navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
សិង្ហបុរី: កម្លាំងនគរបាលសិង្ហបុរី

កម្លាំងនគរបាលសិង្ហបុរី 
កម្លាំងនគរបាលសិង្ហបុរី​ជាភ្នាក់ងារសំខាន់ក្នុងការរក្សាច្បាប់និងសណ្ដាប់ធ្នាប់ក្នុងប្រទេស។
សិង្ហបុរី: កម្លាំងការពារស៊ីវិលសិង្ហបុរី

កម្លាំងការពារស៊ីវិលសិង្ហបុរី 
កម្លាំងការពារស៊ីវិល​សិង្ហបុរីមាននាទីក្នុងការផ្ដល់នូវសេវាកម្មពេលមានអាសន្ន រួមមានរថគិលានសង្គ្រោះ(ឡានពេទ្រ) ឡានទឹក និង សេវាកម្មឆ្លើយតបពេលមានគ្រោះថ្នាក់ផ្សេងៗទៀត។
សិង្ហបុរី: កាតព្វកិច្ចយោធា

កាតព្វកិច្ចយោធា 
តាមច្បាប់សិង្ហបុរី ពលរដ្ឋសិង្ហបុរី​ជាបុរសនិងកូនចៅជំនាន់ទី២របស់អ្នកមានសិទ្ឋរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ ដែលមានកាយសម្បទាមរឹងមាំ ចាំបាច់ត្រូវតែទទួលយកកាតព្វកិច្ចយោធាយ៉ាងតិច២ឆ្នាំ បន្ទាប់ពីគេមានអាយុ១៨ឆ្នាំ ឬ បញ្ចប់ការសិក្សា (មួយណាដែលដល់មុន)។ ករណីលើកលែងមានចំពោះករណីពិសេសមួយចំនួនដូចជា មានបញ្ហាសុខភាព មានប្រវត្តិធ្វើឧក្រិដកម្ម អាចបញ្ជាក់ថា​ការទៅធ្វើយោធា​អាចធ្វើអោយគ្រួសារគេមានការលំបាក់​យ៉ាប់យឺនខ្លាំង អាចជាប់ឈ្មោះចូលរៀនក្នុងស្ថាប័នអប់រំពេញច្បាប់ណាមួយ។ បន្ទាប់ពីរយៈពេល២ឆ្នាំនោះ បុរសទាំងអស់ត្រូវចាត់ទុកថាមានសមត្ថភាពពេញលេញ និង រួចរាល់ក្នុងការចូលបំរើយោធាវិញរហូតដល់អាយុ៤០ឆ្នាំ(៥០ឆ្នាំសំរាប់មេបញ្ជាការ)។

សម្រាប់នារី គេមិនតម្រូវឱ្យចូលធ្វើយោធាជាចាំបាច់នោះទេ។ ក៏ប៉ុន្តែគេឃើញមានកំណើនយោធានារីនាពេលប៉ុន្មានឆ្នាំនេះ។ មុនពេលបែងចែកចូលទៅក្នុង​កងពលណាមួយ បុរសតម្រូវឱ្យហាត់មូលដ្ឋានគ្រឹះរយៈពេលបីខែ (នារីរយៈពេលបីសប្ដាហ៍)។
សិង្ហបុរី: សាសនា

សាសនា 

thumb|right|200px|ព្រះវិហារចិនមួយនៅសិង្ហបុរី

សិង្ហបុរីជាប្រទេសចំរុះសាសនា។ តាមស្ថិតិជំរឿនឆ្នាំ២០១០ អ្នកកាន់សាសនាព្រះពុទ្ឋមាន ៣៣,៣% , សាសនាគ្រិស្តមាន ១៨,០% , អ្នកគ្មាន​សាសនាមាន ១៧,០% , សាសនាឥស្លាមមាន ១៥,០% , សាសនាតាវមាន ១១,០% , សាសនាហិណ្ឌូមាន ៥,១% និងផ្សេងទៀត០,៩% ។ សំភារៈសាសនា​និងពិធីប្រតិបត្តិសាសនាមួយចំនួនត្រូវបានហាមប្រាមនៅសិង្ហបុរី។

នៅសិង្ហបុរី គេឃើញមានវត្តនិងមណ្ឌលសាសនាសាសនាព្រះពុទ្ធទាំង៣និកាយ៖ ហីនយាន មហាយាន និង វជិរយាន។ ពុទ្ធសាសនិកភាគច្រើនជាជនជាតិចិន និងកាន់និកាយមហាយាន។
សិង្ហបុរី: វិស័យអប់រំ

វិស័យអប់រំ 
វិស័យអប់រំថ្នាកបឋមសិក្សា មធ្យមសិក្សា និង ឧត្តមសិក្សា ជាទូទៅត្រូវបានគាំទ្រដោយរដ្ឋ។ រាល់ស្ថាប័នអប់រំ ទាំងសាធារណៈនិងរដ្ឋ ត្រូវតែចុះឈ្មោះនៅក្រសួងអប់រំ។ ភាសាអង់គ្លេសជាភាសាទី១ដែលក្មេងៗពាក់កណ្ដាល​រៀននៅអាយុមុនចូលសាលា។ ចាប់ពីសាលាបឋមទៅ ភាសាអង់គ្លេសត្រូវបានប្រើជាភាសាយានក្នុងការបង្រៀននៅសាលាសាធារណៈ ដោយគ្រប់មុខវិជ្ជាត្រូវបានបង្រៀននិងប្រលងជាភាសាអង់គ្លេស (លើកលែងតែមុខវិជ្ជា«ភាសាកំណើត»)។ នៅបណ្ដាប្រទេសដទៃ ពាក្យ«ភាសាកំណើត»ជាទូទៅសំដៅលើភាសាទី១, ប៉ុន្តែសំរាប់ប្រព័ន្ធអប់រំនៅសិង្ហបុរីវិញ វាសំដៅលើភាសាទី២ ដោយភាសាអង់គ្លេសជាភាសាទី១។ សិស្សដែលស្នាក់នៅបរទេសមួយរយៈ ឬមានការលំបាកខ្លាំង​ជាមួយ«ភាសាកំណើត»នេះ ត្រូវតំរូវអោយរៀនតាមកម្មវិធីសិក្សាស្រួលជាងនេះ ឬបោះបង់មុខវិជ្ជានេះចោលក៏បាន។
ប្រព័ន្ធអប់រំចែកចេញជា៣កំរិត «កំរិតបឋមសិក្សា» (ចាំបាច់) «កំរិតមធ្យមសិក្សា» និង «កំរិតត្រៀមមហាវិទ្យល័យ»។​ សិស្សចូលសាលាបឋមនៅអាយុ៦ឆ្នាំ។ 
បឋមសិក្សាមានរយៈពេល៦ឆ្នាំ ចែកចេញជា២ផ្នែក៖ ៤ឆ្នាំដំបូងជាថ្នាក់មូលដ្ឋាន និង ២ឆ្នាំទៀតជាថ្នាក់តំរង់ទិស។ កម្មវិធីសិក្សាសង្កត់ធ្ងន់លើមុខវិជ្ជាស្តង់ដារ៤គឺ ភាសាអង់គ្លេស ភាសាកំណើត គណិតវិទ្យា និងវិទ្យាសាស្ត្រ។ កំរិតមធ្យមសិក្សាមានរយៈពេលពី៤ទៅ៥ឆ្នាំ ដោយចែកចេញជា៤ប្រភេទ (តាមកំរិតសមត្ថភាពរបស់សិស្ស)៖ «ពិសេស» «អិចស្ព្រេស» «ធម្មតា(សិក្សាធិកា)» និង «ធម្មតា(បច្ចេកទេស)»។ កំរិតត្រៀមមហាវិទ្យាល័យមានរយៈពេលពី២ទៅ៣ឆ្នាំ។

ការប្រលងថ្នាក់ជាតិ​ត្រូវធ្វើរួមនៅរាល់សាលា ដែលតំរូវអោយប្រលងបន្ទាប់ពីបញ្ចប់កំរិតនីមួយៗ។ បន្ទាប់ពីបឋមសិក្សាររយៈពេល៦ឆ្នាំ សិស្សត្រូវធ្វើការប្រលងបញ្ចប់កំរិតបឋមសិក្សា(Primary School Leaving Examination) ដែលលទ្ធផលនេះនឹងសំរេចសាលាមធ្យមសិក្សាអោយពួកគេ។ បន្ទាប់ពីនោះគេធ្វើការប្រលងសញ្ញាប័ត្រមធ្យមសិក្សាទូទៅ (General Certificate of Secondary Education ហៅកាត់ថា GCSE) ដែលចែកជា កំរិតអូ(O levels)សំរាប់កំរិតមធ្យម និង កំរិតអេ(A levels)សំរាប់ថ្នាក់ត្រៀមមហាវិទ្យាល័យ។

thumb|right|អាគាររដ្ឋបាលរបស់​សាកលវិទ្យាល័យបច្ចេកវិទ្យាណានយ៉ាង

សាកលវិទ្យាល័យរដ្ឋមានចំនួន៥នៅសិង្ហបុរីគឺ៖ 
 សាកលវិទ្យាល័យជាតិនៃសិង្ហបុរី (National University of Singapore ហៅកាត់ថា NUS)
 សាកលវិទ្យាល័យបច្ចេកវិទ្យាណានយ៉ាង (Nanyang Technological University ហៅកាត់ថា NTU)
 សាកលទ្យាល័យគ្រប់គ្រងសិង្ហបុរី (Singapore Management University ហៅកាត់ថា SMU)
 សាកលវិទ្យាល័យបច្ចេកវិទ្យានិងរចនាសិង្ហបុរី (Singapore University of Technology and Design ហៅកាត់ថា SUTD)
 វិទ្យាស្ថានបច្ចេកវិទ្យាសិង្ហបុរី (Singapore Institute of Technology ហៅកាត់ថា SIT)
សាកលវិទ្យាល័យឯកជន​មានច្រើន​រួមមានសាកលវិទ្យាល័យបរទេសដែលមកដាក់សាខានៅសិង្ហបុរី​ ដូចជា សាលាពាណិជ្ជកម្មឈីកាហ្គោ (Chicago Business School) និង សាកលវិទ្យាល័យបច្ចេកវិទ្យាមឿនហិន(Technical University Munich) ជាដើម។

សាលាពហុបច្ចេកទេសមានចំនួន៥គឺ៖
 សាលាពហុបច្ចេកទេសតេម៉ាសេក (Temasek Polytechnic)
 សាលាពហុបច្ចេកទេសសិង្ហបុរី (Singapore Polytechnic)
 សាលាពហុបច្ចេកទេសងីអាន់ (Ngee Ann Polytechnic)
 សាលាពហុបច្ចេកទេសណានយ៉ាង (Nanyang Polytechnic)
 សាលាពហុបច្ចេកទេសសាធារណរដ្ឋ (Republic Polytechnic)
សិង្ហបុរី: ភាសា

ភាសា 

រដ្ឋាភិបាលសិង្ហបុរីទទួលស្គាល់ភាសាផ្លូវការ៤គឺ ភាសាអង់គ្លេស ភាសាម៉ាឡេ ភាសាចិនកុកងឺ និងភាសាតាមិល។ ៨០%នៃជនជាតិសិង្ហបុរីចេះភាសាអង់គ្លេសជាភាសាទី១ឬទី២។ ចិនជាភាសាបន្ទាប់ដែលមានមនុស្សនិយាយច្រើន។

ភាសាអង់គ្លេសជាភាសាចំបងគេ។ ភាសាអង់គ្លេសត្រូវបានគេជ្រើសរើសធ្វើជាភាសា​ប្រើក្នុងរដ្ឋបាលជាតិតាំងពី​ពេលបានឯករាជ្យ។ 
ភាសាអង់គ្លេសសិង្ហបុរីក្លាយពី​ភាសាអង់គ្លេសដើម។ ភាសាអង់គ្លេសនិយាយនៅសិង្ហបុរី មានតាំងពីភាសាអង់គ្លេសស្តង់ដារ ដល់ភាសាអង់គ្លេសលាយឡំ (ដែលគេហៅថា «ស៊ីងហ្គ្លីស»)។ ស៊ីងហ្គ្លីស ជាភាសាអង់គ្លេសបែបសិង្ហបុរី ដែលវាក្យស័ព្ទនិងវេយ្យាករណ៍មួយចំនួនធំ​ជាកំចីឬយកលំនាំតាមភាសាផ្លូវការ៣ផ្សេងទៀត។ រដ្ឋាភិបាលមិនលើកទឹកចិត្តអោយប្រើស៊ីងហ្គ្លីសទេ ដោយចាត់«យុទ្ធនាការនិយាយអង់គ្លេសអោយបានត្រឹមត្រូវ»​ជាដើម។ តាមជំរឿនឆ្នាំ២០១០ ១ភាគ៣នៃពលរដ្ឋសិក្សាបុរី​និយាយភាសាអង់គ្លេសជា«ភាសាក្នុងផ្ទះ»។ ភាសាអង់គ្លេសបានរីកសាយភាយ​នៅសិង្ហបុរី​ចាប់ពីពេល​មានការដាក់អោយប្រើប្រាស់ភាសាអង់គ្លេសជាភាសាយាន​ក្នុងវិស័យអប់រំ។ នៅសាលាសិស្សានុសិស្សត្រូវតែរៀនភាសាអង់គ្លេសជាចាំបាច់​ បូកបន្ថែមភាសា១ក្នុងចំនោមភាសាផ្លូវការ៣ផ្សេងទៀត។ 

ភាសាចិនជាភាសាដែលពលរដ្ឋសិង្ហបុរីពាក់កណ្ដាលនិយាយតាមផ្ទះពួកគេ។ ភាសាសិនកុកងឺ(បែបសិង្ហបុរី) ជាគ្រៀមភាសាប្រើច្រើនជាងគេ (១,២លាននាក់) និង ប្រហែលកន្លះលាននាក់ប្រើគ្រៀមភាសាផ្សេងទៀតដូចជា ហុកគាន ទាជីវ និង កន្តាំង។

ភាសាម៉ាឡេជាភាសាជាតិ ដោយសារហេតុផលប្រវត្តិសាស្ត្រ។ ភាសាម៉ាឡេត្រូវបានប្រើនៅក្នុងចំរៀងជាតិសិង្ហបុរី និងនៅក្នុងបទបញ្ជាយោធា។ សព្វថ្ងៃ ភាសាម៉ាឡេត្រូវគេប្រើជាទូទៅ​ក្នុងសហគមន៍ម៉ាឡេនៅសិង្ហបុរី ដោយមានអ្នកចេះម៉ាឡេ ១៦,៨%នៃប្រជាជនសរុប។ ១២%នៃប្រជាជនសរុប​ប្រើភាសាម៉ាឡេជាភាសានៅផ្ទះ។

ប្រហែល១សែននាក់​ឬ៣%​នៃជនជាតិសិង្ហបុរី​និយាមភាសាតាមិលជាភាសានៅផ្ទះ។
សិង្ហបុរី: វប្បធម៌

វប្បធម៌ 

សិង្ហបុរីជាប្រទេសមានវប្បធម៌ចំរុះ លាយឡំរវាងវប្បធម៌ចិន ម៉ាឡេ និង ឥណ្ឌា។ សិង្ហបុរីមានជោគជ័យ​ក្នុងការ​ស្ថាបនាអត្តសញ្ញាណខ្លួន​ដោយ​ធ្វើអោយមានភាពសុខដុម​រវាងជាតិសាសន៍និងសាសនាទាំងនេះ។ 

 ម្ហូបអាហារ 

ម្ហូបអាហារនៅសិង្ហបុរី​ជាឧទាហរណ៍មួយនៃភាពសំបូរបែប និងការរលាយចូលគ្នានៃវប្បធម៌ចិន ឥណ្ឌា ម៉ាឡេ និង តាមិល។ ជាក់ស្ដែង នៅមជ្ឍមណ្ឌលម្ហូបអាហារ គេអាចឃើញស្តង់អាហារម៉ាឡេលក់ម្ហូបហាឡាល់(ម្ហូបប្រតិបត្តិតាមច្បាប់ឥស្លាម) ក្នុងរូបភាពជាអាហារតាមិល។ ស្ដង់អាហារចិន​អាចមានប្រើគ្រឿងផ្សំម៉ាឡេនិងរបៀបចំអិនម្ហូបរបស់ម៉ាឡេ។ កត្តានេះធ្វើអោយម្ហូបអាហារសិង្ហបុរីក្លាយជាកត្តាទាក់ទាញ​ទេសចរណ៍វប្បធម៌យ៉ាងសំខាន់ផងដែរ។

ម្ហូបអាហារក្នុងស្រុកមានភាពសំបូរបែប មានតាំងពីបាយមាន់ហៃណានដល់សាច់ចង្កាក់អាំង។ ប្រជាជនសិង្ហបុរីក៏ចូលចិត្តទទួលទានអាហារសមុទ្រមានក្ដាម គ្រំ មឹកយក្ស ងាវ ជាដើមផងដែរ។

 បណ្ដាញព័ត៌មាន 
ការឃ្លាំមើលបណ្ដាញព័ត៌មាននៅសិង្ហបុរី​នៅមានកំរិតតឹងរឹងនៅឡើយ។ រដ្ឋនឹងប្រើគំនាបនៅលើបណ្ដាញព័ត៌មានណាដែល​ធ្វើការរិះគន់ដល់​មន្ត្រីក្នុងជួរ​រដ្ឋាភិបាល។ អាជ្ញាធម៌អភិវឌ្ឍបណ្ដាញព័ត៌មាន (Media Development Authority) គ្រប់គ្រងបណ្ដាញព័ត៌មាននៅសិង្ហបុរី ដោយរក្សាលំនឹងរវាង​តំរូវការសិទ្ធិជ្រើសរើស​និងការបង្ការព័ត៌មានមិនសមរម្យ។ គេហាមប្រាមមិនអោយមានខ្ទះផ្កាយរណបជាឯកជនទេ ហើយអ៊ីនធឺណិត​ក៏ត្រូវគេដាក់កំហិតដែរ។ 

ការឃ្លាំមើលបណ្ដាញព័ត៌មាន​ពីរដ្ឋាភិបាល​មិនបណ្ដាលអោយមានការរអាក់រអួល​ដល់​កំនើនសេដ្ឋកិច្ចទេ។ មេឌាខប(MediaCorp)ជាសហគ្រាសព័ត៌មាន​សំណើរការដោយរដ្ឋ ដែលកាន់កាប់ប៉ុស្តិ៍​ទូរទស្សន៍​និងវិទ្យុស្ទើរទាំងអស់។ ស៊ីងហ្គាពួរប្រេសហូលឌីង(Singapore Press Holdings) ជាក្រុមហ៊ុន​មានទំនាក់ទំនងជិតដិតនឹងរដ្ឋាភិបាល គ្រប់គ្រប់លើវិស័យសារព័ត៌មានស្ទើរទាំងអស់ ដោយបោះផ្សាយកាសែត១៥ និងទស្សនាវដ្ដី៦។ មានអ្នកប្រើប្រាស់អ៊ីនធឺណិត៣,៤លាននាក់នៅសិង្ហបុរី។ 

 សិល្បៈ 
តាំងពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ៩០ រដ្ឋភិបាលបានប្រឹងប្រែងក្នុងការជំរុញសិង្ហបុរី​អោយក្លាយជាមជ្ឍមណ្ឌលសិល្បៈនិងវប្បធម៌ (ជាពិសេសសិល្បៈសំដែង) និងប្រែក្លាយសិង្ហបុរីអោយក្លាយជាក្លោងទ្វារសកល​រវាងវប្បធម៌បស្ចិមនិងវប្បធម៌បូព៌ា។ 

បុណ្យវប្បធម៌មួយត្រូវបានក្រុមប្រឹក្សាសិល្បៈជាតិ​ធ្វើឡើងជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដោយរៀបចំអោយមានការសំដែងសិល្បៈមហោស្រព របាំ តន្ត្រី ...។

 កីឡានិងការកំសាន្ត 

thumb|right|25opx|លីជែវ៉ី៖ កីឡាករ​វាយកូនឃ្លីលើតុ​សិង្ហបុរី
ប្រជាជនសិង្ហបុរីរីករាយក្នុងសកម្មភាពកីឡានិងកំសាន្តច្រើនសណ្ឋាន។ កីឡាពេញនិយមមាន បាល់ទាត់ គ្រីកខិត ហែលទឹក វាយសី បាល់បោះ បាល់អោប បាល់ទះ និង វាយកូនឃ្លីលើតុ។ កីឡាលើទឹកដូចជា ជិះទូកក្ដោង ប្រណាំងទូកកាយ៉ាក់ និង ជិះស្គីលើទឹក ក៏ត្រូវបានគេនិយមលេងដែរ។ ក្រៅពីនេះ ការជ្រមុជទឹកលេងកំសាន្តជាការពេញនិយមនៅតាមបណ្ដាកោះភាគខាងត្បូង។

កីឡាវាយកូនហ្គោលកំពុងចាប់ផ្ដើមមានប្រជាប្រិយភាព​ក្នុងចំនោមប្រជាជនសិង្ហបុរី។ មានក្លឹមវាយកូនហ្គោល១៥កន្លែងនៅសិង្ហបុរី។ អ្នកលេងហ្គោលខ្លះចូលចិត្តធ្វើដំនើរទៅលេង​នៅតំបន់ផ្សេងដូចជានៅ ចូហរ(ម៉ាឡេស៊ី) ដោយសារទីនោះយក​ថ្លៃសមាជិកភាពតិចជាង។

សិង្ហបុរីមានលីហ្គបាល់ទាត់ផ្ទាល់ខ្លួន (S-League) តាំងពិឆ្នាំ១៩៩៤។ សព្វថ្ងៃមានក្លឹបចំនួន១២នៅក្នុងលីហ្គ។

ចាប់ពីឆ្នាំ២០០៨ សិង្ហបុរីផ្ដើមធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះការប្រកួតជើងឯកហ្វម្ញូឡាវ័នពិភពលោក (Formula One World Championship) នាពេលយប់។ នេះជាលើកទី១ហើយ ដែលការប្រកួតF1 ធ្វើឡើងនៅពេលយប់ និងនៅអាស៊ី។
សិង្ហបុរី: ម្ហូបអាហារ

ម្ហូបអាហារ 

ម្ហូបអាហារនៅសិង្ហបុរី​ជាឧទាហរណ៍មួយនៃភាពសំបូរបែប និងការរលាយចូលគ្នានៃវប្បធម៌ចិន ឥណ្ឌា ម៉ាឡេ និង តាមិល។ ជាក់ស្ដែង នៅមជ្ឍមណ្ឌលម្ហូបអាហារ គេអាចឃើញស្តង់អាហារម៉ាឡេលក់ម្ហូបហាឡាល់(ម្ហូបប្រតិបត្តិតាមច្បាប់ឥស្លាម) ក្នុងរូបភាពជាអាហារតាមិល។ ស្ដង់អាហារចិន​អាចមានប្រើគ្រឿងផ្សំម៉ាឡេនិងរបៀបចំអិនម្ហូបរបស់ម៉ាឡេ។ កត្តានេះធ្វើអោយម្ហូបអាហារសិង្ហបុរីក្លាយជាកត្តាទាក់ទាញ​ទេសចរណ៍វប្បធម៌យ៉ាងសំខាន់ផងដែរ។

ម្ហូបអាហារក្នុងស្រុកមានភាពសំបូរបែប មានតាំងពីបាយមាន់ហៃណានដល់សាច់ចង្កាក់អាំង។ ប្រជាជនសិង្ហបុរីក៏ចូលចិត្តទទួលទានអាហារសមុទ្រមានក្ដាម គ្រំ មឹកយក្ស ងាវ ជាដើមផងដែរ។
សិង្ហបុរី: បណ្ដាញព័ត៌មាន

បណ្ដាញព័ត៌មាន 
ការឃ្លាំមើលបណ្ដាញព័ត៌មាននៅសិង្ហបុរី​នៅមានកំរិតតឹងរឹងនៅឡើយ។ រដ្ឋនឹងប្រើគំនាបនៅលើបណ្ដាញព័ត៌មានណាដែល​ធ្វើការរិះគន់ដល់​មន្ត្រីក្នុងជួរ​រដ្ឋាភិបាល។ អាជ្ញាធម៌អភិវឌ្ឍបណ្ដាញព័ត៌មាន (Media Development Authority) គ្រប់គ្រងបណ្ដាញព័ត៌មាននៅសិង្ហបុរី ដោយរក្សាលំនឹងរវាង​តំរូវការសិទ្ធិជ្រើសរើស​និងការបង្ការព័ត៌មានមិនសមរម្យ។ គេហាមប្រាមមិនអោយមានខ្ទះផ្កាយរណបជាឯកជនទេ ហើយអ៊ីនធឺណិត​ក៏ត្រូវគេដាក់កំហិតដែរ។ 

ការឃ្លាំមើលបណ្ដាញព័ត៌មាន​ពីរដ្ឋាភិបាល​មិនបណ្ដាលអោយមានការរអាក់រអួល​ដល់​កំនើនសេដ្ឋកិច្ចទេ។ មេឌាខប(MediaCorp)ជាសហគ្រាសព័ត៌មាន​សំណើរការដោយរដ្ឋ ដែលកាន់កាប់ប៉ុស្តិ៍​ទូរទស្សន៍​និងវិទ្យុស្ទើរទាំងអស់។ ស៊ីងហ្គាពួរប្រេសហូលឌីង(Singapore Press Holdings) ជាក្រុមហ៊ុន​មានទំនាក់ទំនងជិតដិតនឹងរដ្ឋាភិបាល គ្រប់គ្រប់លើវិស័យសារព័ត៌មានស្ទើរទាំងអស់ ដោយបោះផ្សាយកាសែត១៥ និងទស្សនាវដ្ដី៦។ មានអ្នកប្រើប្រាស់អ៊ីនធឺណិត៣,៤លាននាក់នៅសិង្ហបុរី។
សិង្ហបុរី: សិល្បៈ

សិល្បៈ 
តាំងពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ៩០ រដ្ឋភិបាលបានប្រឹងប្រែងក្នុងការជំរុញសិង្ហបុរី​អោយក្លាយជាមជ្ឍមណ្ឌលសិល្បៈនិងវប្បធម៌ (ជាពិសេសសិល្បៈសំដែង) និងប្រែក្លាយសិង្ហបុរីអោយក្លាយជាក្លោងទ្វារសកល​រវាងវប្បធម៌បស្ចិមនិងវប្បធម៌បូព៌ា។ 

បុណ្យវប្បធម៌មួយត្រូវបានក្រុមប្រឹក្សាសិល្បៈជាតិ​ធ្វើឡើងជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដោយរៀបចំអោយមានការសំដែងសិល្បៈមហោស្រព របាំ តន្ត្រី ...។
សិង្ហបុរី: កីឡានិងការកំសាន្ត

កីឡានិងការកំសាន្ត 

thumb|right|25opx|លីជែវ៉ី៖ កីឡាករ​វាយកូនឃ្លីលើតុ​សិង្ហបុរី
ប្រជាជនសិង្ហបុរីរីករាយក្នុងសកម្មភាពកីឡានិងកំសាន្តច្រើនសណ្ឋាន។ កីឡាពេញនិយមមាន បាល់ទាត់ គ្រីកខិត ហែលទឹក វាយសី បាល់បោះ បាល់អោប បាល់ទះ និង វាយកូនឃ្លីលើតុ។ កីឡាលើទឹកដូចជា ជិះទូកក្ដោង ប្រណាំងទូកកាយ៉ាក់ និង ជិះស្គីលើទឹក ក៏ត្រូវបានគេនិយមលេងដែរ។ ក្រៅពីនេះ ការជ្រមុជទឹកលេងកំសាន្តជាការពេញនិយមនៅតាមបណ្ដាកោះភាគខាងត្បូង។

កីឡាវាយកូនហ្គោលកំពុងចាប់ផ្ដើមមានប្រជាប្រិយភាព​ក្នុងចំនោមប្រជាជនសិង្ហបុរី។ មានក្លឹមវាយកូនហ្គោល១៥កន្លែងនៅសិង្ហបុរី។ អ្នកលេងហ្គោលខ្លះចូលចិត្តធ្វើដំនើរទៅលេង​នៅតំបន់ផ្សេងដូចជានៅ ចូហរ(ម៉ាឡេស៊ី) ដោយសារទីនោះយក​ថ្លៃសមាជិកភាពតិចជាង។

សិង្ហបុរីមានលីហ្គបាល់ទាត់ផ្ទាល់ខ្លួន (S-League) តាំងពិឆ្នាំ១៩៩៤។ សព្វថ្ងៃមានក្លឹបចំនួន១២នៅក្នុងលីហ្គ។

ចាប់ពីឆ្នាំ២០០៨ សិង្ហបុរីផ្ដើមធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះការប្រកួតជើងឯកហ្វម្ញូឡាវ័នពិភពលោក (Formula One World Championship) នាពេលយប់។ នេះជាលើកទី១ហើយ ដែលការប្រកួតF1 ធ្វើឡើងនៅពេលយប់ និងនៅអាស៊ី។
សិង្ហបុរី: វិស័យគមនាគមន៍និងដឹកជញ្ជូន

វិស័យគមនាគមន៍និងដឹកជញ្ជូន 

ហេដ្ឋារចនាសំព័ន្ឋគមនាគមន៍ក្នុងស្រុកមាន​បណ្ដាញផ្លូវថ្នល់ពាសពេញកោះទាំងមូល ប្រវែលសរុប ៣៣៥៦គម រាប់បញ្ចូលទាំងបណ្ដាញផ្លូវអិចស្ព្រេសវេយប្រវែង១៦១គម ផងដែរ។ បណ្ដាញដឹកជញ្ជួនសាធារណៈ​បំរើការដោយ សេវ៉ាកម្មឡានក្រុងរបស់រដ្ឋ និងក្រុមហ៊ុនតាក់ស៊ីមានអាជ្ញាបណ្ឌមួយចំនួន។ ប្រជាជនសិង្ហបុរី​អាស្រ័យខ្លាំងលើសេវ៉ាកម្មឡានក្រុង ក្នុងការធ្វើដំនើរទៅសាលាឬកន្លែងធ្វើការ។ បណ្ដាញផ្លូវដែកចែកចេញជា MRT(Mass Rapid Transit ៖ បណ្ដាញដឹកជញ្ជូនផ្លូវដែកខ្នាតធំ) និង LRT(Light Rail Transit ៖ បណ្ដាញដឹកជញ្ជូនផ្លូវដែកខ្នាតតូច)។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ប្រជាជន២.៨៥លាននាក់ប្រើប្រាស់ឡានក្រុង ១,៥លាននាក់ប្រើប្រាស់ LRT ឬ MRT និងប្រហែល១លាននាក់ប្រើប្រាស់តាក់ស៊ី។ ការប្រើប្រាស់មធ្យោបាយធ្វើដំនើរឯកជន​មិនត្រូវបានគេលើកទឹកចិត្តទេ ដោយរដ្ឋបានដាក់អោយមាន​ប្រព័ន្ឋប្រមូលថ្លៃប្រើប្រាស់ផ្លូវអេឡិកត្រូនិក នៅម៉ោងដែលមានចរាចរណ៍មមាញឹក បង្ខំអោយបង់ពន្ឋយានយន្តក្នុងតំលៃថ្លៃ និងដាក់អោយមានកូតាក្នុងការទិញយានយន្ត។ នៅឆ្នាំ២០០១ បណ្ដាញគមនាគមន៍សាធារណៈ​បានដាក់ប្រើប្រព័ន្ធEZ-Link ដែលអនុញ្ញាតអោយគេប្រើកាត​អាចបញ្ចូលទឹកប្រាក់បាន ធ្វើជាសំបុត្រ។
 
 អន្តរជាតិ 
សិង្ហបុរីជាមជ្ឍមណ្ឌលដឹកជញ្ជូនយ៉ាងសំខាន់មួយនៅអាស៊ី ដោយប្រទេសនេះស្ថិតនៅចំលើផ្លូវជំនួញតាមសមុទ្រ​និងអាកាសជាច្រើន។

កំពង់ផែសិង្ហបុរីជាកំពង់ផែមមាញឹកជាងគេលើពិភពលោកនៅឆ្នាំ២០០៥។ កំពង់ផែនេះគ្រប់គ្រងដោយក្រុមហ៊ុងប្រតិបត្តិការកំពង់ផែចំនួន២គឺ ក្រុមហ៊ុន ភីអេសអេ អ៊ីនធឺណាស្សិណល (PSA International) និង ក្រុមហ៊ុនជូរុងផត (Jurong Port)។

សិង្ហបុរីជាច្រកឆ្លងកាត់អាកាស​សំរាប់តំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងជាកន្លែងផ្ទេរយន្ដហោះនៅលើផ្លូវកង់ហ្គារូ រវាងប្រទេសអូស្ត្រាលីនិងអឺរ៉ុប។ អាកាសយានដ្ឋានចាងហ្គីសិង្ហបុរី​មានបណ្ដាញក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍៨០ តភ្ជាប់សិង្ហបុរីទៅទីក្រុង២០០នៅ៦៨ប្រទេស។ វាត្រូវបានគេចាត់ថ្នាក់ជា​អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិល្អជាងគេ១ ដោយទស្សនាវដ្ដីធ្វើដំនើរអន្តរជាតិនានា និងត្រូវបានទីភ្នាក់ងារស្កាយថាក់(Skytax)ចាត់ថ្នាក់ជា​អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិល្អផុតគេនៅឆ្នាំ២០០៦។ អាកាសយានដ្ឋាននេះមានធើមីណលចំនួន៣។ អាកាសយានដ្ឋាននេះក្លាយជាឯកជននៅឆ្នាំ២០០៩ និងគ្រប់គ្រងដោយក្រុមហ៊ុនចាងហ្គីអ៊ែរផតហ្គ្រុប (Changi Airport Group)។ ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ជាតិគឺ ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍សិង្ហបុរី (Singapore Airlines មានកូដ SIA)។

សិង្ហបុរីតភ្ជាប់ទៅចូហរ(ម៉ាឡេស៊ី) តាមរយៈផ្លូវកាត់សមុទ្រ ចូហរ-សិង្ហបុរី ខសវេយ និង ស្ពានទួស ក៏ដូចជាក្រុមហ៊ុនផ្លូវដែកកេរ៉េតាពី តាណាស់ ម៉ាឡាយូ របស់ម៉ាឡេស៊ី។ គេក៏ឃើញមានសាឡាងជាច្រើនសំរាប់ដឹកជញ្ជូនទៅកំពុងផែឥណ្ឌូនេស៊ីក្បែរៗនោះផងដែរ។
សិង្ហបុរី: អន្តរជាតិ

អន្តរជាតិ 
សិង្ហបុរីជាមជ្ឍមណ្ឌលដឹកជញ្ជូនយ៉ាងសំខាន់មួយនៅអាស៊ី ដោយប្រទេសនេះស្ថិតនៅចំលើផ្លូវជំនួញតាមសមុទ្រ​និងអាកាសជាច្រើន។

កំពង់ផែសិង្ហបុរីជាកំពង់ផែមមាញឹកជាងគេលើពិភពលោកនៅឆ្នាំ២០០៥។ កំពង់ផែនេះគ្រប់គ្រងដោយក្រុមហ៊ុងប្រតិបត្តិការកំពង់ផែចំនួន២គឺ ក្រុមហ៊ុន ភីអេសអេ អ៊ីនធឺណាស្សិណល (PSA International) និង ក្រុមហ៊ុនជូរុងផត (Jurong Port)។

សិង្ហបុរីជាច្រកឆ្លងកាត់អាកាស​សំរាប់តំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងជាកន្លែងផ្ទេរយន្ដហោះនៅលើផ្លូវកង់ហ្គារូ រវាងប្រទេសអូស្ត្រាលីនិងអឺរ៉ុប។ អាកាសយានដ្ឋានចាងហ្គីសិង្ហបុរី​មានបណ្ដាញក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍៨០ តភ្ជាប់សិង្ហបុរីទៅទីក្រុង២០០នៅ៦៨ប្រទេស។ វាត្រូវបានគេចាត់ថ្នាក់ជា​អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិល្អជាងគេ១ ដោយទស្សនាវដ្ដីធ្វើដំនើរអន្តរជាតិនានា និងត្រូវបានទីភ្នាក់ងារស្កាយថាក់(Skytax)ចាត់ថ្នាក់ជា​អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិល្អផុតគេនៅឆ្នាំ២០០៦។ អាកាសយានដ្ឋាននេះមានធើមីណលចំនួន៣។ អាកាសយានដ្ឋាននេះក្លាយជាឯកជននៅឆ្នាំ២០០៩ និងគ្រប់គ្រងដោយក្រុមហ៊ុនចាងហ្គីអ៊ែរផតហ្គ្រុប (Changi Airport Group)។ ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ជាតិគឺ ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍សិង្ហបុរី (Singapore Airlines មានកូដ SIA)។

សិង្ហបុរីតភ្ជាប់ទៅចូហរ(ម៉ាឡេស៊ី) តាមរយៈផ្លូវកាត់សមុទ្រ ចូហរ-សិង្ហបុរី ខសវេយ និង ស្ពានទួស ក៏ដូចជាក្រុមហ៊ុនផ្លូវដែកកេរ៉េតាពី តាណាស់ ម៉ាឡាយូ របស់ម៉ាឡេស៊ី។ គេក៏ឃើញមានសាឡាងជាច្រើនសំរាប់ដឹកជញ្ជូនទៅកំពុងផែឥណ្ឌូនេស៊ីក្បែរៗនោះផងដែរ។
សិង្ហបុរីឆ្ពោះទៅមុខ

Category:Articles with hAudio microformats
"  "  គឺជាភ្លេងជាតិនៃ សាធារណរដ្ឋសិង្ហបុរី ។ និពន្ធដោយ ហ្សូបៀរ សៃដ ក្នុងឆ្នាំ១៩៥៨ ជាបទចម្រៀងសម្រាប់មុខងារផ្លូវការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាក្រុងសិង្ហបុរី បទចម្រៀងនេះត្រូវបានជ្រើសរើសក្នុងឆ្នាំ១៩៥៩ ជាភ្លេងជាតិនៅពេលទទួលបានការគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង ។ នៅពេលទទួលបានឯករាជ្យពេញលេញនៅឆ្នាំ១៩៦៥ "សិង្ហបុរីឆ្ពោះទៅមុខ" ត្រូវបានអនុម័តជាផ្លូវការជាភ្លេងជាតិរបស់ប្រទេសសិង្ហបុរី។ តាមច្បាប់ ភ្លេងជាតិត្រូវតែច្រៀងជាមួយទំនុកច្រៀងភាសាម៉ាឡេ ប៉ុន្តែមានការអនុញ្ញាតការបកប្រែអត្ថបទចម្រៀងជាភាសាផ្លូវការចំនួនបីផ្សេងទៀតរបស់ប្រទេសសិង្ហបុរី៖ ភាសាអង់គ្លេស កុកងឺ និង តាមីល ។  

ភ្លេងជាតិត្រូវបានសម្តែង ឬច្រៀងជាទៀងទាត់នៅតាមសាលារៀន និងជំរុំកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធក្នុងពិធីដែលធ្វើឡើងនៅដើម និង/ឬចុងបញ្ចប់នៃថ្ងៃនីមួយៗ ក្នុងអំឡុងពេលនោះទង់ជាតិត្រូវបានលើក និងបន្ទាប់ហើយការសន្យាជាតិត្រូវបានយក។ ប្រជាជនសឹង្ហបុរីត្រូវបានលើកទឹកចិត្តជាពិសេសឱ្យច្រៀងចម្រៀងជាតិក្នុងឱកាសនៃការប្រារព្ធពិធីជាតិ ឬអត្ថន័យជាតិ ដូចជានៅក្នុង ពិធីដង្ហែទិវាជាតិ ក្នុងពិធីបុណ្យជាតិ ដែលធ្វើឡើងដោយស្ថាប័នអប់រំ និងនាយកដ្ឋានរដ្ឋាភិបាល និងនៅក្នុងព្រឹត្តិការណ៍កីឡាដែលក្រុមសិង្ហបុរីចូលរួម។

ដើមឡើយត្រូវបានផ្សំឡើងនៅក្នុងគន្លឹះ នៃ ជី មេសំខាន់ច្រើនជាង  ភ្លេងជាតិត្រូវបានចាប់ផ្តើមឡើងវិញជាផ្លូវការក្នុងឆ្នាំ២០០១ នៅក្នុងផ្នែកខាងក្រោមនៃ អេច មេសំំំខាន់ច្រើនជាង ដូចដែលវាត្រូវបានគេនិយាយថាអនុញ្ញាតឱ្យមាន "ការរៀបចំដ៏អស្ចារ្យ និងបំផុសគំនិតបន្ថែមទៀត" ។
សិង្ហបុរីឆ្ពោះទៅមុខ: ការណែនាំសម្រាប់ការប្រើប្រាស់

ការណែនាំសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ 
ការប្រើប្រាស់ភ្លេងជាតិត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយផ្នែកទី៤ នៃអាវុធ និងទង់ជាតិសិង្ហបុរី និងច្បាប់ភ្លេងជាតិ Singapore Arms and Flag and National Anthem Rules  (Cap. 296, R 1, 2004 Rev. Ed.), as amended by the Singapore Arms and Flag and National Anthem (Amendment) Rules 2007  (S 377/2007). ដែលធ្វើឡើងក្រោមច្បាប់អាវុធ និងទង់ជាតិសិង្ហបុរី និងច្បាប់ភ្លេងជាតិ។  ច្បាប់​ទាំង​នេះ​ផ្ដល់​ជូន​ដូច​ខាង​ក្រោម៖

 ភ្លេងជាតិអាចត្រូវបានសំដែង ឬច្រៀងក្នុងឱកាសសមស្របណាមួយ។ Singapore Arms and Flag and National Anthem Rules, rule 11(2). ជា​ពិសេស​វា​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​នៅ​ពេល​ដែល ​ប្រធាន ​ទទួល​បាន​ការ ​គោរព​ទូទៅ ។ Singapore Arms and Flag and National Anthem Rules, rule 11(1).
 នៅពេលដែលភ្លេងជាតិត្រូវបានសំដែង ឬច្រៀង អ្នកដែលមានវត្តមានទាំងអស់ត្រូវតែឈរជាសញ្ញានៃការគោរព។ Singapore Arms and Flag and National Anthem Rules, rule 12.
 ទាក់ទងនឹងការរៀបចំភ្លេងជាតិ៖
 ជនណាដែលសំដែង ឬច្រៀងបទភ្លេងជាតិ ត្រូវធ្វើតាមការរៀបចំជាផ្លូវការដែលមានចែងក្នុងតារាងទី៣នៃច្បាប់ ឬការរៀបចំផ្សេងទៀតដែលអនុញ្ញាតក្នុងកថាខណ្ឌបន្ទាប់នៃច្បាប់។ Singapore Arms and Flag and National Anthem Rules, rule 13(1).
 ភ្លេងជាតិ​អាច​ត្រូវ​បាន​រៀប​ចំ​ឡើង​វិញ​ក្នុង​លក្ខណៈ​ណា​មួយ​ដែល​ស្រប​នឹង​សេចក្តី​ថ្លៃថ្នូរ​ដោយសារ​វា​អាស្រ័យ​លើ​លក្ខខណ្ឌ​ដូច​ខាង​ក្រោម៖
 (ក) ភ្លេងជាតិមិនត្រូវបញ្ចូលទៅក្នុងសមាសភាព ឬបទភ្លេងផ្សេងទៀតឡើយ។ និង
 (ខ) រាល់ការរៀបចំភ្លេងជាតិ ត្រូវតែឆ្លុះបញ្ចាំងយ៉ាងត្រឹមត្រូវនូវបទភ្លេងទាំងស្រុង និង ទំនុកច្រៀងផ្លូវការ ទាំងស្រុងនៃភ្លេងជាតិ។ Singapore Arms and Flag and National Anthem Rules, rule 13(2).
 អ្នក​ណា​ច្រៀង​ចម្រៀង​ជាតិ​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​តាម​បទ​ចម្រៀង​ផ្លូវការ ហើយ​មិន​ត្រូវ​ច្រៀង​បទ​បកប្រែ​ណា​មួយ​នៃ​បទ​ចម្រៀង​ទាំង​នោះ។ Singapore Arms and Flag and National Anthem Rules, rule 13(3).

ជាបទល្មើសសម្រាប់ជនណាម្នាក់ដោយចេតនាក្នុងការសម្តែង ឬច្រៀងចម្រៀងជាតិ ផ្ទុយនឹងវិធាន ១៣(១) (មិនសំដែង ឬច្រៀងភ្លេងជាតិតាមការរៀបចំផ្លូវការ ឬការរៀបចំផ្សេងទៀតដែលត្រូវបានអនុញ្ញាត) ឬ ១៣(៣) (មិនច្រៀងបទភ្លេង)។ ភ្លេង​ជាតិ​តាម​ទំនុក​ច្រៀង​ផ្លូវ​ការ ឬ​ច្រៀង​ការ​បក​ប្រែ​ទំនុក​ច្រៀង); ការផាកពិន័យគឺពិន័យមិនលើសពី ១០០០ ដុល្លារសិង្ហបុរី ។ Singapore Arms and Flag and National Anthem Rules, rule 14(3).

លើសពីនេះ សេចក្តីណែនាំដែលចេញដោយ ក្រសួងទំនាក់ទំនង និងព័ត៌មាន (MCI) ចែងថា ទាំងឧបករណ៍ភ្លេង ឬសំឡេងនៃភ្លេងជាតិអាចត្រូវបានអនុវត្ត ហើយសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ និងការតុបតែងគួរត្រូវបានគោរពនៅពេលណាដែលភ្លេងត្រូវបានចាក់ ឬច្រៀង។ .
សិង្ហបុរីឆ្ពោះទៅមុខ: អត្ថបទចម្រៀង

អត្ថបទចម្រៀង 
អត្ថបទចម្រៀង ម៉ាឡេ ផ្លូវការ  ប្រតិចារិក IPA  អត្ថបទចម្រៀង ចិនកុកងឺរបស់សិង្ហបុរី  ទំនុកច្រៀង តាមីល  ការបកប្រែ​ភាសាអង់គ្លេស Come, fellow Singaporeans
Let's together progress towards happiness
May our noble aspiration bring
Singapore success

𝄆 Come, let us unite
With a new spirit
Let our voices soar as one
Onward Singapore
Onward Singapore 𝄇

 ទំនុកច្រៀងដើមជាភ្លេងរបស់ក្រុមប្រឹក្សាក្រុងសិង្ហបុរី 
អត្ថបទចម្រៀងដើម (មុន ឆ្នាំ ១៩៧២ អក្ខរាវិរុទ្ធម៉ាឡេ ) អត្ថបទចម្រៀងដើម (អក្ខរាវិរុទ្ធម៉ាឡេឆ្នាំ ១៩៧២)  ការបកប្រែជាភាសាអង់គ្លេស  Come fellow Singaporeans
(Let's) renew life as one nation
With peace and effort
we move forward together

We live in peace and cooperation
to achieve happiness
(May) our noble aspiration (make)
Singapore successful

𝄆 Come, let us unite
With a new spirit
(Together) we all proclaim
Onward Singapore
Onward Singapore 𝄇
សិង្ហបុរីឆ្ពោះទៅមុខ: ទំនុកច្រៀងដើមជាភ្លេងរបស់ក្រុមប្រឹក្សាក្រុងសិង្ហបុរី

ទំនុកច្រៀងដើមជាភ្លេងរបស់ក្រុមប្រឹក្សាក្រុងសិង្ហបុរី 
អត្ថបទចម្រៀងដើម (មុន ឆ្នាំ ១៩៧២ អក្ខរាវិរុទ្ធម៉ាឡេ ) អត្ថបទចម្រៀងដើម (អក្ខរាវិរុទ្ធម៉ាឡេឆ្នាំ ១៩៧២)  ការបកប្រែជាភាសាអង់គ្លេស  Come fellow Singaporeans
(Let's) renew life as one nation
With peace and effort
we move forward together

We live in peace and cooperation
to achieve happiness
(May) our noble aspiration (make)
Singapore successful

𝄆 Come, let us unite
With a new spirit
(Together) we all proclaim
Onward Singapore
Onward Singapore 𝄇
សិទិ្ធអ្នកស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នានៅក្នុងប្រទេសប៉ាគីស្ថាន

thumb|ទង់ជាតិនៃប្រទេសប៉ាគីស្ថានអ្នកស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា

មានប៉ុន្មានទៅនឹងសិទ្ធិអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នានោះទេនៅក្នុងប្រទេសប៉ាគីស្ថានមាន។ ចាប់តាំងពីខែតុលាឆ្នាំ 1860 6, វាជាការខុសច្បាប់ដើម្បីចូលរួមក្នុងអំពើស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា (ការមានទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទជាមួយមនុស្សភេទដូចគ្នា) ។ មិនដូចនៅក្នុងប្រទេសជិតខាងនៃប្រទេសឥណ្ឌាច្បាប់នេះមិនទាន់ត្រូវទុកជានិរាករណ៍ (ឬទទួលបានបំបាត់) ។ ស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នាផងដែរត្រូវបានគិតថាជាអនុបម្រាមនៅក្នុងប្រទេសប៉ាគីស្ថាន។ សាសនាសំខាន់នៅក្នុងប្រទេសប៉ាគីស្ថានមិនបានអនុម័តការស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា។ ដោយសារតែនេះ, មនុស្សជាច្រើននៅក្នុងប្រទេសនេះប្រឆាំងនឹងការស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នានិងទំរង់ដទៃទៀតនៃការតំរង់ទិសផ្លូវភេទជំនួស។

ប្រទេសប៉ាគីស្ថានគឺជាផ្លូវមួយដែលសាធារណរដ្ឋអ៊ីស្លាម។ ទោះយ៉ាងណានៅក្នុងការពិត, ភាគច្រើនមិនមានសាសនាប៉ាគីស្ថានជាការ (ដែលមិនមែនជាសាសនា) ។ វាមានភាគច្រើនច្បាប់ការ Anglo -Saxon ដែលត្រូវបានទទួលមរតកពីអង់គ្លេស។ កាន់តែច្រើន, មាននិន្នាការ (ឬលំនាំ) នៃសេរីភាវូបនីយកម្ម (ក្លាយសេរីច្រើនជាងនេះ) នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ សកលភាវូបនីយកម្មនិងការអត់ឱនផ្នែកសង្គមផងដែរត្រូវបានកើនឡើង។ ដោយសារតែនេះគណបក្សដែលស្រលាញ់ភេទដូចគ្នាជាសាធារណៈត្រូវបានគេទទួលយកកន្លែងនៅក្នុងប្រទេសនេះនិងគណបក្សទាំងនេះបាននឹងកំពុងរីកចម្រើនសម្រាប់ចំនួននៃឆ្នាំ។.

រដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃប្រទេសប៉ាគីស្ថានមិនបានបញ្ជាក់ជាពិសេសភេទឬអត្តសញ្ញាណយេនឌ័រ។ មានផ្នែកមួយចំនួនក្នុងរដ្ឋធម្មនុញ្ញដែលអាចប៉ះពាល់ដល់សិទ្ធិរបស់ពលរដ្ឋប៉ាគីស្ថានអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នានេះ។
សិទ្ធនារី: មាត្រាទី១

មាត្រាទី១
ឈរលើមូលដ្ខាននៃសិទ្ធិនិងសេរីភាព ស្រ្តីនិងបុរស ត្រូវមានភាពស្មើគ្នា នៅក្នុងសង្គមគ្រួសារនិងនៅលើគ្រប់វិស័យ នយោបាយ ពលរដ្ខ សេដ្ខកិច្ច សង្គមកិច្ច វប្បធ៏ម និង វិស័យផ្សេងៗទៀត ។
សិទ្ធនារី: មាត្រា៣

មាត្រា៣
ស្រ្តីមានសិទ្ធដូចបុរស ចូលរួមការងារគ្រប់វិស័យក្នុងសង្គម តាមសមត្ថភាព និងជំនាញរបស់ខ្លួន
សិទ្ធនារី: មាត្រា៤

មាត្រា៤
រាល់អំពើបង្ខិតបង្ខំ ឬ ពញ្ឈបការងាររបស់នារីភេទ មិនត្រូវធ្វើតាមទំនើងចិត្តឡើយ ។
សិទ្ធនារី: មាត្រា៥

មាត្រា៥
កិចិ្ចការក្នុងគ្រួសារ និង ការអប់រំចិញ្ចឹម បីបាច់ថែរក្សាកូន ជាភារកិច្ចរួមរបស់បុរស និង ស្រ្តី ។
សិទ្ធនារី: មាត្រា៦

មាត្រា៦
ការលក់ដូរ និង អាជីវកម្មផ្នែកពេស្យាចារលើស្ត្រីភេទ ជាអំពើ
រំលោភសិទ្ធមនុស្ស
ប្រឆាំងច្បាប់ជាតិនិងអន្តរជាតិ
សិទ្ធនារី: មាត្រា៧

មាត្រា៧
ស្រ្តីគ្រប់រូបមានសិទ្ធបោះឆ្នោតជ្រើសរើសតំណាងរបស់ខ្លួន ដោយសេរី និងមានសិទ្ធិឈរឈ្មោះអោយគេបោះឆ្នោតដូចបុរសដែរ ។
សិទ្ធនារី: មាត្រា៨

មាត្រា៨
ស្ត្រីនិង បុរសមានសិទ្ធិស្មើគ្នា  ចូលរួមសកម្មភាពការងារ ក្នុងរដ្ខាភិបាល អង្កការក្រៅរដ្ឋាភិបាលជាតិ និងអន្តរជាតិ តាមសម្ថភាពរបស់ខ្លួន ។
សិទ្ធនារី: មាត្រា៩

មាត្រា៩
ស្ត្រីនិងបុរស មានសិទ្ធស្មើគ្នាក្នុងការផ្លាស់ប្តូរ ឬ រក្សាទុកនូវសញ្ជាតិរបស់ខ្លួន ។
សិទ្ធនារី: មាត្រា១០

មាត្រា១០
ស្រ្តី និង បុរស មានសិទ្ធិស្មើគ្នាក្នុងការទទួល អាររូបករណ៏ សំរា់ការសិក្សា និងការទទួលសញ្ញាប័ត្រនៅក្នុងគ្រឹះស្ថានសិក្សាគ្រប់ផ្នែក  ទាំងនៅក្នុងប្រទេស និង ក្រៅប្រទេស ។
សិទ្ធនារី: មាត្រា១១

មាត្រា១១
នារីគ្រប់រូបមានសិទ្ធរើបំរះ ដើម្បីទាមទានូវសិទ្ធិសេរីភាពរបស់ខ្លួន លើរាលការងារ ដែលប្រព្រឹត្តផ្ទុយ និង សេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់ស្ត្រីភេទ ។
សិទ្ធនារី: មាត្រា១២

មាត្រា១២
ស្ត្រីគួរមាន កូនតិច ដើម្បីធានាសុខភាពរបស់ម្តាយ និង ទារក ព្រមទាំងជួយកាត់បន្ថយនូវកង្វះខាតក្នុងគ្រួរសារ ។ ជាពិសេសរដ្ខត្រូវធានា នូវសេវាកម្មសមស្របដែលទាក់ទិន ទៅនិងការពរពោះ ការសំរាលកូន ។
សិទ្ធនារី: មាត្រា១៣

មាត្រា១៣
នារីគ្រប់រូបមានសិទ្ធចូលរួម ក្នុងសកម្មភាពកំសាន្តកីឡា និង រាល់ទិដ្ខភាពនៃជីវភាព វប្បធម៏ទាំងឡាយ ។
សិទ្ធនារី: មាត្រា១៤

មាត្រា១៤
រដ្ឋត្រូវគិតគូរដល់ស្រ្តីនៅតាមជនបទអោយទទួលនូវអត្ថប្រយោជន៏ ពីកិច្ចអភិវឌ្ឃន៏៕ដូចជាឧបត្ថម្ភ ផ្នែកសុខាភិបាល សន្តិសុខ អប់រំ និង ទទួលបាននូវឥណទានផ្នែកកសិកម្មជាដើម ។
សិទ្ធនារី: មាត្រា១៥

មាត្រា១៥
ស្ត្រី មានសិទ្ធស្មើនិងបុរសនៅចំពោះមុខច្បាប់ ហើយនៅគ្រប់ផ្នែករដ្ឋប្បវេណី ដូចជា ការចុះកិច្ច
សន្យា ការគ្រប់គ្រងកម្មសិទ្ធិ និង នៅគ្រប់ដំនាក់ការនៃនីតិវិធី នៃការជំនុំជំរះក្តី និងតុលាការ ។
សិទ្ធនារី: មាត្រា១៦

មាត្រា១៦
ស្រ្តីគ្រប់រូបមានសិទ្ធិ  ទទួលយក ឬ បដិសេធក្នុងការជ្រើសរើសគូស្រករ ដោយគ្មានការបង្ខិត
បង្ខំពីក្រុមគ្រួសារ ឬ អាណាព្យាបាលឡើយ ។  នាងអាចមានសិទ្ធិប្តឹងសុំលះលែងនៅពេលណាដែល
មិនអាចទ្រាំទ្រ ក្រោមការគាបសង្កត់របស់ប្តី ។
សិទ្ធានរាជា

​

ព្រះបាទសិទ្ធានរាជា រឺ សុទ្ធានរាជា (គ.ស ១៣០៩-១៣៤៦) រជ្ជកាល (គ.ស ១៣៤៥-១៣៤៦) ព្រះរាជ ​អភិសេក​ត្រូវ​បាន​រៀបចំ​ធ្វើ​នៅ​ថ្ងៃ ​១១​កើត ខែ​ផល្គុន​ ​ឆ្នាំរកា​ ​ព.ស​១៨៨៩, ម.ស ​១២៦៧, ច.ស​ ៧០៧ និង​ត្រូវជា​គ.ស​ ១៣៤៥។​ ព្រះ​សិទ្ធានរាជា​បាន​ទទួល​ព្រះ​បរម​នាម​ថា​ ​ព្រះបាទ​សម្ដេច​ ​ព្រះ​សិទ្ធានរាជាធិរាជ​ ​រាមាធិបតី។​ ​ព្រះ​អង្គជា​ព្រះមហាក្សត្រ​ខ្មែរ​ទី​២៧។​ ​ព្រះ​អង្គ​គង់នៅ​មហានគរ​ដដែល។ មុន​នឹង​ឡើង​សោយរាជ្យ​ ​ព្រះ​អង្គ​មាន​ព្រះរាជបុត្រ​មួយ​ព្រះ​អង្គ​ព្រះ​នាម​ព្រះលំពង្ស។ សោយរាជ្យ ​បាន​ប្រមាណ​៣​ខែ​ ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​ធ្លាក់ខ្លួន​មានជំងឺឈឺ​ធ្ងន់ ​មើល​មិនជា​ ហើយ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​បាន​ចូល​ទិវង្គតទៅ​ ​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំច​ ​ព.ស​ ១៨៩០។

បើតាមឯកសារមហាបុរសខ្មែឬ ព្រះសិទ្ធានរាជា មានព្រះរាជបុត្រា ពីរព្រះអង្គ មួយព្រះអង្គទ្រង់ព្រះនាម ព្រះលំពង្សរាជា មួយព្រះអង្គទៀត ទ្រង់ព្រះនាមព្រះសុរិយោទ័យ។