ផាដែងនាងអៃ: សង្ខេប

សង្ខេប 
ព្រះអង្គម្ចាស់ផាដែង នៃផាផុង ឮពីសម្រស់របស់ អៃខាំ ហើយដោយរំពឹងថានឹងឈ្នះដៃរបស់នាងបានផ្ញើអំណោយរបស់នាងជាមាសពេជ្រនិងសូត្រ។ នៅពេលទទួលអំណោយ អង្គជំនុំជម្រះបានប្រាប់ម្ចាស់ក្សត្រីនាងអៃអំពីព្រះអង្គម្ចាស់ដ៏គួរឱ្យកោតសរសើររបស់នាង និងថាតើព្រះអង្គមានរូបរាងសង្ហាប៉ុណ្ណា។ ក្រោយ​ពី​បាន​ដឹង​រឿង​នេះ ព្រះនាង​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​ព្រះអង្គម្ចាស់ ហើយ​ក៏​ផ្ញើ​សារ​ថ្វាយ​ព្រះ​អង្គ​វិញ។ មុន​នឹង​ត្រឡប់​មក​ពី​ធ្វើ​ដំណើរ​វិញ នាង​អៃ​បាន​ផ្ញើ​សារ​ទៅ​សម្ដេច​ដោយ​អញ្ជើញ​ព្រះអង្គ និង​កងទ័ព​ឱ្យ​ចូល​មក​ក្នុង​ទីក្រុង​របស់​នាង ហើយ​ជួប​នាង ។ នៅពេលដែល ផាដែង ជួប នាងអៃ ពួកគេលង់ស្នេហ៍ និងរៀបការ។

បុងកេ ដែលជាកូនប្រុសរបស់ សុទ្តោនក័ និងជាព្រះអង្គម្ចាស់នៃទីក្រុងក្រោមទឹក ប្រាថ្នាចង់ឃើញ នាងអៃ ដ៏ស្រស់ស្អាត។ បុងកេ ក្នុង​ជីវិត​កាល​ពី​អតីតកាល​របស់​គាត់​គឺ​ជា​អ្នក​ក្រ និង​ជា​មនុស្ស​មិន​ចេះ​និយាយ។ គាត់បានដើរសុំទានពីភូមិមួយទៅភូមិមួយ រហូតដល់ថ្ងៃមួយគាត់បានទៅដល់ផ្ទះបុរសអ្នកមានម្នាក់។ គាត់​សុំ​រស់​នៅ​ផ្ទះ​នេះ​ជា​ថ្នូរ​នឹង​ការ​ងារ​ធ្វើ​ផ្ទះ។ ម្ចាស់​សេដ្ឋី​ចូល​ចិត្ត​គាត់​ខ្លាំង​ណាស់​បាន​រៀប​ការ​ជា​មួយ​នឹង​កូន​ស្រី​របស់​គាត់ (នាង អៃ ក្នុង​ជីវិត​អតីតកាល)។

Pungkee នៅក្នុងអត្ថិភាពពីមុនរបស់គាត់គឺមិនដូចបុរសដទៃទៀតទេ។ គាត់​មិន​បាន​ស្រលាញ់​ប្រពន្ធ​គាត់​ទេ ប៉ុន្តែ​គាត់​មិន​ដែល​ស្តី​បន្ទោស​គាត់​ទេ ហើយ​តែងតែ​មើល​ថែ​គាត់​ជា​ប្រពន្ធ​ដ៏​ល្អ​ម្នាក់។ មួយសន្ទុះក្រោយមក Pungkee បាត់ផ្ទះ ក៏នាំប្រពន្ធទៅផ្ទះ។ សេដ្ឋី​ដែល​ឪពុក​ខាង​ប្រពន្ធ​រៀបចំ​ម្ហូប​សម្រាប់​ធ្វើ​ដំណើរ​ដឹក​កូនស្រី​តែ​… ] (មានន័យថាមិនច្បាស់លាស់) Pungkee មិនដែលជួយនាងយកវាទេ។ វា​ជា​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ដ៏​លំបាក​ដោយ​សារ​ពួក​គេ​ត្រូវ​ឆ្លង​កាត់​ភ្នំ ព្រៃ និង​ព្រែក។ មិនយូរប៉ុន្មាន អាហារដែលនាងកាន់ក៏លែងមានទម្ងន់ ព្រោះវាចេះតែធ្លាក់ចុះតាមផ្លូវ។ Pungkee ឃើញ​ផ្លែ​ល្វា​ចាស់​ហើយ​ច្រូត​វា​សម្រាប់​អាហារ​ថ្ងៃត្រង់។ ណាងអៃ​បាន​មក​ចាំ​ប្តី​នៅ​គល់​ដើម​ឧទុម្ពរ តែ​ឃើញ​ពុង​គី​ភ្លេច​ប្រពន្ធ​ដើរ​ចេញ​ទៅ ។ នាងសម្រេចចិត្តប្រមូលផ្លែល្វាដោយខ្លួនឯង។ លុះ​ឆ្អែត​ហើយ ក៏​ចុះ​ទៅ​ស្រុក​វិញ តែ​មិន​ឃើញ​ប្ដី​សោះ។ វា​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​នាង​រង​ទុក្ខ​រហូត​ដល់​ទឹក​ទន្លេ។ នាង​ងូត​ទឹក​បន់ស្រន់​សុំ​ឲ្យ​ប្ដី​ស្លាប់​នៅ​មែក​ឈើ ហើយ​កុំ​ឲ្យ​ប្ដី​ប្រពន្ធ​ម្ដង​ទៀត​ក្នុង​ជីវិត​ក្រោយ។

ក្នុង​ជីវិត​បន្ទាប់​គេ​បាន​ប្រសូត​ជា​ព្រះនាង​ណាងអៃ និង​ព្រះអង្គម្ចាស់​ពុងគី។ ពេលដែលព្រះនាង Nang Ai ចូលវ័យជំទង់ នាងបានក្លាយជាក្មេងស្រីដែលមានគុណធម៌ និងស្រស់ស្អាតបំផុតនៅក្នុងទីក្រុង។ ព្រះរាជាខ្មែរ ផ្ញើសារទៅក្រុងផ្សេងៗ ឲ្យមានការប្រគួត ប៊ុន ហ្វៃ ធ្វើនៅក្រុងអែកចារា។ គោលបំណងនៃការប្រកួតនេះគឺដើម្បីថ្វាយយញ្ញបូជាដល់ស្តេចតាន់នៅលើមេឃសុំទឹកភ្លៀង។ វាក៏ជាការប្រកួតប្រជែងដើម្បីស្វែងរក Boon Bung Fai ដ៏អស្ចារ្យបំផុតដែលនឹងយក Nang Ai ជាភរិយារបស់គាត់។

ព្រះរាជា ​ខ្មែរ ​សម្រេច​យក​ថ្ងៃ ១៥ រោច ខែ​ចេត្រ ត្រូវ​ជា​ថ្ងៃ​បុណ្យ​។ គ្រប់​ទីក្រុង​ផ្សេង​ទៀត​បាន​បញ្ជូន​បុណ្យ​ទៅ​ប្រកួត​ប្រជែង​ក្នុង​ពិធីបុណ្យ​នេះ។ វាជាពិធីបុណ្យ Boonbungfai ដ៏ធំបំផុតមិនធ្លាប់មាន។ ព្រះអង្គម្ចាស់​ប៉ាតាង​មិន​បាន​ទទួល​ការ​អញ្ជើញ​ទេ ប៉ុន្តែ​នៅតែ​មក​ប្រកួតប្រជែង ហើយ​ស្តេច​ខ្មែរ​ក៏​ទទួល​ស្វាគមន៍​ព្រះអង្គ។ Pungkee ព្រះអង្គម្ចាស់នៃទីក្រុងក្រោមទឹកក៏បានឮអំពីពិធីបុណ្យនេះ ហើយក៏ចង់ទៅលេងទីក្រុងមនុស្ស ដើម្បីជួបព្រះនាង Nang Ai ប៉ុន្តែព្រះបិតារបស់ព្រះអង្គបានជំទាស់នឹងព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គម្ចាស់ Pungkee បានក្លែងបន្លំជាសម្ងាត់នូវសត្វកំប្រុក Albino នៅ Esan ហៅថា "Karokdaon" ហើយអ្នកតាមរបស់ព្រះអង្គក៏បានក្លែងបន្លំសត្វហើយបានបន្តដំណើរទៅមើលព្រះនាងដ៏ស្រស់ស្អាត។ ពិធីបុណ្យ Boonbungfai មានភាពសប្បាយរីករាយ ហើយគ្រប់គ្នាចង់ដឹងថា តើអ្នកណានឹងឈ្នះក្នុងពិធីបុណ្យ និងឈ្នះព្រះនាងសម្រាប់ភរិយារបស់ពួកគេ។ មនុស្ស​ជា​ច្រើន​បាន​ចូល​រួម​ក្នុង​ការ​ប្រកួត​ស្គរ​នៅ​ស្រុក​អេសាន​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា "សេង​ក្លង"។ លទ្ធ​ផល​នៃ​ការ​ប្រកួត​នេះ​គឺ​កីឡាករ​ប៊ុន ប៊ុន​ហ្វៃ របស់​ស្ដេច​ធំ។ Boonbungfai របស់ព្រះអង្គម្ចាស់ Phadaeng មិនគាប់ព្រះហឫទ័យស្តេចមេឃទេ ប៉ុន្តែ Boonbungfai នៃ SaengHaen ស្តេច SaengHaen ជាទីគាប់ព្រះហឫទ័យបំផុតចំពោះស្តេចមេឃ Tan ហើយគាត់បានឈ្នះការប្រកួត។

ស្តេចសាំងហាន ជាពូរបស់ព្រះនាង ណាងអៃ ដូច្នេះការប្រលងត្រូវបានលុបចោល។ ព្រះអង្គម្ចាស់ Pungkee និងព្រះអង្គម្ចាស់ Phadaeng បានត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញបន្ទាប់ពីពិធីបុណ្យ ប៉ុន្តែព្រះអង្គម្ចាស់ Pungkee មិនអាចទប់ទល់នឹងជីវិតនៅក្នុងទីក្រុងបានទេ ដោយសារតែព្រះអង្គចង់ជួបព្រះនាង Nang Ai ម្តងទៀត។ គាត់បានក្លែងបន្លំជាសត្វកំប្រុក albino ដោយពាក់កណ្តឹងមាស។ គាត់បានកាន់មែកឈើមួយនៅជិតបន្ទប់របស់ Nang Ai ហើយនាងបានឮសំឡេងកណ្ដឹង ដូច្នេះហើយនាងបានបើកបង្អួចឃើញសត្វកំប្រុក Albino ។ នាងចង់បានកំប្រុក albino ដូច្នេះនាងបញ្ជាឱ្យអ្នកប្រមាញ់របស់នាងចាប់វាឱ្យនាង ទោះបីជាវានៅរស់ ឬស្លាប់ក៏ដោយ។ អ្នក​ប្រមាញ់​បាន​តាម​ចាប់​វា​តាម​ភូមិ​ជាច្រើន ប៉ុន្តែ​ចាប់​មិន​បាន​។ ទីបំផុតការសងសឹកបានរកឃើញ Pungkee; គាត់បានឈប់ហូបផ្លែល្វាដ៏ចាស់ទុំមួយ ខណៈពេលដែលគាត់ឃ្លាន ហើយភ្លាមៗនោះ អ្នកប្រមាញ់បានបាញ់គាត់ដោយព្រួញពុល។ Pungkee ដឹង​ថា​គាត់​នឹង​ស្លាប់​ដូច្នេះ​គាត់​បាន​បង្គាប់​ឱ្យ​អ្នក​ដើរ​តាម​របស់​គាត់​ឱ្យ​ប្រាប់​ឪពុក​របស់​គាត់​ហើយ​មុន​ពេល​ដែល​គាត់​ស្លាប់​បាន​ប្រាថ្នា​ចង់​ឱ្យ​រាងកាយ​របស់​គាត់​បាន​បរិភោគ​ដោយ​គ្រប់​គ្នា​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​។ ពេល​ពុង​គី​ស្លាប់ ព្រាន​ក៏​នាំ​សាកសព​ដែល​ឥឡូវ​ជា​សាច់​កំប្រុក​ទៅ​ចែក​គ្រប់​ភូមិ លើកលែងតែ​ភូមិ​ដុក​កែវ ។ ពេល​ដែល​អ្នក​តាម​របស់​ពុង​គី​ត្រឡប់​មក​ប្រាប់​ណាហ្គា​ដែល​ត្រូវ​ជា​ឪពុក​របស់​ពុង​គី គាត់​ខឹង​ជា​ខ្លាំង ដូច្នេះ​គាត់​ក៏​បញ្ជា​ឱ្យ​សម្លាប់​អ្នក​ដែល​ស៊ី​សាច់​កូន​គាត់​ទាំង​អស់ ។ មាន​តែ​ដុក​កែវ​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​រួច​ជីវិត

ខណៈនោះ ប្រជាជន​ភ័យ​ស្លន់ស្លោ ហើយ​រត់​ចេញពី​ទីក្រុង​។ ព្រះអង្គម្ចាស់ ផាដាង ជិះសេះមួយឈ្មោះ "ប៊ុកសាម" ដើម្បីស្វែងរកព្រះនាង។ ពេល​ទៅ​ដល់​ទីក្រុង គាត់​ឃើញ​ណាហ្គា​គ្រប់​ទីកន្លែង។ គាត់​បាន​ដឹង​ថា Nang Ai កំពុង​ចម្អិន​សាច់​កំប្រុក ដោយ​មិន​ខ្វល់​ពី​អ្វី​ដែល​កំពុង​កើត​ឡើង​ក្នុង​ទីក្រុង​របស់​នាង។ Nang Ai ជូនស៊ុបកំប្រុកខ្លះទៅ Phadaeng ។ Phadaeng សួរ​នាង​ថា​សាច់​នោះ​មក​ពី​ណា ហើយ Nang Ai ឆ្លើយ​ថា​បាន​មក​ពី​អ្នក​ប្រមាញ់។ Phadaeng ដឹងថានេះជាសាច់ពី Pungkee ហើយគាត់ក៏ឈប់ញ៉ាំវាទៅ។

នៅ​យប់​នោះ​គាត់​បាន​ឮ​សំឡេង​គាត់​ដឹង​ថា​មក​ពី​ណាហ្គា ទើប​គាត់​នាំ​ណាង​អៃ​ជិះ​សេះ​ចេញ​ទៅ។ ណាងអៃបានស៊ីសាច់កំប្រុក ដូច្នេះត្រូវសម្លាប់។ Phadaeng និង នាងអៃ ព្យាយាមរត់ចេញ ប៉ុន្តែ នាគ តាមពួកគេរហូតដល់ នាងអៃ ធ្លាក់ពីលើសេះ ហើយលង់ទឹកស្លាប់។ ផាដាងបានឃើញនាងស្លាប់។ ដួល​សន្លប់​ព្រោះ​នឹក​នាង។ បន្ទាប់ពី Phadaeng ស្លាប់ គាត់បានប្រែក្លាយទៅជាខ្មោច ហើយមកសងសឹកកងទ័ព Naga ។ គាត់ប្រមូលទាហានខ្មោចមកប្រយុទ្ធ។ ការប្រយុទ្ធដ៏ធំបំផ្លាញទីក្រុង និងភូមិនីមួយៗ ហើយបង្កើតវាលភក់ដ៏ធំដែលបានក្លាយជា មោនឃា ។ វាបញ្ចប់តែនៅពេលដែល សេរាប បញ្ឈប់សង្រ្គាម ហើយប្រាប់ភាគីទាំងពីរឱ្យអត់ទោសគ្នាទៅវិញទៅមក។