នរក (ហិណ្ឌូ): ការពិពណ៌នាអំពីឋាននរក

ការពិពណ៌នាអំពីឋាននរក 
រូបភាពតូច|433x433ភីកសែល| អំពើបាបផ្សេងៗ និងការដាក់ទណ្ឌកម្មដែលត្រូវគ្នានៅក្នុងនរក។
អត្ថបទដើមដូចជា Rigveda មិនមានការពិពណ៌នាលម្អិតអំពី នរក ទេ។ វាគ្រាន់តែជាកន្លែងអាក្រក់ និងរណ្តៅខ្មៅងងឹត។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]  Atharvaveda ពិពណ៌នាអំពីអាណាចក្រនៃភាពងងឹត ដែលជាកន្លែងដែលឃាតករត្រូវបានបង្ខាំងបន្ទាប់ពីស្លាប់។

Shatapatha Brahmana គឺជាអត្ថបទដំបូងដែលនិយាយអំពីការឈឺចាប់និងទុក្ខរបស់ នរក យ៉ាងលំអិតខណៈពេលដែល Manu Smriti ចាប់ផ្តើមដាក់ឈ្មោះនរកច្រើន។  វីរភាពក៏ពិពណ៌នាអំពីឋាននរកក្នុងន័យទូទៅថាជាព្រៃក្រាស់គ្មានម្លប់ គ្មានទឹក និងគ្មានកន្លែងសម្រាក។ យមទូត ធ្វើទារុណកម្មព្រលឹងតាមបញ្ជារបស់ម្ចាស់របស់ពួកគេ។ 

ឈ្មោះនៃឋាននរកជាច្រើនគឺជារឿងធម្មតានៅក្នុងអត្ថបទហិណ្ឌូ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ធម្មជាតិនៃមនុស្សមានបាបដែលធ្វើទារុណកម្មនៅក្នុងឋាននរក ប្រែប្រួលពីអត្ថបទមួយទៅអត្ថបទមួយ។

សេចក្តី​សង្ខេប​នៃ​នរក​ម្ភៃ​ប្រាំបី​ដែល​បាន​ពិពណ៌នា​ក្នុង​ព្រះ ​ភគវតា​បុរណ និង ​ទេវី Bhagavata Purana មាន​ដូច​ត​ទៅ​:  

Tamisra (ភាពងងឹត): វាត្រូវបានបម្រុងទុកសម្រាប់មនុស្សម្នាក់ដែលចាប់យកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកដទៃប្រពន្ធឬកូន។ ក្នុង​អាណាចក្រ​ដ៏​ងងឹត​នេះ គាត់​ត្រូវ​បាន​ចង​ខ្សែ​ពួរ ហើយ​អត់​អាហារ​ឬ​ទឹក​ទេ។ យមទូត វាយដំ និងជេរប្រមាថ រហូតដល់សន្លប់។  

Andhatamisra (ភាពងងឹត - ងងឹត): នៅទីនេះបុរសម្នាក់ - ដែលបញ្ឆោតបុរសម្នាក់ផ្សេងទៀតនិងរីករាយជាមួយប្រពន្ធឬកូនរបស់គាត់ - ត្រូវបានគេធ្វើទារុណកម្មដល់កម្រិតដែលគាត់បាត់បង់បញ្ញានិងការមើលឃើញរបស់គាត់។ ការធ្វើទារុណកម្មត្រូវបានពិពណ៌នាថាជាការកាប់ដើមឈើនៅឫសរបស់វា។  

Raurava (ខ្លាច ឬ នរក នៃ rurus ) : ម្នាលភ គវតា បុរណា និង ទេវី Bhagavata Purana ចាត់ឱ្យបុគ្គលដែលខ្វល់ខ្វាយអំពីសេចក្តីល្អរបស់ខ្លួន និងគ្រួសារ តែធ្វើបាបសត្វមានជីវិតដទៃ ហើយតែងច្រណែនអ្នកដទៃ។ សត្វ​ដែល​មាន​ជីវិត​ឈឺ​ចាប់​យ៉ាង​នេះ យក​សត្វ​តិរច្ឆាន​ដូច​សត្វ​ពស់ ហៅ rurus មក​ធ្វើ​ទារុណកម្ម​បុគ្គល​នេះ។   ព្រះ ​វិស្ណុ​បុរៈ ​ចាត់​ទុក​ឋាននរក​នេះ​សម​នឹង​សាក្សី​ក្លែងក្លាយ ឬ​អ្នក​ភូតភរ។ 

Maharaurava (ដ៏គួរខ្លាច) : បុគ្គលណា លះបង់នូវសត្វដទៃ រមែងរងទុក្ខដោយសេចក្តីទុក្ខ ដោយសត្វ rurus ដ៏កាច ហៅថា kravyadas ដែលស៊ីសាច់។  

Kumbhipaka (ចម្អិននៅក្នុងឆ្នាំង)៖ មនុស្សម្នាក់ដែលចម្អិនសត្វ និងសត្វស្លាបទាំងរស់ ត្រូវបានចម្អិនទាំងរស់ក្នុងប្រេងឆា ដោយលោក យម នៅទីនេះ អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ដោយសារមានរោមនៅលើដងខ្លួនរបស់ជនរងគ្រោះ។  

Kalasutra (ខ្សែស្រឡាយនៃពេលវេលា / មរណៈ) : Bhagavata Purana ប្រគល់នរកនេះទៅឃាតក ព្រាហ្មណ៍ មួយ  ខណៈដែល ទេវី Bhagavata Purana បែងចែកវាសម្រាប់បុគ្គលដែលមិនគោរពឪពុកម្តាយចាស់ជរាបុព្វបុរសឬព្រាហ្មណ៍។  អាណាចក្រនេះធ្វើពីទង់ដែងទាំងស្រុង ហើយក្តៅខ្លាំង កំដៅដោយភ្លើងពីខាងក្រោម និងព្រះអាទិត្យក្តៅក្រហមពីខាងលើ។ នៅទីនេះ មនុស្សមានបាប ឆេះចេញពីខាងក្នុងដោយភាពស្រេកឃ្លាន និងកំដៅខាងក្រៅ មិនថាគាត់ដេក អង្គុយ ឈរ ឬរត់នោះទេ។  

Asipatravana/Asipatrakanana (ព្រៃស្លឹកដាវ): Bhagavata Purana និង Devi Bhagavata Purana រក្សាឋាននរកនេះសម្រាប់មនុស្សម្នាក់ដែលវង្វេងពីការបង្រៀនសាសនារបស់ Vedas ហើយបណ្ដោយខ្លួននៅក្នុងសាសនាខុសឆ្គង។   ព្រះ ​វិស្ណុ​ពោធិ​ណា ​ចែង​ថា ការ​កាប់​ដើម​ឈើ​នាំ​ទៅ​រក​នរក ។  យ៉ាម៉ាឌូតាស បានវាយពួកគេដោយរំពាត់ ខណៈពួកគេព្យាយាមរត់ទៅឆ្ងាយនៅក្នុងព្រៃដែលមានដើមត្នោតមានដាវជាស្លឹក។ ដោយ​រង​របួស​ដោយ​រំពាត់ និង​ដាវ ដួល​សន្លប់ ហើយ​ស្រែក​រក​ជំនួយ​ឥត​ប្រយោជន៍។  

Shukaramukha (មាត់ជ្រូក) : វាជាផ្ទះរបស់ស្តេច ឬមន្ត្រីរាជការ ដែលដាក់ទោសជនស្លូតត្រង់ ឬផ្តល់ ទណ្ឌកម្មខាងរាងកាយ ដល់ព្រាហ្មណ៍។ យមទូត កំទេចគាត់ខណៈដែលអំពៅត្រូវបានកំទេចដើម្បីទាញយកទឹក។ គាត់​នឹង​ស្រែក​យំ​ដោយ​ទុក្ខ​ព្រួយ ដូច​មនុស្ស​ដែល​គ្មាន​ទោស​បាន​រង​ទុក្ខ។  

Andhakupa (ល្អដោយមាត់របស់វាលាក់): វាគឺជានរកដែលបុគ្គលដែលធ្វើបាបអ្នកដទៃដោយចេតនាព្យាបាទនិងធ្វើបាបសត្វល្អិតត្រូវបានបង្ខាំង។ គាត់ត្រូវបានវាយប្រហារដោយសត្វស្លាប ថនិកសត្វ សត្វល្មូន មូស ចៃ ដង្កូវ រុយ និងអ្នកដទៃ ដែលបង្អត់គាត់ឱ្យសម្រាក ហើយបង្ខំគាត់ឱ្យរត់ទៅទីនោះ។  

Krimibhojana/Krimibhaksha (ពពួក Worm-food) : យោងទៅតាម Bhagavata Purana និង Devi Bhagavata Purana គឺជាកន្លែងដែលបុគ្គលដែលមិនចែករំលែកអាហារជាមួយភ្ញៀវចាស់ជរាកុមារឬព្រះហើយបរិភោគដោយអាត្មានិយមតែម្នាក់ឯង។ បរិភោគ​ដោយ​មិន​ប្រព្រឹត្ត​នូវ ​ចីវរ ​ទាំង​៥ ( បិណ្ឌបាត ) ត្រូវ​ប្រៀនប្រដៅ។   ព្រះ ​វិស្ណុ​បុរណា ​ចែង​ថា អ្នក​ណា​ស្អប់​បិតា ព្រាហ្មណ៍ ឬ​ទេវៈ ហើយ​បំផ្លាញ​រតនៈ ត្រូវ​ទទួល​ទោស​នៅ​ទី​នេះ។  នរក​នេះ​គឺ​បឹង ​យូ​យ៉ា​ណា ​ចំនួន​១០​ម៉ឺន​ដែល​ពោរពេញ​ដោយ​ដង្កូវ​។ មនុស្សមានបាបត្រូវបានកាត់បន្ថយទៅជាដង្កូវដែលស៊ីដង្កូវផ្សេងទៀតដែលស៊ីសាច់របស់គាត់អស់រយៈពេល 100,000 ឆ្នាំ។  

Sandansa/Sandamsa (ឋាននរកនៃសត្វចង្រៃ) : Bhagavata Purana និង Devi Bhagavata Purana បាននិយាយថា បុគ្គលណាប្លន់ព្រាហ្មណ៍ ឬលួចគ្រឿងអលង្ការ ឬមាសពីនរណាម្នាក់ ពេលដែលមិនមានសេចក្តីត្រូវការខ្លាំង គឺត្រូវជាប់នៅក្នុងនរកនេះ។   ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី Vishnu Purana ប្រាប់អ្នកបំពានលើពាក្យសច្ចា ឬច្បាប់ ស៊ូទ្រាំការឈឺចាប់នៅទីនេះ។  រាងកាយ​របស់​គាត់​ត្រូវ​បាន​រហែក​ដោយ​គ្រាប់​ដែក​ក្តៅ​ក្រហម និង​ដង្កៀប។  

Krimisha (នរកនៃសត្វល្អិត): អ្នកដែលប្រើមន្តអាគមធ្វើបាបអ្នកដទៃត្រូវបានថ្កោលទោសនៅទីនេះ។

វេដាកា (ទម្លុះ) : អ្នក​បង្កើត​ព្រួញ​ត្រូវ​ជាប់​នរក​នេះ។

អដ្ឋកថា (ក្បាលបញ្ច្រាស) : អ្នកដែលទទួលសំណូក ហោរា និងអ្នកដែលថ្វាយបង្គំវត្ថុមិនសមគួរ ត្រូវគេបោះចោលនៅទីនេះ។

ពយវៈ (ដែល​មាន​បញ្ហា) : ព្រាហ្មណ៍​លក់ ​គ្រឿង​ទេស, សាច់, ស្រា, អំបិល; អ្នក​ណា​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ឃោរឃៅ និង​អ្នក​ណា​ដែល​បរិភោគ​បង្អែម​ដោយ​មិន​ចែក​គ្នា នោះ​ធ្លាក់​ក្នុង​នរក​នេះ។

Rudhirándha (អណ្តូងឈាម): អ្នកចំបាប់ឬអ្នកប្រដាល់ដែលប្រព្រឹត្តអំពើហឹង្សាសម្រាប់ការកម្សាន្ត អ្នកនេសាទ អ្នកដើរតាមចោរ អ្នកដុត អ្នកពុល អ្នកផ្តល់ព័ត៌មាន គ្រូទាយ ជនក្បត់ អ្នកដែលមាន coitus នៅថ្ងៃហាមឃាត់ដ៏ពិសិដ្ឋ និងអ្នកដែលរស់នៅជាមួយប្រពន្ធរបស់ពួកគេ។ ពេស្យាចារត្រូវបានបោះនៅទីនេះ។

គ្រឹស្នា (ងងឹត/ខ្មៅ)៖ អ្នកបោកប្រាស់ ជនល្មើស និងអ្នកដែលបណ្តាលឱ្យងាប់លិង្គ ត្រូវបានបោះចូលទៅក្នុងនរកនេះ។

Vahnijwala (អណ្តាតភ្លើង)៖ ជាងស្មូន អ្នកប្រមាញ់ និងអ្នកគង្វាល និងអ្នកផ្សេងទៀតត្រូវបានដាក់ទណ្ឌកម្មនៅទីនេះ។

Shwabhojana (អាហាររបស់សត្វឆ្កែ)៖ សិស្សសាសនាម្នាក់ដែលដេកនៅពេលថ្ងៃ និងអ្នកដែលមិនមានចំណេះដឹងខាងវិញ្ញាណ ហើយរៀនវាពីក្មេងៗ ត្រូវបានគេទទួលទោសនៅទីនេះ។
រូបភាពតូច|នរក Raurava 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Pages with unreviewed translations