មហាសុខាវតីវ្យូហសូត្រ: អធិដ្ឋានរបស់ធម្មករដើម្បីត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ

អធិដ្ឋានរបស់ធម្មករដើម្បីត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ

[6] ព្រះពុទ្ធ(សក្យមុនី)មានព្រះបន្ទូល ទៅកាន់ព្រះអានន្ទថា បន្ទាប់ពីបានពោលនូវគាថាទាំងអស់នេះហើយ ភិក្ខុធម្មករក្រាបទូល ព្រះពុទ្ធលោកេស្វាររាជថា ដោយសេចក្តីគោរព បពិតព្រះដ៏មានព្រះភាគដ៏ចំរើន ខ្ញុំព្រះករុណាប្រកាសថា បានរលឹកដល់សេចក្តីប្រាថ្នា នៃការត្រាស់ដឹងខ្ពស់បំផុត និងឥតខ្ចោះ ។ ខ្ញុំព្រះករុណាសូមអង្វរព្រះអង្គ ទូន្មានព្រះធម៌ពេញបរិបូណ៌ ដល់ខ្ញុំព្រះករុណា ដើម្បីឲ្យខ្ញុំព្រះករុណា អាចប្រតិបត្តិការអនុវត្តន៍ ដើម្បីបង្កើតដែនដីបរិសុទ្ធរបស់ព្រះពុទ្ធ ដែលលំអរទៅដោយ លក្ខណសម្បត្តិប្រសើរគ្មានទីបញ្ចប់ ។ អាស្រ័យហេតុដូច្នេះ សូមព្រះអង្គបង្រៀនខ្ញុំព្រះករុណា ធ្វើយ៉ាងណាឲ្យបានសម្រេចការត្រាស់ដឹងឆាប់ ហើយកំចាត់បង់នូវឫសគល់ នៃសេចក្តីទុក្ខដោយសារការកើត-ស្លាប់ របស់សត្វទាំងអស់ ។

ព្រះពុទ្ធ(សក្យមុនី)មានព្រះបន្ទូល ទៅកាន់ព្រះអានន្ទថាៈ នៅពេលនោះ ព្រះពុទ្ធលោកេស្វាររាជ ឆ្លើយតបទៅភិក្ខុធម្មករថាៈ អ្នកគប្បីដឹងដោយខ្លួនឯង ថាការអនុវត្តន៍ណាអាចឲ្យអ្នកបង្កើតដែនដីព្រះពុទ្ធ ដ៏រុងរឿងមួយបាន ។ ភិក្ខុក្រាបទូលព្រះពុទ្ធថាៈ ព្រះបន្ទូលនេះទូលាយហើយជ្រៅពេក ហួសសេចក្តីយល់របស់ខ្ញុំព្រះករុណា ។ ខ្ញុំព្រះករុណាសូមអង្វរព្រះអង្គដោយស្មោះ បពិតព្រះដ៏មានព្រះភាគដ៏ចំរើន សូមពន្យល់ឲ្យបានវែងឆ្ងាយនូវការអនុវត្តន៍ ដែលព្រះពុទ្ធ ព្រះតថាគតទាំងឡាយ ប្រតិបត្តិក្នុងការបង្កើតដែនដី បរិសុទ្ធរបស់ព្រះអង្គ ។ បន្ទាប់ពីខ្ញុំព្រះករុណាបានស្តាប់ហើយ ខ្ញុំព្រះករុណាសង្ឃឹមថា នឹងអនុវត្តន៍តាមការប្រៀនប្រដៅ ហើយបំពេញសេចក្តីប្រាថ្នា របស់ខ្ញុំព្រះករុណាយ៉ាងដូច្នេះ ។

នៅពេលនោះ ព្រះពុទ្ធលោកេស្វាររាជ បានជ្រាបអំពីសេចក្តីប្រាថ្នា ដ៏ថ្លៃថ្នូរនិងខ្ពង់ខ្ពស់ របស់ភិក្ខុធម្មករ ហើយបានបង្រៀនភិក្ខុ ដូចតទៅៈ ជាការឧបមា ប្រសិនបើបុគ្គលម្នាក់បាចទឹកមហាសមុទ្រ ឥតឈប់សំរាក ដោយត្រឡោកដូង គាត់អាចឃើញបាតសមុទ្របាន បន្ទាប់អំពីកប្បជាច្រើនបានកន្លងទៅ ហើយពេលនោះក៏អាច យកកំណប់ដ៏កម្របាន ។ ដូចគ្នាយ៉ាងនេះដែរ បើសិនបុគ្គលម្នាក់ ស្វែងរកមាគ៌ា(ព្រះធម៌) ដោយស្មោះ ដោយវិរិយភាព និងឥតឈប់ឈរ គាត់នឹងអាចទៅដល់ ទីដៅរបស់គាត់ ។ តើមានអធិដ្ឋានណាដែល គេមិនអាចបំពេញបានឬទេ? ។

ពេលនោះព្រះពុទ្ធលោកេស្វាររាជ បានពន្យល់ដោយក្បោះក្បាយ នូវទិដ្ឋភាពច្រើននិងតិច នៃដែនដីព្រះពុទ្ធ២រយ១០កោដិ រួមទាំងធម្មជាតិជាកុសលនិងអកុសល នៃទេវតានិងមនុស្ស ដែលរស់នៅក្នុងដែនដីនោះ ។ ព្រះអង្គបានប្រាប់រឿងទាំងអស់ដល់ភិក្ខុ តាមសេចក្តីសុំ ។ ពេលនោះភិក្ខុ បន្ទាប់ពីបានស្តាប់ សេចក្តីពន្យល់របស់ព្រះពុទ្ធ អំពីដែនដីបរិសុទ្ធដ៏រុងរឿង ហើយបានឃើញដែនដីទាំងអស់នោះ បានប្តេជ្ញាចិត្តចំពោះអធិដ្ឋានយ៉ាងឧត្តមបំផុត និងគ្មានអ្វីលើសបាន របស់ព្រះអង្គ(ភិក្ខុ) ។ ដោយចិត្តរបស់ព្រះ អង្គស្ងប់ ហើយសេចក្តីប្រាថ្នារបស់ព្រះអង្គ រួចចាកការជាប់ជំពាក់ ភិក្ខុបានជាអ្នកប្រ សើរលើសគេក្នុងលោកទាំងមូល ។ ព្រះអង្គចំរើនភាវនា លើអធិដ្ឋានទាំងអស់ អស់ចំនួន៥មហាកប្ប បន្ទាប់មកព្រះអង្គជ្រើសយក ការអនុវត្តន៍បរិសុទ្ធ សម្រាប់ការបង្កើតដែនដីព្រះពុទ្ធរបស់ព្រះអង្គ ។

ព្រះអានន្ទទូលសួរព្រះពុទ្ធ(សក្យមុនី)ថាៈ តើសត្វមានជីវិតដែលរស់នៅ ក្នុងដែនដីរបស់ ព្រះពុទ្ធលោកេស្វាររាជ មានអាយុដូចម្តេច? ព្រះពុទ្ធឆ្លើយតបនឹងព្រះអានន្ទថាៈ អាយុរបស់ព្រះពុទ្ធអង្គនេះ ប្រវែង៤២កប្ប ។

ព្រះពុទ្ធ(សក្យមុនី)មានព្រះបន្ទូលបន្តទៀតថាៈ បន្ទាប់អំពីនោះមក ព្រះពោធិសត្វធម្មករ បានប្រតិបត្តិតាមការអនុវត្តន៍បរិសុទ្ធ ដែលបាននាំឲ្យកើតដែនដីប្រណិតៗ របស់ព្រះ ពុទ្ធចំនួន២រយ១០កោដិ ។ នៅពេលដែលព្រះអង្គ បានបញ្ចប់កិច្ចការនេះហើយ ព្រះអង្គចូលទៅកាន់ព្រះពុទ្ធ (លោកេស្វាររាជ) លិតជង្គង់ទៀបព្រះបាទព្រះពុទ្ធ ដើរប្រទាក់សិណជុំវិញព្រះពុទ្ធ៣ជុំ ផ្គុំហត្ថាសំពះ ហើយអង្គុយចុះ ។ ព្រះអង្គមានបន្ទូលទៅកាន់ព្រះពុទ្ធថាៈ ខ្ញុំព្រះករុណាបានប្រតិបត្តិតាម ការអនុវត្តន៍បរិសុទ្ធ ដើម្បីបង្កើតដែនដីព្រះពុទ្ធដ៏រុងរឿងមួយ ។ ព្រះពុទ្ធមានព្រះបន្ទូល ទៅកាន់ព្រះអង្គវិញថាៈ អ្នកត្រូវតែប្រកាស រឿងនេះ ដឹងថាឥឡូវជាឱកាសល្អហើយ លើកទឹកចិត្តនិងធ្វើឲ្យរីករាយ ដល់ក្រុមប្រជុំទាំងមូល ។ ដោយបានឮរឿងនេះ ព្រះពោធិសត្វដទៃទៀត នឹងប្រតិបត្តិតាមធម៌នេះ ហើយក៏នឹងបានបំពេញ អធិដ្ឋានដ៏ឧត្តមរាប់មិនអស់ របស់ខ្លួនដែរ ។ ព្រះធម្មករឆ្លើយតបទៅកាន់ព្រះពុទ្ធថាៈ ខ្ញុំព្រះករុណាសូមអង្វរព្រះអង្គ សូមទ្រង់ព្រះសន្តាប់ ខ្ញុំព្រះករុណាសូមប្រកាសឥឡូវនេះ នូវ អធិដ្ឋាន ដ៏ពេញលេញ របស់ខ្ញុំព្រះករុណា ។