កាមេរ៉ា: ប្រវត្តិសាស្រ្តរចនាកាមេរ៉ា

ប្រវត្តិសាស្រ្តរចនាកាមេរ៉ា 
កាមេរ៉ាដំបូងបំផុតដែលផលិតបានក្នុងចំនួនច្រើនគួរសមប្រើចានកែវដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាកាមេរ៉ា។ ពន្លឺបានបញ្ចូលកែវថតដែលបានដាក់នៅលើក្តារកែវដែលត្រូវបានបំបែកចេញពីចានដោយកណ្តឹងពង្រីក។ មានកាមេរ៉ាប្រអប់សាមញ្ញសម្រាប់ចានកែវប៉ុន្តែថែមទាំងកាមេរ៉ាថតឆ្លុះកែវតែមួយជាមួយកែវផ្លាស់ប្តូរនិងសូម្បីតែសម្រាប់ការថតរូបពណ៌ (Autochrome Lumière) ។ ភាគច្រើននៃកាមេរ៉ាទាំងនេះមានការត្រួតពិនិត្យដើម្បីបង្កើនឬបន្ថយកញ្ចក់និងដើម្បីរុញវាទៅមុខឬថយក្រោយដើម្បីគ្រប់គ្រងទស្សនៈ។

ការផ្ដោតលើម៉ាស៊ីនថតចានទាំងនេះគឺដោយការប្រើអេក្រង់កញ្ចក់ដីនៅចំណុចផ្តោតអារម្មណ៍។ ដោយសារតែការរចនាកែវថតរូបបានត្រឹមតែកែវថតតូចៗរូបភាពនៅលើកញ្ចក់ផ្ទៃដីខ្សោយហើយអ្នកថតរូបភាគច្រើនមានក្រណាត់ងងឹតដើម្បីគ្របក្បាលរបស់ពួកគេដើម្បីឱ្យការផ្តោតអារម្មណ៍និងសមាសភាពត្រូវបានអនុវត្តកាន់តែងាយស្រួល។ នៅពេលដែលការផ្តោតអារម្មណ៍និងសមាសធាតុត្រូវបានគេពេញចិត្តអេក្រង់កញ្ចក់ដីត្រូវបានយកចេញហើយចានដាស់អារម្មណ៍មួយដែលដាក់នៅក្នុងកន្លែងរបស់វាការពារដោយស្លាយខ្មៅងងឹត។ ដើម្បីធ្វើឱ្យការប៉ះពាល់នោះស្លាយខ្មៅងងឹតត្រូវបានរអិលដោយប្រុងប្រយ័ត្នហើយល្បឿនបានបិទនិងបិទហើយស្លាយខ្មៅងងឹតជំនួស។
បន្ទះកាមេរ៉ា
កាមេរ៉ាដំបូងបំផុតដែលផលិតបានក្នុងចំនួនច្រើនគួរសមប្រើចានកែវដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាកាមេរ៉ា។ ពន្លឺបានបញ្ចូលកែវថតដែលបានដាក់នៅលើក្តារកែវដែលត្រូវបានបំបែកចេញពីចានដោយកណ្តឹងពង្រីក។ មានកាមេរ៉ាប្រអប់សាមញ្ញសម្រាប់ចានកែវប៉ុន្តែថែមទាំងកាមេរ៉ាថតឆ្លុះកែវតែមួយជាមួយកែវផ្លាស់ប្តូរនិងសូម្បីតែសម្រាប់ការថតរូបពណ៌ (Autochrome Lumière) ។ ភាគច្រើននៃកាមេរ៉ាទាំងនេះមានការត្រួតពិនិត្យដើម្បីបង្កើនឬបន្ថយកញ្ចក់និងដើម្បីរុញវាទៅមុខឬថយក្រោយដើម្បីគ្រប់គ្រងទស្សនៈ។

ការផ្ដោតលើម៉ាស៊ីនថតចានទាំងនេះគឺដោយការប្រើអេក្រង់កញ្ចក់ដីនៅចំណុចផ្តោតអារម្មណ៍។ ដោយសារតែការរចនាកែវថតរូបបានត្រឹមតែកែវថតតូចៗរូបភាពនៅលើកញ្ចក់ផ្ទៃដីខ្សោយហើយអ្នកថតរូបភាគច្រើនមានក្រណាត់ងងឹតដើម្បីគ្របក្បាលរបស់ពួកគេដើម្បីឱ្យការផ្តោតអារម្មណ៍និងសមាសភាពត្រូវបានអនុវត្តកាន់តែងាយស្រួល។ នៅពេលដែលការផ្តោតអារម្មណ៍និងសមាសធាតុត្រូវបានគេពេញចិត្តអេក្រង់កញ្ចក់ដីត្រូវបានយកចេញហើយចានដាស់អារម្មណ៍មួយដែលដាក់នៅក្នុងកន្លែងរបស់វាការពារដោយស្លាយខ្មៅងងឹត។ ដើម្បីធ្វើឱ្យការប៉ះពាល់នោះស្លាយខ្មៅងងឹតត្រូវបានរអិលដោយប្រុងប្រយ័ត្នហើយល្បឿនបានបិទនិងបិទហើយស្លាយខ្មៅងងឹតជំនួស។

បន្ទះកញ្ចក់ក្រោយមកត្រូវបានជំនួសដោយខ្សែភាពយន្តសន្លឹកនៅក្នុងស្លាយងងឹតមួយសម្រាប់ខ្សែភាពយន្តសន្លឹក។ ខ្សែដៃអាដាប់ធ័រត្រូវបានធ្វើឡើងដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យខ្សែភាពយន្តសន្លឹកត្រូវបានប្រើនៅក្នុងអ្នកកាន់ចាន។ បន្ថែមពីលើកញ្ចក់ដីកញ្ចក់អុបទិកធម្មតាត្រូវបានបំពាក់ជាញឹកញាប់។ ម៉ាស៊ីនថតដែលថតរូបតែមួយនៅលើសន្លឹកសន្លឹកនិងមានមុខងារស្រដៀងនឹងកាមេរ៉ាត្រូវបានប្រើសម្រាប់ការងារដែលមានគុណភាពរូបភាពខ្ពស់។ យូរណាស់នៅក្នុងសតវត្សទី 20 សូមមើលកាមេរ៉ាទំហំធំខាងក្រោម។

បន្ទះកញ្ចក់ក្រោយមកត្រូវបានជំនួសដោយខ្សែភាពយន្តសន្លឹកនៅក្នុងស្លាយងងឹតមួយសម្រាប់ខ្សែភាពយន្តសន្លឹក។ ខ្សែដៃអាដាប់ធ័រត្រូវបានធ្វើឡើងដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យខ្សែភាពយន្តសន្លឹកត្រូវបានប្រើនៅក្នុងអ្នកកាន់ចាន។ បន្ថែមពីលើកញ្ចក់ដីកញ្ចក់អុបទិកធម្មតាត្រូវបានបំពាក់ជាញឹកញាប់។ ម៉ាស៊ីនថតដែលថតរូបតែមួយនៅលើសន្លឹកសន្លឹកនិងមានមុខងារស្រដៀងនឹងកាមេរ៉ាត្រូវបានប្រើសម្រាប់ការងារដែលមានគុណភាពរូបភាពខ្ពស់។ យូរណាស់នៅក្នុងសតវត្សទី 20 សូមមើលកាមេរ៉ាទំហំធំខាងក្រោម។
រូបភាពតូច|នីកុន D810 
ម៉ាស៊ីនថតបត់
ការណែនាំនៃខ្សែភាពយន្តបានអនុញ្ញាតឱ្យការរចនាម៉ូដដែលមានស្រាប់សម្រាប់ម៉ាស៊ីនថតចានត្រូវបានធ្វើឱ្យតូចជាងមុននិងសម្រាប់បន្ទះគោលដែលត្រូវបានហ៊ីងដូច្នេះវាអាចត្រូវបានបត់បញ្ចូលគ្នាបង្ហាប់កណ្តឹង។ រចនាទាំងនេះត្រូវបានគេបង្រួមយ៉ាងខ្លាំងនិងម៉ូដែលតូចត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថាម៉ាស៊ីនថតហោប៉ៅអាវយឺត។ ម៉ាស៊ីនថត rollfilm ត្រូវបានដាក់មុនដោយម៉ាស៊ីនថតចានបត់ដែលមានទំហំតូចជាងម៉ូដែលផ្សេងៗទៀត។
កាមេរ៉ាប្រអប់
កាមេរ៉ាប្រអប់ត្រូវបានណែនាំជាកាមេរ៉ាកម្រិតថវិកានិងមានតិចតួចបើមានការត្រួតពិនិត្យណាមួយ។ ប្រអប់ដើមប្រោននីមានកញ្ចក់មើលរូបភាពតូចមួយដែលបានតំឡើងនៅផ្នែកខាងលើកាមេរ៉ាហើយមិនមានជំរៅរឺការផ្តោតអារម្មណ៍និងគ្រាន់តែមានភាពងាយស្រួល។ ម៉ូដែលក្រោយៗដូចជា Brownie 127 មានអំពូលអុបទិកមើលដោយផ្ទាល់ធំជាងមុនរួមជាមួយផ្លូវខ្សែកោងមួយដើម្បីកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់នៃកង្វះខាតនៅក្នុងកែវ។
កាមេរ៉ា Rangefinder
រូបភាពតូច|ស្តាំ|អាយ្យាធ័របូកបូក 4: 3
ក្នុងនាមជាកាមេរ៉ាកញ្ចក់កាមេរ៉ាបច្ចេកវិទ្យាបានរីកចម្រើននិងកញ្ចក់អុបទិកធំទូលាយបានក្លាយជារឿងធម្មតាជាច្រើន, កាមេរ៉ាជួរត្រូវបានណែនាំដើម្បីធ្វើឱ្យការផ្តោតអារម្មណ៍កាន់តែច្បាស់លាស់។ ឧបករណ៍កំណត់ជួរដើមដំបូងមានបង្អួច viewfinder ពីរដាច់ដោយឡែកដែលមួយត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងយន្តការផ្តោតហើយផ្លាស់ទីទៅស្តាំឬទៅឆ្វេងនៅពេលដែលរង្វង់ផ្តោតត្រូវបានប្រែ។ រូបភាពពីរផ្សេងគ្នាត្រូវបានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅលើអេក្រង់កញ្ចក់ក្រោមដី។ នៅពេលដែលបន្ទាត់បញ្ឈរក្នុងវត្ថុកំពុងត្រូវបានថតរូបបានជួបប្រទះច្បាស់លាស់នៅក្នុងរូបភាពដែលបញ្ចូលគ្នាវត្ថុគឺស្ថិតនៅក្នុងការផ្តោតអារម្មណ៍។ ការមើលទិដ្ឋភាពសមាសភាពធម្មតាក៏ត្រូវបានផ្តល់ផងដែរ។ ក្រោយមក viewfinder និង rangefinder ត្រូវបានបញ្ចូលគ្នា។ កាមេរ៉ាជួរធំជាច្រើនមានកញ្ចក់ផ្លាស់ប្តូរគ្នាកែវថតនីមួយៗដែលតម្រូវឱ្យមានជួររបស់វាផ្ទាល់ - និងតំណភ្ជាប់ viewfinder ។

ម៉ាស៊ីនថតរូបភាពបន្ទាន់
បន្ទាប់ពីការប៉ះពាល់រាល់រូបថតត្រូវបានយកតាមរន្ធដោតក្នុងកាមេរ៉ា។ ដោយហេតុនេះការបិទភ្ជាប់របស់អ្នកអភិវឌ្ឍន៍ដែលមាននៅក្នុងក្រដាសសាំងវិចបានចែកចាយលើរូបភាព។ បន្ទាប់ពីមួយនាទី, សន្លឹកគម្របគ្រាន់តែត្រូវការដើម្បីត្រូវបានយកចេញនិងមួយទទួលបានរូបភាពវិជ្ជមានដើមតែមួយជាមួយនឹងទ្រង់ទ្រាយថេរ។ ជាមួយនឹងប្រព័ន្ធមួយចំនួនវាក៏អាចបង្កើតរូបភាពអវិជ្ជមានភ្លាមៗដែលបន្ទាប់មកអាចថតចម្លងបាននៅក្នុងបន្ទប់រូបថត។ ការអភិវឌ្ឍចុងក្រោយគឺប្រព័ន្ធ Polaroid SX-70 ដែលអាចបាញ់ចេញដោយប្រើម៉ាស៊ីនដប់ដែលអាចធ្វើបានដោយមិនចាំបាច់យកក្រដាសគ្របពីលើរូបភាព។ មានកាមេរ៉ាភ្លាមៗសម្រាប់ទ្រង់ទ្រាយខុស ៗ គ្នាក៏ដូចជាព្រីនធ័រដែលមានខ្សែភាពយន្តបន្ទាន់សម្រាប់កាមេរ៉ាប្រព័ន្ធធម្មតា។
ការឆ្លុះបញ្ចាំងម្តង
នៅក្នុងកាមេរ៉ាថតរូបលែ្វលតែមួយអ្នកថតរូបមើលឃើញទស្សនីយភាពតាមរយៈកញ្ចក់កាមេរ៉ា។ វាជៀសវាងបញ្ហានៃ parallax ដែលកើតឡើងនៅពេលដែលកញ្ចក់មើលឬកែវមើលត្រូវបានបំបែកពីកែវថត។ ម៉ាស៊ីនថតហ្វ្រេមលែនស៍ត្រូវបានផលិតឡើងក្នុងទ្រង់ទ្រាយជាច្រើនរួមទាំងខ្សែភាពយន្ត 5x7 និង 4x5 ខ្សែភាពយន្ត 220/120 ដែលថតរូប 8,10, 12 ឬ 16 នៅលើរ៉ុក 120 និងចំនួនពីរដងនៃខ្សែភាពយន្ត 220 ។ ទាំងនេះត្រូវគ្នាទៅនឹង 6x9, 6x7, 6x6 និង 6x4.5 រៀងគ្នា (គ្រប់វិមាត្រជាស។ ម។ ) ។ ក្រុមហ៊ុនផលិតកាមេរ៉ាដែលមានទំហំធំនិងមានទំហំកាមេរ៉ា SLR រួមមាន Bronica, Graflex, Hasselblad, Mamiya និង Pentax ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយទំហំកាមេរ៉ា SLR សាមញ្ញបំផុតគឺ 35 មីលីម៉ែត្រនិងការផ្លាស់ប្តូរទៅកាមេរ៉ាឌីជីថល SLR ដោយប្រើរូបរាងស្ទើរតែដូចគ្នានិងជួនកាលប្រើប្រព័ន្ធកែវដូចគ្នា។

ស្ទើរតែគ្រប់កាមេរ៉ាថត SLR ប្រើកញ្ចក់ខាងមុខនៅលើផ្លូវអុបទិកដើម្បីដឹកនាំពន្លឺពីកញ្ចក់តាមរយៈអេក្រង់មើលនិងផេនទ្រីសទៅនឹងភ្នែក។ នៅពេលនៃការប៉ះពាល់កញ្ចក់ត្រូវបានបម្លែងឡើងចេញពីផ្លូវពន្លឺមុនពេលដែលការបាញ់ប្រហារនេះបានបើក។ កាមេរ៉ាដំបូងមួយចំនួនបានពិសោធជាមួយវិធីសាស្រ្តផ្សេងទៀតនៃការផ្តល់តាមរយៈការមើលមុំកងរួមទាំងការប្រើនៃពាក់កណ្តាលថ្លាដូចដែលនៅក្នុង Canon Pellix។  "Canon Pellix Camera". Photography in Malaysia. Archived from the original on 2013-10-16.និងអ្នកផ្សេងទៀតជាមួយ periscope តូចមួយដូចជានៅក្នុងស៊េរី Corfield Periflex ។ Parker, Bev. "Corfield Cameras - The Periflex Era". Wolverhampton Museum of Industry.
ឆ្លុះបញ្ចាំងពីរដង
កាមេរ៉ាថតឆ្លុះឆ្លាស់ភ្លឹតត្រូវបានប្រើកញ្ចក់ស្រដៀងគ្នាជិតគ្នាដែលមួយដើម្បីបង្កើតរូបភាពនិងមួយជា viewfinder មួយ។ កញ្ចក់ត្រូវបានគេរៀបចំជាមួយកែវភ្នែកមើលភ្លាមៗនៅពីលើកែវថត។ កែវភ្នែកមើលគម្រោងរូបភាពមួយលើអេក្រង់មើលដែលអាចមើលឃើញពីខាងលើ។ ក្រុមហ៊ុនផលិតមួយចំនួនដូចជា Mamiya ក៏បានផ្តល់ក្បាលឆ្លាស់ដើម្បីភ្ជាប់ទៅនឹងអេក្រង់មើលដើម្បីឱ្យម៉ាស៊ីនថតអាចមើលឃើញនៅពេលប្រើ។ អត្ថប្រយោជន៍នៃ TLR គឺថាវាអាចផ្តោតបានយ៉ាងងាយស្រួលដោយប្រើអេក្រង់មើលហើយថាស្ថិតនៅក្រោមកាលៈទេសៈច្រើនបំផុតទិដ្ឋភាពដែលមើលឃើញនៅក្នុងអេក្រង់មើលគឺដូចគ្នាទៅនឹងអ្វីដែលថតនៅលើខ្សែភាពយន្ត។ ទោះបីយ៉ាងណាក៏ដោយក៏កំហុសឆ្គង parallax ត្រូវបានគេជួបប្រទះហើយកាមេរ៉ាខ្លះក៏រួមបញ្ចូលផងដែរនូវសូចនាករដើម្បីបង្ហាញថាតើផ្នែកណាមួយនៃសមាសភាពនឹងត្រូវបានដកចេញ។

TLR មួយចំនួនមានកញ្ចក់ដែលអាចផ្លាស់ប្តូរបានប៉ុន្តែនៅពេលដែលវាត្រូវបានកែវឡេនពួកគេមានទម្ងន់ធ្ងន់និងមិនផ្តល់នូវប្រវែងរង្វាស់ដែល SLR អាចទ្រទ្រង់បាន។ TLRs ភាគច្រើនប្រើខ្សែភាពយន្ត 120 ឬ 220 ។ មួយចំនួនបានប្រើខ្សែភាពយន្តដែលមានទំហំតូចជាង 127 ។
ម៉ាស៊ីនថតទ្រង់ទ្រាយធំ
កាមេរ៉ាទ្រង់ទ្រាយធំថតខ្សែភាពយន្តគឺជាអ្នកស្នងបន្តផ្ទាល់នៃកាមេរ៉ាថតដើមនិងនៅតែប្រើសម្រាប់ការថតរូបដែលមានគុណភាពខ្ពស់និងសម្រាប់រូបថតបច្ចេកទេសស្ថាបត្យកម្មនិងឧស្សាហកម្ម។ វាមានប្រភេទសាមញ្ញបីគឺកាមេរ៉ាមើលជាមួយប្រភេទ monorail និងកាមេរ៉ាម៉ាស៊ីនថតនិងកាមេរ៉ាចុច។ ពួកវាមានបំពង់ដែលអាចពង្រីកបានជាមួយនឹងកែវនិងថតរូបដែលដាក់នៅលើចានកញ្ចក់នៅខាងមុខ។ ត្រឡប់មកវិញយក rollfilm និងក្រោយមកឌីជីថលអាចរកបាននៅក្នុងការបន្ថែមទៅស្ដាំងងឹតស្ដង់ដារត្រឡប់មកវិញ។ កាមេរ៉ាទាំងនេះមានចលនាយ៉ាងទូលំទូលាយដែលអនុញ្ញាតឱ្យមានការត្រួតពិនិត្យយ៉ាងជិតស្និទ្ធនៃការផ្តោតអារម្មណ៍និងទស្សនវិស័យ។ សមាសភាពនិងការផ្តោតអារម្មណ៍ត្រូវបានធ្វើនៅលើកាមេរ៉ាមើលដោយមើលអេក្រង់កញ្ចក់ដីមួយដែលត្រូវបានជំនួសដោយខ្សែភាពយន្តដើម្បីធ្វើឱ្យប៉ះពាល់; ពួកវាសមរម្យសម្រាប់មុខវិជ្ជាឋិតិវន្តតែប៉ុណ្ណោះហើយយឺតយ៉ាវក្នុងការប្រើប្រាស់។
ម៉ាស៊ីនថតទ្រង់ទ្រាយមធ្យម
ម៉ាស៊ីនថតមានទំហំមធ្យមមានទំហំភាពយន្តរវាងម៉ាស៊ីនថតទ្រង់ទ្រាយធំនិងម៉ាស៊ីនថតទំហំ 35 មីល្លីម៉ែត្រ។ ជាទូទៅប្រព័ន្ធទាំងនេះប្រើ rollfilm 120 ឬ 220 ។ ទំហំរូបភាពទូទៅបំផុតគឺ 6 × 4,5 សង់ទីម៉ែត្រ 6 × 6 សង់ទីម៉ែត្រនិង 6 × 7 សង់ទីម៉ែត្រ។ ចាស់ជាង 6 × 9 សង់ទីម៉ែត្រត្រូវបានគេប្រើកម្រ។ ការរចនានៃកាមេរ៉ាប្រភេទនេះបង្ហាញពីការប្រែប្រួលធំជាងបងប្អូនប្រុសធំ ៗ របស់ពួកគេចាប់ពីប្រព័ន្ធ monorail តាមរយៈម៉ូដែល Hasselblad បុរាណជាមួយនឹងខ្នងដាច់ពីគ្នាទៅនឹងកាមេរ៉ាដែលមានទំហំតូចជាង។ មានម៉ាស៊ីនថតស្ម័គ្រចិត្តសូម្បីតែនៅក្នុងទ្រង់ទ្រាយនេះ។
កាមេរ៉ា Subminiature
ម៉ាស៊ីនថតដែលថតដោយខ្សែភាពយន្តមានទំហំតូចជាង 35 មីលីម៉ែត។ ម៉ាស៊ីនថត Subminiature ត្រូវបានផលិតដំបូងនៅសតវត្សទីដប់ប្រាំបួន។ Minox ថ្លៃ 8 × 11 ម។ មជាប្រភេទកាមេរ៉ាតែមួយគត់ដែលផលិតដោយក្រុមហ៊ុនចាប់ពីឆ្នាំ 1937 ដល់ឆ្នាំ 1976 ត្រូវបានគេស្គាល់យ៉ាងទូលំទូលាយនិងត្រូវបានគេប្រើជាញឹកញាប់សម្រាប់ចារកម្ម (ក្រោយមកក្រុមហ៊ុន Minox ក៏ផលិតម៉ាស៊ីនថតធំជាងមុនផងដែរ) ។ ក្រោយមកទៀត subminiatures ថោកត្រូវបានគេធ្វើឡើងសម្រាប់ការប្រើទូទៅ, មួយចំនួនដោយប្រើ rewound ខ្សែភាពយន្ត 16 មីលីម៉ែត្រ។ គុណភាពរូបភាពដែលមានទំហំតូចៗមានទំហំតូច។
ម៉ាស៊ីនថតភាពយន្ត
កាមេរ៉ាកាមេរ៉ាឬកាមេរ៉ាខ្សែភាពយន្តមួយថតរូបលំដាប់យ៉ាងឆាប់រហ័សនៃរូបថតនៅលើឧបករណ៏រូបភាពឬច្រូតនៃខ្សែភាពយន្ត។ ផ្ទុយទៅនឹងកាមេរ៉ាថតរូបដែលចាប់យករូបថតតែមួយនៅពេលតែមួយកាមេរ៉ាកាមេរ៉ាថតរូបភាពស៊េរីមួយដែលហៅថា "ស៊ុម" តាមរយៈការប្រើយន្តការមិនដំណើរការ។

ស៊ុមក្រោយៗត្រូវបានចាក់ត្រឡប់មកវិញនៅក្នុងកញ្ចក់បញ្ចាំងនៅល្បឿនជាក់លាក់មួយដែលគេហៅថា "អត្រាស៊ុម" (ចំនួនស៊ុមក្នុងមួយវិនាទី) ។ ខណៈពេលកំពុងមើលភ្នែករបស់មនុស្សនិងខួរក្បាលបញ្ចូលរូបភាពដាច់ដោយឡែកដើម្បីបង្កើតការបំភាន់នៃចលនា។ ម៉ាស៊ីនកាមេរ៉ាដំបូងគេត្រូវបានផលិតនៅជុំវិញឆ្នាំ 1888 ហើយនៅឆ្នាំ 1890 ប្រភេទជាច្រើនត្រូវបានផលិត។ ទំហំខ្សែភាពយន្តស្តង់ដារសម្រាប់កាមេរ៉ាត្រូវបានបង្កើតឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សដូចជាខ្សែភាពយន្ដ 35 មីល្លីម៉ែត្រហើយវានៅតែត្រូវបានប្រើប្រាស់រហូតដល់ការផ្លាស់ប្តូរទៅជាឌីជីថលឌីជីថល។ ទំរង់ស្តង់ដាដែលមានជំនាញវិជ្ជាជីវៈផ្សេងទៀតរួមមានខ្សែភាពយន្តទំហំ 70 មីលីម៉ែត្រនិងខ្សែ 16 មីល្លីម៉េលខណៈដែលអ្នកផលិតភាពយន្តស្ម័គ្រចិត្តប្រើខ្សែភាពយន្ត 9,5 មម 8 មមឬស្តង់ដា 8 និង Super 8 មុនពេលផ្លាស់ប្តូរទៅជាទ្រង់ទ្រាយឌីជីថល។

ទំហំនិងភាពស្មុគស្មាញនៃកាមេរ៉ារបស់កាមេរ៉ាប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំងអាស្រ័យលើការប្រើប្រាស់ដែលត្រូវការសម្រាប់កាមេរ៉ា។ ឧបករណ៍វិជ្ជាជីវៈមួយចំនួនមានទំហំធំនិងធ្ងន់ពេកដែលត្រូវបានធ្វើដោយដៃខណៈដែលកាមេរ៉ាស្ម័គ្រចិត្តមួយចំនួនត្រូវបានរចនាឡើងឱ្យតូចនិងពន្លឺសម្រាប់ប្រតិបត្តិការតែមួយ។
កាមេរ៉ា
ម៉ាស៊ីនថតវីដេអូគឺជាឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិចដែលរួមបញ្ចូលកាមេរ៉ាវីដេអូនិងថតវីដេអូ។ បើទោះបីជាសម្ភារៈទីផ្សារអាចប្រើពាក្យ "ម៉ាស៊ីនថតវីដេអូ" ក៏ដោយក៏ឈ្មោះនៅលើកញ្ចប់និងសៀវភៅដៃជាញឹកញាប់គឺ "ម៉ាស៊ីនថតវីដេអូ" ។ ឧបករណ៍ភាគច្រើនដែលមានសមត្ថភាពថតវីដេអូគឺជាទូរស័ព្ទកាមេរ៉ានិងកាមេរ៉ាឌីជីថលដែលបានបម្រុងទុកជាចម្បងសម្រាប់រូបភាពនៅសល់។ ពាក្យ "camcorder" ត្រូវបានប្រើដើម្បីពិពណ៌នាឧបករណ៍ចល័តដោយខ្លួនឯងដែលមានការថតវីដេអូនិងថតមុខងារសំខាន់របស់វា។