navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ជំនឿការអុជធូប

ជំនឿការអុជធូប 250pxIncense in Indiaការផ្ដើមអុចធូប ប្រហែល ស.វទី២ រជ្ជកាល​ ក្សត្រីយ៍​សោម៉ា (ព្រះម៉ែនាគ)សម័យកាល​ អាណាចក្រនគរភ្នំ
(Funan Kingdom)លទ្ធិជំនឿជំនឿលើបារមី តាមលំអានគម្ពីរវេទ សាសនាប្រតិបត្តិ ​ពុទ្ធសាសនា ព្រហ្មញ្ញសាសនា 

ជំនឿការអុជធូប (អង់គ្លេស: Belief in Incense Burning  ) គឺជាគ្រឿងផ្សែងក្រអូបត្រូវបានគេជឿថាបង្កើតបរិយាកាសវេទមន្តដែលសមរម្យសម្រាប់ការអញ្ជើញ ហៅ ឬ ពាំនាំពាក្យពេចន៍ទៅកាន់បារមី នៃអាទិទេព និងវិញ្ញាណដែលតែងតែមានវត្តមាននៅជុំវិញអាសនៈ​នៃការបួងសួងនេះ កិច្ចពិធីនៃការអុជធូប ត្រូវបានគេជឿថា បញ្ចេញថាមពលដ៏ច្រើន ដែលផ្ទុកនៅក្នុងធម្មជាតិ ដើម្បីឱ្យវាអាចប្រើប្រាស់ សម្រាប់គោលបំណងវេទមន្ត នៃការបញ្ជូនសារទៅឱ្យចំពោះនរណាម្នាក់ មិនថាជា ទេវតា អរ័ក្សអ្នកតា ដួងវិញ្ញាណ នៃពួកខ្មោចព្រាយបិសាចឡើយ ។ Heinrich-Böll-Stiftung (2005) 7th Socio-Cultural Research Congress on Cambodia, 15-17 November 2004, Publisher: Royal University of Phnom Penh (RUPP) Original from	University of California, Berkeley. p.1035
ជំនឿការអុជធូប: អត្ថន័យ​នៃការអុជធូប

អត្ថន័យ​នៃការអុជធូប 
The meaning of burning incense

អត្ថន័យ​នៃការអុជធូប គឺជាការផ្សារភ្ជាប់ ធាតុក្នុងខ្លួន ទៅនិងញាណទាំង៥ នៃរាង្គកាយរបស់មនុស្ស តាមរយៈ​ក្បួនហោរ៉ា (ភាសាចិន: ហុងស៊ុយ​) (អង់គ្លេស: Feng shui) ដែលទស្សន៍ទាយដឹងអំពីថាមពលរបស់មនុស្ស ដើម្បីប្រើវាធ្វើទំនាក់ទំនងទៅនិង អ្វីមួយដែលជាបរិស្ថាននៅជុំវិញខ្លួនរបស់ពួគគេ ។ ដូចនេះ​ការអុជធូប ដែលមិនត្រឹមត្រូវតាមក្បួនតម្រា មិនសមប្រកប ទៅនិងការប្រើប្រាស ត្រូវបានចាត់ទុកថា ជាការអុជធូបដែលមិនផ្សារភ្ចាប់ទៅនិង មជ្ឈដ្ឋានធម្មជាតិនៃញាណ ការអុជធូប​នៅក្នុងជំនឿខ្មែរបុរាណ តែងតែប្រើប្រាសនូវការអុជធូបជាចំនួនសេស ដែលគិតចាប់ពី​ចំនួន (១,៣,៥,៧,៩,១១,២១) ចំនួន​អុជ​ធូបទាំងនេះ មានន័យដូចតទៅ៖ Franklin E. Huffman, Im Proum (1988) Cambodian Literary Reader and Glossary, Publisher: SEAP Publications p.494 ISBN: 0877275238  

 ចំនួន ១សសៃធូប តំណាងឱ្យដួងវិញាណ ដែលវិលវល់នៅជុំវិញមជ្ឈដ្ឋានរបស់យើង ការអុជប្រកាសប្រាប់ទៅកាន់ដួងវិញាណ ដែលនូវវិលវល់រកទីមិនឃើញ ។​
ឧទាហរណ៍​: ការអុជសែនដង្វាយទៅកាន់ព្រលឹងខ្មោច ការអុជសែនបញ្ជៀសពែដើម្បីរំដោះគ្រោះថ្នាក់ផ្សេងៗ ។ 

 ចំនួន ៣សសៃធូប តំណាងឱ្យឋានទាំង៣ ឋានលើ (Heaven), ឋានកណ្ដាល (Middle Earth), ឋាននរក (Hell) ការផ្សារភ្ជាប់ឋានទាំងបី ទៅនិងសាច់ញាតិប្រាំពីរសណ្ដាន ឪពុកម្ដាយ និង ជីដូនជីតា ដែលកំណត់យក ផើងដោតធូបចំនួន ៤ ស្មើនិង ១២សសៃ តំណាងខែទាំង១២ ដែលជាទំនាក់ទំនងនៃវិញាណសាច់ញាតិ អុជចំពោះសាច់ញាតិដែលស្គាល់គ្នា ។

 ចំនួន ៥សសៃធូប តំណាងឱ្យការផ្សារភ្ជាប់ញាណទាំង៥ របស់មនុស្ស ទៅនិងមជ្ឈដ្ឋាននៃញាណអាថ៌កំបាំងដែលមិនអាចមើលឃើញដោយភ្នែកទទេបាន ដូចជា ទេវតាថ្នាក់ទាប ជំនាងផ្ទះ ព្រះភូមិ ម្រេញ​គង្វាល អរ័ក្សអ្នកតា ជាដើម ល-។​
នូវក្នុងលទ្ធិថេរវាទ នៃពុទ្ធសាសនាត្រូវបានតំណាងឱ្យព្រះពុទ្ធទាំង ៥ ព្រះអង្គផងដែរ ។​

 ចំនួន ៧សសៃធូប តំណាងឱ្យការផ្សារភ្ជាប់ញាណទាំង៦ របស់មនុស្ស​ ទៅបូកនិងញាណទស្សន៍បារមី១ទៀត បានជាញាណនៃការដឹងមុន ដឹងនូវព្រឹត្តិការណ៍មិនល្អអ្វីមួយដែលនិងអាចកើតឡើងចំពោះពួកគេ ក្នុងពេលឆាប់ៗខាងមុខនេះ ។ ឧទាហរណ៍​: ឪពុកម្ដាយស្លាប់ហើយ រួចបានធ្វើអាសនៈលើកគាត់ជាគ្រូ ត្រូវអុជ ៧សសៃធូប តំណាងឱ្យគុណឪពុក គុណម្ដាយ ដែលអញ្ជើញ​ពួកគាត់មកជាកិច្ចការពារចំពោះកូនចៅ ទាំង៧ថ្ងៃ ។​

 ចំនួន ៩សសៃធូប តំំណាងឱ្យការឧទ្ទិសចំពោះទស្សន៍បារមី ដែលមានអាសនៈបាយសីថ្នាក់៩ ដែលជាបារមីខ្លាំងពូកែ អាចប្រមើរមើលឃើញ នៅកាលពេលវេលាខាងមុខ បានឆ្ងាយដូចទៅនិងដួងផ្កាយទាំង៩ដួង នៅក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ ។​
ឧទាហរណ៍​: ការអុជធូប​ចំពោះតែទេវៈ អទិទេព 
ដែលមានបារមីខ្លាំងពូកែ លើកអាសនៈជាថ្នាក់៩ ថ្នាក់កម្រិត ធំ មានទំនាក់ទំនងញាណទៅនិងការស្នងរូបនៃបុគ្គល ។

 ចំនួន ១១សសៃធូប តំណាងឱ្យការផ្សារភ្ជាប់ញាណ (ព្រលឹង) តូចធំទាំង១០ របស់មនុស្សទៅបូកនិង ព្រលឹងវិញាណខាងក្រៅ១ មិនថា ជាវិញាណទេវតា អរ័ក្សអ្នកតា ឬ ជាវិញាណខ្មោចព្រាយបិសាចជាដើម ដែលត្រូវបានអុជអន្ទងហៅដើម្បីមកស្ថិតក្នុងខ្លួនរបស់ពួកគេ ។

 ចំនួន ២១សសៃធូប តំណាងឱ្យការឧទ្ទិសសំបូងរូងទៅកាន់ច្រកទ្វាទេវតា ទាំង២១ច្រក ឱ្យទទួលបានជាក់ច្បាស់អំពីការបន់ស្រន់អ្វីមួយ ឬ កិច្ចប្ដឹងប្ដល់អ្វីមួយដែលមិនសុខចិត្ត និងសុំឱ្យពពួកបារមី ឬ ទេវតាជួយ ។​
ក្រៅពីការរៀបរាប់ខាងលើនេះរាល់ជនទាំងឡាយណាដែលអុជធូបផ្ទុយពីអត្ថន័យនៃការតំណាលនេះមិនត្រូវបានចាត់ចូលជាជំនឿនៃការអុជធូបបន់ស្រន់តាមបែបខ្មែរនោះទេ ។​
ជំនឿបាទីស្ទ

ជំនឿរបស់បាទីស្ទ មិនមានភាពស៊ីសង្វាក់គ្នាទាំងស្រុងពីព្រះវិហារមួយទៅព្រះវិហារមួយទៀតទេ ដោយសារ បាទីស្ទ មិនមានអំណាចគ្រប់គ្រងកណ្តាល។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ បាទីស្ទមានជំនឿទូទៅមួយចំនួនក្នុងចំណោមព្រះវិហារបាទីស្ទស្ទើរតែទាំងអស់។

ចាប់តាំងពីដើមដំបូងនៃចលនា បាទីស្ទ និកាយផ្សេងៗបានទទួលយក ការសារភាពទូទៅនៃសេចក្តីជំនឿ ជាមូលដ្ឋានសម្រាប់កិច្ចសហប្រតិបត្តិការក្នុងចំណោមព្រះវិហារ។  ទាំងនេះនឹងរួមបញ្ចូលជំនឿអំពី ព្រះតែមួយ កំណើតព្រហ្មចារី ភាពឥតខ្ចោះ អព្ភូតហេតុ សេចក្តីស្លាប់ នៃដង្វាយធួន ការបញ្ចុះសព និង ការរស់ឡើងវិញនៃរូបកាយរបស់ព្រះគ្រីស្ទ តម្រូវការសម្រាប់ ការសង្គ្រោះ (ទោះបីជាការយល់ដឹងអំពីមធ្យោបាយសម្រាប់ការសម្រេចបានវាអាចខុសគ្នានៅពេលខ្លះ) ព្រះគុណដ៏ទេវភាព, សាសនាចក្រ រាជាណាចក្រនៃព្រះ អ្វីៗចុងក្រោយ ( ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នឹងយាងមកដោយផ្ទាល់ ហើយមើលឃើញដោយសិរីល្អដល់ផែនដី មនុស្សស្លាប់នឹងរស់ឡើងវិញ ហើយព្រះគ្រីស្ទនឹងវិនិច្ឆ័យមនុស្សគ្រប់គ្នាដោយសុចរិត) ការផ្សាយដំណឹងល្អ និង បេសកកម្ម ។

បន្ថែមពីលើគោលលទ្ធិប្លែកៗនៃលទ្ធិប្រូតេស្តង់ ទ្រឹស្ដីបាទីស្ទជាទូទៅត្រូវបានប្តេជ្ញាចិត្តចំពោះការបកស្រាយ ហ្សីងលៀន នៃពិធីបុណ្យ Eucharist ឬពិធីជប់លៀងរបស់ព្រះអម្ចាស់ និងការបដិសេធនូវសុពលភាពខាងទ្រឹស្ដី និងតម្លៃនៃសេចក្ដីសញ្ញានៃ paedobaptism ។ ជំនឿបាទីស្ទត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាកម្មសិទ្ធិរបស់ភាគីបី៖ ជាទូទៅ បាទីស្ទ ដែលលើកតម្កើងសរីរវិទ្យា អាមេនី, បាទីស្ទពិសេស ដែលលើកតម្កើងសរីរវិទ្យា កាល់វីន,  និង បាទីស្ទឯករាជ្យ ដែលអាចទទួលយកកំណែដ៏តឹងរឹងនៃ អាមីនីនិយម ឬ កាល់វីននិយម ប៉ុន្តែគួរឱ្យកត់សម្គាល់បំផុតសម្រាប់ មូលដ្ឋានគ្រឹះនិយម របស់ពួកគេ។ មុខតំណែងនៅលើ ព្រះគម្ពីរប៊ីប គ្រួសារ និងសណ្តាប់ធ្នាប់សង្គម និងការតស៊ូមតិនៃ " King James Onlyism ."
ជំនឿបាទីស្ទ: ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ទិដ្ឋភាពទូទៅ 
អក្ខរាវិរុទ្ធ ​ខាង​ក្រោម អក្ខរាវិរុទ្ធ BAPTIST សង្ខេប​ជំនឿ​ដែល​ខុស​គ្នា​របស់​បាទីស្ទ៖ Cummins, David L. This Day in Baptist History 2. Greenville, SC: BJU Press, 2000.

 ប៊ិប សិទ្ធិអំណាច (  ;  ;  )
 អំណាច ​នៃ​សាសនាចក្រ​ក្នុង​តំបន់ (  ;  )
 បព្វជិត ភាពនៃអ្នកជឿទាំងអស់ (  ;  )
 ពិធីបរិសុទ្ធ ពីរ (ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹករបស់អ្នកជឿ និងពិធីជប់លៀងរបស់ព្រះអម្ចាស់) (  ;  )
 សេរីភាព ​នៃ​ព្រលឹង ​បុគ្គល (  )
 សមាជិក​ក្រុមជំនុំ ​បាន ​ទទួល​និង​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក (  ;  ;  ;  )
 ការិយាល័យ ​ពីរ ​របស់​ក្រុមជំនុំ (​អែលឌើរ និង​ឌីកុន) (  )

ពេលខ្លះ "S" ផ្សេងទៀតត្រូវបានបន្ថែមដោយធ្វើឱ្យ BAPTISTS :

 ការបែងចែក សាសនាចក្រ និងរដ្ឋ Eight Baptist Distinctives
ជំនឿបាទីស្ទ: ការអនុវត្ត

ការអនុវត្ត 
បាទីស្ទអនុវត្ត ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹករបស់អ្នកជឿ និង ពិធីជប់លៀងរបស់ព្រះអម្ចាស់ (ការរួបរួម) ជា ពិធីបរិសុទ្ធ ដែលមានចែងនៅក្នុងបទគម្ពីរ (ម៉ាថាយ 28:19; កូរិនថូសទី១ ១១:២៣-២៦)។  បាទីស្ទភាគច្រើនហៅពួកគេថា " ពិធីបរិសុទ្ធ " (មានន័យថា "ការស្តាប់បង្គាប់ដល់បទបញ្ញត្តិដែលព្រះគ្រីស្ទបានប្រទានឱ្យយើង")  Sacrament versus Ordinance – Wisconsin Evangelical Lutheran Synod (WELS) ជំនួសឱ្យ " សាក្រាម៉ង់ " (សកម្មភាពដែលព្រះប្រើដើម្បីផ្តល់សេចក្ដីសង្គ្រោះឬមធ្យោបាយនៃព្រះគុណដល់អ្នកចូលរួម) ។   ដូច្នេះ ទ្រឹស្ដីបាទីស្ទជាប្រវត្តិសាស្ត្រចាត់ទុកថា គ្មាន ព្រះគុណ នៃការសង្គ្រោះណាមួយត្រូវបានបញ្ជូនដោយពិធីបរិសុទ្ធណាមួយឡើយ ហើយថា អំពើបាបដើម មិនត្រូវបានលាងសំអាតនៅក្នុងពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកឡើយ។[ ត្រូវការដកស្រង់ ] បាទីស្ទបានជឿតាមប្រពៃណីថាពួកគេជា និមិត្តសញ្ញា ។

បាទីស្ទជាច្រើនបានសង្កេតមើល ការលាងជើង ជាពិធីបរិសុទ្ធទីបី។ សេវារួម និងការលាងជើងត្រូវបានអនុវត្តជាទៀងទាត់ដោយសមាជិកនៃពួក បាទីស្ទដាច់ដោយឡែកនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ សមាគមទូទៅនៃបាទីស្ទ បាទីស្ទ ដោយសេរី បាទីស្ទ បុព្វកាល យូនីនបាទីស្ទ បាទី ស្ទចាស់ធម្មតា ព្រះវិហារគ្រីស្ទានបាទីស្ទនៃព្រះ ។
ជំនឿបាទីស្ទ: ទស្សនៈខុសគ្នា

ទស្សនៈខុសគ្នា 
ស្ទើរ​តែ​ទាំង​អស់​អ្នក​ជ្រមុជ​ទឹក​ធ្វើ​ការ​ថ្វាយ​បង្គំ​របស់​ពួក​គេ​នៅ ​ថ្ងៃ​អាទិត្យ ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ មានក្រុមមួយដែលគេស្គាល់ថាជាពួក បាប់ទិស្ទថ្ងៃទី៧ ដែលមានដើមកំណើតមកពី អាណាបាទីស និងមុនការកែទម្រង់។ ថ្ងៃទីប្រាំពីរ បាទីស្ទប្រមូលនិងថ្វាយបង្គំនៅថ្ងៃទីប្រាំពីរនៃសប្តាហ៍នៅថ្ងៃសៅរ៍។ មួយភាគធំនៃពួក បាប់ទិស្ទថ្ងៃទី៧ បានទទួលយកការបង្រៀននៃថ្ងៃសប្ប័ទ ដែលនាំទៅដល់ការបង្កើត ព្រះវិហារ Seventh-day Adventist ។ 

បាទីស្ទក៏ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាកូនចៅរបស់ពួក ភូរីតាន ដែលមានរាងដូចអាណាបាទីស្ទ ដូច្នេះសាសនាបាទីស្ទត្រូវបានចាត់ទុកថាជាលទ្ធផលនៃ កំណែទម្រង់ ។ Leo., Garrett, James (2009). Baptist theology : a four-century study (1st ed.). Macon, Ga.: Mercer University Press. ISBN 9780881461299. OCLC 223853668.{{cite book}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link)
Category:CS1 maint: multiple names: authors list នៅដើមសតវត្សទី 17 បុគ្គលទាំងនោះដែលហៅខ្លួនឯងថាបាទីស្ទបានបំបែកចេញពីសាសនាចក្រនៃប្រទេសអង់គ្លេស។  អ្នកបំបែកខ្លួនរបស់ ភូរីតាន គួរឱ្យកត់សម្គាល់មួយចំនួនរួមមាន ចន ស្មីត និង ថូម៉ាស ហេលវីស ដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាស្ថាបនិកសំខាន់ៗនៃនិកាយបាទីស្ទ។ 

ជាងនេះទៅទៀត បាទីស្ទខ្លះ (ជាពិសេស អ្នកកាន់សាសនាគ្រិស្ត ឬ "កូនក្រមុំបាទីស្ទ") ប្រកាន់ខ្ជាប់នូវជំនឿលើ ភាពស្ថិតស្ថេរ ដែលទទួលយកនូវគំនិតដែលថា ជំនឿ និងការអនុវត្តរបស់បាទីស្ទមានតាំងពីសម័យព្រះគ្រីស្ទរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ ដោយសារសាសនាចក្រនៃព្រះគ្រីស្ទបានបង្កើតឡើងនៅក្រុងយេរូសាឡឹម គឺជាបាទីស្ទ។ អ្នកដែលជឿលើភាពស្ថិតស្ថេរ ចាត់ទុកជំនឿបាទីស្ទថាមិនមែនជាទិដ្ឋភាពសំខាន់នៃកំណែទម្រង់ប្រូតេស្តង់នោះទេ។ Leo., Garrett, James (2009). Baptist theology : a four-century study (1st ed.). Macon, Ga.: Mercer University Press. ISBN 9780881461299. OCLC 223853668.{{cite book}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link)
Category:CS1 maint: multiple names: authors list
ជំនឿបាហៃ

thumb|ទីសក្ការបូជាបាហៃ បាត់ដំបង

ជំនឿបាហៃចាប់កំណើតតាំងពីឆ្នាំ១៨៤៤ដោយ ព្រះបាហាអ៊ុលឡាហ៍ (១៨១៧-១៨៩២) ដែលជាអភិជនជនជាតិភើសៀ។ សាសនិកបាហៃគោរព ព្រះបាហាអ៊ុលឡាហ៍ ដែលជាព្រះ​​​​​​សាស្តាបន្តវេន​​ពី​​​ព្រះសាស្តា​​អង្គមុន​​​​ៗដែល​​​​រួមមានៈ​​ ព្រះអាប់ប្រាហាំ ព្រះគ្រឹស្នា ​​​​ព្រះសូរ៉ូអែសស្ទ័រ ​​​​​ព្រះម៉ូសិស ​​​​ព្រះពុទ្ធ ​​​ព្រះយេស៊ូវ ​ព្រះមហាម៉ាត់ ​​​និង​​​ ព្រះបប។ ព្រះបាហាអ៊ុលឡាហ៍ បានត្រាស់ដឹងនូវព្រះគម្ពីរជាង ១០០ក្បាលដែលជាចម្លើយទៅនឹងសំណួរ​​​​​​​​របស់មនុស្ស​​​ជាតិនា​​​ពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។ ការបង្ហាត់បង្រៀនរបស់ទ្រង់គឺស្ថិត​​​​​​នៅក្នុង​​​​​ភាព​​​​ចុះ​​​សំរុង​​​ដ៏ល្អឥត​​​​ខ្ចោះ​ជាមួយ​នឹង​ការ​បង្ហាត់បង្រៀនរបស់របស់ព្រះមុនៗ។ មកដល់​​​​​​បច្ចុប្បន្ន​​​​​នេះជំនឿ​​​បាហៃមាន​​​​អាយុកាលជាង១៦៩ឆ្នាំ ហើយឥឡូវនេះកំពុងសាយភាយទៅ​​​​​​​ដល់ជាង២០០​​​​ប្រទេស​​​​​​នៅ​​​​ទូទាំងពិភពលោក។ 

ជំនឿបាហៃគឺជាសាសនាសកល ឯករាជ្យ ដែលមិនមែនកើតចេញមកពីនិកាយនៃ​​​​​​​សាសនាណា​​​​​​​​​មួយឡើយ។ សាសនិកបាហៃគោរពរាល់សេចក្តីសម្រេចរបស់រាជរដ្ឋាភិបាល ប៉ុន្តែមិនជានិន្នាការ​​​​​​​​នយោបាយ​​​​​របស់គណបក្សណាមួយឡើយ។ បាហៃស្រលាញ់សន្តិភាព​​​​​និងសាមគ្គីភាព។ គ្រប់ទង្វើដែលនាំឲ្យមានការបែកបាក់គ្នាគឺ​​​ជាទង្វើផ្ទុយនឹង​​​​​គោលការណ៍បាហៃ។
ជំនឿបាហៃ: រចនាសម្ព័ន្ឋគ្រប់គ្រង

រចនាសម្ព័ន្ឋគ្រប់គ្រង 

ធម្មសភា​យុត្តិធម៌​សកល​ ​​​​​គឺ​ជា​ស្ថាប័ន​អន្តរ​ជាតិ​​​​ដ៏​កំពូល​​​​​​​​ក្នុង ​ការដឹក​នាំ​បាហៃ​ទូ​ទាំង ​​​​​​​ពិ​ភពលោក​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​។​ ​ព្រះបាហា​អ៊ុលឡាហ៍​ ​​​​​​​​​​បាន​អនុម័ត​និង​ផ្តល់​អំ​ណាច​ដល់​ស្ថាប័ន​នេះ​នូវ​សិទ្ឋិ​ក្នុង​ការ​តាក់​តែង​ច្បាប់​ទៅ​លើ​បញ្ហា​ផ្សេង​ៗ​។​ ធម្ម​សភា​យុត្តិ​ធម៌​សកល​ មាន​សមាជិក​៩​រូប​ដែល​ត្រូវ​បាន​ជ្រើស​រើស​ដោយ​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ជា​សម្ងាត់​រៀង​រាល់​៥ឆ្នាំ​ម្តង​ ដោយ​មាន​ការ​ចូល​រួម​គ្រប់​សាសនិក​ដែល​ជា​សមាជិក​ភាព​នៃ​ធម្ម​សភា​ជាតិ​នៃ​សាសនា​បាហៃ​ប្រចាំ​ប្រទេស​នីមួយ​ៗ​នៅ​លើ​ពិ​ភព​លោក​។​ 

ធម្មសភា​ជាតិ​នៃ​សាសនា​បាហៃ​​ប្រចាំ​ប្រទេស​គឺ​ជា​ស្ថាប័ន​បាហៃ​កំពូល​ប្រចាំ​ប្រទេស ​មាន​សមាជិក​៩​រូប​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ​ដែល​បានជ្រើស​រើស​ដោយ​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ជា​សម្ងាត់​ពី​ សាសនិក​បាហៃ​គ្រប់​រូប​ក្នុង​ប្រទេស​។​

ធម្មសភា​ចិត្ត​កៈមូលដ្ឋាន​ ​ប្រចាំ​ឃុំ​ គឺ​ជាស្ថាប័នបាហៃដឹកនាំសាសនិកប្រចាំ​​​​ឃុំដែល​​មាន​បាហៃ​រស់​នៅ។ ស្ថាប័ននេះត្រូវបានកើតឡើងនៅក្នុងឃុំណាដែលមាន​​​​​​សាសនិក​បាហៃ​ដែល​មាន​អាយុ​ចាប់​ពី​២១ឆ្នាំ ឡើងទៅ ហើយគ្រប់ចំនួន៩រូប។ សមាជិកភាពនៃស្ថាប័នដឹកនាំបាហៃត្រូវបានជ្រើសរើសឡើងតាមរយៈការបោះឆ្នោតជាសម្ងាត់ ដោយ​គ្មាន​ការ​ឈរ​ឈ្មោះ​ឬ​ឃោសនា​ឡើយ។ ស្ថាប័ននីមួយៗមាន​​សមាសភាពនៃអ្នក​​ដឹកនាំមិន​​​លើសនិងមិនក្រោម៩រូបឡើយ។
ជំនឿបាហៃ: សាសនាបាហៃចូលមកដល់កម្ពុជា

សាសនាបាហៃចូលមកដល់កម្ពុជា 
សាសនាបាហៃបានមានវត្តមានក្នុងប្រទេសកម្ពុជាក្នុងអំឡុងឆ្នាំ១៩៣០។ នៅថ្ងៃទី០៨​ ខែ មេសា ឆ្នាំ ១៩៣០ បាហៃបានទទួលលិខិតចម្លងមួយច្បាប់នៃព្រះរាជបទបញ្ញាត្តិ លេខ​៣៩និង ព្រះរាជក្រិត្យលេខ ១០២៣ ស្តីពីបទបញ្ជាឲ្យអនុវត្តសាសនាផ្សេងៗ។ ប្រកាសលេខ ១៦ ចុះថ្ងៃទី ២២  ខែ តុលា   ឆ្នាំ ១៩៦២  បានទទួលប្រកាសមួយច្បាប់ដែលចេញដោយក្រសួងសាសនា ផ្ញើជូនតំណាងសាសនាបាហៃនៅភ្នំពេញ ស្តីពី “ សកម្មភាព និងបេសកកម្មនៃគ្រប់សាសនាបរទេសនៅកម្ពុជា ហើយប្រកាសឲ្យប្រើសេចក្តីប្រកាសនេះតទៅ”។​ បាហៃបានទទួលព្រះរាជក្រិត្យលេខ ៦៣២ ចុះថ្ងៃទី ១៩ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំ ១៩៦៤  ដែលឡាយព្រះហស្ថលេខាដោយព្រះបាទនរោត្តមសីហនុ ឧបយុវរាជ ស្តីអំពីការអនុញ្ញាតឲ្យអនុវត្តសាសនាបាហៃនៅកម្ពុជា។ ក្នុងអំឡុងចន្លោះឆ្នាំ១៩៧៥ ដល់ ១៩៩១ សាសនិកបាហៃបានធ្វើការអប់រំអក្ករកម្មទៅដល់កុមារ យុវជននៅតាមជុំរំជនភាសខ្លួនដោយមានការសហការជាមួយសហគមន៍បាហៃប្រចាំប្រទេសថៃ។ រហូតមកដល់ឆ្នាំ១៩៩២ បាហៃបានទទួលលិខិតពីក្រសួងធម្មការនិងសាសនាស្តីពីការអនុញ្ញាតឲ្យអនុវត្តឡើងវិញនៃសាសនាបាហៃនៅកម្ពុជា។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក សកម្មភាពក៏ចាប់ផ្តើមមានឡើង។ ដោយសកម្មភាពស្នូលសំខាន់ៗដែលជាឆ្អឹងខ្នងនៃការអភិវឌ្ឍស្មារតីកើតមានជាច្រើននៅតាមបណ្តាខេត្តមួយចំនួន ហើយមានការសហការយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយអាជ្ញាធរ និងប្រជាពលរដ្ឋទូទៅ។ នៅថ្ងៃទី ០៥  ខែ មិថុនាឆ្នាំ២០០៣ សហគមន៍បាហៃប្រចាំកម្ពុជាត្រូវបានទទួលស្គាល់ដោយសេចក្តីសម្រេចលេខ ២៤៧ របស់ក្រសួងធម្មការនិងសាសនាស្តីពីការអនុញ្ញាតឲ្យផ្សព្វផ្សាយជំនឿបាហៃទូទាំងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។ មកដល់ពេលនេះសហគមន៍បាហៃមានវត្តមាននៅតាមបណ្តាភូមិឃុំស្រុកជាច្រើននៅក្នុងប្រទេសដើម្បីរួមចំណែក ស្តារ និងកសាងវិស័យអប់រំសីលធម៌ ក៏ដូចជាលើកកម្ពស់យុវជនឲ្យចូលរួមកិច្ចការអភិវឌ្ឍសហគមន៍។ សាសនិកបាហៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាក៏ដូចសាសនិកបាហៃលើពិភពលោកបាននឹងកំពុងប្រតិបត្តិតាមគោលការណ៍អប់រំការបង្ហាត់បង្រៀនតាមមាគ៌ារបស់ព្រះបាហាអ៊ុលឡាហ៍ព្រមទាំងអនុវត្តតាមអនុសាសន៍របស់រាជរដ្ឋាភិបាលក្នុងសន្និសីទអន្តរជំនឿថ្នាក់ជាតិកាលពីឆ្នាំ ២០០៨ រួមមាន:

១. គោរពកិច្ចសហប្រតិបត្តិការ សាមគ្គីគ្នាយ៉ាងជិតស្និទ្ធ ស្មោះត្រង់ដោយឈរលើគោលការណ៍គោរពគ្នា អធ្យាស្រ័យយោគយល់គ្នាគ្រប់កាល:ទេស:ទាំងអស់ដើម្បីសាមគ្គីភាពនិងសុខុដុមរមនានៃសង្គមជាតិ។

២. គោរព និង ប្រតិបត្តិធម៌វិន័យសាសនារបស់ខ្លួនដោយផ្សារភ្ជាប់ការគោរពសិទ្ធិអ្នកកាន់សាសនាដទៃ និង ប្រកាន់ខ្ជាប់មាគ៌ា អហិង្សា មេត្តា ករុណា និងសណ្តោសប្រណី។

៣. គោរពសិទ្ធិសេរីភាព និងជំនឿសាសនារបស់បុគ្គលជាតម្លៃនៃជំនឿសាសនានីមួយៗនៅក្នុងការវិភាគឈ្វេងយល់ផ្លូវត្រូវសម្រាប់សុភមង្គលរបស់សង្គមជាតិ។
ជំនឿបាហៃ: គោលបំណង

គោលបំណង 
សហគមន៍បាហៃតែងតែចូលរួមចំណែកក្នុងការអភិវឌ្ឍសហគន៍ផ្នែកស្មារតី  និងសម្ភារដោយឈរលើគោលការណ៍ ភាពតែមួយនៃព្រះ ភាពតែមួយនៃសាសនា  និងភាពតែមួយនៃមនុស្សជាតិ ព្រមទាំងលើកស្ទួយតម្លៃសីលធម៌ សង្គម ស្ត្រី​ ហើយនិងលើកទឹកចិត្តយុវជនឲ្យរក្សានូវវប្បធម៌ប្រពៃណីទំនៀមទំលាប់និងការអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្ស។
ជំរំជនភៀសខ្លួន

thumb|Refugee camp for Rwandans located in what is now eastern Democratic Republic of the Congo following the Rwandan Genocide.
thumb|A camp in Guinea for refugees from Sierra Leone. thumb|Nahr el-Bared, Palestinian refugee camp in North Lebanon in 2005.

ជំរំជនភៀសខ្លួន () គឺជាការតាំងទីលំនៅបណ្តោះអាសន្នដែលបានសាងសង់ឡើងសម្រាប់ទទួលជនភៀសខ្លួន។ ជាទូទៅ ជំរំជនភៀសខ្លួនភាគច្រើនមានប្រជាជនស្នាក់នៅច្រើនជាងរាប់រយពាន់នាក់ ប៉ុន្តែគិតត្រឹមឆ្នាំ២០១២ ជាមធ្យម ជំរំជនជៀសខ្លួនមានប្រជាជនប្រហែលជាង ១១៤០០នាក់ ។UNHCR: "Displacement: The New 21st Century Challenge," 2012;  p. 35.  ជាធម្មតា ជំរំជនភៀសខ្លួន ត្រូវបានសាងសង់ឡើងនិងគ្រប់គ្រងដោយរដ្ឋាភិបាល អង្គការសហប្រជាជាតិ ឬអង្គការអន្តរជាតិ (ដូចជា កាកបាទក្រហម) ឬ អង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល ។
ជំរំជនភៀសខ្លួន: តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ

តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ

Camp Management Toolkit  published by Norwegian Refugee Council
Shelter Library  Resource for organisations responding to the transitional settlement and shelter needs of displaced populations
Refugee Camp in the Heart of the City. An awareness raising touring event organized by Médecins Sans Frontières (MSF)
U.S. Committee for Refugees and Immigrants' Campaign to End Refugee Warehousing  in refugee camps around the world, people are confined to their settlement and denied their basic rights.
Refuge  Essay on Life in a Refugee Camp
Thai-Cambodian Border Camps
An Assessment of Sphere Humanitarian Standards for Shelter and Settlement Planning in Kenya’s Dadaab Refugee Camps 
 The open source and open hardware OLPC One School Per Child Initiative link Refugee Camps
ជំរំជនភៀសខ្លួន សាយធូ

right|thumb|UNBRO Map of Site Two Refugee Camp in 1990. Note demarcated areas for refugees from Nong Chan, Ban Sangae (Ampil), Dang Ruk, Sanro Changan, and Nong Samet, and for "Land Vietnamese".

ជំរំជនភៀសខ្លួន សាយធូ (, ហៅខ្លី Site II or Site 2) គឺជាជំរំជនភៀសខ្លួន ធំជាងគេបំផុត ដែលមានទីតាំងនៅតាមបណ្ដោយព្រំដែនខ្មែរ-ថៃ ហើយក៏ធ្លាប់ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ជាជំរំធំជាងគេបំផុតនៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ រយៈពេលច្រើនឆ្នាំដែរ។ ជំរំនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅខែមករា ១៩៨៥ អំឡុងពេល 1984-1985 Vietnamese dry-season offensive ប្រឆាំងនឹងកំលាំងទ័ពព្រៃដែលប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការកាន់កាប់ប្រទេសកម្ពុជាពីសំណាក់ប្រទេសវៀតណាម ។ Robinson C. Terms of refuge: The Indochinese Exodus and the International Response. London ; New York, New York: Zed Books; Distributed in the USA exclusively by St. Martin's Press, 1998, p. 92.
ជំរំជនភៀសខ្លួន សាយធូ: ការកសាងជំរំជនភៀសខ្លួន

ការកសាងជំរំជនភៀសខ្លួន

In early 1985 the Royal Thai Government, together with the United Nations Border Relief Operation (UNBRO) and other UN agencies, decided to resettle populations displaced from refugee camps that had been destroyed by military activity into a single camp where aid agencies could provide combined services.French LC. Enduring Holocaust, Surviving History: Displaced Cambodians on the Thai-Cambodian Border, 1989-1991. Harvard University, 1994. Site Two was located in Thailand 70 kilometers northeast of Aranyaprathet, near Ta Phraya, approximately 4 kilometers from the Cambodian border.
ជំរំជនភៀសខ្លួន សាយធូ: ចំនួនប្រជាជនរស់នៅក្នុងជំរំ

ចំនួនប្រជាជនរស់នៅក្នុងជំរំ
ជំរំនេះ​គ្រប​ដណ្ដប់​​លើ​ ផ្ទៃ​ដី​ទំហំ​  និង​រួម​បញ្ចូល​ប្រជាជន​ មក​ពីជំរំ ណង​សាមិត (ឫទ្ធិសែន), បាង​ភូ (Bang Phu), ណង​ចាន់, ណាំ​យើន (ជំរំ​​មួយស្ថិត​នៅ​ភាគ​ខាង​កើត​ព្រំដែន​​កម្ពុជា​ថៃ ស្ថិត​ក្បែរ​ប្រទេស​ឡាវ), សាន់រ៉ (Sanro Changan), អូរបុក, Ban Sangae (Ampil), និង​ដងរែក​ (Dong Ruk),French 1994, p. 88. ដែល​ត្រូវ​បាន​ផ្លាស់​ទី​កន្លែង​ដោយ​ការ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​រវាង ខែ​វិច្ឆិកា​ឆ្នាំ ១៩៨៤ និងខែ​មីនា​​ឆ្នាំ​១៩៨៥។ These camps supported the non-communist resistance spearheaded by Son Sann's Khmer People's National Liberation Front (KPNLF). However, Site Two was intended as a civilian camp and the Khmer People's National Liberation Armed Forces (KPNLAF) were based in other locations.Reynell J. Political Pawns: Refugees on the Thai-Kampuchean Border. Oxford: Refugee Studies Programme, 1989.

One section of the camp was reserved for Vietnamese refugees and beginning in January 1988 Thailand transferred Vietnamese boat people directly to Site Two.Robinson, p. 96.Vietnamese Refugee Camps at Thailand-Cambodia border

Between 1989 and 1991 the camp's population went from 145,000 to over 198,000.
ជំរំជនភៀសខ្លួន សាយធូ: អាហារ និងទឹក

អាហារ និងទឹក

right|thumb|Rice, beans and fish rations distributed to refugees  at Site Two. On a per person basis rice, canned or dried fish, one egg and a vegetable were distributed weekly at Site Two; dried beans, oil, salt, and wheat flour were given once a month. Exact amounts for the weekly and monthly rations in 1990 were as follows:
 Rice: 3.4 kilograms/week
 Eggs: 100 grams/week
 Vegetables: 500 grams/week
 Fish products: 210 grams/week
 Dry beans: 500 grams/month
 Oil: 700 grams/month
 Salt: 280 grams/month
 Wheat flour: 700 grams/monthFrench 1994, pp. 134-140.

Water was a particular problem at Site Two. UNBRO constructed a large reservoir at Ban Wattana, approximately 12 kilometers from the camp. Most of Site Two's water was trucked in from this reservoir but in the dry season even this source was insufficient for the camp's needs. Late in 1990, UNBRO began drilling several deep wells in the camp, which ultimately provided much of the camp's water.French 1994, p. 96.
ជំរំជនភៀសខ្លួន សាយធូ: សេវាកម្មសុខាភិបាល

សេវាកម្មសុខាភិបាល
Medical services were provided by 5 dirt-floored, thatched bamboo hospitals and 8 outpatient clinics staffed by doctors and nurses from international voluntary agencies as well as Khmer medics and nurses. There was no surgical facility and surgical emergencies were referred to the International Committee of the Red Cross (ICRC) hospital at Khao-I-Dang,Soffer, Allen and Wilde, Henry, "Medicine in Cambodian Refugee Camps," Annals of Internal Medicine, 1986;105:618-621, p. 619. although family members of KPNLAF soldiers could obtain medical and surgical care at the Chiang Daoy Military Hospital, just outside the camp on the northern perimeter.French 1994, p. 75.
ជំរំជនភៀសខ្លួន សាយធូ: អប់រំ

អប់រំ
Education at Site Two progressed slowly due to the Thai Government's policy of "humane deterrence" which discouraged programs and services that would attract refugees from Kampuchea. In 1988, with the agreement of the Royal Thai Government, UNBRO launched a major new educational assistance program, focusing at the primary level and providing support for curriculum development, the printing of educational materials, teacher training and the training of teacher trainers, the provision of supplies and the construction and equipment of classrooms.

By early 1989 the school system consisted of some fifty primary schools with an enrollment of approximately 70,000 pupils; three middle schools (collèges) and three high schools (lycées) with approximately 7,000 students, and more than 10,000 adults in literacy and vocational skills programs. Instruction was provided in Khmer by some 1,300 primary and over 300 secondary teachers recruited almost entirely from within the camps.
ជំរំជនភៀសខ្លួន សាយធូ: សន្តិសុខ

សន្តិសុខ

The Khmer Police took care of traditional police functions within Site Two. Until 1987 overall camp security was the responsibility of a special Thai Rangers unit known as Task Force 80, however this unit violated human rights extensivelyAbrams F, Orentlicher D, Heder SR. Kampuchea: After the Worst: A Report on Current Violations of Human Rights. New York: Lawyers Committee for Human Rights, 1985. ISBN 0-934143-29-3Lawyers Committee for Human Rights (U.S.). Seeking Shelter: Cambodians in Thailand: A Report on Human Rights. New York: Lawyers Committee for Human Rights, 1987. ISBN 0-934143-14-5Al Santoli, Eisenstein LJ, Rubenstein R, Helton AC, Refuge Denied: Problems in the Protection of Vietnamese and Cambodians in Thailand and the Admission of Indochinese Refugees into the United States. New York: Lawyers Committee for Human Rights, No.: ISBN 0-934143-20-X, 1989. until it was disbanded in April 1988New York Times, "Thailand to Phase Out Unit Accused of Abusing Refugees," April 7, 1988. and replaced by the DPPU (the Displaced Persons Protection Unit), a specially trained paramilitary unit created in 1987 expressly to provide security on the Thai-Cambodian border. The DPPU was responsible for protecting camp boundaries and preventing bandits from entering the camp.French 1994, p. 104.
ជំរំជនភៀសខ្លួន សាយធូ: ការបិទជំរំចោល

ការបិទជំរំចោល
Site Two was closed in mid-1993 and the great majority of its population was voluntarily repatriated to CambodiaGrant M, Grant T, Fortune G, Horgan B. Bamboo & Barbed Wire: Eight Years as a Volunteer in a Refugee Camp. Mandurah, W.A.: DB Pub., 2000.
ជំរំជនភៀសខ្លួន សាយធូ: តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ

តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ 
 French Lindsay Cole, Mam B, Wuthy T, Grant T, Veasna M. Displaced Lives: Stories of Life and Culture from the Khmer in Site II, Thailand. International Rescue Committee, 1980.
French, Lindsay Cole. Enduring Holocaust, Surviving History: Displaced Cambodians on the Thai-Cambodian Border, 1989-1991.
 Thai-Cambodian Border Camps: Site Two
 Braile, L. E. (2005). We Shared the Peeled Orange: the letters of "Papa Louis" from the Thai-Cambodian Border Refugee Camps, 1981-1993. Saint Paul, Syren Book Co.
 Vietnamese Refugees at Site II
Tim Grant's Site Two Photo Album 
More of Tim Grant's Site Two Photos at Flickr

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ
ជំរំជនភៀសខ្លួនណងចាន់

ជំរុំជនភៀសខ្លួនណងចាន់ ស្ថិតក្នុងភូមិណងចាន់ ស្រុកគោកសូង ខេត្តស្រះកែវ ប្រទេសថៃ គឺជា ជំរំជនភៀសខ្លួន ដែលបានរៀបចំដំបូងគេបំផុតមួយនៅតាម ព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ ដែល ជនភៀសខ្លួន ខ្មែរ រាប់ពាន់នាក់បានស្វែងរកអាហារ និងការថែទាំសុខភាព បន្ទាប់ពីបានភៀសខ្លួនចេញពី កម្ពុជា។ សង្គ្រាមវៀតណាម ។ វាត្រូវបានបំផ្លាញដោយយោធាវៀតណាមនៅចុងឆ្នាំ ១៩៨៤ បន្ទាប់មកចំនួនប្រជាជនរបស់វាត្រូវបានផ្ទេរទៅ ជំរុំជនភៀសខ្លួន Site Two ។
ស្តាំ|រូបភាពតូច| ផែនទីនៃជំរុំជនភៀសខ្លួនតាមព្រំដែនថៃ ដែលមានផ្លូវថ្នល់ និងសហគមន៍ថៃនៅក្បែរនោះ ត្រូវបានចែកចាយដល់កម្មករជំនួយដោយ គណៈកម្មាធិការជនភៀសខ្លួនអាមេរិក ក្នុងខែឧសភា ឆ្នាំ ១៩៨៤។