អ្នកថតរូប: ផលប៉ះពាល់សង្គមនិងវប្បធម៌

ផលប៉ះពាល់សង្គមនិងវប្បធម៌
ការថតរូបអាចត្រូវបានប្រើទាំងដើម្បីចាប់យកការពិតនិងដើម្បីបង្កើតស្នាដៃសិល្បៈ។ ខណៈពេលដែលការរៀបចំរូបភាពត្រូវបាន frowned ជាលើកដំបូងនៅទីបំផុតវាត្រូវបានគេប្រើនៅទីបំផុតដើម្បីពង្រីកវិសាលភាពក្នុងការផលិតសិល្បៈ។ សមាសភាពអាក្រាតកាយ 19 ពីឆ្នាំ 1988 ដោយចាន់គន្ធន។
រូបភាពតូច|ស្តាំ|Scenery Lebanon
សារមន្ទីរ de l'Élyséeដែលបានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ 1985 នៅទីក្រុងឡូសានគឺជាសារមន្ទីរថតរូបដំបូងគេនៅទ្វីបអឺរ៉ុប។
មានសំណួរជាច្រើនដែលកំពុងបន្តអំពីទិដ្ឋភាពផ្សេងគ្នានៃការថតរូប។ នៅក្នុងការសរសេររបស់នាង "នៅលើរូបថត" (1977), Susan Sontag ពិភាក្សាអំពីការព្រួយបារម្ភអំពីវត្ថុមានរបស់រូបថត។ នេះគឺជាប្រធានបទដែលមានការជជែកដេញដោលយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងសហគមន៍រូបថត. Bissell, K.L. (2000) Photography and Objectivity.លោក Sontag បានលើកឡើងថា "ការថតរូបគឺជាការថតរូបដែលសមស្របវាមានន័យថាការដាក់ខ្លួនឯងទៅក្នុងទំនាក់ទំនងជាក់លាក់ជាមួយពិភពលោកដែលមានអារម្មណ៍ដូចជាចំណេះដឹងហើយដូច្នេះវាដូចជាអំណាច។ Sontag, S. (1977) On Photography, Penguin, London, pp. 3–24, ISBN 0312420099. 
អ្នកថតរូបសម្រេចចិត្តថតរូបអ្វីដែលធាតុណាត្រូវដកចេញនិងមុំអ្វីដើម្បីកំណត់រូបថតហើយកត្តាទាំងនេះអាចឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទសង្គមប្រវត្តិសាស្រ្តជាក់លាក់មួយ។ នៅតាមបណ្តោយបន្ទាត់ទាំងនេះវាអាចត្រូវបានអះអាងថាការថតរូបគឺជាទម្រង់ប្រធានបទនៃការតំណាង. Sontag, S. (1977) On Photography, Penguin, London, pp. 3–24, ISBN 0312420099.
ការថតរូបសម័យទំនើបបានលើកឡើងពីកង្វល់មួយចំនួនលើផលប៉ះពាល់របស់វាទៅលើសង្គម។ នៅក្នុងបង្អួចក្រោយរបស់ Alfred Hitchcock (1954) កាមេរ៉ាត្រូវបានបង្ហាញថាជាការលើកកម្ពស់ voyeurism ។ ទោះបីជាកាមេរ៉ាគឺជាស្ថានីយ៍សង្កេតមើលក៏ដោយសកម្មភាពនៃការថតរូបគឺច្រើនជាងការសង្កេតមើលអកម្ម. Sontag, S. (1977) On Photography, Penguin, London, pp. 3–24, ISBN 0312420099.

កាមេរ៉ាមិនរំលោភឬមានសូម្បីតែទោះបីជាវាអាចសន្និដានរំលោភបំពានបំរែបំរួលកេងប្រវ័ញ្ចនិងសំដៅទៅលើការសំលាប់ - សកម្មភាពទាំងអស់ដែលមិនដូចការរុញច្រានផ្លូវភេទក៏អាចធ្វើទៅបានដែរ។ ចម្ងាយ, និងជាមួយក្រុមមួយចំនួនLevinson, P. (1997) The Soft Edge: a Natural History and Future of the Information Revolution, Routledge, London and New York, pp. 37–48, ISBN 0415157854.
ការថតរូបគឺជាទម្រង់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយថ្មីមួយដែលផ្លាស់ប្តូរការយល់ដឹងនិងផ្លាស់ប្តូររចនាសម្ព័ន្ធនៃសង្គម.Levinson, P. (1997) The Soft Edge: a Natural History and Future of the Information Revolution, Routledge, London and New York, pp. 37–48, ISBN 0415157854.
ភាពមិនស្រួលបន្ថែមទៀតត្រូវបានបណ្តាលមកពីកាមេរ៉ាទាក់ទងនឹងការរំងាប់អារម្មណ៍។ ការភ័យខ្លាចថារូបភាពរំខានឬរូបភាពច្បាស់លាស់ដែលអាចចូលទៅដល់បានយ៉ាងទូលំទូលាយដល់កុមារនិងសង្គមទាំងមូលត្រូវបានលើកឡើង។ ជាពិសេសរូបថតនៃសង្គ្រាមនិងរូបអាសអាភាសបានបង្កឱ្យមានការរំជើបរំជួល។ Sontag មានការព្រួយបារម្ភថា "ការថតរូបគឺដើម្បីបង្វែរមនុស្សចូលទៅក្នុងវត្ថុដែលអាចមាននិមិត្តរូប។ ការពិភាក្សាពីការរិះគន់នឹងធ្វើឱ្យមានការពិភាក្សាអំពីរូបភាពដែលត្រូវបានត្រួតពិនិត្យ។ Sontag សរសេរពីការព្រួយបារម្ភរបស់នាងដែលថាសមត្ថភាពក្នុងការត្រួតពិនិត្យរូបភាពមានន័យថាអ្នកថតរូបមានសមត្ថភាពក្នុងការបង្កើតនូវការពិត។Sontag, S. (1977) On Photography, Penguin, London, pp. 3–24, ISBN 0312420099
ការអនុវត្តមួយតាមរយៈការថតរូបដែលបង្កើតសង្គមគឺវិស័យទេសចរណ៍។ វិស័យទេសចរណ៍និងថតរូបរួមបញ្ចូលគ្នាដើម្បីបង្កើត "ទេសចរណ៍ទេសចរណ៍"។ Urry, John (2002). The tourist gaze (2nd ed.). SAGE. ISBN 978-0-7619-7347-8.នៅក្នុងនោះប្រជាជនក្នុងតំបន់ត្រូវបានគេកំណត់ទីតាំងនិងកំណត់ដោយកញ្ចក់កាមេរ៉ា។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយវាត្រូវបានគេអះអាងថាមាន "ការមើលស្រាល។Gillespie, Alex. "Tourist Photography and the Reverse Gaze".