១-២
មហាវេស្សន្ដរជាតក
ប្រជុំពុទ្ធភាសិត
ជាតិសាសនាព្រះមហាក្សត្រ
រឿងបិសាចស្នេហា (ប្រលោមលោកបោះពុម្ពឆ្នាំ១៩៤២)
រឿងកុលាបប៉ៃលិន (ប្រលោមលោកបោះពុម្ពក្នុងឆ្នាំ១៩៣៦ ឬ១៩៤៣)
ឯកសហរាត្រី (ភាគខ្លះ ប្រែ)
ចូឡវេទល្លសូត្រ (ប្រែ)
វិធីប្រតិបត្តិធម៌
ពន្លឺអាស៊ីទ្វីប (ប្រែ)
បញ្ញាសជាតកសង្ខេប ភាគ១-២។
 ន​មោ​ដីកា​កថា 
នានា​ជាតក​វណ្ណ​ន 
ធម្មបទ​និទ្ទេស 
ទេវតា​ភាសិត 
ពុទ្ធភាសិត និង អត្ថបទ​​​ថៃ​លើ​សាស្ត្រា​ស្លឹក​រិត
រឿងប្រលោមលោកបិសាច​ស្នេហា ភ្នំពេញ ១៩៤២
រឿងប្រលោមលោកកុលាប​ប៉ៃលិន ភ្នំពេញ ១៩៤៣៕
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកប្រាជ្ញអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកល្បីឈ្មោះរបស់ខ្មែរ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រទេសកម្ពុជា

Category:អ្នកនិពន្ធល្បី
ញ៉ែ: ការ​ញ៉ែ ឬ របៀប​ញ៉ែ

ការ​ញ៉ែ ឬ របៀប​ញ៉ែ 
ជា​ធម្មតា​ញ៉ែ​អាច​ជា​ផ្លូវ​មួយដែល​អ្នក​អាច​សាក​មើល​ថា​អ្នក​ម្ខាង​ទៀត​នោះ​អាច​នឹង​​មនុស្ស​ដែល​អ្នក​អាច​ដើរ​ជាមួយ​ឬក៏មិន​មែន។ ការ​ញ៉ែ​អាច​កើត​មាន​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ពិធី​ជុប​លៀង​, រាំ ជាដើម, ហើយ​នេះ​ជា​ផ្លូវ​តែ​មួយ​គត់​ដែល​អ្នក​អាច​ស្គាល់​អ្នក​ផ្សេង។ ហើយ​ការ​ស្គាល់​ជា​ការ​មួយ​សំខាន់ នា​ថ្ងៃ​ក្រោយ ។ ពេល​ក្រោយ​អ្នក​ប្រហែល​ជា​គ្មានឱកាស​នឹង​ជួយ​គ្នា​ក៏​ថាបាន។ ពេល​លឺ​ពាក្យ​ថា​ញ៉ែ​អ្នកភាគ​ច្រើន​មាន​អារម្មណ៍ រំជើប​ឬ​ភ័យ តែ ការញ៉ែ​គឺ​ជា​សិល្ប​មួយ​ដែល​អ្នក​អាច​រៀន​បាន​តាម​ការ​ចំនុច​ខ្លះៗ​ខាង​ក្រោម៖
ញ៉ែ: ជំហាន

ជំហាន 
១. កុំ​សង្ឃឹម​ខ្លាំង​ពេក
ការ​ញ៉ែ​ជា​រឿង​សប្បាយ​ម្យ៉ាង បើសិន​ជា​អ្នក​មិន​យក​វា​ឱ្យ​មែន​ទែន​ខ្លាំង​ពេក ។ ជា​រឿយ​ៗ​វា​គ្រាន់​តែ​ការ​ញ៉ែ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​ខ្លី​ហើយ​ក៏​លែង​ជួយ​គ្នា ។ ប្រសិន​បើ​អ្នកតែង​តែគិត​ទៅ​ដល់​ជា​រឿងរក​សង្សា, ការ​ណាត់​ជួយ, ឬ ក៏ការ​រៀប​អពាហ៍ពិពាហ៍ ជាមួយ​មនុស្ស​ដែល​អ្នក​នឹង​ញ៉ែ នោះ​អ្នក​នឹង​ប្រហែល​ជា​ខក​ចិត្ត -- ហើយ​ក៏​អាច​បង្ហាញ​នូវ​ចំណង់​របស់​ខ្លួន​ខ្លាំង​ពេក ។ ចាំថា, អ្នក​គ្រាន់​តែ​ញ៉ែ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ។

២. កាយវិការរបស់​អ្នក
ញញឹម, ធ្វើអារម្មណ៍​អោយ​ស្រួល។ ប្រើ​កាយវិការ​អ្នក​ដើម្បី​ផ្ដល់​សញ្ញា​ថា អ្នក​ជា​មនុស្ស​ ស្រួល ជឿ​លើ​ខ្លួន​ឯង, ជាមនុស្ស​អ្នក​ដែល​អាច​ចុះ​ចូល​និយាយ​រក​បាន។ គ្មាន​អ្វី​ដែល​គួអោយ​ភ័យ​ទេ ។

៣. អាន​កាយវិការ
តើ​បុគ្គល​នោះ​មើល​ទៅអាច​ចូល​ចុះ​ដែរ​រឺ​ទេ? តើ​គេ​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​អ្នក​រឺ​ទេ? ពេល​ដែល​អ្នក​ចាប់​ផ្ដើម​ញ៉ែ​អ្នកណា​ម្នាក់​ អ្នក​គួរតែ​អាន​អាកប្បកិរិយា​ទាំង​នេះរបស់​គាត់​ឬក៏​នាង ។ តែ ពេលដែល​អ្នក​កំពុង​ញ៉ែវិញ, កាយ​វិការ​របស់​គាត់​រឺ​នាង​បង្ហាញ​ថា​គាត់​មាន​ចំណាប់​អារម្មណ៍​លើ​អ្នក​ពិត ឬ ​មិនមាន ។ យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​ពីកំណើតមាន​សម្ថភាព​នឹង​អាច​អាន​អាកប្បកិរិយា​បាន​ តែក៏​អាច​វាយ​តម្លៃ​ខុស​បាន​ដោយ​ងាយ​ដែរ, ដូចនេះ​គួរ​ប្រុង​ ហើយ​បោះជំហាន​មួយៗ ។ បើ​អ្នក​ឃើញ​សញ្ញា​មួយ ថា​ជន​នោះ​ចាប់​អារម្មណ៍, រង់​ចាំ​សញ្ញា​ផ្សេង​ទៀត​ដែល​នឹង​បញ្ជាក់​បន្ថែម ។

៤. ប្រើ​ភ្នែក​របស់​អ្នក
ក៏ប៉ុន្តែ​កុំអោយ​យូរ​ពេក។ គ្រាន់​តែ​ដៀង​មើល​ក្នុង​រយៈ​ខ្លី, ហើយ​ក្នុង​ពេល​នោះ​ចូរ​ញញឹម​ផង, ហើយ​ងាក​ចេញ​យឺត​ៗ ។ ហើយ​បើ​អ្នក​មើល​ទៅ​ម្ដង​ទៀត​ ឃើញ​ថា​គាត់​មើល​មក​ជួប​នឹង​ភ្នែក​អ្នក​ដែរ នោះ​អារម្មណ៍​ក្នុង​ការ​ញ៉ែ​អាច​មាន​បន្ដិច ។

៥. ផ្ដើម​ការ​សន្ទនា​ជាមួយ​មនុស្ស​ដែល​អ្នក​មាន​ចំនាប់​អារម្មណ៍

៦. ចែកចាយ​ពត៌មាន​ទៅវិញ​ទៅ​មក
៧. បង្ហាយ​នូវ​ចំនាប់​អារម្មណ៍​របស់​អ្នក
៨. ប្រើប្រាស់​ភាសា​កាយ​វិការ​ដើម្បី​បង្ហាញ​នូវ​គោល​បំណង​របស់​អ្នក
៩. បញ្ចប់​សេចក្ដី
ញ៉ែ: ១. កុំ​សង្ឃឹម​ខ្លាំង​ពេក

១. កុំ​សង្ឃឹម​ខ្លាំង​ពេក
ការ​ញ៉ែ​ជា​រឿង​សប្បាយ​ម្យ៉ាង បើសិន​ជា​អ្នក​មិន​យក​វា​ឱ្យ​មែន​ទែន​ខ្លាំង​ពេក ។ ជា​រឿយ​ៗ​វា​គ្រាន់​តែ​ការ​ញ៉ែ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​ខ្លី​ហើយ​ក៏​លែង​ជួយ​គ្នា ។ ប្រសិន​បើ​អ្នកតែង​តែគិត​ទៅ​ដល់​ជា​រឿងរក​សង្សា, ការ​ណាត់​ជួយ, ឬ ក៏ការ​រៀប​អពាហ៍ពិពាហ៍ ជាមួយ​មនុស្ស​ដែល​អ្នក​នឹង​ញ៉ែ នោះ​អ្នក​នឹង​ប្រហែល​ជា​ខក​ចិត្ត -- ហើយ​ក៏​អាច​បង្ហាញ​នូវ​ចំណង់​របស់​ខ្លួន​ខ្លាំង​ពេក ។ ចាំថា, អ្នក​គ្រាន់​តែ​ញ៉ែ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ។
ញ៉ែ: ២. កាយវិការរបស់​អ្នក

២. កាយវិការរបស់​អ្នក
ញញឹម, ធ្វើអារម្មណ៍​អោយ​ស្រួល។ ប្រើ​កាយវិការ​អ្នក​ដើម្បី​ផ្ដល់​សញ្ញា​ថា អ្នក​ជា​មនុស្ស​ ស្រួល ជឿ​លើ​ខ្លួន​ឯង, ជាមនុស្ស​អ្នក​ដែល​អាច​ចុះ​ចូល​និយាយ​រក​បាន។ គ្មាន​អ្វី​ដែល​គួអោយ​ភ័យ​ទេ ។
ញ៉ែ: ៣. អាន​កាយវិការ

៣. អាន​កាយវិការ
តើ​បុគ្គល​នោះ​មើល​ទៅអាច​ចូល​ចុះ​ដែរ​រឺ​ទេ? តើ​គេ​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​អ្នក​រឺ​ទេ? ពេល​ដែល​អ្នក​ចាប់​ផ្ដើម​ញ៉ែ​អ្នកណា​ម្នាក់​ អ្នក​គួរតែ​អាន​អាកប្បកិរិយា​ទាំង​នេះរបស់​គាត់​ឬក៏​នាង ។ តែ ពេលដែល​អ្នក​កំពុង​ញ៉ែវិញ, កាយ​វិការ​របស់​គាត់​រឺ​នាង​បង្ហាញ​ថា​គាត់​មាន​ចំណាប់​អារម្មណ៍​លើ​អ្នក​ពិត ឬ ​មិនមាន ។ យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​ពីកំណើតមាន​សម្ថភាព​នឹង​អាច​អាន​អាកប្បកិរិយា​បាន​ តែក៏​អាច​វាយ​តម្លៃ​ខុស​បាន​ដោយ​ងាយ​ដែរ, ដូចនេះ​គួរ​ប្រុង​ ហើយ​បោះជំហាន​មួយៗ ។ បើ​អ្នក​ឃើញ​សញ្ញា​មួយ ថា​ជន​នោះ​ចាប់​អារម្មណ៍, រង់​ចាំ​សញ្ញា​ផ្សេង​ទៀត​ដែល​នឹង​បញ្ជាក់​បន្ថែម ។
ញ៉ែ: ៤. ប្រើ​ភ្នែក​របស់​អ្នក

៤. ប្រើ​ភ្នែក​របស់​អ្នក
ក៏ប៉ុន្តែ​កុំអោយ​យូរ​ពេក។ គ្រាន់​តែ​ដៀង​មើល​ក្នុង​រយៈ​ខ្លី, ហើយ​ក្នុង​ពេល​នោះ​ចូរ​ញញឹម​ផង, ហើយ​ងាក​ចេញ​យឺត​ៗ ។ ហើយ​បើ​អ្នក​មើល​ទៅ​ម្ដង​ទៀត​ ឃើញ​ថា​គាត់​មើល​មក​ជួប​នឹង​ភ្នែក​អ្នក​ដែរ នោះ​អារម្មណ៍​ក្នុង​ការ​ញ៉ែ​អាច​មាន​បន្ដិច ។

៥. ផ្ដើម​ការ​សន្ទនា​ជាមួយ​មនុស្ស​ដែល​អ្នក​មាន​ចំនាប់​អារម្មណ៍
ដងធ្នូ

​​​ ​ ​ ដងធ្នូ(ធ្នូ) 250pxភាសាអង់គ្លេស  Bow and arrowភាសាចិន弓ភាសាសំស្ក្រឹត धनुष
200x250px|thumb|ដងធ្នូចិន. 

​​ ដងធ្នូ () គឺ សាស្ត្រាវុធ.។ ៚
ដងពែង

ដងពែង គឺជាតំបន់គ្រប់គ្រងការប្រើប្រាស់ច្រើនប្រភេទក្នុង ខេត្តកោះកុង នៃ ប្រទេសកម្ពុជា ។ វាមានទីតាំងនៅខាងជើង ឈូងសមុទ្រកំពង់សោម ។
ដន ខន

ដន ខន (    ) គឺជា កោះមួយ នៅ ទន្លេមេគង្គ ក្នុង ប្រជុំកោះសុី ផាន់ដន ("កោះបួនពាន់") ក្នុង ខេត្តចំប៉ាសក្តិ ភាគខាងត្បូង ប្រទេសឡាវ ។
ដនចន្ទផាឡេស

ដនចន្ទផាឡេស  គឺជាសណ្ឋាគារមួយនៅ ទីក្រុងវៀងច័ន្ទ ប្រទេសឡាវ ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ 2004។ ច្បាប់របស់រដ្ឋាភិបាលក្រុងវៀងចន្ទន៍បានព្យាយាមធានាថាវិមាន ប៉ាទូសៀ កម្ពស់ប្រាំពីរជាន់នឹងនៅតែជាអគារខ្ពស់ជាងគេ ប៉ុន្តែអ្នកអភិវឌ្ឍន៍សណ្ឋាគារបានគេចវេសពីការរឹតបន្តឹងផ្លូវច្បាប់ដោយការសាងសង់សណ្ឋាគារនៅលើដីដុះនៅតាមដងទន្លេមេគង្គ។  បន្ទប់នៃសណ្ឋាគារត្រូវបានពិពណ៌នាដោយ ពីមរតក ថាមាន "ពណ៌បិទជាមួយនឹងគ្រឿងសង្ហារឹមបែបប្រពៃណីរបស់ឡាវ" ។  ដោយសារតែវាមានកម្ពស់ 14 ជាន់ សណ្ឋាគារនេះគឺជាកន្លែងអាជីវកម្មដ៏សំខាន់មួយ និងបានរៀបចំព្រឹត្តិការណ៍គួរឱ្យកត់សម្គាល់មួយចំនួនដូចជា ប៊ីយ៉ា និងស្នូកឃឺក្នុងព្រឹត្តិការណ៍កីឡាអាស៊ីអាគ្នេយ៍ឆ្នាំ 2009 ។
ធ្វេង|រូបភាពតូច|250x250ភីកសែល| មើល​នៅ​ទូទាំង​ទិន្នផល​ដែល​បាន​យក​មក​វិញ​
ដនដេត

ដន ដេត (  ) គឺជាកោះមួយនៅ ទន្លេមេគង្គ ក្នុង ប្រជុំកោះ សុី ផាន់ដន  ("កោះបួនពាន់") ក្នុង ខេត្តចំប៉ាសក្តិ ភាគខាងត្បូង ប្រទេសឡាវ ។