ដូង: ការចែកចាយ

ការចែកចាយ 
រូបភាពតូច| ដើមដូង​ទ្រាំទ្រ​នឹង​ដី​ប្រៃ និង​ដី​គ្មាន​កូន​នៃ​ប្រភេទ ​ថ្មបាយក្រៀម ​នៅ Goa ប្រទេស​ឥណ្ឌា
ដើមដូងដុះនៅលើដីខ្សាច់ ហើយមានភាពធន់នឹង ជាតិប្រៃ ខ្លាំង។ វាចូលចិត្តតំបន់ដែលមានពន្លឺព្រះអាទិត្យច្រើន និងមានភ្លៀងធ្លាក់ទៀងទាត់ (  ប្រចាំឆ្នាំ) ដែលធ្វើឱ្យតំបន់ឆ្នេរនៃតំបន់ត្រូពិចមានភាពសាមញ្ញ។  ដូងក៏ត្រូវការ សំណើម ខ្ពស់ (យ៉ាងហោចណាស់ 70-80%) សម្រាប់ការលូតលាស់ល្អបំផុត ដែលជាមូលហេតុដែលពួកវាកម្រឃើញនៅតំបន់ដែលមានសំណើមទាប។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ គេអាចរកឃើញនៅតំបន់សើមដែលមានទឹកភ្លៀងប្រចាំឆ្នាំទាប ដូចជានៅ ទីក្រុង Karachi ប្រទេសប៉ាគីស្ថាន ដែលទទួលតែប្រហែល  ប៉ុណ្ណោះ។ នៃទឹកភ្លៀងក្នុងមួយឆ្នាំ ប៉ុន្តែមានភាពកក់ក្តៅ និងសើមជាប់លាប់។

ដូងដូងត្រូវការលក្ខខណ្ឌក្តៅសម្រាប់ការលូតលាស់ប្រកបដោយជោគជ័យ និងធន់នឹងអាកាសធាតុត្រជាក់។ ការប្រែប្រួលតាមរដូវខ្លះត្រូវបានអត់ឱន ដោយមានការលូតលាស់ល្អ ដែលសីតុណ្ហភាពរដូវក្តៅជាមធ្យមមានចន្លោះពី  និងការរស់រានមានជីវិតដរាបណាសីតុណ្ហភាពរដូវរងាគឺលើសពី  ; ពួកគេនឹងរួចផុតពីការធ្លាក់ចុះរយៈពេលខ្លីដល់  ។ សាយសត្វធ្ងន់ធ្ងរជាធម្មតាស្លាប់ ទោះបីជាពួកវាត្រូវបានគេដឹងថាអាចជាសះស្បើយពីសីតុណ្ហភាព  ។ ។  ពួក​វា​អាច​ដុះ​លូតលាស់ ប៉ុន្តែ​មិន​ចេញ​ផ្លែ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ​ក្នុង​តំបន់​ដែល​មាន​ភាព​កក់ក្តៅ​មិន​គ្រប់គ្រាន់​ដូច​ជា Bermuda ។

ដូង​ព្រៃ​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ដោយ​ធម្មជាតិ​ចំពោះ​តំបន់​ឆ្នេរ​ក្នុង​ដី​ខ្សាច់ និង​ដី​ប្រៃ។ ផ្លែ​នេះ​ត្រូវ​បាន​សម្រប​សម្រាប់​ការ​បែកខ្ញែក​នៃ​មហាសមុទ្រ។ ដូងមិនអាចទៅដល់ទីតាំងដីគោកបានទេ បើគ្មានការអន្តរាគមន៍ពីមនុស្សទេ (ដើម្បីដឹកគ្រាប់ បណ្តុះកូនរុក្ខជាតិ។ 

ដូងសព្វថ្ងៃនេះអាចត្រូវបានដាក់ជាក្រុមទៅជាក្រុមរងដែលមានហ្សែនខុសគ្នាខ្លាំងពីរ៖ ក្រុមឥណ្ឌូ-អាត្លង់ទិក មានប្រភពមកពីភាគខាងត្បូង ប្រទេសឥណ្ឌា និងតំបន់ជិតៗ (រួមទាំង ស្រីលង្កា ឡាកា ឌីវ និងម៉ាល់ឌីវ ) ; និងក្រុមប៉ាស៊ីហ្វិកដែលមានប្រភពមកពីតំបន់រវាង ដែនសមុទ្រអាស៊ីអាគ្នេយ៍ និង មេឡាណេស៊ី ។ ភ័ស្តុតាងភាសាវិទ្យា បុរាណវត្ថុវិទ្យា និងហ្សែនទាំងអស់ចង្អុលទៅការបង្កាត់ពូជដើមដូងនៅប៉ាស៊ីហ្វិកដោយ ជនជាតិអូស្ត្រូណេស៊ី ក្នុងដែនសមុទ្រអាស៊ីអាគ្នេយ៍កំឡុងពេល ការពង្រីក Austronesian (គ.ស. 3000 ដល់ 1500 មុនគ.ស.)។ ទោះបីជាបុរាណវត្ថុវិទ្យានៅតែមានអាយុកាលតាំងពីឆ្នាំ 1000 ដល់ 500 មុនគ.ស. ក៏បង្ហាញផងដែរថា ដូងឥណ្ឌូ-អាត្លង់ទិក ក្រោយមកក៏ត្រូវបានដាំដុះដោយឯករាជ្យដោយ ប្រជាជន Dravidian ដែរ មានតែដូងនៅប៉ាស៊ីហ្វិកប៉ុណ្ណោះដែលបង្ហាញសញ្ញាច្បាស់លាស់នៃចរិតលក្ខណៈក្នុងស្រុកដូចជាទម្លាប់មនុស្សតឿ លំអងដោយខ្លួនឯង និងផ្លែឈើរាងមូល។ ផ្ទុយទៅវិញ ដូងឥណ្ឌូ-អាត្លង់ទិក សុទ្ធតែមានលក្ខណៈដូនតានៃទម្លាប់ខ្ពស់ និងផ្លែឈើរាងត្រីកោណវែង។    

ធ្វេង|រូបភាពតូច| ដើម​ដូង​នៅ​លើ​ឆ្នេរ​មួយ​
alt=Sapling on a black sand beach|រូបភាពតូច| ដូង​ដុះ​នៅ ​ឆ្នេរ Punaluʻu កោះ ​ហាវ៉ៃ
រូបភាពតូច| កញ្ជ្រោងហោះប៉ាស៊ីហ្វិក ( Pteropus tonganus ) ចិញ្ចឹមទឹកដម និងលំអងពីផ្កាដូងនៅ ប្រទេសហ្វីជី

ធ្វេង|រូបភាពតូច| សាច់ដូងមិនទាន់ពេញវ័យ ជាធម្មតាត្រូវបានគេបរិភោគដូចធម្មតា។
alt=Bowl of white liquid|ធ្វេង|រូបភាពតូច| ទឹកដោះគោដូង ជាគ្រឿងផ្សំដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងមុខម្ហូបនៃតំបន់ដែលដូងមានដើមកំណើត
alt=Cut open coconut with straw|រូបភាពតូច| ភេសជ្ជៈ ទឹកដូង
alt=Coconut carved to look like a monkey|ធ្វេង|រូបភាពតូច| "ស្វាដូង" មកពី ប្រទេសម៉ិកស៊ិក ដែលជាវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ទូទៅដែលឆ្លាក់ចេញពីសំបកដូង
alt=Soup in coconuts|រូបភាពតូច| សម្លរការីត្រីត្រូវបានបម្រើក្នុងសំបកដូងក្នុងប្រទេសថៃ
alt=Triangular pouches made of coconut leaves|រូបភាពតូច|  ថង់​ត្បាញ​ពី​ប្រទេស​ហ្វីលីពីន
alt=Workman in coconut field|រូបភាពតូច| ធ្វើកម្រាលពីសរសៃដូង
alt=Group of people with palm fronds|រូបភាពតូច|  ត្បាញ​បាតដៃ​អំឡុង​ពេល​ប្រារព្ធ​ពិធី Palm Sunday ក្នុង ​ប្រទេស​ហ្វីលីពីន

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Pages with unreviewed translations