navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ: ការសិក្សា និង​ជីវិត​ឯកជន

ការសិក្សា និង​ជីវិត​ឯកជន 
លោកស្រី​បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ កើត​នៅ​ទីក្រុង​ការ៉ាជី រដ្ឋ​ដូមីណូន​ប៉ាគីស្ថាន នៅ​ថ្ងៃ​ទី ២១ មិថុនា ១៩៥៣ ជា​បុត្រី​របស់​លោក ហ្ស៊ូលហ្វីការ អាលី ប៊ូតូ និង​អ្នកស្រី Nursrat Ispahari (Nursrat Bhutto) នៃ​គ្រួសារ​ដែល​ប្រកាន់​សាសនា​ឥស្លាម (ស៊ីអា) និង​មាន​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ស្ដុកស្ដម្ភ​មួយ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក Larkana ។ គាត់​បាន​ចូលរៀន​នៅ​សាលា Lady Jennings Nursey school និង​ក្រោយមក​ចូលរៀន​នៅ Convent of Jesus and Mary ក្រុង​ការ៉ាជី​។ ក្រោយពី​ការសិក្សា​រយៈពេល ២ ឆ្នាំ នៅ Rawalpindi Presentation Convent គាត់​ត្រូវ​បាន​គេ​បញ្ជូន​ទៅ​សាលា Jesus and Mary Convent នៅ​ក្រុង Murree ។ គាត់​បាន​ប្រលង​ជាប់​ដោយ​ទទួល​បាន O-level (Ordinary Level) នៅ​អាយុ ១៥ ឆ្នាំ​។ បន្ទាប់​មក​ទៀត គាត់​បាន​បញ្ចប់​ការសិក្សា​នៅ​សាលា Karachi Grammar School ដោយ​ទទួល​បាន A-Level (Advance Level) ។ 

ក្រោយ​ពី​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន លោក​ស្រី​បាន​បន្ត​ការ​ការ​សិក្សា​នៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក​។ ពី​ឆ្នាំ ១៩៦៩ ដល់ ១៩៧៣ គាត់​បាន​សិក្សា​នៅ Radcliff College នៃ​សាកលវិទ្យាល័យ Harvard ជា​កន្លែង​ដែល​គាត់​បាន​ទទួល​បរិញ្ញាបត្រ ដោយ​មាន​ការ​សរសើរ​ពី​រដ្ឋាភិបាល​ផង​។ លោកស្រី​ធ្លាប់​បាន​ហៅ រយៈពេល ៤ ឆ្នាំ​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ Harvard ជា​ពេលវេលា​រីករាយ​បំផុត​ក្នុង​ជីវិត​របស់​គាត់ ហើយ​និយាយ​ថា វា​បាន​បង្កើត​មូលដ្ឋាន​នៃ​លទ្ធិ​ប្រជាធិបតេយ្យ​សម្រាប់​ខ្លួន​គាត់​។ ក្រោយ​មក​ក្នុង​ឋានៈ​ជា​នាយករដ្ឋមន្ត្រី គាត់​បាន​រៀបចំ​ជា​អំណោយ​ពី​រដ្ឋាភិបាល​ប៉ាគីស្ថាន​ជូន​ដល់​សាលា​ច្បាប់​នៃ​សាកលវិទ្យាល័យ Harvard ។ 

បន្ទាប់មក​ទៀត គាត់​បាន​បន្ត​ការសិក្សា​នៅ​ប្រទេស​អង់គ្លេស​។ ចន្លោះ​ឆ្នាំ ១៩៧៣ និង ១៩៧៧ លោកស្រី​ប៊ូតូ បាន​សិក្សា​ផ្នែក​ទស្សនវិជ្ជា នយោបាយ និង​សេដ្ឋកិច្ច នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ Oxford លើស​ពី​នេះ​ទៀត​ លោក​ស្រី​ក៏​បាន​សិក្សា​ពី​ច្បាប់​អន្តរជាតិ និង​ការ​ទូត​ប្រកប​ដោយ​ជោគ​ជ័យ នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ Oxford ផង​ដែរ។ នៅ​ខែ ធ្នូ ១៩៧៦ គាត់​ត្រូវ​បាន​ជ្រើសតាំង​ជា​ប្រធាន Oxford Union ជា​ស្ត្រី​អាស៊ី​ទី​មួយ​ដែល​នាំមុខ​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ប្រកបដោយ​កិត្តិយស​។ 

នៅ​ថ្ងៃ​ទី ១៨ ខែ ធ្នូ ឆ្នាំ ១៩៨៧ គាត់​បាន​រៀបការ​ជាមួយ​លោក អាស៊ីហ្វ អាលី ហ្សាដារី នៅ​ក្រុងការ៉ាជី​។ គូរ​ស្វាមី​ភរិយា​នេះ​មាន​កូន​បី​នាក់​ជា​ចំណងដៃ​គឺ Bilawal, Bakhtwar និងAseefa ។
បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ: គ្រួសារ

គ្រួសារ 

ឪពុក​របស់​លោកស្រី បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ គឺជា​អតីត​នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ្ស៊ូលហ្វីការ អាលី ប៊ូតូ ដែល​ត្រូវ​បាន​បណ្ដេញ​ចេញពី​អំណាច​តាមរយៈ​រដ្ឋប្រហារ​យោធា​នៅ​ឆ្នាំ ១៩៧៩ ដឹកនាំ​របស់​ប្រមុខ​កងទ័ព គឺ​លោក​ឧត្ដមសេនីយ៍ Muhammad Zia-ul-Haq ដែល​បាន​ប្រកាស​ដាក់ឲ្យ​ប្រើ​ច្បាប់​អាជ្ញាសឹក ប៉ុន្តែ​បាន​សន្យា​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​ការបោះឆ្នោត​ក្នុងរយៈពេល​បី​ខែ​។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ជំនួស​ឱ្យ​ការសន្យា​ឱ្យ​មាន​ការបោះឆ្នោត​សកល ឧត្ដមសេនីយ៍ Muhammad Zia-ul-Haq បាន​ចោទប្រកាន់​លោក ហ្ស៊ូលហ្វីការ អាលី ប៊ូតូ ថា​មាន​ជាប់ពាក់ព័ន្ធ​ជាមួយ​នឹង​ការ​ធ្វើឃាត​ឪពុក​របស់​អ្នកនយោបាយ​ប្រឆាំង​ម្នាក់​គឺ​លោក Ahmed Raza Kasuri ។ លោក ហ្ស៊ូលហ្វីការ អាលី ប៊ូតូ ត្រូវ​បាន​កាត់ទោស​ប្រហារជីវិត​ដោយ​តុលាការសឹក​។ 

ទោះជា​ការចោទប្រកាន់​ខាងលើ​នេះ បាន​បង្កើត​ឱ្យ​មាន​មន្ទិល​ជាច្រើន​ពី​សាធារណៈ ហើយ​ក៏​មាន​ផង​ដែរ​ការ​សុំ​ឱ្យ​មាន​ការ​លើកលែងទោស​ពី​បណ្ដា​មេដឹកនាំ​ប្រទេស​ជាច្រើន​នៅ​លើ​ពិភពលោក​។ លោក ហ្ស៊ូលហ្វីការ អាលី ប៊ូតូ ត្រូវ​បាន​គេ​ព្យួរ​ក​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ០៤ មេសា ១៩៧៩​។ ការ​អំពាវនាវ​ឲ្យ​មាន​ការ​លើកលែងទោស​ត្រូវ​បាន​ច្រានចោល​ដោយ​ប្រធានាធិបតី​ស្ដីទី ឧត្ដមសេនីយ៍ Muhammad Zia-ul-Haq ។ លោកស្រី​ប៊ូតូ និង​ម្ដាយ​របស់​គាត់ ត្រូវ​បាន​ឃាត់ខ្លួន​នៅ​ក្នុង​ជំរំ​របស់​ប៉ូលិស​របស់​ដល់​ដំណាច់​ខែ ឧសភា ក្រោយ​ការ​ប្រហារជីវិត​ឪពុក​របស់​គាត់​។

នៅ​ឆ្នាំ ១៩៨៥ ប្អូន​ប្រុស​ម្នាក់​របស់​លោកស្រី​ឈ្មោះ Shahnawaz ត្រូវ​បាន​គេ​សម្លាប់​នៅ​ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​ដ៏​គួរឲ្យ​សង្ស័យ​មួយ​នៅ​ប្រទេស​បារាំង​។ ក្រោយមក​ប្អូន​ប្រុស​ម្នាក់​ទៀត​របស់​គាត់​ឈ្មោះ Mir Murtaza ត្រូវ​បាន​គេ​ធ្វើឃាត​ទៀត ជាហេតុ​ធ្វើឲ្យ​មាន​ការផ្លាស់ប្ដូរ​ស្ថានភាព​នយោបាយ​នាំឲ្យ​លោកស្រី​បាន​ជាប់ឆ្នោត​ជា​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​មួយលើក​ទៀត​នៅ​ឆ្នាំ ១៩៩៦​។
បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ: គោលនយោបាយ​សម្រាប់​ស្ត្រី

គោលនយោបាយ​សម្រាប់​ស្ត្រី 

ក្នុងកំលុង​ពេល​ធ្វើ​យុទ្ធនាការ​ឃោសនា​បោះឆ្នោត រដ្ឋាភិបាល​លោកស្រី​ប៊ូតូ បាន​លើកឡើង​ពី​កង្វល់​អំពី​បញ្ហា​សង្គម និង​សុខុមាលភាព​របស់​ស្ត្រី ដោយ​រួម​បញ្ចូល​ទាំង​ការរើសអើង​ប្រឆាំង​ស្ត្រី​ផង​ដែរ​។ លោកស្រី​ប៊ូតូ បាន​ប្រកាស​នូវ​គម្រោង​បង្កើត​ឲ្យ​មាន ស្ថានីយ​ប៉ូលិស តុលាការ និង​ធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍​សម្រាប់​ស្ត្រី​។ បើទោះជា ផែនការ​ទាំង​បី​នេះ លោកស្រី​ប៊ូតូ មិនបាន​ដាក់​សំណើ​ទៅ​សភា​ណាមួយ ដើម្បី​លើកកម្ពស់​សេវា​សុខុមាលភាព​សម្រាប់​ស្ត្រី​ក៏ដោយ​។ ក្នុងកំលុង​ពេល​នៃ​យុទ្ធនាការ​ឃោសនា​របស់​គាត់ លោកស្រី​បាន​សន្យា​ថា​នឹង​លុបចោល​ច្បាប់​វាទប្បដិវាទ (ដូចជា​បទបញ្ញត្តិ Hudood និង Zina) ដែល​បាន​រឹតត្បិត​សិទ្ធ​សេរីភាព​ស្ត្រី​នៅ​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន​។ លោកស្រី​បាន​និយាយ​បរិហារ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ប្រឆាំង​នឹង​ការ​ពន្លូតកូន ដែល​គួរឲ្យ​កត់សម្គាល់​បំផុត​នោះ​គឺ​នៅ​ឯ​សន្និសីទ​អន្តរជាតិ​ស្ដីពី​ប្រជាជន និង​ការ​អភិវឌ្ឍ​នៅ​ក្រុង Cairo ដែល​លោកស្រី​បាន​ចោទប្រកាន់​លោក​ខាងលិច​ថា​បាន​បង្កើត​ឲ្យ​មាន ការ​ផិតក្បត់ ការ​ពន្លូតកូន ការអប់រំ​អំពី​ការ​រួមសង្វាស និង​កត្តា​ផ្សេងទៀត​ដូចជា លក្ខណៈ​បុគ្គល សង្គម សាសនា ដែល​បង្កប់​នូវ​លក្ខណៈ​សង្គម​ផ្ទាល់​របស់​ពួកគេ​។

បទបញ្ញត្តិ Zina ត្រូវ​បាន​លុបចោល​ជាស្ថាពរ​ដោយ​លោក​ប្រធានាធិបតី ពែរវេ មូសារ៉ាហ្វ នៅ​ខែ កក្កដា ២០០៦​។
បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ: គោលនយោបាយ​ស្ដីពី​ពួក​តាលីបាន

គោលនយោបាយ​ស្ដីពី​ពួក​តាលីបាន 

ពួក​តាលីបាន បាន​ឡើង​កាន់អំណាច​នៅ​ក្រុងកាប៊ុល នៅ​ខែ កញ្ញា ១៩៩៦​។ ក្នុងកំលុង​ពេល​ដែល លោកស្រី​ប៊ូតូ​កំពុងតែ​គ្រប់គ្រង​អំណាច ពួក​តាលីបាន​បាន​ពង្រីក​អំណាច​នៅ​ពាសពេញ​ប្រទេស​អាហ្វហ្គានីស្ថាន​ទាំងមូល​។ តាមរយៈ​អ្នកនិពន្ធ Stephen Coll សរសេរ​ថា លោកស្រី​ប៊ូតូ ក៏​ដូចជា​មេដឹកនាំ​ជាច្រើន​នៅ​ពេលនោះ​ដែរ បាន​សម្លឹង​ឃើញ​ថា​ពួក​តាលីបាន​គឺជា​ក្រុម​មួយ ដែល​អាច​នាំ​ស្ថិរភាព​ឲ្យ​ប្រទេស​អាហ្វហ្គានីស្ថាន និង​អាច​ធ្វើការ​ដោះដូរ​ពាណិជ្ជកម្ម​ជាមួយ​បណ្ដា​ប្រទេស​អាស៊ី​កណ្ដាល​បាន​។ គាត់​បាន​អះអាង​ទៀត​ថា ដូចជា​សហរដ្ឋអាមេរិក​ដែរ រដ្ឋាភិបាល​លោកស្រី​ប៊ូតូ បាន​ផ្ដល់​ជំនួយ​ផ្នែក​យោធា និង​ហិរញ្ញវត្ថុ​ដល់​ពួក​តាលីបាន បើទោះជា​មាន​ការ​បញ្ជូន​នូវ​កងទ័ព​ប៉ាគីស្ថាន​មួយ​ចំនួន​តូច​ទៅ​អាហ្វហ្គានីស្ថាន​ក៏ដោយ​។

ថ្មីៗ​នេះ​ទៀត លោកស្រី​មាន​ជំហរ​ប្រឆាំង​ពួក​តាលីបាន ហើយ​បាន​ថ្កោលទោស​ដល់​សកម្មភាព​វាយប្រហារ​ភេរវកម្ម​ជាច្រើន ថា​បាន​រៀបចំ​ឡើង​ដោយ​ពួក​តាលីបាន និង​អ្នកគាំទ្រ​របស់​ពួក​នេះ​។
បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ: បទចោទប្រកាន់​ប្រព្រឹត្ត​អំពើពុករលួយ

បទចោទប្រកាន់​ប្រព្រឹត្ត​អំពើពុករលួយ 
ឯកសារបារាំង ប៉ូឡូញ អេស្ប៉ាញ និងស្វីស បាន​ផ្ដល់​ទហនវត្ថុ​ពី​បទចោទប្រកាន់​ស្ដីពី​ការប្រព្រឹត្តអំពើពុករលួយប្រឆាំងលោកស្រីប៊ូតូ និង​ស្វាមី​របស់​គាត់​។ ពួកគាត់ត្រូវប្រឈមមុខនឹងពាក្យបណ្ដឹង ដោយរួមបញ្ចូលទាំងបទចោទប្រកាន់ពីការបង្វិលប្រាក់នៅធនាគារស្វីសផងដែរ។ ថ្វីបើ​ពុំដែល​មាន​ការកាត់ទោស​ក៏ដោយ ស្វាមីរបស់លោកស្រី លោក អាស៊ីហ្វ អាលី ហ្សាដារី បានជាប់ឃុំនៅក្នុងគុករយៈពេល ៨ ឆ្នាំ ស្ដីពី​បទចោទប្រកាន់​ការ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើពុករលួយ​ស្រដៀងគ្នានេះដែរ។ ក្រោយពីការដោះលែងឲ្យមានសេរីភាពដោយបង់ប្រាក់ធានានៅឆ្នាំ ២០០៤ លោកហ្សាដារី បានសន្មតថា ពេល​នៅ​ការរយៈពេលនៅក្នុងគុករបស់គាត់មានជាប់ពាក់ព័ន្ធការធ្វើទារុណកម្ម។ ក្រុមសិទ្ធិមនុស្ស ដែលគាំទ្រការអះអាងរបស់គាត់ថា សិទ្ធ​របស់​គាត់​ត្រូវ​បាន​គេ​រំលោភ​។

តាមរបាយស៊ើបអង្កេតមួយរបស់កាសែត ញូវយ៉ក ថែមស៍ (New York Times) នៅឆ្នាំ ១៩៩៨ បានអះអាងថា ក្រុមអ្នកស៊ើបអង្កេត​ប៉ាគីស្ថាន​មាន​ឯកសារ ដែល​លាតត្រដាង​ពី​បណ្ដាញ​នៃ​គណនីធនាគារ ដោយ​​មាន​​ទំនាក់ទំនង​​ទៅនឹង​មេធាវី​ទាំងអស់​របស់​គ្រួសារ​លោកស្រី​ប៊ូតូ ជាមួយលោក អាស៊ីហ្វ អាលី ហ្សាដារី ជាម្ចាស់ភាគហ៊ុនធំ។ ដោយផ្អែកតាមអត្ថបទនេះ ឯកសារដែលចេញផ្សាយដោយអាជ្ញាធរបារាំង បានបញ្ជាក់ថាលោក ហ្សាដារី បានផ្ដល់សិទ្ធិផ្ដាច់មុខ ឲ្យទៅក្រុមហ៊ុន Dassault ដែលជាសហគ្រាសផលិតយន្តហោះចម្បាំងរបស់បារាំង ជំនួសក្រុមហ៊ុនផលិតយន្តហោះចម្បាំង fighter jets ដោយមានកម្រៃជើងសា ៥% ទៅឲ្យសាជីវកម្មស្វីសដែលគ្រប់គ្រងដោយលោកហ្សាដារី សម្រាប់ការផ្លាស់ប្ដូរនេះ។ អត្ថបទនេះ ក៏​បាន​និយាយ​ដែរថា ក្រុមហ៊ុនឌូបៃ (Dubai Company) បាន​ទទួល​អាជ្ញាប័ណ្ណផ្ដាច់មុខក្នុងការនាំមាសចូលទៅក្នុងប្រទេសប៉ាគីស្ថាន ដែល​លោក​ហ្សាដារី​ទទួលបានប្រាក់ជាង ១០ លានដុល្លារ ទៅក្នុងគណនីរបស់គាត់នៅធនាគារ Citibank សាខាក្រុងឌូបៃ។ ម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន​បាន​បដិសេធ​ថា​គាត់​ពុំបាន​ផ្ដល់ប្រាក់​ទៅឲ្យ​លោក​ហ្សាដារីទេ ហើយ​បានអះអាងថាឯកសារទាំងនោះត្រូវបានគេប្រឌិតឡើង។ 

លោកស្រីបានការពារចំពោះការចោទប្រកាន់ទាំងនោះថាអំពើរបស់លោកស្រី និងស្វាមី គឺជានយោបាយដ៏បរិសុទ្ធ។ របាយការណ៍របស់ AGP (Auditor General of Pakistan) បានគាំទ្រដល់អះអាងរបស់លោកស្រីប៊ូតូ។ វាបានផ្ដល់ព័ត៌មានដល់ការសម្រេចចិត្តក្នុងការបណ្ដេញលោកស្រីប៊ូតូ ចេញ​ពី​អំណាច​នៅឆ្នាំ ១៩៩០ ដោយលោកប្រធានាធិបតី Ghulam Ishaq Khan ។ របាយការណ៍របស់ AGP បាននិយាយថា លោកប្រធានាធិបតី Ghulam Ishaq Khan បានចំណាយប្រាក់ ២៨ លានរូពី ដោយខុសច្បាប់ឲ្យទៅពួកអ្នកច្បាប់ជាច្រើននៅក្នុងសំណុំរឿងអំពើពុករលួយចំនួន ១៩ ករណី​ប្រឆាំង​លោកស្រី​ប៊ូតូ និង​ស្វាមី​លោកស្រី នៅឆ្នាំ ១៩៩០ ដល់ ឆ្នាំ ១៩៩២។
បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ: ការធ្វើមាតុភូមិនិវត្តន៍

ការធ្វើមាតុភូមិនិវត្តន៍ 
លោកស្រី​ប៊ូតូ បាន​ដឹង​យ៉ាង​ច្បាស់​ពី​គ្រោះថ្នាក់​ដល់​ជីវិត ដែល​បណ្ដាល​មកពី​ការ​ធ្វើ​មាតុភូមិនិវត្តន៍​ចូល​មាតុប្រទេស ដើម្បី​ចូលរួម​យុទ្ធនាការ​ឃោសនា​បោះឆ្នោត​សម្រាប់​តួនាទី​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​របស់​លោកស្រី​។ នៅ​ក្នុង​បទ​សម្ភាស​កាលពី​ថ្ងៃ​ទី ២៨ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំ ២០០៧ ជាមួយ​លោក Wolf Blitzer អ្នកយកព័ត៌មាន​របស់ CNN លោកស្រី​បាន​ដឹង​រួចជាស្រេច​អំពី​លទ្ធភាព​នៃ​ការវាយប្រហារ​លើ​រូប​គាត់​។ 

ក្រោយ​រយៈពេល ០៨ ឆ្នាំ នៃ​ការ​និរទេស​នៅ​ទីក្រុងឌូបៃ និង​ទីក្រុងឡុងដ៍ លោកស្រី​ប៊ូតូ បាន​ត្រឡប់​ទៅ​ទីក្រុងការ៉ាជី នៅ​ថ្ងៃ​ទី ១៨ តុលា ២០០៧ ដើម្បី​ត្រៀមខ្លួន​សម្រាប់​ការបោះឆ្នោត​ថ្នាក់​ជាតិ​ឆ្នាំ ២០០៨​។ 

នៅ​ក្នុង​ការ​ជួបជុំ​មួយ​ដើម្បី​ទទួលស្វាគមន៍​ដំណើរ​វិលត្រឡប់​របស់​លោកស្រី​ប៊ូតូ នៅ​ទីក្រុងការ៉ាជី នា​ថ្ងៃ​ទី ១៨ តុលា ២០០៧ មាន​ការ​វាយប្រហារ​គ្រាប់បែក​ពីរ​ប្រកិតៗ​គ្នា ក្រោយ​ពី​ការ​មកដល់ និង​ចាកចេញពី​ប្រលានយន្តហោះ​អន្តរជាតិ​ជីនណាហ៍ (Jinnah International Airport) របស់​លោកស្រី​។ លោកស្រី​មិនបាន​រង​របួស​ក្នុង​ការ​ផ្ទុះ​គ្រាប់បែក​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ក្រោយមក​គេ​បាន​ដឹង​ថា​មាន​មនុស្ស ១៣៦ នាក់​បាន​បាត់បង់ជីវិត និង​យ៉ាង​ហោច ៤៥០ នាក់​ទៀត​បាន​រង​របួស​នៅ​ក្នុង​ការវាយប្រហារ​អត្តឃាត​មួយ​។ ក្នុងចំណោម​អ្នក​ស្លាប់​ទាំងនោះ​ក៏​មាន​យ៉ាងហោចណាស់ កងការពារ ៥០ នាក់​មកពី​គណបក្ស​ប្រជាជន​ប៉ាគីស្ថាន និង​ភ្នាក់ងារ​ប៉ូលិស ០៦ នាក់​ផងដែរ​។ 
 
ក្រោយមក លោកស្រី​ប៊ូតូ បាន​បញ្ជាក់​ថា លោកស្រី​បាន​ព្រមាន​រដ្ឋាភិបាល​ប៉ាគីស្ថាន ថា​ការវាយប្រហារ​គ្រាប់បែក​អត្តឃាត​នេះ​អាច​សំដៅ​មក​លើ​ការ​វិលត្រឡប់​របស់​លោកស្រី ហើយ​ថា​រដ្ឋាភិបាល​បាន​បរាជ័យ​ចំពោះ​សកម្មភាព​នេះ​។ លោកស្រី​មាន​ការ​ប្រយ័ត្នប្រយែង​មិន​ស្ដីបន្ទោស​លោក​ពែរវេ មូសារ៉ាហ្វ ចំពោះ​ការវាយប្រហារ​នេះ​ទេ ជំនួស​ដោយ​ការចោទប្រកាន់​ថា ពិតជា​មាន​បុគ្គល​ខ្លះ​នៅ​ក្នុង​រដ្ឋាភិបាល ដែល​បាន​បំពាន​ចំពោះ​តួនាទី និង​អំណាច​របស់​ពួកគេ​។ ក្រោយ​ពី​ការប៉ុនប៉ង​ធ្វើឃាត​លើ​រូប​លោកស្រី​ភ្លាម លោកស្រី​ប៊ូតូ បាន​សរសេរ​លិខិត​មួយ​ជូន​លោក​មូសារ៉ាហ្វ ដោយ​កំណត់​ឈ្មោះ​មនុស្ស ០៤ នាក់​ដែល​សង្ស័យ​នៅ​ពីក្រោយ​ការវាយប្រហារ​នេះ​។ មនុស្ស​ទាំង​នោះ​មាន លោក Chaudhry Pervaiz ជា​ប្រមុខខេត្ត​ប៉ានចាប លោក Hamid Gul អតីត​នាយក​នៃ Inter-Services Intelligence, លោក Ijaz Shah ជា​អគ្គនាយក​នៃ Intelligence Bureau និង​ម្នាក់ទៀត​ជា​ភ្នាក់ងារ​ជំនាញ​របស់​ប្រទេស​​។ ជន​ទាំងអស់នោះ​សុទ្ធតែ​ជា​មនុស្ស​ជំនិត​របស់​លោក​ឧត្ដមសេនីយ៍ មូសារ៉ាហ្វ ។ 

ពីរបី​ថ្ងៃ​ក្រោយ​មក មេធាវី​របស់​លោកស្រី​ប៊ូតូ Farooq H. Naik បាន​មានប្រសាសន៍​ថា​គាត់​បាន​ទទួល​សំបុត្រ​មួយ​ច្បាប់​ដែល​គំរាម​សម្លាប់​កូនក្ដី​របស់​គាត់​។ សំបុត្រ​នោះ​បាន​បញ្ជាក់​ថា​មាន​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ពួក​អាល់កៃដា​ដែល​ដឹកនាំ​ដោយ​អូសាម៉ា ប៊ិនឡាឌិន (Osama bin Laden) ។
បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ: រដ្ឋក្នុងភាពអាសន្ន ឆ្នាំ ២០០៧ និងការឆ្លើយតប

រដ្ឋក្នុងភាពអាសន្ន ឆ្នាំ ២០០៧ និងការឆ្លើយតប 
នៅ​ថ្ងៃ​ទី ០៣ វិច្ឆិកា ២០០៧ លោក​ប្រធានាធិបតី ពែរវេ មូសារ៉ាហ្វ បាន​ប្រកាស​ដាក់​ប្រទេស​ក្នុង​ភាពអាសន្ន​។ នៅ​ពេល​ដឹង​ថា​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន​ត្រូវ​ប្រឈម​នឹង​វិបត្តិនយោបាយ​ហើយ លោកស្រី​បាន​កំណត់​ថា​ការ​ប្រកាស​ដាក់​ប្រទេស​ក្នុង​ភាព​អាសន្ន​របស់​លោក​មូសារ៉ាហ្វ នឹង​បង្ក​ការលំបាក​ដល់​ការ​ធ្វើឲ្យ​មាន​ការបោះឆ្នោត​មួយ​ប្រកបដោយ​សេរី និង​យុត្តិធម៌​ណាស់ ប្រសិនបើ​មិន​ដក​វា​ចេញ​ទេ​។ លោកស្រី​បាន​មានប្រសាសន៍ថា ពួកបះបោរ​ត្រូវការ​អំណាចផ្ដាច់ការ ហើយ​អំណាចផ្ដាច់ការ​ត្រូវការ​ពួកបះបោរ​។ 

នៅ​ថ្ងៃ​ទី ០៨ វិច្ឆិកា ២០០៧ លោកស្រី​ប៊ូតូ ត្រូវ​ជាប់​ឃុំខ្លួន​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ តែ​ពីរបី​ម៉ោង​មុន​នេះ លោកស្រី​បាន​ដឹកនាំ និង​និយាយ​ទៅកាន់​ការប្រជុំ​មួយ​ប្រឆាំង​នឹង​ការ​ដាក់​ប្រទេស​ក្នុង​ភាពអាសន្ន​។ 

ក្នុង​ពេល​សម្ភាស​តាម​ទូរស័ព្ទ​ជាមួយ​វិទ្យុជាតិ​សាធារណៈ (National Public Radio) នៃ​សហរដ្ឋអាមេរិក លោកស្រី​ប៊ូតូ បាន​និយាយ​ថា ខ្ញុំ​មាន​សេរីភាព​ដើរហើរ​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​តែប៉ុណ្ណោះ​។ ខ្ញុំ​ពុំ​មាន​សេរីភាព​ដើរហើរ​នៅ​ក្រៅ​ផ្ទះ​ឡើយ​។ ពួកគេ​បាន​ដាក់​កម្លាំង​ប៉ូលិស​យ៉ាង​ច្រើន ហើយ​យើង​មាន​កម្លាំង​ប៉ូលិស ៤០០០ នាក់​នៅ​ជុំវិញ​ជញ្ជាំង​ផ្ទះ​ទាំងបួន​របស់​ខ្ញុំ គឺ ១០០០ នាក់​ក្នុង​មួយ​ជ្រុង​។ 

ពីរបី​ថ្ងៃ​ក្រោយមក រដ្ឋាភិបាល​ប៉ាគីស្ថាន​បាន​ប្រកាស​ថា​ការ​ឃាត់ខ្លួន​លោកស្រី​ប៊ូតូ​ត្រូវ​បាន​ដកចេញ ហើយ​លោកស្រី​អាច​មាន​សេរីភាព​ក្នុង​ការ​ធ្វើដំណើរ និង​បង្ហាញខ្លួន​ជា​សាធារណៈ​។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏​មេដឹកនាំ​គណបក្ស​នយោបាយ​ប្រឆាំង​ដទៃ​ទៀត​នៅតែ​ត្រូវ​គេ​ហាមឃាត់​មិន​ឲ្យ​និយាយ​ស្ដី​ជា​សាធារណៈ​ដដែល​។
បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ: ប្រតិកម្ម​ក្នុង​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន

ប្រតិកម្ម​ក្នុង​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន 

ក្រោយ​ពី​ព្រឹត្តិការណ៍​ឃាតកម្ម​លើ​រូប​លោកស្រី​ប៊ូតូ​មក មាន​កុប្បកម្ម​ជាច្រើន​បាន​កើតឡើង ជា​លទ្ធផល​មនុស្ស​ប្រមាណ​ជា ២០ បាន​បាត់បង់​ជីវិត ដែល​ក្នុង​នោះ​មាន ៣ នាក់​ជា​មន្ត្រី​ប៉ូលិស​។ រថយន្ត​ប្រមាណ ២៥០ គ្រឿង​ត្រូវ​បាន​ឆេះ​។ អ្នកគាំទ្រ​ដែល​ខឹងសម្បា និង​អាក់អន់ចិត្ត​ចំពោះ​ការ​ធ្វើឃាត​លោកស្រី​ប៊ូតូ បាន​ចោល​ដុំថ្ម​នៅ​ខាងក្រៅ​មន្ទីរពេទ្យ​ដែល​គាត់​បាន​សម្រាក​។ រហូតដល់​ថ្ងៃ​ទី ២៩ ធ្នូ ២០០៧ រដ្ឋាភិបាល​ប៉ាគីស្ថាន បាន​និយាយ​ថា​កុប្បករ​បាន​បំផ្លាញ ការិយាល័យ​បោះឆ្នោត​ចំនួន ៩, ធនាគារ ១៧៦, ស្ថានីយ​ឥន្ធនៈ ៣៤, តួរថភ្លើង ៧២, ផ្លូវដែក ១៨ ខ្សែ, ក្រៅពីនេះ​នៅ​មាន រថយន្ត និង ហាងទំនិញ រាប់​រយ​ផ្សេងទៀត​។ 

មេដឹកនាំ​គណបក្សប្រឆាំង​ម្នាក់ទៀត​លោក ណាវ៉ា សារីហ្វ នៃ​គណបក្ស Pakistan Muslim League (N) បាន​និយាយ​ថា នេះ​គឺជា​សោកនាដកម្ម​សម្រាប់​គណបក្ស​របស់​លោកស្រី​ប៊ូតូ ហើយ​ក៏​ជា​សោកនាដកម្ម​សម្រាប់​គណបក្ស​របស់​យើង និង​ប្រទេសជាតិ​ទាំងមូល​។ លោក​បាន​បន្ថែម​ទៀត​ថា នេះ​ពុំ​មែន​ជា​ថ្ងៃ​ក្រៀមក្រំ​ទេ តែ​វា​ជា​ថ្ងៃ​ដ៏​ខ្មៅ​ងងឹត ខ្មៅ​ជាទីបំផុត សង្វេគ​ជាទីបំផុត នៅ​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នៃ​ប្រទេស​នេះ​។ អ្វី​ដែល​ពុំ​អាច​គិតដល់ វា​បាន​កើតឡើង​។ អ្វី​ដែល​មិន​អាច​នឹកស្មាន​ដល់ ដែល​មិន​អាច​គិត​ដល់ បាន​កើតឡើង​ហើយ​។ លោក​ប្រធានាធិបតី ពែរវេ ម៊ូសារ៉ាហ្វ បាន​ប្រកាស​ឲ្យ​មាន​ការ​កាន់ទុក្ខ​រយៈពេល​បី​ថ្ងៃ ហើយ​អំពាវនាវ​សូម​ឲ្យ​ប្រជាជាតិ​ទាំងមូល​រក្សា​ភាព​ស្ងៀមស្ងាត់ និង​បង្ហាញ​នូវ​ភាព​អត់ធ្មត់​។ 

នៅ​ថ្ងៃ​ទី ៣០ ខែ ធ្នូ ឆ្នាំ ២០០៧ មាន​ព័ត៌មាន​ពី​ការ​ប្រជុំ​មួយ​រវាង​ថ្នាក់​ដឹកនាំ​នៃ​គណបក្ស​ប្រជាជន​ប៉ាគីស្ថាន ស្វាមី​ពោះម៉ាយ​របស់​គាត់ អាស៊ីហ្វ អាលី ហ្សាដារី និង​កូនប្រុស​របស់​គាត់ ប៊ីឡាវ៉ាល់ ប៊ូតូ ហ្សាដារី បាន​ប្រកាស​ថា ប៊ីឡាវ៉ាល់ ប៊ូតូ ហ្សាដារី ដែល​មាន​អាយុ ១៩ ឆ្នាំ​ជា​អ្នក​បន្ត​តំណែង​ពី​ម្ដាយ​របស់​ខ្លួន​ជា​ប្រធាន​គណបក្ស​ប្រជាជន​ប៉ាគីស្ថាន ដែល​មាន​ឪពុក​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​គណបក្ស​នេះ រហូតដល់​ពេលណា​ដែល​កូនប្រុស​របស់​គាត់​បញ្ចប់​ការសិក្សា​នៅ Christ Church, Oxford ។ ប៊ីឡាវ៉ាល់ បាន​និយាយ​ថា​៖ "នៅ​ពេលណា​ខ្ញុំ​ត្រឡប់​មកវិញ ខ្ញុំ​នឹង​ដឹកនាំ​គណបក្ស​នេះ​ឲ្យ​ដូច​នូវ​អ្វី​ដែល​ម្ដាយ​របស់​ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​។ គណបក្ស​ប្រជាជន​ប៉ាគីស្ថាន បាន​ប្រកាស​ថា​នឹង​ចូលរួម​ការបោះឆ្នោត​សភា នៅ​ថ្ងៃ​ទី ០៨ មករា ២០០៨ ខាងមុខ​នេះ ហើយ​លោក អាស៊ីហ្វ អាលី ហ្សាដារី បាន​និយាយ​ថា​អនុប្រធាន​គណបក្ស​លោក Makhdoom Amin Fahim ទំនង​ជា​ក្លាយជា​បេក្ខជន​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​សម្រាប់​គណបក្ស​របស់​គាត់ ដោយហេតុថា ប៊ីឡាវ៉ាល់​ពុំ​ទាន់​មាន​អាយុ​គ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​ឈរឈ្មោះ​ជា​សមាជិកសភា​ទេ​។ 

នៅ​ថ្ងៃ​ទី ៣០ ខែ ធ្នូ ឆ្នាំ ២០០៧ នោះ​ដែរ គណបក្ស​ប្រជាជន​ប៉ាគីស្ថាន​របស់​លោកស្រី​ប៊ូតូ បាន​ស្នើ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​អង់គ្លេស និង​អង្គការសហប្រជាជាតិ ជួយ​ធ្វើការ​ស៊ើបអង្កេត​លើ​ករណី​ការ​ស្លាប់​របស់​លោកស្រី​ប៊ូតូ​។ ប៊ីឡាវ៉ាល់ ហ្សាដារី ប៊ូតូ ត្រូវ​បាន​ជ្រើសតាំង​ជា​ប្រធាន​គណបក្សប្រឆាំង​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន​មួយ​នេះ​ក្រោយ​មរណភាព​របស់​ម្ដាយ​គាត់​។ គណបក្ស​ប្រជាជន​ប៉ាគីស្ថាន បាន​បញ្ចេញ​ឲ្យ​ដឹង​នូវ​សំបុត្រ​មួយ​របស់​លោកស្រី​ប៊ូតូ ដែល​គាត់​បាន​សរសេរ​តែ​ពីរ​សប្ដាហ៍​ប៉ុណ្ណោះ​មុន​ពេល​វិលត្រឡប់​មក​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន​វិញ និង​តែ ១២ សប្ដាហ៍​ប៉ុណ្ណោះ​មុន​គាត់​ត្រូវ​បាន​គេ​ធ្វើឃាត ដែល​បាន​សរសេរ​សូម​ឲ្យ​ស្វាមី​របស់​លោកស្រី​គឺ​លោក អាស៊ីហ្វ អាលី ហ្សាដារី បន្ត​តំណែង​ដឹកនាំ​គណបក្ស​របស់​លោកស្រី រហូតដល់​ពេលណា​ដែល​ប្រធាន​ថ្មី​ត្រូវ​បាន​ជ្រើសតាំង​។
បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ: ការស៊ើបអង្កេត​របស់​ប៉ូលិស​ស្កុតឡែន​យ៉ាត

ការស៊ើបអង្កេត​របស់​ប៉ូលិស​ស្កុតឡែន​យ៉ាត 

កាសែត​ញូវយ៉ក ថែមស៍ រាយការណ៍​នៅ​ថ្ងៃសុក្រ ទី ០៨ កុម្ភៈ ២០០៨ នេះ​ថា ប៉ូលិស​អង់គ្លេស​ស្កុតឡែន​យ៉ាត​បាន​ធ្វើការ​សន្និដ្ឋាន​ថា លោកស្រី បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ មេដឹកនាំ​គណបក្ស​ប្រឆាំង​ប៉ាគីស្ថាន បាន​ស្លាប់​ដោយសារតែ​កម្លាំង​ផ្ទុះ​នៃ​គ្រាប់បែក​អត្តឃាត មិនមែន​ស្លាប់​ដោយ​គ្រាប់កាំភ្លើង​របស់​ឃាតក​ទេ​។

ការ​រក​ឃើញ​នេះ​ប្រសិនបើ​ជា​ការពិត​នោះ នឹង​គាំទ្រ​ចំពោះ​ការ​ពន្យល់​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ប៉ាគីស្ថាន​ជុំវិញ​មរណភាព​របស់​លោកស្រី​ប៊ូតូ​។ ប៉ូលិស​ទីក្រុងឡុង​ដែល​បាន​បញ្ជូន​ក្រុម​អ្នក​ស៊ើបអង្កេត​របស់​ខ្លួន​ទៅ​ស្រាវជ្រាវ​មរណភាព​នោះ បាន​បដិសេធ​មិន​ធ្វើ​អត្ថាធិប្បាយ​ទៅលើ​របាយការណ៍​នោះ​ទេ​។

អ្នកនាំពាក្យ​ប៉ូលិស​ម្នាក់​និយាយ​ថា កងកម្លាំង​ប៉ូលិស​នឹង​មិន​និយាយ​អំពី​ការ​រក​ឃើញ​របស់​ខ្លួន​ទេ​រហូត​ទាល់តែ​របាយការណ៍​នោះ​ត្រូវ​បាន​ចេញផ្សាយ​ជា​សាធារណៈ​។

មាន​រឿង​ដ៏​ចម្រូងចម្រាស បាន​កើតឡើង​ក្នុង​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន​ស្ដី​អំពី​ថា​តើ​អ្នកនយោបាយ​ដ៏​មាន​ប្រជាប្រិយភាព​នេះ​បាន​ស្លាប់​ដោយ​ត្រូវ​គ្រាប់កាំភ្លើង ឬក៏ ដោយសារ​មុខរបួស​ដែល​បណ្ដាលមកពី​គ្រាប់បែក ដែល​បាន​ផ្ទុះឡើង​បន្ទាប់ពី​ការ​បាញ់​កាំភ្លើង​មក​លើ​លោកស្រី​ពី​ចម្ងាយ​យ៉ាង​ជិត​បំផុត​។

ក្នុង​ការស្ទង់មតិ​មួយ ដែល​ធ្វើឡើង​ដោយ​ក្រុម Gallup Pakistan បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា ប្រជាជន​ប៉ាគីស្ថាន​ជិត​ពាក់កណ្ដាល​ជឿ​ថា​ភ្នាក់ងារ​រដ្ឋាភិបាល ឬ​អ្នកនយោបាយ​ដែល​ចង​សម្ពន្ធភាព​ជាមួយ​លោក​មូសារ៉ាហ្វ​មាន​ជាប់​ទាក់ទង​ក្នុង​ការ​ធ្វើឃាត​នេះ​។

របាយការណ៍​របស់​ប៉ូលិស​អង់គ្លេស ដែល​នឹង​ត្រូវ​គេ​យក​ទៅ​ប្រគល់​ជូន​រដ្ឋាភិបាល​ប៉ាគីស្ថាន​និង​គ្រួសារ​របស់​លោកស្រី​ប៊ូតូ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ០៨ កុម្ភៈ ២០០៨ នេះ​បាន​និយាយ​ថា លោកស្រី​ប៊ូតូ​ស្លាប់​បន្ទាប់ពី​គ្រាប់បែក​អត្តឃាត​បាន​ផ្ទុះឡើង ហើយ​កម្លាំង​ផ្ទុះ​បោក​មក​លើ​ក្បាល​របស់​លោកស្រី​។
បើ​តាម​កាសែត​ញូវយ៉ក ថែមស៍ បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា ការស៊ើបអង្កេត​នោះ​បាន​កំណត់​ថា មាន​ខ្មាន់កាំភ្លើង​តែម្នាក់​ទេ​ដែល​រូបភាព​របស់​ជន​នេះ​ ត្រូវ​គេ​ថត​បាន​នៅកន្លែង​កើតហេតុ​គឺជា​អ្នក​បំផ្ទុះ​គ្រាប់បែក​ឡើង​។ មុន​នេះ​មន្ត្រី​រដ្ឋាភិបាល​ប៉ាគីស្ថាន​បាន​និយាយ​ថា មាន​ជន​វាយប្រហារ ២ នាក់​។

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកនយោបាយប៉ាគីស្ថាន
បេណេឌីកទី១៦

សម្ដេចប៉ាបឧបយុវរាជបេណេឌីកទី១៦ គឺជាសម្ដេចប៉ាបទី២៦៥ នៃព្រះសហគមន៍កាតូលិក ពីថ្ងៃទី១៩ខែមេសាឆ្នាំ២០០៥ ដល់ថ្ងៃទី២៨ខែ​កុម្ភះឆ្នាំ២០១៣។

ព្រះនាមប្រសូតរបស់សម្ដេចប៉ាបជា លោកយ៉ូសែប រ៉ាតហ្សីហឺ្គ។

សម្តេចប៉ាបកើតនៅថ្ងៃទី១៦ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩២៧ នៅភូមិម៉ាកតាឡាម រដ្ឋប៉ាវ៉ារៀ ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់។  

នៅថ្ងៃទី២៩ ខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៥១ លោកត្រូវបានតែងតាំងជាបូជាចារ្យ។

ព្រះអង្គជាគ្រូបង្រៀនទេវវិទ្យាល័យ នៅវិទ្យាល័យទស្សនះវីជ្ជា និងទេវវិទ្យា «ហ្រ្វេស៊ិង» (Fresing)។

ព្រះអង្គបង្រៀននៅទីក្រុងបន ក្នុងឆ្នាំ១៩៥៩ ដល់ឆ្នាំ១៩៦៣។

ក្នុងឆ្នាំ១៩៦៣ ដល់ឆ្នាំ១៩៦៦ ព្រះអង្គបង្រៀននៅ សកលវិទ្យាល័យ «ធូបីងជិន» (Tübingen)។

ឆ្នាំ១៩៦៩ ព្រះអង្គបង្រៀន ទស្សនះវិជ្ជា និងទេវវិទ្យា នៅវិទ្យាល័យ «រ៉ាធីសបូន» (Ratisbonne)។

នៅក្នុងមហាសន្និបាតវ៉ាទីកង់ទី២ (ឆ្នាំ១៩៦២) ព្រះអង្គបានតែតាំងជាទី ប្រឹក្សារបស់ លោកអភិបាលដ៍ឧត្តុង្គឧត្តមនៃភូមិភាគ «កូលន៍» (Köln)។

ថ្ងៃទី២៥ ខែមិនា ឆ្នាំ១៩៧៧ សម្តេចប៉ាបប៉ូលទី៦ បានតែងតាំងព្រះអង្គ ជាអភិបាលដ៍ឧត្តុង្គឧត្តម ប្រចាំនៅភូមិភាគ «មុយនិច» (Munich) និងភូមិភាគ «ហ្រេ្វស៊ិង»។

ថ្ងៃទី២៧ ខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៧៧ សម្ដេចប៉ាបប៉ូលទី៦ បានតែងតាំងព្រះអង្គជា អគ្គអភិបាល។

ក្នុងថ្ងៃទី២៥ ខែវិច្ជកា ឆ្នាំ១៩៨១ សម្ដេចប៉ាបយ៉ូហានប៉ូលទី២ បានតែងតាំងព្រះអង្គ ជាប្រធានក្រសួងនៃ លទ្ធិជំនឿនៅទីក្រុងរ៉ូម។

នៅថ្ងៃទី១៩ខែមេសាឆ្នាំ២០០៥ ព្រះអង្គត្រូវបានជាសម្តេចប៉ាប និងបានជ្រើសរើសព្រះនាម «បេណេឌីក» (ដូចសម្តេចប៉ាប បេណេឌីកទី១៥ ក្នុងឆ្នាំ១៩១៤ ដល់ឆ្នាំ១៩២២)។

នៅថ្ងៃទី២៨ខែ​កុម្ភះឆ្នាំ២០១៣ ព្រះអង្គដាក់រាជ្យ និងយាងទៅវត្ត។

ថ្ងៃទី១១ កុម្ភៈ ២០១៣ សម្ដេចប៉ាបបេណេឌីកបានប្រកាសផ្សព្វផ្សាយពីការលះបង់សឹទ្ធរបស់ព្រះអង្គក្នុងសម្ដីជាភាសាឡាតាំងមុនកាឌីណ័ល(សមណសក្តិក្នុងគ្រឹះសាសនា)ហើយប្រកាសគុណកថាមួយថា ចិត្ត និងកាយគ្មានកំលាំងរឹងមាំ  ព្រោះតែព្រះជនយូរអង្វែងរបស់ព្រះអង្គ។ ថ្ងៃទី២៨ កុម្ភៈ ២០១៣ ការលះបង់របស់ព្រះអង្គបានក្លាយជាសក្ត័សិទ្ធិ។ ព្រះអង្គ គឺជាសម្ដេចប៉ាបទី១ដែលលះបង់សិទ្ធចាប់តាំងពីសម្ដេចប៉ាបហ្គ្រីហ្គូរីទី១២នៅឆ្នាំ១៤១៥ ហើយជាលើកទី១ ដើម្បីធ្វើដូច្នេះអំពីគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ព្រះអង្គចាប់តាំងពីសម្ដេចប៉ាបសែលឡែសស្ទីនទី៥ នៅឆ្នាំ១២៩៤។ គាត់ គឺត្រូវបានគិតរំពឹងទុកថាប្ដូរទៅក្នុងការកែប្រែថ្មីៗអំពីជីវភាពម្ដាយនៃសហធម្មិកសម្រាប់ការចូលនិវត្តរបស់ព្រះអង្គ។
នៅថ្ថៃទី១៣ នីនា ២០១៣ ព្រះអង្គត្រូវបានទទួលជោគជ័យដោយសារសម្ដេចប៉ាបហ្រង់ស្វ័រ។
បេណេឌីកទី១៦: <big>ប្រវត្តិសង្ខេប</big>

ប្រវត្តិសង្ខេប
thumb|upright|សម្ដេចប៉ាប បេណេឌីកទី១៦ នៅឯសវនាការឯកជន នៅថ្ងៃទី ២០ មករា​ ឆ្នាំ២០០៦
សម្ដេចប៉ាបបេណេឌីកទី១៦ត្រូវបានជ្រើសតាំងនៅអាយុ ៧៨ឆ្នាំ។ គាត់ គឺជាមនុស្ស​ដែលចាស់បំផុតបានគេជ្រើសតាំងជាសម្ដេចសង្ឃរាជចាប់តាំងពីសម្ដេចប៉ាបខ្លិមិនទី១២«Clement XII»(១៧៣០ដល់១៧៤០)។គាត់ធ្វើការបម្រើជាកាឌីណាល់យូរជាងសម្ដេចប៉ាបដ៏ទៃទៀត ចាប់តាំងពីសម្ដេចប៉ាបបេណេឌីកទី១៣(១៧២៤-១៧៣០)។  កាល​រជ្ជកាលទី៨បានកំពុងមានសម្ដេចប៉ាបអាដ​ឌ្រៀនទី៦ជាជនជាតិអាលឺ្លម៉ង់(១៥២២ ដល់១៥២៣)មកពីទីក្រុងអ៊ុយទ្រិចត៍«Utrecht» គាត់ គឺជាសម្ដេចប៉ាបជនជាតិអាលឺម៉ង់ទី៩។
សម្ដេចប៉ាបចុងក្រោយតាំងឈ្មោះជាបេណេឌីកគឺជា បេណេឌីកទី១៥ជាជនជាតិអ៊ីតាលីម្នាក់ដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងចាប់ពីឆ្នាំ១៩១៤ ដល់១៩២២ កំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទី១(១៩១៤-១៩១៨)។

គាត់កើតនៅឆ្នាំ១៩២៧ ក្នុងភូមិ ម៉ាក«Marktl»រដ្ឋបាវ៉ារៀ ប្រទេសអាលឺម៉ង់​។ គ្រួសាររ៉ែងស៊ីងហ្គើ«Ratzinger»មានវីជា្ជជីវៈនិយមប្លែកៗជាសកលវិទ្យាល័យទេវវីទ្យាមួយមុនពេលតែងតាំងជាបូជាចារ្យជាអភិបាលដ៍ឧត្តុង្គឧត្តម ប្រចាំនៅភូមិភាគ «មុយនិច» និងភូមិភាគ «ហ្រេ្វស៊ិង»ដោយសម្ដេចប៉ាបប៉ូលទី៦(១៩៦៣ដល់១៩៧៨)។ រយៈដ៏ខ្លីក្រោយមក គាត់​ត្រូវបានធ្វើជាជនសំខាន់ក្នុងលទ្ធិជំនឿនៅថ្ងៃទី២៧ មិថុនា ឆ្នាំ១៩៧៧។ព្រះអង្គត្រូវបានតែងតាំងជាប្រធាននៃលទ្ធិជំនឿសហធម្មចារីដោយសម្ដេចប៉ាបយូហានប៉ូលទី២ ក្នុងឆ្នាំ១៩៨១ ហើយចាត់តាំងព្រះកិត្តិយសជាសង្ឃកាតូលិកនៃវីលីទ្រីស៊ិញនី«Velletri-Segni»ថ្ងៃទី៥ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៩៣។ ក្នុងឆ្នាំ១៩៩៨ ព្រះអង្គត្រូវបានជ្រើសតាំងជាអនុព្រឹទ្ធបុរសនៅវិទ្យាល័យកាតូលិក។

នៅថ្ងៃទី៣០ វិច្ឆិកា​ ឆ្នាំ២០០២ ព្រះអង្គត្រូវបានតាំងព្រះនាមជាព្រឹទ្ធបុរសគោរពច្បាប់ទំលាប់គួរអោយចាប់ចិត្ត ដែលសម្ដេចសង្ឃរាជដ៏សំខាន់មានអំនាចនៅជាយតំបន់អូស្តា«Osta»។ ព្រះអង្គព្រឹទ្ធបុរសសំខាន់ដំបូងនៃសកលបានជ្រើសជាសម្ដេចប៉ាបចាប់តាំងពីសម្ដេចប៉ាបប៉ូលទី៤(ឆ្នាំ១៥៥៥ដល់១៥៥៩) និងជាសង្ឃរាជកាតូលិកដំបូងដែលត្រូវបានតាំងនាមជាសម្ដេចប៉ាបចាប់តាំងពីសម្ដេចពៀវទី៨ «Pius VIII»(ឆ្នាំ១៨២៩ដល់១៨៣០)។

មុនពេលកា្លយជាសម្ដេចប៉ាប គ្រួសាររេតស៊ីងហ្គឺ គឺជាក្រុមបុរសមួយមានឥទ្ធិពលក្នុងព្រះវិហារកាតូលិករ៉ូម៉ាំងខឺរៀ«Roman Curia» និងជាទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធសម្ដេចប៉ាបយូហានប៉ូលទី២។
បន្ថែមលើសភាសាកំណើតរបស់គាត់ បេណេឌីកនិយាយភាសាបារាំង និងអ៊ីរតាលីយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ​។ គាត់ក៏ចេះប្រើភាសាឡាតាំង និយាយភាសាអង់គ្លេស និងភាសាអេស្ប៉ាញយ៉ាងគ្រប់គា្រន់។

 សម្ដេចប៉ាបមុន៖ សម្ដេចប៉ាបយ៉ូហានប៉ូលទី២
 សម្ដេចប៉ាបស្នង៖ សម្ដេចប៉ាបហ្វ្រង់សូ័រ

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:សម្ដេចប៉ាប
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ព្រះសហគមន៍កាតូលិក
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់
បេណេឌីកទី១៦: ជីវិតមុនឆ្នាំ១៩២៧ដល់១៩៥១

ជីវិតមុនឆ្នាំ១៩២៧ដល់១៩៥១
អត្ថបទសំខាន់: ជីវិតមុនជាសម្ដេចប៉ាបបេណេឌីកទី១៦ 
thumb|ផ្ទះកន្លែងរេតស៊ីងហ្គឺ់បានកើត ក្នុងម៉ាកត៍្ល (Marktl) រដ្ឋបាវ៉ារៀប្រទេសអាល្លឺម៉ង់​អគារនេះនៅង់រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។

លោក យូសែប អាលៀសៀវបានកើតនៅថ្ងៃសៅរ៍បរិសុទ្ធទី១៦ មេសា​១៩២៧ ក្នុងរដ្ឋស្កូលស្ត្រាបិ៍ទី១១។ គាត់គឺជាកូនទី៣​ និងកូនក្មេងបំផុតក្នុងគ្រួសារយូសែបរេតស៊ីងហ្គឺ និងជាមន្រីប៉ូលីសការិយាល័យម្នាក់។ គ្រួសាម្ដាយរបស់គាត់ គឺជាដើមនៃទីរ៉ូលខាងត្បូង(សព្វថ្ងៃនៅប្រទេសអ៊ីតាលី)។ បងប្រុសរបស់សម្ដេចប៉ាបបេណេឌីកទី១៦គឺ ជីអ៊ក រេតស៊ីងហ្គឺ ជាលោកសង្ឃ និងជាអតីតនាយកគ្រប់គ្រងក្រុមអ្នកចម្រៀង រីហ្គីនស្បឺហ្គឹ ដុំស្ប៉ែតស៊ិន(ក្នុងគ្រឹស្ដសាសនា) គឺរស់នៅដល់ពេលនេះនៅឡើយ។ ប្អូនស្រីរបស់គាត់ ម៉ារៀ រេតស៊ីងហ្គឺមិនដែលរៀបការទេ នៅថែរក្សាជាម្ចាស់ផ្ទះកាឌីណ័លរេតស៊ីងហ្គឺ រហូតដល់នាងស្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៩១។​ អ៊ំប្រុសរបស់ពូកគេគឺជាអ្នកនយោបាយជនជាតិអាល្លឺម៉ង់ ជីអ៊ក រេតស៊ីងហ្គឺ។

រេតស៊ីងហ្គឺបានចូលរៀននៅសាលាបឋមសិក្សាមួយក្នុងទីក្រុង​ អាស្កូ អាម​ អ៊ីន<<Aschau am Inn>>ដែលបានប្ដូរកិតិ្តយសរបស់គាត់ក្នុងឆ្នាំ២០០៩។ បើតាមថ្ងៃខួបកំណើតទី១៤របស់គាត់ក្នុងឆ្នាំ១៩៤១ រេតស៊ីងហ្គឺ គឺត្រូវបានកែនអោយធ្វើទាហានយុវជនហ៊ីត្លែ។ បន្ទាប់ពីខែ តុលា ឆ្នាំ១៩៣៩ សមាជិក គឺច្បាប់តម្រូវអោយក្មេងប្រុសជនជាតិអាល្លឺម៉ង់អាយុ១៤ឆ្នាំទាំងអស់។ ប៉ុន្តែជាការរំភើបមួយសមាជិកដែលបោះបង់ចោលរងចាំការណាត់ជួបតាមបងប្រុសរបស់គាត់។ ឆ្នាំ១៩៤១ បងប្អូនជីដូនមួយរបស់រេតស៊ីងហ្គឺម្នាក់ ជាក្មេងប្រុសអាយុ១៤ ជាមួយនឹងម៉ាស៊ីនដោនស៊ីនខ្រូម<<Down syndrome>>ត្រូវបានយកទៅឆ្ងាយដោយសាររបបណាស៊ី និងអំពើឃាតកម្មកំឡុងពេលក្រុមឃោសនាសកម្មធីហ្វ័របស់សុជាតិវិទ្យាណាស៊ី។ 

ឆ្នាំ១៩៤៣ ក្នុងសិក្ខាសាលាមួយ គាត់គឹត្រូវបានត្រៀមចូលខ្លូនសម្រាប់បាញ់យន្តហោះរ​បស់អាល្លឺម៉ង់ ឈ្មោះឡាហ្វវែហ្វហ្វែនញ៉េលហ្វឺទ័ពក្មេងអាកាស។ រេតស៊ីងហ្គឺកាលនោះបានហ្វឹកហ្វើនទ័ពថ្មើជើងប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ ជាប្រទេសមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្នឹទ្និក្នុងពេលបំពេញមុខងាររបស់គាត់ឆ្នាំ១៩៤៥។ គាត់បានបោះបង់ត្រលប់ទៅជូបគ្រួសាររបស់គាត់វិញក្នុងទីក្រុងត្រោនស្តៀន បន្ទាប់ពីគាត់ត្រូវបានផ្អាករហូតដល់ឈប់។ ទើបតែ ក្រុមជនជាតិអាមេរិកជាច្រើនបានបង្កើតទីបញ្ជាការក្នុងផ្តះរេតស៊ីងហ្គឺ។ ជាកូនទាហានម្នាក់គាត់ត្រូវបានដាក់ក្នុងជំរុំមួយឈ្មោះ ភីអូដឹបេលយូ<<POW >> ប៉ុន្តែគាត់ ត្រូវបានដោះលែង២​​ ៣ខែក្រោយមកសង្គ្រាមបញ្ចប់នៅខែ ឧសាភា ឆ្នាំ១៩៤៥។ គាត់បានចូលរៀនសិក្ខាសាលាម្ដងទៀតតាមបងប្រុសរបស់គាត់ជីអ៊កកុ្នងខែវិច្ឆិកា។

ដូច្នេះ​ការចូលនិវត្តន៍របស់គាត់ឆ្នាំ១៩៤៥ បងប្រុសទាំងពីរបានចូលជសាលារៀនជាន់ខ្ពស់សន្តបុគ្គលក្នុងទីក្រុងត្រោនស្តៀន បន្ទាប់មកសិក្សានៅឌុយខាល ជីអ៊កជីនណាំ<<Ducal Georgianum (Herzogliches Georgianum)>> នៅសកលវីទ្យាល័យឡាដវីង​ ម៉ាក់ស៊ីមីនីលៀន <<Ludwig-Maximilian University>> ក្នុងភូមិភាគមុយនិច។ ពូកគេទាំងពីរនាក់បានបំបូសក្នុងភូមិភាគហ្រេស៊ីង ថ្ងៃទី២៩ មិថុនា​ ១៩៥១​ ដោយលោកមិចឆៀលវ៉ន ហ្វលហាបឺ<<Michael von Faulhaber>>ភូមិភាគមុយនិច។
បេណេឌីកទី១៦: វិជ្ជាជីវៈជាសម្ដេចប៉ាប

វិជ្ជាជីវៈជាសម្ដេចប៉ាប
វីជ្ជាជីវៈនៃវិទ្យាល័យ (1957 ដល់១៩៧៧)

១៩៥៩ រេតស៊ីងហ្គឺ បានក្លាយជាសាស្រ្តចារ្យនៃមហាវិទ្យាល័យបន ។ ការបង្រៀលើកដំបូងរបស់ព្រះអង្គគឺ ជំនឿព្រះជាម្ចាស់ និង ទស្សនៈព្រះជាម្ចាស់។ ក្នុងឆ្នាំ១៩៦៣ គាត់បានប្ដូរទៅមហាវិទ្យាល័យម៉ាន់ស្ថឺ<<Münster>>.
បេណេឌីកទី១៦: វីជ្ជាជីវៈនៃវិទ្យាល័យ (1957 ដល់១៩៧៧)

វីជ្ជាជីវៈនៃវិទ្យាល័យ (1957 ដល់១៩៧៧)

១៩៥៩ រេតស៊ីងហ្គឺ បានក្លាយជាសាស្រ្តចារ្យនៃមហាវិទ្យាល័យបន ។ ការបង្រៀលើកដំបូងរបស់ព្រះអង្គគឺ ជំនឿព្រះជាម្ចាស់ និង ទស្សនៈព្រះជាម្ចាស់។ ក្នុងឆ្នាំ១៩៦៣ គាត់បានប្ដូរទៅមហាវិទ្យាល័យម៉ាន់ស្ថឺ<<Münster>>.
បេតវត្ថុ: រឿងខេត្តូបមាប្រេត ទី១

រឿងខេត្តូបមាប្រេត ទី១ 

[១] ពួកព្រះអរហន្ត ដូចស្រែ ពួកទាយក ដូចអ្នកភ្ជួររាស់ ទេយ្យធម៌ ដូចពូជ ផល តែងកើតមកអំពីព្រះអរហន្ត និងទាយក និងទេយ្យធម៌នុ៎ះ ឯពូជ និងការភ្ជួររាស់ និងស្រែនុ៎ះ តែងមានដល់ពួកប្រេតទាំងឡាយផងដល់ទាយកផង ប្រេតទាំងឡាយតែងបរិភោគនូវផលនៃទាននោះ ទាយកអ្នកឲ្យទាន តែងចំរើនដោយបុណ្យ ក្នុងលោកនេះបុគ្គលធ្វើកុសលហើយ គួរតែបូជាចំពោះប្រេតទាំងឡាយ ព្រោះថាបុគ្គលធ្វើកុសលកម្មដ៏ចំរើន រមែងទៅកាន់ឋានសួគ៌។

ចប់ រឿងខេត្តូបមាប្រេត ទី១។