លីលាវតី ភាគ​ទី​ ២: កងទ័ពអធម្មិក

កងទ័ពអធម្មិក

"បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ ! លោកម្ចាស់ទាំងឡាយមុខជាដឹងហើយថា ពាក្យថា អរហន្ត ដែលជាឈ្មោះ​របស់អ្នករំលត់ទុក្ខបានដាច់ខាតនោះ មានអត្ថន័យម៉្យាងថា អ្នកឆ្ងាយចាកសត្រូវ ឬនិយាយម៉្យាងទៀតថា អ្នកបង្រ្កាបសត្រូវបានយ៉ាងរាបទាប ទទួលជ័យជម្នះបានយ៉ាងដាច់ខាតហ្នឹងឯង តើលោកម្ចាស់ទាំង​ឡាយ​ដឹង​ទេ​ថា សត្រូវ នៅទីនេះ សំដៅដល់អ្វី?"
"សត្រូវ នៅទីនេះ សំដៅដល់ កិលេសទាំងពួង ទានម្ចាស់ ! " ភិក្ខុមួយរូបឆ្លើយ
"ត្រឹមត្រូវណាស់ លោកម្ចាស់ ! សត្រូវរបស់យើង គឺ កិលេសទាំងឡាយហ្នឹងឯង កិលេសទាំងឡាយជាដើមហេតុ​នាំឲ្យ​កើតសេចក្តីទុក្ខ ប្រសិនបើយើងត្រូវការរំលត់ទុក្ខ យើងត្រូវបង្រ្កាបកិលេសជាមុនសិន ប្រៀបដូចជាយើង​ត្រូវ​ការ​ពន្លត់ភ្លើង យើងត្រូវកម្ចាត់ចំហេះភ្លើងចោលសិន បើយើងកម្ចាត់ចំហេះភ្លើងចោលបានហើយ អណ្តាតភ្លើង​ក៏នឹងរលត់ទៅឯង បើយើងកម្ចាត់កិលេសបាន សេចក្តីទុក្ខនឹងរលត់ទៅឯង ប៉ុន្តែការពន្លត់ភ្លើងកិលេសមិនមែន ធ្វើបានងាយដូចយ៉ាងការពន្លត់ភ្លើងធម្មតានោះទេ បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ !  ការពន្លត់ភ្លើងធម្មតា យើង​អាច​ប្រើទឹកតែម៉្យាងក៏បាន ចំណាយពេលមិនយូរប៉ុន្មាន ប៉ុន្តែការពន្លត់ភ្លើងកិលេសត្រូវប្រើឧបករណ៍ច្រើនយ៉ាង ហើយប្រើពេលវេលារាប់ខែរាប់ឆ្នាំ ជួនកាលក៏ប្រើពេលវេលារហូតមួយជាតិឬជាច្រើនជាតិ ព្រោះភ្លើងកិលេស​រំលត់​បាន​ដោយពិបាកណាស់ បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ ! ធម្មតា សត្រូវគឺកិលេសនោះតែងពួនស្ទាក់​បង្ក​គ្រោះថ្នាក់ដល់ពួកយើងគ្រប់ពេលវេលា ធ្វើឲ្យយើងបានទទួលសេចក្តីទុក្ខឥតស្រាកស្រាន្ត សត្រូវគឺកិលេសមាន​លក្ខណៈ​ស្រដៀង​នឹងសត្រូវខាងក្រៅដែលលើកមករុករានទន្ទ្រានប្រទេសជាតិ ប្រកបដោយ​រេហ៍ពល​ច្រើន សន្ធឹកសន្ធាប់ មានចំណាត់ការកងទ័ពជាពួកជាក្រុម មានសេនាធិការនិង​ពល​ទាហាន បង្គាប់​បញ្ជាការតាមលំដាប់ថ្នាក់ ខ្ញុំកូរណានឹងបកស្រាយប្រៀបធៀបឲ្យស្តាប់ដើម្បីយល់ឲ្យច្បាស់ ចាប់ផ្តើមតាំងពីព្រះចៅអធិរាជជាសេនានាយករបស់កិលេសទាំងពួងរៀងចុះរហូតដល់ពលទាហាន
តើអ្នកណាជាមេទ័ពកិលេស?  មេទ័ពកិលេស គឺ អង្គអវិជ្ជាធិរាជ មានព្រះវរកាយធំសម្បើម មានសម្បុរព្រះវរ​កាយខ្មៅពពឹក កាប់មិនមុតដុតមិនឆេះ រវាតឃ្លាតឃ្លាចាកសស្ត្រាវុធគ្រប់ប្រភេទ ស្ថិតនៅក្នុងមជ្ឈមណ្ឌលនៃ ព្រះបរមរាជវាំងដ៏ធំមហិមា ជាមេបញ្ជការកងទ័ពកិលេសទាំងពួង ។
លំដាប់ទី ២ បន្ទាប់ពីអង្គអវិជ្ជាធិរាជ និងជាអ្នកទទួលព្រះរាជបញ្ជាទៅបញ្ជាការដល់រេហ៍ពលកិលេស គឺ អគ្គមហាសេនាបតី, ​អគ្គមហាសេនាបតី ៣ នាក់ធ្វើមុខងារផ្សេង ៗ គ្នា គឺ លោកអគ្គមហាសេនាបតី កាមតណ្ហា បំពេញមុខងារ​ជ្រើសស្រាល់ដាក់ផែនការរក្សាបញ្ជីទ្រព្យសម្បត្តិជញ្ជូនចូលព្រះឃ្លាំងហ្លួង  ទ្រព្យសម្បត្តិក្នុងបញ្ជីរបស់​លោក​អគ្គមហាសេនាបតីមានគ្រប់ប្រភេទ ដូចជា រូបស្អាតៗ សម្លេងពីរោះៗ ក្លិនក្រអូបក្រអួន រសឆ្លាញ់ពិសា សម្ផស្សទន់ល្វន់ជាដើម លោកអគ្គមហាសេនាបតីមិនបានចេញរកខ្លួន​ឯង​ទេ គ្រាន់តែសម្រិតសម្រាំងគ្រប់គ្រងបញ្ជាការប៉ុណ្ណោះ លោកអគ្គមហាសេនាបតីទី ២ ហៅថា ភវតណ្ហា បំពេញមុខងារក្នុងការគ្រប់គ្រងថែរក្សាទ្រព្យសម្បត្តិទាំងពួងក្នុងព្រះឃ្លាំងហ្លួង លោកអគ្គមហាសេនាបតីទី ៣ ហៅថា វិភវតណ្ហា បំពេញមុខងារក្នុងការកម្ចាត់ចោលនូវទ្រព្យសម្បត្តិដែលមិនត្រូវការឲ្យអស់រលីងទៅពីព្រះ​ឃ្លាំង​ហ្លួង ។
លោកអគ្គមហាសេនាបតីទាំង ៣ មានសេនាបតីទទួលបម្រើ ៤ នាក់ គឺ កាមុបាទាន បំពេញមុខងារក្នុងការ​កាន់រក្សាកូនសោរភណ្ឌាគារព្រះរាជទ្រព្យ ទិដ្ឋុបាទាន បំពេញមុខងារក្នុងការកាន់រក្សាព្រះរាជបណ្ណាល័យ ដែលតម្កល់ទុកនូវក្បួនច្បាប់ទាក់ទងនឹងចំណេះដឹងផ្សេងៗរបស់ព្រះនគរ សីលព្វតុបាទាន ជាសេនាបតីផ្នែក​ពិធីកម្មមានតួនាទីក្នុងការកាន់រក្សានិងប្រកបពិធីកម្មផ្សេងៗរបស់ព្រះរាជាណាចក្រ អត្តុវាទុបាទាន ជាសេនាបតីទទួលបន្ទុកផ្នែករក្សាការពារស្ថេរភាពរបស់ព្រះរាជាណាចក្រ" ។

បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ ! អគ្គមហាសេនាបតីទាំង ៣ និង សេនាបតីទាំង ៤ ជាគណៈរដ្ឋបាលជាន់ខ្ពស់ បដិបត្តិរាជកិច្ចតំណាងព្រះនេត្រព្រះកាណ៌របស់​អង្គអវិជ្ជាធិរាជគ្រប់យ៉ាង ជាទីទុកព្រះទ័យជិតដិតរបស់ព្រះអង្គ បន្ទាប់ពីបុគ្គលថ្នាក់ដឹកនាំទាំង ៧ នេះទៅ ក៏មានអាជ្ញាធរផ្នែកផ្សេងៗដូចដែលខ្ញុំកូរណានឹងរៀបរាប់តទៅនេះ
មាននាយទាហានថ្នាក់ឧត្តមសេនីយ៍ ៣​ នាក់ដែលចាំទទួលពាក្យបញ្ជាពីសេនាបតីឬអគ្គមហាសេនាបតីយក​ទៅ​​​អនុវត្ត អ្នកទី ១ ឈ្មោះថា លោភៈ ភាគច្រើនទទួលពាក្យបញ្ជាមកពីលោក​អគ្គមហាសេនាបតីកាមតណ្ហា​យក​​​ទៅអនុវត្ត ពោលគឺ នៅពេលកាមតណ្ហាដឹងថា មានទ្រព្យសម្បត្តិណាគួរនាំចូលកាន់ឃ្លាំងព្រះរាជទ្រព្យ លោក​កាមតណ្ហាក៏បញ្ជាការឲ្យឧត្តមសេនីយ៍លោភៈទៅត្រួតពិនិត្យ​មើលទ្រព្យសម្បត្តិនោះយ៉ាងផ្ចិតផ្ចង់ម្តង​ទៀត បើ​លោកពេញចិត្ត លោក​នឹង​បញ្ជាអភិជ្ឈា ដែលជានាយទាហានថ្នាក់រងរៀបចំផែនការ​យ៉ាងល្អិត​ល្អន់ក្នុងការ​រឹបអូសយកទ្រព្យសម្បត្តិ​នោះ បន្ទាប់ពីនោះឧត្តមសេនីយ៍លោភៈក៏បញ្ជាឲ្យពលទាហាន ២ នាក់ គឺ កាយទ្វារ និង វចីទ្វារចូលទៅចាត់ការ​លៃលកយកទ្រព្យសម្បត្តិនោះជញ្ជូនចូលកាន់ឃ្លាំងព្រះរាជទ្រព្យ ។
នាយទាហានថ្នាក់ឧត្តមសេនីយ៍រូបទី ២ ឈ្មោះថា ទោសៈ មានមុខងារធ្វើតាមពាក្យបញ្ជារបស់​អគ្គមហាសេនាបតី​ភវតណ្ហា និង វិភវតណ្ហាមួយជាន់ទៀត ពោលគឺ នៅពេលដែលវិភវតណ្ហា​ត្រូវការនឹង​លុប​បំបាត់កម្ចាត់វត្ថុណា ក៏បញ្ជាឲ្យឧត្តមសេនីយ៍ទោសៈទៅត្រួតពិនិត្យមើលវត្ថុនោះ កាលបើឃើញថាត្រូវតែ​បំផ្លាញ​ចោល ឧត្តមសេនីយ៍ទោសៈក៏បញ្ជាឲ្យនាយទាហានរងឈ្មោះ ព្យាបាទ រៀបចំផែនការនិង​បញ្ជាពល​ទាហាន កាយទ្វារ និង វចីទ្វាររៀបរបបំផ្លាញចោលភ្លាម ។
នាយទាហានថ្នាក់ឧត្តមសេនីយ៍រូបទី ៣ ឈ្មោះថា មោហៈ មានមុខបាឋទទួលពាក្យបញ្ជាពីអង្គអវិជ្ជាធិរាជ​ដោយផ្ទាល់ ឬពីអគ្គមហាសេនាបតីឬសេនាបតីណាម្នាក់យកទៅបដិបត្តិតួនាទីរបស់គេ គឺ ការឃោសនា​បបែបបួលឲ្យមនុស្សសង្ស័យអល់ឯកក្នុងរឿងផ្សេង ៗ កាលបើមនុស្សអល់ឯករារែកហើយ គេតែងបញ្ជា​កូនចៅឈ្មោះមិច្ឆាទិដ្ឋិដឹកនាំពាំយួរឲ្យឃើញខុសជាត្រូវ ឃើញត្រូវជាខុសភ្លាម  កាលបើឃើញខុស​ហើយ គេក៏ចេញបញ្ជាឲ្យពលទាហានកាយទ្វារ ពលទាហានវចីទ្វារចាប់ប្រតិបត្តិការទៅតាមដែលត្រូវការ លោក​ម្ចាស់​អាចសង្ស័យថា ហេតុអ្វីបានជាអង្គអវិជ្ជាធិរាជត្រូវមាននាយទាហានថ្នាក់មោហៈទុកបោកប្រាស់​ប្រជាជន​របស់ខ្លួនឯង ក៏ព្រោះថាការបោកប្រាស់ជារឿងចាំបាច់សម្រាប់ស្ថេរភាពនៃរាជបល្ល័ង្ករបស់អង្គ​អវិជ្ជាធិរាជ ព្រោះកាលបើមនុស្សកើតគំហើញយល់ឃើញខុសហើយ ក៏មើលឃើញសារៈសំខាន់​របស់​អង្គអវិជ្ជាធិរាជ ហើយគោរពនិងតស៊ូដើម្បីឋិតិភាពរបស់ព្រះអង្គ ថ្វីបើតាមការពិត អង្គអវិជ្ជាធិរាជជាក្សត្រ​អាក្រក់ថោកទាប​បំផុតមិនគួរដល់មុខតំណែងខ្ពង់ខ្ពស់នោះក៏ដោយ
បពិត្រទានម្ចាស់ទាំងឡាយ ! រឿងរ៉ាវរបស់កងទ័ពសត្រូវគឺកិលេសមានន័យដូចដែលខ្ញុំកូរណារៀបរាប់​មក​នេះ បើយើងស្តាប់មើលយ៉ាងសើៗនឹងឃើញថា កងទ័ពសត្រូវដ៏ធំសម្បើមនេះស្ថិតនៅខាងក្រៅខ្លួនយើង ប៉ុន្តែតាមការពិត ស្ថិតនៅនឹងខ្លួនយើងនេះឯង វាធ្វើការងារទៅតាមមុខបាឋយ៉ាងស្វាហាប់ បង្កសេចក្តីទុក្ខ​លំបាកគ្រប់យ៉ាងឲ្យដល់ខ្លួនយើងគ្រប់ពេលវេលា ប៉ុន្តែយើងមិនដឹងខ្លួនព្រោះត្រូវមោហៈដែលជាដៃស្តាំ​របស់មេទ័ពអវិជ្ជាបោកប្រាស់ឲ្យយល់ឃើញខុស ពោលគឺ ឲ្យមើលឃើញថាកងទ័ពកិលេសជារឿងធម្មតា ជាខ្លួនរបស់យើង យើងទើបធ្លាក់ខ្លួនជាទាសកររបស់អវិជ្ជាមករាប់កប្បឆ្នាំ មិនដែលគិតថានឹងប្រកាស​ឯករាជ្យផ្តួលរាជបល្ល័ង្ករបស់អវិជ្ជាធិរាជទុយ៌សនោះទេ ព្រះបរមសាស្តារបស់យើងចាត់ជាសាស្តាដំបូងដែល​ទ្រង់មើលឃើញសច្ចភាពត្រង់ចំណុចនេះហើយក្រោកតស៊ូនឹងកងទ័ពមហិមារបស់អវិជ្ជារហូតដល់អាចផ្តួល​រំលំក្សត្រផ្តាច់ការនោះចេញពីបល្ល័ង្កបាន ហើយក៏ប្រកាសព្រះអង្គឯងជាសេរីជនឆ្ងាយចាកកងទ័ព​កិលេស​និងទុក្ខទាំងពួង ក្នុងឋានៈយើងជាពុទ្ធសាវ័ក យើងគប្បីចម្រើនទិដ្ឋានុគតិតាមព្រះបរមសាស្តា ការដែលយើង​លះបង់​ឃរាវាសវិស័យចេញមកកាន់ព្រហ្មចារ្យនេះ ក៏សម្តែងថាយើងបានប្រកាសខ្លួនជាទាហានយ៉ាងពេញ​អត្រាសឹក ដើម្បីច្បាំងតតាំងនឹងកងទ័ពសត្រូវ គឺ កិលេសទាំងនោះ ព្រោះហេតុនោះ ខ្ញុំកូរណានឹងណែនាំ​ប្រាប់យុទ្ធវិធីតស៊ូជាមួយនឹងកងទ័ពកិលេសដ៏រឹងមាំនេះជាលំដាប់លំដោយតទៅ ។

"បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ ! មេទ័ពដែលឈ្លាសវៃ នៅពេលវាយប្រហារអរិរាជសត្រូវ គេត្រូវវាយប្រហារទៅ​ម្តងមួយដំណាក់កាល ចាប់តាំងពីភូមិ ឃុំ ស្រុក ខេត្រ ព្រំប្រទល់ចូលទៅកាន់ទីរួមខេត្រខាងក្នុង​រហូតដល់ទី បំផុតចូលវាយសន្ធាប់កាន់កាប់រាជធានី បុកសម្រុកចូលព្រះរាជវាំង ចាប់ខ្លួនព្រះរាជាមកជាឈ្លើយសង្គ្រាម ឬ កម្ចាត់ចោល ការវាយប្រហារកងទ័ពកិលេសក៏ប្រតិបត្តិការស្រដៀងគ្នានេះដែរ មុនដំបូង លោកម្ចាស់ទាំងឡាយ ត្រូវចាប់ពលទាហាន គឺ កាយទ្វារនិងវចីទ្វារឲ្យបានជាមុនសិន  លុះចាប់បានហើយក៏យកទៅចងត្របែងទុក​យ៉ាងមាំ កុំឲ្យវាធ្វើតាមពាក្យបញ្ជារបស់ចៅហ្វាយនាយបាន តើយើងនឹងចាប់ពលទាហានទាំង ២ នេះ​ដោយ​វិធីណា? យើងត្រូវចាប់ចងពលទាហានទាំង ២ ដោយសីល សីលនោះ បានដល់ ការវៀរបង់ចាកកាយទុច្ចរិត និង វចីទុច្ចរិតហ្នឹងឯង ការរក្សាស្មើនឹងការចងត្របែងកាយវាចាមិនឲ្យធ្វើអំពើអាក្រក់តាមពាក្យបញ្ជារបស់​កិលេស​ថ្នាក់ខ្ពស់បាន កាលបើចាប់កាយវាចាចង់ក្រព័ទ្ធបានហើយ សេចក្តីទុក្ខដែលជាផលនៃអំពើអាក្រក់តាមផ្លូវកាយ និងវាចាក៏មិនមាន ឈ្មោះថា យើងបានរំលត់ទុក្ខមួយដំណាក់ហើយ ។
បពិត្រទានម្ចាស់ទាំងឡាយ ! ដំណាក់តទៅ យើងត្រូវចាត់ការនឹងនាយទាហានទាំង ៣ គឺ លោភៈ ទោសៈ មោហៈ និងគូលីរបស់គេទាំង ៣ គឺ អភិជ្ឈា ព្យាបាទ និង មិច្ឆាទិដ្ឋិ ទាហានទាំង ៦ នេះមានកម្លាំងខ្លាំងក្លាវាង​វៃឆ្លាតឆ្លៀវ ពិបាកនឹងកម្ចាត់ខ្លាំងណាស់ ព្រោះហេតុនោះ យើងប្រើអាវុធតែម្យ៉ាងមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ ត្រូវតែប្រើអាវុធ ច្រើនៗយ៉ាងព្រមៗគ្នា អាវុធសម្រាប់បង្រ្កាបកិលេសទាំង ៦ មានដូចតទៅនេះ គឺ យើងត្រូវធ្វើអំពើល្អគ្រប់ៗយ៉ាងតាម​ដែលអាចធ្វើបាន ការធ្វើអំពើល្អស្មើនឹងការលើកស្ទួយកម្លាំងចិត្តរបស់ខ្លួន​ឯង ព្រោះអំពើល្អជាបណីតាហារ​របស់​ចិត្ត ប្រការទី ២ យើងត្រូវសម្រួមឥន្រ្ទីយ៍ទាំង ៦ គឺ ភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្តាត កាយ ចិត្ត ផ្ចង់សតិជាឆ្មាំយាមការពារនៅត្រង់ទ្វារទាំង ៦ នេះ នៅពេលភ្នែកឃើញរូប ក៏ឲ្យកំណត់​ដឹង​​ត្រឹមតែរូបប៉ុណ្ណោះ ហើយក៏លះបង់រូបចោលទៅ កុំឲ្យទាហានទាំង ៦ ចូលទៅពិចារណា ស៊ើប​សួរបាន​ទាន់​ហេតុការណ៍ កុំប្រកាន់ដោយនិមិត្តថាជារូបអ្វី កុំប្រកាន់ដោយអនុព្យញ្ជនៈ គឺ ផ្ចង់ពិនិត្យមើលយ៉ាងលិ្អតល្អន់​ផ្សេងៗ នៅពេលត្រចៀកបានឮសម្លេង នៅពេលច្រមុះបានហិតក្លិន នៅពេលអណ្តាតបានភ្លក់រស នៅពេល​កាយពាល់ត្រូវសម្ផស្ស និងនៅពេលមនោភាព(ធម្មារម្មណ៍)កើតឡើងនឹងចិត្ត ក៏ឲ្យបដិបត្តិដូចយ៉ាងឃើញរូប បើធ្វើបានយ៉ាងនេះ ក៏ស្មើនឹងមិនបើកឱកាសឲ្យទាហានកិលេសទាំង ៦ ធ្វើអ្វីៗបានតាមចិត្តនុះឯង នៅពេល​សម្រួមឥន្ទ្រីយ៍បានល្អហើយ ត្រូវមានភោជនេមត្តញ្ញុតា គឺ ស្គាល់ប្រមាណក្នុងការបរិភោគអាហារ និងត្រូវមាន ជាគរិយានុយោគ គឺ ប្រកបរឿយៗនូវធម៌ជាគ្រឿងភ្ញាក់រលឹកជានិច្ច កុំអាល័យតែភ្លើតភ្លើនក្នុងការសិងលក់ និយាយឲ្យស្រួលស្តាប់ថា កុំឆាន់ច្រើនសិងច្រើនពេក ព្រោះការឆាន់ច្រើនសិងច្រើនស្មើនឹងការបន្ថែមកម្លាំង​ឲ្យដល់ទាហានទាំង ៦ ការឆាន់តិចសិងតិចស្មើនឹងការកាត់បន្ថយកម្លាំងរបស់ទាហានកិលេសទាំង ៦ បើធ្វើ​បានគ្រប់ទាំង ៤ យ៉ាងនេះ ក៏ស្មើនឹងកម្ចាត់ទាហានកិលេសទាំង ៦ ឲ្យទន់កម្លាំងចុះបានហើយក៏អស់កម្លាំង​ទៅនៅទីបំផុត នៅពេលកម្ចាត់បានហើយ សេចក្តីទុក្ខដែលកើតឡើងពីកិលេសទាំង ៦ ក៏មិនមាន ចាត់ជាការ​រំលត់​ទុក្ខថ្នាក់កណ្តាលបាន ។
បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ ! ឥឡូវនេះក៏ចូលមកដល់កិលេសថ្នាក់សំខាន់ ៧ គឺ អគ្គមហាសេនាបតីទាំង ៣ និង សេនាបតីទាំង ៤ កិលេសថ្នាក់ឧត្តមសេនីយ៍ទាំង ៧ នេះ យើងអាចកម្ចាត់ចោលបានដោយការបំពេញ​សមាធិ អប់រំចិត្តឲ្យខ្ជាប់ខ្ជួន អភិវឌ្ឍសតិសម្បជញ្ញៈឲ្យមានកម្លាំងខ្ពស់ មានវីរិយភាពមោះមុត ចម្រើនវិបស្សនា​រហូតដល់បានញាណពិសេស ដឹងពិតឃើញពិតក្នុងគោលអនិច្ចំ ទុក្ខំ អនត្តា នៅពេលកើតញាណយល់ដឹងថា អ្វីៗទាំងពួងជាធម្មជាតមិនទៀងទាត់ មានដំណើរប្រែប្រួលជាទុក្ខ គ្មានតួខ្លួនប្រាណឋិតថេរហើយ តណ្ហានិង ឧបាទានក៏ខ្សោយកម្លាំងហើយក៏អស់ទៅ លុះតណ្ហាឧបាទានអស់ទៅ សេចក្តីទុក្ខទាំងឡាយដែលកើត​ឡើង​ពី​តណ្ហាឧបាទានក៏រលត់ទៅ សរុបសេចក្តីថា យើងរំលត់សេចក្តីទុក្ខថ្នាក់ល្អិតបានហើយ ។ 
បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ ! ឥឡូវនេះក៏នៅសល់តែអង្គអវិជ្ជាធិរាជតែមួយព្រះអង្គក្នុងព្រះរាជវាំង គ្មាន​បក្ស​ពួកដែលថែរក្សាការពារ ធម្មតា ព្រះរាជាធិបតីទាំងឡាយបើខ្វះកងទ័ពស្មើនឹងកំបុតដៃកំបុតជើង គ្មាន​អំណាចអ្វីតទៅទៀតទេ អវិជ្ជាដែលគ្មានបក្សពួកកិលេសផ្សេងៗជ្រោមជ្រែងក៏គ្មានន័យអ្វីដែរ អាវុធសម្រាប់​បង្រ្កាបអង្គអវិជ្ជាធិរាជ គឺ វិបស្សនាញាណ គឺ ញាណយល់ដឹងពិតឃើញពិតក្នុងសភាវធម៌ទាំងពួងដែលជា​ផលនៃការចម្រើនវិបស្សនាហ្នឹងឯង កាលបើអវិជ្ជារលត់ ក៏ឈ្មោះថា រំលត់ដើមហេតុនៃទុក្ខទាំងពួងបាន បន្ទាប់ពីនោះ ព្រះយោគាវចរក៏ចូលដល់ព្រះនិព្វាន ។
បពិត្រលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ ! នេះឯង គឺ វិថីឆ្ពោះទៅកាន់ព្រះនិព្វានដែលព្រះបរមសាស្តារបស់យើង​បាន​សម្តែងទុកយ៉ាងច្បាស់លាស់និងបើកចំហ ធ្វើឲ្យអ្នកសង្ស័យទាំងពួងពិសោធបាន បើលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ ត្រូវការចូលដល់ព្រះនិព្វាន ក៏ចូរដើរទៅតាមវិថីនោះដោយឧស្សាហភាព វីរិយភាព សូម្បីបើខ្ញុំកូរណា​ក៏កំពុង​តែដើរលើវិថីនោះដែរ នៅទីបំផុត សូមឲ្យលោកម្ចាស់ទាំងឡាយ ចូរចូលទៅដល់គោលដៅនៃព្រហ្មចារ្យសម តាមប្រណិធានរាល់ៗអង្គចុះ" សាសនោវាទរបស់ខ្ញុំព្រះករុណាចប់ទៅនៅវេលាយប់អធ្រាតស្ងាត់ បន្ទាប់​ពី​នោះ យើងក៏បែកខ្ញែកគ្នាទៅបំពេញព្យាយាមនិងសម្រាកតាមកុដិជាលំនៅរបស់ខ្លួនៗ ។