navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ទីភ្នាក់ងារសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិជប៉ុន

thumb|JICA Center, Osaka
ទីភ្នាក់ងារ​សហប្រតិបត្តិការ​អន្តជាតិ​ជប៉ុន​ (独立行政法人国際協力機構 dokuritsu gyōseihōjin kokusai kyōryoku kikō ត្រូវ​បាន​គេស្គាល់​ជា​ទូទៅ​ដោយអក្សរកាត់​ថា "JICA​: Japan International Cooperation Agency ") គឺ​ជា​ទីភ្នាក់ងារ​រដ្ឋាភិបាល​ឯករាជ្យ​មួយ​ដែល​សម្រប​សម្រួល​ជំនួយ​អភិវឌ្ឍន៍​ផ្លូរ​ការ (ODA) សម្រាប់​រដ្ឋាភិបាល​នៃប្រទេស​ជប៉ុន​។ អង្គការ​នេះ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដើម្បី​​​​ជួយ​ដល់​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច និង​សង្គម​នៅ​ក្នុង​ប្រទេ​​ស​កំពុ​ង​អភិវឌ្ឍ និង​​លើក​កម្ពស់​កិច្ច​សហប្រតិបត្តិការ​អន្តរជាតិ។ ចាប់​ពី​​ថ្ងៃ​ទី​១ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​២០១២ មក ភ្នាក់ងារ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ដឹកនាំ​ដោយ​ សាស្ត្រាចារ្យ Tanaka Akihiko ដែលជា​នាកយរង​នៃ​សាកល​វិទ្យាល័យ​តូក្យូ។
ទីភ្នាក់ងារសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិជប៉ុន: កម្មវិធីបណ្តុះ​បណ្ដាល​បច្ចេកទេស

កម្មវិធីបណ្តុះ​បណ្ដាល​បច្ចេកទេស
JICA បាន​ផ្តល់​នូវ​ការ​បណ្តុះ​បណ្តាល​បច្ចេកទេស​សម្រាប់​អ្នក​ចូល​រួម​ពី​បណ្តា​ប្រទេស​កំពុង​អភិវឌ្ឍ​នៅ​ក្នុង​ជួរ​​វិស័យ​ដ៏​ធំ​ទូលាយ​មួយ ដែល​រួម​បញ្ចូល​ទាំង​ការ​បណ្តុះ​បណ្តាលផ្នែក​​វេជ្ជសាស្ត្រ​ ឧស្សាហកម្ម និង​កសិកម្ម។
 ការហ្វឹកហ្វឺន​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​ក្នុង​ប្រទេស​ជប៉ុន​
 ការ​ហ្វឹក​ហ្វឺន​ជា​ក្រុម
 វគ្គ​សិក្សា​វិស័យ​ជាក់លាក់ (វគ្គ​សិក្សា​ក្នុង​គោល​បំណង​ធ្វើ​ឲ្យ​ការ​យល់​ដឹង​ពី​បញ្ហា​នៅ​ទូទាំង​ពិភព​លោក​ក្នុង​វិស័យ​នានា​កាន់​តែ​មាន​ភាព​ច្បាស់​លាស់។ វគ្គ​សិក្សា​ជាទូទៅ​មាន​មនុស្ស​ពី ៤ ទៅ ១៤នាក់ និង​ជា​មធ្យម​១០​នាក់។ វគ្គ​សិក្សា​មាន​រយៈ​ពេល​ខុសៗ​គ្នា ពោល​គឺ​មាន​ពី​រយៈ​ពេល​ពី ៣​សប្ដាហ៍​ទៅ ១​ឆ្នាំ។)
 វគ្គ​សិក្សា​​តាម​តំបន់ ឬ​ប្រទេស​ជាក់​លាក់ (វគ្គសិក្សា​ក្នុង​គោល​បំណង​ធ្វើ​​​ឲ្យ​​ការ​​យល់ដឹង​ពី​បញ្ហា​នៅ​តាម​តំបន់​ឬ​ប្រទេស​ជាក់​លាក់មួយ។)
 ការ​ហ្វឹកហ្វឺន​តាម​បុគ្គល​ម្នាក់ៗ (ជាទូទៅ​ជា​ការ​ហ្វឹកហ្វឺន​បច្ចេកទេសជាក់​លាក់​សម្រាប់​គម្រោង​ណា​មួយ។)
 ការស្នាក់នៅ
អង្គការ JICAមាន​កន្លែង​ស្នាក់​នៅផ្ទាល់​ខ្លួន​សម្រាប់​អ្នក​ចូល​រួម។ កន្លែង​ទាំងនោះ​មាន​ទីតាំង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​ដ៏​សំខាន់​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ជប៉ុន និង​ជា​ទូទៅ​ត្រូវ​បាន​គេស្គាល់​ថា​​ជា​មជ្ឈ​មណ្ឌល​អន្តរ​ជាតិ។ កន្លែងមួយ​ដែល​នៅ​ក្រុង​តូក្យូ គឺជា​មជ្ឈមណ្ឌល​អន្តរជាតិ​តូក្យូ​ដែល​ស្ថិតនៅ Hatagaya, Shibuya។ កន្លែង​នេះ​មាន​គុណភាព​ល្អ ហើយព័ត៌មាន​លម្អិត​អាចរក​បាន​នៅក្នុង​ គេហទំព័រ JICA ។
ទីភ្នាក់ងារសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិជប៉ុន: ការ​បែងចែកអ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត

ការ​បែងចែកអ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត
 អ្នក​ស្ម័គ្រចិត្ត(យុវជន)សហប្រតិបត្តិការ​ក្រៅប្រទេស ជប៉ុន
 អ្នកស្ម័គ្រចិត្តក្រៅ​ប្រទេស​ចាស់
 យុវជន​​ស្ម័គ្រចិត្ត​សង្គម Nikkei 
 អ្នក​ស្ម័គ្រចិត្តសង្គមចាស់​ Nikkei
ទីភ្នាក់ងារសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិជប៉ុន: ខ្សែពេលវេលា

ខ្សែពេលវេលា
 ខែមេសា ១៩៥៤ – ប្រទេស​ជប៉ុន​បាន​ចូល​រួម​ជាមួយ​ផែនការ​កូឡំបូ និង​ចាប់ផ្ដើម​កម្មវិធី​កិច្ច​សហប្រតិបត្តិការ​បច្ចេកទេស
 ខែមិថុនា ១៩៦២  - ទីភ្នាក់ងារ​ សហប្រតិបត្តិការ បច្ចេកវិទ្យា ​ក្រៅ ​ប្រទេស ​(អង់គ្លស​​: Overseas Technology Cooperation Agency ហៅ​កាត់​ថាOTCA)       បាន​បង្កើត​ឡើង​
 កក្កដា ១៩៦៣ - សេវាកម្ម​ អន្តោប្រវេសជប៉ុន (អង់គ្លេស :Japan Emigration Service កាត់​ថា JEMIS) បាន​បង្កើត​ឡើង
 ខែមេសា ១៩៦៥ - កម្មវិធីអ្នកស្ម័គ្រសហប្រតិបត្តិការ ក្រៅ​ប្រទេស​ ជប៉ុន(អង់គ្លេស Japan Overseas Cooperation Volunteers ហៅ​កាត់ថាJOCV)បាន​ចាប់ផ្ដើម​
 ខែសីហា ១៦៧៤ - OTCA និងJEMIS បញ្ចូល​ចូល​គ្នា​ដើម្បី​បង្កើត​ជាទី​ភ្នាក់ងារ​សហប្រតិបត្តិការ​អន្តរជាតិ​នៃ​ប្រទេសជប៉ុន​ (JICA)
 ខែកញ្ញា ១៩៨៧ - ក្រុមសង្គ្រោះនៅពេល​មាន​មហន្តរាយ​​បានបង្កើត​ឡើង​
 ខែ១៩៨៩- រាល់ការ​រួមចំណែក របស់ ជំនួយអភិវឌ្ឍន៍ជាផ្លូវការ (អង់គ្លេស : official development assistance ហៅកាត់ថាODA)  លើសពីការ​រួមចំណែក​របស់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ហើយ​ក្លាយជា​ការរូមចំណែកដ៏ធំ​បំផុត​លើ​ពិភពលោក​ 
 ខែមេសា​ ១៩៩០ - កម្មវិធី​បែង​ចែក​ អ្នកជំនាញសហប្រតិបត្តិការ​ជាន់ខ្ពស់ (អ្នកស្ម័គ្រចិត្ត​ចាស់​ក្រៅ​ប្រទេស​) បាន​ចាប់ផ្ដើម​
 ខែតុលា​ ២០០៣ - អង្គការ JICA បានក្លាយជាទីភ្នាក់ងារ​រដ្ឋាភិបាល​ឯករាជ្យ​
ទីភ្នាក់ងារសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិជប៉ុន: តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ

តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ
 គេហទំព័រ​ជា​ផ្លូវការ​របស់ JICA 
 ទំព័របណ្ដាញរបស់ក្រសួង​ការ​បរទេស​នៃ​ប្រទេស​ជប៉ុន​
 គេហទំព័រ​ សារមន្ទីសន្តប្រវេសន៍​ក្រៅ​ប្រទេស​នៃ​ប្រទេស​ជប៉ុនរបស់JICA
ទីភ្នាក់ងារសហរដ្ឋអាមេរិកសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិ

ទីភ្នាក់ងារសហរដ្ឋអាមេរិកសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិ ( USAID ) គឺជាទីភ្នាក់ងារឯករាជ្យរបស់រដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលទទួលខុសត្រូវជាចម្បងសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងជំនួយបរទេសស៊ីវិល និង ជំនួយអភិវឌ្ឍន៍ ។ ជាមួយនឹងថវិកាជាង ៥០ពាន់លានដុល្លារ ទីភ្នាក់ងារសហរដ្ឋអាមេរិកសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិ គឺជាទីភ្នាក់ងារជំនួយផ្លូវការដ៏ធំបំផុតមួយនៅក្នុងពិភពលោក ហើយមានច្រើនជាងពាក់កណ្តាលនៃជំនួយបរទេសទាំងអស់របស់សហរដ្ឋអាមេរិក ដែលជាចំនួនខ្ពស់បំផុតក្នុងពិភពលោកគិតជាប្រាក់ដុល្លារ។

សភាបានអនុម័តច្បាប់ជំនួយបរទេស នៅថ្ងៃទី៤ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ១៩៦១ ដែលបានរៀបចំកម្មវិធីជំនួយបរទេសរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកឡើងវិញ និងបានកំណត់ឱ្យបង្កើតទីភ្នាក់ងារមួយដើម្បីគ្រប់គ្រងជំនួយសេដ្ឋកិច្ច។ ទីភ្នាក់ងារសហរដ្ឋអាមេរិកសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិ ត្រូវបានបង្កើតឡើងជាបន្តបន្ទាប់ដោយបញ្ជាប្រតិបត្តិរបស់ប្រធាន ចន អេហ្វ កេណេឌី ដែលបានព្យាយាមបង្រួបបង្រួមអង្គការ និងកម្មវិធីជំនួយបរទេសដែលមានស្រាប់ជាច្រើននៅក្រោមទីភ្នាក់ងារតែមួយ។  ទីភ្នាក់ងារជំនួយអាមេរិក (USAID) បានក្លាយជាអង្គការជំនួយបរទេសដំបូងគេរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ដែលការផ្តោតសំខាន់គឺការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចសង្គមរយៈពេលវែង។

កម្មវិធីរបស់ទីភ្នាក់ងារសហរដ្ឋអាមេរិកសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិ ត្រូវបានអនុញ្ញាតដោយសភានៅក្នុងច្បាប់ជំនួយបរទេស  ដែលសភាបំពេញបន្ថែមតាមរយៈការណែនាំក្នុងសកម្មភាពផ្តល់មូលនិធិប្រចាំឆ្នាំ និងច្បាប់ផ្សេងទៀត។ ជាធាតុផ្សំផ្លូវការនៃគោលនយោបាយការបរទេសរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ទីភ្នាក់ងារសហរដ្ឋអាមេរិកសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិ ប្រតិបត្តិតាមការណែនាំរបស់ ប្រធានាធិបតី រដ្ឋលេខាធិការ និង ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខជាតិ ។   ទីភ្នាក់ងារសហរដ្ឋអាមេរិកសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិ មានបេសកកម្មនៅក្នុងប្រទេសជាង១០០ ជាចម្បងនៅក្នុង ទ្វីបអាហ្រ្វិក អាស៊ី អាមេរិកឡាទីន មជ្ឈិមបូព៌ា និង អឺរ៉ុបខាងកើត ។
ទីភ្នាក់ងារសហរដ្ឋអាមេរិកសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិ: គោលបំណង

គោលបំណង 
បណ្តាញវិមជ្ឈការនៃបេសកកម្មផ្នែកលំនៅដ្ឋានរបស់ទីភ្នាក់ងារជំនួយអាមេរិក (USAID) ត្រូវបានគូរឡើងដើម្បីគ្រប់គ្រងកម្មវិធីរដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិកនៅក្នុងប្រទេសដែលមានចំណូលទាបសម្រាប់គោលបំណងជាច្រើន។ 

 ការសង្គ្រោះគ្រោះមហន្តរាយ
 ការសង្គ្រោះភាពក្រីក្រ
 កិច្ចសហប្រតិបត្តិការបច្ចេកទេសលើ បញ្ហាសកល រួមទាំងបរិស្ថាន
 ផលប្រយោជន៍ទ្វេភាគីរបស់អាមេរិក
 ការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចសង្គម

ស្តាំ|រូបភាពតូច| កញ្ចប់ USAID ត្រូវបានបញ្ជូនដោយបុគ្គលិក ឆ្មាំឆ្នេរសមុទ្រសហរដ្ឋអាមេរិក
ទីភ្នាក់ងារសារព៌តមាន

ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មាន គឺជាក្រសួងនៃការចាត់តាំងរបស់អ្នកកាសែតដែលបង្កើតឡើងទៅលើការផ្ដល់អោយមានពីការធ្វើសេចក្ដីរាយការណ៏ព៌តមាន ទៅនឹងអង្គការសារពត៌មាន មានដូចជាៈ កាសែត, ទស្សនាវដ្ដី, និង វិទ្យុ, និង ការផ្សព្វផ្សាយនៅលើកញ្ចក់ទូរទស្សន៏ ជាមួយគ្នានេះផងដែរ ក្រសួងសារព៌តមានក៏បានធ្វើការចង្អុលបង្ហាញទៅលើការផ្សព្វផ្សាយដូចជា សេវាកម្មបំរើផ្ញើរសារតាមទូរលេខ, សារព៌តមានផ្ញើរសារជាសំលេង ឬក៏សេវាកម្មសារព៌តមាន
ទីភ្នាក់ងារសារព៌តមាន: ប្រវត្តិ

ប្រវត្តិ 
ក្រសួងទីភ្នាក់ងារសារព៌តមានមានវ័យចំនាស់ជាងគេបំផុតគឺជា ក្រសួងសារព៌តមាននៃប្រទេសបារាំង (Agence Frence-Press) ហៅកាត់ថា (AFP)។ទីភ្នាក់ងារនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងឆ្នាំ ១៨៣៥ ដោយអ្នកបកប្រែជនជាតិបារាំងម្នាក់ ហើយទីភ្នាក់ងារ ផ្សព្វផ្សាយ (Charles-Louis Havas) ដូចគ្នាទៅនឹង (Agence Havas) ដែរវាគឺចាសារះសំខាន់ទាំងពីររបស់ លោក(Paul Julius Reuter) និង លោក (Bernhard Wolff) ក្រោយមក ក៏បានដាក់ប្រណាំងប្រជែង ជាមួយនិង ទីភ្នាក់សារព៌តមាននៅក្នុងទីក្រុង ឡុងដុងន៏,(London)និងនៅក្នុងទីក្រុង បែកឡាំង, (បែកឡាំង) វាមានលក្ខណៈដាច់ដោយឡែកពីគ្នាឆ្ងាយណាស់ គឺគ្មានគូរប្រៀបផ្ទឹមបានឡើយ ។ នៅក្នុងឆ្នាំ១៨៥៣, នៅក្នុងទីក្រុង ទូរីន, (Turin), លោក (Guglielmo Stefani) បានបង្កើត (Agenzia Stefani) អោយបានក្លាយទៅជាទីភ្នាក់អារដ៏មាន ឥទ្ធិពលខ្លាំងបំផុត នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រ នៃប្រទេស (អ៊ីតាលី), (Italy) ហើយអន្តរជាតិក៏បានទទួលស្គាល់នូវភាព ប្រាស្រ័យទាក់តងនោះ ជាមួយនិង (Manlio Morgagni) ។ ក្នុងការបង្គាប់បញ្ជាទៅលើ ការកាត់បន្ថយការចំនាយ សំរាប់អាជីវកម្មហើយក៏មានការរីកចំរើនឡើង ពីការធ្វើការផ្សព្វផ្សាយពណិជ្ជកម្ម បានផ្ដល់ផលចំណេញយ៉ាងច្រើនទៅលើការធ្វើជំនួញ របស់កូនប្រុសរបស់លោក ហាវា, Hava, ដែលគាត់បានតទួលសេចក្ដីជោគជ័យ របស់គាត់នៅក្នុងឆ្នាំ ១៨៥២ ដោយលោក Ruter,និង លោក (Wolff)
ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មាន

ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានគឺជាក្រសួងនៃការចាត់តាំងរបស់អ្នកកាសែតដែលបង្កើតឡើងទៅលើការផ្ដល់អោយមានពីការធ្វើសេចក្ដីរាយការណ៏ព័ត៌មាន ទៅនឹងអង្គការសារពត៌មាន មានដូចជាៈ កាសែត, ទស្សនាវដ្ដី, និង វិទ្យុ, និង ការផ្សព្វផ្សាយនៅលើកញ្ចក់ទូរទស្សន៏ ជាមួយគ្នានេះផងដែរ ក្រសួងសារព៌តមានក៏បានធ្វើការចង្អុលបង្ហាញទៅលើការផ្សព្វផ្សាយដូចជា សេវាកម្មបំរើផ្ញើរសារតាមទូរលេខ, សារព៌តមានផ្ញើរសារជាសំលេង ឬក៏សេវាកម្មសារព៌តមាន
ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មាន: ប្រវត្តិ

ប្រវត្តិ 
ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានមានវ័យចំនាស់បំផុតគឺជា ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មាននៃប្រទេសបារាំង (Agence Frence-Press) ដោយហៅកាត់ថា(AFP) ។ ទីភ្នាក់ងារនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងឆ្នាំ ១៨៣៥ ដោយអ្នកបកប្រែជនជាតិបារាំងម្នាក់ ហើយក្រសួងផ្សព្វផ្សាយ (Charle-Louis Havas) ដូចគ្នានឹង 
(Agence Havas)ដែរ ។ សារះសំខាន់ទាំងពីររបស់លោក (Paul Juius Reuter) និង លោក (Bernhard Wolff) ដែលក្រោយមកក៏បានដាក់ធ្វើការប្រកូតប្រជែង ជាមួយនិង ក្រសួងទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មាន នៅក្នុងទីក្រុង ឡុងដុងន៏ (London) និងក្រុង បែកឡាំង (Berlin) ដែលវាមានលក្ខណៈដាច់ដោយឡែកពីគ្នា គ្មានគូប្រៀបផ្ទឹមបានឡើយ ។នៅក្នុងឆ្នាំ១៨៥៣, នៅក្នុងទីក្រុង ទូរីន (Turin) លោក Guglielmo Stefani  បានបង្កើត ទីភ្នាក់ងារ Agenzia Stefani បានក្លាយទៅជាទីភ្នាក់ងារដ៏មានឥទ្ធិពលខ្លាំងបំផុត នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រនៃប្រទេស អ៊ីតាលី (Italy) ហើយអន្តរជាតិ ក៏បានទទួលស្គាល់នូវការ ប្រាស្រ័យទាក់ទង នោះ ជាមួយនិង លោក (Manlio Morgani) ។ ក្នុងការបង្គាប់បញ្ជាទោលើការកាត់បន្ថយ ការចំនាយសំរាប់អាជីវកម្ម ហើយក៏មានការរីកចំរើន ឡើងពីការធ្វើការផ្សព្វផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម បវានផ្ដល់ផលចំំណេញយ៉ាងច្រើន ទៅលើការធ្វើជំនួញ កូនប្រុសរបស់លោក (Hava), ដែលគាត់បានទទួលសេចក្ដីជោគជ័យរបស់ គាត់នៅក្នុងឆ្នាំ ១៨៥២, ដោយលោក Reuter និងលោក (Wolff), បានធ្វើសេចក្ដីប្រកាសយ៉ាង សមស្របមួយ ហើយវាមានការទទួលពីក្រសួងសារព័ត៌មាននីមួយៗ ដេលបានធ្វើសេចក្ដីរាយការណ៏ទាំងស្រុងនៅក្នុងតំបន់ផ្សេងៗ ពីគ្នានៃទ្វីបអ៊ឺរ៉ុប ។
ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មាន: សេវាកម្មបំរើការផ្សព្វផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

សេវាកម្មបំរើការផ្សព្វផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម 
សេវាកម្មបំរើការផ្សព្វផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម របស់ក្រសួងភ្នាក់ងារសារព័ត៌មាន អាចក្លាយទៅជាសាជីវកម្មដែលលក់សារព័ត៌មាន (e.g Association, Thomson Reuter AHN) ។ ផ្សេងពីគ្នានេះទៀត ក្រសួងនេះក៏បានធ្វើការរួមគ្នា ជាមួយនឹងក្រុមហ៊ុនផ្សព្វផ្សាយសារព័ត៌មានជាច្រើនដែលមានលក្ខណៈទូលំទូលាយ ហើយជាទូទៅបណ្ដាអ្នកសារព័ត៌មានទាំងឡាយ គឺត្រូវតែឈរនៅចំនុចកណ្ដាលជានិច្ច ហើយពួកគេត្រូវធ្វើការចែកចាយនូវរឿងរ៉ារនៃសារព័ត៌មានទាំងអស់នោះ ទៅគ្រប់តំបន់ ។ ម៉្យាងវិញទៀត ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានមួយចំនួនក៏មានការឈានទៅដល់ការធ្វើបាប និងធ្វើការបែងចែកដាច់ខាត មួយ (i.e AP, Agance Frence-Press (AFP) រឺការសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើទីភ្នាក់ងារនៃជនជាតិ អាមេរិចម្នាក់ (APA)) ។ ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មសារព័ត៌មានផ្ញើសារជាសំលេងជាជំនួញមួយដោយមានការទទួលខុសត្រូវទៅលើការបែងចែកសេវាកម្មបំរើ សារព័ត៌មានទាំងនោះ (e.g. Buisiness Wire, the Hugin Group, GlobeNewswire, Maketwire, PR Neweswire, Gision Wire ហើយនិង ABN Newswire) ។ ជាមួយគ្នានេះផងដែររាជរដ្ឋាភិបាល ក៏បានធ្វើការត្រួតពិនិត្យ ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានរបស់សារព័ត៌មានៈ ​ China(Xinhua), Canada, Russia, (ITAR-TASS) និងរួមទាំងតាមបណ្ដាប្រទេស ផ្សេងៗពីនេះដែរ មានរាជរដ្ឋាភិបាល អគ្គបេឡាធិការ ក្រសួងសារព័ត៌មានដែលមានការប្រើព័ត៌មានមក ពីទីភ្នាក់ងារ ផ្សេងៗគ្នាបានយ៉ាង ល្អ ។ 
ជាទូទៅក្រសួងទីភ្នាក់ងារ សារព័ត៌មានភាគច្រើនរៀបចំអត្ថបតកាសែត សារព័ត៌មាន គឺវាមានការលំបាកខ្លាំងណាស់ហើយ អត្ថបទខ្លះត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ អោយអោយក្លាយទៅជាអង្គការសារព័ត៌មាន តិចតូច រឺ ក៏មិនមែនជាកំណែប្រែ ហើយបន្ទាប់មកពួកគេក៏បានលក់សារព័ត៌មានទាំងនោះអោយទៅ អង្គការសារព័ត៌មានផ្សេងមួយទៀត ។ ពួកគេបានដាក់លក់សារព័ត៌មាននោះនៅក្នុងម៉ាស៊ីនអេឡិចត្រូនិច លាយបញ្ចូលគ្នាអោយបានច្រើន និងមានភាពហ្មតចត់បំផុត នៅក្នុងសេវាកម្មបំរើបំរាស់ ទូរលេខ (តាំងពីដើមឡើយ ពួកគេបានប្រើប្រាស់ការផ្ញើសារទូរលេខ សមរាប់ពេលបច្ចុប្បន្ន នេះពួកគេបានប្រើប្រាស់ សេវាកម្មអ៊ិនធើណែត) ។ ក្រុមប្រឹក្សាឯកជននៃ អ្នកវិភាគនិងទីភ្នាក់ចុះធ្វើការស៊ើបការណ៏ ក៏ត្រូវមានការយល់ព្រមផងដែរ ។
ការប្រមូលផ្ដុំនៃប្រភពសារព័ត៌មាន បានធ្វើការរៀបរាបើពិពណ៌នា ជាមធ្យោបាយ នៃការផ្សផ្វផ្សាយព័ត៌មានការផ្ដល់សេចក្ដីរាយការណ៏ ដោយមានការសង្កត់ធ្ងន់ នឹងបានកំណត់ អត្ថន័យរបស់ព័ត៌មាននោះអោយមានភាពកាន់តែចាក់លាក់ថែមទៀត "ដោយគ្មានមតិយោបល់ពីក្រុមប្រឹក្សា" ចំនុចនេះមតិខ្លះបានបង្ហាញនៅក្នុង ក្រុមប្រឹក្សាផ្សព្វផ្សាយសារព័ត៌មាន មានទស្សនៈផ្ទុយពីគ្នា ហើយជាទូទៅរាជដ្ឋាភិបាលក៏បាន អនុញ្ញាតិ អោយធ្វើការផ្សព្វផ្សាយ សារព័ត៌មាន បានពឹងផ្អែកផ្លូវមួយទៀត គឺអ៊ិនធើណែតវាជាទំរង់សមាសភាគមួយយ៉ាងសំខាន់បានមកពី ប្រភពទាំងអស់នោះ ។

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មាន
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:កាសែត
ទីម សុឃៀង

ទីម សុឃៀង (English: Sokhieng Tim) គឺជាអ្នកនិពន្ធប្រលោមលោក រឿងខ្លី និងកំណាព្យ។ ស្នាដៃរបស់លោកស្ថិតនៅក្នុងប្រភេទច្នៃប្រតិដ្ឋបែបអភីនីហារ អច្ឆរិយតថ និងប្រតិដ្ឋបែបវិទ្យាសាស្ត្រ។  

លោក កើតនៅក្នុងខេត្តព្រះសីហនុ ប៉ុន្តែធំធាត់ឡើងនៅក្នុងខេត្តព្រៃវែង ហើយបច្ចុប្បន្នរស់នៅរាជធានីភ្នំពេញជាមួយម្ដាយ និងបងប្អូនចំនួនបួននាក់ ដោយលោកគឺជាកូនច្បងភ្លោះនៅក្នុងគ្រួសារ។ លោកគឺជា អតីតនិស្សិតថបរិញ្ញាបត្រភាសាអង់គ្លេសនៃវិទ្យាស្ថានភាសាបរទេស ក្នុងសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ​ ហើយក៏ជាអតីតសិស្សរៀននៅសាលាបឋមសិក្សាព្រែកអន្ទះ,អនុវិទ្យាល័យព្រែកអន្ទះ និងវិទ្យាល័យជាស៊ីមសាមគ្គី។
ទីម សុឃៀង: ជីវិតការងារ

ជីវិតការងារ 
នៅក្នុងឆ្នាំ២០១៨ សុឃៀងបានចាប់ផ្ដើមការងារដំបូងរបស់ខ្លួន ជាបុគ្គលិកផ្នែកលក់នៅបណ្ណាគារមួយកន្លែង។ នៅទីនោះហើយដែលធ្វើឱ្យលោកចាប់ផ្ដើមស្រលាញ់ និងចូលចិត្តការអានសៀវភៅកាន់តែខ្លាំងថែមទៀត រហូតមានចិត្តចង់ក្លាយខ្លួនជាអ្នកនិពន្ធមួយរូប។ នៅក្នុងឆ្នាំ២០១៩ លោកក៏បានចាប់អាជីពជាអ្នកនិពន្ធលើកដំបូង ដោយកាលនោះលោកគឺជាអ្នកសរសេររឿងកំប្លែងខ្លីនៅស្ថានីយ៍ទូរទស្សន៍ក្នុងស្រុកមួយ។ ដោយសារមិនមានភាពប៉ិនប្រសព្វក្នុងរឿងកំប្លែង លោកក៏សម្រេចចិត្តលាឈប់ពីការងារជាអ្នកនិពន្ធរឿងកំប្លែង។

នៅក្នុងឆ្នាំ២០២០ សុឃៀងក៏ចាប់ផ្ដើមសរសេរប្រលោមលោកដំបូងរបស់ខ្លួនដែលមានចំណងជើងថា “ឥន្ទ្ររាជ” ហើយស្របពេលជាមួយគ្នានោះដែរ លោកក៏បានចេញផ្សាយស្នាដៃរឿងខ្លី អត្ថបទ និងកំណាព្យមួយចំនួននៅលើបណ្ដាញសង្គម ដូចជា ឈ្លើង,លះបង់,ស្នេហ៍ក្នុងសុបិន,សៀវភៅមរណៈ,បណ្ដាំអ្នកមានគុណ,ព្យុះសៀវភៅ និងកំលោះរងារ។
ទីម័រខាងកើត

ប្រទេសទីម័រខាងកើត ឬ ទីម័រលេស្ត, មានឈ្មោះជាផ្លូវការថា សាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យទីម័រខាងកើត គឺជាប្រទេសកោះមួយស្ថិតនៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍។ វាមានរដ្ឋធានីនៅឌីលី និងមានផ្ទៃដីសរុប ១៥,០០៧ គម២។ ប្រទេសនេះស្ថិតនៅចន្លោះខ្សែស្របទី ៨° និងទី ១០° នៃរយៈទទឹងខាងត្បូង និងចន្លោះខ្សែបណ្តោយទី ១២៤° និងទី ១២៨° នៃរយៈបណ្តោយខាងកើត  ហើយមានព្រំដែនជាប់ឥណ្ឌូណេស៊ីប្រវែង ២២៨ គីឡូម៉ែត្រនិងឆ្នេរប្រវែង ៧០៦ គីឡូម៉ែត្រ។ ទីម័រខាងកើតមានប្រជាជនចំនួនមួយលាននាក់ដោយពួកគេចេះនិយាយទាំងភាសាតាទុម និងភាសាព័រទុយហ្គាល់។

ទីម័រខាងកើតជាកោះមួយដែលមានប្រវត្តិជាទឹកដីអាណានិគមរបស់ ព័រទុយហ្គាល់នៅក្នុងសតវត្សទី១៦ ដោយបានមកធ្វើជំំនួញ ទៅលើកោះនេះ ហើយកោះនេះត្រូវបានចែកជាពីរនៅឆ្នាំ១៨៥៩ ដោយ ប៉ះទង្គិចជាមួយហុល្លង់ ក្រោយមកត្រូវជប៉ុនកាន់កាប់ពីឆ្នាំ១៩៤២–១៩៤៥។ នៅថ្ងៃទី២៨ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៧៥ ទីម័រខាងកើតបានប្រកាសឯករាជ្យពីព័រទុយហ្គាល់ប៉ុន្តែមិនយូរប៉ុន្មានក៏ត្រូវឥណ្ឌូណេស៊ីចូលលុកលុយនិងកាន់កាប់នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៧៦។ នៅថ្ងៃទី២០ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០០២ ទីម័រខាងកើតបានប្រកាសឯករាជ្យម្តងទៀតនិងក៏បានចូលឈ្មោះជាសមាជិកអង្គការសហប្រជាជាតិផងដែរ។

នៅក្នុងឆ្នាំ២០១១ ទីម័រខាងកើតបានប្រកាសពីគោលបំណងចង់ក្លាយជាសមាជិកទី ១១ របស់សមាគមប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍ (អាស៊ាន)។(អង់គ្លេស) East Timor Bid to Join ASEAN Wins 'Strong Support', បាងកកប៉ុស្តិ៍, កាលបរិច្ឆេទ៖ ៣១ មករា ២០១១។  វាគឺជាប្រទេសមួយក្នុងចំណោមប្រទេសចំនួនពីរនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ដែលមានប្រជាជនភាគច្រើនកាន់សាសនាគ្រិស្តដោយប្រទេសមួយទៀតគឺប្រទេសហ្វីលីពីន ហើយវាក៏ជាប្រទេសតែមួយគត់នៅទ្វីបអាស៊ីផងដែរដែលមានទីតាំងភូមិសាស្ត្រស្ថិតនៅក្នុងអឌ្ឍគោលខាងត្បូងទាំងស្រុង។
ទីម័រខាងកើត: ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រវត្តិសាស្ត្រ 

នៅដើមសតវត្សរ៍ទី១៦ ជនជាតិ ព័រទុយកាល់ បានចូលមកធ្វើជំនួញនៅលើកោះ ទីម័រខាងកើត រួចបានយកធ្វើជាទឹកដីអាណានិគមរបស់ខ្លួននៅប្រហែលពាក់ កណ្ដាលសតវត្សទី ១៦ក្រោយមក ដោយមានការប៉ះទង្គិចដោយអាវុធពួក ហូឡង់ និងកិច្ចព្រមព្រៀងឆ្នាំ ១៨៥៩ ទឹកដីនៃកោះទីម័រខាងកើត ត្រូវបានបែងចែកជាពីរ កំណាត់ខាងលិច ត្រួតត្រាដោយ ហូឡង់ និងមួយកំណាត់ខាងកើត ត្រួតត្រាដោយ ព័រទុយកាល់ ឆ្នាំ១៩៤២ ដល់ ១៩៤៥ ទីម័រខាងកើត ត្រូវបាន ជប៉ុន ចូលកាន់កាប់ នៅពេលដែល ជប៉ុន ចាញ់សង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ មក ព័រទុយកាល់ត្រឡប់មក ត្រួតត្រាទីម័រខាងកើតវិញ ។
រូបភាពតូច|ជនជាតិទីម័រជាមួយទង់ជាតិរបស់ពួកគេ ពណ៌ក្រហម និងស
ថ្ងៃទី២៨ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ ១៩៧៥ ទីម័រខាងកើត បានប្រកាសឯករាជ្យពីការត្រួតត្រា ព័រទុយកាល់ បានតែ៩ ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ កងទ័ពឥណ្ឌូណេស៊ី បានចូលលុកលុយនិងកាន់កាប់ ព្រមទាំងដាក់ជាខេត្តមួយ ឈ្មោះថា ទីម័រទីមួ នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៧៦ 

ការប្រយុទ្ធដើម្បីសន្តិភាពមិនបានសម្រេចជោគជ័យ បានប្រព្រឹត្តទៅអស់រយៈពេល ២ សតវត្ស បណ្តាលអោយបាត់បង់ មនុស្សអស់១សែន ទៅ២សែន៥មុឺននាក់ ការធ្វើប្រជាមតិមួយដែលរៀបចំដោយអង្គការសហប្រជាជាតិ ៣០ សីហា ១៩៩៩ បានបង្ហាញថាប្រជាជាតិនៅទីម័រខាងកើត យ៉ាងច្រើនចង់បានឯករាជ្យចេញពី ប្រទេស ឥណ្ឌូនេស៊ី 

នៅខែ កញ្ញា ឆ្នាំ១៩៩៩ កងជីវពលប្រឆាំងឯករាជ្យដែលបង្កើតឡើងដោយកងទ័ពឥណ្ឌូនេស៊ី បើកការប្រយុទ្ធសងសឹកធំនិងព្រៃផ្សៃបំផុត សម្លាប់ប្រជាជនទីម័រខាងកើតអស់ជាង ១ពាន់ ៤រយនាក់ និងជម្លៀសប្រជាជនដោយបង្ខំ ទៅរស់នៅ ទីម័រខាងលិចចំនួន ៣សែននាក់ នៅថ្ងៃទី២០ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៩៩ កងកម្លាំងរក្សាសន្តិភាព អូស្ត្រាលីក្នុងនាមកងកម្លាំង អន្តរជាតិដើម្បី ទីម័រខាងកើតហៅថា INTERFET បានចូលមកអន្តរាគមន៍៍បញ្ចប់ អំពី ហិង្សា ។ 

ថ្ងៃទី២០ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០០២ ទីម័រលេសត្រូវបាន ទទួលស្គាល់ជា អន្តរជាតិថាជា រដ្ឋឯករាជ្យ ។នៅចុងខែ មេសា ឆ្នាំ២០០៦ ភាពតានតឹងផ្ទៃក្នុងមួយ បានគំំរាមកំំំំំហែង សន្តិសុខប្រជាជាតិក្មេងខ្ចីឆ្លើយតបតាមសំណើសុំរបស់ រដ្ឋាភិបាលទីម័រខាងកើត កងកម្លាំងស្ថិរ កម្មអន្តរជាតិ ISF ជាតិ អូស្ត្រាលី បានចូលមកធ្វើអន្តរាគមន៍ នៅចុងខែឧសភាឆ្នាំ២០០៦ ខែសីហា ឆ្នាំ២០០៦ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខ អង្គការសហប្រជាជាតិបញ្ជូល ក្រុមបេសកកម្មសម្រាប់សមាហរណកម្មនៃសហប្រជាជាតិនៅទីម័រខាងកើត UNMITជំនួសឲ ISF ពីខែមេសា ទៅ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០០៧ រដ្ឋាភិបាលទីម័រខាងកើតបានធ្វើការបោះឆ្នោតជ្រើសរើសប្រធានាធិបតីនិង អ្នកតំណាងរាស្តក្នុងបរិយាកាសប្រកបដោយសន្តិភាពក្រោម ជំនួយឧបត្ថម្ភUNMIT និងអ្នក ផ្តល់អំណោយ អន្តរជាតិ។
ទីម័រខាងកើត: ភូមិសាស្រ្ត

ភូមិសាស្រ្ត 

រូបភាពតូច|ទិដ្ឋភាពឆ្នេរសមុទ្រនៃប្រទេសទីម័រខាងកើត
រូបភាពតូច|ផែនទីនៃប្រទេសទីម័រខាងកើតដែលមានព្រំប្រទល់រដ្ឋបាលថ្មីចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០១៥
ទីម័រខាងកើតជាប្រទេសមួយនៃអាស៊ីអាគ្នេយ៍ដីកោះស្ថិតនៅទិសពាយ័ព្យប្រទេសអូស្ត្រាលីក្នុងប្រជុំកោះ សុងតូច ចុងខាងកើតនៅកម្រងកោះះ ឥណ្ឌូនេស៊ីរួមមានពាក់កណ្តាលខាងកើត នៃកោះទីម័រតំំបន់អុីគូសុី ឬអំបឺណូ ជាផ្នែកតូចមួយនៃភាគពាយ័ព្យនៃកោះចាកូ ទីម័រខាងកើត មានផ្ទៃដីសរុប ១៥ ០០៧km២មានព្រំដែនជាប់ប្រទេស ឥណ្ឌូនេស៊ី ជាប្រទេសសម្បូរភ្នំនិងខ្ពង់រាប ខ្សត់ទំំំំនាប ជុំវិញព័ទ្ធដោយ សមុទ្រទីម័រ សមុទ្រសាវូ និង សមុទ្របានដា ប្រទេសមួយនេះក៏ជួបប្រទះនូវគ្រោះធម្មជាតិដែរ។

អាកាសធាតុ
រូបភាពតូច|ផែនទីអាកាសធាតុនៅប្រទេសទីម័រខាងកើត
ទីម័រខាងកើតស្ថិតក្រោមឥទ្ធិពលអាកាសធាតុត្រូពិចមូសុង សមុទ្រក្តៅសើម មានរដូវពីរច្បាស់លាស់គឺ រដូវប្រាំង ពីខែមេសាដល់ខែកញ្ញានិង រដូវវស្សា ពីខែតុលា ដល់ ខែមិនាសីតុណ្ហភាពមធ្យមប្រចាំឆ្នាំប្រហែល ២៦ °C កម្ពស់ទឹកភ្លៀង ប្រចាំឆ្នាំ ខ្ពស់ជាង ១ ០០០ mm មូសុងប្រាំងបក់មកពីទិសខាងអាគ្នេយ៍ និងមូសុងវស្សាបកមកពីទិសពាយ័ព្យ។
ទីម័រខាងកើត: អាកាសធាតុ

អាកាសធាតុ
រូបភាពតូច|ផែនទីអាកាសធាតុនៅប្រទេសទីម័រខាងកើត
ទីម័រខាងកើតស្ថិតក្រោមឥទ្ធិពលអាកាសធាតុត្រូពិចមូសុង សមុទ្រក្តៅសើម មានរដូវពីរច្បាស់លាស់គឺ រដូវប្រាំង ពីខែមេសាដល់ខែកញ្ញានិង រដូវវស្សា ពីខែតុលា ដល់ ខែមិនាសីតុណ្ហភាពមធ្យមប្រចាំឆ្នាំប្រហែល ២៦ °C កម្ពស់ទឹកភ្លៀង ប្រចាំឆ្នាំ ខ្ពស់ជាង ១ ០០០ mm មូសុងប្រាំងបក់មកពីទិសខាងអាគ្នេយ៍ និងមូសុងវស្សាបកមកពីទិសពាយ័ព្យ។
ទីម័រខាងកើត: ប្រជាសាស្ត្រ

ប្រជាសាស្ត្រ 

កណ្តាល|រូបភាពតូច|ស្ដ្រីទីម័រកំពុងតែរាំរបាំប្រពៃណីរបស់ខ្លួន
ទីម័រខាងកើតមានប្រជាជនចំនួន ១,១០៨,៧៧៧នាក់ (ការប៉ាន់ស្មានខែកក្កដា ឆ្នាំ២០០៨) គិតជាដង់សុីតេស្មើ ៧៣.៨៨ នាក់/km២ ចំពោះក្រុមជនជាតិ ប្រទេសនេះ មានក្រុមជនជាតិ អំបូរអូស្ត្រូណេស៊ី អំំបូរប៉ាពូអាន និងអណិកជនចិនតិចតួច ប្រទេសនេះមានជំនឿសាសនាមាន រ៉ូម៉ាំងកាតូលិក ៩៧% អុីស្លាម ១% ប្រូតេស្តង់ ១%ប្រទេសនេះមានគ្រាមភាសាចំនួន ១៦ ភាសា។ ទម្រង់ប្រជាជនទីម័រខាងកើត
ទីម័រព័រទុយហ្គាល់

ទីម័រព័រទុយហ្គាល់ (    ) គឺជាកម្មសិទ្ធិអាណានិគមរបស់ ប្រទេសព័រទុយហ្គាល់ ដែលមាននៅចន្លោះឆ្នាំ ១៧០២ និង ១៩៧៥ ។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ ព័រទុយហ្គាល់បានផ្តល់ដីកោះទីម័រជាមួយពួកជនជាតិហូឡង់ខាងកើតឥណ្ឌូណេស៊ី ។

ជនជាតិអឺរ៉ុបដំបូងគេដែលមកដល់ក្នុងតំបន់គឺជនជាតិព័រទុយហ្គាល់នៅឆ្នាំ ១៥១៥។ West, p. 198. បុព្វបុរសដូមីនិក បានបង្កើតវត្តមាននៅលើកោះនេះក្នុងឆ្នាំ ១៥៥៦ ហើយទឹកដីនេះត្រូវបានប្រកាសថាជាអាណានិគមព័រទុយហ្គាល់នៅឆ្នាំ ១៧០២ ។ បន្ទាប់ពីការចាប់ផ្តើមនៃ បដិវត្តន៍ផ្ការីក (ដំណើរការ decolonizationdecolonization ដែលជំរុញដោយ Lisbon) ក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៥ ទីម័រខាងកើតត្រូវបានឈ្លានពានដោយឥណ្ឌូនេស៊ី ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការឈ្លានពាននេះមិនត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាស្របច្បាប់ដោយ អង្គការសហប្រជាជាតិ (UN) ដែលបានបន្តចាត់ទុកព័រទុយហ្គាល់ថាជាអំណាចគ្រប់គ្រងស្របច្បាប់នៃទីម័រខាងកើត។ ឯករាជ្យភាពរបស់ទីម័រខាងកើតត្រូវបានសម្រេចនៅឆ្នាំ 2002 បន្ទាប់ពី រយៈពេលអន្តរកាលដែលគ្រប់គ្រងដោយអង្គការសហប្រជាជាតិ ។ C. R. Boxer, "Portuguese Timor: A Rough Island Story, 1515-1960." History Today (May 1960) 19#5) pp 349-355.
ទីរួមខេត្តកំពង់គោ

ទីរួមខេត្តកំពង់គោ ឬ តឹនអាន គឺជាទីរួមខេត្តនៃ ខេត្តកំពង់គោ ក្នុងតំបន់ដីសណ្តទន្លេមេគង្គ នៃ ប្រទេសវៀតណាម ។ វាត្រូវបានធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងពីស្ថានភាពទីក្រុងទៅជាស្ថានភាពទីក្រុងនៅថ្ងៃទី 26 ខែសីហា 2009 ។ ចំនួនប្រជាជននៃទីរួមខេត្តកំពង់គោ គឺ 165,214 គិតត្រឹមឆ្នាំ 2009 ដែលមានផ្ទៃដី 81.79 គីឡូម៉ែត្រការ៉េ។ 

ទីរួមខេត្តកំពង់គោ ស្ថិតនៅភាគនិរតីនៃទីក្រុងព្រៃនរគ ៤៧ គីឡូម៉ែត្រពីកណ្តាលទីក្រុង វួដ១ ជាមជ្ឈមណ្ឌលសេដ្ឋកិច្ច នយោបាយ និងវប្បធម៌នៃទីក្រុង។

ទីរួមខេត្តកំពង់គោ គឺជាមជ្ឈមណ្ឌលនយោបាយ វប្បធម៌ សេដ្ឋកិច្ច វិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យានៃខេត្តកំពង់គោ។ ទីប្រជុំជនស្ថិតនៅក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍នៃតំបន់សេដ្ឋកិច្ចសំខាន់ភាគខាងត្បូង និងជាច្រកសេដ្ឋកិច្ចទៅកាន់ខេត្តនៃដីសណ្តទន្លេមេគង្គ ដែលមានទន្លេ និងផ្លូវថ្នល់សំខាន់ៗ ផ្លូវជាតិលេខ ១A ផ្លូវជាតិលេខ៦២ និងទន្លេវាមកុតាយ ហូរកាត់កណ្តាល។ (Vietnamese) Introduction on Tan An  James B. Hendry Rural Vietnam: The Small World of Khanh Hau 2009 - Page 144 "... last six or eight years has been the substantial growth in the number of local rice mills. In the vicinity of Khanh Hau, as an example, small rice mills have sprung up in all the neighboring villages, large mills have gone up in the town of Tan An ..."
ទីរួមខេត្តកំពង់ឫស្សី

ទីរួមខេត្តកំពង់ឫស្សី គឺជាទីក្រុងនៃខេត្តកំពង់ឫស្សី ក្នុងតំបន់ដីសណ្តទន្លេមេគង្គនៃភាគខាងត្បូង ប្រទេសវៀតណាម(ដែនដីកម្ពុជាក្រោម)។ ស្ថិតនៅ  ភាគនិរតីនៃទីក្រុងព្រៃនរគ នេះគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដី ៦៥.៧៥ គីឡូម៉ែត្រ 2 (២៥.៣៩ ម៉ាយ៍) និងមានប្រជាជនចំនួន ១២៤ ៤៩៩នាក់នៅជំរឿនឆ្នាំ២០១៩ ។   ទីក្រុងកំពង់ឫស្សី មានរាងត្រីកោណចម្ងាយ៨៦ គីឡូម៉ែត្រពីទីក្រុងព្រៃនរគ ១៥គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្តមេស ចម្ងាយ ១១៤គីឡូម៉ែត្រពីទីក្រុងព្រែកឫស្សី ។
ទីរួមខេត្តក្រមួនស

ទីរួមខេត្តក្រមួនស គឺជាទីរួមខេត្តមួយនិងជាទីក្រុងនៃខេត្តក្រមួនស ប្រទេសវៀតណាម (ដែនដីកម្ពុជាក្រោម)។ វាមានទីតាំងនៅឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងកើតនៃឈូងសមុទ្រថៃ  ភាគនិរតីនៃទីក្រុងព្រៃនរគ។ ខាងកើតទីក្រុងមានព្រំប្រទល់ជាប់នឹងស្រុកក្រសាំង និងស្រុកឃ្លាំងមឿង ឈូងសមុទ្រថៃនៅខាងលិចនិងព័ទ្ធជុំវិញផ្នែកខ្លះនៃទីក្រុង ភាគខាងត្បូងនៃទីក្រុងគឺ ឃ្លាំងមឿង និង ព្រែកបី ហើយនៅខាងជើងជាប់ព្រំប្រទល់ស្រុកភ្នំដី និងស្រុកក្រសាំង ។
ទីរួមខេត្តឃ្លាំង

ទីរួមខេត្តឃ្លាំង ឬ ស្រុកឃ្លាំង គឺជាទីរួមខេត្តមួយនៅដែនដីកម្ពុជាក្រោម ។ ដែលជាទីរួមខេត្តនៃ ខេត្តឃ្លាំង ។
ទីរួមខេត្តឃ្លាំង: ឈ្មោះ

ឈ្មោះ 
ឈ្មោះ​នេះ​ត្រូវមាន​ប្រភព​មក​ពី ​ភាសា​ខ្មែរ ។ ឈ្មោះ​ខ្មែរ​សម្រាប់​ខេត្ត​នេះ គឺ ​ស្រុក​ឃ្លាំង ។
ទីរួមខេត្តឃ្លាំង: ការបែងចែករដ្ឋបាល

ការបែងចែករដ្ឋបាល 
ទីក្រុង​សោក​ត្រាង​ត្រូវ​បាន​បែង​ចែក​ជា​១០​ផ្នែក​រដ្ឋបាល​ពី​លេខ​១​ដល់​១០។ ទីក្រុងនេះមានព្រំប្រទល់ជាប់នឹង ស្រុក អណ្តូងទឹក នៅខាងកើត និងខាងជើង ស្រុក កំពង់ធំ នៅខាងលិច និងខាងជើង ស្រុក Châu Thành ខាងលិច និង ស្រុក បាយឆៅ នៅភាគខាងត្បូង។
ទីរួមខេត្តឃ្លាំង: ចំនួនប្រជាជន

ចំនួនប្រជាជន 
ក្រៅពីជនជាតិភាគតិច យួន ក៏មានជនជាតិចិន និងជនជាតិ ខ្មែរ សំខាន់ៗនៅក្នុងទីក្រុងផងដែរ។
ទីរួមខេត្តទឹកខៅ្ម

ទីរួមខេត្តទឹកខៅ្ម គឺជាទីក្រុងមួយនៅភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសវៀតណាម(ដែនដីកម្ពុជាក្រោម)។ វាជាទីរួមខេត្តនៃខេត្តទឹកខ្មៅ ដែលជាខេត្តមួយនៅក្នុងតំបន់ដីសណ្ដទន្លេមេគង្គ ស្ថិតនៅភាគខាងត្បូងបំផុតនៃដែនដីទឹកនៃប្រទេសវៀតណាម(ដែនដីកម្ពុជាក្រោម)។ ទីក្រុងនេះត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយប្រព័ន្ធប្រឡាយដឹកជញ្ជូន ហើយទំនិញភាគច្រើនត្រូវបានដឹកជញ្ជូនទៅទីនោះដោយទូក និងកប៉ាល់។

ចំនួនប្រជាជនគឺប្រហែល ៣១៥ ២៧០នាក់គិតត្រឹមឆ្នាំ២០១៨ Nghị quyết số 24/NQ-CP ngày 04 tháng 6 năm 2009 của Chính phủ Việt Nam. ទីរួមខេត្តទឹកខ្មៅ អាចចូលបានដោយផ្លូវ (៣៦០ គីឡូម៉ែត្រ​ភាគ​និរតី​នៃទីក្រុង​ព្រៃនរគ ) តាម​រយៈ​ផ្លូវជាតិ​លេខ​១ ឬ​តាម​ផ្លូវ​អាកាស ( អាកាសយានដ្ឋានទឹកខ្មៅ )។ ទីក្រុងនេះត្រូវបានបែងចែកផ្នែករដ្ឋបាលទៅជាទីក្រុងចំនួនប្រាំបី ( វួដ) និងប្រាំពីរ (ឃុំ ) ជនបទ។
ទីរួមខេត្តទឹកខៅ្ម: ប្រវត្តិសាស្រ្ត

ប្រវត្តិសាស្រ្ត 
ក្នុងអំឡុងសហសតវត្សរ៍ទី ១ តំបន់នៃខេត្តទឹកខ្មៅ បច្ចុប្បន្នគឺជាផ្នែកមួយនៃអាណាចក្រហ្វូណន ដែលរួមមានប្រទេសឡាវ កម្ពុជា ផ្នែកនៃប្រទេសថៃខាងកើត និងដែនដីកម្ពុជាក្រោម ។ តំបន់នេះត្រូវបានសញ្ជ័យដោយអាណាចក្រចេនឡា និងអាណាចក្រខ្មែរ ។ នៅឆ្នាំ១៧៥៧ ដីនេះជាកម្មសិទ្ធិរបស់ខេត្តទឹកខ្មៅ (  ) ត្រូវបានស្តេចខ្មែរប្រគល់ឱ្យព្រះអង្គម្ចាស់ង្វៀន( ដាំង ទ្រុង ) (ភាគកណ្តាលវៀតណាម) ជាមួយនឹងការតាំងទីលំនៅដំបូងរបស់ជនជាតិយួន។ ក្នុង​សម័យ​បារាំង​គ្រប់គ្រងទឹកខ្មៅ គ្រាន់​តែ​ជា​ទីក្រុង​តូច​មួយ​ប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងសម័យសាធារណៈរដ្ឋវៀតណាម តំបន់ក្បែរទឹកខ្មៅ គឺជាបន្ទាយរឹងមាំ (វៀតណាម៖ Chiến khu cách mạng ,តំបន់សង្គ្រាមបដិវត្ត) សម្រាប់ក្រុមវៀតកុងដែលជាក្រុមទ័ពព្រៃគាំទ្រដោយទីក្រុងហាណូយ ដែលប្រយុទ្ធនឹងកងទ័ពសហរដ្ឋអាមេរិក និងរដ្ឋាភិបាលវៀតណាមខាងត្បូងក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមវៀតណាម។ ក្រោយឆ្នាំ១៩៧៥  ទឹកខ្មៅ ត្រូវបានតែងតាំងជាអាសនៈរដ្ឋបាលនិងជាមជ្ឈមណ្ឌលរដ្ឋាភិបាលនៃខេត្តមិញហាយ ដែលរួមមានខេត្តទឹកខ្មៅ និង ពលលាវ ។ នៅឆ្នាំ១៩៩៥ ខេត្តទឹកខៅ្ម បានផ្តាច់ចេញពីខេត្តមិញហាយ ដោយមានទឹកខ្មៅ ជាទីរួមខេត្ត។ នៅឆ្នាំ១៩៩៩ នាយករដ្ឋមន្ត្រីដោយក្រឹត្យមួយបានទទួលស្គាល់ ទឹកខ្មៅ ជាសង្កាត់មួយ  – ទីរួមខេត្តទឹកខ្មៅ (តំបន់ទីក្រុងថ្នាក់ទី៣ តាមច្បាប់វៀតណាម)។  ក្នុងឆ្នាំ២០១០ នាយករដ្ឋមន្ត្រីបានធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងបន្ថែមទៀតទីក្រុងទឹកខ្មៅ ទៅជាទីក្រុងលំដាប់ទី២ ។ Life . Nhan Dan. Retrieved on 15 November 2011.
ទីរួមខេត្តទឹកខៅ្ម: ប្រជាសាស្រ្ត

ប្រជាសាស្រ្ត 
ប្រជាជន​ភាគច្រើន​ជា​ជនជាតិ​វៀតណាម បន្ថែម​ពីលើ​គ្រួសារ​ខ្មែរ​ក្រោម ​ចំនួន៣០០​គ្រួសារ និង​គ្រួសារ ហ្វា ៤០០​គ្រួសារ។