លេខលំដាប់សម្គាល់រាជ្យ: ឧទហរណ៍នៃលំដាប់លេខនៃនាមព្រះមហាក្សត្រ

ឧទហរណ៍នៃលំដាប់លេខនៃនាមព្រះមហាក្សត្រ 
ព្រះមហាក្សត្រដែលមានឈ្មោះដូចគ្នាត្រូវបានសម្គាល់ដោយលេខលំដាប់រាជ្យរបស់ព្រះអង្គ៖

 ស្តេច អ៊ុមប៊ែតូទី១ និង អ៊ុមប៊ែតូទី២ នៃ ប្រទេសអ៊ីតាលី
 ព្រះអធិរាជនី ខាតឺរីនទី១ និង ខាតឺរីនទី២ នៃ ប្រទេសរុស្ស៊ី
 ព្រះអង្គម្ចាស់ រេណ្ញេរទី២ និង រេណ្ញេរទី២រេណ្ញេរទី៣២ នៃ ប្រទេសម៉ូណាកូ
 សម្តេចប៉ាប បេណេឌីកទី១៥ និង បេណេឌីកទី១៦

បទប្បញ្ញត្តិនេះក៏អាចអនុវត្តផងដែរ ដែលអ្នកគ្រប់គ្រងនៃអាណាចក្រមួយ និងអ្នកគ្រប់គ្រងនៃ រដ្ឋស្នងបន្ត របស់អាណាចក្រនោះមានឈ្មោះដូចគ្នា៖

 ម្ចាស់ក្សត្រីអេលីហ្សាប៊ែតទី១ នៃប្រទេសអង់គ្លេស និង អេលីហ្សាប៊ែតទី២ នៃចក្រភពអង់គ្លេស
 ស្តេចអាល់ហ្វុនសូទី១១ នៃកាស្ទីល និង អាល់ហ្វុនសូទី១២ នៃប្រទេសអេស្ប៉ាញ
 ស្តេច វុិចទ័រអេម៉ានូអ៊ែលទី១ នៃសាឌីញ៉ា និង វុិចទ័រអេម៉ានូអ៊ែលទី២ នៃប្រទេសអ៊ីតាលី
 ស្តេច ភីទ័រទី១ នៃស៊ែប៊ី និង ភីទ័រទី២ នៃយូហ្គោស្លាវី

 ឈ្មោះទ្វេ 
ការអនុវត្តមានលក្ខណៈខុសគ្នាតាមតំបន់ដែលមហាក្សត្រមានព្រះនាមពីរ ឬច្រើន។ សម្រាប់ ស្តេចស៊ុយអែត លេខលំដាប់ត្រូវបានអនុវត្តដែលល់ព្រះនាមដំបូងប៉ុណ្ណោះ។ ឧទាហរណ៍ ហ្គ៊ូស្តាហ្វទី៦អាដុលហ្វ៍ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថា "ហ្គ៊ូស្តាហ្វអាដុលហ្វ៍" គឺជាស្តេចដែលមាននាម ហ្គ៊ូស្តាហ្វ ទីប្រាំមួយហើយ ប៉ុន្តែជាស្តេចទីបីប៉ុណ្ណោះដែលមាននាមហ្គ៊ូស្តាហ្វអាដុលហ្វ៍។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញសម្រាប់ ព្រះរាជាណាចក្រ​ព្រុស្ស៊ី ​ត្រូវ​បាន​គ្រប់គ្រង​ជាបន្តបន្ទាប់ដោយស្តេច ហ្វ្រេឌឺរិចទី១ ហ្វ្រេឌឺរិច វីលហ៊ែមទី១ ហ្វ្រេឌឺរិចទី២ និង ហ្វ្រេឌឺរិច វីលហ៊ែមទី២ ហើយក្រោយមកដោយវីលហ៊ែមទី១។ ដូចគ្នានេះដែរ សម្តេចប៉ាបចនប៉ូលទី១ ដែលបានជ្រើសរើសឈ្មោះពីររបស់គាត់ ដើម្បីគោរពដល់អ្នកកាន់តំណែងមុនគឺសម្តេចប៉ាប ចនទី២៣ និង ប៉ូលទី៦ ហើយត្រូវបានស្នងតំណែងបន្តដោយ ចនប៉ូលទី២ ។

 លេខលំដាប់សម្រាប់រាជវង្សដែលមិនសោយរាជ្យ 
ទោះក្នុងករណីណាក៏ដោយ ជាធម្មតាគេរាប់តែព្រះមហាក្សត្រ ឬមេគ្រួសារ ហើយរាប់តាមលំដាប់លំដោយរហូតដល់ចុងបញ្ចប់រាជវង្ស។[ ការដកស្រង់ចាំបាច់ ] ការលើកលែងគួរឱ្យកត់សម្គាល់ចំពោះច្បាប់នេះគឺចំពោះត្រកូលគ្រួសាររឺសនៅអាល្លឺម៉ង់។ គ្រួសារនេះមានលក្ខណៈពិសេសដែលសមាជិកបុរសគ្រប់រូបក្នុងកំឡុង៨សតវត្សចុងក្រោយនេះត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថា ហែនរីច ហើយពួកគេទាំងអស់មិនត្រឹមតែមេគ្រួសារប៉ុណ្ណោះទេត្រូវបានរាប់បញ្ចូលតាមលំដាប់លេខ។ ខណៈពេលដែលសមាជិកនៃត្រកូលចាស់ត្រូវបានរាប់តាមលំដាប់ពីកំណើតរហូតដល់ការផុតពូជនៃត្រកូលចាស់ក្នុងឆ្នាំ១៩២៧ សមាជិកនៃត្រកូលវ័យក្មេងត្រូវបាន (និងនៅតែ) ត្រូវបានរាប់តាមលំដាប់លំដោយដែលបានចាប់ផ្តើម និងបញ្ចប់តាមរាប់សតវត្សមកហើយ។  នេះពន្យល់ពីមូលហេតុដែលបច្ចុប្បន្ន (ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០១២) មេគ្រួសាររឺសត្រូវបានគេហៅថា ហែនរីចទី១៤ ខណៈដែលឪពុករបស់គាត់ត្រូវបានហៅថាហែនរីចទី៤ និងកូនប្រុសរបស់គាត់ ហែនរីចទី២៩ និងហែនរីចទី៥។

វាកម្រណាស់ ប៉ុន្តែគ្រួសារព្រះអង្គម្ចាស់អាឡឺម៉ង់មួយចំនួនបានរាប់លេខលំដាប់សម្រាប់សមាជិកបុរសទាំងអស់។ ជាឧទាហរណ៍ ហាន ហែនរីចទី១៥ វុន ហុចប៊ើក បានឡើងកាន់តំណែងព្រះអង្គម្ចាស់នៃព្លែស បន្តពី ហាន ហែនរីចទី១១ និងស្នងតំណែងដោយ ហាន ហែនរីចទី១៧ លេខលំដាប់ទី១២​ ១៣ ១៤ និង១៦ ត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយសមាជិកគ្រួសារ វុន ហុចប៊ើក ដែលមិនមែនជាព្រះអង្គម្ចាស់នៃ ព្លែស។ ស្រដៀងគ្នានេះដែរសម្រាប់ គ្រួសាររឺស ដែលបុរសទាំងអស់ត្រូវបានរាប់ជា ហែនរីច ហើយខ្លះទៀតកាន់តំណែងជាព្រះអង្គម្ចាស់ រឺស ហ្ស៊ែរ៉ា ឬ រឺស-គ្រែស ។

ពួកស្តេចក្លែង​ក្លាយ និង​អ្នក​គ្រប់​គ្រង​នៃ​រាជវង្ស​ដែល​ត្រូវ​បាន​ទម្លាក់​ពី​មុន​ច្រើន​តែ​ត្រូវ​បាន​គេ​ផ្តល់​លេខ​ក្នុង​រាជវង្ស ហាក់ដូច​ជា​អ្នក​ក្លែង​ក្លាយ​មិន​កាន់​អំណាច​នោះបាន​គ្រប់គ្រង​យ៉ាង​ពិត​ប្រាកដ ។ ជាឧទាហរណ៍ ល្វីទី១៨ នៃប្រទេសបារាំងបានយកលេខលំដាប់សម្គាល់រាជ្យ ដែលអះអាងដោយប្រយោលថា ល្វីទី១៧ ជាស្តេច ទោះបីជាព្រះអង្គមិនដែលសោយរាជ្យក៏ដោយ។ ការអះអាងថាព្រះអង្គបានសោយរាជ្យគឺនៅក្នុងសម័យ សាធារណរដ្ឋបារាំងដំបូង ។ ករណីស្រដៀងគ្នានេះគឺថា  ណាប៉ូឡេអុងទី៣ ដែលលេខសម្គាល់រាជ្យបានអះអាងយ៉ាងជាក់លាក់នូវការសោយរាជ្យរបស់ ណាប៉ូឡេអុងទី២ ។ ល្វីទី១៨ បានរាប់ ឆ្នាំនៃការសោយរាជ្យ របស់ព្រះអង្គបន្ទាប់ពីការចូលទីវង្គតនៃល្វីទិ១៧ ដែលជាអ្វីដែលណាប៉ូឡេអុងទី៣ មិនដែលធ្វើ។