navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
គង់ ប៊ុនឈឿន: ស្នាដៃ

ស្នាដៃ
កវី​និពន្ធ គង្គ ប៊ុនឈឿន បាន​បន្សល់​ស្នាដៃ​ជាច្រើន​ដល់​ក្មេង​ជំនាន់​ក្រោយ​នៅ​មុន​ពេល​លោក​បាន​លា​ចាក​លោក។ លោក​ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​ថា ជា​កវី ម្ចាស់​ស្ទឹង​សង្កែ។ ការ​និរទេស​ខ្លួន​របស់​ក្រុម​គ្រួសារ លោក គង្គ ប៊ុនឈឿន កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០០ មិន​មែន​លោក​ចង់​ទៅ​រស់នៅ​ឯ​បរទេស​នោះ​ទេ។

យើង ​ត្រូវ​តែ​រួបរួម​សាមគ្គី​គ្នា​ជា​ធ្លុង​មួយ បាន​ប្រទេស​ជាតិ​របស់​យើង​រស់នៅ​រុងរឿង​បាន ហើយ​បើ​កាលណា​បែក​បាក់​គ្នា នឹង​វិនាស​ហិនហោច​អស់​គ្មាន​ថ្ងៃ​រីក​ចម្រើន​បាន​នោះ​ទេ។ នេះ​ជា​បណ្ដាំ​ចុង​ក្រោយ​របស់​កវី​និពន្ធ គង្គ ប៊ុនឈឿន។
កូន​ស្រី​របស់​លោក​ឲ្យ​ដឹង​ថា ឪពុក​របស់​អ្នកស្រី​ចង់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ណាស់ ដើម្បី​បន្ត​អាជីព​របស់​លោក និង​ចង់​បណ្ដុះបណ្ដាល​យុវជន​ជំនាន់​ក្រោយ​ឲ្យ​មាន​ជំនាញ​តាក់តែង​និពន្ធ​បន្ត​ពី​លោក និង​ចង់​លើក​ស្ទួយ​វិស័យ​សិល្បៈ។ អ្នកស្រី​បន្ថែម​ថា កវី​និពន្ធ គង្គ ប៊ុនឈឿន ធ្លាប់​បួស​រៀន​នៅ​វត្ត​ពោធិ៍វាល ក្រុង​បាត់ដំបង ហើយ​ទទួល​បាន​សញ្ញាបត្រ​បឋម​ភូមិ​ភាសា​បាលី ឬ​ហៅ​ថា​ឌីប្លូម ប៉ុន្តែ​អ្នកស្រី​មិន​ចាំ​ថា​នៅ​ឆ្នាំ​ណា​ពិត​ប្រាកដ​នោះ​ទេ។

កវី​និពន្ធ​ម្ចាស់​បទ "ស្ពាន​អូរតាគី" រូប​នេះ ទទួល​បាន​ពាន​រង្វាន់​លេខ​មួយ​ជា​លើក​ដំបូង​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៥៧ ក្នុង​ការ​ប្រឡង​រឿង​ប្រលោម​លោក ក្រោម​អត្ថបទ​មួយ​ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា "ទឹក​ភ្នែក​នារី ឬ​ស្នេហា​លុះ​អវសាន"។ ក្រៅ​ពី​នេះ លោក​ក៏​ធ្លាប់​ទទួល​ពាន​រង្វាន់​ជាច្រើន​ទៀត​ពី​សម្ដេច​ព្រះបាទ នរោត្ដម សីហនុ និង​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន។
បទចម្រៀងដែលជាស្នាដៃលោកនិពន្ធ
បទចម្រៀងដែលជាស្នាដៃនិពន្ធរបស់លោក គង់ ប៊ុនឈឿន គឺ÷
ស្នាដៃនិពន្ធ និង ទំនុកច្រៀងរបស់ លេរៀងឈ្មោះបទចម្រៀងនិពន្ធទំនុកច្រៀងដោយនិពន្ធបទភ្លេងដោយអ្នកចម្រៀង១ស្ពានអូតាគីលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២រំដួលដងស្ទឹងសង្កែគង់ ប៊ុនឈឿនគង់ ប៊ុនឈឿនលោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត៣ម្លប់​ដូង​ទី​១០លោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត៤អនុស្សាវរីយ៍​ខ្នង​ភ្នំ​សំពៅលោក លោក ៥កូន​ស្រី​អ្នក​នេសាទលោក លោក អ្នកស្រី រស់ សេរីសុទ្ធា៦បាត់ដំបងបណ្ដូលចិត្តលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត៧សម្រស់នាងចែវទូកដលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត៨លាហើយសូម៉ាត្រា លោក លោក ៩ជ្រោះពេជ្រចិន្តាលោក លោក ១០ស្ពានឈើអ័ព្វលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត១១ផ្គរលាន់ប៉ៃលិនលោក លោក ១២ខ្មាស់អស់បក្សាលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត១៣ថ្មគោលស្រមោលស្នេហ៍លោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត១៤ស្នានក្រេមជាប់ថ្ពាល់លោក លោក ១៥ទំនួញហ្គីតាមាសលោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត១៦សែនស្ដាយថ្ពាល់ស្ដាំលោក លោក ១៧កុលាបដូនទាវលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត១៨បុទុមសុរិយាអូន លោក លោក ១៩អារ​សាច់​ជូន​ម្ដាយលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២០សុំផ្ទះអូនជ្រកលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២១មន្ថាមាសបងលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២២ស៊ីបាយបោកឆ្នាំងលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២៣ទិញស្រាឲ្យឪលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២៤នេះរឺកម្មខ្ញុំលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២៥អូរជ្រៅជម្រៅស្នេហ៍លោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២៦កំលោះហុងដាកញ្ញាប៉េសេលោក លោក ២៧ទំនួញបុទមសុរិយាលោក លោក ២៨បេះដូងកំព្រាលោក លោក ២៩កណ្ដុរលេងសួនលោក លោក ៣០អ្នកបើកត្រាក់ទ័រលោក លោក ៣១បូតសណ្ដែកលោក លោក ៣២មេឃាភ្នំពេញតារាបាត់ដំបងលោក លោក ៣៣រសស្នេហ៍ឧត្តមលោក លោក ៣៤នាងដើរទៅណា?លោក លោក ៣៥ស្បៃអក្ខរាចំប៉ាបាណន់លោក លោក ៣៦ព្រោះនាងមានប្ដីលោក លោក ៣៧សារ៉ាវ៉ាន់ស្លៀកខ្យល់លោក លោក ៣៨កន្ត្រិបទ្រឹមៗលោក លោក ៣៩វិញ្ញាណផ្នូរខ្ញុំលោក លោក ៤០លោក លោក ៤១លោក លោក ៤២លោក លោក
គង់ ប៊ុនឈឿន: បទចម្រៀងដែលជាស្នាដៃលោកនិពន្ធ

បទចម្រៀងដែលជាស្នាដៃលោកនិពន្ធ
បទចម្រៀងដែលជាស្នាដៃនិពន្ធរបស់លោក គង់ ប៊ុនឈឿន គឺ÷
ស្នាដៃនិពន្ធ និង ទំនុកច្រៀងរបស់ លេរៀងឈ្មោះបទចម្រៀងនិពន្ធទំនុកច្រៀងដោយនិពន្ធបទភ្លេងដោយអ្នកចម្រៀង១ស្ពានអូតាគីលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២រំដួលដងស្ទឹងសង្កែគង់ ប៊ុនឈឿនគង់ ប៊ុនឈឿនលោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត៣ម្លប់​ដូង​ទី​១០លោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត៤អនុស្សាវរីយ៍​ខ្នង​ភ្នំ​សំពៅលោក លោក ៥កូន​ស្រី​អ្នក​នេសាទលោក លោក អ្នកស្រី រស់ សេរីសុទ្ធា៦បាត់ដំបងបណ្ដូលចិត្តលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត៧សម្រស់នាងចែវទូកដលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត៨លាហើយសូម៉ាត្រា លោក លោក ៩ជ្រោះពេជ្រចិន្តាលោក លោក ១០ស្ពានឈើអ័ព្វលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត១១ផ្គរលាន់ប៉ៃលិនលោក លោក ១២ខ្មាស់អស់បក្សាលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត១៣ថ្មគោលស្រមោលស្នេហ៍លោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត១៤ស្នានក្រេមជាប់ថ្ពាល់លោក លោក ១៥ទំនួញហ្គីតាមាសលោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត១៦សែនស្ដាយថ្ពាល់ស្ដាំលោក លោក ១៧កុលាបដូនទាវលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត១៨បុទុមសុរិយាអូន លោក លោក ១៩អារ​សាច់​ជូន​ម្ដាយលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២០សុំផ្ទះអូនជ្រកលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២១មន្ថាមាសបងលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២២ស៊ីបាយបោកឆ្នាំងលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២៣ទិញស្រាឲ្យឪលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២៤នេះរឺកម្មខ្ញុំលោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២៥អូរជ្រៅជម្រៅស្នេហ៍លោក លោក លោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត២៦កំលោះហុងដាកញ្ញាប៉េសេលោក លោក ២៧ទំនួញបុទមសុរិយាលោក លោក ២៨បេះដូងកំព្រាលោក លោក ២៩កណ្ដុរលេងសួនលោក លោក ៣០អ្នកបើកត្រាក់ទ័រលោក លោក ៣១បូតសណ្ដែកលោក លោក ៣២មេឃាភ្នំពេញតារាបាត់ដំបងលោក លោក ៣៣រសស្នេហ៍ឧត្តមលោក លោក ៣៤នាងដើរទៅណា?លោក លោក ៣៥ស្បៃអក្ខរាចំប៉ាបាណន់លោក លោក ៣៦ព្រោះនាងមានប្ដីលោក លោក ៣៧សារ៉ាវ៉ាន់ស្លៀកខ្យល់លោក លោក ៣៨កន្ត្រិបទ្រឹមៗលោក លោក ៣៩វិញ្ញាណផ្នូរខ្ញុំលោក លោក ៤០លោក លោក ៤១លោក លោក ៤២លោក លោក
គង់ ប៊ុនឈឿន: យោងតាមសំដី លោក សេង ដារ៉ា

យោងតាមសំដី លោក សេង ដារ៉ា
កវី​និពន្ធ និង​ជា​អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​ប្រវត្តិ​សិល្បករ​ជំនាន់​ដើម លោក សេង ដារា ដែល​បាន​សិក្សា​ច្បាស់លាស់​អំពី​ជីវប្រវត្តិ​របស់ លោក គង្គ ប៊ុនឈឿន មាន​ប្រសាសន៍​ថា កវី​និពន្ធ​ជើង​ចាស់​រូប​នេះ មាន​ថ្វី​ដៃ​និពន្ធ​សិល្បៈ​ជាច្រើន​ផ្នែក មាន​ជាអាទិ៍ ទំនុក​ច្រៀង បទ​ភ្លេង ប្រលោម​លោក ភាពយន្ត ដឹក​នាំ​រឿង ព្រម​ទាំង​ចេះ​គូរ​គំនូរ​ផង​ដែរ៖ «ដ្បិតតែ​គាត់​ក្រី​អភព្វ​រស់នៅ​គ្មាន​សេចក្ដី​សុខ​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​ស្លាប់ តែ​រូប​គាត់​បាន​កសាង​ទុក​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ទាំងអស់​គ្នា​មើល​ឃើញ​អំពី​ភាព​អស្ចារ្យ និង​ទេពកោសល្យ​របស់​គាត់​ខ្លាំង​ណាស់ ដោយ​មិន​អាច​កាត់​ថ្លៃ​បាន​ឡើយ។ ហើយ​បើ​សិន​ជា​អាច ខ្ញុំ​សូម​ឲ្យ​ក្រសួង​វប្បធម៌ និង​វិចិត្រ​សិល្បៈ សង់​រូប​សំណាក​របស់​គាត់​មួយ​ទុក​ឲ្យ​កូន​ខ្មែរ​ជំនាន់​ក្រោយ​បាន​មើល​ជា​ការ​ប្រសើរ»។

ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត បទ​ចម្រៀង​របស់​កវី​និពន្ធ គង្គ ប៊ុនឈឿន ភាគ​ច្រើន​បង្ហាញ​អំពី​ទិដ្ឋភាព​ជាក់ស្ដែង​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ជាតិ ដែល​ទាក់ទាញ​អារម្មណ៍​របស់​អ្នក​ស្ដាប់​ចង់​ឃើញ និង​ចង់​ទស្សនា​ដល់​ទីកន្លែង ជាពិសេស​ទឹក​ដី​ស្រុក​កំណើត​របស់​លោក​នៅ​ខេត្ត​បាត់ដំបង តែ​ម្ដង។ ជាក់ស្ដែង បទ​ចម្រៀង​ល្បីៗ​រួម​មាន ម្លប់​ដូង​ទី​១០ អារ​សាច់​ជូន​ម្ដាយ អនុស្សាវរីយ៍​ខ្នង​ភ្នំ​សំពៅ កូន​ស្រី​អ្នក​នេសាទ ដែល​ច្រៀង​ដោយ អ្នកស្រី រស់ សេរីសុទ្ធា និង​បទ រំដួល​ដង​ស្ទឹង​សង្កែ ច្រៀង​ដោយ​អធិរាជ​សំឡេង​មាស លោក ស៊ិន ស៊ីសាមុត ជាដើម។
គង់ ប៊ុនឈឿន: មរណភាព

មរណភាព
កូន​ស្រី​របស់​កវី​និពន្ធ​ល្បី​ឈ្មោះ​រូប​នេះ ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ឪពុក​របស់​អ្នកស្រី​បាន​ស្លាប់​កាល​ពី​រសៀល​ថ្ងៃ​ទី​១៧ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​២០១៦ នៅ​ក្នុង​មន្ទីរពេទ្យ​មួយ​នៃ​ប្រទេស​ន័រវេសន៍ បន្ទាប់​ពី​ធ្លាក់​ខ្លួន​ឈឺ​ប្រមាណ ៣​ឆ្នាំ​ដោយសារ​ជំងឺ​មហា​រីក​តំរង់នោម៖ កាល​ពី​គាត់​ធ្វើ​ទុក្ខ​ដំបូង គាត់​ដូចជា​ពុំ​មាន​ជំងឺ​មហា​រីក​ទេ តែ​ក្រោយ​ពេល​វះ​កាត់​ហើយ យើង​បាន​ពិនិត្យ​តាម​ដាន​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ ប៉ុន្តែ​ឪពុក​ខ្ញុំ​គាត់​អត់​បាន​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​ជំងឺ​នេះ ហើយ​ក៏​ចេះ​បណ្ដោយ​រហូត​ដល់​មាន​ការ​ដុះ​សាច់ ទើប​ចាប់​ផ្ដើម​ព្យាបាល​តែ​ម្ដង។

កវី​និពន្ធ​គ្មាន​គូ​ប្រៀប លោក គង្គ ប៊ុនឈឿន បាន​លា​ចាក​លោក​ទៅ​ក្នុង​វ័យ ៧៧​ឆ្នាំ។ ស្នាដៃ​ចុង​ក្រោយ​របស់​លោក​មួយ​ទៀត​មុន​នឹង​លោក​ចាក​ចេញ​ពី​កម្ពុជា ទៅ​រស់នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស គឺ​លោក​បាន​សរសេរ​សៀវភៅ​ប្រលោម​លោក​មួយ​ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា វាសនា​របស់​កញ្ញា តាត ម៉ារីណា ប្រឡោមលោកបែបសម័យបច្ចុប្បន្នដែលមានជាប់ទាក់ទងជាមួយ លោក ស្វាយ ស៊ីថា (ជានរណាស្វែងយល់ដោយខ្លួនឯង) និងត្រូវជាអ្វីនឹង អ្នកស្រី ឃួន សុផល ដែលសៀវភៅប្រឡោមលោកមួយក្បាលនេះមាននិយាយពី សង្គ្រាមទឹកអាស៊ីត បន្ទាប់​ពី​ចេញ​ផ្សាយ​អត្ថបទ​របស់​លោក​ភ្លាម សមត្ថកិច្ច​ខ្មែរ​បាន​តាម​ចាប់​រូប​លោក ធ្វើ​ឲ្យ​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​កវី​និពន្ធ​ជើង​ចាស់​រូប​នេះ ត្រូវ​ជម្លៀស​ចេញ​ទៅ​ប្រទេស​ថៃ មួយ​រំពេច មុន​នឹង​បាន​សិទ្ធិ​បន្ត​ទៅ​រស់នៅ​ប្រទេស​ន័រវេសន៍។

អ្នកស្រី ប៊ុនឈឿន សូរិដា អះអាង​ថា មូលហេតុ​ដែល​អ្នកស្រី​មិន​បាន​ចេញ​ទៅ​រស់នៅ​ជាមួយ​ឪពុក​នៅ​ពេល​នោះ ដោយសារ​អ្នកស្រី​ជាប់​រវល់​ការងារ​ផ្នែក​សិល្បៈ​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ៖ កាល​ណោះ​ដោយសារ​នាង​ខ្ញុំ​រស់នៅ​ក្រៅ​បន្ទុក​ពី​ឪពុក​ម្ដាយ ខ្ញុំ​ទៅ​ហើយ។ ចំណែក​ប្អូនៗ​របស់​នាង​ខ្ញុំ ពួក​គេ​រស់នៅ​ក្នុង​បន្ទុក​គ្រួសារ​ជាមួយ​ឪពុក​ខ្ញុំ។ ហើយ​ម្យ៉ាង​ទៀត កាល​ដែល​គាត់​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​ក៏​ឪពុក​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ប្រាប់​ថា​មាន​រឿងរ៉ាវ​កើត​ឡើង​ដែរ។

ក្រោយ​ពី​ទទួល​ដំណឹង​មរណភាព​ភ្លាម ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ទាំង​អ្នក​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស និង​អ្នក​រស់នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស បាន​ផ្ញើ​សារ​ចូលរួម​រំលែក​ទុក្ខ​ក្រៀមក្រំ​ជាមួយ​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​កវី​និពន្ធ គង្គ ប៊ុនឈឿន និង​សម្ដែង​ការ​សោកស្ដាយ​ជា​ខ្លាំង​ចំពោះ​ការ​បាត់បង់​កវី​ជើង​ចាស់​ដែល​មាន​ថ្វី​ដៃ​រូប​នេះ។

ទន្ទឹម​គ្នា​នេះ​ដែរ បណ្ដាំ​ចុង​ក្រោយ​របស់​កវី​និពន្ធ​ម្ចាស់​បទ ស្ទឹង​សង្កែ​រូប​នេះ ដែល​បាន​បង្ហោះ​តាម​បណ្ដាញ​ទំនាក់ទំនង​សង្គម​ហ្វេសប៊ុក (Facebook) នៅ​មុន​ពេល​លោក​ទទួល​មរណភាព​នោះ លោក​បាន​ផ្ដាំ​ផ្ញើ​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​គ្រប់​រូប ត្រូវ​រួបរួម​សាមគ្គី​គ្នា ហើយ​ត្រូវ​ចេះ​ស្រឡាញ់ និង​ថែរក្សា​ប្រពៃណី​វប្បធម៌​របស់​ជាតិ​ឲ្យ​បាន​គង់វង្ស៖ «យើង​ត្រូវ​តែ​រួបរួម​សាមគ្គី​គ្នា​ជា​ធ្លុង​មួយ បាន​ប្រទេស​ជាតិ​របស់​យើង​រស់នៅ​រុងរឿង​បាន ហើយ​បើ​កាលណា​បែក​បាក់​គ្នា នឹង​វិនាស​ហិនហោច​អស់​គ្មាន​ថ្ងៃ​រីក​ចម្រើន​បាន​នោះ​ទេ»។

អដ្ឋិធាតុ​របស់​កវី​ជើង​ចាស់ គង្គ ប៊ុនឈឿន សាច់ញាតិ​នឹង​យក​ទៅ​តម្កល់​ទុក​នៅ​ក្រុង​បាត់ដំបង នៅ​ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​២០១៦។ ទោះ​បី​ជា​យ៉ាង​ណា សាច់ញាតិ​មិន​ទាន់​បញ្ជាក់​ទីកន្លែង​សម្រាប់​បញ្ចុះ​អដ្ឋិធាតុ​នៅ​វត្ត​ណា​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់លាស់​នៅ​ឡើយ៕
គង់ សារឿន

អ្នក​ស្រី គង់ សារឿន ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​វីរនារីអ្នកដោះមីនដំបូង​គេ​នៅកម្ពុជានៅ​ក្នុង​ទសវត្សរ៍​ទី​៨០ ដែល​ដោះ​មីន​បាន​ជាង​ពីរ​ពាន់​គ្រាប់ ហើយ​ទទួល​បាន​គ្រឿង​ឥស្សរិយយស​ពី​សំណាក​ថ្នាក់​ដឹក​នាំ​ចាប់​តាំង​ពី​ទស្សវត្សរ៍​ទី​៨០​មក។
គង់ សារឿន: ជីវភាព​ផ្ទាល់​ខ្លួន

ជីវភាព​ផ្ទាល់​ខ្លួន 

អ្នក​ស្រី គង់ សារឿន មាន​អាយុ ៥៥​ឆ្នាំ ជា​កូន​ទី៤ ក្នុង​ចំណោម​កូន​៤​នាក់ កើត​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៥៨ ក្នុង​ភូមិ​សំបួរ ឃុំ​សំបួរ ស្រុក​ស្វាយ​ទាប ខេត្ត​ស្វាយរៀង។ អ្នក​ស្រី​បាន​ចូល​រៀន​ត្រឹម​ថ្នាក់​ទី​១០ (ពី​សង្គម) តែ​ប៉ុណ្ណោះ នៅ​សាលា​រៀន​វត្ត​សំបួរ ស្រុក​ស្វាយ​ទាប ខេត្ត​ស្វាយ​រៀង។ ឪពុក​ឈ្មោះ គួង ធុន ជា​កសិករ ម្ដាយ​ឈ្មោះ ពេជ្យ ម៉ៅ ជា​កសិករ និង​បច្ចុប្បន្ន​អ្នក​ស្រី​មាន​កូន​ក្នុង​បន្ទុក​៣នាក់ ប្ដី​ឈ្មោះ ភូក សំអុល អាយុ​៦៤ឆ្នាំ ជា​អតីត​ទាហាន​រដ្ឋកម្ពុជាមាន​មុខ​របរ​ជា​កសិករ។
គង់ សារឿន: សកម្មភាព​ការ​ងារ

សកម្មភាព​ការ​ងារ 

កាល​ពី​ចុង​ទស្សវត្សរ៍​ឆ្នាំ​១៩៨០ អ្នក​ស្រី​ជា​នាយ​ទាហាន​រង​វិរៈ២០១ នៅ​ខេត្ត​ស្វាយ​រៀង ក្រោយ​មក​អ្នក​ស្រី​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ជា​ប្រធាន​វីរនារី​នៅ​អង្គភាព (គ) នារី​ចល័ត​ដោះ​មីន​នៅ​ខេត្ត​ស្វាយ​រៀង បាន​ដឹក​នាំ​សមាជិក​កង​ទ័ព​នារី​ចំនួន ១០២រូប ធ្វើ​សកម្មភាព​ដោះ​មីន​សម្រាប់​តាំង​លំនៅដ្ឋាន ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និង​ធ្វើ​កសិកម្ម ជូន​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​នៅ​ស្រុក​កំពង់​រោទ៍ ស្រុក​ចន្ទ្រា ស្រុក​ស្វាយ​ទាប ស្រុក​រមាស​ហែក ស្រុក​រំដួល ស្រុក​ស្វាយ​រៀង។ អ្នក​ស្រី​បាន​ដោះ​មីន​ម្នាក់​ឯង​បាន​ប្រហែល​ចំនួន ២៦៧៧គ្រាប់ និង​នៅ​ខេត្ត​បាត់ដំបង​ដោះ​មីន​តាម​បណ្ដោយ​ព្រំដែន​កម្ពុជា​ថៃ​បាន​ចំនួន ៧០​គ្រាប់។ ថ្ងៃ​ទី២៤ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ​១៩៩២ អ្នក​ស្រី​ត្រូវ​បាន​រំសាយ​ពី​កងទ័ព​មក​ជា​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​សាមញ្ញ ចំណែក​យុទ្ធនារី​ដោះ​មីន​បាន​បែក​ខ្ញែក​គ្នា​អស់។ បច្ចុប្បន្ន​អ្នក​ស្រី គង់ សារឿន មាន​តួនាទី​ជា​សមាជិក​ក្រុម​ប្រឹក្សា​ស្រុក​ស្វាយ​ទាប ខេត្ត​ស្វាយរៀង។
គង់ សារឿន: គ្រឿង​ឥស្សរិយយស

គ្រឿង​ឥស្សរិយយស 

អ្នក​ស្រី គង់ សារឿន ត្រូវ​បាន​បក្ស​និង​រដ្ឋ​ក្នុង​សម័យ​សាធារណរដ្ឋ​ប្រជាមានិ​ផ្ដល់​កិត្តិយស និង​ប្រសិទ្ធ​នាម​ជា​វីរនារី និង​បាន​ទទួល​គ្រឿង​ឥស្សរិយយស​ដូច​ខាង​ក្រោម៖
 ទទួល​បាន​មេដាយ​ស្ថាបនា​ថ្នាក់​ធិបឌិន បំពាក់​ដោយ​លោក​ជំទាវ​ឧប​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ម៉ែន សំអន កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី២២ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០០៨។
 នៅ​សម័យ​រដ្ឋ​កម្ពុជា​ទទួល​បាន​គ្រឿង​ឥស្សរិយយស​ចំនួន​៤គឺ
 ​មេដាយ​យុទ្ធជន​ប្ដេជ្ញា​ឈ្នះ
 មេដាយ​ការ​ពារ​មាតុភូមិ
 មេដាយ​យុទ្ធជ័យ​ថ្នាក់​លេខ២
 មេដាយ​វីរជន

អត្ថបទ​ត្រូវ​បាន​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​ក្រដាស​មួយ​ក្នុង ពិព័រណ៍​សកម្មភាព​មីន នៅ​ថ្ងៃ​ទី២៧ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០១១
គង់ សំអុល

គង់ សំអុល (កើតថ្ងៃទី 1 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 1936 – ទទួលមរណភាពថ្ងៃទី 2 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2024) គឺជាអ្នកនយោបាយខ្មែរមួយរូបដែលបានកាន់តំណែងជារដ្ឋមន្ត្រីព្រះបរមរាជវាំងពីឆ្នាំ 1998 រហូតដល់ឆ្នាំ 2024។ លោកធ្លាប់ធ្វើជារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទពីឆ្នាំ 1986 ដល់ឆ្នាំ 1989។ លោក​ជា​សមាជិក​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា ហើយ​បាន​ជាប់​ឆ្នោត​ជា​តំណាងខេត្ត​កំពង់ឆ្នាំងក្នុង​រដ្ឋសភា ​ក្នុង​ឆ្នាំ 2003។"Election results" . Cambodia National Election Committee. Accessed June 18, 2008.

នៅថ្ងៃទី 2 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2024 ក្រសួងព្រះបរមរាជវាំងបានចេញសេចក្ដីប្រកាសពីមរណភាពរបស់សម្តេចចៅហ្វាវាំង គង់ សំអុល ក្នុងជន្មាយុ 94 ឆ្នាំ ដោយជរាពាធ។
គង្គ ប៊ុនឈឿន

គង់ ប៊ុនឈឿន
គង្គ ប៊ុនឈឿន ជីវប្រវត្តិសង្ខេបនាម​ពេញគង្គ ប៊ុនឈឿនរហស្សនាមកវីស្លាបបកាមាសដងស្ទឹងសង្កែសញ្ជាតិជំនាញកវីនិពន្ធអាជីព និពន្ធចម្រៀង
 និពន្ធទំនុកច្រៀង
 និពន្ធបទភ្លេង 
 ទំនុកភ្លេង សម្រួលតន្ត្រី
 តន្ត្រីករ
 ចម្រៀង 

 និពន្ធអត្ថបទ
 សេណារីយ៉ូភាពយន្ត 
 ដឹកនាំសម្តែង
 អ្នកសរសេរកាសែត 
 ប្រលោមលោកពាក្យរាយ 
 ប្រលោមលោកពាក្យកាព្យ 
 កំណាព្យ 
 ជាងគំនូរស្នាដៃនិពន្ធ និពន្ធទំនុកច្រៀង
 រំដួលដងស្ទឹងសង្កែ
 ម្លប់​ដូង​ទី​១០ 
 អារ​សាច់​ជូន​ម្ដាយ 
 អនុស្សាវរីយ៍​ខ្នង​ភ្នំ​សំពៅ 
 កូន​ស្រី​អ្នក​នេសាទ
 និពន្ធរឿងប្រឡោមលោក
 វាសនា​របស់​កញ្ញា តាត ម៉ារីណា(ស្នាដៃចុងក្រោយ)ថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើត ថ្ងៃទទួលមរណភាព
|colspan="2"| 
|- style="vertical-align:top;"
|ថ្ងៃទទួលមរណភាពជំងឺមហារីកតំរងនោម(ក្រោយពេលវះកាត់)ស្រុកកំណើតភូមិ​ចម្ការសំរោង ឃុំ​ចម្ការសំរោង ស្រុក​បាត់ដំបង ខេត្ត​បាត់ដំបងឪពុកគង្គ ឈិន (ស្រុកកំណើតនៅខេត្តតាកែវ) បញ្ចស័ក ពុទ្ធសករាជ ២៥៦៧
ត្រូវនឹងថ្ងៃទី១ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៤
January 1, 2024

ទិវា​ចូល​ឆ្នាំ​សាកល (New Year's Day)
ម្តាយម៉រ ភឹង(បាត់ដំបង)ភរិយាលោកស្រី តាត គឹមលនបុត្រ១. ប៊ុនឈឿន សូរិដា កវីនិពន្ធជំនាន់ដើម
កវីម្ចាស់ស្ទឹងសង្កែ គង្គ ប៊ុនឈឿន កើតនៅថ្ងៃ ១៨ ខែតុលា ឆ្នាំ ១៩៣៩ នៅភូមិចំការសំរោង ឃុំចំការសំរោង ស្រុក បាត់ដំបង ខេត្តបាត់ដំបង ។ ឪពុកឈ្មោះ គង្គ ឈិន(ស្រុកកំណើតនៅ ខេត្តតាកែវ) ម្តាយឈ្មោះ ម៉រ ភឹង(បាត់ដំបង) ។
លោកបានចូលប្រឡូកក្នុងវិស័យតែងនិពន្ឋ ចាប់តាំងពីកំឡុងឆ្នាំ ១៩៥៥ មក រហូតបានប្រលងជាប់លេខមួយ ជាលើកដំបូង នៅក្នុង ឱកាសមហោស្រពអក្សរសិល្ប៍មួយ នៅក្នុងខេត្តបាត់ដំបងក្នុងឆ្នាំ១៩៥៧ ក្នុងស្នាដៃឈ្មោះ ” ស្នេហាលុះអវសាន”។

លោកជាអ្នសរសេរកាសែត អ្នកនិពន្ឋ ប្រលោមលោកពាក្យរាយ ប្រលោមលោកពាក្យកាព្យ កំណាព្យ ចម្រៀង សេណារីយ៉ូភាពយន្ត ជាអ្នកដឹកនាំសម្តែង ជាអ្នកនិពន្ឋបទភ្លេង ដ៏ល្បីឈ្មោះម្នាក់។ ក្រៅពីនេះ លោកក៏ជាអ្នកគូរ គំនូរអប់រំផងដែរ។

នៅឆ្នាំ ២០០០ លោកជាអ្នកនិពន្ឋជនជាតិខ្មែរ ទី ២ បន្ទាប់ពី ឯកឧត្តម ពេជ្រ ទុំក្រវិល ដែលបានទទួលជ័យលាភី ស្នាដៃតែងនិពន្ឋក្របខ័ណ្ឌអាស៊ាន ។

លោកត្រូវបាន អ្នកនិពន្ឋខ្មែរទាំងឡាយ ចាត់ទុកជា អ្នកនិពន្ឋដ៏ឆ្នើមម្នាក់របស់កម្ពុជា ដែលបានបន្សល់ទុក នូវស្នាដៃផ្នែកតែងនិពន្ឋ យ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ មានប្រលោមលោក និង ចម្រៀងសម័យដើម ដែលមាន អធិរាជសំឡេងមាស ស៊ិន ស៊ីសាមុត អ៊ឹង ណារី រស់ សេរីសុទ្ឋា ប៉ែន រ៉ន និង អ្នកចម្រៀងល្បីៗ ជាច្រើនរូបទៀត បានបកស្រាយ ហើយស្នាដៃទាំងអស់នោះ នៅតែ ស្ថិតក្នងមនោសញ្ចេតនា អ្នកអាន និងអ្នកស្តាប់រហូតមកដល់សព្ឋថ្ងៃនេះ ។

គឺ​ជា​កវី​និពន្ធ​ល្បី​ឈ្មោះ​មួយ​រូប​តាំង​ពី​ទសវត្សរ៍​ទី​៥០ រហូត​មក។ លោក​មាន​ជំនាញ​ទាំង​ផ្នែក​បទ​ចម្រៀង ភាពយន្ត និង​សិល្បៈ​មួយ​ចំនួន​ទៀត។ លោក គង្គ ប៊ុនឈឿន បាន​ទទួល​មរណភាព​ក្នុង​វ័យ ៧៧​ឆ្នាំ​នៅ​ប្រទេស​ន័រវេសន៍ (Norway) ដោយ​ជំងឺ​មហា​រីក។ លោក​បាន​បន្សល់​ទុក​ស្នាដៃ​និពន្ធ​ជាច្រើន​សម្រាប់​ឲ្យ​កូន​ខ្មែរ​សិក្សា​ស្វែង​យល់ ហើយ​មហាជន​ក៏​តែង​ស្ងើច​សរសើរ​មិន​ដាច់​ពី​មាត់​ថា លោក​ជា​កវី​និពន្ធ​ជើង​ចាស់​ដ៏​ឆ្នើម ដែល​ច្រើន​សរសេរ​បង្ហាញ​អំពី​តថភាព​ពិត​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ជាតិ រហូត​ដល់​លោក​បាន​រត់​គេច​ពី​ការ​តាម​ចាប់​ខ្លួន​ពី​រដ្ឋាភិបាល​ទៅ​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​ទទួល​មរណភាព។
គង្គ ប៊ុនឈឿន: ជីវប្រវត្តិ

ជីវប្រវត្តិ
កវី​និពន្ធ​ម្ចាស់​ដង​ស្ទឹង​សង្កែ ជា​កូន​កសិករ​ក្រីក្រ​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​បង​ប្អូន ២​នាក់ តែ​ជា​អកុសល បង​ប្រុស​របស់​លោក​បាន​ស្លាប់​ទៅ​តាំង​ពី​រូប​លោក​នៅ​វ័យ​កុមារ​ភាព។

កវី​និពន្ធ​រូប​នេះរស់នៅ ​ភូមិ​ចម្ការសំរោង ឃុំ​ចម្ការសំរោង ស្រុក​បាត់ដំបង ខេត្ត​បាត់ដំបង។ លោក​បាន​រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ជាមួយ អ្នកស្រី តាត គឹមលន នៅ​ឆ្នាំ​១៩៦៣ ហើយ​មាន​កូន​ចំនួន ៦​នាក់ គឺ​ប្រុស​ម្នាក់ និង​ស្រី ៥​នាក់ ហើយ​ក្នុង​នោះ កូន​ចំនួន ៥​នាក់​បាន​ទៅ​រស់នៅ​ប្រទេស​ន័រវេសន៍ និង​កូន​ស្រី​ម្នាក់​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ។

កូន​ច្បង​ទី​មួយ អ្នកស្រី ប៊ុនឈឿន សូរិដា ថ្លែង​ថា ប្អូនៗ​របស់​អ្នកស្រី​បាន​ចាក​ចេញ​ពី​ស្រុក​ខ្មែរ​ទៅ​រស់នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​តាម​ឪពុក​របស់​អ្នកស្រី តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០០០ រហូត​មក។ អ្នកស្រី​បន្ថែម​ថា អំឡុង​ពេល​រស់នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស គឺ ៤​ឆ្នាំ​ដំបូង​នៅ​ប្រទេស​ថៃ ហើយ​ក្រោយ​មក បាន​ផ្លាស់​ទៅ​រស់នៅ​ប្រទេស​ន័រវេសន៍ វិញ។
គង្គ ប៊ុនឈឿន: ស្នាដៃ

ស្នាដៃ
កវី​និពន្ធ គង្គ ប៊ុនឈឿន បាន​បន្សល់​ស្នាដៃ​ជាច្រើន​ដល់​ក្មេង​ជំនាន់​ក្រោយ​នៅ​មុន​ពេល​លោក​បាន​លា​ចាក​លោក។ លោក​ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​ថា ជា​កវី ម្ចាស់​ស្ទឹង​សង្កែ។ ការ​និរទេស​ខ្លួន​របស់​ក្រុម​គ្រួសារ លោក គង្គ ប៊ុនឈឿន កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០០ មិន​មែន​លោក​ចង់​ទៅ​រស់នៅ​ឯ​បរទេស​នោះ​ទេ។

យើង ​ត្រូវ​តែ​រួបរួម​សាមគ្គី​គ្នា​ជា​ធ្លុង​មួយ បាន​ប្រទេស​ជាតិ​របស់​យើង​រស់នៅ​រុងរឿង​បាន ហើយ​បើ​កាលណា​បែក​បាក់​គ្នា នឹង​វិនាស​ហិនហោច​អស់​គ្មាន​ថ្ងៃ​រីក​ចម្រើន​បាន​នោះ​ទេ។ នេះ​ជា​បណ្ដាំ​ចុង​ក្រោយ​របស់​កវី​និពន្ធ គង្គ ប៊ុនឈឿន។
កូន​ស្រី​របស់​លោក​ឲ្យ​ដឹង​ថា ឪពុក​របស់​អ្នកស្រី​ចង់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ណាស់ ដើម្បី​បន្ត​អាជីព​របស់​លោក និង​ចង់​បណ្ដុះបណ្ដាល​យុវជន​ជំនាន់​ក្រោយ​ឲ្យ​មាន​ជំនាញ​តាក់តែង​និពន្ធ​បន្ត​ពី​លោក និង​ចង់​លើក​ស្ទួយ​វិស័យ​សិល្បៈ។ អ្នកស្រី​បន្ថែម​ថា កវី​និពន្ធ គង្គ ប៊ុនឈឿន ធ្លាប់​បួស​រៀន​នៅ​វត្ត​ពោធិ៍វាល ក្រុង​បាត់ដំបង ហើយ​ទទួល​បាន​សញ្ញាបត្រ​បឋម​ភូមិ​ភាសា​បាលី ឬ​ហៅ​ថា​ឌីប្លូម ប៉ុន្តែ​អ្នកស្រី​មិន​ចាំ​ថា​នៅ​ឆ្នាំ​ណា​ពិត​ប្រាកដ​នោះ​ទេ។

កវី​និពន្ធ​ម្ចាស់​បទ "ស្ពាន​អូរតាគី" រូប​នេះ ទទួល​បាន​ពាន​រង្វាន់​លេខ​មួយ​ជា​លើក​ដំបូង​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៥៧ ក្នុង​ការ​ប្រឡង​រឿង​ប្រលោម​លោក ក្រោម​អត្ថបទ​មួយ​ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា "ទឹក​ភ្នែក​នារី ឬ​ស្នេហា​លុះ​អវសាន"។ ក្រៅ​ពី​នេះ លោក​ក៏​ធ្លាប់​ទទួល​ពាន​រង្វាន់​ជាច្រើន​ទៀត​ពី​សម្ដេច​ព្រះបាទ នរោត្ដម សីហនុ និង​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន។
គង្គ ប៊ុនឈឿន: យោងតាមសំដី លោក សេង ដារ៉ា

យោងតាមសំដី លោក សេង ដារ៉ា
កវី​និពន្ធ និង​ជា​អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​ប្រវត្តិ​សិល្បករ​ជំនាន់​ដើម លោក សេង ដារា ដែល​បាន​សិក្សា​ច្បាស់លាស់​អំពី​ជីវប្រវត្តិ​របស់ លោក គង្គ ប៊ុនឈឿន មាន​ប្រសាសន៍​ថា កវី​និពន្ធ​ជើង​ចាស់​រូប​នេះ មាន​ថ្វី​ដៃ​និពន្ធ​សិល្បៈ​ជាច្រើន​ផ្នែក មាន​ជាអាទិ៍ ទំនុក​ច្រៀង បទ​ភ្លេង ប្រលោម​លោក ភាពយន្ត ដឹក​នាំ​រឿង ព្រម​ទាំង​ចេះ​គូរ​គំនូរ​ផង​ដែរ៖ «ដ្បិតតែ​គាត់​ក្រី​អភព្វ​រស់នៅ​គ្មាន​សេចក្ដី​សុខ​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​ស្លាប់ តែ​រូប​គាត់​បាន​កសាង​ទុក​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ទាំងអស់​គ្នា​មើល​ឃើញ​អំពី​ភាព​អស្ចារ្យ និង​ទេពកោសល្យ​របស់​គាត់​ខ្លាំង​ណាស់ ដោយ​មិន​អាច​កាត់​ថ្លៃ​បាន​ឡើយ។ ហើយ​បើ​សិន​ជា​អាច ខ្ញុំ​សូម​ឲ្យ​ក្រសួង​វប្បធម៌ និង​វិចិត្រ​សិល្បៈ សង់​រូប​សំណាក​របស់​គាត់​មួយ​ទុក​ឲ្យ​កូន​ខ្មែរ​ជំនាន់​ក្រោយ​បាន​មើល​ជា​ការ​ប្រសើរ»។

ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត បទ​ចម្រៀង​របស់​កវី​និពន្ធ គង្គ ប៊ុនឈឿន ភាគ​ច្រើន​បង្ហាញ​អំពី​ទិដ្ឋភាព​ជាក់ស្ដែង​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ជាតិ ដែល​ទាក់ទាញ​អារម្មណ៍​របស់​អ្នក​ស្ដាប់​ចង់​ឃើញ និង​ចង់​ទស្សនា​ដល់​ទីកន្លែង ជាពិសេស​ទឹក​ដី​ស្រុក​កំណើត​របស់​លោក​នៅ​ខេត្ត​បាត់ដំបង តែ​ម្ដង។ ជាក់ស្ដែង បទ​ចម្រៀង​ល្បីៗ​រួម​មាន ម្លប់​ដូង​ទី​១០ អារ​សាច់​ជូន​ម្ដាយ អនុស្សាវរីយ៍​ខ្នង​ភ្នំ​សំពៅ កូន​ស្រី​អ្នក​នេសាទ ដែល​ច្រៀង​ដោយ អ្នកស្រី រស់ សេរីសុទ្ធា និង​បទ រំដួល​ដង​ស្ទឹង​សង្កែ ច្រៀង​ដោយ​អធិរាជ​សំឡេង​មាស លោក ស៊ិន ស៊ីសាមុត ជាដើម។
គង្គ ប៊ុនឈឿន: មរណភាព

មរណភាព
កូន​ស្រី​របស់​កវី​និពន្ធ​ល្បី​ឈ្មោះ​រូប​នេះ ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ឪពុក​របស់​អ្នកស្រី​បាន​ស្លាប់​កាល​ពី​រសៀល​ថ្ងៃ​ទី​១៧ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​២០១៦ នៅ​ក្នុង​មន្ទីរពេទ្យ​មួយ​នៃ​ប្រទេស​ន័រវេសន៍ បន្ទាប់​ពី​ធ្លាក់​ខ្លួន​ឈឺ​ប្រមាណ ៣​ឆ្នាំ​ដោយសារ​ជំងឺ​មហា​រីក​តំរង់នោម៖ កាល​ពី​គាត់​ធ្វើ​ទុក្ខ​ដំបូង គាត់​ដូចជា​ពុំ​មាន​ជំងឺ​មហា​រីក​ទេ តែ​ក្រោយ​ពេល​វះ​កាត់​ហើយ យើង​បាន​ពិនិត្យ​តាម​ដាន​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ ប៉ុន្តែ​ឪពុក​ខ្ញុំ​គាត់​អត់​បាន​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​ជំងឺ​នេះ ហើយ​ក៏​ចេះ​បណ្ដោយ​រហូត​ដល់​មាន​ការ​ដុះ​សាច់ ទើប​ចាប់​ផ្ដើម​ព្យាបាល​តែ​ម្ដង។

កវី​និពន្ធ​គ្មាន​គូ​ប្រៀប លោក គង្គ ប៊ុនឈឿន បាន​លា​ចាក​លោក​ទៅ​ក្នុង​វ័យ ៧៧​ឆ្នាំ។ ស្នាដៃ​ចុង​ក្រោយ​របស់​លោក​មួយ​ទៀត​មុន​នឹង​លោក​ចាក​ចេញ​ពី​កម្ពុជា ទៅ​រស់នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស គឺ​លោក​បាន​សរសេរ​សៀវភៅ​ប្រលោម​លោក​មួយ​ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា វាសនា​របស់​កញ្ញា តាត ម៉ារីណា ប្រឡោមលោកបែបសម័យបច្ចុប្បន្នដែលមានជាប់ទាក់ទងជាមួយ លោក ស្វាយ ស៊ីថា (ជានរណាស្វែងយល់ដោយខ្លួនឯង) និងត្រូវជាអ្វីនឹង អ្នកស្រី ឃួន សុផល ដែលសៀវភៅប្រឡោមលោកមួយក្បាលនេះមាននិយាយពី សង្គ្រាមទឹកអាស៊ីត បន្ទាប់​ពី​ចេញ​ផ្សាយ​អត្ថបទ​របស់​លោក​ភ្លាម សមត្ថកិច្ច​ខ្មែរ​បាន​តាម​ចាប់​រូប​លោក ធ្វើ​ឲ្យ​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​កវី​និពន្ធ​ជើង​ចាស់​រូប​នេះ ត្រូវ​ជម្លៀស​ចេញ​ទៅ​ប្រទេស​ថៃ មួយ​រំពេច មុន​នឹង​បាន​សិទ្ធិ​បន្ត​ទៅ​រស់នៅ​ប្រទេស​ន័រវេសន៍។

អ្នកស្រី ប៊ុនឈឿន សូរិដា អះអាង​ថា មូលហេតុ​ដែល​អ្នកស្រី​មិន​បាន​ចេញ​ទៅ​រស់នៅ​ជាមួយ​ឪពុក​នៅ​ពេល​នោះ ដោយសារ​អ្នកស្រី​ជាប់​រវល់​ការងារ​ផ្នែក​សិល្បៈ​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ៖ កាល​ណោះ​ដោយសារ​នាង​ខ្ញុំ​រស់នៅ​ក្រៅ​បន្ទុក​ពី​ឪពុក​ម្ដាយ ខ្ញុំ​ទៅ​ហើយ។ ចំណែក​ប្អូនៗ​របស់​នាង​ខ្ញុំ ពួក​គេ​រស់នៅ​ក្នុង​បន្ទុក​គ្រួសារ​ជាមួយ​ឪពុក​ខ្ញុំ។ ហើយ​ម្យ៉ាង​ទៀត កាល​ដែល​គាត់​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​ក៏​ឪពុក​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ប្រាប់​ថា​មាន​រឿងរ៉ាវ​កើត​ឡើង​ដែរ។

ក្រោយ​ពី​ទទួល​ដំណឹង​មរណភាព​ភ្លាម ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ទាំង​អ្នក​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស និង​អ្នក​រស់នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស បាន​ផ្ញើ​សារ​ចូលរួម​រំលែក​ទុក្ខ​ក្រៀមក្រំ​ជាមួយ​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​កវី​និពន្ធ គង្គ ប៊ុនឈឿន និង​សម្ដែង​ការ​សោកស្ដាយ​ជា​ខ្លាំង​ចំពោះ​ការ​បាត់បង់​កវី​ជើង​ចាស់​ដែល​មាន​ថ្វី​ដៃ​រូប​នេះ។

ទន្ទឹម​គ្នា​នេះ​ដែរ បណ្ដាំ​ចុង​ក្រោយ​របស់​កវី​និពន្ធ​ម្ចាស់​បទ ស្ទឹង​សង្កែ​រូប​នេះ ដែល​បាន​បង្ហោះ​តាម​បណ្ដាញ​ទំនាក់ទំនង​សង្គម​ហ្វេសប៊ុក (Facebook) នៅ​មុន​ពេល​លោក​ទទួល​មរណភាព​នោះ លោក​បាន​ផ្ដាំ​ផ្ញើ​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​គ្រប់​រូប ត្រូវ​រួបរួម​សាមគ្គី​គ្នា ហើយ​ត្រូវ​ចេះ​ស្រឡាញ់ និង​ថែរក្សា​ប្រពៃណី​វប្បធម៌​របស់​ជាតិ​ឲ្យ​បាន​គង់វង្ស៖ «យើង​ត្រូវ​តែ​រួបរួម​សាមគ្គី​គ្នា​ជា​ធ្លុង​មួយ បាន​ប្រទេស​ជាតិ​របស់​យើង​រស់នៅ​រុងរឿង​បាន ហើយ​បើ​កាលណា​បែក​បាក់​គ្នា នឹង​វិនាស​ហិនហោច​អស់​គ្មាន​ថ្ងៃ​រីក​ចម្រើន​បាន​នោះ​ទេ»។

អដ្ឋិធាតុ​របស់​កវី​ជើង​ចាស់ គង្គ ប៊ុនឈឿន សាច់ញាតិ​នឹង​យក​ទៅ​តម្កល់​ទុក​នៅ​ក្រុង​បាត់ដំបង នៅ​ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​២០១៦។ ទោះ​បី​ជា​យ៉ាង​ណា សាច់ញាតិ​មិន​ទាន់​បញ្ជាក់​ទីកន្លែង​សម្រាប់​បញ្ចុះ​អដ្ឋិធាតុ​នៅ​វត្ត​ណា​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់លាស់​នៅ​ឡើយទេ៕
គង្គានគរ

គង្គានគរ (តាមព្យញ្ជនៈ ទីក្រុងគង្គា ) គឺជាអាណាចក្រ ម៉ាឡេ - ហិណ្ឌូ ពាក់កណ្តាលរឿងព្រេងនិទានដែលបានរៀបរាប់នៅក្នុង ប្រវតិ្តសាស្រ្តម៉ាឡេ ។ អ្នកស្រាវជ្រាវជឿថា រាជាណាចក្រនេះមានចំកណ្តាលនៅ Beruas ហើយវាបានដួលរលំបន្ទាប់ពីការវាយប្រហារដោយស្តេច រាជេន្ទ្រទី១ នៃ Tamilakam ចន្លោះឆ្នាំ 1025 និង 1026 ។ យោងតាមព្រឹត្តិបត្រភាសាម៉ាឡេមួយទៀត ហ៊ីកាយ៉ាត មេរ៉ុង មហាវ៉ាងសា។  គង្គានគរ ប្រហែលជាត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយកូនប្រុសរបស់ មេរ៉ុង មហាវ៉ាងសា បុត្ររ៉ាចា ហ្គានជី សាចុនណា នៃ កេដាស ដែលត្រូវបានចោទប្រកាន់ថាជាកូនចៅរបស់ អាឡិចសាន់ឌឺ ដ៏អស្ចារ្យ ឬដោយសួយសារអាករ ខ្មែរ មិនយូរជាង សតវត្សទី 2 ។  Raja Gangga Shah Johan គឺជាស្តេចមួយអង្គ។
គង្គានគរ: ប្រភពដើម

ប្រភពដើម 
គង្គានគរមានន័យថា "ទីក្រុងនៅលើគង្គា" ជា ភាសាសំស្ក្រឹត S. Durai Raja Singam Printed by Liang Khoo Printing Co., 1962 -Language Arts & Disciplines -253 pages ឈ្មោះបានមកពីពី គង្គានគរនៅភាគពាយព្យនៃប្រទេសឥណ្ឌា ជាកន្លែងដែលប្រជាជន កម្ពុជ រស់នៅ។ កម្ពុជគឺជាត្រកូលឥណ្ឌូ-អ៊ីរ៉ង់នៃគ្រួសារឥណ្ឌូ-អឺរ៉ុប ដែលដើមឡើយបានធ្វើមូលដ្ឋានីយកម្មនៅ Pamirs និង Badakshan ។ ត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថាជាពាណិជ្ជករហិណ្ឌូ ពួកគេបានសាងសង់អាណានិគមរបស់ពួកគេ។ នៅ អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ប្រហែល 2,000 ឆ្នាំមុន  នៅជ្រលងទន្លេមេគង្គ និងនៅប្រជុំកោះម៉ាឡេក្នុង ហ្វូណន, ចេនឡា, ចម្ប៉ា ខ្មែរ, អង្គរ, លង្កាសុខា សៃលេន្ទ្រ ស្រីវិជ័យ ។ល។ បានរកឃើញថាពាណិជ្ជករ កម្ពុជ បានធ្វើដំណើរពីរដ្ឋ គុជរដ្ឋទៅស្រីលង្កា ហើយបន្ទាប់មកទៅកាន់ Ligor ( នគរស្រីធម្មរាជ ) នៃភាគខាងជើង ឧបទ្វីបម៉ាឡេ ដីគោកទៅកាន់ប្រទេសថៃ និងកម្ពុជា។
គង្គានគរ: នៅ Beruas

នៅ Beruas 
ការស្រាវជ្រាវដំបូងចូលទៅក្នុងនគរ Beruas ត្រូវបានធ្វើឡើងដោយ Colonel James Low ក្នុងឆ្នាំ 1849 និងមួយសតវត្សក្រោយមកដោយ HG Quaritch Wales ។ យោងតាមនាយកដ្ឋានសារមន្ទីរ និងវត្ថុបុរាណ អ្នកស្រាវជ្រាវទាំងពីរបានយល់ស្របថា នគរគង្គានគរ មាននៅចន្លោះឆ្នាំ 100 និង 1000 គ.ស. Research on the Early Malay Doctors 1900-1957 Malaya and Singapore, By Faridah Abdul Rashid ប៉ុន្តែមិនអាចបញ្ជាក់ទីតាំងពិតប្រាកដបានទេ។ ជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ អ្នកភូមិបានប្រទះឃើញវត្ថុបុរាណដែលគេជឿថាមានប្រភពមកពីនគរបុរាណ ដែលភាគច្រើនបច្ចុប្បន្នត្រូវបានដាក់តាំងបង្ហាញនៅ សារមន្ទីរ Beruas ។ វត្ថុបុរាណដែលដាក់តាំងបង្ហាញរួមមាន  កាណុងមានទម្ងន់១២៨គីឡូក្រាម,ដាវ, គ្រីស,កាក់ សំណប៉ាហាំង, គ្រឿងស្មូនពី រាជវង្សមីង និងសម័យផ្សេងៗ និងពាងធំៗ។ ពួកគេអាចមានកាលបរិច្ឆេទត្រឡប់ទៅសតវត្សទី 5 និងទី 6 ។ Neutron radiography: proceedings of the second world conference, Paris, France, June 16-20, 1986 John Penrose Barton, Commission of the European Communities, D. Reidel, 1987 -928 pages តាមរយៈវត្ថុបុរាណទាំងនេះ វាត្រូវបានគេសន្មត់ថា Pengkalan ( Ipoh ), Kinta Valley, Tanjung Rambutan, Bidor និង Sungai Siput គឺជាផ្នែកនៃនគរ។ Artefacts ក៏​បាន​ណែនាំ​ថា មជ្ឈមណ្ឌល​របស់​នគរ​ប្រហែល​ជា​បាន​ផ្លាស់ប្តូរ​ច្រើន​ដង។ គង្គារនគរត្រូវបានប្តូរឈ្មោះទៅជា Beruas បន្ទាប់ពីការបង្កើត សាសនាអ៊ីស្លាម នៅទីនោះ។

 ដើមឈើ Beruas 
ស្រុក Beruas បានរកឃើញរបស់រាជវង្ស Acehnese មួយចំនួន ហើយភ័ស្តុតាងនេះមានទំនាក់ទំនងជាមួយប្រភពប្រវត្តិសាស្ត្រមួយទៀតដែលព្រះអង្គម្ចាស់ Samudera Pasai មកពី Aceh ឈ្មោះ Malik បានសម្រាកនៅដើមឈើ Beruas ហើយដើមឈើនេះបានផ្ដល់ឈ្មោះឱ្យតំបន់នេះ ដែលវានៅតែអាចរកឃើញនៅក្នុង ភូមិនៅជិត Pengkalan Baru  និង Batang Kubu ។
គង្គានគរ: ដើមឈើ Beruas

ដើមឈើ Beruas 
ស្រុក Beruas បានរកឃើញរបស់រាជវង្ស Acehnese មួយចំនួន ហើយភ័ស្តុតាងនេះមានទំនាក់ទំនងជាមួយប្រភពប្រវត្តិសាស្ត្រមួយទៀតដែលព្រះអង្គម្ចាស់ Samudera Pasai មកពី Aceh ឈ្មោះ Malik បានសម្រាកនៅដើមឈើ Beruas ហើយដើមឈើនេះបានផ្ដល់ឈ្មោះឱ្យតំបន់នេះ ដែលវានៅតែអាចរកឃើញនៅក្នុង ភូមិនៅជិត Pengkalan Baru  និង Batang Kubu ។
គង្គានគរ: សូម​មើល​ផង​ដែរ

សូម​មើល​ផង​ដែរ 

 ជ្រលងភ្នំប៊ូចាង
 Kota Gelanggi
 ចំប៉ា
 Bhagiratha
 ប្រវត្តិសាស្ត្រសមុទ្រឥណ្ឌា
គជ

រូបភាពតូច|263x263ភីកសែល| គជេន្ទ្រមោក្ស ដែលជារឿងព្រេងហិណ្ឌូដែល ព្រះវិស្ណុ ជួយសង្គ្រោះដំរីពីក្រពើ
ហ្គាចា ( សំស្ក្រឹត:       गज ) ជាពាក្យ សំស្ក្រឹត សម្រាប់ ដំរី ។ វា​គឺ​ជា​សត្វ​ដ៏​សំខាន់​មួយ​ដែល​រក​ឃើញ​ឯកសារ​យោង​ក្នុង ​គម្ពីរ​ហិណ្ឌូ ព្រម​ទាំង​អត្ថបទ ​ពុទ្ធសាសនា និង ​ជេន ។
គជ: ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
នៅក្នុងបរិបទនៃប្រវត្តិសាស្រ្តនៃ ប្រទេសឥណ្ឌាបុរាណ ការពិពណ៌នាដំបូងបំផុតនៃ គជ ត្រូវបានរកឃើញនៅលើត្រាដែលបានរកឃើញនៅកន្លែងនានា (ដូចជា Harappa និង Mohenjo Daro ) នៃ អរិយធម៌ជ្រលង Indus (3000 មុនគ.ស - 1700 មុនគ.ស)។ អ្នកប្រាជ្ញខ្លះជឿថានៅពេលនោះដំរីត្រូវបានបង្កាត់ និងចិញ្ចឹម ហើយប្រើសម្រាប់សន្តិភាព និងអាចសម្រាប់គោលបំណងផ្សេងទៀត។ Rigveda 8-33-8 និយាយអំពីដំរីព្រៃ។  Megasthenes ឯកអគ្គរដ្ឋទូត ក្រិច ប្រចាំតុលាការ Chandragupta Maurya រាយការណ៍អំពីការប្រើប្រាស់ ដំរីស ក្នុងពេលធ្វើសង្គ្រាម។

ក្នុងរយៈពេលជាច្រើនសតវត្សមកហើយ ដំរីបានក្លាយជាផ្នែកសំខាន់មួយនៃជីវិត និងសង្គមរបស់ឥណ្ឌា ជាពិសេសគឺប្រពៃណីសាសនា រាជវង្ស និងផ្នែកអភិជននៃសង្គម។ ការចាប់យក ការបង្កាត់ និងការបង្ហាត់ដំរី បានអភិវឌ្ឍទៅជាជំនាញឯកទេស។ នៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាបុរាណ សន្ធិសញ្ញាមួយចំនួនត្រូវបានសរសេរអំពីការថែទាំ និងការគ្រប់គ្រងសត្វដំរី ដែលរួមមានដូចខាងក្រោម៖

 Hastyayurveda របស់ ពលកប្យ ទាក់ទងនឹងការគ្រប់គ្រងសុខភាពដំរី។
 Matangalila ដោយ និលកន្ថ

រូបភាពតូច| រូបចម្លាក់ គនេស អាទិទេពក្បាលដំរី