navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ខេត្តកណ្ដាល: ក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

ក្រុមប្រឹក្សាក្រុង
 ចំនួន ១៥​រូប

ល.រ

ឈ្មោះ

តួនាទី

១

លោក ជុន​ សុជាតិ

ប្រធានក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

២

លោក កែវ សារ៉ាយ

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

៣

លោក អ៊ិន ឡេង

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

៤

លោក ជិន ជឿន

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

៥

លោក ង៉ែត មុនី

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

៦

លោក តេង សាលី

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

៧

លោកស្រី ស៊ូ វុទ្ធី

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

៨

លោក ខេន សុភន

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

៩

លោកស្រី លឹម សំនាង

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

១០

លោក ជុំ ចាន់វាសនា

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

១១

លោក វង្ស សិទ្ធី

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

១២

លោក ស៊ុន អឿង

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

១៣

លោក ឡុង គីស៊ុន

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

១៤

លោក ឃុន ផាត

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង

១៥

លោក សំ វិបុល

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង
ខេត្តកណ្ដាល: អប់រំ

អប់រំ
រដ្ឋ
សាលាបឋមសិក្សាកោះរះក្រោម
សាលាបឋមសិក្សាអង្គសិរី
សាលាបឋមសិក្សាក្របៅ + សាលាបឋមសិក្សា ភ្នំបាសិទ្ធ
សាលាបឋមសិក្សា​ពោធិ៍​មង្គល
សាលា​បឋមសិក្សា​គោក​រមៀត​
សាលាបឋមសិក្សាព្រៃទទឹង
សាលាបឋមសិក្សាឳង្កា
សាលាបឋមសិក្សាអង្គជុំ
សាលាបឋមសិក្សាហ៊ុនសែនឈ្វាំង
សាលាបឋមសិក្សាហ៊ុនសែនព្រៃគោល
អនុវិទ្យាល័យ​ព្រែក​អំបិល
អនុវិទ្យាល័យហ៊ុនសែនព្រែកស្ដី
វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនកោះធំ
វិទ្យាល័យ​ជ័យវរ្ម័នទី៧
វិទ្យាល័យព្រែកតាដួង
វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនតាខ្មៅ
វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនកំពង់កន្ទួត
វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនសេរីភាព
សាលាបឋមសិក្សាខ្ពបលើ
អនុវិទ្យាល័យ​ខ្ពប
វិទ្យាល័យស្អាង   + វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនត្រពាំងត្នោត
អនុវិទ្យាល័យអរិយក្សត្រ
វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនសំពៅពូន
វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនអូរកុង
វិទ្យាល័យសិរីមង្គល
សាលាបឋមសិក្សា និងវិទ្យាល័យសម្ដេចព្រះមហាសង្ឃរាជ បួរ គ្រី
វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនស្អាង
អនុវិទ្យាល័យព្រះសីហនុវរ្ម័ន

ឯកជន
សាលារៀន​ភាសា​អង់គ្លេស​តិច​សាស
សាលាអាយខេម
សាលារៀនសុវណ្ណភូមិ
សាលាអន្តរជាតិ ស៊ី អាយ អាយ អេស （CII-SCHOOL)
ខេត្តកណ្ដាល: រដ្ឋ

រដ្ឋ
សាលាបឋមសិក្សាកោះរះក្រោម
សាលាបឋមសិក្សាអង្គសិរី
សាលាបឋមសិក្សាក្របៅ + សាលាបឋមសិក្សា ភ្នំបាសិទ្ធ
សាលាបឋមសិក្សា​ពោធិ៍​មង្គល
សាលា​បឋមសិក្សា​គោក​រមៀត​
សាលាបឋមសិក្សាព្រៃទទឹង
សាលាបឋមសិក្សាឳង្កា
សាលាបឋមសិក្សាអង្គជុំ
សាលាបឋមសិក្សាហ៊ុនសែនឈ្វាំង
សាលាបឋមសិក្សាហ៊ុនសែនព្រៃគោល
អនុវិទ្យាល័យ​ព្រែក​អំបិល
អនុវិទ្យាល័យហ៊ុនសែនព្រែកស្ដី
វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនកោះធំ
វិទ្យាល័យ​ជ័យវរ្ម័នទី៧
វិទ្យាល័យព្រែកតាដួង
វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនតាខ្មៅ
វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនកំពង់កន្ទួត
វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនសេរីភាព
សាលាបឋមសិក្សាខ្ពបលើ
អនុវិទ្យាល័យ​ខ្ពប
វិទ្យាល័យស្អាង   + វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនត្រពាំងត្នោត
អនុវិទ្យាល័យអរិយក្សត្រ
វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនសំពៅពូន
វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនអូរកុង
វិទ្យាល័យសិរីមង្គល
សាលាបឋមសិក្សា និងវិទ្យាល័យសម្ដេចព្រះមហាសង្ឃរាជ បួរ គ្រី
វិទ្យាល័យហ៊ុនសែនស្អាង
អនុវិទ្យាល័យព្រះសីហនុវរ្ម័ន
ខេត្តកណ្ដាល: ឯកជន

ឯកជន
សាលារៀន​ភាសា​អង់គ្លេស​តិច​សាស
សាលាអាយខេម
សាលារៀនសុវណ្ណភូមិ
សាលាអន្តរជាតិ ស៊ី អាយ អាយ អេស （CII-SCHOOL)
ខេត្តកណ្ដាល: វត្តអារាម

វត្តអារាម
វត្តវាលអណ្ដែត
វត្តពោធិវង្ស & វត្តបុទុមសាគរ ឃុំកោះខ្សាច់ទន្លា
វត្តកន្ទីរយ៉ារាម
វត្តកែវមុនីជោតិ
វត្តកែវឧត្តម ហៅវត្តស្វាយ
វត្តក្បាលកោះអន្លង់ចិន
វត្តក្បាលកោះឧកញ៉ាតី
វត្តកណ្តាលកោះអន្លង់ចិន
វត្តកែវមុនី
វត្តកែវមុនីជោតិ ហៅវត្តយក្ស
វត្តកោកកាក
វត្តកំពង់កុង
វត្តកំពង់ភ្នំ
វត្តកំពង់ភ្នំក្នុង
វត្តកំពង់ស្វាយ
វត្តព្រះស៊ីសុវត្តិរតនារាម
វត្តកោះកែវលើ
វត្តកោះខែល
វត្តកោះចូរ៉ាម
វត្តកោះតេជោ
វត្តកោះធំ
វត្តកោះវាំងកែវអណ្តែត
វត្តកោះសត្ថារាម
វត្ត​កៀនស្វាយក្រៅ​
វត្តខ្ពប
វត្តខ្នោការ
វត្តខ្សុំ
វត្តចាស់
វត្តចុងកោះអន្លង់ចិន
វត្តចុងកោះឧកញ៉ាតី
វត្តជម្ពូព្រឹក្ស
វត្តជ័យមង្គល
វត្តជ័យឧត្តម
​វត្ត​ជល​ធារ៉ា​សម្បត្តិ ហៅ​វត្ត​ទួល​ក្រសាំង
វត្តជម្ពូព្រឹក្ស
វត្តជម្ពូព្រឹក្ស ឃុំស្វាយរមៀត
វត្តជ្រៃបឹងគ្រំ
វត្តជ្រៃមាសសាគរ
វត្ត​ឈូក​លៀប
វត្តឈើខ្មៅ
វត្តឈើទាល
វត្តត្រពាំងជ្រៃ
វត្តថ្មី
វត្តទឹកវិល
វត្តទួលព្រះរាជា
វត្តទួលសាលា
វត្ត​ទំពែក​
វត្តបទុមរង្សី
វត្តបទុមវង្សា
វត្តបន្ទាយម្លូរ
វត្តបន្ទាយដែក
វត្តបឹងក្អែក
វត្តបឹងខ្យាង
វត្តប្រជុំរង្សី
វត្តប្រជុំនាទីព្រែកខ្សាយ
វត្តអង្គ​ពណ្ណរាយណ៍​
វត្តពោធិ
វត្តពោធិញាណ
វត្តពោធិ៍មាស
វត្តពោធិមង្គល
វត្តពោធិព្រឹក្ស
វត្តពាមជំនីក
វត្តពាមប្រជុំ
វត្តពាមស្តី
វត្តព្រះវិហារសួគ៍
វត្តព្រែកក្រូច
វត្តព្រែកក្របៅ
វត្តព្រែកចារ
វត្តព្រែកជ្រៃ
វត្តព្រែកតាដួង
វត្តព្រែកតូច
វត្តព្រែកត្រែង
វត្តព្រែកបង្គង
វត្តព្រែកស្តី
វត្ត​ព្រែក​សំរោង
វត្តព្រែកអំបិល
វត្តព្រែកអំពិល
វត្តព្រៃទទឹង
វត្តព្រៃរោង
វត្តព្រៃលាក់ម្ចាស់
វត្តព្រែកលួង
វត្តព្រះប្រសព្វ
វត្តព្រះវិហារកំបោរ
វត្តព្រះធាតុ
វត្តព្រះពុទ្ធអណែ្តត
វត្តភ្នំ​ធន់​មន្ត
វត្តមហានិគ្រោធ
វត្តម៉ែបាន
វត្តមជ្ឈិមវ័ន
វត្តមង្គលវ័ន្ត
វត្តមហាខេត្តវន្ត័ ហៅវត្តស្រែព្រៃ
វត្តមុនីសាគរ
វត្តមុនីសាគរខ្ចៅ
វត្ត​ឫស្សី​ជ្រោយ
វត្តសន្លុង
វត្តសារិការកែវ
វត្តសិត្បូ ភូមិសិត្បូ ឃុំសិត្បូ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល
វត្តសុវណ្ណវត្តី
វត្តសុវណ្ណសាគរ
វត្តស្តៅកន្លែង
វត្តសំប៉ាន
វត្តសំពៅរាជ
វត្តសំរោងក្អែរ
វត្តសំរោងអណ្តែត
វត្តសូភី
វត្តស្វាយរមៀត
វត្តស្វាយអណ្តែត
វត្តស្លាកែត
វត្តស្អាង
វត្តសេរីដីដុះ
វត្តស្រែអំពិល
វត្តរស្មីសោភ័ណារាម​ ហៅវត្តសន្លុង
វត្តវិហារបិទមាស
វត្តវិហារក្រាញ់ 
វត្តអរិយក្សត្រ
វត្តអង្គជុំ
វត្តអង្គកែវឧត្តម
វត្ត​អង្គរជ័យ​
វត្តអង្គសេរី
វត្តអន្លង់រមៀត
វត្តអម្ពរវ័ន
វត្ត​ឱង្ការ
វត្តឬស្សីជ្រោយ
វត្ត សុវណ្ណតេជោ
វត្ត កោះទៀវ
វត្ត កែវកុមារនេត្រ
ខេត្តកនទុម

ខេត្តកនទុម ស្ថិតនៅតំបន់ខ្ពង់រាបកណ្តាលនៃ ប្រទេសវៀតណាម និងមានព្រំប្រទល់ជាប់ ប្រទេសឡាវនិងប្រទេសកម្ពុជា ។ វាមានផ្ទៃដី៩ ៩៣៤គីឡូម៉ែត្រការ៉េ និងមានប្រជាជនប្រមាណ៥៣០ ០០០នាក់។ សេដ្ឋកិច្ចគឺកសិកម្មជាចម្បង។

ឈ្មោះកនទុម មកពីឈ្មោះភូមិមួយរបស់ជនជាតិបាណា ។ នៅក្នុងភាសាបាណា ពាក្យកន មានន័យថា "ភូមិ" និង ពាក្យទុម មានន័យថា "អាង" ។ មុន​ការ​អនុម័តអក្ខរក្រម​វៀតណាម ​ក្នុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ១៩២០ ឈ្មោះ​នេះ​ត្រូវ​បាន​បកប្រែ​ជា崑嵩។

ខេត្តកនទុមត្រូវបានបែងចែកបន្ថែមទៅជាទីប្រជុំជនថ្នាក់ឃុំចំនួនប្រាំមួយ (ឬទីប្រជុំជន) ឃុំចំនួន ៨៣ និងសង្កាត់ចំនួន១០។

ខេត្តជិតខាងគឺ ខេត្តក្វាងណាម នៅខាងជើងក្វាងង៉ា នៅខាងកើត និង ចារ៉ាយ នៅភាគខាងត្បូង។ រាជធានីគឺ កនទុម ស្ថិតនៅលើដងទន្លេដាក់ប្លា ។
ខេត្តកាលសិន្ធុ

ខេត្តកាលសិន្ធុ ឬ ខេត្តកាឡសិន្ធុ​ (, អានថា: កានឡាស៊ីន) គឺជាខេត្ត (ចង្វាត) មួយក្នុងចំណោមខេត្ត 76 របស់ប្រទេសថៃ ស្ថិតនៅភាគឦសានប្រទេសថៃ ហៅ​ថា ឥសាន​​ ឬអ៊ីសានដែរ ខេត្តនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយព្រះរាជបញ្ញត្តិខេត្តកាលសិន្ធុ, ព.ស. 2491 (ឆ្នាំ 1947) ហើយវាបានកើតឡើងនៅថ្ងៃទី 1 ខែតុលាឆ្នាំ 1947 ខេត្តជិតខាងគឺ (ពីខាងជើងតាមទ្រនិចនាឡិកា) ខេត្តសកលនគរ, ខេត្តមុក្តាហារ, ខេត្តរយឯត, ខេត្តមហាសារគាម, ខេត្តខនកែន, និងខេត្តឧត្តរធានី
ខេត្តកាវបាង

ខេត្ត កាវបាង( [kāːw ɓàŋ] (   ) គឺជា ខេត្ត មួយនៃ ភូមិភាគឦសាន នៃ ប្រទេសវៀតណាម ។ ខេត្តនេះមានព្រំប្រទល់ជាប់ជាមួយ ខេត្ត ហាយ៉ាង, ខេត្ត ទ្វៀនក្វាង, ខេត្ត បាកកាន និង ខេត្ត ឡាំងសឺន ក្នុងប្រទេសវៀតណាម។ វាក៏មានព្រំដែនអន្តរជាតិរួមជាមួយ ខេត្ត ក្វាងស៊ី ក្នុង ប្រទេសចិន ផងដែរ។ ខេត្តនេះមានផ្ទៃដី 6,724.6 គីឡូម៉ែត្រការ៉េ ហើយគិតត្រឹមឆ្នាំ 2019 ចំនួនប្រជាជនរបស់វាគឺ 530,341 នាក់។ 
រូបភាពតូច|ខេត្តកាវបាងរំលេចពណ៌ក្រហមនៅផែនទីប្រទេសវៀតណាម
ស្តាំ|រូបភាពតូច|
ខេត្តកែប

ខេត្តកែប គឺជាខេត្តតូចជាងគេបំផុតក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដែលមានផ្ទៃក្រឡាចំនួន ៣៣៦គីឡូម៉ែត្រការ៉េ (១៣០ម៉ាញ៍) ដែលមានប្រជាជនចំនួន ៤១ ៧៩៨។ ជាខេត្តមួយក្នុងចំណោមខេត្តថ្មីបំផុតរបស់កម្ពុជា រួមជាមួយនឹងខេត្តប៉ៃលិន ខេត្តព្រះសីហនុ និងខេត្តត្បូងឃ្មុំ ដែលបង្កើតឡើងដោយព្រះរាជក្រឹត្យចុះថ្ងៃទី២២ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០០៨ ដែលបានបំបែកក្រុងកែប និងស្រុកដំណាក់ចង្អើរចេញពីខេត្តកំពត ក៏ដូចជាការកែសម្រួលព្រំប្រទល់ខេត្តមួយចំនួនផងដែរ។ ខេត្តកែបជាខេត្តតូចជាងគេ និងមានប្រជាជនរស់នៅតិចជាងគេបំផុតរបស់កម្ពុជា។  ទីរួមខេត្តគឺក្រុងកែប ហើយខេត្តនេះមានឧទ្យានជាតិកែបថែមទៀតផង។
ខេត្តកែប: ទីតាំងភូមិសាស្រ្ត

ទីតាំងភូមិសាស្រ្ត 
រូបភាពតូច|ជនបទជុំវិញខេត្តកែប
រូបភាពតូច|វាលស្រែអំបិលក្នុងខេត្តកែប
ខេត្តកែបគឺជាខេត្តមួយដ៏តូចបំផុតរបស់ប្រទេសកម្ពុជា  ដែលគ្របដណ្ដប់ផ្ទៃដីប្រមាណ  និងមានប្រជាជនចំនួន ៤០ ២៨០ នាក់។  វាគឺជាខេត្តមួយក្នុងចំណោមខេត្តថ្មីៗបំផុតនៃកម្ពុជា រួមជាមួយ ប៉ៃលិន ព្រះសីហនុ និង ត្បូងឃ្មុំ ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងតាមរាជក្រឹត្យថ្ងៃ ២២ ធ្នូ ២០០៨ ត្រូវបានបំបែកចេញពីខេត្តកំពត ស្របនឹងការសម្របសម្រួលព្រំសីមាខេត្តជាច្រើន។ ទីរួមខេត្តគឺក្រុងកែប ហើយក៏មានឧទ្យានជាតិមួយដែរ ដែលគេហៅថាឧទ្យានជាតិកែប។ ខេត្តកែបជាខេត្តមួយក្នុងចំណោមខេត្តទាំង៤ដែលស្ថិតនៅតាមឆ្នេរសមុទ្រភាគនិរតីនៃប្រទេសកម្ពុជា។ ខេត្តកែបស្ថិតនៅមិនប៉ុន្មានសហាតិមាត្រពីព្រំដែនកម្ពុជា-វៀតណាមឡើយ។ ក្រុងកែបធ្លាប់ជាទីក្រុងឆ្នេរសមុទ្រដ៏ពេញនិយមរបស់កម្ពុជា។ ឆ្នេរសមុទ្រនៅក្រុងកែបជាឆ្នេរព្រៃកោងកាង និង គ្រួសខ្មៅៗ ។ក្រុងកែបសំបូរគ្រឿងសមុទ្រថោកៗតែឆ្ងាញ់ ជាពិសេសគឺ ក្ដាមសមុទ្រ។ ខេត្តកែបក៍មាននូវផលិតផលជាច្រើនផងដែរដូចជា ម្រេច អំបិល ផ្លែឈើ ធុរ៉េន ស្វាយ ដូង សាវម៉ាវ ហើយនិងមានតំបន់ទេសចរណ៏ ជាច្រើនដូចជា ឆ្នេរសមុទ្រ ភ្នំ កោះ  រូងភ្នំ  និងរមណីយដ្ឋានជាច្រើន ។ ជាពិសេសក៍មានសណ្ឋាគារសម្រាប់ ភ្ញៀវទេសចរណ៍ជាតិ និង អន្តរជាតិសម្រាប់ស្នាក់នៅទីនោះផងដែរ។ ទឹកដីកែបហ៊ុំព័ទ្ធទាំងស្រុងដោយខេត្តកំពត លើកលែងតែឆ្នេរសមុទ្រ ១៦ គ.ម. ចេញ នៅខាងត្បូងជាប់ព្រំប្រទល់ឈូងសមុទ្រថៃ និង កោះភូគុក (កោះត្រល់) នៃវៀតណាម។ ព្រំខេត្តខាងលិចមានចម្ងាយ ២០ គ.ម. ពីក្រុងកំពត។ ព្រំខេត្តខាងកើតមានចម្ងាយប្រហែល ២០ គីឡូម៉ែត្រពីព្រំដែនវៀតណាម។
ខេត្តកែប: រដ្ឋបាលខេត្ត

រដ្ឋបាលខេត្ត 
ស្រុកដំណាក់ចង្អើរ វាគឺជាស្រុកមួយធំបំផុតក្នុងខេត្តនេះហើយត្រូវបានបែងចែកទៅជាពីរ ឃុំ គឺឃុំអង្កោលនៅខាងលិច និង ឃុំពងទឹកនៅខាងកើត និង ១១ ក្រុម។ វាជាកន្លែងដែលជនជាតិអូស្ត្រាលី ឌែវិដ-វិលសុន អាយុ ២៩ ឆ្នាំ ជនជាតិប៊្រិតថេន ម៉ាខ-ស៊្លែតថឺរ អាយុ ២៨ ឆ្នាំ និងបុរសជនជាតិបារាំង ហ្សង់មីឈែល-ប្រាកេត អាយុ ២៧ ឆ្នាំ ត្រូវបានគេចាប់ខ្លួនដោយអង្គភាពទ័ពព្រៃខ្មែរក្រហមដឹកនាំដោយលោកមេបញ្ជាការឈូក-រិន នៅខែ មិថុនា ១៩៩៤។  កែប ក្រុងកែប ស្ថិតនៅចំកណ្ដាលនៃខេត្ត ត្រូវបានបែងចែកទៅជាបីសង្កាត់ គឺ សង្កាត់កែប នៅខាងកើតនៃទៀបកោះកែប សង្កាត់អូរក្រសារ និង សង្កាត់ព្រៃធំ នៅខាងលិច និងប្រាំក្រុម។General Population Census of Cambodia 1998, Ministry of Planning, Phnom Penhការផ្លាស់ប្ដូរឈ្មោះពីក្រុងកែប ទៅជាខេត្តកែប(ក្នុងឆ្នាំ២០០៩) [
តាមគោលដៅរដ្ឋបាល, ខេត្តកែបជាខេត្តមួយ មានស្ថានភាពការងារ ដូចនឹង ស្ថានភាពការងារនៃខេត្តមួយដែរ។ ខេត្តកែប ត្រូវបានចែកចេញជា ក្រុង១ និងស្រុក១ ក្នុងនោះរួមមាន ៥ ឃុំ និង សង្កាត់៖
 កូដស្រុកក្រុង ស្រុក-ក្រុងជាខ្មែរ ស្រុក-ក្រុងជាឡាតាំង ២២០១ ស្រុកដំណាក់ចង្អើរ Damnak Chang'aeur  ២២០២ ក្រុងកែប Kep
ខេត្តកែប: កោះរបស់ខេត្តកែប

កោះរបស់ខេត្តកែប 
ទៀបកោះកែបលយទៅទិសនិរតីនៃឆកកែបជារាងត្រីកោណ។ ប្រជុំកោះ និងកូនកោះតូចៗទាំង ១៣ និងថ្មប៉ប្រះទឹក ១ស្ថិតនៅខាងកើតនៃទៀបកោះមួយនេះ: កោះកុក កោះត្បាល់ កោះទន្សាយ កោះពោធិ៍ កោះម៉ាកប្រាង កោះម៉ាតាយ កោះសារ៉ាង  កោះសេះ កោះស្ងួត កោះស្វាយ កោះស្វាយព្រៃ កោះហាលត្រី កោះអង្គ្រង កោះខ្ទះនិងកោះឡិបដែលជាថ្មប៉ប្រះទឹក។ 

 កោះទន្សាយ 
thumb|ឆ្នេរកោះទន្សាយ
កោះទន្សាយតាំងនៅប្រហែល ៤,៥ សហាតិមាត្រ ភាគនិរតីនៃខេត្តកែប។ ពួកអ្នកទេសចរណ៍ត្រូវបានទាក់ទាញដោយឆ្នេរខ្សាច់សក្បុសពីរកន្លែង និងទឹកសមុទ្ររាក់ដែលសាកសមសម្រាប់ការហែលទឹកលេង។ បាតសមុទ្រមាន ផ្កាថ្មប៉ប្រះទឹកចម្រុះផ្សេងៗ សត្វ និង រុក្ខជាតិសមុទ្រដែលទាក់ទាញឱ្យមានពួកអ្នកស្រាវជ្រាវ និង អ្នកបរិស្ថានវិទ្យាចូលមកសិក្សា។ឈ្មោះកោះទន្សាយបានមកពីពាក្យថា រំសាយ។ កាលមួយនោះដើម្បីចៀសឱ្យផុតពីកងទ័ពរបស់នាយបញ្ជាការ ព្រះអង្គម្ចាស់សាគររាជមានការអស់សង្ឃឹមយ៉ាងខ្លាំងដោយសារតែពួករាជបរិវាររបស់ទ្រង់មានសភាពនឿយហត់អស់ទៅហើយ។ ព្រះអង្គបានដឹកនាំកងទ័ពដែលសេសសល់ឆ្លងកាត់សមុទ្រទៅកាន់កោះមួយនៅចំពីមុខក្រុងកែប ដែលជាកន្លែងកងទ័ពបានចែកផ្លូវគ្នា។ ដោយហេតុនោះហើយ កោះនេះក៏ត្រូវគេហៅថាកោះរំសាយ កោះអម្សាយ កោះអន្សាយ និង កោះទន្សាយ ដែលយើងបានស្គាល់ដូចសព្វថ្ងៃនេះ។ រឿងមួយទៀត តាមរយៈអ្នកស្រុកដែលបានរស់នៅទីនោះតាំងពីក្មេងនៅកែបមុនឆ្នាំ ១៩៧៥ ថាកោះនេះពីមុនហៅថា កោះអន្តាយ។ វាមិនមានន័យច្បាស់លាស់ទេចំពោះពាក្យមួយនេះ។  កោះទន្សាយមានផ្ទៃដី ពីរសហាតិមាត្រក្រឡា។ នៅក្នុងសម័យសង្គមរាស្ត្រនិយមដឹកនាំដោយព្រះបាទនរោត្តម-សីហនុ កោះទន្សាយបានក្លាយជាកន្លែងឃុំឃាំងអ្នកទោស ហើយពួកអ្នកទោសទាំងនោះក៏ជាអ្នកការពារកោះនោះដែរ។ គេនៅឃើញមានស្លាកស្នាមខ្លះៗ បន្សល់ទុកដូចជា ផ្លូវរទេះសេះ និង ផ្ទះឈើប្រក់ស្បូវដែលសាងសង់ឡើងនាសម័យនោះ។ ភាគច្រើននៃហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធនេះត្រូវបានបំផ្លិចបំផ្លាញដោយធាតុអាកាស និង សង្គ្រាមជាច្រើនទសវត្ស។ សព្វថ្ងៃនេះកោះទន្សាយគឺជាកន្លែងទាក់ទាញទេសចរណ៍ដ៏សំខាន់សម្រាប់ខេត្តកែប។ មានផ្ទះសំណាក់ប្រហែល ៨ និង ភោជនីយដ្ឋានប្រហែល ៥ បានបើកក្នុងមូលដ្ឋានកោះនោះ ដែលបម្រើសេវាអាហារសមុទ្រស្រស់ៗដ៏សំខាន់ដូចជា ក្ដាម ព្រោនបង្កង និង ត្រី។ ពេលថ្ងៃ កោះអាចនឹងមមាញឹកខ្លាំងជាមួយពួកទេសចរណ៍នៅពេលថ្ងៃ ដែលចាកចេញរង្វង់ម៉ោង៤ល្ងាច អញ្ជឹងហើយនៅពេលថ្ងៃលិចមានតែមនុស្សពីរបីនាក់ទេស្នាក់នៅពេញមួយយប់នៅទីនោះ។ អគ្គីសនីមានត្រឹមតែពីម៉ោង ៦-៩ យប់ តាមរយៈម៉ាស៊ីនភ្លើង។ 
ទឹកមានក្នុងរយៈពេលខ្លីកំឡុងខែប្រាំង (ធ្នូ-មេសា) និង ទូកវែងៗដែលមានធុងទឹកធំៗផ្គត់ផ្គង់នូវភាពខ្វះខាត។ សព្វថ្ងៃ មានប្រជាជន ៧ គ្រួសាររស់នៅលើកោះនេះ។ ពួកគេប្រកបរបរនេសាទនិងដាំដើមដូង។ 

 កោះពោធិ៍ 
កោះពោធិ៍គឺជាកោះមួយទៀតដែលមានទេសភាពស្រស់ស្អាតដែល ត្រូវនឹងចំណូលចិត្តចំពោះភ្ញៀវដែលនិយមគោលដៅបរិស្ថានទេសចរណ៍ ហើយ វាក៏មានឆ្នេរខ្សាច់ល្អប្រកបដោយភាពស្ងប់ស្ងាត់ផងដែរ។ កោះនេះលម្អដោយឆ្នេរខ្សាច់ពណ៌ពងមាន់ ព័ទ្ធជុំវិញដោយព្រៃឈើពណ៌បៃតងស្រស់។ កោះពោធិ៍ គឺជាភូមិដ្ឋានរបស់អ្នកនេសាទប្រមាណជា ៥០ គ្រួសារ ដែលរស់នៅ យ៉ាងស្ងាត់ស្ងៀមលើកោះនៃភូមិសាស្ត្រខេត្តកែបនេះ។ វាក៏ដូចនឹងសហគមន៍ អ្នកនេសាទឯទៀតៗផងដែរ អ្នកភូមិកោះពោធិ៍រស់នៅដោយសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ និង សកម្មក្នុងអាជីពជាអ្នកនេសាទរបស់ខ្លួន។ ប្រជាពលរដ្ឋនៅកោះពោធិ៍ ១០០ ភាគរយគឺជាអ្នកនេសាទ ពួកគេពុំដែលចាកចេញពីមហាសាគរទៅរកដី គោកឡើយ។ ទីនោះពុំមានសាលារៀនសម្រាប់កុមារ គ្មានមន្ទីរពេទ្យ ហើយ ក៏គ្មានអគ្គិសនីប្រើប្រាស់ដែរ។ វាជាភូមិដាច់ស្រយាលដែលមានចម្ងាយប្រហែល ១០ សហាតិមាត្រពីក្រុងកែប។ដើម្បីទៅដល់កោះពោធិ៍គឺត្រូវធ្វើដំណើរពីមួយម៉ោងទៅពីរម៉ោង ពោលគឺយឺត ឬ លឿនទៅតាមអាកាសធាតុសមុទ្រដែលមានរលកធំ ឬ តូច។ ដើម្បីចំណាយតិច ភ្ញៀវទាំងឡាយគួរទិញសំបុត្រទូកទៅកោះពោធិ៍វិញ ត្រូវចំណាយ ៤០ ដុល្លារទាំងទៅទាំងមក ឬក៏ភ្ញៀវទៅកោះទន្សាយ ក្នុងតម្លៃទៅមក ២០ ដុល្លារ សិន ហើយនៅពេលជិះអ្នកអាចចរចាជាមួយអ្នកបើកទូកដោយផ្ទាល់ឱ្យជូនទៅ កោះពោធិ៍បន្តទៀតក៏បាន។
ខេត្តកែប: កោះទន្សាយ

កោះទន្សាយ 
thumb|ឆ្នេរកោះទន្សាយ
កោះទន្សាយតាំងនៅប្រហែល ៤,៥ សហាតិមាត្រ ភាគនិរតីនៃខេត្តកែប។ ពួកអ្នកទេសចរណ៍ត្រូវបានទាក់ទាញដោយឆ្នេរខ្សាច់សក្បុសពីរកន្លែង និងទឹកសមុទ្ររាក់ដែលសាកសមសម្រាប់ការហែលទឹកលេង។ បាតសមុទ្រមាន ផ្កាថ្មប៉ប្រះទឹកចម្រុះផ្សេងៗ សត្វ និង រុក្ខជាតិសមុទ្រដែលទាក់ទាញឱ្យមានពួកអ្នកស្រាវជ្រាវ និង អ្នកបរិស្ថានវិទ្យាចូលមកសិក្សា។ឈ្មោះកោះទន្សាយបានមកពីពាក្យថា រំសាយ។ កាលមួយនោះដើម្បីចៀសឱ្យផុតពីកងទ័ពរបស់នាយបញ្ជាការ ព្រះអង្គម្ចាស់សាគររាជមានការអស់សង្ឃឹមយ៉ាងខ្លាំងដោយសារតែពួករាជបរិវាររបស់ទ្រង់មានសភាពនឿយហត់អស់ទៅហើយ។ ព្រះអង្គបានដឹកនាំកងទ័ពដែលសេសសល់ឆ្លងកាត់សមុទ្រទៅកាន់កោះមួយនៅចំពីមុខក្រុងកែប ដែលជាកន្លែងកងទ័ពបានចែកផ្លូវគ្នា។ ដោយហេតុនោះហើយ កោះនេះក៏ត្រូវគេហៅថាកោះរំសាយ កោះអម្សាយ កោះអន្សាយ និង កោះទន្សាយ ដែលយើងបានស្គាល់ដូចសព្វថ្ងៃនេះ។ រឿងមួយទៀត តាមរយៈអ្នកស្រុកដែលបានរស់នៅទីនោះតាំងពីក្មេងនៅកែបមុនឆ្នាំ ១៩៧៥ ថាកោះនេះពីមុនហៅថា កោះអន្តាយ។ វាមិនមានន័យច្បាស់លាស់ទេចំពោះពាក្យមួយនេះ។  កោះទន្សាយមានផ្ទៃដី ពីរសហាតិមាត្រក្រឡា។ នៅក្នុងសម័យសង្គមរាស្ត្រនិយមដឹកនាំដោយព្រះបាទនរោត្តម-សីហនុ កោះទន្សាយបានក្លាយជាកន្លែងឃុំឃាំងអ្នកទោស ហើយពួកអ្នកទោសទាំងនោះក៏ជាអ្នកការពារកោះនោះដែរ។ គេនៅឃើញមានស្លាកស្នាមខ្លះៗ បន្សល់ទុកដូចជា ផ្លូវរទេះសេះ និង ផ្ទះឈើប្រក់ស្បូវដែលសាងសង់ឡើងនាសម័យនោះ។ ភាគច្រើននៃហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធនេះត្រូវបានបំផ្លិចបំផ្លាញដោយធាតុអាកាស និង សង្គ្រាមជាច្រើនទសវត្ស។ សព្វថ្ងៃនេះកោះទន្សាយគឺជាកន្លែងទាក់ទាញទេសចរណ៍ដ៏សំខាន់សម្រាប់ខេត្តកែប។ មានផ្ទះសំណាក់ប្រហែល ៨ និង ភោជនីយដ្ឋានប្រហែល ៥ បានបើកក្នុងមូលដ្ឋានកោះនោះ ដែលបម្រើសេវាអាហារសមុទ្រស្រស់ៗដ៏សំខាន់ដូចជា ក្ដាម ព្រោនបង្កង និង ត្រី។ ពេលថ្ងៃ កោះអាចនឹងមមាញឹកខ្លាំងជាមួយពួកទេសចរណ៍នៅពេលថ្ងៃ ដែលចាកចេញរង្វង់ម៉ោង៤ល្ងាច អញ្ជឹងហើយនៅពេលថ្ងៃលិចមានតែមនុស្សពីរបីនាក់ទេស្នាក់នៅពេញមួយយប់នៅទីនោះ។ អគ្គីសនីមានត្រឹមតែពីម៉ោង ៦-៩ យប់ តាមរយៈម៉ាស៊ីនភ្លើង។ 
ទឹកមានក្នុងរយៈពេលខ្លីកំឡុងខែប្រាំង (ធ្នូ-មេសា) និង ទូកវែងៗដែលមានធុងទឹកធំៗផ្គត់ផ្គង់នូវភាពខ្វះខាត។ សព្វថ្ងៃ មានប្រជាជន ៧ គ្រួសាររស់នៅលើកោះនេះ។ ពួកគេប្រកបរបរនេសាទនិងដាំដើមដូង។
ខេត្តកែប: កោះពោធិ៍

កោះពោធិ៍ 
កោះពោធិ៍គឺជាកោះមួយទៀតដែលមានទេសភាពស្រស់ស្អាតដែល ត្រូវនឹងចំណូលចិត្តចំពោះភ្ញៀវដែលនិយមគោលដៅបរិស្ថានទេសចរណ៍ ហើយ វាក៏មានឆ្នេរខ្សាច់ល្អប្រកបដោយភាពស្ងប់ស្ងាត់ផងដែរ។ កោះនេះលម្អដោយឆ្នេរខ្សាច់ពណ៌ពងមាន់ ព័ទ្ធជុំវិញដោយព្រៃឈើពណ៌បៃតងស្រស់។ កោះពោធិ៍ គឺជាភូមិដ្ឋានរបស់អ្នកនេសាទប្រមាណជា ៥០ គ្រួសារ ដែលរស់នៅ យ៉ាងស្ងាត់ស្ងៀមលើកោះនៃភូមិសាស្ត្រខេត្តកែបនេះ។ វាក៏ដូចនឹងសហគមន៍ អ្នកនេសាទឯទៀតៗផងដែរ អ្នកភូមិកោះពោធិ៍រស់នៅដោយសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ និង សកម្មក្នុងអាជីពជាអ្នកនេសាទរបស់ខ្លួន។ ប្រជាពលរដ្ឋនៅកោះពោធិ៍ ១០០ ភាគរយគឺជាអ្នកនេសាទ ពួកគេពុំដែលចាកចេញពីមហាសាគរទៅរកដី គោកឡើយ។ ទីនោះពុំមានសាលារៀនសម្រាប់កុមារ គ្មានមន្ទីរពេទ្យ ហើយ ក៏គ្មានអគ្គិសនីប្រើប្រាស់ដែរ។ វាជាភូមិដាច់ស្រយាលដែលមានចម្ងាយប្រហែល ១០ សហាតិមាត្រពីក្រុងកែប។ដើម្បីទៅដល់កោះពោធិ៍គឺត្រូវធ្វើដំណើរពីមួយម៉ោងទៅពីរម៉ោង ពោលគឺយឺត ឬ លឿនទៅតាមអាកាសធាតុសមុទ្រដែលមានរលកធំ ឬ តូច។ ដើម្បីចំណាយតិច ភ្ញៀវទាំងឡាយគួរទិញសំបុត្រទូកទៅកោះពោធិ៍វិញ ត្រូវចំណាយ ៤០ ដុល្លារទាំងទៅទាំងមក ឬក៏ភ្ញៀវទៅកោះទន្សាយ ក្នុងតម្លៃទៅមក ២០ ដុល្លារ សិន ហើយនៅពេលជិះអ្នកអាចចរចាជាមួយអ្នកបើកទូកដោយផ្ទាល់ឱ្យជូនទៅ កោះពោធិ៍បន្តទៀតក៏បាន។
ខេត្តកែប: ប្រវត្តិនៃខេត្តកែប

ប្រវត្តិនៃខេត្តកែប 
នៅសម័យសង្គមរាស្ត្រនិយមមានបង្កើតខេត្តបន្ថែមចំនួន៥ និងក្រុង ៣ គឺៈ ខេត្តព្រះវិហារ ខេត្តមណ្ឌលគីរី ខេត្តរតនគីរី ខេត្តឧត្ដរមានជ័យ ខេត្តកោះកុង និង ក្រុងព្រះសីហនុ (១៩៥៧) ក្រុងកែប (១៩៥៩) និងក្រុងគីរីរម្យ។ ខេត្តកែបទើបតែផ្ទេរពីឈ្មោះក្រុងកែបនាពេលកន្លងទៅប៉ុណ្ណោះ។ ក្រុងកែបបានកសាងឡើងតាំងពីកំឡុងឆ្នាំ ១៩០៨ ក្នុងសម័យអាណានិគមបារាំង។ ទីក្រុងនេះបានកែលម្អឱ្យក្លាយជាទីក្រុងទេសចរណ៍ឆ្នេរសមុទ្រដ៏ប្រណីតមួយក្នុង ទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៦០ នាសម័យរាជរដ្ឋាភិបាលសង្គមរាស្ត្រនិយម។ តាមការតំណាលរបស់អ្នកខ្លះ ឈ្មោះទីក្រុងកែបនេះ  បានក្លាយពីពាក្យបារាំង ឡឺកាប (Le cap) ប្រែមកជាពាក្យខ្មែរគឺ “ជ្រោយ” ដែលមានន័យថា ដីដុះលយទៅសមុទ្រ។មុននោះក្រុងឆ្នេរដ៏ពេញនិយមនិងល្បីល្បាញបំផុត កែបបានធ្លាក់ក្នុងកាលៈទេសៈយ៉ាប់យ៉ឺនក្នុងរយៈកាលប៉ុន្មានឆ្នាំដែរ។ ចាប់ពីដើមទសវត្ស១៩០០ រហូតដល់ ទសវត្ស១៩៦០ វាធ្លាប់ជាក្រុងរមណីយដ្ឋានជឿនលឿនសម្បូរណ៍សប្បាយសម្រាប់ឥស្សរជនបារាំងនិងខ្មែរ។ 
thumb|អគារចាស់នៅកែប
ការភាន់ច្រឡំដ៏ធំមួយបានយល់ថាកំឡុងសម័យខ្មែរក្រហម ភាគច្រើននៃមនុគ្រឹះនិងភូមិគ្រឹះត្រូវបានគេកម្ទេចចោល។ ជាក់ស្ដែង អ្នកស្រុកដែលរស់នៅប្រចាំនៅទីនោះ ដោយសារតែខ្វះខាតលុយកាក់ និង ស្បៀងអាហារ ក៏បានរំលំភូមិគ្រឹះមួយចំនួនដូច្នេះហើយ ទើបពួកគាត់អាចយកចំណែកដែលអាចលក់បានដោះដូរនៅវៀតណាមដើម្បីបានជាប្រាក់សុទ្ធ និងអង្ករ។  ភូមិគ្រឹះកែបជាច្រើនត្រូវបានគេបោះបង់ចោល ប៉ុន្តែភាពរុងរឿងខ្លះៗរបស់អតីតក្រុងមួយនេះនៅតែឃើញមានដដែល។ 
មហាសាគរបានអូសបន្លាយជាខ្សែ រួមនិងកន្លែងដើរលេងដ៏ទូលាយនិងរូបចម្លាក់ធំៗ។ ព្រះបាទសីហនុបានកសាងព្រះរាជដំណាក់មួយដែលបែរមុខទៅឈូងសមុទ្រថៃ ប៉ុន្តែដំណាក់នោះមិនមានអ្នកកាន់កាប់ រឺ ក៏អ្នកស្នាក់នៅឡើយ។
ផ្លូវក្រាលថ្មមួយភ្ជាប់ក្រុងនេះជាមួយក្រុងកំពត។ ឆ្នេរកែបសម្បូរដោយដើមកោងកាង និង ផ្ទាំងថ្មខ្មៅៗខុសពីឆ្នេរដែលមានខ្សាច់សក្បុសនៃក្រុងព្រះសីហនុ យ៉ាងណានោះការចាក់បំពេញជាមួយខ្សាច់សនៃក្រុងព្រះសីហនុបានធ្វើឱ្យឆ្នេរកាន់តែធំ និង ស្រស់ស្អាត។
បច្ចុប្បន្នមានផ្ទះសំណាក់ រមណីយដ្ឋាន និងសណ្ឋាគារច្រើនជាង ៦០ នៅក្នុងខេត្តកែបនេះ។ ខេត្តនេះគឺជាតំបន់ទេសចរណ៍ដែលមានការរីកចម្រើនលូតលាស់លឿនបំផុតនៅពេលថ្មីៗនេះ​នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាជាមួយការផ្ដោតជាមធ្យមទៅលើអាជីវកម្មដែលប្រកបដោយភាពថ្លៃថ្នូរ។
ខេត្តកែប: រឿងនិទាន

រឿងនិទាន
រូបភាពតូច|រង្វង់មូលសេះសក្នុងខេត្តកែប
តាមរឿងនិទានតៗគ្នាទាក់ទងនឹងឈ្មោះកែប គឺដើមឡើយមានស្តេចមួយ អង្គព្រះនាម សាគររាជ ដែលមានមន្តអាគម​ ខ្លាំងពូកែបានប្រើសិល្ប៍សេកមន្ត អាគមគាថាសណ្តំមេទ័ពម្នាក់នៅអង្គរធំ ហើយបានលួចយកសេះសរបស់មេទ័ព នោះមក ជាមួយពលសេនាខ្លួនមួយចំនួន។ ពេលមេទ័ពផ្អើលឆោឡោដេញតាមចាប់ស្តេចសាគររាជ និង ពលសេនាក៏បានភៀស ខ្លួនមកដល់ភូមិភាគនិរតីតំបន់ឆ្នេរសមុទ្រ។ ពេលឈប់សម្រាកនៅមាត់សមុទ្រ ទ័ពដែលដេញតាមពីក្រោយក៏ មកដល់។ ដោយមានការភិតភ័យស្តេច សាគររាជ បានឡើងបំផាយសេះ ប៉ុន្តែ សេះសនោះក៏កញ្ជ្រោលឡើង ធ្វើឱ្យព្រះអង្គធ្លាក់ពីលើសេះ ឯកែបសេះក៏ធ្លាក់មក ជាមួយនៅទីនោះដែរ។ ដោយទ័ពដេញតាមកាន់តែមកកៀក ព្រះអង្គក៏ភិតភ័យ ឡើងផាយសេះ រត់ភៀសខ្លួនជាបន្តទៀត ដោយទុក ចោលកែបសេះនៅទីនោះ។ តំណមកគេក៏បានហៅ ទីនោះឈ្មោះថា កែបសេះ ហើយយូរៗទៅក៏ហៅ ខ្លីមកត្រឹមពាក្យ “កែប” រហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ។
ខេត្តកែប: វិស័យអប់រំរបស់ខេត្ត

វិស័យអប់រំរបស់ខេត្ត
សាលាចំនួនប្រាំជាកន្លែងអប់រំកម្រិតទុតិយសិក្សាដែលស្ថិតនៅក្នុងខេត្តនេះមានសិស្សចូលរៀនចំនួន ៥៨៨ នាក់ ក្នុងចំណោមនោះមានសិស្សស្រី ២៤៦ នាក់នៅឆ្នាំ ២០០៨។ ក្នុងឆ្នាំដដែលនោះដែរក៏មានសាលាមត្តេយ្យចំនួន ៩ និង សាលាបឋមសិក្សា ២១ ដែលមានចំនួនសិស្សសរុប ៩ ៦៤៤ នាក់ ក្នុងចំណោមនោះសិស្សជាកុមារីមាន ៤ ៥៨០ នាក់។National Committee for Sub-National Democratic Development (NCDD) (2009). Kep Data Book 2009. GIS code: 23, October 2009, Section 12, page 76 ខណៈពេលនោះដែរ ភូមិគ្រឹះបារាំងចាស់មួយ នៅកែបធ្លាប់ជាទីកន្លែងនៃសាលារៀនបារាំងដូចជាសាលាបងស្រីនៃបុរេវេទដែលត្រូវបានបិទទ្វារនៅឆ្នាំ ១៩៧៥ នៅពេលពួកខ្មែរក្រោមកាន់អំណាច។ អគារនេះត្រូវបានវាយកម្ទេចចោលនៅដើមឆ្នាំ ២០១២ និងដីត្រូវប្រគល់ឱ្យទៅរដ្ឋកាន់កាប់វិញ។ កេរដំណែលរបស់បារាំងក្នុងវិស័យអប់រំត្រូវបានបង្ហាញឱ្យឃើញនៅពេលបច្ចុប្បន្នតាមរយៈ Ecole pour Tous ដែលលះបង់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះក្មេងៗក្នុងតំបន់នេះ។Ecole pour Tous . Link retrieved on 01/15/2013. ខេត្តនេះគ្មានសកលវិទ្យាល័យទេ ដោយហេតុថាវាមាននៅក្នុងខេត្តកំពតក្បែរខាងរួចស្រាប់ហើយ។  សាលាបច្ចេកទេសដុនបូស្កូកែប ផ្ដល់ការបណ្ដុះបណ្ដាលបច្ចេកទេសទៅដល់ប្រជាជនវ័យក្មេងក្នុងតំបន់ Don Bosco Technical School Kep, link retrieved on 04/20/2014. និង  សមាគមសួនកែបKep Garden Association , link retrieved on 01.15.2013. វិទ្យាស្ថានទាំងពីរជាវិទ្យាស្ថានសម្រាប់មនុស្សវ័យកុមារ និង មនុស្សវ័យជំទង់។ សាលាអន្តរជាតិកែប (ស.អ.ក.)Kep International School [http://www.facebook.com/kepinternationalschool Kep International School Official Site] . Link retrieved on September 16, 2013 គឺជាសាលាភាសាអង់គ្លេសដំបូងនៅក្នុងខេត្តកែបដែលដើរតាមលំអានកម្មវិធីសិក្សារបស់ឃែមប៊្រិជ (Cambridge) នៅពេលព្រឹក និង នៅពេលល្ងាចបានផ្ដល់ឱ្យសិស្សខ្មែរដូចជា ការអាន ការសរសេរ និង ប្រវត្តិសាស្ត្រ ក្នុងប្រធានបទផ្សេងៗ។ ក្នុងនោះខត្តមានសាលាមត្តេយ្យមួយគឺសាលាមត្តេយ្យដុនបូស្កូខេត្តកែប និងសាលាបឋមសិក្សាមាន៣គឺ សាលាបឋមសិក្សាកំពង់ត្រឡាច សាលាបឋមសិក្សាប៊ុនរ៉ានីហ៊ុនសែន សាលាបឋមសិក្សាស្បូវ និងសាលាបឋមសិក្សាអូរក្រសា។ សាលាអនុវិទ្យាល័យមានពីរគឺ អនុវិទ្យាល័យសង្គមរាស្រ្តនិយម និងអនុវិទ្យាល័យហ៊ុនសែនក្រុងកែប។ ចំណែកឯវិទ្យាល័យមានពីរគឺវិទ្យាល័យប៊ុនរ៉ានីហ៊ុនសែនចរិយារង្ស និងវិទ្យាល័យហ៊ុនសែនចម្ការដូង។
ខេត្តកែប: សេដ្ឋកិច្ច

សេដ្ឋកិច្ច
រូបភាពតូច|ផ្សារក្តាមខេត្តកែប
ខេត្តកែបសេដ្ឋកិច្ចពឹងផ្អែកលើវិស័យ កសិកម្ម នេសាទ ទេសចរណ៍ និង ផលិតកម្មអំបិល។ ប្រជាជនក្នុងខេត្ត ៩២% មានមុខរបរខាងកសិកម្មនៅឆ្នាំ ២០០៨ (ដាំស្រូវ ៧៥%)។ National Committee for Sub-National Democratic Development (NCDD) (2009). Kep Data Book 2009. GIS code: 23, October 2009, Section 12, page 97 នៅក្នុងឆ្នាំដដែលនោះមានផ្ទះសំណាក់ ១០ បានចុះបញ្ជី។ នៅឆ្នាំ​ ២០១៣ មានសណ្ឋាគារធំៗ ១៦ បានចុះបញ្ជីដោយមន្ទីរទេសចរណ៍ និង ៦៥ ទៀតដោយសមាគមទេសចរណ៍ក្នុងតំបន់តាមរយៈ www.visitkep.com)។Kep City Cambodia. Accommodations . Link retrieved on 01.15.2013. កែបអិចស្ប៉ូគឺជាគំនិតផ្ចុងផ្ដើមជាផ្លូវការដើម្បីផ្សព្វផ្សាយខេត្តកែបជាចំណុចទេសចរណ៍ និង អភិវឌ្ឍន៍ សិល្បករ ផលិតកម្ម ហើយនិងការការពារបរិស្ថានរបស់ខេត្តនេះ។KepExpo . Link retrieved on 01.15.2013ចំណែលផ្សារមានដូចជា កែប  ដំណាក់ចង្អើរ ផ្សារសេះស និងផ្សារក្ដាម។
ខេត្តកែប: សុខភាព

សុខភាព 
រូបភាពតូច|អគារមន្ទីរពេទ្យសម័យអាណានិគមខេត្តកែប។
នៅឆ្នាំ ២០០៨ មាន គ្រួសារ ៤៥២ គ្រួបានផ្ដល់កំណើតឱ្យទារក។ ស្ត្រី ១៥០ នាក់ត្រូវបានបង្កើតកូនឱ្យដោយឆ្មបបុរាណហើយ ទារក ២ នាក់ បានស្លាប់បន្ទាប់ពីសម្រាលរួចបានមួយខែ។ កុមារក្រោមអាយុ ៥ ឆ្នាំ ៦ នាក់ បានស្លាប់នៅឆ្នាំ ២០០៨ និង កុមារអាយុពី ៩-១២ ខែ ៧ នាក់ មិនបានទទួលភាពស៊ាំពេញលេញទេ។ National Committee for Sub-National Democratic Development (NCDD) (2009). Kep Data Book 2009. GIS code: 23, October 2009, Section 12, page 56 គ្រួសារជាច្រើនផ្អែកជាសំខាន់លើប្រភពទឹកភ្លៀង និង ទឹកអណ្ដូង: នៅឆ្នាំ ២០០៨ គ្រួសារ ៣៨% បានកំពុងប្រើប្រាស់ទឹកបានមកពីអណ្ដូងលូ និង អណ្ដូងជីកចំហ និង ៣៣% ទៀតបានមកពីអណ្ដូងស្នប់។ កំឡុងរដូវប្រាំងឆ្នាំនោះ គ្រួសារ ៧៨% បានកំពុងផឹកទឹកពីប្រភពគ្មានសុវត្ថិភាព។National Committee for Sub-National Democratic Development (NCDD) (2009). Kep Data Book 2009. GIS code: 23, October 2009, Section 12, page 59តាមរយៈការសិក្សារបស់គជអប ២០០៩, ៤២ គ្រួសារបានកំពុងរស់នៅដោយមានសមាជិកម្នាក់ឆ្លង អេដស៍ហ៊ីវ មានក្មេងកំព្រាបានចុះបញ្ជី ១០៥ នាក់ ជនរងគ្រោះប្រចាំគ្រួសារដោយគ្រោះធម្មជាតិមាន ១០៤ នាក់ និង ១១ នាក់ គឺជាជនរងគ្រោះដោយសារគ្រាប់មីន និង យុទ្ធភណ្ឌមិនទាន់ផ្ទុះ។National Committee for Sub-National Democratic Development (NCDD) (2009). Kep Data Book 2009. GIS code: 23, October 2009, Section 12, page 45មានមន្ទីរព្យាបាល ៥ កន្លែងត្រូវបានចុះឈ្មោះនៅក្នុងខេត្តកែបនៅឆ្នាំ២០០៨ ហើយគ្មានមន្ទីរពេទ្យទេ។National Committee for Sub-National Democratic Development (NCDD) (2009). Kep Data Book 2009. GIS code: 23, October 2009, Section 12, page 37គ្រុនចាញ់ គ្រុនឈាម និង ជំងឺផ្សេងទៀតIndex Mundi (2009). Cambodia Major infectious diseases. Link retrieved on 01/15/2013. គឺជាជំងឺនៅតំបន់និវត្តន៍ថ្មីៗដែលមាននៅកម្ពុជា។ ខេត្តឆ្នេរខាងត្បូងចាត់ទុកថាជាតំបន់គ្រុនចាញ់ដែលមានការបង្កការគ្រោះថ្នាក់ខ្ពស់CamboGuide. Malaria & Dengue Fever . Link retrieved on 01/15/2013. ជាពិសេសដែនកោះនិងតំបន់ព្រៃភ្នំ ដែលជាទីដែលគេឱ្យដំណឹងឱ្យមានវិធានការប្រុងប្រយ័ត្នទុកជាមុន ប្រឆាំងនឹងមូសខាំ ជាពិសេសកំឡុងរដូវវស្សា។Centers for Disease Control and Prevention. Health Information for Travelers to Cambodia. Link retrieved on 01/15/2013.ចំណែកមន្ទីរពេទ្យមានគឺមន្ទីរពេទ្យបង្អែកខេត្តកែប។
ខេត្តកែប: វិស័យដឹកជញ្ជូន

វិស័យដឹកជញ្ជូន 
ផ្លូវជាតិលេខ៣៣ ឆ្លងកាត់ខេត្តនេះពីខាងលិចទៅខាងកើត ដែលរត់ពីក្រុងកំពតទៅស្រុកកំពង់ត្រាច បន្ទាប់មកឆ្ពោះទៅមុខដល់ព្រំដែនវៀតណាម។ផ្លូវបំបែកចេញពីផ្លូវជាតិលេខ៣៣ មានឈ្មោះថា ផ្លូវជាតិលេខ៣៣A វាងទៅកាន់បូជនីយដ្ឋានសេះសកែបនៅស្រុកដំណាក់ចង្អើរ ដែលរត់តាមបណ្ដោយឆ្នេរក្រោយមកភ្ជាប់ផ្លូវជាតិលេខ៣៣ ប្រហែល ៣ សហាតិមាត្រ ទៅភាគខាងកើត។ 
កែបគ្មានសេវាដឹកជញ្ជូនឡានក្រុងសាធារណៈ រឺ ក៏ឡានឈ្នួលទេ។ ចន្លោះប្រហោងនេះត្រូវបានបំពេញដោយសេវាម៉ូតូឌុប និង ធុកធុក។ ក្រុមហ៊ុនឡានក្រុងឯកជនដូចជា ក្រុមហ៊ុនដឹកជញ្ជូនសូរិយាខូ.អិលធីឌី មានខ្សែរវាងភ្នំពេញ - កែប និង កំពតឆ្លងកាត់ ផ្លូវជាតិលេខ៣៣។ ធ្វើដំណើរពីកែបទៅកាន់ព្រះសីហនុត្រូវបានបម្រើដោយសេវាឡានក្រុងទៅមក។ ខេត្តនេះត្រូវបានឆ្លងកាត់ដោយផ្លូវដែកមួយខ្សែដែលតភ្ជាប់ភ្នំពេញនិងកំពង់ផែព្រះសីហនុដែលមានស្ថានីយ៍មួយនៅកែប។ យ៉ាងណាក្ដីនៅក្នុងឆ្នាំ ២០១៣ ខ្សែនេះនៅមិនទាន់បានដំណើរការនៅឡើយ។Cambodia Lonely Planet 2005កំពង់ផែកែបតូចមួយនេះត្រូវបានបម្រើសេវាដោយទូកទេសចរណ៍តូចៗតែប៉ុណ្ណោះដែលជិះទៅកាន់ប្រជុំកោះកែប ជាពិសេសកោះទន្សាយ។ គ្មានជើងសមុទ្រកំណត់ពេលជាក់លាក់ទៅកានកំពង់ផែឆ្នេរក្នុងស្រុក រឺ ក៏កំពង់ផែវៀតណាម និង ថៃ ដែលជាប្រទេសជិតខាងឡើយ។
ចម្ងាយរវាងកែបនិងខេត្តនៃកម្ពុជាសំខាន់ៗដទៃទៀតThe National Malaria Center (CNM). Link retrieved on 01/15/2013 មានដូចជាៈ
 ភ្នំពេញ: ១៦៤ សហាតិមាត្រ នៅភាគខាងជើង (ពីកែប)។
 ព្រះសីហនុ: ១៣០ នៅខាងលិចតាមបណ្ដោយឆ្នេរ។
 កំពត: ២៥ សហាតិមាត្រ នៅខាងលិច
 ស្ថានីយ៍ភ្នំបូកគោ: ៦៧ សហាតិមាត្រ នៅខាងលិច។
 ព្រំដែនវៀតណាម: ២៥ សហាតិមាត្រ នៅខាងកើត។
 សៀមរាប: ៤៧៨ សហាតិមាត្រ នៅខាងជើង។
 បាត់ដំបង: ៤៥៥ សហាតិមាត្រ នៅភាគពាយព្យ។
 រូបភាពតូច|ផ្លូវធ្វើដំណើរនៅខេត្តកែបខេត្តកោះកុង និង ព្រំដែនថៃ: ៣៦៤ សហាតិមាត្រ នៅខាងលិច។