navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
សម្ព័ន្ធអ្នកសរសេរ

សម្ព័ន្ធ​ការសរសេរ​ (Writing Alliance) គឺជា​សមាគម​មួយ​ដែល​​ អតីត​និស្សិត​ចំនួន​១០រូប​​បាន​បង្កើតឡើងនៅ​ខែ​មករា​ឆ្នាំ​២០១១។ សមាគមនេះ​មាន​មាន​គោល​ដៅ​ជម្រុញ​យុវជន​ខ្មែរ​ឱ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍ និង​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ទៅ​លើ​ការ​សរសេរ។ សមាគមធ្លាប់​​បាន​​សហការ ជាមួយ​ដៃ​គូជាច្រើន ជាទូទៅ​ក្នុង​មុខ​ងារ​ជា​អ្នក​ផ្សព្វផ្សាយ។ នៅ​ចុង​ខែ​កុម្ភៈ​ឆ្នាំ​២០១៤ សម្ព័ន្ធ​ការ​សរសេរបាន​ចូល​រួម​ក្នុង​កម្មវិធី​ពិពណ៌សៀវភៅ នៅសាល​សន្និសីទ​ចតុមុខ។ ក្នុង​ចំណោម​សៀវភៅ​ដែល​សមាគម​ដាក់​លក់​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ មាន​សៀវភៅ​បួន​ក្បាល លោក​សុខ ចាន់ផល​ជាអ្នកនិពន្ធ។
សម្ព័ន្ធអ្នកសរសេរ: កំណើត​សមាគម

កំណើត​សមាគម
កំណើត​​សមាគម​ សម្ព័ន្ធ​ការសរសេរ
សមាគមសម្ព័ន្ធ​ការសរសេរ កើត​ឡើង​ពី​និស្សិត​ដប់រូប ក្នុង​ចំណោម​និស្សិត​២០០រូប​ដែល​ សាកលវិទ្យាល័យ​កម្ពុជាបាន​ជ្រើស​រើស​។ កាលនោះ សាកវិទ្យាល័យ​កម្ពុជា​បាន​ប្រកាស​ជ្រើស​រើស​និស្សិត​ ក្នុង​គោល​បំណងដើម្បី​ជួយ​ដល់​ដំណើរ​ការងារ​មួយ​ចំនួន​របស់សាកលវិទ្យាល័យ។ ក្រោយ​មក ចំនួន​ស្សិត​ក៏ចេះ​តែ​ថយចុះទៅៗ។ ពេល​ដែល​នៅ​សល់​និស្សិត​ប្រហែល​៣០រូប សាលាបាន​បើក​វគ្គ​បណ្ដុះបណ្ដាល​មួយ​ដែល​មាន​រយៈពេល ២ខែ។ វគ្គបណ្ដុះបណ្ដាល​នេះមានបួន​មេរៀន ហើយបង្ហាត់​និស្សិត​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ដែល​នៅ​សល់​៣០រូប ​ឱ្យ​ចេះ​សរសេរអត្ថបទ​បែប​សារពត៌មាន។

ក្រោយ​មក​ទៀត ចំនួន​និស្សិត​ក្នុង​ក្រុម​ថយ​មក​នៅ​ត្រឹមដប់រូប។ និស្សិត​ដប់រូប​នេះ ជាអ្នក​សរសេរ​ព្រឹត្តិបត្រ​ប្រចាំ​សាកលវិទ្យាល័យ​កម្ពុជា។ នៅ​ខែមករា​ឆ្នាំ​២០១១ និស្សិត​ទាំង​ដប់​រូបបាន​ព្រមព្រៀង​គ្នា​បង្កើត​សមាគម​មួយ។ សមាគម​នោះគឺ​សម្ព័ន្ធ​ការ​សរសេរ​នេះ​ឯង។

មួយ​ឆ្នាំ​ដំបូង​នៃ​សមាគម
កាល​បង្កើត​នៅ​ខែមករា​ឆ្នាំ​២០១១ សមាគមសម្ព័ន្ធ​អ្នក​សរសេរមាន​លក្ខណៈ​ឯករាជ្យ​រួច​មក​ហើយ។ សមាគមទទួល​នៅ​ទទួល​ធ្វើ​កិច្ច​ការឱ្យ​សាកលវិទ្យាល័យ​កម្ពុជា​បន្ត​ទៀត។ កិច្ចការ​សំខាន់​ពីរ​ដែល​សមាគម​ធ្វើ​នៅ​ពេល​នោះគឹសរសេរ​អត្ថបទនិងធ្វើ​កិច្ច​សម្ភាស។ ក្នុង​ការ​សរសេរ​អត្ថបទ សមាជិក​តែង​សហការគ្នា​សរសេរ ហើយ​ប្រធាន​សមាគម​នៅ​ពេល​នោះ​ជា​អ្នក​កែសម្រួល។ អស់​រយៈពេល​ជិត​មួយ​ឆ្នាំ សមាគម​ដំណើរ​ការរបៀប​នេះ​។ ប្រហែល​ជា​ខែ​ធ្នូឆ្នាំ​២០១១ សមាជិក​ជាច្រើន​ រួម​ទាំង​ប្រធាន​សមាគមផង ដល់​ឆ្នាំ​បញ្ចបហើយក្រុម​អ្នក​ទាំង​ដប់ ស្របពេលដែលអ្នកគ្រូដែលជួយជ្រោមជ្រែងបានឈប់ធ្វើការនៅសាកលវិទ្យាល័យ​កម្ពុជា​ ពេលនោះសមាគមក៏​រំសាយមួយ​រយៈ។

កំណើត​សមាគមបច្ចុប្បន្ន
ប្រហែលជាខែមេសាឆ្នាំ២០១២ សមាជិក​បួនរូបបាន​ត្រឡប់​មកជួបគ្នាវិញ។ លោក​សុខ ឡាក់​ជា​សមាជិក​ម្នាក់​ក្នុង​នោះ។ ប្រមួល​គ្នា​បាន​ប្រហែលដប់នាក់ ក្រុម​នេះ​រក្សា​ឈ្មោះ​ជា​សមាគម​សម្ព័ន្ធ​ការសរសេរដដែល ហើយក្នុង​រយៈពេល​បួន​ខែ​ដំបូង(ពីមេសា​ដល់​សីហា) សមាជិកទាំង​អស់​ព្រមព្រៀងពេល​គ្នាដើម្បី​ជួប​ប្រជុំធ្វើ​កិច្ច​ការ​ពីរយ៉ាង។ កិច្ច​ការទី​មួយគឺ​ចាប់​ផ្ដើម​ផ្លាស់ប្ដូរ​យោបល់​គ្នា​សរសេរ​អត្ថបទ។ កិច្ច​ការទីពីរគឺ​ពួក​គេ​រៀប​ចំ​បង្កើត​រចនាសម្ព័ន្ធ និង កំណត់​ទស្សនវិស័យនិង​គោលការណ៍នៃ​សមាគម។ សមាគម​ក៏បាន​ព្យាយាម​ស្វែង​រក​កន្លែង​ផ្សព្វផ្សាយ​ស្នាដៃ​សំនេរ​របស់​ខ្លួន។ នា​ខែ​សីហាឆ្នាំ២០១២ សមាគម​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​គេហទំព័រ writingalliance.net។​
សម្ព័ន្ធអ្នកសរសេរ: កំណើត​​សមាគម​ សម្ព័ន្ធ​ការសរសេរ

កំណើត​​សមាគម​ សម្ព័ន្ធ​ការសរសេរ
សមាគមសម្ព័ន្ធ​ការសរសេរ កើត​ឡើង​ពី​និស្សិត​ដប់រូប ក្នុង​ចំណោម​និស្សិត​២០០រូប​ដែល​ សាកលវិទ្យាល័យ​កម្ពុជាបាន​ជ្រើស​រើស​។ កាលនោះ សាកវិទ្យាល័យ​កម្ពុជា​បាន​ប្រកាស​ជ្រើស​រើស​និស្សិត​ ក្នុង​គោល​បំណងដើម្បី​ជួយ​ដល់​ដំណើរ​ការងារ​មួយ​ចំនួន​របស់សាកលវិទ្យាល័យ។ ក្រោយ​មក ចំនួន​ស្សិត​ក៏ចេះ​តែ​ថយចុះទៅៗ។ ពេល​ដែល​នៅ​សល់​និស្សិត​ប្រហែល​៣០រូប សាលាបាន​បើក​វគ្គ​បណ្ដុះបណ្ដាល​មួយ​ដែល​មាន​រយៈពេល ២ខែ។ វគ្គបណ្ដុះបណ្ដាល​នេះមានបួន​មេរៀន ហើយបង្ហាត់​និស្សិត​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ដែល​នៅ​សល់​៣០រូប ​ឱ្យ​ចេះ​សរសេរអត្ថបទ​បែប​សារពត៌មាន។

ក្រោយ​មក​ទៀត ចំនួន​និស្សិត​ក្នុង​ក្រុម​ថយ​មក​នៅ​ត្រឹមដប់រូប។ និស្សិត​ដប់រូប​នេះ ជាអ្នក​សរសេរ​ព្រឹត្តិបត្រ​ប្រចាំ​សាកលវិទ្យាល័យ​កម្ពុជា។ នៅ​ខែមករា​ឆ្នាំ​២០១១ និស្សិត​ទាំង​ដប់​រូបបាន​ព្រមព្រៀង​គ្នា​បង្កើត​សមាគម​មួយ។ សមាគម​នោះគឺ​សម្ព័ន្ធ​ការ​សរសេរ​នេះ​ឯង។
សម្ព័ន្ធអ្នកសរសេរ: មួយ​ឆ្នាំ​ដំបូង​នៃ​សមាគម

មួយ​ឆ្នាំ​ដំបូង​នៃ​សមាគម
កាល​បង្កើត​នៅ​ខែមករា​ឆ្នាំ​២០១១ សមាគមសម្ព័ន្ធ​អ្នក​សរសេរមាន​លក្ខណៈ​ឯករាជ្យ​រួច​មក​ហើយ។ សមាគមទទួល​នៅ​ទទួល​ធ្វើ​កិច្ច​ការឱ្យ​សាកលវិទ្យាល័យ​កម្ពុជា​បន្ត​ទៀត។ កិច្ចការ​សំខាន់​ពីរ​ដែល​សមាគម​ធ្វើ​នៅ​ពេល​នោះគឹសរសេរ​អត្ថបទនិងធ្វើ​កិច្ច​សម្ភាស។ ក្នុង​ការ​សរសេរ​អត្ថបទ សមាជិក​តែង​សហការគ្នា​សរសេរ ហើយ​ប្រធាន​សមាគម​នៅ​ពេល​នោះ​ជា​អ្នក​កែសម្រួល។ អស់​រយៈពេល​ជិត​មួយ​ឆ្នាំ សមាគម​ដំណើរ​ការរបៀប​នេះ​។ ប្រហែល​ជា​ខែ​ធ្នូឆ្នាំ​២០១១ សមាជិក​ជាច្រើន​ រួម​ទាំង​ប្រធាន​សមាគមផង ដល់​ឆ្នាំ​បញ្ចបហើយក្រុម​អ្នក​ទាំង​ដប់ ស្របពេលដែលអ្នកគ្រូដែលជួយជ្រោមជ្រែងបានឈប់ធ្វើការនៅសាកលវិទ្យាល័យ​កម្ពុជា​ ពេលនោះសមាគមក៏​រំសាយមួយ​រយៈ។
សម្ព័ន្ធអ្នកសរសេរ: កំណើត​សមាគមបច្ចុប្បន្ន

កំណើត​សមាគមបច្ចុប្បន្ន
ប្រហែលជាខែមេសាឆ្នាំ២០១២ សមាជិក​បួនរូបបាន​ត្រឡប់​មកជួបគ្នាវិញ។ លោក​សុខ ឡាក់​ជា​សមាជិក​ម្នាក់​ក្នុង​នោះ។ ប្រមួល​គ្នា​បាន​ប្រហែលដប់នាក់ ក្រុម​នេះ​រក្សា​ឈ្មោះ​ជា​សមាគម​សម្ព័ន្ធ​ការសរសេរដដែល ហើយក្នុង​រយៈពេល​បួន​ខែ​ដំបូង(ពីមេសា​ដល់​សីហា) សមាជិកទាំង​អស់​ព្រមព្រៀងពេល​គ្នាដើម្បី​ជួប​ប្រជុំធ្វើ​កិច្ច​ការ​ពីរយ៉ាង។ កិច្ច​ការទី​មួយគឺ​ចាប់​ផ្ដើម​ផ្លាស់ប្ដូរ​យោបល់​គ្នា​សរសេរ​អត្ថបទ។ កិច្ច​ការទីពីរគឺ​ពួក​គេ​រៀប​ចំ​បង្កើត​រចនាសម្ព័ន្ធ និង កំណត់​ទស្សនវិស័យនិង​គោលការណ៍នៃ​សមាគម។ សមាគម​ក៏បាន​ព្យាយាម​ស្វែង​រក​កន្លែង​ផ្សព្វផ្សាយ​ស្នាដៃ​សំនេរ​របស់​ខ្លួន។ នា​ខែ​សីហាឆ្នាំ២០១២ សមាគម​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​គេហទំព័រ writingalliance.net។​
សម្ព័ន្ធអ្នកសរសេរ: សកម្មភាព

សកម្មភាព
 តាំង​ពី​ខែ​មករា​ឆ្នាំ​២០១១ រហូត​ដល់​ខែ​ធ្នូ​​ឆ្នាំ​២០១១ សម្ព័ន្ធ​អ្នកសរសេរ​ តែង​បាន​អត្ថបទ​ប្រហែល​​ 70 អត្ថបទ។​
 នៅ​ខែ​កញ្ញា​ឆ្នាំ​២០១២ សមាគម​សម្ព័ន្ធ​អ្នក​សរសេរ បាន​សហការ​ជាមួយ​នឹង​ ក្រុម​និស្សិតរៀបចំគគ្រោ​ងឈ្មោះ I Like To Move It ដែលមានប្រធានបទ ​Run and Save Wildlife ដែលមានអ្នកចូលរួមប្រហែល៥០០នាក់។ ក្នុង​កម្មវិធីនេះ សម្ព័ន្ធ​ការសរសេរ ​ទទួល​បន្ទុក​ការងារ​ក្នុង​ក្រុម​ផ្សព្វផ្សាយ​និង​សារពត៌មាន។ គម្រោង​នេះ​បញ្ចប់​នៅ​ខែវិច្ឆិកា​២០១២។
 នៅ​ខែ​មករា​ឆ្នាំ​២០១៣ សមាគម​សហការជាមួយ​នឹង​AIESEC ក្នុង​គម្រោងមួយ​ឈ្មោះ​ថា Plant More Tree។ គម្រោង​នេះ​មាន​រយៈពេល​៦ខែ គិត​ពី​ ខែ​មករា ដល់​ខែ មិថុនា ហើយ​មាន​សកម្មភាព​ដូចជា ដាំ​ដើមឈើ និង រៀបចំសិក្ខាសិលា។ ទន្ទឹងនឹងនេះ  សម្ព័ន្ធ​អ្នកសរសេរ​ ក៏បានរៀបចំប្រកួត​ថតរូប(ក្រោម​ប្រធានបទ Environment in Your View) រួចហើយសហការណ៍ជាមួយAIESEC រៀបចំសិក្ខាសាលា​មួយ​ឈ្មោះ Doing Business with Green Mindset។
សម្ភាសន៍

ការសំម្ភាសន៍ គឺជាការសន្ទនារវាងមនុស្សចាប់ពីពីរនាក់ឡើងទៅ(ការធ្វើសម្ភាសន៍ និង អ្នកធ្វើសម្ភាសន៍) នៅពេលអ្នកធ្វើ សម្ភាសន៍ ជាមួយនិង សួរសំនួរដែលអាចទទួលបានពត៌មានពី
ការសម្ភាសន៍។
thumb|right|200px|ការសម្ភាសន៍។

១.របៀប ដែលសំរាប់ ការសម្ភាសន៍ នៃលក្ខណៈស្រាវជ្រាវ
២.ច្រើនទ្រង់ទ្រាយរបស់ការសម្ភាសន៍លក្ខណៈស្រាវជ្រាវ
៣.វាយអង្គុលិលេខ អំពី សម្ភាសន៍
៣.១.ការងារ - រាការណ៍
៣.២.ផ្សេងៗ
៤.ដំណាក់កាល របស់ការស្វែងរកសម្ភាសន៍
៥.ការបើពុម្ពផ្សាយ
៦.ការសម្ភាសន៍ល្បីល្បាញ
៧.យល់ដែរ
៨.សំអាង
របៀប ដែលសំរាប់ សម្ភាសន៍ នៃលក្ខណៈស្រាវជ្រាវ
“អត្ថន័យ” សម្ភាសន៍ស្វែងរកល្ខណៈស្រាវជ្រាវ ទៅពិពណ៌នា និងគ្មានន័យ គោលរឿងសំខាន់ក្នុង ជីវិតលោកនៃរឿង។
កិច្ចការសំខាន់ក្នុងកំពុងសម្ភាសន៍ គឺដោយយល់មានន័យ អំពីអ្នកដែលបានសម្ភាសន៍ចង់និយាយ។ (Kvale,1996)
សម្ភាសន៍: ទ្រង់ទ្រាយនៃការស្រាយជ្រាយលក្ខណៈការសំភាសន៏

ទ្រង់ទ្រាយនៃការស្រាយជ្រាយលក្ខណៈការសំភាសន៏
 ការសំភាសន៏គឺបានបំពេញដោយសំអាងទៅលើអ្នកសំភាសន៏នៅអ្វីដែលអ្នកត្រូវគេសំភាសន៏និយាយ 
 ការសំភាសន៏គឺInterviews are a far more personal form of research than questionnaires.

ក្នុងការសំភាសន៏ដោយផ្ទាល់ អ្នកសំភាសន៏ធ្វើការដោយផ្ទាល់ជាមួយអ្នកដែលត្រូវគេសំភាសន៏

 មិនដូចជាមួយការពិនិត្យមើលសំបុត្រទេ អ្នកសំភាសន៏អាចធ្វើការអង្កេតរឺសួរសំនួរទៅតាមសំនួរ។
 ការសំភាសន៏គឺមានភាពធម្មតា ងាយស្រូលសំរាប់អ្នកដែលត្រូវគេសំភាសន៏ ជាពិសេសប្រសិនបើវាជាមតិរឺចំនាប់អារម្មណ៏
 ការសំភាសន៏គឺពេលវេលាសំរាប់គិត ហើយពួកគេកែច្នៃយ៉ាងល្អិតល្អន់
 អ្នកសំភាសន៏គឺបានគតិតគ្រប់ផ្នែកនៃប្រវែងឧបករណ៏ហើយអ្នកសំភាសន៏បានហ្វឹកហាត់យ៉ាងប្រសើពីរបៀបឆ្លើយទៅនឹងព្រឹត្តិការណ៏អនិមិត្ត

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ទំនាក់ទំនងសង្គម
សម្ភោរ

thumb|សំភោរ
ស្គរសម្ភោរនេះស្គរមួយប្រភេទ ដែលមានមុខងារពីរអង្គុយទះដោយបាតដៃ ឬម្រាមដៃ។ ស្គរនេះប្រើប្រាស់បានតែក្នុងវង់ភ្លេងពិណពាទ្យមួយគត់ ហើយមានរបៀបទះតែបីបែបគឺបែបជើងស្គរមួយជាន់ ពីជាន់ និងបីជាន់។ ស្គរនេះសំខាន់ជាងគេបំផុតក្នុងចំណោមឧបករណ៍ទាំងឡាយក្នុងវង់ភ្លេងពិណពាទ្យ មុនគេប្រគុំភ្លេងពិណពាទ្យម្តងៗ គេតែងតែធ្វើពិធីសក្ការៈបូជាអុចទៀបធុកនៅនឹងស្គរសម្ភោរ ដែលតំណាងឱ្យឧបករណ៍ទាំងអស់នៅក្នុងវង់ភ្លេងពិណពាទ្យ។ ស្គរសម្ភោររបស់ខ្មែរមានអាយុកាលរាប់ពាន់ឆ្នាំមកហើយ គឺមានតាំងពីមុនខ្មែរយកស្គរនេះ មកឆ្លាក់នឹងជញ្ជាំងប្រាសាទបុរាណទៅទៀតក្នុងសតវត្សរ៍ទី៩ទៅទៀត។ អ្នកស្រីបណ្ឌិត ពៅ សាវរស ដែលបានធ្វើបឋកថាកាលពីខែកុម្ភៈឆ្នាំ១៩៩៤ នៅសកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទវិចិត្រសិល្បៈបានមានប្រសាសន៍ថា តាមសិលាចារឹកខ្មែរចេះធ្វើគ្រឿងឧបករណ៍ភ្លេងតាំងពីសតវត្សរ៍ទី៦គឺចេះធ្វើ ពិណ ចាបុី និងស្គរគ្រប់ប្រភេទ។ តាមការសន្និដ្ឋានស្គរសម្ភោរនេះមានមុនសតវត្សរ៍ទី៦ទៅទៀត ពីព្រោះជាស្គរ ដែលស្ថិតនៅក្នុងវង់ភ្លេងពិណពាទ្យជាវង់ភ្លេងបម្រើឱ្យព្រហ្មញ្ញសាសនា ដែលបាននាំចូលមកស្រុកខ្មែរដោយជនជាតិក្លឹង្គតាំងពីសតវត្សរ៍ទី១នៃគ្រឹស្តសករាជរបាំព្រះរាជទ្រព្យ សីហា ឆ្នាំ២០០៥។
សម្របសម្រួលល្វែងម៉ោងសកល

រូបភាពតូច| តំបន់ពេលវេលាបច្ចុប្បន្ន
សម្របសម្រួលម៉ោងសកល ឬ UTC គឺជាស្តង់ដារពេលវេលាចម្បងដែលពិភពលោកគ្រប់គ្រងនាឡិកា និងពេលវេលា។ វាគឺក្នុងរយៈពេលប្រហែលមួយវិនាទីនៃពេលវេលាពន្លឺព្រះអាទិត្យជាមធ្យម (ដូចជា UT1 ) នៅរយៈបណ្តោយ ០° (នៅ IERS ឯកសារយោងខ្សែបណ្តាយ ជាម៉ោងបឋមដែលប្រើបច្ចុប្បន្ន) ហើយមិនត្រូវបានកែតម្រូវសម្រាប់ពេលវេលាសន្សំពន្លឺថ្ងៃទេ។ វា​គឺ​ជា​អ្នក​ស្នង​តំណែង​ពីពេលវេលាមធ្យមហ្គ្រេននិដ្យ៍ (GMT) យ៉ាង​មាន​ប្រសិទ្ធភាព។
សម្រែកនៃដុលោរ៉េស៏

thumb|right|250px|រូបចម្លាក់របស់លោក មីហ្គេល អ៊ីដាលហ្គោ អ៊ី កុស្ទីយ៉ា (Miguel Hidalgo y Costilla) នៅមុខព្រះវិហារនៅទីក្រុង ដុលោរ៉េស៏ អ៊ីដាលហ្គោ (Dolores Hidalgo), រដ្ឋ ហ្គ័រណាហ៊័រទោ (Guanajuato)

សម្រែកនៃដុលោរ៉េស៏ ក៏ត្រូវបានស្គាល់ថា សម្រែកនៃឯករាជ្យ ត្រូវបានបន្លឺនៅស្រុកតូច ដុលោរ៉េស៏ អ៊ីដាលហ្គោ ជិតទីរួមរដ្ឋហ្គ័រណាហ៊័រទោ ថ្ងៃ១៦ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៨១០ ដោយលោក មីហ្គេល អ៊ីដាលហ្គោ អ៊ី កុស្ទីយ៉ា (Miguel Hidalgo y Costilla) លោក​អាចារ្យ​កាតូលិកម្នាក់។ វាគឺជាព្រឹត្តិការណ៍ដែលតំណាងដើមរបស់សង្គ្រាមឯករាជ្យម៉ិចស៊ិក។
តាំងពីខែតុលាឆ្នាំ១៨២៥ ថ្ងៃខែនេះត្រូវចាត់ទុកជា បុណ្យ​ឯករាជ្យ​ជាតិ​របស់សហរដ្ឋម៉ិចស៊ិក។
សម្រែកបក្សីបក់គឹង

{| cellspacing="0" cellpadding="0" width=100% style="border:2px solid #00FF00; padding:0px;"
|-
| colspan="2" style="background:#00EE21; text-align:center; padding:2px; border-bottom:1px #00FF00 solid;" |
កំណាព្យប្រស្នា សម្រែកបក្សីបក់គឹង (បទ ពាក្យ៨) 
|-
| valign="top" style="padding:8px 8px 0px 8px; background:#F5FAFF;" | 
កំណាព្យប្រស្នា សម្រែកបក្សីបក់គឹង (បទ ពាក្យ៨) 
ព្រឹក្សព្រៃទ្រនំសម្បូរសប្បាយ បក្សីទាំងឡាយស្រែកច្រៀងខ្ញាវខ្ញា

តែគួរអភព្វសែនអនិច្ចា ស្ទើរក្ស័យជីវ៉ាបក្សីបក់គឹង។
 

កូនចៅនៅតូចមិនទាន់ដុះស្លាប តោហាមាត់ស្ងាបនាគធ្វើមិនដឹង

ឥន្រ្ទីក្រញាំហនុមានប្រឹង បណ្ដេញបក់គឹងចាកចោលសម្បែង។

 
បក់គឹងខំស្រែកស្រក់ទឹកនេត្រា ខ្ទរអាកាសាក្រោមកំដៅហែង

សង្ឃឹមគុជសីចេញមកសម្ដែង ដោះរឿងចំបែងវាសនាបក់គឹង។
និពន្ធដោយ សុខគឹមហេង០១​ មិនា ២០១១

Category:កំណាព្យ
សម្លកកូរ

សម្លកកូរ គឺជាសម្លបែបប្រពៃណីរបស់កម្ពុជា។ សម្លនេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ជា​មុខ​ម្ហូប​មួយចំណោមសម្លផ្សេងៗទៀត​របស់​ជាតិខ្មែរ​ផង​ដែរ។  

ខុសពីមុខម្ហូបខ្មែរផ្សេងទៀត ម្ហូបនេះអាចធ្វើជាម្ហូបមួយចានបាន ព្រោះវាជាអាហារដែលមានតុល្យភាពល្អដោយខ្លួនឯង។ អ្នកខ្លះពេញនិយមចូលចិត្តសម្លកកូរដែលជាម្ហូបមានឱជារសជាតិឆ្ងាញ់ពិសា ។ សម្លកកូរមានគ្រឿងផ្សំច្រើនបន្តិចតែសុទ្ធតែជាបន្លែធម្មជាតិ និងប្រើរយៈពេលយូរបន្តិចក្នុងការចម្អិនម្ហូបបែបនេះ។ សម្លកកូរជាអាហារបែបធម្មជាតិភាគច្រើនផ្តល់នូវអត្ថប្រយោជន៍ដល់សុខភាពបានល្អប្រសើរនៅពេលបរិភោគអាហារនេះ។
សម្លម្ជូរ

សម្លម្ជូរ គឺជា​ពាក្យខ្មែរសំដៅទៅលើមុខម្ហូបខ្មែរមួយប្រភេទដែលប្រជាជននិយមចូលចិត្តជាសម្លប្រពៃណីមួយរបស់ខ្មែរសម្រាប់​ប្រភេទសម្លមានឱជារស​ជូរ ។

រសជាតិ​ជូរ​របស់សម្លបាន​មក​ពី​ការ​ប្រើអម្ពិល  សម្លម្ជូរខ្មែរមានច្រើនប្រភេទដូចជា៖

  
   
   
      ។
សម្លម្ជូរគ្រឿងត្រីសណ្ដាយ: គ្រឿងផ្សំ

គ្រឿងផ្សំ
ត្រី ១គីឡូក្រាម
គល់ស្លឹកគ្រៃ ៤គល់
ម្ទេសប្លោកក្រៀម ៣ផ្លែ
ល្មៀត ១ដុំតូចល្មម
សម្បកក្រូចសើច ១ចំណិត ឬស្លឹកក្រូចសើច ៣
សន្លឹកអំបិល កន្លះស្លាបព្រាបាយ
ក្រសាំង ៤ផ្លែ (តាមផ្លែតូច ឬធំ)
ប្រហុក ៣០ក្រាម
ម្ទេសប្លោកស្រស់ ២ផ្លែ
ទឹកត្រី ១ស្លាបព្រាបាយ
ខ្ទឹមស ១ដុំ
ប៊ីចេង ១ស្លាបព្រាកាផែ
ស្ករត្នោត កន្លះស្លាបព្រាបាយ
រំដេង ១ដុំតូចល្មម ។
សម្លម្ជូរគ្រឿងត្រីសណ្ដាយ: វិធីធ្វើ

វិធីធ្វើ
ធ្វើត្រីឲ្យស្អាត លាងទឹកកោសឲ្យជ្រះអំបិល ទុកឲ្យស្រស់ទឹក រួចកាត់ជាកង់ធំល្មម។
គល់ស្លឹកគ្រៃ រំដេង ម្ទេសក្រៀម សម្បកក្រូចសើច ខ្ទឹមស អំបិល បុកបញ្ចូលគ្នាឲ្យម៉ដ្ឋ។ ឆ្កៀលក្រសាំងដាក់ក្នុងចាន។ ប្រហុកចិញ្ច្រាំឲ្យម៉ដ្ឋ។ ម្ទេសប្លោកហាន់ជាចំណិតតូចៗ។
យកឆ្នាំងលាងទឹកឲ្យស្អាត ដាក់ត្រី គ្រឿង ប្រហុក ក្រសាំង ស្ករ ប៊ីចេង ទឹកបន្តិចលាយច្របល់ចូលគ្នាឲ្យសព្វ។ ដាក់ទុកឲ្យពុះប្រហែល ៥នាទី លើករលាក់ឲ្យសព្វប្រយ័ត្នកុំឲ្យបែកសាច់ត្រី ចាក់ទឹកថែម(១លីត) ទុកឲ្យពុះឆ្អិនសាច់ត្រី បង់ស្លឹកក្រូចសើច ភ្លក់ឲ្យល្មមតាមចំណូលចិត្ត បង់ម្ទេសប្លោកលើកដាក់ចុះជាការស្រេច៕
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:មុខម្ហូបខ្មែរ
សម្លៀកបំពាក់ខ្មែរប្រចាំសប្ដាហ៍

ថ្ងៃ  ពណ៌សំពត់តំណាងថ្ងៃ  លេខកូដពណ៌  ឈ្មោះពណ៌ជាអក្សរអង់គ្លេសថ្ងៃអាទិត្យពណ៌ក្រហម#FF0000Redថ្ងៃច័ន្ទពណ៌លឿងទុំ#FF7F00Orange ថ្ងៃអង្គារពណ៌ស្វាយ#800080Purpleថ្ងៃពុធពណ៌ស៊ីលៀប#8080000Oliveថ្ងៃព្រហស្បត្តិ៍ពណ៌បៃតង#008000Greenថ្ងៃសុក្រពណ៌ខៀវ#0000A0Blueថ្ងៃសៅរ៍ពណ៌ត្នោត#964B00Brown
សម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីខ្មែរ

សម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីខ្មែរ (អង់គ្លេស: Khmer Traditional Costumes) គឺជាសម្លៀកបំពាក់ ដែលបង្ហាញពីអត្តៈសញ្ញាណជាតិខ្មែរ នាគ្រប់សម័យកាល ពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់ ។ សំលៀកបំពាក់ប្រពៃណីខ្មែរដែលផ្ដោតទៅលើ ម៉ូដសម្លៀកបំពាក់ដែលបែងចែកទៅលើ វណ្ណៈ នៃការស្លៀកពាក់ទៅតាមក្រិតក្រមក្នុងកម្មវិធីផ្សេងៗដូចជា ៖ សំលៀកបំពាក់មង្គលការ សំលៀកបំពាក់ទៅវត្តអារ៉ាម សំលៀកបំពាក់ទៅពិធីបុណ្យសព និង សំលៀកបំពាក់រាំរបាំ ផ្សេងៗដែលប្រើប្រាសទៅតាមពេលវេលា និងកម្មវិធីច្បាស់លាស់ ។
សម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីខ្មែរ: ប្រវត្តិនៃសម្លៀកបំពាក់ខ្មែរ

ប្រវត្តិនៃសម្លៀកបំពាក់ខ្មែរ 
thumb|កីតម្បាញខ្មែរបុរាណ 
thumb|រូបភាពក្រុមស្ត្រីខ្មែរចោមពុង នាស.វទី២០
សំលៀកបំពាក់ខ្មែរ ដែលវិវត្តន៍ទៅតាមការប្រែប្រួលនៃសម័យកាល ដោយផ្ដើមពីក្រណាត់សូត្រ ដែលត្បាញពីសូត្រដង្កូវនាង ជាមួយនិងការជ្រលក់ពណ៌ធម្មជាតិ ដែលប្រើប្រាសពី ឬសឈើ និង ស្លឹករុក្ខជាតិផ្សេងៗ ។ សម្លៀកបំពាក់ខ្មែរមានច្រើនរចនាបថ និង ច្រើនទម្រង់ដែលបែងចែកទៅតាមរស់និយមក្នុងសម័យកាលនិមួយៗ ដែលចែកប្រភេទនៃក្រណាត់សូត្រខ្មែរជាច្រើនប្រភេទដូចជា៖ ក្រណាត់ហូល ក្រណាត់ផាមួង ក្រណាត់សឹង ក្រណាត់ព្រែ ដែលមានការរចនាប្លែកៗពីគ្នា ។  យោងតាមកំណត់ត្រារាជទូតចិន របស់រាជវង្សយ័ន្ត គឺលោក ចូវតាក្វាន់ (អង់គ្លេស: Zhou Daguan) ដែលមកដល់ចក្រភពខ្មែរ នាសម័យអង្គរ ឆ្នាំ១២៩៦ នៃគ.ស បានសរសេរក្នុងកំណត់ហេតុរបស់លោកថា ស្ត្រីខ្មែរវ័យកណ្ដាលនាសម័យអង្គរ ច្រើនបួងសក់ប្រើក្រណាត់ចងពឹងនៅលើដើមទ្រូង និងបញ្ចេញផ្ចិត ចំណែកឯស្ត្រីវ័យចំណាស់ច្រើនចោមពុង នៅពេលដែលពួកគេចេញដំណើរទៅណាមកណា ពួកគេបន្ថែមផ្ទាំងក្រណាត់ធំមួយមកពាត់រំខ្លួនដល់ត្រឹមស្មា រីឯបុរសច្រើនព្រលែងខ្លួនទទេ ដែលស្លៀកតែសំពត់ចងក្បិនប៉ុនណោះ ។  ISBN 1628401729
សម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីខ្មែរ: ក្រណាត់ហូល

ក្រណាត់ហូល 
thumb|ក្រណាត់ហូលខ្មែរ
ក្រណាត់ហូល (អង់គ្លេស: Hol Silk Fabric) គឺជាក្រណាត់ដែលត្បាញពីសូត្រដង្កូវនាង ដែលប្រើពណ៌ធម្មជាតិ ត្បាញបញ្ចូលគ្នាបង្កើតជា រូបភាពផ្សេងៗ នៅលើផ្ទាំងក្រណាត់ហូល ដែលមានភាពរលើបរលោងស្រស់ស្អាត ប្រកបទៅដោយភាពប្រណិត ដែលកាត់ចេញជា អាវ ឬ សំពត់ស្លៀក ដែលមានតម្លៃថ្លៃ យោងតាមកំណត់ត្រារាជទូតចិន របស់រាជវង្សយ័ន្ត គឺលោក ចូវតាក្វាន់ (អង់គ្លេស: Zhou Daguan) ដែលមកដល់ចក្រភពខ្មែរ នាសម័យអង្គរ ឆ្នាំ១២៩៦ នៃគ.ស បានសរសេរក្នុងកំណត់ហេតុរបស់លោកថា ការស្លៀកពាក់របស់ប្រជាជននាសម័យអង្គរ បានប្រើប្រាសការតម្បាញក្រណាត់សូត្រ ដែលមានតម្លៃថ្លៃ និយមប្រើប្រាសលើអ្នកមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ ។
សម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីខ្មែរ: ក្រណាត់ផាមួង

ក្រណាត់ផាមួង 
thumb|ក្រណាត់ផាមួង
ក្រណាត់ផាមួង (អង់គ្លេស: Phamuong Silk Fabric) គឺជាក្រណាត់មួយប្រភេទត្បាញពី សរសៃសូត្រដង្កូវនាងដែលប្រើប្រាសពណ៌តិច មានផ្ទៃលាតតែមួយពណ៌ មានក្បាច់ភ្ញី នៅជាយក្រណាត់ សម្រាប់កាត់ចេញជា សំពត់ស្លៀក ឬ យកមក ចងជា សំពត់ក្បិន ។  Chea Narin, Jā Ṇārin (2003) Seams of Change: Clothing and the Care of the Self in Late 19th and 20th Century Cambodia
សយបុប្ផា

ព្រះនាងសយបុប្ផាជាព្រះមហេសីរបស់ព្រះបាទគោត្តមអមរទេវរាជ ហើយទ្រង់ក៏ត្រូវជាបុត្រីនៃស្ដេចលាវព្រះនាម ស្រីសតនាគនហុត តាមពិតឈ្មោះស្ដេចអង្គនេះគឺជាឈ្មោះនគរលានជាងទៅវិញទេ ដែលស្ថិតនៅហ្លួងព្រះបាំង។ 
ព្រះនាងបានរៀបអភិសេចនឹងដំបងគ្រញូងក្រោយពីស្ដេចអង្គនេះបានធ្លាក់រាជសម្បត្តិ។ ​ក្នុង​ខែ​ភទ្របទ​ ​ឆ្នាំវក​ ​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​បាន​ទៅ​ដល់​ស្រុក​លាវ។​ ​កាលនោះ​ ​នគរ​ចម្ប៉ាសក្ដិ​ត្រូវ​ហ្វូង​ដំរី​ចេញ​មក​រាតត្បាត​ ​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជានុរាស្ដ្រ​រង​ទុក្ខវេទនា​ ​និង​វិនាស​ហិច​ហោច​អស់​ជា​ច្រើន។​ ​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​បាន​ចេញ​ទៅ​ជួយ​យក​អាសា​ស្ដេច​លាវ​កំចាត់​អស់​ហ្វូង​ដំរី។ ​ដូច្នេះ​ហើយ​ ​ដើម្បី​តបស្នង​សងគុណ​ផង​ ​ហើយ​ជា​ពិសេស​ដោយ​ភ័យ​ព្រួយបារម្ភ​ ​ខ្លាច​កំលាំង​អំណាច​តេជៈបារមី​ផង​ ​ទើប​បានជា​ស្ដេច​លាវ​ព្រះ​ស្រីសតនាគនហុត ​លើក​កូនក្រមុំ​ព្រះ​នាម​សយបុប្ផា​ថ្វាយ​ទៅ​ដំបងគ្រញូង ឬ​ព្រះ​បាទ​គោត្តម​អមរទេវរាជ​ ​ទុក​ធ្វើ​ជាមហេសី។​ ​តែ​ស្ដេច​លាវ​នឹកគិត​ក្នុង​ខ្លួន​តែ​ម្នាក់ឯង​ថា​ ​«ដំបងគ្រញូង​នេះ​ខ្លាំងពូកែ​ណាស់​ ​ហើយ​អាច​ក្បត់​ដណ្ដើម​យក​រាជ្យ​យើង​មិន​ខាន។​ ​ដូច្នេះ​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ដូច​ម្ដេច​ ​កំចាត់ឲ្យ​បាន​មុន​ជា​ដាច់ខាត។»​ ​ស្ដេច​លាវ​ក៏​អង្វរ​កូនស្រី​ឲ្យ​ប្រើ​ល្បិច​កិច្ចកល​ស៊ើបសួរ​ប្ដី​ថា​ ​«តើ​ដូច​ម្ដេច​បានជា​គេ​មិន​អាច​សំលាប់​បាន​? ហើយ​បើ​ចង់​សំលាញ់​វិញ​ ​គេ​ត្រូវ​ប្រើ​មធ្យោបាយ​ដូច​ម្ដេច​ដែរ ?» កាលណា​បានដឹង​គ្រប់​សេចក្ដី​ហើយ​ ​នាង​ត្រូវ​មក​ប្រាប់​ឪពុក​វិញ​ជា​បន្ទាន់។​
លុះ ​ទៅ​ដោយ​ការ​លួងលោម​របស់​ប្រពន្ធ​ ​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​រៀបរាប់​អស់រឿង​អាថ៌​កំបាំង​ ​ដែល​មាន​ជាប់​ទាក់ទង​ទៅ​នឹង​អាយុជីវិត​របស់​ខ្លួន។​ ​នាង​សយបុប្ផា​ក៏​យក​ដំណឹង​នេះ​ ​ទៅ​ប្រាប់​ព្រះ​បិតា​តាម​ដំណើរ។​ ​បានដឹង​ដូច​បំណង​ ​ស្ដេច​លាវ​មិន​បង្អង់​យូរ​ឡើយ​ ​ក៏​ចាត់ចែង​រៀបចំ​ឲ្យធ្វើ​គ្រឿងយន្ដ​ដាក់​ក្នុង​បង្គន់​ ​សំរាប់សំលាប់​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង។​ ​ថ្ងៃមួយ​នៅ​ពេល​ដើរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​បង្គន់​ ​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​ដើរទៅ​ទាក់​ជើង​នឹង​ខ្សែ​ ​ជា​ហេតុ​ធ្វើ​ឲ្យ​គន្លឹះ​គ្រឿងយន្ដ​បាញ់​ស្ន​ចំ​ចូល​រន្ធ​គូទ​ ​ដែល​ជា​កន្លែង​ដួង​កែវ​ជីវិត។​ ​ដំបងគ្រញូង​មិន​ស្លាប់​ភ្លាម​នៅ​នឹង​កន្លែង​ទេ។​ ​គ្រានោះ​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​ ​ឬ​ព្រះបាទ​គោត្ដម​អមរ​ទេវរាជ​ ​នឹកឃើញ​យស់​ច្បាស់​ណាស់​ ​អំពី​បុព្វហេតុ​ដែល​នាំ​បណ្ដាល​ឲ្យ​អស់​ជីវិត​ ​ព្រះ​អង្គ​បាន​មាន​បន្ទូល​ ​បន្លឺ​ពោល​ថា​ ​«មិន​គួរ​ណា​យើង​មក​បរាជ័យ​ចាញ់បោក​ដោយសារ​សម្ផស្ស​ស្ដ្រី​សោះ!»

ដោយ ​មាន​របួស​ជាទំងន់​ ​ស្ដេច​ដំបងគ្រញូង​ក៏​ចាក​ចេញពី​ស្រុក​លាវ​ ​ហើយ​ត្រលប់​ទៅ​ស្លាប់​ឯ​ស្រុកភូមិ​កំណើត​ខ្លួន​វិញ​គឺ​នៅ​ស្រុក​សួនមង្ឃុត។​ ​នេះ​បើ​តាម​ពង្សាវតារ​វត្ដ​ទឹកវិល។​ ​ពង្សាវតារ​ដដែល​បាន​បញ្ជាក់​បន្ដ​ទៅ​ទៀត​ថា​ ​ព្រះ​នាង​សយបុប្ផា​ ​ដែល​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​វិប្បដិសារៈ​ ​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​តាម​ព្រះ​ស្វាមី​ ​ហើយ​នៅ​បម្រើ​កំដរ​ប្រណិប័តន៍​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​ស្លាប់។ ​ព្រះ​នាង​បាន​រៀបចំ​ធ្វើ​ពិធី​បូជា​តាមទំនៀមទំលាប់​ប្រពៃណី​ ​ហើយ​បាន​យក​អដ្ឋិធាតុ​តំកល់​ទុក​ក្នុង​ចេតិយ​នៅ​ស្រុកចម្ប៉ាសក្ដិ។​
សរណង្ករ

សរណង្ករ គឺជាព្រះពុទ្ធទីបីក្នុងចំណោមព្រះពុទ្ធទាំងម្ភៃប្រាំពីរអង្គ ដែលមុន ព្រះពុទ្ធគោត្តម ជាប្រវត្តិសាស្ត្រនៅក្នុងប្រពៃណីមួយចំនួន។  ព្រះអង្គក៏ជាព្រះពុទ្ធទី ៣ នៃ កល្បនិងជាបុព្វបុរសរបស់ព្រះពុទ្ធ ទីបំករ ។
សរណង្ករ: ជីវប្រវត្តិ

ជីវប្រវត្តិ 
គាត់កើតនៅ វិបុល ។ មាតាបិតារបស់ព្រះអង្គគឺស្តេចសុមង្គល និងម្ចាស់ក្សត្រី យសវទី ។ កាល​ទ្រង់​ពេញ​វ័យ ទ្រង់​ឡើង​សោយ​រាជ្យ ហើយ​សោយរាជ្យ​បាន​៧០០០​ឆ្នាំ ។

កាល​សោយ​រាជ្យ​ដោយ​សន្តិវិធី ទ្រង់​ទត​ឃើញ ​ទិដ្ឋភាព​ទាំង​៤ ដែល​បង្កើត​ដោយ ​ទេវៈ ។ លុះ​ព្រះ​បុត្រា​ប្រសូត​ហើយ ទ្រង់​ក៏​សម្រេច​ចិត្ត​ចាក​ចេញ​ពី​ប្រាសាទ​ទៅ​ជា​បព្វជិត ។ គាត់​បាន​ធ្វើ ​ពិធី​បួស ​អស់​មួយ​ខែ។ ព្រះអង្គ​បាន​ត្រាស់​ដឹង​នៅ​ក្រោម​ដើម​ពោធិ៍ ឈ្មោះ Dolichandrone spathacea ។

ដោយបានរំដោះសត្វជាច្រើនរួចមក សរណង្ករបានចូល បរិនិព្វាន ក្នុងអាយុ 90,000 ឆ្នាំ។
សរសើរព្រះបារមី

សរសើរព្រះបារមី( ថៃ : สรรเสริญพระบารมี ) គឺជាចម្រៀងរបស់ ព្រះមហាក្សត្រថៃ ។ គឺជា ​ភ្លេងជាតិ​របស់​សៀម​ដោយការពិតមុន​ឆ្នាំ ១៩៣២។ ដកស្រង់ចេញពីសារព័ត៌មានវីគីភីឌាភាសាអង់គ្លេស
សរសើរព្រះបារមី: ទំនុកច្រៀង

ទំនុកច្រៀង 
ភាសាថៃតួរ៉ូម៉ាំងបកប្រែជាភាសាអង់គ្លេសข้าวรพุทธเจ้า
เอามโนและศิระกราน
นบพระภูมิบาล บุญดิเรก
เอกบรมจักริน
พระสยามินทร์ พระยศยิ่งยง
เย็นศิระเพราะพระบริบาล
ผลพระคุณ ธ รักษา
ปวงประชาเป็นสุขศานต์
ขอบันดาล
ธ ประสงค์ใด จงสฤษดิ์ดัง
หวังวรหฤทัย ดุจถวายชัย ชโยKha wora phuttha chao 
Ao mano lae sira kran
Nop phra phumi ban bunya direk
Ek boromma chakkrin 
Phra sayamin
Phra yotsa ying yong
Yen sira phro phra bori ban
Phon phra khun tha raksa
Puang pracha pen sukkha san
Kho bandan
Tha prasong dai chong sarit dang
Wang wara haruethai
Dut cha thawai chai chayoWe, servants of His great Majesty,
prostrate our heart and head,
to pay respect to the ruler, whose merits are boundless,
our glorious sovereign,
the greatest of Siam,
with great and lasting honor,
(We are) secure and peaceful because of your royal rule,
the result of royal protection
(are) people in happiness and in peace,
May it be that
whatever you will, be done
according to the hopes of your great heart
as we wish (you) victory, hurrah!
• បកប្រែជាភាសាខ្មែរ 

យើង​ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​បម្រើ​របស់​ព្រះ​មហាក្សត្រ

ឱនក្បាល និងបេះដូងរបស់យើង

គោរព​ដល់​អ្នក​គ្រប់គ្រង​ដែល​គុណសម្បត្តិ​គ្មាន​ព្រំដែន

អធិបតេយ្យភាពដ៏រុងរឿងរបស់យើង

អស្ចារ្យ​បំផុត​នៃ​ប្រទេស​សៀម

ដោយកិត្តិយសដ៏អស្ចារ្យ និងយូរអង្វែង

(យើង) មានសុវត្ថភាព និងសន្តិភាព ដោយសារការគ្រប់គ្រងរបស់ស្តេច

លទ្ធផលនៃការការពាររាជវង្ស

(គឺ) មនុស្សនៅក្នុងសុភមង្គលនិងសន្តិភាព,

សូមឱ្យវាក្លាយជានោះ។

អ្វីដែលអ្នកចង់ធ្វើ

តាមក្តីសង្ឃឹមនៃបេះដូងដ៏អស្ចារ្យរបស់អ្នក។

ដូចដែលយើងប្រាថ្នា (អ្នក) ជ័យជំនះ, ហ៊ឺរ៉ា!
សរស្វតី (ចេនឡា)

ព្រះនាងសរស្វតី បើតាមសិលាចារឹកត្រូវជាបុត្រព្រះបាទស្រីពាលាទិត្យ ដែលបានសោយរាជនៅឯអនិន្ទិតបុរ តាមរយៈព្រះមាតារបស់ព្រះអង្គ។ ​ម៉្យាងទៀត ប្រភពសិលាចារឹកក៏បានឲ្យដឹងទៀតថា ព្រះនាង សរស្វតី បានរៀបអភិសេកជាមួយព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ឈ្មោះ វិស្វរូប ហើយក្នុងចំណោមព្រះរាជបុត្រដែលប្រសូត្រពីគូស្វាមីភរិយានេះ គេឃើញមានព្រះបាទន្ឫបតេន្ទ្រវម៌្មទី១ ដែលត្រូវជាព្រះបិតារបស់ព្រះបាទបុស្ករាក្ស។
សរស្វតីវីណា

សរស្វតីវីណា( ពិណឥណ្ឌា )250pxសរស្វតីវីណាប្រភេទ ពិណឥណ្ឌាអត្ថន័យ  វីណារបស់ព្រះនាងសរស្វតីប្រភេទ String instrumentOther namesSaraswati guitarClassification	 stringMore articles or information  រុទ្រៈវីណាវីចិត្រាវីណាចិត្រាវីណា 

សរស្វតីវីណា ( ,  ) គឺ ពិណឥណ្ឌានិងសាស្ត្រាវុធក្នុងដៃរបស់ព្រះនាងសរស្វតី៕៚
សរិដ្ឋ ធនះរ័ជ្ត

thumb|210px|សរិ្ថ ថ្ននរ្ថា
នាយឧត្តសេនីយ៍ សរិដ្ឋ ធនះរ័ជ្ត ប្រសូតនៅថ្ងៃទី (៨ មិថុនា ព.ស. ២៤៥១ - ១៤ ធ្នូ ព.ស.២៥០៦) ព្រម​ទាំង​ជា​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​ថៃទី .. និង​កាន់​តំណែង​ជា​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ៣​សម័យ ចន្លោះ​ពី​ឆ្នាំ ព.ស. ២៥០២ ​ដល់ ​ព.ស.២៥០៦

ចំនាត់ថ្នាក់ក្រុម:នាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃ
សរីរ

សារីរ ឬ Śarīra គឺជាពាក្យទូទៅដែលសំដៅទៅលើ សារីរិកធាតុ របស់ព្រះពុទ្ធសាសនា ទោះបីជាក្នុងការប្រើប្រាស់ទូទៅ វាជាធម្មតាសំដៅទៅលើវត្ថុដែល មាន រាងដូច គុជ ឬ គ្រីស្តាល់ ដែលត្រូវបានរកឃើញក្នុងចំណោមផេះនៃ បូជា ចារ្យខាងវិញ្ញាណរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនា។ ព្រះសារីរិកធាតុនៃព្រះពុទ្ធបន្ទាប់ពីការបូជា ត្រូវបានគេហៅថា ធាតុ នៅក្នុង Mahaparinibbana Sutta ។  សរីរ ត្រូវបានប្រារព្ធឡើងដើម្បីបញ្ចេញ ឬញុះញង់ 'ពរ' និង 'ព្រះគុណ' (សំស្រ្កឹត: adhiṣṭhāna ) នៅក្នុង ចរន្តគំនិត និងបទពិសោធន៍នៃអ្នកដែលមានទំនាក់ទំនងជាមួយពួកគេ។  សរីរ​ក៏​ត្រូវ ​បាន​គេ​ជឿ​ថា​ដើម្បី​បញ្ចៀស​អំពើ​អាក្រក់ ​ក្នុង​ប្រពៃណី​ពុទ្ធសាសនា​ហិមាល័យ។
សរីរ: វាក្យសព្ទ

វាក្យសព្ទ 
Śarīraḥ (បញ្ចេញសំឡេង /ɕɐɽiːɽɐh/) មានន័យថា "រាងកាយ" ជាភាសាសំស្ក្រឹត។ ពេលប្រើក្នុង ពុទ្ធសាសនាសំស្រ្កឹតកូនកាត់ មានន័យថា "សារីរិកធាតុ" វាតែងតែប្រើក្នុងពហុវចនៈ śarīrāḥ (សរីរៈ)។ ពាក្យ ringsel គឺជា ពាក្យកម្ចី ពី ជនជាតិទីបេ རིང་བ སྲེལ ( ring bsrel ) ។ ពាក្យទាំងពីរនេះមានភាពមិនច្បាស់លាស់ជាភាសាអង់គ្លេស។ ពួកវាជាទូទៅត្រូវបានគេប្រើជាសទិសន័យ ទោះបីជាយោងទៅតាមការបកស្រាយមួយចំនួន ringsels គឺជាសំណុំរងនៃសរីរ។

សរីរ អាចយោងទៅលើ៖

 ធម៌កាយ សរីរ, ដែលជា ព្រះសូត្រ ដូចដែលព្រះពុទ្ធបានប្រាប់។ យោងតាម វចនានុក្រមនៃពាក្យព្រះពុទ្ធសាសនា របស់ Ding Fubao រាងកាយព្រះធម៌ សរីរ គឺ "ព្រះសូត្រដូចដែលព្រះពុទ្ធបានត្រាស់ថា: ដែលមិនផ្លាស់ប្តូរនៅក្នុងអ្វីដែលព្រះពុទ្ធបានប្រាប់នោះគឺជាទ្រព្យសម្បត្តិដូចគ្នាទៅនឹងខ្លឹមសារនៃព្រះពុទ្ធផ្ទាល់។ ដូច្នេះ​ហើយ​ទើប​គេ​ហៅ​ថា សរីរ។
 នៅសល់របស់ព្រះពុទ្ធ ឬម្ចាស់ខាងវិញ្ញាណផ្សេងទៀត ទាំងអដ្ឋិធាតុបូជា ឬបំណែកផ្សេងទៀត រួមទាំងឆ្អឹងម្រាមដៃ ឬសាកសពដែលត្រូវបានរក្សាទុក ស្រដៀងទៅនឹងសាសនា រ៉ូម៉ាំងកាតូលិក និងគ្រិស្តអូស្សូ ដក់ ខាងកើត ។
 សាកសពដែលបាក់បែក សរីរ សំដៅជាពិសេសទៅលើអដ្ឋិធាតុបូជា។
 នៅពេលប្រើដោយគ្មានគុណវុឌ្ឍិ ជាទូទៅសំដៅទៅលើសំណល់ដូចគុជរបស់មេដែលបន្សល់ទុកបន្ទាប់ពីការបូជា។
សរីរ: សរីរ ដូចគុជ

សរីរ ដូចគុជ 
ថ្វីត្បិតតែពាក្យ សរីរ អាចត្រូវបានប្រើដើម្បីសំដៅលើសារីរិកធាតុព្រះពុទ្ធសាសនាជាច្រើនប្រភេទ ដូចដែលបានរៀបរាប់ខាងលើក៏ដោយ ជាទូទៅវាត្រូវបានគេប្រើដើម្បីសំដៅលើវត្ថុដែល មាន រាងដូច គុជ ឬ គ្រីស្តាល់ ដែលត្រូវបានគេសន្មត់ថារកឃើញក្នុងចំណោមផេះនៃបូជាចារ្យខាងវិញ្ញាណរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនា។

វត្ថុទាំងនេះត្រូវបានចាត់ទុកថាជាសារីរិកធាតុដែលមានសារៈសំខាន់នៅក្នុងនិកាយជាច្រើននៃ ព្រះពុទ្ធសាសនា ដោយសារពួកគេត្រូវបានគេជឿថាបង្កប់នូវចំណេះដឹងខាងវិញ្ញាណ ការបង្រៀន ការសម្រេច ឬខ្លឹមសារនៃការរស់នៅរបស់ចៅហ្វាយនាយខាងវិញ្ញាណ។ ពួកគេត្រូវបានគេយកធ្វើជាភស្តុតាងនៃ ការត្រាស់ដឹង របស់ចៅហ្វាយនាយនិងភាពបរិសុទ្ធខាងវិញ្ញាណ។ អ្នកខ្លះជឿថា សរីរ ត្រូវបានទុកដោយចេតនាដោយមនសិការរបស់ម្ចាស់សម្រាប់ការគោរព ហើយថាភាពស្រស់ស្អាតនៃសរីរគឺអាស្រ័យលើរបៀបដែលចៅហ្វាយនាយបានបណ្តុះគំនិតនិងព្រលឹងរបស់ពួកគេ។ សរីរ មានច្រើនពណ៌ ហើយខ្លះមានពណ៌ថ្លា។

សរីរ ជាធម្មតាត្រូវបានដាក់តាំងនៅក្នុងចានកែវមួយនៅខាងក្នុងកោដ្ឋមាសតូចៗ ឬ ចេតិយ ក៏ដូចជាដាក់តាំងនៅក្នុងរូបសំណាករបស់ម្ចាស់។ សរីរ ត្រូវបានគេជឿថានឹងកើនឡើងយ៉ាងអាថ៌កំបាំងខណៈពេលដែលនៅខាងក្នុងធុងរបស់ពួកគេប្រសិនបើពួកគេត្រូវបានរក្សាទុកនៅក្រោមលក្ខខណ្ឌអំណោយផល។ អំបោះ Saffron ជួនកាលត្រូវបានគេដាក់ក្នុង ឬជុំវិញចានដែលមាន សរីរ ជាតង្វាយ។

នៅក្នុងភាសាកូរ៉េ Samguk yusa វាត្រូវបានគេនិយាយថាព្រះសង្ឃ Myojong បានទទួល សរីរ ពីអណ្តើកដែលបណ្តាលឱ្យអ្នកផ្សេងទៀតព្យាបាលព្រះសង្ឃប្រសើរជាង។ 

ការកើតឡើងនៃ សរីរ មិនត្រូវបានកំណត់ចំពោះសម័យបុរាណទេ ហើយពុទ្ធសាសនិកជាច្រើនបានបង្ហាញថា សរីរ មិនត្រូវបានកំណត់ចំពោះមនុស្ស ឬចៅហ្វាយនាយទេ។ អត្ថបទជាច្រើននៃ ព្រះពុទ្ធសាសនាដែនដីបរិសុទ្ធ រាយការណ៍ សរីរ នៃអ្នកកាន់សាសនាជាច្រើនដែលខ្លះកើតឡើងថ្មីៗនេះ។ ពុទ្ធសាសនិក​ខ្លះ​ភ្ជាប់​ជីវិត​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​សិស្ស​មួយ​ចំនួន​ជាមួយ​នឹង​ចំនួន​និង​លក្ខខណ្ឌ​នៃ​សរីរ​ដែល​ពួកគេ​ចាកចេញ​បន្ទាប់​ពី​បូជា។ ពុទ្ធសាសនិកដីបរិសុទ្ធជាច្រើនជឿថាអំណាចរបស់ អមិតាភ បង្ហាញពីការបូជាសពនៅក្នុងសរីរ។ មនុស្សជាច្រើនបានអះអាងថា គុជនៃ សរីរ ភ្លៀងនៅក្នុងពិធីបុណ្យសពរបស់ព្រះសង្ឃដ៏ល្បីល្បាញ។ មានសេចក្តីរាយការណ៍ថា សរីរ អាចលេចឡើង គុណ ឬបាត់ អាស្រ័យលើគំនិតរបស់អ្នកចាំទី។ ការស្បថរបស់មនុស្សម្នាក់ក៏អាចមានសារៈសំខាន់ផងដែរ។ រឿងព្រេងមួយបាននិយាយថា អ្នកបកប្រែ Kumārajīva ចង់បង្ហាញថាការបកប្រែរបស់គាត់មិនក្លែងក្លាយ។ ជាលទ្ធផល អណ្ដាតរបស់គាត់នៅដដែល បន្ទាប់ពីបូជាសពរួច។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]
សរីរ: ការវិភាគបែបវិទ្យាសាស្ត្រ

ការវិភាគបែបវិទ្យាសាស្ត្រ 
រូបភាពតូច| ព្រះសារីរិកធាតុរបស់ព្រះពុទ្ធនៅវត្តមួយក្នុងប្រទេសថៃ។
មានភ័ស្តុតាងដែលថានៅក្រោមលក្ខខណ្ឌនៃកំដៅខ្លះឆ្អឹងរបស់មនុស្សអាចបង្កើតជារចនាសម្ព័ន្ធគ្រីស្តាល់។  នៅក្នុងការវិភាគគីមីមួយ សរីរ ត្រូវបានគេរកឃើញថាមានធាតុផ្សំនៃធាតុទាំងឆ្អឹង និងថ្ម។ 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Japanese-language text
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Korean-language text
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន