navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
លេខថៃ: លេខជំនួស

លេខជំនួស 

 អាយ 
អាយ (  ) ត្រូវ​បាន​ប្រើ​សម្រាប់ "កើត​ដំបូង (កូន)" ឬ​សម្រាប់​ខែ​ទី​មួយ, duean ai (เดือนอ้าย,តឿអាយអាប) នៃ ​ប្រតិទិន​ចន្ទគតិ​ថៃ ។ 

 អេក 
អេក (   ) មកពីភាសាបាលី ឯក "មួយ" Digital Dictionaries of South Asia Sir Ralph Lilley Turner (1888-1983) A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages entry 2462 អេក ប្រើសម្រាប់ មួយ (បរិមាណ); ទី ១ ( ឋានន្តរស័ក្តិ ) លេចធ្លោជាង ថោ ទី ២ ក្នុង សញ្ញាសូរសំឡេង សញ្ញាបត្រអប់រំ និងថ្នាក់យោធា ; និងសម្រាប់តួឯកក្នុងតួនាទីមួយ។ នៅសម័យបុរាណ កូនស្រីទីប្រាំពីរត្រូវបានគេហៅថា ឡូក អេក (ឡូកអេក) ទោះបីជាកូនប្រុសទីប្រាំពីរគឺ ឡូក ចេត ( ลูกเจ็ด ) ។ 

 អេត 
អេត (   , កាតាំង៖ 一, jat 1 ; មីនណាន៖ 一, it 4 ) មានន័យថា "មួយ" ត្រូវបានប្រើជាសមាជិកចុងក្រោយក្នុងចំនួនបន្សំ (សូមមើលផ្នែកលេខសំខាន់ខាងលើ)។

 ថូ 
ថូ (   ) គឺ​មក​ពី ​ភាសា​បាលី ​ថា «ទោ»។ Digital Dictionaries of South Asia Sir Ralph Lilley Turner (1888-1983) A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages entry 6455 ថូ ត្រូវបានប្រើសម្រាប់ ពីរ និងសម្រាប់ ចំណាត់ថ្នាក់កម្រិតទីពីរ នៅក្នុង កម្រិតសំឡេង សញ្ញាបត្រអប់រំ និងថ្នាក់យោធា។ 

 យី 
យី (  , កាតាំង៖ 二, ji 6 ; មីនណាន: 二, ji 7 ) នៅតែត្រូវបានប្រើប្រាស់នៅកន្លែងជាច្រើននៅក្នុងភាសាថៃសម្រាប់លេខពីរ ក្រៅពី សង (สอง)៖ ដើម្បីសង់ម្ភៃ (ពីរដប់) និងបន្សំរបស់វា ម្ភៃមួយ ដល់ ម្ភៃប្រាំបួន។ ដាក់​ឈ្មោះ​ខែ​ទី​ពីរ តឿនយី (เดือนยี่​) នៃ​ប្រតិទិន ​ចន្ទគតិ​ថៃ ។ ហើយ​នៅ​គ្រាមភាសា​ថៃ​ខាង​ជើង ​ថា ធីនផាយ័ប ( ถิ่นพายัพ​) ដែល​វា​សំដៅ​ទៅ ​ឆ្នាំ​ខ្លា ។ 

 ទ្រី & ត្រៃ 
ទ្រី (  ) និង ត្រៃ (  ) មកពីសំស្ក្រឹត ត្រៃ "បី" ។ Digital Dictionaries of South Asia Sir Ralph Lilley Turner (1888-1983) A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages entry 5994 ជម្មើសជំនួសទាំងនេះត្រូវបានប្រើសម្រាប់ បី ; ចំណាត់ថ្នាក់ទីបី នៅក្នុង សញ្ញាសម្គាល់សម្លេង សញ្ញាបត្រអប់រំ និងថ្នាក់យោធា ; និងជាបុព្វបទមានន័យថា បី (ដង) ។ 

 ឆាតតាវ៉ា 
ឆាតាវ៉ា (  ) ជា​លេខ ​បាលី ​បួន; ប្រើ​សម្រាប់​សញ្ញា​សំឡេង​ទី​បួន និង​ជា​បុព្វបទ​ដែល​មាន​ន័យ​ថា​ទី​បួន​តាម​លំដាប់ ឬ​បួន​បួន​ក្នុង​លេខ ។

 ឡូ 
ឡូ (  ) មានន័យថា ដប់ ឬ ដប់ពីរ។ ជាធម្មតាវាត្រូវបានប្រើសម្រាប់ ពាណិជ្ជកម្ម ។ វាក៏អាចមានន័យថាពាងឬដប។ 

 យីប 
យីប (    ) នៅក្នុងភាសាថៃ គឺជា ការបង្រួបបង្រួម ឬ ការបង្រួញ នៃ យីស៊ីប (ยี่สิบ) នៅដើមលេខ ម្ភៃមួយ ដល់ ម្ភៃប្រាំបួន។ ដូច្នេះ គេអាចឮ យីបអេត (ยีบเอ็ด, ยิบเอ็ด), យីបសង(ยีบสอง, ยิบสอง) ឡើងទៅ យីបកៅ (ยีบเก้า, ยิบเก้า)។ យីប អាចមានស្រៈវែង ( ยีบ ) ឬត្រូវបានបំលែងទៅជាស្រៈខ្លី ( យិប ) ។

 សៅ 
សៅ (    ) គឺម្ភៃនៅក្នុង គ្រាមភាសាថៃខាងជើង  និងជា ភាសាឥសាន ។ វា​ទាក់ទង​នឹង ចាវ (​ຊາວ​) ពាក្យ​ម្ភៃ​ជា ​ភាសា​ឡាវ ។

 កុរ៉ុត 
កុរ៉ុត (   ) មានន័យថា បួនដប់ ឬ 144 ។ ជាធម្មតាវាត្រូវបានប្រើសម្រាប់ពាណិជ្ជកម្ម។ វាគឺជា ពាក្យកម្ចី ពី សរុប ។ 

 កោត 
កោត (  ) គឺដប់លានត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងបរិបទសាសនា។ វាមកពីភាសាបាលី/សំស្ក្រឹត កោដិ ។  សូមមើលផងដែរ crore ។
លេខថៃ: អាយ

អាយ 
អាយ (  ) ត្រូវ​បាន​ប្រើ​សម្រាប់ "កើត​ដំបូង (កូន)" ឬ​សម្រាប់​ខែ​ទី​មួយ, duean ai (เดือนอ้าย,តឿអាយអាប) នៃ ​ប្រតិទិន​ចន្ទគតិ​ថៃ ។
លេខថៃ: អេក

អេក 
អេក (   ) មកពីភាសាបាលី ឯក "មួយ" Digital Dictionaries of South Asia Sir Ralph Lilley Turner (1888-1983) A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages entry 2462 អេក ប្រើសម្រាប់ មួយ (បរិមាណ); ទី ១ ( ឋានន្តរស័ក្តិ ) លេចធ្លោជាង ថោ ទី ២ ក្នុង សញ្ញាសូរសំឡេង សញ្ញាបត្រអប់រំ និងថ្នាក់យោធា ; និងសម្រាប់តួឯកក្នុងតួនាទីមួយ។ នៅសម័យបុរាណ កូនស្រីទីប្រាំពីរត្រូវបានគេហៅថា ឡូក អេក (ឡូកអេក) ទោះបីជាកូនប្រុសទីប្រាំពីរគឺ ឡូក ចេត ( ลูกเจ็ด ) ។
លេខថៃ: អេត

អេត 
អេត (   , កាតាំង៖ 一, jat 1 ; មីនណាន៖ 一, it 4 ) មានន័យថា "មួយ" ត្រូវបានប្រើជាសមាជិកចុងក្រោយក្នុងចំនួនបន្សំ (សូមមើលផ្នែកលេខសំខាន់ខាងលើ)។
លេខថៃ: ថូ

ថូ 
ថូ (   ) គឺ​មក​ពី ​ភាសា​បាលី ​ថា «ទោ»។ Digital Dictionaries of South Asia Sir Ralph Lilley Turner (1888-1983) A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages entry 6455 ថូ ត្រូវបានប្រើសម្រាប់ ពីរ និងសម្រាប់ ចំណាត់ថ្នាក់កម្រិតទីពីរ នៅក្នុង កម្រិតសំឡេង សញ្ញាបត្រអប់រំ និងថ្នាក់យោធា។
លេខថៃ: យី

យី 
យី (  , កាតាំង៖ 二, ji 6 ; មីនណាន: 二, ji 7 ) នៅតែត្រូវបានប្រើប្រាស់នៅកន្លែងជាច្រើននៅក្នុងភាសាថៃសម្រាប់លេខពីរ ក្រៅពី សង (สอง)៖ ដើម្បីសង់ម្ភៃ (ពីរដប់) និងបន្សំរបស់វា ម្ភៃមួយ ដល់ ម្ភៃប្រាំបួន។ ដាក់​ឈ្មោះ​ខែ​ទី​ពីរ តឿនយី (เดือนยี่​) នៃ​ប្រតិទិន ​ចន្ទគតិ​ថៃ ។ ហើយ​នៅ​គ្រាមភាសា​ថៃ​ខាង​ជើង ​ថា ធីនផាយ័ប ( ถิ่นพายัพ​) ដែល​វា​សំដៅ​ទៅ ​ឆ្នាំ​ខ្លា ។
លេខថៃ: ទ្រី & ត្រៃ

ទ្រី & ត្រៃ 
ទ្រី (  ) និង ត្រៃ (  ) មកពីសំស្ក្រឹត ត្រៃ "បី" ។ Digital Dictionaries of South Asia Sir Ralph Lilley Turner (1888-1983) A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages entry 5994 ជម្មើសជំនួសទាំងនេះត្រូវបានប្រើសម្រាប់ បី ; ចំណាត់ថ្នាក់ទីបី នៅក្នុង សញ្ញាសម្គាល់សម្លេង សញ្ញាបត្រអប់រំ និងថ្នាក់យោធា ; និងជាបុព្វបទមានន័យថា បី (ដង) ។
លេខថៃ: ឆាតតាវ៉ា

ឆាតតាវ៉ា 
ឆាតាវ៉ា (  ) ជា​លេខ ​បាលី ​បួន; ប្រើ​សម្រាប់​សញ្ញា​សំឡេង​ទី​បួន និង​ជា​បុព្វបទ​ដែល​មាន​ន័យ​ថា​ទី​បួន​តាម​លំដាប់ ឬ​បួន​បួន​ក្នុង​លេខ ។
លេខថៃ: ឡូ

ឡូ 
ឡូ (  ) មានន័យថា ដប់ ឬ ដប់ពីរ។ ជាធម្មតាវាត្រូវបានប្រើសម្រាប់ ពាណិជ្ជកម្ម ។ វាក៏អាចមានន័យថាពាងឬដប។
លេខថៃ: យីប

យីប 
យីប (    ) នៅក្នុងភាសាថៃ គឺជា ការបង្រួបបង្រួម ឬ ការបង្រួញ នៃ យីស៊ីប (ยี่สิบ) នៅដើមលេខ ម្ភៃមួយ ដល់ ម្ភៃប្រាំបួន។ ដូច្នេះ គេអាចឮ យីបអេត (ยีบเอ็ด, ยิบเอ็ด), យីបសង(ยีบสอง, ยิบสอง) ឡើងទៅ យីបកៅ (ยีบเก้า, ยิบเก้า)។ យីប អាចមានស្រៈវែង ( ยีบ ) ឬត្រូវបានបំលែងទៅជាស្រៈខ្លី ( យិប ) ។
លេខថៃ: សៅ

សៅ 
សៅ (    ) គឺម្ភៃនៅក្នុង គ្រាមភាសាថៃខាងជើង  និងជា ភាសាឥសាន ។ វា​ទាក់ទង​នឹង ចាវ (​ຊາວ​) ពាក្យ​ម្ភៃ​ជា ​ភាសា​ឡាវ ។
លេខថៃ: កុរ៉ុត

កុរ៉ុត 
កុរ៉ុត (   ) មានន័យថា បួនដប់ ឬ 144 ។ ជាធម្មតាវាត្រូវបានប្រើសម្រាប់ពាណិជ្ជកម្ម។ វាគឺជា ពាក្យកម្ចី ពី សរុប ។
លេខថៃ: កោត

កោត 
កោត (  ) គឺដប់លានត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងបរិបទសាសនា។ វាមកពីភាសាបាលី/សំស្ក្រឹត កោដិ ។  សូមមើលផងដែរ crore ។
លេខថៃ: សញ្ញាសម្គាល់ កម្រិតអប់រំ និងថ្នាក់យោធា

សញ្ញាសម្គាល់ កម្រិតអប់រំ និងថ្នាក់យោធា 
សំណុំលេខជំនួសដែលប្រើសម្រាប់ដាក់ឈ្មោះសំនៀង ( ម៉ៃ, ម៉ាយ ), សញ្ញាបត្រអប់រំ ( ปริญญา, ប៉ារិនីយ៉ា ) និងចំណាត់ថ្នាក់យោធាបានមកពីឈ្មោះលេខ សំស្ក្រឹត ។
លេខTonal MarkEducational DegreeMilitary Ranking in the Royal Thai ArmyថៃRTGSValueMarkThaiRTGSToneThaiRTGSDegreeThaiRTGSMeaningเอกអេកទីមួយ -่ไม้เอกម៉ៃអេកសម្លេងទីមួយปริญญาเอกparinya ekdoctor'sพลเอกphon ekGeneralพันเอกphan ekColonelร้อยเอกroi ekCaptainจ่าสิบเอกcha sip ekMaster Sgt. 1st Classสิบเอกsip ekSergeant (Sgt.)โทថូទីពីរ -้ไม้โทម៉ៃថូសម្លេងទីពីរปริญญาโทparinya thomaster'sพลโทphon thoLieutenant Generalพันโทphan thoLieutenant Colonelร้อยโทroi thoLieutenantจ่าสิบโทcha sip thoMaster Sgt. 2nd Classสิบโทsip thoCorporalตรีត្រីទីបី -๊ไม้ตรีម៉ៃត្រីសម្លេងទីបីปริญญาตรีparinya tribachelor'sพลตรีphon triMajor generalพันตรีphan triMajorร้อยตรีroi triSub Lieutenantจ่าสิบตรีcha sip triMaster Sgt. 3rd Classสิบตรีsip triLance Corporalจัตวาឆាតាវ៉ាទីបួន -๋ไม้จัตวาម៉ៃឆាតាវ៉ាសម្លេងទីបួនพลจัตวาphon chattawaBrigadier General (Honorary)
លេខថៃ: សូមមើលផងដែរ។

សូមមើលផងដែរ។ 

 លេខចិន
 ប្រព័ន្ធលេខឥណ្ឌា
 លេខឥណ្ឌា
 លេខខ្មែរ
 ល
 អក្ខរក្រមថៃ
 ភាសាថៃ
 នាឡិកាថៃ ៦ ម៉ោង។
 វិទ្យាស្ថានភូមិន្ទថៃ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Pages with unreviewed translations
លេខលំដាប់សម្គាល់រាជ្យ

លេខសម្គាល់រាជ្យ គឺជា លេខលំដាប់ ដែលប្រើដើម្បីសម្គាល់ក្នុងចំណោមមនុស្សដែលមានឈ្មោះដូចគ្នា ដែលកាន់តួនាទីដូចគ្នា។ អ្វី​ដែល​សំខាន់​បំផុត​គឺ​គេ​ប្រើ​ដើម្បី​សម្គាល់ ​ព្រះមហាក្សត្រ ។ លេខលំដាប់ គឺជាលេខដែលដាក់បន្ទាប់ពីនាមស​ម្រាប់រាជ្យរបស់ព្រះមហាក្សត្រ ដើម្បីបែងចែកក្នុងចំនួននៃស្តេច មហាក្សត្រិយានី ឬព្រះអង្គម្ចាស់មួយចំនួនដែលសោយរាជ្យលើទឹកដីដូចគ្នាហើយមាននាមសម្រាប់រាជ្យដូចគ្នា។

វាជារឿងធម្មតាទេក្នុងការចាប់ផ្តើមរាប់ចាប់តាំងពីការចាប់ផ្តើមនៃរបបរាជាធិបតេយ្យ ឬចាប់តាំងពីការចាប់ផ្តើមនៃបន្ទាត់ជាក់លាក់នៃព្រឹត្តិការណ៍អ្វីមួយជាបន្តបន្ទាប់។ ឧទាហរណ៍ស្តេចបូរីសទី៣នៃប្រទេសប៊ុលហ្គារី និងបុត្រាព្រះអង្គ ស៊ីមៀនទី២ ត្រូវបានគេផ្តល់លេខរៀងសម្រាប់រាជ្យរបស់ពួកគេដូច្នេះ ដោយសារតែអ្នកគ្រប់គ្រងមជ្ឈិមសម័យនៃ ចក្រភពប៊ុលហ្គារីទី១ និងទី២ ត្រូវបានរាប់បញ្ចូលផងដែរ បើទោះបីជារាជវង្សឡើងគ្រងរាជ្យពេលនោះមានអាយុកាលពីឆ្នាំ១៨៧៨ ហើយមានទំនាក់ទំនងឆ្ងាយពីរាជាធិបតេយ្យនៃរដ្ឋប៊ុលហ្គារីមុនៗក៏ដោយ។ ម៉្យាងវិញទៀត ស្តេចនៃប្រទេសអង់គ្លេស និង ស្តេចនៃក្រង់ប្រឺតាញ និងចក្រភពអង់គ្លេសត្រូវបានគេរាប់ចាប់ពីការធ្វើសញ្ជ័យណរម៉ង់មក ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលបុត្រារបស់ព្រះចៅ ហង់រីទី៣នៃប្រទេសអង់គ្លេស ត្រូវបានគេហៅថា អេដវ៉ាដទី១ ទោះបីជាមានស្តេចអង់គ្លេសបីអង្គដែលមានឈ្មោះថាអេដវ៉ាដ មុនពេលការធ្វើសញ្ជ័យ (ពួកគេត្រូវបានសម្គាល់ដោយ រហ័សនាម ជំនួសវិញ) ។

ពេលខ្លះបុគ្គលក្នុងរឿងព្រេងនិទាន ឬប្រឌិតត្រូវបានរួមបញ្ចូល។ ជាឧទាហរណ៍ ស្តេចស៊ុយអែត អេរិកទី១៤ (សោយរាជ្យ ១៥៦០–៦៨) និង ឆាលទី០៩ (១៦០៤–១១) បានយកលេខលំដាប់រាជ្យដោយផ្អែកលើប្រវត្តិសាស្រ្តប្រឌិតឆ្នាំ១៥៤៤ និពន្ធដោយ ចូហានេស មាគ្ណឹស ដែលបានបង្កើតស្តេចប្រាំមួយនៃឈ្មោះនីមួយៗ មុនស្តេចដែលអ្នកប្រវត្តិសាស្រ្តក្រោយៗមកទទួលស្គាល់។  បញ្ជីនៃស្តេចស៊ុយអែត ដែលតំណាងនៅលើផែនទីនៃនគរស៊ុតអែត  ផលិតដោយជាងឆ្លាក់ជនជាតិបារាំង ហ្សាក់ ឈីគែត (១៦៧៣–១៧២១) និងបោះពុម្ភនៅទីក្រុងប៉ារីសក្នុងឆ្នាំ១៧១៩ ចាប់ផ្តើមជាមួយស្តេច កានូតទី១ និងបង្ហាញស្តេចអេរិកទី១៤ និងឆាលទី៩ ជាអេរិកទី៤ និងឆាលទី២រៀងគ្នា។ ស្តេចឆាលតែមួយគត់ដែលកាន់លេខលំដាប់រាជ្យប្រពៃណីរបស់ទ្រង់នៅក្នុងបញ្ជីគឺស្តេច ឆាលទី១២ ។ ដូចគ្នានេះផងដែរក្នុងករណីអធិរាជ មេណេលីគទី២ នៃប្រទេសអេត្យូពី  ព្រះអង្គបានជ្រើសរើសលេខលំដាប់រាជ្យរបស់ព្រះអង្គដោយយោងទៅលើបុព្វបុរសទេវកថានិង ជាប្រមុខរដ្ឋដំបូងនៃប្រទេសរបស់ទ្រង់ (ដែលគេអះអាងថាជារាជបុត្រារបស់ស្តេច សូឡូម៉ូននៃ ព្រះគម្ពីរប៊ីប) ដើម្បីគូសបញ្ជាក់ភាពស្របច្បាប់របស់គាត់ទៅក្នុងអ្វីដែលហៅថា រាជវង្សសូឡូម៉ូនិក ។
លេខលំដាប់សម្គាល់រាជ្យ: ឈ្មោះទ្វេ

ឈ្មោះទ្វេ 
ការអនុវត្តមានលក្ខណៈខុសគ្នាតាមតំបន់ដែលមហាក្សត្រមានព្រះនាមពីរ ឬច្រើន។ សម្រាប់ ស្តេចស៊ុយអែត លេខលំដាប់ត្រូវបានអនុវត្តដែលល់ព្រះនាមដំបូងប៉ុណ្ណោះ។ ឧទាហរណ៍ ហ្គ៊ូស្តាហ្វទី៦អាដុលហ្វ៍ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថា "ហ្គ៊ូស្តាហ្វអាដុលហ្វ៍" គឺជាស្តេចដែលមាននាម ហ្គ៊ូស្តាហ្វ ទីប្រាំមួយហើយ ប៉ុន្តែជាស្តេចទីបីប៉ុណ្ណោះដែលមាននាមហ្គ៊ូស្តាហ្វអាដុលហ្វ៍។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញសម្រាប់ ព្រះរាជាណាចក្រ​ព្រុស្ស៊ី ​ត្រូវ​បាន​គ្រប់គ្រង​ជាបន្តបន្ទាប់ដោយស្តេច ហ្វ្រេឌឺរិចទី១ ហ្វ្រេឌឺរិច វីលហ៊ែមទី១ ហ្វ្រេឌឺរិចទី២ និង ហ្វ្រេឌឺរិច វីលហ៊ែមទី២ ហើយក្រោយមកដោយវីលហ៊ែមទី១។ ដូចគ្នានេះដែរ សម្តេចប៉ាបចនប៉ូលទី១ ដែលបានជ្រើសរើសឈ្មោះពីររបស់គាត់ ដើម្បីគោរពដល់អ្នកកាន់តំណែងមុនគឺសម្តេចប៉ាប ចនទី២៣ និង ប៉ូលទី៦ ហើយត្រូវបានស្នងតំណែងបន្តដោយ ចនប៉ូលទី២ ។
លេខលំដាប់សម្គាល់រាជ្យ: លេខលំដាប់សម្រាប់រាជវង្សដែលមិនសោយរាជ្យ

លេខលំដាប់សម្រាប់រាជវង្សដែលមិនសោយរាជ្យ 
ទោះក្នុងករណីណាក៏ដោយ ជាធម្មតាគេរាប់តែព្រះមហាក្សត្រ ឬមេគ្រួសារ ហើយរាប់តាមលំដាប់លំដោយរហូតដល់ចុងបញ្ចប់រាជវង្ស។[ ការដកស្រង់ចាំបាច់ ] ការលើកលែងគួរឱ្យកត់សម្គាល់ចំពោះច្បាប់នេះគឺចំពោះត្រកូលគ្រួសាររឺសនៅអាល្លឺម៉ង់។ គ្រួសារនេះមានលក្ខណៈពិសេសដែលសមាជិកបុរសគ្រប់រូបក្នុងកំឡុង៨សតវត្សចុងក្រោយនេះត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថា ហែនរីច ហើយពួកគេទាំងអស់មិនត្រឹមតែមេគ្រួសារប៉ុណ្ណោះទេត្រូវបានរាប់បញ្ចូលតាមលំដាប់លេខ។ ខណៈពេលដែលសមាជិកនៃត្រកូលចាស់ត្រូវបានរាប់តាមលំដាប់ពីកំណើតរហូតដល់ការផុតពូជនៃត្រកូលចាស់ក្នុងឆ្នាំ១៩២៧ សមាជិកនៃត្រកូលវ័យក្មេងត្រូវបាន (និងនៅតែ) ត្រូវបានរាប់តាមលំដាប់លំដោយដែលបានចាប់ផ្តើម និងបញ្ចប់តាមរាប់សតវត្សមកហើយ។  នេះពន្យល់ពីមូលហេតុដែលបច្ចុប្បន្ន (ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០១២) មេគ្រួសាររឺសត្រូវបានគេហៅថា ហែនរីចទី១៤ ខណៈដែលឪពុករបស់គាត់ត្រូវបានហៅថាហែនរីចទី៤ និងកូនប្រុសរបស់គាត់ ហែនរីចទី២៩ និងហែនរីចទី៥។

វាកម្រណាស់ ប៉ុន្តែគ្រួសារព្រះអង្គម្ចាស់អាឡឺម៉ង់មួយចំនួនបានរាប់លេខលំដាប់សម្រាប់សមាជិកបុរសទាំងអស់។ ជាឧទាហរណ៍ ហាន ហែនរីចទី១៥ វុន ហុចប៊ើក បានឡើងកាន់តំណែងព្រះអង្គម្ចាស់នៃព្លែស បន្តពី ហាន ហែនរីចទី១១ និងស្នងតំណែងដោយ ហាន ហែនរីចទី១៧ លេខលំដាប់ទី១២​ ១៣ ១៤ និង១៦ ត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយសមាជិកគ្រួសារ វុន ហុចប៊ើក ដែលមិនមែនជាព្រះអង្គម្ចាស់នៃ ព្លែស។ ស្រដៀងគ្នានេះដែរសម្រាប់ គ្រួសាររឺស ដែលបុរសទាំងអស់ត្រូវបានរាប់ជា ហែនរីច ហើយខ្លះទៀតកាន់តំណែងជាព្រះអង្គម្ចាស់ រឺស ហ្ស៊ែរ៉ា ឬ រឺស-គ្រែស ។

ពួកស្តេចក្លែង​ក្លាយ និង​អ្នក​គ្រប់​គ្រង​នៃ​រាជវង្ស​ដែល​ត្រូវ​បាន​ទម្លាក់​ពី​មុន​ច្រើន​តែ​ត្រូវ​បាន​គេ​ផ្តល់​លេខ​ក្នុង​រាជវង្ស ហាក់ដូច​ជា​អ្នក​ក្លែង​ក្លាយ​មិន​កាន់​អំណាច​នោះបាន​គ្រប់គ្រង​យ៉ាង​ពិត​ប្រាកដ ។ ជាឧទាហរណ៍ ល្វីទី១៨ នៃប្រទេសបារាំងបានយកលេខលំដាប់សម្គាល់រាជ្យ ដែលអះអាងដោយប្រយោលថា ល្វីទី១៧ ជាស្តេច ទោះបីជាព្រះអង្គមិនដែលសោយរាជ្យក៏ដោយ។ ការអះអាងថាព្រះអង្គបានសោយរាជ្យគឺនៅក្នុងសម័យ សាធារណរដ្ឋបារាំងដំបូង ។ ករណីស្រដៀងគ្នានេះគឺថា  ណាប៉ូឡេអុងទី៣ ដែលលេខសម្គាល់រាជ្យបានអះអាងយ៉ាងជាក់លាក់នូវការសោយរាជ្យរបស់ ណាប៉ូឡេអុងទី២ ។ ល្វីទី១៨ បានរាប់ ឆ្នាំនៃការសោយរាជ្យ របស់ព្រះអង្គបន្ទាប់ពីការចូលទីវង្គតនៃល្វីទិ១៧ ដែលជាអ្វីដែលណាប៉ូឡេអុងទី៣ មិនដែលធ្វើ។
លេខលំដាប់សម្គាល់រាជ្យ: ច្បាប់នៃសហភាព

ច្បាប់នៃសហភាព 
បន្ទាប់ពីអាណាចក្រត្រូវបានបង្រួបបង្រួមជាមួយ ច្បាប់នៃសហភាពឆ្នាំ១៧០៧ លេខលំដាប់ដាច់ដោយឡែកមិនត្រូវបានគេត្រូវការសម្រាប់ស្តេចប្រាំអង្គបន្តបន្ទាប់ទេគឺ អាន និង ចចទាំងបួន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយនៅពេលដែលស្តេច វីល្លៀមទី៤ បានសោយរាជ្យនៅឆ្នាំ១៨៣០ ទ្រង់មិនត្រូវបានគេហៅថា វីល្លៀមទី៣នៅស្កុតឡេនទេ។[ ត្រូវការដកស្រង់ ] ( ចច ក្រូលី បានចង្អុលបង្ហាញនៅឆ្នាំ១៨៣០ ថាក្សត្រថ្មីមានព្រះនាមថា  វីល្លៀមទី១ ២​ ៣​ និង៤ នៃហានណូវើ អៀរឡង់ ស្កុតឡែន និងអង់គ្លេសរៀងៗខ្លួន។) ដូចគ្នានេះស្តេចអេដវ៉ាដទី៧ និងទី៨ ត្រូវជាស្តេចអេដវ៉ាដទី១ និងទី២ (ឬអាចជាទី២ និងទី៣ ប្រសិនបើគេរាប់បញ្ជូលរាជ្យដ៏ចម្រូងចម្រាសនៃ អេដវ៉ាដ បាល្យុល)នៃស្កុតឡែន។ ការអនុវត្តនេះបានបង្កឲ្យមានភាពចម្រូងចម្រាសនៅប្រទេសស្កុតឡែន។ ជាឧទាហរណ៍ លេខលំដាប់របស់ស្តេចអេដវ៉ាដទី៧ ត្រូវបានលុបចោលម្តងម្កាលនៅប្រទេសស្កុតឡែន សូម្បីតែដោយស្ថាប័នព្រះវិហារនៃស្កុតឡេន  ដោយយោងទៅលើការតវ៉ាដែលថា នាមអេដវ៉ាដមុនៗគឺជាស្តេចអង់គ្លេសដែល "ត្រូវបានដកចេញពីស្កុតឡែនដោយការប្រយុទ្ធច្បាំងគ្នា" ។
លេខលំដាប់សម្គាល់រាជ្យ: ស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន

ស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន 
បញ្ហា​នេះ​បាន​កើត​ឡើង​ជា​ថ្មី​ម្តង​ទៀត​ជាមួយ​នឹង​ការ​ឡើងគ្រងរាជ្យនៃ ​ព្រះ​មហាក្សត្រីអេលីហ្សាប៊ែតទី២ ដោយ​សារ​ប្រទេស​ស្កុតឡែន​មិន​ធ្លាប់​មាន​ម្ចាស់ក្សត្រីអេលីហ្សាប៊ែត ដែល​សោយរាជ្យ​ពី​មុន​មក​ទេ ម្ចាស់​ក្សត្រី​មុន​នៃ​ឈ្មោះ​នោះ ​គឺ​ជា​មហាក្សត្រី​នៃ​ប្រទេស​អង់គ្លេស​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ ការជំទាស់ត្រូវបានលើកឡើង និងជាមួយនឹងការធ្វើពហិការមិនប្រើប្រាស់ ព្រះរាជសញ្ញា E II R គ្រប់ទីកន្លែងក្នុងប្រទេសស្កុតឡែន ដែលបណ្តាលឱ្យមានឧប្បត្តិហេតុហឹង្សាជាច្រើន រួមទាំង ការបំផ្លិចបំផ្លាញ បង្គោលប្រអប់ប្រៃសនីយ៍ E II R ថ្មីដំបូងបង្អស់នៅប្រទេសស្កុតលែន នៅ ឡេត នៅចុងឆ្នាំ១៩៥២។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ព្រះរាជសញ្ញាដែលប្រើក្នុងប្រទេសស្កុតឡែន លើទ្រព្យសម្បត្តិរបស់រដ្ឋាភិបាល និងមហាក្សត្រ និងគ្រឿងសង្ហារិមតាមដងផ្លូវ មិនមានជាសញ្ញានោះទេ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែជា ម្កុដនៃស្កុតឡែន ពី គ្រឿងសោយរាជ្យនៃស្កុតឡែន ។ សំណុំរឿងរបស់តុលាការ MacCormick v Lord Advocate ដែលចោទជាសំណួរពាក់ព័ន្ធរចនាបថ "Elizabeth II" នៅក្នុងប្រទេសស្កុតឡែនត្រូវបានសម្រេចនៅឆ្នាំ ១៩៥៣ ដោយហេតុផលថាការរាប់លេខលំដាប់នៃព្រះមហាក្សត្រគឺជាផ្នែកមួយនៃ បុព្វសិទ្ធិរបស់មហាក្សត្រ ហើយថាដើមបណ្តឹងមិនមានសិទ្ធិដើម្បីប្តឹងអង្គព្រះមហាក្សត្រទេ។

ដើម្បីវែកញែកអំពីការប្រើប្រាស់នេះ វាត្រូវបានស្នើដោយ វីនស្តុន ឆឺឈីល ដែលជា នាយករដ្ឋមន្ត្រី នាពេលនោះថា នៅពេលអនាគត លេខលំដាប់ដែលខ្ពស់ជាងគេរវាងសម្រាប់អង់គ្លេស និងស្កុតឡែននឹងត្រូវបានប្រើជានិច្ច។  នេះគឺជាករណីជាក់ស្តែងចាប់តាំងពី ច្បាប់នៃសហភាពឆ្នាំ១៧០៧ ស្តេចប្រាំបួនក្នុងចំណោមដប់បីអង្គចាប់តាំងពីសហភាពមានព្រះនាមដែលមិនធ្លាប់ប្រើពីមុននៅក្នុងប្រទេសអង់គ្លេស ឬស្កុតឡែន (អាន ចចទាំងប្រាំមួយ និងវុិចតូរៀ) ឬប្រើទាំងពីរនគរតែបន្ទាប់ពីការរួបរួមមហាក្សត្រឆ្នាំ១៦០៣ (ឆាលទាំងបី) ដែលបានចាកចេញពីបញ្ហានេះ ខណៈដែលលេខលំដាប់ក្សត្រអង់គ្លេសសម្រាប់ព្រះនាមរបស់ស្តេចទាំងបួនដែលនៅសល់បានប្រើលេខលំដាប់ដែលខ្ពស់ជាងទាំង(វីល្លៀម អេដវ៉ាដទាំងពីរ និងអេលីហ្សាប៊ែត)។ នៅក្រោមច្បាប់របស់ឆឺឈីល ប្រសិនបើស្តេចអង់គ្លេសនាពេលអនាគតត្រូវប្រើនាមសម្រាប់រាជ្យ អាឡិចហ្សង់ឌឺ ទោះបីជាមិនដែលធ្លាប់មានស្តេចនៃប្រទេសអង់គ្លេសនៃនាមនោះក៏ដោយ ព្រះអង្គនឹងក្លាយជា អាឡិចហ្សង់ឌឺទី៤ ដោយមានស្តេចអាឡិចហ្សង់ឌឺនៃស្កុតឡែនចំនួនបី (សោយរាជ្យ ១១០៧-១១២៤ ១២១៤-១២៤៩ និង ១២៤៩-១២៨៦) ។
លេខលំដាប់សម្គាល់រាជ្យ: អៀរឡង់

អៀរឡង់ 
ដោយសារ ដែនឡតនៃអៀរឡង់ (១១៧១-១៥៤២) និងព្រះរាជាណាចក្រអៀរឡង់ (១៥៤២-១៨០០) ជាចំណុះនៃព្រះរាជាណាចក្រអង់គ្លេស ដូច្នេះលេខលំដាប់អង់គ្លេសត្រូវបានប្រើប្រាស់នៅក្នុងប្រទេសអៀរឡង់ សូម្បីតែមុនពេលច្បាប់សហភាពឆ្នាំ១៨០០ក៏ដោយ។ ស្តេចវីល្លៀមទី៣នៃប្រទេសអង់គ្លេស និងវីល្លៀមទី៤នៃចក្រភពអង់គ្លេស នៅតែត្រូវបានគេហៅថា "វីល្លៀមទី៣" និង "វីល្លៀមទី៤" នៅក្នុងប្រទេសអៀរឡង់ ទោះបីជាស្តេច វីល្លៀមទី១ ឬវីល្លៀមទី២ មិនបានគ្រប់គ្រងផ្នែកណាមួយនៃប្រទេសអៀរឡង់ក៏ដោយ។ ស្រដៀងគ្នានេះដែរ ស្តេចហេនរីផ្សេងៗត្រូវបានរាប់លេខ ២-៨ ដូចដែលពួកព្រះអង្គស្ថិតនៅក្នុងប្រទេសអង់គ្លេស ទោះបីជាស្តេច ហេនរីទី១នៃប្រទេសអង់គ្លេស មិនដែលគ្រប់គ្រងផ្នែកណាមួយនៃប្រទេសអៀរឡង់ក៏ដោយ។ អេលីហ្សាប៊ែតទី១នៃប្រទេសអង់គ្លេស ត្រូវបានគេហៅក្នុងឆ្នាំរាជ្យអៀរឡង់ប្រើប្រាស់ក្នុងច្បាប់ថា "អេលីហ្សាប៊ែត" ជាជាង "អេលីហ្សាប៊ែតទី១" ពីព្រោះអៀរឡង់បានក្លាយជាសាធារណរដ្ឋ មុនពេលអេលីហ្សាប៊ែតទី២ ក្លាយជាមហាក្សត្រី។
លេខលំដាប់សម្គាល់រាជ្យ: ពួកស្តេចក្លែងក្លាយ

ពួកស្តេចក្លែងក្លាយ 
វា​ជា​ប្រពៃណី​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​រាជានិយម​បារាំង​ក្នុង​ការ​បន្ត​រាប់ស្តេច​ក្លែង​ក្លាយ ​របស់​ពួកគេ​ទោះបី​ជា​ពួកគេ​មិន​ធ្លាប់​សោយរាជ្យ​ក៏ដោយ។ អាស្រ័យហេតុនេះ អ្នកគាំទ្រនៃអតីតកុងនៃប៉ារីស នឹងហៅគាត់ថាជា ស្តេចហង់រីទី៧ ទោះបីជាមានបុរសតែបួននាក់ដែលមានឈ្មោះថា "ហង់រី" ជា ស្តេចនៃប្រទេសបារាំង ក៏ដោយ។

លេខលំដាប់ដែលមិន​ជាប់​គ្នា​អាច​បង្ហាញ​ពី​ការ​ទាមទារ​រាជវង្ស​សម្រាប់​ក្សត្រ​ដែល​មិន​បានសោយរាជ្យ។ ជាឧទាហរណ៍ បន្ទាប់ពី ស្តេចល្វីទី១៦នៃប្រទេសបារាំង ត្រូវបានប្រហារជីវិតក្នុងកំឡុង បដិវត្តន៍បារាំង ពួកអ្នកគាំទ្រព្រះអង្គ ចាត់ទុកថាព្រះអង្គត្រូវបានស្នងរាជ្យបន្តដោយបុត្រារបស់ទ្រង់ ដែលពួកគេបានហៅថា ល្វីទី១៧។ ទោះបីជាព្រះរាជកុមារបានចូលទីវង្គតនៅក្នុងគុកប៉ុន្មានឆ្នាំក្រោយមក ហើយមិនដែលសោយរាជ្យក៏ដោយ ក៏ព្រះបិតុលាព្រះអង្គដែលបានឡើងគ្រងរាជ្យបល្ល័ង្ករបស់បារាំងនៅក្នុងការស្តាររាជវង្សបួរបុងឡើងវិញ បានយកព្រះនាមថា ល្វីទី១៨ ដើម្បីទទួលស្គាល់សិទ្ធិរបស់រាជវង្សរបស់ទ្រង់។ ស្រដៀងគ្នានេះដែរ បន្ទាប់ពីរបបរបស់អធិរាជណាប៉ូឡេអុងទី១ បានដួលរលំ ទ្រង់បានដាក់រាជ្យថ្វាយរាជបុត្រាព្រះជន្ម៤វស្សា ដែលត្រូវបានប្រកាសថាជាណាប៉ូឡេអុងទី២។ ព្រះចៅអធិរាជវ័យក្មេងត្រូវបានទម្លាក់ពីតំណែងត្រឹមតែប៉ុន្មានសប្តាហ៍ក្រោយមកដោយគូប្រជែងនៅអឺរ៉ុបរបស់ណាប៉ូឡេអុង ហើយមិនដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាអន្តរជាតិឡើយ។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលបងប្អូនជីដូនមួយរបស់ព្រះអង្គគឺ ល្វី ណាប៉ូឡេអុង បូណាប៉ាត បានប្រកាសខ្លួនឯងជាអធិរាជនៅឆ្នាំ១៨៥២ ដោយបានប្រកាសខ្លួនឯងថាជា ណាប៉ូឡេអុងទី៣ ជាការទទួលស្គាល់អ្នកស្នងតំណែងមុនរបស់ទ្រង់។

 ការប្រើប្រាស់របស់ពួកហ្សាកូបែត 
បន្ទាប់ពីបដិវត្តន៍ដ៏រុងរឿង ខ្សែស្រលាយបន្តពីស្តេចដែលគេបណ្តេញចេញពីបល្ល័ង្ក ជេមទី៧និងទី២ បានទាមទាររាជ្យបល្ល័ង្កហើយប្រកាសខ្លួនឯងថាជា ជេមទី៨និងទី៣ ឆាលទី៣ និង ហង់រីទី៩និង១។ ពួកគេបានរាប់លេខរៀងខ្លួនដាច់ដោយឡែកពីគ្នាសម្រាប់ស្កុតឡែន និងអង់គ្លេស ពីព្រោះពួកគេមិនទទួលស្គាល់ ច្បាប់នៃសហភាព ដែលបានបញ្ចូលនគរទាំងពីរទៅជាតែមួយក្នុងឆ្នាំ១៧០៧ ថាមានសុពលភាព។

កូនចៅស្របច្បាប់ចុងក្រោយរបស់ស្តេចជេមទី៧ បានស្លាប់នៅឆ្នាំ១៨០៧ ហើយសិទ្ធិទាមទារបានបញ្ជូនទៅកូនចៅរបស់អនុជរបស់ទ្រង់ ហេនរីអ៊ែតតា ឌុចឈែសនៃអរលីយ៉ុង។ ទោះបីជាគ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេបានទាមទារយ៉ាងសកម្មនូវបល្ល័ង្កក៏ដោយក៏អ្នកគាំទ្ររបស់ពួកគេបានកំណត់ឱ្យពួកគេនូវលេខលំដាប់ដែលពួកគេ "គួរមាន" ។ ជាឧទាហរណ៍ ចាប់ពីឆ្នាំ១៩១៩ ដល់ឆ្នាំ១៩៥៥ ការទាមទារនេះត្រូវធ្លាក់ចំ "រូប៊ើតទី១ និងទី៤" ដែលត្រូវបានដាក់លេខសម្រាប់ប្រទេសអង់គ្លេស និងស្កុតឡែនរៀងៗខ្លួន។

ទំនៀមទម្លាប់នេះបច្ចុប្បន្នមិនត្រូវបានអនុវត្តតាមដោយក្រុមជនជាតិផ្សេងទៀតក្រៅពីជនជាតិបារាំង និងជនជាតិអង់គ្លេស (ហ្សាកូបែត) ដែលមានលក្ខណៈប្លែកពីគេ ដោយក្រុមរាជានិយមមកពីប្រជាជាតិផ្សេងទៀតជាធម្មតាមិនប្រើលេខលំដាប់រាជ្យសម្រាប់អ្នកក្លែងបន្លំដែលពួកគេគាំទ្រនោះទេ។
លេខលំដាប់សម្គាល់រាជ្យ: ការប្រើប្រាស់របស់ពួកហ្សាកូបែត

ការប្រើប្រាស់របស់ពួកហ្សាកូបែត 
បន្ទាប់ពីបដិវត្តន៍ដ៏រុងរឿង ខ្សែស្រលាយបន្តពីស្តេចដែលគេបណ្តេញចេញពីបល្ល័ង្ក ជេមទី៧និងទី២ បានទាមទាររាជ្យបល្ល័ង្កហើយប្រកាសខ្លួនឯងថាជា ជេមទី៨និងទី៣ ឆាលទី៣ និង ហង់រីទី៩និង១។ ពួកគេបានរាប់លេខរៀងខ្លួនដាច់ដោយឡែកពីគ្នាសម្រាប់ស្កុតឡែន និងអង់គ្លេស ពីព្រោះពួកគេមិនទទួលស្គាល់ ច្បាប់នៃសហភាព ដែលបានបញ្ចូលនគរទាំងពីរទៅជាតែមួយក្នុងឆ្នាំ១៧០៧ ថាមានសុពលភាព។

កូនចៅស្របច្បាប់ចុងក្រោយរបស់ស្តេចជេមទី៧ បានស្លាប់នៅឆ្នាំ១៨០៧ ហើយសិទ្ធិទាមទារបានបញ្ជូនទៅកូនចៅរបស់អនុជរបស់ទ្រង់ ហេនរីអ៊ែតតា ឌុចឈែសនៃអរលីយ៉ុង។ ទោះបីជាគ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេបានទាមទារយ៉ាងសកម្មនូវបល្ល័ង្កក៏ដោយក៏អ្នកគាំទ្ររបស់ពួកគេបានកំណត់ឱ្យពួកគេនូវលេខលំដាប់ដែលពួកគេ "គួរមាន" ។ ជាឧទាហរណ៍ ចាប់ពីឆ្នាំ១៩១៩ ដល់ឆ្នាំ១៩៥៥ ការទាមទារនេះត្រូវធ្លាក់ចំ "រូប៊ើតទី១ និងទី៤" ដែលត្រូវបានដាក់លេខសម្រាប់ប្រទេសអង់គ្លេស និងស្កុតឡែនរៀងៗខ្លួន។

ទំនៀមទម្លាប់នេះបច្ចុប្បន្នមិនត្រូវបានអនុវត្តតាមដោយក្រុមជនជាតិផ្សេងទៀតក្រៅពីជនជាតិបារាំង និងជនជាតិអង់គ្លេស (ហ្សាកូបែត) ដែលមានលក្ខណៈប្លែកពីគេ ដោយក្រុមរាជានិយមមកពីប្រជាជាតិផ្សេងទៀតជាធម្មតាមិនប្រើលេខលំដាប់រាជ្យសម្រាប់អ្នកក្លែងបន្លំដែលពួកគេគាំទ្រនោះទេ។
លេខលំដាប់សម្គាល់រាជ្យ: ម្ចាស់ក្សត្រីជាព្រះជាយា

ម្ចាស់ក្សត្រីជាព្រះជាយា 
ខណៈដែលស្តេចសោយរាជ្យប្រើលេខលំដាប់ តែវាមិនត្រូវបានប្រើសម្រាប់ព្រះជាយាព្រះអង្គទេ។ ដូច្នេះ ខណៈពេលដែល ស្តេចចចទី៥ បានប្រើលេខលំដាប់ដើម្បីសម្គាល់ព្រះអង្គពីស្តេចដទៃទៀតនៅក្នុងចក្រភពអង់គ្លេសដែលហៅថា ចចនោះ មហេសីរបស់ទ្រង់គឺ ម្ចាស់ក្សត្រីម៉ារី មិនមានលេខលំដាប់សំគាល់ទេ។

ការខ្វះលេខលំដាប់នៅក្នុងករណីនៃព្រះរាជមហេសីធ្វើឱ្យមានភាពស្មុគស្មាញដល់ការកត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រ ព្រោះប្រហែលជាមានមហេសីមួយចំនួនដែលមានព្រះនាមដូចគ្នាដោយគ្មានវិធីបែងចែករវាងពួកព្រះអង្គឡើយ។ ដោយហេតុផលនោះ ជួនកាលមហេសីព្រះមហាក្សត្រ គឺបន្ទាប់ពីការសោយទិវង្គតរបស់ពួកទ្រង់ ត្រូវបានគេកត់ត្រាក្នុងសៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្រ និងសព្វវចនាធិប្បាយ ដោយប្រើឈ្មោះមុនពេលរៀបអភិសេក​ ឬប្រសិនបើពួកគេមកពីរាជវង្ស ឬគ្រួសារអភិជន គេយកនាមនៃរាជង្សឬប្រទេសកំណើត។ ជាឧទាហរណ៍ មហេសីទីប្រាំរបស់ស្តេចហង់រីទី៨នៃប្រទេសអង់គ្លេស គឺ ខាតឺរីន​ ហាវវ៉ាដ (មានពូជពង្សអភិជន ប៉ុន្តែមិនមែនមកពីរដ្ឋអធិបតេយ្យភាព) ត្រូវបានគេស្គាល់ដោយនាមត្រកូលរបស់នាង ហើយមហេសីរបស់ចចទី៥ (ជាកូនចៅនៃគ្រួសារលោកឌុចនៃវើតេមប៊ើក) ត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថា ម៉ារីនៃតិក (ជាឋានៈឪពុករបស់នាង) និងមហេសីរបស់ស្តេច អេដវ៉ាដទី៧ (បុត្រីនៃព្រះមហាក្សត្រនៃដាណឺម៉ាក) ត្រូវបានគេស្គាល់ជា អាឡិចសង់ដ្រានៃដាណឺម៉ាក ។
លេខសៀវភៅស្តង់ដារអន្តរជាតិ

230px|thumb|លេខសៀវភៅស្តង់ដារអន្តរជាតិ

លេខសៀវភៅស្តង់ដារអន្តរជាតិ (អង់គ្លេស: International Standard Book Number (ISBN) ជាលេខសម្គាល់សៀវភៅពាណិជ្ជកម្ម ដែលបានចុះបញ្ជីរភ្នាក់ងារ ISBN អន្តរជាតិ ។
លេអាម៉ីហ្គុល្ដ

លេអាម៉ីហ្គុល្ដ (អង់គ្លេស៖ Leah Mei Gold ថ្ងៃទី ២៣ ខែកុម្ភះឆ្នាំ ២០០៧) គឺជាតារាសម្តែងជនជាតិអាមេរិកអ្នកសំដែងសំលេងនិងយូធូប៊ឺរ។

គាត់ត្រូវបានគេស្គាល់ច្បាស់ដោយសារតួនាទីរបស់គាត់ជាស៊ីដចាន់នៅក្នុងរឿង "Loudhouse" និង "Casagrandes" និងមានប៉ុស្តិ៍ YouTube មួយឈ្មោះថា "Leah & San San" ។
លេអាម៉ីហ្គុល្ដ: ជីវិត

ជីវិត 

 ជីវិតដំបូង 
កើតនៅមីលហ្វដរដ្ឋញូវហាំបៀសហរដ្ឋអាមេរិកជាកូនរបស់parentsពុកម្តាយជនជាតិអាមេរិក។ ពីរបីឆ្នាំក្រោយមកនាងបានផ្លាស់ទៅទីក្រុង Los Angeles រដ្ឋ California ។
លេអាម៉ីហ្គុល្ដ: ជីវិតដំបូង

ជីវិតដំបូង 
កើតនៅមីលហ្វដរដ្ឋញូវហាំបៀសហរដ្ឋអាមេរិកជាកូនរបស់parentsពុកម្តាយជនជាតិអាមេរិក។ ពីរបីឆ្នាំក្រោយមកនាងបានផ្លាស់ទៅទីក្រុង Los Angeles រដ្ឋ California ។
លេអុនហាដ អយល័រ

លេអុនហាដ អយល័រ (, ​អានតាមអាល្លឺម៉ង់ : /ˈɔʏlɐ/;The pronunciation /ˈjuːlər/ is incorrect. "Euler", Oxford English Dictionary, second edition, Oxford University Press, 1989 "Euler", Merriam–Webster's Online Dictionary, 2009. "Euler, Leonhard", The American Heritage Dictionary of the English Language, fourth edition, Houghton Mifflin Company, Boston, 2000.  ១៥ មេសា ឆ្នាំ ១៧០៧ - ១៨ កញ្ញា ឆ្នាំ ១៧៨៣) ជា​គណិតវិទូនិង​រូបវិទូ​​ស្វ៊ីស​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​មួយ​រូប។ គាត់​បាន​ស្រាវជ្រាវ​រក​ឃើញ​​របស់​សំខាន់​ៗ​ជា​ច្រើន​ក្នុង​វិស័យដ៏​ទូលំ​ទូលាយ​ដូចជា​ការ​គណនា​មិន​កំណត់ (infinitesimal calculus) និង​ទ្រឹស្ដី​ក្រាប។ គាត់​ក៏​ជាអ្នក​បង្កើត​ពាក្យនិង​និមិត្តសញ្ញា​​គណិតវិទ្យា​​ទំនើបជា​ច្រើន​ផង​ដែរ ជា​ពិសេស​សម្រាប់​ផ្នែក​គណិត​វិភាគ ដូច​ជា​សញ្ញា​តំណាង​អនុគមន៍​ជា​ដើម។ គាត់​បាន​បង្កើត​ស្នាដៃ​ល្បី​ៗ​ក្នុង​វិស័យ​មេកានិច ឌីណាមិច​អង្គធាតុរាវ អុបទិច​និង​តារាវិទ្យា។

អយល័រ​បាន​ចំណាយ​ពេលវេលា​ភាគ​ច្រើន​នៃ​ជីវិត​ពេញ​វ័យ​របស់​គាត់​រស់​នៅ​ក្នុង​ក្រុងសាំង​ពេទ័របួគ៌ ប្រទេស​រុស្ស៊ី និង​ក្រុង​ប៊ែរឡាំង​ រាជាណាចក្រ​ព្រុស្ស៊ីយ៉ា (សព្វ​ថ្ងៃ​ប្រទេស​អាល្លឺម៉ង់)។ គាត់​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់ទុក​ថា​ជា​គណិតវិទូ​ដ៏​ល្បី​បំផុត​នៅ​ក្នុង​សតវត្សរ៍​ទី​១៨ និងអាច​ចាត់​ទុក​​ជា​គណិតវិទូ​ដ៏​ល្បី​បំផុត​គ្រប់​កាល​សម័យ ដោយ​មិន​អាច​ប្រកែក​បាន។ គាត់​ជា​បុគ្គល​ដែល​បាន​បង្កើត​​ស្នាដៃ​ដ៏​ច្រើន​; ស្នាដៃ​របស់​គាត់​បើ​​ចង​ក្រង​ជា​សៀវភៅទម្រង់​​ក្វារតូ(សៀវភៅ​ទំហំ 9x12") នោះ​អាច​មាន​រហូត​ដល់​៦០ទៅ​៨០​ក្បាល។ លោក​ ព្យែរ​ស៊ីម៉ុន ឡាប្លាស់ បាន​សម្ដែង​ពី​ឥទ្ធិពល​របស់​លោក​អយល័រ​ក្នុង​ផ្នែក​គណិត​វិទ្យា​ ដោយ​ប្រយោគ​មួយ​ឃ្លា​ថា "អាន​អយល័រ, អាន​អយល័រ, គាត់​ជា​គ្រូ​របស់​យើង​ក្នុង​គ្រប់​វិស័យ" ដែល​ក្រោយ​មក​គេ​សម្រួល​មក​ជា ""អាន​អយល័រ, អាន​អយល័រ, គាត់​ជា​គ្រូ​របស់​យើងទាំង​អស់​គ្នា"។ 

រូបថត​អយល័រ ត្រូវ​បាន​ដាក់​បង្ហាញ​នៅ​លើ​ក្រដាស​ប្រាក់​១០​ហ្វ្រង់​ស៊េរី​ទី​១០​របស់​ស្វ៊ីស និង​នៅ​លើ​តែម​ជា​ច្រើន​របស់​ប្រទេស​ស្វ៊ីស អាល្លឺម៉ង់ និង​រុស្ស៊ី។ គេ​បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​កូនភព​មួយ​ថា កូន​ភព​អយល័រ​២០០២ ដើម្បី​ជា​ការ​ផ្ដល់​កិត្តិយស​ដល់​គាត់​។ គាត់​ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​កត់​បញ្ចូល​ដើម្បី​ធ្វើ​បុណ្យ​រំលឹក​គុណ​ដោយ​ព្រះ​វិហារ ​Lutheran ទៅ​ក្នុង​ប្រក្រតីទិន​នៃសន្តបុគ្គលក្នុង​ថ្ងៃ​២៤ឧសភា; អយល័រ​ជា​អ្នក​ជឿ​ស៊ប់​លើ​សាសនា​គ្រឹស្ទ ដែល​ជឿ​ថា​ព្រះ​គម្ពីរ​ត្រឹមត្រូវ​ឥតខ្ចោះ ហើយ​បាន​សរសេរ​លិខិត​ជា​ច្រើន​ការពារ​សាសនា​ទប់​ទល់​នឹង​អ្នក​ដែល​មិន​ជឿ​លើ​ព្រះ​គម្ពីរ​នា​សម័យ​នោះ។