ពាក្យកាព្យប្រដៅជនប្រុសស្រី

ពាក្យកាព្យប្រដៅជនប្រុសស្រី និពន្ធដោយកវីក្រមង៉ុយ​ មានខ្លឹមសារទាំងស្រុង ដូចតទៅ៖
១  ខ្ញុំសូមបង្គំព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធណាៗក្នុងត្រៃភពចំរើនកម្មដ្ឋានក្រោមពោធិ៍ម្លប់ខ្ញុំសូមគោរពនមស្សការ។ព្រះចមចក្រពិននរិន្ទឫទ្ធិជាម្ចាស់ជីវិតលើសិរសាសូមថ្វាយបង្គំព្រះករុណាសូមទ្រង់មេត្ដាប្រោសប្រណី។ឱនកាយបង្គំប្រណម្យនឹកសូមក្រើនរំលឹករាស្រ្ដប្រុសស្រី
 ធ្លាប់ជ្រកពឹងពាក់ព្រះបារមីឲ្យរៀនបាលីទៅបរលោក។សរណគមន៍បីឲ្យប្រតិបត្ដិកំចាយកំចាត់ក្ដីទុក្ខសោករូបយើងសព្វថ្ងៃថ្លៃមិនថោកបានមកភពភាន់ទាន់សាសនា។៥   ផ្លូវប្រេតនរកទៅញឹកញយគួរកុំបណ្ដោយតាមតណ្ហា
 គួរគិតសង្ខេបឃាត់សង្ខារសង្ឃឹមព្រះសិអារ្យនឹងមកត្រាស់។ជម្ពូទ្វីបនេះធំបំផុតមួយម៉ឺនយោជន៍គត់ដំណែលព្រះសត្វស្លាប់តាមកម្មមិនចាំចាស់អាយុខ្លីណាស់ក្រាស់អកុសល។
 រូបំ អនិច្ចំ អនត្ដាកើតរូបកាលណាកម្មតាមដល់
 តាមដានដរាបបានឲ្យផលបាបខ្លះសេសសល់ពីនរក។
 ខ្លះមកពីប្រេតតិរិច្ឆានខ្លះមកពីស្ថានសួគ៌សោយសុខ
 វេរាតាមរកបានឃើញមុខចុះមករងទុក្ខទទួលកម្ម។
 អ្នកធ្លាក់ទៅរងនរកប្រេតដើមហេតុពីព្រោះដាច់សីល៥
 ទឹកក្ដៅខ្ទះដែកទៅដេកត្រាំរាប់លានកោដិឆ្នាំទំរាំរួច។១០មកកើតជាមនុស្សស្ថានកណ្ដាលមិនរាងមិនចាលដល់តិចតួច
 ប្រពន្ធកូនគេនៅតែលួចសត្វធំសត្វតូចរឹតសំលាប់។
 ស្រារឹតតែផឹកឲ្យស្រវឹងគុណទោសមិនដឹងប្រឹងចាក់កាប់
 ស្រេកឃ្លានបំពានធ្វើលើច្បាប់មិនស្ដាប់ពុទ្ធដីកាព្រះអង្គផ្ដាំ។
 ពិតមែនជាមិនលឺព្រះឱស្ឋព្រះសង្ឃទ្រង់ប្រោសឲ្យសីស៥
 ទទួលរំពេចភ្លេចមិនចាំប្រព្រឹត្ដសាងកម្មមិនព្រមលែង។
 កើតមកពូជពង្សពេញជាមនុស្សសេចក្ដីត្រូវខុសចាំជាក់ស្ដែង
 សំលាប់រូបសត្វឥតគិតក្រែងបំពេញរូបឯងឲ្យធំធាត់។
 សំលាប់មិនថាសត្វឈ្មោលញីយកសាច់មកស៊ីឲ្យឆ្ងាញ់មាត់
 ទទួលសីលភ្លើធ្វើឲ្យភ្លាត់លក់សត្វឲ្យព្រាត់មេព្រាត់កូន។១៥ព្រាត់គូកំសត់វដ្ដសង្សារដូចលក់ជីតាលក់ជីដូន
 ពុំនោះលក់បងបំបែកប្អូនងងឹតឈឹងសូន្យមើលមិនយល់។
 ខ្លះទៅនរកមិនទាន់មកខ្លះឃ្លាតទៅជ្រកពួកអសុរ
 ជវ័នសង្ខារឡប់វិលវល់អំពល់តែកើតស្លាប់កើតស្លាប់។
 កម្មកិតតាមខ្លួនមិនដែលឃ្លាតគ្រប់ប្រាំរយជាតិមិនដែលឆាប់
 សត្វជ្រូកមាន់ទាគេចាក់កាប់សំរាប់គេស៊ីជាអាហារ។
 សត្វគោក្របីដំរីសេះគេជិះគេទឹមជាធម្មតា
 គេកាប់លក់សាច់ផ្ដាច់សង្ខាររកចិត្ដមេត្ដាករុណាគ្មាន។
 រូបខន្ធរលត់រលាយទៅសល់នៅសង្ខារនិងវិញ្ញាណ
 វេទនាសញ្ញានឹកស្រេកឃ្លានសន្និដ្ឋានថាដូចអ្នកមានគុណ។២០សត្វញីសត្វឈ្មោលអន្ទោលទុក្ខអាពុករឺម្ដាយពីជាតិមុន ជាតិមកពីរងទោសទុក្ខធ្ងន់ក្រែងស៊ុនទៅលើសាច់ញាតិឯង។
 ជ្រូកគោក្របីនៅតូចស្ទាវគេក្រៀកវះក្រៀវឃើញស្ដែងៗ
 បើគិតឲ្យសព្វគ្រប់កន្លែងជួនក្រែងជាតិមនុស្សមកជាសត្វ។
 អ្នកពឹងនិងអ្នកធ្វើដៃដល់ចៅក្រមអកុសលជំនុំកាត់
 បញ្ជីរទាំងពីរឈ្មោះមិនបាត់គេចាត់ធ្វើទោសទាំងអស់គ្នា។
 មិនមានអ្នកណាធ្ងន់ណាស្រាលយម្ភបាលវះក្រៀវគ្រប់វេលា
 មានលោកយមរាជរាជសភាជំនុំគិតគ្នាមើលបញ្ជីរ។
 បញ្ជូនអ្នកធ្វើចុះនរកជំនុំឃុំទុកអ្នកទិញស៊ី
 ទិញសត្វស្លាប់រស់ទោះឈ្មោលញីទាំងពីរចំណែកចំណាំមុខ។២៥អ្នកមួយទិញស៊ីមិនរួចខ្លួនត្រឹមឯត្រីអួនយួនដូរលក់
 អណ្ដែងក្រាញ់ឆ្ដោដៀបរ៉ស់ផ្ទក់ចង់ទិញស្ងោរជ្រក់ទៅតថ្លៃ។
 ឃើញច្បាស់ជារស់មិនទាន់ងាប់អង្គុយបង្គាប់ឲ្យយួនវ៉ៃ
 រកខ្យល់ច្រលោតដោតញ័រដៃឃើញក្ស័យស្រាប់ៗមិនទិញយក។
 អានេះបន្ធូរលែងមិនបានត្រូវច្រំធាក់ច្រានឲ្យជ្រុលជ្រក
 ទំលាក់ឲ្យជ្រៅរងទុក្ខសោក              លៃលកអ្នកទោសរឿងអ្នកទិញ។
 អ្នកទៅឃើញត្រីនៅបំរះវេទនាចិត្ដណាស់ប្រាសដើរចេញ
 អ្នកនេះត្រូវលែងឲ្យទៅវិញមានសែហ្វលិញគិញក្នុងនរក។
 ឲ្យជូនខ្លាចក្រែងវង្វេងផ្លូវត្រួតមើលខុសត្រូវគ្រប់ភូមិស្រុក
 បើកក្រាំងសៀវភៅកត់ឈ្មោះទុកបញ្ជីពីរមុខបាបនិងបុណ្យ។៣០ប្រគល់យមរាជយម្ភុបាលដាក់ស្រាលដោយស្រាលធ្ងន់ដោយធ្ងន់
 អ្នកសាងមគ្គផលស្គាល់ទោសគុណទៅសោយសុខមុនតាមទុនទាន។
 អ្នកសាងធុនទាបភាពអកុសលមិនចង់បានផលសួគ៌និព្វាន
 ប្រព្រឹត្ដអាក្រក់រកល្អគ្មានមិនហ៊ានកាន់សីលថាខ្លាចដាច់។
 មិច្ឆាទិដ្ឋិចូលពេញទីបញ្ជីសំរាំងតាំងសំរេច
 ចុះវង្សអាជីវកភ្លក់ស៊ីអាចម៌ព្រោះពោលបង្កាច់ព្រះពុទ្ធដីកា។
 វចីទុច្ចរិតមានគ្រប់យ៉ាងទានសីលមិនសាងអាងផឹកស្រា
 លឺលោកសំដែងធម៌ទេសនាពិរោះពិស្ដារមិនចេះស្ដាប់។
 អស់យើងគួរស្ដាយជាតិកំណើតសំណាងមកកើតក្នុងភទ្ទកប្ប
 អគារវិន័យព្រះប្រញប្ដជាឫគល់ច្បាប់គួររក្សា។៣៥សីល៥ ចងចាំឲ្យប្រាកដកុសលកម្មបថ១០ប្រការ
 កុំឈ្លោះប្រកែកពីធម៌អាថ៌ប្រកាន់សាសនាឲ្យប្រាកដ។
 កើតមកជាមនុស្សមានសខ្មៅមានប្រាជ្ញមានខ្លៅមានក្រខ្សត់
 មានខ្លាំងមានខ្សោយដោយបែបបទសន្មតថាល្អក៏មិនបាន។
 ជម្ពូទ្វីបនេះមនុស្សកម្មក្រាស់ព្រះពុទ្ធតែងត្រាស់មិនដែលខាន
 ហេតុនេះមហាជនទាំងប៉ុន្មានសំរាកសំរាន្ដសំរួលចិត្ដ។
 បំណាច់សម្ដេចព្រះទ្រង់ញាណកាលហៀបនិព្វានមានកំរិត
 ផ្ដាំមហាអានន្ទឲ្យអាណិតអនុជអ្នកប្រឹតប្រោសសត្វផង។
 សត្វផុងទៅក្នុងជ្រោះជ្រាំជ្រៅតថាគតនៅនាំចំលង
 ដាក់ដល់និព្វានអស់ហ្មត់ហ្មងរួចពីចំណងវដ្ដសង្សារ។៤០នៅសល់សង្ស័យសត្វខាងក្រោយនន្ទអើយទុកឲ្យព្រះសិអារ្យអាណិតសត្វណាស់ណាអ្នកណាតថាគតជិតនិព្វានហើយ។
 ព្រះឱស្ឋព្រះអង្គល្មមស្រណោះសប្បុរសទាំងអស់កុំកន្ដើយ
 ប្រះខ្នងដេកលើកន្ទេលខ្នើយកុំស្ងៀមមាត់ឡើយរំលឹកគុណ។
 ខ្លួនខ្ញុំកំណើតរាស្រ្ដអ្នកស្រែខូចខិលខ្ជិលដែរពីកាលមុនកាលមោហ៍បាំងបិទងងឹតស៊ុនធ្វើបាបនិងបុណ្យទំងន់ស្មើ។
 មិនស្មោះតែរួចចតុរាបាយអស់លោកទាំងឡាយកុំសរសើរ
 ខ្ញុំជូនដំណឹងតាមដំណើរព្រោះខ្ញុំគ្រាន់បើជាងអ្នកល្ងង់។
 ជាតិក្រោយកុំឲ្យខ្ញុំល្ងីល្ងើជាតិនេះចាស់ស្ទើរខ្ញុំប្រឹងស្ទង់
 ប្រឹងស្ទុះឲ្យរួចពីអន្លង់ភ័យភិតខ្លាចផុងទៅក្នុងភក់។៤៥ក្នុងភពសង្សារខ្ញុំសង្ស័យសព្វថ្ងៃខ្ញុំភ័យខ្លាចនរក
 ម្យ៉ាងទៀតខ្ពើមជាតិអាជីវកជាតិល្មោភហូបល្មក់ព្រោះល្មិលគុណ។
 ច្រើនល្មើសបន្ទូលបន្ទោសព្រះខ្ញុំភ័យខ្ញុំណាស់ក្រែងខ្ញុំស៊ុន
 ខ្ញុំសូមស្មាលាទោសពីមុនសូមបុណ្យជួយបាំងបាបឲ្យបាត់
 ឲ្យបានទាន់តួព្រះសិអារ្យឲ្យបែកប្រាជ្ញាឆ្លាតបរមត្ថ
 ព្រះអង្គទេសនាទ្រង់ប្រោសសត្វសូមលុះអរហត្ដដូចបំណង។
 បំណាច់ខ្ញុំផ្សាយច្បាប់រំលឹកអស់លោកជួយនឹកសច្ចាផ្សង។
 ធ្វើបុណ្យចែកផលដល់ខ្ញុំផងនឹកឈ្មោះម្ដងៗដូចធម្មតា។
 សប្បុរសប្រុសស្រីគប្បីស្ដាប់ឈ្មោះច្បាប់កន្លងព្រះឱង្ការ
 ឱកាសឲ្យគិតប្រឹតប្រាថ្នាទាន់ព្រះសិអារ្យទាំងប្រុសស្រី។៥០កុំរៀនព្រហើនប្រហែសធ្វេសកើតក្នុងប្រទេសរាជបុរី
 ឲ្យមានបារម្ភភ្ញាក់ស្មារតីសីលប្រាំប្រាំបីខំសិក្សា។ជាតិមនុស្សជាន់ខ្ពស់ពីបុរាណគេបានជួបជាក់ឃើញភក្រ្តា
 បានត្រងរងត្រាប់ព្រះពុទ្ធដីកាបានលុះសោតាអរហត្ដហោះ។យើងទាន់តែត្រឹមពាក្យបណ្ដាំបណ្ដូលសីល៥ជាកេរ្ដិ៍កោះ
 កិច្ចការកងកម្មចាំមិនអស់របស់ឫគល់គួររក្សា។នេះចប់ចំណែកខាងបាសកកុំធ្វើអាក្រក់រាល់រូបបា
 រំពឹងក្រែងជួបព្រះសិអារ្យនមស្សការគោរពរំលឹកគុណ។
 ព្រះចមចក្រពង្សមុនីនាថកំពូលផុតជាតិជាងមហាជន
 ទ្រង់សោយសម្បត្ដិសំបើមបុណ្យសំបូណ៌លើសលន់លុបលោកា។៥៥លោកកីយដឹងហើយគួរកោតខ្លាចទ្រង់មានអំណាចព្រះចេស្ដា
 គួរស្ដាប់ព្រះរាជឱង្ការបន្ទូលត្រួតត្រាគួរត្រងត្រាប់។
 ព្រះទ័យទ្រង់ត្រេកស្រលាញ់សង្ឃប្រមាណសែនអង្គក្នុងភទ្ទកប្បព្រះពុទ្ធទ្រង់ប្រិតប្រាមប្រញប្ដឈ្មោះច្បាប់បាដិមោក្ខសំវរសីល។
 ចែកចេញជាកងសិក្ខាបទកំណត់ពីរយម្ភៃប្រាំពីរ
 មិនឲ្យមានមោះហ្មងមន្ទិលអ្នកបួសកុំខ្ជិលកាន់ឲ្យខ្ជាប់។បាណាអទិន្នាជាបឋមជាតិរូបទៀតផ្សំត្រូវជាដប់
 លោកសង្ឃឥឡូវកាន់មិនសព្វកាន់ក្នុងបន្ទប់លាយបន្លំ។
 បន្លិចលុយកាក់សំងាត់ទោសត្រូវអាបត្ដិលាក់សំងំបាសកផ្ញើទានគ្មានអារម្មណ៍សន្សំតែទ្រពក្ដៅក្រហាយ។៦០ប្រសិនបើកាន់ច្បាប់ព្រះពុទ្ធមិនមានធម្មយុត្ដិមហានិកាយ
 បើចេះខ្លាចក្រែងមិនក្លែងក្លាយសមសុខសប្បាយមិនទាស់គ្នា។
 លោកសង្ឃគ្រប់វត្ដមានធំតូចសង្ឃខ្លះខិលខូចសង្ឃខ្លះជាបរិស័ទថ្កោលទោសគ្រូឧបជ្ឈាយ៍មានពាក្យនិន្ទាតែរាល់វត្ដ។
 បាដិមោក្ខពីររយម្ភៃប្រាំពីរអ្នកល្ងង់ហើយខ្ជិលចាំមិនស្ទាត់
 កងបាចិត្ដិយនិងទុក្កដចូលមាត់ចូលកមិនដឹងខ្លួន។
 កងបាចិត្ដិយកៅសិបពីរនិស្សគ្គិយ៍សាមសិបបារាជិកបួន
 បើចេះហើយចាំឲ្យមាំមួនល្អបរិសុទ្ធសួនមិនសាយសុស។
 ប៉ុន្ដែសិក្ខាមិនសូវចាំចំណាំត្រង់ណេះចោលត្រង់ណោះ
 ត្រង់ណាដែលដឹងជាខ្លួនខុសហ៊ានឈ្លោះពីព្រោះគេមិនដឹង។៦៥សង្ឃាទិសេសប្រហែសបានដប់បីសន្ដានប្រមាណថ្លឹង
 បើធ្លាប់សង្រួមឲ្យយ៉ាងតឹងមិនអរមិនខឹងមិនខាតខុស។
 ឥន្រ្ទិយ៍ប្រាំមួយនាំឲ្យភ្លាត់បាចិត្ដិយទុក្កដលាយចំរុះ
 ឥន្ទ្រីយ៍ត្រចៀកភ្នែកច្រមុះភ្នែកមើលណេះណោះឃើញសុសសាយ។
 សោតិន្ទ្រីយោសូរតិចខ្លាំងចក្ខុន្រ្ទីយំឃើញជិតឆ្ងាយ
 ជីវ្ហិន្រ្ទីយាពោលនាយអាយសើចលេងសប្បាយចំអន់គ្នា។
 បរិស័ទអាបត្ដិទុក្កដញឹកបារាជិកច្រើនណាស់តែឧបជ្ឈាយ៍ទ្រព្យក្នុងសំបាច់សំបូណ៌ហៀរត្រូវទោសអទិន្នាគរុភណ្ឌ។
 ទ្រព្យសង្ឃជាដើមគឺចំណាំអវហារម្ភៃប្រាំចាំគ្នេរគ្នាន់
 ឱបទុកខ្លះខ្នែងក្រែងមិនគ្រាន់អវហាប្រាំជាន់បារាជិក។៧០ម្យ៉ាងទៀតទ្រព្យសង្ឃក្នុងចំណែកកិបទុកមិនចែកឲ្យលោកភិក្ខុ
 គ្រឿងយាវជីវិតកាលិកទុកខួបល្ងាចព្រឹកម៉ៅតែឯង។
 ម្យ៉ាងទ្រព្យគេហែចូលវិហារបាសកបូជាដល់គម្ដែងគេវេរបាលីមានខ្លីវែងគេតែងនឹងថាសង្ឃស្ស។
 ប្រកាសប្រគេនជំនុំសង្ឃចំពោះគ្រប់អង្គថាទេមៈលោកសង្ឃសាធុគ្មានសល់ម្នាក់សង្ឃរាជទុកដាក់មិនចែកចាយ។
 ខ្ញុំបាទតែងតាមខ្ញុំចេះចាំអវហារម្ភៃប្រាំបែបបរិយាយ
 នេះសុទ្ធតែសីលផ្លូវអន្ដរាយលោកសង្ឃទាំងឡាយកុំប្រព្រឹត្ដ។
 ពីព្រោះអិន្រ្ទីយ៍ទាំង៦លោកណាមិនព្រួយមិនប្រុងគិត
 លោភោមោហោបាំងងឹតសិស្សមានគំនិតមិនហ៊ានថា។៧៥សូមទានសន្ដោសសំដែងច្បាប់ព្រះសង្ឃកុំចាប់ចងទោសា
 ខ្លួនខ្ញុំសូមសុំបវារណាប្រោសប្រាណមេត្ដាគ្រប់បណ្ដាសង្ឃ។
 ខ្ញុំមិនមានពោលពាក្យបង្កាច់ខ្លាចសីលលោកដាច់ខ្ញុំតំរង់
 តំរូវតែតាមច្បាប់ព្រះអង្គព្រះឱស្ឋត្រឹមត្រង់ត្រូវមាត្រា។
 កាលអង្គសំដេចព្រះចមភពបន្ទូលប្រារព្ធគ្រប់ប្រការ
 ប្រកាសប្រាកដបទសិក្ខាប្រញប្ដប្ដេជ្ញាមហាបរិស័ទ។
 ភិក្ខុភិក្ខុនីអស់អរហន្ដអានន្ទមិនទាន់បានអរហត្ដ
 ព្រះធម៌វិន័យកុំឲ្យបាត់ប្រយ័ត្នឲ្យគង់ប្រយោជន៍យូរ។
 ក្រោយនោះព្រះអង្គចូលនិព្វានអរហន្ដហោះធ្យានមានជាគ្រួ
 មិនមានអ្នកណាដាក់ទូទេសនាបង្ហូរពីព្រះឱស្ឋ។៨០ព្រះអគ្គសាវ័កគ្រប់ព្រះអង្គព្រះទ័យស្រោចស្រង់ទ្រង់សន្ដោស
 សំដែងធម៌អាថិមេត្ដាប្រោសបាបបុណ្យគុណទោសនិងសីលទាន។
 ឈ្វេងយល់ថាធម៌នឹងសូន្យស្ងាត់អហន្ដអរហត្ដចូលនិព្វាន
 សង្ឃសេក្ខបុគ្គលមិនទ្រង់ញាណមិនមានអ្នកណាតែងទុក។
 ព្រះធម៌ប្រាំបីម៉ីនបួនពាន់ស្រេចលើអានន្ទចាំទំនុក
 ដំនែលព្រះអង្គដឹងគ្រប់មុខជង្រុកធម៌អាថិមហាអានន្ទ។
 ជាព្រះអនុជអាណិតសត្វក្រែងបាត់បិដកមិនគ្រប់គ្រាន់
 ព្រះធម៌ប្រាំបីម៉ឺនបួនពាន់គ្នេរគ្នាន់ខ្នះខ្នែងចាត់ចែងចារ។
 ចេះចប់អភិធម្មចាំរហូតវិន័យព្រះសូត្រ៥ប្រការ
 ប្រកាសអស់អង្គអរហន្ដាបិដកឯណាជាឫគល់។៨៥បមត្ថព្រះសូត្រអានន្ទចាំវិន័យទាំង៥ ឧាលីយល់អរហន្ដទាំងអស់កើតរវល់អំពល់អីពីរឿងធម៌អាថិ។
 ព្រះបាទអជាតៈសត្រូវជួយគិតតំរូវព្រះសាសនា
 សម្មតិឲ្យឈ្មោះហៅក្សត្រាព្រោះព្រះមហាក្សត្រីយចូលគំនិត។
 និយាយឲ្យដឹងដើមកំណើតកកើតអក្ខរាចារស្លឹករិត
 បកប្រែបាលីសេចក្ដីពិតពិនិត្យត្រឹមត្រូវតាមពុទ្ធដិកា។
 ទសជាតក៍ទាំង១០មានគ្រប់វត្ដប្រែត្រូវប្រាកដព្រះគាថា
 ព្រះធម៌សូត្រមន្ដរឺសូត្រដារអ្នករៀនអក្ខរាពីរចំណែក។ចំណេះចំណាំចាំដោយខ្លួនខ្លះរៀនមានក្បួនចាស់ចារចែក
 ហ៊ានភ្នាល់ព្រោះអាងឃើញនិងភ្នែកកើតឈ្លោះប្រកែកប្រកួតខឹង។៩០ប្រកាន់តែខាងខុសរហូតមិនរៀនមេសូត្រឲ្យចេះដឹងអាងចេះតែ ក កាប៉ុណ្ណឹងខំប្រឹងចំអើតអួតខ្លួនត្រូវ។ក្ដៅណាស់ពីរឿងយោជាយ៉ោតំលើងភ្នែកស្លោមុខក្រញូវ
 ថាធ្លាប់យោនាពីខ្មោចឪឥឡូវយ៉ោណាមិនសុខចិត្ដ។
 អ្នកម្ខាងអាងស្រះតួប្រាំបីឲ្យដឹងបាលីជាកំរិត
 ផ្សំតួមេសូត្រប្រឹងប្រែប្រឹតព្រោះត្បិតឲ្យត្រឹមត្រូវមាត្រា។
 អ្នកបួសគ្រប់វត្ដគ្រប់នគរស ដាក់ជើង លរាប់ស្លស្លា
 បើ ស ជើង ម រាប់ស្មស្មានាក់មានប្រាជ្ញាល្មមស្ដាប់បាន។
 កុំល្ងង់ទាល់ងាប់ធ្លាប់មិនដឹងបើខឹងខ្ញុំឃាត់ថាឲ្យខាន
 ខ ដាក់ជើង ម ពីបុរាណក្មេងតូចប៉ុន្មានស្គាល់ខ្មខ្មា។៩៥ជាតិរាស្រ្ដចាស់ក្មេងកុំចិត្ដខ្មាំងគួរខ្មាសបារាំងអ្នករាជការ
 ដើមហេតុអំពីព្រះករុណាឲ្យសាងសាលាប្រែបាលី។
 ទ្រង់ចាំទំនៀមពីបុរាណហើយបានជំនុំព្រមកុង្សីយបំណាច់ធ្វើស្ដេចគ្រងផែនដីទិសទាំងប្រាំបីរំពៃគ្រប់។
 ព្រះកាយពលមិនរវល់រែកព្រះទ័យរំលែកទាំងថ្ងៃយប់
 ចូលទែនបន្ទំទីបន្ទប់បន្ទូលមិនឈប់រាល់វេលា។
 មេត្ដាប្រោសប្រាណអ្នកមានស័ក្ដិប្រទានលុយកាក់គ្រប់ភ្នាក់ងារ
 ទ្រង់ត្រួតស្រ្ដីស្នំស្រីង្គារក្រែងគ្រុនរងារមិនបានសុខ។
 ព្រះទ័យមេត្ដាសព្វមនុស្សសត្វសោយរាជសម្បត្ដិសំបើមស្ដុក
 ព្រះកាយប្រកបគង់ស្រណុកព្រះទ័យវិតក្កជាធម្មតា។១០០មួយព្រួយនឹងឱបព្រះនគរពីរព្រួយនឹងពព្រះសាសនា
 បីត្រួសលោកសង្ឃកាន់សិក្ខាសង្រួមកិរិយាមិនបរិសុទ្ធ។
 នឿយណាស់ព្រះនេត្រព្រះកាណ៌ាព្រះឱស្ឋត្រួតត្រាច្រើនបំផុតដាស់តឿនបំភ័យពួកកុលបុត្រឲ្យប្រុងលំអុតសង្រួមកាយ។
 បានចេញប្រកាសដាក់ប្រាកដប្រគេនគ្រប់វត្ដនោះជិតឆ្ងាយ
 លោកសង្ឃមិនត្រូវស្រើបសប្បាយអស់ល្បែងទាំងលាយគ្រប់ចំពូក។មិនត្រូវចំពោះស្ដាប់តន្រ្ដីកុំបីមើលរាំវានាំភ្លូក
 កុំដើរភ្លើៗមើលអុំទូកអ្នកបួសធ្វើលោកមិនត្រូវការ។
 បើមានត្រូវកិច្ចដើរយប់ថ្ងៃសង្ឃបងនិស្ស័យចាស់វស្សា
 កុំដើរទឹមស្មាទៅណាៗអ្នកចេះសិក្ខាគេទាស់ភ្នែក។១០៥លោកនេនកុំសុំលុយចិនចាយបិណ្ឌបាតតែបាយម្នាក់១វែក។
 គ្រឿងម្ហូបចំណីបាសកចែកកុំស្ពាយពុនរែកវាថោករិក។
 របស់បាសកគេប្រគេនប្រគល់លោកនេនបានលោកភិក្ខុ
 ចិញ្ចឹមជីវិតនិងបាយទឹកបិណ្ឌបាតតែព្រឹកយប់សូត្ររៀន។
 លោកណាត្រឹមត្រូវមិនសូវខុសស្ងៀមស្ងាត់ទៅចុះកុំអន់អៀន
 លោកណាមិនចេះកុំវេះវៀនពាក្យប្រៀនប្រដៅឲ្យផ្អើលភ្ញាក់។
 ពីព្រោះព្រះអង្គបានផ្ដាំផ្ញើវិន័យស្ថិតលើស្ដេចមហាចក្រ
 ព្រះមហាចមពង្សទ្រង់ជំពាក់ចំពោះធុរៈនឹងសាសនា។
 ពីត្រឹមនោះរៀងដរាបមកដល់ស្រុកគោកធ្លកមានសាវតារ
 ប៉ុន្មានរាជ្យហើយមិនដឹងថាដល់មកករុណាយើងសព្វថ្ងៃ។១១០ហេតុនេះលោកសង្ឃប្រុងពិនិត្យសៀភៅស្លឹករិតមានរាល់ដៃផ្ទៀងមើលសិបផូកវិនិច្ឆ័យបើនៅសង្ស័យឲ្យសិក្សា។
 លោកសង្ឃចាស់ខ្ចីគប្បីស្ដាប់ឈ្មោះច្បាប់គន្លងព្រះពុទ្ធដិកា
 បង្គំថ្វាយដល់ព្រះករុណាសូមទ្រង់មេត្ដាជ្រាបព្រះទ័យ។
 ក្រែងជួបប្រទះពាក្យឆ្គាំឆ្គងពុំត្រូវទំនងក្រិត្យវិន័យ
 សូមទានសន្ដោសអត់ទោសពៃក្រួញក្រាបសិរសីក្រោមព្រះបាទ។
 ព្រះសង្ឃទាំងអស់ទោះតូចធំអភ័យទោសខ្ញុំសូមអនុញ្ញាត
 ពាក្យខ្ញុំមិនមានពោលប្រមាថសង្ឃជាល្អស្អាតខ្ញុំមិនថា។
 ខ្ញុំពោលតែលោកធ្វើអាក្រក់បើខ្ញុំកុហកខូចមុសា
 ហេតុនោះខ្ញុំសូមបវារណានិដ្ឋិតាសង្ខេបតែប៉ុណ្ណោះ។១១៥ក្មេងណាប្រាថ្នាបួសធ្វើសង្ឃឲ្យស្វែងតំរង់រៀនតំរេះឲ្យមើលតំរាប់លោកអ្នកចេះកុំដេកតែអេះតិះដៀលគ្នា។
 អ្នកម្ដាយឪពុកឲ្យឈ្មោះអ៊ូពូជពង្សអំបូរខ្មែរអ្នកជាអាពុកឈ្មោះ អ៊ុកមានស័ក្ដិងារចៅពញាធម្មធារាធ្វើមេស្រុក។
 ក្នុងខែត្រភ្នំពេញឃុំកំបូលជាប់ផៅត្រកូលម្ចាស់អង្គប៉ុក
 អាពុកអ្នកម្ដាយឈ្មោះពញាម៉ុកគាត់ធ្វើមេស្រុកឃុំស្ពានថ្ម។
 អ្នកម្តាយអាពុកបងប្អូនជិតជីទួតមួយពិតពូជចិត្តល្អ
 ដូនតាផ្សំផ្គុំជាតំណបង្កកើតខ្ញុំទូលបង្គំ។
 បង្កើតពីដើមគំនិតភ័យភិតខ្លាចបាបចង់បានបុណ្យ
 បានបែកចែងច្បាប់ប្រាប់មហាជនបួនច្បាប់ពីមុនជូនរាជការ។១២០បោះពុម្ពសៀវភៅចែកសព្វសាយបណ្ណាល័យចាត់ថ្វាយព្រះករុណា
 មិនបានថ្វាយផ្ទាល់ដល់ហត្ថាសូមទ្រង់មេត្ដាប្រោសប្រណី
 ឱនកាយប្រណម្យសូមអនុញ្ញាតក្រាបក្រោមព្រះបាទព្រះបារមី
 ចែងច្បាប់បរមត្ថអត្ថបាលីសេចក្ដីចែងចប់ម៉្លេះហើយហោង។