ហូ ជីមិញ: ប្រវតិ្ត

ប្រវតិ្ត 
ហូជីមិញកើតនៅភូមិ គីម​លៀន ស្រុក ណាមដាន​ ខេត្ត ងេអាន នៅថ្ងៃទី​ ១៩ ឧសភា ឆ្នាំ១៨៩០។ 
នៅឆ្នាំ ១៩១២ គាត់បានធ្វើដំនើរទៅសហរដ្ឋអាមេរិច ហើយបានធ្វើជាអ្នកដុតនំបុ័ងនៅ ញ៉ូយ៉ក និង បុស្តុន ។កំលុងពេលនោះ គាត់បានជួបពួកជាតិនិយមកូរ៉េ ដែលបានជះឥទ្ធិពលដល់ផ្នត់គំនិតនយោបាយគាត់។

 ការស្នាក់នៅបារាំង 
ពីមុនគេជឿថាហូជីមិញបានចូលរួមបាតុកម្មប្រឆាំងរបបទាសភាពនៅHuế ក្នុងចំណោមអ្នកក្រនៅខែឧសភា ឆ្នាំ១៩០៨ ដែលធ្វើអោយភាពជាសិស្សរបស់គាត់មានបញ្ហានៅសកលវិទ្យាល័យCollège  Quốc học។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយឯកសារពីមជ្ឃមណ្ឌល Centre des archives d'Outre-mer នៅប្រទេសបារាំងបានបង្ហាញថាគាត់ត្រូវាបាន​គេទទួលឪ្យចូលរៀន​វិញនៅថ្ងៃទី ០៨ សីហា ១៩០៨ ប៉ុន្មានខែក្រោយបាតុកម្ម corvée  (ថ្ងៃ ៩-១៣ មេសា ១៩០៨)។ ការ​និយាយ​បំផ្លើសអំពីរសារបដិវត្តន៏គឺស្ថិតនៅក្នុងចំនោមមេដឹកនាំកុំមុយនីសយួន ដូចដែលបានបង្ហាញក្នុងការចូលរួមក្លែងក្លាយរបស់Tôn Đức Thắng​ ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩១៩ក្នុងការបះបោរBlack Sea. ក្រោយមក​គាត់បានថ្លែងថាចលនាបះបោរឆ្នាំ១៩០៨ជាចលនាពេលដេលផ្នត់គំនិតបដិវត្តន៏របស់គាត់បានផុសឡើង ប៉ុន្តែពាក្រសុំចូលរៀននៅសាលារដ្ឋបាលបារាំងឆ្នាំ១៩១១ត្រូវបាន​រលាយ​ដោយសារព្រឹត្តិការនោះ។ គាត់ក៏សម្រេចចិត្តចាកចេញពីសាលាដើម្បីស្វែងរកឧកាសក្នុងការទៅរស់នៅបរទេស។ ព្រោះតែឪពុកគាត់ត្រូវបានគេបណ្ដេញចេញពីការងារ គាត់គ្នានសង្ឃឹមថានឹងទទួលបានអាហារូបករណ៏ហើយទៅទិសខាងលិច បានទទួលដំណែង​នៅសាលាDục ThanhនៅPhan Thiếtប្រហែលជា៦ខែបន្ទាប់មកធ្វើដំណើរទៅSaigon។
គាត់បានធ្វើការជាជំនួយការចុងភៅនៅផ្ទះបាយលើនាវាAmirale de Latouche-Trévilleដោយមានឈ្មោះក្រៅVăn Ba។​ កបាល់បានចេញដំណើរនៅថ្ងៃទី៥ មិថុនា ១៩១១ ទៅដល់Marseille ប្រទេសបារាំងនៅ​ថ្ងៃទី ០៥ កក្កដា ១៩២២។ ក្រោយមកចាកចេញទៅ Le Havre នឹង Dunkirk ដែលត្រឡប់ទៅMarseille នៅពាក់កណ្ដាលខែកញ្ញា។ ក្រោយមកគាត់បានដាក់ពាក្យចួលរៀននៅសាលាFrench Colonial Administrative School ប៉ុន្ដែត្រូវបានបដិសេធ គាត់ក៏សម្រេចចិត្តធ្វើដំណើរទៅប្រទេសជាច្រើនពីឆ្នាំ ១៩១១ ដល់ ១៩១៧តាមរយៈការធ្វើការលើកបាល់។​

 នៅចក្រភពអង់គ្លេស 
នៅចន្លោះពេលពីឆ្នាំ ១៩១៣ ដល់ ១៩១៩ ហូជីមិញត្រូវបានគេឧដឹងថារស់នៅ West Ealing ហើយក្រោយមកCrouch End, Hornsey. ហើយគាត់ក៏ជាចុងភៅ ឫជាអ្នកលាងចាននៅសណ្ឋាគាDrayton Court​នៅ West Ealing។ ហើយគាត់ត្រូវបានគេអោយដឹងថាបានរៀនធ្វើេជាអ្នកដុតនំជាមួយមេចុងភៅAuguste Escoffier នៅសណ្ឋាគាCarlton Hotel ស្ថិតនៅHaymarket Westminster (តែគ្មានភស្ថុតាងបញ្ជាក់)។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយជញ្ជាំងនៅស្ថានទូតNew Zealandដែលស្ថិតនៅជិតសណ្ឋាគាCarlton មានក្ដាពណ៌ខៀវបានបញ្ជាក់ថាហូជីមិញធ្វើការនៅទីនោះ។ពួកគេត្រូវបានបោះពុម្ភផ្សាយអត្ថបទកាសែតតស៊ូមតិដើម្បីឯករាជ្យវៀតណាមក្រោមឈ្មោះក្លែង​ក្លាយជា​Nguyễn Ái Quốcនៅប៉ារីសក្នុងឆ្នាំ១៩១៩។

 ការអប់រំនយោបាយនៅប្រទេសបារាំង 
ពិឆ្នាំ១៩១៩ ដល់ ១៩២៣ កំឡុងពេលរស់នៅប្រទេសបារាំង ហូជីមិញចាប់ផ្ដើមមានចំណាប់អារម្មណ៏ក្នុងរឿងនយោបាយ ទទួលឥទ្ធិពលពីមិត្ត​ភក្ដិនិងសមាជិកគណបក្សសង្គមនិយមបារាំង សមមិត្តMarcel hiCacn។ ហូជីមិញត្រូវបានគេប្រកាស់ថាទៅដល់ប្រទេសបារាំងក្នុងឆ្នាំ​១៩១៧ ពីទីក្រុងឡុង ប៉ុន្ដែប៉ូលីសបារាំងមានឯកសារបញ្ជាក់ថាគាត់មកដល់ក្នុងខែមិថុនា ១៩១៩។ គាត់បានចូលរួមក្នុងក្រុមជាតិនិយម​យួននៅក្រុងប៉ារីសដែលមានមេដឹងនាំPhan Chu Trinh នឹង Phan Văn Trường។

នៅសហភាពសូវៀតនិងចិន

នៅឆ្នាំ 1923 Quốc (Hồ) បានចាកចេញពីទីក្រុងប៉ារីសទៅកាន់ទីក្រុងមូស្គូដោយកាន់លិខិតឆ្លងដែនដែលមានឈ្មោះ Chen Vang ជាពាណិជ្ជករជនជាតិចិន [10]: 86  ជាកន្លែងដែលគាត់ត្រូវបានជួលដោយ Comintern សិក្សានៅសាកលវិទ្យាល័យកុម្មុយនិស្ត Toilers of the East[10  ]: 92 [36] ហើយបានចូលរួមក្នុងសមាជ Comintern លើកទីប្រាំក្នុងខែមិថុនា ឆ្នាំ 1924 មុនពេលមកដល់ទីក្រុង Canton (ក្វាងចូវបច្ចុប្បន្ន) ប្រទេសចិនក្នុងខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 1924 ដោយប្រើឈ្មោះលី ធុយ។

នៅឆ្នាំ 1925-1926 គាត់បានរៀបចំ "ថ្នាក់អប់រំយុវជន" ហើយម្តងម្កាលបានបង្រៀនសង្គមនិយមដល់យុវជនបដិវត្តន៍វៀតណាមដែលរស់នៅ Canton នៅសាលាយោធា Whampoa ។  យុវជនទាំងនេះនឹងក្លាយជាគ្រាប់ពូជនៃបដិវត្តន៍ថ្មី ចលនាគាំទ្រកុម្មុយនិស្តនៅវៀតណាមជាច្រើនឆ្នាំក្រោយមក។  យោងតាមលោក William Duiker គាត់បានរស់នៅជាមួយស្ត្រីជនជាតិចិនម្នាក់ឈ្មោះ Zeng Xueming (Tăng Tuyết Minh) ដែលគាត់បានរៀបការនៅថ្ងៃទី 18 ខែតុលា ឆ្នាំ 1926។  នៅពេលដែលសមមិត្តរបស់គាត់ជំទាស់នឹងការប្រកួត គាត់បានប្រាប់ពួកគេថា: "ខ្ញុំនឹងរៀបការទោះបីជាអ្នកមិនពេញចិត្តក៏ដោយ ព្រោះខ្ញុំត្រូវការនារីម្នាក់ដើម្បីបង្រៀនភាសាឱ្យខ្ញុំ និងរក្សាផ្ទះ"។  នាងមានអាយុ 21 ឆ្នាំ ហើយគាត់មានអាយុ 36 ឆ្នាំ។ ពួកគេបានរៀបការនៅកន្លែងដដែលដែល Zhou Enlai បានរៀបការពីមុន ហើយបន្ទាប់មករស់នៅក្នុងលំនៅដ្ឋានរបស់ភ្នាក់ងារ Comintern ឈ្មោះ Mikhail Borodin ។

Hoàng Văn Chí បានប្រកែកថា នៅខែមិថុនា ឆ្នាំ 1925 គាត់បានក្បត់ Phan Bội Châu ដែលជាមេដឹកនាំដ៏ល្បីល្បាញនៃបក្សពួកបដិវត្តន៍គូប្រជែង និងជាមិត្តចាស់របស់ឪពុកគាត់ ទៅឱ្យភ្នាក់ងារសម្ងាត់បារាំងនៅទីក្រុងសៀងហៃ ក្នុងតម្លៃ 100,000 piastres។  ប្រភពមួយបញ្ជាក់ថា ក្រោយមកគាត់បានអះអាងថាគាត់បានធ្វើវាដោយសារតែគាត់រំពឹងថាការកាត់ក្តីរបស់ Châu នឹងធ្វើឱ្យមានមនោសញ្ចេតនាប្រឆាំងនឹងបារាំង ហើយដោយសារតែគាត់ត្រូវការលុយដើម្បីបង្កើតអង្គការកុម្មុយនិស្ត។[38]  នៅហូជីមិញ៖ ជីវិតមួយ លោក William Duiker បានចាត់ទុកសម្មតិកម្មនេះ ប៉ុន្តែនៅទីបំផុតបានបដិសេធវា។  Chau ដែលត្រូវបានកាត់ទោសឱ្យជាប់គុកពេញមួយជីវិត មិនដែលបដិសេធ Quốc ទេ។

បន្ទាប់ពីរដ្ឋប្រហារប្រឆាំងកុម្មុយនិស្តឆ្នាំ 1927 របស់ Chiang Kai-shek លោក Quốc (Hồ) បានចាកចេញពីទីក្រុង Canton ម្តងទៀតក្នុងខែមេសា ឆ្នាំ 1927 ហើយត្រឡប់ទៅទីក្រុងមូស្គូវិញ ដោយចំណាយពេលមួយផ្នែកនៃរដូវក្តៅឆ្នាំ 1927 ដើម្បីជាសះស្បើយពីជំងឺរបេងនៅ Crimea មុនពេលត្រឡប់ទៅទីក្រុងប៉ារីសម្តងទៀតក្នុងខែវិច្ឆិកា។  បន្ទាប់មក គាត់បានត្រឡប់មកអាស៊ីវិញ តាមច្រក Brussels, Berlin, Switzerland, and Italy ជាកន្លែងដែលគាត់ជិះទូកទៅបាងកក ប្រទេសថៃ មកដល់ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1928។ “ទោះបីជាពួកយើងបែកគ្នាជិតមួយឆ្នាំក៏ដោយ ក៏អារម្មណ៍របស់យើងចំពោះគ្នាមិនត្រូវ  ត្រូវបានគេនិយាយថាមានអារម្មណ៍" គាត់បានធានា Zeng នៅក្នុងសំបុត្រស្ទាក់ចាប់។[37]  នៅក្នុងអំឡុងពេលនេះ គាត់បានបម្រើការជាភ្នាក់ងារជាន់ខ្ពស់ដែលធ្វើសកម្មភាព Comintern នៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍។[ត្រូវការដកស្រង់]

 ចលនាទាមទារឯករាជ្យ 
ក្នុងឆ្នាំ ១៩៤១ ហូជីមិញត្រលប់មកវៀតណាមដើម្បីបង្កើតចលនាទាមទារឯករាជ្យវៀតមិញ។ នៅថ្ងៃទី ២ កញ្ញា ១៩៤៥ បន្ទាប់ពីរដ្ឋប្រហារស្តេចប៉ាដាវ ហូជីមិញបានអានសេចក្តីប្រកាសឯករាជ្យរបស់វៀតណាម ដោយប្តូរឈ្មោះប្រទេសវៀតណាមមកជា​ សាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម។