navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
អរ. អេល.​ ស្តាយន៍

រ៉ូប៊ឺត ឡោលេនស៍ ស្តាយន៍ (; កើត 8 តុលា 1943), ពេលខ្លះគេស្គាល់ថាជា ចូវៀល បូប ស្តាយន៍ () និង អេរិក អាហ្វាប៊ី () ជាអ្នកនិពន្ធប្រលោមលោក អ្នកនិពន្ធរឿងខ្លី អ្នកផលិតទូរទស្សន៍ អ្នកនិពន្ធរឿង និងកម្មវិធីនិពន្ធប្រតិបត្តិជនជាតិអាមេរិក

លោកស្តាយន៍បានគេសំដៅថាជា "ស្ទេផាន ឃីងនៃអក្សរសិល្ប៍យុវជន" និងជាអ្នកនិពន្ធប្រលោមលោកបែបភ័យរន្ធត់រាប់រយរឿង រួមទាំងសៀវភៅនៅក្នុងរឿងភាគគឺ Fear Street, Goosebumps, Rotten School, Mostly Ghostly និង The Nightmare Room ស្នាដៃ​ខ្លះ​ទៀត​របស់​លោក​រួម​មាន​រឿង "Space Cadets" បែបត្រីភាគី សៀវភៅល្បែងហ្គេម "Hark" ចំនួនពីរ និងសៀវភៅកំប្លែងរាប់សិបក្បាល​ គិតត្រឹមឆ្នាំ 2008 សៀវភៅរបស់លោកស្តាយន៍លក់បានជាង 400 លានច្បាប់
អរជូនកែ

ចៅពញាអរជូនកែ (កាន់.គស.១៥២៥-ប្រ.១៥៦៧) ជាចៅហ្វាយស្រុកខែត្រត្បូងឃ្មុំ ពីដើមជាមេគយខែត្រត្បូងឃ្មុំ មានយសសក្ដិជា ពញាមន្ត្រីអរជូន។
អរជូនជ័យ

ចៅពញាអរជូនជ័យ ជាស្ដេចត្រាញ់ក្នុងអាណាខែត្រត្បូងឃ្មុំកាលក្នុងរាជ្យព្រះបាទបរមិន្ទរាជា។ លោកត្រូវបានប្រហារជីវិត ប្រាំពីរជួរគោត្រ ព្រោះតែបំពានរាជបញ្ជា ដោយរឹងទទឹងចង់ឱ្យកូនម៉ឺនជួនទៅរៀបការនឹងនាងទាវ ដែលត្រូវជាប្រពន្ធរបស់ម៉ឺនឯកទុំនោះទៅហើយ។
អរហន្តវគ្គបាឡី: ៧. អរហន្តវគ្គោ

ភិក្ខុឃឹម សាលីម

{| cellspacing="0" cellpadding="0" width=100% style="border:2px solid #B8C7D9; padding:0px;"
|-
| colspan="2" style="background:#CEDFF2; text-align:center; padding:2px; border-bottom:1px #B8C7D9 solid;" |
<h2 style="margin:.5em; margin-top:.1em; border-bottom:0; font-weight:regular;">
<h2 style="margin:.5em; margin-top:.1em; border-bottom:0; font-weight:regular;">អរហន្តវគ្គបាឡី
|-
| valign="top" style="padding:8px 8px 0px 8px; background:#F5FAFF;"  | 

នមោ តស្ស ភគវតោ អរហតោ សម្មាសម្ពុទ្ធស្ស

ខុទ្ទកនិកាយ

ធម្មបទបាឡិ

 ៧. អរហន្តវគ្គោ 

៩០.

គតទ្ធិនោ វិសោកស្ស, វិប្បមុត្តស្ស សព្ពធិ;

សព្ពគន្ថប្បហីនស្ស, បរិឡាហោ ន វិជ្ជតិ។

៩១.

ឧយ្យុញ្ជន្តិ សតីមន្តោ, ន និកេតេ រមន្តិ តេ;

ហំសាវ បល្លលំ ហិត្វា, ឱកមោកំ ជហន្តិ តេ។

៩២.

យេសំ សន្និចយោ នត្ថិ, យេ បរិញ្ញាតភោជនា;

សុញ្ញតោ អនិមិត្តោ ច, វិមោក្ខោ យេសំ គោចរោ;

អាកាសេ វ សកុន្តានំ [សកុណានំ (ក.)], គតិ តេសំ ទុរន្នយា។

៩៣.

យស្សាសវា បរិក្ខីណា, អាហារេ ច អនិស្សិតោ;

សុញ្ញតោ អនិមិត្តោ ច, វិមោក្ខោ យស្ស គោចរោ;

អាកាសេ វ សកុន្តានំ, បទំ តស្ស ទុរន្នយំ។

៩៤.

យស្សិន្ទ្រិយានិ សមថង្គតានិ [សមថំ គតានិ (សី. បី.)], អស្សា យថា សារថិនា សុទន្តា;

បហីនមានស្ស អនាសវស្ស, ទេវាបិ តស្ស បិហយន្តិ តាទិនោ។

៩៥.

បថវិសមោ នោ វិរុជ្ឈតិ, ឥន្ទខិលុបមោ [ឥន្ទខីលូបមោ (សី. ស្យា. ក.)] តាទិ សុព្ពតោ;

រហទោវ អបេតកទ្ទមោ, សំសារា ន ភវន្តិ តាទិនោ។

៩៦.

សន្តំ តស្ស មនំ ហោតិ, សន្តា វាចា ច កម្ម ច;

សម្មទញ្ញា វិមុត្តស្ស, ឧបសន្តស្ស តាទិនោ។

៩៧.

អស្សទ្ធោ អកតញ្ញូ ច, សន្ធិច្ឆេទោ ច យោ នរោ;

ហតាវកាសោ វន្តាសោ, ស វេ ឧត្តមបោរិសោ។

៩៨.

គាមេ វា យទិ វារញ្ញេ, និន្នេ វា យទិ វា ថលេ;

យត្ថ អរហន្តោ វិហរន្តិ, តំ ភូមិរាមណេយ្យកំ។

៩៩.

រមណីយានិ អរញ្ញានិ, យត្ថ ន រមតី ជនោ;

វីតរាគា រមិស្សន្តិ, ន តេ កាមគវេសិនោ។

អរហន្តវគ្គោ សត្តមោ និដ្ឋិតោ។

នៅមានត។ ភិក្ខុ ឃឹម សាលីម សរសេរអត្ថបទ។

__NOEDITSECTION__ 
Category:ព្រះពុទ្ធសាសនា
អរិដ្ឋពលពាហនោ

ព្រះបាទអរិដ្ឋពលពាហនោ រឺ កេតុមាលា (គ.ស ៦២-៤៦៨) រជ្ជកាល (គ.ស ៧៨-៤៦៨) ព្រះអង្គគឺជាព្រះមហាក្សត្រខ្មែរទី៧ ដែលបានសោយរាជ្យពីព្រះបាទទេវង្សអស្ចារ្យ ទ្រង់មានព្រះជន្មរហូតដល់ទៅ ៤០៦ វស្សា។
អរិដ្ឋពលពាហនោ: ព្រះនាម

ព្រះនាម
បើតាមវចនានុក្រមជួនណាត កេតុមាលា គឺជា ព្រះ​នាម​ស្ដេច ១ អង្គសោយ​រាជ្យ​នៅ​នគរ​ធំ គឺ​ព្រះ​បាទជយវម៌្មទី៣។
អរិដ្ឋពលពាហនោ: ការតាំងមហាសករាជ

ការតាំងមហាសករាជ
ពាក្យ​ថា សករាជ (ឬ ស័ក) នេះ​កើត​ឡើង​អំពី​ជន​មួយ​ពួក ហៅ​ថា​ពួកតាត៌ នៅ​ក្នុង​តំបន់​មួយ​ខាង​ទិស​ពាយ័ព្យ​ប្រទេស​ឥណ្ឌា, កាល​ពុទ្ធ​សករាជ ៦២១ ឆ្នាំ, ជន​ពួក​នេះ​បាន​លុក​លុយ​ចូល​មក​វាត​អំណាច​ក្នុង​ប្រទេស​ឥណ្ឌា ប៉ែក​ខាង​លិច បាន​តាំង​ក្សត្រិយ៍​ជាតិ​របស់​ខ្លួន​មាន​ព្រះ​នាម​ថា សកៈ (ឝក) ឬ សាលិវាហនៈ (ឝាលិវាហន) ក៏​តាំង​ការ​រាប់​ឆ្នាំ​តាំង​ពី​មួយ​រៀង​មក, ហៅ​របៀប​ការ​រាប់​ឆ្នាំ​នោះ​ជា ស័ក (ឝក) ឬ សករាជ (ឝក--), ដែល​ចំណេរ​ត​មក ហៅ​ថា មហា​សករាជ ជាប់​មាន​មក​ក្នុង​ប្រទេស​យើង​រៀង​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ។ ក្នុង​ព្រះ​រាជ​ពង្សាវតារ​ខ្មែរ​ថា ព្រះ​បាទ​សម្ដេច​ព្រះ​អរិដ្ឋពល​ពាហនោ (ព្រះ​កេតុមាលា) បាន​តាំង​មហា​សករាជ ១ ក្នុង​កាល​ពុទ្ធ​សករាជ ៦២១; ព្រះ​បាទ​សម្ដេច​ព្រះ​បទុម​សុរិយ​វង្ស​បាន​តាំង​ចុល្ល​សករាជ ១ ក្នុង​កាលពុទ្ធ​សករាជ ១១៨៣។
អរិដ្ឋពលពាហនោ: ប្រសូត

ប្រសូត
កាលណោះព្រះមាតាព្រះកេតុមាលា ​​ព្រះ​អគ្គមហេសី​ទ្រង់​សុបិន​ឃើញ​ព្រះ​ឥន្ទ្រាធិរាជ​យាងចុះ​មក​ស្ទាប​ពោះ​ ព្រះ​នាង​ ​ហើយ​បាន​ប្រទាន​កម្រង​ពេជ្រចរណៃ​ជះ​ចែងចាំង​ពន្លឺ​ភ្លឺ​ផ្លេក​ឆ្លុះ​ថ្លា​ មាន​ប្រាំពីរ​ពណ៌។​ ​ព្រះ​នាង​បាន​ទូល​ថ្វាយ​ព្រះរាជា​អំពី​សុបិន​នោះ​តាម​ដំណើរ។​ ​ក្រោយ​បាន​សណ្ដាប់​សុបិន​ ​ព្រះបាទ​ទេវង្សអស្ចារ្យ​កោះហៅ​ហោរា​ឲ្យ​ទស្សន៍​ទាយ។​ ​ហោរា​បាន​ទូល​ថ្វាយ​ថា​ ​ព្រះ​អគ្គមហេសី​នឹង​ទ្រង់​មានគភ៌​ ​មាន​បុត្រ​មួយ​ព្រះ​អង្គ​ ​មាន​ឫទ្ធិ​អំណាច​ ​តេជៈ​បារមី​ខ្លាំងពូកែ​ឈ្នះ​អស់​មារ​សត្រូវ​គ្រប់​ទិស​ទី។​ ​បន្ទាប់​មក​ព្រះ​នាង​ក៏​មានគភ៌​មែន។​ គ្រប់​ខែ​ថ្ងៃ​កាលណា​ ​ព្រះ​អគ្គមហេសី​ប្រសូត​បាន​បុត្រ​មួយ​អង្គ​ក្នុង​ឆ្នាំច ​ព.ស​ ​៦០៦ ត្រូវជា​ គ.ស​ ៦២។​ ​ព្រះរាជបុត្រ​នោះ​មាន​រូបឆោម​លោម​ពណ៌​ល្អ​ស្អាត​ណាស់​ ​ព្រះ​មាតាបិតា​បាន​ដាក់​ព្រះ​នាម​ឲ្យ​ថា​ ​“ព្រះ​កេតុមាលា” ដើម្បី​រំលឹក​ឲ្យ​សម​ទៅ​តាម​សុបិន។​
អរិដ្ឋពលពាហនោ: ស្ថានត្រៃត្រឹង្ស

ស្ថានត្រៃត្រឹង្ស
កាលណោះ​ព្រះ​ កេតុមាលា​ព្រះ​ជន្ម​បាន​ ៦​ វស្សា​ ​ព្រះ​ឥន្ទ្រាធិរាជ​ដែល​ជា​ឪពុក​ដើម​ ​ដោយសារ​នឹក​ស្រណោះ​កូន​ខ្លាំង​ពេក​បាន​បញ្ជា​ឲ្យ​ទេវបុត្រ​ព្រះ​នាម​មាតុលី ​ ​រៀបចំ​រាជរថ​ពេជ្រ​យន្ដ​ធ្វើ​ដំណើរ​ចុះ​ទៅ​ស្ថាន​មនុស្សលោក​ ​ទៅ​ទទួល​យាង​យក​ព្រះ​រាជបុត្រ​មក​លេង​កំសាន្ដ​នៅ​ស្ថាន​ត្រៃត្រិង្ស។ ​​ពីព្រោះ​អតីតជាតិ​ ​ព្រះ​កេតុមាលា​ ​ត្រូវជា​កូន​របស់​ព្រះឥន្ទ្រ​ ​ព្រះ​កេតុមាលា​បាន​ទទួលបញ្ជា​ ​និង​បេសកកម្ម​ឪពុក​ ​មក​ចាប់ជាតិ​ជា​មនុស្សលោក​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ​ដើម្បី​ជួយ​ការពារ​ថែរក្សា​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​ ​និង​ស្រុក​ខ្មែរ​ឲ្យ​បាន​ជួប​តែ​សេចក្ដីសុខ​សន្ដិភាព​ក្សេមក្សាន្ដ​ ​ប្រកប​ទៅ​ដោយ​ជោគជ័យ​ ​សេរី​មង្គល​ ​សម្បូណ៌​សប្បាយ​ចម្រុងចម្រើន​ជា​និច្ច​និរន្ដ។​

ពេល ​ព្រលប់​យប់​រាត្រី​ ​ឈាន​ជើង​មក​ដល់​កាលណា ទេវបុត្រ​ព្រះ​មាតុលី​ ​ក៏​បរ​ព្រះ​រាជរថ​ចុះ​មក​លើ​ផែន​ពសុធា​ ​អនុវត្ដ​ទៅ​តាម​ព្រះ​ឥន្ទ្រាធិរាជ។​ ​ព្រឹក​ព្រហាមស្រាងៗ​ ​ដោយ​ដឹង​ថា​បាត់​ព្រះរាជបុត្រ​ ​ក្សត្រា​ក្សត្រី​ទាំង​ពីរ​អង្គ​កើតទុក្ខ​សោកសង្រេង​ ​ភ័យ​ព្រួយបារម្ភ​ឥតឧបមា​ ​ព្រះមហាក្សត្រ​បាន​កោះហៅ​ក្រុម​ហោរាសាស្ដ្រ​បុរោហិត​ឲ្យមក​ប្រជុំ​ជំនុំ​ គិតគូរ​ពិចារណា​ទស្សន៍​ទាយ​មើល​អស់​គ្រប់​ជើង​លេខ​ ​ដើម្បី​ឲ្យ​បានដឹង​អំពី​ហេតុផល​ការ​ពិត​ ​ហោរា​បាន​ទស្សន៍​ទាយ​ទូល​ព្រះរាជា​ថា​ ​មនុស្ស​ម្នា​ទាំងអស់​ក្នុង​ព្រះ​មហានគរ​ត្រូវ​តែ​សមាទាន​កាន់​សីលធម៌​ ​តាម​ក្រឹត្យ​ក្រម​វិន័យ​ព្រះពុទ្ធ​ឱវាទ​ចំនួន​ប្រាំពី​ថ្ងៃ​ ​ពេល​នោះ​គេ​នឹង​រក​ឃើញ​ព្រះ​កេតុមាលា​ជា​មិន​ខាន។​

ចំណែក ​ព្រះ​ឥន្ទ្រាធិរាជ​វិញ​ ​កាលបើ​បាន​ជួប​ព្រះរាជបុត្រ​ ​បាន​ខំ​បង្ហាត់បង្រៀន​កូន​ឲ្យ​ចេះ​ចង​ចាំ​ដឹង​ ​ឮ​ ​យល់​នូវ​អស់​គ្រប់​ចំណេះវិជ្ជា​សិល្បសាស្ដ្រ​ ​និង​ពាក្យ​ប្រៀនប្រដៅ​អប់រំ​ច្បាប់​វិន័យ​ទសពិធរាជធម៌​ ​ក្នុង​ការ​គ្រប់គ្រង​ដឹកនាំ​ប្រទេស​ជាតិ​ ​ក្នុង​ឋានៈ​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ​ ​ព្រះឥន្ទ្រ​បាន​យក​ព្រះ​កេតុមាលា​ ​ទៅ​ឧទ្យាន​ព្រះ​អង្គ​ផ្ទាល់​ ​ឲ្យ​មុជទឹក​ក្នុង​អាង​អប់ផ្កា​ ​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​ប្រាំពីរ​ដង​ ​ក្នុង​រយៈពេល​ប្រាំពីរ​ថ្ងៃ​ ​ឱកាស​នោះ​ទេវតា​ព្រាហ្មណ៍​ម្នាក់​ ​ត្រូវ​បាន​ព្រះ​ឥន្ទ្រាធិរាជ​ ​យាង​ឲ្យមក​សូត្រ​វេទមន្ដ​ ​ចម្រើន​ព្រះ​ជន្ម​ព្រះ​កេតុមាលា​ ​ឲ្យ​អាយុ​វែង​ច្រើន​រយ​វស្សា​ ​មិនតែប៉ុណ្ណោះ​ ​ព្រះ​កេតុមាលា​បាន​ដើរ​កំសាន្ដ​ទៅ​ស្ពាន​ត្រៃត្រិង្ស​ ​មើល​អស់​វាំង​ប្រាសាទ​គ្រប់​ធុន​គ្រប់​ធី​ ​រហូត​ទៅ​ដល់​ក្រោលគោ​សួគ៌​ទៀត។​

ប្រាំពីរ​ថ្ងៃ​ ក្រោយមក​ ​ដោយសារ​កម្លាំង​អំណាច​ធម៌​ ​និង​ឧបោ​សថសីល​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ទូទាំង​ប្រទេស​ ​ព្រះ​ឥន្ទ្រាធិរាជ​ក៏​បញ្ជា​ឲ្យ​ទេវបុត្រ​មាតុលី​ ​ដង្ហែ​នាំ​ព្រះ​កេតុមាលា​ចុះ​ទៅ​ស្ថាន​កណ្ដាល​ ​ដាក់​ក្នុង​ព្រះ​បរមរាជវាំង​ព្រះ​មហានគរ​វិញ។​ ​ព្រះបាទ​ទេវង្សអស្ចារ្យ​ ​និង​ព្រះ​អគ្គមហេសី​ ​ទ្រង់​សប្បាយ​រីករាយ​ក្នុង​ព្រះ​ហឫទ័យ​ឥតឧបមា​ ​ក្រោយ​ដែល​បាន​ជួប​មុខ​ ​រក​ឃើញ​ព្រះរាជបុត្រ។​
អរិដ្ឋពលពាហនោ: ការភ្លេចរាជកិច្ច

ការភ្លេចរាជកិច្ច
ដោយ​ព្រះ​អង្គ​មាន​រូបឆោម​លោម​ ពណ៌​ ​សម្ផស្ស​ឆើតឆាយ​លើស​បុរស​នានា​ ​ស្ដ្រី​គ្រប់​ទិស​ទី​ ​មាន​ស្នំ​ភីលៀង​មី​នុំ​មី​នាង​នាំ​គ្នា​ចោមរោម​ព័ទ្ធ​ ​ចង់​ប្រតិព័ទ្ធ​រួម​តម្រេក​កៀកកើយ​ដាក់ស្នេហ៍​មន្ដអាគម​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រះ​អង្គ ​ឆ្កួត​វង្វេង​ភ្លេច​ភាន់ភាំង​ស្មារតី​ ​ចិត្ដ​អារម្មណ៍​ ​ហើយ​លុះ​ទៅ​ដោយ​ភ្លើងតណ្ហា​កាម​តម្រេក​ ​ស្រវឹងវក់វី​ ​សប្បាយ​ភ្លើតភ្លើន​ត្រេកត្រអាល​ ​លែង​មាន​វិចារណញ្ញាណ​ ​ដែល​មាន​សតិសម្បជញ្ញៈ​ ​ភ្លេច​អស់​ត្រូវ​ ​ភ្លេច​អស់ខុស​ ​ភ្លេច​អស់​ថា​ខ្លួន​ជា​ស្ដេច​ ​ភ្លេច​អស់​អ្វីៗ​ជា​ប្រជាជាតិ​ ​អ្វី​ដែល​ជា​ផលប្រយោជន៍​នគរ​ ​ភ្លេច​អស់​អ្វី​ជា​សីលធម៌​ ​ភ្លេច​អស់​អ្វី​ជា​ទសពិធរាជធម៌​ ​ភ្លេច​អស់​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា។ ​ព្រះ​កេតុមាលា​ ​ឆ្កួត​វង្វេងវង្វាន់​បាត់ស្មារតី​ក្នុង​រយៈពេល​មួយ​ឆ្នាំ។​

បើតាម​ពង្សាវតារ​វត្ដ​ទឹក​វិល​ ​ការ​ឆ្កួត​វង្វេង​ឡប់​សតិ​របស់​ព្រះបាទ​កេតុមាលា​ ​បណ្ដាល​មក​អំពី​ការ​ដាក់ស្នេហ៍​ស្នូក​ ​ធ្វើ​មន្ដ​វិជ្ជាការ​របស់​ម្ចាស់​ក្សត្រី​សោយ​សមន្ថា​ ​បុត្រី​ស្ដេច​ប្រទេស​លាវ​នៅ​ទីក្រុង​វៀងច័ន្ទ​ ​ដែល​មាន​ស្រីស្នំ​ពីរ​នាក់​ឈ្មោះ​កែវ​ថង​ ​និង​កែវ​ពេជ្រ​ ​ចូល​ដៃជើង​រួមគំនិត​ជាមួយ​ផង​ ​(ព្រះ​នាង​សយ​សមន្ថា​ត្រូវ​ធ្លាក់​ឋានៈ​ទៅ​ជា​ស្រីស្នំ​ចុង​ផុត​ក្រោយ​គេ​ ទាំងអស់​ ​ព្រះ​នាង​បាន​ចូល​ទិវង្គត​ដោយសារ​ក្ដី​ទុក្ខ​ព្រួយ​រីងរៃ។​ ​ចំណែកឯ​ពួក​មី​នុំ​មី​នាង​ ​កែវ​ថង​ ​និង​កែវ​ពេជ្រ​វិញ​ត្រូវ​ទទួល​ខ្លួន​ទៅ​ជា​ទាសាទាសី​ ​ធ្វើការ​បម្រើ​នៅ​ឯ​ជើងក្រាន​បាយ)។

ឧប្បត្តិហេតុ​ នេះ​ ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ក្ដៅ​ទៅ​អាសនៈ​ព្រះ​ឥន្ទ្រាធិរាជ​ ​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រះ​អង្គ​ក្រហល់ក្រហាយ​គង់​នៅ​ស្ងៀមស្ងាត់​មិនកើត​ ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​បើក​ទិព្វចក្ខុ​ក្រឡេក​មើល​មក​ឃើញ​ច្បាស់​ប្រត្យក្ស​ថា​បុត្រ ​ព្រះ​អង្គ​ ​ព្រះ​កេតុមាលា​ ​បាន​ដើរ​ឃ្លៀងឃ្លាត​ចាក​ចេញពី​គន្លងធម្ម​វិន័យ​ ​និង​ក្បួនតម្រា​កាតព្វកិច្ច​ជា​ស្ដេច​ផែនដី។​ ​ក្នុង​គ្រាអាសន្ន​នេះ​ ​ព្រះឥន្ទ្រ​បាន​ចាត់​ព្រះ​វិស្សកម្ម​ទេវបុត្រ​ឲ្យទៅ​និមន្ដ​ព្រះ​អានន្ទ​ ​និង​ព្រះសង្ឃ​ប្រាំពីរ​អង្គ​ទៀត​ ​នៅ​កោះ​សេរី​លង្កា​ ​ដែល​មាន​វិជ្ជា​ខ្ពង់ខ្ពស់​ខ្លាំងពូកែ​ទៅ​មហានគរ​ ​ចំណែក​ព្រះឥន្ទ្រ​ខ្លួនឯង​វិញ​ ​ព្រះ​អង្គ​ទៅ​សុំ​យាង​ព្រះព្រហ្ម​ឲ្យ​ចុះ​មក​ជួយ​ដែរ។​
អរិដ្ឋពលពាហនោ: សក្ដិ

សក្ដិ
សេនាបតី និងចៅហ្វាយស្រុក សក្ដិ ១០ ហ៊ូពាន់ ពីបុរាណរៀងមក គឺតាំងពីផែនដីព្រះបាទអរត្តពលពាលោនោះ ទ្រង់តាំងឡើង សុទ្ធតែជាទី "សម្ដេចចៅពញា" ព្រោះចៅហ្វាយស្រុកទាំងនោះ សុទ្ធតែជាសម្ដេចព្រះរាជត្រកូល ដែលចេញទៅគ្រងស្រុក សក្ដិ ១០ ហ៊ូពាន់ ក៏មាន ៩ ហ៊ូពាន់ ក៏មានដល់មកផែនដី ព្រះបាទធនញ្ជ័យកោរព្យរាជនោះ ចៅហ្វាយស្រុកទាំងនោះ ពុំសូវកោតខ្លាចសេនាបតី ទើបព្រះបាទកោរព្យរាជទម្លាក់ចៅហ្វាយស្រុកទាំងនោះមកនៅត្រឹមតែទី "ចៅពញា" វិញ។ បើសក្ដិ ៨ ហ៊ូពាន់ចុះមក តាំងជាទី "ពញា"។ ឯសេនាបតី និងមន្ត្រីសក្ដិ ៩ ហ៊ូពាន់ ក្នុងវង្សមន្ត្រីរត្ននោះ ពីមុនមក បានតែងតាំងជា "សម្ដេចចៅពញា" ដល់មកផែនយើងនេះ យើងពិនិត្យទៅក៏ឃើញថា នៅតែច្រឡូកច្រឡំនៅឡើយ។ ដូច្នេះ យើងត្រូវគិតរៀបចំជាថ្មី គឺថា នាម៉ឺនក្រៅពីខ្នងពស់ទាំង៤ សំរាប់បើតាំងឡើង ឱ្យតាំងជាទី "ឧកញ៉ា"។ ឯចៅហ្វាយស្រុកសក្ដិ ៩ ឬ ១០ ហ៊ូពាន់នោះឱ្យតាំងជាទី "ចៅពញា"។ បើ៧ ឬ ៨ ហ៊ូពាន់ឱ្យតាំងជាទី "ពញា"។

សក្ដិ ១០ រឺ ៩ ហ៊ូពាន់ សំរាប់ខ្នងពស់ទាំង ៤ សំរាប់ (ចៅហ្វាទឡ្ហៈ រឺ អគ្គមហាេសេនា, សម្ដេចចៅពញា (អង្គឌួង), ជេដ្ឋាមន្ត្រី (អង្គឌួង) និង អធិបតីសេនា (អង្គឌួង)) តាំងឡើងជា ........................... សម្ដេចចៅពញា
សក្ដិ ១០ រឺ ៩ ហ៊ូពាន់ ក្នុងវង្សមន្ត្រីរត្ន (យមរាជ វាំង ចក្រី មហាទេព ក្រឡាហោម និង មហាមន្ត្រី)ជា ... ឧកញ៉ា
សក្ដិ ១០ រឺ ៩ ហ៊ូពាន់ចៅហ្វាយស្រុក តាំងឡើងជា ...................................... ចៅពញា
សក្ដិ ៨ រឺ ៧ ហ៊ូពាន់ចៅហ្វាយស្រុក តាំងឡើងជា ........................................ ពញា
សក្ដិ ៦ ហ៊ូពាន់ តាំងឡើងជា ........................................................ ព្រះ
សក្ដិ ៥ ហ៊ូពាន់ តាំងជា ............................................................ ហ្លួង
សក្ដិ ៤ ហ៊ូពាន់ តាំងជា ............................................................ ឃុនម៉ឺន
សក្ដិ ៣ ហ៊ូពាន់ តាំងជា ............................................................ ឧកម៉ឺន
សក្ដិ ២ ហ៊ូពាន់ តាំងជា ............................................................. ចៈម៉ឺន
សក្ដិមួយម៉ឺន តាំងជា ................................................................ ម៉ឺន
គ្មានយសសក្ដិទេឱ្យហៅថា ............................................................. នាយ
អរិដ្ឋពលពាហនោ: មហេសី

មហេសី

នាងពៅ កូនរបស់សេដ្ឋី ឬនាងខ្មៅបានបុត្រអង្គព្រហ្ម ឬ ព្រហ្មកុមារ 
ព្រះនាងពិនសុវណ្ណ បានបុត្រអង្គព្រហ្មជាបុត្រីទីពីរមាននាមដូចកូននាងពៅដែរ ប៉ុន្តែជាព្រះអង្គម្ចាស់តែមួយទេមើលទៅ
អ្នកម្នាងមាលាបទុម
ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រីកោសុមកេស្សរា មានបុត្រនាមទេវេសជាមួយព្រះបាទអរិដ្ឋពលពាហនោ។
នៅ​ឆ្នាំច ​៣៦៣ ​ម.ស​ ជាមួយ​និង​អ្នក​ម្នាង​មាលាបទុម​ ​ព្រះ​កេតុមាលា​បាន​មាន​បុត្រី​មួយ​អង្គ​ព្រះ​នាម​បទុមមាលា​អាយុ​ ១៦​ ឆ្នាំ​ ​ព្រះ​នាង​ត្រូវ​បាន​រៀបចំ​អភិសេក​ជាមួយ​នឹង​ព្រះ​អង្គ​ធនញ្ជ័យ​ ​ដែល​ជា​កូន​របស់​ព្រះ​អង្គ​កែវ​ (ក្នុង​ចំណោម​កូន​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ព្រះ​ កេតុមាលា មាន​ក្សត្រ​មួយ​អង្គ​ព្រះ​នាម​អង្គ​កែវ​ដែរ)។
អរិដ្ឋពលពាហនោ: កូនចៅ

កូនចៅ
អង្គព្រហ្ម ជាមួយនាងពៅ ឬ ជាមួយនាងខ្មៅហៅថា ព្រហ្មកុមារ ឬ ជាមួយព្រះនាងពិនសុវណ្ណ ត្រូវជាបុត្រីពីរ
ព្រះទេវង្សកុមារ រឺ ទេវង្ស (មិនមែនជាបងប្អូនម្តាយតែមួយជាមួយអង្គព្រហ្មទេ) ជាបុត្រច្បង ឯអង្គព្រហ្មជាបុត្រទីពីរ បើតាមពង្សាវតារសម្តចវាំងជួន ជាមួយព្រះនាងពិនសុវណ្ណ
ព្រះទេវេសទេវេស ប្អូនរបស់អង្គព្រហ្ម និង ទេវង្សកុមារ ត្រូវជាបុត្ររបស់ព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រីកោសុម​កេស្សរា
អង្គកែវ
ព្រះនាងបទុមមាលា ជាមួយអ្នកម្នាងមាលាបទុម

ក្នុង​ បញ្ហា​បុត្រាបុត្រី​ព្រះ​កេតុមាលា​ ​ពង្សាវតារ​ខ្មែរ​ទាំងអស់​មិន​បាន​យល់​ស្រប​ចុះសម្រុង​គ្នា​ទេ។​ ​ឯកសារ​នីមួយៗ​សុទ្ធតែ​កត់ត្រា​ប្រវត្ដិ​ផ្សេងៗ​ខុស​អំពី​គ្នា​ ​ពង្សាវតារ​សម្ដេច​វាំង​ជួន​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ ​ព្រះ​កេតុមាលា​ ​និង​ព្រះ​នាង​ពិន​សុវណ្ណ​បាន​បុត្រ​ច្បង​មួយ​ឈ្មោះ​ ​ទេវង្សកុមារ​ ​អង្គ​ព្រហ្ម​ជា​បុត្រ​ទី​ពីរ​ ​បន្ទាប់​មក​គឺ​ ​ព្រះ​អង្គ​ទេវេស​ ​ជា​បុត្រ​ទី​បី​របស់​ព្រះ​កេតុមាលា​ ជាមួយ​នឹង​ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់​ក្សត្រី​ ​កោសុម​កេស្សរា​ ​ដែល​បាន​ប្រសូត​ក្នុង​ឆ្នាំម្សាញ់។​

ដូចដែល ​យើង​បាន​អធិប្បាយ​ពី​ខាង​ដើម​រួច​មក​ហើយ​ ​អង្គ​ព្រហ្ម​មាន​បងប្រុស​ម្នាក់​ ​និង​ប្អូនប្រុស​ម្នាក់​ដែល​មាន​ម្ដាយ​ខុស​គ្នា​ ​តែ​មាន​ឪពុក​តែ​មួយ​ ​គឺ​ព្រះ​កេតុមាលា។​ ​ក្នុង​ចំណោម​បុត្រ​ទាំង​បី​អង្គ​នេះ​ ​គ្មាន​អង្គ​ណាមួយ​បាន​សោយរាជ្យ​បន្ដ​ពី​ព្រះ​បិតា​ ​ព្រះបាទ​កេតុមាលា​ឡើយ។​ ព្រះ​អង្គ​ទេវង្ស​កូនច្បង ​ ​បាន​ប្រសូត​ក្នុង​ឆ្នាំជូត​ ​ហើយ​សុគត​នៅ​ឆ្នាំរកា​ ​ក្នុង​ព្រះ​ជន្ម ​៨២​ ឆ្នាំ។​ ​ដោយ​ព្រះ​អង្គ​អារឹស​កូន​ ​ព្រះ​អង្គ​គ្មាន​កូនចៅ​សម្រាប់​បន្ដ​ព្រះរាជ​វង្ស​ទេ។​ ​ព្រះ​អង្គ​ទេវេស​បុត្រ​ពៅ​បាន​ប្រសូត​ក្នុង​ឆ្នាំម្សាញ់​ ​ហើយ​បាន​សុគត​នៅ​ឆ្នាំជូត​ ​ក្នុង​ព្រ​ជន្ម​៩៥​វស្សា។​

ចំពោះ ​ប្រវត្ដិ​ព្រះ​កេតុមាលា​ ​ពង្សាវតារ​វត្ដ​ទឹក​វិល​ ​បាន​សរសេរ​រៀបរាប់​បន្ថែម​យ៉ាង​ក្បោះក្បាយ​ជា​ច្រើន​ទៀត។​ ​ព្រះ​កេតុមាលា​ ​ដោយសារ​ព្រះ​ឥន្ទ្រាធិរាជ​បាន​ធ្វើ​អន្ដរាគមន៍​យាងចុះ​មក​ស្រោច​ទឹក​អភិសេក ​ថ្វាយ​ មាន​ព្រះ​ជន្ម​យឺនយូរ​ណាស់ (ថ្ងៃ​ព្រះឥន្ទ្រ​អភិសេក​ ​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់ទុកជា​ឆ្នាំ​ទី​១​ក្នុង​មហាសករាជ​ ​ប៉ុន្ដែ​ចំណោទ​ស្ថិត​នៅ​ត្រង់​ឯកសារ​ផ្សេងៗ​មិន​បាន​ចុះសម្រុង​គ្នា​ក្នុង​ ការ​កំណត់​ថ្ងៃ​អភិសេក។​ ​បើ​តាម​អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​បរទេស​ ​ដូច​ជា​លោក​ ​F. Gfaraut​ ​មហាសករាជ​ចាប់ផ្ដើម​នៅ​ថ្ងៃ​ពុធ​ ​១១​រោច ខែចេត្រ​ ​ឆ្នាំថោះ​ ​ព.ស ​៦២៣​ ​ត្រូវជា​ថ្ងៃ​ ​១៧​មីនា គ.ស​ ​៧៩) ដែល​ជា​ហេតុ​មិន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ព្រះរាជបុត្រ​ព្រះអង្គ​ណា​មួយ​អាច​នឹង​ សោយរាជ្យ​បន្ត​ពី​ព្រះអង្គ​បាន​ឡើយ។​ ​ម្យ៉ាងវិញទៀត​ដោយសារ​ព្រះ​ជន្ម​វែង​យឺនយូរ​ដ៏​អស្ចារ្យ​នេះ​ ​ព្រះ​កេតុមាលា​ត្រូវ​មាន​មហេសី​ ​ស្រីស្នំ​ ​មី​នុំ​មី​នាង​ភីលៀង​ទាំងអស់​ប្រាំ​ជំនាន់​ ​ជំនាន់​ទី​មួយ​ ​ក្នុង​ឆ្នាំឆ្លូវ​ ​និង​ខាល​ ​ត្រូវជា​ឆ្នាំ​១០២-១០៣ មហាសករាជ​ ​ជំនាន់​ទី​២​ ​ក្នុង​ឆ្នាំរកា​ត្រូវជា​ឆ្នាំ ​១៥៧​​ ម.ស​ ​និង​បន្ទាប់​មក​ក្នុង​ឆ្នាំ​​ ១៥៨-១៥៩​ម.ស​ ​ជំនាន់​ទី​៣​ ​ក្នុង​ឆ្នាំមមែ​ត្រូវជា​ឆ្នាំ​ ២០៤​ម.ស​ ​និង​ក្នុង​ឆ្នាំ​ ២០៥-២០៦​ម.ស​ ​ជំនាន់​ទី​៤​ ​ក្នុង​ឆ្នាំថោះ​ត្រូវជា​ឆ្នាំ​ ២៦០​ម.ស​ ​និង​ក្នុង​ឆ្នាំ​ ២៦១-២៦២​ម.ស​ ​និង​ជំនាន់​ទី​៥​ ​ជា​ជំនាន់​បង្ហើយ​ ​ក្នុង​ឆ្នាំមមែ​ ​ត្រូវ​ជា​ឆ្នាំ ​៣០០​ម.ស​ ​និង​ ៣០១-៣០២​ម.ស។​ ​ព្រះ​អង្គ​មាន​ព្រះរាជ​បុត្រាបុត្រី​ជា​ច្រើន​ ​ដែល​ព្រះ​អង្គ​ចែកចាយ​ឲ្យ​មាន​ងារ​តំណែង​ ​និង​ប្រគល់​បេសកកម្ម​ឲ្យទៅ​ត្រួតត្រា​ទឹកដី​ខេត្ដ​ខណ្ឌ​ ​ក្នុង​ព្រះរាជាណាចក្រ​ផ្សេងៗ​ពី​គ្នា។​
អរិដ្ឋពលពាហនោ: ការបះបោរ

ការបះបោរ
ក្នុង​រាជ្យ​ព្រះ​អង្គ​ ​គេ​កត់សំគាល់​ដឹង​ថា​ ​ស្ដេច​ចាម​ដែល​ចំណុះ​ព្រះមហាក្សត្រ​ខ្មែរ​ ​ហើយ​ដែល​គ្រប់គ្រង​ខេត្ដ​បាទី​ ​បាយ៉ង់កោ​ ​លើកដែក​ ​បាសាត ​ស្លាកែត​ ​និង​ត្បូងឃ្មុំ ​បាន​បះបោរ​ប្រឆាំង​មិន​ព្រម​គោរព​តាម​បទបញ្ជា​កូន​ព្រះ​កេតុមាលា។​ ចម្បាំង​រាំងជល់​រវាង​ខ្មែរ​ ​និង​ចាម​ក៏​កើត​ផ្ទះ​ឡើង​យ៉ាង​ខ្លាំងក្លា។​ ​ស្ដេច​ចាម​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ ​ត្រូវ​បរាជ័យ​ ​ហើយ​ត្រូវ​ក្សត្រ​ខ្មែរ​សម្លាប់​ដេញ​កម្ចាត់​ចោល​អស់​ ​លើកលែងតែ​ស្ដេច​ចាម​ស្រុក​បាសាត​ ​និង​ស្រុក​ស្លាកែត​ ​ដែល​បាន​គេច​រត់​រួចខ្លួន។​
អរិដ្ឋពលពាហនោ: អព្ភូតហេតុ

អព្ភូតហេតុ
ព្រឹត្ដិការណ៍​មួយទៀត ​ ​ដែល​គេ​អាច​ចង​ចាំ​បាន​នោះ​ ​គឺ​នៅ​ឆ្នាំ ​១៥​ ម.ស​ ​ព្រះ​កេតុមាលា​បាន​នាំ​ពលរេហ៍​ ​និង​ទ័ព​ដំរី​ទៅ​ក្រសាល​លេង​នៅ​ភ្នំ​ដងរែក។​ ​ព្រះ​អង្គ​បាន​ទទួល​ដំណឹង​មក​ថា​ ​មាន​ដំរី​ពីរ​ធំៗ​ ​មាន​ភ្លុក​វែង​ល្អ​ ​ហើយ​មាន​សម្បុរ​ពណ៌​ស​ទៀត។​ ​ដំរី​នីមួយៗ​មាន​ដំរីស្ដ​ប្រាំបី​ឥត​ភ្លុក​ចាំ​បម្រើ​រក​ចំនីអាហារ​យក​មក​ឲ្យ។​ ​ក្រៅពី​នេះ​ ​មាន​ហ្វូង​ដំរី​ពីរ​ផ្សេង​ទៀត​ចាំ​ថែរក្សា​ការពារ​ដំរី​ស​ទាំង​ពីរ។​ ​ព្រះ​កេតុមាលា​ទ្រង់​សព្វព្រះទ័យ​ឲ្យ​ហ្មដំរីខ្មែរ​ ​លាវ​ ​ព្នង​ ​រៀបចំ​ចេញ​ទៅ​ទាក់​ដំរី​ស​ទាំង​ពីរ។​ ​ក្នុង​គ្រា​ដែល​ចាប់​បាន​ដំរី​ស​ទាំង​ពីរ​ ​ស្រាប់តែ​មាន​ដំរីព្រៃ​មួយ​យ៉ាង​ធំ​ ​កំពស់​ ១២​ ហត្ថ មាន​ភ្លុក​វែង​ ​បោល​សម្រុក​យ៉ាង​លឿន​ស្លេវ​សំដៅ​ទៅ​បុក​ដំរី​ជំនិះ​ព្រះ​កេតុមាលា​ ​ក្នុង​ខណៈនោះ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​ដក​ព្រះ​ខ័ន​រាជ​រតនមង្គល​ ​កាប់សម្លាប់​ដំរី​នោះ​ដាច់​ជា​បី​កំណាត់។​ ​អព្ភូតហេតុ​ដ៏​ចម្លែក​ក្នុង​ឱកាស​នោះ​ ​គឺ​ព្រះ​ខ័នរាជ ​ដែល​ធ្វើ​ដោយ​ព្រះ​ឥន្ទ្រាធិរាជ​សម្រាប់​ទុក​មើល​ប្រផ្នូល​ប្រទេស​ជាតិ​ ​ត្រូវ​កោង​រេចរឹល។​ ​ទត​ឃើញ​ដូច្នោះ​ ​ព្រះ​កេតុមាលា​ ​ព្រះ​អង្គ​កើត​មាន​សេចក្ដី​សោកសង្រេង​មានទុក្ខ​ព្រួយ​ក្នុង​ចិត្ដជា​ខ្លាំង។​ ​ពីព្រោះ​ព្រះ​អង្គ​យល់​ថា​ ​តទៅ​អនាគត​ ​ស្ដេច​ខ្មែរ​ដែល​សោយរាជ្យ​បន្ដ​ពី​ព្រះ​អង្គ​មិនសូវ​មានបុណ្យ​បារមី​ ​និង​សមត្ថភាព​គ្រប់គ្រាន់​ឡើយ។​ ​ភាព​ចលាចល​ ​ច្របូកច្របល់​ ​អន្ដរកប្ប​ ​នឹង​កើត​មាន​ពាសពេញ​ស្រុក​ខ្មែរ។​ ​ប្រទេស​ជិត​ឆ្ងាយ​នឹង​ឆ្លៀតឱកាស​នេះ​ ​លួច​ប្លន់​យក​ទឹកដី​ខ្មែរ​ជា​មិន​ខាន។​ ​ដោយ​ការ​ឈឺ​ចុកចាប់​ ​ព្រួយបារម្ភ​ខ្លាំង​ពេក​ចំពោះ​អាយុជីវិត​អនាគត​ប្រទេស​ជាតិ​ ​ដែល​ទឹកដី​នឹង​ត្រូវ​រួម​តូច​ទៅៗ​ ​និង​បណ្ដារាស្ដ្រ​ដែល​នឹង​ត្រូវ​ជួប​ប្រទះ​ទុក្ខ​ព្រួយ​ ​មហន្ដរាយ​ ​ព្រាត់ប្រាស់​ក្រុម​ញាតិ​គ្រួសារ​ ​ក្ដៅក្រហាយ​ ​ស្លាប់​មិន​ចេះ​ចប់​មិន​ចេះ​ហើយ​ ​ព្រះ​កេតុមាលា​ក៏​ធ្លាក់ខ្លួន​មាន​ជំងឺជា​ទម្ងន់។​
អរិដ្ឋពលពាហនោ: ក្សត្រជាន់ក្រោយ

ក្សត្រជាន់ក្រោយ
ព្រះកេតុមាលា​ ​ឬ ​ព្រះអរិដ្ឋពលពាហនោ​ ​ព្រះ​អង្គ​មាន​ព្រះ​ជន្ម​វែង​ណាស់។​ ​ព្រះ​អង្គ​សោយរាជ​សម្បត្ដិ​ប្រទេស​កម្ពុជា​បាន​​ ៣៩០ ​ឆ្នាំ។ ព្រះ​អង្គ​បាន​ចូល​ទិវង្គត​នៅ​ឆ្នាំ​មមី​ ​ក្នុង​ព្រះ​ជន្ម​ ​៤០៥ ​វស្សា។

ព្រះ​កេតុមាលា​ ​ដែល​មាន​បរម​នាម​ ​អរិដ្ឋពលពាហនោ​ដោយ​មានការ​ប្រោសប្រណី​ប្រទាន​អំពី​ព្រះ​ឥន្ទ្រាធិរាជ​ ​បាន​មាន​ព្រះ​ជន្ម​យូរអង្វែង​ ​វែង​រហូត​ដល់​៤០៥​វស្សា​ ​ព្រះ​អង្គ​បាន​គ្រប់គ្រង​សោយរាជ​សម្បត្ដិ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ​៣៩០ ​ឆ្នាំ។ ដោយ​មាន​អាយុ​វែង​ពេក​ ​ព្រះ​កេតុមាលា​មាន​មហេសី​ ​និង​ស្រីស្នំ​ច្រើន​ជំនាន់​ដែរ។​ ​ក្រោយ​ដែល​ព្រះ​អង្គ​បាន​ចូល​ទិវង្គត​ ​គ្មាន​ព្រះរាជបុត្រ​អង្គ​ណា​បាន​ស្នងរាជ្យ​បន្ដ​អំពី​ព្រះ​អង្គ​ឡើយ។ 

នៅ​ទីបំផុត គឺ​ចៅ​របស់​ព្រះ​អង្គ​ ​ព្រះ​នាមសហស្សរង្សី ​ព្រះ​ជន្ម ​៣៤ ​វស្សា​ ​ដែល​ឡើង​សោយរាជ្យ​បន្ដ​ពី​ព្រះ​អង្គ។​ ​ព្រះ​អង្គ​បាន​ក្លាយជា​មហាក្សត្រ​ទី​៨​ ​នេះ​បើ​យើង​សំអាង​ទៅ​លើ​ពង្សាវតារ​របស់​សម្ដេច​វាំង​ជួន​។ ​
ចំពោះ​ពង្សាវតារ​វត្ដ​កោកកាក​វិញ​ ​គឺ​ព្រះ​បទុមវរវង្ស​ ​ដែល​បាន​សោយរាជ្យ​បន្ដ​ពី​ព្រះ​កេតុមាលា។​ ​ព្រះ​បទុមវរវង្ស​ ​ត្រូវជា​ក្មួយ​របស់​ឥសីភ័ក្ដិធម្មឫទ្ធិ ​គ្រូបាធ្យាយ​របស់​ព្រះ​កេតុមាលា ​(នៅ​ក្នុង​ក្រឹត្យ​ក្រម​វិន័យ​ ​ទំនៀមទម្លាប់​ខ្មែរ​ ​កាលបើ​អស់​លែង​មាន​ពូជពង្ស​វង្សត្រកូល​ស្ដេច​ហើយ​ ​នោះ​បុរោហិត​ ​មាន​សិទ្ធិ​ឡើង​សោយរាជសម្បត្ដិ​បន្ដ​បាន)។ មុន​នឹង​បាន​ឡើង​សោយរាជ្យ​ ​ព្រះ​អង្គ​បាន​រៀប​ការ​ជាមួយ​នឹង​ក្មួយ​ស្រី​ព្រះមហាក្សត្រ​។ ពង្សាវតារ​សម្ដេច​វាំងជួន​បាន​កត់ត្រា​ថា​ ​ព្រះ​អង្គ​សហស្សរង្សី​ ​បាន​តាំង​ព្រះរាជ​ធានី​នៅ​ឯ​មហា​នគរធំ​ដដែល។​ ​ព្រះ​អង្គ​សោយរាជ្យ​បាន​៤៦​ឆ្នាំ​ ​ហើយ​ចូល​ទិវង្គត​នៅ​ឆ្នាំថោះ​ក្នុង​ព្រះ​ជន្ម ​៨០ ​វស្សា។​ ​ព្រះ​អង្គ​ធ្លាប់​បាន​ចែក​កេរ្ដិ៍​ដល់​ព្រះរាជ​វង្ស​ដែល​ជា​ស្ដេច​នៅ​ស្រុក​សៀម​ ​នូវ​ដង​ព្រះខ័នរាជ្យ​ ​និង​ដល់​ព្រះរាជ​វង្ស​ស្ដេច​នៅ​ប្រទេស​លាវ​នូវ​ស្រោមដាវ​នោះ។​ ជាមួយ​នឹង​ព្រះ​នាងច័ន្ទបុប្ផា​ ​ព្រះ​អង្គ​បាន​មាន​បុត្រ​មួយ​ព្រះ​អង្គ​ព្រះ​នាម​ ​ព្រះ​ជ័យវង្ស​ ​ដែល​ប្រសូត​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំថោះ។​
តែបើ​តាម​ពង្សាវតារ​របស់​គណៈកម្មការ​សម្ដេច​ព្រះ​សង្ឃរាជ​ទៀង​ ​គឺ​ព្រះ​អង្គធនញ្ជ័យគោរពរាជ្យ ​ដែល​បាន​ឡើង​សោយរាជ្យ​បន្ទាប់​ពី​ព្រះ​កេតុមាលា។​ ​គ្រានោះ​ព្រះ​អង្គ​បាន​ព្រះ​ជន្ម​ ១៦​ វស្សា​ ​ព្រះ​អង្គ​សោយរាជ្យ​បាន​ ២៤​ឆ្នាំ។​ ​ក៏​ប៉ុន្តែ​ពង្សាវតារ​វត្ដ​ទឹក​វិល​បាន​បញ្ចា​ក់ថា​ ​ព្រះ​អង្គ​ធនញ្ជ័យ​គោរពរាជ្យ​ ​ជា​បុត្រ​របស់​ព្រះ​អង្គ​កែវ​ ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​ត្រូវជា​ស្វាមី​ព្រះ​នាង​បទុមមាលា​ ​បុត្រី​ព្រះ​កេតុមាលា​ដែរ។​ ​ព្រះ​ធនញ្ជ័យ​បាន​មក​បម្រើ​ព្រះមហាក្សត្រ​ ​ក្នុង​ឋានៈ​ជា​អ្នកត្រួតត្រា​គ្រប់គ្រង​កងទ័ព។​ ​ដោយសារ​កូន​ទាំង​ប៉ុន្មាន​របស់​ព្រះ​កេតុមាលា​ ​គ្មាន​វត្ដមាន​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​នគរ​ ​ដោយ​ត្រូវ​បាន​តែងតាំង​ឲ្យទៅ​គ្រប់គ្រង​ប្រទេស​ជិត​ឆ្ងាយ​ ​ហើយ​និង​ដោយសារ​ស្វាមីភរិយា​ទាំង​ពីរ​អង្គ​មាន​នាម៉ឺន​រាជការ​ ​មេទ័ព​ជា​ច្រើន​គាំទ្រ​ ​ស្រឡាញ់​គោរព​កោតខ្លាច​ ​ទើបបាន​ជានា​ម៉ឺន​មុខមន្ត្រី​តូច​ធំ​ទាំងអស់​នាំ​គ្នា​មូលមតិ​សុំ​អញ្ជើញ​ ព្រះ​ធនញ្ជ័យ​ឲ្យ​ឡើង​សោយរាជសម្បត្ដិ។​ ​ដើម្បី​ឲ្យ​សម​ស្រប​ទៅ​តាម​កាលៈទេសៈ​ ​និង​ទៅ​តាម​ឋានៈ​ព្រះ​អង្គ​ជា​អ្នក​ការពារ​ថែរក្សា​ព្រះ​រាជបល្ល័ង្ក​ ​ទើប​បានជា​ព្រះ​អង្គ​ដាក់​ព្រះ​បរមនាម​ថា​ ​ព្រះបាទ​ធនញ្ជ័យ​គោរពរាជ្យ។​
អរិយដ្ឋង្គិកមគ្គ: យោង

យោង 
 គហដ្ឋសីល ដោយ មុនីកោសល្យ នៅ ហៃឡុង
 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ព្រះពុទ្ធសាសនា
អរិយធម៌

អរិយធម៌របស់ជាតិសាសនានីមួយៗអាចសម្តែងឡើងតាមរយៈរបៀបរស់នៅ ការប្រព្រឹត្តិ ការលូតលាស់ដុះដាល និងការរីកចម្រើនតាមបែបផែននៃការរៀបចំសង្គមរៀងៗខ្លួន ដើម្បីបំពេញសេចក្តីត្រូវការជាតិសាសន៍នីមួយៗត្រូវមាន របៀបរៀបរយ គ្រឿងប្រដាប់ប្រើប្រាស់ ជំនឿ សាសនា ច្បាប់ និងវិទ្យាសាស្រ្ត បច្ចេកទេស ដែលធ្វើឱ្យសង្គមមានការអភិវឌ្ឍ។ 
រូបភាពតូច|ប្រាសាទអង្គរវត្តគឺជាស្នាដៃសំណង់ស្ថាបត្យកម្មខ្មែរដ៏អស្ចារ្យនាសម័យមហានគរ (អង្គរ) និង បច្ចុប្បន្ន
អរិយធម៌: និយមន័យ

និយមន័យ 
រូបភាពតូច|ចម្លាក់លៀនផ្នែកខាងជើងនៃប្រាសាទអង្គរវត្ត ដែលបង្ហាញពីពួកតន្ត្រីករខ្មែរកំំពុងប្រគំលេងភ្លេង
រូបភាពតូច|ចម្លាក់លៀននៅប្រាសាទអង្គរវត្តបង្ហាញពីការកូរសមុទ្រទឹកដោះក្នុងរឿងភារតៈយុទ្ធ
អរិយធម៌សំគាល់ការរស់នៅ ការរៀបចំជីវភាពសង្គមមនុស្សឱ្យបានប្រកបដោយសេចក្តីសុខ រីកចម្រើនលូតលាស់ មានរបៀបរៀបរយល្អ មានគ្រឿងប្រដាប់ប្រើប្រាស់ ជំនឿ ចំនេះដឹង ទៅតាមចំណង់ចំណូលចិត្ត។ ដូចនេះគោលដៅនៃអរិយធម៌គឺស្វែងរកសេចក្តីសុខ ដំណើរទៅកាន់សេចក្តីសុខ។ រីឯវិធីដើម្បីសម្រេចសេចក្តីសុខ សុខទាំងផ្លូវកាយ ទាំងផ្លូវចិត្តអាស្រ័យនឹងវប្បធម៌ និងសង្គមធម៌នោះឯង។ អរិយធម៌ពុំសម្គាល់នូវតម្លៃកម្រិតខ្ពង់ខ្ពស់របស់ជនជាតិណាមួយទេ។ ជនជាតិណាក៏មានអរិយធម៌របស់ខ្លួនដែរ គ្រាន់តែប្លែកគ្នាត្រង់លក្ខណៈលូតលាស់រីកចម្រើនប៉ុណ្ណោះសៀវភៅសិក្សាសង្គម ថ្នាក់ទី១០ ឆ្នាំ២០១៧ ក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា ទំព័រទី២២៥។ អរិយធម៌គឺជាធម៌ទាំងឡាយណា ដែលសភាពនៃតម្លៃ លូតលាស់ ដុះដាល ល្អប្រសើរ ខ្ពង់ខ្ពស់ ថ្លៃថ្នូរ នៅក្នុងការរស់នៅរបស់សង្គមមនុស្សប្រកបដោយសណ្តាប់ធ្នាប់ មានគ្រឿងប្រដាប់ប្រើប្រាស់គ្រប់គ្រាន់មានជំនឿចំណេះដឹងគ្រប់បែបយ៉ាងក្នុងគោលដៅស្វែងរកសេចក្តីសុខសៀវភៅប្រវត្តិសិល្បៈខ្មែរ សេងគឹមលី ឆ្នាំ២០០២ ទំព័រទី១៨។ អរិយធម៌គឺជាធម៌ទាំងឡាយនាំឱ្យកើតសេចក្តីសុខចម្រើន ឬបែបបទសណ្តាប់ធ្នាប់រៀបរយល្អត្រឹមត្រូវវចនានុក្រមខ្មែរភាគពីរ។ អរិយធម៌គឺជារបៀបរបបផ្សេងៗផ្សេងៗនៃការរីកចម្រើន ដុះដាលខាងសតិ បញ្ញា ចំណេះដឹង សីលធម៌ ឧស្សាហកម្មនៃសង្គមមនុស្សLarousse XXé siécle។ អរិយធម៌គឺជាការឱ្យតម្លៃខាងសម្ភារៈលោក កាល ម៉ាក ឆ្នាំ១៨១៨-១៨៨៣ ទស្សនវិទូ និងសេដ្ឋកិច្ចវិទូរបស់សង្គមនិយមអាលឺម៉ង់។ អរិយធម៌គឺជាកម្រងវិជ្ជាតិចនិច វិជ្ជាអនុវត្ត គោលច្បាប់ ដែលជាមធ្យោបាយ ដែលជាមធ្យោបាយទប់ទល់នឹងធម្មជាតិលោកវិប៊ែរ  ឆ្នាំ១៨៦៤-១៩២០ សេដ្ឋកិច្ចវិទូ និងសង្គមវិទូសង្គមនិយមអាឡឺម៉ង់។ អរិយធម៌គឺជាទ្រឹស្តី ធម៌ភាពទាំងឡាយនៃវឌ្ឍនភាព ដែលជាសភាព វិធី តម្លៃនៃការរីកចម្រើនលូតលាស់ដុះដាលល្អប្រសើរ ថ្លៃថ្នូរ ខ្ពស់ខ្ពស់នៅក្នុងសង្គមមនុស្ស ដែលមានរបៀបរបបល្អ មានគ្រឿងប្រដាប់ប្រើប្រាស់គ្រប់គ្រាន់ក្នុងគោលបំណងស្វែងរកសេចក្តិសុខសៀវភៅវប្បធម៌ អរិយធម៌ខ្មែរ  ទាវ ឆៃសុក ឆ្នាំ១៩៧១ ដល់ ឆ្នាំ១៩៧២ ទំព័រទី៥។
អរិយធម៌: តម្លៃអរិយធម៌ខ្មែរ

តម្លៃអរិយធម៌ខ្មែរ 
រូបភាពតូច|ចម្លាក់លៀននៅប្រាសាទអង្គរវត្តក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ពិណ៌នាពីក្បាច់គុនល្បុក្កតោខ្មែរនាសម័យអង្គរ។
រូបភាពតូច|ចម្លាក់លៀននៅប្រាសាទអង្គរវត្តបង្ហាញពីនាដ្យការីខ្មែរបីរូប
ជនជាតិខ្មែរជាជាតិសាសន៍មួយ ដែលមានអរិធម៌ពិតប្រាកដរបស់ខ្លួន។ អរិយធម៌ខ្មែរពុំមែនកើតឡើងនាពេលថ្មីៗនោះទេ ជាអរិយធម៌ចំណាស់មួយក្នុងចំណោមអិធម៌ ដែលចាស់ជាងគេនៅលើពិភពលោក ព្រោះវាបានកើតឡើងនៅភូមិភាគអាស៊ីអាគ្នេយ៍នេះក្នុងសម័យបុរេប្រវត្តិសាស្រ្តដ៏យូរលង់ណាស់មកហើយ ចាប់តាំងពីខ្មែរមានទំនាក់ទំនងជាមួយជាតិសាសន៍ដ៏ទៃទៀតមកម្លេះ។ អរិយធម៌នេះចេះតែរីចម្រើនជាលំដាប់ដោយបានស្រូបយកឥទ្ធិពលបរទេសមកផ្សំ និងធាតុដើមរបស់ខ្លួន ដើម្បីបង្កើបានជាអរិយធម៌រុងរឿងមួយ។ អរិយធម៌ខ្មែរបានផ្សព្វផ្សាយឥទ្ធិពលទៅប្រទេសក្នុងតំបន់ដូចជា​ ប្រទេសថៃ និងប្រទេសឡាវជាដើមសៀវភៅសិក្សាសង្គម ថ្នាក់ទី១០ ឆ្នាំ២០១៧ ក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា ទំព័រទី២២៥។
អរិយធម៌: ឥទ្ធិពលអរិយធម៌

ឥទ្ធិពលអរិយធម៌ 
រូបភាពតូច|អ្នក​របាំ​បុរាណ​ខ្មែរនាចុងសតវត្សទី១៩ នៃ​ព្រះបរមរាជវាំង ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ។
រូបភាពតូច|ផ្ទះប្រពៃណីខ្មែរក្នុងឆ្នាំ១៨៦៦ ថតដោយ អេមីឡេ ហ្គ្សេល (Emile Gsell)
ឥទ្ធិពលអរិយធម៌គឺជាកម្លាំងអរិយធម៌ ដែលមានកំណកំណើរ ឬមានប្រភពចេញមកអំពីអ្វីមួយ ហើយដែលអាចរុញច្រាន អរិយធម៌ឱ្យបានខ្ពង់ខ្ពស់លូតលាស់ចម្រើន។ សង្គមសម្ភារៈ វិធីរៀបចំសង្គមជាឥទ្ធិពលអរិយធម៌ ដែលអាចកែប្រែផ្លាស់ប្តូរកម្រិតជីវភាព របៀបរស់នៅ ចិត្ត គំនិត យោបល់ ទស្សនៈ ចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់បុគ្គលមួយរូបៗ ឬរបបសង្គមឱ្យបានខ្ពង់ខ្ពស់ល្អប្រសើរហើយរៀបចំប្រដាប់ប្រដាប្រើប្រាស់គ្រប់បែបយ៉ាងឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ ចាត់ចែងវិធីបង្កបង្កើតផល វិធីចែកចាយផលិតផលជាដើមនៅក្នុងសង្គមឱ្យបានត្រឹមត្រូវល្អប្រកបដោយគតិយុត្តិធម៌។ ព្រមជាមួយនេះ សង្គមធម៌បង្កើតឱ្យបានច្បាប់គ្រប់គ្រងត្រឹមត្រូវល្អ រៀបចំសង្គមតាមមនោសាស្រ្តជាតិ មានការកែប្រែរបបសេដ្ឋកិច្ច សង្គមកិច្ច នយោបាយទៅតាមទំនោរចំណង់ចំណូលចិត្ត និងការស្របស្រួលនៃសង្គមនុស្សសៀវភៅវប្បធម៌ អរិយធម៌ខ្មែរ  ទាវ ឆៃសុក ឆ្នាំ១៩៧១ ដល់ ឆ្នាំ១៩៧២ ទំព័រទី៨។