បដិវត្តន៍ឆ្នាំ១៨៤៨: កេរដំណែល

កេរដំណែល 
ប្រវត្ដិវិទូ Priscilla Robertson សន្មតថាគោលដៅជាច្រើនត្រូវបានសម្រេចនៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៨៧០ ប៉ុន្តែកិត្តិយសត្រូវបានផ្តល់ទៅកាន់សត្រូវនៃបដិវត្តន៍ឆ្នាំ ១៨៤៨ ដោយបានអត្ថាធិប្បាយថា "ភាគច្រើននៃអ្វីដែលបុរសនៃឆ្នាំ១៨៤៨ បានប្រយុទ្ធដើម្បីត្រូវទទួលបានផ្លែផ្កាក្នុងរយៈពេលមួយភាគបួននៃសតវត្ស។ បុរសដែលសម្រេចបានវាគឺភាគច្រើនជាសត្រូវជាក់លាក់នៃចលនាឆ្នាំ ១៨៤៨ ។ Thiers បានដឹកនាំនៅសាធារណរដ្ឋបារាំងទីបី Bismarck បង្រួបបង្រួមអាល្លឺម៉ង់ និង Cavour ប្រទេសអ៊ីតាលី។ Deák បានឈ្នះស្វ័យភាពសម្រាប់ហុងគ្រីក្នុងរបបរាជាធិបតេយ្យពីរ។ ស្តេចរុស្ស៊ីបានដោះលែងពួកងារ ហើយថ្នាក់ផលិតកម្មរបស់អង់គ្លេសបានផ្លាស់ប្តូរឆ្ពោះទៅរកសេរីភាពនៃធម្មនុញ្ញប្រជាជន។" 

លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យសេរី បានមើលទៅឆ្នាំ១៨៤៨ ជា បដិវត្តប្រជាធិបតេយ្យ ដែលក្នុងរយៈពេលយូរធានាបាននូវ សេរីភាព សមភាព និងភាតរភាព ។ សម្រាប់ អ្នកជាតិនិយម ឆ្នាំ ១៨៤៨ គឺជានិទាឃរដូវនៃក្តីសង្ឃឹម នៅពេលដែលជនជាតិដែលទើបនឹងកើតថ្មីបានច្រានចោលអាណាចក្រពហុជាតិចាស់ ប៉ុន្តែលទ្ធផលចុងក្រោយមិនមានលក្ខណៈទូលំទូលាយដូចអ្វីដែលមនុស្សជាច្រើនបានរំពឹងទុកនោះទេ។ កុម្មុយនិស្ត បានបរិហារឆ្នាំ១៨៤៨ ថាជាការក្បត់នៃឧត្តមគតិនៃ វណ្ណៈកម្មករ ដោយ ពួកវណ្ណៈអភិជន ដែលព្រងើយកន្តើយនឹងការទាមទារស្របច្បាប់របស់ proletariat ។  ទស្សនៈនៃបដិវត្តន៍ឆ្នាំ ១៨៤៨ ជា បដិវត្តន៍វណ្ណៈកណ្តាល គឺជារឿងធម្មតាផងដែរនៅក្នុងអាហារូបករណ៍ដែលមិនមែនជា ម៉ាក្សនិយម ។ History Today (1960). p. 668. "... the rising tide of revolutionary bourgeois liberalism in Austrian political life, as demonstrated by students' activities, the March riots of 1848, the rising in Hungary, the open revolt in Vienna itself in October 1848, and the course of the revolution." Clark, T. J. (1982).  Csizmadia, Andor (1983).  ការព្រូយបារម្ភរបស់ពួក ថ្នាក់កណ្តាល Journal of Social History (1969): 189. និងវិធីសាស្រ្តផ្សេងគ្នារវាងបដិវត្តន៍វណ្ណៈកណ្តាលនិងរ៉ាឌីកាល់បាននាំឱ្យមានការបរាជ័យនៃបដិវត្តន៍។ Columbia Encyclopedia (2020).  រដ្ឋាភិបាលជាច្រើនបានចូលរួមក្នុងការបញ្ច្រាសមួយផ្នែកនៃកំណែទម្រង់បដិវត្តន៍ឆ្នាំ ១៨៤៨-១៨៤៩ ក៏ដូចជាការគាបសង្កត់ និងការចាប់ពិរុទ្ធកាន់តែខ្លាំង។ អភិជន Hanoverian បានអំពាវនាវដោយជោគជ័យទៅកាន់ សភាសហព័ន្ធ ក្នុងឆ្នាំ ១៨៥១ ជុំវិញការបាត់បង់សិទ្ធិអភិជនបស់ពួកគេ ខណៈពេលដែល Prussian Junkers បានយកមកវិញនូវអំណាចប៉ូលីសរបស់ពួកគេពីឆ្នាំ ១៨៥២ ដល់ ១៨៥៥ Green, Abigail, Fatherlands: State-Building and Nationhood in Nineteenth-Century Germany (Cambridge, 2001), p. 75 Barclay, David, Friedrich Wilhelm IV and the Prussian Monarchy 1840–1861 (Oxford, 1995), pp. 190, 231 នៅក្នុងចក្រភពអូទ្រីស ប៉ាតង់ Sylvester (១៨៥១) បានបោះបង់រដ្ឋធម្មនុញ្ញរបស់ ហ្រ្វង់ ស្តាឌីយ៉ុង និងលក្ខន្តិកៈនៃសិទ្ធិជាមូលដ្ឋាន ខណៈពេលដែលចំនួននៃការចាប់ខ្លួននៅក្នុងទឹកដីហាប់ស្បួក បានកើនឡើងពី ៧០ ០០០នាក់ក្នុងឆ្នាំ ១៨៥០ ដល់មួយលាននៅឆ្នាំ ១៨៥៤ Deak, John.  ការគ្រប់គ្រងរបស់ នីកូឡាសទី១ នៅក្នុងប្រទេសរុស្ស៊ីបន្ទាប់ពីឆ្នាំ ១៨៤៨ ត្រូវបានសង្កត់សង្កិនជាពិសេស ដែលត្រូវបានសម្គាល់ដោយការពង្រីកនៃប៉ូលីសសម្ងាត់ (The Tretiye Otdeleniye ) និងការត្រួតពិនិត្យយ៉ាងតឹងរ៉ឹង។ មានជនជាតិរុស្សីកាន់តែច្រើនដែលធ្វើការសម្រាប់សរីរាង្គត្រួតពិនិត្យជាងសៀវភៅជាក់ស្តែងដែលបានបោះពុម្ពក្នុងរយៈពេលភ្លាមៗបន្ទាប់ពីឆ្នាំ 1848 Westwood, J. N. Endurance and Endeavour: Russian History, 1812–1980.  Goldfrank, David M. The Origins of the Crimean War.  នៅប្រទេសបារាំង ស្នាដៃរបស់ លោក Charles Baudelaire, Victor Hugo, Alexandre Ledru-Rollin និង Pierre-Joseph Proudhon ត្រូវបានរឹបអូស។ Price, Roger. 
រូបភាពតូច| គំនូរជីវចលដោយ Ferdinand Schröder ស្តីពីការបរាជ័យនៃបដិវត្តន៍ឆ្នាំ ១៨៤៨-១៨៤៩ នៅអឺរ៉ុប (បោះពុម្ពផ្សាយនៅ Düsseldofer Monatshefte ខែសីហា ឆ្នាំ ១៨៤៩)
នៅក្នុងទសវត្សរ៍ក្រោយបដិវត្តន៍បន្ទាប់ពីឆ្នាំ ១៨៤៨ មានការផ្លាស់ប្ដូរតិចតួចប៉ុណ្ណោះ ហើយអ្នកប្រវត្តិវិទូជាច្រើនបានចាត់ទុកបដិវត្តន៍ថាជាការបរាជ័យ ដោយសារការខ្វះខាតនៃការផ្លាស់ប្តូររចនាសម្ព័ន្ធជាអចិន្ត្រៃយ៍។ ថ្មីៗនេះ គ្រីស្តូហ្វឺ ក្លាក បានកំណត់សម័យកាលដែលធ្វើតាមឆ្នាំ ១៨៤៨ ថាជាសម័យមួយដែលគ្រប់គ្រងដោយបដិវត្តន៍ក្នុងរដ្ឋាភិបាល។ លោក Karl Marx បានសម្តែងការខកចិត្តចំពោះលក្ខណៈវណ្ណៈកណ្តាលនៃបដិវត្តន៍។  ម៉ាក្សបានរៀបរាប់លម្អិតនៅក្នុងឆ្នាំ ១៨៥០ របស់គាត់ "ការថ្លែងនៃគណៈកម្មាធិការកណ្តាលទៅកាន់សម្ព័ន្ធកុម្មុយនិស្ត" អំពីទ្រឹស្តីនៃ បដិវត្តន៍អចិន្ត្រៃយ៍ យោងទៅតាមការដែលពួកកម្មករ គួរតែពង្រឹងកម្លាំងបដិវត្តប្រជាធិបតេយ្យវណ្ណៈកណ្តាល រហូតដល់ពួកខ្លួនត្រៀមខ្លួនជាស្រេចដើម្បីដណ្តើមអំណាច។

 នាយករដ្ឋមន្ត្រីព្រុស Otto von Manteuffel បានប្រកាសថា រដ្ឋមិនអាចដំណើរការដូចដីរបស់អភិជនទៀតទេ។ នៅប្រទេសព្រុស កាសែត Preußisches Wochenblatt របស់ August von Bethmann-Hollweg (បានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ ១៨៥១) បានដើរតួជាកន្លែងពេញនិយមសម្រាប់ការធ្វើទំនើបកម្ម អ្នកអភិរក្សនិយមព្រុស និងអ្នកកាសែតប្រឆាំងនឹងក្រុម Kreuzzeitung។ បដិវត្តន៍នៃឆ្នាំ ១៨៤៨ ត្រូវបានបន្តដោយក្រុមចម្រុះ កណ្តាលនិយម ថ្មីដែលគ្របដណ្តប់ដោយ ពួកសេរីនិយម ដែលភ័យខ្លាចការគំរាមកំហែងនៃ សង្គមនិយម វណ្ណៈកម្មករ ដូចដែលបានឃើញនៅក្នុង Piedmontese Connubio ក្រោម Camillo Benso, Count of Cavour ។ Brophy, James M. Capitalism, Politics and Railroads in Prussia 1830–1870 (Columbus, 1998), p. 1 Schroeder, Paul in Blanning, T. C. W. (ed. Smith, Denis Mack. 

រដ្ឋាភិបាលក្រោយឆ្នាំ ១៨៤៨ ត្រូវបានបង្ខំឱ្យគ្រប់គ្រងវិស័យសាធារណៈ និងវិស័យពេញនិយមប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពជាងមុន ដែលបណ្តាលឱ្យមានភាពលេចធ្លោកាន់តែខ្លាំងឡើងនៃ Prussian Zentralstelle für Pressangelegenheiten (ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានកណ្តាល បង្កើតឡើងឆ្នាំ 1850) ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មាន Austrian Zensur-und polizeihofstelle de Gené de French la Librairie (1856) ។ Clark, p. 184 ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មានជោគជ័យភ្លាមៗមួយចំនួនសម្រាប់ចលនាបដិវត្តន៍មួយចំនួន ជាពិសេសនៅក្នុងទឹកដីហាប់ស្បួក ។ អូទ្រីស និង ព្រុស បានលុបបំបាត់សក្តិភូមិនៅឆ្នាំ ១៨៥០ ដោយធ្វើឱ្យកសិករមានភាពប្រសើរឡើង។ វណ្ណៈកណ្តាលអឺរ៉ុបទទួលបានផលចំណេញផ្នែកនយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ចក្នុងរយៈពេល ២០ ឆ្នាំខាងមុខ។ ប្រទេសបារាំងបានរក្សាសិទ្ធិជាបុរសជាសកល។ ក្រោយ​មក​រុស្ស៊ី​នឹង ​ដោះលែង​ពួក​អ្នកងារ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ១៩ ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ ១៨៦១ ។ ទីបំផុតពួកហាប់ស្បួកត្រូវតែផ្តល់ឱ្យជនជាតិហុងគ្រី នូវការសម្រេចចិត្តដោយខ្លួនឯង បន្ថែមទៀតនៅក្នុង Ausgleich នៃឆ្នាំ ១៨៦៧ ។ បដិវត្តន៍បានបំផុសគំនិតកំណែទម្រង់យូរអង្វែងនៅក្នុងប្រទេសដាណឺម៉ាកក៏ដូចជាហូឡង់។ Reinhard Rürup បានពណ៌នាអំពីបដិវត្តន៍ឆ្នាំ ១៨៤៨ ថាជាចំណុចរបត់មួយនៅក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍នៃ ការប្រឆាំងពួកនិយម សម័យទំនើប តាមរយៈការអភិវឌ្ឍនៃការសមគំនិតដែលបង្ហាញជនជាតិជ្វីហ្វជាអ្នកតំណាងទាំងពីរនៃកម្លាំងបដិវត្តសង្គម (ជាក់ស្តែងត្រូវបានសរសេរនៅក្នុង Joseph Goldmark និង Adolf Fischhof នៃទីក្រុងវីយែន) និងរដ្ឋធានីអន្តរជាតិ។ ដូចដែលបានឃើញនៅក្នុងរបាយការណ៍ឆ្នាំ ១៨៤៨ ពី Eduard von Müller-Tellering អ្នកឆ្លើយឆ្លងព័ត៌មាន Viennese របស់ Neue Rheinische Zeitung របស់ Marx ដែលបានប្រកាសថា "ការជិះជាន់កើតចេញពីលុយ ហើយលុយជាកម្មសិទ្ធិរបស់ជនជាតិយូដា"។ "Progress and Its Limits: The Revolution of 1848 and European Jewry". 

និរទេសជនប្រហែល ៤០០០ នាក់បានមកដល់សហរដ្ឋអាមេរិកដោយភៀសខ្លួនពីការបោសសំអាតកម្ទេច។ ក្នុង​នោះ ១០០ នាក់​បាន​ទៅ ​ស្រុក Texas Hill ជា ​ជនជាតិ​អាល្លឺម៉ង់តិចសាស ។  កាន់តែទូលំទូលាយជាងនេះទៅទៀត ជនបដិវត្តន៍វង្វេង និងដែលត្រូវបានគេគាប់សង្កត់ជាច្រើន ជាពិសេស (ទោះបីជាមិនមែនទាំងស្រុង) អ្នកដែលមកពីប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ និងចក្រភពអូទ្រីស បានចាកចេញពីស្រុកកំណើតរបស់ពួកគេទៅនិរទេសបរទេសនៅក្នុងពិភពលោកថ្មី ឬនៅក្នុងប្រទេសអឺរ៉ុបសេរីកាន់តែច្រើន។ ជនអន្តោប្រវេសន៍ទាំងនេះត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ពួកសែសិបប្រាំបី ។

 នៅក្នុងវប្បធម៌ប្រជាប្រិយ 
ប្រលោមលោក របស់ Steven Brust និង Emma Bull ឆ្នាំ ១៩៩៧ Freedom & Necessity ត្រូវបានកំណត់នៅក្នុងប្រទេសអង់គ្លេសបន្ទាប់ពីបដិវត្តន៍ឆ្នាំ ១៨៤៨។