ចៃត្យ: ប៉ារ៉ាឡែល

ប៉ារ៉ាឡែល 

 ខ្ទម Toda

ធ្វេង|រូបភាពតូច| ប្រាសាទ Toda ឬខ្ទមស្តុកទឹកដោះគោនៅ Nilgiri Hills ។  មានតែបូជាចារ្យទេដែលអាចចូលតាមទ្វារតូច។
ភាពស្រដៀងគ្នាយ៉ាងទូលំទូលាយរវាង ចៃត្យ និងខ្ទមប្រពៃណីដែលនៅតែធ្វើឡើងដោយ ប្រជាជន Toda នៃ Nilgiri Hills ត្រូវបានកត់សម្គាល់ជាញឹកញាប់។  ទាំងនេះគឺជាខ្ទមឆៅដែលសាងសង់ឡើងដោយពត់ wicker ដើម្បីផលិតដំបូលរាងជារង្វង់ ប៉ុន្តែម៉ូដែលសម្រាប់ ចៃត្យ ត្រូវបានគេសន្មត់ថាមានទំហំធំជាង និងរចនាសម្ព័ន្ធស្មុគ្រស្មាញច្រើន។ 

ភាពស្រដៀងគ្នានៃសតវត្សទី 4 មុនគ.ស. ផ្នូរ Lycian -vaulted barrel of Asia Minor ដូចជា ផ្នូររបស់ Payava ជាមួយនឹងការរចនាស្ថាបត្យកម្មឥណ្ឌានៃ ចៃត្យ (ចាប់ផ្តើមយ៉ាងហោចណាស់មួយសតវត្សក្រោយមកពីប្រហែល 250 មុនគ.ស ជាមួយនឹងរូងភ្នំ Lomas Rishi នៅក្នុង ក្រុមរូងភ្នំ Barabar ) ណែនាំថាការរចនានៃផ្នូរដែលកាត់ថ្ម Lycian បានធ្វើដំណើរទៅកាន់ប្រទេសឥណ្ឌា  ឬថាទំនៀមទំលាប់ទាំងពីរនេះបានមកពីប្រភពដូនតាទូទៅ។ 

នៅដើមដំបូង លោក James Fergusson នៅក្នុង "សៀវភៅដៃគំនូរស្ថាបត្យកម្ម" របស់គាត់ ខណៈពេលដែលពិពណ៌នាអំពីការវិវត្តន៍រីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំងពីស្ថាបត្យកម្មឈើទៅជាស្ថាបត្យកម្មថ្មនៅក្នុងអរិយធម៌បុរាណផ្សេងៗបានអត្ថាធិប្បាយថា "នៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា ទម្រង់និងការសាងសង់ប្រាសាទពុទ្ធសាសនាចាស់ៗស្រដៀងទៅនឹង ឯកវចនៈឧទាហរណ៍ទាំងនេះនៅក្នុង Lycia" ។ The Illustrated Handbook of Architecture Being a Concise and Popular Account of the Different Styles of Architecture Prevailing in All Ages and All Countries by James Fergusson. J. Murray. 1859. p. 212. Ananda Coomaraswamy និងអ្នកផ្សេងទៀតក៏បានកត់សម្គាល់ផងដែរថា "Lycian បានជីកកកាយនិងផ្នូរ monolithic នៅ Pinara និង Xanthos នៅលើឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងត្បូងនៃ Asia Minor បង្ហាញពីភាពស្រដៀងគ្នាមួយចំនួនជាមួយនឹងផ្ទាំងថ្ម Caitya- Halls របស់ឥណ្ឌាសម័យដើម" ដែលជាធាតុផ្សំទូទៅជាច្រើនរវាងដើមឥណ្ឌា និង អាស៊ីខាងលិច។ សិល្បៈ។   "The Lycian tombs at Pinara and Xanthos, on the south-coast of Asia Minor, were excavated like the early Indian rock-hewn chaitya-hall" in 

ផ្នូរ Lycian ដែលចុះកាលបរិច្ឆេទនៅសតវត្សរ៍ទី 4 មុនគ.ស. គឺជារូបសំណាកដែលឈរដោយសេរី ឬកាត់ធុងដោយថ្ម ត្រូវបានដាក់នៅលើមូលដ្ឋានខ្ពស់ ជាមួយនឹងលក្ខណៈស្ថាបត្យកម្មឆ្លាក់ក្នុងថ្ម ដើម្បីយកតម្រាប់តាមសំណង់ឈើ។ មានការ កាត់ថ្មជាច្រើនដែលស្មើនឹង រចនាសម្ព័ន្ធឈរដោយសេរី។ ផ្នូរ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ផ្នូរ​ដែល​ឈរ​ដោយ​សេរី គឺ ​ផ្នូរ​របស់ Payava ដែល​ជា​អភិជន Lykian មក​ពី Xanthos និង​ចុះ​កាលបរិច្ឆេទ​ដល់​ឆ្នាំ 375-360 មុនគ.ស ត្រូវ​បាន​គេ​មើល​ឃើញ​នៅ ​សារមន្ទីរ​អង់គ្លេស ។ ទាំងឥទ្ធិពលក្រិក និងពែរ្សអាចត្រូវបានគេមើលឃើញនៅក្នុងចម្លាក់លៀននៅលើ sarcophagus ។  ភាពស្រដៀងគ្នានៃរចនាសម្ព័ន្ធជាមួយ ចៃត្យ របស់ឥណ្ឌា ទៅតាមព័ត៌មានលម្អិតស្ថាបត្យកម្មជាច្រើនដូចជា "ទម្រង់ដំបូលដែលមានចង្អុរដូចគ្នាជាមួយនឹងជួរភ្នំ" ត្រូវបានអភិវឌ្ឍបន្ថែមទៀតនៅក្នុង ប្រាសាទល្អាងនៃប្រទេសឥណ្ឌា ។  លោក Fergusson បានបន្តស្នើឱ្យមាន "ការតភ្ជាប់ឥណ្ឌា" និងទម្រង់នៃការផ្ទេរវប្បធម៌មួយចំនួននៅទូទាំងចក្រភព Achaemenid ។  សរុបមក ការផ្ទេររចនាម៉ូដ Lycian បុរាណសម្រាប់បូជនីយដ្ឋានកាត់ថ្មទៅកាន់ប្រទេសឥណ្ឌាត្រូវបានចាត់ទុកថាជា "ប្រហែលជា"។ Ching, Francis D.K; Jarzombek, Mark M.; Prakash, Vikramaditya (2017). A Global History of Architecture. John Wiley & Sons. p. 707. ISBN 9781118981603.

លោក David Napier អ្នកជំនាញខាងផ្នែកនរវិទ្យា ក៏បានស្នើឱ្យមានទំនាក់ទំនងបញ្ច្រាសដោយអះអាងថាផ្នូរ Payava គឺជាកូនចៅនៃរចនាប័ទ្មអាស៊ីខាងត្បូងបុរាណ ហើយថាបុរសឈ្មោះ "Payava" ប្រហែលជាជនជាតិ Graeco-Indian ដែលមានឈ្មោះថា "បល្លវ" ។ According to David Napier, author of Masks, Transformation, and Paradox, "In the British Museum we find a Lycian building, the roof of which is clearly the descendant of an ancient South Asian style.", "For this is the so-called "Tomb of Payava" a Graeco-Indian Pallava if ever there was one." in "Masks and metaphysics in the ancient world: an anthropological view" in . David Napier biography here and here