វ្លាឌីមៀរ អ៊ីលីច លេនីន: ជីវិតបឋមវ័យ

ជីវិតបឋមវ័យ 
180px|thumb|left|វ្លាឌីមៀរ អ៊ូលីយ៉ាណូវ, ​ឆ្នាំ​១៨៨៧
លេនីន​កើត​នៅ​ក្រុងស៊ីមបៀរស្ក (ក្រោយមក​ត្រូវ​បាន​ប្ដូរ​ជា អ៊ូលីយ៉ាណូវស្ក) ចក្រភព​រុស្ស៊ី ។ លេនីន ជា​កូនប្រុស​របស់​លោក អ៊ីលីយ៉ា នីកូឡាវិច អ៊ូលីយ៉ាណូវ និង​អ្នកស្រី ម៉ារីយ៉ា អាឡិចសង់ដ្រូវណា អ៊ូលីយ៉ាណូវ៉ា​។ ឪពុក​របស់​គាត់​គឺជា​មន្ត្រីរាជការ​រុស្ស៊ី​ដ៏​ជោគជ័យ​ម្នាក់​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​អប់រំ​សាធារណៈ ដែល​ប្រាថ្នា​ចង់បាន​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ និង​ជា​អ្នកគាំទ្រ​ស្ដេចត្សារ​។ គ្រួសារ​របស់​លេនីន គឺជា​គ្រួសារ​ចម្រុះ​ជាតិសាសន៍ (កូនកាត់) ដែល​ជាប់​ពូជពង្ស​រវាង រុស្ស៊ី (Russia), ម៉ដូវី (Mordovian), កាលមីក (Kalmyk), ជ្វីស (Jewish), វ៉ុលហ្កាន-អាល្លឺម៉ង់ (Volgan German), និង​ស៊ុយអ៊ែត (Swedish) និង​អាច​មាន​ជាប់​ជាតិសាសន៍​ដទៃ​ផ្សេងទៀត បើ​តាម​លោក  Dmitri Volkogonov ។ លេនីន បាន​ចូល​ជា​សមាជិក​វិហារ​អថូដុក​រុស្ស៊ី តែ​ក្រោយមក គាត់​បាន​យក​តម្រាប​តាម​បងប្រុស​ច្បង​របស់​គាត់ អាឡិចសង់ឌ័រ ដោយ​ប្រកាស​ថា ឈប់​ជឿ​លើ​ព្រះ​ទៀត​ហើយ​។ គាត់​បាន​និយាយ​ប្រាប់​គេឯង​ថា ពេលដែល​គាត់​សម្រេច​ថា​គ្មាន​ព្រះ​អ្វី​ទៀត​ទេ គាត់​ក៏​ដោះ​សញ្ញាខ្វែង​របស់​ព្រះ​ចេញពី​ក ស្ដោះ​ទឹកមាត់​ដាក់ ហើយ​គ្រវែងចោល​បាត់ទៅ​។ 

នៅ​ឆ្នាំ ១៨៨៦ ឪពុក​របស់​លេនីន ដែល​ជា​នាយក​សាលា​ម្នាក់​បាន​ទទួលអនិច្ចកម្ម ហើយ​នៅ​ខែ ឧសភា ឆ្នាំ ១៨៨៧ គឺ​នៅពេលដែល លេនីន​មាន​អាយុ ១៧ ឆ្នាំ បងប្រុស​ច្បង​របស់​គាត់​ត្រូវ​បាន​ចាប់ខ្លួន និង​ព្យួរក​ពី​បទចោទប្រកាន់​ថា​ចូលរួម​ជាមួយ​យុវជន​បះបោរ​មួយ​ក្រុម​ប៉ុនប៉ង​ដាក់​គ្រាប់បែក​ធ្វើឃាត​ស្ដេច ត្សារ អាឡិចសង់ឌ័រ​ទី​បី​។ ប្អូនស្រី​របស់​គាត់​ឈ្មោះ អាណា (Anna) ដែល​នៅ​ជាមួយ​អាឡិចសង់ឌ័រ​នៅពេលដែល​គេ​ចាប់ខ្លួន ត្រូវ​បាន​គេ​បណ្ដេញ​ចេញពី​ផ្ទះ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ Kokushkino ដែល​ស្ថិត​នៅ​ប្រហែល ៤០ គ.ម ពី​កាហ្សង់ (Kazan) ។ 

មុន​ព្រឹត្តិការណ៍​នេះ​លេនីន បាន​យក​ចិត្ត​ទុកដាក់​ចំពោះ​រឿង​នយោបាយ​តែ​បន្តិចបន្តួច​ប៉ុណ្ណោះ​។ គាត់​មាន​បំណង​ប្រាថ្នា​ចង់​ក្លាយជា​សាស្ត្រាចារ្យ បង្រៀន​អំពី អក្សរសាស្ត្រ​ក្លាស៊ីក និង​អំពី​មនុស្សជាតិ​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ ប៉ុន្តែ​នៅពេលដែល​បងប្រុស​ជាទីស្រឡាញ់​បាន​ស្លាប់ លេនីន​ក៏​បាន​បោះបង់​បំណង​ប្រាថ្នា​នោះ​ចោល ដោយ​គេ​ឃើញ​លេនីន បាន​មក​សុំ​ចុះឈ្មោះ​ចូលរៀន​ផ្នែក​ច្បាប់​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​​កាហ្សង់ (Kazan State University)​។

គំនូរ​ដ៏​ល្បី​មួយ ដែល​គូរ​ដោយ Piotr Belousov មាន​ឈ្មោះ​ថា "We Will Follow a Different Path" (មានន័យ​ថា​៖ "យើង​នឹង​ដើរ​ផ្លូវ​ផ្សេង") ត្រូវ​បាន​បោះពុម្ព​ឡើងវិញ​នៅក្នុង​សៀវភៅ​រាប់លាន​ក្បាល​របស់​សហភាព​សូវៀត ដែល​បាន​ពណ៌នា​អំពី​ទុក្ខសោក​របស់​យុវជន​លេនីន និង​ម្ដាយ ដោយសារ​ការបាត់បង់​បងប្រុស​ច្បង​ជាទីស្រឡាញ់​របស់​គាត់​។ ឃ្លា "We will follow a different path" ដោយ​យោងតាម​ការជ្រើសយក​លទ្ធិ​ម៉ាក្សនិយម ដើម្បី​សម្រេច​គោលដៅ​បដិវត្តន៍​ប្រជាជន ជំនួស​ឲ្យ​របៀប​អនាធិបតេយ្យនិយម ឬ បុគ្គលនិយម​។ នៅពេលដែល លេនីន​បាន​ចាប់ចិត្ត​ចំពោះ​លទ្ធិ​ម៉ាក្សនិយម គាត់​បាន​មាន​ទំនាក់ទំនង​ជាមួយ​ចលនា​តវ៉ា​ជាច្រើន​របស់​ពួក​និស្សិត ហើយ​ក្រោយមក​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាប់ខ្លួន​។ បន្ទាប់មក​ទៀត លេនីន​ត្រូវ​បាន​គេ​បណ្ដេញ​ចេញពី​សាកលវិទ្យាល័យ​កាហ្សង់ ក្រោយពេល​សិក្សា​នៅ​ទីនោះ​បាន​តែ​បី​ខែ​ប៉ុណ្ណោះ ដោយសារតែ​គំនិត​នយោបាយ​របស់​គាត់ និង​ម្យ៉ាង​ដោយសារតែ បងប្រុស​របស់​គាត់​អាឡិចសង់ឌ័រ​មាន​ជាប់ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការប៉ុនប៉ង​ធ្វើឃាត​ស្ដេចត្សារ​កាលពី​ពេលមុន​។ អាជ្ញាធរ​រុស្ស៊ី​បាន​ចាត់វិធានការ​បែបនេះ​ចំពោះ​រូបគាត់ ដើម្បី​ទុកជា​ការព្រមាន​ដល់​អ្នកដទៃ ដូច្នេះ​គាត់​បាន​បន្ត​រៀន​ដោយខ្លួនឯង​។ ក្រោយមក លេនីន​ត្រូវ​បាន​គេ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​បន្ត​ការសិក្សា​របស់​គាត់​ឡើងវិញ​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​សាំងពីទឺសប៊ឺស (the University of Saint Petersburg) ។ នៅ​ខែ​មករា ឆ្នាំ​១៨៨២ លេនីន​បាន​ទទួល​រង្វាន់​លេខមួយ ខាង​ច្បាប់​ពី​សាកលវិទ្យាល័យ​។ គាត់​ក៏បាន​ស្វែងយល់​ដោយ​ខ្លួនឯង​នូវ​ភាសាឡាតាំង និង​ភាសាក្រិច ព្រមទាំង​រៀន​ភាសាអាល្លឺម៉ង់ ភាសាបារាំង និង ភាសាអង់គ្លេស ផងដែរ​។ ចំណេះដឹង​ពីរ​ភាសា​របស់​គាត់​ក្រោយមក​មាន​កម្រិត គាត់​បាន​ពឹងពាក់ Inessa Armand ឲ្យ​ជួយ​បកប្រែ​អត្ថបទ​ទៅជា ភាសាបារាំង និង ភាសាអង់គ្លេស នៅ​ឆ្នាំ​១៩១៧​។ នៅ​ឆ្នាំ​ដដែល​នោះ គាត់​ក៏បាន​សរសេរ​ទៅកាន់ S. N. Ravich នៅ​ទីក្រុងហ្សឺណែវ ថា "I am unable to lecture in French" (មានន័យថា​៖ ខ្ញុំ​មិនអាច​អាន​ភាសាបារាំង​បានទេ) ។