navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
សុវណ្ណភូមិ: យុគសម័យនៃការរកឃើញអឺរ៉ុប

យុគសម័យនៃការរកឃើញអឺរ៉ុប 
ការស្រេកឃ្លានមាសបានបង្កើតការលើកទឹកចិត្តដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតដល់អ្នករុករកនៅដើមសម័យទំនើប។ ប៉ុន្តែទោះបីជាតំបន់កាន់តែច្រើនឡើងៗត្រូវបាននាំមកបំភ្លឺដោយពួកគេក៏ដោយ ពួកគេបានស្វែងរកដោយឥតប្រយោជន៍នៅក្នុងប្រជុំកោះឥណ្ឌាខាងកើតសម្រាប់កោះមាស និងប្រាក់ ដែលយោងទៅតាមរឿងព្រេង លោហៈដ៏មានតម្លៃនឹងត្រូវប្រមូលពីដី ហើយមិនត្រូវការ។ ត្រូវ​បាន​ស្រង់​ចេញ​ដោយ​កម្លាំង​ពលកម្ម​ពី​ផ្ទៃ​ខាង​ក្នុង​នៃ​ផែនដី។ ទោះបីជាពួកគេបរាជ័យក៏ដោយ ក៏ពួកគេពិបាកក្នុងការបោះបង់ចោលរូបភាពដ៏ទាក់ទាញ។ នៅពេលដែលពួកគេមិនបានរកឃើញអ្វីដែលពួកគេស្វែងរកនៅក្នុងតំបន់ដែលត្រូវបានចង្អុលបង្ហាញដោយរឿងព្រេងចាស់ និងដោយផែនទីដែលមានមូលដ្ឋានលើនោះ ពួកគេសង្ឃឹមថានឹងទទួលបានជោគជ័យកាន់តែប្រសើរឡើងនៅក្នុងតំបន់ដែលមិនទាន់បានរុករក ហើយបានក្តោបក្តាប់ដោយក្តីរីករាយនៅគ្រប់គន្លឹះដែលពួកគេមកទីនេះដើម្បីសម្រេចបានវត្ថុរបស់ពួកគេ។ . E.W. Dahlgren, "Were the Hawaiian Islands visited by the Spaniards before their Discovery by Captain Cook in 1778?", Kungliga Svenska Vetenskapsakademiens Handlingar, Band 57. No.1, 1916–1917, pp.1-222, pp.47-48, 66.

ប្រវត្តិសាស្រ្តនៃភូមិសាស្ត្រដូច្នេះបង្ហាញយើងពីរបៀបដែលកោះមាសនិងប្រាក់បានជានិច្ច, ដូច្នេះដើម្បីនិយាយ, វង្វេងឆ្ពោះទៅខាងកើត។ Marco Polo បាននិយាយជាភាសាបំផ្លើសបំផុត អំពីទ្រព្យសម្បត្តិមាសនៅក្នុង Zipangu ដែលស្ថិតនៅចុងបំផុតនៃផ្នែកនៃពិភពលោកនេះ ហើយដូច្នេះបានចង្អុលបង្ហាញកន្លែងដែលលោហៈដ៏មានតម្លៃគួរត្រូវបានស្វែងរក។ Martin Behaim លើពិភពលោករបស់គាត់នៅឆ្នាំ 1492 បានរស់ឡើងវិញនូវ Argyre និង Chryse នៃវត្ថុបុរាណនៅក្នុងតំបន់ទាំងនេះ។ E.W. Dahlgren, "Were the Hawaiian Islands visited by the Spaniards before their Discovery by Captain Cook in 1778?", Kungliga Svenska Vetenskapsakademiens Handlingar, Band 57. No.1, 1916–1917, pp.1-222, pp.47-48, 66.

នៅឆ្នាំ 1519 Cristóvão de Mendonça ត្រូវបានគេផ្តល់ការណែនាំឱ្យស្វែងរកកោះមាសរឿងព្រេងនិទានដែលនិយាយកុហក "ហួសពីកោះស៊ូម៉ាត្រា" ដែលគាត់មិនអាចធ្វើបានហើយនៅឆ្នាំ 1587 បេសកកម្មក្រោមការបញ្ជារបស់ Pedro de Unamunu ត្រូវបានបញ្ជូនទៅ ស្វែងរកពួកគេនៅជិត Zipangu (ប្រទេសជប៉ុន) ។ The Travels of Pedro Teixeira, tr. and annotated by W.F. Sinclair, London, Hakluyt Society, Series 2, Vol.9, 1902, p.10; H. R. Wagner and Pedro de Unamuno, "The Voyage of Pedro de Unamuno to California in 1587", California Historical Society Quarterly, Vol. 2, No. 2 (Jul., 1923), pp. 140-160, p.142. យោងតាម លោក Antonio de Herrera y Tordesillas នៅឆ្នាំ 1528 Álvaro de Saavedra Cerón នៅក្នុងកប៉ាល់ រដ្ឋផ្លរីដា ក្នុងការធ្វើដំណើរពី Moluccas ទៅកាន់ ម៉ិកស៊ិក បានទៅដល់កោះដ៏ធំមួយដែលគាត់បានយកសម្រាប់ Isla del Oro ។ កោះ​នេះ​មិន​ត្រូវ​បាន​គេ​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ទេ បើ​ទោះ​បី​ជា​វា​ទំនង​ជា Biak, Manus ឬ ​កោះ Schouten មួយ​នៅ​ឆ្នេរ​ភាគ​ខាង​ជើង​នៃ​ New Guinea ។ “Alvaro de Saavedra….anduvieron 250 Leguas, hasta la isla del Oro, adonde tomaron Puerto, que es grande, y de Gente Negra, y con los cabellos crespos, y desnuda”; Antonio de Herrera y Tordesillas, Historia General de los Hechos de los Castellanos en las Islas i Tierra Firme del Mar Oceano, Madrid, 1601, Decada IV, libro III, cap.iv, p.60.  June L. Whittaker, (ed.), Documents and Readings in New Guinea History: Pre-history to 1889, Milton, Jacaranda, 1975, pp,183-4.
សុវណ្ណភូមិ: អាគតដ្ឋាន

អាគតដ្ឋាន 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រវត្តិសាស្ត្រអាស៊ីអាគ្នេយ៍
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Pages with unreviewed translations
សុវណ្ណមច្ឆា

រូបភាពតូច|ហនុមាននិងសុវណ្ណមច្ឆា, សារមន្ទីរភ្នំពេញ
រូបភាពតូច|សុវណ្ណមច្ឆានិងហនុមាន, រជ្ជកាលព្រះបាទស៊ីសុវត្តិឆ្នាំ១៩០៦
សុវណ្ណមច្ឆា ( ថៃ:    Suphannamatcha ឬ Suphan Matcha  ; បាលី  : suvaṇṇamacchā ; មានន័យថា "ត្រីមាស") គឺជាកូនស្រីរបស់ រាពណ៌ ដែលលេចចេញក្នុងកម្ពុជា, ថៃ និងអាស៊ីអាគ្នេយ៍ផ្សេងទៀត នៃរាមាយណៈ ។  ព្រះនាងជាព្រះនាង មច្ឆា ដែលព្យាយាមបំផ្លាញផែនការរបស់ ហនុមាន ក្នុងការសាងសង់ស្ពានទៅ លង្កា ប៉ុន្តែបានលង់ស្នេហ៍នឹងហនុមានជំនួសវិញ។
សុវណ្ណមាលា

ព្រះនាងសុវណ្ណមាលា (៩១ ម.គ.ស-??) រជ្ជកាល (ម.គ.ស ២១-គ.ស ១) ព្រះនាងត្រូវជាបុត្រីរបស់ព្រះឧទ័យ និងអ្នកម្នាងទារ ហើយត្រូវជាព្រះអនុជរបស់ព្រះបាទសុវណ្ណបទុម។
សុវណ្ណសាមជាតក: បុព្វកម្ម​របស់​ទុកូល​បណ្ឌិត​និង​នាង​បារិកា

បុព្វកម្ម​របស់​ទុកូល​បណ្ឌិត​និង​នាង​បារិកា 
បាន​ឮ​ថា ៖ ក្នុង​ជាតិ​មុន​អ្នក​ទាំង​ពីរ​បាន​កើត​ក្នុង​ត្រកូល​ពេទ្យ គ្រាមួយ​ ពេទ្យ​នោះ​រក្សា​រោគ​ក្នុង​ភ្នែក​របស់​បុរស​អ្នក​មាន​ទ្រព្យ​ច្រើន​ម្នាក់ ។ បុរស​នោះ​មាន​ភ្នែក​បាន​ផុត​ចាក​រោគ​ហើយ មិន​​ឲ្យ​​ថ្លៃ​ព្យាបាល​ដល់​គ្រូ​ពេទ្យ ។ លោក​គ្រូ​ពេទ្យ​នោះ មាន​សេចក្តី​ក្រោធ ទៅ​ដល់​ផ្ទះ​រៀប​រាប់​ប្រាប់​ភរិយា​របស់​ខ្លួន​អំពី​អ្នក​ជំងឺដែល​មិន​​ឲ្យ​​ថ្លៃ​ព្យាបាល​នោះ ។ ភរិយា​ស្តាប់​ហើយ ក៏​ខឹង​ក្រោធ ហើយ​ពោល​ថា ៖ យើង​មិន​ត្រូវ​ការ​ទ្រព្យ​របស់​វា​នោះ​ឡើយ អ្នក​ចូរ​ផ្សំ​ថ្នាំ​​ឲ្យ​​វា​បន្តក់​ដាក់​​ឲ្យ​​វា​ខ្វាក់​ទាំង​ពីរ​តែ​ម្តង​ទៅ ។​ ស្វាមី​ក៏​យល់​​ស្រប​តាមយ៉ាង​នោះ ទើប​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​ទៅ​រក​បុរស​នោះ ហើយ​បាន​ធ្វើ​ដូច្នោះ​ឯង ។ បុរស​នោះ​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​ ភ្នែក​ទាំង​ពីរ​ក៏​ត្រឡប់​ជា​ងងឹត​វិញ ។ តបស្សី ​និង​តបស្សិនី បាន​សាង​នូវ​បាបកម្ម​នេះ​ទុក​មក ទើប​បាន​ជា​ឥឡូវ​ត្រូវ​ងងឹត​ភ្នែក​ទាំង​អស់​គ្នា ដោយ​បាបកម្មនោះ​ឯង ។
សុវណ្ណសាមជាតក: បុព្វចរិយារបស់​ព្រះ[[តថាគត]]​

បុព្វចរិយារបស់​ព្រះតថាគត​ 
លំដាប់​នោះ ព្រះ​ពោធិសត្វគិត​ថា​ មាតាបិតា​យើង​ហេតុ​អី​ថ្ងៃ​នេះ​ហួស​ពេល​ដូច្នេះ ។ ព្រះ​ពោធិសត្វ​បាន​ចេញ​ទៅ​រក​អ្នក​ទាំង​ពីរ ទៅ​តាម​ទិស​ដែល​បាន​កំណត់​ទុក ស្រែក​ហៅ​ជា​បណ្តើរ​ៗ ។ មាតា​បិតា​ស្តាប់​ឮ​ហើយ ក៏​ឆ្លើយ​តប ហើយ​ពោល​ហាម​បុត្រ​ថា ៖ កូន​សម្លាញ់ ទី​នេះ​មាន​អន្តរាយ កូន​កុំ​ចូល​មក​ឡើយ ។ ព្រះ​ពោធិសត្វ​បាន​តប​ថា ៖ បើ​ដូច្នោះ សូម​មាតា​បិតា​ចាប់​នូវ​ចុង​ឈើ​ច្រត់​នេះ​ចុះ ។  លោក​ទាំង​ពីរ​បាន​ចាប់​ចុង​ឈើ​ហើយ ដើរ​មក​រក​បុត្រ ។ ព្រះ​ពោធិសត្វ​សួរ​ថា ៖ ចក្ខុ​មាតា​បិតា​ងងិត​ទៅ​ដោយ​សារ​អ្វី? លោក​ទាំង​ពីរ​ក៏​បាន​ពោល​រៀប​រាប់ថា ៖ កូន​អើយ កាល​ដែល​ភ្លៀង​ធ្លាក់ យើង​ទាំងពីរ​បាន​មក​ឈរ​នៅ​លើ​តំបូក​ក្បែរ​គល់​ឈើ​នេះ ហើយ​ចក្ខុ​ទាំង​អស់​ក៏​ស្រាប់​តែ​ងងឹត​តែ​ម្តង​ទៅ ។ ព្រះ​ពោធិសត្វ​បាន​ស្តាប់​ពាក្យ​មាតា​បិតា​ហើយ​ដឹង​ថា ៖​មាន​អាសិរពិស​នៅ​ក្នុង​ដំបូក ។ ព្រះ​ពោធិសត្វ​ឃើញ​មាតា​បិតា​ដូច្នេះ​ហើយ ក៏​យំ​រួច​សើច ។ មាតា​បិតា​សួរ​ថា ៖ កូន​សម្លាញ់ ម៉េច​បាន​ជា​យំ​ហើយ​សើច​អីចឹង? ព្រះ​ពោធិសត្វ​​តប​ថា ៖ កូន​យំ​ដោយ​ខូច​ចិត្ត​ត្បិត​ចក្ខុ​របស់​អ្នក​ទាំង​ពីរ​វិនាស​ទៅ ទាំង​ដែល​កូន​នៅ​ក្មេង​វ័យ តែ​កូន​សើច​ ដោយ​សេចក្តី​សប្បាយ​ចិត្ត​ថា ៖ កូន​នឹង​បាន​បដិបត្តិ​ទំនុក​បម្រុង ដល់​មាតា​បិតា​ជា​អ្នក​មាន​គុណ​ទាំង​ពីរ​តទៅ ។ សូម​មាតា​បិតា​កុំ​គិត​បារម្ភ​អ្វី​ឡើយ កូន​នឹង​បម្រើ​លោក​ទាំង​ពីរ​បាន​ដល់​នូវ​ផាសុក ។ ព្រះ​ពោធិសត្វ​លួង​លោម​ផ្លូវ​ចិត្ត ​ឲ្យ​​មាតាបិតា​បាន​ធូរ​ក្នុង​ចិន្តា ហើយ​ក៏​បាន​នាំ​មក​កាន់​បណ្ណ​សាលា ។ ព្រះ​ពោធិសត្វ​រៀប​ចំ​ចង​ខ្សែ​ជា​ស្នួបង្កាន់​ដៃ​ក្នុង​ទី​ទាំង​ពួង គឺ​ទី​សម្រាក​ពេល​ថ្ងៃ ទី​សម្រាក​ពេល​យប់ ទី​ចង្ក្រម បណ្ណសាលា និង​ទី​បន្ទោបង់​ ឧច្ចារៈ​បស្សាវៈ ។ ចាប់​ផ្តើម​ពី​នោះ​មក ព្រះ​ពោធិសត្វ ចេញ​ទៅ​រក​ផល្លា​មក​តាំង​ទុក​ក្នុង​បណ្ណសាលា បោស​សម្អាត​ទី​នៅ​ តាំង​ពី​ព្រលឹម​ស្រាង​ៗ ថ្វាយ​បង្គំ​មាតា​បិតា​ហើយ កាន់​ក្អម​ទឹក​ទៅ​កាន់​មិគសម្មតា​នទី ដង​ទឹក​យក​មក ហើយ​រៀប​ចំ​របស់​ឆាន់ ចាត់​ចែង​ឈើ​ជម្រះ​ព្រះ​ទន្ត​និង​ទឹក​ខ្ពុរ​ព្រះ​ឱស្ឋ​ជា​ដើម ហើយ​ប្រគេន​ផល្លា​ដែល​មាន​រស​ល្អ ។ កាល​មាតា​បិតា​ឆាន់​រួច ទើប​ខ្លួន​ឯង​បរិភោគ​តាម​ក្រោយ ។ ព្រះ​ពោធិសត្វ​បាន​ដង​ទឹក ដាំ​​ឲ្យ​​ក្តៅ ទើប​ផ្ងូត​ដល់​មាតា​បិតា ទាំង​ដុស​លាង​ព្រះ​បាទា​តាម​អធ្យាស្រ័យ រួច​ហើយ​ជួយ​រៀប​ចំ​គ្រឿង​ស្លៀក​ដណ្តប់ និង​យក​ថ្ម​ដុត​ដោយ​ភ្លើង មក​ដាក់​កំដៅ​ចុង​ជើង​ចុង​ដៃ ដើម្បី​កំចាត់​បង់​នូវ​ភាព​រងារ ។
សុវណ្ណសាមជាតក: ការព្រួយបារម្មណ៍

ការព្រួយបារម្មណ៍ 
ព្រះពោធិសត្វ បានទូលប្រាប់ផ្លូវដល់ព្រះរាជាហើយ ខំអត់ទ្រាំនឹងទុក្ខវេទនាមានសភាពបែបនេះ ទុកដោយសិនេហចិត្ត ក្នុងមាតាបិតាជាកម្លាំង ហើយប្រណមអញ្ជលីទូលអង្វរក្នុងបំណងត្រូវការ​ឲ្យ​ព្រះរាជាចិញ្ចឹមមាតាបិតា

 បពិត្រមហារាជគ្រងដែនកាសី ទ្រង់មានសេចក្តីចម្រើនកន្លង ខ្ញុំសាមសូមថ្វាយបង្គំសេ្តចផង នមោច្រើនដងបង្គំរាជា ។ មាតាបិតានៃទូលបង្គំ នៅក្នុងព្រៃធំអន្ធោអន្ធា សូមទ្រង់ចិញ្ចឹម​ឲ្យ​មានជន្មា នៅជាតបស្សី តបស្សិនី ។ ទូលបង្គំជាខ្ញុំសូមផ្គងអញ្ជលី រាជាគ្រងទីនាដែនកាសី ទូលបង្គំសូមពរស្តេចទ្រង់ប្រណី នាំយកសេចក្តីនៃខ្ញុំព្រះអង្គ ។ ខ្ញុំសូមបង្គំមាតាបិតា ឱនក្រាបសិរសាផ្តាំផ្ញើតាមទ្រង់ សាមត្រូវព្រួញពិសបានជាបាត់អង្គ ដួលដេកនៅត្រង់ឆ្នេរខ្សាច់មាត់ស្ទឹង ។
សុវៈណាន់ គង់យីង

Category:Articles with hCards

សុវៈណាន់ គង់យីង ឬ នាងផ្កាយព្រឹក (    ; កើតថ្ងៃទី 22 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1978 នៅ ទីក្រុងបាងកក) ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរដោយឈ្មោះហៅក្រៅរបស់នាង កុប (   ; RTGS ៖ Kop) ជា ​តារា​សម្ដែង ​ថៃ។ នាង​ជា​តួ​ឯក​ក្នុង​រឿង​ភាគ​ថៃ​ជា​ច្រើន​ក្នុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ ១៩៩០-២០០០ ។ នាងបានលេចមុខក្នុងរឿងភាគជាច្រើន រួមទាំង ផ្កាយព្រះសុក្រ (ดาวพระศุกร์) ជាមួយ សនរ៉ាម ទេពពិទក្ស ដែលនាងដើរតួជា ដាវ ដែលជាតួអង្គសំខាន់។ នាង​ត្រូវ​បាន​គេ​បោះឆ្នោត​ជ្រើសរើស​អ្នក​ឈ្នះ​សម្រាប់​តារា​ស្រី​កំពូល​អស់​រយៈពេល​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​មក​ហើយ។ នាង​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​តារា​សម្ដែង​ដ៏​ល្បី​បំផុត​របស់​ប្រទេស​ថៃ ហើយ​ដៃគូ​ដែល​ឈាន​មុខ​គេ​គឺ សនរ៉ាម ទេពពិទក្ស ។

នៅឆ្នាំ ២០០៣ កាសែត កម្ពុជា មួយបានរាយការណ៍ថា អ្នកស្រី សុវៈណាន់ គង់យីង បានធ្វើសុន្ទរកថាដោយអះអាងថា ប្រាសាទអង្គរវត្ត ជារបស់ប្រទេសថៃ ការចោទប្រកាន់ដែលក្រោយមកត្រូវបានគេរកឃើញថាគ្មានមូលដ្ឋាន។ នេះ​បាន​ជំរុញ​ឲ្យ​មាន ​កុប្បកម្ម​នៅ​ភ្នំពេញ​ឆ្នាំ ២០០៣ ដែល​ស្ថានទូត​ថៃ​ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា​ត្រូវ​បាន​បំផ្លាញ។ Cambodian crowd storms Thai embassy , BBC News Andrew Perrin, Matt McKinney, Blast from the Past , TIME
សុសានចេតិយហូជីមិញ

សុសានចេតិយប្រធានាធិបតីហូជីមិញ (  ) គឺជា​ចេតិយ​ដែល​បម្រើ​ជា​ទីកន្លែង​បញ្ចុះសពរបស់អតីតមេដឹកនាំបដិវត្តន៍វៀតណាមនិងជាប្រធាន ​ហូជីមិញ នៅទីក្រុងហាណូយ ប្រទេស​វៀតណាម ។   ដែលជាអគារដ៏ធំមួយដែលមានទីតាំងនៅកណ្តាលនៃទីលានចតុកោងបាឌិញ ជាកន្លែងដែលលោកហូជីមិញ អធិបតីនៃបក្សពលករវៀតណាម ពីឆ្នាំ១៩៥១ រហូតដល់លោកបានទទួលមរណភាពនៅឆ្នាំ១៩៦៩ បានអានសេចក្តីប្រកាសថ្ងៃឯករាជ្យ នៅថ្ងៃទី០២ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៤៥ ដោយបង្កើតសាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យវៀតណាម ។ ទីកន្លែងនេះបានបើកជាសាធារណៈរៀងរាល់ព្រឹក លើកលែងតែថ្ងៃច័ន្ទ។
សុសានចេតិយហូជីមិញ: អាគារ

អាគារ 
រូបភាពតូច| អ្នកទស្សនាកំពុងតែតម្រង់ជួរទៅទស្សនាចេតិយលោកហូជីមិញ
ការងារសាងសង់បានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី០២ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៧៣ ហើយចេតិយនេះត្រូវបានសម្ពោធជាផ្លូវការនៅថ្ងៃទី២៩ ខែសីហា ឆ្នាំ១៩៧៥។  វាត្រូវបានបំផុសគំនិតដោយចេតិយរបស់លោកលេនីន នៅទីក្រុងមូស្គូ ប៉ុន្តែរួមបញ្ចូលធាតុស្ថាបត្យកម្មវៀតណាមប្លែកៗ ដូចជាដំបូលជម្រាលជាដើម។ ផ្ទៃខាងក្រៅធ្វើពីថ្មក្រានីតប្រផេះ ចំណែកផ្នែកខាងក្នុងមានពណ៌ប្រផេះ ខ្មៅ និងថ្មប៉ូលាក្រហម។ ដំបូលផ្ដែររបស់ចេតិយមានពាក្យ "Chủ tịch Hồ-Chí-Minh" (មានន័យថា:ប្រធានាធិបតីហូជីមិញ) ចារឹកលើអគារនោះ។ បដា​នៅ​ក្បែរ​នោះ​សរសេរ​ថា “Nước Cộng Hòa Xã Hội Chủ Nghĩa Việt Nam Muôn Năm” (ក្នុង​នោះ៖ “ សូម​ឲ្យ​សាធារណរដ្ឋ​សង្គមនិយម​វៀតណាម​មាន​អាយុ​វែង ”)។

រចនាសម្ព័ន្ធគឺ  ខ្ពស់និង  ធំទូលាយ។ នៅជាប់ផ្នូរគឺជាវេទិកាពីរដែលមានប្រាំពីរជំហានសម្រាប់ការមើលក្បួនដង្ហែ។ ផ្លាហ្សា​នៅ​ខាង​មុខ​ចេតិយ​ត្រូវ​បាន​បែង​ចែក​ជា ២៤០ ការ៉េ​ពណ៌​បៃតង​ដែល​បំបែក​ដោយ​ផ្លូវ។ សួនច្បារជុំវិញវិហារនេះមានរុក្ខជាតិ និងផ្កាជិត ២៥០ប្រភេទផ្សេងៗគ្នា ដែលមកពីតំបន់ផ្សេងៗគ្នានៃប្រទេសវៀតណាម។ ផងដែរក្នុងអំឡុងពេលដង្ហែរក្បួន សាលាជំនុំត្រូវបានប្រើជាកន្លែងមើលសម្រាប់អ្នកដឹកនាំដើម្បីមើលពីកន្លែងស្រដៀងនឹង ផ្នូររបស់លោកលេនីន ។

មឈូសលោកប្រធានហូជីមិញត្រូវ ​បានគេរក្សាទុកនៅក្នុងបន្ទប់ត្រជាក់កណ្តាល​នៃ​ផ្នូរ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ការពារ​ដោយ​ឆ្មាំ​កិត្តិយស​យោធា។ រាងកាយស្ថិតនៅក្នុងប្រអប់កញ្ចក់ដែលមានពន្លឺស្រអាប់។ ចេតិយ​នេះ​ជា​ទូទៅ​បើក​ជា​សាធារណៈ។
សុសានចេតិយហូជីមិញ: សូម​មើល​ផង​ដែរ

សូម​មើល​ផង​ដែរ 
រូបភាពតូច| ការផ្លាស់ប្តូរអ្នកយាមនៅទីបញ្ចុះសព

 សារមន្ទីរហូជីមិញ ដែលមានទីតាំងនៅជាប់នឹងផ្នូរ
 ទីបញ្ចុះសពម៉ៃស៊ិច
សុសេន

ស្តាំ|រូបភាពតូច| គំនូរ រាជ រាវិ វម៌  ឈ្នះ វរុណ'
សុសេន ( IAST : Suṣhēn ;    ) គឺជា epithet របស់ ព្រះវិស្ណុ, ដកស្រង់នៅក្នុងវីរភាពនៃបទចំរៀង ហិណ្ឌូ Vishnu Sahasranama (ឈ្មោះពាន់នៃព្រះវិស្ណុ) ។ តួអក្សរជាច្រើនដែលបានពិពណ៌នានៅក្នុង អត្ថបទហិណ្ឌូ ក៏មានឈ្មោះ សុសេន ផងដែរ។
សុសេន: អក្សរសិល្ប៍

អក្សរសិល្ប៍ 
Stanza 58 នៃព្រះវិស្ណុ សហស្រនាម មានឈ្មោះថា សុសេនះ :  mahāvarāho govindạh suṣhēnah kanakāngade
guhyo gabhēro gahanọ guptaśchakragadādharahទស្សនវិទូ Advaita Adi Shankaracharya បានសរសេរអត្ថាធិប្បាយ សំស្ក្រឹត ច្បាស់លាស់មួយអំពីសហស្រនាមក្នុងសតវត្សទីប្រាំបីនៃគ.ស ដែលមានឥទ្ធិពលជាពិសេសសម្រាប់សាលាជាច្រើននៃសាសនាហិណ្ឌូ។  ការអត្ថាធិប្បាយរបស់គាត់នៅលើ Stanza 58 រួមមាន: " សុសេនះ - អ្នកដែលមានកងទ័ពដ៏គួរឱ្យទាក់ទាញ។ កងទ័ពនៃព្រះវិស្ណុត្រូវបានគេហៅថាជា គនា របស់ទ្រង់។ ពួកគេភាគច្រើនត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយអ្នកប្រាជ្ញនិងអ្នកមើលឆុតហេតុដូច្នេះហើយការទាក់ទាញគួរឱ្យទាក់ទាញរបស់ពួកគេ។ "  

នៅសតវត្សរ៍ទី ១៣ នៃគ.ស លោក Parasara Bhattar បានសរសេរអត្ថាធិប្បាយជា ភាសាតាមីល អំពីព្រះវិស្ណុសាហាសរ៉ាណា ពីទស្សនៈ របស់ Vaishnavite ដោយផ្តល់យោបល់ថា ភគវន (ព្រះវិស្ណុ) មានរាងកាយដែលសុទ្ធសាធ -សត្វវៈ ហើយធាតុផ្សំនៃរូបកាយបរិសុទ្ធនេះប្រៀបដូចជាកងទ័ព។ ដែលអាចយកឈ្នះលើ ជិវ (និត្យ-មុក្ត និង baddha-muktas) ហើយធ្វើឱ្យពួកគេចូលរួមជាមួយគាត់។ នៅក្នុងការរីករាយគ្នាទៅវិញទៅមកនៃសុភមង្គល។
សុហ្វូគ្លេស

ស្តាំ|រូបភាពតូច
សុហ្វូគ្លេស (;  Sophoklēs, ;  497/6 BC – winter 406/5 BC)Sommerstein (2002), p. 41. គឺជាអ្នកសរសេរបទល្ខោននិងសោកនាដកម្មជនជាតិក្រិក ។ ការងារដ៏ល្បីល្បាញរបស់គាត់ជាអុយឌីផុសរិច អុយឌីផុសអ៉ែតកូឡូនុស អាន់ទីហ្គូណេLloyd-Jones 1994, p. 7.។
សុីផាន់ដន

ស៊ីផាន់ដន (    ; មាន​ន័យ​ថា កោះបួនពាន់ ) គឹជា ​ប្រជុំ​កោះ ​តាមមាត់ទន្លេ ​ក្នុង ​ទន្លេ​មេគង្គ ខេត្ត​ចំប៉ាសក្តិ នៅ​ភាគ​ខាង​ត្បូង ​ប្រទេស​ឡាវ ។  ស៊ីផាន់ដន ជាផ្នែកនៃ ស្រុកខោង រួមទាំងកោះ និងជាផ្នែកមួយនៃដីគោកនៅភាគខាងកើត។ ស៊ីផាន់ដន មានកោះជាច្រើន ដែលពាក់កណ្តាលត្រូវលិចនៅពេលទឹកទន្លេមេគង្គលិច។ កោះសំខាន់ៗរបស់ស៊ីផាន់ដនគឺ ដនខង (ធំជាងគេ) ដនសោម (ធំទីពីរ) ដនដេត និង ដនខន ។ ស៊ីផាន់ដន ជាប់ព្រំដែន កម្ពុជា ហើយទំនាក់ទំនងប្រវត្តិសាស្ត្រ និងវប្បធម៌ ភ្ជាប់ប្រជាជននៅសងខាង ព្រំដែន ។ ប៉ាក់សេ គឺជាទីក្រុងដែលនៅជិតបំផុតនៃទីក្រុងធំៗនៅក្នុងប្រទេសឡាវទៅកាន់តំបន់នោះ។
រូបភាពតូច| ទន្លេមេគង្គរវាងដនដេត និងដនខន
សុីវត្ថា

ព្រះអង្គ​ម្ចាស់​សុីវត្ថា (    ប្រសូតនៅឆ្នាំ 1841 – 31 ខែធ្នូ 1891) គឺជាព្រះអង្គម្ចាស់នៃ ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ដែលជាអ្នកប្រជែងដណ្តើមរាជបល្ល័ង្កដោយរយៈពេលខ្លី។ ព្រះអង្គ​បាន​ចំណាយ​ពេល​ពេញ​មួយ​ជីវិត ដើម្បី​ប្រយុទ្ធ​នឹង ​ព្រះ​បាទ​នរោត្តម ជា​បង​ប្អូន​របស់​ព្រះអង្គ​ដើម្បី​ឡើង​សោយរាជ្យ។

ស៊ីវត្ថា ជា​ចៅ​ប្រុស​របស់​ព្រះបាទ​អង្គ​អេង (១៧៧២-១៧៩៦) និង​ជា​បុត្រ​របស់​ព្រះបាទ ​អង្គឌួង ។ ជីវប្រវត្តិ​របស់​ព្រះអង្គ​បាន​កត់ត្រា​តែ​ថា ព្រះអង្គ​មាន​បុត្រី​មួយ​អង្គ​ព្រះនាម​អ្នក​អង្គ​ម្ចាស់ (ព្រះអង្គម្ចាស់) ព្រះអង្គដួង រ័ត្ន​វត្ថា។ ស៊ីវត្ថា  មានបងប្អូនបង្កើតពីរនាក់គឺ ព្រះបាទនរោត្តម និង ព្រះបាទស៊ីសុវត្ថិ  ដោយព្រះបាទនរោត្តម គឺជាអ្នកស្នងរាជសម្បត្តិរបស់ព្រះបិតា។  ពេលដែលព្រះបាទអង្គឌួងសោយទីវង្គត់ ការតស៊ូបន្តបន្ទាប់គ្នាបានកើតឡើង ដោយ ស៊ីវត្ថា ព្យាយាមឡើងកាន់អំណាច នៅដែលព្រះអនុជរបស់ព្រះអង្គ នរោត្តម ត្រូវបានកាន់កាប់ដោយការបះបោរ។ ទី​បំផុតព្រះបាទ​នរោត្តម​បាន​ឡើង​កាន់​អំណាច​នៅ​ពេល​ដែល​ទ្រង់​ទទួល​បាន​ការ​គាំទ្រ​ពី ​ព្រះស៊ីសុវត្ថិ ។
សុីវត្ថា: បរាជ័យ

បរាជ័យ 
ជនជាតិបារាំងដែលព្យាយាមពង្រីកឥទ្ធិពលរបស់ខ្លួននៅក្នុង ប្រទេសកម្ពុជា នៅពេលនោះ មានការពេញចិត្តចំពោះការបរាជ័យរបស់លោក ស៊ីវត្ថា ដោយសារតែគាត់ជាអ្នករិះគន់ដោយឥតសំចៃមាត់ចំពោះ អាណានិគមអឺរ៉ុប នៅក្នុងតំបន់។ លោក ស៊ី វត្ថា បាន​ក្លាយ​ជា​ឥស្សរជន​សម្រាប់​ការ​តស៊ូ​ប្រឆាំង​នឹង​បារាំង។ ការបះបោររបស់ ស៊ីវត្ថា ភាគច្រើនមិនបានជោគជ័យនោះទេ ហើយនៅឆ្នាំ១៨៨៧ ប្រទេសកម្ពុជាត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុងសហភាព ឥណ្ឌូចិន ដែលគ្រប់គ្រងដោយបារាំង។

លោក ស៊ីវត្ថា មក​ធ្វើ​ជា​និមិត្តរូប​នៃ​ការ​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​នឹង ​អាណានិគម​បារាំង ​នៅ​កម្ពុជា។ ប៉ុន្តែ​ការ​បះបោរ​របស់​ព្រះអង្គ​ភាគច្រើន​កើត​ចេញ​ពី​ការ​ច្រណែន និង​គំនុំ​ចំពោះ​ព្រះ​អង្គ​នរោត្តម ជា​ព្រះ​អង្គ​ជា​ព្រះ​អង្គ ជា​ជាង​ការ​ចង់​បាន​ឯករាជ្យ​នៃ​ប្រទេស​របស់​ព្រះអង្គ​ពី​ប្រទេស​បារាំង។ ក្នុង​សម័យ​ទ្រង់​មិន​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​អ្នក​តស៊ូ​ទាមទារ​ឯករាជ្យ​ទេ ប៉ុន្តែ​ជា​អ្នក​បះបោរ ​ដណ្តើម​រាជបល្ល័ង្ក​កម្ពុជា។

កូនចៅ​របស់​ព្រះអង្គ​ដែល​ជា​បុត្រី​តែ​មួយ​គត់​របស់​ព្រះអង្គម្ចាស់​ក្សត្រីយ៍​រ័ត្ន​វិជ្ជា គង់​នៅ​ប្រទេស​បារាំង​សព្វថ្ងៃ​ក្រោម​នាម​ត្រកូល​យសវរា។
សុះ ម៉ាត់

thumb|100px|រូបភាពជីវប្រវត្តិសង្ខេបនាម​ពេញរហស្សនាមសញ្ជាតិអាជីព 
 ជំនាញថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើតថ្ងៃទទួលមរណភាព
|colspan="2"| 
|- style="vertical-align:top;"
|ទទួលមរណភាពដោយសារ|colspan="2"|
|- style="vertical-align:top;"
|ស្រុកកំណើត|colspan="2"|

|- style="vertical-align:top;"
|ឪពុក|colspan="2"|

|- style="vertical-align:top;"
|ម្តាយ|colspan="2"|

|- style="vertical-align:top;"
|ភរិយា|colspan="2"|
|- style="vertical-align:top;"
|បុត្រ'''
សុះ ស៊ូហាណា

សុះ ស៊ូហាណា (Sos Suhana) (កើតនៅថ្ងៃទី៤ មេសា ១៩៩២) គឺជាកីឡាករបាល់ទាត់កម្ពុជា ដែលលេងឲ្យក្លឹប Phnom Penh Crown ក្នុងក្របខណ្ឌ Cambodian League ។ គាត់លេងជាខ្សែបម្រើ។
សុ្រកមង្គលបូរី

ស្រុកមង្គលបូរី  (; , , "បុរីដ៏មានឫទ្ធិ") គឺជាស្រុកមួយ (srok )ស្ថិតនៅភាគខាងត្បូងនៃខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ក្នុងភាគពាយ្យនៃប្រទេសកម្ពុជា។ ស្រុកមង្គលបូរី ស្ថិតនៅតាមផ្លូវ ខាងត្បូងពីស៊ីសូផុន(ស្វាយ) ចំងាយប្រហែល 9 គីឡូម៉ែត។ ស្រុកមង្គលបូរីគឺជាស្រុកភាគខាងត្បូងនៃខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ ស្រុកនេះមានព្រុំប្រទល់ខាងត្បូងជាប់នឹងខេត្តបាត់ដំបង។ ផ្លូវរថភ្លើងខ្សែធំពី ភ្នំពេញ ទៅ ប៉ោយប៉ែត លើព្រុំដែនជាប់ប្រទេសថៃ ឆ្លងកាត់ស្រុកនេះពីជើងទៅត្បូង។ 

ស្រុកនេះងាយស្រួលធ្វើដំណើរដល់តាមបណ្តោយផ្លូវពី ស៊ីសូផុន(9 គម) បាត់ដំបង (ក្រុង) (60 គម) និង សៀមរាប (ក្រុង) (110 គម). ស្រុកមង្គលបូរីជាស្រុកដែលតូចមួយក្នុងចំណោមស្រុកតូចៗក្នុងខេតបន្ទាយមានជ័យ ដោយផ្ទៃដី ហើយមានតែស្រុកស៊េរីសោភ័ណទេដែលតូចជាង។ ទោះយ៉ាងណាក្តី ស្រុកនេះជាស្រុកដែលមានប្រជាជនច្រើនជាងគេក្នុងខេត្ត ព្រោះវាមានហេត្ថារចនាសម្ព័ន្ធដឹកជញ្ជូន ហើយវានៅចំកណ្តាលផង។ ផ្លូវជាតិលេខ ៥ ដែលផ្តើមពីភ្នំពេញ ហើយបញ្ចប់នៅប៉ោយប៉ែត ហើយនិងផ្លូវដែកដែលចែកស្រុកជាពីរស្របគ្នា លាតសន្ធឹងពីជើងទៅត្បូង។ ផ្លូវជាតិលេខ ១៦០ ចាប់ផ្តើមនៅជិតកណ្តាលនៅស្រុកនេះ ហើយលាតសន្ធឹងទៅទិសនិរតីរហូតចូលដល់ ប៉ៃលិន។
សុ្រកមង្គលបូរី: ប្រវត្តិ

ប្រវត្តិ 
ប្រវត្តិរបស់ស្រុកមង្គលបូរីមុនសតវត្សទី១៨ មិនច្បាស់លាស់ទេ ថ្វីបើវាធ្លាប់ជាចំនែកមួយក្នុងខេត្តបាត់ដំបងក៏ដោយ។ ចាប់ពីសតវត្សទី១៨ រហូតដល់ ឆ្នំា១៩០៧ ស្រុកនេះជាចំនែកមួយក្នុងខេត្តប្រាតាបុង ប្រទេសថៃ។ ក្នុងពេលនោះ ថៃគ្រប់គ្រងផ្ទៃដីដែលសព្វថ្ងៃជាខេត្ត បន្ទាយមានជ័យ ឧត្តរមានជ័យ សៀមរាប ប៉ៃលិន និង ខេត្តបាត់ដំបង។ក្រោមសិទ្ធិសញ្ញា បារំាង-ថៃ ក្នុងខែមិនា ១៩០៧ ផ្នែកទំាងនេះបានត្រលប់ជារបស់កម្ពុជាវិញ។ ក្នុងអម្លុងពេលនេះ ផ្ទៃដីជុំវិញស្រុក ស៊េរីសោភ័ណ គឺជាស្រុកស៊េរីសោភ័ណនៃខេត្តបាត់ដំបង។ ចន្លោះឆ្នំា១៩២៥ និង ១៩២៥ ស្រុកថ្មីៗរបស់ខេត្តបាត់ដំបងបានបង្កើតឡើង រួមទំាងស្រុកមង្គលបូរីដែរ។ ក្នុងឆ្នំា១៩៨៨ ស្រុកក្នុងភាគខាងជើងរបស់ខេត្តបាត់ដំបងចំនួន៥ បានបែងចែកដើម្បីបង្កើតជាខេត្តថ្មី គឺខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។
សុ្រកមង្គលបូរី: ទីតាំង

ទីតាំង 
ស្រុកមង្គលបូរីលាតសន្ធឹងទៅទិសខាងត្បូងនៃខេត្ត ហើយមានព្រំប្រទល់រួមគ្នាជាមួយហ្នឹងខេត្តបាត់ដំបង។ បើមើលពីទិសខាងជើងតាមទ្រនិចនាឡិកា ស្រុកមង្គលបូរីជាប់ជាមួយស្រុកស៊េរីសោភ័ណផ្នែកខាងជើង។ ព្រំដែនភាគខាងកើតនៃស្រុកនេះជាប់ជាមួយនឹងស្រុកព្រះនេត្រព្រះ។ ស្ទឹងមង្គលបូរី បង្កើតជាព្រំប្រទល់ភាគខាងកើតមួយផ្នែកនៃស្រុក ឆ្ពោះទៅស្រុកព្រះនេត្រព្រះ។ នៅខាងត្បូងនៃស្រុកនេះជាប់ជាមួយនឹងស្រុក ថ្មគោល និង បវិល ដែលជាស្រុកនៃខេត្តបាត់ដំបង។ ភាគខាងលិចរបស់ស្រុកនេះមានព្រំប្រទល់រួមគ្នាជាមួយស្រុក ម៉ាឡៃ និងអូជ្រៅ ដែលជាស្រុកក្នុងខេត្តនេះដែរ។
សុ្រកមង្គលបូរី: ការគ្រប់គ្រង

ការគ្រប់គ្រង 
អភិបាលស្រុកស្រុកនេះធ្វើសេចក្តីរាយការណ៍ទៅឯកឧត្តម អុង អឿន, ដែលជាថៅហ្វាយខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ តារាងខាងក្រោមបង្ហាញពី ភូមិៗទៅតាមឃុំៗ ក្នុងស្រុកនេះ។

 ឃុំ (Communes)    កូដឃុំ បន្ទាយនាង     អូរធំ, ភ្នំ, បន្ទាយនាង, គោកព្នៅ, ត្រាង, ពង្រ, គោកទន្លាប់, ត្របែក, ឃីឡិ, សំរោងពេន, ដងរុនលិច, ដងរុនកើត, អូរស្ងួត, ព្រៃចង្អាលិច, ព្រៃចង្អាកើត, អូរអណ្តូងលិច, អូរអណ្តូងកណ្តាល, អូរអណ្តូងកើត, គោកក្តួច  ០១០២០១  បត់ត្រង់   ខ្ទុំរាយលិច, ខ្ទុំរាយកើត, អន្លង់ថ្ងាន់កើត, អន្លង់ថ្ងាន់លិច, បង់បត់លិច, បង់បត់កើត, បត់ត្រង់, បត់ត្រង់ធំលិច, បត់ត្រង់ធំកើត, បត់ត្រង់តូច, ព្រែកជីក  ០១០២០២  ចំណោម    ប្រឡាយចារ, រង្វានលិច, រង្វានកើត, ចំណោមលិច, ចំណោមកើត, រោងគោដើម, រោងគោកណ្តាល, រោងគោចុង, ពាមរោងគោ, តាសល់, ជួរខ្ចាស់, បឹងត្រស់, ដងត្រាង, ស្រែព្រៃ, បុស្សទន្លាប់, តាប៊ុន, គោកពនៃ្ល, សាយសាម៉ន, ដំណាក់ព្រះអង្គ ០១០២០៣   គោកបល្ល័ង្គ   គោកបល្ល័ង្ក, តាអន, ប្រឡាយជ្រៃ, ជើងចាប, ផាត់សណ្តោង, ចារថ្មី, ផ្អាវថ្មី, តាសល់ ០១០២០៤  គយម៉ែង    គយម៉ែង, ស្តីលើ, ផ្លូវសៀម, តានង, អង្ករខ្មៅ, កសាងថ្មី, ស្ទឹងចាស់, ស្តីក្រោម ០១០២០៥  អូរប្រាសាទ    ភ្នំធំត្បូង, ភ្នំប្រាសាទ, ភ្នំធំជើង, ចំការលោក, ភ្នំធំថ្មី, អន្លង់ស្តី, គោកធ្នង់កើត, គោកធ្នង់កណ្តាល, អូរស្ងួត, អូរប្រាសាទ, គោកអំពិល, រ៉ាចំការចេក, ពោធិ៏រៀង, រូងក្របៅ ០១០២០៦  ភ្នំតូច   ភ្នំតូចត្បូង, ភ្នំតូចជើង, ថ្នល់បត់, អូរញរ, បឹងត្រស់, មនោរម្យ, ប៉ោយតាសេក, ព្រៃទទឹង, បឹងរាំង, វត្តថ្មី ០១០២០៧  រហាត់ទឹក    ពោធិ៏ពីរដើម, រហាត់ទឹក, ថ្នល់បត់, ក្រមល់, ខ្ទុំជ្រំ, ចកលិច, ដូនមូល, ព្រែកសំរោង, អូរដង្កោ, ចំការចេក, អូរជួប, កស្វាយ, ចកកើត ០១០២០៨  ឫស្សីក្រោក     អញ្ចាញ, នាងកេត, ព្រែករពៅ, សាលាដែង, សំរោង, អន្លង់មានទ្រព្យ, ចំការតាដោក, ប្រទ្បាយហ្លួងក្រោម, ហ្លួង, អូរតាគល់, ប្រទ្បាយហ្លួងលើ, គោកស្វាយ, អូរតាម៉ា, កោះកែវ, ផាស៊ីស្រា, ប្ញស្សីក្រោម, ជំទាវ ០១០២០៩  សំបួរ    ឆ្នើមមាស, ស្រណាល, ឡ, តាមែងពក, សំបួរ, ដូនឡឹក, ក្បាលក្របី, ស្រះឈូក, ស្រែព្រៃ, ចែកអង្ករ, ថ្មដប់ ០១០២១០  សឿ    តាម៉ៅ, អន្សមចេក, ត្នោត, បួរ, បុស្សេឡាក, សឿ, បឹងតូច, ផ្លូវដំរីលើ, ផ្លូវដំរីក្រោម, អូរសឿ, គោកសំរោង, បល្ល័ង្គជ្រៃ, អូរជួបថ្មី ០១០២១១  ស្រះរំាង    តាអ៊ិន១, តាអ៊ិន២, ក្រូច, ចំការចេក, ស្រះរាំង, តាចាន់, គោកស្រុក, គោកច្រាប, គោកក្រសាំង ០១០២១២  តាឡំ    ព្រះស្រែ, តាឡំកណ្តាល, តាឡំចុង, បឹងឃ្លាំងលិច, ចុងគោក, បឹងឃ្លាំងកើត, ខ្លាខាំឆែ្ក, បឹងវែង ០១០២១៣
សុ្រកមង្គលបូរី: សេដ្ឋកិច្ច

សេដ្ឋកិច្ច 
មង្គលបូរីគឺជាស្រុកដែលធ្វើកសិកម្មច្រើនជាងគេក្នុងខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ កសិកម្មគឺជាផ្នែកដ៏សំខាន់ក្នុងស្រុកមង្គលបូរី។ ប្រជាជនភាគច្រើនមានមុខរបរជាកសិករ ពេលពួកគេធ្វើការច្រូតរួច ពួកគេភាគច្រើនរកកម្រៃដោយការដំាបន្លែដូចជា សណ្តែក ឬ ពោត ល។ ពួកគេថែមទំាងនំាចេញអង្កររបស់ពួកគេទៅតាមប្រទេសអាស៊ានដូចជា ប្រទេសថៃ និង ប្រទេសវៀតណាម ជាដើម។ ប្រជាជនខ្លះបង្កើតជាជំនួញនៅផ្សារ ខ្លះធ្វើការជាមន្ត្រីរាជការ ហើយខ្លះជា ជាងឈើ ជាងភ្លើង ល សំរាប់ជីវិតប្រចំាថ្ងៃ។
សុ្រកមង្គលបូរី: ប្រជាសាស្ត្រ

ប្រជាសាស្ត្រ 
ស្រុកនេះចែកចេញជាភូមិឃុំចំនួន ១៣ 13 ឃុំ  និង 157 ភូមិ ។ យោងតាមជំរឿនប្រជាជនឆ្នំា១៩៩៨ ចំនួនប្រជាជននៃស្រុកនេះគឺ ១៣៨.១៩០នាក់ ក្នុង ២៥.៧៥៤គ្រួសារ ក្នុងឆ្នំា ១៩៩៨។ អាត្រាប្រជាជននេះមាន ប្រុស ៦៧.៨២១នាក់ (៤៩,១%) និង ស្រី ៧០.៣៦៩នាក់ (៥០,៩%)។ ជាមួយនឹងប្រជាជនច្រើនជាង ១៣០.០០០នាក់ មង្គលបូរីមានប្រជាជនច្រើនជាងគេក្នុងខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ ទំហំគ្រួសារជាមធ្យមនៅមង្គលបូរីមានសមាជិក ៥,៤នាក់ ក្នុងមួយគ្រួសារ ច្រើនជាងគ្រួសារតាមជនបទជាមធ្យមរបស់ប្រទេសកម្ពុជា (៥,២នាក់)។ អាត្រាភេទក្នុងស្រុកនេះគឺ ៩៦,៤%, ស្រីច្រើនជាងប្រុសបន្តិចបន្តួច។
សុ្រកមង្គលបូរី: តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ

តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ
Banteay Meanchey at Royal Government of Cambodia website 
Banteay Meanchey at the Ministry of Commerce website

មង្គលបូរី
Category:ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
Category:ស្រុកមង្គលបូរី
សូ សាវឿន

អ្នកស្រីសូ-សាវឿន (កើត ១ មិថុនា ១៩៤៥-បច្ចុប្បន្ន) ជាតារាចម្រៀងខ្មែរមួយរូបដែលមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះក្នុងសម័យមុនអាពត។
សូ សាវឿន: ជីវប្រវត្តិសង្ខេប

ជីវប្រវត្តិសង្ខេប 
អ្នកស្រី​សូ-សាវឿន ​ជា​អតីតអ្នក​ចម្រៀង​​ដ៏​មាន​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ​បោះសំឡេង​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា កាល​ពី​អំឡុង​ទសវត្សរ៍​ទី​៦០​និង​ដើម​ទសវត្សរ៍​ទី​៧០​។ ​អ្នកស្រី​កើត​នៅ​ថ្ងៃទី​០១ ខែមិថុនា​ ឆ្នាំ​១៩៤៥​ ក្នុង​ឃុំ​បឹងងោក​ ស្រុកគងពិសី​ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ ឪពុក​ឈ្មោះ​សូ-ប៉ុក ជា​ទាហាន​សម័យ​ខ្មែរ​ឥស្សរៈ​ ម្តាយ​ឈ្មោះ​តាត​-វិល​។ អ្នកស្រីមាន​បងប្អូនបង្កើត​តែ​២នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​។​ អ្នកស្រី​បាន​រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ជាមួយ​លោក​កែវ-ឯម ​ដែលជាតន្រ្តីករ​ដ៏ល្បី​ម្នាក់​ប្រចាំ​ក្រុម​តន្រ្តី​យោធាភិរម្យ​។​ អ្នកទាំងពីរ​ទទួលបានចំណងដៃបុត្របីនាក់ក្នុង​នោះមានស្រី​ ១ នាក់​ និង ប្រុស​ ២ នាក់​ ។​ ក្នុង​សម័យប៉ុលពត គឺ​នៅចុងឆ្នាំ​១៩៧៦​ អ្នកស្រី​មានភ័ព្វសំណាងបាន​ភៀសខ្លួនពី​មាតុភូមិ​ទៅ​រស់​នៅ​ប្រទេស​បារាំង​។​ សព្វថ្ងៃ​នេះ អ្នកស្រី​សូ​-សាវឿន​ កំពុងរស់នៅទីក្រុង​ប៉ារីស​​​ ប្រទេស​បារាំង​។​​

thumb|right|​បទវាលវែងឆ្ងាយ
សូ សាវឿន: បទចម្រៀងទោល(បទមនោសញ្ចេតនា)

បទចម្រៀងទោល(បទមនោសញ្ចេតនា) 
 បទ​កំពង់ហ្លួងដួងចិត្ត ​(ស្ពានកំពង់ហ្លួង)
 បទស្ទឹងសែនប៉ារីស
 បទអ្នកបំរើតាមយន្តហោះ​
 បទ​វិញ្ញាណផ្នូរខ្ញុំ
 បទនេះឬចិត្តប្រុស
 បទថ្ពាល់និងច្រមុះ​
 បទ​ក្លិនស្នេហ៍ (ព្រៃល្បាស់ខៀវខ្ចី) 
 បទសង្ស័យមិនទាន់មានគូ
 បទ​ជ្រោះទារុណកម្ម
 បទចំណងដៃទឹកភ្នែក
 បទ​សុវិទ្យា​
 បទ​វាលវែងឆ្ងាយ
 បទម្ចាស់ចិត្ត​បរយ៉ាខា​
 បទអនុស្សាវរីយ៍កំពង់ហ្លួង
សូ សាវឿន: បទចម្រៀងទោល(បទប្រជាប្រិយ)

បទចម្រៀងទោល(បទប្រជាប្រិយ) 
 បទ​ឱពពេជចៀប
 បទឱផ្កាយលើមេឃ
 បទឱដើមគគីរ
 បទសារ៉ាវ៉ាន់ស្លៀកខ្យល់
 បទលលកវាយំ
 បទលលកចុងត្រស់
 បទម្លប់ដូង
 បទស្នេហាក្នុងពេលរាត្រី
 បទធ្វើម្ដេចនឹងបានគូរាំ
 បទស្ងោរស៊ុបមាន់ញី
 បទគេលេងភ្លេងហើយ
 បទឃ្មុំឡើងក្បាលទឹក
 បទអូនចូលចិត្តបងញញឹម
 បទច្រូចទឹកចោលទៅ
 បទបងអើយស្ដាប់ផ្គរ
 បទកន្តុបម៉ែមួយ
 បទផ្ញើសារតាមសត្វ
 បទល្ងាចអូនទៅដល់
 បទជូនអូនទៅម៉ែ
 បទអូននាំបងរត់
 បទមិនគួរឃ្លាតឆ្ងាយពីស្រី
 បទចាបពូកចំពុះខៀវ
 បទកង្កែបរាំវង់
 បទទឹកលិចភូមិអូន
 បទភ្លៀង១០០មេ
 បទផ្កាក្រវ៉ាន់ព្រៃ
 បទអូនយំស្ដាយស្រូវ
 បទមាន់ធ្នាក់ទាក់មាន់ព្រៃ
 បទដឹកគោទៅចង
 បទរាត្រីរាំវង់
 បទបងមិនអាណិត
 បទរំពេរហើរមក
សូ សាវឿន: បទចម្រៀងឆ្លងឆ្លើយ

បទចម្រៀងឆ្លងឆ្លើយ 
 បទក្រមុំជនបទ ​           ​    ច្រៀងដោយអ្នកស្រី ប៉ែន រ៉ន​ និង សូ សាវឿន​ 
 បទក្អែកបូល   ​             ​​    ច្រៀងដោយលោក មាស សាម៉ន​  និង សូ សាវឿន​ 
 បទត្រូវនឹងថ្នាំអូនស្រី        ច្រៀងដោយលោក មាស សាម៉ន​ និង សូ សាវឿន​ 
 បទអាគកខ្នាយវែង           ច្រៀងដោយលោក មាស សាម៉ន​  និង សូ សាវឿន​ 
 បទក្រសារហូតដាវ           ច្រៀងដោយលោក មាស សាម៉ន​  និង សូ សាវឿន​ 
 បទកឺការ៉ូប៊ិចជួង               ច្រៀងដោយលោក មាស សាម៉ន​  និង សូ សាវឿន​ 
 បទផ្ដាំបងឱ្យរែកទឹក          ច្រៀងដោយលោក មាស សាម៉ន​  និង សូ សាវឿន​ 
 បទទឹកដក់បាតព្រែក        ច្រៀងដោយលោក មាស សាម៉ន​  និង សូ សាវឿន​ 
 បទជាតិខ្មែរមិនមែនល្ងង់ខ្លៅ  ច្រៀងដោយលោកមាស សាម៉ន​  និង សូ សាវឿន​ 
 បទរលឹមតក់ៗ                  ច្រៀងដោយលោក មាស សាម៉ន​  និង សូ សាវឿន​ 
 បទដេកថ្ងៃសំចៃទុកយប់   ច្រៀងដោយលោក ឡឹក សាវ៉ាត​  និង សូ សាវឿន​ 
 បទផ្កាសារ៉ាយ                 ច្រៀងដោយលោកជា សាវឿន​  និង សូ សាវឿន​ 
 បទទិញស្រាឱ្យឪ              ច្រៀងដោយលោក តូច តេង​  និង សូ សាវឿន​ 
 បទភួងស្នេហ៍កម្រង          ច្រៀងដោយលោក តូច តេង​  និង សូ សាវឿន​ 
 បទលាបងចូលម្លប់           ច្រៀងដោយលោក សុះ ម៉ាត់​ ​ និង សូ សាវឿន​ 
 បទប៉ាឡេឡៃ                   ​ច្រៀងដោយលោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត​ ​ និង សូ សាវឿន​ 
 បទឱ្យតែបាន ​                  ច្រៀងដោយលោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត​ ​ និង សូ សាវឿន​ 
 បទបងឯងជាព្រាននារី ​​    ច្រៀងដោយលោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត​ ​ អ្នកស្រី រស់ សេរីសុទ្ធា  ប៉ែន រ៉ន​  និង សូ សាវឿន​ 
 បទមិនជឿទេចិត្តប្រុសសម័យ   ​ច្រៀងដោយលោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត​ ​ និង សូ សាវឿន​ 
 បទកូនអ្នកណា​                       ​  ច្រៀងដោយលោក មាស សាម៉ន​  និង សូ សាវឿន​ 
 បទម៉ែអូននៅផ្ទះ​                       ច្រៀងដោយលោក ថេត សម្បត្តិ​  និង សូ សាវឿន​
សូកាំ ខូយ

សូក ខូយ (កើតថ្ងៃទី២ កុម្ភៈ ១៩១៥ ដល់ ១៤ វិច្ឆិកា ២០០៨) ជា​អ្នក​នយោបាយ​ខ្មែរ​ដែល​កាន់​តំណែង​ជា​ប្រធានាធិបតី​ស្តីទី​នៃ​សាធារណរដ្ឋ​ខ្មែរ ​រយៈពេល ១២ ថ្ងៃ​ក្នុង​ខែ​មេសា ឆ្នាំ ១៩៧៥។ លោកជា ប្រធានព្រឹទ្ធសភា ពីឆ្នាំ១៩៧២ ដល់ឆ្នាំ១៩៧៥ ។