ភពអ៊ុយរ៉ានុស: រចនាសម្ព័ន្ធផ្ទៃក្នុង

រចនាសម្ព័ន្ធផ្ទៃក្នុង 
ម៉ាស់របស់អ៊ុយរ៉ានុសគឺប្រហែល 14.5 ដងនៃផែនដី ដែលធ្វើឱ្យវាក្លាយជាភពដ៏ធំតិចបំផុត។ អង្កត់ផ្ចិតរបស់វាធំជាងភពណិបទូន ប្រហែលបួនដងនៃផែនដី។ ដង់ស៊ីតេលទ្ធផល 1.27 ក្រាម / សង់ទីម៉ែត្រ 3 ធ្វើឱ្យអ៊ុយរ៉ានុសក្លាយជាភពដែលមានដង់ស៊ីតេទាបបំផុតទីពីរបន្ទាប់ពីភពសៅរ៍។  តម្លៃនេះបង្ហាញថាវាត្រូវបានបង្កើតឡើងជាចម្បងនៃទឹកកកផ្សេងៗដូចជាទឹក អាម៉ូញាក់ និងមេតាន។  ម៉ាស់ទឹកកកសរុបនៅក្នុងផ្នែកខាងក្នុងរបស់ Uranus មិនត្រូវបានគេដឹងច្បាស់នោះទេ ដោយសារតែតួលេខផ្សេងគ្នាលេចឡើងអាស្រ័យលើគំរូដែលបានជ្រើសរើស។ វាត្រូវតែស្ថិតនៅចន្លោះពី ៩.៣ ទៅ ១៣.៥ ម៉ាស់ផែនដី។  អ៊ីដ្រូសែន និង អេលីយ៉ូម បង្កើតបានតែផ្នែកតូចមួយនៃចំនួនសរុប ដែលមានពី 0.5 ទៅ 1.5 ម៉ាស់ផែនដី។ នៅសល់នៃម៉ាស់មិនមែនទឹកកក (0.5 ទៅ 3.7 ម៉ាស់ផែនដី) ត្រូវបានរាប់បញ្ចូលដោយ សម្ភារៈថ្ម ។ 
រូបភាពតូច
គំរូស្តង់ដារនៃរចនាសម្ព័ន្ធរបស់ Uranus គឺថាវាមានបីស្រទាប់៖ ស្នូល ថ្ម ( silicate / iron-nickel ) នៅកណ្តាល អាវធំ ទឹកកក នៅកណ្តាល និងស្រោមសំបុត្រអ៊ីដ្រូសែន/អេលីយ៉ូមឧស្ម័នខាងក្រៅ។  ស្នូលគឺតូចល្មមជាមួយនឹងម៉ាស់ត្រឹមតែ 0.55 ម៉ាស់ផែនដី និងកាំតិចជាង 20% នៃអ៊ុយរ៉ានុស។ អាវធំនេះរួមមានភាគច្រើនរបស់វា ជាមួយនឹងម៉ាស់ផែនដីប្រហែល 13.4 ហើយបរិយាកាសខាងលើគឺមិនសូវសំខាន់ មានទម្ងន់ប្រហែល 0.5 ម៉ាស់ផែនដី និងលាតសន្ធឹងសម្រាប់ 20% ចុងក្រោយនៃកាំរបស់ Uranus ។  ដង់ស៊ីតេ ស្នូលរបស់អ៊ុយរ៉ានុស គឺប្រហែល 9 ក្រាម / សង់ទីម៉ែត្រ 3 ជាមួយនឹង សម្ពាធ មួយ។នៅកណ្តាល 8 លាន  បារ (800 GPa ) និងសីតុណ្ហភាពប្រហែល 5000  K ។  តាមពិត អាវទ្រនាប់ទឹកកក មិនមែនផ្សំឡើងពីទឹកកកក្នុងន័យធម្មតានោះទេ ប៉ុន្តែជាវត្ថុរាវក្តៅ និងក្រាស់ដែលមានទឹក អាម៉ូញាក់ និងសារធាតុ ងាយនឹងបង្កជាហេតុ ផ្សេងទៀត ។  វត្ថុរាវនេះដែលមានចរន្តអគ្គិសនីខ្ពស់ ជួនកាលគេហៅថា ទឹក-អាម៉ូញាក់ មហាសមុទ្រ។ 

សម្ពាធខ្លាំង និងសីតុណ្ហភាពជ្រៅនៅក្នុងអ៊ុយរ៉ានុស អាចនឹងបំបែកម៉ូលេគុលមេតាន ដោយអាតូមកាបូនបានបង្រួបបង្រួមទៅជាគ្រីស្តាល់នៃត្បូងពេជ្រ ដែលភ្លៀងធ្លាក់តាមអាវធំដូចជាដុំព្រិល។  ការពិសោធន៍ដែលមានសម្ពាធខ្លាំងនៅ មន្ទីរពិសោធន៍ជាតិ Lawrence Livermore បានបង្ហាញថា មូលដ្ឋាននៃអាវទ្រនាប់អាចរួមមានមហាសមុទ្រនៃកាបូនរាវដែលធ្វើពីលោហធាតុ ប្រហែលជាមួយនឹង 'ពេជ្រ-បឺក' រឹងអណ្តែត។  អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រក៏ជឿថា ទឹកភ្លៀង នៃ ពេជ្រ រឹង កើតឡើងនៅលើភពអ៊ុយរ៉ានុស ក៏ដូចជានៅលើ ភពព្រហស្បតិ៍ ភព សៅរ៍ និង ភព ណិបទូន ។ 

សមាសធាតុភាគច្រើននៃ Uranus និង Neptune មានភាពខុសប្លែកពីភពព្រហស្បតិ៍ និង Saturn ដោយទឹកកកគ្របដណ្ដប់លើឧស្ម័ន ដូច្នេះហើយទើបបង្ហាញអំពីភាពត្រឹមត្រូវនៃការចាត់ថ្នាក់ដាច់ដោយឡែករបស់ពួកគេថាជា យក្សទឹកកក ។ វាអាចមានស្រទាប់នៃទឹកអ៊ីយ៉ុងដែលម៉ូលេគុលទឹកបំបែកទៅជាស៊ុបនៃអ៊ីដ្រូសែន និងអ៊ីយ៉ុងអុកស៊ីហ្សែន ហើយកាន់តែជ្រៅទៅ ក្នុង ទឹក superionic ដែលអុកស៊ីហ៊្សែនគ្រីស្តាល់ ប៉ុន្តែអ៊ីយ៉ុងអ៊ីដ្រូសែនផ្លាស់ទីដោយសេរីនៅក្នុងបន្ទះអុកស៊ីដ។ 
រូបភាពតូច
ទោះបីជាគំរូដែលបានពិចារណាខាងលើគឺជាស្តង់ដារសមហេតុផលក៏ដោយក៏វាមិនមានតែមួយគត់; ម៉ូដែលផ្សេងទៀតក៏ពេញចិត្តនឹងការសង្កេតផងដែរ។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើបរិមាណដ៏ច្រើននៃអ៊ីដ្រូសែន និងវត្ថុធាតុថ្មត្រូវបានលាយបញ្ចូលគ្នានៅក្នុងស្រទាប់ទឹកកក នោះម៉ាស់សរុបនៃទឹកកកនៅខាងក្នុងនឹងទាបជាង ហើយដូចគ្នាដែរ ម៉ាស់សរុបនៃថ្ម និងអ៊ីដ្រូសែននឹងខ្ពស់ជាង។ ទិន្នន័យដែលមាននាពេលបច្ចុប្បន្នមិនអនុញ្ញាតឱ្យកំណត់តាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រថាគំរូមួយណាត្រឹមត្រូវនោះទេ។  រចនាសម្ព័ន្ធខាងក្នុងរាវនៃ Uranus មានន័យថាវាមិនមានផ្ទៃរឹង។ បរិយាកាសឧស្ម័នផ្លាស់ប្តូរបន្តិចម្តង ៗ ចូលទៅក្នុងស្រទាប់រាវខាងក្នុង។  ដើម្បី​ប្រយោជន៍​ជា ​ឧបាទានក្ខន្ធ ​ដែល​វិលវល់កំណត់នៅចំណុចដែលសម្ពាធបរិយាកាសស្មើនឹង 1 bar (100 kPa) ត្រូវបានកំណត់តាមលក្ខខណ្ឌថាជា "ផ្ទៃ" ។ វាមានកាំអេក្វាទ័រ និង ប៉ូ ឡា 25,559 ± 4 គីឡូម៉ែត្រ (15,881.6 ± 2.5 ម៉ាយ) និង 24,973 ± 20 គីឡូម៉ែត្រ (15,518 ± 12 ម៉ាយ) រៀងគ្នា។  ផ្ទៃនេះត្រូវបានប្រើនៅទូទាំងអត្ថបទនេះជាចំណុចសូន្យសម្រាប់រយៈកម្ពស់។
រូបភាពតូច

 កំដៅខាងក្នុង 
កំដៅខាងក្នុង របស់ Uranus ហាក់ដូចជាទាបជាងភពយក្សដទៃទៀត។ នៅក្នុងន័យតារាសាស្ត្រ វាមាន លំហូរកំដៅ ទាប ។  ហេតុអ្វីបានជាសីតុណ្ហភាពខាងក្នុងរបស់ Uranus ទាបយ៉ាងនេះ នៅតែមិនអាចយល់បាន។ Neptune ដែលជាភពនៅជិតភ្លោះនៃ Uranus ក្នុងទំហំ និងសមាសភាព បញ្ចេញថាមពល 2.61 ដងច្រើនជាងថាមពលទៅក្នុងលំហ ដូចដែលវាទទួលបានពីព្រះអាទិត្យ  ប៉ុន្តែ Uranus បញ្ចេញកំដៅខ្លាំងពេក។ ថាមពលសរុបដែលបញ្ចេញដោយអ៊ុយរ៉ានុសនៅក្នុងផ្នែក ឆ្ងាយអ៊ីនហ្វ្រារ៉េដ (ពោលគឺកំដៅ) នៃវិសាលគមគឺ1.06 ± 0.08 ដងនៃថាមពលពន្លឺព្រះអាទិត្យដែលស្រូបចូលក្នុង បរិយាកាស របស់វា ។  លំហូរកំដៅរបស់ Uranus គឺតែមួយគត់0.042 ± 0.047  W / m 2 ដែលទាបជាងលំហូរកំដៅខាងក្នុងនៃផែនដីប្រហែល0.075  W / m 2 ។  សីតុណ្ហភាពទាបបំផុតដែលត្រូវបានកត់ត្រានៅក្នុងត្រូពិចរបស់អ៊ុយរ៉ានុស គឺ 49 K (−224.2 °C; −371.5 °F) ដែលធ្វើឱ្យអ៊ុយរ៉ានុសក្លាយជាភពត្រជាក់បំផុតនៅក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ។ 

សម្មតិកម្មមួយក្នុងចំណោមសម្មតិកម្មសម្រាប់ភាពខុសគ្នានេះបង្ហាញថា នៅពេលដែលអ៊ុយរ៉ានុសត្រូវបានវាយប្រហារដោយឧបករណ៍បំផ្ទុះដ៏ធំដែលបណ្តាលឱ្យវាបញ្ចេញកំដៅបឋមភាគច្រើនរបស់វា វាត្រូវបានបន្សល់ទុកដោយសីតុណ្ហភាពស្នូលធ្លាក់ចុះ។  សម្មតិកម្មផលប៉ះពាល់នេះក៏ត្រូវបានគេប្រើនៅក្នុងការប៉ុនប៉ងមួយចំនួនដើម្បីពន្យល់ពីភាពលំអៀងអ័ក្សរបស់ភពផែនដី។ សម្មតិកម្មមួយទៀតគឺថាទម្រង់នៃរបាំងខ្លះមាននៅក្នុងស្រទាប់ខាងលើរបស់ Uranus ដែលការពារកំដៅស្នូលពីការឡើងដល់ផ្ទៃ។  ឧទាហរណ៍ convection អាចប្រព្រឹត្តទៅនៅក្នុងសំណុំនៃស្រទាប់ផ្សេងគ្នាដែលមានសមាសភាព, ដែលអាចរារាំងការ ដឹកជញ្ជូនកំដៅ ឡើង ;  ប្រហែលជា convection diffusive ពីរដង គឺជាកត្តាកំណត់។ 
រូបភាពតូច
នៅក្នុងការសិក្សានាពេលថ្មីៗនេះ ស្ថានភាពខាងក្នុងរបស់យក្សទឹកកកត្រូវបានគេធ្វើត្រាប់តាមដោយការបង្ហាប់ទឹកដែលមានសារធាតុរ៉ែដូចជា olivine និង ferropericlase ។ វាបានបង្ហាញថា ម៉ាញេស្យូមច្រើនអាចត្រូវបានរំលាយនៅក្នុងអង្គធាតុរាវនៃភពអ៊ុយរ៉ានុស និងណិបទូន។ ស្រទាប់អ៊ីសូឡង់កម្ដៅដែលធ្វើពីម៉ាញេស្យូមរលាយក្នុងអ៊ុយរ៉ានុស ដោយសារបរិមាណច្រើននៅក្នុងអ៊ុយរ៉ានុសជាងភពណិបទូន ត្រូវបានស្នើឡើងជាការពន្យល់ដែលអាចធ្វើទៅបាននៃសីតុណ្ហភាពទាបរបស់អ៊ុយរ៉ានុស។