ភពអ៊ុយរ៉ានុស: ការរកឃើញ

ការរកឃើញ 
អ៊ុយរ៉ានុស ត្រូវបានគេសង្កេតឃើញជាច្រើនដង មុនពេលដែលវាត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាភពមួយ ប៉ុន្តែជាទូទៅវាត្រូវបានច្រឡំថាជាផ្កាយមួយ។ ប្រហែលជាការសង្កេតដែលគេស្គាល់ដំបូងបំផុតគឺដោយ Hipparchos ដែលក្នុងឆ្នាំ 128 មុនគ.ស ប្រហែលជាបានកត់ត្រាវាជាផ្កាយសម្រាប់ កាតាឡុកតារា របស់គាត់ ដែលក្រោយមកត្រូវបានដាក់បញ្ចូលទៅក្នុង Almagest របស់ Ptolemy ។  ការមើលឃើញច្បាស់បំផុតគឺនៅឆ្នាំ 1690 នៅពេលដែល John Flamsteed បានសង្កេតមើលវាយ៉ាងហោចណាស់ប្រាំមួយដង ដោយចាត់ថ្នាក់វាជា 34 Tauri ។ តារាវិទូជនជាតិបារាំង Pierre Charles Le Monnier បានសង្កេតមើល Uranus យ៉ាងហោចណាស់ដប់ពីរដងចន្លោះឆ្នាំ 1750 និង 1769  រួមទាំងនៅបួនយប់ជាប់គ្នា។

លោក William Herschel បានសង្កេតមើលអ៊ុយរ៉ានុសនៅថ្ងៃទី 13 ខែមីនា ឆ្នាំ 1781 ពីសួនច្បារផ្ទះរបស់គាត់នៅផ្លូវ 19 New King Street ក្នុង ទីក្រុង Bath, Somerset ប្រទេសអង់គ្លេស (ឥឡូវជា សារមន្ទីរតារាសាស្ត្រ Herschel )  ហើយបានរាយការណ៍ដំបូង (នៅថ្ងៃទី 26 ខែមេសា ឆ្នាំ 1781) ជា ផ្កាយដុះកន្ទុយ ។  ជាមួយនឹងតេឡេស្កុបដែលឆ្លុះកញ្ចក់ទំហំ 6.2 អ៊ីងដែលផលិតនៅផ្ទះ Herschel "បានចូលរួមក្នុងការសង្កេតជាបន្តបន្ទាប់នៅលើ parallax នៃផ្កាយថេរ" ។ 

Herschel បានកត់ត្រានៅក្នុងទិនានុប្បវត្តិរបស់គាត់ថា "នៅក្នុងត្រីមាសនៅជិត ζ Tauri  ... ទាំង [a] ផ្កាយ Nebulous ឬប្រហែលជាផ្កាយដុះកន្ទុយ" ។  នៅថ្ងៃទី 17 ខែមីនា គាត់បានកត់សម្គាល់ថា: "ខ្ញុំបានរកមើល Comet ឬ Nebulous Star ហើយបានរកឃើញថាវាជា Comet ព្រោះវាបានផ្លាស់ប្តូរកន្លែងរបស់វា" ។  នៅពេលដែលគាត់បានបង្ហាញពីការរកឃើញរបស់គាត់ដល់ រាជសង្គម គាត់បានបន្តអះអាងថាគាត់បានរកឃើញផ្កាយដុះកន្ទុយមួយប៉ុន្តែថែមទាំងបានប្រៀបធៀបវាដោយប្រយោលទៅនឹងភពមួយ: ថាមពលដែលខ្ញុំមាននៅពេលខ្ញុំឃើញផ្កាយដុះកន្ទុយជាលើកដំបូងគឺ 227 ។ តាមបទពិសោធន៍ខ្ញុំដឹងថាអង្កត់ផ្ចិតនៃផ្កាយថេរមិនត្រូវបានពង្រីកសមាមាត្រជាមួយនឹងថាមពលខ្ពស់ជាងដូចភពទេ។ ដូច្នេះហើយឥឡូវនេះខ្ញុំដាក់ថាមពលនៅ 460 និង 932 ហើយបានរកឃើញថាអង្កត់ផ្ចិតនៃផ្កាយដុះកន្ទុយបានកើនឡើងសមាមាត្រទៅនឹងថាមពល ដូចដែលវាគួរតែមាន ដោយសន្មតថាវាមិនមែនជាផ្កាយថេរ ខណៈដែលអង្កត់ផ្ចិតនៃផ្កាយទៅ ដែលខ្ញុំបានប្រៀបធៀបវាមិនត្រូវបានកើនឡើងក្នុងសមាមាត្រដូចគ្នាទេ។ ជាងនេះទៅទៀត ផ្កាយដុះកន្ទុយត្រូវបានពង្រីកលើសពីពន្លឺដែលវាអាចទទួលយកបាន ហាក់ដូចជាមានសភាពអាប់អួរ និងមិនច្បាស់លាស់ជាមួយនឹងថាមពលដ៏អស្ចារ្យទាំងនេះ ខណៈដែលផ្កាយបានរក្សាភាពភ្លឺស្វាង និងភាពខុសប្លែកគ្នានោះ ដែលពីការសង្កេតរាប់ពាន់ដែលខ្ញុំដឹងថាពួកគេនឹងរក្សាបាន។ វគ្គបន្តបានបង្ហាញថាការសន្មតរបស់ខ្ញុំត្រូវបានបង្កើតឡើងយ៉ាងល្អ ដែលនេះបង្ហាញថាជាផ្កាយដុះកន្ទុយដែលយើងបានសង្កេតនាពេលថ្មីៗនេះ។Herschel បានជូនដំណឹងដល់ តារាវិទូ Royal Nevil Maskelyne អំពីការរកឃើញរបស់គាត់ ហើយបានទទួលការឆ្លើយតបដ៏កម្រនេះពីគាត់នៅថ្ងៃទី 23 ខែមេសា ឆ្នាំ 1781៖ "ខ្ញុំមិនដឹងថាត្រូវហៅវាថាអ្វីទេ។ វាទំនងជាភពធម្មតាដែលផ្លាស់ទីក្នុងគន្លងជិតរង្វង់ទៅភពផែនដី។ ព្រះអាទិត្យ​ជា​ផ្កាយដុះកន្ទុយ​ដែល​ធ្វើ​ចលនា​ក្នុង​រាង​ពងក្រពើ​ដ៏​ចម្លែក ខ្ញុំ​មិន​ទាន់​ឃើញ​សន្លប់ ឬ​កន្ទុយ​នៅ​ឡើយ​ទេ»។ 

ទោះបីជា Herschel បន្តពណ៌នាវត្ថុថ្មីរបស់គាត់ថាជាផ្កាយដុះកន្ទុយក៏ដោយ ក៏តារាវិទូផ្សេងទៀតបានចាប់ផ្តើមសង្ស័យថាបើមិនដូច្នេះទេ ។ តារាវិទូជនជាតិហ្វាំងឡង់-ស៊ុយអែត Anders Johan Lexell ដែលធ្វើការនៅប្រទេសរុស្ស៊ី គឺជាមនុស្សដំបូងគេដែលគណនាគន្លងរបស់វត្ថុថ្មី។  គន្លងជិតរង្វង់របស់វានាំឱ្យគាត់សន្និដ្ឋានថាវាជាភពមួយជាជាងផ្កាយដុះកន្ទុយ។ តារាវិទូទីក្រុងប៊ែកឡាំង Johann Elert Bode បានពណ៌នាការរកឃើញរបស់ Herschel ថាជា "ផ្កាយដែលផ្លាស់ទី ដែលអាចចាត់ទុកថាជាវត្ថុស្រដៀងនឹងភពផែនដីដែលមិនស្គាល់ពីមុនមក ដែលធ្វើដំណើរហួសពីគន្លងរបស់ភពសៅរ៍"។  Bode បានសន្និដ្ឋានថាគន្លងជិតរង្វង់របស់វាគឺដូចជាភពមួយជាងផ្កាយដុះកន្ទុយ។ 

មិនយូរប៉ុន្មានវត្ថុនេះត្រូវបានគេទទួលយកជាសកលថាជាភពថ្មីមួយ។ នៅឆ្នាំ 1783 លោក Herschel បានទទួលស្គាល់រឿងនេះចំពោះលោក Joseph Banks ប្រធាន Royal Society ថា "តាមការសង្កេតរបស់អ្នកតារាវិទូដ៏ល្បីបំផុតនៅអឺរ៉ុប វាហាក់ដូចជាផ្កាយថ្មី ដែលខ្ញុំមានកិត្តិយសក្នុងការចង្អុលបង្ហាញពួកគេនៅខែមីនា ឆ្នាំ 1781 គឺជាភពចម្បងនៃភពផែនដី។ ប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យរបស់យើង”។  ក្នុងការទទួលស្គាល់សមិទ្ធិផលរបស់គាត់ ស្តេច George III បានផ្តល់ឱ្យ Herschel នូវ ប្រាក់ឧបត្ថម្ភ ប្រចាំឆ្នាំ ចំនួន 200 ផោនក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលគាត់ផ្លាស់ទៅ Windsor ដើម្បីឱ្យគ្រួសាររាជវង្សអាចមើលតាមកែវយឹតរបស់គាត់ (ស្មើនឹង £25,000 ក្នុងឆ្នាំ 2020)។