នាងកាកី: វគ្កទី​ ​៧

វគ្កទី​ ​៧

កាកី​ស្ដាប់ឮ​ជាក់​ក្នុង​ចិត្ត​ភិតភ័យ​ស្ទើ​លោះ​ព្រលឹង​ពេក​ណាស់​តែ​ខំប្រឹង​ធ្វើ​ពើ ហើយ​និយាយថាៈ

-នេះ​ខ្ញុំ​ចង់តែ​សើច​ទេ ហេតុ​ម្ដេចក៏​ព្រះអង្គ​ពោល​ដូច្នេះ? គឺ​អោយ​អាស្រូវ​ពេក​ណាស់ ថាបើ​មាន​នរណា​បានឃើញ​ខ្ញុំ​នេះ​សា​ហាយ និង​គ​ន្ធ័​ន សូម​យកមក​ផ្ទាន់​មក​ផ្ទឹម​ប្រទល់​មុខ និង​គ្នា​មកហើយ​បើជា​ការពិត​នោះ សូម​កាត់​សិរសារ​ចុះ​សូម​តែ​ព្រះអង្គ​កុំ​ថា​ខ្ញុំម្ចាស់​នេះ​ពុំ​ត្រូវ​ពុំ​ត្រង់នោះ។ ព្រះអង្គ​គិត​មើលថា​ស្ដា​ន​សិម្ពលី​នេះ​ស្ថិតនៅ​ខ្ពស់​ក្រៃពេក​រហូត​ជិត​ជើងភ្នំ​ព្រះ​សុមេរុ​ឯណោះ តើ​មនុស្ស​ឯណា​នឹង​ហ៊ាន​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​ឰ​ស​ត្ដ​សីទន្តរ​បាន។ ចំនែក​ទ្វារ​ទៀត​ក៏​ចង​ដោយ​សាស្ត្រ​គម​កុំថាឡើយ​មនុស្ស​ទោះ​ទេវតា ឥន្ទ​ព្រហ្ម​ឯណា​ក៏​មិនអាច​ស្រាយ​បានដែរ។ គ​ន្ធ័​ន​ក៏​ដូច្នេះ​ដែរ ទោះ​មានចិត្ត​ប៉ុនប៉ង​យ៉ាងណា ក៏​មិនអាច​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​មក​បានដែរ ហើយ​ខ្ញុំម្ចាស់​ទៀត​នេះ​ក៏​ជា​ក្សត្រ​ក្សាន្ដ​ពូជពង្ស​សណ្ដាន​ជា​ហង្ស​ដែល​ត្រូវជា​គូ និង​ហង្ស​ខ្ញុំម្ចាស់​នេះ​មិនដែល​ភ្លេចខ្លួន​បោះបង់​ចិត្តចោរ​ច​ចើក​ចង់​រហូតដល់​ខ្លួន​ជា​ហង្ស​បែរជា​ទៅ​គប់​គូរ និង​ក្អែក​ទៅវិញ​នោះ​ដូចនេះ​សូម​ព្រះអង្គ​មេត្តា​គិត​រំលែក​ប្រណី​ព្រះទ័យ​ប្រោសប្រាណ​ដល់​ខ្ញុំម្ចាស់​ផង​ចុះ​ព្រះអង្គ។ ខ្ញុំម្ចាស់​ស្មោះស្ម័គ្រ​រួម​ស្ថាន និង​ព្រះអង្គ​ហើយ​មិនទាន់បាន​ប៉ុន្មាន​ផង តើ​ឲ្យ​ខ្ញុំម្ចាស់​នេះ​នឹងធ្វើ​ម្ដេចទៅ​កើត សូម​ព្រះអង្គ​គិត​មើល​ផង​ចុះ​កុំ​ជឿ​ពាក្យ​ញុះញង់​របស់គេ នាំអោយ​ឆ្ងល់​វិលវល់​កង្វល់​ក្នុង​ប្រាណ​អី​ព្រះអង្គ។

គ្រុឌ​ស្ដាប់​កាកី​ហើយ ក្នុង​ចិត្ត​រិត​តែ​ក្នាញ់​ពេក​កន្លង ទើប​វាចារ​ទៅ​ថាៈ

-អញ​នេះ​ដឹង​អស់ហើយ ស្រី​ពាល​អប្រិយ​នេះ បើ​មិនដឹង​ពុត​ទេ​ប្រាកដជា​ជឿ​នាង​ដោយ​កល​ដោយ​ល្បិច​ក្បាច់ក្បូរ​ដោះសារ​របស់​នាង​ហើយ តែ​ពេលនេះ​នាង​មិនបាច់​បង្វេះ​បង្វែង​សេចក្ដី​ទេ គ​ន្ធ័​ន​វា​បាន​ដេញចាប៉ី​ច្រៀង​ថា​វា​បាន​មកដល់​ទីនេះ ហើយ​បាន​រួមរស់​ជាមួយ​នាង​អស់​រយៈពេល៧ថ្ងៃ​ទៀតផង វា​ដេញចាប៉ី​ឌឺដង​ដោយ​ពាក្យ​ពាល​ចំពោះមុខ​ធ្វើអោយ​អញ​ខ្មាស់​អស់​មនុស្សា​ស្ទើ​តែ​ប្រែ​ក្រលា​ជ្រែក​មហាប្រឹថពី​តែម្ដង​ទេ។ យើង​នេះ​គិតស្មាន​ថា​នាង​ស្មោះ​ស្មានថា​ជា​ហង្ស​តែង​ស្រង់​ស្រះស្រី​ដឹងអី​នាង​ជា​ស្រី​ស្រើបស្រាល​មាន​ប្រុស​ដោះដូរ​មិនចេះចប់​ជា​ហង្ស​អប្រិយ​មក​ផឹកទឹក​ថ្លុក​ល្អក់។ ចិត្ត​នាង​ប្រៀបដូចជា​ជលធី ដែល​ហូរ​គ្រប់ទិសទី​មិន​រើស​ព្រែក នាង​ជា​ស្រី​ដែល​ល្អ​តែ​រូប ប៉ុន្តែ​ចិត្ត​ស្អុយ​ក្រៃ​ប្រៀប​នឹង​លាមក​យើង​នឹង​នាំ​នាង​ត្រឡប់​ទៅក្នុង​រាត្រី​នេះហើយ។

កាកី​ស្ដាប់ឮ​ដូច្នោះ​ហើយ លើកដៃ​ទាំងពី​ប្រណម​ហើយ​ក្រាបទូល​ដោយ​អង្វរ​ថាៈ

-សូមទាន​ព្រះអង្គ​មេត្តាករុណា សូម​ទ្រង់​មេត្តា​ឆ្វេងយល់​ផង ពេលនេះ​ម្ដេច​ឡើយ​ក៏​ព្រះអង្គ​ជឿ​ពាក្យ​គេ​ថា ដោយ​កល​ប្រាជ្ញា​ដោយ​ល្បិច​សំដី នេះ​បើ​គេ​ច្រៀង​ថា​ព្រះអង្គ​មាន​កែវភ្នែក​ព្រះ​ឧ​ទុរា​នោះ តើ​ព្រះអង្គ​នឹង​វះ​ចិន្តា​ដោយ​ពាក្យ​គេ​ថា​ដែរ​ឬអ្វី សូម​ព្រះអង្គ​សូម​ទ្រង់​ព្រះ​ចិន្ដា​ផង​ចុះ។ បើ​ព្រះអង្គ​ស្ដាប់​តែ​ម្ខាង ហើយ​ទ្រង់​ក្រេវក្រោធ​យ៉ាងនេះ ខ្ញុំម្ចាស់​នឹង​សូម​ពិសោធ​ថ្វាយ បើ​ពិត​ដូចជា​គេ​ថា​នោះ​ខ្ញុំម្ចាស់​ហ៊ាន​បូជាជីវិត​មិន​ស្ដាយ​ឡើយ​នេះ​ម្យ៉ាង។ ម្យ៉ាងទៀត​បើ​ព្រះអង្គ​នាំ​ខ្ញុំម្ចាស់​ត្រលប់​ទៅ​នគរ​វិញ​ខ្ញុំម្ចាស់​សុខចិត្ត​ស្លាប់​នៅទីនេះ​ជាមួយ​ព្រះអង្គ​ប្រសើរ​ជាង​ត្រលប់​ទៅ។

គ្រុឌ​ស្ដាប់ឮ​កាកី​ពោល​ពាក្យដោះសារ​ធ្វើ​ពើ​យ៉ាងនេះ រឹតតែ​ខឹង​ទ្វេ​ឡើ​មួយកំរិត​ទៀត គ្រុឌ​ឡើង​ញ័រ​អស់អង្គ​ប្រាណ​ភក្ត្រា​ឡើង​ក្រហមទុំ​កែវភ្នែក​ស្ទើរ​ស្រក់ឈាម ចំនែក​ក្នុង​ប្រាណ​ស្ទើរ​រលេះរលួយ​ថ្លើម​ប្រមាត់​សាច់​សួត​គ្មាន​សល់​អ្វី​ឡើយ។ គ្រុឌ​តប​ទៅវិញ​ដោយ​សំដី​មុតមាំ​ថាៈ

-នែ​មេចោរ​ច្រើន​ប្រួត អញ​ឯង​មិន​ឆ្កួត និង​ពាក្យ​នៃ​មេ​មាយា។ បើ​អញ​រួមរក្ស​ស្នេហា និង​មេ​លុះ​អនាគត គេ​ដៀល​ចំហុត។ ថា​អញ​ជា​ស្ដេច​ក្រុង​គ្រុឌ ជា​អ្នក​ពាល​ពុត អង្គុយ​ជឿ​ពាក្យ​មាយា។ វា​ផិត​ទុកចិត្ត​ថា​ជា ធ្មេចភ្នែក​ស្នេហា ល្ងើ​ល្ងង់​វង្វេង​ខ្លៅ​ខ្លោះ។

ថា​ស្រេច​គ្រុឌ​ក៏​ចាប់បី​ពរ​កាកី​ហោះ​ផ្លោះ​គី​រី​បុព្វ​តា មហាសាគរ​ឆ្ពោះ​ដល់​ដែនដី​ពារាណសី​ភ្លាម។ បន្ទាប់មក​ក៏​ដាក់​កាកី​នៅមុខ​ទី​ព្រលាន​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត ហើយក៏​ថាៈ

-នែ​ហង កាលដែល​នៅ​និង​អញ​មាន​ប្រុស​តែ​ម្នាក់ នាង​ពុំ​ស្កប់​ពុំ​ស្កល់​ចិត្ត​ល្បែង ឥលូវ​នេះ​ហង​ប្រលែង​និង​ប្រុស​ឲ្យ​ស្កប់​ចុះ ទាំងថ្ងៃទាំងយប់​កុំ​ឲ្យ​ស្ងប់ស្ងួត​ស្រាកស្រាន្ដ។ ហើយ​តាំងពី​ពេលនេះ​រហូតដល់​ទៅ​និ​ពា​ន្ដ កុំ​ឲ្យ​អញ​បាន​ប្រសព្វ​ដូច្នេះ​ទៀតឡើយ។ ថា​ហើយ​គ្រុឌ​ក៏​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​ធ្វើ​ព្រងើយ សំដៅ​ទី​ស្ថាន​សិម្ពលី ដោយ​ទុក​កាកី​ឲ្យ​នៅ​កណ្ដោចកណ្ដែង​ម្នាក់ឯង​មុខ​ព្រះ​ទីលាន​ព្រះបាទ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត។

ព្រឹកព្រាង​ព្រះ​សូរិយា​រះ បញ្ចេញ​រស្មី​ក្រហមច្រាល​ពេញ​ផ្ទៃមេឃ​ឯ​ទិសបូព៌ មនុស្សម្នា​ទាំងឡាយ​ក្រោកពីដំណេក​ចេញ​បំពេញការងាររៀងៗខ្លួន ចំនែក​ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត ព្រះអង្គ​ទ្រង់​តើន​ឡើង​ហើយ ទ្រង់​ជំ​រះ​ព្រះកាយ​លាប​លាយ​គ​ន្ធា​រស​រួច​ទ្រង់​អប់​ព្រះ​ពស្ត្រ​ភូសា ព្រះ​ទំរង់ ព្រះខ័ន រួចហើយ​ទ្រង់​ចរយាត្រា​ចេញមកក្រៅ ទ្រង់​យល់​អង្គ​កាកី​អង្គុយ​នៅ​ទី​ព្រះ​លាន​មួយ​អង្គឯង។ ទ្រង់​យល់ឃើញ​ដូច្នោះ​ហើយ ក្នុង​ព្រះទ័យ​ព្រះអង្គ​សែន​ក្រេវក្រោធ​ពេក​ក្រៃ អួលអាក់​ក្នុង​ឱ​រ៉ា​ស្ទើរ​ទ្រាំ​មិនបាន។ ព្រះអង្គ​ខំអត់​សង្កត់​ព្រះ​ចិន្ដា ព្រោះ​ចង់​ជ្រាប​ដឹង​ពី​ល្បិច​កិច្ចកល​របស់​កាកី ទើប​ទ្រង់​មានបន្ទូល​ចំអកចំអន់​ទៅ​ថាៈ

-ឱ​កាកី​ស្រស់​ស្រី​ពន្លក​មាសបង​អើយ ពេលដែល​ប្អូន​បាន​ទៅ​នៅ​នា​ស្ដា​ន​សួគ៌​សោយសុខ​នោះ បង​តែងតែ​ទន្ទឹង​មើលផ្លូវ​ប្អូន​សញ្ជប់សញ្ជឹង​ទាំងយប់​ទាំង​ថ្ងៃ​ស្ទើរ​ផ្ទំ​មិន​លក់ ឥលូវ​នេះ​ប្អូន​បានមក​ព្រះ​លាន​ហើយ ហេតុអ្វី​ក៏​នៅ​ធ្វើ​ព្រងើយ​អង្គុយ​ជ្រប់​យ៉ាងនេះ អញ្ជើញ​ប្អូន​ស្ងួន​ឡើងមក​ប្រាសាទ​សួស្ដី។ បងអរ​ពេក​ពិត​ដែល​ប្អូន​មកដល់​នេះ​បង​នឹក​មិន​ភ្លេច​ទេ​កាលដែល​បង​ផ្ចុងផ្ដើម​ប្អូន​ពីមុនមក​ដល់ពេលនេះ បង​តែង​តំកើង​ប្អូន​ឲ្យ​ខ្ពស់ជាង​ឯក​ឥត​គូ​ប្រៀបបាន​មាន​ភិ​លៀង​ឆ្វេង​ស្ដាំ​ចាំ​បំរើ មិនដឹង​សោះ​ថា​ប្អូន​មានចិត្ត​គេចកែ​ទៅ​ស្នេហ៍ និង​គ្រុឌ ប្រាសចាក​ពី​ប្រាសាទ​បរិពារ​ទៅ​នៅ​ដល់​ស្ថាន​សិម្ពលី។ ប៉ុន្តែ​កាលដែល​ស្នេហ៍ស្និទ្ធ និង​គ្រុឌ​បានតែ​ប្រាំពី​រាត្រី​ក៏​ក្រឡាប់​ក្រឡាស់​ប្រែចិត្ត​ទៅ​ព័ទ្ធព័ន្ធ និង​គ​ន្ធ័​ន​វិញ។ គិត​ទៅ​ប្រុស​មួយ​ហើយ​ទៅ​ស្រ​វ៉ា​ចាប់​ប្រុស​មួយទៀត ថែម​រហូតដល់​ទៅ​បីនាក់ ពេលនេះ​តើ​ស្កប់​ឬ​នៅ? ឬមួយ​ក៏​ចង​ថែម​ដល់​បួន​ប្រាំ​ព្រួត​ទៀត? នាង​ធ្វើ​នេះ​មិនគួរ​រាប់រក​សោះ យើង​ខំ​លើក​តំកើង​នាង​ជា​ឆ្នើម​លើ​នគរ តែ​នាង​បែ​ជា​ប្រ​ព្រិ​ត្ត​ខ្លួន​យ៉ាងនេះ លើ​ជម្ពូទ្វីប​ទោះ​ខំ​ស្វែងរក​ពី​តូច​លុះ​មរណា ក៏​មិនបាន​ដូច​នាង​ដែរ គិត​មើល​តើ​ឲ្យ​យើង​យក​នាង​ទុក​ម្ដេច​បាន? កាកី​បន្ទាប់ពី​បាន​ស្ដាប់​បន្ទូល​ព្រះព្រហ្ម​ទ​ត្ត​រួចហើយ ក៏​លុតជង្គង់​លើកដៃ​សំពះ​ហើយ​ទួញ​ទូល​ដោះ​ប្រាណ​ថាៈ

-បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ក្សត្រ​ក្សាន្ដ ខ្ញុំម្ចាស់​មានចិត្ត​ស្រលាញ់​ព្រះអង្គ​ឥតមាន​ធ្វេស​ធ្វេស​អាក​រេ​ឡើយ សូម​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ព្រះ​ចិន្ដា​ផង​ចុះ… កាលដែល​កើត​ព្យុះ​ខ្យល់​ង​ងិ​ត​សូន​សុង​នោះ ក៏​លេច​គ្រុឌ​តិ​រិ​ច្ឆា​ន​ចូលក្នុង​ទី​ស្ថាន​រាជដំណាក់​របស់ខ្ញុំ​ម្ចាស់​ខ្ញុំម្ចាស់​ខំប្រឹង​ស្រែកហៅ​ព្រះអង្គ តែ​មិនឃើញ​ព្រះអង្គ​ទៅ​ឡើយ ពេលនោះ​គ្រុឌ​ក៏​ចាប់ ពរ​បី​ខ្ញុំម្ចាស់​ហោះ​ចេញទៅ។