navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ខេត្តមណ្ឌលគិរី: រដ្ឋបាល

រដ្ឋបាល 
 ស្រុក 
 ({{lang-en| Mondul Kiri Province}}) ស្ថិតនៅ ខេត្ត  មាន ៤ស្រុក ១៧ឃុំ និង ៩២ភូមិ÷ 
រូបភាពតូច
 លេខកូដស្រុក/ក្រុង ឈ្មោះស្រុក/ក្រុងជាអក្សរខ្មែរ  ឈ្មោះស្រុក/ក្រុងជាអក្សរឡាតាំង ចំនួនឃុំ/សង្កាត់ ១១០១ ស្រុកកែវសីមា  Kaev Seima៥ ១១០២ ស្រុកកោះញែក  Kaoh Nheaek៦ ១១០៣ ស្រុកអូររាំង Ou Reang២ ១១០៤ ស្រុកពេជ្រាដា  Pech Chreada៤ ១១០៥ ក្រុងសែនមនោរម្យ  Senmonorom៤

 ភូមិ 
 ពូលុង(Pou Lung) 10 គម (15នាទី) ពី សែនមនោរម្យ
 ពូទ្រូ(Pou Trou) 20 គម (មួយម៉ោង) ពី សែនមនោរម្យ
 ពូតាំង(Pou Tang) 8 គម (30នាទី) ពី សែនមនោរម្យ និង ជាទីតាំង ដែលហ្វូងដំរី ធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់

 ខ្ញុំ 
ផ្សារ៖ កែវសីមា កោះញែក សែនមនោរម្យ

ទេសចរណ៍
ខេត្តមណ្ឌលគីរីសំបូរទៅដោយរមណីយដ្ឋានធម្មជាតិ ជាពិសេសទឹកជ្រោះដ៏ស្រស់ត្រកាលជាច្រើន។ ក្រៅពីនេះនៅមានរមណីយដ្ឋាន ឆ្នេរទន្លេ ចំការស្រល់ ដែនជំរកសត្វព្រៃ និងភូមិជនជាតិភាគតិចជាដើម។ នៅខេត្តមណ្ឌលគីរីវិញការផ្តល់នូវសេវាកម្មលើ ការស្នាក់នៅ ការហូបចុក ទោះបីជាមិនមាន ភាពសំបូរបែបដូចនៅក្រុងភ្នំពេញក៏ដោយ ក៏នៅទីនោះមានការរៀបចំ និងផ្តល់នូវភាពងាយស្រួលដល់អ្នកទេសចរ ដែលទៅលេងនៅទីនោះដែរ ព្រោះការផ្តល់អោយនូវសេវាកម្មម្អូបអាហារមានសារះ សំខាន់ខ្លាំងណាស់សំរាប់ ទេសចរដែលទៅកំសាន្តនៅទីរមណីយដ្ឋានណាមួយក៏ដូចណាមួយដែរ តែងតែមានតំរូវការជាចំបងចំពោះការហូប ចុកជាប្រចាំថៃ្ង។ ចំពោះសេវាកម្មស្នាក់នៅវិញ មានសណ្ឋាគារ និងផ្ទះសំណាក់ជាច្រើនកនែ្លងដែលផ្តល់ភាពងាយស្រួល ដល់ការស្នាក់ របស់ភ្ញៀវទេសចរ ដែលទៅកំសាន្តនៅតាមរមណីយដ្ឋាននានា។

នៅ ក្នុងខេត្តមណ្ឌលគីរីនេះ តាមរបាយការណ៏របស់ក្រសួងទេសចរណ៏បានអោយដឹងថា នៅទូទាំងខេត្តមណ្ឌលគីរីទាំងមូលមានសណ្ឋាគារចំនួន៥ ផ្ទះសំណាក់ចំនួន១២ មានបន្ទប់ចំនួន១៤៨បន្ទប់ និងភោជនីយដ្ឋានមានចំនួន១១កនែ្លង។ សណ្ឋាគារ និង ប្រភេទដទៃទៀតនៃសេវាកម្មស្នាក់នៅ ភោជនីយដ្ឋាន ហាងកាហេ្វ ភេសជ្ជះ ទីភ្នាក់ងារទេសចរណ៍ ដែលផ្តល់សេវាកម្មព័ត៌មានទេសចរណ៍ សាលប្រជុំ មូលដ្ឋានសម្ភារះសំរាប់ព្យាបាលជំងឺ ថ្នាំពេទ្យ និង សេវាកម្មពេទ្យ ធនាគារ កនែ្លងប្តូរបា្រក់ ហាងលក់ទំនិញ សេវាកម្មឯកជន សេវាកម្មប្រៃសណីយ៍ និងសេវាកម្មជាច្រើនទៀត គឺសុទ្ធសឹងតែជាសេវាកម្មទេសចរណ៍យ៉ាងសំខាន់ដើម្បីទាក់ទាញ និងធ្វើអោយភ្ញៀវទេសចរមានទំនុកចិត្ត ទៅលើការផ្តល់អោយនូវសម្បទាន និងការបំពេញតំរូវការរបសគេអោយបានគ្រប់គ្រាន់។ ហើយអ្វីៗទាំងនេះយើងឃើញមានបំរើជូននៅខេត្តមណ្ឌលគីរី ទោះបីជាវាមិនមានលក្ខណះទំនើបដូចនៅក្រុងភ្នំពេញក៏ដោយ។

 ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា 
រូបភាពតូច|ទឹកធ្លាក់ប៊ូស្រា ក្បែរក្រុងសែនមនោរម្យ ក្នុងខេត្តមណ្ឌលគិរី ភាគខាងកើតនៃប្រទេសកម្ពុជា។
ស្ថិតនៅស្រុកពេជ្រចិន្ដា ចំងាយប្រមាណ ៣២ គ.មពីសែនមនោរម្យ។ ទឹកជ្រោះប៊ូស្រាជាទឹកជ្រោះធំជាងគេនៅក្នុងប្រទេស។ ប្រជាជនកម្ពុជាគ្រប់គ្នាស្គាល់ទឹកជ្រោះនេះតាមរយៈបទចំរៀងផ្តោះផ្តង ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា''' ច្រៀងដោយអធិរាជសំលេងមាស ស៊ីន ស៊ីសាមុត និង អ្នកស្រី ម៉ៅ សារ៉េត។

 ទឹកជ្រោះសែនមនោរម្យ 
ស្ថិតនៅចំងាយ ៥ គ.ម ពីទីរួមខេត្ត។ ជាទីកន្លែងសំរាប់ការធ្វើពីកនីក(ការបោះជំរុំលំហែកាយ)។

 ទឹកជ្រោះរមនា 
ស្ថិតនៅចំងាយ ៣០ គ.ម ពីសែនមនោរម្យ។ ជាទឹកជ្រោះ៣ជាន់ ដែលត្រូវបានគេឆ្ការព្រៃនិងបើកអោយសាធារណជនទូទៅចូលទៅកំសាន្ត។

 ទឹកជ្រោះជ្រៃធំ 
រូបភាពតូច|ទឹកជ្រោះជ្រៃធំ ខេត្តមណ្ឌលគិរី
ស្ថិតនៅក្នុងក្រុងសែនមនោរម្យ មានចំងាយ ៣៤គីឡូម៉ែត្រ ពីទីរួមខេត្ត។
ខេត្តមណ្ឌលគិរី: ស្រុក

ស្រុក 
 ({{lang-en| Mondul Kiri Province}}) ស្ថិតនៅ ខេត្ត  មាន ៤ស្រុក ១៧ឃុំ និង ៩២ភូមិ÷ 
រូបភាពតូច
 លេខកូដស្រុក/ក្រុង ឈ្មោះស្រុក/ក្រុងជាអក្សរខ្មែរ  ឈ្មោះស្រុក/ក្រុងជាអក្សរឡាតាំង ចំនួនឃុំ/សង្កាត់ ១១០១ ស្រុកកែវសីមា  Kaev Seima៥ ១១០២ ស្រុកកោះញែក  Kaoh Nheaek៦ ១១០៣ ស្រុកអូររាំង Ou Reang២ ១១០៤ ស្រុកពេជ្រាដា  Pech Chreada៤ ១១០៥ ក្រុងសែនមនោរម្យ  Senmonorom៤

 ភូមិ 
 ពូលុង(Pou Lung) 10 គម (15នាទី) ពី សែនមនោរម្យ
 ពូទ្រូ(Pou Trou) 20 គម (មួយម៉ោង) ពី សែនមនោរម្យ
 ពូតាំង(Pou Tang) 8 គម (30នាទី) ពី សែនមនោរម្យ និង ជាទីតាំង ដែលហ្វូងដំរី ធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់

 ខ្ញុំ 
ផ្សារ៖ កែវសីមា កោះញែក សែនមនោរម្យ

ទេសចរណ៍
ខេត្តមណ្ឌលគីរីសំបូរទៅដោយរមណីយដ្ឋានធម្មជាតិ ជាពិសេសទឹកជ្រោះដ៏ស្រស់ត្រកាលជាច្រើន។ ក្រៅពីនេះនៅមានរមណីយដ្ឋាន ឆ្នេរទន្លេ ចំការស្រល់ ដែនជំរកសត្វព្រៃ និងភូមិជនជាតិភាគតិចជាដើម។ នៅខេត្តមណ្ឌលគីរីវិញការផ្តល់នូវសេវាកម្មលើ ការស្នាក់នៅ ការហូបចុក ទោះបីជាមិនមាន ភាពសំបូរបែបដូចនៅក្រុងភ្នំពេញក៏ដោយ ក៏នៅទីនោះមានការរៀបចំ និងផ្តល់នូវភាពងាយស្រួលដល់អ្នកទេសចរ ដែលទៅលេងនៅទីនោះដែរ ព្រោះការផ្តល់អោយនូវសេវាកម្មម្អូបអាហារមានសារះ សំខាន់ខ្លាំងណាស់សំរាប់ ទេសចរដែលទៅកំសាន្តនៅទីរមណីយដ្ឋានណាមួយក៏ដូចណាមួយដែរ តែងតែមានតំរូវការជាចំបងចំពោះការហូប ចុកជាប្រចាំថៃ្ង។ ចំពោះសេវាកម្មស្នាក់នៅវិញ មានសណ្ឋាគារ និងផ្ទះសំណាក់ជាច្រើនកនែ្លងដែលផ្តល់ភាពងាយស្រួល ដល់ការស្នាក់ របស់ភ្ញៀវទេសចរ ដែលទៅកំសាន្តនៅតាមរមណីយដ្ឋាននានា។

នៅ ក្នុងខេត្តមណ្ឌលគីរីនេះ តាមរបាយការណ៏របស់ក្រសួងទេសចរណ៏បានអោយដឹងថា នៅទូទាំងខេត្តមណ្ឌលគីរីទាំងមូលមានសណ្ឋាគារចំនួន៥ ផ្ទះសំណាក់ចំនួន១២ មានបន្ទប់ចំនួន១៤៨បន្ទប់ និងភោជនីយដ្ឋានមានចំនួន១១កនែ្លង។ សណ្ឋាគារ និង ប្រភេទដទៃទៀតនៃសេវាកម្មស្នាក់នៅ ភោជនីយដ្ឋាន ហាងកាហេ្វ ភេសជ្ជះ ទីភ្នាក់ងារទេសចរណ៍ ដែលផ្តល់សេវាកម្មព័ត៌មានទេសចរណ៍ សាលប្រជុំ មូលដ្ឋានសម្ភារះសំរាប់ព្យាបាលជំងឺ ថ្នាំពេទ្យ និង សេវាកម្មពេទ្យ ធនាគារ កនែ្លងប្តូរបា្រក់ ហាងលក់ទំនិញ សេវាកម្មឯកជន សេវាកម្មប្រៃសណីយ៍ និងសេវាកម្មជាច្រើនទៀត គឺសុទ្ធសឹងតែជាសេវាកម្មទេសចរណ៍យ៉ាងសំខាន់ដើម្បីទាក់ទាញ និងធ្វើអោយភ្ញៀវទេសចរមានទំនុកចិត្ត ទៅលើការផ្តល់អោយនូវសម្បទាន និងការបំពេញតំរូវការរបសគេអោយបានគ្រប់គ្រាន់។ ហើយអ្វីៗទាំងនេះយើងឃើញមានបំរើជូននៅខេត្តមណ្ឌលគីរី ទោះបីជាវាមិនមានលក្ខណះទំនើបដូចនៅក្រុងភ្នំពេញក៏ដោយ។

 ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា 
រូបភាពតូច|ទឹកធ្លាក់ប៊ូស្រា ក្បែរក្រុងសែនមនោរម្យ ក្នុងខេត្តមណ្ឌលគិរី ភាគខាងកើតនៃប្រទេសកម្ពុជា។
ស្ថិតនៅស្រុកពេជ្រចិន្ដា ចំងាយប្រមាណ ៣២ គ.មពីសែនមនោរម្យ។ ទឹកជ្រោះប៊ូស្រាជាទឹកជ្រោះធំជាងគេនៅក្នុងប្រទេស។ ប្រជាជនកម្ពុជាគ្រប់គ្នាស្គាល់ទឹកជ្រោះនេះតាមរយៈបទចំរៀងផ្តោះផ្តង ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា''' ច្រៀងដោយអធិរាជសំលេងមាស ស៊ីន ស៊ីសាមុត និង អ្នកស្រី ម៉ៅ សារ៉េត។
ខេត្តមណ្ឌលគិរី: [[ទឹកជ្រោះសែនមនោរម្យ]]

ទឹកជ្រោះសែនមនោរម្យ 
ស្ថិតនៅចំងាយ ៥ គ.ម ពីទីរួមខេត្ត។ ជាទីកន្លែងសំរាប់ការធ្វើពីកនីក(ការបោះជំរុំលំហែកាយ)។
ខេត្តមណ្ឌលគិរី: [[ទឹកជ្រោះរមនា]]

ទឹកជ្រោះរមនា 
ស្ថិតនៅចំងាយ ៣០ គ.ម ពីសែនមនោរម្យ។ ជាទឹកជ្រោះ៣ជាន់ ដែលត្រូវបានគេឆ្ការព្រៃនិងបើកអោយសាធារណជនទូទៅចូលទៅកំសាន្ត។
ខេត្តមណ្ឌលគិរី: [[ទឹកជ្រោះជ្រៃធំ]]

ទឹកជ្រោះជ្រៃធំ 
រូបភាពតូច|ទឹកជ្រោះជ្រៃធំ ខេត្តមណ្ឌលគិរី
ស្ថិតនៅក្នុងក្រុងសែនមនោរម្យ មានចំងាយ ៣៤គីឡូម៉ែត្រ ពីទីរួមខេត្ត។
ខេត្តមណ្ឌលគិរី: គមនាគមន៍

គមនាគមន៍ 
ប្រព័ន្ធគមនាគមន៍នៅខេត្តមណ្ឌលគីរីវិញ ដោយនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ មធ្យោបាយធ្វើដំនើរ កាន់តែមានការរីកចំរើនគ្រប់ផែ្នក។ យោងទៅតាមការរីកចំរើននេះ ខេត្តមណ្ឌលគីរីមានទំនាក់ទំនង ក្នុងប្រទេសតាមផ្លូវគោក និងផ្លូវអាកាស។

 សេវាដឹកជញ្ជូនផ្លូវអាកាស 
ខេត្តមណ្ឌលគីរី មានព្រលានយន្តហោះមួយសំរាប់ការហោះហើរនៅក្នុងស្រុក។ ថ្វីត្បិតតែវាមានលក្ខណះ តូចចង្អៀត និងពុំទាន់មានការរីកចំរើន ព្រមទាំងមិនទាន់បានដំនើរការហោះហើរក៏ដោយ តែយើងសង្ឃឹមថា នៅពេលអនាគតដ៏ឆាប់ខាងមុខនេះ នឹងមានការអភិវឌ្ឍនូវព្រលានយន្ត ជាមិនខានឡើយ។

 សេវាដឹកជញ្ជូនផ្លូវថ្នល់ 
រូបភាពតូច|ផ្លូវធំ ក្នុងក្រុងសែនមនោរម្យ ក្នុងខេត្តមណ្ឌលគិរី ភាគខាងកើតនៃប្រទេសកម្ពុជាឆ្នាំ​២០១១។
ខេត្តមណ្ឌលគីរីមានប្រព័ន្ធផ្លូវថ្នល់ ដែលរាជរដ្ឋាភិបាលកំពុងតែធ្វើការអភិវឌ្ឍ។ នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ផ្លូវដែលធើ្វដំណើរពីភ្នំពេញ ទៅកាន់ខេត្តមណ្ឌលគីរី មានលក្ខណះពិបាក និងមានធូលីច្រើនដែលបង្កអោយមានការលំបាកក្នុងការធ្វើដំណើរ ប៉ុនែ្តទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទាំងរាជរដ្ឋាភិបាល និងប្រជាពលរដ្ឋនៅ ទីនោះកំពុងតែធ្វើការអភិវឌ្ឍ និងខិតខំថែរក្សាការពារប្រព័ន្ធផ្លូវថ្នល់នៅទីនោះអោយមាន លក្ខណះងាយស្រួលក្នុងការធ្វើដំណើរ។ ហើយសណ្ឋានដីខេត្តមណ្ឌលគីរី ជាតំបន់ភ្នំនិងខ្ពង់រាប មានកូនភ្នំតូចៗ នាំអោយផ្លូវថ្នល់ភាគច្រើននៅក្នុងតំបន់នេះមានលក្ខណះឡើងចុះ ដែលនាំអោយពេលធើ្វដំណើរនៅដងវិថីនានា គេអាចគយគន់ ទេសភាពដ៏ស្រស់ស្អាត សណ្ឋាគារនៅលើកូនភ្នំ សំណង់តូចៗជាច្រើន និងភូមិរបស់អ្នកស្រុកនៅទីនោះ ជាពិសេសនោះនៅ ពេលថៃ្ងមានសភាពស្រស់ស្អាតជាទីបំផុត។
ខេត្តមណ្ឌលគិរី: សេវាដឹកជញ្ជូនផ្លូវអាកាស

សេវាដឹកជញ្ជូនផ្លូវអាកាស 
ខេត្តមណ្ឌលគីរី មានព្រលានយន្តហោះមួយសំរាប់ការហោះហើរនៅក្នុងស្រុក។ ថ្វីត្បិតតែវាមានលក្ខណះ តូចចង្អៀត និងពុំទាន់មានការរីកចំរើន ព្រមទាំងមិនទាន់បានដំនើរការហោះហើរក៏ដោយ តែយើងសង្ឃឹមថា នៅពេលអនាគតដ៏ឆាប់ខាងមុខនេះ នឹងមានការអភិវឌ្ឍនូវព្រលានយន្ត ជាមិនខានឡើយ។
ខេត្តមណ្ឌលគិរី: សេវាដឹកជញ្ជូនផ្លូវថ្នល់

សេវាដឹកជញ្ជូនផ្លូវថ្នល់ 
រូបភាពតូច|ផ្លូវធំ ក្នុងក្រុងសែនមនោរម្យ ក្នុងខេត្តមណ្ឌលគិរី ភាគខាងកើតនៃប្រទេសកម្ពុជាឆ្នាំ​២០១១។
ខេត្តមណ្ឌលគីរីមានប្រព័ន្ធផ្លូវថ្នល់ ដែលរាជរដ្ឋាភិបាលកំពុងតែធ្វើការអភិវឌ្ឍ។ នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ផ្លូវដែលធើ្វដំណើរពីភ្នំពេញ ទៅកាន់ខេត្តមណ្ឌលគីរី មានលក្ខណះពិបាក និងមានធូលីច្រើនដែលបង្កអោយមានការលំបាកក្នុងការធ្វើដំណើរ ប៉ុនែ្តទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទាំងរាជរដ្ឋាភិបាល និងប្រជាពលរដ្ឋនៅ ទីនោះកំពុងតែធ្វើការអភិវឌ្ឍ និងខិតខំថែរក្សាការពារប្រព័ន្ធផ្លូវថ្នល់នៅទីនោះអោយមាន លក្ខណះងាយស្រួលក្នុងការធ្វើដំណើរ។ ហើយសណ្ឋានដីខេត្តមណ្ឌលគីរី ជាតំបន់ភ្នំនិងខ្ពង់រាប មានកូនភ្នំតូចៗ នាំអោយផ្លូវថ្នល់ភាគច្រើននៅក្នុងតំបន់នេះមានលក្ខណះឡើងចុះ ដែលនាំអោយពេលធើ្វដំណើរនៅដងវិថីនានា គេអាចគយគន់ ទេសភាពដ៏ស្រស់ស្អាត សណ្ឋាគារនៅលើកូនភ្នំ សំណង់តូចៗជាច្រើន និងភូមិរបស់អ្នកស្រុកនៅទីនោះ ជាពិសេសនោះនៅ ពេលថៃ្ងមានសភាពស្រស់ស្អាតជាទីបំផុត។
ខេត្តមណ្ឌលគិរី: សាសនា

សាសនា 
សាសនារបស់រដ្ឋគឺព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទ ដែលមានប្រហែលជាង៧០,៤% នៃប្រជាជនក្នុងខេត្តមណ្ឌលគិរី ជាពុទ្ធសាសនិក។ ប្រជាជន​ប្រមាណ៤,៤% នៃ​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី​បានទៅដើរ​តាម​សាសនា​ឥស្លាម ដោយជនជាតិចាម។  សាសនាគ្រិស្តត្រូវបានតាមពីក្រោយដោយ០.១% នៅក្នុងខេត្ត ខណៈដែលសាសនាផ្សេងៗទៀតត្រូវបានបន្តដោយ ២១.២% នៅក្នុងខេត្តនេះ។
ខេត្តមណ្ឌលគិរី: វប្បធម៌

វប្បធម៌ 
ទោះបីជាផ្ទះកាន់តែច្រើនឡើងៗត្រូវបានសាងសង់តាមបែបខ្មែរក៏ដោយ ក៏មានផ្ទះបុរាណរបស់ពួកជនជាតិព្នងនៅតែអាចបន្តរកឃើញបាន។ ផ្ទះ​ព្នង​មាន​ពាង​ធំ (​ដែល​គេ​និយាយ​ថា​មាន​អាយុ​ជាង​មួយ​ពាន់​ឆ្នាំ​) និង​គង​ប្រពៃណីរបស់ពួកជនជាតិនេះ។ មាន​គង​ផ្សេងៗ​ប្រើ​ក្នុង​ឱកាសពីធីបុណ្យ​ផ្សេងៗទៅតាមជំនឿរបស់ជនជាតិព្នង។  ពាងនិងគងគឺជាវត្ថុដ៏មានតម្លៃបំផុតនៃសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិច ទាំងផ្នែកប្រពៃណី និងខាងវិញ្ញាណនិយម ព្រមទាំងសម្ភារៈផងដែរ។  ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម វត្ថុទាំងនោះត្រូវបានកប់នៅកន្លែងលាក់ខ្លួននៅក្នុងព្រៃ ហើយក្នុងករណីជាច្រើននៅតែរកមិនឃើញ។
ខេត្តមណ្ឌលគិរី: តំណភ្ជាប់ក្រៅ

តំណភ្ជាប់ក្រៅ 
 http://www.cambodia.gov.kh/unisql2/egov/khmer/province/mondol_kiri.html  

មណ្ឌលគិរី
មណ្ឌលគិរី
ខេត្តមហាសារគាម

ខេត្តមហាសារខាម (ភាសាថៃៈ จังหวัดมหาสารคาม;"មហាសារ៉ាខាម" ជាខេត្តមួយសិ្ថតនៅភាគខាងកើតឆៀងខាងជើង (ឦសាន) នៃប្រទេសថៃ។
ខេត្តមហាសារគាម: ភូមិសាស្រ្ត

ភូមិសាស្រ្ត 
ខេត្តមហាសារខាម នៅចំំណុចកណ្តាលនៃភាគឦសាននៃប្រទេសថៃ មានផ្ទៃដី 5,300 គីឡូម៉ែត្រការ៉េ (3,307,300 រ៉ៃ) មានចំងាយ 475 គីឡូម៉ែត្រ ពីទីក្រុងបាងកក ហើយមានព្រំប្រទល់ជាប់នឹងខេត្តដូចជាៈ
 ប៉ែកខាងជើងជាប់ខេត្តខន់កែន និងខេត្តកាឡៈស៊ិន
 ប៉ែកខាងត្បូងជាប់ខេត្តសុរិន្ទ្រ និងខេត្តបុរីរម្យ
 ប៉ែកខាងកើតជាប់ខេត្តកាឡៈស៊ិន និងខេត្តរយអេត
 ប៉ែកខាងលិចជាប់ខេត្តខន់កែន និងបុរីរម្យ
ខេត្តមហាសារគាម: អាកាសធាតុ

អាកាសធាតុ 
លក្ខណៈទូទៅ ខេត្តមហាសារខាម មានសណ្ឋានដីរាបស្មើ និងរាងទឹករលក មានកំពស់ពីនីវ៉ូទឹកសមុទ្រប្រហែល 130 - 230 ម៉ែត្រ។ អាកាសធាតុខេត្តមហាសារខាម រងឥទ្ធិពលខ្យល់មូសុងក្តៅ មានភ្លៀងធា្លក់លាយឡំនឹងខ្យល់ស្ងួត។ នៅក្នុងឆ្នាំ 2012 មានបរិមាណទឹកភ្លៀងជាមធ្យម 118.1 មីលីលីត្រ/ខែ និងបរិមាណទឹកភ្លៀងខ្ពស់បំផុត 414.9 មីលីលីត្រក្នុងខែឧសភា ចំណែកសីតុណ្ហភាពជាមធ្យម  ក្នុងខែមករា - កក្កដា គឺ 27.91 អង្សាសេ សីតុណ្ហភាពខ្ពស់បំផុតគឺ 39.3 អង្សាសេនៅក្នុងខែមេសា និងមានសីតុណ្ហភាពទាបបំផុតគឺ 15.0 អង្សាសេក្នុងខែមករា។
ខេត្តមហាសារគាម: ការបែងចែករដ្ឋ​បាលគ្រប់គ្រង

ការបែងចែករដ្ឋ​បាលគ្រប់គ្រង 
ខេត្តមហាសារខាម ត្រូវបានបែងចែកជា 13 ស្រុក 133 ឃុំ និង 1,804 ភូមិ
 1. ស្រុកមឿងមហាសារខាម   8. ស្រុកផៈយ័គខៈភូមិភិស័យ
 2. ស្រុកកែដាំ            9. ស្រុកវ៉ាពីបធុម
 3. ស្រុកកូស៊ុមភិស័យ      10. ស្រុកណាឌូន
 4. ស្រុកក័នថរៈវិឆ័យ      11. ស្រុកយ៉ាងស៊ីស៊ុរ៉ាត
 5. ស្រុកឆៀងយឺន        12. ស្រុកគុឌរ៉ាំង
 6. ស្រុកបរៈប៉ឺ           13. ស្រុកឆឺនឆុម
 7. ស្រុកណាឆឿក
ខេត្តមាត់ជ្រូក

thumb|right|600px|ផែនទីនៃខេត្តមាត់ជ្រូក ស្ថិតនៅកម្ពុជាក្រោមបន្តវិគិភីឌាសឺនសុរីយអាប់រស្មី
មាត់ជ្រូក ជាខេត្តខ្មែរមួយនៅ  ឋិតក្នុងតំបន់ វាលទំនាបនៃដែនដីសណ្តទន្លេមេគង្គ និង មានព្រែកមួយ ឈ្មោះ ព្រែកជីក។ បច្ចុប្បន្នខេត្តនេះ ត្រូវបាន រដ្ឋាភិបាលបក្សកុម្មុយនិស្ត យួនប្តូរឈ្មោះទៅជាភាសាយួន ថា ​ខេត្តអាងយ៉ាង ( យួនៈAn Giang ) ។ នៅកម្ពុជាបច្ចុប្បន្ន មានវិថីមួយឈ្មោះ វិថីមាត់ជ្រូក។
ខេត្តមាត់ជ្រូក: អត្ថន័យ

អត្ថន័យ

យោងតាមវចនានុក្រមខ្មែររបស់ សម្តេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត (ជោតញ្ញាណោ) បោះ​ពុម្ពឆ្នាំ ១៩៦៧ បាន ពន្យល់ត្រង់ពាក្យថា « មាត់ជ្រូក » មានន័យយ៉ាងនេះ៖

មាត់ជ្រូក ន. ឈ្មោះខែត្រមួយក្នុងដែនកម្ពុជាក្រោម (យួន ហៅ ចូវដុក) ពីដើមជាខែត្ររបស់កម្ពុជរដ្ឋហៅថា ខែត្រទ្រាំង ត្រើយត្បូង ឋិតនៅទល់គ្នានឹង ខែត្រទ្រាំង ត្រើយជើង (ខែត្រតាកែវ សព្វថ្ងៃនេះ) ។
ខេត្តមាត់ជ្រូក: ទីតាំងភូមិសាស្ត្រ

ទីតាំងភូមិសាស្ត្រ

ខេត្តមាត់ជ្រូក ទិសពាយព្យជាប់ព្រំប្រទល់នឹងប្រទេសកម្ពុជាប្រវែងប្រមាណ ១០៤ Km ទិសនិរតីជាប់នឹងខេត្តក្រមួនស (Kiên Giang) ប្រវែង ប្រមាណ ៦៩,៧៨៩ Km ខាង​ត្បូងជាប់ទីក្រុង ព្រែកឬស្សី (Cần Thơ) ប្រវែងប្រមាណ ៤៤,៧៣៤ Km ខាងកើតជាប់​នឹងខេត្ត ផ្សារដែក (Sa Đéc បច្ចុប្បន្ន Đồng Tháp) ប្រវែងប្រមាណ ១០៧,២៦៨ Km ។ ពីខេត្តមាត់ជ្រូកទៅទីក្រុងព្រៃនគរ មានប្រវែង ប្រមាណ ២៥០ Km ឆ្ពោះទៅទិសនិរតី និងត្រូវធ្វើ ដំណើរដោយរថយន្តក្រុងអស់រយៈពេល ៦ ម៉ោង ។
thumb|right|ទិដ្ឋភាពខេត្តមាត់ជ្រូក ។|600px
ខេត្តមាត់ជ្រូក: រដ្ឋបាលភូមិសាស្ត្រ

រដ្ឋបាលភូមិសាស្ត្រ
ខេត្តមាត់ជ្រូក មានទីក្រុងមួយគឺ ទីក្រុង បារាជ (Long Xuyên) និងទីរួមខេត្តមួយ គឺទីរួម​ខេត្តមាត់ជ្រូក (Châu Đốc) 
 () ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅ ប្រទេសកម្ពុជា សម័យអាណានិគមបារាំង  ខេត្តនេះមាន ១០ស្រុក ឃុំ និង ភូមិ គឺ៖
លេខរៀង  ឈ្មោះស្រុកជាអក្សរខ្មែរ  ឈ្មោះស្រុកជាអក្សរឡាតាំង  ឈ្មោះស្រុកជាអក្សរយួន០១ស្រុកបុរីជលសាAn Phú០២ស្រុកបែកថ្លាងChâu Phú០៣ស្រុកបារាជ Châu Thành០៤ស្រុកផ្សារថ្មីChợ Mới០៥ស្រុកស្នែងព្រះគោPhú Tân០៦ស្រុកក្អមសំណTân Châu០៧ស្រុកបាថេរ Thoại Sơn០៨ស្រុកក្របៅ Tịnh Biên០៩ស្រុកស្វាយទងTri Tôn១០ស្រុកអំពាយស្វាយ
ខេត្តមាត់ជ្រូក: ភ្នំ

ភ្នំ
ភ្នំបាត់ព្រះថេរ
ភ្នំខ្ទ័រ
ភ្នំថ្មសេះ
ភ្នំថ្មអណ្តើក
ភ្នំទឹកជុប
ភ្នំតាខ្វា
ភ្នំទឹក
ភ្នំថ្ងោក
​ភ្នំ​ខ្តៅ 
ភ្នំ​តាខ្វា 
ភ្នំ​អក​យំ 
ភ្នំ​ពពាល
ភ្នំ​អ្នកតា​ស្នូក
​ភ្នំ​ត្រដក់
ភ្នំក្រសាំង
សូមដាក់បញ្ចូលឈ្មោះវត្តផង
ខេត្តមាត់ជ្រូក: កោះ

កោះ
កោះផ្ងារ Cù Lao Nga
កោះឫស្សីព្រៃ Cù Lao Giêng
កោះក្របី Cù Lao Trâu
កោះក្រោល Cù Lao Tùng Sơn
កោះរមាស Cù Lao Mây
កោះប្រើស Cù Lao Nai
កោះទិន Cù Lao Tân Dinh
កោះជ្រូក Cù Lao Heo
កោះភ្លើង Cù Lao Dao Lửa
កោះឆត្រ Cù Lao Táng Dù
កោះជ្វា Cù Lao Chà Và
កោះស្នែងគោ Cù Lao Năng Gù
កោះល្ពៅ Cù Lao Bí
កោះទុង Cù Lao Giung
កោះព្រះស្ទឹង Cù Lao Mặc Cần Dưng
កោះក្អាតធំ Cù Lao Cồng Cộc Lớn
កោះក្អាតតូច Cù Lao Cồng Cộc Nhỏ
កោះក្បាលខ្លា Cù Lao Tròn
កោះពាក់កន្ទេល Cù Lao Giày
កោះថ្លង់ Bãi Bà Lúa
ខេត្តមាត់ជ្រូក: ចំនួនប្រជាជននិងផ្ទៃដី

ចំនួនប្រជាជននិងផ្ទៃដី

ស្ថិតិនិងជំរឿនឆ្នាំ ២០០៤ របស់រដ្ឋាភិបាលបក្សកុម្មុយនិស្តយួន៖
 ផ្ទៃដី: 3.406,2 km²
 ប្រជាជនចំនួន:2.170.100 នាក់
ខេត្តមាត់ជ្រូក: ប្រវត្តិ

ប្រវត្តិ

ខេត្តមាត់ជ្រូកជាដីមួយភាគរបស់អាណាចក្រនគរភ្នំ ឬ ខេត្តមួយដែនកម្ពុជាក្រោម ។ ពីមុនខេត្ត នេះខ្មែរហៅថាកំពង់ហ្លួង(Tầm Phong Long) ។

ឆ្នាំ ១៨៣៤ ស្តេចយួនឈ្មោះ ម៉ិញ ម៉ាង (Minh Mạng) ដែលសោយរាជ្យ នៅទីក្រុងហ្វេ (Huế) បានប្តូរឈ្មោះខេត្តខ្មែរ នៅកម្ពុជាក្រោម ទាំង ​៦ ឲ្យទៅជាភាសាយួនដែលភាសាយួន ហៅថា ណាមគីឡុកតិញ ( Nam Kỳ Lục Tỉnh ) ។ ពេលនោះ ខេត្តមាត់ជ្រូក ត្រូវបានប្តូរ ឈ្មោះ ទៅជាភាសាយួនថា ខេត្តអាងយ៉ាង (An Giang) និង ទីរួមខេត្ត​មាត់ជ្រូក ត្រូវ​បានដាក់ឈ្មោះ ជាភាសាយួនថា ចូវដុក (Châu Đốc) ។

សម័យអាណានិគមនិយមបារាំង៖

ក្រោយពីបានចូលត្រួតត្រាដែនដីកម្ពុជាក្រោម បារាំងបានលុបចោលនូវរដ្ឋបាលភូមិសាស្ត្រចាស់ទាំង ៦ ខេត្ត ហើយបានចែករដ្ឋបាល ភូមិសាស្ត្រ នៅកម្ពុជាក្រោមចេញជា​តំបន់ធំៗ ៤ ហើយក្នុងតំបន់នីមួយៗ ត្រូវបានចែកចេញជានិគមឬស្រុកតូចៗទៀត ​ដើម្បី ងាយស្រួល ក្នុងការគ្រប់គ្រង ។

ពេលនោះ ខេត្តមាត់ជ្រូក (Châu Đốc) គឺជា និគម ឬ ស្រុកមួយក្នុងចំណោមនិគមទាំង ​៦ របស់ តំបន់បាសាក់ (យួនៈ Bát Sắc) នៅកម្ពុជាក្រោម ។ និគមទាំង ៦ នោះរួមមាន ៖

ឈ្មោះនិគមជាភាសាខ្មែរ និងភាសាយួន
 និគមមាត់ជ្រូក Châu Đốc
 និគមពាម Hà Tiên
 និគមបារាជ Long Xuyên
 និគមក្រមួនស Rạch Giá
 និគមព្រែកឬស្សី Cần Thơ
 និគមឃ្លាំង Sóc Trăng

ចាប់ពីថ្ងៃទី ០១ ខែមករា ឆ្នាំ ១៩០០ និគម​មាត់ ជ្រូក (Châu Đốc) ត្រូវបានក្លាយជាខេត្ត តាម កិច្ចព្រមព្រៀង ចុះថ្ងៃ​ទី ២០ ខែធ្នូ ឆ្នាំ ១៨៩៩ របស់សហព័ន្ធឥណ្ឌូចិន ដើម្បីធ្វើការផ្លាស់ប្តូររដ្ឋបាលពី និគមទៅជាខេត្ត ។

ឆ្នាំ ១៩០៣ ខេត្តមាត់ជ្រូក មាន ៣ ស្រុកគឺ
 ស្រុកក្អមសំណ Tân Châu
 ស្រុកស្វាយទង Tri Tôn
 ស្រុកក្របៅ Tịnh Biên

ដល់ឆ្នាំ ១៩១៩ មានស្រុកបែកថ្លាង Châu Phú មួយទៀត ។

ថ្ងៃទី ២២ ខែមិថុនា ឆ្នាំ ១៩៥៦ រដ្ឋាភិបាល​សាធារណរដ្ឋវៀតណាម (Việt Nam Cộng Hòa ) បាន ផ្លាស់ឈ្មោះខេត្តមាត់ជ្រូក (Châu Đốc) និងខេត្ត បារាជ (Long Xuyên) ឲ្យទៅភាសាយួនថា ខេត្តអាង យ៉ាង គឺទៅជាខេត្តមាត់ជ្រូកតែមួយ ។

ចំនួនវត្តខ្មែរក្រោម៖

ខេត្តមាត់ជ្រូកមានវត្តព្រះពុទ្ធសាស នាថេរវាទ​ខ្មែរក្រោម ចំនួន ៦៤ វត្ត ។
ខេត្តមីយ៉ាហ្គិ

គឺជាខេត្តរបស់ប្រទេសជប៉ុន មានទីតាំងនៅតំបន់ថូហុគឹរបស់កោះហុងស្ស៊ូNussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Miyagi prefecture" in ; "Tōhoku" in . ខេត្តមីយ៉ាហ្គិមានប្រជាជនចំនួន 2,305,596 នាក់ (1 មិថុនា 2019) និងមានផ្ទៃដី 7,282 គីឡូម៉ែត្រការ៉េ (2,812 ម៉ាយការ៉េ) ខេត្តមីយ៉ាហ្គិមានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តអ៊ីវ៉ាតិនៅភាគខាងជើង ខេត្តអាគីតានៅភាគពាយ័ព្យ ខេត្តយ៉ាម៉ាហ្កាតានៅភាគខាងលិច និងខេត្តហ្វូគូស៊ីម៉ានៅភាគខាងត្បូង

ទីក្រុងសិនដៃគឺជារាជធានី និងជាទីក្រុងធំបំផុតនៃខេត្តមីយ៉ាហ្គិ និងទីក្រុងធំជាងគេនៅក្នុងតំបន់ថូហុគឹ ជាមួយទីក្រុងធំៗផ្សេងទៀត រួមមានអ៊ីស្ស៊ីណុម៉ាគិ, អូសាគិ និងតូម៉ិNussbaum, "Sendai" in . ខេត្តមីយ៉ាហ្គិស្ថិតនៅលើឆ្នេរសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិកភាគខាងកើតរបស់ប្រទេសជប៉ុន និងមានព្រំប្រទល់ខាងលិចដោយភ្នំអូអ៊ឹ ជួរភ្នំវែងបំផុតនៅប្រទេសជប៉ុន ជាមួយនឹង 24% នៃផ្ទៃដីសរុបរបស់វាត្រូវបានកំណត់ថាជាឧទ្យានធម្មជាតិ ខេត្តមីយ៉ាហ្គិគឺជាទីតាំងរបស់កោះម៉ាត្ស៊ឹស៊ិម៉ា កោះមួយក្រុមជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ជាទិដ្ឋភាពមួយក្នុងចំណោមទិដ្ឋភាពទាំងបីរបស់ប្រទេសជប៉ុន (Three Views of Japan) នៅជិតទីក្រុងម៉ាត្ស៊ឹស៊ិម៉ា
ខេត្តមុក្តាហារ

ខេត្តមុក្តាហារ (, អានថា: មុកដាហាន) គឺជាខេត្ត​ (ចង្វាត) មួយក្នុងចំណោមខេត្តចំនួន 76 របស់ប្រទេសថៃ ស្ថិតនៅភាគឦសានប្រទេសថៃ ខេត្តជិតខាងគឺ (ពីត្បូងតាមទ្រនិចនាឡិកា) ខេត្តអំណាចច្រើន, ខេត្តយសោធរ, ខេត្តរយឯត, ខេត្តកាលសិន្ធុ, ខេត្តសកលនគរ, និងខេត្តនគរភ្នំ ខាងកើតជាប់នឹងទន្លេមេគង្គ ឆ្លងកាត់​ខេត្ត​សួគ៌ខេត្តនៃ​ប្រទេស​ឡាវ ដែល​ភ្ជាប់​ដោយ​ស្ពាន​មិត្តភាព​ថៃ​-​ឡាវ​ទី 2
ខេត្តមេ-ស

ខេត្តមេ-ស ឬ ខេត្តទៀនយ៉ាង គឺជាខេត្តមួយនៅក្នុងតំបន់ដីសណ្តទន្លេមេគង្គនៃភាគខាងត្បូង ប្រទេសវៀតណាម ។

ខេត្ត​នេះ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ក្នុង​ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​១៩៧៦ ដោយ​ការ​រួម​បញ្ចូល​គ្នា​នៃខេត្តឌិញត្រឿង និង ​ខេត្តកោះគង ។ Tiền Giang

ខេត្តមេ-សមានអត្ថប្រយោជន៍មួយក្នុងការស្ថិតនៅចន្លោះតំបន់សេដ្ឋកិច្ចសំខាន់ពីរ - តំបន់សេដ្ឋកិច្ចគន្លឹះខាងត្បូង (SKEZ) និងដីសណ្ដមេគង្គ ។ ខេត្តនេះគឺជាច្រកផ្លូវទៅកាន់ ទីក្រុងហូជីមិញ (HCMC) និងខេត្តភាគខាងកើតផ្សេងទៀត ព្រមទាំងតំបន់ដីសណ្ដទន្លេមេគង្គតាមរយៈប្រព័ន្ធរបស់ខ្លួន  ផ្លូវ, ផ្លូវល្បឿនលឿនមួយ, ផ្លូវជាតិលេខបួន ( 1, 30, 50 និង 60) ។ ឆ្នេរសមុទ្រមាន  វែងជាមួយឆ្នេរខ្សាច់រាប់ពាន់ ដែលជាអត្ថប្រយោជន៍សម្រាប់ការបង្កាត់ពូជក្នុងទឹក ដូចជាក្តាម និងការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចតាមសមុទ្រ។ 

ខេត្តមេ-ស មានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តកំពង់គោ នៅខាងជើង ខេត្តផ្សារដែក នៅខាងលិចខេត្តកំពង់ឫស្សី និង ខេត្តលង់ហោរ នៅភាគខាងត្បូង និងសមុទ្រខាងកើតនៅខាងកើត។ ទីក្រុង មេ-ស ដែលដើរតួជាមជ្ឈមណ្ឌលសេដ្ឋកិច្ចសង្គម និងនយោបាយនៃទីក្រុង ខេត្តមេ-ស គឺជាចំណុចប្រសព្វដ៏សំខាន់នៃការអប់រំ វប្បធម៌ និងទេសចរណ៍សម្រាប់ខេត្តជិតខាង។ ទីក្រុងនេះមាន  ឆ្ងាយពីទីក្រុងហូជីមិញទៅភាគខាងត្បូង និង  ឆ្ងាយពីទីក្រុង ព្រែកឫស្សី ទៅខាងកើត។
ខេត្តមេ ស

ខេត្តមេ ស ជាខេត្តរបស់ដែនដី  នៃ កូសាំងស៊ីន។
ខេត្តមេ ស ត្រូវបានប្រទេសវៀតណាម(យួន) ផ្ដូរឈ្មោះទៅជាខេត្តកៀនយ៉ាង Tieng Giang Province។
ខេត្តមេគង្គ

ខេត្តមេគង្គ (យួន: Cửu Long, គឺវឡុង) ធ្លាប់ជាខេត្តមួយនៅតំបន់ដីសណ្ដទន្លេមេគង្គនៃវៀតណាមខាងត្បូង រឺ កម្ពុជាក្រោម។ វាត្រូវបានបង្កើតនៅឆ្នាំ១៩៧៦ ដោយការបញ្ចូលគ្នានៃខេត្តលង់ហោរ (វិញឡុង) និង ខេត្តព្រះត្រពាំង (វិញប៊ិញ)។ នៅឆ្នាំ១៩៩២ ខេត្តនេះត្រូវបានបំបែកទៅជាខេត្តលង់ហោរ (វិញឡុង) និង ព្រះត្រពាំង (ត្រាវិញ)។
ខេត្តមេគង្គ: និរុត្តិសាស្ត្រ

និរុត្តិសាស្ត្រ
ជាភាសាយួន Cửu Long (យកចេញពីចិន-យួន 九龍) ដែលមានន័យចំថា នាគប្រាំបួន។ តំបន់មួយនៅហុងកុងក៏បានហៅថាកៅលុនដែរ ដែលរួមចំណែកនិរុត្តិសាស្ត្រសាមញ្ញតែមួយ។

ជាភាសាខ្មែរ ហៅថា មេគង្គ វាដកស្រង់ចេញពីឈ្មោះនៃ ទន្លេមេគង្គ ដែលជាប្រភពទឹកមកកាន់ដីសណ្ដកម្ពុជាក្រោម។
ខេត្តម៉ែហងសន

ខេត្តម៉ែហងសន (, ; សាន (ថៃយ៉ៃ): ; ខាំមឿង: 80x80ភីកសែល|ᨾᩯ᩵ᩁᩬ᩵ᨦᩈᩬᩁ; ឈ្មោះពីមុន ម៉ែរ៉ងសន​ ​​) គឺជាខេត្ត (ចង្វាត) មួយក្នុងចំណោមខេត្តចំនួន 76 របស់ប្រទេសថៃ ស្ថិតនៅភាគខាងជើងខាងលើនិងគឺជាខេត្តភាគខាងលិចបំផុត ខេត្តជិតខាងគឺ (ទ្រនិចនាឡិកាពីខាងជើង) រដ្ឋសានរបស់ប្រទេសមីយ៉ានម៉ា ខេត្តឈៀងម៉ៃ និងខេត្តតាក នៅភាគខាងលិច ខេត្តនេះមានព្រំប្រទល់ជាប់រដ្ឋកាយីននិងរដ្ឋកាយ៉ារបស់ប្រទេសមីយ៉ានម៉ា ឈ្មោះហៅក្រៅរបស់ខេត្តម៉ែហងសនគឺ "ទីក្រុងនៃអ័ព្ទបី" ត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុងជួរភ្នំខ្ពស់របស់ភ្នំសាននិងជាខេត្តដែលមានភ្នំច្រើនជាងគេក្នុងប្រទេសថៃ កាន់កាប់ 12,681 គីឡូម៉ែត្រការ៉េ​​ (4,896 ម៉ាយការ៉េ) ខេត្តនេះច្រើនតែគ្របដណ្តប់ដោយអ័ព្ទ​ ទីក្រុងខេត្តម៉ែហងសនត្រូវបានបង្កើតឡើងដំបូងនៅដើមសតវត្សទី 19 ជាជំរុំហ្វឹកហាត់ដំរីតាមបញ្ជារបស់ព្រះមហាក្សត្រ គិតត្រឹមឆ្នាំ 2012 ខេត្តម៉ែហងសនគឺជាខេត្តក្រីក្របំផុតនៅប្រទេសថៃ
ខេត្តម៉ែហងសន: រដ្ឋបាលខេត្ត

រដ្ឋបាលខេត្ត 
ខេត្តចែកចេញជា 7 ស្រុក (អាំភើ). ទាំងនេះត្រូវបានបែងចែកបន្ថែមទៀតទៅជា 45​ សង្កាត់ (តាំបល់) និង​​ 415 ភូមិ
ឈ្មោះភាសាថៃឈ្មោះភាសាខ្មែរ (ប្រតិចារិក)ឈ្មោះតួរ៉ូម៉ាំងអានថាเมืองแม่ฮ่องสอนមឿងម៉ែហងសនMueang Mae Hong Sonមឿងម៉ែហងសនขุนยวมឃុនយួមKhun Yuamឃុនយួមปายប៉ាយPaiប៉ាយแม่สะเรียงម៉ែស្រៀងMae Sariangម៉ែសៈរៀងแม่ลาน้อยម៉ែលានយMae La Noiម៉ែឡាណយสบเมยសបមើយSop Moeiសុបមើយ, សុបម៉ឺយปางมะผ้าប៉ាងមផាPang Maphaប៉ាងម៉ៈផា
ខេត្តយលា

ខេត្តយលា (អានថា: យៈ-លា) ( , អានថា: យ៉ា-ឡា) គឺជា ខេត្ត ភាគខាងត្បូងបំផុត (ចង្វាត) តបស់ប្រទេសថៃ ។ ខេត្តជិតខាងគឺ (ពីទិសពាយ័ព្យតាមទ្រនិចនាឡិកា) ខេត្តសង្ខលា , ខេត្តប៉ាត់តានី , និង ខេត្តនរាធិវាស ។ ខេត្តយលាជា​ខេត្ត​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ខេត្ត​ពីរ​នៅ ​ភាគ​ខាង​ត្បូង​ប្រទេស​ថៃ ហើយ​មួយ​ទៀត​គឺទីក្រុងព័ទ្ទលុង ។  ផ្នែកខាងត្បូងរបស់វាជាប់ព្រំដែនកឺដានិងប៉េរ៉ាករបស់ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី
ខេត្តយសោធរ

ខេត្ត យសោធរ ( ភាសាថៃ : ยโสธร អានថា : យ៉ៈសូថន ) ខេត្តមួយក្នុងចំណោម ខេត្តចិតសិបប្រាំមួយ របស់ប្រទេស ថៃ ( ចង្វាត ) ស្ថិតនៅ ភាគឦសាន នៃ ប្រទេសថៃ ក៏ ហៅ ថា អ៊ីសាន ។ ខេត្ត​នេះ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​ក្រុម​ប្រឹក្សា​បដិវត្តន៍​របស់ ​សេនាប្រមុខ ថានម កិត្យាច ន បន្ទាប់​ពី ​សេចក្តី​ប្រកាស​លេខ ៧០ ដែល​បាន​ចូល​ជា​ធរមាន​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ៣ ខែ​មីនា ឆ្នាំ ១៩៧២។
ខេត្តយសោធរ: ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
ខេត្តយសោធរ ជាខេត្តខ្មែរនៅសម័យ ព្រះបាទយសោវរ្ម័ន ដែលមានរាធានីនៅ យសោធបុរៈ និង ខេត្តយសោធរ។
ខេត្តយ៉ាម៉ាហ្កាតា

គឺជាខេត្តរបស់ប្រទេសជប៉ុនមានទីតាំងនៅតំបន់ថូហុគឹរបស់កោះហុងស្ស៊ូNussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Yamagata prefecture" in ; "Tōhoku" in  ខេត្តយ៉ាម៉ាហ្កាតាមាន​ប្រជាជន​ចំនួន 1,079,950 នាក់ (1 មិថុនា 2019)​ និងមានផ្ទៃដី 9,325 គីឡូម៉ែត្រការ៉េ (3,600 ម៉ាយការ៉េ) ខេត្តយ៉ាម៉ាហ្កាតាមានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តអាគីតានៅភាគខាងជើង ខេត្តមីយ៉ាហ្គិនៅភាគខាងកើត ខេត្តហ្វូគូស៊ីម៉ាទៅភាគខាងត្បូង និងខេត្តនីហ្កាតាទៅភាគនិរតី

យ៉ាម៉ាហ្កាតាគឺជារាជធានី និងជាទីក្រុងធំបំផុតនៃខេត្តយ៉ាម៉ាហ្កាតា ជាមួយទីក្រុងធំៗផ្សេងទៀត រួមមានត្ស៊ឹរឹអូកា, សាកាតា, ស៊ីនចូ និងយ៉ូណិហ្សាវ៉ាNussbaum, "Yamagata" in  ខេត្តយ៉ាម៉ាហ្កាតាមានទីតាំងនៅឆ្នេរសមុទ្រជប៉ុនភាគខាងលិច និងព្រំដែនរបស់វាជាមួយខេត្តជិតខាងត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយជួរភ្នំផ្សេងៗ ជាមួយនឹង 17% នៃផ្ទៃដីសរុបរបស់វាត្រូវបានកំណត់ថាជាឧទ្យានធម្មជាតិ ខេត្តយ៉ាម៉ាហ្កាតាបានបង្កើតពាក់កណ្តាលភាគខាងត្បូងនៃខេត្តដេវ៉ាជាប្រវត្តិសាស្ត្រជាមួយខេត្តអាគីតា និងជាផ្ទះរបស់ភ្នំបីនៃដេវ៉ា ដែលរួមបញ្ចូលទាំងវត្តហាហ្គឹរ៉ុប្រាំជាន់ សម្បត្តិជាតិរបស់ប្រទេសជប៉ុន ដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់
ខេត្តរតនគិរី

ខេត្តរតនគិរី គឺជាខេត្តមួយស្ថិតនៅភូមិភាគឦសាននៃប្រទេសកម្ពុជា។ ខេត្តរតនគិរីមានព្រំប្រទល់ខាងខាងកើតជាប់នឹងខេត្តកន្ទូម និងខេត្តយ៉ាឡាយ នៃសាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម ខាងលិចជាប់នឹងខេត្តស្ទឹងត្រែង ខាងជើងជាប់នឹងខេត្តអាត្តពឺ នៃសាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យប្រជាមានិតឡាវ និងខាងត្បូងជាប់នឹងខេត្តមណ្ឌលគិរី ហើយមានចម្ងាយ ៥៨៨គីឡូម៉ែត្រ ពីរាជធានីភ្នំពេញ ។ ខេត្តរតនគិរីជាខេត្តមួយដែលមានលក្ខណៈពិសេសជាងគេក្នុងចំណោមខេត្តដែលនៅភូមិភាគឦសានប្រទេសកម្ពុជា ដោយខេត្តមានតំបន់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិជាច្រើនអនេក និងទេសចរណ៍វប្បធម៌ជនជាតិភាគតិចផងដែរ។
អស់រយៈពេលជាងមួយសហស្សវត្សរ៍មកហើយ ខេត្តរតនគិរីត្រូវបានកាន់កាប់ដោយពួកក្រុមជនជាតិខ្មែរលើ ក្នុងសម័យប្រវត្តិសាស្ត្រដើមតំបន់ពួកខ្មែរលើត្រូវបាន អាណាចក្រជិតខាងធ្វើការជួញដូរធ្វើជាទាសករ។ សេដ្ឋកិច្ចពាណិជ្ជកម្មទាសករនេះបានបញ្ចប់ក្នុងសម័យអាណានិគមបារាំង ប៉ុន្តែយុទ្ធនាការខ្មែរភាវូបនីយកម្មដ៏ឃោរឃៅបន្ទាប់ពីកម្ពុជាទទួលបានឯករាជ្យម្តងទៀតបានគំរាមកំហែងដល់របៀបរស់នៅរបស់ខ្មែរលើ។ ខ្មែរក្រហមបានសាងសង់ទីស្នាក់ការរបស់ខ្លួននៅក្នុងខេត្តនេះក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៦០ ហើយការទម្លាក់គ្រាប់បែកក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមវៀតណាមបានបំផ្លិចបំផ្លាញតំបន់នេះ។ រដ្ឋាភិបាលមូលដ្ឋានមានលក្ខណៈខ្សោយ។  សូចនាករសុខភាពក្នុងខេត្តរតនគិរីក្រីក្រខ្លាំង  អាយុកាលជាមធ្យមរបស់បុរសគឺ ៣៩ឆ្នាំហើយស្ត្រីគឺ ៤៣ឆ្នាំ។ កម្រិតនៃការអប់រំក៏មានកម្រិតទាបដែរ ដោយមានចំនួនមិនដល់ពាក់កណ្តាលនៃប្រជាជនដែលមិនចេះអក្សរ។
ខេត្តរតនគិរី: ទីតាំងភូមិសាស្រ្ត

ទីតាំងភូមិសាស្រ្ត 
ខេត្តរតនគិរី ជាខេត្តនៅភាគឦសាននៃប្រទេសកម្ពុជា ។ ទីរួមខេត្តបានលុងស្ថិតនៅកណ្តាលខ្ពង់រាបនៃខេត្ត ចម្ងាយ ៥៨៦ គ.ម ពីទីក្រុងភ្នំពេញ ។ ខេត្តរតនគិរីមានព្រំប្រទល់ខាងជាប់ប្រទេសឡាវ ខាងកើតជាប់ប្រទេសវៀតណាម ខាងជើងជាប់ខេត្តមណ្ឌលគិរី និងខាងលិចជាប់ខេត្តស្ទឹងត្រែង។ ខេត្តមានទីតាំងស្ថិតនៅលើខ្ពង់រាបនៃភូមិភាគឦសានប្រទេសកម្ពុជា។ ខ្ពងរាបនេះជាគែមខាងលិចនៃប្រជុំភ្នំកន្តំនៃប្រទេសវៀតណាម។ លំផាត់ដែលជាទីប្រជុំជននៅភាគខាងត្បូងខេត្ត ជាទីរួមខេត្តកាលពីមុន ។ ខេត្តរតនគិរីជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏មានប្រជាប្រិយ ទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរណ៍រាប់ពាន់នាក់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ។ភាគច្រើននៃប្រជាជនរតនៈគិរីជាជនជាតិភាគតិច ចំនែកជនជាតិខ្មែរមានប្រមាណតែ ១០ ទៅ ២០ % ប៉ុណ្ណោះ ។ 
ខេត្តរតនគិរីរួមមាន៩ស្រុក (ក្នុងនោះមាន៤៩ឃុំ)៖
 កូដស្រុក ស្រុក ឈ្មោះជាអក្សរឡាតាំង 1601  ស្រុកអណ្តូងមាស Andoung Meas 1602  ក្រុងបានលុង  Ban Lung 1603  ស្រុកបរកែវ  Bar Kaev 1604  ស្រុកកូនមុំ  Koun Mom 1605  ស្រុកលំផាត់  Lumphat 1606  ស្រុកអូរជុំ  Ou Chum 1607  ស្រុកអូរយ៉ាដាវ  Ou Ya Dav 1608  ស្រុកតាវែង  Ta Veaeng 1609  ស្រុកវើនសៃ  Veun Sai
ខេត្តរតនគិរី: សេដ្ឋកិច្ច

សេដ្ឋកិច្ច 
ភាគច្រើនលើសលប់នៃជនជាតិភាគតិចប្រកបរបរកសិកម្មចំការព្រៃដុត។ ពួកគេដាំដុះស្រូវ ពោត ល្ពៅ សណ្តែកដី និងស្វាយចន្ទីជាដើម។ ជនជាតិខ្មែរនិងវៀតណាម១ចំនួនដែលមានលុយ កាន់កាប់ចំការធំៗនៅជុំវិញទីរួមខេត្តបានលុង។ ពួកគេដាំដុះ សណ្តែកដី កាហ្វេ គ្រប់ស្វាយចន្ទី និង កៅស៊ូ។រ៉ែត្បួងនៅភាគខាងត្បូងនិងខាងលិចខេត្ត គឺជាប្រភពចំនូលដ៏សំខាន់ និងជា គោលដៅរបស់ទេសចរណ៍និងអ្នករកត្បូង១ចំនួន។ ខេត្តរតនគិរីល្បីថាជាកន្លែងសំបូរត្បូងកន្តឹមនិងកណ្ដៀងប្រណិតៗ។ ពាណិជ្ជកម្មភាគច្រើនធ្វើឡើងជាមួយវៀតណាម តាមរយៈផ្លួវជាតិលេខ ១៩ ដែលឆ្លងកាត់ទីរួមខេត្តបានលុង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វិស័យទេសចរណ៍បានក្លាយជាប្រភពចំនូលនាំមុខគេ ចូលរួមចំនែកក្នុងកំនើនសេដ្ឋកិច្ច។ បានលុងមានសណ្ឋាគារច្រើនជាង៤ និង ផ្ទះសំណាក់រាប់មិនអស់។ ភោជនីយដ្ឋាននិងហាងទំនិញត្រួវបានរីកដុះដាលដួចផ្សិតដើម្បីឆ្លើយតបនិងកំនើនអ្នកទេសចរណ៍នាពេលថ្មីៗនេះ។
ផ្សារ៖ ផ្សារកូនមុំ បរកែវ បានលុង អូរយ៉ាដាវ