លីលាវតី ភាគ​ទី​ ២: អ្នកដែលកើតពីព្រះឱស្ឋព្រហ្ម

អ្នកដែលកើតពីព្រះឱស្ឋព្រហ្ម

បពិត្រលោកដ៏មានអាយុ ! កាលបើបានស្តាប់រឿងរ៉ាវរបស់បាលកៈចប់ហើយ ខ្ញុំព្រះករុណានឹកសង្វេគ​ស្លុត​ចិត្តចំពោះគេនៅក្នុងចិត្ត ទោះបីបើគេជាមនុស្សបរិសុទ្ធមែនក៏ដោយ ប៉ុន្តែគេគួរតែទទួលទោសនេះយ៉ាងជាក់​ស្តែង ត្បិតគេប្រកាន់តឹងងប់ងល់ក្នុងរឿងដែលមិនគួរប្រកាន់តឹង ថែមទាំងប្រទូស្តរ៉ាយមិត្តដោយការបក​អាក្រាត​ការសម្ងាត់របស់មិត្ត ថ្វីបើខ្លួនបានផ្តល់ពាក្យសន្យាទុកហើយក៏ដោយ ប៉ុន្តែយ៉ាងណាក៏ដោយគេក៏ឧស្សាហ៍ពុះ​ពារ​មកសុំជំនួយអនុគ្រោះហើយ បើផាត់ចោលទៅក៏ខុសវិស័យនៃអ្នកមានចិត្តប្រកបដោយមេត្តាករុណា ប៉ុន្តែ​មុន​​នឹងគិតរកវិធីជួយគេ ខ្ញុំព្រះករុណាចង់នឹងបង្រៀនគេឲ្យស្មារលាទោសជាមុនសិន 
"ម្នាលឧបាសក ! តាមដែលអាត្មាស្តាប់រឿងរ៉ាវរបស់ញោមមកតាំងពីដើមទី អាត្មាក៏បានដឹងថាញោមជា​មនុស្ស​ប្រិត​ប្រៀង​ទំនៀមទម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ខ្លាំងណាស់ ញោមមិនព្រមចូលរួមបរិភោគអាហារចេញពីឆ្នាំងរបស់ចណ្ឌាល ជាមួយនឹងមិត្រភក្តិទាំង ១០ នាក់នោះទេ បើទុកជាខ្លួនឯងឃ្លានបាយស្ទើរដាច់ខ្យល់ក៏ដោយ លុះវិលត្រឡប់ដល់​គេហដ្ឋាន​វិញហើយក៏គិតក្នុងចិត្តថាខ្លួនមានកំហុសដែលបានជួយបិទបាំងទង្វើអាក្រក់របស់មិត្ត នៅទីបំផុត ញោមក៏ក្បត់ពាក្យសន្យា បង្ហើបបង្ហាញកំហុសរបស់មិត្ត រហូតដល់ខ្លួនឯងត្រូវគេបណ្តេញចេញពីវណ្ណៈ "  
"ពិតប្រាកដណាស់ លោកសមណៈ !  ខ្ញុំកណាត្រូវប្រិតប្រៀងចំពោះទំនៀមទម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ ព្រោះថាវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ជាវណ្ណៈស្អាតបរិសុទ្ធនិងខ្ពស់ជាងវណ្ណៈដទៃទៀតក្នុងជម្ពូទ្វីប" បាលកៈនិយាយអះអាង​ដោយមោទនភាពក្នុងវណ្ណៈរបស់ខ្លួន
"ម្នាលឧ​បាសក ! អាត្មានៅមានការយល់ដឹងតិចតួចអំពីរឿងវណ្ណៈ ចង់សួរសំណួរខ្លះចំពោះញោម ជំនឿជឿ​កាន់​ថាវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ជាវណ្ណៈខ្ពង់ខ្ពស់ បរិសុទ្ធនិងប្រសើរជាងវណ្ណៈដទៃទៀតនេះ តើអ្នកណាជាអ្នក​បញ្ញត្ត​ឡើង?"
ព្រាហ្មណ៍កម្លោះសើចហសន៍ចំពោះការមិនដឹងសេចគ្រេចរបស់ខ្ញុំព្រះករុណា ហើយនិយាយថា
"លោកសមណៈ !  ខ្ញុំកណាយល់ថាលោកម្ចាស់ប្រហែលជាមិនធ្លាប់អានគម្ពីរព្រះវេទដ៏សក្តិសិទ្ធិរបស់យើង​ទេមើលទៅ ក្នុងបុរុសសូកតៈនៃព្រះវេទមានពាក្យពោលទុកយ៉ាងច្បាស់លាស់ថា កាលបើព្រះព្រហ្មបង្កើត​ពិភពផែនដីនិងមនុស្សនោះ វណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ចេញមកពីព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះអង្គ ក្សត្រចេញមកពីព្រះហស្ថ ព្រៃងារ(វេសយៈ)ចេញមកពីព្រះឧទរ និងអ្នកងារ(សូទ្រ)ចេញមកពីព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គ ព្រោះហេតុថា​ព្រាហ្មណ៍ចេញមកពីព្រះឱស្ឋដែលជាអវយវៈខ្ពង់ខ្ពស់ ទើបចាត់ទុកថាជាវណ្ណៈខ្ពង់ខ្ពស់ ព្រោះហេតុនោះ វណ្ណៈទាំង ៤ គ្មានអ្នកណាបញ្ញត្តឡើងទេ ប៉ុន្តែមានមកមួយអន្លើដោយការបង្កើតពិភពផែនដីនោះឯង"
"ម្នាលឧបាសក ! "ខ្ញុំព្រះករុណាសួរដេញដោលតទៅទៀត "បើអញ្ចឹង វណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ចាត់ថាជាវណ្ណៈខ្ពង់​ខ្ពស់ ព្រោះចេញមកពីអវយវៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ព្រះព្រហ្មមែនទេ? "
"មែន លោកសមណៈ ! " បាលកៈអះអាង
"តាមធម្មតា មាត់របស់មនុស្សនោះ បើស្ថិតនៅក្នុងឥរិយាបថអង្គុយឬឈរ ល្មមនឹងចាត់ទុកបានថា នៅខ្ពស់​ជាង​អវយវៈដទៃ ប៉ុន្តែបើមនុស្សស្ថិតនៅក្នុងឥរិយាបថដេកវិញ ឧបាសក ! តើញោមអាចនិយាយបាន​ថាមាត់​នៅខ្ពស់ជាងអវយវៈដទៃបានទេ?"
"មិនបានទេ" បាលកៈនិយាយទាំងសម្លឹងមើលខ្ញុំព្រះករុណាយ៉ាងងឿងងាំង
"ចុះញោមដឹងបានទេថានៅខណៈដែលមនុស្សទាំង ៤ វណ្ណៈចេញពីអវយវៈផ្សេង ៗរបស់ព្រះព្រហ្មនោះ តើព្រះព្រហ្មព្រះអង្គស្ថិតនៅក្នុងឥរិយាបថណា ឈរ អង្គុយឬក៏ដេក?"
"យី  ! លោកសមណៈនេះចំជាប៉ិនសួរចាក់រុកមែន " បាលកៈនិយាយយ៉ាងឆួលអារម្មណ៍ "ខ្ញុំកណាមិនដឹងទេ បើគម្ពីរមិនបានចារទុកផង"
"ម្នាលឧបាសក ! អាត្មាយល់ឃើញថា ការដែលមនុស្សទាំង ៤ វណ្ណៈជាចំនួនច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់​ចេញមក​ពី​អវយវៈផ្សេង ៗរបស់ព្រះព្រហ្មបាននោះ សម្តែងថាព្រះព្រហ្មព្រះអង្គមានរូបរាងធំសម្បើមណាស់ ពុំនោះ​សោត​ទេ មនុស្សច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ដល់ម្លឹងគង់នឹងនៅក្នុងខ្លួនព្រះអង្គនិងចេញពីព្រះអង្គមិនបានទេ"
"ពិតប្រាកដណាស់ លោកសមណៈ ! ព្រះអង្គមុខជាធំសម្បើមណាស់ ទើបអាចបង្កើតពិភពផែនដីនិង​មនុស្ស​បាន"
"បើព្រះអង្គមានរូបរាងធំសម្បើមបែបនោះ ប្រសិនបើព្រះអង្គស្ថិតនៅក្នុងឥរិយាបថឈរ នៅខណៈដែល​វណ្ណៈផ្សេង ៗចេញមកពីខ្លួនព្រះអង្គ ព្រះអង្គមុខជាខ្ពស់សន្លឹមស្កឹមស្កៃ កាលបើដូច្នេះ វណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ដែល​ចេញមកពីព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះអង្គក្តី វណ្ណៈក្សត្រដែល​ចេញមកពីព្រះហស្ថរបស់ព្រះអង្គក្តី វណ្ណៈព្រៃងារដែល​ចេញមកពីព្រះឧទររបស់ព្រះអង្គក្តី មុខជាធ្លាក់ចុះមកស្លាប់អស់គ្មានសល់ទេ គង់សល់តែវណ្ណៈអ្នកងារដែល​ចេញមកពីព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះដែលនៅរស់ ប៉ុន្តែតាមសភាពពិតដែលប្រាកដឲ្យឃើញក្នុង​ពិភព​ផែនដីឥឡូវនេះ មនុស្សវណ្ណៈទាំង ៤ ស្ថិតនៅពាសពេញជម្ពូទ្វីប សម្តែងឲ្យឃើញច្បាស់ថា ក្នុងខណៈដែល​ឲ្យកំណើតដល់មនុស្សទាំង ៤ វណ្ណៈនោះ ព្រះព្រហ្មព្រះអង្គគង់មានមេត្តាធម៌ចំពោះមនុស្ស ព្រះអង្គទើប​សិង​រាបនៅនឹងផ្ទៃដី ហើយក៏ប្រលែងមនុស្សទាំង ៤​ វណ្ណៈនោះឲ្យដើរចេញពីខ្លួនព្រះអង្គទៅ កាលបើដូច្នេះ សម្តែងឲ្យឃើញថា មនុស្សទាំង ៤ វណ្ណៈនោះមានដើមកំណើតក្នុងកម្រិតស្មើគ្នា គ្មានអ្នកណាខ្ពស់​ជាងអ្នក​ណាទេ តើញោមមានសេចក្តីយល់ឃើញយ៉ាងណាដែរអំពីរឿងនេះ"

ព្រាហ្មណ៍កម្លោះអង្គុយធ្មឹងជាឧបាយគិតជញ្ជឹងមួយស្របក់ហើយនិយាយឡើងថា

"សមណៈនេះពេញជាប៉ិនគិតរុករុលរាយមាយមែន ខ្ញុំកណាមិនដឹងថាការពិតនោះយ៉ាងណាទេព្រោះគម្ពីរមិន​បានចារសេចក្តីលម្អិតទុក ប៉ុន្តែបើនិយាយទៅតាមហេតុផល តាមហេតុការណ៍ដែលកើតឡើង ប្រហែលជាដូច យ៉ាងលោកម្ចាស់និយាយចឹងមែន"

"បើអញ្ចឹង ញោមក៏ទទួលស្គាល់ហើយថា​ មនុស្សទាំង ៤ វណ្ណៈមានកំណើតស្មើគ្នា គ្មានអ្នកណាខ្ពស់ជាងអ្នក​ណាទេ"ខ្ញុំព្រះករុណានិយាយដេញជើងយ៉ាងបានចង្វាក់
"ប៉ុន្តែព្រាហ្មណ៍ក៏នៅតែជាវណ្ណៈខ្ពស់ជាងវណ្ណៈដទៃហ្នឹងឯង ព្រោះព្រាហ្មណ៍បានទទួលកិត្តិយសឲ្យចេញពីព្រះ​ឱស្ឋ ដែលចាត់ទុកថាជាអវយវៈសំខាន់ជាងអវយវៈដទៃ"
"ញោមដឹងបានយ៉ាងណាថា មាត់សំខាន់ជាងអវយវៈដទៃ ព្រះគម្ពីរបានចារទុកដូច្នោះឬ?"

"ខ្ញុំកណានិយាយដោយសុភនិច្ឆ័យ ព្រោះយើងបរិភោគអាហារដោយមាត់ ​បើយើងមិនបរិភោគអាហារទេ ជីវិត​មិនអាចរស់នៅបានទេ លើសពីនោះទៀត យើងប្រើមាត់និយាយប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នា"

"អាត្មាយល់ស្របនឹងញោមថាយើងបរិភោគអាហារនិងនិយាយដោយប្រើមាត់ ប៉ុន្តែបើអាត្មាកាត់ដៃញោមចេញ កាត់ជើងញោមចេញ បារពោះញោមចេញ តើញោមនឹងបរិភោគអាហារបានទៀតទេ? តើញោមនឹងមាន​ជីវិត​រស់នៅបានទៀតទេ?"

ព្រាហ្មណ៍អេះអុញទញ់តាន់ជាខ្លាំងដែលត្រូវខ្ញុំព្រះករុណាឈ្លេចសួរដេញដោលសឹងតែទាល់ច្រក គេឈ្ងោក​មុខចុះសម្លឹងមើលផែនដី យកដៃត្រដុសគ្នាមួយស្របក់ហើយក៏ឆ្លើយតបដោយសម្លេងតយង៉យថា

"នៅមិនបានទេ លោកសមណៈ ! "

"កាលបើមាត់នៅតែឯងមិនបានត្រូវអាស្រ័យអវយវៈដទៃបែបនេះ ក៏សម្តែងឲ្យឃើញថា អវយវៈគ្រប់វោការ​ត្រូវ​អាស្រ័យគ្នានិងគ្នាគ្មានអវយវៈណាសំខាន់ជាងអវយវៈណាទេ មានឋានៈស្មើគ្នាទាំងអស់ អវយវៈ​នីមួយ​ៗ​ធ្វើមុខងាររបស់ខ្លួន ដើម្បីឲ្យជីវិតរាងកាយទាំងមូលស្ថិតនៅបាន កាលបើដូច្នេះ សម្តីដែលញោម​ពោលថា​មាត់សំខាន់ជាងអវយវៈដទៃនោះទើបជាការពោលឃ្វាងឃ្លៀងចាកការពិត និងការប្រកាន់ថាព្រាហ្មណ៍កើត​មកពីព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះព្រហ្មហើយជាវណ្ណៈខ្ពស់ជាងវណ្ណៈដទៃនោះចាត់ជាការប្រកាន់ខុស ឬក៏ញោមមាន​ទស្សនៈយ៉ាងណាទៀត?"
ប្រាកដឃើញថា បាលកៈអង្គុយឈ្ងោកមុខស្ងៀមឈឹងត្បិតទញ់ទាល់ចំពោះហេតុផលរបស់ខ្ញុំព្រះករុណា កាលបើគេអង្គុយនៅស្ងៀមមិនឆ្លើយឆ្លងដូច្នោះ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏និយាយតទៅទៀតថា

"ម្នាលឧបាសក ! ទាក់ទងនឹងរឿងរ៉ាវដែលយើងបានសន្ទនាគ្នាមកនោះ ញោមមុខជាបានឃើញហើយថា មនុស្សទាំង ៤ វណ្ណៈមានឋានៈស្មើគ្នាដោយកំណើត ព្រោះកើតក្នុងកម្រិតស្មើគ្នា ចេញមកពីព្រះព្រហ្មអង្គ តែមួយ ហើយចេញពីអវយវៈផ្សេងៗដែលមានសេចក្តីសំខាន់ស្របាក់ស្របាលគ្នា សូម្បីក្នុងខណៈដែលនៅ​  ក្នុងខ្លួនរបស់ព្រះព្រហ្ម ក៏នៅក្នុងទីតែមួយ ការដែលមនុស្សទាំង ៤ វណ្ណៈរួមរស់ រួមសម្ភោគក្នុងកន្លែងតែមួយ បាន ក៏សម្តែងឲ្យឃើញថាមនុស្សទាំង ៤ ពួកនោះមានឋានៈស្មើគ្នាក្នុងក្រសែចក្ខុរបស់ព្រះព្រហ្មជាម្ចាស់ បើមានឋានៈផ្សេងៗគ្នា ព្រះអង្គមុខជាមិនអនុញ្ញាតឲ្យនៅរួមគ្នាក្នុងទីតែមួយនោះទេ ការដែលមនុស្សវណ្ណៈ ព្រាហ្មណ៍ប្រកាន់ថាខ្លួនខ្ពស់ជាងវណ្ណៈដទៃចាត់ជាការប្រកាន់ដោយទិដ្ឋិមានះ ប្រកាន់ដោយមោហៈ ប្រកាន់ខុសពីគោលបំណងដើមរបស់ព្រះព្រហ្ម ការដែលវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ចេញមកកាន់ពិភពផែនដីតាមព្រះ​ឱស្ឋរបស់ព្រះព្រហ្ម មិនមានហេតុផលគ្រប់គ្រាន់ល្មមប្រកាន់បានថាខ្ពស់ជាងវណ្ណៈដទៃទេ ប្រៀបដូចជា​មនុស្សមួយចំនួនមានសមដ្ឋាន ឬ សហវាសក្នុងបន្ទប់មួយ តមក ម្ចាស់ផ្ទះបានបើកទ្វារបន្ទប់ទាំង ៤ ខាង​ព្រមគ្នា ដើម្បីឲ្យមនុស្សនៅខាងក្នុងចេញមក អ្នកខ្លះចេញតាមទ្វារមុខ ព្រោះខណៈដែលទ្វារបើកនោះ ខ្លួននៅក្បែរទ្វារមុខ អ្នកខ្លះចេញតាមទ្វារខាងទាំង ២ ព្រោះខ្លួននៅក្បែរទ្វារខាង អ្នកខ្លះចេញតាមទ្វារក្រោយ កាលបើចេញអស់ហើយ ពួកដែលចេញតាមទ្វារមុខក៏ប្រកាសថា ពួកខ្លួនប្រសើរជាងពួកដទៃ ព្រោះហេតុ​ផល​ម្យ៉ាង គឺ ខ្លួនបានចេញតាមទ្វារមុខ  យ៉ាងនេះមិនយុត្តិធម៌ទេ" ។

"ម្នាលឧបាសក ! អាត្មានៅមានចំណុចខ្លះដែលចង់សួរញោមតទៅទៀតថា បើឧបមាថា មនុស្សវណ្ណៈផ្សេង ដូចជា ព្រៃងារ ឬ អ្នកងារកើតទំហុញទម្រាន់ឡើងក្នុងវណ្ណៈរបស់ខ្លួន ហើយកើតសេចក្តីជ្រះថ្លាឡើងក្នុងវណ្ណៈ ព្រាហ្មណ៍ ចង់ធ្វើជាព្រាហ្មណ៍នឹងគេដែរ ទើបសុំចូលជាសមាជិកព្រាហ្មណ៍ជាមួយនឹងញោម យ៉ាងនេះ តើញោម​ឬមនុស្សក្នុងវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ដទៃទៀតយល់ព្រមទេ?" 

"មិនព្រមទេ លោកម្ចាស់ ! បើយល់ព្រមបាន ឥឡូវនេះមនុស្សវណ្ណៈផ្សេងមុខជាគ្មានក្នុងជម្ពូទ្វីបទេ មានតែវណ្ណៈ​ព្រាហ្មណ៍មួយប៉ុណ្ណោះ ព្រោះម្នាក់ៗសុទ្ធតែចង់ក្លាយជាវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ទាំងអស់"

"បើអញ្ចឹង មានន័យថា ការធ្វើជាមនុស្សក្នុងវណ្ណៈណាមួយនោះមិនមែនធ្វើដោយការសុំចូលជាសមាជិកទាំង​មិន​មែនដោយពិធីកម្មនោះទេ អាត្មាចង់ដឹងថាតើមានវិធីណាទៀតទេដែលអាចធ្វើមនុស្សវណ្ណៈអ្នកងារឲ្យក្លាយជា​មនុស្ស​វណ្ណៈព្រហ្មណ៍បាន"

"គ្មានវិធីណាទេ លោកម្ចាស់ ! ខ្ញុំកណាឃើញតែវិធីមួយប៉ុណ្ណោះ គឺ ស្លាប់ហើយទៅកើតថ្មីក្នុងវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍​ប៉ុណ្ណោះ "និយាយហើយបាលកៈក៏ផ្ទុះសំណើចយ៉ាងពេញចិត្ត ។
"ការដែលធ្វើជាព្រាហ្មណ៍នេះត្រូវតែបានមកអំពីកំណើត ត្រូវបានមកដោយតំណសាលោហិត អ្នកណាកើតក្នុង​វណ្ណៈណា តោងតែជាវណ្ណៈនោះ មិនអាចកែប្រែបានទេ​​ មែនទេ?"

"មែន លោកម្ចាស់ ! ភាវៈជាព្រាហ្មណ៍នេះជាភាវៈដែលស័ក្តិសិទ្ធិកើតមានឡើងតាំងពីលើកដំបូងដែល​បុព្វបុរសរបស់យើងចេញមកពីព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះព្រហ្មម្លេះ តាំងពីពេលនោះរៀងដរាបមក អ្នកណាក៏ដោយ ឲ្យតែកើតក្នុងវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍តោងតែជាព្រាហ្មណ៍រហូតទៅ" 

"ម្នាលឧបាសក ! បើអាត្មានិយាយថា ព្រះព្រហ្មជាម្ចាស់មានបំណងចង់ឲ្យវណ្ណៈព្រាហ្មណ៍​ ក្លាយជាព្រាហ្មណ៍ រហូតទៅ តើត្រឹមត្រូវទេ?"

"ត្រឹមត្រូវណាស់ លោកម្ចាស់ ! ព្រះអង្គមានព្រះបំណងចង់ឲ្យព្រាហ្មណ៍ជាប្រតិភូរបស់ព្រះអង្គ ជាអ្នកបំពេញ​បេសកកម្ម​របស់ព្រះអង្គក្នុងមនុស្សលោក"

"កាលបើភាវៈជាព្រហ្មណ៍ជាភាវៈស័ក្តិសិទ្ធិតពូជពង្សវង្សសន្តានមកពីព្រះព្រហ្មទាំងជាបំណងរបស់ព្រះអង្គ ដែលចង់ឲ្យព្រាហ្មណ៍ក្លាយជាព្រាហ្មណ៍រហូតទៅបែបនេះ ក៏គ្មានអ្វីណានីមួយឬបុគ្គលណាម្នាក់ក្នុងលោក មកបង្វិលបង្វែរញោមឲ្យក្លាយជាមនុស្សវណ្ណៈផ្សេងបានទេ សូម្បីតែព្រាហ្មណ៍ជាប្រមុខក្នុងភូមិរបស់ញោមក៏ មិនអាចធ្វើឲ្យញោមបាត់បង់ភាវៈជាព្រាហ្មណ៍បានដែរ បើបុគ្គលណារឹងទទឹងធ្វើឲ្យញោមមិនមែន​ជា​ព្រាហ្មណ៍ បុគ្គលនោះឈ្មោះថា កំពុងបំពារបំពានព្រះបំណងរបស់ព្រះព្រហ្មជាម្ចាស់ហើយ" 

បពិត្រលោកដ៏មានអាយុ ! លុះបាលកៈបានស្តាប់ហេតុផលរបស់ខ្ញុំព្រះករុណាដល់ត្រង់នេះ គេក៏សម្តែង​កិរិយា​អាការរំភើបរីករាយចិត្តមកយ៉ាងច្បាស់ គេញញឹមញញែមដោយលំនឹកសង្ឃឹម ហើយនិយាយថា

"ពិតប្រាកដមែនដូចយ៉ាងលោកម្ចាស់ថាអញ្ចឹង ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំកណាភ្លេចចំណុចនេះឲ្យឈឹង" ប៉ុន្តែក៏ស្រាប់តែទឹកមុខរបស់គេស្រពោនទៅវិញព្រមទាំងនិយាយថា
"ចុះបើខ្ញុំកណាបានប្រព្រឹត្តកន្លងទំនៀមទម្លាប់ព្រាហ្មណ៍ ដូចជា ទៅរួមបរិភោគអាហារ​ជាមួយនឹងចណ្ឌាល​វិញ, លោកម្ចាស់ ! "

"ញោមក៏ព្រមទទួលហើយថាភាវៈជាព្រាហ្មណ៍ជាភាវៈស័ក្តិសិទ្ធិបានមកពីព្រះព្រហ្មដោយផ្ទាល់ គ្មានអ្វីណា​នីមួយនឹងមកកែប្រែបានទេ ប្រៀបដូចជាមាសសុទ្ធទោះបីធ្លាក់ទៅក្នុងភក់ជ្រាំ ក៏នៅតែជាមាសសុទ្ធហ្នឹងឯង មិនអាចក្លាយទៅជាដែកជាស្ពាន់បានទេ គ្រាន់តែមាសនោះអាប់ប៉ត្រាប់ខ្លះ ប៉ុន្តែកាលបើដុសខាត់បន្តិចទៅ ក៏ចាំងពន្លឺភ្លឺផ្លេកបានដដែល ញោមក៏ដូចគ្នា កាលបើទៅរួមបរិភោគជាមួយនឹងចណ្ឌាល ភាវៈជាព្រាហ្មណ៍​របស់ញោមអាចសៅហ្មងទៅខ្លះ ប៉ុន្តែកាលបើធ្វើពិធីលាងជម្រះហើយ ញោមក៏ក្លាយជាព្រាហ្មណ៍​ស្អាត​បរិសុទ្ធវិញបាន"