ភាពអាស្រ័យឌីជីថល

រូបភាពតូច|286x288ភីកសែល|បញ្ហាទាំងនេះកំពុងត្រូវបានសិក្សាដោយអ្នកជំនាញ។
ឯកទេសចិត្តគរុកោសល្យវិទូ ផ្នែកខាងវិទ្យាសាស្ដ្រសង្គមវិទ្យា
ផលវិបាកជំងឺគេង , ADHD , ញៀនគ្រឿងញៀន,ធ្វើអត្តឃាត
កត្តាហានិភ័យប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមបណ្តាញផ្សព្វផ្សាយសង្គមស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ចវប្បធម៌ពន្ធុវិទ្យា

ការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយឌីជីថលបានក្លាយទៅជាស្មុគស្មាញដោយសារតែ  ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយឌីជីថល, 'ឌីជីថលញៀនភាពចម្រុះ' (ជាភាសាអង់គ្លេស: digital addictions) ឬឌីជីថលពឹងផ្អែកលើ (ជាភាសាអង់គ្លេស: digital dependencies). ។  រចនាសម្ព័ន្ធទាំងនេះគឺជាបាតុភូតជីវសាស្រ្តនិងសង្គមវប្បធម៌ដែលមានលក្ខណៈខុសប្លែកគ្នានៅក្នុងសង្គមនិងវប្បធម៌ផ្សេងៗគ្នា។   ពួកគេត្រូវបានគេសិក្សានិងវិភាគអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។ Viner, Russell M.; Stiglic, Neza (2019-01-01). "Effects of screentime on the health and well-being of children and adolescents: a systematic review of reviews". BMJ Open. 9 (1): e023191. doi:10.1136/bmjopen-2018-023191. ISSN 2044-6055. PMID 30606703.  "អ្នកចិត្តសាស្រ្តនិងសង្គមវិទូបានធ្វើការស្រាវជ្រាវនិងពិភាក្សាអំពីអេក្រង់និងផលប៉ះពាល់របស់វាក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំ" Gonzalez, Robbie (2018-02-01). "It's Time For a Serious Talk About the Science of Tech "Addiction"". Wired. ISSN 1059-1028. Retrieved 2019-01-08. ក៏ដូចជាអ្នក នរវិទ្យា មួយចំនួន Libin, Alexander; Libin, Elena (2005). "Cyber-anthropology: a new study on human and technological co-evolution". Studies in Health Technology and Informatics. 118: 146–155. ISSN 0926-9630. PMID 16301776.  និងអ្នកជំនាញសុខភាព។ Christakis, Dimitri A. (2010-10-18). "Internet addiction: a 21st century epidemic?". BMC Medicine. 8 (1): 61. doi:10.1186/1741-7015-8-61. ISSN 1741-7015. PMC 2972229. PMID 20955578.  ការវាយតម្លៃមួយចំនួនបានពិនិត្យមើលភស្តុតាងនៃអត្ថប្រយោជន៍នៃការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយឌីជីថលដោយនិយាយថាភស្តុតាងបច្ចុប្បន្នបង្ហាញថា "ការប្រើបច្ចេកវិទ្យាកម្រិតមធ្យមមិនមែនជាបញ្ហាដាច់ដោយឡែកហើយប្រហែលជា គឺជាគុណប្រយោជន៍»។   ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយការពិនិត្យឡើងវិញជាប្រព័ន្ធនៅក្នុងឆ្នាំ 2019 នៅក្នុង ចក្រភពអង់គ្លេសទិនានុប្បវត្តិវេជ្ជសាស្រ្ត មិនបានរកឃើញភស្តុតាងនៃអត្ថប្រយោជន៍សុខភាពសុទ្ធបានបង្ហាញឱ្យឃើញវិទ្យាសាស្រ្ត។  

តាមទស្សនវិជ្ជាវេជ្ជសាស្ដ្រក្នុងឆ្នាំ 2010 អ្នកនិពន្ធនិពន្ធបច្ចុប្បន្ននៃ JAMA Pediatrics បានចេញផ្សាយថា "ខណៈពេលដែលមិនមែន (នៅពេលនោះ) ... បានដាក់ជាផ្លូវការនៅក្នុងក្របខណ្ឌផ្លូវចិត្ត ( ជំងឺញៀន) អ៊ិនធឺណិត ) ... ការបង្កើនទាំងចរាចរនិងការយល់ដឹងពីសហគមន៍គឺជាបញ្ហាដែលមានភាពស្រដៀងគ្នាជាច្រើនចំពោះបញ្ហាដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ហើយវាអាចជា "ជំងឺនៃសតវត្សរ៍ទី 21" មួយ។  លោកបានថ្លែងថា: «យើងបានរៀបចំរវាងប្រភេទនៃការពិសោធន៍ធម្មជាតិត្រួតពិនិត្យលើជំនាន់ក្រោយនៃការគ្មានកូនមួយ "។  

ការពិនិត្យមើលឡើងវិញនៃឆ្នាំ 2014 នៃការស្នើសុំធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យវេជ្ជសាស្រ្តសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមបាន និយាយថា "ខណៈពេលដែលលុបបំបាត់ការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គម។  សៀវភៅណែនាំរោគវិនិច្ឆ័យនិងស្ថិតិសំរាប់ជំងឺផ្លូវចិត្តអាចផ្តល់នូវអារម្មណ៍ថាការញៀនប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមមិនមែនជាបញ្ហាផ្លូវចិត្តស្របច្បាប់នោះទេ។  "   " មានភស្តុតាងជាក់ស្តែងដែលថាការប្រើប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមដែលជាកាតព្វកិច្ចគឺជាបញ្ហាសុខភាពផ្លូវចិត្តដែលកំពុងកើនឡើងជាពិសេសសម្រាប់អ្នកប្រើស្មាតហ្វូន។ អនីតិជន "។   គំនិតនៃប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមនិងទំនាក់ទំនងរបស់ខ្លួនជាមួយនឹងការញៀនត្រូវបានសាកល្បងតាំងពីឆ្នាំ 2009 មក។   ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយការប្រើពាក្យអង់គ្លេស "ការញៀន" ទាក់ទងនឹងបាតុភូតទាំងនេះនិងការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យត្រូវបានគេសួរ។  

ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមបានផ្លាស់ប្ដូរដោយចៃដន្យលើវិធីដែលកុមារគិតគូរធ្វើអន្តរកម្មនិងអភិវឌ្ឍ។ ក្នុងករណីមួយចំនួនក្នុងមធ្យោបាយវិជ្ជមានហើយជួនកាលក្នុងវិធីអវិជ្ជមាន។    ខណៈពេលដែលបញ្ហាសុខភាពផ្លូវចិត្តបានកើតមានឡើងក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តមនុស្សអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមិនច្បាស់អំពីទំនាក់ទំនងរវាងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមនិងលទ្ធផលសុខភាពផ្លូវចិត្ត។  ពួកគេហាក់បីដូចជាពឹងផ្អែកលើបុគ្គលនិងវេទិកាប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមត្រូវបានគេប្រើ។