លីលាវតី ភាគ​ទី​ ២: មេខ្លោងទ័ពឈ្លប

មេខ្លោងទ័ពឈ្លប

ម្នាលលោកអ្នកមានអាយុទាំងឡាយ ! នៅខណៈដែលវសុទេពកំពុងលើកដៃសំពះព្រះអាទិត្យលើដើមឈើ​នុះ​ឯង ខ្ញុំព្រះករុណាក៏អង្គុយគិតស្ទួនពិនិត្យហេតុការណ៍នៅក្រោមដើមឈើ វសុទេពបរិព្វាជកមើលទៅដូច​ជាឆ្លាត​ស្រួច​ស្រាល់ មានគំនិតគិតគន់និងគោលការណ៍ចិញ្ចឹមជីវិតរបស់ខ្លួនឯង គេអះអាងថា គេមិនប្រកាន់​ប្រគិតជាប់ស្អិត​ក្នុងខវត្តប្រតិបត្តិណាៗទេ ប៉ុន្តែការដែលគេឡើងទៅធ្វើពិធី​សំពះព្រះអាទិត្យលើដើម​ឈើ​ដល់ទៅ ២ ដង​ក្នុង​វេលា​ស្របាក់ស្របាលគ្នានោះ សម្តែងថាគេជាមនុស្សប្រិតប្រៀង​ក្នុងខវត្តប្រតិបត្តិយ៉ាង​តឹងតែង ចំណុច​ដែលគួរឲ្យសង្កេតម៉្យាងទៀត គឺ គេឡើងទៅសំពះព្រះអាទិត្យរាល់​លើកដែលមានកង​ទាហាន​ដើរ​កាត់ទៅ ធ្វើឲ្យខ្ញុំព្រះ ករុណាកើតមន្ទិលសង្ស័យភ្លាមថា ការសំពះព្រះអាទិត្យរបស់គេ និងការ​បង្ហាញខ្លួន​របស់​កងទាហានច្បាស់ជា​មានទំនាក់ទំនងគ្នា ខ្ញុំព្រះករុណាតាំងចិត្តថា​នឹងឈ្លេចសួរយក​ការពិតពីគេ​ឲ្យបាន​នៅពេលដែលគេវិល​ត្រឡប់​ចុះពីដើមឈើមកវិញហើយ
"បពិត្រលោកម្ចាស់ ! " វសុទេពនិយាយឡើងថ្វីបើនឿយហត់ត្រហបខណៈដែលចុះពីដើមឈើដល់ផ្ទៃដី "ខ្ញុំកូរណា​សូមអភ័យទោសដែលត្រូវវេះចេញពីលោកម្ចាស់ទៅធ្វើពិធីសំពះព្រះអាទិត្យយ៉ាងទាន់ហន់ ខ្ញុំកូរណានៅធ្លាក់ខ្លួនជាទាសករនៃចំណង់យ៉ាងច្រើន ព្រោះបើកើតចំណង់ចង់នឹងធ្វើអ្វី ក៏មិនសូវនឹងទ្រាំបាន ត្រូវប្រញាប់ធ្វើភ្លាម សូមនិមន្តលោកម្ចាស់បកស្រាយវិធីបង្រ្កាបចំណង់តទៅ ខ្ញុំកូរណាកំពុងតែចាប់អារម្មណ៍​ក្នុងការស្តាប់"
ម្នាលលោកអ្នកមានអាយុ ! ទោះបីបើវសុទេពព្យាយាមនិយាយបន្លែបន្លប់បិទបាំង​ចេតនាពិតរបស់ខ្លួនយ៉ាង​ណាក៏ដោយ ក៏មិនអាចធ្វើឲ្យខ្ញុំព្រះករុណាបណ្តោយជឿតាមបានដែរ ខ្ញុំព្រះករុណានៅជឿជាក់ថា ទង្វើ​របស់​គេ ប្រាកដជាមានចំណែកពាក់ព័ន្ធនឹងកងទាហានយ៉ាងពិតប្រាកដ នៅពេលឃើញខ្ញុំព្រះករុណាអង្គុយនៅស្ងៀម​ដូចដែល វសុទេពទំនងជាកើតសេចក្តីឆ្លែកចម្លែកចិត្តដែរ ទើបនិយាយឡើងថា
"កើតរឿងអីឬ?  លោកម្ចាស់ ! "
"ខ្ញុំកូរណានៅធម្មតាល្អទេ លោកអនាគារិក ! ប៉ុន្តែខ្ញុំកូរណាខ្លាចក្រែងថាលោកមុខ​ជាមានអ្វីខុសប្រក្រតី​ហើយ "
វសុទេពសើចហាក់នឹងថាបន្លប់កប់លាក់រឿងកំបាំង ហើយនិយាយដោសម្លេងឮបែបអះអាងថា "ខ្ញុំកូរណា​ធម្មតា​ល្អ​ទេ លោកម្ចាស់ ! តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យលោកម្ចាស់យល់ថា ខ្ញុំកូរណាខុសប្រក្រតី?"
"ក៏កងទាហាននុះឯង លោកអនាគារិក ! សង្កេតឃើញថា កងទាហាននិងការឡើងទៅសំពះព្រះអាទិត្យ​របស់​លោក​ទៅមកព្រមគ្នាជានិច្ច ខ្ញុំកូរណាចង់សង្កេតមើលម្តងទៀតដែរ បើមានកងទាហានមកទៀត តើលោកនឹង​ឡើងទៅសំពះព្រះអាទិត្យទៀតទេ? ប៉ុន្តែណ្ហើយចុះ លោកអនាគារិក ! ជួនកាល ខ្ញុំកូរណាអាចគិតឈ្វេង​ទៅ​ខ្លួនឯង ហេតុការណ៍ប្រទេសជាតិកំពុងតែស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពវិប្បរិតខុសប្រក្រតី ជួនកាលអាចបណ្តាលឲ្យ​សមណៈ​ជីព្រាហ្មណ៍ដោយវិប្បរិតខុសប្រកតីទៅក៏បាន ខ្ញុំកូរណាបានសន្ទនាជាមួយនឹងលោកអស់​ពេលយូរ​បង្គួរហើយ  ឃើញថាត្រូវលាលោកចាកចេញដំណើរដើរផ្លូវតទៅទៀត ទោះបីបើសន្ទនាទៅក៏គ្មាន​បាន​ប្រយោជន៍​អ្វីដែរ ការសន្ទនាផ្តោះផ្តូរចំណេះដឹងគ្នានោះ ភាគីទាំងសងខាងតោងតែមានចិត្តបរិសុទ្ធ​ចំពោះ​គ្នាពិតៗ ទើបទទួលបានប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែបើភាគីមួយមានចិត្តបរិសុទ្ធស្មោះស ប៉ុន្តែភាគីមួយទៀតលាក់​កំណួច​កួចកំបាំង ក៏គ្មានប្រយោជន៍អ្វីដែរ"
ខ្ញុំព្រះករុណានិយាយហើយក៏ចាត់រៀបបរិក្ខារដើម្បីនឹងចេញដំណើរ វសុទេពអង្គុយសម្លឹងមើលខ្ញុំព្រះករុណា​ដោយ​ទឹកមុខ​សម្តែងអាការមិនសប្បាយចិត្ត ប៉ុន្តែមិនបាននិយាយអ្វីទេ ខ្ញុំព្រះករុណាត្រៀមបរិក្ខាររួចហើយ ក៏ចាប់ផ្តើមចេញដំណើរដើរទៅនៅវេលាដែលព្រះអាទិត្យបាក់រសៀលជ្រាលជ្រេរហូតដល់លិចជួរចុងឈើ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែខ្ញុំព្រះករុណាដើរទៅបានមិនឆ្ងាយប៉ុន្មានក៏ត្រូវទច់ង៉ក់ ព្រោះបានឮសម្លេងវសុទេព​ស្រែកហៅ​តាមមកខាងក្រោយខ្នងថា "បពិត្រលោកម្ចាស់ ! សូមនិមន្តលោកឈប់សិន ខ្ញុំកូរណាមានរឿងសំខាន់​នឹង​សន្ទនាជាមួយ " ខ្ញុំព្រះករុណាងាកទៅសម្លឹងមើលតាមសម្លេងនោះ ក៏ឃើញវសុទេពកំពុងតែដើរតម្រង់មក​រកខ្ញុំព្រះករុណា គេកាន់វិសាសៈចាប់កដៃខ្ញុំព្រះករុណា ហើយក៏ទាញឲ្យត្រឡប់ទៅអង្គុយក្រោមដើមឈើ​ដដែលទៀត
"សូមនិមន្តលោកទៅគង់មួយភ្លែតសិន ខ្ញុំកូរណានឹងតំណាលសាច់រឿងពិតខ្លះឲ្យស្តាប់"
ខ្ញុំព្រះករុណាក៏បដិបត្តិតាមដោយសម្រួល
"បពិត្រលោកម្ចាស់ ! ខ្ញុំកូរណាសូមអភ័យទោសចំពោះលោកម្ចាស់ដែលបានលេងល្ខោនជាមួយ​នឹងលោក​ម្ចាស់ជារៀងរហូតមក គ្មានប្រយោជន៍អ្វីដែលបិទបាំងការពិតទេ សូមងាកមកសម្លឹងខាងនេះ"
វសុទេពងាកទៅសម្លឹងជុំវិញខ្លួន ដើម្បីសង្កេតមើលថាតើមានអ្នកណាមួយនៅត្រង់បរិវេណនោះឬទេ កាលបើ​ប្រាកដក្នុងចិត្តថាគ្មានទេ ទើបលើកដៃទាំងពីរឡើងពីលើសីសៈ ដោះយកសក់ក្លែងក្លាយសំពីងសំពោងរបស់​បរិព្វាជក យកក្រណាត់ជូតផេះ និង ពណ៌ដែលគូរលើផ្ទៃមុខចេញ រហូតដល់បង្ហាញឲ្យឃើញមុខមាត់ពិត​របស់គេ ខ្ញុំព្រះករុណាសម្លឹងមើលបុរសថ្មីដែលអង្គុយនៅចំពោះមុខដោយអាការអាំងឡាំង សឹងតែមិន​ជឿ​ភ្នែកខ្លួនឯងថា បរិព្វាជកម្នាក់នេះប្រែក្លាយទៅជាបុរសដែលខ្ញុំព្រះករុណាស្គាល់ស្និទ្ធស្នាលយ៉ាងច្បាស់​ក្នុង​មួយ​ពព្រិចភ្នែក គេគឺ ទេវមិត្រឧបាសករបស់យើងនុះឯង ។ 

"បពិត្រទានម្ចាស់ ! " គេនិយាយឡើងញឹមៗហើយក្រាបថ្វាយបង្គំខ្ញុំព្រះករុណាជាលើកដំបូង "ទានម្ចាស់​ប្រហែលជាចម្លែកចិត្តដែលបានដឹងថាវសុទេពជាទេវមិត្រ ខ្ញុំកណាត្រេកអរណាស់ដែលបានជួបនឹងទានម្ចាស់​ទៀតក្រោយពីបែកគ្នាទៅអស់រយៈពេលជាច្រើនខែ ខ្ញុំកណាចង់ជួបទានម្ចាស់មកយូរហើយតាំងពីទានម្ចាស់​ចាកចេញទៅ ខ្ញុំកណាទន្ទឹងរង់ចាំស្តាប់ដំណឹងពីទានម្ចាស់រាល់ថ្ងៃ ព្រោះទានម្ចាស់បានសន្យាថា នៅពេលបាន សេនាសនៈជាក់លាក់ហើយ នឹងបញ្ជូនមនុស្សមកជូនដំណឹងឲ្យខ្ញុំកណាដឹង ព្រោះខ្ញុំកណាកើតប្រផ្នូលចូលក្នុង​ចិត្តឡើងតាំងពីពេលនោះថា នឹងកើតហេតុការណ៍អាក្រក់ឡើងក្នុងវេឡុវនារាម ប៉ុន្តែនៅពេលទិនទិវាកន្លង​ផុត​ទៅ នៅតែមិនទទួលបានដំណឹងពីទានម្ចាស់ ខ្ញុំកណាក៏ជឿថា ទានម្ចាស់មិនទាន់រកកន្លែងជាក់លាក់បានទេ ចំណេរតមក ក៏កើតហេតុការណ៍អាក្រក់ឡើងពិតដូចនឹកស្មានមែន ព្រះទេវទត្តបានចាក់ចុចឲ្យព្រះបាទ​អជាតសត្តុធ្វើឃាតព្រះវររាជបិតា ដើម្បីឡើងធ្វើជាស្តេចគ្រងរាជ្យជំនួស នៅពេលដែលព្រះរាជាធិបតីពិម្ពិសារ​កំពុង​ត្រូវបង្ខាំងនៅក្នុងពន្ធនាគារនោះឯង ខ្ញុំកណានិងមិត្រភក្តិរហូតដល់មន្ត្រីរាជការបរិវារដើមខ្លះក៏បាន​ឃុបឃិតគិតជួយព្រះរាជាធិបតីឲ្យមានសេរីភាពត្រឡប់មកគ្រងរាជ្យដូចដើមវិញ ប៉ុន្តែមិនអាចសម្រុកធ្វើ​ដោយកម្លាំងបានទេព្រោះកម្លាំងខាងយើងតិចជាងទើបធ្វើដោយស្ងាត់កំបាំង កាលបើមិនអាចជួយព្រះរាជាធិបតី​ឲ្យ​មាន​សេរីភាពបានទេ យើងក៏រួបរួមកម្លាំងបក្សពួកទៅកសាងជាទ័ពឈ្លបចាំស្ទាក់យាយីកងទ័ពភូមិន្ទ បោះទី​តាំងនៅតាមនិគមជនបទផ្សេងៗជុំវិញក្រុងរាជគ្រឹះ ឥឡូវនេះពួកយើងកំពុងតែតស៊ូ ហើយតស៊ូទៅលុះត្រាតែនឹង​ទទួល​ជ័យជម្នះ"ទេវមិត្រឧបាសកលើកសក់ក្លែងក្លាយឡើងពាក់និងយកធូលីលាបមុខដូចដើម ។
"ចុះហេតុអីបានជាបន្លំខ្លួនធ្វើជាបរិព្វាជកអញ្ចឹង? ឧបាសក ! "
"បពិត្រទានម្ចាស់ ! វាជាសេចក្តីចាំបាច់ដែលខ្ញុំកណាត្រូវបន្លំខ្លួនជាបរិព្វាជកដើម្បីសុវត្ថិភាព ព្រោះខ្ញុំកណា​ត្រូវ​ចូល​ទៅ​ស៊ើបការណ៍សកម្មភាពរបស់បច្ចាមិត្រខាងក្នុងក្រុងរាជគ្រឹះម្តងម្កាល ការត្រាច់ចរទៅក្នុងភិនភាគ​ជាបរិព្វាជកនេះឯងមានសុវត្ថិភាពបំផុត ព្រោះប្រជាជនមិនសន្ទិះសង្ស័យ ប៉ុន្តែថែមទាំងគោរពរាប់អានទៀត កាលបើបន្លំភេទជាបរិព្វាជកហើយ ខ្ញុំកណាក៏ត្រូវតែសាងលទ្ធិរបស់ខ្លួនឡើង ដើម្បីឆ្លើយតទល់នឹងបរិព្វាជក​ឬអ្នកព្រតក្នុងសាសនាដទៃជាច្រើន អ្នកខ្លះដល់ថ្នាក់ជ្រះថ្លាចង់ប្រគល់ខ្លួនជាសាវ័ក ប៉ុន្តែខ្ញុំកណាក៏បដិសេធ ព្រោះគ្មានចេតនាស្ថាបនាខ្លួនឯងជាសាស្តាមានសាវ័កហែហមច្រើនទេ ម្យ៉ាងទៀត ការដែលខ្ញុំកណាមិន​ប្រកាសខ្លួនជាសាវ័កដែលចំណុះនឹងសាស្តាអង្គណាឬលទ្ធិណាមួយដោយចំពោះនោះ ក៏ព្រោះតែមិនចង់ឲ្យ​សាស្តាឬលទ្ធិនោះៗជាប់អាប់អួមួហ្មងជាមួយនឹងខ្ញុំកណា"
"ចុះការដែលញោមឡើងទៅសំពះព្រះអាទិត្យលើចុងឈើនោះ មានន័យថាម៉េច?"
ទេវមិត្រឧបាសកសើចកក្អឹកយ៉ាងពេញចិត្ត ហើយមានប្រសាសន៍ថា
"ខ្ញុំកណាគ្មានចេតនាទៅសំពះព្រះអាទិត្យឡើយ ទានម្ចាស់ ! នុះគ្រាន់តែជាការសិញូឲ្យសញ្ញាណ​ដល់កម្លាំង​ពល​​របស់​យើង រៀងរាល់លើកដែលមានកងទាហានចេញទៅពីព្រះនគរ ខ្ញុំកណាឬអ្នកណាម្នាក់ត្រូវ​តែឡើងទៅ​លើដើមឈើដែលណាត់មត់គ្នាទុក ហើយក៏ឲ្យសញ្ញាណដល់ភាគីមួយទៀតដែលនៅលើដើម​ឈើឆ្ងាយ​ចេញទៅឃើញ នៅពេលគេឃើញហើយ គេក៏ឲ្យសញ្ញាណតទៅដល់មនុស្សម្នាក់ទៀតដែល​នៅលើចុង​ឈើ​មួយ​ដើមទៀតដឹង  ពួកយើងឲ្យសញ្ញាណដល់គ្នានិងគ្នាយ៉ាងនេះរហូតដល់កម្លាំងពលរបស់​យើងគ្រប់អង្គភាព ធ្វើឲ្យយើងដឹងសកម្មភាពរបស់ទាហានសត្រូវនិងត្រៀមតស៊ូទុកជាមុនឲ្យបានយូរ ព្រោះហេតុនោះ ពួកយើងទើបជាភាគីបានប្រៀបនិងទទួលជ័យជម្នះជាដរាប យើងនឹងវាយឆ្មក់ចំពោះកង​ទាហានរាយរងដែលមានកម្លាំងពលមិនដល់ ១០០ នាក់ប៉ុណ្ណោះ បើច្រើនជាងនោះ យើងនឹងគេចវេះមិនត​តាំងច្បាំងទេ បពិត្រទានម្ចាស់ ! ជីវិតរបស់ខ្ញុំកណាពេលនេះនៅច្របូកច្របល់នឹងអំពើបៀតបៀន ប្រឡូក​ប្រឡាក់​ដោយបាណាតិបាតរាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្តែខ្ញុំកណាត្រូវតែធ្វើដោយគំនុំនិងដោយកតញ្ញូចំពោះព្រះរាជាធិបតី​អង្គមុន ហើយធ្វើដើម្បីកម្ចាត់បំបាត់ខ្មាំងសត្រូវរបស់ផែនដីមគធរដ្ឋ សូមទានម្ចាស់មេត្តាអភ័យទោសដល់​ខ្ញុំកណាផង" ។

"ឧបាសកអើយ ! សម្រាប់អាត្មាវិញសុខចិត្តឲ្យអភ័យទោសដល់ញោមជានិច្ច ប៉ុន្តែសម្រាប់ច្បាប់កម្មផលដែល​ទៀង​ទាត់​នោះជារឿងមួយទៀត នៅពេលត្រឡប់មកដល់ក្រុងរាជគ្រឹះ រឿងដែលអាត្មាត្រូវធ្វើ គឺ ទៅសួរសុខទុក្ខ​ឧបាសកដល់គេហដ្ឋានក្នុងក្រុងរាជគ្រឹះ ប៉ុន្តែមិនបានជួបញោមទេ ជួបតែទាហានរបស់ព្រះបាទអជាតសត្តុ ដែលរឹបយកគេហដ្ឋានរបស់ញោមប៉ុណ្ណោះ អាត្មាចង់ដឹងថា ភរិយានិងខ្ញុំបរិវាររបស់ញោមទៅណាអស់?"
ទេវមិត្រឧបាសកមានទឹកមុខស្រពោនស្រពាប់ចុះភ្លាម នៅពេលខ្ញុំព្រះករុណានិយាយដល់បុត្រភរិយារបស់គាត់ ប៉ុន្តែទម្រង់មុខរបស់គាត់ត្រឡប់ជាធ្មើមធ្មឹងទ្រមឹងខាំសង្រ្គឺតធ្មេញសម្តែងកំហឹងកំហល់ឃើញបានយ៉ាងច្បាស់
"បពិត្រទានម្ចាស់ ! " គាត់មានប្រសាសន៍ដោយសម្លេងតឹងខឹងសន្ធំ "បុត្រភរិយារបស់ខ្ញុំកណាត្រូវស្តេចចម្កួត​ហ្លួង(ស្តេចផ្តាច់ការ)ចាប់យកទៅឃុំឃាំងទុកក្នុងរាជវាំងដើម្បីជាចំណាប់ខ្មាំង ប៉ុន្តែខ្ញុំកណាក៏អាចដឹងដំណឹង​បាន​ដោយអាស្រ័យមនុស្សរបស់យើងដែលនៅខាងក្នុងថា ពួកគេសុខសប្បាយជាធម្មតាទេ ចំណែកទាសករបរិវាររបស់ខ្ញុំកណាបានស្ម័គ្រចិត្តចូលជាកម្លាំងពលនៅក្នុងព្រៃជាមួយនឹងខ្ញុំកណាតាំងពីដំបូងម្លេះ នៅពេល​និយាយ​ដល់បុត្រនិងភរិយា ខ្ញុំកណាអត់នឹងសោកសង្រេងចិត្តមិនបាន ព្រោះគ្រួសារដែលធ្លាប់មានសុភមង្គល ឥឡូវនេះក៏បាក់បែកចែកផ្លូវ និរាសព្រាត់ប្រាសចោលគ្នាទៅតែរៀងៗខ្លួន ប៉ុន្តែធ្វើដូចម្តេចបាន ទានម្ចាស់ ! ដើម្បីសុខសន្តិភាពដល់សង្គមទាំងមូល យើងត្រូវតែលះប​ង់សុខផ្ទាល់ខ្លួនចោល ចុះទានម្ចាស់វិញ មើលទៅ​ហាក់​បីដូចជាកំពុងនឹងចេញដំណើរដើរផ្លូវទៅ តើនឹងនិមន្តទៅណាឬ?"
"ត្រឹមត្រូវហើយ អាត្មាកំពុងតែនឹងចេញដំណើរដើរចារិកទៅជារឿយ ៗតាមចេតនាដើមដែលធ្លាប់និយាយ​នឹងញោមនោះឯង"
"ចុះអង្កាល់ណាទានម្ចាស់នឹងវិលត្រឡប់មកវេឡុវនារាមវិញ? "
"អនាគតជារឿងដែលអាត្មាមិនអាចដឹងបានទេ ជីវិតរបស់យើងទាំងពីរ គឺ ការតស៊ូ ញោមតស៊ូនឹងសត្រូវ​ខាង​ក្រៅគឺ ព្រះបាទអជាតសត្តុនិងកងទាហានរបស់ព្រះអង្គ អាត្មាតស៊ូនឹងសត្រូវខាងក្នុង គឺ កិលេសាវៈទាំងពួង គ្មានជំនាក់ល្បាក់អ្វីក្នុងការតស៊ូនេះទេ បើយើងទាំងពីរជាភាគីចាលចាញ់ មុខជានឹងពុំបានជួបគ្នាទៀតឡើយ ប៉ុន្តែយើងអាចនឹងជួបគ្នាបានទៀត ប្រសិនបើយើងទាំងពីរជាអ្នកមានជ័យជម្នះ"
ម្នាលលោកអ្នកមានអាយុទាំងឡាយ ! ទេវមិត្រឧបាសកអង្គុយឈ្ងោកមុខនៅស្ងៀម មិននិយាយឆ្លើយឆ្លងអ្វី​ទេ នៅខណៈនោះ ដួងអាទិត្យបានអស្តង្គតរលត់បាត់ជួរព្រៃទៅហើយ អាកាសធាតុចាប់ផ្តើមត្រជាក់ចុះ មានមនុស្សមនាធ្វើដំណើរមកងូតទឹកឯតបោតាធារក្រាស់ក្រែលឡើង ក្មេងគង្វាលគោកំពុងកៀងគោចូលទៅ​កាន់ទ្វារក្រុងជាហ្វូងជាហ្វាយ មើលឃើញហើយធ្វើឲ្យខ្ញុំព្រះករុណាភ្នកនឹករលឹកដល់ជីវិតខ្លួនឯងក្នុង​កុមារភាព កាលពីនៅជាក្មេងចណ្ឌាលកៀងគោគូជីវិតត្រឡប់ទៅភូមិស្រុកក្បែរទ្វារក្រុងសាវត្ថីក្នុង​កោសល្លរដ្ឋ ដ៏សែនឆ្ងាយឯណោះ
"បពិត្រទានម្ចាស់ ! "ទេវមិត្រមានប្រសាសន៍ឡើងបន្ទាប់ពីអង្គុយស្ងាត់ស្ងៀមអស់ពេលយ៉ាងយូរ "ដល់ពេល​វេលាដែលខ្ញុំកណាត្រូវលាទានម្ចាស់ហើយ កម្លាំងពលរបស់យើងកំពុងតែរង់ចាំ យប់ថ្ងៃនេះប្រាកដជា​នឹង​មាន​កា​រ​ប្រយុទ្ធតស៊ូគ្នារវាងពួកយើងនិងកងទាហានភូមិន្ទ គ្រាន់តែទៅដល់បន្ទាយបោះទីតាំងស្ងាត់កំបាំង ខ្ញុំកណានឹងដោះគ្រឿងតែងកាយរបស់បរិព្វាជកចេញ ក្លាយជាសាមញ្ញជនធម្មតា នាំកម្លាំងពលចូលប្រកាប់​ប្រចាក់​ទាហានបច្ចាមិត្រ ជួនកាលខ្ញុំកណាអាចនឹងបាត់បង់ជីវិតក្នុងការច្បាំងតស៊ូនោះ ប៉ុន្តែខ្ញុំកណាសុខ​ចិត្តស្លាប់បាត់បង់ជីវិតដោយមោទនភាពថា ខ្លួនបានធ្វើពលីកម្មជីវិតដើម្បីបូជាចំពោះព្រះរាជាធិបតី​ពិម្ពិសារ ខ្ញុំកណាសូមក្រាបថ្វាយបង្គំលាទានម្ចាស់សិនហើយ" និយាយហើយ ទេវមិត្រក៏ក្រាបថ្វាយបង្គំខ្ញុំព្រះករុណា កាន់ផ្ទាំងស្បែកខ្លានិងឆ្នាំងស្ពាន់ដើរចាកចេញទៅនៅកណ្តាលកាលពព្រឹលនៃសាយណ្ហសម័យ ។