លេខលំដាប់សម្គាល់រាជ្យ: ប្រវត្តិ

ប្រវត្តិ 
ព្រះមហាក្សត្រ និងសម្តេចប៉ាបនៅអឺរ៉ុបខាងលិចស្ទើរតែទាំងអស់បន្ទាប់ពី មជ្ឈិមសម័យ បានប្រើលេខលំដាប់សម្គាល់។ បទបញ្ជានេះក៏ត្រូវបានអនុវត្តថយក្រោយចំពោះព្រះមហាក្សត្រមុន ៗ នៅក្នុងការងារភាគច្រើននៃឯកសារយោងផងដែរ ដោយសារពួកគេមិនងាយស្រួលក្នុងការបែងចែកពីគ្នាទៅវិញទៅមកដោយមធ្យោបាយប្រព័ន្ធណាមួយផ្សេងទៀត។ ក្នុងករណីជាច្រើន ប្រភេទផ្សេងៗនៃ  នៃសមាជិករាជវង្សក៏ត្រូវបានរាប់ជាលេខផងដែរ ដើម្បីជួយសម្រួលដល់លក្ខណៈបុគ្គលរបស់ពួកគេនៅក្នុងកិច្ចការឯកសារយោង ក្នុងករណីដូចជា សហព្រះរាជានុសិទ្ធិ ព្រះអង្គម្ចាស់ មហេសីឬព្រះស្វាមីបន្តបន្ទាប់ នាយករដ្ឋមន្ត្រី និងឧបរាជ។ នៅសតវត្សដំបូងបន្ទាប់ពីមជ្ឈិមសម័យ ការប្រើប្រាស់ពេលខ្លះមានលក្ខណៈជារឿយៗ ប៉ុន្តែត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅសតវត្សទី១៨។ ក្នុង​សតវត្ស​កន្លង​ទៅ​នេះ ស្តេច​អឺរ៉ុប​ដែល​គ្មាន​លេខលំដាប់ជា​ផ្លូវការ​គឺ​កម្រមាន​ណាស់។

តាមក្បួនជាទូទៅ ស្តេចអឺរ៉ុបនៅមជ្ឈិមសម័យ មិនបានប្រើលេខលំដាប់ក្នុងរាជ្យព្រះអង្គទេ ហើយអ្នកដែលប្រើគឺកម្រមាន ហើយបើប្រើក៏សម្រាប់តែព្រឹត្តិការណ៏សំខាន់ៗប៉ុណ្ណោះ។ លេខលំដាប់សម្រាប់រាជានិយមមុនសតវត្សទី១៣គឺជាការប្រើសម្រាប់សម្គាល់អតីតកាល ហើយក៏ប្រើសម្រាប់ស្តេចមជ្ឈិមសម័យក្រោយៗទៀតដែរ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ពួកវាត្រូវបានគេប្រើជាញឹកញាប់ ព្រោះវាជាវិធីជាក់ស្តែងនៃការបែងចែករវាងស្តេចក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រផ្សេងៗគ្នាដែលមានឈ្មោះដូចគ្នា។

សម្តេចប៉ាបគឺជាអ្នកដំបូងគេដែលប្រើប្រាស់លេខលំដាប់ផ្លូវការសម្រាប់អាណត្តិរបស់ព្រះអង្គ។ទោះបីជារឿងនេះទើបតែបានកើតឡើងតែនៅក្នុងសតវត្សចុងក្រោយនៃយុគសម័យកណ្តាលក៏ដោយ។ វាច្បាស់ណាស់ពីការប្តូរលេខរបស់សម្តេចប៉ាប ចនទី១៥–ទី១៩និង សម្តេចប៉ាប ស្ទីវិនទី២–៩ ដែលថានៅសតវត្សរ៍ទី១១ សម្តេចប៉ាបមិនទាន់ប្រើលេខលំដាប់ដែលបានបង្កើតឡើងនៅឡើយ។ ការប្រើប្រាស់ជាផ្លូវការនៃលេខលំដាប់នៃសម្តេចប៉ាបចនទី២១ មានន័យថានៅចុងក្រោយបំផុតចាប់ពីសតវត្សទី ១៣ សម្តេចប៉ាបបានទទួលយកលេខលំដាប់ជាផ្លូវការក្នុងការចូលកាន់តំណែង។

អធិរាជហ្វ្រេដឹរីគទី២ ស្តេចឆាលទី២នៃណេផល និងព្រះបាទប្រេមីស្លាសទី២នៃប្រទេសប៉ូឡូញ ជាក់ស្តែងបានប្រើលេខលំដាប់ពេលខ្លះក្នុងរជ្ជកាលរបស់ពួកទ្រង់ ចំណែកស្តេចសម័យក្រោយៗនៃនគរព្រះអង្គភាគច្រើនមិនបានប្រើទេ។ នៅសតវត្សទី១៤ អធិរាជឆាលទី៤ ពេលខ្លះបានប្រើលេខលំដាប់។ ជាសន្មត ការប្រើប្រាស់លេខលំដាប់របស់ស្តេច ហ្វ្រេដឺរីគទី៣នៃស៊ីស៊ីល ក៏ទើបតែមានក្នុងសហសម័យផងដែរ។ អ្នកកត់ត្រានៃវិហារសាំងដេនីស បានប្រើប្រាស់លេខលំដាប់ដើម្បីសម្គាល់ស្តេចបារាំង តាំងពីនៅដើមសតវត្សទី១៣ម្ល៉េះ ហើយការអនុវត្តបែបនេះក្លាយជាការពេញនិយមក្នុងចំណោមរាជវង្សនិងអភិជននៅចុងសតវត្សទី១៤។ ទំនៀមទំលាប់របស់ជនជាតិអង់គ្លេស នៃការរាប់លេខយ៉ាងជាប់លាប់ និងជាទូទៅនៃមហាក្សត្រមានតាំងពីសម័យស្តេចហេនរីទី៨ និង ម៉ារីទី១ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ការប្រើប្រាស់ម្តងម្កាលបានកើតឡើងយ៉ាងហោចណាស់នៅដើមរជ្ជកាលរបស់ស្តេចអេដវ៉ាដទី៣ ។

ប្រវត្តិដ៏យូរលង់នៃអំណាចសម្តេចប៉ាប បាននាំឱ្យមានការលំបាកក្នុងករណីខ្លះ។ ជាឧទាហរណ៍ សម្តេចប៉ាបស្ទីវិន បានកាន់អំណាចតែបីថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ មុនពេលសោយទិវង្គតដោយ រោគដាច់សរសៃឈាមក្នុងខួរក្បាល ហើយមិនបានធ្វើពិធីកាន់តំណែងអ្វីទាំងអស់។ ដោយសារតែអ្នកធ្វើកំណត់ត្រាមួយចំនួនមិនបានរាប់គាត់ថាជាសម្តេចប៉ាប (ជាសម្តេចប៉ាបស្ទីវិនទី២) ដូចនេះមានការភ័ន្តច្រឡំខ្លះទាក់ទងនឹងសម្តេចប៉ាបក្រោយៗមកដែលបានជ្រើសរើសឈ្មោះស្ទីវិន។ ជួនកាល ស្ទីវិន ត្រូវបានគេដាក់លេខដោយវង់ក្រចក ឧទាហរណ៍ អ្នកស្នងតំណែងភ្លាមៗរបស់ព្រះអង្គ (នៅក្នុងឈ្មោះ) ត្រូវបានតំណាងថាជាស្ទីវិនទី (II) III ឬ ស្ទីវិនទី III (II)។ ព្រះវិហារកាតូលិកបានចាត់ទុកសម្តេចស្ទីវិនទី២ ជាសម្តេចប៉ាបរហូតដល់ឆ្នាំ១៩៦០ នៅពេលដែលគាត់ត្រូវបានគេដកចេញពីបញ្ជីសម្តេចប៉ាបនៅឆ្នាំ១៩៦១។ ប្រវត្តិសាស្រ្តនៃ លេខរៀងរបស់សម្តេចប៉ាបដែលយកព្រះនាមថា "ចន" កាន់តែមានភាពច្របូកច្របល់ ដោយសារប្រវត្តិដ៏យូរលង់របស់សម្តេចប៉ាបយកឈ្មោះ (ជាឈ្មោះធម្មតាដែលត្រូវបានជ្រើសរើសជាញឹកញាប់ដើម្បីគោរពដល់ សាវ័កព្រះយេស៊ូឈ្មោះចន ) ការរក្សាកំណត់ត្រាមិនល្អ និងការភ័ន្តច្រឡំផ្នែកនយោបាយ។ ក្នុងចំណោមលទ្ធផលផ្សេងទៀត ឈ្មោះសម្តេចប៉ាប "ចនទី២០" ត្រូវបានរំលងទាំងស្រុង។