អំពីពុទ្ធទំនាយសោឡសនិមិត្ត: សូមកត់សម្គាល់​បន្ថែម

សូមកត់សម្គាល់​បន្ថែម

នៅប្រទេសឥណ្ឌា និង នៅប្រទេសកម្ពុជា មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​ធំ​រួម​ទាំង​ស្តេច​គ្រប់គ្រង​ប្រទេស​មាន​ជំនឿ​ទៅ​លើ​ការទស្សន៍ទាយ​ព្រឹត្តិការណ៍​នៅ​ពេល​អនាគត ព្រោះ​​ពួកគេ​​ចង់​ដឹង​​ណាស់​ថា​តើ​នឹង​មាន​អ្វី​​កើត​​ឡើងចំពោះរូបគេ​នៅ​ថ្ងៃ​ស្អែក​ ខែ​ក្រោយ ឬ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​ ។ ស្តេចផែនដីភ័យខ្លាចមានមនុស្សមកដណ្ដើមរាជបល្ល័ង្ក ឬ​ខ្លាច​សត្រូវ​នៅ​ប្រទេស​ជិតខាង​មក​ឈ្លានពាន រីឯ​មន្ត្រី​រាជការ​ភ័យខ្លាច​ស្តេចដកដំណែង ចំណែក​រាស្ត្រ​សាមញ្ញ​​ភ័យ​ខ្លាច​មន្ត្រីរាជការមកទារពន្ធ កេណ្ឌ​ជា​ទ័ព​ទៅ​ច្បាំង​នឹង​ប្រទេស​ជិតខាង ឬភ័យខ្លាចហេតុការណ៍អាក្រក់​ផ្សេងៗ​កើតឡើងដល់ខ្លួន ។ គ្រាន់តែ​រឿង​យល់​សុបិន​មិនល្អ​ក៏​នាំ​គ្នា​ភ័យ​ខ្លាច​រត់រកគ្រូទាយ ។ គ្រាន់​តែ​កូន​កើត​ភ្លាម​​ក៏​ហៅ​គ្រូទាយ​អំពី​អនាគត​របស់​កូន ដែល​ជា​រឿង​គ្មាន​នរណា​ដឹង​ប្រាកដ​ឡើយ ។ ពួក​ព្រាហ្មណ៍​បុរោហិត​ទាំង​នោះ​ ដោយ​ខ្លាច​ស្តេច​សម្លាប់​ ក៏​ច្នៃ​ប្រតិដ្ឋ​ចម្លើយ​ផ្សេងៗ​គ្នា​​និង​និយាយ​លើក​សរសើរ​ស្តេច​ឬ​កូន​ស្តេច ដោយ​មិន​ភ្លេច​បោកប្រាស់​ស្តេច​ឲ្យ​ធ្វើ​ពិធិ​បូជា​ផ្សេងៗ​ដែល​នាំ​​​ប្រយោជន៍​​ដល់​​បក្ស​​ពួក​ខ្លួន ។ 

រឿង​នេះ​គី​គ្រាន់​តែ​ជា​និទាន​ប្រៀបធៀប​សំរាប់ដាស់ស្មារតីពួកវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ និងវណ្ណៈក្សត្រ (ស្តេច) ដែលគិតតែពីកេងប្រវ័ញ្ចជិះជាន់មនុស្សនៅខាងក្រោមឥតមានត្រាប្រណី ឲ្យ​យក​ទៅ​ពិចារណា​និង​កែប្រែ​ឥរិយាបទ​ចំពោះ​មនុស្ស​នៅក្នុងវណ្ណៈក្រោម ។ ទីពីរ រឿង​នេះ​ក៏​បាន​លើក​ទឹកចិត្ត​ឲ្យ​មនុស្ស​នៅ​ក្នុង​វណ្ណៈ​ក្រោម​មាន​ក្តី​សង្ឃឹម ​និង ​ក្រោក​ឈរ​ប្រឆាំង​ការជិះជាន់​របស់​ពួក​មនុស្ស​នៅ​វណ្ណៈ​ខាង​លើ​ជា​ពិសេស​ស្តេច​គ្រប់គ្រងផែនដី ដើម្បីទាមទារសិទ្ធិសេរីភាពរបស់ពួកខ្លួនវិញ ។ ទី​បី រឿង​នេះ​បាន​បង្កប់​សារ​ដ៏​សំខាន់​មួយ​ ពោល​គឺ​​ការ​​វាយ​បំបាក់​ជំនឿ​ចាស់​បុរាណ​របស់​​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ដែល​តែង​ឲ្យ​តម្លៃ​លើ​ពួក​ព្រាហ្មណ៍​បុរោហិត ថាជាមនុស្សចេះដឹងខ្ពស់ជាងគេគ្មាននរណាប្រៀបបាន ដោយ​​ផ្ទៃ​រឿង​បាន​បង្ហាញ​ថា​ត្រកូល​ស្តេច​បាន​ចាប់​ផ្តើម​កែប្រែ​ឥរិយាបថ​ឈប់​ជឿ​តាម​ពាក្យ​របស់​ពួក​បុរោហិត​ដែល​និយាយ​តាម​តែ​គម្ពីរ​វេទ គម្ពីរ​តារាសាស្ត្រ​សំរាប់​ទស្សន៍ទាយ​តាម​ដំណើរ​ផ្កាយ​ដែល​គ្មានហេតុផល ហើយ​ងាក​មក​ជឿ​តាម​ការវិភាគ​ពិចារណា​បែប​ពុទ្ធសាសនា​វិញម្តង ។ ទី​បួន ផ្ទៃ​រឿង​ក៏​បាន​បង្កប់​សារ​សំខាន់​មួយទៀត​ គឺ​ប្រដៅ​មនុស្ស​ប្រុស​ទាំង​ឡាយ​ឲ្យ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ខ្លួន​ កុំ​បណ្តោយ​ឲ្យ​​ស្ត្រី​ជា​ភរិយា​ទាមទារ​សិទ្ធិ​របស់​ពួក​គេ​បាន​ឡើយ គឺ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​បន្ត​ប្រើ​ល្បិច​ជិះជាន់​ កេង​ប្រវ័ញ្ច​ស្ត្រី​តាម​គ្រប់​រូប​ភាព ។ ទី​ប្រាំ រឿង​នេះ​ក៏​បាន​ប្រដៅ​ឲ្យ​ស្ត្រី​​ទាំងឡាយ ជា​ពិសេស​​​ភរិយា​ ឲ្យ​ភ្ញាក់​រឭក​ដឹង​ខ្លួន​ និង ក្រោក​ឡើង​ទាមទារ​សិទ្ធិ​របស់​ខ្លួន មិន​ត្រូវ​បន្ត​ខាំមាត់​សង្កត់​ចិត្ត​បណ្តោយ​ឲ្យ​មនុស្ស​ប្រុស​ជិះជាន់​ខ្លួន​ ដោយពួក​បុរស​ទាំង​នោះ​សំអាង​​លើ​គម្ពីរ​​ទាំងឡាយ​ដែល​បក្សពួក​គេ​បាន​តាក់តែង​ឡើង​ដើម្បី​តែប្រយោជន៍​របស់​មនុស្ស​ប្រុស​​នោះ​ ។ ចុងបញ្ចប់ សូម្បី​ការ​បកស្រាយ​ដែល​អួតអាង​ថា​ជា​ចម្លើយ​របស់​ព្រះពុទ្ធ​ចំពោះ​ស្តេច​បសេនទិ​នោះ​ ក៏​មិន​មែន​ជា​ការ​បកស្រាយ​សមហេតុផល​អ្វី​ដែរ ភាគ​ច្រើន​នៃ​ចម្លើយ​ទាំង​នោះ​គឺ​ជា​ពាក្យ​បន្លំ​ដែល​ពួក​មនុស្ស​វណ្ណៈ​ព្រាហ្មណ៍​លួច​​ដាក់​បញ្ចូល​ដើម្បី​បន្ត​បោកប្រាស់​មនុស្ស​នៅ​វណ្ណៈ​ក្រោម​ ។ បើ​ពិចារណា​តាម​ទ្រឹស្តី​របស់​ព្រះពុទ្ធ​ ដែល​បង្រៀន​មនុស្ស​ឲ្យ​ពិសោធ​ពិចារណា​សិន​មុន​នឹង​ជឿ​តាម​ពាក្យ​នរណា​ម្នាក់ ពេល​នោះ​អ្នក​អាន​នឹង​ដឹង​ភ្លាម​ថា​ចម្លើយ​ទាំង​នោះ​មិន​មែន​ជា​ចម្លើយ​ចេញ​ពី​ព្រះឱស្ឋ​របស់​ព្រះ​ពុទ្ធ​ទេ ប៉ុន្តែ​គឺ​ជា​ចម្លើយ​របស់​ពួក​ព្រាហ្មណ៍​ដែល​ព្យាយាម​ភ្ជាប់​តួអង្គ​ព្រះពុទ្ធ​ទៅ​សឹង​គ្រប់​រឿង​និទាន​ដើម្បី​បោកប្រាស់​ប្រជាជន​ឲ្យ​ជឿ​តាម​ដោយ​គ្មាន​ការ​ពិចារណា ។ សូម​បញ្ជាក់​ថា​ព្រះពុទ្ធ​ទ្រង់​មិន​ចូលចិត្ត​ការទស្សន៍ទាយ​ទេ ហើយ​ទ្រង់​ក៏​មិន​ពេញព្រះទ័យ​ដែល​ឃើញ​អ្នក​ដើរតាម​ទ្រង់​ជឿ​លើ​ការទស្សន៍ទាយ​ប្រភេទ​ណា​មួយ​ដែរ ។ រឿង​និទាន​ណា​ក៏​ដោយ​ដែល​ភ្ជាប់​រាល់​ការ​ទស្សន៍ទាយ​​ទៅ​នឹង​តួ​អង្គ​ព្រះ​ពុទ្ធ​នោះ​គឺ​ជា​រឿង​ដែល​មនុស្ស​និពន្ធ​ឡើង​នៅ​សម័យកាល​ក្រោយ​ប៉ុណ្ណោះ ។ 

សូម​បញ្ជាក់​ផង​ដែរ​ថា​ សូម្បី​​ពួក​កុលសម្ព័ន្ធ​សាសន៍យូដា (Jews) ដែលជាពួកមនុស្សបានសរសេរគម្ពីរប៊ីប នាសម័យដើមនោះក៏ជឿទៅលើរឿងយល់សុបិននិមិត្តនោះ ហើយ​អ្នក​ដែល​អាច​បកស្រាយ​សុបិន​បាន​គឺ​មាន​តែ​ពួក​ព្យាការី (Prophets) របស់ព្រះយេហូវ៉ា(Jehovah) ប៉ុណ្ណោះ ។ រឿងនេះមានលក្ខណៈដូចគ្នានឹងសាសនាព្រាហ្មណ៍ដែរ ។ សូម​បញ្ជាក់​ថា​ពួក​សាសន៍​យូដា​បាន​កែច្នៃ​គម្ពីរ​ដើម​នោះ​ឲ្យ​ចេញ​ទៅ​ជា​គម្ពីរតូរ៉ា (Tora) ឬត័លមុដ(Tora) សម្រាប់សាសនាយូដា ពួកគ្រិស្តបរិស័ទកែច្នៃឲ្យចេញជាគម្ពីរប៊ីប (Bible) សម្រាប់គ្រិស្តសាសនា ហើយ​ពួក​អ៊ីស្លាមបរិស័ទ​បាន​កែច្នៃ​ឲ្យចេញជាគម្ពីរកូរ៉ាន (Qur’an) សំរាប់សាសនាអ៊ីស្លាម ។