navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ច្បាប់​ភូមិបាល: អនុផ្នែកទី ៣ : អំពីសេវភាពកើតពីការព្រមព្រៀង

អនុផ្នែកទី ៣ : អំពីសេវភាពកើតពីការព្រមព្រៀង
មាត្រា ១៦០. 

ត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យកម្មសិទ្ធិករបង្កើតនៅលើដីរបស់ខ្លួនរាល់សេវភាពជាគុណប្រយោជន៍ដល់កម្មសិទ្ធិករ នៃដីផ្សេងទៀត ឱ្យតែសេវភាពនោះមិនផ្ទុយពីសណ្ដាប់ធ្នាប់សាធារណៈ ។ ការប្រើប្រាស់ និង វិសាលភាព នៃសេវភាពនេះត្រូវកំណត់ដោយកិច្ចព្រមព្រៀង ដែលបានបង្កើតសេវភាពនោះ ។

មាត្រា ១៦១. 

សេវភាពកើតពីការព្រមព្រៀងអាចបង្កើតឡើងបានតែតាមលិខិតយថាភូតប៉ុណ្ណោះ ។ សេវភាពនេះមិនអាចតតិយជនជំទាស់បានទេ ក្រោយពីការចុះលេខាចារិកក្នុងបញ្ជីសុរិយោដី ។
ទំនាក់ទំនងសេវភាពរវាងដីបំរើ និង ដីប្រើនឹងត្រូវចប់នៅពេល ដែលដីណាមួយក្នុងចំណោមដីទាំងពីរត្រូវបានផ្ទេរឲ្យតតីយជនណាម្នាក់ បើការរក្សាទុកសេវភាពនោះមិនបានចែងច្បាស់ក្នុងលិខិតផ្ទេរកម្មសិទ្ធិទេ ។

មាត្រា ១៦២. 

កម្មសិទ្ធិករ ដែលបានបង្កើតសេវភាពលើដីរបស់ខ្លួនត្រូវបានចាត់ទុកថាយល់ព្រមរាល់អ្វី ដែលចាំបាច់សម្រាប់សេវភាពនោះ ។ សេវភាព នៃការយកទឹកបង្កើតឡើងនៅកន្លែងប្រភពទឹកអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកយកទឹកមានសិទ្ធិឆ្លងកាត់ដី ដែលមានប្រភពទឹកនោះបាន ។

មាត្រា ១៦៣. 

កម្មសិទ្ធិករ នៃដីប្រើមានសិទ្ធិធ្វើរាល់ការ្យចាំបាច់ផ្សេងៗ លើដីបំរើដើម្បីប្រើ និង រក្សាទុកសេវភាពបាន ។

មាត្រា ១៦៤. 

ការ្យចាំបាច់សម្រាប់ប្រើ និង រក្សាទុកសេវភាពគឺជាសោហ៊ុយ នៃកម្មសិទ្ធិករដីប្រើ លើកលែងតែមានការព្រមព្រៀងគ្នាផ្សេងពីនេះ ។

មាត្រា ១៦៥. 

កម្មសិទ្ធិករ នៃដីបំរើមិនអាចធ្វើអ្វី ដែលមានបំណងបន្ថយការប្រើប្រាស់សេវភាព ឬ ធ្វើឲ្យសេវភាពមិនអាចប្រើបានឡើយ ។ កម្មសិទ្ធិករ នៃដីបំរើមិនអាចប្ដូរស្ថានភាព នៃការប្រើប្រាស់សេវភាព ដែលបានកំណត់ពីដំបូងមកបានទេ ។ ប៉ុន្តែបើទុកសេវភាពក្នុងស្ថានភាពដើមនាំឱ្យកម្មសិទ្ធិករ នៃដីបំរើចំណាយប្រាក់លើការជួសជុលថែទាំច្រើន កម្មសិទ្ធិករ នៃដីបំរើអាចសុំដាក់សេវភាពជំនួសនៅទីផ្សេងទៀតបាន ដែលស្រួលប្រើដូចគ្នា ហើយកម្មសិទ្ធិករ នៃដីប្រើមិនអាចបដិសេធបានឡើយ ។

មាត្រា ១៦៦. 

ចំណែកឯកម្មសិទ្ទិករ នៃដីប្រើ អាចប្រើប្រាស់សេវភាពតែក្នុងព្រំដែន ដែលបានកំណត់ក្នុងកិច្ចសន្យា ដោយមិនអាចធ្វើនៅលើដីបំរើ ឬ ដីរបស់ខ្លួនឱ្យមានការប្រែប្រួលណាមួយ ដែលអាចមានឥទ្ធិពលធ្ងន់ធ្ងរដល់ស្ថានភាព នៃដីបំរើបានឡើយ ។
ច្បាប់​ភូមិបាល: អនុផ្នែកទី ៤ : អពីការផុតរលត់ នៃសេវភាព

អនុផ្នែកទី ៤ : អពីការផុតរលត់ នៃសេវភាព
មាត្រា ១៦៧. 
សេវភាពផុតរលត់ដោយៈ

- ការបញ្ចប់កិច្ចព្រមព្រៀង ដែលបង្កើតសេវភាពនោះ
- ដីប្រើ និង ដីបំរើធ្លាក់ក្នុងដៃកម្មសិទ្ធិករតែម្នាក់ ឬ 
- មហន្តរាយទាំងស្រុង នៃដី ដែលជាទីតាំងសេវភាពនោះ ។
ច្បាប់​ភូមិបាល: ជំពូកទី ៩ : អំពីកម្មសិទ្ធិអវិភាគ

ជំពូកទី ៩ : អំពីកម្មសិទ្ធិអវិភាគ 
មាត្រា ១៦៨. 

កម្មសិទ្ធិអវិភាគគឺជាកម្មសិទ្ធិលើទ្រព្យតែមួយ ដែលជារបស់បុគ្គលច្រើននាក់ ។ បុគ្គលទាំងនោះជាកម្មសិទ្ធិករអវិភាគ ។ កម្មសិទ្ធិករអវិភាគម្នាក់ៗមានចំណែករបស់ខ្លួនក្នុងទ្រព្យនោះ ប៉ុន្តែទ្រព្យនោះមិនអាចពុះចែកគ្នាបានឡើយ ។ 

មាត្រា ១៦៩. 

ភាគបែង នៃកម្មសិទ្ធិអវិភាគចាត់ទុកថាស្មើគ្នា ។ ក្នុងករណី ដែលការបែងចែកទ្រព្យមិនស្មើគ្នាកម្មសិទ្ធិករម្នាក់ៗមានសិទ្ធិ និង បន្ទុកសមាមាត្រទៅនឹងចំណែករបស់ខ្លួន ។ កម្មសិទ្ធិករម្នាក់ៗអាចលក់ចំណែក ឬ ចុះកិច្ចសន្យាផ្សេងៗលើចំណែករបស់ខ្លួនបាន ហើយម្ចាស់បំណុលរបស់គេម្នាក់ៗ អាចរឹបអូសចំណែក នៃទ្រព្យរបស់អ្នកនោះបាន ។

មាត្រា ១៧០. 

កម្មសិទ្ធិករអវិភាគគ្រប់គ្រងរួមលើកម្មសិទ្ធិអវិភាគ លើកលែងតែមានកិច្ចព្រមព្រៀងផ្ទុយពីនេះ ។ កម្មសិទ្ធិករអវិភាគម្នាក់ៗមាននាទីគ្រប់គ្រងជាធម្មតាដូចជាការជួសជុលថែទាំ និង ការដាំដុះ បើកម្មសិទ្ធិករអវិភាគភាគច្រើនមិនបានចាត់ឱ្យធ្វើអ្វីផ្សេងទៀតទេ ។
កិច្ចការសំខាន់ៗដូចជាការប្ដូរដំណាំ និង ការជួសជុលធំៗអាចសម្រេចបាន លុះត្រាតែភាគច្រើន នៃកម្មសិទ្ធិករអវិភាគ ដែលមានចំណែករួមគ្នាលើសពីពាក់កណ្ដាល នៃទ្រព្យនោះបានយល់ព្រម ។

មាត្រា ១៧១. 

កម្មសិទ្ធិករអវិភាគម្នាក់ៗត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ថែទាំ និង ការពារប្រយោជន៍រួម ។ កម្មសិទ្ធិករអវិភាគអាស្រ័យផលពីទ្រព្យ និង ប្រើប្រាស់ទ្រព្យក្នុងព្រំដែន ដែលមិនប៉ះពាល់ដល់សិទ្ធិ នៃកម្មសិទ្ធិករអវិភាគឯទៀត ។
ការព្រមព្រៀងគ្នាពីកម្មសិទ្ធិករអវិភាគទាំងអស់ជាការចាំបាច់ សម្រាប់ការផ្ទេរសិទ្ធិ ការបង្កើតសិទ្ធិភណ្ឌិក ឬ ការផ្លាស់ប្ដូរគោលដៅ នៃទ្រព្យ លើកលែងតែមានវិធានផ្សេងពីនេះ ។

មាត្រា ១៧២. 

ចំណាយលើការគ្រប់គ្រង ការបង់ពន្ធ និង បន្ទុកផ្សេងទៀតលើទ្រព្យអវិភាគត្រូវទទួលរ៉ាប់រងដោយកម្មសិទ្ធិករអវិភាគទាំងអស់តាមសមាមាត្រ នៃចំណែករៀងៗខ្លួន លើកលែងតែមានបញ្ញត្តិផ្ទុយពីនេះ ។

មាត្រា ១៧៣. 

គ្មានជនណាមួយអាចត្រូវបានបង្ខំឲ្យនៅក្នុងអវិភាគកម្មបានទេ ។ កម្មសិទ្ធិករអវិភាគម្នាក់ៗអាចទាមទារឲ្យបែងចែកទ្រព្យអវិភាគនោះបាន ។
កម្មសិទ្ធិករអវិភាគទាំងឡាយអាចរក្សាទុកជាបណ្ដោះអាសន្ននូវស្ថានភាព នៃអវិភាគកម្មប៉ុន្តែស្ថានភាពបែបនេះមិនអាចចាប់បង្ខំឱ្យលើសពីរយៈពេល ៥ (ប្រាំ) ឆ្នាំបានឡើយ លើកលែងតែមានកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មី ។

មាត្រា ១៧៤. 

អវិភាគកម្មត្រូវចប់ដោយការបែងចែកទ្រព្យតាមរូបដើម ឬ ដោយការលក់ទ្រព្យហើយចែកថ្លៃគ្នា ឬ ដោយកម្មសិទ្ធិករអវិភាគម្នាក់ ឬ ច្រើននាក់ទទួលយកចំណែករបស់អ្នកដទៃ ។
ប្រសិនជាកម្មសិទ្ធិករអវិភាគមិនយល់ព្រមតាមអំពីរបៀប នៃការចែក អ្នកទាំងនោះត្រូវប្ដឹងទៅតុលាការ ដែលនឹងរៀបចំចែកទ្រព្យ ឬ បើទ្រព្យនោះ កាលបើចែកទៅនាំឱ្យថយថ្លៃច្រើនតុលាការអាចបង្គាប់ឱ្យលក់ទ្រព្យទាំងមូលទៅឱ្យតតិយជន ឬ ទៅឱ្យកម្មសិទ្ធិករ អវិភាគណាម្នាក់ក៏បាន ។
ច្បាប់​ភូមិបាល: ផ្នែកទី ១ : អំពីជញ្ជាំងអឌ្ឍសិទ្ធិ

ផ្នែកទី ១ : អំពីជញ្ជាំងអឌ្ឍសិទ្ធិ
មាត្រា ១៨៧. 

ការជួសជុល និង ការសាងសង់ជញ្ជាំងអឌ្ឍសិទ្ធិឡើងវិញ ជាបន្ទុក នៃអ្នក ដែលមានសិទ្ធិលើទ្រព្យនោះតាមសមាមាត្រទៅនឹងសិទ្ធិ នៃកម្មសិទ្ធិករម្នាក់ៗ ។
រាល់កម្មសិទ្ធិករ ដែលពាក់ព័ន្ធអាចឱ្យរួចពីការចេញថ្លៃជួសជុល ឬ សាងសង់ជញ្ជាំងអឌ្ឍសិទ្ធិឡើងវិញ ដោយលះបង់សិទ្ធិ នៃអឌ្ឍសិទ្ធិរបស់ខ្លួនលើកលែងតែជញ្ជាំងអឌ្ឍសិទ្ធិទល់ទ្រអគារ ដែលជារបស់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះ ។

មាត្រា ១៨៨. 

កម្មសិទ្ធិករណាម្នាក់ នៃជញ្ជាំងអឌ្ឍសិទ្ធិមិនអាចចោះចូលជ្រៅទៅក្នុងជញ្ជាំងអឌ្ឍសិទ្ធិ ឬ ធ្វើការ្យអ្វី ដែលអាចបណ្ដាលឱ្យខូចខាតដល់ជញ្ជាំងអឌ្ឍសិទ្ធិ ដោយគ្មានការព្រមព្រៀងពីកម្មសិទ្ធិករម្ខាងទៀតឡើយ ។ ក្នុងករណីគ្មានការព្រមព្រៀងគ្នា តម្រូវឱ្យអាជ្ញាកណ្ដាលជាអ្នកជំនាញ ដែលនឹងកំណត់មធ្យោបាយចាំបាច់សម្រាប់ការ្យថ្មី ដែលមិនរំខានដល់សិទ្ធិរបស់កម្មសិទ្ធិករណាម្នាក់ ។

មាត្រា ១៨៩. 

កម្មសិទ្ធិករម្នាក់ៗអាចសង់ជាប់នឹងជញ្ជាំងអឌ្ឍសិទ្ធិ និង ដាក់ធ្នឹម និង រនូត ចូលក្នុងជញ្ជាំងអឌ្ឍសិទ្ធិដោយទុកឱ្យដល់ប្រាំសង្ទីម៉ែត្រ តែការងារនេះមិនត្រូវធ្វើឱ្យខូចដល់សិទ្ធិរបស់អ្នកម្ខាងទៀតឡើយ ។ ប្រសិនបើកម្មសិទ្ធិករម្ខាងទៀតនោះមានបំណងសង់ពីម្ខាងត្រង់កន្លែងនោះមកវិញដែរ កម្មសិទ្ធិករនោះអាចមានសិទ្ធិទាមទារឱ្យបន្ថយធ្នឹម និង រនូតនោះមកត្រឹមពាក់កណ្ដាល នៃកំរាស់ជញ្ជាំងវិញ ។

មាត្រា ១៩០. 

កម្មសិទ្ធិករ នៃអចលនវត្ថុ ដែលនៅជាប់ជញ្ជាំងណាមួយរបស់កម្មសិទ្ធិករដទៃ មានសិទ្ធិធ្វើជញ្ជាំងនោះឱ្យទៅជាជញ្ជាំងអឌ្ឍសិទ្ធិទាំងស្រុង ឬ មួយចំណែកដោយសងទៅកម្មសិទ្ធិករ នៃជញ្ជាំងនោះនូវតម្លៃពាក់កណ្ដាល នៃចំណែក ដែលខ្លួនចង់ធ្វើឱ្យទៅជាអឌ្ឍសិទ្ធិ បូកនឹងពាក់កណ្ដាលតម្លៃដី ដែលសង់ជញ្ជាំងពីលើនោះ ។
មាត្រា ១៩១. 
កម្មសិទ្ធិករម្នាក់ៗអាចសង់បន្តជញ្ជាំងអឌ្ឍសិទ្ធិឱ្យខ្ពស់ជាងមុនបាន ប៉ុន្តែត្រូវចេញសោហ៊ុយក្នុងការសង់ ការជួសជុលថែទាំជញ្ជាំង ដែលខ្ពស់ហួសកំណត់ដើមនោះតែម្នាក់ឯង ។ ក្រៅពីនេះ កម្មសិទ្ធិករនោះត្រូវចេញសោហ៊ុយសម្រាប់បន្ទុក ដែលកើតមកពីការលើកកំពស់ហួសទៅលើនោះឱ្យសមតាមតម្លៃផង ។
មាត្រា ១៩២. 
ប្រសិនបើជញ្ជាំងអឌ្ឍសិទ្ធិមិនមាំមិនអាចទ្រទ្រង់កំពស់ ដែលលើកទៅលើនោះបានអ្នក ដែលចង់លើកឱ្យខ្ពស់នោះអាចរុះរើធ្វើជាថ្មីទាំងអស់ឡើងវិញដោយសោហ៊ុយផ្ទាល់ខ្លួន ។ ឯកំរាស់ជញ្ជាំង ដែលត្រូវធ្វើលើសពីកំរាស់ដើមត្រូវសង់ដាក់ខាងលើដីរបស់ខ្លួន ។

មាត្រា ១៩៣. 

កម្មសិទ្ធិករម្ខាងទៀត ដែលមិនបានជួយក្នុងការសង់ឱ្យឡើងខ្ពស់ បើត្រូវការយកសំណង់នោះទុកជារបស់អឌ្ឍសិទ្ធិ នៃខ្លួនដែរ ត្រូវចេញថ្លៃសំណង់ ដែលលើកឱ្យខ្ពស់ពាក់កណ្ដាលបូកនឹងពាក់កណ្ដាល នៃថ្លៃដី ដែលសង់ជញ្ជាំងលើសពីកំរាស់ដើមនោះ ។
ច្បាប់​ភូមិបាល: ផ្នែកទី ២ : អំពីស្នាមភ្លោះ របង ភ្លឺអឌ្ឍសិទ្ធិ

ផ្នែកទី ២ : អំពីស្នាមភ្លោះ របង ភ្លឺអឌ្ឍសិទ្ធិ
មាត្រា ១៩៤. 

កំពែងអឌ្ឍសិទ្ធិ ដែលបានបង្កើតដោយស្នាមភ្លោះក្ដី ដោយរបងក្ដី ដោយភ្លឺក្ដី ត្រូវតែថែទាំដោយសោហ៊ុយរួម ។ តែបើកម្មសិទ្ធិករណាម្នាក់ចង់ដកខ្លួនចេញពីកាតព្វកិច្ចនេះកម្មសិទ្ធិករនោះអាចធ្វើបានដោយគ្រាន់តែលះបង់អឌ្ឍសិទ្ធិភាពរបស់ខ្លួនចោលប៉ុណ្ណោះ ។
ប៉ុន្តែបើស្នាមភ្លោះ ឬ ភ្លឺនោះ ជាកន្លែងសម្រាប់បង្ហូរទឹកជាធម្មតា សហកម្មសិទ្ធិករមិនអាចលះបង់អឌ្ឍសិទ្ធិរបស់ខ្លួនបានឡើយ ។

មាត្រា ១៩៥. 

កម្មសិទ្ធិករ ដែលមានដីជាប់នឹងស្នាមភ្លោះ របង ឬ ភ្លឺណាមួយ ដែលមិនមែនជារបស់អឌ្ឍសិទ្ធិទេ មិនអាចតម្រូវឱ្យម្ចាស់ស្នាមភ្លោះ ម្ចាស់របង ម្ចាស់ភ្លឺនោះដាក់ស្នាមភ្លោះ របង ឬ ភ្លឺនោះជារបស់អឌ្ឍសិទ្ធិឱ្យខ្លួនបានឡើយ ។

មាត្រា ១៩៦. 

កម្មសិទ្ធិករ នៃរបងអឌ្ឍសិទ្ធិអាចជួសជុល កែលំអឫរុះរើរបងនោះរហូតដល់ព្រំប្រទល់កម្មសិទ្ធិរបស់ខ្លួនបាន តែត្រូវធ្វើរបងត្រឹមដីរបស់ខ្លួនឡើងវិញ ។
សិទ្ធិនេះអាចប្រើបានក្នុងករណីបើស្នាមភ្លោះ ឬ ភ្លឺអឌ្ឍសិទ្ធិនោះ គ្រាន់តែប្រើប្រាស់ជារបងប៉ុណ្ណោះ ។
ច្បាប់​ភូមិបាល: ជំពូកទី ១២ : អំពីហ៊ីប៉ូតែក

ជំពូកទី ១២ : អំពីហ៊ីប៉ូតែក
មាត្រា ១៩៨. 

ហ៊ីប៉ូតែកគឺជាប្រាតិភោគភណ្ឌិក ដែលបើកឱ្យម្ចាស់បំណុលប្ដឹងសុំឱ្យលក់អចលនវត្ថុនោះនៅពេលដល់កំណត់សង ទោះជាអចលនវត្ថុនោះនៅលើដៃជនណាក៏ដោយ ដើម្បីយកប្រាក់មកសងខ្លួន និង ម្ចាស់បំណុលដទៃទៀត ដែលជាអ្នកមានបុព្វសិទ្ធិ និង បុរិមាដោយមិនដកអចលនវត្ថុនោះពីកម្មសិទ្ធិករទេ ។

មាត្រា ១៩៩. 

មានតែអចលនវត្ថុ ដែលបានចុះបញ្ជីសុរិយោដីទេ ទើបអាចជាកម្មវត្ថុ នៃហ៊ីប៉ូតែកបាន ។

មាត្រា ២០០. 

ម្ចាស់បំណុលមិនអាចក្លាយជាកម្មសិទ្ធិករ នៃទ្រព្យ ដែលបានដាក់ហ៊ីប៉ូតែកជំនួសការសងបំណុលបានឡើយ ។

មាត្រា ២០១. 

កិច្ចសន្យាហ៊ីប៉ូតែកត្រូវរៀបចំតាមរូបមន្តយថាភូត ចំពោះមុខអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ច ឬ អ្នកច្បាប់ណាម្នាក់ ដែលមាននីតិសម្បទាក្នុងរឿងនេះ ។ កិច្ចសន្យាត្រូវតែចុះបញ្ជីនៅអង្គភាពសុរិយោដី ។ អាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចក្នុងការតាក់តែងកិច្ចសន្យាហ៊ីប៉ូតែក និង ទម្រង់ នៃការចុះបញ្ជីនឹងកំណត់ដោយអនុក្រឹត្យ ។
មាត្រា ២០២. 

កិច្ចសន្យាហ៊ីប៉ូតែកត្រូវសរសេរបញ្ជាក់ឱ្យច្បាស់ពីស្ថានភាព និង ប្រភេទ នៃទ្រព្យសេវភាព ឬ បន្ទុក ដែលកំណត់ដោយបទបញ្ជាទាំងឡាយ និង តម្លៃ នៃទ្រព្យនោះ ។
មាត្រា ២០៣. 

ហ៊ីប៉ូតែកច្រើនបន្តបន្ទាប់គ្នាអាចត្រូវបានបង្កើតនៅលើទ្រព្យតែមួយ ។ ម្ចាស់បំណុលម្នាក់ៗប្រើសិទ្ធិតាមលំដាប់អាទិភាព នៃការចុះលេខាចារិកហ៊ីប៉ូតែករបស់ខ្លួន ។
មាត្រា ២០៤. 

ប្រសិនបើកសិទ្ធិករ នៃទ្រព្យដាក់ហ៊ីប៉ូតែកមិនសងបំណុលពេលដល់កំណត់ត្រូវសងម្ចាស់បំណុលម្នាក់អាចប្ដឹងសុំឱ្យលក់ទ្រព្យនោះបានដោយមិនគិតពីលំដាប់ នៃហ៊ីប៉ូតែករបស់គេឡើយ ។ ម្ចាស់បំណុលហ៊ីប៉ូតែកនានានឹងត្រូវទទួលសំណងនៅពេលនោះដែរ តាមលំដាប់ នៃហ៊ីប៉ូតែកនីមួយៗ ។
មាត្រា ២០៥ . 

ទ្រព្យ ដែលកំពុងដាក់បញ្ចាំមិនអាចដាក់ហ៊ីប៉ូតែកបានឡើយ ។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​

ច្បាប់​ ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​ ដែល​រដ្ឋសភា​បាន​អនុម័ត​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២០​ ខែ​ធ្នូ​ ឆ្នាំ​២០០៧​ នា​សម័យ​ប្រជុំ​រដ្ឋសភា​ លើក​ទី​ ៧​ នីតិកាល​ទី​ ៣​ និង​ដែល​ព្រឹទ្ធសភា​បាន​យល់​ស្រប​តាម​ទម្រង់​ និង​គតិ​នៃ​ច្បាប់​នេះ​ទាំង​ស្រុង​ ដោយ​គ្មាន​ការ​កែប្រែ​អ្វី​ឡើយ​ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៨​ ខែ​មករា​ ឆ្នាំ​២០០៨​ នា​សម័យ​ប្រជុំ​ពេញ​អង្គ​ព្រឹទ្ធសភា​ លើក​ទី​ ៤​ នីតិកាល​ទី​ ២​ ហើយ​​ដែល​មាន​សេចក្ដី​ទាំង​ស្រុង​ ដូច​ត​ទៅ​នេះ:
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ១​.-​ គោល​បំណង​នៃ​ច្បាប់​នេះ

មាត្រា​ ១​.-​ គោល​បំណង​នៃ​ច្បាប់​នេះ 
​ច្បាប់​នេះ​ មាន​គោលបំណង​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស​ និង​ អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​ដើម្បី​ការពារ​​សិទ្ធិ​ និង​ សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ​របស់​មនុស្ស​ និង​បង្កើន​នូវ​សុខភាព​ និង​សុខុមាលភាព​​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ និង​ រក្សា​ការពារ​ លើក​កម្ពស់​នូវ​ទំនៀម​ទម្លាប់​ប្រពៃណី​ដ៏​ល្អ​របស់​ជាតិ​និង​មាន​គោល​បំណង​ អនុវត្ត​ឱ្យ​ បាន​សមស្រប​ផង​ដែរ​ តាម​ពិធី​សារ​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ស្ដី​ពី​ការ​ទប់ស្កាត់​ ការ​បង្ក្រាប​ និង​ ការ​ផ្ដន្ទាទោស​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ ជា​ពិសេស​ស្ត្រី​ និង​កុមារ​​បន្ថែម​លើ​អនុសញ្ញា​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ប្រឆាំង​នឹង​ ឧក្រិដ្ឋកម្ម​ឆ្លង​ដែន​ ឬ​ ឧបករណ៍​ ឬ​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​អន្តរជាតិ​ផ្សេងៗ​ទៀត​ ទាក់ទង​នឹង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ដែល​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា ​បាន​ឱ្យ​ សច្ចាប័ន​ ឬ​ ចុះ​ហត្ថលេខា។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ២​.-​ ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​នេះ​នៅ​ក្នុង​ដែនដី​

មាត្រា​ ២​.-​ ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​នេះ​នៅ​ក្នុង​ដែនដី​

ច្បាប់​នេះ​​ត្រូវ​អនុវត្ត​ទៅ​លើ​បទល្មើស​ ដែល​ត្រូវ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ដែន​ដី​នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា។

ដែន​ដី​នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​នេះ​ រួម​បញ្ចូល​ទាំង​នាវា​ ឬ​ អាកាស​​យាន​ណា​មួយ​ដែល​​មាន​សិទ្ធិ​ប្រើប្រាស់​ទង់ជាតិ​កម្ពុជា។

បទល្មើស​មួយ​ត្រូវ​ចាត់​ទុក​ថា​ បាន​ប្រព្រឹត្ត​នៅ​ក្នុង​ដែនដី​នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​​នៅ​ពេល​ដែល​អំពើ ​រួម​ផ្សំ​ណា​មួយ​នៃ​បទល្មើស​នោះ​កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ដែនដី​នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ ​កម្ពុជា។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ៣​.-​ ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​នេះ​នៅ​ក្រៅ​ដែនដី

មាត្រា​ ៣​.-​ ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​នេះ​នៅ​ក្រៅ​ដែនដី

ច្បាប់​នេះ​ត្រូវ​អនុវត្ត​ទៅ​លើ​បទល្មើស​ឧក្រិដ្ឋ​ ឬ​ មជ្ឈិម​ទាំងឡាយ​ ដែល​ត្រូវ​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ នៅ​ក្រៅ​ដែន​ដី​នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​ ដោយ​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ។

ច្បាប់​នេះ​អនុវត្ត​ទៅ​លើ​បទល្មើស​ឧក្រិដ្ឋ​ ឬ​ មជ្ឈិម​ទាំងឡាយ​ ដែល​ត្រូវ​​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ នៅ​ក្រៅ​ដែនដី​នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​ ដោយ​ជន​បរទេស​ ហើយ​ជន​រងគ្រោះ​គឺ​ជា​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​នៅ​ពេល​ដែល​បទល្មើស​កើត​ឡើង។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ៤​.- ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ផ្នែក​ព្រហ្មទណ្ឌ​

មាត្រា​ ៤​.- ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ផ្នែក​ព្រហ្មទណ្ឌ​

រាល់​ការ​ប៉ុនប៉ង​ប្រព្រឹត្ត​បទល្មើស​ឧក្រិដ្ឋ​ ឬ​ មជ្ឈិម​ទាំងឡាយ​​ ដែល​មាន​ចែង​​នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​នេះ​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ និង​ត្រូវ​ទទួល​ខុសត្រូវ​ ដូច​ករណី​ដែល​បទល្មើស​​ត្រូវ​បាន​ប្រព្រឹត្ត។

អ្នក​សម​គំនិត​ និង​ អ្នក​ផ្ដើម​គំនិត​ ក្នុង​បទល្មើស​​ឧក្រិដ្ឋ​ ឬ​ មជ្ឈិម​ទាំងឡាយ​ ដែល​មាន​ចែង​នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​នេះ​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ និង​ត្រូវ​ទទួល​ខុសត្រូវ​​ដូច​ចារី​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​បទល្មើស។

អ្នក​សម​គំនិត​​ និង​អ្នក​ផ្ដើម​គំនិត​រួម​មាន​ អ្នក​រៀបចំ​ ឬ​ ចង្អុល​បង្ហាញ​ជាអាទិ៍​ឱ្យ​ជន​ដទៃ​ប្រព្រឹត្ត​បទល្មើស​ឧក្រិដ្ឋ​ ឬ​ មជ្ឈិម​ទាំងឡាយ​ ដែល​មាន​ចែង​នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​នេះ។

នៅ​ពេល​ដែល​អ្នក​តំណាង​ ភ្នាក់ងារ​ ឬ​ និយោជិត​ នៃ​នីតិបុគ្គល​ ឬ​ ភារប្បទាយី​ណា​មួយ​ប្រព្រឹត្ត​បទល្មើស​ណា​មួយ​ ដែល​មាន​ចែង​នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​នេះ​ ក្នុង​ក្របខ័ណ្ឌ​នៃ​មុខ​ជំនួញ​ឬ​ ផល​ប្រយោជន៍​នៃ​នីតិបុគ្គល​ ឬ​ ភារប្បទាយី​នោះ​ នីតិ​បុគ្គល​ ឬ​ ភារប្បទាយី​នោះ​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដោយ​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​ និង​ ទោស​បន្ថែម​ ដោយ​យោង​ទៅ​តាម​ការ​ផ្ដន្ទាទោស​ដែល​មាន​ចែង​នៅ​ក្នុង​មាត្រា​ដែល​ ពាក់ព័ន្ធ។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ៥​.-​ ការ​ប្រកាស​មូល​ទោស​

មាត្រា​ ៥​.-​ ការ​ប្រកាស​មូល​ទោស​

នៅ​ក្នុង​គ្រប់​ករណី​ ដែល​បទល្មើស​ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ផង​ និង​ ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​ផង​ តុលាការ​អាច​ប្រកាស:

១-ទោស​ជាប់​ពន្ធនាគារ​ និង​ទោស​ពិន័យ​ត្រួត​គ្នា។

២-ទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​តែ​មួយ​ប៉ុណ្ណោះ។

៣-ឬ​ ក៏​ទោស​​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​តែ​មួយ​មុខ​ប៉ុណ្ណោះ។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ៦.- បទល្មើស​ត្រួត​គ្នា​

មាត្រា​ ៦.- បទល្មើស​ត្រួត​គ្នា​

កាល​បើ​នៅ​ក្នុង​ពេល​ចោទ​ប្រកាន់​តែ​មួយ​ ជន​ជាប់​ចោទ​ត្រូវ​បាន​គេ​រក​ឃើញ​ថា​មាន​ពិរុទ្ធ​ពី​បទល្មើស​ច្រើន​ ទោស​នីមួយៗ​ អាច​ត្រូវ​ប្រកាស​ឡើង។​ ប៉ុន្តែ​កាល​បើ​ទោស​ត្រូវ​ទទួល​មាន​ច្រើន​ និង​មាន​ប្រភេទ​ដូចគ្នា​ ទោស​តែ​មួយ​នៃ​ប្រភេទ​នេះ​ អាច​ត្រូវ​បាន​ប្រកាស​ជា​អតិបរមា​​នៅ​ក្នុង​ព្រំដែន​ស្រប​ច្បាប់​ដែល​ខ្ពស់​ ជាង​គេ។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ៧​.-​ និយមន័យ​នៃ​អនីតិជន

មាត្រា​ ៧​.-​ និយមន័យ​នៃ​អនីតិជន 

អនីតិជន​ នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​នេះ​មាន​ន័យ​ថា​ ជា​ជន​ដែល​មាន​អាយុ​ក្រោម​ ១៨​ ឆ្នាំ។

ជន​ណា​ដែល​រក្សា​ទុក​អនីតិជន​ឱ្យ​ ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​ ឬ​ ត្រួត​ពិនិត្យ​របស់​ខ្លួន​នឹង​ត្រូវ​ចាត់​ទុក​ថា​ បាន​ដឹង​ពី​អាយុ​របស់​អនីតិជន​នោះ​ លើក​លែង​តែ​ជន​នោះ​បង្ហាញ​ឱ្យ​ឃើញ​ថា​ ខ្លួន​មាន​ការ​​ជឿជាក់​ដោយ​សម​ហេតុ​ផល​ថា​ អនីតិជន​នោះ​ មាន​អាយុ​ ១៨​ ឆ្នាំ​ ឬ​ច្រើន​ជាង​ ១៨​ ឆ្នាំ។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ៨​.-​ និយមន័យ​នៃ​ការ​នាំ​យក​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់

មាត្រា​ ៨​.-​ និយមន័យ​នៃ​ការ​នាំ​យក​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់

ការ​នាំ​យក​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​ នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​នេះ​មាន​ន័យ​ថា:

១​-ការ​ធ្វើ​ឱ្យ​ មនុស្ស​ម្នាក់​ ផ្លាស់​ទី​ពី​ទី​កន្លែង​ដែល​គេ​កំពុង​រស់នៅ​ទៅ​កាន់​ទី​កន្លែង​ដទៃ​ដែល​ ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ការ​ត្រួត​ពិនិត្យ​របស់​ខ្លួន​ ឬ​ របស់​តតិយជន​ តាម​មធ្យោបាយ​បង្ខិតបង្ខំ​ គម្រាមកំហែង​ បោក​បញ្ឆោត​ បំពាន​ដោយ​អំណាច​ ឬ​ លួង​លោម។

២- ការ​នាំ​យក​អនីតិជន​ ឬ​ ជន​ដែល​នៅ​ក្រោម​អាណាព្យាបាល​ទូទៅ​ ឬ​ នៅ​ក្រោម​ហិតូបត្ថម្ភ​ ឬ​ នៅ​ក្រោម​អ្នក​គ្រប់គ្រង​ស្រប​ច្បាប់​ ដោយ​គ្មាន​អំណាច​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់​ ឬ​ យុត្តិកម្ម​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់​ ចេញ​ពី​ការ​គ្រប់គ្រង​ស្រប​ច្បាប់​នៃ​ឪពុកម្ដាយ​ អ្នក​ថែរក្សា​ ឬ​ អ្នក​អាណាព្យាបាល​របស់​គេ។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ៩​.-​ ការ​នាំ​យក​អនីតិជន​ ជាអាទិ៍​ ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់

មាត្រា​ ៩​.-​ ការ​នាំ​យក​អនីតិជន​ ជាអាទិ៍​ ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់

ជន​ណា​នាំ​យក​អនីតិជន​ ឬ​ ជន​ដែល​នៅ​ក្រោម​អាណាព្យាបាល​ទូទៅ​ ឬ​ នៅ​ក្រោម​ហិតូបត្ថម្ភ​ ឬ​ នៅ​​ក្រោម​អ្នក​គ្រប់គ្រង​ស្រប​ច្បាប់​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ២​ (ពីរ)​ ឆ្នាំ​ ដល់​ ៥​ (ប្រាំ)​ ឆ្នាំ។

ចំពោះ​បទ​ល្មើស​ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​មាត្រា​នេះ​ ការ​ផ្ដន្ទាទោស​ត្រូវ​លើកលែង​ ឬ​ទទួល​ស្ថាន​សម្រាល​ ក្នុង​ករណី​លក្ខខណ្ឌ​ទាំងអស់​ ត្រូវ​បាន​បំពេញ​ដូច​ត​ទៅ​នេះ:

១- បើ​ជន​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​ ដែល​គេ​នាំ​យក​ទៅ​នោះ​ មាន​អាយុ​ចាប់​ពី​ ១៥​ (ដប់ប្រាំ) ឆ្នាំ​ ឡើង​ទៅ​ និង​យល់​ព្រម​ដោយ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ ចំពោះ​អំពើ​ល្មើស។

២- ការ​ពុំ​មាន​ប្រើ​វិធាន​ការ​ណា​មួយ​ ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​កថាខណ្ឌ​ទី​ ១​ មាត្រា​ ៨​ នៃ​ច្បាប់​នេះ​ ត្រូវ​បាន​ប្រើប្រាស់។

៣- ជន​ល្មើស​មិន​មាន​គោល​បំណង​ ប្រព្រឹត្ត​បទល្មើស​ណា​មួយ។

ចំពោះ​បទល្មើស​ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​មាត្រា​នេះ​ អាច​ធ្វើ​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​ បាន​ លុះ​ត្រា​តែ​មាន​ពាក្យ​បណ្ដឹង​ពី​ឪពុក​ម្ដាយ​ អ្នក​ថែរក្សា​ ឬ​ អ្នក​អាណាព្យាបាល​ស្រប​ច្បាប់​ ប្រសិន​បើ​មធ្យោបាយ​ណា​មួយ​ដូច​មាន​ចែង​នៅ​ក្នុង​កថា​ខណ្ឌ​ទី​ ១​ មាត្រា​ ៨​ នៃ​ច្បាប់​នេះ​ ត្រូវ​បាន​ប្រើប្រាស់។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ១០​.- ការ​នាំ​យក​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​ដោយ​មាន​គោលដៅ

មាត្រា​ ១០​.- ការ​នាំ​យក​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​ដោយ​មាន​គោលដៅ

ជន​ណា​​ដែល​នាំ​យក​ជន​ដទៃ​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​ ក្នុង​គោលដៅ​ស្វែង​រក​ប្រយោជន៍​ឈ្លានពាន​ខាង​ផ្លូវ​ភេទ​ ផលិត​រូបភាព​អាសអាភាស​ រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ ផ្ទុយ​ពី​ឆន្ទៈ​របស់​ជនរងគ្រោះ​​ ស្មុំ​កូន​ ឬ​ ទម្រង់​ណា​មួយ​នៃ​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ចន៍​ផ្សេង​ទៀត​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ៧​ (ប្រាំពីរ)ឆ្នាំ​ ដល់​ ១៥​ (ដប់​ប្រាំ) ឆ្នាំ។

ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ១៥​ (ដប់ប្រាំ)ឆ្នាំ​ ទៅ​ ២០​ (ម្ភៃ) ឆ្នាំ​ ក្នុង​ករណី​ដែល:

-ជនរងគ្រោះ​ជា​អនីតិជន។

-អំពើ​ល្មើស​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ ដោយ​មន្ត្រី​សាធារណៈ​ ដែល​បំពាន​ដោយ​អំណាច​របស់​ខ្លួន​មក​លើ​ជន​រងគ្រោះ។

-អំពើ​ល្មើស​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ ដោយ​ក្រុម​មាន​ការ​ចាត់តាំង។

ពាក្យ​ថា​ ទម្រង់​នៃ​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ចន៍​ផ្សេង​ទៀត​ នៅ​ក្នុង​​មាត្រា​នេះ​ និង​មាត្រា​ ១២​ មាត្រា​ ១៥​ មាត្រា​ ១៧​ និង​មាត្រា​ ១៩​ នៃ​ច្បាប់​នេះ​ រួម​មាន​ ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ចន៍​លើ​ពេស្យា​កម្ម​ជន​​ដទៃ​ រូប​ភាព​ និង​សម្ភារៈ​អាសអាភាស​ ពាណិជ្ជកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​ សេវា​ ឬ​ ពលកម្ម​ដោយ​បង្ខំ​ទាសភាព​ ឬ​ ការ​អនុវត្ត​ស្រដៀង​គ្នា​នឹង​ទាស​ភាព​ ការ​បញ្ចាំ​ខ្លួន​ដោះ​បំណុល​សេវភាព​ដោយ​មិន​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ ពលកម្ម​កុមារ​ ឬ​ ការ​ដក​ហូត​សរីរាង្គ។

ការ​យល់​ព្រម​របស់​ជនរងគ្រោះ​ចំពោះ​គោលដៅ​ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​កថាខណ្ឌ​ទី​ ១​ នៃ​មាត្រា​នេះ​ មិន​ទាក់ទង​នឹង​មធ្យោបាយ​ណា​មួយ​ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​កថាខណ្ឌ​ទី​ ១​ មាត្រា​ ៨​នៃ​ច្បាប់​នេះ​ ដែល​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​នោះ​ទេ។ ករណី​នេះ​ត្រូវ​យក​ទៅ​អនុវត្ត​ផង​ដែរ​ ចំពោះ​បទ​ល្មើស​ ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​មាត្រា​ ១៥​ មាត្រា​ ១៧​ និង​មាត្រា​ ១៩​ នៃ​ច្បាប់​នេះ។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ១១.- ការ​នាំ​យក​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​សម្រាប់​នាំ​ឆ្លង​ដែន​

មាត្រា​ ១១.- ការ​នាំ​យក​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​សម្រាប់​នាំ​ឆ្លង​ដែន​

ជន​ណា​ដែល​នាំ​យក​ជន​ដទៃ​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​ ក្នុង​គោលដៅ​ប្រគល់​ ឬ​ នាំ​យក​ទៅ​ក្រៅ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ៧​ (ប្រាំពីរ) ឆ្នាំ​ដល់​១៥​ (ដប់ប្រាំ) ឆ្នាំ។

ជន​ណា​ដែល​នាំ​យក​ជន​ដទៃ​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​ ក្នុង​ប្រទេស​ណា​មួយ​ក្រៅ​ពី​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​ ក្នុង​គោលដៅ​ប្រគល់​ ឬ​ នាំ​ជន​នោះ​ទៅ​ប្រទេស​ផ្សេង​ទៀត​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដូចគ្នា​​នឹង​កថាខណ្ឌ​ទី​ ១​ ខាង​លើ។

ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ១៥​ (ដប់ប្រាំ) ឆ្នាំ​ ទៅ​ ២០​ (ម្ភៃ)ឆ្នាំ​ ក្នុង​ករណី​ដែល:

-ជនរងគ្រោះ​ជា​អនីតិជន។

-អំពើ​ល្មើស​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ ដោយ​មន្ត្រី​សាធារណៈ​ ដែល​បំពាន​ដោយ​អំណាច​របស់​ខ្លួន​មក​លើ​ជន​រងគ្រោះ។

-អំពើ​ល្មើស​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ ដោយ​ក្រុម​មាន​ការ​ចាត់​តាំង។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ១២​.- ការ​ជ្រើសរើស​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​សម្រាប់​កេង​ប្រវ័ញ្ចន៍​

មាត្រា​ ១២​.- ការ​ជ្រើសរើស​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​សម្រាប់​កេង​ប្រវ័ញ្ចន៍​

ការ​ជ្រើសរើស​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​នេះ​ មាន​ន័យ​ថា​ ការ​បញ្ចុះបញ្ចូល​ការ​ជួល​ ឬ​ ការ​ឱ្យ​ជន​ណា​មួយ​បម្រើ​ការ​ក្រោម​ទម្រង់​នៃ​​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ចន៍​ផ្សេង​ ទៀត​ តាម​មធ្យោបាយ​បោក​បញ្ឆោត​ បំពាន​ដោយ​អំណាច​ ការ​បង្ខាំង​ខ្លួន​ ការ​ប្រើប្រាស់​កម្លាំង​ ការ​គម្រាមកំហែង​ ឬ​ មធ្យោបាយ​បង្ខិតបង្ខំ​ផ្សេង​ទៀត។

ជន​ណា​ដែល​ជ្រើសរើស​ជន​ដទៃ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ៧​ (ប្រាំពីរ) ឆ្នាំ​ ដល់​ ១៥​ (ដប់ប្រាំ) ឆ្នាំ។

ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ១៥​ (ដប់ប្រាំ) ឆ្នាំ​ ដល់​ ២០​ (ម្ភៃ)​ ឆ្នាំ​ ក្នុង​ករណី​ដែល:

-ជន​រងគ្រោះ​ជា​អនីតិជន។

-អំពើ​ល្មើស​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ ដោយ​មន្ត្រី​សាធារណៈ​ដែល​បំពាន​ដោយ​អំណាច​របស់​ខ្លួន​មក​លើ​ជន​រងគ្រោះ។

-អំពើ​ល្មើស​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ ដោយ​ក្រុម​មាន​ការ​ចាត់តាំង។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ១៣​.- និយមន័យ​នៃ​អំពើ​លក់​-ដូរ​មនុស្ស​

មាត្រា​ ១៣​.- និយមន័យ​នៃ​អំពើ​លក់​-ដូរ​មនុស្ស​

អំពើ​លក់​-ដូរ​មនុស្ស​មាន​ន័យ​ថា​ ប្រគល់​ឱ្យ​ដោយ​ខុស​ច្បាប់​នូវ​ការ​គ្រប់គ្រង​លើ​ជន​ណា​ម្នាក់​ទៅ​ជន​ដទៃ​ ឬ​ ទទួល​យក​ដោយ​ខុស​ច្បាប់​នូវ​ការ​ប្រគល់​ការ​គ្រប់គ្រង​លើ​ជន​ណា​ម្នាក់​ពី​ ជន​ដទៃ​ ដោយ​ផ្ដោះ​ប្ដូរ​ទៅ​នឹង​របស់​មាន​តម្លៃ​អ្វី​មួយ​ ដោយ​រាប់​បញ្ចូល​ទាំង​សេវា​ និង​​មនុស្ស​ផង។

អំពើ​ធ្វើ​ជា​ភ្នាក់ងារ​កណ្ដាល​នៃ​ការ​លក់​-ដូរ​មនុស្ស​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដូចគ្នា​នឹង​អំពើ​លក់-ដូរ​មនុស្ស​ដោយ​ផ្ទាល់។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ១៤.- អំពើ​លក់-ដូរ​មនុស្ស​

មាត្រា​ ១៤.- អំពើ​លក់-ដូរ​មនុស្ស​

ជន​ណា​ដែល​លក់​-ដូរ​ជន​ដទៃ​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​​ ២​ (ពីរ) ឆ្នាំ​ ដល់​ ៥​(ប្រាំ) ឆ្នាំ។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ១៥​.- អំពើ​លក់-ដូរ​មនុស្ស​ដោយ​មាន​គោលដៅ​

មាត្រា​ ១៥​.- អំពើ​លក់-ដូរ​មនុស្ស​ដោយ​មាន​គោលដៅ​

ជន​ណា​ដែល​លក់-ដូរ​ជន​ដទៃ​ ដោយ​មាន​គោលដៅ​ស្វែង​រក​ប្រយោជន៍​ ឈ្លានពាន​ខាង​ផ្លូវ​ភេទ​ ផលិត​រូប​ភាព​អាសអាភាស​ រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ផ្ទុយ​ពី​ឆន្ទៈ​របស់​ជន​រងគ្រោះ​ស្មុំ​កូន​ ឬ​ ទម្រង់​នៃ​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ចន៍​ផ្សេង​ទៀត​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ៧​ (ប្រាំពីរ) ឆ្នាំ​ ដល់​ ១៥​ (ដប់​ប្រាំ) ឆ្នាំ។

ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ១៥​ (ដប់ប្រាំ)​ ឆ្នាំ​ ដល់​ ២០​ (ម្ភៃ) ឆ្នាំ​ ក្នុង​ករណី​ដែល:

-ជន​រងគ្រោះ​ជា​អនីតិជន។

-អំពើ​ល្មើស​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ ដោយ​មន្ត្រី​សាធារណៈ​ ដែល​បំពាន​ដោយ​អំណាច​របស់​ខ្លួន​មក​លើ​ជន​រងគ្រោះ។

-អំពើ​ល្មើស​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ ដោយ​ក្រុម​មាន​ការ​ចាត់តាំង។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ១៦.- អំពើ​លក់​-ដូរ​មនុស្ស​សម្រាប់​នាំ​ឆ្លងដែន​

មាត្រា​ ១៦.- អំពើ​លក់​-ដូរ​មនុស្ស​សម្រាប់​នាំ​ឆ្លងដែន​

ជន​ណា​ដែល​លក់-ដូរ​ជន​ដទៃ​ ក្នុង​គោលដៅ​ប្រគល់​ ឬ​ នាំ​យក​ទៅ​ក្រៅ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ៧​ (ប្រាំពីរ)ឆ្នាំ​ ដល់​ ១៥​ (ដប់ប្រាំ)ឆ្នាំ។

ជន​ណា​ដែល​លក់​-ដូរ​ជន​ដទៃ​ ក្នុង​ប្រទេស​ណា​មួយ​ក្រៅ​ពី​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​ក្នុង​គោលដៅ​ប្រគល់​ ឬ​ នាំ​ជន​នោះ​ ទៅ​ប្រទេស​ផ្សេង​ទៀត​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដូចគ្នា​នឹង​កថា​ខណ្ឌ​ទី​ ១​ ខាង​លើ។

ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ១៥​ (ដប់ប្រាំ)ឆ្នាំ​ ទៅ​ ២០​ (ម្ភៃ)ឆ្នាំ​ ក្នុង​ករណី​ដែល:

-ជន​រងគ្រោះ​ជា​អនីតិជន។

-អំពើ​ល្មើស​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ ដោយ​មន្ត្រី​សាធារណៈ​ ដែល​បំពាន​ដោយ​អំណាច​របស់​ខ្លួន​មក​លើ​ជន​រងគ្រោះ។

-អំពើ​ល្មើស​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ ដោយ​ក្រុម​មាន​ការ​ចាត់​តាំង។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ១៧​.- ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​ដោយ​មាន​គោលដៅ

មាត្រា​ ១៧​.- ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​ដោយ​មាន​គោលដៅ

ជន​ណា​ដែល​ដឹក​ជញ្ជូន​ជន​ដទៃ​ ដែល​ត្រូវ​បាន​នាំ​យក​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​ជ្រើសរើស​ លក់​-ដូរ​ ឬ​ ដឹក​ជញ្ជូន​ ដោយ​ដឹង​ថា​ជន​នោះ​ត្រូវ​បាន​នាំ​យក​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​​ជ្រើសរើស​ លក់-ដូរ​ ឬ​ ដឹក​ជញ្ជូន​ ក្នុង​គោលដៅ​​ដើម្បី​ស្វែង​រក​ប្រយោជន៍​ឈ្លានពាន​ខាង​ផ្លូវ​ភេទ​ ផលិត​រូបភាព​អាសអាភាស​ រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ផ្ទុយ​ពី​ឆន្ទៈ​របស់​ជន​រងគ្រោះ​ ស្មុំ​កូន​ ឬ​ ទម្រង់​នៃ​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ចន៍​ផ្សេង​ទៀត​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ៧​ (ប្រាំពីរ)​ ឆ្នាំ​ ដល់​ ១៥​ (ដប់ប្រាំ) ឆ្នាំ។

ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ១៥​ (ដប់ប្រាំ)ឆ្នាំ​ ទៅ​ ២០​ (ម្ភៃ)ឆ្នាំ​ ក្នុង​ករណី​ដែល:

-អំពើ​ល្មើស​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ ដោយ​មន្ត្រី​សាធារណៈ​ ដែល​​បំពាន​ដោយ​អំណាច​របស់​ខ្លួន​មក​លើ​ជន​រងគ្រោះ។

-អំពើ​ល្មើស​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ ដោយ​ក្រុម​មាន​ការ​ចាត់​តាំង។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ១៨.- អំពើ​នាំ​ឆ្លង​ដែន​

មាត្រា​ ១៨.- អំពើ​នាំ​ឆ្លង​ដែន​

ជន​ណា​ដែល​​នាំ​យក​ជន​ដទៃ​ ដោយ​ដឹង​ថា​ជន​នោះ​ ត្រូវ​បាន​នាំ​យក​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​ ជ្រើសរើស​ លក់​-ដូរ​ ឬ​ ដឹកជញ្ជូន​ទៅ​ក្រៅ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ៧​ (ប្រាំពីរ) ឆ្នាំ​ ដល់​ ១៥​ (ដប់ប្រាំ) ឆ្នាំ។

ជន​ណា​ដែល​នាំ​យក​ជន​ដទៃ​ ដោយ​ដឹង​ថា​ជន​នោះ​ ត្រូវ​បាន​នាំ​យក​ចេញ​ដោយ​មិន​ស្រប​ច្បាប់​ ជ្រើសរើស​ លក់-ដូរ​ ឬ​ ដឹក​ជញ្ជូន​ក្នុង​ប្រទេស​ណា​មួយ​ក្រៅ​ពី​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​ទៅ​ប្រទេស​ ផ្សេង​ទៀត​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដូច​គ្នា​នឹង​កថាខណ្ឌ​ទី​ ១​ ខាង​លើ។

ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​ ១៥​ (ដប់ប្រាំ)ឆ្នាំ​ ទៅ​ ២០​ (ម្ភៃ)ឆ្នាំ​ ក្នុង​ករណី​ដែល:

-អំពើ​ល្មើស​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ ដោយ​មន្ត្រី​​សាធារណៈ​ ដែល​បំពាន​ដោយ​អំណាច​របស់​ខ្លួន​មក​លើ​ជន​រងគ្រោះ។

-អំពើ​ល្មើស​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ ដោយ​ក្រុម​មាន​ការ​ចាត់​តាំង។