ព្រះពុទ្ធសាសនា​នៅ​ជប៉ុន: ព្រះពុទ្ធសាសនាហូរចូលប្រទេសជប៉ុន

ព្រះពុទ្ធសាសនាហូរចូលប្រទេសជប៉ុន

សៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្រប្រទេសជប៉ុនសម័យបុរាណឈ្មោះ(និហនជោកិ) បានកត់ត្រាទុកថាព្រះពុទ្ធសាសនាផ្សាយចូលមកប្រទេសជប៉ុន នៅថ្ងៃទី ១៣ តុលា ព.ស ១០៩៥ ត្រូវនឹងឆ្នាំទី ១៣ ក្នុងរាជ្យសម័យរបស់ស្តេចចក្រពត្តិ កិម្មេអិ ទ្រង់ជាស្តេចចក្រពត្តិ (មិកាដូ) អង្គទី ២៩ របស់ជប៉ុន ។ នេះជាកំណត់ត្រាជាផ្លូវការ តែតាមការពិតព្រះពុទ្ធសាសនាបានផ្សាយចូលប្រទេសជប៉ុនមុនពេលនោះទៀត។

សម័យនោះប្រទេសកូរ៉េបែងចែកជា ៣ រដ្ឋ, ១ នៅទិសខាងជើងឈ្មោះថា កោមាឬមានឈ្មោះមួយទៀតថា(កោកុរៀ),ឯពីររដ្ឋទៀត នៅទិសខាងត្បូង គឺជិរាគិ(សិល្លា) នៅទិសខាងកើត, ឯរដ្ឋមួយទៀត ជាមួយកុតារា(បិកៈឆេ) នៅទិសខាងកើតដែរ ។ 
សម័យនោះជនជាតិកូរ៉េបានចូលមកកោះសមុទ្រជប៉ុននាំព្រពុទ្ធសាសនាមកផ្សព្វផ្សាយឲ្យប្រជារាស្ត្រជប៉ុននៅនាកោះកិវឆិវ ភាគខាងជើង ហើយមុន និង បានទទួលស្គាល់ជាផ្លូវការតាមកំណត់ត្រារបស់រាជការពោលថា ៖ ព្រះមហាក្សត្រសេមេអោ នៃរដ្ឋ កុតារា បានទ្រង់បញ្ជូនរាជទូតឈ្មោះនូរិជិជិកេអិ មកកាន់រាជសំណាក់ជប៉ុន ទ្រង់ប្រទានឲ្យរាជទូតនាំព្រះពុទ្ធរូបប្រាក់ លាបដោយទឹកមាសមួយអង្គ នឹងគម្ពីរព្រះសូត្រផ្សេងៗជាមួយរាជសារមួយច្បាប់ចូលគាល់ ស្តេចចក្រពត្តិ, ក្នុងព្រះរាជសារនោះ ព្រះអង្គម្ចាស់សេមេអូ ទ្រង់ពណ៌នាគុណរបស់ព្រះសទ្ធម្ម ស្តែងអានិសង្សនៃការបូជាព្រះពុទ្ធរូប និង ថ្លែងការកើតឡើងនៃព្រះពុទ្ធសាសនា រាប់តាំងតែការផ្សព្វផ្សាយចេញពីជម្ពូទ្វីបទៅកាន់ប្រទេសចិនប្រទេសកូរ៉េ និង ប្រកាស់រាជបំណងថា បានទ្រង់បញ្ជូនរាជទូតមកក្នុងពេលនេះ ដើម្បីផ្សាយព្រះសទ្ធម្មឲ្យប្រាកដ និង សម្បូរណ៍ទូលំទូលាយទៅ ឲ្យសមតាមពុទ្ធទំនាយថា ព្រះធម្មវិន័យនឹងហូរចូលមកពីទិសខាងកើតហេតុការណ៍ពេលនេះ រាប់បានថា ជាការនាំព្រះពុទ្ធសាសនាចូលមកប្រទេសជប៉ុនជាផ្លូវការលើកដំបូង។

និហនជោកិ ទ្រង់បានរៀបរាប់តទៅទៀតថាស្តេចចក្រពត្តិ កិម្មេឥ ទ្រង់សបព្រះរាជហឫទ័យយ៉ាងខ្លាំងទ្រង់ និង ទ្រង់មានព្រះរាជតម្រាស់ថា “យើងមិន ដែលបានស្តាប់ពាក្យប្រៀនប្រដៅពិសេសអស្ចារ្យយ៉ាងនេះទេ...យើងមិនធ្លាបឃើញនូវវត្ថុអ្វី ដែលមានសេចក្តីល្អស្រស់ល្អ ផូរផង់ដូចព្រះភក្រ្តរបស់ព្រះពុទ្ធរូបនេះឡើយ” ។
រួចពីនោះទ្រង់បានស្នើសេចក្តីយល់ឃើញពីនាហ្មឺនមន្ត្រីគ្រប់ជាន់ថ្នាក់ ក្នុងសំណាក់សោខាណូឥណាមេ សមូហនាយកក្រាបទូលថ្វាយសំណើរថា ព្រះពុទ្ធសាសនាគួរតែរីកចំរើនរុងរឿងនៅប្រទេសជប៉ុន ក៏ដូចជាប្រទេសផ្សេងៗ ដែលធ្លាប់មានមកហើយ, តែលោក មោណោណោបេណោ អោកោជិ សមូហក្រសួងមហាផ្ទៃ, លោកណាកាតោមិនោកាមាកោ សេនាបតីផ្នែកសាសនពិធីក្នុងសិនតោ បានសំដែងគំនិតជំទាស់យ៉ាងខ្លាំង។

ប្រសិនបើចស្តេចចក្រពត្តិជប៉ុនបានបូជា (អាទិទេព) ប្រចាំជាតិមកតាំងពីបុរាណកាល ប្រសិនបើមានវត្ថុខុសប្លែកចូលមកស្រុកទេសនឹងធ្វើឲ្យកើតសេចក្តីពិរោធភាពដល់អាទិទេពប្រចាំជាតិ ដែលទ្រង់ថែរក្សាស្រុកទេស។

ពេលកើតសេចក្តីខ្វែងគំនិតគ្នាយ៉ាងនេះ ស្តេចក្រពត្តិទ្រង់បានកាត់ក្តីសំរេចឲ្យសាសនាទាំងពីររស់នៅរួមជាមួយគ្នា នឹងបានប្រទានព្រះពុទ្ធរូបដល់ សោខាឥណាមេ ឲ្យនាំទៅសក្ការៈបូជា ជាកម្មសទ្ធិរៀង ៗ ខ្លួន, ហេតុការណ៍ពេលនេះ ជាហេតុនាំឲ្យកើតសេចក្តីក្តីវិវាទនៃត្រកូលទាំងពីរតមកអស់រយៈពេល៤០ឆ្នាំ។

ស្តេចចក្រពត្តិព្រះអង្គតមកព្រះនាម បិដះទះសុ ជាឱរសរបស់ព្រះបាទកិម្មេឥ ស្តេចទ្រង់ឡើងគ្រងរាជ្យក្នុង ព.ស.១១១៥ មិនបានយកចិត្តទុកដាក់ព្រះពុទ្ធសាសនា ពេលព្រះអង្គសុវណ្ណកោដ្ឋទៅ ស្តេចក្រពត្តិ យោមេឥ ជាព្រះអនុជាបានឡើងគ្រងរាជជាមិកាដូអង្គទី៣១ ព្រះបាទ យោមេឥ ទ្រង់ជាស្តេចចក្រពត្តិអង្គដំបូង ដែលទ្រង់បដិញ្ញាណ (សទ្ធា) ក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា តែពេល ដែលព្រះអង្គឡើងគ្រងរាជ្យមិនយូរប៉ុន្មាន ក៏ទ្រង់ប្រឈួនជាទម្ងន់ ជាហេតុនាំឲ្យប្រជាជនសោកសៅពេកក្រៃ បាននិមន្តព្រះសង្ឃស្វាធ្យាយដើម្បីឲ្យអស់ប្រឈួន នឹងក្នុងសម័យនោះ មានបុរសម្នាក់ឈ្មោះកុរតសុកុរិណោតសុណៈ ចេញបួសជាភិក្ខុដើម្បីស្វាធ្យាយមន្តថ្វាយស្តេចចក្រពត្តិ រាប់បានថាជាបុរសជប៉ុនម្នាក់ បានបួសមុនដំបូងបង្អស់ក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ។តមកពេលព្រះអង្គទ្រង់ប្រឈួនធ្ងន់ទៅ ៗ ថែមទៀត ស្តេចចក្រពត្តិមានព្រះរាជបំណង ឲ្យកសាងព្រះពុទ្ធរូប, ព្រះពុទ្ធយាកុជិនយោរាយជាម្ចាស់(ផៃសជ្យគុរុ) ។ ព្រះនាងសុយកោ ដែលជាកនិដ្ឋាភគិនីបានទទួលភារៈក្នុងការកសាងព្រះពុទ្ធរូបអង្គនេះ តែស្តេចចក្រពត្តិបានសុវណ្ណកោដ្ឋ មុនពេលកសាងព្រះពុទ្ធរូបសម្រេច។