ភពសុក្រ: ការសង្កេត

ការសង្កេត 
ភពសុក្រ ដែលរូបភាពកណ្តាលស្តាំ គឺតែងតែភ្លឺជាងភព ឬផ្កាយទាំងអស់ ដូចដែលបានឃើញពីផែនដី។ ភពព្រហស្បតិ៍អាចមើលឃើញនៅផ្នែកខាងលើនៃរូបភាព។
ដោយ ភ្នែកទទេ ភពសុក្រលេចឡើងជាចំណុចពណ៌សនៃពន្លឺភ្លឺជាងភព ឬផ្កាយផ្សេងទៀត (ក្រៅពីព្រះអាទិត្យ)។  មាត្រដ្ឋាន ជាក់ស្តែង នៃភពផែនដី គឺ −4.14 ជាមួយនឹងគម្លាតស្តង់ដារនៃ 0.31 ។  រិចទ័រភ្លឺបំផុតកើតឡើងក្នុងដំណាក់កាលអឌ្ឍចន្ទប្រហែលមួយខែមុន ឬក្រោយការភ្ជាប់អន់ជាង។ ភពសុក្ររលត់ទៅប្រហែល −3 នៅពេលដែលវាត្រលប់មកវិញដោយព្រះអាទិត្យ។  ភពផែនដីមានពន្លឺភ្លឺច្បាស់ល្មមនឹងឃើញក្នុងពន្លឺថ្ងៃដ៏ធំទូលាយ  ប៉ុន្តែអាចមើលឃើញយ៉ាងងាយនៅពេលដែលព្រះអាទិត្យទាបនៅលើជើងមេឃ ឬកំណត់។ ក្នុងនាម​ជា ​ភព​ទាប វា​តែងតែ​ស្ថិត​ក្នុង​រង្វង់​ប្រហែល 47° នៃ ​ព្រះអាទិត្យ ។ 

ភពសុក្រ "ឆ្លងកាត់" ផែនដីរៀងរាល់ 584 ថ្ងៃនៅពេលដែលវាគោចរជុំវិញព្រះអាទិត្យ។  ដូចដែលវាធ្វើដូច្នេះ វាផ្លាស់ប្តូរពី "ផ្កាយពេលល្ងាច" ដែលអាចមើលឃើញបន្ទាប់ពីថ្ងៃលិច ទៅជា "ផ្កាយព្រឹក" ដែលអាចមើលឃើញមុនពេលថ្ងៃរះ។ ទោះបីជា ភព Mercury ដែលជាភពទាបជាងផ្សេងទៀត ឈានដល់ការ ពន្លូត អតិបរមា ត្រឹមតែ 28° ហើយជារឿយៗពិបាកក្នុងការសម្គាល់នៅពេលព្រលប់ ប៉ុន្តែ Venus ពិបាកនឹងនឹកពេលដែលវាភ្លឺបំផុត។ ការពន្លូតអតិបរមារបស់វាមានន័យថាវាអាចមើលឃើញនៅលើមេឃងងឹតយូរបន្ទាប់ពីថ្ងៃលិច។ ក្នុងនាម​ជា​វត្ថុ​ដែល​មាន​ពន្លឺ​ភ្លឺ​បំផុត​នៅលើ​មេឃ ភពសុក្រ​គឺជា​វត្ថុ​ដែល​គេ ​មិន​ស្គាល់​អត្តសញ្ញាណ​ដែល ​គេ​រាយការណ៍​មិន ​ពិត​។ 
ដំណាក់កាលនៃ Venus និងការវិវត្តនៃអង្កត់ផ្ចិតជាក់ស្តែងរបស់វា។

 ដំណាក់កាល 
អត្ថបទដើមចម្បង៖ ដំណាក់កាលនៃភពសុក្រ

នៅពេលដែលវាគោចរជុំវិញព្រះអាទិត្យ ភពសុក្របង្ហាញ ដំណាក់កាល ដូច ព្រះច័ន្ទ នៅក្នុង ទិដ្ឋភាព កែវពង្រីក ។ ភព​នេះ​លេច​ចេញ​ជា​ឌីស​តូច​និង​ពេញ​នៅ​ពេល​ដែល​វា​នៅ​ខាង​ទល់​មុខ​ព្រះអាទិត្យ (នៅ ​ការ​ភ្ជាប់​គ្នា ​ល្អ​ជាង )។ Venus បង្ហាញឌីសធំជាង និង "ដំណាក់កាលត្រីមាស" នៅឯការ ពន្លូត អតិបរមារបស់វា ពីព្រះអាទិត្យ ហើយលេចឡើងភ្លឺបំផុតនៅលើមេឃពេលយប់។ ភពនេះបង្ហាញពី "អឌ្ឍចន្ទ" ស្តើងជាងនៅក្នុងទិដ្ឋភាពកែវពង្រីក នៅពេលដែលវាឆ្លងកាត់តាមផ្នែកជិតរវាងផែនដី និងព្រះអាទិត្យ។ Venus បង្ហាញទំហំធំបំផុតរបស់វា និង "ដំណាក់កាលថ្មី" នៅពេលដែលវាស្ថិតនៅចន្លោះផែនដី និងព្រះអាទិត្យ (នៅចំនុចប្រសព្វទាបជាង)។ បរិយាកាស​របស់​វា​អាច​មើល​ឃើញ​តាម​រយៈ​តេឡេស្កុប​ដោយ​ពន្លឺ​ព្រះអាទិត្យ​ដែល​ឆ្លុះ​ជុំវិញ​វា។ ដំណាក់កាលអាចមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងកែវយឺត 4 "។

 ការឆ្លងកាត់ 
អត្ថបទសំខាន់ៗ៖ ដំណើរឆ្លងកាត់នៃភពសុក្រ និង ដំណើរឆ្លងកាត់នៃភពសុក្រ ឆ្នាំ ២០១២
ការឆ្លងកាត់នៃ Venus, 2004
គន្លង Venusian មានទំនោរបន្តិចទាក់ទងទៅនឹងគន្លងរបស់ផែនដី។ ដូច្នេះហើយ នៅពេលដែលភពផែនដីឆ្លងកាត់រវាងផែនដី និងព្រះអាទិត្យ វាជាធម្មតាមិនឆ្លងកាត់មុខព្រះអាទិត្យទេ។ ការឆ្លងកាត់របស់ Venus កើតឡើងនៅពេលដែលការរួមតូចរបស់ភពផែនដី ស្របគ្នា ជាមួយនឹងវត្តមានរបស់វានៅក្នុងយន្តហោះនៃគន្លងរបស់ផែនដី។ ការឆ្លងកាត់នៃ Venus កើតឡើងនៅក្នុងវដ្តនៃ243 ឆ្នាំ ជាមួយនឹងគំរូនៃការឆ្លងកាត់បច្ចុប្បន្នជាគូនៃការឆ្លងកាត់ដែលបំបែកដោយប្រាំបីឆ្នាំនៅចន្លោះពេលប្រហែល105.5 ឆ្នាំ ឬ121.5 ឆ្នាំ —គំរូមួយត្រូវបានរកឃើញដំបូងនៅឆ្នាំ 1639 ដោយតារាវិទូជនជាតិអង់គ្លេស Jeremiah Horrocks ។ 

គូចុងក្រោយគឺ ថ្ងៃទី 8 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 2004 និង ថ្ងៃទី 5-6 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 2012 ។ ការឆ្លងកាត់អាចត្រូវបានគេមើលផ្ទាល់ពីហាងអនឡាញជាច្រើន ឬសង្កេតឃើញនៅក្នុងមូលដ្ឋានជាមួយនឹងឧបករណ៍ និងលក្ខខណ្ឌត្រឹមត្រូវ។ 

ការឆ្លងកាត់គូមុនបានកើតឡើងនៅ ខែធ្នូ ឆ្នាំ 1874 និង ខែធ្នូ ឆ្នាំ 1882 ; គូខាងក្រោមនេះនឹងកើតឡើងនៅខែធ្នូ ឆ្នាំ 2117 និងខែធ្នូ ឆ្នាំ 2125។  ការឆ្លងកាត់ឆ្នាំ 1874 គឺជាប្រធានបទនៃខ្សែភាពយន្តចាស់បំផុតដែលគេស្គាល់ថា Passage de Venus ឆ្នាំ 1874 ។ តាមប្រវត្តិសាស្ត្រ ការឆ្លងកាត់របស់ Venus មានសារៈសំខាន់ ពីព្រោះពួកគេបានអនុញ្ញាតឱ្យតារាវិទូកំណត់ទំហំនៃ អង្គភាពតារាសាស្ត្រ ហេតុដូច្នេះហើយ ទំហំនៃប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ ដូចដែលបានបង្ហាញដោយ Horrocks ក្នុងឆ្នាំ 1639 ។  ការរុករករបស់ ប្រធានក្រុម Cook នៃឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងកើតនៃប្រទេសអូស្ត្រាលីបានកើតឡើងបន្ទាប់ពីគាត់បានជិះទូកទៅ តាហ៊ីទី ក្នុងឆ្នាំ 1768 ដើម្បីសង្កេតមើលការឆ្លងកាត់នៃភព Venus ។ 

 Pentagram នៃ Venus 
pentagram នៃ Venus ។ ផែនដីស្ថិតនៅចំកណ្តាលនៃដ្យាក្រាម ហើយខ្សែកោងតំណាងឱ្យទិសដៅ និងចម្ងាយរបស់ភពសុក្រ ជាមុខងារនៃពេលវេលា។
pentagram នៃ Venus គឺជា ផ្លូវ ដែល Venus បង្កើត ដូចដែលបានសង្កេតពី ផែនដី ។ ការភ្ជាប់អន់ថយ ជាបន្តបន្ទាប់ នៃភពសុក្រកើតឡើងវិញនៅជិតសមាមាត្រ 13:8 (ផែនដីវិលជុំប្រាំបីដងសម្រាប់គ្រប់គន្លងទាំង 13 នៃភពសុក្រ) ផ្លាស់ប្តូរ 144° ទៅតាមការភ្ជាប់អន់ជាងជាបន្តបន្ទាប់។ សមាមាត្រ 13:8 គឺប្រហាក់ប្រហែល។ 8/13 គឺប្រហែល 0.61538 ខណៈដែល Venus គោចរជុំវិញព្រះអាទិត្យក្នុងរយៈពេល 0.61519 ឆ្នាំ។ 

 ការបង្ហាញពន្លឺថ្ងៃ 
ការសង្កេតដោយភ្នែកអាក្រាតនៃ Venus ក្នុងអំឡុងពេលថ្ងៃពន្លឺមាននៅក្នុង រឿងខ្លីៗ និងកំណត់ត្រាមួយចំនួន។ តារាវិទូ Edmund Halley បានគណនាពន្លឺភ្នែកអាក្រាតអតិបរមារបស់វានៅឆ្នាំ 1716 នៅពេលដែលប្រជាជនទីក្រុងឡុងដ៍ជាច្រើនមានការភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះរូបរាងរបស់វានៅពេលថ្ងៃ។ ព្រះចៅអធិរាជបារាំង ណាប៉ូឡេអុង បូណាផាត (Napoleon Bonaparte) ធ្លាប់បានឃើញទិដ្ឋភាពពេលថ្ងៃនៃភពផែនដី ពេលកំពុងទទួលភ្ញៀវក្នុង ប្រទេសលុចសំបួ ។  ការសង្កេតជាប្រវត្តិសាស្ត្រមួយផ្សេងទៀតនៃភពផែនដីបានធ្វើឡើងក្នុងអំឡុងពេលសម្ពោធប្រធានាធិបតីអាមេរិក អាប្រាហាំ លីនខុន នៅ វ៉ាស៊ីនតោនឌីស៊ី នៅថ្ងៃទី 4  ខែមីនា ឆ្នាំ 1865 ។ ទោះបីជាការមើលឃើញដោយភ្នែកទទេនៃដំណាក់កាលរបស់ Venus ត្រូវបានជំទាស់ក៏ដោយ កំណត់ត្រាមានការសង្កេតនៃអឌ្ឍចន្ទរបស់វា។ 

 ពន្លឺ Ashen 
អាថ៌កំបាំងដ៏យូរអង្វែងនៃការសង្កេត Venus គឺជាអ្វីដែលគេហៅថា ពន្លឺ ashen ដែលជាការបំភ្លឺខ្សោយជាក់ស្តែងនៃផ្នែកងងឹតរបស់វា ដែលមើលឃើញនៅពេលដែលភពផែនដីស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលអឌ្ឍចន្ទ។ ការ​សង្កេត​ដំបូង​នៃ​ពន្លឺ​ផេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​អះអាង​ថា​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ 1643 ប៉ុន្តែ​អត្ថិភាព​នៃ​ការ​បំភ្លឺ​នេះ​មិន​ត្រូវ​បាន​គេ​បញ្ជាក់​គួរ​ឱ្យ​ទុក​ចិត្ត​។ ក្រុមអ្នកសង្កេតការណ៍បានប៉ាន់ស្មានថា វាអាចបណ្តាលមកពីសកម្មភាពអគ្គិសនីនៅក្នុងបរិយាកាស Venusian ប៉ុន្តែវាអាចជាការបំភាន់ ដែលបណ្តាលមកពីឥទ្ធិពលសរីរវិទ្យានៃការសង្កេតវត្ថុភ្លឺ និងរាងអឌ្ឍចន្ទ។