navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ត្រឹង ងា: ជីវប្រវត្តិសង្ខេបរបស់លោកត្រឹង ងា

ជីវប្រវត្តិសង្ខេបរបស់លោកត្រឹង ងា
 ថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើត ០២ មករា ១៩៣៧ 
 ទីកន្លែងកំណើត ស្រុកយិងចូវ ខេត្តពលលាវ កម្ពុជាក្រោម
 ឆ្នាំ​១៩៥៤ ប្រឡង​ជាប់​មធ្យមសិក្សា​បឋម​ភូមិ​ នៅកម្ពុជាក្រោម
 ឆ្នាំ​១៩៥៦ ចូល​មក​ប្រទេស​កម្ពុជា​ រស់នៅភ្នំពេញបន្តការសិក្សា
 ឆ្នាំ​១៩៥៦ ប្រឡង​ជាប់​បញ្ញា​ប័ត្រ​មធ្យមសិក្សា​ភាគ​ទី​១
 ឆ្នាំ​១៩៥៧ ប្រឡង​ជាប់​សញ្ញាប័ត្រ​មធ្យមសិក្សា​ភាគ​ទី​២
 ឆ្នាំ​១៩៥៧ ធ្វើ​សាស្ត្រាចារ្យ​នៅ​ខេត្តបាត់ដំបង​
 ឆ្នាំ​១៩៦១ ផ្លាស់​ពី​បាត់ដំបង​មក​ភ្នំពេញ បម្រើការងារនៅក្រសួងអប់រំ និងបន្តការសិក្សានៅមហាវិទ្យាល័យអក្សរសាស្ត្រ​
 ឆ្នាំ១៩៦៥ ប្រឡងជាប់បរិញ្ញាប័ត្រអក្សរសាស្ត្រផ្នែកវប្បធម៌ និងអរិយធម៌អាស៊ី ​
 ឆ្នាំ១៩៧៣ ចងក្រងសៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ (ភាគ១ និងភាគ២) ​
 ឆ្នាំ១៩៧៣-១៩៧៤ អគ្គលេខាធិការវិទ្យាស្ថានខ្មែរ មន ​
 ឆ្នាំ១៩៧៤-១៩៧៥ នាយកវិទ្យស្ថានខ្មែរ មន ​
 ឆ្នាំ១៩៧៥ ជម្លៀសចេញពីទីក្រុងភ្នំពេញទៅកាន់ភូមិក្បាលដំរីក្រោម ស្រុកកោះធំ ខេត្តកណ្តាល ​
 ថ្ងៃទី២០ វិច្ឆិកា ១៩៧៥ ខ្មែរក្រហមបញ្ជូនដល់គុកទួលស្លែង ​
 ថ្ងៃខ្មែរក្រហមសម្លាប់ មិនច្បាស់លាស់  ​
ត្រឹង ងា: ភរិយាលោកត្រឹង ងា

ភរិយាលោកត្រឹង ងា
ភរិយាលោកត្រឹង ងា ឈ្មោះឡាយ ហ៊ុនគី ដែលប្រជាជនខ្មែរ ជាពិសេសអ្នករដ្ឋការស្គាល់ថា អ្នកស្រីត្រឹង ងា ។ អ្នកស្រីឡាយ ហ៊ុនគីបាននិពន្ធសៀវភៅអរិយធម៌ខ្មែរ ដែលបោះពុម្ពផ្សាយនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧៤ ។ សៀវភៅអ្នកស្រីឡាយ ហ៊ុនគីក៏ល្បីល្បាញដូចជាសៀវភៅរបស់ស្វាមីអ្នកស្រីដែរ គឺត្រូវបានដាក់បញ្ចូលទៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សាថ្នាក់ទីបញ្ចប់ក្នុងសម័យសាធារណរដ្ឋខ្មែរ ។
 ថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើត ២៤ វិច្ឆិកា ១៩៣៧
 ទីកន្លែងកំណើត ភូមិស្រមោច ឃុំព្រះនេត្រព្រះ ស្រុកព្រះនេត្រព្រះ ខេត្តបាត់ដំបង (បច្ចុប្បន្នជាខេត្តបន្ទាយមានជ័យ)
 ឆ្នាំ១៩៤៧ រៀននៅបឋមសិក្សា ខេត្តបាត់ដំបង
 ឆ្នាំ១៩៥៧ ធ្វើគ្រូបង្រៀននៅខេត្តបាត់ដំបង
 ឆ្នាំ១៩៦២ សិក្សានៅវិទ្យាស្ថានជាតិគរុកោសល្យផ្នែកអប់រំសាស្ត្រាចារ្យ
 ឆ្នាំ១៩៦៦ ប្រឡងជាប់បរិញ្ញាប័ត្រអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ និងជាសាស្ត្រាចារ្យនៅវិទ្យាល័យព្រះស៊ីសុវត្ថិ
 ឆ្នាំ១៩៧៤ និពន្ធសៀវភៅអរិយធម៌ខ្មែរ
 មុនថ្ងៃ១៧ មេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ នាយិកាវិទ្យាល័យនារី ភ្នំពេញ
 ក្រោយថ្ងៃ១៧ មេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ ជម្លៀសទៅភូមិក្បាលដំរីក្រោម ស្រុកកោះធំ ខេត្តកណ្តាល
 ឆ្នាំ១៩៧៦ ជម្លៀសទៅភូមិស្វាយជួរ ស្រុកកោះធំ ខេត្តកណ្តាល
 ឆ្នាំ១៩៧៧ ជម្លៀសទៅភូមិបឹងច្រាំង ស្រុកមោងឫស្សី ខេត្តបាត់ដំបង
 ឆ្នាំ១៩៧៨ ជម្លៀសទៅភូមិចកតូច ឃុំចកតូច ស្រុកមោងឫស្សី ខេត្តបាត់ដំបង
 ឆ្នាំ១៩៧៩ លក់ដូរនៅទីរួមស្រុកមោងឫស្សី​ ខេត្តបាត់ដំបង និងទីរួមស្រុកមង្គលបូរី ខេត្តបាត់ដំបង (បច្ចុប្បន្នជាខេត្តបន្ទាយមានជ័យ)
 ឆ្នាំ១៩៨៣ នាយិកាវិទ្យាល័យមង្គលបូរី ស្រុកមង្គលបូរី ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
 ឆ្នាំ១៩៩៥-បច្ចុប្បន្ន ចូលនិវត្តន៍ (រស់នៅទីរួមស្រុកមង្គលបូរី ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ)
ត្រឹង ងា: ​ឪពុក​ម្តាយ​

​ឪពុក​ម្តាយ​

ឪពុក​ឈ្មោះ ឡាំ​ ស៊ុង ជនជាតិខ្មែរ កើតនៅឆ្នាំ១៩១៤ ក្នុងស្រុក​ថាញ់ហ៊ឹង ខេត្ត​ពលលាវ កម្ពុជា​ក្រោម ។  កាលនៅកម្ពុជាក្រោមធ្លាប់​ធ្វើ​ទាហាន​បារាំង ក្រោយមក​ធ្វើ​ប៉ូលីស​វៀតណាម​ខាងត្បូង។ គាត់​មក​រស់នៅ​ភ្នំពេញ ឆ្នាំ​១៩៦៥  ​ ស្លាប់នៅឆ្នាំ ១៩៧៧ ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ដោយសារភាពអត់ឃ្លាន និងជំងឺគ្មានថ្នាំព្យាបាល ។

ម្ដាយ​ឈ្មោះ ទិន​ សៀម ជនជាតិខ្មែរ កើតនៅឆ្នាំ១៩១៥ ក្នុងស្រុក​ថាញ់ហ៊ឹង ខេត្ត​ពលលាវ កម្ពុជា​ក្រោម ។ ធ្វើជា​មេផ្ទះ​តាំងពី​ដើម​មក  គាត់​មក​រស់នៅ​ភ្នំពេញ ឆ្នាំ​១៩៦៥ ស្លាប់នៅឆ្នាំ ១៩៧៧ ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ដោយសារភាពអត់ឃ្លាន និងជំងឺគ្មានថ្នាំព្យាបាល ។
ត្រឹង ងា: ​បងប្អូន​បង្កើត

​បងប្អូន​បង្កើត

លោកត្រឹង ងាមាន​បងប្អូនបង្កើត​បី​នាក់​គឺ ត្រឹង-ធីហ៊ូន ត្រឹង-ងា និង ត្រឹង-ថាច់៖

 ត្រឹង ធីហ៊ូន (ភេទស្រី) កើតនៅឆ្នាំ១៩៣២ ​នៅ​ភូមិ​ព្រែកជ្រៅ ស្រុក​ថាច់ហ៊ឹង ខេត្ត​ពលលាវ កម្ពុជា​ក្រោម ។
 ត្រឹង ងា
 ត្រឹង ថាញ់ ស្លាប់​កាលពី​អាយុ​៩​ឆ្នាំ
ត្រឹង ងា: កូនបង្កើត

កូនបង្កើត

លោកត្រឹង ងា មានកូន​ចំនួន​៤​នាក់៖

ត្រឹង បញ្ញារិទ្ធិ ភេទ​ប្រុស កើតនៅឆ្នាំ១៩៥៩ ស្លាប់នៅឆ្នាំ ១៩៧៨ ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ដោយសារភាពអត់ឃ្លាន និងជំងឺគ្មានថ្នាំព្យាបាល ។
ត្រឹង សុគន្ធវារី ភេទ​ស្រី កើតនៅឆ្នាំ១៩៦០ ស្លាប់នៅឆ្នាំ ១៩៧៧ ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ដោយសារភាពអត់ឃ្លាន និងជំងឺគ្មានថ្នាំព្យាបាល ។
ត្រឹង បញ្ចារុណ ភេទ​ប្រុស កើតនៅឆ្នាំ១៩៦៧ បច្ចុប្បន្នរស់នៅទីក្រុងភ្នំពេញ
ត្រឹង-សុន្ថារា ភេទ​ប្រុស កើតនៅឆ្នាំ១៩៦៨ បច្ចុប្បន្នរស់នៅប្រទេសអូស្ត្រាលី
ត្រឹង ងា: សេចក្តីបញ្ចប់

សេចក្តីបញ្ចប់ 
ដោយបានឃើញថាកន្លងមកមានការផ្សព្វផ្សាយជាច្រើនអំពីប្រវត្តិលោកត្រឹង ងា នៅតាមបណ្តាញសង្គម និងវេបសាយនានាមានលក្ខណៈមិនត្រឹមត្រូវដូចការពិតទើប អ្នកស្រីឡាយ ហ៊ុនគី លោកត្រឹង បញ្ចារុណ និងលោកត្រឹង សុន្ថារា បានរៀបចំចងក្រងជាអត្ថបទនេះឡើងដើម្បីកុំឲ្យកូនខ្មែរជំនាន់ក្រោយមានការភ័ន្តច្រឡំអំពីប្រវត្តិលោកត្រឹង ងាដែលមានចុះនៅក្នុងវេបសាយផ្សេងៗ ។ និងម៉្យាងទៀតដើម្បីពន្យល់អំពីការយល់ច្រឡំរវាងលោកត្រឹង ងា និងអ្នកស្រីឡាយ ហ៊ុនគី ថាតើអ្នកណានិពន្ធសៀវភៅអ្វី ។ សូមបញ្ជាក់ថាប្រវត្តិលោកត្រឹង ងា នៅក្នុងវេបសាយ និងនៅតាមបណ្តាញសង្គមមួយចំនួន គឺមិនមែនជាប្រវត្តិពិតប្រាកដនោះទេ ជាពិសេសចម្លើយសារភាពរបស់លោកត្រឹង ងា ដែលពួកខ្មែរក្រហមធ្វើទារុណកម្មគាត់ ។ ដូច្នេះសូមវេបសាយទាំងឡាយ និងបណ្តាញសង្គមនានាដែលចុះផ្សាយអំពីប្រវត្តិលោកត្រឹង ងា សូមមេត្តាកែតម្រូវតាមប្រវត្តិលោកត្រឹង ងានៅក្នុងវិគីភីឌានេះផង  ។ សូមអរគុណ ។
ត្រឹង ថាវី

លោក​ជំទាវ ត្រឹង ថាវី​ គឺ​ជា​​តំណាង​រាស្ត្រ មណ្ឌលក្រចេះ របស់​គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា នៅ​អណត្តិ​​ទី៤-ទី៥។
ត្រឹង ថាវី: ប្រវត្តិ

ប្រវត្តិ

លោក​ជំទាវ ត្រឹង ថាវី កើត​នៅ​ថ្ងៃ​ទី០៤ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​១៩៥១ នៅភូមិ​សណ្ដាន់ ឃុំ​សណ្ដាន់ ស្រុក​សំបូរ ខេត្ត​ក្រចេះ។
ត្រឹង ថាវី: ការ​សិក្សា

ការ​សិក្សា

    ១៩៩៧ : វិញ្ញាប័ត្រ​បញ្ជាក់​ការ​សិក្សា​វគ្គ​សុក្រិត្យការ​មន្ត្រី​ជាន់​ខ្ពស់ សាលា​ភូមិន្ទ​រដ្ឋបាល ភ្នំពេញ
    ១៩៧៥ : វៀន​នៅ​មហាវិទ្យាល័យ​នីតិសាស្ត្រ និង​វិទ្យាសាស្ត្រ​សេដ្ឋកិច្ច និង​មហាវិទ្យាល័យ​ឱសថ​សាស្ត្រ ភ្នំពេញ
ត្រឹង ថាវី: ឡើង​កាន់​តំណែង

ឡើង​កាន់​តំណែង

លោក​ជំទាវ ត្រឹង ថាវី គឺ​ជា​តំណាង​រាស្ត្រ មណ្ឌលក្រចេះ របស់​គណៈបក្ស​ ប្រជាជន​កម្ពុជា នៅ​អណត្តិ​ទី​​៤ ពី​ឆ្នាំ​២០០៨ ដល់​២០១៣ និង​ជាលេខាធិការ​គណៈកម្មការ​អប់រំ យុវជន កីឡា ធម្មការ កិច្ចការ​សាសនា វប្បធម៌ និង​ទេសចរណ៍។
ត្រឹង ថាវី: តំណែង​នានា

តំណែង​នានា

    ១៩៩៦-២០០៤ : នាយ​ខុទ្ទកាល័យ​សាលា​ខេត្ត​ក្រចេះ
    ១៩៩៨ : សមាជិក​គណៈកម្មការ​រៀបចំ​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ខេត្ត​ក្រចេះ ទទួល​បន្ទុក​កិច្ចការ​រដ្ឋបាល
ត្រឹង ថាវី: ជីវិត​គ្រួសារ

ជីវិត​គ្រួសារ

 លោក​ជំទាវត្រឹង ថាវី​ រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍ និង​មាន​កូន​ចំនួន​២​នាក់។
ត្រឹង​ ងា

លោកសាស្ត្រាចារ្យត្រឹង ងា គឺជាអ្នកនិពន្ធសៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ (ភាគទី១ និងភាគទី២) ដែលបានបោះពុម្ពផ្សាយនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧៣ (សម័យសាធារណរដ្ឋខ្មែរ) ។ លោកត្រូវបានពួកខ្មែរក្រហមយកទៅសម្លាប់នៅគុកទួលស្លែង (ភ្នំពេញ) នៅខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលដែលគាត់និងក្រុមគ្រួសារកំពុងស្ថិតនៅ ភូមិក្បាលដំរីក្រោម ស្រុកកោះធំ ខេត្តកណ្តាល ។
ត្រឹង​ ងា: ជីវប្រវត្តិសង្ខេបរបស់លោកត្រឹង ងា

ជីវប្រវត្តិសង្ខេបរបស់លោកត្រឹង ងា

 ថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើត ០២ មករា ១៩៣៧ 
 ទីកន្លែងកំណើត ស្រុកយិងចូវ ខេត្តពលលាវ កម្ពុជាក្រោម
 ឆ្នាំ​១៩៥៤ ប្រឡង​ជាប់​មធ្យមសិក្សា​បឋម​ភូមិ​ នៅកម្ពុជាក្រោម
 ឆ្នាំ​១៩៥៦ ចូល​មក​ប្រទេស​កម្ពុជា​ រស់នៅភ្នំពេញបន្តការសិក្សា
 ឆ្នាំ​១៩៥៦ ប្រឡង​ជាប់​បញ្ញា​ប័ត្រ​មធ្យមសិក្សា​ភាគ​ទី​១
 ឆ្នាំ​១៩៥៧ ប្រឡង​ជាប់​សញ្ញាប័ត្រ​មធ្យមសិក្សា​ភាគ​ទី​២
 ឆ្នាំ​១៩៥៧ ធ្វើ​សាស្ត្រាចារ្យ​នៅ​ខេត្តបាត់ដំបង​
 ឆ្នាំ​១៩៦១ ផ្លាស់​ពី​បាត់ដំបង​មក​ភ្នំពេញ បម្រើការងារនៅក្រសួងអប់រំ និងបន្តការសិក្សានៅមហាវិទ្យាល័យអក្សរសាស្ត្រ​
 ឆ្នាំ១៩៦៥ ប្រឡងជាប់បរិញ្ញាប័ត្រអក្សរសាស្ត្រផ្នែកវប្បធម៌ និងអរិយធម៌អាស៊ី ​
 ឆ្នាំ១៩៧៣ ចងក្រងសៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ (ភាគ១ និងភាគ២) ​
 ឆ្នាំ១៩៧៣-១៩៧៤ អគ្គលេខាធិការវិទ្យាស្ថានខ្មែរ មន ​
 ឆ្នាំ១៩៧៤-១៩៧៥ នាយកវិទ្យស្ថានខ្មែរ មន ​
 ឆ្នាំ១៩៧៥ ជម្លៀសចេញពីទីក្រុងភ្នំពេញទៅកាន់ភូមិក្បាលដំរីក្រោម ស្រុកកោះធំ ខេត្តកណ្តាល ​
 ថ្ងៃទី២០ វិច្ឆិកា ១៩៧៥ ខ្មែរក្រហមបញ្ជូនដល់គុកទួលស្លែង ​
 ថ្ងៃខ្មែរក្រហមសម្លាប់ មិនច្បាស់លាស់  ​
ត្រឹង​ ងា: ភរិយាលោកត្រឹង ងា

ភរិយាលោកត្រឹង ងា
ភរិយាលោកត្រឹង ងា ឈ្មោះឡាយ ហ៊ុនគី ដែលប្រជាជនខ្មែរ ជាពិសេសអ្នករដ្ឋការស្គាល់ថា អ្នកស្រីត្រឹង ងា ។ អ្នកស្រីឡាយ ហ៊ុនគីបាននិពន្ធសៀវភៅអរិយធម៌ខ្មែរ ដែលបោះពុម្ពផ្សាយនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧៤ ។ សៀវភៅអ្នកស្រីឡាយ ហ៊ុនគីក៏ល្បីល្បាញដូចជាសៀវភៅរបស់ស្វាមីអ្នកស្រីដែរ គឺត្រូវបានដាក់បញ្ចូលទៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សាថ្នាក់ទីបញ្ចប់ក្នុងសម័យសាធារណរដ្ឋខ្មែរ ។
 ថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើត ២៤ វិច្ឆិកា ១៩៣៧
 ទីកន្លែងកំណើត ភូមិស្រមោច ឃុំព្រះនេត្រព្រះ ស្រុកព្រះនេត្រព្រះ ខេត្តបាត់ដំបង (បច្ចុប្បន្នជាខេត្តបន្ទាយមានជ័យ)
 ឆ្នាំ១៩៤៧ រៀននៅបឋមសិក្សា ខេត្តបាត់ដំបង
 ឆ្នាំ១៩៥៧ ធ្វើគ្រូបង្រៀននៅខេត្តបាត់ដំបង
 ឆ្នាំ១៩៦២ សិក្សានៅវិទ្យាស្ថានជាតិគរុកោសល្យផ្នែកអប់រំសាស្ត្រាចារ្យ
 ឆ្នាំ១៩៦៦ ប្រឡងជាប់បរិញ្ញាប័ត្រអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ និងជាសាស្ត្រាចារ្យនៅវិទ្យាល័យព្រះស៊ីសុវត្ថិ
 ឆ្នាំ១៩៧៤ និពន្ធសៀវភៅអរិយធម៌ខ្មែរ
 មុនថ្ងៃ១៧ មេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ នាយិកាវិទ្យាល័យនារី ភ្នំពេញ
 ក្រោយថ្ងៃ១៧ មេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ ជម្លៀសទៅភូមិក្បាលដំរីក្រោម ស្រុកកោះធំ ខេត្តកណ្តាល
 ឆ្នាំ១៩៧៦ ជម្លៀសទៅភូមិស្វាយជួរ ស្រុកកោះធំ ខេត្តកណ្តាល
 ឆ្នាំ១៩៧៧ ជម្លៀសទៅភូមិបឹងច្រាំង ស្រុកមោងឫស្សី ខេត្តបាត់ដំបង
 ឆ្នាំ១៩៧៨ ជម្លៀសទៅភូមិចកតូច ឃុំចកតូច ស្រុកមោងឫស្សី ខេត្តបាត់ដំបង
 ឆ្នាំ១៩៧៩ លក់ដូរនៅទីរួមស្រុកមោងឫស្សី​ ខេត្តបាត់ដំបង និងទីរួមស្រុកមង្គលបូរី ខេត្តបាត់ដំបង (បច្ចុប្បន្នជាខេត្តបន្ទាយមានជ័យ)
 ឆ្នាំ១៩៨៣ នាយិកាវិទ្យាល័យមង្គលបូរី ស្រុកមង្គលបូរី ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
 ឆ្នាំ១៩៩៥-បច្ចុប្បន្ន ចូលនិវត្តន៍ (រស់នៅទីរួមស្រុកមង្គលបូរី ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ)
ត្រឹង​ ងា: ​ឪពុក​ម្តាយ​

​ឪពុក​ម្តាយ​

ឪពុក​ឈ្មោះ ឡាំ​ ស៊ុង ជនជាតិខ្មែរ កើតនៅឆ្នាំ១៩១៤ ក្នុងស្រុក​ថាញ់ហ៊ឹង ខេត្ត​ពលលាវ កម្ពុជា​ក្រោម ។  កាលនៅកម្ពុជាក្រោមធ្លាប់​ធ្វើ​ទាហាន​បារាំង ក្រោយមក​ធ្វើ​ប៉ូលីស​វៀតណាម​ខាងត្បូង។ គាត់​មក​រស់នៅ​ភ្នំពេញ ឆ្នាំ​១៩៦៥  ​ ស្លាប់នៅឆ្នាំ ១៩៧៧ ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ដោយសារភាពអត់ឃ្លាន និងជំងឺគ្មានថ្នាំព្យាបាល ។

ម្ដាយ​ឈ្មោះ ទិន​ សៀម ជនជាតិខ្មែរ កើតនៅឆ្នាំ១៩១៥ ក្នុងស្រុក​ថាញ់ហ៊ឹង ខេត្ត​ពលលាវ កម្ពុជា​ក្រោម ។ ធ្វើជា​មេផ្ទះ​តាំងពី​ដើម​មក  គាត់​មក​រស់នៅ​ភ្នំពេញ ឆ្នាំ​១៩៦៥ ស្លាប់នៅឆ្នាំ ១៩៧៧ ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ដោយសារភាពអត់ឃ្លាន និងជំងឺគ្មានថ្នាំព្យាបាល ។
ត្រឹង​ ងា: ​បងប្អូន​បង្កើត

​បងប្អូន​បង្កើត

លោកត្រឹង ងាមាន​បងប្អូនបង្កើត​បី​នាក់​គឺ ត្រឹង-ធីហ៊ូន ត្រឹង-ងា និង ត្រឹង-ថាច់៖

 ត្រឹង ធីហ៊ូន (ភេទស្រី) កើតនៅឆ្នាំ១៩៣២ ​នៅ​ភូមិ​ព្រែកជ្រៅ ស្រុក​ថាច់ហ៊ឹង ខេត្ត​ពលលាវ កម្ពុជា​ក្រោម ។
 ត្រឹង ងា
 ត្រឹង ថាញ់ ស្លាប់​កាលពី​អាយុ​៩​ឆ្នាំ
ត្រឹង​ ងា: កូនបង្កើត

កូនបង្កើត

លោកត្រឹង ងា មានកូន​ចំនួន​៤​នាក់៖

ត្រឹង បញ្ញារិទ្ធិ ភេទ​ប្រុស កើតនៅឆ្នាំ១៩៥៩ ស្លាប់នៅឆ្នាំ ១៩៧៨ ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ដោយសារភាពអត់ឃ្លាន និងជំងឺគ្មានថ្នាំព្យាបាល ។
ត្រឹង សុគន្ធវារី ភេទ​ស្រី កើតនៅឆ្នាំ១៩៦០ ស្លាប់នៅឆ្នាំ ១៩៧៧ ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ដោយសារភាពអត់ឃ្លាន និងជំងឺគ្មានថ្នាំព្យាបាល ។
ត្រឹង បញ្ចារុណ ភេទ​ប្រុស កើតនៅឆ្នាំ១៩៦៧ បច្ចុប្បន្នរស់នៅទីក្រុងភ្នំពេញ
ត្រឹង-សុន្ថារា ភេទ​ប្រុស កើតនៅឆ្នាំ១៩៦៨ បច្ចុប្បន្នរស់នៅប្រទេសអូស្ត្រាលី
ត្រឹង​ ងា: សេចក្តីបញ្ចប់

សេចក្តីបញ្ចប់ 
ដោយបានឃើញថាកន្លងមកមានការផ្សព្វផ្សាយជាច្រើនអំពីប្រវត្តិលោកត្រឹង ងា នៅតាមបណ្តាញសង្គម និងវេបសាយនានាមានលក្ខណៈមិនត្រឹមត្រូវដូចការពិតទើប អ្នកស្រីឡាយ ហ៊ុនគី លោកត្រឹង បញ្ចារុណ និងលោកត្រឹង សុន្ថារា បានរៀបចំចងក្រងជាអត្ថបទនេះឡើងដើម្បីកុំឲ្យកូនខ្មែរជំនាន់ក្រោយមានការភ័ន្តច្រឡំអំពីប្រវត្តិលោកត្រឹង ងាដែលមានចុះនៅក្នុងវេបសាយផ្សេងៗ ។ និងម៉្យាងទៀតដើម្បីពន្យល់អំពីការយល់ច្រឡំរវាងលោកត្រឹង ងា និងអ្នកស្រីឡាយ ហ៊ុនគី ថាតើអ្នកណានិពន្ធសៀវភៅអ្វី ។ សូមបញ្ជាក់ថាប្រវត្តិលោកត្រឹង ងា នៅក្នុងវេបសាយ និងនៅតាមបណ្តាញសង្គមមួយចំនួន គឺមិនមែនជាប្រវត្តិពិតប្រាកដនោះទេ ជាពិសេសចម្លើយសារភាពរបស់លោកត្រឹង ងា ដែលពួកខ្មែរក្រហមធ្វើទារុណកម្មគាត់ ។ ដូច្នេះសូមវេបសាយទាំងឡាយ និងបណ្តាញសង្គមនានាដែលចុះផ្សាយអំពីប្រវត្តិលោកត្រឹង ងា សូមមេត្តាកែតម្រូវតាមប្រវត្តិលោកត្រឹង ងានៅក្នុងវិគីភីឌានេះផង  ។ សូមអរគុណ ។
ត្រុមបា ត្រេម

ត្រុមបា ត្រេម () គឺជារូបថ្លុកប្រេស៊ីល បង្កើត​ឡើងដោយ សេ ប្រាង់ដ៉ៅ និងត្រូវបានចេញផ្សាយនៅថ្ងៃទី ៧ ខែមេសា ឆ្នាំ ២០១១ នៅលើ ធីវី ប្រាស៊ីលនិងធីវី កូល់តូរ៉ា។
ត្រុមបា ត្រេម: តួអង្គ

តួអង្គ 

 ហ្គាចា (, បញ្ចូលសំឡេងដោយ៖ រ៉ូប៊ឺតូ រ៉ូឌ្រីហ្គេស) គឺជាដំរីឥណ្ឌាពណ៌លឿង។
 អេឌូអាដា តាម៉ាន់ឌូអា បាង់ដីរ៉ា អេ ស៊ីលវ៉ា "ឌូដា" (, បញ្ចូលសំឡេងដោយ៖ ម៉ាអ៊ីរ៉ា ខេស្តេន) គឺជាអែន​អុីត​ទ័រពណ៌ក្រហម។
 រ៉ៃញ៉ា គូភីម (, បញ្ចូលសំឡេងដោយ៖ ម៉ាអ៊ីរ៉ា ខេស្តេនក្នុងរដូវកាលទី ១ និងអេលីសា លូស៊ីនដាក្នុងរដូវកាលទី ៣) គឺជាកណ្ដៀរពណ៌បៃតងនិងមហាក្សត្រីនៃកណ្ដៀរ។
 កាពីតៅ (, បញ្ចូលសំឡេងដោយ៖ លូកា ដេ កាស្ត្រូ) គឺជាកណ្ដៀរពណ៌បៃតងជាមួយបំណះភ្នែក។
 Júnior (បញ្ចូលសំឡេងដោយ៖ ហ៊ូហ្គោ សូសា) គឺជាកណ្ដៀរពណ៌បៃតងនិងកូនប្រុសរបស់រ៉ៃញ៉ា គូភីម។
 មេស្ទ្រេ អ៊ូរូប៊ូ (, បញ្ចូលសំឡេងដោយ៖ បេតូ វ៉ាន់ដេស្ទីន) គឺជាត្មាតពណ៌ស្វាយ។
 ចាការីណា (, បញ្ចូលសំឡេងដោយ៖ ម៉ាអ៊ីរ៉ា ខេស្តេន) គឺជាក្រពើពណ៌បៃតង។ នាងរស់នៅក្បែរទន្លេអាម៉ាហ្សូន។
 ហ្វូមីកាន (, បញ្ចូលសំឡេងដោយ៖ Marcelo Assumpção ក្នុងរដូវកាលទី ១ និងបេតូ វ៉ាន់ដេស្ទីនក្នុងរដូវកាលទី ២) គឺជាស្រមោចពណ៌ក្រហមនិងនិងមេដឹកនាំកងទ័ពស្រមោច។
 ហេកទ័រ បូអា-ភីង់តា (, បញ្ចូលសំឡេងដោយ៖ ដានីយ៉ែល ឆាហ្គាសក្នុងរដូវកាលទី ១ និងសេ ប្រាង់ដ៉ៅក្នុងរដូវកាលទី ៣) គឺជាភេពណ៌ក្រហម។
 ស៊ីរ៉ូ ខាមប៉ូស () គឺជាកាពីបារ៉ា។
 ម៉ានូអែល (, បញ្ចូលសំឡេងដោយ៖ ម៉ាសេឡូ ប៉េរិន) គឺជាបាឡែនពិឃាត។
ត្រុមបា ត្រេម: តំណ​ភ្ជាប់​ខាងក្រៅ

តំណ​ភ្ជាប់​ខាងក្រៅ 

 
 
 ត្រុមបា ត្រេម នៅ Cake Entertainment
 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រូបថ្លុកប្រេស៊ីល
ត្រូពិច

រូបភាពតូច| ផែនទីពិភពលោកជាមួយនឹងតំបន់អន្តរត្រូពិចត្រូវបានបន្លិចជា ពណ៌ក្រហម
រូបភាពតូច| តំបន់នៃពិភពលោកដែលមាន អាកាសធាតុត្រូពិច
តំបន់ត្រូពិច គឺជាតំបន់នៃផែនដីជុំវិញ អេក្វាទ័រ ។ ពួកវាត្រូវបានកំណត់ក្នុងរយៈទទឹង ដោយ ត្រូពិចកក្កដានិវត្តន៍ នៅអឌ្ឍគោលខាងជើង នៅ 23°26′09.9″ (ឬ 23.43609°) N និង ត្រូពិចរាសីសេះ នៅអឌ្ឍគោលខាងត្បូង នៅ 23°26′09.9″ (ឬ 23.43609°) SS។  តំបន់ត្រូពិចក៏ត្រូវបានគេសំដៅផងដែរថាជា តំបន់ត្រូពិចស្ងួត និង តំបន់ត្រូពិចក្ដៅ (សូមមើល តំបន់ភូមិសាស្ត្រ )។

បើនិយាយពីអាកាសធាតុ តំបន់ត្រូពិចទទួលបានពន្លឺព្រះអាទិត្យដោយផ្ទាល់ជាងផែនដីទាំងមូល ហើយជាទូទៅគឺក្តៅជាង និងសើម ដោយសារពួកវាមិនរងផលប៉ះពាល់ខ្លាំងដូច រដូវកាលព្រះអាទិត្យ ។ ពាក្យថា "ត្រូពិច" ជួនកាលសំដៅទៅលើប្រភេទអាកាសធាតុនេះនៅក្នុងតំបន់ ជាជាងទៅតំបន់ភូមិសាស្រ្តខ្លួនឯង។ តំបន់ត្រូពិចរួមមានវាលខ្សាច់ និងភ្នំដែលគ្របដណ្តប់ដោយព្រិល ដែលមិនមែនជាតំបន់ត្រូពិចក្នុងន័យអាកាសធាតុ។ តំបន់ត្រូពិចត្រូវបានសម្គាល់ពីតំបន់អាកាសធាតុ និងជីវម៉ាទិកផ្សេងទៀតនៃផែនដី ដែលជា តំបន់រយៈទទឹងកណ្តាល និង តំបន់ប៉ូល នៅផ្នែកម្ខាងនៃតំបន់អេក្វាទ័រ។

តំបន់ត្រូពិចបង្កើតបាន ៣៩.៨% នៃផ្ទៃផែនដី  និងមាន ៣៦% នៃផ្ទៃដីរបស់ផែនដី។   តំបន់នេះក៏ជាផ្ទះសម្រាប់ ៤០% នៃចំនួនប្រជាជនពិភពលោកផងដែរ ហើយតួលេខនេះត្រូវបានព្យាករណ៍ថានឹងឈានដល់ ៥០% នៅឆ្នាំ ២០៥០។ ដោយសារ ការឡើងកម្ដៅផែនដី លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុនៃតំបន់ត្រូពិចកំពុងពង្រីកជាមួយនឹងតំបន់នៅ តំបន់ត្រូពិច  មានព្រឹត្តិការណ៍អាកាសធាតុខ្លាំងបន្ថែមទៀតដូចជារលកកំដៅ និងព្យុះខ្លាំងជាង។   ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុទាំងនេះ អាចធ្វើឱ្យផ្នែកខ្លះនៃតំបន់ត្រូពិចមិនអាចរស់នៅបាន។
ត្រូពិច: និរុត្តិសាស្ត្រ

និរុត្តិសាស្ត្រ 
ពាក្យ "ត្រូពិក" មកពី ឡាតាំងពី ក្រិកបុរាណ  ( tropē ) មានន័យថា "ងាក" ឬ "ផ្លាស់ប្តូរទិសដៅ" ។
ត្រូពិច: និយមន័យតារាសាស្ត្រ

និយមន័យតារាសាស្ត្រ 
រូបភាពតូច|350x350ភីកសែល| ទំនាក់ទំនងនៃទំនោរអ័ក្ស (ε) របស់ផែនដីទៅនឹងរង្វង់ត្រូពិច និងប៉ូល៖ ត្រូពិចនៃមហារីកគឺជាចំណុចរងនៃព្រះអាទិត្យតែមួយគត់នៅ ខែមិថុនា ហើយត្រូពិចនៃ Capricorn គឺមានតែនៅធ្នូ 
តំបន់ត្រូពិចត្រូវបានកំណត់ថាជាតំបន់រវាង តំបន់ត្រូពិកកក្កដានិវត្តន៍ នៅ  នៅ 23°26′09.9″ (ឬ 23.43609°) N និង ត្រូពិចរាសីសេះនៅ អឌ្ឍគោលខាងត្បូង នៅ 23°26′09.9″ (ឬ 23.43609°) S;  រយៈទទឹងទាំងនេះត្រូវគ្នាទៅនឹង ការទ្រេតអ័ក្សនៃផែនដី ។

ត្រូពិកនៃមហារីកគឺជារយៈទទឹងខាងជើងបំផុត ដែល ព្រះអាទិត្យ អាចមើលឃើញដោយផ្ទាល់ពីលើ ហើយត្រូពិចរាសីសេះ គឺជាតំបន់ភាគខាងត្បូងបំផុត។  នេះមានន័យថា តំបន់ត្រូពិចរួមបញ្ចូលគ្រប់ទីកន្លែងនៅលើផែនដី ដែលជា ចំណុចក្រោមពន្លឺព្រះអាទិត្យ យ៉ាងហោចណាស់ម្តងក្នុងកំឡុង ឆ្នាំព្រះអាទិត្យ ។ ដូច្នេះរយៈទទឹងអតិបរមានៃតំបន់ត្រូពិចមានចម្ងាយស្មើគ្នាពីអេក្វាទ័រនៅសងខាង។ ដូចគ្នានេះដែរ ពួកវាប្រហាក់ប្រហែលនឹងមុំនៃទំនោរអ័ក្សរបស់ផែនដី។ មុំនេះមិនត្រូវបានជួសជុលយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះនោះទេ ភាគច្រើនដោយសារតែឥទ្ធិពលនៃព្រះច័ន្ទ ប៉ុន្តែដែនកំណត់នៃតំបន់ត្រូពិចគឺជាអនុសញ្ញាភូមិសាស្ត្រ ហើយភាពខុសគ្នារបស់វាពីរយៈទទឹងពិតគឺតូចណាស់។
ត្រៃត្រិង្ស

ត្រៃត្រិង្ស ឬតាវតិង្សក្លាយមកពីបាលី ឬសំស្រឹ្កតមានន័យថាសាមសិបបី៣៣ ជាចំនួនទេវតា៣៣អង្គ(រួមទាំងព្រះឥន្ទ្រ) គ្រប់គ្រងដោយព្រះឥន្ទ្រ នៅឋានកាមាវចរសួគ៌ទី២។ ឋាននេះមានឈ្មោះផ្សេងទៀតថា តាវតឹ្តសា ឬតាវតឹ្តង្សវាមានទ្វីបធំមួយដែលលោកកំណត់ហៅថា ដោយសារមានដើមព្រីងធំសម្បើមដុះនៅលើភ្នំសុមេរុជាគោលចារឹកហៅថាព្រីងប្រចាំទ្វីបក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាការផ្សាយរបស់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិតឆ្នាំ១៩៦៨ វចនានុក្រម ទំព័រទី៤០៣។ ស្ថិតនៅលើកំពូលភ្នំសុមេរុដែលកាលពីដើមឡើយ ជាអសុរៈស្ថានរស់នៅ។
ត្រៃផត

thumb|Young George Washington using a surveyor's tripod

  'ជើងកាមេរ៉ា'  គឺជាស៊ុមជើងបីដែលចល័តបានប្រើជាវេទិកាសម្រាប់ការគាំទ្រដល់ ទម្ងន់ និងការរក្សាស្ថិរភាពនៃវត្ថុមួយចំនួនផ្សេងទៀត។ ជើងកាមេរ៉ាផ្ដល់នូវស្ថេរភាពប្រឆាំងនឹងកងកម្លាំងធ្លាក់ចុះនិងកងកម្លាំងផ្ដេកនិងអ័ក្សផ្ដេកអំពីចលនា។ ទីតាំងនៃជើងបីឆ្ងាយពីមជ្ឈមណ្ឌលបញ្ឈរនេះអនុញ្ញាតឱ្យអានុភាពល្អប្រសើរជាងមុនសម្រាប់ជើងកាមេរ៉ាទប់ទល់នឹងការកងកម្លាំងនៅពេលក្រោយ។បស់កាមេរ៉ាសម្រាប់ដាក់អោយកាមេរ៉ាមានលំនឹងមិនរគើនៅពេលដែលយើងថត ហើយគេត្រូវការវានៅពេលដែលយើងថតវីដេអូ។ជើងកាមេរ៉ានេះត្រូវបានដាក់នៅក្នុងទីតាំងដែលជាកន្លែងដែលវាត្រូវបានត្រូវការ។ អង្កេតនេះនឹងចុចចុះនៅលើវេទិកាជើងដើម្បីសុវត្ថិភាពការពារជើងនៅក្នុងដីឬដើម្បីបង្ខំជើងទៅទីតាំងទាបមួយនៅលើមិនស្មើគ្នាចិញ្ចើមផ្លូវសម្គាល់ ភក់ ។ ប្រវែងជើងត្រូវបានកែតម្រូវទៅយកក្បាលជើងកាមេរ៉ានេះទៅកម្ពស់ងាយស្រួលនិងធ្វើឱ្យវាមានកម្រិតប្រហែល។ពេលដែលជើងកាមេរ៉ានេះត្រូវបានដាក់និងមានសុវត្ថិភាព, ឧបករណ៍នេះត្រូវបានដាក់នៅលើក្បាល។ នេះវីសម៉ោនត្រូវបានរុញឡើងនៅក្រោមឧបករណ៍នេះដើម្បីចូលរួមនៅមូលដ្ឋានរបស់និងឧបករណ៍តឹងនៅពេលដែលឧបករណ៍ screwed នេះគឺនៅក្នុងទីតាំងត្រឹមត្រូវ។ ផ្ទៃផ្ទះល្វែងក្បាលជើងកាមេរ៉ានេះត្រូវបានគេហៅថាចានជើងនិងត្រូវបានប្រើដើម្បីគាំទ្រដល់ការលៃតម្រូវនៃឧបករណ៍ជើងនេះ។ដាក់ជើងកាមេរ៉ានិងឧបករណ៍បានយ៉ាងច្បាស់ណាស់ជាងមួយសញ្ញាបានបង្ហាញនៅលើដីឬគោលតម្រូវឱ្យមានការបច្ចេកទេសដែលមានហួសពីវិសាលភាពនៃអត្ថបទនេះ។
ត្រៃផត: សំណង់​

សំណង់​ 
ជើងកាមេរ៉ាទំនើបជាច្រើនត្រូវបានសាងសង់ពីអាលុយមីញ៉ូមទោះបីជាឈើនៅតែត្រូវបានប្រើសម្រាប់ជើង។ ជើងគឺអាលុយមីញ៉ូជាមួយនឹងចំណុចទាំងដែកថែបមានចុងឬដែកថែប។ វីសម៉ោនជាញឹកញាប់គឺលង្ហិនឬលង្ហិននិងប្លាស្ទិច។ នេះគឺប្រហោងវីសម៉ោនដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យបណ្ដាញទឹកអុបទិកដែលនឹងត្រូវបានគេមើលចំនួនតាមរយៈវីសនេះ។ កំពូលខ្សែស្រឡាយជាធម្មតាត្រូវបានជាមួយនឹង 5/8 "X 11 TPI ខ្សែស្រឡាយវីស។  នេះអនុញ្ញាតឱ្យផ្លាស់ប្តូរវីសទៅគ្រប់ទីកន្លែងក្នុងរយៈពេលត្រូវការបើកក្បាលរបស់នេះ។ ជើងគឺមាន ភ្ជាប់ទៅនឹងក្បាលជាមួយវីលៃតម្រូវដែលជាធម្មតាត្រូវបានរក្សាទុកតឹងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យជើងដែលត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរជាមួយនឹងការបន្តិចនៃការតស៊ូមួយ។ ជើងគឺមានពីរផ្នែកមួយ, ជាមួយនឹងផ្នែកខាងក្រោមមានសមត្ថភាពក្នុងការកែវពង្រីកដើម្បីលៃតម្រូវប្រវែងនៃជើងឱ្យសមនឹងដី ។ អាលុយមីញ៉ូឬដែក ភ្លាត់រអិលរួម បានជាមួយវីសការរឹតបន្តឹងដែលមាននៅខាងក្រោមនៃជើងខាងលើនេះទៅកាន់ផ្នែកខាងក្រោមនៅក្នុងកន្លែងនិងជួសជុលប្រវែង។ ខ្សែស្មាត្រូវបាន affixed ជាញឹកញាប់ទៅជើងកាមេរ៉ានេះដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យមានភាពងាយស្រួលនៃការដឹក ឧបករណ៍នៅលើតំបន់ដែលត្រូវបានស្ទង់មតិ។
ត្រៃផត: តារាវិទ្យា

តារាវិទ្យា 
នេះគឺតារាសាស្រ្តឈរជើងកាមេរ៉ាជើងជាបីរឹងមាំប្រើដើម្បីគាំទ្រដល់កែវយឺតឬកែវយឹត, ទោះបីជាពួកគេអាចត្រូវបានប្រើដើម្បីគាំទ្រដល់ម៉ាស៊ីនថតដែលបានភ្ជាប់ឬឧបករណ៍ចំបង។
ត្រៃផត: មន្ទីរពិសោធន៍

មន្ទីរពិសោធន៍ 
ជើងកាមេរ៉ាមន្ទីរពិសោធន៍គឺជាការចល័ត, ឧបករណ៍វេទិកាមួយជើងបីដែលជាធម្មតាត្រូវបានធ្វើឡើងដែលជាការដូចជាដែកទំងន់ស្រាល ដែកអ៊ីណុក និង អាលុយមីញ៉ូ ដូច្នេះវាអាចត្រូវបានផ្លាស់ទីងាយស្រួលនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។ ការប្រើប្រាស់ចម្បងគឺដើម្បីគាំទ្រឬកាន់ដកនិងកែវពិសោធន៍ក្នុងអំឡុងពេលពិសោធន៍។
កាមេរ៉ា
កាមេរ៉ាគឺជាឧបករណ៍អុបទិកសម្រាប់ថតឬការចាប់យករូបភាពដែលអាចត្រូវបានរក្សាទុកជាមូលដ្ឋានបានបញ្ជូនទៅទីតាំងមួយផ្សេងទៀត, ឬទាំងពីរ។ រូបភាពនេះអាចជារូបថតនៅតែបុគ្គលឬលំដាប់នៃរូបភាពដែលជាខ្សែភាពយន្ដវីដេអូឬ។ កាមេរ៉ានេះគឺជាឧបករណ៍អារម្មណ៍ពីចម្ងាយដូចដែលវាដឹងមុខវិជ្ជាដោយគ្មានការទំនាក់ទំនងរាងកាយ។ កាមេរ៉ាពាក្យនេះបានមកពីការអប់ស្កូកាមេរ៉ាដែលមានន័យថា "បន្ទប់ងងឹត" និងគឺជាឈ្មោះឡាតាំងនៃឧបករណ៍ដើមសម្រាប់បញ្ចាំងរូបភាពពីការពិតខាងក្រៅមួយទៅលើផ្ទៃផ្ទះល្វែងមួយ។ កាមេរ៉ារូបថតសម័យទំនើបវិវត្តពីការអប់ស្កូកាមេរ៉ា។ ការប្រព្រឹត្តទៅនៃកាមេរ៉ានេះគឺស្រដៀងទៅនឹងការប្រព្រឹត្តទៅនៃភ្នែករបស់មនុស្ស
ត្រៃផត: កាមេរ៉ា

កាមេរ៉ា
កាមេរ៉ាគឺជាឧបករណ៍អុបទិកសម្រាប់ថតឬការចាប់យករូបភាពដែលអាចត្រូវបានរក្សាទុកជាមូលដ្ឋានបានបញ្ជូនទៅទីតាំងមួយផ្សេងទៀត, ឬទាំងពីរ។ រូបភាពនេះអាចជារូបថតនៅតែបុគ្គលឬលំដាប់នៃរូបភាពដែលជាខ្សែភាពយន្ដវីដេអូឬ។ កាមេរ៉ានេះគឺជាឧបករណ៍អារម្មណ៍ពីចម្ងាយដូចដែលវាដឹងមុខវិជ្ជាដោយគ្មានការទំនាក់ទំនងរាងកាយ។ កាមេរ៉ាពាក្យនេះបានមកពីការអប់ស្កូកាមេរ៉ាដែលមានន័យថា "បន្ទប់ងងឹត" និងគឺជាឈ្មោះឡាតាំងនៃឧបករណ៍ដើមសម្រាប់បញ្ចាំងរូបភាពពីការពិតខាងក្រៅមួយទៅលើផ្ទៃផ្ទះល្វែងមួយ។ កាមេរ៉ារូបថតសម័យទំនើបវិវត្តពីការអប់ស្កូកាមេរ៉ា។ ការប្រព្រឹត្តទៅនៃកាមេរ៉ានេះគឺស្រដៀងទៅនឹងការប្រព្រឹត្តទៅនៃភ្នែករបស់មនុស្ស
ត្រៃផត: ហ្វាន់សិន​កាមេរ៉ា

ហ្វាន់សិន​កាមេរ៉ា
កាមេរ៉ាមួយដែលអាចធ្វើការជាមួយពន្លឺនៃវិសាលគមដែលអាចមើលឃើញឬជាមួយផ្នែកផ្សេងទៀតនៃវិសាលគមអេឡិចត្រូបាន។ [1] កាមេរ៉ានៅតែជាឧបករណ៍អុបទិរូបភាពដែលបានបង្កើតតែមួយនៃវត្ថុមួយឬកន្លែងកើតហេតុនិងការកត់ត្រាវានៅលើឧបករអេឡិចត្រូនិឬខ្សែភាពយន្តរូបថត។ កាមេរ៉ាទាំងអស់ប្រើការរចនាមូលដ្ឋានដូចគ្នា: ពន្លឺចូលទៅក្នុងប្រអប់ដែលបានរុំព័ទ្ធតាមរយៈកញ្ចក់ចំណុច / កញ្ចក់ប៉ោងនិងរូបភាពមួយដែលត្រូវបានកត់ត្រាទុកនៅលើឧបករណ៍ផ្ទុកពន្លឺអក្សរតូចធំ (សំខាន់គឺការផ្លាស់ប្តូរដែក halide) ។ យន្តការល្បឿនការគ្រប់គ្រងរយៈពេលដែលថាពន្លឺអាចចូលកាមេរ៉ា។ [2] កាមេរ៉ារូបថតភាគច្រើនមានមុខងារដែលអនុញ្ញាតឱ្យមនុស្សដើម្បីមើលកន្លែងកើតហេតុដែលត្រូវបានកត់ត្រាទុក, អនុញ្ញាតឱ្យសម្រាប់ជាផ្នែកមួយដែលអ្នកចង់បានមួយនៃកន្លែងកើតហេតុដើម្បីឱ្យមាននៅក្នុងការផ្តោតអារម្មណ៍និងការប៉ះពាល់ដើម្បីត្រួតពិនិត្យការដូច្នេះវាមិនមែនជាភ្លឺពេកឬខ្សោយពេក។ [3] ការបង្ហាញមួយដែលជាញឹកញាប់ជាការបង្ហាញគ្រីស្តាល់រាវ (អេក្រង់ LCD), អនុញ្ញាតឱ្យអ្នកប្រើដើម្បីមើលកន្លែងកើតហេតុត្រូវបានគេថតនិងការកំណត់ដូចជាល្បឿនអាយអេសអូ, ការប៉ះពាល់, និងល្បឿន។ [4] [5]

ម៉ាស៊ីនថតឬម៉ាស៊ីនថតវីដេអូមួយបានធ្វើប្រតិបត្តិការស្រដៀងទៅនឹងមានកាមេរ៉ានៅតែ, លើកលែងតែវាកត់ត្រានូវរូបភាពនៃឋិតិវន្តក្នុងការទទួលបានជោគជ័យយ៉ាងឆាប់រហ័សជាទូទៅនៅក្នុងអត្រានៃ 24 ស៊ុមក្នុងមួយវិនាទី។ នៅពេលដែលរូបភាពត្រូវបានរួមបញ្ចូលគ្នានិងបានបង្ហាញនៅក្នុងលំដាប់, ការបំភាន់នៃចលនានេះត្រូវបានសម្រេច។ [6]
ត្រៃផត: មេកានិច

មេកានិច
ការចាប់យកម៉ាស៊ីនថតតាមបែបប្រពៃណីពន្លឺរូបថតលើចានឬភាពយន្តរូបថត។ វីដេអូនិងម៉ាស៊ីនថតឌីជីថលប្រើឧបករណ៍ចាប់សញ្ញាអេឡិចត្រូនិរូបភាព, ជាធម្មតាជាឧបករណ៍គួបផ្សំការចោទប្រកាន់ (CCD) ឬអង្គប្រមូលពន្លឺ CMOS ដើម្បីចាប់យករូបភាពដែលអាចត្រូវបានផ្ទេររក្សាទុកក្នុងកាតអង្គចងចាំមួយឬឧបករណ៍ផ្ទុកផ្សេងទៀតនៅក្នុងកាមេរ៉ាសម្រាប់ការចាក់សារថ្មីឬដំណើរការនៅពេលក្រោយ។

ម៉ាស៊ីនថតចាប់យករូបភាពជាច្រើនដែលមានលំដាប់ត្រូវបានគេស្គាល់នៅដូចជាម៉ាស៊ីនថតភាពយន្តឬជាម៉ាស៊ីនថតស្រពភាពយន្តនៅអឺរ៉ុប! អ្នកដែលបានរចនាឡើងសម្រាប់រូបភាពតែមួយគឺនៅតែជាកាមេរ៉ា។

ទោះជាយ៉ាងណាទាំងនេះត្រួតលើគ្នាដែលជាប្រភេទកាមេរ៉ានៅតែត្រូវបានប្រើជាញឹកញាប់ការផ្លាស់ប្តូររូបភាពក្នុងការចាប់យកបែបផែនពិសេសការងារនៅនិងកាមេរ៉ាទំនើបជាច្រើនអាចផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងឆាប់រហ័សរវាងរបៀបថតតែមានចលនា។
អត្ថបទដើមចម្បង: កញ្ចក់កាមេរ៉ានិងការរចនាកញ្ចក់រូបថត
ពន្លឺនៃកាមេរ៉ាមួយនេះចាប់យកពន្លឺពីប្រធានបទនេះនិងនាំមកនូវការផ្តោតអារម្មណ៍នៅលើវាដើម្បីឧបករណ៍ចាប់សញ្ញាមួយ។ ការរចនានិងផលិតនៃកញ្ចក់គឺសំខាន់ដើម្បីគុណភាពនៃរូបថតនេះត្រូវបានយក។ បដិវត្តន៍បច្ចេកវិទ្យានៅក្នុងការរចនាកាមេរ៉ានៅក្នុងសតវត្សរ៍ទី 19 បដិវត្តផលិតកញ្ចក់និងការរចនាកញ្ចក់អុបទិកជាមួយនឹងអត្ថប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់សម្រាប់ផលិតកញ្ចក់សម័យទំនើបនៅក្នុងជួរធំទូលាយមួយនៃឧបករណ៍អុបទិកពីការអានវ៉ែនតាដើម្បីមីក្រូទស្សន៍។ អ្នកត្រួសត្រាយរួមបញ្ចូល Zeiss និង Leitz ។

កញ្ចក់កាមេរ៉ាត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងជួរធំទូលាយមួយនៃប្រវែងប្រសព្វ។ ពួកគេរាប់ពីមុំខ្លាំងធំទូលាយនិងស្តង់ដា, កែវយឹតមធ្យម។ កញ្ចក់គ្នាគឺល្អបំផុតសមទៅនឹងប្រភេទជាក់លាក់នៃការថតរូប។ មុំធំទូលាយខ្លាំងអាចនឹងត្រូវបានពេញចិត្តសម្រាប់ការស្ថាបត្យកម្មដោយសារតែវាមានសមត្ថភាពក្នុងការចាប់យកនូវទិដ្ឋភាពធំទូលាយនៃអគារមួយនេះ។ កញ្ចក់ធម្មតា, ដោយសារតែវាជាញឹកញាប់មានជំរៅធំទូលាយមួយដែលត្រូវបានប្រើជាញឹកញាប់សម្រាប់តាមចិញ្ចើមផ្លូវនិងឯកសារថតរូប។ កែវយឹតនេះគឺជាការមានប្រយោជន៍សម្រាប់កីឡានិងសត្វព្រៃប៉ុន្តែវាជាការងាយនឹងកាមេរ៉ាញ័រ។ [41]
ត្រៃផត: ហ្វកខស

ហ្វកខស
ដោយសារតែលក្ខណៈសម្បត្តិអុបទិកនៃកញ្ចក់នៃរូបថត, តែវត្ថុក្នុងជួរដែលបានកំណត់មួយនៃចម្ងាយពីម៉ាស៊ីនថតនឹងត្រូវបានបង្កើតឡើងយ៉ាងច្បាស់។ ដំណើរការនៃការលៃតម្រូវជួរនេះត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរការផ្តោតអារម្មណ៍គេស្គាល់ថាជាកាមេរ៉ាមួយនេះ។ មានវិធីផ្សេងគ្នានៃការផ្តោតសំខាន់កាមេរ៉ាមួយត្រឹមត្រូវមាន។ កាមេរ៉ាសាមញ្ញបំផុតបានជួសជុលការផ្តោតអារម្មណ៍និងការប្រើប្រាស់ជំរៅនិងង្ងាយឆ្ងាយកញ្ចក់តូចមួយដើម្បីធានាថាអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលនៅក្នុងជួរជាក់លាក់នៃចម្ងាយពីកញ្ចក់, ជាធម្មតាប្រមាណ 3 ម៉ែត្រ (10 ហ្វីត) ទៅក្រុមហ៊ុន Infinity, គឺនៅក្នុងការផ្តោតអារម្មណ៍សមហេតុផល។ កាមេរ៉ាផ្តោតអារម្មណ៍ថេរគឺជាធម្មតាប្រភេទតំលៃថោកដូចជាប្រើតែមួយកាមេរ៉ា។ កាមេរ៉ានេះអាចមានជួរមួយដែលមានកម្រិតឬការផ្តោតសំខាន់ខ្នាតផ្តោតជាសំខាន់ដែលត្រូវបានចង្អុលបង្ហាញនៅលើរាងកាយកាមេរ៉ា។ អ្នកប្រើនឹងទាយឬគណនាចម្ងាយទៅកាន់ប្រធានបទនេះនិងលៃតម្រូវការផ្តោតអារម្មណ៍ទៅតាម។ នៅលើម៉ាស៊ីនថតមួយចំនួននេះគឺត្រូវបានចង្អុលបង្ហាញដោយនិមិត្តសញ្ញា (ក្បាលនិងស្មា; មនុស្សពីរនាក់ដែលក្រោកឈរ; ដើមឈើមួយលើភ្នំ) ។

កាមេរ៉ា rangefinder អនុញ្ញាតឱ្យចម្ងាយទៅវត្ថុដែលត្រូវបានវាស់ដោយមធ្យោបាយនៃអង្គភាព parallax គូនៅលើកំពូលនៃម៉ាស៊ីនថតដែលអនុញ្ញាតឱ្យការផ្តោតអារម្មណ៍ត្រូវបានកំណត់ជាមួយនឹងភាពត្រឹមត្រូវ។ កាមេរ៉ាន្របតិកមមតែមួយកែវអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកថតរូបដើម្បីកំណត់ការផ្តោតអារម្មណ៍និងការតែងនិពន្ធដោយប្រើកញ្ចក់ភ្នែកកញ្ចក់និងគោលដៅគម្រោងការផ្លាស់ប្តូរមួយលើកញ្ចក់ដីរូបភាពឬអេក្រង់ខ្នាតតូចព្រីសប្លាស្ទិច។ ភ្លោះ-Lens Reflex កាមេរ៉ាប្រើកែវថតគោលដៅនិងអង្គភាពកញ្ចក់មួយដែលផ្តោត (ជាធម្មតាដូចគ្នាទៅនឹងកញ្ចក់គោលដៅ។ ) នៅក្នុងរាងកាយស្របសម្រាប់សមាសភាពនិងការផ្តោត។ មើលកាមេរ៉ាប្រើប្រាស់អេក្រង់កញ្ចក់ដីមួយដែលត្រូវបានយកចេញនិងជំនួសដោយរូបថតឬមួយចានដែលមានអ្នកកាន់អាចប្រើឡើងវិញមុនពេលការប៉ះពាល់ភាពយន្តសន្លឹក។ ម៉ាស៊ីនថតទំនើបជាញឹកញាប់ការផ្តល់ជូននូវប្រព័ន្ធ autofocus ផ្តោតជាសំខាន់ដោយស្វ័យប្រវត្តិដោយកាមេរ៉ាភាពខុសគ្នានៃវិធីសាស្រ្តមួយ។ [42]

កាមេរ៉ាពិសោធន៍មួយចំនួនឧទាហរណ៍អារេចាប់យក Fourier ប្លង់ (PFCA), មិនតម្រូវឱ្យមានការផ្តោតទៅនឹងអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេយករូបភាព។ នៅក្នុងការថតរូបឌីជីថលធម្មតាកញ្ចក់ឬកញ្ចក់ផែនទីទាំងអស់នៃប្រភពពន្លឺពីចំណុចតែមួយនៃវត្ថុនៅក្នុងការផ្តោតអារម្មណ៍ទៅនឹងចំណុចតែមួយនៅយន្តហោះឧបករណ៍ចាប់សញ្ញា។ ដូច្នេះភីកសែលគ្នាទាក់ទងមួយដុំឯករាជ្យនៃអំពីកន្លែងកើតហេតុឆ្ងាយនេះ។ ផ្ទុយទៅវិញ PFCA មួយដែលមិនមានកញ្ចក់ឬកញ្ចក់ទេប៉ុន្តែភីកសែលគ្នាមានគូ idiosyncratic នៃការដឹងគុណប្រាក់ស្យុងលើវា, អនុញ្ញាតឱ្យភីកសែលគ្នាដើម្បីដូច្នោះពាក់ព័ន្ធមួយដុំឯករាជ្យនៃប្រព័ន្ធ (ជាពិសេសសមាសភាគមួយនៃការផ្លាស់ប្តូរ 2D Fourier) អំពី កន្លែងកើតហេតុឆ្ងាយ។ រួមជាមួយគ្នាព័តកន្លែងកើតហេតុពេញលេញត្រូវបានចាប់យកនិងរូបភាពអាចត្រូវបាន reconstructed ដោយការគណនា។

ម៉ាស៊ីនថតមួយចំនួនមានក្រោយការផ្តោត។ ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍ការផ្តោតមធ្យោបាយថតរូបជាលើកដំបូងហើយបន្ទាប់មកផ្តោតជាសំខាន់នៅពេលក្រោយនៅក្នុងកុំព្យូទ័រផ្ទាល់ខ្លួន។ កាមេរ៉ានេះប្រើកញ្ចក់តូចជាច្រើននៅលើឧបករណ៍ចាប់សញ្ញាដើម្បីចាប់យកពន្លឺមកពីគ្រប់មុំកាមេរ៉ានៃកន្លែងកើតហេតុមួយនិងត្រូវបានគេហៅថាបច្ចេកវិទ្យា plenoptics ។ រចនាកាមេរ៉ា plenoptic បច្ចុប្បន្នមាន 40.000 នាក់កញ្ចក់ធ្វើការជាមួយគ្នាដើម្បីចាប់យករូបភាពល្អប្រសើរបំផុតនោះទេ។ [43]

ការគ្រប់គ្រងការប៉ះពាល់ [កែប្រែប្រភព]
ទំហំនៃជំរៅនិងពន្លឺនៃកន្លែងកើតហេតុនេះគ្រប់គ្រងចំនួននៃពន្លឺដែលចូលកាមេរ៉ាក្នុងកំឡុងពេលនៃការពេលវេលាមួយ, និងល្បឿនគ្រប់គ្រងប្រវែងនៃការពេលវេលាដែលថាពន្លឺអ្នកនិពន្ធចំនួនទស្សនាផ្ទៃការថតនេះ។ ការប៉ះពាល់ដែលមានតំលៃស្មើអាចត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រើទំហំធំដោយមានជំរៅល្បឿនលឿននិងជំរៅតូចមួយដែលមានល្បឿនយឺត។