លីលាវតី ភាគ​ទី​ ២: ជួបប្រទះបិសាច

ជួបប្រទះបិសាច

បពិត្រលោកដ៏មានអាយុទាំងឡាយ ! ក្រោយពីសន្យាសីយមទគ្នីចាកចេញទៅ ខ្ញុំព្រះករុណាត្រៀមខ្លួននឹងសិង​សម្រាក ព្រោះនឿយហត់រហិតរហៃពីដំណើរផ្លូវឆ្ងាយជាខ្លាំង ខ្ញុំព្រះករុណាក្រាលសំពត់ស្រង់ទឹកភ្លៀងលើផ្ទៃ​ខ្ទម យកបង្វេចក្រណាត់ធ្វើជាខ្នើយ ពន្លាតសង្ឃាដីដណ្តប់កាយ គង់សណ្តូកជើងទាំងសងខាងចេញទៅមុខ ហើយយកដៃទាំងពីររឺតច្របាច់បំបាត់អាការស្ពឹកស្រពន់ ពន្លឺប្រទីបសប្បិនៅចោលពន្លឺភ្លឺផ្លុងៗភ្លឹបភ្លែតក្បែរៗ ជញ្ជាំងរឆេតរឆូតដែលធ្វើដោយដីស្អិតលាយចំបើងលាបលនដោយមូលគោ(អាចម៍គោ) បរិយាកាសជុំវិញ​ស្ងប់ស្ងាត់កណ្តោចកណ្តែង យូរៗម្តងទើបឮសូរជំនោរខ្យល់រំលងអធ្រាតប៉ះខ្ទប់ស្លឹកស្វាយឮសូរភឹបៗខាងលើ ក្នុងពេលវេលាបែបនេះ ខ្ញុំព្រះករុណាអត់នឹងនឹកភ្នកវិលទៅរករឿងចាស់មិនបាន ប៉ុន្តែការគិតដល់រឿងចាស់ គ្មានបានជួយសម្រួលចិត្តឲ្យសប្បាយឡើងទេ ផ្ទុយទៅវិញមានតែធ្វើឲ្យចិត្តស្រងេះស្រងោចខ្លោចផ្សាថែម​ទៀត ខ្ញុំព្រះករុណាព្យាយាមរម្ងាប់ចិត្តដោយនឹកគិតដល់អារម្មណ៍ផ្សេង ដូចជា លើកយកគោលធម៌ណាមួយ មកត្រិះរិះពិចារណាជាដើម ។
នៅខណៈដែលខ្ញុំព្រះករុណាកំពុងតែគិតកាញ់ចម្រាញ់គោលធម៌បណ្តើររឺតច្របាច់ជើងបណ្តើរទាំងភ្នែកសម្លឹង​មើលទៅអណ្តាតភ្លើងព្រាលៗរបស់ប្រទីបដែលថ្កល់នៅលើផ្ទៃនោះឯង ស្រាប់តែមានពស់ ១ ក្បាលធ្លាក់ខ្ពោក ចុះមកពីដំបូលខ្ទម វេនពេននៅលើផ្ទៃក្បែរៗចុងជើងរបស់ខ្ញុំព្រះករុណា  ខ្ញុំព្រះករុណាភ្ញាក់ព្រើតសឹងតែរឹងខ្លួន មួយស្របក់ នៅពេលបានសតិស្មារតីមក​វិញហើយ​ក៏សង្ខុញ​ជើង​ទាំង​ពីរចូលមក​រកខ្លួន គិតមើលថានឹងធ្វើយ៉ាង ណាអេះ  ចិត្តមួយចង់នឹងរត់ចេញពីខ្ទមភ្លាម ប៉ុន្តែខ្ញុំព្រះករុណាក៏​ទប់សង្កត់ចិត្តបានមិនរត់គេចទេ ពស់ធំនោះពេនជាភ្នេននៅលើផ្ទៃខ្ទម អើតកឡើងលើដកពពារ​សម្លឹង​មើលមកខាងខ្ញុំព្រះករុណា លឹបលៀនអណ្តាតភ្លឹបភ្លែត ខ្ញុំព្រះករុណាក៏សម្លឹងមើលវាដោយឥតពព្រិចភ្នែក​ដែរ នៅទីបំផុត ខ្ញុំព្រះករុណាក៏រលឹកនឹកឃើញបានថាព្រះបរមសាស្តាទ្រង់ណែនាំភិក្ខុការពារពស់​ដោយ​ផ្សាយ​​មេត្តាចិត្តដល់ត្រកូលពស់ទាំង ៤ គឺ វិរូបក្ខៈ ឯរាបថៈ ឆព្យាបុត្តៈ និង កណ្ហាគោតមកៈ ខ្ញុំព្រះករុណា​ទើបពោលខ្សឹប ៗ ថា អាត្មាសូមផ្សាយបំណងល្អដល់ត្រកូលពស់ទាំង ៤ អាត្មាមកទីនេះ​ដោយ​ចេតនាល្អ មិនមែនមកដើម្បីគង្គានព្យាបាទអ្នកណាទេ បើលោកគ្មានពៀរវេរាគង្គួនទុកនឹងអាត្មា ក្នុងបុព្វជាតិទេ សូមចៀសចេញទៅតាមផ្លូវរបស់លោកចុះ ប៉ុន្តែបើអាត្មាដល់គ្រាដែលត្រូវទូទាត់កម្មចាស់ ឲ្យអស់ទៅនៅគ្រានេះ សូមធ្វើអន្តរាយចំពោះអាត្មាចុះ ។
បពិត្រលោកដ៏មានអាយុទាំងឡាយ ! គ្រាន់តែខ្ញុំព្រះករុណានិយាយផុតពីមាត់ប៉ុណ្ណោះ ពស់ធំនោះក៏លា​រង្វេនចេញហើយក៏លូនចេញពីខ្ទមទៅយ៉ាងគ្រឿន​ ៗ កាលបើវាលូតទៅផុតក្រសែភ្នែកហើយ ខ្ញុំព្រះករុណា ក៏ដក​ដង្ហើមធំដោយធូរទ្រូង រួចក៏ត្រៀមនឹងផ្តួលខ្លួនចុះសិង ប៉ុន្តែគ្រាន់តែសីសៈដល់បង្វេចក្រណាត់ភ្លាម ក៏នឹកបានថានៅមិនទាន់ពន្លត់ភ្លើង ទើបក្រោកឡើងអង្គុយប្រុងនឹងពន្លត់ភ្លើង ប៉ុន្តែរំពេចនោះស្រាប់តែ ខ្ញុំព្រះករុណាភ្លាក់ព្រើតស្រឡាំងកាំងជាខ្លាំងលើកទីពីរ ព្រោះឃើញថាមានដៃស្រមោលខ្មៅៗស្គមកំព្រឹង​កំព្រយសល់តែស្បែកដណ្តប់ឆ្អឹង ផុសចេញមកពីក្នុងជញ្ជាំងយឺតៗ ហើយឈោងទៅចាប់ប្រទីប ពន្លត់  ប្រទីបចុះភ្លាម ធ្វើឲ្យស្ថានភាពក្នុងខ្ទមងងឹតសូន្យសុង ប៉ុន្តែមានពន្លឺភ្លឺព្រាលៗចាំងចូលមកតាមបង្អួច បានខ្លះ ខ្ញុំព្រះករុណាមិនដឹងថាដៃចម្លែកនោះជាដៃរបស់អ្នកណាទេ ហេតុអ្វីបានជាទម្លុះជញ្ជាំងចេញមក បាន ហេតុអ្វីបានជាអាចពន្លត់ភ្លើងបាន បើនិយាយថាខ្ញុំព្រះករុណាស្រវាំងភ្នែកក៏មិនមែន ព្រោះឃើញថា ភ្លើងប្រទីបរលត់ទៅពិតមែនថ្វីបើនៅមានសប្បិជាចំហេះសល់ជិតពេញក៏ដោយ ប៉ុន្តែបើនិយាយថាភ្លើង រលត់ព្រោះខ្យល់ក៏មិនមែន ព្រោះខាងក្នុងខ្ទមស្ងប់ឈឹងមិនកម្រើករំពើកអ្វីទេ ខ្ញុំព្រះករុណាគិតដង្វិនវិល វល់នឹងដៃអាថ៌កំបាំងនោះអស់ពេលជាយូរ ប៉ុន្តែមិនជួបចម្លើយដែលគួរឲ្យពេញចិត្តបាន ទើបផ្តួលខ្លួនចុះ សិងទៀត ។  

មួយស្របក់ធំកន្លងទៅ ខ្ញុំព្រះករុណានៅមិនទាន់សិងលក់ទេ ពស់និងដៃអាថ៌កំបាំងធ្វើឲ្យខ្ញុំព្រះករុណាសិង បើក​ភ្នែកក្រឡួង គិតកាញ់រាត់រាយភ្លីនភ្លនទៅមកក្នុងដួងចិត្ត ខ្ញុំព្រះករុណាត្រូវស្លន់រអឹកចិត្តម្តងទៀតជាលើកទី ៣ កាលបើដឹងថាមានកំសួលខ្យល់ខ្លាំងបក់ផាត់មួយវូបចូលមកតាមមាត់ទ្វារ ហើយក៏ទច់ង៉ក់ ខ្ញុំព្រះករុណាដឹង​បានភ្លាមថាខ្យល់នេះមិនមែនជាខ្យល់ធម្មតាទេ ព្រោះតាំងពីក្បាលព្រលប់រហូតមកដល់ពេលថ្មើរណេះ មិនធ្លាប់មានខ្យល់បក់ផាត់ចូលមកក្នុងខ្ទមទេ បើជាខ្យល់ធម្មតា គួរតែបក់ផាត់មកជារឿយៗទាំងស្លឹក​ស្វាយ​ខាងលើក៏ឮសូរឈូឆរខ្លះ ប៉ុន្តែនេះគ្មានទេក្រៅតែពីខ្យល់មួយវូបនោះប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែយ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏នៅតែសិងគិតតទៅទៀតដោយមិនក្រោកឡើងពិនិត្យមើលអ្វីទេ។
បន្ទាប់ពីនោះមិនយូរប៉ុន្មានក៏មានមនុស្សម្នាក់មកឈរធ្មឹងទ្រមាំងនៅឯមាត់ទ្វារខ្ទម  ដោយសារតែស្ថិតក្នុង​ទីងងឹតអន្ធការ ខ្ញុំព្រះករុណាមិនអាចមើលឃើញមុខមាត់គេទេ មើលឃើញតែរូបរាងឈរពាំងមាត់ទ្វារយ៉ាង ស្ងប់ សង្កេតមើលពីឈើច្រត់និងឆ្នាំងស្ពាន់ក្នុងដៃ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏អាចទាយបានភ្លាមថា បុរសអាថ៌កំបាំងនោះ ជាសន្យាសី ជួនកាលអាចជាយមទគ្នីដែលវិលត្រឡប់មកសន្ទនាដេញដោលអ្វីម៉្យាងទៀតក៏បាន ខ្ញុំព្រះករុណា ក្រោកឡើងអង្គុយហើយស្រែកសួរថា "អ្នកណាគេហ្នឹង?" សន្យាសីអាថ៌កំបាំងនោះមិនឆ្លើយតបទេ ប៉ុន្តែដើរ ចូលមក​តាមទ្វារទៅខាងចុងជើងរបស់ខ្ញុំព្រះករុណា វាងទៅស្តាំដៃថ្កល់ឆ្នាំងស្ពាន់ទុកលើផ្ទៃខ្ទម និងផ្អែក​ឈើ​ច្រត់​ទល់ជញ្ជាំងហើយក៏អង្គុយចុះ ខ្ញុំព្រះករុណាអាចឮសម្លេងឆ្នាំងស្ពាន់ប៉ះផ្ទៃដីហើយឮឈើច្រត់ ប៉ះជញ្ជាំងបានយ៉ាងច្បាស់  ខ្ញុំព្រះករុណាសម្លឹងមើលបុរសអាថ៌កំបាំងនោះគ្រប់ចង្វាក់ ខ្ញុំព្រះករុណា ស្រែកសួរជាច្រើនដងថា "អ្នកណាគេហ្នឹង មានកិច្ចការអីដែរ" ប៉ុន្តែក៏នៅតែមិនបានចម្លើយដដែល ។
បពិត្រលោកដ៏មានអាយុ !  ខ្ញុំព្រះករុណាយល់ឃើញជាលើកដំបូងថា បុរសអាថ៌កំបាំងនោះក្តី ដៃអាថ៌កំបាំង​នោះក្តី ពស់ធំចម្លែកនោះក្តីសុទ្ធតែជាទង្វើរបស់បិសាច ត្បិតថាបុរសអាថ៌កំបាំងដែលអង្គុយនៅក្បែរជញ្ជាំង​នោះស្រាប់តែរលុបខ្លួនបាត់ទៅនៅចំពោះមុខខ្ញុំព្រះករុណាព្រមទាំងឈើច្រត់និងឆ្នាំងស្ពាន់ បុរសនោះមិនបានដើរទៅណា មិនបានដើរចេញតាមច្រកទ្វារទេ ពីព្រោះខ្ញុំព្រះករុណាអង្គុយសម្លឹងមើល បុរស​នោះគ្រប់ពេលវេលា បុរសនោះមិនបានអែបចូលកន្លៀតបន្ទប់ខ្ទមនោះទេ ព្រោះខ្ទមនោះមានបន្ទប់​ចង្អៀតតែមួយ ហើយគ្មានអ្វីនៅខាងក្នុងទេ ក្រៅពីចំបើងស្ងួតតាំងនៅរាត់រាយរប៉ាត់រប៉ាយលើផ្ទៃខ្ទម ទោះបីបើងងឹតក៏ដោយ ក៏នៅមានពន្លឺព្រាងៗដែលល្មមនឹងសម្លឹងមើលខាងក្នុងបន្ទប់បានច្បាស់ដែរ ប៉ុន្តែគ្មានឃើញបុរសអាថ៌កំបាំងនោះទៀតទេ ខ្ញុំព្រះករុណាយល់បានភ្លាមថា បុរសនោះគ្មានអ្វីដទៃក្រៅពី បិសាចទេ គ្រាន់តែដឹងថាជាបិសាច ខ្ញុំព្រះករុណាក៏ខ្លាចញញើតព្រឺរោមពេញទាំងខ្លួន គំនិតដែលចង់រត់​គេចចេញពីខ្ទមបិសាចនោះក៏ផុសឡើងទៀត ប៉ុន្តែខ្ញុំព្រះករុណាក៏ខំទប់សង្កត់ចិត្តឲ្យជាប្រក្រតីម្តងទៀត ទម្រាំនឹងទប់សង្កត់ចិត្តបាន ឃើញថាបែកញើសជោកពេញទាំងដងខ្លួនព្រោះសេចក្តីភ័យខ្លាច គ្រាន់តែចិត្ត ក្លាយ​ជា​ប្រក្រតីហើយ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏ផ្តួលខ្លួនចុះសិងម្តងទៀត ប៉ុន្តែក៏ត្រូវក្រោកឡើងម្តងទៀត ព្រោះ​ត្រចៀក​បាន​ឮសម្លេងឈើច្រត់ប៉ះទង្គិចផ្ទៃខ្ទមឮសូរប៉ុកៗជាចង្វាក់ជុំវិញបន្ទប់ ស្រដៀងនឹងមនុស្សដើរកាន់ ឈើច្រត់ក្រឡឹងជុំវិញបន្ទប់ ក្រៅពីសម្លេងឈើច្រត់ នៅមានសម្លេងប៉ះខ្ទប់ផ្ទៃខ្ទមជាចង្វាក់ និងសម្លេងភឹប​ផាប់នៃក្រណាត់ដែលកើតចេញពីការឈានដើរ ខ្ញុំព្រះករុណាអង្គុយស្តាប់សម្លេងនោះដោយតំណាំងចិត្ត សម្លេងនោះឮបានយ៉ាងច្បាស់ រហូតដល់ពិបាកនឹងគិតថាជាសម្លេងលងបន្លាចដោយអំណាចនៃឧបាទាន ខ្ញុំព្រះករុណាព្យាយាមសម្លឹងភ្នែកមើលជុំវិញបន្ទប់តាមចង្វាក់សម្លេងនោះ ប៉ុន្តែគ្មានបានឃើញអ្វីផ្សេង​ក្រៅតែពីទំហេងទទេនោះទេ ។

បពិត្រលោកក៏មានអាយុ ! សម្លេងចម្លែកនោះលាន់ឮមួយស្របក់ធំហើយក៏ស្ងប់ស្ងាត់ទៅ សម្ងប់បានវិលត្រឡប់ មកម្តងទៀត នៅខណៈនោះ ខ្ញុំព្រះករុណាគិតឃើញថាពេលវេលាឈានចូលដល់បច្ឆិមយាមហើយ ព្រោះ​បានឮសម្លេងមាន់រងាវឮល្វើយមកពីភូមិដែលតាំងនៅឆ្ងាយសន្លឹម ទោះបីបើរហិតរហៃនឿយហត់បន្តិច​ក៏ដោយ ប៉ុន្តែហាក់ដូចជាមិនងងុយសិងសោះ ការនេះប្រហែលជាមកពីកម្លាចខ្លាចញញើតចំពោះ​ហេតុការណ៍ចម្លែកនេះក៏បាន ពេលវេលាកន្លងទៅយូរអម្បាយ ប៉ុន្តែនៅមិនមានអ្វីកើតឡើងទេ ទាំងជឿថា នឹងគ្មានអ្វីទៀតទេ ខ្ញុំព្រះករុណាទើបផ្តួលខ្លួនចុះសិង ប៉ុន្តែគ្រាន់តែលក់រលីវមួយភាំង ក៏ស្រាប់តែប្រាកដ​ឃើញថា មានបុរសរាងស្គមកំព្រឹងកំព្រយ អាយុប្រហែល ៦០ ឆ្នាំ សីសៈត្រងោល មុខមាត់គួរឲ្យខ្លាចញញើត​ម្នាក់លោតមកសង្គ្រប់លើខ្លួនរបស់ខ្ញុំព្រះករុណា អង្គុយសង្កត់ដើមទ្រូងហើយយកដៃទាំងពីរច្របាច់ក​ខ្ញុំព្រះករុណាយ៉ាងមាំ ខ្ញុំព្រះករុណាស្លុតស្លន់ពន់ប្រមាណ ខំត្រដរតស៊ូដើម្បីបានសេរីភាព និងព្យាយាមស្រែក​សុំជំនួយ ប៉ុន្តែស្រែកមិនចេញទេព្រោះត្រូវបិសាចច្របាច់កយ៉ាងណែន ត្រដរតស៊ូយ៉ាងណាក៏នៅតែមិនរបូត ឃើញថា សន្យាសីចម្លែកនោះមានកម្លាំងខ្លាំងក្លាណាស់ថ្វីបើរាងកាយស្គមកំប៉េវអារ៉េវសល់តែស្បែកដណ្តប់ ឆ្អឹងក៏ដោយ ។
ម្នាលលោកក៏មានអាយុទាំងឡាយ ! ធម្មតាមនុស្សយើងនោះ បើកាលណារស់នៅសុខសប្បាយ មិនសូវជាមើល​ឃើញសារៈសំខាន់នៃទីពឹងផ្លូវចិត្តទេ លុះត្រាតែស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអាសន្នអន្តករ  ជីវិត​ស្ថិត​នៅរវាងរស់និង​ស្លាប់ ពេលនោះឯងទើបរលឹកនឹកដល់សរណៈទីពឹង ខ្ញុំព្រះករុណាក៏ដូចគ្នាដែរ  នៅខណៈ​ដែលត្រូវបិសាចច្របាច់កខ្ទប់ដង្ហើមនៅពេលនេះ ខ្ញុំព្រះករុណាទើបបានលំឱនចិត្តរលឹកនឹកដល់ព្រះបរម សាស្តាសម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់ដែលជាព្រះបរមគ្រូ សូធ្យព្រះពុទ្ធមន្តដែលចាប់ផ្តើមដោយពាក្យថា ឥតិបិ សោ ភគវា ជាដើមនៅក្នុងចិត្ត គ្រាន់តែខ្ញុំព្រះករុណាសូធ្យចប់ភ្លាម ក៏ប្រាកដឃើញថា កើតពន្លឺមួយភ្លែតឡើង ពេញទាំងបន្ទប់ ទន្ទឹមនឹងនោះ រាងកាយបិសាចដែលអង្គុយសង្កត់លើដើមទ្រូងរបស់ខ្ញុំព្រះករុណា ក៏រលុប បាត់ខ្លួនទៅ  ខ្ញុំព្រះករុណាត្រឡប់ជាដកដង្ហើមបាននិងស្រាលខ្លួនដូចដើមវិញ កាលបើដឹងថាមានសេរីភាព​ហើយ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏ក្រោកអង្គុយ គិតរិះរកវិធីធ្វើយ៉ាងណាតទៅទៀត នៅទីបំផុត ខ្ញុំព្រះករុណាក៏សន្និដ្ឋាន​បានថា ជួនកាលបិសាចដែលជាម្ចាស់ខ្ទមនេះមិនពេញចិត្តដែលឃើញមនុស្សចម្លែកចូលមកស្នាក់ក្នុងខ្ទម របស់ខ្លួន ទើបឆាឆៅបណ្តេញដោយប្រការផ្សេងៗ ប្រសិនបើខ្ញុំព្រះករុណាចិត្តទន់បន្តិច ប្រហែលជារត់គេច ចេញពីខ្ទមតាំងពីឃើញពស់ធ្លាក់ចុះពីលើដំបូលម្លេះ ជួនកាលអាចមានបរទត្តូបជីវីប្រេតខ្លះដែលអាស្រ័យ​នៅ​បរិវេណខ្ទមនេះកំពុងស្រេកឃ្លាន គ្រាន់តែឃើញភិក្ខុអ្នកទ្រទ្រង់សីលចូលមកស្នាក់ ទើបសម្តែងខ្លួនឲ្យ ប្រាកដដើម្បីសុំចំណែកបុណ្យក៏បាន ។

កាលបើគិតសន្និដ្ឋានបានដូច្នេះហើយ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏សម្រួមចិត្តឲ្យស្ងប់ហើយក៏ពោលដោយសម្លេងឮបង្គួរថា "អាត្មាមកស្នាក់ក្នុងខ្ទមនេះដោយចេតនាល្អទេ គ្មានចេតនាអាក្រក់ចំពោះអ្នកណាឡើយ មិនបានតាំងចិត្តនឹង នាវយកខ្ទមនេះជាសម្ប​ត្តិរបស់ខ្លួនទេ សូមស្នាក់តែមួយយប់នេះប៉ុណ្ណោះព្រឹកឡើងនឹងចាកចេញទៅ អាត្មា​មិន​​ដឹងថាខ្ទមនេះមានម្ចាស់ទើបចូលមកស្នាក់នៅដោយមិនបានសុំអនុញ្ញាត ឥឡូវនេះអាត្មាដឹងហើយ ទើប សុំអនុញ្ញាតស្នាក់មួយយប់សិន អាត្មាមិនបង្កហានីយាការណាៗដល់ខ្ទមរបស់លោកទេ ម្យ៉ាងទៀត អាត្មាសូម​ឧទ្ទិស​ចំណែកបុណ្យជូនដល់លោក បុណ្យកុសលណាៗដែលអាត្មាបានសន្សំមកដោយការឧបសម្ប័ទក្នុង​ព្រះធម្មវិន័យរបស់ព្រះបរមសាស្តាក្តី ដោយការបដិបត្តិតាមព្រះធម្មវិន័យយ៉ាងប្រិតប្រៀងក្តី ដោយការ​ទេសនា ប្រៀនប្រដៅមនុស្សឲ្យកើតសម្មាទិដ្ឋិយល់ដឹងអាក្រក់ល្អសខ្មៅតាមសភាពពិតក្តី អាត្មាសូមឧទិ្ទសបុណ្យ​កុសល​ទាំងអស់នោះជូនលោក សូមលោកអនុមោទនាទទួលយកហើយសោយសុខក្នុងគតិភពរបស់លោក​ចុះ" ពោលចប់ហើយ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏ផ្តួលខ្លួនចុះសិង បពិត្រលោកដ៏មានអាយុទាំងឡាយ ! ទង្វើរបស់ខ្ញុំព្រះ​ករុណាបានផលយ៉ាងប្រត្យក្ស ព្រោះក្រោយពីនោះទៅ គ្មានអ្វីកើតឡើងទៀតទេ ខ្ញុំព្រះករុណាសិងលក់យ៉ាង​ស្រួលដោយគ្មានអ្វីមករុកកួនអុកឡុករហូតដល់ព្រឹកព្រលឹម ។
នៅពេលដែលខ្ញុំព្រះករុណាតើនឡើង សន្យាសីទាំងឡាយស្រង់ទឹកក្នុងស្ទឹងនិងយកផេះលាបខ្លួនរួចហើយ កំពុងតែត្រៀមខ្លួននឹងចូលទៅកាន់ភូមិដើម្បីភិក្ខាចារ ខ្ញុំព្រះករុណាលុបលាងមុខមាត់ហើយក៏ត្រៀមខ្លួន​ចូល​ទៅបិណ្ឌបាតដែរ ប៉ុន្តែតាំងចិត្តថាលុះបិណ្ឌបាតហើយនឹងចេញដំណើរដើរចារិកតទៅ ដោយមិនវិលត្រឡប់​មក​កាន់អាស្រមរបស់សន្យាសីទៀតទេ ទើបដើរទៅកុដិសន្យាសីយមទគ្នីដើម្បីសុំលា

"លោកសិងលក់ស្រួលទេមួយយប់នេះ?" អ្នកព្រតជរាសួរ 
ខ្ញុំព្រះករុណាឆ្លើយថាសិងលក់ស្រួលធម្មតា លោកសម្លឹងមើលខ្ញុំព្រះករុណាដោយវិមតិសង្ស័យមួយ​សន្ទុះ​ហើយនិយាយថា "ខ្ញុំកូរណាភ្លេចប្រាប់លោកថា ខ្ទមនោះជាលំនៅរបស់សន្យាសីវាសេដ្ឋៈដែលទើប​នឹង​ទទួល​​អនិច្ចធម្មទៅកាលពីឆ្នាំទៅមិញនេះឯង តាមធម្មតា គ្មានអ្នកណាអាចនៅក្នុងខ្ទមនេះបានទេ ព្រោះត្រូវបិសាចលងបន្លាចដោយប្រការផ្សេង ៗ លោកអាចនៅបានរហូតមួយយប់ ចាត់ទុកថាពូកែ​ណាស់ "
ខ្ញុំព្រះករុណាមិនបានតំណាលរឿងដែលកើតឡើងដល់សន្យាសីយមទគ្នីស្តាប់ទេ គ្រាន់តែសុំលាតាម​សណ្តាប់ យមទគ្នីបាននិយាយមុនពេលខ្ញុំព្រះករុណាចាកចេញទៅថា 

"កាលពីយប់មិញនេះ ខ្ញុំកូរណា​បានគិតត្រិះរិះលទ្ធិរបស់លោកម្នាក់ឯងហើយយង់យល់ជ្រួតជ្រាបនឹងមូលភាពអនុសាសនីរបស់​ព្រះសមណគោត្តមដោយច្រើន ប្រសិនបើខ្ញុំកូរណានៅក្មេងវ័យមិនចាស់ជរា ទាំងមិនជាប្រមុខរបស់​សន្យាសីទាំងឡាយដូចឥឡូវនេះទេ ខ្ញុំកូរណាអាចនឹងទៅផ្ញើកាយថ្វាយខ្លួនជាសាវ័ករបស់ព្រះមហា​សមណៈ​ព្រះអង្គនោះមិនខាន ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ អ្វីៗជ្រុលពេលទៅហើយ សូមឲ្យលោកធ្វើដំណើរទៅប្រកប​ដោយសុវត្ថិភាពចុះ ខ្ញុំកូរណាសូមរស់នៅតាមផ្លូវរបស់ខ្លួនលុះត្រាតែផុតរលត់ដង្ហើមតរៀងទៅ" ។