ព្រះអាទិត្យ: បរិយាកាស

បរិយាកាស
រូបភាពតូច|ធ្វេង|ថតដោយកែវយឹតពន្លឺព្រះអាទិត្យរបស់ Hinode នៅថ្ងៃទី 12 ខែមករាឆ្នាំ 2007 រូបភាពនៃព្រះអាទិត្យនេះបង្ហាញពីភាពច្បាស់លាស់នៃប្លាស្ទិកតភ្ជាប់តំបន់ដែលមានដែនម៉ាញេទិចខុសៗគ្នា។
ក្នុងអំឡុងពេលមាន ពន្លឺព្រះអាទិត្យសរុប នៅពេលដែលថាសនៃព្រះអាទិត្យត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយព្រះច័ន្ទនោះបរិវេណជុំវិញបរិយាកាសជុំវិញព្រះអាទិត្យអាចមើលឃើញ។ វាត្រូវបានផ្សំឡើងដោយផ្នែកបួនខុសៗគ្នាគឺ: chromosphere , តំបន់ផ្លាស់ប្តូរ , corona និង heliosphere ។ស្រទាប់ត្រជាក់បំផុតនៃព្រះអាទិត្យគឺតំបន់អប្បបរមាសីតុណ្ហភាពលាតសន្ធឹងប្រហែល 500 គីឡូម៉ែត្រ ពីខាងលើកាំរស្មីហើយមានសីតុណ្ហភាពប្រហែល 4,100 គីឡូម៉ែត្រAbhyankar, K. D. (1977). "A Survey of the Solar Atmospheric Models". Bulletin of the Astronomical Society of India. 5: 40–44. Bibcode:1977BASI....5...40Aផ្នែកមួយនៃព្រះអាទិត្យនេះគឺត្រជាក់គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យមានអត្ថិភាពនៃម៉ូលេគុលសាមញ្ញដូចជា ឧស្ម័នកាបូម៉ូនីត និងទឹកដែលអាចត្រូវបានរកឃើញតាមរយៈវិសាលភាពស្រូបយករបស់ពួកគេ។Solanki, S. K.; Livingston, W.; Ayres, T. (1994). "New Light on the Heart of Darkness of the Solar Chromosphere". Science. 263 (5143): 64–66. Bibcode:1994Sci...263...64S. doi:10.1126/science.263.5143.64. PMID 17748350កម្រិត chromosphere, តំបន់អន្តរកាលនិង corona មានកំដៅច្រើនជាងផ្ទៃនៃព្រះអាទិត្យហេតុផលមិនត្រូវបានគេយល់ច្បាស់ប៉ុន្តែភ័ស្តុតាងបង្ហាញថា រលកអាល់ហ្វែន អាចមានថាមពលគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីកំដៅ coronaនៅលើស្រទាប់អប្បបរមានៃសីតុណ្ហភាពគឺស្រទាប់ប្រហែល 2,000 គីឡូម៉ែត្រ ក្រាស់គ្របដណ្ដប់ដោយវិសាលគមនៃបន្ទាត់ការបំភាយនិងស្រូបយកវាត្រូវបានគេហៅថា chromosphere ពីភាសាក្រិករបស់ក្រមមានន័យថាពណ៌ពីព្រោះក្រូម៉ូសូមអាចមើលឃើញជាពន្លឺពណ៌នៅពេលចាប់ផ្ដើមនិងបញ្ចប់នៃ ពន្លឺព្រះអាទិត្យ សរុបសីតុណ្ហភាពនៃកម្រិត chromosphere កើនឡើងបន្តិចម្តងជាមួយនឹងកម្ពស់រហូតដល់ប្រហែល នៅជិតកំពូល។ [93] នៅផ្នែកខាងលើនៃក្រូម៉ូសូម អេហេលីមបាន ក្លាយទៅជា អ៊ីយ៉ូដ ផ្នែកខ្លះ។Hansteen, V. H.; Leer, E.; Holzer, T. E. (1997). "The role of helium in the outer solar atmosphere". The Astrophysical Journal. 482 (1): 498–509. Bibcode:1997ApJ...482..498H. doi:10.1086/304111នៅខាងលើក្រូម៉ូសូមនៅក្នុង តំបន់ផ្លាស់ប្តូរ ស្តើងមួយ (ប្រហែល 200 គីឡូម៉ែត្រ) សីតុណ្ហាភាពកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សពី 20.000 គីឡូក្រាម ក្នុងក្រូម៉ូសូមខាងលើទៅសីតុណ្ហភាពកោនជិតដល់ 1.000.000 គីឡូក្រាមការកើនឡើងសីតុណ្ហភាពត្រូវបានសម្របសម្រួលដោយការអ៊ីយ៉ូដអ៊ីយ៉ូដពេញនៅក្នុងតំបន់អន្តរកាលដែលជួយកាត់បន្ថយភាពត្រជាក់នៃប្លាស្មាយ៉ាងខ្លាំងតំបន់ផ្លាស់ប្តូរមិនមានកើតឡើងនៅរយៈកម្ពស់ដែលកំណត់ច្បាស់លាស់ទេ។ ផ្ទុយទៅវិញវាបង្កើតជាប្រភេទនៃ សំបុក នៅជុំវិញលក្ខណៈពិសេសរបស់សារធាតុខនិជដូចជា spicules និង filaments ហើយវាមានចលនាថេរតំបន់អន្តរកាលមិនអាចមើលឃើញពីផ្ទៃផែនដីបានយ៉ាងងាយស្រួលនោះទេប៉ុន្តែត្រូវបានគេមើលឃើញយ៉ាងងាយស្រួលពី ទីអវកាស ដោយឧបករណ៍ដែលប្រកាន់អក្សរតូចធំទៅផ្នែក អេកូ អ៊ែរវីយូDwivedi, B. N. (2006). "Our ultraviolet Sun" (PDF). Current Science. 91 (5): 587–595.Corona គឺជាស្រទាប់បន្ទាប់នៃព្រះអាទិត្យ។ corona ទាបនៅជិតផ្ទៃនៃព្រះអាទិត្យមានដង់ស៊ីតេបំណែកនៅជុំវិញ 10 15 m -3 ទៅ 10 16 m -សីតុណ្ហភាពជាមធ្យមនៃ corona និងខ្យល់ពន្លឺព្រះអាទិត្យគឺប្រហែល 1,000,000-2,000,000 K; ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយនៅក្នុងតំបន់ក្តៅបំផុតវាមានចំនួនពី 8,000,000-20,000,000 Kដែលមានទំហំធំជាងទំហំដែលរុំព័ទ្ធដោយពន្លឺរបស់ព្រះអាទិត្យ។ លំហូរនៃប្លាស្មាចេញពីព្រះអាទិត្យទៅក្នុងលំហអាកាសគឺ ខ្យល់ព្រះអាទិត្យ ។Erdèlyi, R.; Ballai, I. (2007). "Heating of the solar and stellar coronae: a review". Astron. Nachr. 328 (8): 726–733. Bibcode:2007AN....328..726E. doi:10.1002/asna.200710803ឋានព្រះពុទ្ធ ដែលជាបរិយាកាសខាងក្រៅនៃព្រះអាទិត្យដែលពោរពេញដោយភាពច្របូកច្របល់ត្រូវបានបំពេញដោយផ្លាស្មាខ្យល់ព្រះអាទិត្យ។ ស្រទាប់ខាងក្រៅបំផុតនៃព្រះអាទិត្យត្រូវបានកំណត់ឱ្យចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយដែលលំហូរនៃ ខ្យល់ព្រះអាទិត្យ ក្លាយជាលំហូរដែលលឿនជាង រលក នៃ រលកអាល់ហ្វេនA. G, Emslie; J. A., Miller (2003). "Particle Acceleration". In Dwivedi, B. N. Dynamic Sun. Cambridge University Press. p. 275. ISBN 978-0-521-81057-9.
រូបភាពតូច|ស្តាំ|នៅក្នុងរូបភាពអ៊ុលត្រាវីយូពណ៌ក្លែងក្លាយនេះព្រះអាទិត្យបង្ហាញពីការផ្ទុះពន្លឺព្រះអាទិត្យ C3 ថ្នាក់ (តំបន់ពណ៌សនៅខាងឆ្វេង) រលកស៊ូណាមិ (រលកដូចរលកដែលស្ថិតនៅខាងស្តាំខាងលើ) និងខ្សែអេ ផ្លាសជាច្រើន តាមបណ្ដាលវាលម៉ាញេទិច។ ផ្ទៃផ្កាយ។