ដីសណ្តមេគង្គ: សម័យវៀតណាម

សម័យវៀតណាម 
នៅឆ្នាំ ១៦៩៨ ស្តេចង្វៀននៃហ្វេ បានបញ្ជូន ង្វៀន ហ៊ីវកាញ់ ដែលជាអភិជនយួនទៅកាន់តំបន់នោះ ដើម្បីបង្កើតរចនាសម្ព័ន្ធរដ្ឋបាលរបស់យួននៅក្នុងតំបន់។ The first settlers,  ជាជាងការនិទានរឿងរបស់រដ្ឋអំពីការពង្រីកជនជាតិយួនភាគច្រើនទៅកាន់ភាគខាងត្បូង បារាំងឯកសារវៀតណាមនិង ជនជាតិចាម(កម្ពុជា) ចាត់ទុកខ្លួនឯងថាជាអ្នកតាំងទីលំនៅដំបូងបំផុតនៅតំបន់ដីសណ្ដទន្លេមេគង្គក្នុងសតវត្សទី១៧និង១៨ ដែលជាអ្នកតាំងលំនៅមុនជនជាតិចិន និងយួន។ ស្តេចង្វៀន បានបង្កើតអាណានិគមយោធាចាម-ម៉ាឡេជាលើកដំបូង ដើម្បីបង្កើតនិងគ្រប់គ្រងលើដីសណ្ដសម្រាប់ការតាំងទីលំនៅរបស់យួននៅពេលក្រោយ។ នៅចុងសតវត្សទី១៨ នៅពេលដែលលក្ខខណ្ឌត្រូវបានដោះស្រាយយ៉ាងល្អ អ្នកតាំងលំនៅចាម-ម៉ាឡេទាំងនោះត្រូវបានជំនួសដោយអាណានិគមយួនបន្តិចម្តងៗ។  ការរឹបអូសយកដីជនជាតិដើមភាគតិចរបស់វៀតណាម និងការធ្វើអាណានិគមនៃដីសណ្ដទន្លេមេគង្គ ក្រោយមកត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុងទ្រឹស្ដីជាតិនិយមនិយមសម័យទំនើប ណាំទៀង ។ ក្នុងអំឡុងសង្រ្គាមរាជវង្សតៃសឺននិងរាជវង្សង្វៀន ជាបន្តបន្ទាប់ព្រំដែនរបស់យួនត្រូវបានរុញច្រានរហូតដល់ជ្រោយទឹកខ្មៅ ។ នៅឆ្នាំ១៨០២ ង្វៀនអាញ់បានឡើងគ្រងរាជ្យជាអធិរាជយ៉ាឡុង និងបង្រួបបង្រួមទឹកដីទាំងអស់ដែលរួមមានយួនទំនើប រួមទាំងដីសណ្ដទន្លេមេគង្គផងដែរ។

នៅពេលបញ្ចប់ យុទ្ធនាការកូសាំងស៊ីនក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៨៦០ តំបន់នេះបានក្លាយជាផ្នែកនៃកូសាំងស៊ីនដែលជាអាណានិគមដំបូងរបស់បារាំងនៅវៀតណាម ហើយក្រោយមកទៀតជាផ្នែកមួយនៃឥណ្ឌូចិនរបស់បារាំង ។  ចាប់ផ្តើមក្នុងអំឡុងសម័យអាណានិគមបារាំង ពួកបារាំងបានល្បាត និងប្រយុទ្ធតាមផ្លូវទឹកនៃតំបន់ដីសណ្តទន្លេមេគង្គជាមួយនឹងកងនាវាចរការវាយប្រហារ ដែលជាយុទ្ធសាស្ត្រមួយដែលបានបន្តពេញមួយសង្រ្គាមឥណ្ឌូចិនលើកទីមួយ ហើយក្រោយមកត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយកងនាវាចរសហរដ្ឋអាមេរិក។ កម្លាំងទន្លេរីន  ក្នុងកំឡុង សង្គ្រាមវៀតណាម ដែលហៅថាសង្រ្គាមឥណ្ឌូចិនលើកទីពីរ តំបន់ដីសណ្តបានឃើញការប្រយុទ្ធគ្នាយ៉ាងសាហាវរវាង ទ័ពព្រៃវៀតកុង (NLF) និងកងពលធំថ្មើរជើងទី៩ របស់សហរដ្ឋអាមេរិកនិងអង្គភាពនៃ កប៉ាល់រហ័សរហួនរបស់ កងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិក (PACVs) បូក។ កងទ័ពនៃសាធារណរដ្ឋវៀតណាម កងពលធំទី៧ ទី៩ និងកងពលថ្មើរជើងលេខ២១ ។ ជា​តំបន់​យោធា ដីសណ្ដ​មេគង្គ​ត្រូវ​បាន​ហ៊ុមព័ទ្ធ​ដោយតំបន់​យុទ្ធវិធី​កងពល​ទី IV (IV CTZ) ។

នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៥ ទាហាន​វៀតណាម​ខាង​ជើង និង​ទាហាន​វៀតកុង បាន​បើក​ការ ​លុកលុយ​យ៉ាង​ធំ​នៅ​ផ្នែក​ជាច្រើន​នៃ​ប្រទេស​វៀតណាម​ខាង​ត្បូង ។ ខណៈពេលដែលកងពល I, II, និង III បាន ដួលរលំយ៉ាងខ្លាំង កងពល IV នៅតែរក្សាភាពរឹងមាំដដែល ដោយសារតែក្រោមការដឹកនាំរបស់ឧត្តមសេនីយ Nguyen Khoa Nam បានត្រួតពិនិត្យប្រតិបត្តិការយោធាដ៏រឹងមាំដើម្បីការពារ VC កាន់កាប់ស្រុកក្នុងតំបន់សំខាន់ៗណាមួយ។ ឧត្តមសេនីយទោ Le Van Hung មេបញ្ជាការកងពលធំលេខ ២១ បានស្នាក់នៅការិយាល័យនៅទីក្រុង Can Tho ដើម្បីបន្តការពារដោយជោគជ័យប្រឆាំងនឹង VC ។ នៅថ្ងៃទី 29 ខែមេសា ឆ្នាំ 1975 អគ្គកុងស៊ុលអាមេរិកចុងក្រោយបង្អស់ Terry McNamara និងអ្នកការទូតរបស់គាត់បានជម្លៀសតាមទូកសមុទ្រពី Can Tho ទៅកាន់សមុទ្រចិនខាងត្បូង។  នៅពេលដែលប្រធានាធិបតីវៀតណាមខាងត្បូង Duong Van Minh បញ្ជាឱ្យចុះចាញ់ដោយគ្មានលក្ខខណ្ឌ ឧត្តមសេនីយ៍ទាំងពីរ ARVN នៅ Can Tho ឧត្តមសេនីយ៍ Le Van Hung និង Nguyen Khoa Nam បានធ្វើអត្តឃាត។ នៅ មូលដ្ឋានទ័ពអាកាស Binh Thuy ទាហាន ARVN និងបុគ្គលិកមូលដ្ឋានអាកាសមួយចំនួនដែលការពារមូលដ្ឋានអាកាសត្រូវបានជម្លៀសដោយឧទ្ធម្ភាគចក្រ និងយន្តហោះចម្បាំងជាច្រើននាក់ទៅកាន់ ប្រទេសថៃ ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីបានឮការចុះចាញ់របស់ Minh ។ ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានម៉ោង ទាហាន VC បានកាន់កាប់មូលដ្ឋាន ហើយចាប់បាន ARVN និងបុគ្គលិកមូលដ្ឋានអាកាសទាំងនោះ ដែលមិនបានរត់គេចខ្លួន។  នៅទីក្រុង My Tho ឧត្តមសេនីយ៍ត្រី Tran Van Hai ដែលទទួលបន្ទុកការពារ ផ្លូវជាតិលេខ ៤ (ឥឡូវ NH1A) ពី Saigon ទៅ Can Tho បានធ្វើអត្តឃាត។ Tran គឺជាមេទ័ពម្នាក់ក្នុងចំណោមមេទ័ព ARVN ទាំងបីនាក់ដែលបដិសេធមិនព្រមជម្លៀសដោយជនជាតិអាមេរិក នៅពេលដែលទាហានវៀតណាមខាងជើងឈ្លានពានទីក្រុង Saigon ។  ទាហាន ARVN ជាច្រើននាក់បានបន្តប្រយុទ្ធជាមួយ VC ប៉ុន្តែក្រោយមកបានចុះចាញ់ ឬត្រូវបានរំសាយនៅពេលប្រឈមមុខនឹងការវាយបករបស់ VC ។ 

នៅចុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ របបខ្មែរក្រហមបានវាយប្រហារវៀតណាមក្នុងការប៉ុនប៉ងដណ្តើមយកតំបន់ដីសណ្តឡើងវិញ។ យុទ្ធនាការនេះបានធ្វើឱ្យមានការឈ្លានពានរបស់វៀតណាមមកលើប្រទេសកម្ពុជា និងការដួលរលំជាបន្តបន្ទាប់នៃខ្មែរក្រហម។