ចង្កៀងប្រេង: ការប្រែប្រួលក្នុងតំបន់

ការប្រែប្រួលក្នុងតំបន់

ប៉ាឡេស្ទីន
ក្រុងយេរូសាឡឹមចង្កៀងប្រេង: ពណ៌ខ្មៅលក្ខណៈនៃដីឥដ្ឋដីឥដ្ឋដោយសារតែត្រូវបានដុតដោយគ្មានអុកស៊ីសែន។ ជាធម្មតានៃគុណភាពខ្ពស់។
Daroma ចង្កៀងប្រេង:
Jerash ចង្កៀងប្រេង:
ចង្កៀងប្រេង Nabatean:
ចង្កៀងប្រេង Herodian: ចាត់ទុកថាត្រូវបានប្រើជាចម្បងដោយពួកសាសន៍យូដា។ កង់ធ្វើមានរាងមូល។ Nozzle ជាមួយភាគី concave ។ ចង្កៀងនេះត្រូវបានធម្មតាមិនតុបតែងលម្អ។ បើសិនជាមានការតុបតែងវាច្រើនតែជារឿងធម្មតា។ ជារឿងធម្មតាណាស់នៅទូទាំងទាំងអស់នៃសាសន៍អ៊ីស្រាអែលហើយចង្កៀងមួយចំនួនត្រូវបានគេរកឃើញផងដែរនៅក្នុងហ្ស៊កដានី។ កាលបរិច្ឆេទពីសតវត្សទី 1 ម.គ. ទៅចុងនៃសតវត្សទី 1 គ.ស. ។
Menorah ចង្កៀងប្រេងប្រាំពីរក្បាល: កម្រនិងត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយសាសនាដោយសារតែការតភ្ជាប់ជាលេខដែលមានសាខាទាំងប្រាំពីរឬព្រះពាហុនៃ Menorah នេះ។
ចង្កៀងប្រេងសាសន៍សាម៉ារី: បានកំណត់លក្ខណៈដោយការបំពេញរន្ធបិទជិតដែលត្រូវបានខូចដោយសារអ្នកទិញ។ នេះប្រហែលជាត្រូវបានធ្វើដើម្បីធានាបាននូវភាពបរិសុទ្ធក្នុងពិធីបុណ្យសាសនា។ ការ spout ធំនិង concavities ដែល flanking ក្បាលដែលតែងតែត្រូវបានសង្កត់ធ្ងន់ជាមួយនឹងក្រុមតន្ត្រីលំនាំកាំជណ្ដើរ។ ជាទូទៅចង្កៀងគឺ uncoated ។ ការតុបតែងគឺលីនេអ៊ែរនិង / ឬធរណីមាត្រ។

វាយខ្ញុំ: ជាឆានែលគ្នារត់គេចពីការហូររន្ធទៅក្បាលនេះចំណុចទាញ knob តូចលំនាំជណ្ដើរមួយនៅជុំវិញក្បាលនិងបង្ហាញនៅលើឈើដើម្បីលម្អបាតនៃមូលដ្ឋាននោះទេ។
ប្រភេទទី II: និង Pear-រូបរាងពន្លូត, ឆានែលជួរដែលបានពង្រីកពីបំពេញរន្ធទៅក្បាលនេះបានបន្តត្រូវបានប្រើតាមរយៈនឹងរយៈពេលមូស្លីមដំបូង។
ចង្កៀងប្រេងទៀនដំបង: រចនា Menorah នៅលើក្បាលនិង bunch នៃទំពាំងបាយជូនៅលើស្មានោះ។
ចង្កៀងប្រេងសភាព: ផ្នែកខាងលើត្រូវបានគ្របដណ្តប់ជាមួយនឹងលំនាំ braided និងចំណុចទាញរបស់ពួកគេ។ ទាំងអស់គឺត្រូវបានធ្វើឡើងនៃដីឥដ្ឋពណ៌ទឹកក្រូចក្រហមមួយដែលងងឹត។ មួយផ្នែកខាងក្រោមមានរាងមូលជាមួយនឹងកាំរស្មី X ផ្សេងគ្នាឬឆ្លងលេចឡើងនៅខាងក្នុងមូលដ្ឋានរង្វង់។
ចង្កៀងប្រេងអ៊ីស្លាមនៅដើម: ចំណុចទាញ knob ធំនិងឆានែលខាងលើក្បាលនេះគឺជាធាតុដ៏ច្រើនលើសលុប។ ចំណុចទាញគឺជាអណ្តាត-រាង។ ការតុបតែងគឺជាអ្នកមាននិងស្រស់ស្អាត។ ផ្នែកទាបមានលក្ខណៈទូលំទូលាយខ្លាំងណាស់ហើយក្បាលត្រូវបានចង្អុលបង្ហាញ។

 សារៈសំខាន់នៃការប្រេងចង្កៀងនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា 
thumb|ចង្កៀងប្រេងដីជាមូលដ្ឋានមួយដែលត្រូវបានប្រើសម្រាប់ការ Diwali
thumb|ចង្កៀងប្រេង earthenware ឥណ្ឌាបែបប្រពៃណីឬ diya

នៅក្នុងដង Vedic ភ្លើងត្រូវបានរក្សាទុកនៅរស់នៅគ្រប់គ្រួសារនៅក្នុងសំណុំបែបបទមួយចំនួននិងបានអនុវត្តជាមួយនឹងខ្លួនឯងខណៈពេលដែលប្ដូរទៅទីតាំងថ្មី។ ក្រោយមកវត្តមាននៃភ្លើងឆេះក្នុងគ្រួសារឬការកសាងសាសនាមួយត្រូវបានធានាដោយចង្កៀងប្រេងមួយ។ ប៉ុន្មានឆ្នាំមកនេះធ្វើពិធីសាសនានិងទំនៀមទម្លាប់ជាច្រើនត្រូវបានគេត្បាញនៅជុំវិញចង្កៀងប្រេងមួយ។

សម្រាប់ជ្រៅ Daan,  អំណោយទាននៃចង្កៀងមួយនេះគឺនិងនៅតែត្រូវបានគេជឿថានឹងក្លាយជា daan ល្អបំផុត (អំណោយ) ។ ក្នុងអំឡុងពេលអាពាហ៍ពិពាហ៍, spinsters នៃគ្រួសារឈរនៅពីក្រោយកូនកំលោះនិងកូនក្រមុំកាន់ចង្កៀងប្រេងមួយដើម្បីបិទវួដអាក្រក់។ វត្តមាននៃចង្កៀងប្រេងគឺជាទិដ្ឋភាពដ៏សំខាន់នៃការគោរពបូជាពិធីសាសនា (ដែល Shodashopachar Puja) បានផ្តល់ដល់អាទិទេពមួយ។ លើសពីនេះទៅទៀតក្នុងមួយថ្ងៃត្រូវបានរក្សាទុកមួយឡែកសម្រាប់គោរពបូជានៃចង្កៀងក្នុងប្រតិទិនពិធីបុណ្យរវល់នៅថ្ងៃមួយ amavasya (គ្មានព្រះច័ន្ទ) ថ្ងៃនៅក្នុងខែ Shravan បាន។ គារវភាពសម្រាប់ជ្រៅនេះគឺផ្អែកទៅលើនិមិត្តរូបនៃការធ្វើដំណើរពីភាពងងឹតនិងភាពល្ងង់ខ្លៅពន្លឺនិងចំណេះដឹងនៃភាពពិតចុងក្រោយ - "tamaso ម៉ា jyotirgamaya" ។

ចង្កៀងមុនត្រូវបានគេធ្វើឡើងពីថ្មឬ seashells ។ រូបរាងនេះគឺមានដូចជាចានរាងជារង្វង់មួយដែលមានចំពុះចេញ។ ក្រោយមកពួកគេត្រូវបានជំនួសដោយចង្កៀងដីនិងលោហៈ។ នៅក្នុងការវីរកថាសម័យរាមាយណៈនិង Mahabharata មានសេចក្ដីយោងទៅចង្កៀងមាសនិងប្រាក់ផងដែរគឺមាន។ រូបរាងដ៏សាមញ្ញវិវត្តនិងចង្កៀងនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងរាងនៃ matsya នេះ (ត្រី), kurma (ជ្រូក) និង incarnations ដទៃទៀតនៃព្រះវិស្ណុនិងផងដែរនៅក្នុងរូបរាងជាច្រើនតំណាងនៃព្រះដូចជាសំបក conch, lotuses ហើយដូច្នេះនៅលើ។ សត្វស្លាបដូចជាពួកហង្ស, ក្ងោកសេកនិងសត្វដូចជាសត្វពស់, តោ, សត្វដំរីនិងសេះក៏ចិត្តនៅពេលដែលតុបតែងចង្កៀងមួយ។ សម្រាប់ពន្លឺចង្កៀងច្រើន deepastambhas ឈើនិងដុំថ្ម (អង់តែននៃពន្លឺ) ត្រូវបានបង្កើត។

thumb|left|ពន្លឺនៃ Kuthuvilakku មួយ
កសាង deepastambha នៅចំពោះមុខនៃប្រាសាទមួយគឺនៅតែជាការអនុវត្តទូទៅនៅក្នុងភាគខាងលិចនិងភាគខាងត្បូងប្រទេសឥណ្ឌា។ នៅក្នុងការខ្លះនៃប្រាសាទឥណ្ឌាខាងត្បូងដែលហៅថាអង់តែនបានលើកឡើងចង្កៀង Kamba Vilakku ធ្វើពីស្ពាន់អាចនឹងត្រូវបានគេមើលឃើញ។ សម្រាប់ការសម្របខ្លួនទៅនឹងការរចនាគ្រួសារនិងចន្លោះតូច deepavriksha (មែកធាងនៃពន្លឺ) ត្រូវបានបង្កើតឡើង។ ដូចជាឈ្មោះបានបង្ហាញថាវាគឺជាចង្កៀងធុងដែកមួយដែលមានបន្ទាត់ curvi-លីនេអ៊ែរស្រះមែកចេញពីមូលដ្ឋានគ្នាកាន់ចង្កៀងមួយ។ Deepalakshmi គឺជាការរចនាពេញនិយមមួយទៀតដែលជាកន្លែងដែលព្រះ Lakshmi ទទួលបានចង្កៀងនៅក្នុងដៃរបស់នាង។ Kuthuvilakku គឺជាចង្កៀងធម្មតាមួយផ្សេងទៀតជាប្រពៃណីដែលត្រូវបានប្រើសម្រាប់គោលបំណងនៅក្នុងគ្រួសារខាងត្បូងប្រទេសឥណ្ឌា។

ចង្កៀងប្រេងក៏បានក្លាយជា proverbial ។ ឧទាហរណ៍សុភាសិត Bradj (មុនហិណ្ឌូ) និយាយថា "Chiraag andhera រឿងនិទាន", "ភាពងងឹតសូន្យសុង [បំផុត] គឺស្ថិតនៅក្រោមការប្រេងចង្កៀង (chiraag)" មានន័យថាអ្វីដែលអ្នកអាចនឹងស្វែងរកការយ៉ាងជិតស្និទ្ធប៉ុន្តែមិនមាននរណាកត់សម្គាល់ (ស្តាំក្រោមការរបស់អ្នក ច្រមុះឬជើង) ក្នុងន័យផ្សេងគ្នា (តាមពិតកុងតឺន័ររបស់ចង្កៀងមួយដែលឆ្លុះបញ្ចាំងមួយដែលស្រមោលដ៏ខ្លាំង) ។