នាងកាកី: វគ្កទី​ ​១

វគ្កទី​ ​១

ក្នុង​កាល​កន្លងមក ពេលដែល​ព្រះមហា​ពោធិសត្វ​យោនយកកំណើត​ជា​គ្រុឌ​មួយ ដែលមាន​ឫទ្ធី​បារមី​ខ្លាំង​អស្ចារ្យ​ស្ថិតនៅ​ឯលើ​ភ្នំ​ព្រះ​សុមេរុ។

ក្នុង​គ្រា​នោះដែរ ក៏មាន​ព្រះមហាក្សត្រ​មួយអង្គ​ទ្រង់​ព្រះនាម​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត សោយរាជ្យ​សម្បត្តិ​នៅ​នគរ​ពារាណសី។ ទ្រង់មាន​ភិ​លៀង ម្នាក់​ឈ្មោះថា”គ​ន្ធ័​ន” មាន​ឫទ្ធី​សិល្ប៍សាស្ត្រ​ដ៏ ខ្លាំងពូកែ ឮ​ល្បី​ពេញ​អស់​ភព​ផែន​ផង​ទាំងឡាយ​មិនតែប៉ុណ្ណោះ​គ​ន្ធ័​ន ចេះ​ទាំង​ដេញ​ពិណ ចេះ​ទាំង​ច្រៀង ល្បិច​ល្បោយ​តែង​កាព្យ​បាន​យ៉ាង​ស្ទាត់ជំនាញ​ទៀតផង។ ព្រះបាទ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​សោយរាជ​សម្បត្តិ​ល្បីល្បាញ​លើស​លើ​លោកា ស្ដេច​មួយរយ​មួយ​ប្រទេស​តែង​នាំ​សួយសារអាករ​មក​ថ្វាយ​មិនដែល​ដាច់​ឡើយ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់មាន​មហេសី​មួយអង្គ​នាម​កែវ​កាកី មាន​រូបឆោម​លោម​ពណ៌​យ៉ាង​ស្រស់​សោភា ល្អ​គ្មាន​ស្រី​ណា​ផ្ទឹម​បានឡើយ។ កាកី​បានកើត​កាយ ចេញពី​ផ្កា​កណិការ​ដូច្នេះហើយ​ទើប​ខ្លួនប្រាណ​នាង​មាន​ជាប់​ក្លិនក្រអូប​ឈ្ងុយ​ឈ្ងុប​ដោយ លំអង​គ​ន្ធា បើ​នរណាម្នាក់​បានរួម​រស់​ស្នេហា​ជាមួយ​ហើយ​លុះ៧រាត្រី​ទើប​អស់​ក្លិនក្រអូប ដោយ​លំអ​ងគ​ន្ធា​នោះ។ ព្រះអង្គ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​សព្វ​ព្រះរាជ​ហរ​ទ័យ​នឹង​នាង​កែវ​កាកី​ណាស់​ទ្រង់​បានតែងតាំង​កាកី​ជា​អគ្គមហេសី​លើស​អស់​ស្រីស្នំ​ស្រឹង្គា​ទាំងពួង​នៅកនុង​វាំង។

ក្នុង​កាលនោះ ស្ដេច​គ្រុឌ​ដែល​ស្ថិត​នៅឯ​ចុង​សិម្ពលី​ជាទី​ស្ថាន និង​តេជះ​បារមី មានកំ​លាំង​ខ្លាំងក្លា​អស្ចារ្យ អាច​លោត​ផ្លោះ​ឆ្លង​មហាសាគរ​បាន​យ៉ាង​ងាយ មិនតែប៉ុណ្ណោះ គ្រុឌ​អាច​ប្រែកាយ​ជា​អ្វី​ក៏បាន​តាមចិត្ត​ប្រាថ្នា។ គ្រុឌ​តែង​ហោះ​ផ្លោះ​ឆ្លងទៅ​កំសាន្ដ បាស្កា​ជាមួយ​មហាក្សត្រ​ស​ជា​ញឹកញយ ប៉ុន្តែ​មិនដែល​ចាញ់ឈ្នះ​ទេ ជួនកាល​គ្រុឌ​ទៅ​សំរាក​កំសាន្ដ ជាមួយ​ព្រះមហាក្សត្រ​ទៀតផង លុះដល់​វេលា​ទើប​មកវិញ។

វេលា​ថ្ងៃមួយ​នោះ គ្រុឌ​នឹក​ចង់​លេង​បាស្កា​ជាមួយ​ព្រះមហា​ក្ស​ត្ស ក៏​ហោះ​ចេញ​ចាក សិម្ពលី​ផ្លោះ​ឆ្លង​ព្រៃភ្នំ​មហាសាគរ ហើយក៏​បានមក​ដល់ គ្រុឌ​បាន​ចូលទៅ​ដើម​ជ្រៃ​ធំ​មួយ​ហើយ ក៏បាន​សំដែងឫទ្ធិ​ប្រែកាយ​ជា​កំលោះ​សង្ហា​ម្នាក់ បើ​ស្រី​ណា​ម្នាក់​បានឃើញ​ហើយ​ប្រាកដជា​លង់​ស្រលាញ់​ជាក់​ជាមិនខាន។ ប្រែកាយ​រួចស្រេច​ហើយ​គ្រុឌ​ក៏បាន​ចេញពី​ដើម​ជ្រៃ​ដើរ​ទៅរក ព្រះមហាក្សត្រ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត ដែល​ទ្រង់​គង់នៅ​ក្នុង​ប្រាសាទ។ លុះ​ទៅដល់​ជិត​ហើយ​គ្រុឌ​កំលោះ​ក៏​ក្រាប​សំពះ​អង្គ​ស្ដេច​ធ្វើ​ហាក់ដូចជា​ខ្លា​ចនឹង​អំនាច​ទ្រង់​ពេក​ក្រៃ។ ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ទត​ឃើញ​មាណព​ដូច្នោះ ក៏​ហៅ​ឲ្យ​មក​ជិត រួចហើយ​ទ្រង់​ត្រាស់​បញ្ជា​ឲ្យ​យក​ក្ដា​បាស្កា​មក​ក្រសាល​កំសាន្ត និង​មាណព។

កាលនោះ​ដែរ​នង​កែវ​កាកី​ដែលជា​អគ្គមហេសី​ព្រះអង្គ ដោយ​បាត់​ស្វាមី​យូរពេក ក៏​សួរ ពួក​ភិ​លៀង​ទាំងអស់​ថា តើ​ស្វាមី​យ៉ាង​ទៅណា​ទើប​បាត់​មិនឃើញ​មក​យ៉ាង​ដូច្នេះ? ភិ​លៀង​ទាំងអស់​បាន​ឆ្លើយ​ប្រាប់​វិញ​ថា ព្រះអង្គ​កំពុង​ក្រសាល​បាស្កា​ជាមួយ​មាណព​ម្នាក់ ដែលមាន​រូបរាង​សង្ហា​ពន់ពេក​ក្រៃ។ គ្រាន់តែ​បានឮ​ពាក្យ​ភិ​លៀង​ទាំងអស់​ប្រាប់ថា​មាន​មាណព​ស្អាត​សង្ហា​មកលេង​បាស្កា​ជាមួយ​ព្រះអង្គ​នោះ កែវ​កាកី​ក៏​កើត​ចិត្ត​បេតី​ចង់ឃើញ​មាណព​នោះ​តែម្ដង កែវ​កាកី​ក៏បាន​ដើរទៅ​ដល់​ចុង​រាជរោង​ហើយ​ឈរ​រេរា​នៅ​ទីនោះ កែវ​កាកី​គយគន់​សព្វ​ប្រាណ របស់​គ្រុឌ​ហើយក៏​ពេញចិត្ត​ពេក​ក្រៃ​ថែមទាំង​ចង់បាន​គ្រុឌ​ជា​ស្វាមី​ទៀតផង។ គាប់​ជួន​ពេលនោះ​មាណព​រូប​សង្ហា​ងើប​ភ័​ក្រ​ឡើង​ត្រង់​ក៏​ប្រទះឃើញ​នាង​កែវ​កាកី ហើយក៏​កើត​ចិត្ត​គុំ​គួច​លួច​បេតី ក្នុង​ចិត្ត​គិតថាៈ ស្រី​នេះ​ល្អ​អី​ល្អ​យ៉ាងនេះ​គ្មាន​ទាស់​ត្រង់ណា​សោះឡើយ សូម្បីតែ​ស្រី ក៏​នៅមាន​ទាស់​ខ្លះ​ដែរ តែ​នេះ​រក​កន្លែង​ទាស់​គ្មាន​ទាល់តែសោះ​នេះ​បើ​យើង​ស្មាន​មិន​ខុស​ទេ នាង​ប្រហែលជា​អគ្គមហេសី​អង្គ​ក្សត្រ​នេះហើយ​មើល​ទើប​ហ៊ាន​មកឈរ​ដោយ​មិន​ខ្លាចញញើត​យ៉ាងនេះ​នោះ។ គ្រុឌ​បក្សា​សំលឹង​កាកី​មិន​ដាក់​ភ្នែក សំលឹង​កាន់តែ​យូរ​កាន់​តែមាន ចិត្ត​ស្រលាញ់​ខ្លាំងឡើងៗចំនែកឯ​កាកី​ដឹងថា​គ្រុឌ​សំលឹង​មក​ខ្លួន​ហើយ ក៏​ញញឹម​ដៀង​ភ្នែក​មើល​ចំហៀង​ផង ចំ​ផង លុះ​ខ្សែ​ភ្នែក​ប៉ះចំ​គ្នា​ក៏​ញញឹម​ដាក់​ប៉ប្រៃ​ធ្វើ​ឲ្យ​គ្រុឌ​ញាប់​ញ័រ​អស់​ហឫទ័យ​កើត​សេចក្ដីស្នេហា​ចំពោះ​នាង​ជា​ពន្ធ​ពេក។ លុះ​ឃើញថា​គ្រុឌ​ឈ្លក់​វង្វេង​សំលឹង​នាង​មិន​ឈប់​ហើយ កាកី​ក៏​ធ្វើជា​ធ្លាក់​ស្បៃ​ដែល​គ្របដណ្ដប់​លើ​រាងកាយ​ធ្វើ​ឲ្យ​សុដន់​ទាំង​គូ​របស់​នាង​បាន​បង្អួត​បង្ហាញ​ចំពោះ​ភ្នែក​គ្រុឌ​ដែល​តាម​សំលឹង​គ្មាន​ឈប់​នោះ។ គ្រុឌ​បក្សា​ឃើញ​ហើយ​ស្ទើ​តែ​ស្ទុះ​ទៅ​ចាប់បី​ទៅ​តែម្ដង​ក្នុងពេល​នោះទេ ប៉ុន្តែ​ចិត្ត​មួយ​នៅ​នឹក​គិតដល់​កេរ្តិ៍ខ្មាស់ ដូច្នេះហើយ​ទើប​គ្រុឌ​ខំ​សង្កត់ចិត្ត​លេង​បាស្កា​ជាមួយ​មហាក្សត្រ ដោយ​ធ្វើយ៉ាងណា​ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​អង្គ​ក្សត្រ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ចាប់​អារ​ម្ម​ពី​រឿង​ហ្នឹង​ឡើយ។ ចំនែក​អង្គ​ក្សត្រ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​ក្រសាល​បាស្កា​យ៉ាង​សប្បាយ​ពុំបាន​ចាប់អារម្មណ៍​និង​មហេសី​ដែល​លបលួច​ប្រើ​ខ្សែ​ភ្នែក​ដាក់​មាណព​រូប​សង្ហា​នៅ​ចំពោះមុខ​ព្រះអង្គ​ឡើយ។ លុះ​ព្រះ​សូរិយា​ទន់​ទេរ​បន្ទាបខ្លួន​ចុះ​បន្តិច កែវ​កាកី​ក៏​វិល​ត្រលប់​ទៅ​រាជដំនាក់​វិញ​ដោយ​ទុក​ឲ្យ​មាណព​នៅ​ខ្វល់ខ្វាយ​ក្នុង​ចិត្ត​ម្នាក់ឯង​យ៉ាង​ក្រៃលែង​ក្នុង​ចិត្ត​គិតថាៈ

ត្រូវតែ​យក​អគ្គមហេសី​នេះ​ទៅ​ឲ្យ​បាន​ក្នុង​ពេលនេះ។

គិត​ស្រេច​មាណព ក៏​ក្រាបបង្គុំ​លា​ព្រះមហាក្សត្រ​ចរ​ចេញទៅ​យ៉ាង​ឆាប់​ទៅដល់​ដើម​ជ្រៃ​ភ្លាម​មាណព​ក៏​សែកមន្ត​វិជ្ជា​ប្រែ​ក្រលា​ទៅជា​គ្រុឌ​យ៉ាង​ធំ​សំបើម ហើយ​ហោះ​ឡើង​ទៅលើ​មេឃ​បង្ក​ខ្យល់ព្យុះ​យ៉ាងខ្លាំង​ង​ងិ​ត​អស់​ភព​ផែន​ពសុធា។

ព្រះអង្គ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​យល់​ហេតុការណ៍​ចំលែក​ពេក​អស្ចារ្យ​ទ្រង់​យាង​ទៅ​គង់​មុខ​នាម៉ឺន​សព្វ​មុខមន្ត្រី​និង​សេនាបតី​យ​ទាំងឡាយ ដែល​កំពុង​ផ្អើល​នឹង​ហេតុការណ៍​ដ៏​ចំលែក​នេះ។ ចំនែក​គ្រុឌ​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​រំលង​អស់​ភពផែនដី រួច​ហើយក៏​ចុះចូល​ទៅដល់​កន្លែង​រប​ស់​កែវ​កាកី ឃើញ​ហើយ​គ្រុឌ​ក៏បាន​និយាយ​លួងលោម​ថាៈ

ហៃ​ប្អូន​មាសស្ងួន​មាសបង​អើយ ប្អូន​ដឹង​ទេ​ថា​បង​នេះហើយ​ជាមាណ​ពពី​ថ្ងៃនោះ ចាប់តាំងពី​ពេលដែល​បានឃើញ​ប្អូន​មក ចិត្ត​បង​មិនមាន​ស្ងប់​ឡើយ ចង់បាន​ប្អូន​ជា​គូគាប់​ភ្ចា​ប់​និស្ស័យ​ពី​ពេលនេះ​ឥឡូវនេះ​ទៅ ប្អូន​អើយ​បង​ខំប្រឹង​ហិចហោះ​ផ្លោះ​ស្កាត់​មករក​ប្អូន​ហេតុអ្វី​ក៏ ប្អូន​ធ្វើ​មិនដឹង​ផ្ទុំ​លក់​ធ្វើ​ព្រងើយ​យ៉ាងនេះ។ បង​នេះ​នឹង​នាំ​ប្អូន​ទៅ​ទី​ស្ថានរ​បស់បង​ដែលជា​ស្ថាន​សុខ​សួគ៌ា​មានសម្បត្តិ​មហាសាល គ្មាន​ទ្រព្យសម្បត្តិ​មនុស្ស​ណា​នឹង​ប្រៀប​បានឡើយ បង​នឹង​នាំ​ប្អូន​ហោះ​ផ្លោះ​ដែន​មហាសាគរ ដែន​គិរី​បុព្វ​តា​ទៅ​មើល​ម្រឹគីម្រឹគា​បក្សា​ក​ប្សី​ហិចហើរ​ច្រៀង​បំពេរ​នៅ​ទី​ស្ថាន​ព្រះ​ឥសូ។ លួងលោម​រួចស្រេច​ហើយ​គ្រុឌ​ក៏​លើក​ត្រកង​អង្គ​ប្រាណ​កែវ​កាកី​ថែថើប​ដោយ​ក្ដី​ស្រលាញ់​ពន់ពេក​ពុំ​ចេះ​ឆ្អែតឆ្អន់​ឡើយ។ ចំនែក​កាកី​នាង​បាន​ស្ដាប់ឮ​អស់​ស័ព្ទ​សំដី​ដែល​គ្រុឌ​បាន​និយាយ​ទាំងអស់ តែ​នាង​មិន​ហ៊ាន​ឆ្លើយតប​ទេ ព្រោះ​ថាបើ​នឹង​ឆ្លើយថា​ព្រម​នោះ​ដូចជា​អៀន​មាត់​ទើប​នាង​សំងំ​ធ្វើជា​កំពុង​លង់លក់​ដោយ​មិនដឹង​ខ្លួន។