navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
រាក្ស: ពុទ្ធសាសនា

ពុទ្ធសាសនា 
រាក្សជា​ច្រើន​លេច​ឡើង​ក្នុង​គម្ពីរ​ពុទ្ធសាសនា​ផ្សេងៗ។ នៅក្នុងប្រពៃណីចិន រាក្ស ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា luosha (/)  នៅ​ប្រទេស​ជប៉ុន គេ​ស្គាល់​ថា​ជា ​រ៉ាសេត​ស៊ូ ()
រាក្ស: ការពិពណ៌នាអំពីសិល្បៈ និងប្រជាប្រិយ

ការពិពណ៌នាអំពីសិល្បៈ និងប្រជាប្រិយ 
ស្តាំ|រូបភាពតូច| ចម្លាក់លៀន នៅ ប្រាសាទព្រះខ័ន ក្នុង ប្រទេសកម្ពុជា បង្ហាញពីសមរភូមិលង្ការវាងរាក្សបង្ហាញពីសមរភូមិលង្ការវាង និងស្វា។
វិចិត្រករ ​អង្គរ ​ក្នុង ​ប្រទេស​កម្ពុជា ​តែង​ពណ៌នា​អំពី ​រាពណ៌ ​ជា​ចម្លាក់​ថ្ម និង ​ចម្លាក់​លៀន​បាស ។ "ស្ពាន នាគ " នៅច្រកចូលទីក្រុង អង្គរធំ សតវត្សទី 12 ត្រូវបានតម្រង់ជួរដោយរូបចម្លាក់ថ្មធំ ៗ របស់ ទេវ និង អសុរ ដែលចូលរួមក្នុងការកូរ សមុទ្រទឹកដោះគោ ។ រាពណ៌ ក្បាលដប់ត្រូវបានបង្ហាញជាយុថ្កាខ្សែនៃ អសុរ ។ 

ចម្លាក់​លៀន​នៅ​ប្រាសាទ ​អង្គរវត្ត ​សតវត្សរ៍​ទី 12 បង្ហាញ​ពី​រូប​ដែល​កំពុង​ឆាបឆេះ​សមុទ្រ។ វារួមបញ្ចូល រាពណ៌ បោះយុថ្កាខ្សែ អសុរ ដែលកំពុងទាញក្បាលនាគ។ អ្នក​ប្រាជ្ញ​បាន​សន្មត​ថា​តួ​អង្គ​មួយ​ក្នុង​ត្រកូល ​ទេវៈ ​គឺ ​ព្រះ​វិភិសន ​ជា​បង​ប្រុស​របស់​រាពណ៌ ពួកគេទាញកន្ទុយនាគពួកគេទាញកន្ទុយ ដើម្បីកូរសមុទ្រទឹកដោះ។  ចម្លាក់​លៀន​ប្រាសាទ​អង្គរវត្ត​មួយ​ទាព្ណ៌ហាញ​ពី​រ៉ាវណា​ប្រដាប់​អាវុធ​២០​ដើម​ដែល​អង្រួន ​ភ្នំ​កៃសា ។ 

វិចិត្រករអង្គរក៏បានពណ៌នាអំពីសមរភូមិលង្ការវាងរាក្ស ក្រោមការបញ្ជារបស់ រាពណ៌ និង វនរស ឬស្វាក្រោមបញ្ជារបស់ រាម និង សុគ្រិវ ។ ប្រាសាទអង្គរវត្តសតវត្សទី 12 មានចម្លាក់លៀនយ៉ាងអស្ចារ្យនៃសមរភូមិលង្ការវាង រាក្ស របស់ រាពណ៌ និងស្វារបស់ រាម ។ រាពណ៌ ត្រូវបានបង្ហាញដោយក្បាលដប់ និងដៃម្ភៃ ឡើងលើរទេះសេះដែលគូរដោយសត្វដែលមើលទៅដូចជាសត្វសេះ តោ និងបក្សី ។ ​ត្រូវ​បាន​គេ​បង្ហាញ​ថា​ឈរ​ពី​ក្រោយ​និង​តម្រឹម​ជាមួយរាមa និង​ប្អូន​ប្រុស​របស់​គាត់លក្ស្មណa ។កុម្ភកណ៌a ដែល​បាន​ដាក់​លើ​រទេះ​ស្រដៀង​គ្នា​នេះ​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ការ​ប្រយុទ្ធ​ជាមួយសុគ្រិពa ។ 

ការ​ប្រយុទ្ធ​នេះ​ក៏​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​នៅ​ក្នុង​ចម្លាក់​ស្រាល​ស្រាល​តិច​នៅ​ប្រាសាទ ​ព្រះខ័ន ​ក្នុង​សតវត្សរ៍​ទី ១២។
រាក្សស

រាក្សស   គឺជាពូជនៃសត្វសាហាវជាធម្មតាដែលមានលក្ខណៈពិសេសនៅក្នុង សាសនាហិណ្ឌូ ព្រះពុទ្ធសាសនា សាសនាចេន និង សាសនាឥស្លាម Folk ។ ពួកគេរស់នៅលើផែនដី ប៉ុន្តែមានអំណាចអរូបី ដែលជាធម្មតាពួកគេប្រើសម្រាប់អំពើអាក្រក់ ដូចជាការរំខានដល់ ការបូជា វេទ ឬការស៊ីមនុស្ស។  

ពាក្យ​នេះ​ក៏​ប្រើ​ដើម្បី​ពណ៌នា​អំពី ​អសុរា ជា​វណ្ណៈ​នៃ​ពួក​អ្នក​ស្វែងរក​អំណាច​ដែល​ប្រឆាំង​នឹង​ពួក ​ទេវតា ​ដែល​មាន​ចិត្ត​សប្បុរស។ ពួកគេ​ច្រើន​តែ​ត្រូវ​បាន​គេ​បង្ហាញ​ថា​ជា​អ្នក​ប្រឆាំង​នៅ​ក្នុង​គម្ពីរ ​ហិណ្ឌូ ព្រម​ទាំង​ក្នុង ​ពុទ្ធសាសនា និង ​សាសនា​ជិន ។ ទម្រង់ស្រីរបស់ រាក្សស គឺ រាក្សសី ។
រាក្សស: នៅ Puranas

នៅ Puranas 
ព្រាហ្មណ៍ ប្រកបដោយគុណធម៌ នៃសេចក្តីក្រោធ កើតនូវសេចក្តីស្រេកឃ្លាន ដែលសេចក្តីក្រោធកើតហើយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ប្រោសសត្វលោក ក្នុងសេចក្តីងងឹត ដោយសេចក្តីស្រេកឃ្លាន សេចក្តីស្រើបស្រាល និងមានពុកចង្កាវែង។ សត្វទាំងនោះ ប្រញាប់ទៅរកព្រះ។ ពួកគេ​បាន​លាន់មាត់​ថា «​ឱ​ការពារ​យើង​ផង! ពេលនោះគេហៅថា រាក្សស។  សត្វ​ដែល​កើត​មក​នេះ​គ្រប​សង្កត់​ដោយ​ការ​ស្រេក​ឃ្លាន ព្យាយាម​ដណ្តើម​យក​ទឹក។ អ្នក​ដែល​និយាយ​ថា យើង​នឹង​ការពារ​ទឹក​ទាំង​នេះ ត្រូវ​បាន​គេ​ចង​ចាំ​ថា​ជា​ព្រះ​រាក្សស។
រាក្សស: ការពិពណ៌នា

ការពិពណ៌នា 
រាក្សស ច្រើនតែត្រូវបានពណ៌នាថាជាសត្វដែលផ្លាស់ប្តូររូបរាង កាចសាហាវ រូបរាងដ៏មហិមា ដោយមាន ចង្កូម ពីរលេចចេញពីមាត់ខាងលើ និងមានក្រចកដៃមុតស្រួចដូចក្រញ៉ាំ។ ពួកវាត្រូវបានបង្ហាញថាជាមនុស្សអាក្រក់ សត្វដែលស្រែកថ្ងូរ និងជា សត្វដែលមិនចេះឆ្អែតឆ្អន់ ដែលអាចធុំក្លិនសាច់មនុស្សបាន។ សត្វដ៏កាចសាហាវមួយចំនួនត្រូវបានបង្ហាញដោយភ្នែក និងសក់ក្រហមឆេះ ផឹក ឈាម ដោយដៃរបស់ពួកគេ ឬពីលលាដ៍ក្បាលមនុស្ស (ស្រដៀងទៅនឹងតំណាងនៃ បិសាចជញ្ជក់ឈាម នៅក្នុងទេវកថាលោកខាងលិចក្រោយៗមក)។ ជាទូទៅពួកគេអាចហោះហើរ បាត់ខ្លួន និងមាន យម (អំណាចវេទមន្តនៃការបំភាន់) ដែលអាចឱ្យពួកគេផ្លាស់ប្តូរទំហំតាមឆន្ទៈ និងសន្មតទម្រង់នៃសត្វណាមួយ។ សមមូលស្ត្រីនៃ រាក្សស គឺ រាក្សសី ។
រាក្សស: នៅ​ក្នុង ''​រាមាយណ''

នៅ​ក្នុង ​រាមាយណ 
នៅក្នុងសៀវភៅ 3-6 នៃ រាមាយណ រាក្សស គឺជាអ្នកប្រឆាំងសំខាន់នៃនិទានកថា។ តួឯក​រាមា​បាន​សម្លាប់​រាគៈ​ជា​ច្រើន​នៅ​ទូទាំង​វីរភាព រួម​មាន តាដកា, មារីច, និង រាពណ៌ ។ Rodrigues, Hillary (2018). "Asuras, Daityas, Dānavas, Rākṣasas, Piśācas, Bhūtas, Pretas, and so forth". In Knut, A. Jacobsen; Basu, Helene; Malinar, Angelika; Narayanan, Vasudha (eds.). Brill's Encyclopedia of Hinduism Online. Brill. នៅក្នុងវីរភាពនេះ រាក្សស ត្រូវបានបង្ហាញជាអារក្សជាចម្បង ដែលមានចរិតឆេវឆាវ និងផ្លូវភេទ។ ពួកគេអាចសន្មតទម្រង់ណាមួយដែលពួកគេចង់បានដែល រាពណ៌ ប្រើដើម្បីឥទ្ធិពលល្អដើម្បីបោកបញ្ឆោតនិងចាប់ពង្រត់ សីតា ភរិយារបស់ រាម ដែលជំរុញការនិទានរឿងដែលនៅសល់។ រាក្សស​អាស្រ័យ​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ខាង​ត្បូង​នៃ​វាល​ទំនាប​គង្គា និង​ក្នុង​បន្ទាយ​កោះ ​លង្កា ទាំង​ឆ្ងាយ​ពី​ដែនដី ​កោសល និង​ផ្ទះ​រាម។ ក្នុង​លង្កា រាជធានី​នៃ​លង្កា ពួក​រាគៈ​រស់នៅក្នុង​សង្គម​ដ៏​ស្មុគស្មាញ​មួយ​ដែល​ប្រៀបធៀប​នឹង​មនុស្ស​នៃ ​អយុធ្យា ដែល​រាគៈ​ខ្លះ​ដូចជា ​វិភីសណ ​ជា​សត្វ​មាន​សីល​។
រាក្សស: នៅមហាភារត

នៅមហាភារត 
វីរបុរស Pandava Bhima គឺជាមនុស្សអាក្រក់នៃ រាក្សស រស់នៅក្នុងព្រៃដែលបានញ៉ាំអាហារលើអ្នកដំណើររបស់មនុស្សនិងការតាំងទីលំនៅរបស់មនុស្សដែលគួរឱ្យភ័យខ្លាច។

 ភីម បានសម្លាប់ ហិទិម្ទ ដែលជាមនុស្សឃាត រាក្សស ។ មហាភារត ពិពណ៌នាគាត់ថាជាសត្វសាហាវឃោរឃៅដែលមានធ្មេញមុតស្រួចវែងនិងកម្លាំងដ៏គួរឱ្យគោរព។  នៅពេលដែល ហិទិម្ព បានឃើញ បន្ទវ ដេកនៅក្នុងព្រៃរបស់គាត់គាត់បានសម្រេចចិត្តបរិភោគពួកគេ។ គាត់បានបញ្ជូនប្អូនស្រីរបស់គាត់ឈ្មោះ ហិទិម្ពិ ឱ្យទៅមើលស្ថានភាពឡើងវិញ ហើយនារីវ័យក្មេងនោះបានលង់ស្រលាញ់ ភីម ដ៏សង្ហា ដែលនាងបានព្រមានពីគ្រោះថ្នាក់។ ដោយខឹងសម្បារ ហិទិម្ពិ បានប្រកាសថាគាត់បានត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេចដើម្បីសម្លាប់មិនត្រឹមតែ បន្ទវ ប៉ុណ្ណោះទេប៉ុន្តែថែមទាំងប្អូនស្រីរបស់គាត់ផងដែរ ប៉ុន្តែគាត់ត្រូវបានរារាំងដោយវីរភាពរបស់ ភីម ដែលបានយកឈ្នះ និងសម្លាប់គាត់នៅក្នុងការប្រយុទ្ធមួយ។
 គតុត្កច ដែលជា រាក្សស ដែលបានប្រយុទ្ធនៅខាង ហិទិម្ពិ គឺជាកូនប្រុសរបស់ ភីម និង រាក្សស ហិទិម្ពិ ដែលបានលង់ស្នេហ៍នឹងវីរបុរសហើយបានព្រមានគាត់ពីគ្រោះថ្នាក់ពីបងប្រុសរបស់នាង។ ភីម បានសម្លាប់ រាក្សស ហិទិម្ពិ អាក្រក់។ ឈ្មោះកូនប្រុសរបស់ពួកគេសំដៅលើក្បាលទំពែកមូល។ ឃត មានន័យថា 'ផើង' ហើយ ឧត្កច មានន័យថា 'ក្បាល' ជា ភាសាសំស្ក្រឹត ។ Ghatotkacha ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​មនុស្ស​ស្មោះ​ត្រង់ និង​រាប​ទាប។ គាត់និងអ្នកដើរតាមរបស់គាត់អាចរកបានសម្រាប់ឪពុករបស់គាត់ Bhima នៅពេលណាមួយ; Bhima ទាំងអស់ត្រូវធ្វើគឺគិតអំពីគាត់ហើយគាត់នឹងបង្ហាញខ្លួន។ ដូចឪពុករបស់គាត់ដែរ Ghatotkacha បានប្រយុទ្ធជាចម្បងជាមួយ មេអំបៅ ។ ភរិយារបស់គាត់គឺ Ahilawati ហើយកូនប្រុសរបស់គាត់គឺ Anjanaparvana, Barbarika និង Meghavarna ។
រាជ សម្បត្តិ

លោក រាជ សម្បត្ដិ  () (១៧ កក្កដា ១៩៦៤ - ១១ ឧសភា ២០១១) ជាប្រធាន​ការិយាល័យ​កិច្ចការ​សាធារណៈ​របស់​សាលាក្ដី​ខ្មែរក្រហម​ និង​ជាអតីត​អ្នក​ការសែត​ល្បី​ឈ្មោះ​មួយ​រូបនៅប្រទេសកម្ពុជា។ លោក​បាន​ចែក​ឋាន​ពីលោក​យើង​នេះ​ទៅ​ហើយ​ កាលពី​យប់ ថ្ងៃទី១១ ឧសភា ឆ្នាំ២០១១ ដោយសារបែកសរសៃឈាមក្នុងខួរក្បាល​។ លោក រាជ សម្បត្តិ ជាកូនកំព្រា ដោយសារឪពុកម្តាយត្រូវបានសម្លាប់ដោយក្រុមខ្មែរក្រហម។ ការ​ស្លាប់​របស់​លោក រាជ សម្បត្ដិ បាន​បន្សល់​ទុក​នូវ​ភរិយា និង​កូន​ចំនួន​៣នាក់​ដែល​ក្នុង​នោះ​មាន​ប្រុស​ពីរ​នាក់ និងស្រី​ម្នាក់។

លោក រាជ សម្បត្ដិ កើតនៅថ្ងៃទី ១៧ កក្ដដា ១៩៦៤ ក្នុង​ខេត្ដស្វាយរៀង។ ​លោក រាជ សម្បត្តិ គឺជាអតិតអ្នកកាសែតខ្មែរដ៏ល្បីល្បាញមួយរូបទាំងនៅក្នុងប្រទេស និងក្រៅប្រទេស ហើយមុនពេលលោកបានក្លាយជាមន្រ្តីអ្នកនាំពាក្យ​ប្រកប​ដោយ​សំនួន​វោហា និង​ភាព​ប៉ិន​ប្រសព្វ នៅសាលាក្តីខ្មែរក្រហម នៅ​ដើម​ឆ្នាំ២០០៦ ហើយក្រោយមកមានឋានៈជាប្រធានផ្នែកកិច្ចការសាធារណៈ នៃសាលាក្តីខ្មែរក្រហមនោះ លោកក៏ជាសាស្រ្តាចារ្យនៅដេប៉ាតឺម៉ង់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយឯសកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញផងដែរ។
រាជតេជៈកៅ

ឧកញ៉ារាជតេជៈកៅ រឺ សុខ (កាន់.គ.ស.១៥១៦-ប្រ.១៥៦៧) លោកជាព្រះភីលៀង នៃសម្ដេចព្រះភាគិនេយ្យោយសរាជា។ កាលដើមលោកជាម៉ឺនវិសេសហឫទ័យ។
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា

រាជធានៃប្រទេសកម្ពុជា ត្រូវបានធ្វើការផ្លាស់ប្ដូរដោយសារ÷
 សម័យកាល
 របបគ្រប់គ្រង
 រាជវង្សសានុវង្ស
 ការបាត់បង់ទឹកដី
 សង្គ្រាមជាមូយប្រទេសជិតខាង
 សង្គ្រាមក្នុងរាជវង្ស
 គ្រោះមហន្តរាយទឹកជំនន់
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: អាណាចក្រភ្នំ រឺ ហ្វូណន ពីឆ្នាំ ៦៥ ដល់ ៥៥០

អាណាចក្រភ្នំ រឺ ហ្វូណន ពីឆ្នាំ ៦៥ ដល់ ៥៥០
នៅសម័យនគរ រឺ អាណចក្រភ្នំ មានរាជធានីដូចជា÷ 
រាជធានីអង្គរបុរី (ភ្នំដា)
រាជធានីវ្យាធបុរៈ (ភ្នំឈើកាច់)
អូរកែវ (កំពង់ផែអូរកែវ)
ដែលមានព្រះរាជគ្រងរាជ្យគឺ÷
កៅណ្ឌិន្យទី១
កៅណ្ឌិន្យទី២
ស្រេន្ទ្រវម៌្មទី១
រុទ្រវម៌្មទី១
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: អាណាចក្រចេនឡា ពីឆ្នាំ ៥៥០ ដល់ ៨០២

អាណាចក្រចេនឡា ពីឆ្នាំ ៥៥០ ដល់ ៨០២
អាណាចក្រចេនឡាមាន÷
រាជធានីភវបុរៈ
រាជធានីឦសានបុរៈ
សិវបុរៈ
ចេនឡាដីគោក
ទ្វារវតី
ឝ្រេឝ្ឋបុរ

ចេនឡាទឹកលិច(ចាប់ផ្ដើមពីឆ្នាំ ៧១៦ - ៨០២)
រាជធានីសំបូរព្រៃគុហ៍
រាជធានីភវបុរៈ
ពាលាទិត្យបុរៈ
រាជធានីអនិន្ទិតបុរៈ
រាជធានីឝម្ភុបុរៈ
បុឝ្ករាក្ឝ 
ឝម្ភុវម៌្ម 
រាជេន្ទ្រវម៌្មទី១ 
ឥន្ទ្រលោក
ន្ឫបតេន្ទ្រទេវីទី២
ជយេន្ទ្រភា
ជ្យេស្ថាយ៌ា 
មហីបតិវម៌្ម 
រាជធានីព្យាធបុរៈ
រាជធានីឝម្ភុបុរព
រាជធានីឥន្ទ្របុរៈ
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: ចេនឡាទឹកលិច(ចាប់ផ្ដើមពីឆ្នាំ ៧១៦ - ៨០២)

ចេនឡាទឹកលិច(ចាប់ផ្ដើមពីឆ្នាំ ៧១៦ - ៨០២)
រាជធានីសំបូរព្រៃគុហ៍
រាជធានីភវបុរៈ
ពាលាទិត្យបុរៈ
រាជធានីអនិន្ទិតបុរៈ
រាជធានីឝម្ភុបុរៈ
បុឝ្ករាក្ឝ 
ឝម្ភុវម៌្ម 
រាជេន្ទ្រវម៌្មទី១ 
ឥន្ទ្រលោក
ន្ឫបតេន្ទ្រទេវីទី២
ជយេន្ទ្រភា
ជ្យេស្ថាយ៌ា 
មហីបតិវម៌្ម 
រាជធានីព្យាធបុរៈ
រាជធានីឝម្ភុបុរព
រាជធានីឥន្ទ្របុរៈ
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: អាណាចក្រអង្គរ ពីឆ្នាំ ៨០២ ដល់ ១៤៣១

អាណាចក្រអង្គរ ពីឆ្នាំ ៨០២ ដល់ ១៤៣១
សម័យមុនអង្គរ(៨០២ - ៩៤៤)
រាជធានីបុស្ករាក្ស , រាជធានីឥន្ទ្របុរៈ , រាជធានីកុតិ , រាជធានីហរិហរាល័យ , រាជធានីអមរេន្ទ្របុរៈ និង រាជធានីមហេន្ទ្របវ៌ត គ្រប់គ្រងចាប់ពីឆ្នាំ៨០២ ដល់ ៨០៥។
 រាជធានីភ្នំគូលេន រាជធានីរលួស និង រាជធានីបន្ទាយព្រៃនគរ ក្នុងរាជព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ គ្រងរាជពីឆ្នាំ៨០២ ដល់ ៨៣៥។ សោយទីវង្គត់នៅ ក្រុងអង្គរ។
 រាជធានីភ្នំគូលេន និង រាជធានីរលួស និង រាជធានីបន្ទាយព្រៃនគរ ក្នុងរាជព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៣ គ្រងរាជពីឆ្នាំ៨៣៥ ដល់ ៨៧៧។ សោយទីវង្គត់នៅ ក្រុងអង្គរ។
 រាជធានីភ្នំគូលេន រាជធានីរលួស   ក្នុងរាជព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ គ្រងរាជពីឆ្នាំ៨៧៧ ដល់ ៨៨៩។ សោយទីវង្គត់នៅ ក្រុងអង្គរ។
 រាជធានីឥន្ទ្រតដាក  ក្នុងរាជព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៣ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ៨៧៧ ដល់៨៨៩។ សោយទីវង្គនៅក្រុងអង្គរ។
 រាជធានីយសោធរបុរៈ រាជធានីរលួស ក្នុងរាជព្រះបាទយសោវរ្ម័នទី១ គ្រងរាជពីឆ្នាំ៨៨៩ ដល់ ៩០០។ សោយទីវង្គត់នៅ ក្រុងអង្គរ។
រាជធានីឆោកគគ៌្យរៈ(កោះកេរ្តិ៍) ក្នុងរាជ្យព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៤ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ៩២៨ ដល់ ៩៤២។ 
រាជធានីកោះកេរ្តិ៍ ក្នុងរាជ្យព្រះបាទហស៌វរ្ម័នទី២ គ្រងរាជពីឆ្នាំ៩៤២ ដល់ឆ្នាំ៩៤៤។

សម័យអង្គរ(៩៤៤ - ១៧៧៧)
រាជធានីសម្ភុបុរៈ ក្នុងរាជព្រះបាទហ៌សវរ្ម័នទី៣ គ្រងរាជពីឆ្នាំ១០៦៦ ដល់១០៨០។
រាជធានីពិមាឃ ក្នុងរាជ្យព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៦ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១០៨០ ដល់ ១១០៧។ ដែលមានខ្សែព្រះរាជវង្សនហីធរបុរៈ។
រាជធានីយសោធរបុរៈ ក្នុងរាជ្យ ព្រះបាទធរណីន្រ្ទវរ្ម័នទី១។ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១១០៧ ដល់ ១១១៣។
រាជធានីយឝោធបុរ ក្នុងរាជ្យ ព្រះបាទសូយ៌្យវម៌្មទី២ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១១១៣ ដល់ ១១៥០។
រាជធានីយឝោធបុរ ក្នុងរាជ្យព្រះបាទធរណីន្ទ្រវម៌្មទី២ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១១៥១ ដល់ ១១៦០។
រាជធានីថាឥន្ទ្រប្រស្ថ រាជធានីភវបុរ  រាជធានីឝ្រី​មន្ត​យឝោធរបុរ និង រាជធានី​មហិធរបុរ ក្នុងរាជ្យព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១១៨២ ដល់ ១២២០។
រាជធានីឥន្ទ្រប្រស្ថ ក្នុងរាជ្យព្រះបាទឥន្ទ្រវម៌្មទី២ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១២២០ ដល់ ១២៤៣
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៨ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១២៤៣ ដល់ ១២៩៥។

សម័យក្រោយអង្គរ
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទឥន្ទ្រវរ្ម័នទី៣ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១២៩៥ ដល់ ១៣០៧។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទស្រីជយវម៌្ម  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣០៨ ១៣២៧។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៩ គ្រងរាជពីឆ្នាំ១៣២៧ ដល់ ១៣៣៨។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទព្រះបាទត្រសក់ផ្អែម រឺ ពញ្ញាជ័យ គ្រងរាជពីឆ្នាំ១៣៣៦ ដល់ ១៣៤០។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទ  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៤០ ដល់ ១៣៤៥។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទព្រះបាទសិទ្ធានរាជា  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៤៥ ដល់ ១៣៤៦។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទលំពង្សរាជា  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៤៦ ដល់ ១៣៤៩ រឺ ១៣៤៦ ដល់ ១៣៥១។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទ  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៥១ ដល់ ១៣៥៥។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទ បាអាត គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៥៣ ដល់ ១៣៥៥។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទ កំបង់ពិសី គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៥៥ ដល់ ១៣៥៧។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទស្រីសុរិយោវង្ស  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៥៩ ដល់ ១៣៦៩។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទ បរមរាមាធិបតី គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៦៩ ដល់ ១៣៧៣ រឺ ១៣៦២ ដល់ ១៣៧២។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទ ធម្មាសោករាជ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៧៣ ដល់។១៣៨៣ រឺ ១៣៧២ ដល់ ១៤០០។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទព្រះបាទឥន្ទរាជា រឺ ពញ៉ាព្រែក  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៩៤ ដល់ ១៤១៧ ។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទព្រះបាទស្រីសុរិយោពណ៌ទី២ រឺ បរមរាជាទី១  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៤១៧ ដល់ ១៤២៧ ។
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: សម័យមុនអង្គរ(៨០២ - ៩៤៤)

សម័យមុនអង្គរ(៨០២ - ៩៤៤)
រាជធានីបុស្ករាក្ស , រាជធានីឥន្ទ្របុរៈ , រាជធានីកុតិ , រាជធានីហរិហរាល័យ , រាជធានីអមរេន្ទ្របុរៈ និង រាជធានីមហេន្ទ្របវ៌ត គ្រប់គ្រងចាប់ពីឆ្នាំ៨០២ ដល់ ៨០៥។
 រាជធានីភ្នំគូលេន រាជធានីរលួស និង រាជធានីបន្ទាយព្រៃនគរ ក្នុងរាជព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ គ្រងរាជពីឆ្នាំ៨០២ ដល់ ៨៣៥។ សោយទីវង្គត់នៅ ក្រុងអង្គរ។
 រាជធានីភ្នំគូលេន និង រាជធានីរលួស និង រាជធានីបន្ទាយព្រៃនគរ ក្នុងរាជព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៣ គ្រងរាជពីឆ្នាំ៨៣៥ ដល់ ៨៧៧។ សោយទីវង្គត់នៅ ក្រុងអង្គរ។
 រាជធានីភ្នំគូលេន រាជធានីរលួស   ក្នុងរាជព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ គ្រងរាជពីឆ្នាំ៨៧៧ ដល់ ៨៨៩។ សោយទីវង្គត់នៅ ក្រុងអង្គរ។
 រាជធានីឥន្ទ្រតដាក  ក្នុងរាជព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៣ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ៨៧៧ ដល់៨៨៩។ សោយទីវង្គនៅក្រុងអង្គរ។
 រាជធានីយសោធរបុរៈ រាជធានីរលួស ក្នុងរាជព្រះបាទយសោវរ្ម័នទី១ គ្រងរាជពីឆ្នាំ៨៨៩ ដល់ ៩០០។ សោយទីវង្គត់នៅ ក្រុងអង្គរ។
រាជធានីឆោកគគ៌្យរៈ(កោះកេរ្តិ៍) ក្នុងរាជ្យព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៤ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ៩២៨ ដល់ ៩៤២។ 
រាជធានីកោះកេរ្តិ៍ ក្នុងរាជ្យព្រះបាទហស៌វរ្ម័នទី២ គ្រងរាជពីឆ្នាំ៩៤២ ដល់ឆ្នាំ៩៤៤។
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: សម័យអង្គរ(៩៤៤ - ១៧៧៧)

សម័យអង្គរ(៩៤៤ - ១៧៧៧)
រាជធានីសម្ភុបុរៈ ក្នុងរាជព្រះបាទហ៌សវរ្ម័នទី៣ គ្រងរាជពីឆ្នាំ១០៦៦ ដល់១០៨០។
រាជធានីពិមាឃ ក្នុងរាជ្យព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៦ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១០៨០ ដល់ ១១០៧។ ដែលមានខ្សែព្រះរាជវង្សនហីធរបុរៈ។
រាជធានីយសោធរបុរៈ ក្នុងរាជ្យ ព្រះបាទធរណីន្រ្ទវរ្ម័នទី១។ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១១០៧ ដល់ ១១១៣។
រាជធានីយឝោធបុរ ក្នុងរាជ្យ ព្រះបាទសូយ៌្យវម៌្មទី២ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១១១៣ ដល់ ១១៥០។
រាជធានីយឝោធបុរ ក្នុងរាជ្យព្រះបាទធរណីន្ទ្រវម៌្មទី២ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១១៥១ ដល់ ១១៦០។
រាជធានីថាឥន្ទ្រប្រស្ថ រាជធានីភវបុរ  រាជធានីឝ្រី​មន្ត​យឝោធរបុរ និង រាជធានី​មហិធរបុរ ក្នុងរាជ្យព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១១៨២ ដល់ ១២២០។
រាជធានីឥន្ទ្រប្រស្ថ ក្នុងរាជ្យព្រះបាទឥន្ទ្រវម៌្មទី២ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១២២០ ដល់ ១២៤៣
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៨ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១២៤៣ ដល់ ១២៩៥។
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: សម័យក្រោយអង្គរ

សម័យក្រោយអង្គរ
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទឥន្ទ្រវរ្ម័នទី៣ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១២៩៥ ដល់ ១៣០៧។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទស្រីជយវម៌្ម  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣០៨ ១៣២៧។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៩ គ្រងរាជពីឆ្នាំ១៣២៧ ដល់ ១៣៣៨។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទព្រះបាទត្រសក់ផ្អែម រឺ ពញ្ញាជ័យ គ្រងរាជពីឆ្នាំ១៣៣៦ ដល់ ១៣៤០។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទ  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៤០ ដល់ ១៣៤៥។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទព្រះបាទសិទ្ធានរាជា  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៤៥ ដល់ ១៣៤៦។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទលំពង្សរាជា  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៤៦ ដល់ ១៣៤៩ រឺ ១៣៤៦ ដល់ ១៣៥១។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទ  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៥១ ដល់ ១៣៥៥។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទ បាអាត គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៥៣ ដល់ ១៣៥៥។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទ កំបង់ពិសី គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៥៥ ដល់ ១៣៥៧។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទស្រីសុរិយោវង្ស  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៥៩ ដល់ ១៣៦៩។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទ បរមរាមាធិបតី គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៦៩ ដល់ ១៣៧៣ រឺ ១៣៦២ ដល់ ១៣៧២។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទ ធម្មាសោករាជ គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៧៣ ដល់។១៣៨៣ រឺ ១៣៧២ ដល់ ១៤០០។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទព្រះបាទឥន្ទរាជា រឺ ពញ៉ាព្រែក  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៣៩៤ ដល់ ១៤១៧ ។
  ក្នុងរាជ្យព្រះបាទព្រះបាទស្រីសុរិយោពណ៌ទី២ រឺ បរមរាជាទី១  គ្រងរាជ្យពីឆ្នាំ១៤១៧ ដល់ ១៤២៧ ។
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាទី១ ពីឆ្នាំ ១៤៣១ ដល់ ១៨៦៣

ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាទី១ ពីឆ្នាំ ១៤៣១ ដល់ ១៨៦៣
សម័យចតុមុខ ពីឆ្នាំ ១៤៣១ ដល់ ១៥២៥

 ព្រះរាជាព្រះនាម រាជធានី ឆ្នាំសោយរាជ្យស្រីសុរិយោពណ៌ទី២ រឺ ពញ៉ាយ៉ាត ចតុមុខ 1431 – 1463នារាយណ៍រាជាទី១ រឺ នរាយណ៍រាមាធិបតី ចតុមុខ 1463 – 1469ស្រីរាជា រឺ រាជានរាយណ៍រាមាធិបតីចតុមុខ 1469 – 1475ព្រះបាទស្រីសុរយោទ័យទី២ ចតុមុខ 1472 – 1475ធម្មរាជាទី១ ចតុមុខ 1476 – 1504ឝ្រីឝៅគន្ធបទ រឺ ស្រីសន្ធរ រឺ ដាំខាត់សុគន្ធរ ស្រីសន្ធរ និង ចតុមុខ 1504 – 1512

ជម្លោះខ្មែរ និង ខ្មែររវាងព្រះបាទចន្ទរាជា ជាមួយ ស្ដេចកននៅឆ្នាំ 1516–1525

សម័យលង្វែក ពីឆ្នាំ ១៥២៥ ដល់ ១៥៩៣

 ព្រះនាមព្រះរាជា រាជធានី ឆ្នាំឡើងសោយរាជ្យស្រីជេដ្ឋា រឺ ស្ដេចកនរាជធានីលង្វែក1512 – 1521ចន្ទរាជា រឺ អង្គចន្ទទី១ រឺ ពញ៉ាចន្ទ1516 – 1566បរមរាជាទី៣  Satha Mahindharaja  1566 – 1576បរនរាជាទី៤ រឺ ជ័យជេដ្ឋាទី១    1576 – 1594បរមរាជាទី៥ រឺ ពញ៉ាតន់    ១៥៨៤-១៥៩៤

សម័យស្រីសន្ធរ រឺ ស្រីសឈរ ពីឆ្នាំ ១៥៩៤ ១៦២០
 
 ព្រះនាមសម្រាប់រាជ្យ ព្រះនាមផ្ទាល់ រជ្ជកាល  ព្រះបិតា និង មាតា ១១៥. រាមាធិបតីទី១ ព្រះរាមជើងព្រៃ១៥៩៤-១៥៩៦ ១១៦. ពញានូ (រាមាធិបតីទី២) ១៥៩៦-១៥៩៧១១៤. បរមរាជាទី៥  (រាជ្យទី២) ចៅពញាតន់ ១៥៩៧-១៥៩៩១១៧. បរមរាជាទី៦  ចៅពញាអន ១៥៩៩-១៦០០១១៨. កែវហ៊្វាទី១  ចៅពញាញោម ១៦០០-១៦០២១១៩. បរមរាជាទី៧  ស្រីសុរិយោពណ៌៤ ១៦០២-១៦១៩

សម័យឧដ្ដុង្គ ពីឆ្នាំ ១៦២០ ដល់ ១៨៦៣
 ព្រះនាមសម្រាប់រាជ្យ ព្រះនាមផ្ទាល់ រជ្ជកាល  ព្រះបិតា និង មាតា១២០. ជ័យជេដ្ឋាទី២  ជ័យជេដ្ឋា១៦១៩-១៦២៧១២១. ឧទ័យរាជាទី១  ឧទ័យ១៦២៧-១៦៤២១២២. ធម្មរាជាទី២ រឺ រាជសំភារ ពញាតូ១៦២៧-១៦៣២១២៣. អង្គទងរាជា  ពញានូរ ១៦៣២-១៦៤០១២៤. បទុមរាជាទី១ អង្គនន់ទី១ ១៦៤០-១៦៤២១២៥. រាមាធិបតីទី២  ពញាចន្ទ រឺ អង្គចន្ទទី២ ១៦៤២-១៦៥៨១២៦. បរមរាជាទី៨  អង្គសូរទី១ ១៦៥៩-១៦៧២១២៧. រាមាធិបតីទី៣  អង្គតន់ទី១ ១៦៦៤-១៦៧៤១២៨. បទុមរាជាទី២ ស្រីជ័យជេដ្ឋទី១ ១៦៧២-១៦៧៣១២៩. កែវហ៊្វាទី២  អង្គជីទី១ ១៦៧៣-១៦៧៧១៣០. បទុមរាជាទី៣  អង្គនន់ទី២ ១៦៧៤-១៦៩១១៣១. ជ័យជេដ្ឋាទី៣ (រាជ្យទី១) អង្គសូរទី២  ១៦៧៧-១៦៩៥១៣២. អ្នកម្នាងទៃ  ទៃ ១៦៨៨ (៣ខែ)១៣៣. រាមាធិបតីទី៤ អង្គយ៉ង  ១៦៩៥-១៦៩៦១៣១. ជ័យជេដ្ឋាទី៣ (រាជ្យទី២) អង្គសូរទី២  ១៦៩៦-១៧០០១៣៤. កែវហ៊្វាទី៣  (រាជ្យទី១) អង្គឥមទី១ ១៧០០-១៧០១១៣១. ជ័យជេដ្ឋាទី៣ (រាជ្យទី៣) អង្គសូរទី២  ១៧០១-១៧០២១៣៥. ធម្មរាជាទី៣ (រាជ្យទី១) ជ័យជេដ្ឋាទី៤១៧០២-១៧០៤១៣១. ជ័យជេដ្ឋាទី៣ (រាជ្យទី៤) អង្គសូរទី២  ១៧០៤-១៧០៧១៣៥. ធម្មរាជាទី៣ (រាជ្យទី២) ជ័យជេដ្ឋាទី៤១៧០៧-១៧១៤១៣៤. កែវហ៊្វាទី៣  (រាជ្យទី២) អង្គឥមទី១ ១៧១៤-១៧២២១៣៦. សត្ថាទី២ (រាជ្យទី១) អង្គជីទី២ ១៧២២-១៧២៩១៣៤. កែវហ៊្វាទី៣  (រាជ្យទី៣) អង្គឥមទី១ ១៧២៩ (៧ខែ)១៣៦. បរមរាជាទី១០ (រាជ្យទី២) អង្គជីទី២ ១៧២៩-១៧៣៨១៣៥. ធម្មរាជាទី៣ (រាជ្យទី៣) ជ័យជេដ្ឋាទី៤១៧៣៨-១៧៤៧១៣៧. ស្រីធម្មរាជា  អង្គឥមទី២ ១៧៤៧-១៧៤៨១៣៨. រាមាធិបតីទី៥ (រាជ្យទី១) អង្គទង ១៧៤៨-១៧៤៩ ១៣៩. ស្រីជ័យជេដ្ឋទី២ អង្គស្ងួន១៧៤៩-១៧៥៥១៣៨. រាមាធិបតីទី៥ (រាជ្យទី២) អង្គទង ១៧៥៦-១៧៥៧ ១៤០. នារាយណ៍រាជាទី២  ឧទ័យរាជាទី២ រឺ អង្គតន់ទី២១៧៥៨-១៧៧៥១៤១. រាមាធិបតីទី៦  អង្គនន់ទី៣១៧៧៥-១៧៧៩១៤២. នារាយណ៍រាជាទី៣  អង្គអេង១៧៧៩-១៧៩៦ អន្តររជ្ជកាល: ១៧៩៦-១៨០៥ ចៅហ៊្វាប៉ុក  ១៧៩៦-១៨០៥ ១៤៣. ឧទ័យរាជាទី៣  អង្គចន្ទទី៣ រឺ ឧទ័យរាជា១៨០៦-១៨៣៤១៤៤. អង្គម៉ី  អង្គម៉ី១៨៣៤-១៨៤៧១៤៥. ហរិរក្សរាមាឥស្សរាធិបតី  អង្គឌួង ១៨៤៨-១៨៦០
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: សម័យចតុមុខ ពីឆ្នាំ ១៤៣១ ដល់ ១៥២៥

សម័យចតុមុខ ពីឆ្នាំ ១៤៣១ ដល់ ១៥២៥

 ព្រះរាជាព្រះនាម រាជធានី ឆ្នាំសោយរាជ្យស្រីសុរិយោពណ៌ទី២ រឺ ពញ៉ាយ៉ាត ចតុមុខ 1431 – 1463នារាយណ៍រាជាទី១ រឺ នរាយណ៍រាមាធិបតី ចតុមុខ 1463 – 1469ស្រីរាជា រឺ រាជានរាយណ៍រាមាធិបតីចតុមុខ 1469 – 1475ព្រះបាទស្រីសុរយោទ័យទី២ ចតុមុខ 1472 – 1475ធម្មរាជាទី១ ចតុមុខ 1476 – 1504ឝ្រីឝៅគន្ធបទ រឺ ស្រីសន្ធរ រឺ ដាំខាត់សុគន្ធរ ស្រីសន្ធរ និង ចតុមុខ 1504 – 1512

ជម្លោះខ្មែរ និង ខ្មែររវាងព្រះបាទចន្ទរាជា ជាមួយ ស្ដេចកននៅឆ្នាំ 1516–1525
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: សម័យលង្វែក ពីឆ្នាំ ១៥២៥ ដល់ ១៥៩៣

សម័យលង្វែក ពីឆ្នាំ ១៥២៥ ដល់ ១៥៩៣

 ព្រះនាមព្រះរាជា រាជធានី ឆ្នាំឡើងសោយរាជ្យស្រីជេដ្ឋា រឺ ស្ដេចកនរាជធានីលង្វែក1512 – 1521ចន្ទរាជា រឺ អង្គចន្ទទី១ រឺ ពញ៉ាចន្ទ1516 – 1566បរមរាជាទី៣  Satha Mahindharaja  1566 – 1576បរនរាជាទី៤ រឺ ជ័យជេដ្ឋាទី១    1576 – 1594បរមរាជាទី៥ រឺ ពញ៉ាតន់    ១៥៨៤-១៥៩៤
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: សម័យស្រីសន្ធរ រឺ ស្រីសឈរ ពីឆ្នាំ ១៥៩៤ ១៦២០

សម័យស្រីសន្ធរ រឺ ស្រីសឈរ ពីឆ្នាំ ១៥៩៤ ១៦២០
 
 ព្រះនាមសម្រាប់រាជ្យ ព្រះនាមផ្ទាល់ រជ្ជកាល  ព្រះបិតា និង មាតា ១១៥. រាមាធិបតីទី១ ព្រះរាមជើងព្រៃ១៥៩៤-១៥៩៦ ១១៦. ពញានូ (រាមាធិបតីទី២) ១៥៩៦-១៥៩៧១១៤. បរមរាជាទី៥  (រាជ្យទី២) ចៅពញាតន់ ១៥៩៧-១៥៩៩១១៧. បរមរាជាទី៦  ចៅពញាអន ១៥៩៩-១៦០០១១៨. កែវហ៊្វាទី១  ចៅពញាញោម ១៦០០-១៦០២១១៩. បរមរាជាទី៧  ស្រីសុរិយោពណ៌៤ ១៦០២-១៦១៩
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: សម័យឧដ្ដុង្គ ពីឆ្នាំ ១៦២០ ដល់ ១៨៦៣

សម័យឧដ្ដុង្គ ពីឆ្នាំ ១៦២០ ដល់ ១៨៦៣
 ព្រះនាមសម្រាប់រាជ្យ ព្រះនាមផ្ទាល់ រជ្ជកាល  ព្រះបិតា និង មាតា១២០. ជ័យជេដ្ឋាទី២  ជ័យជេដ្ឋា១៦១៩-១៦២៧១២១. ឧទ័យរាជាទី១  ឧទ័យ១៦២៧-១៦៤២១២២. ធម្មរាជាទី២ រឺ រាជសំភារ ពញាតូ១៦២៧-១៦៣២១២៣. អង្គទងរាជា  ពញានូរ ១៦៣២-១៦៤០១២៤. បទុមរាជាទី១ អង្គនន់ទី១ ១៦៤០-១៦៤២១២៥. រាមាធិបតីទី២  ពញាចន្ទ រឺ អង្គចន្ទទី២ ១៦៤២-១៦៥៨១២៦. បរមរាជាទី៨  អង្គសូរទី១ ១៦៥៩-១៦៧២១២៧. រាមាធិបតីទី៣  អង្គតន់ទី១ ១៦៦៤-១៦៧៤១២៨. បទុមរាជាទី២ ស្រីជ័យជេដ្ឋទី១ ១៦៧២-១៦៧៣១២៩. កែវហ៊្វាទី២  អង្គជីទី១ ១៦៧៣-១៦៧៧១៣០. បទុមរាជាទី៣  អង្គនន់ទី២ ១៦៧៤-១៦៩១១៣១. ជ័យជេដ្ឋាទី៣ (រាជ្យទី១) អង្គសូរទី២  ១៦៧៧-១៦៩៥១៣២. អ្នកម្នាងទៃ  ទៃ ១៦៨៨ (៣ខែ)១៣៣. រាមាធិបតីទី៤ អង្គយ៉ង  ១៦៩៥-១៦៩៦១៣១. ជ័យជេដ្ឋាទី៣ (រាជ្យទី២) អង្គសូរទី២  ១៦៩៦-១៧០០១៣៤. កែវហ៊្វាទី៣  (រាជ្យទី១) អង្គឥមទី១ ១៧០០-១៧០១១៣១. ជ័យជេដ្ឋាទី៣ (រាជ្យទី៣) អង្គសូរទី២  ១៧០១-១៧០២១៣៥. ធម្មរាជាទី៣ (រាជ្យទី១) ជ័យជេដ្ឋាទី៤១៧០២-១៧០៤១៣១. ជ័យជេដ្ឋាទី៣ (រាជ្យទី៤) អង្គសូរទី២  ១៧០៤-១៧០៧១៣៥. ធម្មរាជាទី៣ (រាជ្យទី២) ជ័យជេដ្ឋាទី៤១៧០៧-១៧១៤១៣៤. កែវហ៊្វាទី៣  (រាជ្យទី២) អង្គឥមទី១ ១៧១៤-១៧២២១៣៦. សត្ថាទី២ (រាជ្យទី១) អង្គជីទី២ ១៧២២-១៧២៩១៣៤. កែវហ៊្វាទី៣  (រាជ្យទី៣) អង្គឥមទី១ ១៧២៩ (៧ខែ)១៣៦. បរមរាជាទី១០ (រាជ្យទី២) អង្គជីទី២ ១៧២៩-១៧៣៨១៣៥. ធម្មរាជាទី៣ (រាជ្យទី៣) ជ័យជេដ្ឋាទី៤១៧៣៨-១៧៤៧១៣៧. ស្រីធម្មរាជា  អង្គឥមទី២ ១៧៤៧-១៧៤៨១៣៨. រាមាធិបតីទី៥ (រាជ្យទី១) អង្គទង ១៧៤៨-១៧៤៩ ១៣៩. ស្រីជ័យជេដ្ឋទី២ អង្គស្ងួន១៧៤៩-១៧៥៥១៣៨. រាមាធិបតីទី៥ (រាជ្យទី២) អង្គទង ១៧៥៦-១៧៥៧ ១៤០. នារាយណ៍រាជាទី២  ឧទ័យរាជាទី២ រឺ អង្គតន់ទី២១៧៥៨-១៧៧៥១៤១. រាមាធិបតីទី៦  អង្គនន់ទី៣១៧៧៥-១៧៧៩១៤២. នារាយណ៍រាជាទី៣  អង្គអេង១៧៧៩-១៧៩៦ អន្តររជ្ជកាល: ១៧៩៦-១៨០៥ ចៅហ៊្វាប៉ុក  ១៧៩៦-១៨០៥ ១៤៣. ឧទ័យរាជាទី៣  អង្គចន្ទទី៣ រឺ ឧទ័យរាជា១៨០៦-១៨៣៤១៤៤. អង្គម៉ី  អង្គម៉ី១៨៣៤-១៨៤៧១៤៥. ហរិរក្សរាមាឥស្សរាធិបតី  អង្គឌួង ១៨៤៨-១៨៦០
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: សម័យអាណានិគមនិយមបារាំង ពីឆ្នាំ ១៨៦០ ដល់ ១៩៥៣

សម័យអាណានិគមនិយមបារាំង ពីឆ្នាំ ១៨៦០ ដល់ ១៩៥៣
នរោត្តម
ស៊ីសុវត្ថិ
ស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស
នរោត្តមសីហនុ
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: សម័យព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាទី២ ពីឆ្នាំ ១៩៥៣ ដល់ ១៩៧០

សម័យព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាទី២ ពីឆ្នាំ ១៩៥៣ ដល់ ១៩៧០
នរោត្តម សុរាម្រិត
ស៊ីសុវត្ថិ កុសមៈ
រាជធានីនៃប្រទេសកម្ពុជា: សម័យព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាអាស្រ័យរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ពីឆ្នាំ ១៩៩៣ ដល់ បច្ចុប្បន្ន

សម័យព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាអាស្រ័យរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ពីឆ្នាំ ១៩៩៣ ដល់ បច្ចុប្បន្ន
រាជធានីយសោធរបុរៈ

ព្រះបាទយសោវរ្ម័នទី១បានជ្រើសរើសយកភ្នំបាខែងជាចំណុចកណ្តលនៃរាជធានីរបស់ព្រះអង្គដោយសារភ្នំបាខែងមានកម្ពស់មិនខ្ពស់ពេក និងទំហំមិនធំពេក ដែលអាចដាក់ចូលទៅក្នុងរាជធានី។ ម៉្យាងទៀតភ្នំបូកមានចម្ងាយឆ្ងាយពីបឹងទន្លេសាបពេក ចំនែកភ្នំក្រោមមានទីតាំងស្ថិតនៅក្បែរបឹងទន្លេសាបពេក ដែលជាហេតុធ្វើឱ្យមានទឹកជំនន់។ ភ្នំបាខែងមានទីតាំងល្អប្រសើរដោយសារនៅជិតបឹងទន្លេសាប តែស្ថិតនៅក្រៅតំបន់លេចទឹកជំនន់។ រាជធានីស្ថិតនៅក្បែរស្ទឹងសៀមរាប ដែលប្រើសម្រាប់ធ្វើជាកំពែងរាជធានី និងការពារពីទឹកជំនន់ ម្យ៉ាងទៀតស្ទឹងនេះបានជួយក្នុងការបង្ហូរចូលស្រែនិងសម្បូរទៅដោយមច្ចារជាតិផងដែរ។ តាមរយៈសិលាចារឹកស្តក់កក់ធំបាននិយាយពីកសាងរាជធានីយសោធរបុរៈថា ព្រះរាជាបានកសាងភ្នំកណ្តាល និងមានព្រះរាជគ្រូឈ្មោះព្រាហ្មណ៍វាមសិវៈបានកសាងលិង្គរាជនៅចំកណ្តាល។ ព្រះរាជគោលបំណងរបស់ព្រះបាទយសោវរ្ម័នទី១ ដើម្បីបង្កើតនិវាសដ្ឋានពិសិដ្ឋជានិមិត្តរូបនៃការស្នាក់នៅរបស់អាទិទេពលើផែនដី ដើម្បីផ្សាយឥទ្ធិពលនៃគ្រប់ទីកន្លែងនៃអាណាចក្រ។
រាជធានីហរិហរល័យ

រាជធានីហរិហរាល័យ ឬតំបន់រលួសនៅមិនឆ្ងាយពីទីរួមខេត្តសៀមរាបប្រមាណ ១៣គីឡូម៉ែត្រនៃភាគខាងកើតស្ថិតនៅតាមបណ្តោយផ្លូវជាតិ ៦អា គឺជាតំបន់រលួស ដែលជាអតីតរាជធានីបុរាណនៃសម័យអង្គរ ដែលមានឈ្មោះដើមថា ហរិហរាល័យ។ ហរិហរាល័យគឺជាភាសាសំស្រ្កឹតមកពីពាក្យ ហរិ+ហរៈ+អាល័យ។ ហរិមានន័យថាព្រះវិស្ណុ។ ហរៈមានន័យថាព្រះឥសូរ ហើយពាក្យល័យមានន័យថាទីស្ថាន។ ដូចនេះហរិហរាល័យមានន័យថា ទីស្ថានរបស់ព្រះវិស្ណុ និងព្រះឥសូរ។ រាជធានីហរិហរាល័យត្រូវបានជ្រើសរើសជាធានីដំបូងជាថ្មីម្តងទៀតក្នុងសម័យអង្គរនៅដើមសតវត្សទី៩ ដោយព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២។ មុនពេលព្រះអង្គយាងមកគង់នៅទីនេះជាអចិន្រ្ទៃយ៍ ព្រះអង្គបានផ្លាស់ប្តូររាជធានីពីឥន្ទ្របុរៈ(ទំនងជានៅបន្ទាយព្រៃនគរ ខេត្រត្បូងឃ្មុំ) រួចព្រះអង្គបានផ្លាស់ប្តូររាជធានីជាបន្តបន្ទាប់មករាជធានីអង្គរមគ្គុទេ្ទសក៍អាណាចក្រអង្គរ ភាគ១ ឆ្នាំ២០១៤ ដោយលោក ហែម សោភ័ន្ត ទំព័រទី១៩។។
រាជធានីអង្គរធំ

បរិវេណរាជធានីនេះមានទំហំ២០លីមានក្លោងទ្វារចំនួនប្រាំ។ ក្លោងទ្វារទាំងនេះសុទ្ធតែសាងកម្រាស់ជាពីរជាន់ក្នុងក្រៅគឺនៅទិសខាងកើតមានក្លោងទ្វារចំនួនពីរ។ នៅខាងក្រៅរាជធានីសុទ្ធតែមានប្រឡាយទឹកធំ។ នៅតាមក្លោងទ្វារនីមួយៗមានផ្លូវចូល ហើយនៅសង់ខាងស្ពានមានទេវរូបថ្មចំនួន៥៤ ដូចជាមេទ័ពថ្មដ៏ធំៗដូច្នេះដែរ។ រូបទាំងនោះដូចគ្នាៗនៅតាមក្លោងទ្វារទាំងប្រាំ។ បង្កាន់ដៃស្ពាន់ទាំងនោះគេធ្វើអំពីថ្ម ហើយមានឆ្លាក់រូបពស់ដែលធំមានក្បាលប្រាំបួន ហើយរូបថ្មទាំង៥៤សុទ្ធតែយកដៃចាប់ពស់ឯកសារលោក កំណត់ហេតុរបស់ ជីវ តាក្វាន់ អំពីប្រពៃណីអ្នកស្រុចេនឡា ទំព័រទី៤-៥។
រាជធានីអធិរាជហ្វេ

រាជធានីអធិរាជ (ភាសាវៀតណាម: Hoàng thành ; ចិន : 皇城) គឺជាតំបន់ព័ទ្ធជុំវិញដែលមានកំផែងក្នុងបន្ទាយ ( ចិន : 京城 ) នៃទីក្រុងហ្វេ អតីតរាជធានីរបស់ចក្រភពវៀតណាម ក្នុងរាជវង្សង្វៀន មានវាំងដែលដាក់សមាជិករាជវង្សអធិរាជ ព្រម​ទាំង​ទីសក្ការ​បូជា សួនច្បារ និង​គេហដ្ឋានសម្រាប់កុកងឺ ។ សាងសង់ក្នុងឆ្នាំ១៨០៣ ក្រោមអធិរាជយ៉ាឡុង ជារាជធានីថ្មី ដែលភាគច្រើនបានបម្រើមុខងារពិធីក្នុងអំឡុងពេលអាណានិគមបារាំង ។ បន្ទាប់ពីការបញ្ចប់នៃរបបរាជានិយម ក្នុងឆ្នាំ១៩៤៥ បានរងការខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ និងការបោះបង់ចោលក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមឥណ្ឌូចិន រហូតដល់ទសវត្សរ៍ឆ្នាំំំំ៩៨០។ រាជធានីអធិរាជ ត្រូវបានគេកំណត់ថាជាតំបន់បេតិកភណ្ឌពិភពលោក របស់អង្គការយូណេស្កូក្នុងឆ្នាំ១៩៩៣ ហើយកំពុងត្រូវបានជួសជុលឡើងវិញ។