បុរសឈឺនៃអឺរ៉ុប: ការប្រើប្រាស់ក្រោយសង្គ្រាមលោកលើកទី១

ការប្រើប្រាស់ក្រោយសង្គ្រាមលោកលើកទី១ 
បន្ទាប់ពីការដួលរលំនៃចក្រភពអូតូម៉ង់ អ្នកនិពន្ធបានពិពណ៌នាអំពីប្រជាជាតិជាច្រើនថាជា "បុរសឈឺ" នៃទ្វីបអឺរ៉ុប ឬ ពិភពលោកចាស់ ។ 

 បារាំង 
ក្នុងអំឡុងទសវត្សឆ្នាំ១៩៥០ ប្រទេសបារាំង ត្រូវបានកំណត់ថាជា "បុរសឈឺនៃអឺរ៉ុប" ដោយសារតែការរួមបញ្ចូលគ្នានៃបញ្ហាសេដ្ឋកិច្ច និងសុទិដ្ឋិនិយមដែលបាត់បង់ចាប់តាំងពីប្រទេសនេះត្រូវបាន បង្កើតឡើងឡើងវិញ បន្ទាប់ពី សង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ ។  នៅឆ្នាំ ១៩៥៣ លោក ប៉ូល រេណូត បានពិពណ៌នាអំពីប្រទេសបារាំងដោយប្រើពាក្យនេះចំពោះ សភាជាតិ ។ 

របាយការណ៍ឆ្នាំ២០០៧ ដោយ ម័រហ្កាន ស្តេនលី បានសំដៅទៅប្រទេសបារាំងថាជា "បុរសឈឺថ្មីនៃអឺរ៉ុប" ។  ពាក្យនេះត្រូវបានបញ្ជាក់ជាថ្មីក្នុងខែមករា ២០០៤ ដោយកាសែតអឺរ៉ុបដូចជា The Guardian និង .   ពួកគេបានបញ្ជាក់ពីភាពពីតប្រាកដនៃរឿងនេះជាមួយនឹងភាពអត់ការងារធ្វើខ្ពស់របស់ប្រទេសបារាំង កំណើនសេដ្ឋកិច្ចខ្សោយ និងទិន្នផលឧស្សាហកម្មក្រីក្រ។ 

 អាល្លឺម៉ង់ 
នៅចុងទស្សវត្សឆ្នាំ១៩៩០ ប្រទេសអាឡឺម៉ង់ ត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះនេះជាញឹកញាប់ដោយពាក្យនេះ ដោយសារតែបញ្ហាសេដ្ឋកិច្ចរបស់ខ្លួន ជាពិសេសដោយសារតែការចំណាយនៃ ការបង្រួបបង្រួមអាល្លឺម៉ង់ឡើងវិញ ក្រោយឆ្នាំ១៩៩០ ដែលត្រូវបានគេប៉ាន់ប្រមាណថាមានចំនួនលើសពី ១.៥ ពាន់លានអឺរ៉ូ(សេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់ Freie Universität Berlin ) ។ "The real sick man of Europe", The Economist.  វាត្រូវបានបន្តប្រើនៅដើមទសវត្សឆ្នាំ ២០០០ ហើយនៅពេលដែលប្រទេសអាល្លឺម៉ង់បានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចនៅឆ្នាំ ២០០៣។  ផ្ទុយទៅវិញ អត្ថបទឆ្នាំ ២០០៦ របស់ The Guardian បានពិពណ៌នាអំពីសេដ្ឋកិច្ចអាល្លឺម៉ង់ក្រោម ការដឹកនាំរបស់លោកស្រី អេនជេឡា ម៉ាកែល ថាជា "ការរស់ឡើងវិញ" ពីស្ថានភាព "បុរសឈឺ" ពីមុនរបស់ប្រទេស។  ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលប្រទេសអាឡឺម៉ង់កំពុងជួបប្រទះបញ្ហាសេដ្ឋកិច្ចម្តងទៀតនៅក្នុងទសវត្សឆ្នាំ២០២០ ក្តីបារម្ភអំពីលក្ខណៈ "បុរសឈឺ" បានកើតមានឡើងវិញ ដោយប្រធាន វិទ្យាស្ថានកៀល លោក ម៉ូរីត្ស ស្ល៊ូឡារីក បាននិយាយថា "ប្រសិនបើប្រទេសអាល្លឺម៉ង់មិនចង់ក្លាយជា "បុរសអឺរ៉ុប" ម្តងទៀតទេនោះ ឥឡូវនេះ ត្រូវតែបង្វែរការយកចិត្តទុកដាក់របស់ខ្លួនយ៉ាងក្លាហានទៅកាន់វិស័យរីកចម្រើននៅថ្ងៃស្អែក ជាជាងចំណាយប្រាក់រាប់ពាន់លានយ៉ាងភ័យខ្លាច ដើម្បីការពារឧស្សាហកម្មដែលពឹងផ្អែកលើថាមពលកាលពីម្សិលមិញ»។ 

 អ៊ីតាលី 
នៅឆ្នាំ១៩៧២ អ្នកនយោបាយ PSDI លោក ល្វីហ្គី ព្រែទី បានសរសេរសៀវភៅមួយដែលមានចំណងជើងថា Sick Italy ( ) នៅក្នុងនោះ គាត់និយាយថា ប្រទេសអ៊ីតាលី មានហានិភ័យក្នុងការក្លាយជា "បុរសឈឺរបស់អឺរ៉ុប ដែលបង្ហាញថាមិនអាចបន្តជំហានបានភ្លាមៗ នៅពេលដែលប្រទេសបានឈានដល់ដំណាក់កាលដំបូងនៅលើផ្លូវទៅកាន់សុខុមាលភាព"។ 

នៅខែឧសភាឆ្នាំ២០០៥ ចំណងជើងនេះត្រូវបានគេសន្មតថាជាប្រទេសអ៊ីតាលីម្តងទៀតដោយ The Economist បានពិពណ៌នាថាវាជា "បុរសឈឺពិតប្រាកដនៃអឺរ៉ុប" ។ នេះសំដៅទៅលើភាពលំបាកខាងរចនាសម្ព័ន្ធ និងនយោបាយរបស់ប្រទេសអ៊ីតាលី ដែលគិតថានឹងរារាំងកំណែទម្រង់សេដ្ឋកិច្ច ដើម្បីចាប់ផ្តើមកំណើនសេដ្ឋកិច្ចឡើងវិញ។ នៅឆ្នាំ២០១៨ប្រទេសអ៊ីតាលី ត្រូវបានគេហៅម្តងទៀតថាជា "បុរសឈឺនៃអឺរ៉ុប" បន្ទាប់ពីជាប់គាំងក្រោយការបោះឆ្នោត។   នៅក្នុងឆ្នាំ ២០០៨ នៅក្នុងគំនិតមួយដែលរិះគន់វិធីសាស្រ្តរបស់ប្រទេសក្នុងការធ្វើកំណែទម្រង់សេដ្ឋកិច្ច កាសែត Daily Telegraph ក៏បានប្រើពាក្យនេះដើម្បីពិពណ៌នាអំពីប្រទេសអ៊ីតាលី  ដូចទៅនឹង CNBC op-ed ក្នុងឆ្នាំ២០២០ ដែរ "Op-Ed: Italy, the 'sick man of Europe', tries to administer its own medicine". 

 រុស្ស៊ី 
ចក្រភពរុស្ស៊ី នៅឆ្នាំ១៩១៧ ត្រូវបានពិពណ៌នាថាជា "បុរសឈឺនៃទ្វីបអឺរ៉ុប" នៅក្នុងការបោះពុម្ពនៃ កាសែត New York Times ពីឆ្នាំនោះ។ នៅក្នុងអត្ថបទឆ្នាំ១៩១៧ ដោយ លោក ឆាល រីឆាត ក្រេន ពាក្យប្រៀបធៀបជំងឺត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយផ្ទាល់បន្ថែមទៀត ដោយចក្រភពបានពិពណ៌នាថាជា "ការរងទុក្ខពីការលេបថ្នាំហួសកម្រិតនៃសម័យទំនើបនិយមជ្រុលក្នុងគំនិតកំណែទម្រង់សង្គមនិយម" និង "គ្រោះថ្នាក់សម្រាប់អ្នកជំងឺស្ថិតនៅក្នុងការពិតដែលថាការក្លែងបន្លំច្រើនពេក។ ហើយ​អ្នក​ជំនាញ​ដែល​ល្ងង់ខ្លៅ​កំពុង​ប្រជែង​គ្នា​ទាមទារ​សិទ្ធិ​ឱ្យ​ចូល​ដេក​នៅលើ​គ្រែ និងដឹក​ច្រមុះ»។  

នៅរុស្ស៊ី សម័យក្រោយសូវៀតក៏ត្រូវបានគេសំដៅទៅលើរឿងនេះផងដែរនៅក្នុងសៀវភៅ 2007 Kremlin Rising: Vladimir Putin's Russia and the End of Revolution ដោយ ភីទ័រ ប៊ែកឃើ និង ស៊ូសាន ក្លាស៊ើ Peter Baker, Susan Glasser, Kremlin Rising: Vladimir Putin's Russia and the End of Revolution (Washington, D.C.: Potomac Books, 2007), pp. 179–176. និងដោយ ម៉ាក ស្តេន នៅក្នុងសៀវភៅឆ្នាំ២០០៦ របស់គាត់ America Alone: The End of the World as We Know It  ។ 

បន្ទាប់ពី ការបះបោររបស់ក្រុមវ៉ាកនើ ក្នុងអំឡុងពេល ការឈ្លានពានរបស់រុស្ស៊ីលើអ៊ុយក្រែន (ហើយការយល់ឃើញនៃភាពទន់ខ្សោយរបស់ វ្ល៉ាឌីមៀពូទីន ក្នុងការប្រឈមមុខនឹងវា) អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនយោបាយ អាឡិចសង់ដឺ ដូគីក បាននិយាយនៅឆ្នាំ ២០២៣ ថា "បុរសឈឺនៃអឺរ៉ុប" ហាក់ដូចជាសមសម្រាប់ រុស្ស៊ីរបស់ពូទីន។ 

 ចក្រភពអង់គ្លេស 
ពេញមួយចុងទសវត្សឆ្នាំ១៩៦០ និង ១៩៧០ ចក្រភពអង់គ្លេស ជួនកាលត្រូវបានកំណត់ថាជា "បុរសអឺរ៉ុប" ជាលើកដំបូងដោយអ្នកអត្ថាធិប្បាយ និងក្រោយមកនៅក្នុងស្រុកដោយអ្នករិះគន់រឿង អាណត្តិទាំងបីរបស់វីលសុន និងកាឡាហ្កាន ដោយសារតែជម្លោះឧស្សាហកម្ម និងដំណើរការសេដ្ឋកិច្ចមិនល្អបើប្រៀបធៀបជាមួយប្រទេសអឺរ៉ុបផ្សេងទៀត។ "The real sick man of Europe", The Economist.  អ្នកសង្កេតការណ៍ខ្លះចាត់ទុកថាសម័យនេះបានចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងការទម្លាក់តម្លៃលុយផោនក្នុងឆ្នាំ១៩៦៧ ដោយបញ្ចប់ដោយអ្វីដែលគេហៅថា រដូវរងានៃការមិនសប្បាយចិត្ត នៃឆ្នាំ១៩៧៨-៧៩។ នៅចំណុចផ្សេងៗគ្នាពេញមួយទសវត្សនេះ ប្រទេសជាច្រើនដូចជា អ៊ីតាលី អេស្ប៉ាញ ព័រទុយហ្គាល់ បារាំង និងក្រិក ត្រូវបានសារព័ត៌មានពាណិជ្ជកម្មអាមេរិកលើកឡើងថាកំពុង "ជិតដល់ជំងឺ" ផងដែរ។ នៅរដូវក្តៅឆ្នាំ២០១៧ ចក្រភពអង់គ្លេសត្រូវបានគេហៅម្តងទៀតថាជា "បុរសឈឺនៃអឺរ៉ុប" បន្ទាប់ពីលទ្ធផលនៃ ផលប៉ះពាល់សេដ្ឋកិច្ច អវិជ្ជមាននៃ ការធ្វើប្រជាមតិចេញពីសហភាពអឺរ៉ុប កាលពីឆ្នាំមុនដែលនាំឱ្យមាន Brexit ។ 

ស្កុតឡេន - ប្រទេស ដែលជាផ្នែកមួយនៃ ចក្រភពអង់គ្លេស - ត្រូវបានគេហៅថា "បុរសឈឺអឺរ៉ុប" ជាច្រើនដង ប៉ុន្តែភាគច្រើនសម្រាប់បញ្ហាទាក់ទងនឹងវិស័យសុខាភិបាលរបស់ខ្លួនជាជាងហេតុផលសេដ្ឋកិច្ច។ 

ក្នុងអំឡុងពេលនៃ ជំងឺរាតត្បាត COVID-19 ចក្រភពអង់គ្លេសត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថាជា "បុរសឈឺនៃអឺរ៉ុប" បន្ទាប់ពីមេរោគឆ្លងវីរុសប្រភេទថ្មី ដែលជាប្រភេទអាល់ហ្វា ដែលនាំឱ្យប្រទេសមួយចំនួនបិទព្រំដែនរបស់ពួកគេចំពោះការធ្វើដំណើរតាមផ្លូវអាកាសរបស់ចក្រភពអង់គ្លេស។ 

ពាក្យ "មនុស្សឈឺអឺរ៉ុប" ក៏ត្រូវបានគេប្រើដើម្បីពិពណ៌នាអំពីចក្រភពអង់គ្លេសនៅដើមទសវត្សឆ្នាំ២០២០ ក្រោមការដឹកនាំ គណបក្សអភិរក្ស ជាពិសេសទាក់ទងនឹងផលប៉ះពាល់សេដ្ឋកិច្ចនៃការចាកចេញពីសហភាពអឺរ៉ុបរបស់ចក្រភពអង់គ្លេស សកម្មភាពឧស្សាហកម្មដែលកំពុងបន្តក្នុងវិស័យសាធារណៈ ភាពចលាចលនៃភាពជាអ្នកដឹកនាំក្នុងបក្ស និងវិបត្តិជីវភាពរស់នៅ។   

គិតត្រឹមខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៣ ស្លាកសញ្ញានេះនៅតែត្រូវបានប្រើជាជាញឹកញាប់ចំពោះចក្រភពអង់គ្លេស ដោយសារអតិផរណា និងការកើនឡើងតម្លៃបន្តបង្កើតភាពមិនច្បាស់លាស់ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចនៅក្នុងប្រទេស។ 

 ការប្រើប្រាស់ផ្សេងទៀត 
អ្នកការទូតស៊ុយអែត និងជាអតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រី ខាល ប៊ីដ ធ្លាប់បានសំដៅទៅ ប្រទេសស៊ែប៊ី ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ ស្លូបូដាន មីឡូសេវិច ជាបេក្ខជនសម្រាប់ "បុរសឈឺថ្មីនៃអឺរ៉ុប" ក្នុងឆ្នាំ១៩៩៧។ នេះគឺដោយសារតែអស្ថិរភាពនយោបាយនៅ យូហ្គោស្លាវី និងអតីតទឹកដីរបស់ខ្លួនដែលបណ្តាលមកពី សង្គ្រាមយូហ្គោស្លាវី ដែលបានអង្រួនតំបន់បាល់កង់ពីឆ្នាំ១៩៩១ ដល់ឆ្នាំ ២០០១។ 

ក្នុងឆ្នាំ២០០៧ សេដ្ឋវិទូ បានពណ៌នា ព័រទុយហ្គាល់ ថាជា "អ្នកជម្ងឺថ្មីនៃអឺរ៉ុប" ។ "A new sick man of Europe". 

នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ២០០៩ ការប្រមាថនេះត្រូវបានផ្តល់ដោយ EurActiv ដល់ ប្រទេសក្រិក ក្នុងទិដ្ឋភាពនៃ កុបកម្មក្រិកឆ្នាំ២០០៨ ការកើនឡើង ភាពអត់ការងារធ្វើ និង អំពើពុករលួយផ្នែកនយោបាយ ។ 

នៅនិទាឃរដូវ ឆ្នាំ២០១១ Eurozine បានស្នើថា សហភាពអឺរ៉ុប គឺជា "បុរសឈឺនៃអឺរ៉ុប" ដោយទទួលបានព្រឹត្តិការណ៍មួយដែលផ្តោតលើ វិបត្តិអឺរ៉ូ "សហភាពអឺរ៉ុប: បុរសឈឺពិតប្រាកដរបស់អឺរ៉ុប?" 

ក្នុងឆ្នាំ២០១៥ និង ២០១៦ ប្រទេសហ្វាំងឡង់ ត្រូវបានគេហៅថា "បុរសឈឺនៃទ្វីបអឺរ៉ុប" ដោយសារតែវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ច និងការរីកចម្រើនយឺតយ៉ាវ នៅក្នុងពេលវេលាដែលស្ទើរតែគ្រប់ប្រទេសអឺរ៉ុបផ្សេងទៀតបានជាសះស្បើយពី វិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចធំ ។