នំក្រូច: ទូទាំងអាស៊ី

ទូទាំងអាស៊ី 

 អា​សី​ុ​ខាងកើត 
នៅ ហុងកុង វាជានំស្តង់ដារបំផុតមួយ។ វាក៏អាចត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងហាងនំបុ័ង ឆៃណាថោន ភាគច្រើននៅបរទេស។ 

នៅប្រទេសជប៉ុនវាត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា   ។ វាត្រូវបានលក់ជាញឹកញាប់នៅពិព័រណ៍តាមដងផ្លូវ នៅក្នុងស្រុកចិន និងនៅភោជនីយដ្ឋានផ្សេងៗ។

នៅប្រទេសកូរ៉េ គេហៅវាថា ជុងកុកស៊ីក ចាមខេកយ៉ុងដាន (  "នំ​គ្រាប់​ល្ង​បែប​ចិន") ដើម្បី​ចៀសវាង​ការ​ច្របូកច្របល់​ជាមួយ​នឹង​នំ​គ្រាប់​ល្ង​តាម​បែប​កូរ៉េ ( ចំការ​ខេ- ហ្យុងដាន ) ជាមួយ​ស្រោប​ល្ង។ ដោយសារ នំក្រូច របស់ចិនត្រូវបានស្រោបដោយគ្រាប់ល្ង បន្ទាប់មកចៀន ខណៈពេលដែល gyeongdan កូរ៉េត្រូវបានដាំឱ្យពុះដំបូង បន្ទាប់មកស្រោបដោយគ្រាប់ល្ង នំក្រូច ក៏ត្រូវបានគេហៅថា twigin chamkkaeongdan (  , "នំគ្រាប់ល្ងចៀន")។

 អាស៊ីខាងត្បូង 
នៅក្នុង Tamil Nadu និងភាគឦសាន ស្រីលង្កា វាត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ellu urundai ឬ ellurundai (எள்ளுருண்டை) ដែលជាពាក្យក្នុងស្រុកមានន័យថាគ្រាប់ល្ង។ នៅក្នុង ភាសា Sinhalese ត្រូវបានគេប្រើជាចម្បងនៅក្នុងប្រទេសស្រីលង្កា វាត្រូវបានគេហៅថា Thuri Guli (තල ගුලි) ដែលបកប្រែជាគ្រាប់ល្ង។ វាត្រូវបានផលិតក្នុងទំហំ និងពណ៌ផ្សេងៗគ្នា។ ជាធម្មតាវាត្រូវបានបំពេញដោយគ្រាប់ល្ង ល្ង ស្ករស ឬសុីរ៉ូស្ករ។  នៅរដ្ឋ Andhra Pradesh និង Telangana ផ្អែមស្រដៀងគ្នាដែលផលិតដោយគ្រាប់ល្ង និងល្ងត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា chimmili(చిమ్మిలి) ឬ nuvvula undalu(నువ్వుల ఉండల.sses'ame) ។ 

 អាស៊ី​អា​គ្នេ​យ៏ 

 កម្ពុជា 
 ជា ភាសាខ្មែរ ហើយត្រូវបានណែនាំនៅក្នុង ប្រទេសកម្ពុជា ដោយជនចំណាកស្រុកចិន។ 

 ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី និងម៉ាឡេស៊ី 
នៅក្នុង ម្ហូបឥណ្ឌូណេស៊ី វាត្រូវបានគេហៅថា onde-onde ឬ kue moci ដែលពោរពេញទៅដោយសណ្តែកសៀងផ្អែម។ ជាធម្មតាមនុស្សបរិភោគវាជាអាហារសម្រន់។ កុម្មង់នំនេះក៏ពេញនិយម និងមានលក់យ៉ាងទូលំទូលាយនៅ ហាងឥណ្ឌូ (អឺរ៉ាស៊ី) ឥណ្ឌូនេស៊ី និងវៀតណាមនៅប្រទេសហូឡង់។

នៅក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី វាត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា kuih bom ដែលជាធម្មតាត្រូវបានបំពេញដោយខ្ទិះដូងផ្អែម ឬគ្រាប់។ ម្តងម្កាល វា​អាច​ត្រូវ​បាន​បំពេញ​ដោយ​ម្សៅ​សណ្តែកក្រហម។ ក្នុង​ចំណោម​ជនជាតិ​ចិន​ដែល​និយាយ​ភាសា ​ហាកកា ​ជា​ចម្បង​នៅ​រដ្ឋ ​សាបា ​នំក្រូច ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​ច្រើន​ថា​ជា ​យូជី ។ 

 ហ្វីលីពីន 
ស្តាំ|រូបភាពតូច|200x200ភីកសែល| Ube - រសជាតិ ហ្វីលីពីន butsi
នៅប្រទេសហ្វីលីពីន នំក្រូច ត្រូវបានគេហៅថា butsi ( ភាសាអេស្ប៉ាញ : buchi ) ។ ដោយសារតែការតាំងទីលំនៅរបស់ជនជាតិចិនរាប់រយឆ្នាំនៅក្នុង ប្រទេសហ្វីលីពីន ការរួមបញ្ចូលនៃម្ហូបចិន (ជាពិសេស កាតាំង និង ហ្វូជាន ) ទៅនឹងមុខម្ហូបក្នុងស្រុកបានធ្វើឱ្យ buchi មានការពេញនិយមយ៉ាងខ្លាំង។ ក្នុងកម្រិតមួយ វាត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជារូបតំណាងនៃប្រពៃណីធ្វើម្ហូប របស់ជនជាតិហ្វីលីពីន រួចហើយ ដែលជួនកាលត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងភាពរុងរឿង។ ដូចដែលវាត្រូវបានគេស្គាល់យ៉ាងច្បាស់ក្នុងចំណោម ជនជាតិចិន និងជនជាតិហ្វីលីពីនផ្សេងទៀត ភោជនីយដ្ឋានក្នុងស្រុកដែលជួនកាលមិនមានសូម្បីតែហាងអាហារចិន និងអាហាររហ័សដូចជា Chowking   បានបន្ថែមអាហារឆ្ងាញ់ទៅក្នុងម៉ឺនុយ។ ក្រៅ​ពី ​ម្សៅ​ឈូក និង ​សណ្តែក​ក្រហម ​ធម្មតា គ្រឿង​ផ្សំ​ដែល​មិន​មែន​ជា​របស់​ចិន និង​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​ជា​ច្រើន​ប្រភេទ​ដែរ​ដូច​ជា ube -flavored butsi ។  មិនដូច jian dui, buchi ហ្វីលីពីន និង derivates (ដូចជា mache, masi, moche, និង palitaw ) ក៏អាចត្រូវបានគេស្ងោរឬចំហុយបន្ថែមពីលើការចៀនជ្រៅផងដែរ។

 ប្រទេសវៀតណាម 
នៅក្នុង មុខម្ហូបវៀតណាម មុខម្ហូបស្រដៀងគ្នាចំនួនពីរត្រូវបានគេហៅថា bánh cam (មកពីភាគខាងត្បូងវៀតណាម) និង bánh rán (មកពីភាគខាងជើងវៀតណាម) ដែលអាហារទាំងពីរនេះមានរសជាតិស្ងួតបន្តិចដែលផលិតចេញពី សណ្តែកសៀង ផ្អែម។ pwmf blogspot Bánh rán មានក្លិនក្រអូបដោយក្លិន ផ្កាម្លិះ (ហៅជាភាសា ថៃ ថា ម៉ាលី )។ រូបថត
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Japanese-language text