ការថតរូប: តួនាទីរបស់ម៉ាស៊ីនថត

តួនាទីរបស់ម៉ាស៊ីនថត 
ម៉ាស៊ីនថត (camera)គឺជាម៉ាស៊ីនចំឡងរូបដ៍អស្ចារ្យ ហើយនិងថតតាមមេម៉ូរី ដោយពន្លីអគី្គសនីសំរាប់ ចំឡងរូបភាពយ៉ាងល្អ ។សំលេងរឺរូបភាពដែលថតហើយ ជាទូទៅមានលក្ខណះប្រហាក់ប្រហែលនិង សំលេងនិងរូបភាពដើម ដោយប្រើដៃ សំរាប់ចុច ដើម្បីអោយមេដែកអគ្គីសនី ស្រូបយក យ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ត 
អ្នកកាន់ ម៉ាស៊ីន ថតរូប ដែលល្អ គឺតូ្រវចេះស៊ីរេ នៅកែវ ឡែន ម៉ាស៊ីនថត ទៅតាមភ្លឺង និងសំលេងដែល យើងថតជាក់ស្តែង ដូច្នេះហើយ ផលដែលទទួលបាន ពីហ្វិល ដែលពន្លីថ្តលអោយ មានទ្រុងទ្រាយ និងទំរង់ ស្បាស់ល្អ ដែលរួបភាពបានបង្ហាញនៅក្នុង ហ្វីល ដែលម្រាមដៃបានបញ្ជាម៉ាស៊ីន សំរាប់ អោយហ្វិលចាប់យករូបភាពដែលមើល​ឃើញជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងការផ្លាស់ផ្តូរូបភាពរបស់ម៉ាស៊ីនថត ។នៅពេលដែលយើងថតរូបធ្វើអោយគេដឹងថា ពន្លឺពិតជាមានសរសំខានក្នុងការគូរូប ដោយពន្លឺអគ្គសនី ក្នុងការប្រើប្រស់ បច្ចេកវិជ្ជា(CMOS) ។ជាលទ្ធិផលដែលបានរក្សាទុកដោយខ្លួនឯង វាអាចចំលងទុកក្នុងក្រដាស រី ហ្វីលខ្សែភាពយន្ត។ម៉ាស៊ីនថតមិនត្រូវថតនៅក្នុងបន្ទប់ ដែលងងឹត ធ្វើអោយមើលមិនច្បាស់ រឺថត នៅឆ្ងាយពីថ្លង់ ដែលមិនបានចាប់យកពន្លឺគ្រុបគ្រាន់ លើកលាញតែផ្លង់ដែលយើងត្រូវថតមានពន្លឺគ្រប់គ្រាន់ ។អ្នកគ្រុបគ្រង់ ក្នុងការថតរូប តូ្រវចេះតាំងភ្លឺង សំរាប់ថត ម៉ាស៊ីនថត អាច ធ្វើការបំលាស់ទី នៅក្នុងបន្ទប់ ដែលផ្លង់តូ្រវការ នៅពន្លឺ គ្រុប់គ្រាន ប្រសិនជាក្នុងបន្ទប់ដែលងងឹតយើងត្រូវ ប្រើប្លាស់ ជំនួយ ក្នុងការថត រឺតាំង ភ្លឺង ជំនួយអោយបានសមរម្យ ។ជាធម្មតា នៅពេលដែលយើង ពង្រីក រូបថត អោយ ធំគឺយើងត្រូវយកហ្វីល នៅចំឡងដើម្បីបានរូបថតទៅតាមអ្វីដែលយើងចងបាន ពីតំបូង រូបដែលបានមកពីម៉ាស៊ីនថត មានលក្ខណះទូច និងមិន ទានភ្លឺច្បាស់ ក្រោយពីបានជារូបភាព។ 
កាលពីមុនការថតរូប មិនសូវ លឿន ទេ ហើយក៍មិន ល្អប៉ុន្មានដែរតែមានលក្ខណះគ្រុបគ្រាន់ អាចអោយអ្នក ប្រើប្រាស់អាចទទួលយកបាន ដូចនេះហើយ ទើបធ្វើអោយ អ្នកថតរួប ប្រើប្រាស់ នៅកែវ ឡែនជំនួយ (lens) ក្នុងការមើល របស់ ម៉ាស៊ីនថត ដើម្បីអោយ វាមានភាពកានតែច្បាស់ សំរាប់ថតនៅផ្លង់ដែលឆ្ងាយ ។
តាមការរកឃើញរូបថត ពីបុរាណ ដែលថតដោយម៉ាស៊ីនថត ដែលមានចុះថ្ងៃខែនៅខ្នងរូបថត នៅប្រទេសចិន ដែលមានពរណ៍ធម្មជាតិមិនសូវច្បាស់ ដោយប្រើពន្លឺព្រះអាទិត្យ តាមរន្ធ ទូចៗដែល ចាំងចូលតាម ចន្លោះ ជញ្ជាំង ដែលធ្វើអោយរូបភាពមានលក្ខណះច្បាស់ នៅពេលដែលយកមក ចំឡង ចូលក្រដាស។តាមការបង្កើតអោយមានម៉ាស៊ីនថតរូបនិងធ្វើអោយយើងលាញក្វាយក្វល អំពីការថតរូបសំរាបប្រើការ។ហេតុការនេះកើតឡើងជាមួយនិងការបណ្តុះបណ្តាលរស់ម៉ាស៊ីនថតដោកយលោក ហ្យសាហ វិដីហ្គេវ៉ូដ (Josiah Wedgewood) ដើលកើតក្នុងគ្រួសារ អ្នកលក់ចានឆ្នាំង គាត់បានគួររូប នៅលើ ស្បែក ដោយទឹក ប្រាក់ ។គាត់ពុមមាលលទ្ធិភាពនិងផ្លូវជ្រើលរើសទេ នោះធ្វើអោយគាត់ គ្មានលទ្ធិភាពដាក់តាំង លក់ ។គេបានដាក់ភ្លឺង នៅក្នុងបន្ទប់ដែលងងឹត និងមានតាំង ពរណ៍ខ្មៅ ហើយគាត់មានគុំនិតថ្មីសំរាប់ចាប់ មុខរប ជាអ្នកគូររូប ជំនួលនៃការប្រើម៉ាស៊ីន ថតរូប សំរាប់ទុកមើល និង កំដ៍ភ្លែក ក្នុងការមើលពរណ៍ នៅក្នុងសិល្បះ របស់ភាគខាងលិច។ម៉ាស៊ីនថត ដែលមានឈ្មោះ អូបស្កូរា តាមភាសាឡាតាំ មានន័យថា បន្ទប់ងងឹត វាជាប្រអប់ ដែលមានប្រហោង ដែកអាចអោយភ្លឺងចេញទៅបំភ្លឺរូបភាពនិងចំឡងទៅក្រដាស់បង្កើតជារូបភាព។
ម៉ាស៊ីនថតវិឌីអូរឺម៉ាស៊ីនថតសន្លឹក គឺយើងអាចដក យកហ្វីល មកក្រៅសំរាប់ ត្រួតពិនិត្យបាន ប៉ុន្តែ ម៉ាស៊ីនថតរូបយើងអាច យករូបថត មកមើល ដោយ ស្ងៀមស្ងាតបាន និងប្រើពេលវេលាទិចទួចសំរាប់ យលនៅហេតុការណនោះ ប៉ុន្តែ ម៉ាស៊ីនថត វិឌិអូ គឺមានលក្ខណះជាទម្រង នេះគឺជាកាបំពេញនៅតាមចន្លោះដែលខ្វាស់ខាត សំរាប់រំលិកម្តងទៀត គេអាច ចាក់ វីឌិអូនោះមើលសាជាថ្មី សាឡើងវិញ តាមម៉ាស៊ីន បញ្ជាំង ពន្លឺ បាន ហើយគេហៅវាថា ការវាយតំលៃ(ការប្រត្តិបត្តទី២) សំរាប់ កំដ៍រឺលំលឹកភ្នែកនិងខួរក្បាល ដើម្បីរួមបញ្ចូល នៅរូបភាព ចូលគ្នាសំរាប់អោយវិញ្ញាណពិចារណា។ក៍ប៉ុន្តែម៉ាស៊ីនថតទាំងអស់ ត្រូវតែទាក់ទងនិង ការប្រើពន្លឺ នៅពេលប្រើប្រាស់ ដោយប្រើដៃ យ៉ាងស្វ័យប្រវត្ត នៅពេលបញ្ជា ឡេន ដែលមិនមានក្រិត ធ្វើអោយរូបភាពមានភាពភ្លឺ ល្អ និងធ្វើអោយរូបភាពកានតែច្បាស់ ។