រុក្ខជាតិ: រចនាសម្ព័ន្ធកំណើននិងការអភិវឌ្ឍ

រចនាសម្ព័ន្ធកំណើននិងការអភិវឌ្ឍ 
រូបភាពតូច| ស្លឹក ជាធម្មតាជាកន្លែងសំខាន់នៃ ការធ្វើរស្មីសំយោគ នៅក្នុងរុក្ខជាតិ។
ភាគច្រើននៃវត្ថុធាតុរឹងនៅក្នុងរោងចក្រមួយត្រូវបានយកចេញពីបរិយាកាស។  តាមរយៈដំណើរការនៃ រស្មីសំយោគ រុក្ខជាតិភាគច្រើនប្រើថាមពល ពន្លឺព្រះអាទិត្យ ដើម្បីបម្លែង កាបោនឌីអុកស៊ីត ចេញពីបរិយាកាសបូក ទឹក ទៅជា ជាតិស្ករ សាមញ្ញ។  ស្ករទាំងនេះត្រូវបានគេប្រើជាប្លុកអាគារនិងបង្កើតជាសមាសធាតុរចនាសម្ព័ន្ធសំខាន់នៃរោងចក្រ។  Chlorophyll , ពណ៌បៃតង - ពណ៌, ម៉ាញេស្យូម - ភាយ ពណ៌ដែល មានសារៈសំខាន់ចំពោះដំណើរការនេះ; ជាទូទៅវាមានវត្តមាននៅក្នុង ស្លឹក រុក្ខជាតិហើយជារឿយៗនៅក្នុងផ្នែកផ្សេងទៀតនៃរុក្ខជាតិផងដែរ។  ផ្ទុយទៅវិញ រុក្ខជាតិ ផាសស៊ីសប្រើធនធានរបស់ម៉ាស៊ីនរបស់ពួកគេដើម្បីផ្តល់សម្ភារៈដែលត្រូវការសម្រាប់ការរំលាយអាហារនិងការលូតលាស់។ 

រុក្ខជាតិភាគច្រើនពឹងផ្អែកលើដីជាចម្បងសម្រាប់ការគាំទ្រនិងទឹក (ក្នុងន័យបរិមាណ) ប៉ុន្តែពួកគេក៏ទទួលបាន សមាសធាតុ នៃ អាសូត ផូស្វ័រ ប៉ូតាស្យូម ម៉ាញ៉េស្យូមនិងធាតុ ជីវជាតិ ផ្សេងៗទៀតពីដី។  រុក្ខជាតិ ពពក និង លីចូភីស៊ី ពឹងផ្អែកលើខ្យល់និងកំទេចកំទីនៅក្បែរនោះសម្រាប់សារធាតុចិញ្ចឹមហើយ រុក្ខជាតិដែលស៊ីសាច់ផ្កា បំពេញបន្ថែមតម្រូវការជីវជាតិរបស់ពួកគេជាពិសេសសម្រាប់អាសូតនិងផូស្វ័រដែលមានសត្វព្រៃសត្វដែលពួកគេចាប់បាន។  ចំពោះភាគច្រើននៃរុក្ខជាតិដើម្បីដុះលូតលាស់ដោយជោគជ័យពួកគេក៏ត្រូវការ អុកស៊ីសែន នៅក្នុងបរិយាកាសនិងនៅជុំវិញឫសរបស់ពួកគេ ( ឧស្ម័នដី ) សម្រាប់ ការដកដង្ហើម ។  រុក្ខជាតិប្រើអុកស៊ីសែននិង គ្លុយកូស (ដែលអាចផលិតចេញពី ម្សៅដែល ត្រូវបានរក្សាទុក) ដើម្បីផ្តល់ថាមពល។   រុក្ខជាតិខ្លះដុះលូតលាស់ដូចទឹកកកក្រោមទឹកដោយប្រើអុកស៊ីសែនរំលាយនៅជុំវិញទឹកនិងរុក្ខជាតិសរសៃឈាមតូចៗមួយចំនួនតូចដូចជា ដើមកោងកាង និងដើមត្រែង ( Phragmites australis )  អាចលូតលាស់ជាមួយឫសរបស់ខ្លួនក្នុងស្ថានភាព មិនប្រក្រតី ។ 

 កត្តាដែលប៉ះពាល់ដល់កំណើន 
ហ្សែននៃរោងចក្រគ្រប់គ្រងការលូតលាស់របស់វា។  ឧទាហរណ៍ពូជដែលជ្រើសរើសឬប្រភេទហ្សែននៃស្រូវសាលីលូតលាស់យ៉ាងឆាប់រហ័សនិងលូតលាស់ឆាប់រហ័សក្នុងរយៈពេល 110 ថ្ងៃចំណែកឯអ្នកដទៃទៀតក្នុងស្ថានភាពបរិស្ថានដូចគ្នានឹងកើនឡើងយឺតនិងចាស់ទុំក្នុងរយៈពេល 155 ថ្ងៃ។  Robbins, WW; Weier, TE; et al ។ , រុក្ខសាស្ត្រ: វិទ្យាសាស្រ្តរុក្ខជាតិ , លើកទី 3, Wiley អន្តរជាតិ, ញូវយ៉ក, ឆ្នាំ 1965 ។  

កំណើនក៏ត្រូវបានកំណត់ដោយកត្តាបរិស្ថានដូចជា សីតុណ្ហភាព ទឹក ដែលអាចរកបាន ពន្លឺព្រះអាទិត្យ កាបោនឌីអុកស៊ីត និង សារធាតុចិញ្ចឹមដែលមាន នៅក្នុងដី។  រាល់ការផ្លាស់ប្តូរនៅក្នុងលក្ខខណ្ឌខាងក្រៅដែលអាចរកបាននឹងត្រូវបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីការរីកចម្រើនរបស់រោងចក្រនិងពេលវេលានៃការអភិវឌ្ឍន៍របស់វា។    

កត្តាជីវសាស្រ្តក៏ប៉ះពាល់ដល់ការលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិដែរ។  រុក្ខជាតិអាចមានមនុស្សច្រើនណាស់ដែលមិនមានបុគ្គលណាម្នាក់បង្កើតកំនើនធម្មតាដែលបណ្តាលអោយមាន ការបំផ្លាញ និង ការបាត់បង់ជាតិក្លរ៉ូភីលនោះ ទេ។  កំណើនលូតលាស់ល្អបំផុតរបស់រុក្ខជាតិអាចត្រូវបានរារាំងដោយសត្វដែលស៊ីសាច់, សមាសធាតុដីតិចតួច, កង្វះនៃ ផ្សិត mycorrhizal និងការវាយប្រហារដោយសត្វល្អិតឬ ជំងឺរុក្ខជាតិ រួមទាំងបណ្តាលមកពីបាក់តេរីផ្សិតវីរុសនិងនោម។  Robbins, WW; Weier, TE; et al ។ , រុក្ខសាស្ត្រ: វិទ្យាសាស្រ្តរុក្ខជាតិ , លើកទី 3, Wiley អន្តរជាតិ, ញូវយ៉ក, ឆ្នាំ 1965 ។  
ធ្វេង|រូបភាពតូច| មិនមានរស្មីសំយោគនៅលើស្លឹកដែលនៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះទេ។
រុក្ខជាតិសាមញ្ញដូចជាសារាយអាចមានអាយុខ្លីៗជាបុគ្គលតែប៉ុណ្ណោះប៉ុន្តែជាទូទៅមានចំនួនច្រើន។  រុក្ខជាតិប្រចាំឆ្នាំ ដុះលូតលាស់និងបន្តពូជក្នុង រដូវ ដាំដុះដំណាំ ដុះលូតលាស់ពីរឆ្នាំលូតលាស់ពីររដូវហើយជាទូទៅត្រូវបានបង្កើតឡើងវិញក្នុងឆ្នាំទីពីរហើយ រុក្ខជាតិមានអាយុច្រើនឆ្នាំ រស់នៅក្នុងរដូវលូតលាស់ជាច្រើនហើយនៅពេលដែលចាស់ទុំនឹងត្រូវបង្កើតជារៀងរាល់ឆ្នាំ។  ការចង្អុលបង្ហាញទាំងនេះជារឿយៗអាស្រ័យទៅលើអាកាសធាតុនិងកត្តាបរិស្ថានដទៃទៀត។  រុក្ខជាតិដែលមានប្រចាំឆ្នាំនៅក្នុង ដើមឈើ ឬ អាកាសធាតុបង្គួរ តំបន់ដែលអាចត្រូវបានពីរឆ្នាំម្តងឬច្រើនឆ្នាំនៅក្នុងអាកាសធាតុកក់ក្តៅ។  ក្នុងចំណោមរុក្ខជាតិសរសៃឈាម, មានអាយុច្រើនឆ្នាំរួមបញ្ចូលទាំង បៃតង ដែលរក្សាស្លឹករបស់ពួកគេកាលពីឆ្នាំទាំងមូលនិង deciduous រុក្ខជាតិដែលបាត់បង់ស្លឹករបស់ពួកគេសម្រាប់ជាផ្នែកមួយចំនួនរបស់វា។  នៅក្នុង អាកាសធាតុក្តៅ និង boreal , ពួកគេជាទូទៅបាត់បង់ស្លឹករបស់ពួកគេក្នុងអំឡុងពេលរដូវរងារ; រុក្ខជាតិ ត្រូពិក ជាច្រើនបានបាត់បង់ស្លឹករបស់ខ្លួនក្នុង រដូវប្រាំង ។    

អត្រាកំណើននៃរុក្ខជាតិគឺអថេរយ៉ាងខ្លាំង។  ស្លសខ្លះដុះតិចជាង 0.001   មីល្លីម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង (មម / ម៉ោង) ខណៈពេលដែលដើមឈើភាគច្រើនកើនឡើង 0,025-0,250   មម / ម៉ោង។  ប្រភេទសត្វដែលកំពុងលូតលាស់ខ្លះដូចជា kudzu ដែលមិនត្រូវការផលិតជាលិកាគាំទ្រក្រាស់ប្រហែលជាធំរហូតដល់ 12.5   មម / ម៉ោង។     

រុក្ខជាតិការពារខ្លួនពីការ សាយសត្វ និង ខ្វះជាតិទឹក ភាពតានតឹងជាមួយ ប្រូតេអ៊ីនការរបឆាមងនឹងកមនក , ប្រូតេអ៊ីនកំដៅឆក់ និងស្ករ ( sucrose គឺជារឿងធម្មតា) ។  ការបញ្ចេញប្រូតេអ៊ីនរបស់អេអេស ( Embryogenesis Abundant ) ត្រូវបានបង្កឡើងដោយភាពតានតឹងនិងការពារប្រូតេអ៊ីនដទៃទៀតពីការប្រមូលផ្តុំដែលជាលទ្ធផលនៃ ការអស់កំលាំង និងការ ត្រជាក់ ។  

 ផលប៉ះពាល់នៃការត្រជាក់ 
នៅពេលដែលទឹកត្រជាក់នៅក្នុងរុក្ខជាតិផលវិបាកសម្រាប់រុក្ខជាតិអាស្រ័យយ៉ាងខ្លាំងទៅលើថាតើការត្រជាក់កើតឡើងនៅក្នុងកោសិកា (នៅខាងក្នុង) ឬនៅខាងក្រៅកោសិកានៅចន្លោះចន្លោះ។  Glerum, C. 1985. Frost hardiness នៃសំណាប coniferous: គោលការណ៍និងកម្មវិធី។ ទំ។ 107-123 នៅក្នុង ឌុយរីយ៉ា ML (Ed ។ ) ។ ដំណើរការនីតិវិធីវាយតំលៃគុណភាពសំណាប: គោលការណ៍គោលការណ៍នីតិវិធីនិងសមត្ថភាពនៃការព្យាករណ៍សំខាន់ៗ។ សិក្ខាសាលា, ខែតុលាឆ្នាំ 1984 រដ្ឋអូរីហ្គោន។ Res ។ មន្ទីរពិសោធន៍ Corvallis OR ។   ត្រជាក់ Intracellular ដែលជាធម្មតាសម្លាប់កោសិកានេះ  លីយ៉ុង, JM; Raison, JK; Steponkus, PL 1979. ភ្នាសរោងចក្រក្នុងការឆ្លើយតបទៅនឹងសីតុណ្ហាភាពទាប: ទិដ្ឋភាពទូទៅមួយ។ ទំព័រ 1-24 នៅ លីយ៉ុង, JM; ហ្គ្រេមអាដ; Raison, JK (Eds ។ ) ។ ភាពតានតឹងសីតុណ្ហភាពទាបនៅក្នុងរុក្ខជាតិដំណាំ។ សារព័ត៌មានសិក្សា, ទីក្រុង New York NY ។  ដោយមិនគិតពី hardiness នៃរោងចក្រនេះនិងជាលិការបស់ខ្លួន, កម្រកើតឡើងនៅក្នុងធម្មជាតិដោយសារតែអត្រានៃការធ្លាក់ចុះគឺកម្រខ្ពស់គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីគាំទ្រវា។  អត្រានៃភាពត្រជាក់នៃអង្សាសេជាច្រើនអង្សាក្នុងមួយនាទីជាធម្មតាត្រូវបានគេត្រូវការជាចាំបាច់ដើម្បីបង្កើតការបង្កើតទឹកកកនៃទឹកកក។  Mazur, P. 1977. តួនាទីនៃការបង្កកក្នុងសរសៃឈាមនៅក្នុងការស្លាប់នៃកោសិកាដែលត្រជាក់នៅអត្រាខ្ពស់នៃ supraoptimal ។ អរិយេយវិទ្យាវិទ្យា 14: 251-272 ។   នៅឯអត្រានៃការត្រជាក់នៃពីរបីអង្សាសេក្នុងមួយម៉ោង, segregation នៃទឹកកកកើតឡើងនៅចន្លោះចន្លោះ intercellular ។  Sakai, A; Larcher, W. (Eds ។ ) ឆ្នាំ 1987 ។ ការរស់រានមានជីវិតសាយសត្វនៃរុក្ខជាតិ។ Springer-Verlag, ញូវយ៉ក។ 321 ទំ។   នេះអាចឬមិនអាចមានដ៍សាហាវអាស្រ័យលើភាពរឹងនៃជាលិកា។  នៅសីតុណ្ហភាពត្រជាក់ទឹកក្នុងចន្លោះកោសិកានៃកោសិកាដំណាំបង្កកដំបូងទោះបីទឹកអាចនៅតែមិនរលាយរហូតទាល់តែសីតុណ្ហភាពធ្លាក់ចុះក្រោម      ។   បន្ទាប់ពីការបង្កើតជាដំបូងនៃទឹកកក intercellular កោសិកាថយចុះដូចជាទឹកត្រូវបានបាត់បង់ទៅទឹកកក segregated និងកោសិកាឆ្លងកាត់ការត្រជាក់ - ស្ងួត។  ការខះជាតិទឹកនេះត្រូវបានចាត់ទុកថាជាមូលហេតុចម្បងនៃការបង្កក។ 

 ការខូចខាត DNA និងការជួសជុល 
រុក្ខជាតិត្រូវបានប៉ះពាល់ជាបន្តបន្ទាប់ទៅនឹងភាពតានតឹងជីវសាស្រ្តនិងជីវចម្រុះ។  ភាពតានតឹងទាំងនេះជារឿយៗបណ្តាលឱ្យ ខូចខាត DNA ដោយផ្ទាល់ឬដោយប្រយោលតាមរយៈជំនាន់ អុកស៊ីសែនដែលបញ្ចេញសកម្មភាព ។   រុក្ខជាតិមានសមត្ថភាពឆ្លើយតប DNA ខូចដែលជាយន្តការសំខាន់មួយដើម្បីរក្សាស្ថេរភាពហ្សែន។   ការឆ្លើយតបខូច DNA គឺមានសារៈសំខាន់ជាពិសេសក្នុងអំឡុងពេល គ្រាប់ពូជ ដំណុះ , ចាប់តាំងពីមានគុណភាពគ្រាប់ពូជមាននិន្នាការកាន់តែយ៉ាប់យ៉ឺនជាមួយអាយុនៅក្នុងសមាគមជាមួយ DNA ដែលប្រមូលផ្តុំការខូចខាត។   ក្នុងកំឡុងពេលដំណើរការជួសជុលត្រូវបានធ្វើសកម្មភាពដើម្បីដោះស្រាយជាមួយនឹងការខូចខាត DNA ដែលប្រមូលបាន។   ជាពិសេសការបំបែកខ្សែតែមួយនិងពីរដងក្នុង DNA អាចត្រូវបាន ជួសជុល ។   ចំនុចពិនិត្យ DNA Kinase ATM មានតួនាទីសំខាន់ក្នុងការធ្វើសមាហរណកម្មការរីកចម្រើនតាមរយៈដំណុះដោយការជួសជុលឆ្លើយតបទៅនឹងការខូចខាត DNA ដែលប្រមូលបានដោយគ្រាប់ពូជចាស់។  

 កោសិការុក្ខជាតិ 
រូបភាពតូច| រចនាសម្ព័ន្ធកោសិការុក្ខជាតិ
កោសិការុក្ខជាតិត្រូវបានសម្គាល់ជាធម្មតាដោយរបស់ខ្លួនដែលមានទំហំធំទឹកដែលពោរពេញទៅកណ្តាល vacuole , chloroplasts និងរឹង ជញ្ជាំងកោសិកា ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងពី សែលុយឡូស , hemicellulose និង pectin ។  ការបែងចែកកោសិកា ក៏ត្រូវបានកំណត់ដោយការអភិវឌ្ឍនៃ ខួរក្បាល សម្រាប់ការសាងសង់ បន្ទះកោសិកា នៅក្នុងដំណាក់កាលចុងក្រោយនៃ cytokinesis ។  គ្រាន់តែនៅក្នុងសត្វ, កោសិការុក្ខជាតិខុសគ្នានិងអភិវឌ្ឍទៅជាប្រភេទកោសិកាច្រើន។  Totipotent meristematic កោសិកាអាចមានលក្ខណៈខុសប្លែកចូលទៅក្នុង សរសៃឈាម , ការផ្ទុក, ការពារ (ឧ ស្រទាប់ epidermal ) ឬ បន្តពូជ ជាលិកា, ជាមួយនឹងការខ្វះខាតច្រើនជាងរុក្ខជាតិបុព្វកាលប្រភេទជាលិកាមួយចំនួន។  Campbell, Reece, ជីវវិទ្យា , លើកទី 7, Pearson / បេនយ៉ាមីន Cummings, ឆ្នាំ 2005 ។