ភាពយន្ត: សេចក្តីផ្តើម

សេចក្តីផ្តើម 
ភាពយន្តឈរជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃការបញ្ចេញមតិសិល្បៈ និងការចូលរួមពីវប្បធម៌ ដែលមានប្រវត្តិដ៏សម្បូរបែបដែលត្រូវបានសម្គាល់ដោយការរីកចម្រើនផ្នែកបច្ចេកវិទ្យាយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ និងសមិទ្ធិផលសិល្បៈយូរអង្វែង។ ឯកសារនេះបម្រើជាការពិនិត្យយ៉ាងល្អិតល្អន់នៃលក្ខណៈចម្រុះនៃខ្សែភាពយន្ត ដោយស្វែងយល់ពីមូលដ្ឋានប្រវត្តិសាស្ត្រ ការវិវត្តន៍បច្ចេកវិទ្យា វិមាត្រសិល្បៈ និងសារៈសំខាន់នៃសង្គម។

 1. ផ្ទាំងគំនូរប្រវត្តិសាស្ត្រនៃខ្សែភាពយន្ត៖ 
    - លោកុប្បត្តិ និងការច្នៃប្រឌិត៖ ដំណាក់កាលអំប្រ៊ីយ៉ុងនៃបច្ចេកវិទ្យារូបភាពចលនាដែលមានដើមកំណើតនៅចុងសតវត្សទី 19 បានឃើញការពិសោធន៍ដោយអ្នកប្រាជ្ញដូចជា Eadweard Muybridge និង Thomas Edison ដែលដាក់មូលដ្ឋានគ្រឹះសម្រាប់អ្វីដែលក្រោយមកនឹងរីកធំធាត់ទៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានភាពយន្ត។

    - ការលេចចេញនៃរោងកុន៖ ការតាំងពិព័រណ៌សាធារណៈដ៏អធិកអធមនៃការចាក់បញ្ចាំងរូបភាពចលនាដំបូងរបស់បងប្អូន Lumière ក្នុងឆ្នាំ 1895 បានប្រកាសពីការមកដល់នៃរោងកុនជាទម្រង់នៃការកម្សាន្តសាធារណៈដែលរីករាលដាលដោយផ្លាស់ប្តូរទិដ្ឋភាពវប្បធម៌ជាមូលដ្ឋាន។

    - វឌ្ឍនភាពបច្ចេកវិទ្យា៖ ចាប់ពីការមកដល់នៃស្តុកខ្សែភាពយន្ត celluloid រហូតដល់ការមកដល់នៃសម្លេង ដំណើរការពណ៌ និងបដិវត្តន៍ឌីជីថល ការច្នៃប្រឌិតបច្ចេកវិទ្យាជាបន្តបន្ទាប់បានកំណត់ឡើងវិញនូវលទ្ធភាពនៃការនិទានរឿងតាមភាពយន្ត។

 2. ធាតុផ្សំនៃសិប្បកម្មភាពយន្ត៖ 
    - កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងមុនពេលផលិត៖ ដំណាក់កាលរៀបចំផែនការយ៉ាងម៉ត់ចត់នៃការផលិតភាពយន្តរួមមានសកម្មភាពជាច្រើន រួមមានការអភិវឌ្ឍន៍ស្គ្រីប ការសម្ដែង ការកំណត់ទីតាំង ការរចនាឈុត និងការបង្កើតផ្ទាំងសាច់រឿង ដែលទាំងអស់នេះជាចំណុចសំខាន់ក្នុងការរៀបចំប្លង់មេ។

    - ថាមវន្តផលិតកម្ម៖ ដំណាក់កាលផលិតកម្មរួមបញ្ចូលការបញ្ចូលគ្នានៃចក្ខុវិស័យសិល្បៈ និងភាពជាក់លាក់បច្ចេកទេស ដែលក្នុងនោះអ្នកផលិតភាពយន្តចាប់យកភាពខុសប្លែកគ្នានៃការសម្តែងតាមរយៈស៊ុមយុទ្ធសាស្ត្រ ម៉ូឌុលពន្លឺ និងចលនាកាមេរ៉ាថាមវន្ត ដែលបង្កើតឱ្យមានការសំយោគនៃអារម្មណ៍ និងខ្លឹមសារនិទានកថា។

    - ការចម្រាញ់ក្រោយផលិតកម្ម៖ មីល្លីក្រោយផលិតកម្មដើរតួជាវត្ថុធាតុដែលខុសគ្នាស្រឡះ រួមផ្សំទៅជាខ្សែភាពយន្តដែលមានភាពចុះសម្រុងគ្នា ដោយសារអ្នកកែសម្រួលប្រមូលផ្តុំវីដេអូឆៅយ៉ាងល្អិតល្អន់ បង្កើនវាជាមួយនឹងបែបផែនរូបភាព ទេសភាព និងការតុបតែងតន្ត្រី ដើម្បីធ្វើអោយអ្នកទស្សនាមានភាពស្រើបស្រាល និងរំភើប។ បទពិសោធន៍។

 3. Echelons សិល្បៈនៃការផលិតភាពយន្ត៖ 
    - សោភ័ណភាពភាពយន្ដ៖ ភាពយន្ដភាពយន្ដផុសឡើងជាភាពសម្បូរបែបនៃការនិទានរឿងដែលមើលឃើញ បង្ហាញតាមរយៈអន្តរភាពជាយុទ្ធសាស្រ្តនៃការរៀបចំ សមាសភាព ទស្សនៈ និងចលនា ដែលធាតុនីមួយៗបានប្រើប្រាស់យ៉ាងប៉ិនប្រសប់ ដើម្បីបញ្ចេញនូវសន្ទុះតាមប្រធានបទ និងជម្រៅអារម្មណ៍។

    - Narrative Tapestry៖ ការសរសេររឿងគឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃភាពប៉ិនប្រសប់នៃការនិទានរឿង ដែលនៅក្នុងស្ថាបត្យកម្មនៃគ្រោងដ៏ស្មុគស្មាញ ការកំណត់តួអក្សរ និងគំនូរតាមប្រធានបទ បង្រួបបង្រួមដើម្បីឆ្លាក់រូបគំនូរភាពយន្តដ៏ទាក់ទាញ និងមានភាពរស់រវើក ទាក់ទាញទស្សនិកជនដោយស្ទាត់ជំនាញក្នុងការនិទានរឿង។

    - ការតុបតែងផ្នែកសោតទស្សន៍៖ ការរចនាសំឡេងសន្មត់ថាជាតួនាទីសំខាន់ក្នុងការពង្រឹងការពន្លិចអារម្មណ៍នៃបទពិសោធន៍ភាពយន្ត រួមបញ្ចូលការកែប្រែការសន្ទនា ការដាក់ពិន្ទុតន្ត្រី ភាពឯកោជុំវិញ និងបែបផែនសំឡេងតាមបំណង ដែលធាតុនីមួយៗដែលរួមចំណែកយ៉ាងស៊ីសង្វាក់ទៅនឹងការស្តាប់សម្លេង។

 4. ប្រភេទ Paradigms និង Stylistic Verve: 
    - វចនានុក្រមភាពយន្ត៖ ភាពយន្តរួមបញ្ចូលនូវប្រភេទជាច្រើន រាប់ចាប់ពីអាណាចក្រនៃរឿងល្ខោន កំប្លែង និងមនោសញ្ចេតនា រហូតមកដល់ព្រំដែន avant-garde នៃរោងកុនពិសោធន៍ និងការនិទានរឿងដែលផ្គាប់ចិត្តប្រភេទ ដែលប្រភេទនីមួយៗត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយសទ្ទានុក្រមសោភ័ណភាព និងអនុសញ្ញានិទានកថា។

    - ស្ទីលស្ទីលស្ទីលស្ទីលស្ទីល ផេនឆែ៖ អ្នកផលិតភាពយន្តតែងតែបង្កប់នូវស្នាដៃរបស់ពួកគេជាមួយនឹងការរីកដុះដាលនៃស្ទីលស្ទីលប្លែកៗ រាប់ចាប់ពីគំនូរដែលមើលឃើញ idiosyncratic ដល់ការពិសោធន៍និទានរឿង និងការបង្វែរប្រភេទ ដោយហេតុនេះឆ្លាក់ចេញនូវចំនុចពិសេសមួយនៅក្នុងភាពស្រើបស្រាលនៃភាពយន្ត និងធ្វើឱ្យមានការសាទរយ៉ាងខ្លាំងចំពោះភាពក្លាហានសិល្បៈរបស់ពួកគេ។

 5. ភាពធន់នឹងវប្បធម៌ និងកេរ្តិ៍ដំណែលយូរអង្វែង៖ 
    - បដិវត្តន៍វប្បធម៌សង្គម៖ ភាពយន្តដើរតួជាកញ្ចក់មួយសម្រាប់សង្គមកាន់តែច្រើន និងអ្នកនិយមខាងវប្បធម៌ បញ្ចេញឥទ្ធិពលយ៉ាងជ្រាលជ្រៅលើសុន្ទរកថាសាធារណៈ អាកប្បកិរិយាសង្គម និងមនសិការសមូហភាព ដោយហេតុនេះជំរុញឱ្យមានវិចារណញាណក្នុងសង្គម និងការស្តារវប្បធម៌ឡើងវិញ។

    - កេរដំណែល និងជំនាន់ក្រោយ៖ ស្នាដៃភាពយន្តដែលស្ថិតស្ថេរ និងអ្នកផលិតភាពយន្តល្បីៗបានបន្សល់ទុកនូវកេរដំណែលដែលមិនអាចលុបចោលបាននៅលើប្រវត្តិសាស្ត្រនៃបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ ជំរុញឱ្យមានការកោតសរសើរជានិរន្តរ៍សម្រាប់សិល្បៈ និងហត្ថកម្មដែលគាំទ្រដល់មជ្ឈដ្ឋានភាពយន្ត ទន្ទឹមនឹងការបំផុសគំនិតអ្នកនិពន្ធ និងអ្នកស្នេហាជំនាន់បន្តបន្ទាប់ដូចគ្នា។