លីលាវតី ភាគ​ទី​ ២: ស្រ្តីផ្ទៃពោះចាស់

ស្រ្តីផ្ទៃពោះចាស់

ម្នាលលោកអ្នកមានអាយុ ! រូបភាពទាហានវ័យក្មេងវាយសំពងមនុស្សចាស់ដោយគ្មានផ្លូវតស៊ូដោយប្រើ​រំពាត់​ខ្សែតី សម្លឹងមើលទៅឃើញថាជារូបភាពគួរឲ្យវេទនាសង្វេគស្លុតចិត្តជាទីបំផុត រាល់ៗលើកដែលរំពាត់ខ្សែតី​ជ្រែកអាកាសមកប៉ះផ្ទប់នឹងផ្ទៃស្បែកដ៏ជ្រីវជ្រួញរបស់ប្រុសជរាលាន់ឮសូរផ្លាប់ ប្រជាជនអ្នកគន់មើលភ្ញាក់​កន្ត្រាក់ព្រើតបន្លឺសូរឧទានដោយស្ញើប​រញើបរញ័រ អ្នកខ្លះយកដៃខ្ទប់មុខយំខ្សឹកខ្សួល រូបភាពដែលដក់ជាប់ក្នុង​ចិត្ត​របស់ខ្ញុំព្រះករុណារហូតមកដល់ពេលនេះ គឺ  រូបភាពចៅប្រុសរបស់ប្រុសជរាយំរត់ទៅរកជីតារបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​ទាហានចាប់អូសទីណាត់ទីណែងចេញទៅ គេត្រដរតស៊ូទធាក់ក្រចៅខ្ញាំទាហានអ្នកចាប់យ៉ាងពេញកម្លាំង មាត់ក៏ស្រែកជេរប្រទេចដោយពាក្យគ្រោតគ្រាតផ្សេង ៗ ។
"ឈប់សិន ទាហាន ! " មេទាហាននិយាយឡើងដោយសម្លេងដាច់ខាត នៅពេលការវាយសំពងចាប់ផ្តើមទៅ​បាន​មួយស្របក់ នាយទាហានសម្លឹងមើលមុខប្រុសជរាដោយទឹកមុខទ្រមឹងទ្រមើយ ហើយក៏សួរឡើងបែបឡក​ឡឺយថា "យ៉ាងម៉េចដែរ តា ! ឈឺទេ? " 
ប្រុសជរាមិនបានឆ្លើយតបគេទេ នៅអង្គុយធ្មឹងក្នុងកិរិយាអាការស្ងប់ ប៉ុន្តែមានសញ្ញានៃរប៉ឹងរឹងមាំក្នុងកែវ​ភ្នែក​របស់គាត់ ផ្ទៃខ្នងរបស់គាត់ដេរដាសទៅដោយស្នាមរំពាត់ខ្សែតី មានលោហិតហូររហេញចេញជាទវែង នាយទាហានបែរទៅខាងប្រជាជនហើយស្រែកឡើងថា
"យើងសូមប្រកាសឲ្យពួកឧទាមជាពិសេសនន្ទិយៈកូនប្រុសរបស់តាចាស់ដឹងថា រាល់ៗលើកដែលឆ្មក់​ចូល​វាយ​​ទាហានរបស់យើង ឪពុករបស់គេនឹងទទួលបានទោសទណ្ឌបែបនេះ បើអ្នកទាំងឡាយអាណិតតា​ចាស់​នេះ​មិនចង់ឲ្យគាត់ឈឺខ្លួន ចូរប្រាប់ឲ្យបងប្អូនសាច់ញាតិរប​ស់អ្នកទាំងឡាយឈប់ធ្វើជាចោរព្រៃ ឲ្យចូលមក​ប្រគល់ខ្លួនដល់ទាហានភូមិន្ទដោយស្រួល ពុំនោះសោតទេ​ តាចាស់នេះនឹងរងការឈឺចាប់ ហ៏ ! ទាហានវាយ​សំពងទៀត"
គ្រាន់តែផុតពាក្យបញ្ជារបស់នាយទាហាន ទាហានកាន់ខ្សែតីក៏លើកខ្សែតីវាយវាត់ខ្នងប្រុសជរាយ៉ាងញាប់​ដៃ  ប្រុសជរារមួលខ្លួនមុខរញិវស្ញូញជ្រីវជ្រួញដោយការឈឺចាប់ពន់ប្រមាណ ប៉ុន្តែក៏មិននិយាយស្តីឬស្រែក​សម្តែង​ការឈឺចាប់ឬទទូចអង្វរសុំការុញ្ញចិត្តអាណិតអាសូរពីសត្រូវឡើយ នៅពេលដែលទាហានវាយសំពង​តទៅមួយស្របក់ទៀត ប្រុសជរាក៏ដល់នូវវិសញ្ញិភាពទ្រមកាយដួលចុះនឹងផ្ទៃដីសន្លប់បាត់ស្មារតីទៅ គ្រានោះ​ឯង អ្នកភូមិដែលនៅមើលជុំវិញក៏ក្រោកព្រូឡើង ស្រវារត់ទៅរកប្រុសជរា ប៉ុន្តែត្រូវទាហានកាន់ដាវដ៏មុតស្រាវ ដេញកៀងគរឲ្យទៅអង្គុយត្រង់កន្លែងដើមវិញ នៅខណៈនេះ បរិយាកាសឮរងំរណ្តំដោយសម្លេងយំថ្ងួចថ្ងូរគួរ ឲ្យវេទនាជាទីបំផុត ។
នាយទាហានបានបញ្ជាឲ្យទាហានឈប់វាយសំពង ហើយប្រកាសតទៅទៀតថា
"នេះជាទោសនៃការវាយឆ្មក់ទាហានភូមិន្ទ កុំភ្លេចថា បើនន្ទិយៈនៅតែរឹងទទឹងវាយឆ្មក់យើងទៀត ឪពុករបស់​គេនឹងត្រូវវាយសំពងបែបនេះ ឬត្រូវធ្វើទារុណកម្មខ្លាំងជាងនេះទៀត មិនចំពោះតែឪពុករបស់គេប៉ុណ្ណោះទេ សូម្បីតែភរិយារបស់គេនិងកូនរបស់គេក៏នឹងត្រូវដាក់ទោសទណ្ឌយ៉ាងធ្ងន់ដូចគ្នាដែរ សូមឲ្យអ្នកទាំងអស់​គ្នា​ចាំទុកឲ្យច្បាស់"
មួយស្របក់ធំកន្លងទៅ ព្រឹទ្ធាចារ្យកស្សបៈក៏ដឹងខ្លួនឡើង នាយទាហានងាកទៅរកគាត់ហើយនិយាយថា
"នែតា ! បើតាមិនចង់ឈឺខ្លួនទៀត សូមប្រាប់កូនប្រុសរបស់តាកុំឲ្យវាយឆ្មក់ពួកយើងទៀត យល់ទេ?"
  ប្រុសជរាបេះដូងពេជ្រសើចហាសយ៉ាងក្លាហានហើយនិយាយថា "ឱលោកអ្នកមានអំណាច ! កុំថាឡើយ​លោកវាយសំពងខ្ញុំឲ្យឈឺចាប់កាយ សូម្បីតែលោកសម្លាប់ខ្ញុំចោល ក៏ខ្ញុំមិនប្រាប់ឲ្យនន្ទិយៈកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ បញ្ឈប់ការតស៊ូជាដាច់ខាត ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំនឹងប្រាប់គេឲ្យតស៊ូបោសសម្អាតខ្មាំងសត្រូវរបស់ផែនដីឲ្យកាន់​តែខ្លាំងដៃឡើង លោកប្រហែលជាគិតថាខ្ញុំមុខជាខ្លាចញញើតចំពោះខ្សែតីរបស់លោកមិនខាន គ្មានផ្លូវទេ លោករាជបុរស ! ខ្ញុំមិនដែលនឹកខ្លាចញញើតបន្តិចឡើយ សូម្បីតែសេចក្តីស្លាប់ ក៏ខ្ញុំមិនខ្លាចដែរ នឹងបាច់​និយាយ​ថ្វី​ដល់ខ្សែតីប៉ប៉ុននេះ អញ្ជើញវាយខ្ញុំតាមសប្បាយចុះ"
ពាក្យសម្តីរបស់ប្រុសជរាធ្វើឲ្យនាយទាហានខឹងក្រេវក្រោធយ៉ាងខ្លាំង គេឈរសម្លឹងមើលប្រុសជរាដោយកែវ ភ្នែកយ៉ាងមុតស្រួច សង្រ្គឺតធ្មេញឡើងក្រើត ដៃជើងញ័រញាក់ទទ្រាក់ គេស្ទុះចូលទៅឆក់យកខ្សែតីពីទាហាន ហើយវាយវាត់ខ្នងប្រុសជរាយ៉ាងមួមៅក្តៅចិត្ត រហូតដល់ប្រុសជរាដួលសន្លប់ទៅម្តងទៀត សូម្បីដូច្នោះ​ក៏​នៅ​តែ​មិនឈប់វាយសំពង ភ្លាមនោះមានស្ត្រីជរាម្នាក់យំយែកទឹកភ្នែកហូររហេមរហាម ចេញទៅអង្គុយ​លុត​ជង្គង់​នៅក្បែរជើងនាយទាហាន ហើយនិយាយអង្វរថា
"ឱអ្នកមានអំណាច ! សូមទានមេត្តាប្រោសផងចុះ កុំធ្វើបាបមនុស្សចាស់តទៅទៀតអី ខ្ញុំសូមសន្យាថា ខ្ញុំនឹងព្យាយាមនិយាយអូសទាញឲ្យគាត់ប្រាប់នន្ទិយៈបញ្ឈប់ការតស៊ូជាមួយនឹងកងទ័ពភូមិន្ទ ខ្ញុំគិតថានឹងធ្វើ​បានសម្រេច ព្រោះគាត់ជាបងប្រុសរបស់ខ្ញុំ ហើយធ្លាប់ជឿស្តាប់ខ្ញុំរហូត សូមទានមេត្តាប្រោសផងចុះ" ។

ពាក្យទទូចអង្វររបស់ស្រ្តីជរាបានទទួលលទ្ធផល នាយទាហានបោះខ្សែតីចោលទៅក្បែរខាងខ្លួនប្រុសជរា លើកដៃឡើងជូតញើសនៅលើថ្ងាស ហើយនិយាយថា
"ល្អណាស់ យាយ ! សូមឲ្យយាយធ្វើ​តាមខសន្យានេះ បើនន្ទិយៈនៅតែឆ្មក់វាយប្រហារយើងទៀត យាយក៏នឹង​ទទួល​ទណ្ឌកម្មដែរ កុំភ្លេចណៈ" គេបានងាកទៅខាងប្រជាជនហើយស្រែកប្រកាសឡើងទាំងនៅដង្ហក់ថា
"អ្នកទាំងឡាយ ! បណ្តាអ្នកទាំងឡាយ បើអ្នកណាម្នាក់អាចចាប់ខ្លួននន្ទិយៈបាន ទោះចាប់ទាំងរស់ឬស្លាប់​ក៏​ដោយ ព្រះបាទអជាតសត្តុនឹងប្រទានរង្វាន់ជាប្រាក់ ១០០០ កហាបណៈភ្លាម ហើយបើអាចចាប់ខ្លួនទេវមិត្រជា​មេខ្លោងធំបានទោះចាប់ទាំងរស់ឬស្លាប់ក៏ដោយ នឹងទទួលបានរង្វាន់ ២០០០ កហាបណៈ សូមចាំឲ្យច្បាស់និង​ប្រកាសប្រាប់តៗគ្នាផង"
នៅទីបំផុត ទាហានក្រុមនោះក៏ចាកចេញទៅទិសខាងជើង នៅពេលដែលពួកទាហានចាកចេញទៅភ្លាម អ្នកភូមិ​ក៏រត់ព្រូចូលទៅរករាងកាយប្រុសជរាដែលដេកសន្លប់សន្លិនលង់ទ្រនេសនៅនឹងផ្ទៃដី អ្នកភូមិជាច្រើនជួយគ្នា​គ្រាហ៍កៀកអងរាងកាយដ៏ទ្រែមទ្រោមរដេមរដមរបស់គាត់ដាក់នៅលើភ្លៅ ស្រែករវ៉េសរវ៉ូសប្រាប់ឲ្យទៅយកទឹក និងថ្នាំសង្កូវមករក្សាព្យាបាល មើលទៅឃើញដូចជារូបភាពចលាចលជ្រួលច្របល់គួរឲ្យអាណោចអធ័មក្រៃ​លែង ខ្ញុំព្រះករុណាមិនអាចនឹងជួយអ្វីបានទេបានត្រឹមតែឈរមើលនិងផ្សាយមេត្តាចិត្ត នៅខណៈដែលអ្នកភូមិកំពុង​តែ​រវល់​រចល់នុះឯង ខ្ញុំព្រះករុណាក៏ធ្វើដំណើរចេញពីភូមិនោះតម្រង់ឆ្ពោះទៅទិសខាងកើត អាកាសធាតុក្នុងពេល​ព្រឹកនៅមិនសូវក្តៅរហាងប៉ុន្មានទេ សមគួរដល់ការធ្វើដំណើរ នៅពេលដើរកាត់វាល​ស្រែយូរអម្បាយក៏​មកដល់សំយាបព្រៃមួយដែលមានទឹកអណ្តូងក្បែរផ្លូវ ហើយមានក្មេងគង្វាលគោជាច្រើន​នាក់កំពុងតែអង្គុយនៅជុំវិញអណ្តូង ខ្ញុំព្រះករុណាបានឈាងចូលទៅអង្គុយសម្រាកក្រោមដើមឈើមួយដើម ដើម្បីបិណ្ឌ​បាតទឹកពីក្មេងគង្វាលគោឆាន់បំបាត់សម្រេក គ្រាន់តែខ្ញុំព្រះករុណាអង្គុយចុះភ្លាម ក្មេង ៣-៤ នាក់ ព្រូចូលមកសាកសួរខ្ញុំព្រះករុណាថាជាអុ្នកណា? មកពីណា? លុះដឹងថាខ្ញុំព្រះករុណាជាភិក្ខុមកពីក្រុងរាជគ្រឹះ ពួកគេក៏សម្តែងចំណាប់អារម្មណ៍ខ្លាំងឡើង ខ្ញុំព្រះករុណាក៏មិនដឹងថាហេតុអ្វីបានជាពួកគេកើតចំណាប់​អារម្មណ៍ចំពោះខ្ញុំព្រះករុណាខ្លាំងម្លេះ 
"លោកម្ចាស់មានដំណឹងល្អអ្វីខ្លះទេ? ទានម្ចាស់ ! "ក្មេងម្នាក់ដែលមានអាយុច្រើនជាងគេសួរ
សំណួររបស់គេធ្វើឲ្យខ្ញុំព្រះករុណាមិងមាំងជាខ្លាំង ហេតុអ្វីបានជាពួកគេមើលឃើញខ្ញុំព្រះករុណាជាអ្នកនាំ​សារពត៌មានអញ្ចឹងហ្ន ! 
"អត់មានដំណឹងល្អទេ មានតែដំណឹងអាក្រក់" ខ្ញុំព្រះករុណាឆ្លើយតាមត្រង់
ក្មេងម្នាក់ៗមានទឹកមុខស្រពោនចុះ ហើយសួរឡើងសឹងតែព្រមគ្នាថា
"ដំណឹងអាក្រក់អីទៅ? ទានម្ចាស់ !  "
"កាលពីយប់មិញ អាត្មាបានសិងសម្រាកយប់នៅឯភូមិរំលងវាលស្រែឯណោះ ក្នុងពេលយប់អធ្រាត្រស្ងាត់ ពួកទ័ពឧទាមបានសម្រុកវាយបុកបន្ទាយទាហានដែលបោះទីតាំងនៅសំយាបព្រៃក្បែរភូមិ សម្លាប់ទាហាន​ភូមិន្ទសឹងតែទាំងអស់ រួចរស់ទៅបានតែប៉ុន្មាននាក់ទេ..."
នៅខណៈដែលខ្ញុំព្រះករុណានិយាយមិនទាន់ចប់នុះឯង ក្មេងៗគង្វាលគោទាំងនោះក៏លោតកញ្ឆេងហ៊ោទ្រៀវ​សម្តែង​សេចក្តីត្រេកអរ "នេះឬ គឺ ដំណឹងអាក្រក់របស់លោកម្ចាស់? វាជាដំណឹងល្អបំផុតសម្រាប់ពួកយើង លោកម្ចាស់មិនដឹងទេឬ? លោកសមណៈ ! " 
សង្កេតមើលប្រតិកិរិយាដែលពួកគេសម្តែងចេញចំពោះដំណឹងនោះ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏ដឹងបានភ្លាមថា ក្មេង​គង្វាល​គោទាំងនេះសុទ្ធតែជាបក្សពួករបស់ទ័ពឧទាមទាំងអស់ នៅពេលដែលខ្ញុំព្រះករុណាតំណាល​ឲ្យពួក​គេស្តាប់អំពីការដែលទាហានភូមិន្ទវាយដំប្រុសជរាយ៉ាងឃោរឃៅ ក្មេងៗទាំងនោះសម្តែងកំហល់ក្រេវក្រោធ យ៉ាងប្រត្យក្ស ដើម្បីឈ្វេងយល់ការពិតបន្ថែមទៀតពីក្មេងគង្វាលគោ ខ្ញុំព្រះករុណាទើបសួរថា 
"ក្នុងព្រៃនេះមានចោរពួនសម្ងំនៅទេ?"
"មាន" ក្មេងម្នាក់ឆ្លើយ "ប៉ុន្តែលោកម្ចាស់មិនត្រូវខ្លាចញញើតទេ ព្រោះពួកចោរពុំបៀតបៀនសមណៈឡើយ ប៉ុន្តែពេលដើរកាត់ព្រៃ សូមលោកម្ចាស់ប្រុងប្រយ័ត្នបន្តិច កុំដើរចេញពីផ្លូវដើរជាដាច់ខាត ក្រែងលោទទួល​គ្រោះថ្នាក់ពីរណ្តៅកំបាំងដែលបង្កប់ពេញទៅដោយចម្រូង ​លោកម្ចាស់មានដំណឹងអីទៅប្រាប់ពួកចោរឬ?"
"មិនមានទេ "ខ្ញុំព្រះករុណាឆ្លើយ "អាត្មាមិនមែនជាបក្សពួករបស់ចោរឬរបស់អ្នកណាទេ អាត្មាជាមជ្ឈជន ត្រាច់ចរចារិកទៅជារឿយ ៗដោយឥតគោលដៅ គោលបំណងរបស់អាត្មា គឺ បដិបត្តិធម៌ និងបង្រៀនប្រៀន​ប្រដៅមនុស្សឲ្យតាំងនៅក្នុងសីលធម៌អំពើល្អ" ។

ក្មេងគង្វាលគោសម្លឹងមើលមុខគ្នាហាក់នឹងយល់ថាសម្តីរបស់ខ្ញុំព្រះករុណាជារឿងចម្លែកមិនធ្លាប់បានឮមកពីមុន "លោកម្ចាស់ជាសមណៈដំបូងដែលមិនមែនជាបក្សពួករបស់យើង" ក្មេងម្នាក់និយាយឡើងដោយអាការសម្តែង​កំហកបំណង និយាយហើយក៏ថយចេញទៅឆ្ងាយ ក្មេងៗដទៃទៀតក៏ក្រោកឡើងដើរតាមគេទៅ ពួកគេទៅឈរ ប្រឹក្សាជុំគ្នាមួយស្របក់ ចង្អុលដៃច្រងេងច្រងាងមកខាងខ្ញុំព្រះករុណា ហើយក៏ចេញដំណើរដើរទៅរកហ្វូងគោ​របស់គេ បណ្តោយឲ្យខ្ញុំព្រះករុណាស្ថិតនៅក្នុងសភាពស្ងប់ម្នាក់ឯងម្តងទៀត ហេតុការណ៍តូចតាចនៅគ្រានេះ​ធ្វើឲ្យខ្ញុំព្រះករុណាភ្នកនឹកដល់វសុទេពបរិព្វាជកទៀត ឃើញថា ការបន្លំខ្លួនជាអ្នកបួសកំពុងតែពេញនិយមយ៉ាង ទូលំទូលាយក្នុងក្រុមពួកឧទាម នៅថ្ងៃណាមួយ ទាហានភូមិន្ទរបស់ព្រះបាទអជាតសត្តុគង់នឹងចាប់ខ្លួនអ្នកបួស​ពិត​ទាំងឡាយមិនខាន ខ្ញុំព្រះករុណាអង្គុយគិតនៅក្រោមដើមឈើរហូតបាត់នឿយហត់ហើយក៏ចេញដំណើរ​ដើរ​ចូលព្រៃទៅ ។
ម្នាលលោកអ្នកមានអាយុ ! គ្រាន់តែផុតព្រៃ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏ទៅដល់វាលស្រែ ១ កន្លែងទៀត ហួសវាលស្រែទៅ មើលឃើញផ្ទះសម្បែងតាំងនៅលើទំនួលដីខ្ពស់ ខ្ញុំព្រះករុណាឈាងចូលមកសម្រាកក្រោមដើមឈើដើម្បីអង្គុយ​សម្រួលកាយ ខណៈនោះជាថ្ងៃបាក់រសៀលណាស់ទៅហើយ ហ្វូងក្មេងគង្វាលគោកំពុងតែកៀងគោត្រឡប់​ទៅ​ភូមិវិញ​ជាហ្វូងជាហ្វាយ ខ្ញុំព្រះករុណាអង្គុយសម្លឹងមើលហ្វូងគោនិងក្មេងក្មាងដោយចិត្តសប្បាយរីករាយ ព្រោះជារូបភាពនៃសុខសន្តិភាពគ្មានពិសពុល ជារូបភាពនៃទំនាក់ទំនងដ៏ស្និទ្ធស្នាលរវាងមនុស្សនិងសត្វតិរច្ឆាន សូម្បីតែមនុស្សនិងសត្វក៏អាចរស់នៅជាមួយគ្នាបានយ៉ាងសុខសាន្ត ចុះហេតុដូចម្តេចបានជាមនុស្ស​ដូចគ្នា​សោះមិនអាចរស់នៅជាមួយគ្នាបានយ៉ាងសុខសាន្តត្រាណ?   កាលបើគិតមកដល់ត្រង់នេះ មនោសញ្ចេតនាចំពោះតួនាទីរបស់ភិក្ខុអ្នកបង្រៀនមនុស្សឲ្យតាំងនៅក្នុងសុខសន្តិភាពបានវិលត្រឡប់ចូល​មក​កាន់ចិត្តរបស់ខ្ញុំព្រះករុណាម្តងទៀត រូបភាពទារុណកម្មឃោរឃៅដែលទាហានភូមិន្ទធ្វើចំពោះប្រុសជរា នៅដក់ប្រាកដច្បាស់ក្នុងចិត្តរបស់ខ្ញុំព្រះករុណា រូបភាពនោះធ្វើឲ្យខ្ញុំព្រះករុណាកើតចិត្តអាណិតអាសូរ​មនុស្សជាតិហើយចង់ជួយកម្ចាត់លុបបំបាត់អំពើឃោរឃៅផ្សេងៗឲ្យផុតរលត់ពីពិភពផែនដីនេះទៅ ប៉ុន្តែថា តើខ្ញុំព្រះករុណានឹងធ្វើបានឬ? កាលបើព្រះបរមសាស្តាទ្រង់មិនអាចនឹងធ្វើបានផង !
ម្នាលលោកអ្នកមានអាយុ ! នៅខណៈដែលខ្ញុំព្រះករុណាកំពុងតែអង្គុយគិតកាញ់គ្នាន់គ្នេរនុះឯង រូបភាពដ៏គួរ​ឲ្យរន្ធត់ចិត្តមួយទៀតក៏កើតឡើង មានទាហានប្រមាណជា ១០ នាក់កំពុងចាប់ស្រ្តីអ្នកភូមិ ៣ នាក់ទាញ​ទី​ណាត់ទីណែងចេញពីក្នុងព្រៃមក មើលទៅហាក់ដូចជាអ្នកទោសកំពុងត្រូវគេនាំខ្លួនទៅកាន់ទីត្រឡែងកែង
"កើតរឿងអ្វីឬ? ឧបាសក !  "ខ្ញុំព្រះករុណាហាមាត់សួរ នៅខណៈដែលទាហានដើរមកដល់ត្រង់ម្លប់ឈើដែល​ខ្ញុំព្រះករុណា​កំពុងតែជ្រក   មេទាហាននាំស្រ្តីអ្នកទោសទាំង ៣ នាក់ចូលមកអង្គុយជ្រកម្លប់ក្រោមដើមឈើ ទាំងឆ្លើយថា "លោកសមណៈ​ ! ពួកគាត់ទាំង ៣ នាក់នេះនាំយកអាហារទៅឲ្យពួកឧទាមក្នុងព្រៃ ដោយយក​កញ្ចប់អាហារមកចងផ្អោបត្រង់ដំបារពោះ យកក្រណាត់ឃ្លុំជិត ធ្វើហាក់ដូចជាថាកំពុងតែ​មានផ្ទៃពោះ​ចាស់ រាល់ៗថ្ងៃរសៀល តែងនាំគ្នាចូលទៅក្នុងព្រៃ ធ្វើ​ដូចជាទៅរកឧស យើងសង្ស័យមកយូរហើយ នៅថ្ងៃ​នេះ ទើប​តាមដានទៅសង្កេតមើល ប្រាកដឃើញថា ពួកគាត់ ទាំង ៣ នាក់នេះបាននាំយកកញ្ចប់អាហារ​ចេញពី​ដំបារពោះទៅលាក់ទុកត្រង់កន្លែងណាត់មត់ជាមួយនឹងពួកឧទាម យកស្លឹកឈើស្ងួតវេចក្រណាត់ចងភ្ជាប់​ដំបារពោះហើយក៏យកឧសទូលលើក្បាលដើរត្រឡប់មកផ្ទះវិញ នៅទីបំផុត យើងក៏ចាប់បានដូចដែល​លោក​ម្ចាស់ឃើញនេះឯង" 
"តើពួកគាត់ទាំង ៣ នាក់នឹងបានទទួលទោសទណ្ឌដូចម្តេចខ្លះ? ឧបាសក ! " ខ្ញុំព្រះករុណាសួរដោយ​សេចក្តី​ព្រួយបារម្ភចំពោះជោគវាសនារបស់ស្រ្តីទាំង ៣ នាក់នោះ
"តាមច្បាប់របស់យើង អ្នកទាំង ៣ នឹងត្រូវទទួលទោសប្រហារជីវិត លោកសមណៈ ! យើងនាំគាត់ចូលទៅ​ក្នុងភូមិ ប្រជុំអ្នកភូមិទាំងអស់ឲ្យមកមើលជាមេរៀនថា បើជួយពួកឧទាម នឹងទទួលបានផលតស្នងបែបណា រួចហើយក៏ចាត់ការប្រហារជីវិតចោល"
​គ្រាន់តែទាហាននិយាយចប់ បណ្តាស្រ្តី ៣ នាក់ ស្រ្តីម្នាក់ក៏ស្រែកជំទាលឡើងយ៉ាងផុតសម្លេង ហើយក៏ត្រដរ​តស៊ូដើម្បីឲ្យរួចផុតពីចំណាប់របស់ទាហាន ប៉ុន្តែមិនបានផលទេ នាងត្រដេត្រដរនិងស្រែក ជំទាលយ៉ាងវក់​វល់​រហូតដល់ខ្សោះកម្លាំងហើយក៏ឈប់ទៅឯង ខ្ញុំព្រះករុណាបានព្យាយាមស្នើសុំនាយ​ទាហានឲ្យ​បន្ធូរបន្ថយ​ទោសដល់ស្រ្តីទាំង ៣ នាក់ យ៉ាងអស់ពីសមត្ថភាព ប៉ុន្តែនៅតែមិនបានផល នៅទីបំផុត អ្នកទោសទាំង ៣ ក៏ត្រូវទាហាននាំខ្លួនបណ្តើរចូលទៅកាន់ភូមិដើម្បីប្រឈមមុខនឹងជតាកម្មដ៏គួរ​ឲ្យ​ស្រយុត​ស្រយងនោះតទៅ ។