ប្រជាធិផុក: ជីវិតដំបូង

ជីវិតដំបូង 
Young Prajadhipok and his mother, Saovabha Phongsri|left|200px|thumb
សម្ដេចចៅហ្វាប្រជាធិផុកស័ក្តិតេជន៍ () បានកើតនៅថ្ងៃទី 8 ខែវិច្ឆិកាឆ្នាំ 1893 នៅទីក្រុងបាងកកប្រទេសសៀម (ប្រទេសថៃបច្ចុប្បន្ន) ទៅព្រះមហាក្សត្រជូឡាឡុងនិងម្ចាស់ក្សត្រី Saovabha Phongsri ។ ព្រះអង្គម្ចាស់ប្រជាធិផុកជាកូនពៅក្នុងចំណោមកូនទាំងប្រាំបួននាក់ដែលកើតលើប្តីប្រពន្ធនេះ។ ជារួមលោកគឺជាកូនរបស់ស្ដេចក្មេងបំផុតទីពីរ (នៃចំនួនសរុបនៃ 77) និងលើកទី 33 និងក្មេងជាងគេនៃកូនប្រុសជូឡាឡុង។Soravij.com: Siamese Royalty. The Descendants of King Rama V of Siam . Retrieved on 2009-03-14

មិនទំនងដើម្បីទទួលបានជោគជ័យទៅរាជ្យបល្ល័ង្កព្រះអង្គម្ចាស់ប្រជាធិផុកបានជ្រើសរើសដើម្បីបន្តអាជីពជាយោធា។ ដូចមនុស្សជាច្រើននៃកុមាររបស់ស្ដេចលោកត្រូវបានបញ្ជូនទៅបរទេសដើម្បីរៀននឹងអ៊ីតុនមហាវិទ្យាល័យក្នុងឆ្នាំ 1906, បន្ទាប់មកដើម្បីបណ្ឌិតសភាយោធា Woolwich ដែលគាត់បានបញ្ចប់ការសិក្សានៅឆ្នាំ 1913 គាត់បានទទួលគណៈកម្មការមួយក្នុងរាជកាំភ្លើងធំនៅសេះជនជាតិអង់គ្លេស Armybased ក្នុង Aldershot ។ ក្នុងឆ្នាំ 1910 ជូឡាឡុងបានស្លាប់និងត្រូវបានស្នងរាជ្យបន្តដោយបងប្រុសរបស់លោកដែលមានវ័យចំណាស់ប្រជាធិផុក (ផងដែរថាកូនប្រុសរបស់ព្រះមហាក្សត្រីយានី Saovabha), ភ្នំពេញក្រោនព្រះអង្គម្ចាស់ Vajiravudh ដែលបានក្លាយជាស្ដេចរាមាទី VI ។ ដោយបន្ទាប់មកព្រះអង្គម្ចាស់ប្រជាធិផុកបានប្រគល់ទាំងទ័ពអង់គ្លេសនិងកងទ័ពភូមិន្ទសៀម។ ជាមួយនឹងការផ្ទុះឡើងនៃសង្រ្គាមលោកលើកទីមួយនិងសេចក្តីប្រកាសនៃអព្យាក្រឹតភាពសៀមស្ដេច Vajiravudh បានបញ្ជាឱ្យប្អូនប្រុសរបស់លោកឱ្យលាលែងពីតំណែងគណៈកម្មាការជនជាតិអង់គ្លេសរបស់គាត់និងបានវិលត្រឡប់មកសៀមជាបន្ទាន់ដែលជាភាពអាម៉ាស់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះព្រះអង្គម្ចាស់នេះដែលចង់បម្រើជាមួយបុរសរបស់គាត់នៅលើមុខលោកខាងលិច ។ នៅពេលដែលផ្ទះប្រជាធិផុកបានក្លាយជាមន្ត្រីយោធាជាន់ខ្ពស់នៅក្នុងក្រុមហ៊ុន Siam ។ ក្នុងឆ្នាំ 1917 គាត់ត្រូវបានតែងតាំងជាបណ្តោះអាសន្នជាព្រះសង្ឃមួយជាទម្លាប់សម្រាប់ភាគច្រើនបុរសព្រះពុទ្ធសាសនាសៀម។

នៅខែសីហាឆ្នាំ 1918 ព្រះអង្គម្ចាស់ប្រជាធិផុករៀបការជាមួយមិត្តភក្តិរបស់គាត់កុមារភាពនិងបងប្អូនជីដូនមួយមុំចៅ Rambhai Barni ដែលជាកូនចៅរបស់ស្ដេចមង្កុតមួយ (ជីតាប្រជាធិផុក) និងអគ្គមហេសីរបស់គាត់ Piam ។ ពួកគេបានរៀបការនៅឯ Bang Pa នៅក្នុងរាជ Palacewith ពរជ័យនៃស្ដេច។

បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមនៅក្នុងទ្វីបអ៊ឺរ៉ុបត្រូវបានបញ្ចប់លោកបានចូលរួមក្នុងការ Ecole Supérieure de guerre នៅប្រទេសបារាំងវិលត្រឡប់មកកាន់សៀមទៅឱ្យយោធាសៀម។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះលោកត្រូវបានផ្តល់តំណែងបន្ថែមទៀតក្រោមលួងសុខោទ័យ (ព្រះអង្គម្ចាស់នៃសុខោទ័យ) ។ ប្រជាធិផុករស់នៅក្នុងជីវិតជាទូទៅស្ងាត់ជាមួយនឹងប្រពន្ធរបស់គាត់នៅឯលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកគេ, សុខោទ័យវិមានជាប់នឹងទន្លេចៅប្រាយ៉ា។ ប្តីប្រពន្ធនេះមានកូនទេ។ ឆាប់រកឃើញខ្លួនឯងប្រជាធិផុកកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សក្នុងការទទួលបានជោគជ័យទៅរាជ្យបល្ល័ង្កជាបងប្អូនរបស់គាត់ទាំងអស់បានស្លាប់នៅក្នុងរយៈពេលខ្លីមួយ។ នៅឆ្នាំ 1925 ស្ដេច Vajiravudh ខ្លួនគាត់បានស្លាប់នៅអាយុ 44 ប្រជាធិផុកនេះបានក្លាយជាព្រះមហាក្សត្រដាច់ខាតនៅតែសាមសិបពីរ។ គាត់ត្រូវបានគ្រងរាជ្យជាស្តេចសៀមនៅថ្ងៃទី 25 ខែកុម្ភៈឆ្នាំ 1926 ។

ឈ្មោះម្ចាស់ជើង
ក្នុងនាមជាព្រះមហាក្សត្រប្រជាធិផុកត្រូវបានបញ្ជូនទៅតាមឈ្មោះរបស់គាត់ក្នុងការ Phrabat ម្ចាស់ការពារតំណែងព្រះ Pokklao ចៅ Somdet Yuhua (พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว) ហើយនៅក្នុងឯកសារច្បាប់ជាច្រើនទៀត formalPhrabat Somdet ព្រះ Poraminthramaha ប្រជាធិផុកព្រះ Pokklao ចៅ Yuhua (พระบาทสมเด็จพระปรมิน ทรมหาประชาธิปกพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว)

ប្រជាជនថៃនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះជាធម្មតាហៅគាត់ Ratchakan Thi ពេញចិត្ត (ភ្លឺ "នេះជាទីប្រាំពីររជ្ជកាល") ឬច្រើនជាងនេះជាសាមញ្ញ, ព្រះប៉ុក Klao (พระปกเกล้า) និងនៅក្នុងភាសាអង់គ្លេសជាស្តេចរាមាទី vii ។ ប្រព័ន្ធនៃការសំដៅទៅពួកអ្នកគ្រប់គ្រងចក្រីជា "រាមាទី" (តាមពីក្រោយដោយលេខមួយ) ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយព្រះបាទ Vajiravudh ដើម្បីអនុវត្តតាមការអនុវត្តអឺរ៉ុប។