ស្ថាបត្យកម្មខ្មែរ: ការអភិវឌ្ឍន៍ធារាសាស្ត្រ

ការអភិវឌ្ឍន៍ធារាសាស្ត្រ 

 បារាយណ៍ 
រូបភាពតូច| ទិដ្ឋភាពពីលើអាកាសនៃអង្គរ បង្ហាញពី បារាយណ៍ខាងលិច ពាក់កណ្តាល

 ស្រះ 
ស្រះសិប្បនិម្មិត ជាធម្មតាតូចជាងបារាយណ៍ (ជាភាសាថៃ 'សា')។

 ស្ពាន 
ការសាងសង់ផ្លូវរាជវង្សដែលឡើងដល់ចុងព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ តម្រូវឲ្យមានការសាងសង់ស្ពានជាច្រើន ដែលស្ទើរតែទាំងអស់ធ្វើតាមគំរូ ស្ពានថ្ម ៖ តុដេកដែលមានរាងកោង ហើយដូច្នេះសសរធំជាង (១,៥ ម៉ែត្រ) ជាងក្លោងទ្វារ (ប្រហែល ១ ម៉ែត្រ) ។ របងការពារគឺជាសត្វពស់ នាគ ។

ផ្លូវធំជាងគេដែលនៅតែមើលឃើញគឺស្ពានប្រាបតូ ដែលស្ថិតនៅលើផ្លូវខាងកើត ទន្លេសាប រវាង ខេត្តសៀមរាប និងខេត្តកំពង់ធំ ដែលមានបណ្តោយ ៦៤ ម៉ែត្រ និងទទឹង ១៦ ម៉ែត្រ។

 ធាតុនៃវិមាន, ឈ្មោះ 
រូបភាពតូច|300x300ភីកសែល| ឧទាហរណ៍នៃ antefix, ប្រទេសកម្ពុជា, ព្រះបរមរាជវាំង, អង្គរធំ, រចនាប័ទ្ម ឃ្លាំង។ សារមន្ទីរ Guimet ទីក្រុងប៉ារីស

 Antaral

 ច្រករបៀងតភ្ជាប់ garbhagrha ទៅ មណ្ឌប

 Antéfixe

 លំនាំដែលដាក់នៅលើដំបូល ឬជ្រុងនៃអគារមួយនៅចុងជួរនៃក្រឡាក្បឿង ឬផ្នែកនៃដំបូល ឧទាហរណ៍សម្រាប់តុបតែង ឬបិទបាំង។

 Ardhamandapa

 រានហាលខ្លីនៅច្រកចូល mandapa

 អរោគ្យសាលា

 វិហារដែលជាធម្មតាធ្វើពីថ្មបាយក្រៀម ដែលជាផ្នែកមួយនៃមន្ទីរពេទ្យ

 Bannalai ឬ "បណ្ណាល័យ"

រូបភាពតូច|200x200ភីកសែល| នៅខាងឆ្វេង។ ទីសក្ការៈ​ខាង​ត្បូង នៅ​កណ្តាល​មណ្ឌា​ប៉ា ខាង​ស្ដាំ។ ខាងត្បូង "បណ្ណាល័យ" ។ បន្ទាយស្រី

 បន្ទាយ

 Dharmasala ឬ Stopover Lodge

 ព្រះធម៌សាលា ឬតាមព្យញ្ជនៈ ផ្ទះដែលមានភ្លើង ។ ផ្លូវនានាក្នុងសម័យខ្មែរ ដូចជាផ្លូវព្រះរាជារវាង អង្គរ និង ភីម៉ៃ ត្រូវបានដាក់ជាចំនុចៗដោយសំណង់ទាំងនេះ ដែលប្រហែលជាអមដោយជំរកសម្រាប់អ្នកធ្វើធម្មយាត្រា។ ពួកគេប្រហែលជាជម្រកនៃជម្រកទាំងនេះ ដែលនៅក្នុងនោះ ភ្លើងមួយត្រូវបានរក្សាទុកសម្រាប់ប្រើប្រាស់របស់អ្នកធ្វើធម្មយាត្រា។ មនុស្សជាច្រើននៅដាច់ពីគេតាមគន្លងបុរាណ ប៉ុន្តែខ្លះត្រូវបានសាងសង់នៅក្នុងជញ្ជាំងខាងក្រៅនៃប្រាសាទ ដូចជានៅប្រាសាទព្រះខ័នរបស់អង្គរ។ ធម៌​ទាំង​នេះ​មាន​ចម្ងាយ​ប្រមាណ ១៥ គីឡូម៉ែត្រ​ពី​គ្នា ដែល​ត្រូវ​នឹង​ការ​ដើរ​មួយ​ថ្ងៃ

 គភ៌​គ្រឹះ

 បន្ទប់ខាងក្នុងនៃទីសក្ការៈបូជាហិណ្ឌូ ; តាមព្យញ្ជនៈ ៖ "ស្បូន" ។ វាគឺជា Holy of Holies ដែលស្មើនឹង cella នៃប្រាសាទរ៉ូម៉ាំងបុរាណ ហើយមានរូបអាទិទេព (anthropomorphic ឬអត់ - ដូចជារូបចម្លាក់ Shiva ឬ linga/yoni)

 គោបុរៈ (ផ្លូវចូល)

 ដើម្បីចូលទៅក្នុងបរិវេណប្រាសាទជាបន្តបន្ទាប់ ឈើឆ្កាងមួយ ជាទូទៅមានព្រះពន្លាឈើឆ្កាងដែលព័ទ្ធជុំវិញដោយប៉មមួយ ឬបី តែងតែស្ថិតនៅចំកណ្តាលម្ខាង ហើយតម្រង់ឆ្ពោះទៅរកចំណុចខាគឺគោបុរៈ។ ឯករភណ្ឌ​ប្រាសាទ​ជាទូទៅ​ត្រូវ​បាន​តម្រង់​ទិស​ខាង​កើត​ទៅ​លិច ដោយ​មាន​ច្រក​ចូល​សម្រាប់​អគារ​ភាគច្រើន​ដែល​មាន​ទីតាំង​នៅ​ខាងកើត។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រាសាទមួយចំនួនត្រូវបានតម្រង់ទិសជាមួយច្រកចូលទៅទិសខាងលិច ដូចជា ប្រាសាទអង្គរវត្ត ឬ វត្តអាត្មា ដែលជាអគារប្រហែលជាឧទ្ទិសដល់ព្រះវិស្ណុ ដែលជាផ្នែកខាងលិចក្នុងចំណោមជនជាតិខ្មែរ ដែលទាក់ទងនឹងការស្លាប់។

 គុ

 ប៉ម​ប្រហោង​មួយ​ផ្នែក​តូច (ប្រៀបធៀប​នឹង ​ប្រាសាទ និង ​ប្រាង្គ ​)

 មណ្ឌប

 ភ្នំ

 ជាភាសាខ្មែរ, ភ្នំ, ភ្នំ។ ឲ្យ phanom ជាភាសាថៃ

 ប្រាលី

 គែមនៃដំបូលមួយ។

 ប្រាង្គ

 ប្រាសាទ (ប្រាង្គប្រាសាទ)

រូបភាពតូច|300x300ភីកសែល| ប្រាសាទភ្នំរុង ប្រទេសថៃ។ ឧទាហរណ៍ Somasutra ; យើង​អាច​មើល​ឃើញ​នៅ​ផ្ទៃ​ខាង​ក្រោយ​នៃ ​ព្រះ​សិវៈ លីងហ្គាំ

 ព្រះ

 “ ពិសិដ្ឋ » ជា​ភាសា​ខ្មែរ​មក​ពី​ភាសា​សំស្ក្រឹត ប្រា ​ជា​ភាសា​ថៃ ​ប្រា ​។ ឧទាហរណ៍ ប្រាសាទព្រះវិហារ (ខ្មែរ) ប្រាសាទព្រះវិហារ (ថៃ)

 សាលា

 បន្ទប់អ្នករាំ

 ប្រាសាទមួយចំនួន (ដូចជាព្រះខ័ននៃអង្គរ ឬ បេងមាលា ) មានបន្ទប់តុបតែងលម្អដោយក្បាច់រាំដ៏ពិសិដ្ឋ ឬ អប្សរា ។

 សោមសូត្រ

 បំពង់​ប្រើ​សម្រាប់​បង្ហូរ​ទឹក​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត ប្រើ​សម្រាប់​លាង​រូប​បដិមា​នៅ​ក្នុង​អគារ

 វិហារ៉ា

 ពាក្យសំស្រ្កឹតសម្រាប់ប្រាសាទមួយ រាងចតុកោណក្នុងប្លង់ បំណងសម្រាប់សង់រូបសំណាកព្រះពុទ្ធ ( វិហានជាភាសាថៃ វិហារ ជាភាសាខ្មែរ)

 សម្ភារៈ និងប្រើប្រាស់ក្នុងការសាងសង់ 

 ឈើ 
ឈើ ត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាចម្បងសម្រាប់លំនៅដ្ឋានដ៏ពេញនិយម ស្ថាបត្យកម្មជនជាតិដើមភាគតិចទូទៅ ប៉ុន្តែក៏សម្រាប់ព្រះរាជវាំង មន្ទីរពេទ្យ (លើកលែងតែវិហារដែលសាងសង់ក្នុងទម្រង់រឹងមាំ) ហើយមិនទាន់បានសាកល្បងពេលវេលានៅឡើយ។ មានតែចម្លាក់លៀនស្រាលមួយចំនួនប៉ុណ្ណោះដែលបង្កើតទិដ្ឋភាពជាក់លាក់។

 គម្រប 
កណ្តាល|រូបភាពតូច|300x300ភីកសែល| អង្គរវត្ត "បណ្ណាល័យ"
ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ការនាំចូលគំរូលេចធ្លោនៃប្រភពដើមឥណ្ឌាបង្កការលំបាកធ្ងន់ធ្ងរ។ ដូច្នេះការផ្លាស់ប្តូរគំរូនៃស៊ុមឈើកោងនិងធុងដែលខូចដូចជាអ្វីដែលយើងអាចសម្គាល់នៅក្នុង Bhima <i id="mwApE">ratha</i> នៃ Mahabalipuram ឬនៅលើ <i id="mwApM">torana</i> មួយនៃ Sanchi (Grand stūpa, torana ខាងជើង, មុខខាងក្រៅ, សសរខាងជើង។ ចម្លាក់លៀនដែលបង្ហាញពីច្រកចេញនៃធុងតាមច្រកទ្វារទីក្រុង) វាហាក់បីដូចជាខ្មែរមិនដែលប្រើក្របខណ្ឌ និងគម្របប្រភេទនេះទេ ហើយពួកគេបានចម្លងវាទៅជាសំណង់ក្នុងរូបភាពរឹងនៃស៊ុមឈើទាំងនេះ (នៅឆ្នាំ ២០២០ យើងមិនអាច ដឹងថាមួយណា)។ ខ្មែរ​គ្រប​ដណ្ដប់​ស៊ុម​របស់​ខ្លួន​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ចាប់​តាំង​ពី VII ​ទី​៧ ​មក ​ជាមួយ​ក្រឡា​ក្រឡា​ដែល​មិន​អាច​ត្រូវ​បាន​គាំទ្រ​ដោយ​ស៊ុម​កោង​។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយនេះគឺជាអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើនៅក្នុងថ្មភក់ជាមួយនឹងរសជាតិជាក់លាក់សម្រាប់ព័ត៌មានលម្អិត : “ ដូច្នេះ បន្ទាត់នៃ ក្រឡាក្បឿងចុង ត្រូវបានកាត់ចូលទៅក្នុងថ្ម ខាងលើ cornice និង recess Embarrure: Dictionnaire d'architecture, Mathilde Lavenu, Victorine Mataouchek, . ដែលគាំទ្រ ម្ជុល Ridge . »  ។

 ឥដ្ឋ 
អ្នកសាងសង់ប៉មដំបូងនៅក្នុង " រឹង », វិហារហិណ្ឌូ, ដំបូង (រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃ IX ទី 9 សតវត្ស ) បានប្រើ ឥដ្ឋ , ផ្គុំជាមួយ binder កាវបិទ ពិតប្រាកដនៃប្រភពដើមរុក្ខជាតិ ដូចដែលនៅតែត្រូវបានធ្វើសព្វថ្ងៃនេះនៅក្នុងប្រទេសមួយចំនួននៃអាស៊ីអាគ្នេយ៍  ,  ។ យើង​នឹង​ធ្លាប់​បាន​អនុវត្ត​ការ​ត្រដុស​ឥដ្ឋ​ទល់​នឹង​គ្នា​ដើម្បី​ពង្រឹង​ភាព​ស្អិត​របស់​វា។ កំរាលឥដ្ឋនេះ (ប្រហែលជាផ្នែកដែលត្រូវបានសាងសង់ឡើងក្នុងភាពធូរស្បើយ) បន្ទាប់មកត្រូវបានឆ្លាក់ និងប៉ូលា។</br> វា​ទទួល​បាន​នៅ​ក្នុង​ប្រាសាទ​ដែល​បាន​រក្សា​ទុក​ដំបូង​គឺ​ចាប់​ពី VII ​ទី 7 សតវត្ស, ថ្នាំកូតក្រហម, បន្ទាប់មក ជាច្រើនសតវត្ស ខាងក្រោម ស្រទាប់ ក្រាស់ នៃ stucco, អនុញ្ញាតឱ្យ បង្កើត គំរូ និង ចម្លាក់លៀន ស្រាល . ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សន្លាក់នៃឥដ្ឋដែលដាក់រាបស្មើមិនត្រូវបានឆ្លាស់គ្នាជាប្រព័ន្ធទេ ត្រូវបានរៀបចំតាមលំនាំដើម។ ដូច្នេះ ឋិតិវន្តទាំងមូលគឺមានភាពផុយស្រួយខ្លាំង ជាពិសេសដោយសារឥដ្ឋរឹងគឺគ្រាន់តែជាការបិទមុខយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ខណៈដែលផ្នែកខាងក្នុងនៃជញ្ជាំងពោរពេញទៅដោយបំណែកនៃឥដ្ឋលាយជាមួយនឹងផែនដី  ។ រឿងទាំងមូលតែងតែដួលរលំ។

 ក្រឡាក្បឿង 

 ថ្ម 
កណ្តាល|រូបភាពតូច|300x300ភីកសែល| Lintel តុបតែងដោយកម្រងផ្កា។ ថ្មភក់។ ព្រះឥន្ទ្រ និងអ្នកបម្រើបីនាក់។ ប្រាសាទគគីរ រចនាប័ទ្មគូលែន ។ ៨០០-៨៧៥។ សារមន្ទីរ Guimet