សង្គ្រាមផ្ទៃក្នុងចិន: ការប៉ះទង្គិចគ្នាភ្លាមៗនៅក្រោយសង្គ្រាម (១៩៤៥–១៩៤៦)

ការប៉ះទង្គិចគ្នាភ្លាមៗនៅក្រោយសង្គ្រាម (១៩៤៥–១៩៤៦)
thumb|លោកចាង កាយចៀកជាមួយនឹងលោកម៉ៅសេទុងនៅឯទីក្រុងឆុងឈិងនាអំឡុងឆ្នាំ១៩៤៥

ដោយមានការបង្គាប់ពីសហរដ្ឋអាមេរិក ជប៉ុនបានសុំទទួលចុះចាញ់តែចំពោះកងទ័ពគួមីនតាងតែប៉ុណ្ណោះនិងមិនបានទទួលចុះចាញ់ចំពោះពួកកុម្មុយនិស្តចិននោះទេ។Zarrow, Peter Gue. (2005). China in War and Revolution, 1895–1949. Routledge. . p. 338. នៅតំបន់ម៉ាន់ជូរី ដោយគ្មានវត្តមានរបស់កងទ័ពគួមីនតាងដូច្នេះជប៉ុនក៏សុំទទួលចុះចាញ់ចំពោះសហភាពសូវៀត។ លោកចាង កាយចៀកបានបញ្ជាឱ្យកងទ័ពជប៉ុនបន្តឈរជើងនៅទីនោះរហូតទាន់តែទ័ពគួមីនតាងបានទៅដល់និងមិនត្រូវទទួលចុះចាញ់ចំពោះពួកកុម្មុយនិស្តនោះឡើយ។

កិច្ចចរចាសន្តិភាពក្រោយសង្គ្រាមលើកទីមួយត្រូវបានចូលរួមដោយលោកចាង កាយចៀកនិងម៉ៅសេទុងនៅឯទីក្រុងឆុងឈិងចាប់ពីថ្ងៃទី២៨ ខែសីហា រហូតដល់ថ្ងៃទី១០ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៤៥។ កិច្ចចរចាបានបញ្ចប់បន្ទាប់ពីភាគីទាំងសងខាងបានយល់ព្រមចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចព្រមព្រៀងទ្វេដប់។Xu, Guangqiu. [2001] (2001). War Wings: The United States and Chinese Military Aviation, 1929–1949. Greenwood Publishing Group. . p. 201. ប៉ុន្តែភាគីទាំងពីរបានចាប់ផ្តើមឆ្ងល់ពីគុណសម្បត្តិនៃការកសាងជាតិឡើងវិញដោយសន្តិវិធីប៉ុន្តែសន្និសីទនោះមិនបានផ្តល់ផលជាក់ស្តែងឱ្យនោះទេ។ ការប្រយុទ្ធរវាងភាគីទាំងពីរនូវតែបន្តខណៈពេលដែលកិច្ចចរចាសន្តិភាពកំពុងតែប្រព្រឹត្តិទៅរហូតដល់ខែមករា ឆ្នាំ១៩៤៦ បន្ទាប់ពីបានសម្រេចចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាព។

thumb|យុទ្ធនាការសាងដាង ពីខែកញ្ញា–ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៤៥

នៅខែចុងក្រោយនៃសង្គ្រាមលោកលើកទី២ នៅអាស៊ីបូព៌ា កងកម្លាំងសូវៀតបានបើកប្រតិបត្តិការវាយលុកដ៏ធំមួយប្រឆាំងនឹងកងទ័ពក្វាងទុងរបស់ជប៉ុននៅតំបន់ម៉ាន់ជូរីនិងនៅតាមព្រំដែនចិន–ម៉ុងកូល។Bright, Richard Carl. [2007] (2007). Pain and Purpose in the Pacific: True Reports of War. Trafford Publishing. . ប្រតិបត្តិការនោះបានកម្ចាត់ទ័ពក្វាងទុងក្នុងរយៈពេលតែបីសប្តាហ៍ប៉ុណ្ណោះដោយបន្សល់ទុកតែកម្លាំងសូវៀតឱ្យកាន់កាប់តំបន់ម៉ាន់ជូរីតែម្នាក់ឯង។ ជាលទ្ធផល កងទ័ពជប៉ុនប្រមាណ ៧០,០០០ នាក់ដែលឈរជើងនៅតំបន់នោះបានសុំទទួលចុះចាញ់។ នៅឆ្នាំបន្ទាប់ លោកចាង កាយចៀកបានដឹងថាខ្លួនកំពុងខ្វះខាតធនធានក្នុងការការពារតំបន់ម៉ាន់ជូរីពីការចូលត្រួតត្រារបស់ពួកកុម្មុយនិស្តចិនក្រោយពីសូវៀតបានកំណត់ពេលដកកម្លាំងខ្លួនចេញ។Lilley, James. China hands: nine decades of adventure, espionage, and diplomacy in Asia. PublicAffairs, New York, 2004 ដូច្នេះគាត់ក៏ព្យាយាមបង្កើតកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយសូវៀតដោយក្នុងនោះលោកបានសុំឱ្យសូវៀតពន្យាពេលដកទ័ពរបស់ពួកគេរហូតទាន់តែគួមីនតាងមានកម្លាំងថ្មីគ្រប់គ្រាន់អាចបញ្ជូនទៅកាន់កាប់តំបន់ម៉ាន់ជូរីបាន។ ក៏ប៉ុន្តែ សូវៀតបានបដិសេដនឹងសំណើនោះដោយអះអាងថាពួកគេនឹងមិនអនុញ្ញាតឱ្យកងទ័ពជាតិនិយមឈានជើងជាន់លើទឹកដីរបស់ពួកគេជាដាច់ខាត។ ឃើញដូច្នេះ អាមេរិកក៏សម្រេចចិត្តបញ្ជូនកម្លាំងគួមីនតាងតាមយន្តហោះរបស់ពួកគេចុះទៅកាន់កាប់ទីក្រុងសំខាន់ៗនៅភាគខាងជើងប្រទេសចិនខណៈពេលដែលតំបន់ទីជនបទកំពុងត្រូវត្រួតត្រាដោយពួកកុម្មុយនិស្ត។ នៅថ្ងៃទី២៥ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៤៥ សាធារណរដ្ឋចិនបានបើកយុទ្ធនាការរារាំងមិនឱ្យពួកកុម្មុយនិស្តពង្រឹងមូលដ្ឋានទ័ពរបស់ពួកគេ។

នៅឆ្នាំ១៩៤៥–៤៦ ខណៈពេលដែលយុទ្ធនាការម៉ាន់ជូរីរបស់កងទ័ពក្រហមសូវៀតកំពុងតែប្រព្រឹត្តិទៅ មេដឹកនាំសូវៀតលោកស្តាលីនបានបញ្ជាឱ្យឧត្តមសេនីយ៍ដែលទទួលខុសត្រូវលើយុទ្ធនាការម៉ាន់ជូរីឱ្យប្រគល់គ្រឿងអាវុធដែលខ្លួនប្រមូលបានទាំងប៉ុន្មានពីកងទ័ពជប៉ុនឱ្យទៅកងកម្លាំងកុម្មុយនិស្តចិនទាំងអស់។

កងកម្លាំងថ្មើរជើងរបស់ចាង កាយចៀកបានដើរកាន់កាប់ទីក្រុងភាគខាងជើងរហូតដល់ទីក្រុងជីនចូនៅថ្ងៃទី២៦ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៤៥ ដោយបានជួបនូវការវាយបកវិញបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះពីសំណាក់ទ័ពកុម្មុយនិស្ត។ បន្ទាប់មក ពួកកុម្មុយនិស្តបានបើកការវាយប្រហារកាន់កាប់លើឧបទ្វីបសានទុងបានដោយជោគជ័យ, ឧបទ្វីបភាគច្រើនដែលស្ថិតនៅក្នុងប្រទេសចិនបានធ្លាក់ក្រោមការកាន់កាប់របស់ពួកកុម្មុយនិស្តទាំងស្រុងលើកលែងតែមួយចំនួនតូចដែលស្ថិតនៅក្រោមគ្រប់គ្រងរបស់អាមេរិក។ យុទ្ធវិស្រមដែលទើបតែចុះពីមុនត្រូវបានបោះបង់ចោលបន្ទាប់ពីសង្គ្រាមរវាងគួមីនតាងនិងបក្សកុម្មុយនិស្តបានផ្ទុះឡើងសារជាថ្មីនៅថ្ងៃទី២៦ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៤៦។ ប្រទេសចិនក៏ធ្លាក់ចូលទៅក្នុងសង្គ្រាមស៊ីវិលម្តងទៀតដែលលើកនេះបានអូសបន្លាយរយៈពេលជាងបីឆ្នាំ។Hu, Jubin. (2003). Projecting a Nation: Chinese National Cinema Before 1949. Hong Kong University Press. .