navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ទង់ជាតិសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា។: រដ្ឋកម្ពុជា។

រដ្ឋកម្ពុជា។ 
នៅឆ្នាំ១៩៨៩ លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន បានប្តូរឈ្មោះប្រទេសជា រដ្ឋកម្ពុជា ហើយប្តូរទង់ជាតិវិញ៖ ជំនួសឱ្យពណ៌ក្រហមទាំងស្រុង វាមានពណ៌ក្រហមពាក់កណ្តាលនៅផ្នែកពីលើ និងពាក់កណ្តាលពណ៌ខៀវផ្នែកខាងក្រោម ដែលធ្វើអោយពណ៌ខៀវនៃ ទង់ជាតិកម្ពុជា ពីមុនមក។ ប្រាសាទអង្គរវត្ត មានកំពូលប្រាំពណ៌លឿងនៅចំកណ្តាលដូចរូបពីមុន។ នៅក្នុងកំណែខ្លះ ទង់ជាតិអង្គរវត្តនៃរដ្ឋកម្ពុជា បានបង្ហាញព័ត៌មានលម្អិតស្ថាបត្យកម្មនៃរចនាសម្ព័ន្ធអង្គរ ដែលគូសបញ្ជាក់ជាពណ៌ខ្មៅ។

ទោះបីជាទង់ជាតិនៃសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា និងក្រោយមកទង់ជាតិនៃរដ្ឋកម្ពុជាបានក្លាយជាទង់ផ្លូវការនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាបន្ទាប់ពីការទម្លាក់រដ្ឋាភិបាល ខ្មែរក្រហម នៃរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យក៏ដោយ ក៏ទង់ជាតិនៃរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ នឹងនៅតែត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយ រដ្ឋាភិបាលចម្រុះកម្ពុជាប្រជាធិតេយ្យ ។ រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ និងក្នុង អង្គការសហប្រជាជាតិ ។ ដោយសារ ស.ប.ក. បានបរាជ័យក្នុងការទទួលបានការទទួលស្គាល់ជាអន្តរជាតិយ៉ាងទូលំទូលាយ រដ្ឋភាគច្រើនបានរក្សាទំនាក់ទំនងការទូតជាមួយរដ្ឋាភិបាលចម្រុះនៃរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ។ Michael Vickery, Cambodia 1975-1982, Silkworm Books 2000,
ទង់ជាតិសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា។: អត្ថន័យ

អត្ថន័យ 
ពណ៌ក្រហមតំណាងឱ្យឈាម និង បដិវត្តន៍ ។ រូបប្រាសាទអង្គរវត្តដែលមានកំពូលប្រាំ សំដៅលើការរួបរួមរបស់ ទាហាន ពាណិជ្ជករ កម្មករ កសិករ និង បញ្ញវន្ត កម្ពុជា ។
ទង់ជាតិហ្វីលីពីន

ទង់ជាតិនៃប្រទេសហ្វីលីពីន ( ហ្វីលីពីន: Pambansang watawat ng Pilipinas   ) គឺជាទង់ជាតិទ្វេពណ៌ផ្តេកដែលមានខ្សែស្មើៗគ្នានៃពណ៌ខៀវរាជ និង ក្រហមក្រម៉ៅ ជាមួយនឹងពណ៌ស ត្រីកោណសមមូលនៅលើក ។ នៅចំកណ្តាលនៃត្រីកោណគឺជាព្រះអាទិត្យពណ៌លឿងមាសដែលមានកាំរស្មីបឋមចំនួនប្រាំបីដែលនីមួយៗតំណាងឱ្យខេត្ត មួយ។  នៅចំនុចកំពូលនីមួយៗនៃត្រីកោណគឺជាផ្កាយប្រាំជ្រុង ពណ៌មាស-លឿង ដែលនីមួយៗតំណាងឱ្យក្រុមកោះសំខាន់មួយក្នុងចំណោមក្រុមកោះសំខាន់ៗចំនួនបីរបស់ប្រទេស - លូសុន, វីសាយ៉ាស (ទោះបីជាដើមឡើយសំដៅទៅលើកោះផានី )  និង មីនដាណាវ ។ ត្រីកោណពណ៌ស តំណាងឱ្យ សេរីភាព សមភាព និង ភាតរភាព ។ 
រូបភាពតូច|ទង់ជាតិហ្វីលីពីន
លក្ខណៈពិសេសប្លែកនៃទង់ជាតិនេះគឺការប្រើប្រាស់របស់វាដើម្បីបង្ហាញពីស្ថានភាពនៃសង្រ្គាម ប្រសិនបើវាត្រូវបានបង្ហាញដោយផ្នែកពណ៌ក្រហមនៅលើកំពូល ដែលត្រូវបានសម្រេចបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពដោយការបង្វិលទង់ជាតិចុះក្រោម។
ទង់ជាតិឡាវ

រូបភាពតូច|ទង់ជាតិឡាវ
ទង់ជាតិនៃប្រទេសឡាវ ( ឡាវ :ທຸງຊາດລາວ  ; thungsad Lāo ) មានឆ្នូតផ្តេកចំនួនបី ដោយឆ្នូតកណ្តាលមានពណ៌ខៀវនិងឆ្នូតពីរពណ៌ក្រហមខាងលើ និងខាងក្រោម។ នៅចំកណ្តាលគឺជារង្វង់មូលពណ៌ស(ព្រះចន្ទ)អង្កត់ផ្ចិតនៃរង្វង់គឺ កម្ពស់នៃឆ្នូតពណ៌ខៀវ។ សមាមាត្រទង់ជាតិគឺ 2: 3 ។

ទង់ជាតិត្រូវបានអនុម័តជាលើកដំបូងក្នុងឆ្នាំ 1945 ក្រោមរដ្ឋាភិបាល ឡាវឥស្សរៈ រយៈពេលខ្លីនៃឆ្នាំ 1945-46 បន្ទាប់មកដោយ ពួកប៉ៈថេតឡាវ ។ វា​គឺ​ជា​ទង់ជាតិ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ទង់ជាតិ​ទាំងពីរ​នៃ​ប្រទេស​កុម្មុយនិស្ត​បច្ចុប្បន្ន (មួយទៀត​ជា ​ប្រទេស​គុយបា ) ដែល​បច្ចុប្បន្ន​មិន​ប្រើ ​និមិត្តសញ្ញា​កុម្មុយនិស្ត ​ណាមួយ​ឡើយ។ ទង់ជាតិបច្ចុប្បន្នត្រូវបានអនុម័តនៅថ្ងៃទី 2 ខែធ្នូឆ្នាំ 1975 នៅពេលដែលវាបានក្លាយជារដ្ឋសង្គមនិយម។ ទង់ជាតិមុនឆ្នាំ 1975 នៅតែត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយ ជនភៀសខ្លួនឡាវ មួយចំនួន។
ទង់ជាតិឡាវ: ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
រូបភាពតូច| រូបភាពទង់ជាតិអាណាព្យាបាលបារាំងនៃប្រទេសឡាវ (ព្រះរាជាណាចក្រហ្លួងព្រះបាង)
រូបភាពតូច| ទង់ជាតិនៃព្រះរាជាណាចក្រឡាវឆ្នាំ 1960 ដែលមាន គែម
ទង់ជាតិឡាវបច្ចុប្បន្នត្រូវបានរចនាឡើងនៅឆ្នាំ 1945 ដោយ មហាសុីសា វីរ៉ាវង្ស ដែលជាអ្នកជាតិនិយម បញ្ញវន្ត និងជាអ្នកប្រាជ្ញខាងអក្សរសាស្ត្រ ប្រវត្តិសាស្ត្រ និងវប្បធម៌ឡាវដ៏ល្បីល្បាញ។ ក្នុងនាមជាសមាជិកម្នាក់នៃរដ្ឋាភិបាលឡាវឥស្សរៈ គាត់មានភារកិច្ចបង្កើតទង់ជាតិឡាវថ្មី ដែលមានលក្ខណៈខុសប្លែកពីទង់ជាតិរាជានិយម (ទង់ក្រហមជាមួយដំរីក្បាលបីស) ដែលតំណាងឱ្យរាជាធិបតេយ្យនៃហ្លួងព្រះបាង។ មានការបំផុសគំនិតនៅក្នុងរបៀបដែលប្រទេសថៃក្នុងឆ្នាំ 1917 បានយកបីពណ៌ក្រហម-ស-ខៀវធ្វើជាទង់ជាតិរបស់ខ្លួនលើទង់ជាតិរាជានិយមប្រពៃណី (ទង់ក្រហមជាមួយដំរីស)។ ស្របតាមការបង្កើតរដ្ឋាភិបាលឡាវឥស្សរៈ និងរដ្ឋធម្មនុញ្ញឡាវដំបូងនៅថ្ងៃទី 12 ខែតុលា ឆ្នាំ 1945 ទង់របស់ វីរ៉ាវង្ស ត្រូវបានទទួលយកដោយរដ្ឋាភិបាលថ្មីជាទង់ជាតិរបស់ខ្លួនរហូតដល់ការកាន់កាប់របស់បារាំងនៅឆ្នាំ 1946 ។ ឡាវឥស្សរៈ ជាចលនានយោបាយ បានបន្តប្រើទង់ជាតិនិរទេសខ្លួនរហូតដល់ការរំលាយនៅឆ្នាំ ១៩៤៩។ អ្នកស្នងតំណែងដឹកនាំដោយកុម្មុយនិស្ត គឺប៉ាថេតឡាវ បានប្រើប្រាស់ទង់ជាតិរបស់វីរ៉ាវង្សឡើងវិញ ដើម្បីតំណាងចលនារហូតដល់ការដួលរលំនៃរដ្ឋាភិបាលរាជានិយមក្នុងឆ្នាំ 1975 នៅពេលដែលប៉ាថេតឡាវបានយកវាជាទង់ជាតិឡើងវិញ។ 

ចាប់ពីឆ្នាំ 1952 រហូតដល់ការដួលរលំនៃរដ្ឋាភិបាលរបស់ព្រះមហក្សត្រនៅឆ្នាំ 1975 ប្រទេសនេះមានទង់ជាតិពណ៌ក្រហមដែលមានដំរីក្បាលបីពណ៌ស នៅកណ្តាល។ នៅ​លើ​កំពូល​ដំរី​មាន​ឆ័ត្រ​ប្រាំបួន ចំណែក​ឯ​ដំរី​ឈរ​លើ​ឈ្នាន់​ប្រាំ​ជាន់។ ដំរីស គឺជានិមិត្តសញ្ញារាជវង្សទូទៅនៅ អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ជាពិសេសនៅប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា ថៃ និងឡាវ។ ទង់ជាតិនេះត្រូវបានអនុម័តដោយព្រះមហាក្សត្រនៃ ហ្លួងព្រះបាង តាំងពីដើមសតវត្សទី 20 ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់បារាំង ដែលត្រូវបានបំផុសគំនិតដោយទង់ជាតិស្រដៀងគ្នារបស់វា (ទង់ក្រហមជាមួយនឹងដំរីសតែមួយ) នៅក្នុងប្រទេសថៃក្នុងអំឡុងពេលនោះ។ 

ឆ័ត្រ​ប្រាំបួន​ក៏​ជា​និមិត្ត​រូប​របស់​ព្រះរាជា​ផង​ដែរ​ដែល​មាន​ប្រភព​ចេញ​ពី ​ភ្នំ​ព្រះសុមេរុ ​ក្នុង ​ពុទ្ធសាសនា ។ ថ្មើរជើងតំណាងឱ្យច្បាប់ដែលប្រទេសសម្រាក។

បច្ចុប្បន្ន ទង់ជាតិដែលស្រដៀងនឹង ទង់ជាតិវៀតណាមខាងត្បូង នៅតែត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយ រដ្ឋាភិបាលឡាវដែលកំពុងនិរទេសខ្លួន និងក្រុមប្រឆាំងឡាវជាច្រើនដែលប្រឆាំងនឹងការគ្រប់គ្រងកុម្មុយនិស្តក្នុងប្រទេសឡាវ។ នៅឆ្នាំ 2015 ទីក្រុង ស្មីតហ្វីល រដ្ឋ កោះរ៉ូដ បានអនុម័តសេចក្តីសម្រេចមួយដើម្បីយកទង់ជាតិរាជានិយមជាទង់ "បេតិកភណ្ឌ និងសេរីភាព" របស់ខ្លួន។
ទង់ជាតិអ៊ុយក្រែន

thumb|200px|ទង់ជាតិអ៊ុយក្រែន
ទង់ជាតិនៃប្រទេសអ៊ុយក្រែន (អ៊ុយក្រែន៖ Прапор України ប្រាពរអ៊ូក្រាយីន្យ) មានខ្សែផ្ដេកពីរដែលមានទំហំស្មើគ្នានៃពណ៌ខៀវ និងពណ៌លឿង (រដ្ឋធម្មនុញ្ញអ៊ុយក្រែន មាត្រាទី២០) ។ ការរួមបញ្ចូលគ្នានៃពណ៌ខៀវ និងពណ៌លឿងជានិមិត្តរូបនៃទឹកដីអ៊ុយក្រែនបានមកពីទង់ជាតិនៃព្រះរាជាណាចក្រហ្គាលីស-វ៉ុលហ៊ីនី ដែលប្រើក្នុងសតវត្សទី១២ ។ ជាទង់ជាតិ ពណ៌ខៀវនិងលឿងត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាផ្លូវការតាំងពីនិទាឃរដូវឆ្នាំ១៨៤៨ នៅពេលដែលវាត្រូវបានលើកនៅលើរ៉ាថោសល្វីវ ។ វាត្រូវបានអនុម័តជាទង់ជាតិផ្លូវការលើកដំបូងនៅក្នុងឆ្នាំ១៩១៨ ដោយសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតអ៊ុយក្រែនខាងលិចដែលមានអាយុកាលខ្លី ហើយក្រោយមកត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតអ៊ុយក្រែន ។ នៅពេលដែលអ៊ុយក្រែនជាផ្នែកមួយនៃសហភាពសូវៀត ទង់ជាតិគឺនៅក្រៅច្បាប់ ហើយនៅមុនឆ្នាំ១៩៤៩ មិនមានទង់រដ្ឋផ្លូវការទេ រហូតដល់ការអនុម័តទង់ក្រហម-ខៀវផ្ទៃមេឃ នៃសាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមសូវៀតអ៊ុយក្រែន។ ទង់ជាតិពណ៌ខៀវនិងលឿងត្រូវបានអនុម័តជាបណ្តោះអាសន្នសម្រាប់ពិធីផ្លូវការក្នុងខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៩១ បន្ទាប់ពីអ៊ុយក្រែនបានទទួលឯករាជ្យ មុនពេលចុងក្រោយត្រូវបានស្ដារឡើងវិញជាផ្លូវការនៅថ្ងៃទី២៨ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៩២ ដោយសភាអ៊ុយក្រែន ។

អ៊ុយក្រែនបានប្រារព្ធទិវាទង់ជាតិជារៀងរាល់ឆ្នាំនៅថ្ងៃទី២៣ ខែសីហា ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០០៤ ។
ទង់មហារាជនៃប្រទេសថៃ

ស្តាំ|រូបភាពតូច|225x225ភីកសែល| ទង់មហារាជ
ទង់មហារាជនៃប្រទេសថៃ ឬ ទង់ព្រះឥស្សរិយយសនៃប្រទេសថៃ (    Thong Maharat ) គឺជាទង់ផ្លូវការរបស់ព្រះមហាក្សត្រថៃ ។ ទម្រង់បច្ចុប្បន្នត្រូវបានអនុម័តនៅឆ្នាំ១៩១០ ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ស្តេចរជិរាវុធ (រាមាទី៦) ដោយជំនួសទង់មហារាជ ដំបូងដែលបង្កើតឡើងដោយស្តេចមង្កុដ ក្នុងឆ្នាំ១៨៥៥ ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ ការរចនាត្រូវបានសរសេរដោយច្បាប់។ ជាពិសេសនៅក្នុងមាត្រាទី២ នៃព្រះរាជបញ្ញត្តិទង់ឆ្នាំ១៩៧៩ (พระราชบัญญัติธง พ.ศ. ๒๕๒๒) ដែលកំណត់ទង់ជាតិផ្សេងទៀតរបស់ប្រទេសថៃផងដែរ។ ទង់នេះបច្ចុប្បន្នត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយមហាវជិរាលង្ករណ៍ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថារាមាទី១០ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០១៦។
ទង់មហារាជនៃប្រទេសថៃ: ការពិពណ៌នា

ការពិពណ៌នា 
ទង់មហារាជ មានការ៉េបួនជ្រុងពណ៌លឿងភ្លឺដែលមាន រាជគ្រុឌពណ៌ក្រហមនៅចំកណ្តាល។ សត្វទេវកថាព្រហ្មញ្ញ និង ពុទ្ធសាសនា គ្រុឌគឺជានិមិត្តសញ្ញាជាតិ និងជានិមិត្តសញ្ញាផ្លូវការ ឬ 'ត្រាផែនដី' របស់ព្រះមហាក្សត្រ។ គ្រុឌ គឺជានិមិត្តសញ្ញានៃរាជាធិបតេយ្យតាំងពីអាណាចក្រអយុធ្យា ។ អានឡើងវិញនៅឆ្នាំ១៩១០ ស្តេចរជិរាវុធ បានសម្រេចចិត្តជំនួសទង់រាជវង្សទាំងអស់ ដើម្បីបង្ហាញអំពីគ្រុឌ។
ទង់មហារាជនៃប្រទេសថៃ: ការប្រើប្រាស់

ការប្រើប្រាស់ 
ទង់ជាធម្មតាត្រូវបានលើកនៅព្រះបរមរាជវាំង លំនៅឋាន យានជំនិះក្នុងសមុទ្រ ឬផ្លូវគោក និងជានិមិត្តសញ្ញានៅផ្នែកម្ខាងនៃយន្តហោះរាជវង្ស។ ស្តង់ដារ​នេះ​ក៏​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ក្នុង​ឱកាស​ព្រះរាជពិធី និង​អាជីវកម្ម​ផ្លូវការ​របស់​ព្រះមហាក្សត្រ​ផងដែរ។ ការប្រើប្រាស់ស្តង់ដារទាំងនេះត្រូវបានបម្រុងទុកសម្រាប់រាជាធិបតេយ្យទាំងស្រុង ហើយមិនត្រូវបានគេមើលឃើញជាទូទៅទេ។ មិន​ដូចទង់ជាតិ ​របស់​ព្រះមហាក្សត្រ​ដែល​គេ​ឃើញ​ជាទូទៅ​ពាសពេញ​ប្រទេស​ថៃ ដែល​ជា​ធម្មតា​បង្ហូរស្របនឹងទង់ជាតិ ​។
ទង់មហារាជនៃប្រទេសថៃ: សមាជិកដទៃទៀតនៃគ្រួសាររាជវង្ស

សមាជិកដទៃទៀតនៃគ្រួសាររាជវង្ស 
ច្បាប់​នេះ​ក៏​បាន​អនុម័ត​ទង់ជាតិ​សម្រាប់​សមាជិក​ផ្សេងទៀត​នៃ​ព្រះរាជវង្សានុវង្ស ​ក៏ដូចជា​អ្នក​រាជានុសិទ្ធិនៃប្រទេសថៃផងដែរ។
ស្តង់ដារ កាលបរិច្ឆេទ ប្រើ ព័ត៌មានលម្អិត  ២០១៩-បច្ចុប្បន្ន ទង់នៃព្រះមហាក្សត្រិយានីសិរិកិតិ៍ មហាក្សត្រីមាតា (ธงสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวง៖ ទង់ សម្ដេច ព្រះបរមរាជជននីព័នបីហ្លួង) ស្រដៀងនឹង Royal Standard ក្នុងសមាមាត្រ 2:3 ជាមួយនឹង swallow-tail end និង អក្សរកាត់ប្រចាំគ្រួសាររបស់ Queen Sirikit នៅ canton។ ราชกิจจานุเบกษา, ระเบียบส่วนราชการในพระองค์ว่าด้วยการใช้ การเชิญ การแสดงธงพระอิสริยยศและการถวายความเคารพโดยใช้ธงชัยเฉลิมพล พ.ศ. ๒๕๖๒ , เล่ม 136, ตอนพิเศษ 117 ง, 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2562, หน้า 2-12  ១៩១០-បច្ចុប្បន្ន ស្តង់ដារ ព្រះមហាក្សត្រិយានីនៃប្រទេសថៃ</br> (ธง រីនី៖ ថោង រ៉ាជីនី) ស្រដៀងគ្នាទៅនឹងស្តង់ដារ Royal ក្នុងសមាមាត្រ 2: 3 ជាមួយនឹងចុងលេប។ បច្ចុប្បន្នត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយព្រះនាង សុធីតា ។  ឆ្នាំ ១៩៧៩-បច្ចុប្បន្ន ស្ដង់ដារសម្រាប់សមាជិកជាន់ខ្ពស់ផ្សេងទៀតនៃគ្រួសាររាជវង្ស (ថ្មីៗនេះត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយម្ចាស់ក្សត្រី Srinagarindra, ព្រះនាងម្ចាស់ក្សត្រី)</br> (ธง បូរាណៈ ថោង បូរាជាវង្ស) សមាមាត្រស្មើគ្នាទៅនឹងស្តង់ដារនៃព្រះមហាក្សត្រិយានីក្នុងសមាមាត្រនៃ 2: 3 ជាមួយនឹងចុងលេប។ ការ៉េ​កណ្តាល​ពណ៌​ខៀវ​ពណ៌នា​អំពី​រាជក្រោន​នៅ​លើ​ចាន​ចំនួន​ពីរ​នៅ​លើ​តុ​ដែល​មាន​ឆ័ត្រ​ប្រាំ​ជាន់​ពីរ។ បច្ចុប្បន្នមិនប្រើទេ។  ១៩១០-បច្ចុប្បន្ន ស្ដង់ដារ រាជទាយាទថៃ</br> (ธงเยาวราช ភាគី​ខាង​មុខ៖ ថោង យ៉ាវរ៉ាត់ ហ្វៃណា) ទង់​ការ៉េ​ពណ៌​ខៀវ​ងងឹត​ដែល​មាន​ Royal Standard តូច​ជាង​នៅ​កណ្តាល។ បច្ចុប្បន្នមិនប្រើទេ។  2019-បច្ចុប្បន្ន ស្ដង់ដារ ព្រះនាង មហាចក្រី សិរិនថន</br> (ธง พิพิธ กนิษฐาธิราชเจ้า: ថោង សោមដេត ប្រាគិសថាដារ៉ាច ចៅ) ចតុកោណកែងពណ៌ខៀវងងឹតជាមួយនឹងសមាមាត្រ 2: 3 ខូចជាមួយនឹងស្តង់ដារ Royal ។ ទង់ជាតិ​គឺ​ជា​កន្ទុយ​លេប ហើយ​មាន​អក្សរ​កាត់​ព្រះ​មហាក្សត្រ​ក្សត្រិយ៍ មហាចក្រី សិរិន្ទថន នៅ​ព្រះខ័នរាជ។   2019-បច្ចុប្បន្ន ស្ដង់ដារ ព្រះនាង ជម្ពូវ័ន ក្រោម ព្រះស្រីសុវណ្ណាវឌ្ឍ</br> ( ธง สมเด็จพระเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี : ថោង សោមដេត ចៅហ្វា ក្រោម ព្រះស្រីសុវណ្ណាវឌ្ឍ ព្រះវររាជមាតាជាតិខ្មែរ) ចតុកោណ​ពណ៌​ខៀវ​ងងឹត​ខូច​ដោយ​រង្វង់​ពណ៌​លឿង។ រង្វង់មានលក្ខណៈពិសេសរបស់ Garuda ពណ៌ក្រហម។ នៅ​មាត់​វាល​ពណ៌​ខៀវ មាន​អក្សរ​កាត់​ព្រះ​រាជ​បុត្រី ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់ ជលផល វលីឡាក់។ ទង់ជាតិគឺ swallow-tail   ១៩១០-បច្ចុប្បន្ន ស្ដង់ដារ​សម្រាប់​ព្រះ​មហេសី​នៃ​ព្រះ​ចៅ​អធិរាជ​ថៃ</br> (ธงเยาวราชក្នុង៖ ថោង យ៉ាវរ៉ាត់ ហ្វៃ ណៃ) ចតុកោណកែងពណ៌ខៀវងងឹតជាមួយនឹងសមាមាត្រ 2: 3 ខូចជាមួយនឹងស្តង់ដារ Royal ។ ទង់ជាតិគឺ swallow-tail ។ បច្ចុប្បន្នមិនប្រើទេ។  ១៩១០-បច្ចុប្បន្ន ស្តង់ដារសម្រាប់ព្រះរាជបុត្រា និងបងប្អូនរបស់ព្រះមហាក្សត្រ</br> ( ธง រជ្ជទាយាទ : ថង រាជវង្ស ហ្វៃណា ) ការ៉េ​ពណ៌​ខៀវ​ងងឹត​មាន​រង្វង់​ពណ៌​លឿង។ រង្វង់មានលក្ខណៈពិសេសរបស់ Garuda ពណ៌ក្រហម។ បច្ចុប្បន្នកំពុងប្រើសម្រាប់ព្រះអង្គម្ចាស់ Dipangkorn Rasmijoti ។  ១៩១០-បច្ចុប្បន្ន ស្តង់ដារសម្រាប់បុត្រីរបស់ព្រះមហាក្សត្រ</br> (​ คณะ​ការងារ​ក្នុង​៖ ថោង រ៉ាចាវង្ស ហ្វៃ ណៃ) ស្រដៀងគ្នាទៅនឹងស្តង់ដារសម្រាប់រាជវង្សបុរសក្នុងសមាមាត្រនៃ 2: 3 ជាមួយនឹងចុងលេប-កន្ទុយ។ បច្ចុប្បន្នត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយព្រះនាង Bajrakitiyabha និងព្រះនាងដទៃទៀត។  ១៩៣៦-បច្ចុប្បន្ន ស្តង់ដារសម្រាប់ Regent នៃប្រទេសថៃ</br> (ธงผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์៖ ថោង ភូសំរឹទ្ធ រាជាណាចក្រថាន ប្រាអុង) ទង់​ការ៉េ​ពណ៌​ស​ដែល​មាន​រូប Garuda នៅ​លើ​ខែល​ដែល​ពណ៌នា​ទង់ជាតិ​នៅ​កណ្តាល។ ថ្មីៗនេះបានប្រើសម្រាប់ Prem Tinsulanonda ។
ទន់

ទន់ ជាម្ដាយរបស់នាងទាវ ដែលត្រូវជាគូសង្សាររបស់ទុំ រឺ ម៉ឺនឯក នាងជាម្ដាយប្រកបដោយចិត្តលោភលន់ ដូច្នេះហើយនាងបានបង្កជាសោកនាដកម្មដ៏ធំមួយចំពោះកូនខ្លួន និងអ្នកស្រុកត្បូងឃ្មុំផង។ ក្នុងសាច់រឿងគេហៅថា យាយផាន់។
ទន្ដគោម

ទន្ដគោម (ត្រូវបានស្គាល់ថា អាហ្គាវេ ឬ អាហ្គាបេ ផងដែរ) គឺភូតគាមមួយរបស់ម៉ិចស៊ិក។ ស្រា តេគីឡា(Tequila) ត្រូវបានធ្វើដោយទន្ដគោមនេះ។
thumb|300px
ទន្ទ្រីតធំ

ទន្ទ្រីតធំ (ជាភាសាអង់គ្លេស oriental pratincole, the grasshopper-bird ឬ swallow-plover, ពាក្យបច្ចេកទេស Glareola maldivarum), is a wader in the pratincole family, Glareolidae.

left|thumb|G. maldivarum
left|thumb|300x300px| Lockyer Waters, SE Queensland, Australia
ទន្លេ

ទន្លេ គឺជាផ្លូវទឹកធំហូរចុះពីភ្នំ និងធ្នារទឹកផ្សេងៗ ប្រជុំមូលមកហូរចេញទៅសមុទ្រដកស្រង់ចេញពីវចនានុក្រមខ្មែរ ទឹកទន្លេបានបង្កើតបានជាបណ្ដាញនៅលើដី ដែលគេហៅបណ្ដាញខ្សែទឹកនិងទន្លេថា ប្រព័ន្ធទន្លេ វាហូរនៅក្នុងតំបន់ទឹកលិច។ ទន្លេគឺជាកន្លែងស្ដុកទុកទឹកសាបធម្មជាតិដ៏ធំ ដែលហូរចុះពីភ្នំ ជាធម្មតាពីភ្នំទៅសមុទ្រ ឬចូលទៅក្នុងបឹង ឬទឹកផ្សេងទៀត។  ទន្លេអាចត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយទឹកភ្លៀង ព្រិលរលាយ ឬប្រភពទឹកក្រោមដី ។ ទន្លេអាចប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំងក្នុងទំហំ ទទឹង និងជម្រៅ ហើយវាដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការរៀបចំទេសភាព ការផ្តល់ទឹកសម្រាប់ផឹក ប្រព័ន្ធធារាសាស្រ្ត និងឧស្សាហកម្ម និងគាំទ្រដល់អាយុជីវិតរុក្ខជាតិ និងសត្វជាច្រើន។ ទន្លេជាច្រើនក៏ជាកន្លែងសម្គាល់វប្បធម៌ និងប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏សំខាន់ផងដែរ ហើយបានដើរតួនាទីក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍អរិយធម៌របស់មនុស្ស។ ទឹកមានអត្ថប្រយោជន៍ដ៏ច្រើនលើសលប់ក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់មនុស្សដូចជា កសិកម្ម ឧស្សាហកម្ម ថាមពល គមនាគមន៍ ទេសចរណ៍ជាដើម។រូបភាពតូច|ព្រៃកោងកាងនៅមាត់បឹងទន្លេសាប ភូមិកំពង់ភ្លុក ប្រទេសកម្ពុជា
រូបភាពតូច|បឹងទន្លេសាបនៅភូមិកំពង់ភ្លុក
ទន្លេ Vàm Cỏ

រូបភាពតូច|334x334ភីកសែល| ទន្លេ Vam Co និងដៃទន្លេសំខាន់ពីររបស់វា។
ទន្លេ Vàm Cỏ (sông Vàm Cỏ) គឺជាទន្លេមួយនៅប្រទេសវៀតណាម ភាគខាងត្បូងទីក្រុងហូជីមិញ។ វាភ្ជាប់ជាមួយ  សូយ រ៉េប ក្នុង ព្រៃកោងកាង Cần Giờ ហើយត្រូវបានចិញ្ចឹមដោយដៃទន្លេរាក់ពីរគឺ Vàm Cỏ Tây (ខាងលិច) និង Vàm Cỏ Đông (ខាងកើត) បង្កើតជា V. Thomas J. Cutler Brown Water, Black Berets: Coastal and Riverine Warfare in Vietnam, Page 296 - 2000. "The Vam Co River, which flows south of Saigon, joining the Soi Rap in the Rung Sat Special Zone, is fed by two tributaries, the Vam Co Tây (west) and Vam Co Đông (east). These two tributaries, both navigable by patrol craft, form a V..."
ទន្លេកុក

ទន្លេកុក (   , RTGS ៖ ណាំម៉ែកក , ) គឺជាទន្លេ ដៃទន្លេ នៃ ទន្លេមេគង្គ ដែលហូរនៅក្នុងខេត្ត ឈៀងរ៉ៃ និង ឈៀងម៉ៃ នៅ ភាគខាងជើងប្រទេសថៃ ។
ទន្លេកុក: ប្រភព

ប្រភព 
ទន្លេនេះមានប្រភពនៅ ជួរដែនឡាន, រដ្ឋ សាន ប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា ។ ហូរ​ទៅ​ទិស​ខាង​កើត​ឆ្លង​កាត់ ​ព្រំដែន​មីយ៉ាន់ម៉ា-ថៃ ឆ្លង​កាត់​ក្រុង ​ថាតន (  ថាតន )។ វាហូរទៅកាន់ ស្រុកម៉ែអាយ ខេត្តឈៀងម៉ៃ ។ ប្រវែងភាគច្រើននៅក្នុងប្រទេសថៃគឺនៅក្នុង ខេត្តឈៀងរ៉ៃ ជាកន្លែងដែលវាឆ្លងកាត់ ស្រុកមឿងឈៀងរ៉ៃ បន្ទាប់មកវាបត់ទៅភាគឦសាន ហើយហូរកាត់តាមស្រុក ម៉ែចាន, វាំងឆៃ និង ឈៀងសែន ។

វាជាទន្លេធំទូលាយ រាក់ និងយឺត។ មានប្រហែល  នៃ ទឹកពណ៌ស តូចពាក់កណ្តាលរវាងទីប្រជុំជនថាថុន និងឈៀងរ៉ៃ។

សម្រាប់​ទន្លេ​ជាច្រើន​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​ឈៀងរ៉ៃ ទន្លេ​បាន​ក្លាយ​ជា​បឹង រហូត​ដល់​វា​ឡើង​ដល់​ទំនប់​ធារាសាស្ត្រ​ក្បែរ​ក្រុងវាំងឆៃ។

ទន្លេ​កុក​ជា ​ដៃ ​ទន្លេ ​មេគង្គ ​ដែល​មាន​មាត់​នៅ​ភូមិ​សោកបកុក​ក្នុង​ស្រុក​ឈៀង​សែន​ទល់​នឹង​ព្រំដែន ​ឡាវ ។ 

ផ្លូវ Phahonyothin ឆ្លងកាត់ទន្លេនេះនៅជិតទីក្រុងឈៀងរ៉ៃ។ សរុបមក មានស្ពានចំនួនប្រាំឆ្លងកាត់ទន្លេកុក នៅជិតទីក្រុងឈៀងរ៉ៃ។
ទន្លេកុក: ដៃទន្លេ

ដៃទន្លេ 
ដៃទន្លេសំខាន់ៗនៃទន្លេកុកគឺ ហ្វាង និង ទន្លេឡាវ ដែលក្រោយមកមានប្រភពនៅ ជួរភីផានណាម ។ Kok River Basin
ទន្លេកុក: ទំនប់

ទំនប់ 
មានទំនប់តូចមួយដែលមានច្រកទ្វារចំនួន 11 ដែលផ្តល់ប្រព័ន្ធធារាសាស្រ្តសម្រាប់វាលស្រែភាគខាងកើតនៃឈៀងរ៉ៃ។ ទំនប់នេះមាន  ខាងកើតស្ពាន Hwy 1។ វាប្រែទឹកទន្លេទៅជាបឹងមួយ ដែលមានប្រវែងរាប់ម៉ាយ សម្រាប់រយៈពេលប្រាំបីខែនៃឆ្នាំ។ បន្ថែម​ពី​លើ​នេះ មាន​គម្រោង​ទំនប់​វារីអគ្គិសនី​មួយ​នៅ​ខាង​ភូមា ជា​កន្លែង​ដែល​ទឹក​ទន្លេ​ហូរ​ចូល​ប្រទេស​ថៃ ចម្ងាយ​ប្រហែល  ទឹកពីព្រំដែន។
ទន្លេកុក: ''ឧបករណ៍កំពូល''

ឧបករណ៍កំពូល 
នៅខែតុលា ឆ្នាំ 2013 តួសម្តែង និងក្រុមនាវិកនៃកម្មវិធីទូរទស្សន៍អង់គ្លេស <i id="mwQA">Top Gear</i> បានសាងសង់ស្ពានឆ្លងកាត់ កុក ជាផ្នែកនៃកម្មវិធីភូមាពិសេសរបស់ពួកគេ។   ស្ពាន​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​គ្រោង​សាង​សង់​ពី​ដើម​លើ ​ដង​ទន្លេ ខ្វៃ ប៉ុន្តែ​ទន្លេ ហ្វាង ដែល​ហូរ​ចូល​ទៅ​គោក​ត្រូវ​បាន​ជ្រើស​រើស "ដោយ​ចៃដន្យ"។ កម្មវិធីនេះបានចាក់ផ្សាយជាពីរផ្នែកនៅថ្ងៃទី 9 ខែមីនាឆ្នាំ 2014 និងថ្ងៃទី 16 ខែមីនាឆ្នាំ 2014 ។

បន្ទាប់ពីផលិតរឿងមួយនេះ ស្ពាននេះត្រូវបានរុះរើ បើទោះជាផលិតករ និងក្រុមការងារចង់ឱ្យវានៅតែប្រើប្រាស់សម្រាប់អ្នកក្នុងស្រុកក៏ដោយ។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Thai-language text
ទន្លេកុង

ស្តាំ|រូបភាពតូច|250x250ភីកសែល| ទន្លេកុង
រូបភាពតូច| ក្មេង​ប្រុស​ឡាវ​ម្នាក់​ជិះ​ទូក​នៅ​ទន្លេកុង
ទន្លេកុង ( Tônlé Kong )ហៅម្យ៉ាងទៀតថា សេកុង ( ភាសាឡាវ: ເຊກອງ )  ជាទន្លេមួយនៅ អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ។ ទន្លេនេះមានប្រភពនៅ ខេត្ត ធៀន-ហឿ  ភាគកណ្តាល ប្រទេសវៀតណាម ហើយហូរ  កាត់តាមភាគខាងត្បូង ឡាវ និងភាគខាងកើត កម្ពុជា ។ វាភ្ជាប់ ទន្លេមេគង្គ ជិត ក្រុងស្ទឹងត្រែង នៃប្រទេសកម្ពុជា។ ផ្នែក​មួយ​នៃ​ការ​សិក្សា​របស់​ខ្លួន​បង្កើត​ជា ​ព្រំដែន​អន្តរជាតិ ​រវាង​ឡាវ និង​កម្ពុជា។
ទន្លេគង្គា

thumb|250px|ច្រាំងទន្លេគង្គានៅតំបន់វរនាសិ
 ទន្លេគង្គា (ទេវនគរី: गंगा  ក័ងកា ភាសាអង់គ្លេស: Ganges ហ្គ៊ែងជីស, Ganga) ជាទន្លេដ៏សំខាន់របស់ឥណ្ឌា ដែលបានប្រសិទ្ធិនាមជាទន្លេសក្តិសិទ្ធិរបស់ជនជាតិហិណ្ឌូ។ ទន្លេនេះមានប្រភពពីភាគខាងជើងរបស់ឥណ្ឌា បរិវេណជួរភ្នំហិមាល័យ ហូរកាត់ភាគឦសានរបស់ឥណ្ឌារួចឆ្ពោះទៅទិសខាងកើត និងរួមជាមួយទន្លេព្រហ្មបុត្រនៅប្រទេសបង់ក្លាដេស មុននឹងហូរចាក់ទៅឈូងសមុទ្របេងកាល់។ទន្លេគង្គាមានប្រវែងប្រហែល 2,510 គីឡូម៉ែត្រ។
thumb|250px|
ទន្លេគង្គា: មជ្ឈមណ្ឌលរួមនៃភាពសក្តិសិទ្ធិ

មជ្ឈមណ្ឌលរួមនៃភាពសក្តិសិទ្ធិ
thumb|250px|
គង្គាជាទន្លេសក្តិសិទ្ធិហៅឈ្លោះតាមនាមរបស់ព្រះម៉ែគង្គា ព្រះជាយារបស់ព្រះសិវៈ ជនជាតិហិណ្ឌូងូតទឹកក្នុងទន្លេនេះ ព្រោះជឿថានឹងនាំមកនូវចិត្តវិញ្ញាណសក្តិសិទ្ធិ។ រាល់ថ្ងៃជនជាតិឥណ្ឌារាប់លាននាក់នឹងមកមាត់ច្រាំងដើម្បីធ្វើការងូតទឹក និងផឹកទឹកដែលបានមកពីក្នុងទន្លេ រួមទាំការដុតសពនៅមាត់ទឹកហើយរោយផេះចូលទៅក្នុងទន្លេ នោះជាមូលហេតុធ្វើឲ្យទន្លេគង្គាត្រូវបានគេចាត់ទុកជាទន្លេកខ្វក់និងរងការបំពុលខ្លាំងបំផុតលើលោក។ តែទោះជាយ៉ាងណាបច្ចុប្បន្ននេះអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានរកឃើញថា ទឹកនៅក្នុងទន្លេគង្គាមានលក្ខណៈពិសេសជាងទន្លេណាៗ គឺមានបរិមាណរបស់អុកស៊ីហ្ស៊ែនរលាយក្នុងទឹកខ្ពស់ ហើយនៅមានអតិសុខុមប្រាណដែលអាចស៊ីវីរុសរួមទាំងមេរោគបាក់តេរីថែមទៀត កានតែមានបរិមាណរបស់កខ្វក់ក្នុងទឹកប៉ុណ្ណា ក៏កាន់តែបន្ថែមបរិមាណចំនួនរបស់អតិសុខុមប្រាណប៉ុណ្ណឹង ហើយធ្វើឲ្យទឹកក្នុងទន្លេគង្គាមានសមត្ថភាពតម្រូវខ្លួនទៅកាន់ភាពប្រក្រតីច្រើនជាងទន្លេទូទៅរហូតដល់25ដង។ Ganges River Of Life, "Wildest India". កំរងឯកសារតាមអ៊ែននិម៉លភ្លែននេត ដោយទ្រូវិស្ហិន: សៅរ៍ទី 12 កក្កដា 2014
thumb|250px|right|ទីទំនាបជុំវិញទន្លេគង្គាលាតសន្ធឹងល្វឹងល្វើយ
ទន្លេចៅព្រះយា

ទន្លេចៅព្រះយា () គឺជាទន្លេដ៏សំខាន់នៅក្នុងប្រទេសថៃ  ជាមួយនឹងវាលទំនាបទាបរបស់ទន្លេនេះ បង្កើតបានជាកណ្តាលនៃប្រទេស ។ ទន្លេមួយនេះហូរកាត់ ទីក្រុងបាងកក ហើយបន្ទាប់មកចូលឈូងសមុទ្រថៃ ។
ទន្លេចៅព្រះយា: និរុត្តិសាស្ត្រ

និរុត្តិសាស្ត្រ 
ទន្លេមួយនេះធ្លាប់បានស្ថិតនៅលើអាណាចក្រខ្មែរតាំងពីអាណាចក្រភ្នំ រហូតដល់សម័យអង្គរ ពេលដែរអាណាចក្រខ្មែរបានធ្លាក់ចុះទន្លេមួយនេះក៏ស្ថិតនៅលើប្រទេសសៀមទន្លេនេះត្រូវបានដាក់ឈ្មោះថា ម៉ែណាម ឬ មេណាមដកស្រង់ចេញពីផែនទីអាណាចក្រភ្នំចេញសៀវភៅថ្នាក់ទី១០   ពាក្យមួយនេះគឺជាពាក្យខ្មែរ ។ ពាក្យ ម៉ែ ឬ មេ ប្រែមកថា ម្តាយ ចំណែកឯពាក្យ ណាម ប្រែមកថា ទឹក ។ ក្រោយមកទៀតក៏ប្រែឈ្មោះថា ទន្លេព្រះចៅយ៉ា ឬ ទន្លេប្រាចៅយ៉ា ក្រោយពីពេលសៀមបានកាន់កាប់ទីក្រុងអយុធ្យាដក់ស្រង់ចេញពីសៀវភៅថ្នាក់ទី១០
ទន្លេជី

ទន្លេជី (    , RTGS ៖ ម៉ែណាមជី ) ជា ​ទន្លេ ​វែង​បំផុត​ដែល​ហូរ​ចូល ​ប្រទេស​ថៃ ។ វាគឺ  វែង ប៉ុន្តែមានទឹកតិចជាងទន្លេដែលវែងជាងគេទីពីរ គឺទន្លេ មូន។ ឈ្មោះទន្លេគឺ "ម៉ែស៊ី" (  ) ជា​ភាសា ​ឥសាន និង ​លាវ ​នៃ​តំបន់ ដែល​ត្រូវ​បាន​បកប្រែ​ជា "ជី" នៅ​បាងកក-ថៃ។ នៅ រដូវវស្សា តែងតែមាន ទឹកជំនន់ភ្លាមៗ នៅ តំបន់ទំនាបលិចទឹក នៃអាងទន្លេជី។ Water level in Chi River still high
ទន្លេជី: វគ្គសិក្សា

វគ្គសិក្សា 
ទឹកទន្លេឡើងលើ ភ្នំពេជ្របូណ៌ បន្ទាប់មកហូរទៅទិសខាងកើតកាត់ខេត្តឥសានភាគកណ្តាលនៃខេត្ត ជ័យភូមិ, ខនកែន, និង មហាសារគាំ បន្ទាប់មកបត់ទៅទិសខាងត្បូងនៅ រ៉យអេត ហូរកាត់ខេត្ត យសោធរ និងភ្ជាប់ជាមួយ មូន ក្នុងស្រុក Kanthaararom នៃ ស្រីសាកេត ។ ទន្លេនេះផ្ទុកប្រមាណ  នៃទឹកក្នុងមួយឆ្នាំ។ 

ទន្លេគឺជាផ្លូវធ្វើចំណាកស្រុកនៅសតវត្សទី 18 សម្រាប់ប្រជាជនឡើងវិញនៃ ខ្ពង់រាបខូរ៉ាត ដោយជនជាតិភាគតិច ឡាវ ពីច្រាំងខាងឆ្វេង (ខាងកើត) នៃ ទន្លេមេគង្គ ដែលតាំងទីលំនៅថ្មីនៅលើច្រាំងខាងស្តាំ។ នេះបានចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 1718 នៅពេលដែលស្តេចទីមួយនៃច្រាំងខាងឆ្វេង នៃព្រះរាជាណាចក្រចំប៉ាសាក់ គឺស្តេច ណោកសាដ បានបញ្ជូនក្រុមប្រហែល 3,000 នាក់ដែលដឹកនាំដោយមន្រ្តីនៅក្នុងសេវាកម្មរបស់គាត់ដើម្បីស្វែងរកការតាំងទីលំនៅដំបូងនៅក្នុងជ្រលងទន្លេជី - ហើយជាការពិតគ្រប់ទីកន្លែងនៅក្នុងផ្នែកខាងក្នុង។ នៃ ខ្ពង់រាបខូ — មឿង សុវណ្ណភូមិ ក្នុង ខេត្តរ៉យអេត បច្ចុប្បន្ន  (ប្រវត្តិសាស្រ្តដែលបានកត់ត្រា និងចងចាំ ភាគច្រើនទាក់ទងនឹងការតស៊ូដើម្បីពង្រីក ការដាំដុះស្រូវសើម នៅជ្រលងទន្លេ) ។ កូនចៅរបស់ពួកគេឥឡូវនេះត្រូវបានចាត់ទុកថាជា ក្រុមជនជាតិ ដាច់ដោយឡែកពីឡាវទៅភាគខាងជើង និងភាគកណ្តាលថៃនៅភាគនិរតី។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]
ទន្លេជី: វប្បធម៌ប៉ុប

វប្បធម៌ប៉ុប 
ទន្លេ ជី គឺជា រឿងភាគរបស់ទូរទស្សន៍ថៃ នៅលើ ប៉ុស្តិ៍លេខ 7 HD ដែលមានចំណងជើងថា ជាតិ ឡាំ ជី (ชาติลำชี; The River Chi's Protector) ។ វាជារឿងភាគទូរទស្សន៍បែប Action-drama ដែលចាក់ផ្សាយពីថ្ងៃទី 14 ខែមីនា ដល់ថ្ងៃទី 25 ខែមេសា ឆ្នាំ 2018 ដែល ថតឡើងវិញ ពី ខ្សែភាពយន្ត ដែលមានឈ្មោះក្នុងឆ្នាំ 1969 (សម្តែងដោយ Mitr Chaibancha និង Petchara Chaowarat )។ 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Thai-language text
ទន្លេដូនណៃ

ទន្លេដូនណៃ ឬ ទន្លេដុងណៃ (   ) គឺជាទន្លេមួយនៅក្នុងប្រទេសវៀតណាម ដែលមានដើមកំណើតនៅតំបន់ខ្ពង់រាបកណ្តាលនៃផ្នែកភាគខាងត្បូងនៃប្រទេស។ វាគឺប្រហែល ៥៨៦ គីឡូម៉ែត្រក្នុងប្រវែង Saigon: A History Nghia M. Vo - 2011 - Page 1 "The Đồng Nai River and the much larger Mekong River had been for centuries thriving waterways that allowed easy communication and commerce with Cambodia and Laos, and the seaports of Thailand, Malaysia, Indonesia and China." ធ្វើឱ្យវាក្លាយជាទន្លេដែលវែងបំផុតដែលមានទីតាំងនៅប្រទេសវៀតណាម។ វា​ដាក់​ឈ្មោះ​ទៅ ​ខេត្តដូនណៃ។

ទន្លេដូនណៃ ហូរកាត់ខេត្ត ឡឹមដុង, ដាក់ណុង, ប៊ិញហ្វឿក, ដុងណៃ, ប៊ិញសឿង និង ទីក្រុងព្រៃនគរ ដែលមានប្រវែងជាង ៤៣៧ គីឡូម៉ែត្រ និងអាងទឹក ៣៨.៦០០ គីឡូម៉ែត្រ ២ បើ​គណនា​ពី​ប្រភព​ទន្លេដាដឹង គឺ ៥៨៦ គីឡូម៉ែត្រ។ ពីចំណុចប្រសព្វជាមួយទន្លេដាញីម ខាងក្រោម ទឹកជ្រោះពុនប៊ួរ វាវាស់ ៤៨៧ គីឡូម៉ែត្រ ទន្លេដូនណៃ ហូរចូលសមុទ្រខាងកើតក្នុងស្រុកកាន់សឺ ។

បន្ទាប់​ពី​បាន​ជួប​នឹង ​ទន្លេប៊េ ទន្លេដូនណៃ បង្កើត​ជា​ព្រំប្រទល់​ធម្មជាតិ​រវាង ដូនណៃ នៅ​ភាគ​ខាង​កើត និង ​ខេត្តទួលតាមោក នៅ​ច្រាំង​ខាង​លិច។

រវាងចំណុចប្រសព្វជាមួយ ទន្លេសៃហ្គន និងកន្លែងដែលវាបំបែកទៅជាផ្នែកចែកចាយស៊យរាប់ (Soài Rạp) និងឡុងតាវ (Lòng Tàu) ទន្លេនេះត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថាជាទន្លេញ៉ាប៊េ (Nhà Bè)។ 

ទន្លេនេះហូរកាត់ទីក្រុងបៀនហ្វា បន្ទាប់មកហូរតាមព្រំដែនរវាងទីក្រុងដូនណៃ និងទីក្រុងហូជីមិញ រវាង អូរកាប់ (Ba Ria - Vung Tau) និងទីក្រុងព្រៃនគរ។
ទន្លេណាំងឺម

ស្តាំ|រូបភាពតូច|300x300ភីកសែល| ទីតាំងមាត់ទន្លេណាំង៉ុម
ទន្លេណាំងឺម ( ឡាវ ៖ ນໍ້າງືມ  ) គឺមានប្រវែង ៣៥៤ គីឡូម៉ែត្រ​ក្នុង ​ប្រទេស​ឡាវ ។ វាជាដៃទន្លេដ៏សំខាន់នៃ ទន្លេមេគង្គ ។
ទន្លេណាំងឺម: ភូមិសាស្ត្រ

ភូមិសាស្ត្រ 
រូបភាពតូច| ទូកនៅបឹងណាំង៉ុម
ទន្លេ ណាំង៉ុម មានប្រភពមកពីតំបន់ភ្នំភាគខាងជើងនៃ ខេត្ត សៀងខ្វាង ហើយហូរទៅភាគខាងត្បូងកាត់តាម ខេត្តវៀងចនន្ទ៍ ភ្ជាប់ជាមួយទន្លេមេគង្គនៅរដ្ឋធានី វៀងចន្ទន៍ នៃប្រទេសឡាវ។

អាង​ទន្លេ ណាំ ង៉ុម ជា​ជម្រក​របស់​ប្រជាជន​ប្រមាណ ១ លាន​នាក់​ក្នុង​ប្រទេស​ឡាវ។ ទំនប់ទឹក ដ៏ធំបំផុតនាពេលបច្ចុប្បន្ននៅលើ ទំនប់ទឹក ណាំង៉ុម Nam Ngum (គម្រោងវារីអគ្គីសនី Nam Ngum 1) ត្រូវបានសាងសង់ដំបូងនៅចន្លោះឆ្នាំ 1968 និង 1971 ។ ក៏មានគម្រោង វារីអគ្គិសនី ចំនួនបួនផ្សេងទៀតដែលកំពុងសាងសង់ ឬគ្រោងនឹងសាងសង់នៅលើទន្លេណាំង៉ឹម។ គោលដៅទេសចរណ៍តាមណាមង៉ឹម រួមមាន បឹងណាំង៉ុម រមណីយដ្ឋានដាន់សុវណ្ណ ណាំង៉ឹម និង វ៉ាងវៀង ។

អាងទន្លេណាំង៉ុម មានផ្ទៃដី ១៦.៩០៦ គីឡូម៉ែត្រក្រឡា រួមទាំង ៨.២៩៧ ផងដែរ។ គីឡូម៉ែត្រ ២ នៃ​តំបន់​ទឹក​។ អាងទន្លេ ណាំង៉ុម គ្របដណ្តប់ ២.៧៣ភាគរយនៃអាងទន្លេមេគង្គក្រោម។ ទឹក​ហូរ​ពី​ទន្លេ​ណាំងំ​ទៅ​ទន្លេ​មេគង្គ​មាន ៧០០ m 3 / s ។ សាមសិបភាគរយនៃអាងទន្លេត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយព្រៃឈើ។ អង្គការអន្តរជាតិ និងស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុជាច្រើនជួយក្នុងការគ្រប់គ្រងតំបន់ទឹក ការគ្រប់គ្រងធនធានទឹក ការបង្កើតបទប្បញ្ញត្តិទឹក និងអង្គការអាងទន្លេសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ធនធានទឹក និងការការពារប្រភពទឹកឱ្យបានល្អបំផុត។ គម្រោង​មួយ​នោះ គឺ​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​អាង​ទន្លេ​ណាំ​ង៉ុ​ម បាន​ដំណើរការ​តាំងពី​ឆ្នាំ​២០០២​។
ទន្លេណាំងឺម: សត្វព្រៃ

សត្វព្រៃ 
ត្រី hemimyzon confluens ដែលជាប្រភេទត្រីប្រម៉ោយកាំរស្មី ត្រូវបានគេស្គាល់ថារស់នៅតែក្នុងតំបន់បង្ហូរទឹកណាំង៉ំ។ វាត្រូវបានគំរាមកំហែងដោយការជីកយករ៉ែ ការបំពុល និងការអភិវឌ្ឍន៍វារីអគ្គិសនី។
ទន្លេណាំសាន

ទន្លេណាំសាន (    ) គឺជាទន្លេដ៏សំខាន់មួយនៃ ប្រទេសឡាវ ភាគខាងលិច។ វា​ហូរ​ចេញ​ពី​ភ្នំ​នៃ​ភាគ​កណ្តាល​ប្រទេស​លាវ​កាត់​តាម ​បុរី​ខាម ហើយ​ចាក់ចូល​​នឹង ​ទន្លេ​មេគង្គ ​នៅ នៅ ប៉ាក់សាន់ ។
ទន្លេនីល

ទន្លេនីល  គឺជាទន្លេដ៏សំខាន់ដែលហូរទៅភាគខាងជើងនៅភាគឦសាននៃទ្វីបអាហ្វ្រិក ។ វាហូរចូលទៅក្នុងសមុទ្រមេឌីទែរ៉ាណេ ។ ទន្លេនីលគឺជាទន្លេដែលវែងជាងគេនៅទ្វីបអាហ្រ្វិក ហើយត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជា ទន្លេដែលវែងជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោក   ទោះបីជាវាត្រូវបានប្រកួតប្រជែងដោយការស្រាវជ្រាវដែលបង្ហាញថាទន្លេអាម៉ាហ្សូន វែងជាងបន្តិចក៏ដោយ។ Amazon Longer Than Nile River, Scientists Say   ក្នុងចំណោមទន្លេធំៗរបស់ពិភពលោក ទន្លេនីល គឺជាទន្លេតូចបំផុតមួយ ដែលវាស់វែងដោយលំហូរទឹកប្រចាំឆ្នាំគិតជាម៉ែត្រគូប។  ប្រហែល ៦,៦៥០គីឡូម៉ែត្រ (៤,១៣០ម៉ាយ)  វែង អាងបង្ហូររបស់វាគ្របដណ្តប់ ១១ប្រទេស៖ សាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យកុងហ្គោ តង់ហ្សានី ប៊ូរុនឌី រ្វ៉ាន់ដា អ៊ូហ្គង់ដា កេនយ៉ា អេត្យូពី អេរីទ្រា ស៊ូដង់ខាងត្បូង ស៊ូដង់ និង អេហ្ស៊ីប ។  ជាពិសេស ទន្លេនីល គឺជាប្រភពទឹកចម្បងរបស់ប្រទេសអេហ្ស៊ីប ស៊ូដង់ និងស៊ូដង់ខាងត្បូង។  លើសពីនេះ ទន្លេនីល គឺជាទន្លេសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់ ជួយដល់វិស័យកសិកម្ម និងនេសាទ។

ទន្លេនីលមានដៃទន្លេធំៗចំនួនពីរ៖ ទន្លេនីលស និង ទន្លេនីលខៀវ ។ ទន្លេនីលស ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ជា​ប្រពៃណី​ថា​ជាប្រភពទឹកទន្លេ ​។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា ទន្លេនីលខៀវ ជា​ប្រភព​ទឹក​ភាគ​ច្រើន​នៃ​ទន្លេនីល ដែល​មាន​ទឹក និង ​ដី​ល្បាប់ ៨០%។ ទន្លេនីលស គឺវែងជាង ហើយកើនឡើងនៅក្នុងតំបន់ បឹងធំ ។ វាចាប់ផ្តើមនៅ បឹងវិចតូរីយ៉ា ហើយហូរកាត់អ៊ូហ្គង់ដា និងស៊ូដង់ខាងត្បូង។ ទន្លេនីលខៀវ ចាប់ផ្តើមនៅបឹងតាណា ក្នុងប្រទេសអេត្យូពី  ហើយហូរចូលទៅក្នុងស៊ូដង់ពីភាគអាគ្នេយ៍។ ទន្លេទាំងពីរប្រសព្វគ្នា នៅរដ្ឋធានីខាទូមនៃប្រទេសស៊ូដង់។ 

ផ្នែកខាងជើងនៃទន្លេហូរទៅភាគខាងជើងស្ទើរតែទាំងស្រុងតាមរយៈវាលខ្សាច់នូប៊ីនទៅកាន់ទីក្រុងកៃរ៉ូ និង តំបន់ដីសណ្តធំរបស់វា ហើយទន្លេនេះហូរចូលទៅក្នុងសមុទ្រមេឌីទែរ៉ាណេនៅ អាឡិចសាន់ដឺ ។ អរិយធម៌អេហ្ស៊ីប និង ព្រះរាជាណាចក្រស៊ូដង់ បានពឹងផ្អែកលើទន្លេ និងការជន់លិចប្រចាំឆ្នាំតាំងពីបុរាណកាលមក។ ប្រជាជន និងទីក្រុងភាគច្រើននៃប្រទេសអេហ្ស៊ីបស្ថិតនៅតាមបណ្តោយផ្នែកទាំងនោះនៃជ្រលងភ្នំនីលភាគខាងជើងនៃ ទំនប់អាស្វាន ។ ស្ទើរតែគ្រប់កន្លែងវប្បធម៌ និងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃអេហ្ស៊ីបបុរាណបានអភិវឌ្ឍ និងត្រូវបានរកឃើញនៅតាមច្រាំងទន្លេ។ ទន្លេនីលគឺជាមួយ ទន្លេរ៉ូន និង ទន្លេពូ ដែលជាទន្លេមួយក្នុងចំណោមទន្លេមេឌីទែរ៉ាណេទាំងបីដែលមានការបញ្ចេញទឹកដ៏ធំបំផុត។