ធម្មនុញ្ញ​នៃ​ពុទ្ធសាសនា: ៤៥ ឆ្នាំ នៃ​ព្រះ​ករណីយកិច្ច​ជា​សាស្ដា

៤៥ ឆ្នាំ នៃ​ព្រះ​ករណីយកិច្ច​ជា​សាស្ដា

ចាប់​តាំង​ពី​ថ្ងៃ​ដែល​ព្រះ​សម្មាសម្ពុទ្ធ​បរម គ្រូ បើក​មហាសន្និបាត​នោះ​មក គោល​មាគ៌ា​ធម្មនុញ្ញ​នៃ​ពុទ្ធ​សាសនា ក៏​បាន​រីកសាយ​ភាយ​ទូទាំង​ជម្ពូទ្វីប​ដ៏​ឆាប់​រហ័ស ។ នៅ​ទី​ណា​ក៏​តែង​តែ​សូរ​មាត់​អួរ​សរសើរ​អំពី​ការ​កើត​ឡើង​នៃ​ព្រះ​ពុទ្ធ សរសើរ​អំពី​ធម៌​ដែល​មាន​សច្ចភាព និង​អួត​នូវ​គុណ​របស់​ព្រះ​សង្ឃ ដែល​បរិស័ទ្ធ​គ្រប់​ទី​កន្លែង​ឯ​ចំនួន​ពុទ្ធ​បរិស័ទ​ក៏​កើត​ឡើង​យ៉ាង​ឆាប់​រហ័ស ។ ពេល​នោះ​ឯង​ដែល​កិត្តិ​គុណ​១០ យ៉ាង​របស់​ព្រះ​សម្មាសម្ពុទ្ធ បាន​កើត​ឡើង​ដោយ​ការ​ប្រសិទ្ធិនាម​របស់​ពុទ្ធ​បរិស័ទ​និង​ជន​ជាតិ​ជម្ពូ​ទ្វីប​ទាំង​មូល ។ ពុទ្ធ​សាសនិក​ជន​ទាំង​នោះ បាន​ហៅ​ព្រះ​អង្គ​ថា​ជាៈ

១-អរហំ គឺ​អ្នក​ដែល​មាន​ដួង​ចិត្ត​បរិសុទ្ធ​ស្អាត គ្មាន​កិលេស គ្មាន​រោគៈ​ ទោសៈ មោហៈ ។
២-សម្មាសម្ពុទ្ធោ គឺ​អ្នក​ដែល​បាន​ត្រាស់​ដឹង​រក​ឃើញ​នូវ​អរិយសច្ច​ទាំង​៤​ដោយ​ព្រះ​អង្គ​ឯង​មុន​គេ ដោយ​ពុំ​មាន​អ្នក​ណា​គ្រប់​ណែ​នាំ​ឡើយ ។
៣-វិជ្ជាចរណសម្បន្នោ គឺ​ជា​អ្នក​ប្រាជ្ញ​មាន​ចំណេះ​វិជ្ជា​ច្រើន ខ្ពង់​ខ្ពស់​គ្មាន​នរណា​ប្រៀប​និង​មានការ​ប្រព្រឹត្តិ​កិរិយា​មារយាទ​ដ៏​ល្ង​ឥត​ខ្ចោះ ។
៤-សុគតោ គឺ​អ្នក​ដែល​មាន​ដំណើរ​ជីវិត​ដ៏​ល្អ និង​បាន​សំរេច​នូវ​គោល​ដៅ​ជីវិត គឺ​ផុត​ទុក្ខ​ដោយ​ជោគ​ជ័យ ។
៥-លោក​វិទូ គឺ​ជា​អ្នក​ជ្រាប​ច្បាស់​ត្រៃ​លោក ជា​អ្នក​ដឹង​រឿង​រ៉ាវ និង​ដំណើរ​របស់​ជីវិត​សង្គម ពិភព​លោក និង​វដ្ដ​សង្សារ ដោយ​ជាក់​ច្បាស់ ។
៦-អនុត្តរោ ជា​អ្នក​ប្រសើរ​ដោយ​សីលា​ទិគុណ រក​បុគ្គល​ណា​ស្មើ​គ្មាន ។
៧-បរិសទម្មសារថិ គឺ​អ្នក​ហ្វឹក​ហាត់​ថ្នាក់​ខ្ពស់ ដែល​ពូកែ​អប់​រំ ហ្វឹក​ហ្វឺន បុរស​ស្ត្រី​ទាំង​ឡាយ​ឲ្យ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​បណ្ឌិត និង​សំរេច​នូវ​និព្វាន ដោយ​ពុំ​អាច​រក​នរណា​មក​ប្រៀបធៀប​បាន​ឡើយ ។
៨-សត្ថា​ទេវ​មនុស្សនំ គឺ​ជា​សាស្ដា ជា​គ្រូ​របស់​មនុស្ស​សាមញ្ញ របស់​ពួក​អ្នក​មន្ត្រី រាជការ ព្រះ​មហាក្សត្រ ទេវតា ឥន្ទ​ព្រហ្ម​ទាំង​ឡាយ ។
៩-ពុទ្ធោ គឺ​ជា​ព្រះ​ពុទ្ធ​ជា​អ្នក​ដឹង​អំពី​អ្វី​ដែល​ហៅ​ថា​ទុក្ខ​របស់​ជីវិត មូល​ហេតុ​របស់​ទុក្ខ​នោះ ការ​រំលត់​ទុក្ខ និង​វិធី​សម្រាប់​រំលត់​ទុក្ខ​ទាំង​នោះ ។
១០-ភគវា គឺ​ជា​អ្នក​ពូកែ​វែក​ញែក​ធម៌ បែង​ចែក​ធម៌ ឲ្យ​ទៅ​តាម​ពួក​តាម​ក្រុម តាម​ប្រភេទ និង​ជា​អ្នក​ធ្វើ​ការ​អ្វី​ដែល​តែង​មាន​ជោគ​ជ័យ មាន​គេ​ជ្រោម​ជ្រែង គាំ​ទ្រ គ្រប់​ទី​កន្លែង​ទាំង​អស់ ។

ពុទ្ធ​គុណ​ទាំង​១០ ព្រះ​នាម​នេះ លោក​អាច​សង្ខេប​ឲ្យ​មក​នៅ​ត្រឹម​តែ ​៣​ យ៉ាង​គឺ

 បញ្ញាគុណ ព្រះ​អង្គ​ជា​បញ្ញា​ជន ជា​អ្នក​ប្រាជ្ញ ជា​បណ្ឌិត មាន​បញ្ញា​ចេះ​ដឹង​សព្វ​សារ​ពើរ ជា​សព្វញ្ញូ ជា​អ្នក​ដឹង​នូវ​អ្វី​ដែល​ជា​បញ្ញា​ជីវិត និង​វិធី​រំលត់​នូវ​ហេតុ​នៃ​បញ្ហា​នោះ ។
 ករុណា​គុណ ព្រះ​អង្គ​ជា​អ្នក​ដែល​មាន​ព្រះ​ទ័យ​ពោរ​ពេញ​ទៅ​ដោយ​មេត្តា​ គឺ​ស្រឡាញ់ អាណិត​ដល់​មនុស្ស​សត្វ​ទាំង​អស់ និង​ករុណា គឺ​មាន​ព្រះ​ទ័យ​ជួយ​សង្គ្រោះ​មនុស្ស​សត្វ​ ឲ្យ​រួច​ផុត​ពី​សេចក្ដី​ទុក្ខ​ដោយ​ព្រះ​ធម៌​ទេសនា អស់​រយៈ​ពេល​ ៤៥ ឆ្នាំ​គត់ ។
 វិសុទ្ធិគុណ ព្រះ​អង្គ​ជា​មនុស្ស​បរិសុទ្ធ គ្មាន​កិលេស ។ ជន​ណា​ដែល​នឹក​រលឹក​ព្រះ​អង្គ យក​ព្រះ​អង្គ​ជា​ទី​ពឹង បាន​ធ្វើការ​បូជា ធ្វើ​បុណ្យ​នឹង​ព្រះ​អង្គ​អ្នក​នោះ​រមែង​បាន​នូវ​សេចក្ដី​សុខ​ដ៏​លើស​លប់ ។

ពុទ្ធ​គុណ​ទាំង ​១០ ឬ ​ទាំង ​៣​ នេះ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ពិភព​លោក​យើង​កែ​ប្រែ​ នូវ​មុខ​មាត់​របស់​ខ្លួន​ពី​បាត​ដៃ​មក​ខ្នង​ដៃ ។ ជន​ទាំង​ឡាយ​ដែល​គ្មាន​ជំនឿ​លើ​ខ្លួន​ឯង​ថា អាច​កំណត់​នូវ​ជតា​ជីវិត​របស់​ខ្លួន ​ព្រោះ​ជីវិត​នេះ​ត្រូវ​បាន​លិខិត​មក​ជា​ស្រេច​ហើយ​ដោយ​ព្រហ្ម ដោយ​អាទិទេព​ផ្សេង​ៗ ​នៃ​សាសនា​ទេវ​និយម​ដទៃ​នោះ បាន​ភ្ញាក់​បើក​ភ្នែក ក្រោក​ឈរ កម្រើក​ដៃ​ជើង និង​ជឿ​ច្បាស់​លើ​ខ្លួន​ឯង​ថា ខ្លួន​គេ​អាច​ឆ្លង​ផុត​ពី​បញ្ហា​ជីវិត និង ​សេចក្ដី​ទុក្ខ​ទាំង​នោះ​បាន ដោយ​សេចក្ដី​ព្យាយាម​របស់​គេ និង​តាម​ការ​ណែ​នាំ​របស់​ព្រះ​ពុទ្ធ ​ដែល​ជា​គ្រូ និង​ជា​អ្នក​ហ្វឹក​ហាត់​ដោយ​ពិត​ប្រាកដ ។