នាងកាកី: វគ្កទី​ ​៦

វគ្កទី​ ​៦

គ្រុឌ​បក្សា កាលបើ​បានឮ​គ​ន្ធ័​ន​ច្រៀង​រាលដាល​ដល់​ស្ថាន​សិម្ពលី​នោះ​ក្នុង​ចិត្ត​រែង​ខឹង​ក្ដួលក្ដៅ​តានតឹង​ដូច​កល​ព្រះ​អគ្គី​ឆាបឆេះ​ពេញ​ក្នុង​ឱ​រ៉ា​ស្ទើ​តែ​ទ្រាំ​មិនបាន ប៉ុន្តែ​ខំ​សង្កត់ចិត្ត​សួរ​ទៅ​គ​ន្ធ័​ន​ទាំង​ទើសទាល់​ថាៈ

-នែអ្នក​ចំរៀង អ្នក​ច្រៀង​រៀបរាប់​ដឹង​ដល់​សិម្ពលី អ្នក​ដឹងថា​ជាទី​ស្ថាន​របស់​គ្រុឌ​ដែរឬទេ? យើង​ស្ដាប់​ហាក់​ប្លែក​ណាស់ ព្រោះថា​យើង​មើលទៅ​អ្នក​គឺជា​មនុស្ស​ដែល​ដើរ​ដោយ​ដី​ធម្មតា​ទេ ហេតុអ្វី​ក៏​អ្នក​បានដឹង​ពី​ទី​ស្ថាន​គ្រុឌ​ដែល​ស្ថិតនៅ​ទីទាល់​ភ្នំ​សត្តបរិភ័ណ្ឌ​ឯណោះ​ទៅវិញ។

អ្នក​ដឹងថា​ទីនោះ​មាន​ព័ទ្ធ​ទៅដោយ​ជលធី​គិរី​ឈ្មោះថា​សត្ត​សីទន្តរ​មាន​ទ្វីប៧ជាន់​មាន​ទាំង​សមុទ្រ​ខ័​ណ្ឌ​ធំធេង​ពេក​ក្រៃ។ ក្នុង​សមុទ្រ​មាន​មច្ឆា​និករ​កុ​ម្ភា មាន​ទាំង​នាគ​កាច​ពេក​កន្លង បើសិន​មនុស្ស​សត្វ​ធ្លាក់ចូល​ទៅក្នុង​ទឹក​ហើយ​គឺ មិនអាច​មានជីវិតរ​ស់បាន​ឡើយ។ ចំនែក​គ្រុឌ​គឺ​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​រំលង​អស់​គិរី​បុព្វ​តា​មហាសមុទ្រ​នោះ ទើបបាន​ទៅដល់​មណ្ឌល​ទិ​ព្ធ​ជាទី​ស្ថាន​សិម្ពលី​នោះឯង។ យើង​ឆ្ងល់​ថា​ហេតុ​ម្ដេចក៏​អ្នក​ច្រៀង​រៀបរាប់​ពី​ស្ថាន​នោះបាន អ្នក​ច្រៀង​លេង​ទំនង​ដំនើរ​ទី​ស្ថាន​ដោយ​ព្រេង​និទាន និង​ល្បើក​អ្វីផ្សេងៗ ឬមួយ​ក៏​អ្នកចេះ​សិ​ល្បិ៍​សាស្ត្រ​អាច​ហោះ​ផ្លោះ​រំលង​ទៅបាន? ត្រង់​ថា​អ្នក​បាន​ទៅដល់​នោះ​យើង​សែន​ឆ្ងល់​ពេក​កន្លង​បើ​អ្នកចេះ​របៀន​តើ​បាន​រៀន​ពី​គ្រូ​ណា​យើង​សុំ​រៀន​ផង​បានទេ? គ​ន្ធ័​ន​បាន​ស្ដាប់​គ្រុឌ​ចប់​ហើយក៏​សើច​ញ​ញឹ​ហើយ​ឆ្លើយ​ប្រាប់​គ្រុឌ​វិញ

-យើង​នេះ​មិនបាន​ហ៊ាន​ផ្សង​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​ទៅនោះ​ទេ កាលដែល​យើង​បាន​ទៅនោះ​គឺ​យើង​ហ៊ាន​ដោយសារ​គ្រុឌ យើង​បាន​ជ្រែក​រោម​ទៅ​ឯ​ស្ថាន​សិម្ពលី យើង​បាន​ជួប​កែវ​កាកី គ្រុឌ​នែបនិត្យ​ស្នេហា​នាង​នៅពេល​រាត្រី​លុះដល់​ពេល​ថ្ងៃ​គ្រុឌ​តែងតែ​ចេញ​ទៅរក​ចំណីអាហារ​បេះ​ផ្លែ​ផល្លាផ្សេងៗដោយ​មិនដឹងថា​យើង​នេះ​នៅ​នែបនិត្យ​ស្នេហា​កែវ​កាកី​នាពេល​ថ្ងៃ​នៅទេ គិត​ទៅ​យើង​នៅ​នឹក​ស្រណោះ​ក្លិន​ខ្លួន​ស្ងួន​ពិដោរ​កែវ​កាកី​ណាស់​ព្រោះ​ធ្លាប់​ថ្នាក់ថ្នម​ស្នេហា​ពេល​គ្រុឌ​មិន​នៅ​ធ្លាប់​គេង​កើយ​រួម​ខ្នើយ​តែមួយ​ជាមួយគ្នា​រយៈពេល៧ថ្ងៃ​ដែល​យើង​នៅ​ជាមួយគ្នា។ ឱ​កែវ​កាកី​ស្ងួន​មាសបង​អើយ​ពេលនេះ​សម​ព្រលឹង​នៅ​ស្ងាត់​តែឯង​ហើយ មាសបង​អើយ​បើសិនជា​ពុំមាន​គ្រុឌ​នោះ  យើង​នឹង​រួមរស់​ជាមួយគ្នា​លុះ​អស់​ជីព​ជន តែ​បង​គិតថា​បង​នឹង​យក​ប្អូន​មក​ឲ្យ​បាន​ថ្វីត្បិតតែ​បង​ដើរ​ដោយ​ដី ហើយ​ធ្វើដំនើ​រហោះ​ឆ្លង​មហាសាគរ​ដោយសារ​គ្រុឌ​ក៏ពិតមែន​នោះ។ គ​ន្ធ័​ន​គិតតែ​ច្រៀង​ថ្វាយ​ព្រះមហាក្សត្រ​ចំនែក​គ្រុឌ​វិញ​ស្ដាប់​កាន់តែ​យូរ​កាន់​តែមាន​អារម្មណ៍​ហាក់​គេ​យក​កាំបិត​មកចាក់​ឆ្កៀល​ក្នុង​បេះដូង​ឲ្យ​ឈឺផ្សារ​ពេញអង្គ​ប្រាណ គ្រុឌ​អោន​មុខ​និង​ពាក្យកាព្យ​ទំនុក​របស់​គ​ន្ធ័​ន​ក្នុង​ចិត្ត​នឹក​ខឹង​ផង​ស្ដាយ​ផង ស្ដាយ​ក្លិនក្រអូប ស្ដាយ​ទាំង​រូប​កាយ ស្ដាយ​ចិត្ត​ដែល​ខំ​ស្រលាញ់​អស់ពី​ឱ​រ៉ា ខឹង​ព្រោះ​ខ្លួន​ខ្លៅ គេ​ពុំ​កោតក្រែង ចាញ់ល្បិច​គេ គេ​លបលួច​ទៅហើយ​គេ​យក​ច្រៀង​ថ្លែង​កាល​គេ​ស្នេហា​ទៀត។ ឱ​ខ្លួន​អញ​អើយ អញ​នេះ​បំណាច់​មាន​រិ​ទ្ធិ​ចេះ​ប្រែ​ក្រឡា ហោះ​ផ្លោះ​រំលង​ជលសារ មិនគួរណា​មក​អាស្រូវកេរ្ដិ៍ ដោយសារ​ការប្រមាថ​ប្រុស​ដូចគ្នា “ លោ​កថា​ឲ្យ​មាន គំនិត​គិត​ធ្យាន កល​កង់​រាជរថ” ។ អញ​នេះ​បាត់​សំលាញ់​ក៏​ព្រោះតែ​ស្រី ស្រី​ស្រើបស្រាល​ពុំ​ចេះ​ស្កប់ ពុត​ស្រី​ដូច្នេះ​អញ​និង​ចាំ​ទុក​អស់​មួយជីវិត។ គ្រុឌ​គិត​ស្រេច​ហើយក៏​ស្រដី​ទៅកាន់​គ​ន្ធ័​ន​វិញ​ថាៈ

-អើ​អ្នក​ប្រុស​ប្រាណ អ្នក​ពិត​ជាមាន​ប្រាជ្ញា​វៀងវៃ​ពិតណាស់ ផ្សំ​សូរ​សម​ស័ព្ទ​និង​ពិណ​ពិ​រោះ​ពេក​ក្រៃ ទុកដាក់​សំដី​ជួប​ជួន​ឥតបី ទញ់​ទាល់​ទំនង។

និយាយ​ចប់​កាលណា គ្រុឌ​មាណព​បាន​លា​ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ចរ​ចេញទៅ​ភ្លាម​ទៅដល់​ដើម​ជ្រៃ​ហើយ ក៏​ប្រែ​ក្រឡា​ជា​គ្រុឌ​ហើយ​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​ទៅដល់​ស្ថាន​សិម្ពលី​ភ្លាម។ គ្រុឌ​បាន​សែកមន្ត​បើកទ្វារ​ប្រាសាទ​ចរ​ចូលទៅ​យល់​អង្គ​កាកី​ក្នុង​ចិត្ត​ក្នុង​ចិត្ត​ក្រោធ​ពេក​ក្រៃ ដូច​កល​អគ្គី​ឆេះ​ពេញ​ឱ​រ៉ា ប៉ុន្តែ​គ្រុឌ​ខំប្រឹង​អត់សង្កត់​ចិត្ត​ខឹង​ទាំង​ប៉ុន្មាន​សិន គ្រុឌ​ឡើង​គង់​លើ​អា​សានៈ ហើយ​ស្រដី​សួរ​កាកី​ដោយ​ស័ព្ទ​វាចារ​ធម្មតា​ថាៈ

ហៃ​កាកី​ស្ងួន​មាសបង កាលដែល​យើង​យាត្រា​ចាកចេញ​ពី​នគរ​ពារាណសី​មក​នៅ​ស្ថាន​សិម្ពលី​នេះ គិត​ទៅ ២២រាត្រី​ហើយ យល់ថា​ប្រាកដ​ប្រកប​ដោយបាន​សុខសាន្ត​តែ​យើង​ចង់​សួរថា តើ​មាន​នរណា​អាច​ប្លែង​បន្លំ​ខ្លួន​ចូលមកក្នុង​ប្រាសាទ​នែបនិត្យ​ជិត​កាយ​នាង​ដែររឺទេ?

កាកី​ស្ដាប់ឮ​គ្រុឌ​សួរ​ហើយក៏​ឆ្លើយ​ដោះសា​រថាៈ

-ព្រះអង្គ​អើយ តើន​រណា​ឡើយ​នឹង​ទំ​លុះ​ទ្វារ​នេះ​ចូល​បាន ខ្ញុំ​នៅតែ​ម្នាក់ឯង​សោះ​ទេ មិនដែល​យល់​ដល់​នរ​ណា​ម្នាក់​សោះឡើយ។

គ្រុឌ​ស្ដាប់​កាកី​ហើយ ក្នុង​ចិត្ត​ក្ដួលក្ដៅ​ឆួល​ឆេះ​ពេក​កន្លង នឹក​ក្នាញ់​នឹង​ស្រដី​ឆ្លើយ​ដោះសារ​របស់​កាកី គ្រុឌ​ឆ្លើយតប​វិញ​ថាៈ

-ជើ​នេះ​នាង​ចេះ​ធ្វើ​ពើ​បានល្អ​ណាស់​ទេតើ ប៉ុន្តែ​ការពិត​នោះ​អញ​បានដឹង​អស់ហើយ អញ​នេះ​ខំ​ស្រលាញ់​អស់ពី​ចិត្ត​ពី​កាយ​មិន​គិតពី​រឿង​បាប​បុណ្យ មិន​គិតពី​កេរ្ដិ៍ឈ្មោះ​ត្រូវ​បាត់បង់​ខំ​យក​នាង​មក​គិតថា​នឹង​នែបនិត្យ​ដូច​កល​ជីវិត​មូល​អង្គ​តែមួយ​មិន​ដឹងអី​ចិត្ត​នា​សាធារណ៍​សោះ​នៅ​ជាមួយគ្នា​រាល់ថ្ងៃ​ហើយ​នៅ​ឆ្លៀត​មាន​សា​ហាយ​ទៀត ឥលូវ​វា​ជិនណាយ វា​ត្រលប់​ទៅ​ស្ថាន​របស់​វា​វិញ​ហើយ ហើយ​នាង​ដឹងថា​វា​ជា​នរណា​ទេ? គឺជា​គ​ន្ធ័​ន​ភិ​លៀង​របស់​ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ជា​ស្វាមី​របស់​នាង​នឹង​ហើយ។