navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ប្រាសាទអាស្រមមហាឥសី: ស្ថាបត្យកម្ម​

ស្ថាបត្យកម្ម​ 
 ទ្វារ​៖ទ្វារ​ចូល​មានតែ​មួយ ហើយ​នៅ​លើ​ស៊ុមទ្វារ​យើង​មិនឃើញ​មាន ការ​ឆ្លាក់​ជា​ក្បាច់ក្បូរ​អ្វី​ទេ ។ លក្ខណៈ​មួយ​ទៀត​គឺ​ទ្វារ​នេះ មាន​លក្ខណៈ​តូច​ល្មម​សមស្រប​តាម​ទំហំ​នៃ​ប្រាសាទ ។​
 សសរ​ពេជ្រ៖​ជា​ការពិត​ណាស់ ដែល​តួនាទី​ចម្បង​របស់​សសរ​ពេជ្រ គឺ​ការ​ទ្រ​ផ្ទាំង​ចម្លាក់​ផ្តែរ​ដ៏​ធ្ងន់ ក៏ប៉ុន្តែ​លើសពីនេះ​ទៀត ក៏​មាន​តួនាទី​លំអ​សោភ័ណ្ឌភាព​ប្រាសាទ​ដែរ ។ ទោះ​ជា​ទី​នេះ សសរ​ពេជ្រ ដែល​គេ​ដាក់​បញ្ឈរ​នៅ​អម​សងខាង​ទ្វារ​ចូល ហើយ​ទ្រ​ផ្ទាំង​ផ្តែរ​នោះ លំអរ​ដោយ​ក្បាច់​លំអង​ផ្ការំយោល តែ​នៅ​ផ្នែក​កណ្តាល​ក៏​មាន​ការ​ឆ្លាក់​ក្បាច់​ចិញ្ចៀន​ដែរ ។​
 សសរ​ផ្អោប​៖ ​នេះ​ជា​លើក​ដំបូង​បង្អស់ ក្នុង​ប្រវត្តិ​ស្ថាបត្យកម្ម​ខ្មែរ​ដែល​យើង​ឃើញ​មាន​វត្តមាន របស់​សសរ​ផ្អោប​អម​សសរ​ពេជ្រ ទាំងសងខាង ដែល​ជា​កត្តា​មួយ​យ៉ាងសំខាន់ ដើម្បី​ទ្រ​ហោជាង ។ ដូចនេះ មុខងារ​របស់​សសរ​ផ្អោប​គឺ ការ​លំអ​ប្រាសាទ​ផង និង​ធានា​សុវត្ថិភាព របស់​សំណង់​ផង ។​
 ផ្តែ​រ​៖ ​នេះ​ជា​លើកដំបូង​ហើយ ដែល​យើង​បាន​ជួប​នូវ​ផ្តែរ ដែល​មាន​រាង​ជា​អង្កត់​ពី​កំណាត់ ដែល​មាន​ក្បាច់​ផ្ការំយោល​តាម​លំនាំ​ឥណ្ឌា ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ស្ថិតនៅ​លើ​ក្លោងទ្វារ​ចូល ផ្តែរ​នេះ​បញ្ចេញ​មុខងារ​មួយ​យ៉ាង​សំខាន់ គឺ​ការស្វាគមន៍​ដល់​សាសនិកជន ដោយ​ផ្តល់​នូវ​ភាព​រីករាយ សប្បាយ តាមរយៈ​កម្រងផ្កា​ដែល​ស្ថិត​លើ​ក្បាល​របស់​ខ្លួន ។​
 ហោ​ជាង​៖ ​ហោជាង​មាន​ទ្រង់ទ្រាយ​ជា​អក្សរ​អ៊ុយ​បញ្ច្រាស ឬ​ដូច​ក្រចកសេះ ហើយ​រីក​នៅ​ខាងចុង ។ យើង​អាច​សន្មត់​ថា វា​ជា​គម្រូ​នៃ​ហោជាង​នា​សម័យ​ក្រោយៗ ថ្វីត្បិតតែ​មាន​លក្ខណៈសាមញ្ញ​ជាង​ក៏​ដោយ ។ ក្បាច់ក្បូរ​ដែល​លំអរ​តុបតែង​ហោជាង​នេះ ត្រូវ​បានរ​លុះ​បែកបាក់​ជ្រុះ​អស់ គ្រាន់តែ​បន្សល់​នូវ​ចម្លាក់​ជា​រាង​ប្រាសាទអណ្តែត​តែប៉ុណ្ណោះ ។​
 បង្អួច​៖ ​នៅ​តាម​ជញ្ជាំង នៃ​ប្រាសាទ​អាស្រម​មហាឥសី​មាន​បង្អួច​ចំនួន​ប្រាំបី ពោល​គឺ​ខាងកើត​និង​ខាងលិច ព្រម​ទាំង​ពីរ​ទៀត​នៅ​ផ្នែក​ខាង​មុខ​ទ្វារ​ចូល ។ បង្អួច​ទាំងនោះ​មាន​លក្ខណៈ​ជា​ប្រាសាទ​អណ្តែត ហើយ​ស៊ីមេទ្រី​គ្នា​គួរឲ្យ​ចាប់អារម្មណ៍​ជា​អនេក ។​ ​ម្យ៉ាងវិញទៀត នៅលើ​បង្អួច​សិប្បនិម្មិត​នីមួយៗ គេ​ឃើញ​មាន​ស៊ុម​លៀន​មក​ក្រៅ ហើយ​មាន​សសរ​ពេជ្រ​ពីរ​ទ្រ​ផ្តែរ​និង​ហោជាង ដែល​គ្មាន​ចម្លាក់ ។ ក្បាច់​សសរ​ពេជ្រ​ទាំងនោះ ដែល​ជា​ក្បាច់​ផ្កា​រំយោល មាន​លក្ខណៈ​ដូច​ក្បាច់​សសរ​នៃ​ក្លោងទ្វារ តែ​លក្ខណៈ​តូច ។ ហោជាង​និង​ផ្ទាំង​ផ្តែរ​នៃ​ប្រាសាទតូចៗ​ទាំងនោះ គ្មាន​ក្បាច់ក្បូរ​ឡើយ ។​
 វិមាន​អាកាស​៖ ក្រៅពី​បង្អួច​ទាំង​បួន​ខាងលើនេះ នៅ​ឯ​ខាង​មុខ​ប្រាសាទ​វិញ យើង​ក៏​ឃើញ​បង្អួច​ពីរ​ទៀត​អម​សងខាង​ទ្វារ​ចេញ​ចូល ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ជា​វិមាន​អាកាស ។ សារៈសំខាន់​របស់​បង្អួច ដែល​មាន​រូបរាង​ជា​ប្រាសាទ ឬ​វិមាន​តូចៗ បង្ហាញ​ឲ្យដឹងថា យើង​កំពុង​ស្ថិត​លើ​ទេវស្ថាន​យ៉ាង​ប្រាកដ ដោយហេតុ​ថា វិមានអាកាស​ទាំងនោះ ជា​និមិត្តរូប​នៃ​ភាព​អវកាស ឬ​លំហរ ។​

​ជារួម ប្រាសាទ​អាស្រម​មហា​ឥសី គឺជា​សំណង់​ស្ថាបត្យកម្ម​ខ្មែរ ដែល​មាន​ចំណាស់ ចាស់​ជាងគេ​បំផុត ក្នុង​ទឹកដី​ខ្មែរ​សព្វថ្ងៃនេះ ។ ថ្វី​ត្បិត​តែ​ប្រាសាទ​នេះ បាន​ទទួល​ឥទ្ធិពល​យ៉ាង​ខ្កាំងក្លា​ពី​ឥណ្ឌា ក៏​មែនពិត ក៏ប៉ុន្តែ យើង​ពុំ​អាចនិយាយបាន​ថា សំណង់​ស្ថាបត្យកម្ម​នេះ​គឺជា​ការចំលង​ទាំង​ដុល​នៃ​រូបមន្ត​ឥណ្ឌា​បានទេ ។ ព្រោះថា នៅ​ប្រទេស​ឥណ្ឌា គេ​ពុំ​ដែល​ជួបប្រទះ​ប្រាសាទ​ណាមួយ ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ដូច​គ្នា​ទាំងស្រុង នឹង​សំណង់​ប្រាសាទ​របស់​យើង​នោះទេ។
ប្រាសាទអុក

ប្រាសាទអុកមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងភូមិសំបូរ ឃុំសំបូរ ស្រុកប្រាសាទសំបូរ ខេត្តកំពង់ធំ។ ប្រាសាទអុកកសាងឡើងក្នុងសម័យចេនឡា ដោយព្រះបាទឥសានវរ្ម័នទី១ នៅក្នុងសតវត្សរ៍ទី៧ ដើម្បីឧទ្ទិសដល់ព្រាហ្មណ៍សាសនា។
Category:ខេត្តកំពង់ធំ
អុក
ប្រាសាទអុងម៉ុង

រូបភាពតូច
ប្រាសាទអុងម៉ុងមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងភូមិស្រះស្រង់ខាងជើង (ខាងក្រោយសាលារៀន) សង្កាត់នគរធំ ខេត្តសៀមរាប។ប្រាសាទបានកសាងឡើងនៅក្នុងចុងសតវត្សរ៍ទី១០។ ប្រាសាទនេះមានចម្ងាយប្រហែល ១០០ម៉ែត្រ ពីស្រះស្រង់តាមផ្លូវត្រង់ តាមផ្លូវវាងប្រហែល២០០ម៉ែត្រDiscovery Khmer Temples។
ប្រាសាទអំពិលរលំ

ប្រាសាទអំពិលរលំមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងភូមិអំពិលរលើង ឃុំចំណារ ស្រុកស្ទោង ខេត្តកំពង់ធំ។ ប្រាសាទនេះត្រូវបានកលាងឡើងនៅក្នុងសម័យចេនឡា ដោយព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី១ ឬព្រះនាងទេវី នៅក្នុងអំឡុងសតវត្សរ៍ទី៨ ដើម្បីឧទ្ទិសដល់ព្រាហ្មណ៍សាសនា។
Category:ខេត្តកំពង់ធំ
អំពិលរលំ
ប្រាសាទអ៊ីវ៉ាឃឹនី

150px|right
ប្រាសាទអ៊ីវ៉ាខឹនី（ភាសាជប៉ុន: 岩国城, いわくにじょう, Itamijō, ភាសាអង់គ្លេស: Iwakuni Castle）ជាឈ្មោះប្រាសាទមួយនៅក្រុងអ៊ីវ៉ាឃឹនី ខេត្តយ៉ាម៉ាហ្គឹឈិ នៃប្រទេសជប៉ុន។
ប្រាសាទអ៊ីវ៉ាឃឹនី: ប្រវត្តិប្រាសាទ

ប្រវត្តិប្រាសាទ 

ប្រាសាទនេះត្រូវបានកសាងឡើងដោយ ឃិកខាវ៉ា ហ៊ីរ៉ូយអិ (ភាសាជប៉ុន: 吉川広家, ភាសាអង់គ្លេស: Kikkawa Hiroie) (៧ ធ្នូ ១៥៦១ - ២២ តុលា ១៦២៥) ពីឆ្នាំ១៦០១​ ដល់ឆ្នាំ១៦០៨ ដើម្បីធ្វើជាប្រាសាទផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គាត់។
ប្រាសាទអ្នកបួស

ប្រាសាទអ្នកបួស ដែលស្ថិតនៅលើកូនភ្នំមួយ ដើមឡើយមានឈ្មោះថា ច័ន្ទនគីរី ដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងស្រុកជាំក្សាន្ត ខេត្តព្រះវិហារ តាមពិតគឺជាក្រុមប្រាសាទដែលសាងសង់ និងគ្រប់គ្រងកាន់កាប់តាំងពីសតវត្សរ៍ទី៧ដល់សតវត្សរ៍ទី៧នៃគ្រិស្តរាជ។ ប្រាសាទនេះត្រូវបានសិក្សាដោយលោក ប៉ាម៉ង់ ទីយ៉េ និងលោកឡាហ្សង់ គីយ្យា លោកអៃម៉ូនីញ៉េ និងលោកបាកអស់រយៈពេលមួយសតវត្សរ៍មកហើយ ចុងក្រោយបំផុតសិលាចារឹកសំខាន់ៗទាំងនោះដែលមានរហូតដល់ទៅប្រាំបួនផ្ទាំង ត្រូវបានបកប្រែជាបន្តបន្ទាប់ ជាពិសេសសិលាចារឹក K-៣៤១ និងបកប្រែដោយលោក ហ្សក សឺដេស នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៥៤។ ចេញពីផ្លូវគ្រួសច្រកអានសេះមានផ្លូវបំបែកមួយទៅកាន់ផ្លូវប្រាសាទអ្នកបួស ឬប្រាសាទច័ន្ទនគីរីជាផ្លូវមួយមានចម្ងាយប្រហែល ៣គីឡូម៉ែត្រ។ ក៏ប៉ុន្តែនៅជ្រលងភ្នំស្រះស្រង់ ឬបារាណ៍ទឹកបុរាណមួយនៅជើងភ្នំខាងក្រោមប្រាសាទ ដែលមានទំហំដ៏ធំល្វឹងល្វើយ ដែលមានទឹកថ្លាសម្រាប់ធ្វើពីធីសាសនាព្រហ្មញ្ញ និងសម្រាប់ការបង្ហូរទឹកស្រោចស្របស្រូវប្រាំនៃស្រែចម្ការរបស់សហគមន៍ខ្មែរតាំងបុរាណរហូតដល់សព្វថ្ងៃ។ 
ប្រាសាទច័ន្ទនគីរី ឬប្រាសាទអ្នកបួសមានជណ្តើរបែរមុខទីទិសខាត្បូងមានកាំជណ្តើរ១១កាំ មានទំហំ១១ម៉ែត្រ ផ្នែកជាន់ទី១ និងជាន់ទី២មានទំហំតូចជាងបន្តិចដោយពុំអាចវាស់វេងបានពីព្រោះដោយសារព្រៃក្រាស់ និងបាក់បែកពិបាកវាស់វែង។ នៅកាំជណ្តើរនៃគោបុរៈមានការបាក់បែកស្ទើរទាំងអស់។ ប្រាសាទនេះមានកំពែងថ្មបាយក្រៀម និងថ្មភក់ព័ន្ធជុំវិញចំនួនបីជាន់។ នៅក្នុងបរិវេណនោះមានប្រាង្គធំៗបែរមុខទិសខាងត្បូង ក្បាច់ផ្តែរបានបាក់បែកពាក់កណ្តាលធ្លាក់ចុះមកក្រោម ដោយមានការបំផ្លាញពីជនពាលតាមរយៈការដាក់រំសេវបំបែកយកវត្ថុបុរាណទៅលក់http://www.bayongtimes.com/page.php?p=17&cat=15។
ប្រាសាទឥដ្ឋតាពូ

ប្រាសាទឥដ្ឋតាពូ ជាស្ថាបត្យកម្មខ្មែរដែលកសាងឡើងជាប្រភេទប្រាសាទភ្នំ ដែលស្ថិតនៅលើកំពូលភ្នំតាពូ ថៃបានដូរឈ្មោះថា ភ្នំពូតា និង ប្រាសាទឈ្មោះ ប្រាសាទតាពូ។
ប្រាសាទឯកភ្នំ: ប្រវត្តិប្រាសាទ

ប្រវត្តិប្រាសាទ 
ប្រាសាទឯកភ្នំត្រូវបានកសាង ឡើងនៅស.វទី១១ ក្នុងឆ្នាំ១០២៧ ក្នុងរាជកាលព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី១ (១០០២-១០៥០) នាសម័យមហានគរដើម្បីឧទ្ទិសថ្វាយអាទិទេពនៃព្រហ្មញ្ញសាសនា ។ ប្រាសាទដ៏ចំណាស់នេះមាន ទីធ្លាប្រមាណ ៣០ម៉ែត្រហើយមានថែវព័ទ្ធជុំវិញប្រាសាទ ពីទិសខាងកើត ទៅទិសខាងលិច មានប្រវែង២៥ម៉ែត្រ ហើយពីទិសខាងត្បូង ទៅទិសខាងជើងមានប្រវែង៤៩ម៉ែត្រ មានរាងបួនជ្រុង ស្មើគ្នាធ្វើអំពីថ្មភក់បែរមុខទៅទិសខាងកើត សង់លើខឿនមួយមានពីរថ្នាក់ មានថែវពទ្ធ័ជុំវិញតួប៉មនៃប្រាសាទ និងកំពែងធ្វើពីថ្មបាយក្រៀមហើយមានគូរទឹកព័ទ្ធជុំវិញផង។ ហើយប្រាសាទនេះមានដើមពោធិ៍ ដុះជុំវិញជាច្រើនដើម បង្កើតអោយជាម្លប់ដ៏ត្រឈឹងត្រឈៃ និងខ្យល់ត្រជាក់បរិសុទ្ធ។ រីឯនៅខាងត្បូងប្រាសាទវិញ មាននៅសល់គូរទឹកដែលបច្ចុប្បន្ន បានក្លាយទៅជាស្រះទឹកសំរាប់ព្រះសង្ឃប្រើប្រាស់ជាប្រចាំ។

ប្រាសាទឯកភ្នំជារមណីយដ្ឋានទេសចរណ៍វប្បធម៌ដែលមានប្រាង្គប្រាសាទបុរាណមួយឈ្មោះថាប្រាសាទឯកភ្នំ មានទីតាំងនៅភូមិ តាគម ឃុំពាមឯក ស្រុកឯកភ្នំ ខេត្តបាត់ដំបង ចំងាយ៧គ.ម បែកចេញពីផ្លូវខេត្តលេខ P156 ត្រង់ម្ដុំភូមិថ្កូវ ឃុំក្ដុលដូនទាវ ស្រុកឯកភ្នំ ខេត្តបាត់ដំបង និងចម្ងាយ១២.២៩គម ពីទីរួមខេត្តបាត់ដំបង។ អ្នកទេសចរអាចធ្វើដំណើដោយមធ្យោបាយ រថយន្ត ម៉ូតូ ប្រើរយៈពេលប្រមាណ២០នាទី។

ប្រាសាទឯកភ្នំមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងភូមិគម ឃុំពាមឯក ស្រុកឯកភ្នំ ចម្ងាយប្រមាណ៨គីឡូម៉ែត្រខាងជើងក្រុងបាត់ដំបង។ ទីតាំងប្រាសាទសព្វថ្ងៃស្ថិតនៅក្រោយវិហារដែលទើបនឹងធ្វើថ្មី។ ប្រាសាទនេះសង់លើឃឿនថ្មបាយក្រៀមបីថ្នាក់ កម្ពស់ប្រមាណ៣ម៉ែត្រ និងមានគូទឹកព័ទ្ធជុំវិញដោយកាត់ដោយផ្លូវចូលពីខាងកើត និងលិច។ ឡើងតាមជណ្ដើរថ្មបាយក្រៀមនៅទិសខាងកើតទៅដល់ច្រកទ្វារចូលធ្វើពីថ្មភក់ យើង​នឹង​ឃើញ​តួ​ចម្បង​នៃ​ប្រាសាទ​សង់​លើ​ឃឿន​ថ្មភក់​​នៅ​ទីតាំង​កណ្ដាល។ តួ​ចម្បង​​នេះ​ព័ទ្ធជុំវិញ​ដោយ​ថែវធ្វើពីថ្មបាយក្រៀម ដែលភ្ជាប់​ដោយ​​ច្រក​ចេញចូលពីរធ្វើពីថ្មភក់នៅទិសខាង​កើត​ និង​ខាង​លិច។ តួកណ្ដាល​នៃ​ប្រាសាទ​នេះ​មាន​ទ្វារ​ចូល​ពីគ្រប់បួនទិស នៅទិសខាង​កើត​នៃតួ​កណ្ដាល​មាន​មណ្ឌប​ (ជា​បន្ទប់ទ្រវែង​ដែល​រត់​ភ្ជាប់នឹង​តួ​កណ្ដាល) មួយ​ដែល​មាន​ទ្វារ​ចូល​ពីគ្រប់​បួនទិស (ទ្វារខាង​លិច​នៃ​មណ្ឌប​រត់​ត្រង់ទៅ​កាន់​ទ្វារ​ខាង​កើត​នៃ​តួ​កណ្ដាល)។ ផ្នែកនេះ​ធ្វើ​ពី​ថ្មភក់​នៅ​លើ​ខឿន​ថ្ម​បាយ​ក្រៀម​ដែល​ស្រោប​ដោយ​ថ្ម​ភក់នៃផ្នែក​ខាង​ក្រៅ។ នៅទិសអាគ្នេយ៍មាន​នៃមណ្ឌប មានអគារមួយដែលអ្នកស្រុកហៅថា «បន្ទប់កូនក្រមុំ» ក៏ប៉ុន្តែ​ជាទូទៅ គេហៅតាមសៀវភៅថា «បណ្ណាល័យ» ឡើងរត់មាត់ បើទោះជាការពិតមុខងារ​នៃអគារនេះមិនទាន់ត្រូវបានដឹងឱ្យច្បាស់យ៉ាងណាក្ដី។នៅ​ផ្នែក​មណ្ឌប មាន​តែ​ចម្លាក់​នៃទ្វារ​ខាង​ត្បូង​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​នៅ​សេស​សល់​ ឯនៅ​ទិស​ផ្សេង​ទៀតធ្លាក់​​ទៅ​លើ​ដី​បាក់បែក​រក​មើល​មិន​យល់​នោះទេ។ រូប​នៅ​ខាង​ឆ្វេង​ដៃ​នេះ ផ្ដែរ​​ប្រហែល​ជា​បង្ហាញ​ឈុតរឿងត្រីវិក្រម ដែល​យើង​ឧស្សាហ៍​ប្រទះ​ឃើញ​ជា​រឿយៗ​ នៅ​តាម​ប្រាសាទ​នានា។ មូលហេតុ​ដែល​នាំ​ឱ្យគិត​ថា​រូប​នេះ​ជា​​ឈុត​រឿង​ត្រី​វិក្រម ពីព្រោះហោជាង​នៅ​លើ​ផ្ដែរ​នេះ​បង្ហាញ​ឈុត​រឿង​វិស្ណុអានន្តសាយិន ឬ​និយាយឱ្យ​ស្រួល​ថា ព្រះនារាយណ៍ផ្ទុំ។​
ប្រាសាទ​ណន​គូ

ប្រាសាទ ​ណន​គូ ( ថៃ ปราสาทหินโนนกู่) ជាប្រាសាទខ្មែរ មានទីតាំងនៅប្រទេសថៃ ខេត្តនគររាជសីមា ស្រុកស៊ុងនឿន។ ប្រាសាទនេះត្រូវបានគេជឿថាជាប្រាសាទមួយ រួមជាមួយនឹងប្រាសាទ មឿងកែក ក្នុងក្រុងមឿងឃោរឃោបុរ។ វាជាអគារមួយក្រុមតូចធ្វើពីឥដ្ឋ និងថ្មភក់ ឧទ្ទិសដល់ការគោរពបូជាហិណ្ឌូ ហើយត្រូវបានសាងសង់ឡើងដោយ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៤ (៩២៨-៩៤២) ដែលរួមមានទូមួយទំហំ 32 mètres ទម្លុះដោយ គោបុរៈ ពីរនៅខាងកើត និងខាងលិច។ បណ្ណាល័យ ពីរ  បែរមុខទៅទិសខាងលិច និងប៉មទីសក្ការៈមួយបែរមុខទៅទិសខាងកើត។
ប្រាសាទ​ថា​ពាំង​តា

ប្រាសាទថាពាំងតា( Boran Sata Ta Priang Ta ឬ Boran Sathan Ta Priang Tia ) គឺជាប្រាសាទមួយស្ថិតនៅក្នុង ខេត្ត សុរិន្ទ នៃប្រទេសថៃ នៅជិត រំដួល ។ វាជាប្រាសាទឥដ្ឋតែមួយគត់ដែលមានច្រកចូលតែមួយទៅខាងកើត។ វាមានតាំងពីចុងសតវត្ស ១២។
ប្រាសាទ​មឿង​កៅ

ប្រាសាទ ​មឿង​កៅ ជា​ប្រាសាទ​ខ្មែរ​មួយ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង ​ប្រទេស​ថៃ ស្រុក ​ស៊ឹងនឿន ខេត្ត​នគររាជសីមា ។ វាត្រូវបានសាងសង់ពីថ្មបាយក្រៀម និងថ្មភក់។ ការជីកកកាយដែលបានធ្វើឡើងក្នុងឆ្នាំ 1990-1991 បានបង្ហាញថាវាជាវិហារនៃមន្ទីរពេទ្យ ( អរោគសាលា ) ហើយវាមានអាយុកាលតាំងពី  សតវត្សទី 13 ។
ប្រាសាទ​មឿង​ខែក

ប្រាសាទមឿងខែក (ปราสาทเมืองแขก) វាជាប្រាសាទខ្មែរដ៏ធំមួយទៀត។ ស្ថិតនៅភូមិគោក ឃុំគោរាជ ស្រុកស៊ុងនឿន ខេត្តនគររាជសីមា។ ទោះ​យ៉ាង​ណា​នៅ​សល់​តែ​គ្រឹះ​នៃ​អគារ​ប៉ុណ្ណោះ។ សាស្រ្តាចារ្យ ឆ្នាំ 1990 នាយកដ្ឋានវិចិត្រសិល្បៈបានធ្វើការជីកកកាយថ្មីៗបំផុត។ វត្ថុបុរាណជាច្រើនត្រូវបានគេរកឃើញ។ អ្វី​ដែល​សំខាន់​នោះ​គឺ​ផ្ទាំង​ថ្ម​ដែល​មាន​រាង​ដូច​ទេវតា​អង្គុយ​ក្នុង​ក្លោង​ទ្វារ​ខាង​លើ។ មានស្ថាបត្យកម្មតាមរចនាបថខ្មែរនៃកោះកែរ។ ដែល​មាន​ពី​សម័យ​កាល​ដូច​គ្នា​នឹង ​ប្រាសាទ​ណូន​គូ ចម្ងាយ​ប្រមាណ ៥០០ ម៉ែត្រ។
ប្រាសាទ​មឿង​ខែក: ស្ថាបត្យកម្ម

ស្ថាបត្យកម្ម 
វាជាប្រាសាទថ្មភក់ លាយឡំនឹងឥដ្ឋ។ បែង​ចែក​ជា​ផ្នែក​ផ្សេងៗ​គ្នា ខាង​ក្រៅ​ជា​ខ្សែ​ប្រឡាយ​ស្រប​នឹង​ផ្លូវ​ដី​ឥដ្ឋ ស្ទើរ​តែ​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ​ប្រាសាទ​បុរាណ​នៅ​ខាង​ជើង​មាន​ខ្លោង​ទ្វារ​ឬ​គោបុរៈ។ វាជាផ្លូវដើរតភ្ជាប់ទៅខាងក្នុង។ ដែលនៅសល់ប្រាសាទបីឈរនៅលើមូលដ្ឋានតែមួយ បែរមុខទៅទិសខាងជើង។

ឆ្ងាយ​ពី​ប្រឡាយ និង​ផ្លូវ​ទំនប់​ទៅ​ខាង​ក្រៅ។ នៅសល់នៃអគារពីរដែលត្រូវបានសាងសង់ទល់មុខគ្នា។ អគារ​ទាំង​ពីរ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ហ៊ុំ​ព័ទ្ធ​ដោយ​ជញ្ជាំង។ នៅពេលដែលនាយកដ្ឋានវិចិត្រសិល្បៈជួសជុល ប្រទះ​ឃើញ​ផ្ទាំង​ថ្ម​មួយ​ឆ្លាក់​ដោយ​លំនាំ​ដើម​ទៅ​ផ្កា ដែល​អាច​ប្រៀប​បាន​នឹង​លំនាំ​ក្នុង​សិល្បៈ​ខ្មែរ​បុរាណ​ពី​សម័យ​បន្ទាយស្រី បន្ថែមពីលើនេះ គេបានរកឃើញសិលាចារឹកមួយ ដែលត្រូវបានប្រើដើម្បីបង្កើតជាគោលនៃក្លោងទ្វារខាងក្រៅ ដែលបង្ហាញពីឆ្នាំ ព.ស. 1514 និង ព.ស 1517 ដូច្នេះអ្នកបុរាណវត្ថុវិទូបានសន្មត់ពីភស្តុតាងទាំងអស់ដែលបានរកឃើញនោះ។ ប្រាសាទនេះប្រហែលជាកន្លែងគោរពបូជា។ នៅក្នុងជំនឿហិណ្ឌូឬព្រាហ្មណ៍ សាងសង់ឡើងនៅសតវត្សរ៍ទី ១៦នៃព.សដើម្បីធ្វើពិធីឧទ្ទិសដល់ព្រះសិវៈ។
ប្រាសាទ​មឿង​ខែក: ទីតាំង និងការធ្វើដំណើរ

ទីតាំង និងការធ្វើដំណើរ 
ឡានឯកជន ប្រើផ្លូវដូចគ្នានឹងប្រាសាទណនគូ ។ ប្រហែល 500m ពីប្រាសាទណនគូ។
ប្រាសាទ​មឿង​តាំ: ប្រវត្តិប្រាសាទ

ប្រវត្តិប្រាសាទ 
thumb
ប្រាសាទ​មឿង​តាំ (); () ប្រាសាទមឿងតាំជាប្រាសាទបុរាណខ្មែរមួយ ដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងស្រុកព្រះគុណឆៃ ខេត្តបូរីរម្យ ប្រទេសថៃ។ រចនាបថប្រាសាទនេះគឺ រចនាបថឃ្លាំង និងរចនាបថបាពួន។ ប្រាសាទនេះត្រូវបានកសាងឡើងនៅចុងសតវត្សរ៍ទី១១ ដល់ដើមសតវត្សរ៍ទី១២ ដើម្បីឧទ្ទិសដល់ព្រះឥសូរ ក្នុងព្រហ្មញ្ញសាសនា។ ដូចប្រាសាទខ្មែរដទៃទៀត ប្រាសាទនេះបែរមុខទៅទិសខាងកើត ដែលជាទិសនៃសិរីមង្គល។ វាមានប្រាង្គកណ្តាលមួយ បណ្ណាល័យ ឬហោត្រៃចំនួន២ និងមានគូរទឹកព័ន្ធជុំវិញ។
ប្រាសាទ​ហិនជុំព្រះ

ប្រាសាទ​ហិនជុំព្រះ ជា អរោគសាលា ​របស់​ខ្មែរ hôpital កសាង​ដោយ ​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧  ​នៅ​ជិត ​សុរិន្ទ ​លើ​ផ្លូវ​រាជ​ដែល​ចេញ​ពី ​អង្គរ ​ទៅ ​ភីម៉ៃ ។ ទីសក្ការៈ​រាង​ការ៉េ​ធ្វើ​ពី​ថ្មបាយក្រៀម បែរ​ទិស​ទៅ​ទិស​ខាង​កើត ហើយ​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ​ដោយ​របង​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ។ ទាំង​មូល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ការ​ខូច​ខាត ហើយ​មិន​ទាន់​បាន​ស្ដារ​ឡើង​វិញ​នៅ​ឡើយ​ទេ។
ប្រាសាទ​ហិន​ចោម​ប្រា

ប្រាសាទ​ហិន​ចោម​ប្រា ជា អរោគសាលារបស់​ខ្មែរ hôpital កសាង​ដោយ ​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័នទី ៧ ក្នុង  សតវត្សទី ១២  ​នៅ​ជិត ​សុរិន្ទ ​លើ​ផ្លូវ​រាជ​ដែល​ចេញ​ពី ​អង្គរ ​ទៅ ​ភីម៉ៃ ។ ទីសក្ការៈ​រាង​ការ៉េ​ធ្វើ​ពី​ឥដ្ឋ​ថ្មបាយក្រៀម​តម្រង់​ទៅ​ទិស​ខាង​កើត ហើយ​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ​ដោយ​របង​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ។ ទាំង​មូល​ខូច​ខាត​ហើយ​មិន​ទាន់​បាន​ស្ដារ​ឡើង​វិញ​ទេ។
ប្រាសាទ​ហិន​ចោម​ប្រា: គន្ថនិទ្ទេស

គន្ថនិទ្ទេស 

 ម៉ៃឃើល ហ្វ្រីមែន មគ្គុទ្ទេសក៍ប្រាសាទខ្មែរនៅប្រទេសថៃ និងឡាវ សៀវភៅ Rivers ឆ្នាំ ១៩៩៦

 Michael Freeman, Palaces of the Gods: សិល្បៈ និងស្ថាបត្យកម្មខ្មែរនៅប្រទេសថៃ, River Books, 2001

 Yoshiaki Ishizawa, តាមបណ្តោយផ្លូវ Royal Roads To Angkor, Weatherhill, ឆ្នាំ 1999
ប្រាសាទ​ហិន​បាន​សា​ម៉ូ​

ប្រាសាទ​ហិន​បាន​សាម៉ូ ​ជា​មន្ទីរពេទ្យ​មួយ​ដែល​សាងសង់​ដោយ ​ព្រះបាទ​ជ័យ​វរ្ម័ន​ទី​៧ ដែល​មាន​ទីតាំង​នៅ​ជិត​ប្រា​ង្គគូ ( ​ខេត្ត​ស៊ី​សាកេត ​) ។
ប្រាសាទ​ហ្វយ​ថាប់​ថាន

ប្រាសាទ ហ្វយថាប់ថាន (   , ) ជា​ប្រាសាទបាក់បែក​តូច​មួយ​ដែល​មាន​ទីតាំង​នៅ​ក្នុង​ឃុំ​ប្រាសាទ ស្រុក​ហ្វយថាប់ថាន ខេត្ត​ស៊ីសាកេត ភាគ​ឦសាន​ប្រទេស​ថៃ ។
ប្រាសាទ​ហ្វយ​ថាប់​ថាន: ព័ត៌មានលម្អិត

ព័ត៌មានលម្អិត 
ស្ថិតនៅ​ក្នុង​បរិវេណ​វត្ត​ប្រាសាទ​ផាន់​ណា​រាម ប្រហែល  ភាគនិរតីនៃទីប្រជុំជន ស៊ីសាកេត ។  វាត្រូវបានគេរកឃើញ និងចុះបញ្ជីជាសំណល់ជាតិនៅឆ្នាំ 1935។ 

ប្រាសាទ​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​ផង​ដែរ​ថា​ជា ​ប្រាសាទ​បាន​ប្រាសាទ ​, ប្រាសាទនើនថាត មូលហេតុ​ដែល​វា​មាន​ឈ្មោះ​ច្រើន​គឺ​ដោយសារ​វា​ជា​ទម្លាប់​ធម្មតា​នៅ ​ភូមិ​ឥសាន (​ភូមិភាគ​ឦសាន​) ពួកគេ​តែងតែ​សាងសង់​ប្រភេទ​នេះ ( ​ប្រាសាទ​ហិណ្ឌូ ​ខ្មែរ ​) ជា ​ប្រាសាទ​បានប្រាសាទ​។ ការ​ជួសជុល​សំណង់​បែប​នេះ​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​រូបរាង ទើប​គេ​ហៅ​វា ​ថា ចេតិយ ឬគ្រាន់តែហៅថា នើនថាត . ក្រោយ​មក​ពេល​គេ​រក​ឃើញ​សំណង់​បន្ថែម​ទៀត ដូច្នេះ​ដើម្បី​បញ្ជាក់​ឱ្យ​ច្បាស់​ថា​មួយ​ណា​ដែល​វា​សំដៅ​ទៅ​លើ​ទីតាំង​ដូច​ជា​ប្រាសាទ​នេះ​គេ​ហៅ​ថា ​ប្រាសាទ​ហ្វយ​ថាប់​ថាន់ ។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]

ប្រាសាទ​ហ្វយយ​ថាប់​ថាន​ត្រូវ​បាន​កសាង​ឡើង​ក្នុង​សម័យ ​បាពួន (ប្រហែល​ពាក់​កណ្តាល​សតវត្ស​ទី​១១) ក្នុង​អរិយធម៌​ខ្មែរ​បុរាណ។ ក្រោយមក ប្រហែលសតវត្សទី១៨-១៩ នគរឡានឆាង កាន់តែមានឥទិ្ធពលខ្លាំងឡើង ដូច្នេះកំពូលនៃសំណង់បានផ្លាស់ប្តូរ ហើយប្តូរឈ្មោះទៅជា ថា ចេតិយ ។ ជំនឿ​សាសនា​ក៏​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​ពី ​ព្រហ្មញ្ញសាសនា ឬ ​ព្រហ្មញ្ញសាសនា ​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង ​ព្រះត្រៃមូតិ៍ ដែល​មាន ​ព្រះសិវៈ ព្រះវិស្ណុ និង ​ព្រហ្ម ។ នោះហើយជារបៀបដែលចេតិយបីត្រូវបានសាងសង់ជានិច្ច។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]

នៅក្នុងអរិយធម៌ ឡានឆាង កំពូលនៃចេតិយបានផ្លាស់ប្តូររូបរាងរបស់វាទៅជា ព្រះធាតុ (śarīra) ដែលជាជំនឿរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនា។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]

នៅពេលសាងសង់ដំបូង សំណង់ទាក់ទងនឹងទិសដៅនៃការសាងសង់ ដូច្នេះប្រាសាទទាំងអស់បែរមុខទៅទិសខាងកើត ហើយព័ទ្ធជុំវិញដោយជញ្ជាំង។ ដូច្នេះ​ហើយ អគារ​បី​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​លើ​គ្រឹះ​តែ​មួយ។ អាគារសំខាន់នៅចំកណ្តាលដែលមានអាគារពីរទៀតនៅខាងឆ្វេង និងខាងស្តាំរបស់វា។ ប្រភេទនៃការបង្កើត ត្រៃមូតិ៍ ។ សំណល់បុរាណ និងសំណង់ទាក់ទងនឹងសាសនាបានផ្លាស់ប្តូរមុខងាររបស់ពួកគេក្នុងអំឡុងពេលនោះ។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]

បច្ចុប្បន្ន​ទ្វារ​អគារ​ទាំង​សងខាង​ត្រូវ​បាន​បិទ។ ស៊ុមទ្វារថ្មភក់បង្ហាញថាមានទ្វារនៅទីនោះ ហើយមានតែអគារសំខាន់ប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យចូលទៅខាងក្នុង។ ឥដ្ឋនៅលើសំណង់គឺជាឥដ្ឋថ្មីនិងចាស់។ "Huai Thap Than Khmer Ruins (Ban Prasart Khmer Ruins)".
ប្រាស៊ីលីយ៉ា

ប្រាស៊ីលីយ៉ា () គឺជារាជធានីរបស់ ប្រទេសប្រេស៊ីល ដោយមានប្រជាជន​ជាង ២.៨១៧.០៦៨ នាក់ និង ជាទីក្រុងធំលំដាប់ទី៣ ដែលមានប្រជាជនរស់នៅច្រើនជាងគេក្នុងប្រេស៊ីល។ ទីក្រុងប្រាស៊ីលីយ៉ាត្រូវបានបង្កើតឡើងដំបូងក្នុងនៅថ្ងៃទី ២១ ខែមេសាឆ្នាំ ១៩៦០ ដោយប្រធានាធិបតី ជូសេលីណូ គូប៊ីសឆេក។
ប្រាហ្សាវីល

ប្រាហ្សាវីល (; កុងហ្គោ; Ntamo, Ntambo, Kintamo, Kintambo, Tandala, Mavula ; តេគេ : M'fa, Mfaa, Mfa, Mfoa Roman Adrian Cybriwsky, Capital Cities around the World: An Encyclopedia of Geography, History, and Culture, ABC-CLIO, USA, 2013, p. 60 Sylvie Ayimpam, Vie matérielle, échanges et capitalisme sur la rive méridionale du Pool du fleuve Congo (1815-1930), Centre d'Étude des Mondes Africains (CEMAf), 2006, p. 4 and p. 9 André JACQUOT, Lexique Laadi (Koongo), L'Office de la Recherche Scientifique et Technique Outre-Mer (O.R.S.T.O.M.), 1974 Joseph ZIDI, Brazzaville : Les enjeux de la géographie des migrations (1800-2010), Université Marien Ngouabi de Brazzaville, 2016 MARTIN Phyllis M., Loisirs et société à Brazzaville pendant l'ère coloniale, KARTHALA Editions, 2006, p. 31 ) គឺជារដ្ឋធានី និងទីក្រុងធំបំផុតនៃសាធារណរដ្ឋកុងហ្គោ។ រដ្ឋបាលគឺជា ផ្នែក និង ឃុំ ។  ដោយបង្កើតជាមជ្ឈមណ្ឌលហិរញ្ញវត្ថុ និងរដ្ឋបាលរបស់ប្រទេស ដែលមានទីតាំងនៅភាគខាងជើងនៃទន្លេកុងហ្គោ ទល់មុខ គីនសាសា ដែលជារដ្ឋធានីនៃ សាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យកុងហ្គោ។

ចំនួនប្រជាជននៃរដ្ឋធានីត្រូវបានប៉ាន់ប្រមាណថាមានប្រជាជនជាង ២.១លាននាក់ដែលរួមមានច្រើនជាងមួយភាគបីនៃប្រជាជនជាតិ។ ប្រហែល៤០% ត្រូវបានជួលក្នុងវិជ្ជាជីវៈមិនមែនកសិកម្ម។ ក្នុងកំឡុង សង្គ្រាមលោកលើកទី២ ប្រាហ្សាវីល បានបម្រើការជារដ្ឋធានីដឺហ្វាក់តូ (de facto) នៃពួកបារាំងសេរីរវាងឆ្នាំ១៩៤០ និង ១៩៤២។

ក្នុងឆ្នាំ២០១៣ ប្រាហ្សាវីល ត្រូវបានគេកំណត់ថាជាទីក្រុងតន្ត្រីដោយអង្គការយូណេស្កូ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ក៏បានក្លាយជាសមាជិកនៃបណ្តាញទីក្រុងច្នៃប្រឌិត ។
ប្រាហ្សាវីល: ភូមិសាស្ត្រ

ភូមិសាស្ត្រ 
ធ្វេង|រូបភាពតូច| គីនសាសា បានឃើញពីប្រាហ្សាវីល។ រដ្ឋធានីទាំងពីរត្រូវបានបំបែកដោយទន្លេកុងហ្គោ ។
រូបភាពតូច| ទិដ្ឋភាពនៃទីក្រុងប្រាហ្សាវីលពីលំហអាកាស
ប្រាហ្សាវីល គ្របដណ្តប់តំបន់ដ៏ធំមួយនៅភាគខាងជើងនៃទន្លេកុងហ្គោ នៅខាងក្រោមអាងទឹកម៉ាឡេប៉ូ ។ ម្បូម៊ូ ដែលជាកោះដ៏ធំមួយនៅក្នុងអាងទឹកគឺជាផ្នែកមួយនៃទឹកដីនៃសាធារណរដ្ឋកុងហ្គោ។

ប្រាហ្សាវីល គឺ ៥០៦គីឡូម៉ែត្រ (៣១៤ម៉ាយ៍) ដីគោកពីមហាសមុទ្រអាត្លង់ទិក និងប្រហែល ៤៧៤គីឡូម៉ែត្រ (២៩២ម៉ាយ៍) ខាងត្បូងនៃខ្សែអេក្វាទ័រ។ ជុំវិញទីក្រុងមានវាលទំនាបធំ។ ទីក្រុងនេះមានរាងសំប៉ែត ហើយស្ថិតនៅរយៈកំពស់ ៣១៤ម៉ែត្រ (១០៤០ហ្វីត) ។ ទន្លេខាងក្រោមនៃកុងហ្គោមានទឹកហូរយ៉ាងលឿនដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាទឹកជ្រោះលីវីងស្ដុន(Livingston) ដែលរារាំងការរុករកតាមដងទន្លេរហូតដល់ចំណុចនេះពីមាត់របស់វានៅអាត្លង់ទិក។

គីនសាសា រដ្ឋធានីនៃសាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យកុងហ្គោ មានទីតាំងនៅច្រាំងខាងត្បូងនៃកុងហ្គោ ឆ្លងកាត់ដោយផ្ទាល់ពីប្រាហ្សាវីល ។ ដើម្បីបែងចែករវាងប្រទេសអាហ្រ្វិកទាំងពីរដែលមាន "កុងហ្គោ" នៅក្នុងឈ្មោះរបស់ពួកគេ សាធារណរដ្ឋកុងហ្គោ ជួនកាលត្រូវបានគេហៅថា កុងហ្គោ-ប្រាហ្សាវីល ផ្ទុយពីកុងហ្គោ-គីនសាសា។ គីនសាសា មានទំហំធំជាងប្រាំដងជាង ប្រាហ្សាវីល ក្នុងចំនួនប្រជាជន។ នេះ​ជា​កន្លែង​តែ​មួយ​គត់​ក្នុង​ពិភពលោក​ដែល​ជា​រដ្ឋធានីជាតិ​ចំនួន​ពីរ​បាន​អភិវឌ្ឍ​នៅ​ច្រាំង​ទន្លេ​មួយ​ដែល​មើល​ទៅ​មុខ​គ្នា។ 

នៅក្នុងខែមីនា ឆ្នាំ២០១៨ "សេចក្តីប្រកាស ប្រាហ្សាវីល" ត្រូវបានចុះហត្ថលេខាដើម្បីលើកកម្ពស់ការគ្រប់គ្រង និងការអភិរក្សកាន់តែប្រសើរឡើងនៃ កណ្ដាលខាវេតេ (Cuvette Centrale) ដែលជាតំបន់មួយនៅក្នុងអាងកុងហ្គោ និងជាចម្បងនៅក្នុងសាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យកុងហ្គោ ។ ជាតំបន់ត្រូពិចដ៏ធំបំផុតរបស់ពិភពលោក ដែលបង្កើតឡើងដោយព្រៃវាលភក់។ ការអភិរក្សតំបន់នេះគឺមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការរស់រានមានជីវិតរបស់មេហ្គាហ្វាណា ហើយក៏មានសារៈសំខាន់ចំពោះអាកាសធាតុរបស់ពិភពលោកផងដែរ។ ការដុតរុក្ខជាតិពុល នឹងបញ្ចេញកាបូនច្រើនពេក និងបង្កើនសីតុណ្ហភាពរបស់ផែនដី។ សេចក្តីប្រកាសដើម្បីរក្សាទុករុក្ខជាតិរលួយងាប់ ជាស្តុកកាបូនសរីរាង្គដ៏ធំបំផុតរបស់ពិភពលោកត្រូវបានចុះហត្ថលេខាដោយ សាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យកុងហ្គោ សាធារណរដ្ឋកុងហ្គោ និង ឥណ្ឌូនេស៊ី ដែលមានដីខ្សាច់ផងដែរ។
ប្រិញ សុភារ័តន៍

Category:Articles with hCards

ប្រិញ សុភារ័តន៍ (    កើតថ្ងៃទី១៩ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៩០ ) ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ជាអន្តរជាតិថា ម៉ាក ប្រិញ គឺជាតារាសម្តែង និងជាតារាម៉ូដែលថៃ។ លោកត្រូវបានគេឃើញនៅលើប៉ុស្តិ៍លេខ៣ ។ 

សុភារ័តន៍ កើត​នៅឈៀងម៉ៃ ​ពី​ឪពុក​ម្តាយជាជនជាតិចិន ។ លោកធំដឹងក្តីនៅខេត្តលំប៉ាង ។ ការចូល​និង​ការ​បង្ហាញ​ខ្លួន​ដំបូង​របស់​គាត់​ចូល​ក្នុង​វិស័យ​កម្សាន្ត/សម្ដែង​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​បន្ទាប់​ពី​លោកត្រូវបានអ្នកគ្រប់គ្រងម្នាក់ដែលធ្វើ​ការ​ឱ្យ​ប៉ុស្តិ៍​លេខ ៣។

លោកបានចូលរៀននៅមហាវិទ្យាល័យទេសចរណ៍ និងបដិសណ្ឋារកិច្ចនៅសាកលវិទ្យាល័យរាំងស៊ីត លើអាហារូបករណ៍អត្តពលិក។ ទេពកោសល្យ​របស់​គេ​គឺ​ខ្សែ​ក្រវាត់​ខ្មៅជូដូ (ទម្ងន់​មធ្យម) ហើយ​ស្ថិត​ក្នុង​ក្រុមជូដូ សម្រាប់សាកលវិទ្យាល័យរាំងស៊ីត ។
ប្រីចូស

ប្រីចូស () គឺជាភាពយន្តគំនូរជីវចលប្រេស៊ីលឆ្នាំ ២០០៧, ផលិតដោយ តេកណូកេណា (Tecnokena) និងដឹកនាំដោយ ប៉ូលឡូ មូញ៉ូស។
ប្រីចូស: តារាសម្តែង<ref>{{Cite web |title=BRICHOS 1 – tecnokena |url=https://tecnokena.com.br/brichos-1/ |url-status=live |archive-url=https://web.archive.org/web/20230416105752/https://tecnokena.com.br/brichos-1/ |archive-date=2023-04-16 |access-date=2024-03-07 |language=pt-BR}}</ref>

តារាសម្តែង 

 "វ៉ាដេកូ" សម្តែងជា បាង់ដីរ៉ា (Bandeira)
 ម៉ារីណូ ជូនៀរ សម្តែងជា តាលេស (Tales)
 រ៉េណេត លីយ៉ុង សម្តែងជា ចៃរស៊ិញ៉ូ (Jairzinho)
 Mário Shoemberger សម្តែងជា រ៉ាតៅ (Ratão), អូឡាវ៉ូ (Olavo)
 "វេឡា" សម្តែងជា ចាហ្គារ (Jaguar)
 Enéas Lour សម្តែងជា រូប៊ីណិលសុន (Rubinelson), ដរ. ន័របេតូ (Dr. Norberto)
 ម៉ូរ៉ូ សាណាតា សម្តែងជា រ៉ាតៅស៊ិញ៉ូ (Ratãozinho), ភី. ឌូម៉ុន (P. Dumont)
 ហ្វាប៊ីអ៊ូឡា ណាស៊ីមេង់តូ សម្តែងជា ឌូម៉ុនស៊ិញ៉ូ (Dumontzinho), តីយ៉ា សាប៉ា (Tia Sapa)
 មីសែល ពូចី សម្តែងជា តីយ៉ា តាទូស៊ីញ៉ា (Tia Tatuzinha), កូរូជីញ៉ា (Corujinha)
 សេលីយ៉ា រីប៊ីរ៉ូ សម្តែងជា តីយ៉ា កាឡាំងហ្គា (Tia Calanga)
 ជេរ៉ាល់ដូ ភីអូលី សម្តែងជា មេស្ទ្រេ ស៊ូគូរី (Mestre Sucuri)
 តូនីញ៉ូ ដូមីងហ្គេស សម្តែងជា កាប៉ាងហ្គា ហ្គាតូ (Capanga Gato), ដរ. វីតាល់ (Dr. Vital)
 ឈីកូ ណូហ្គីរ៉ា សម្តែងជា ណារ៉ាឌ័រ ដូ ចូហ្គោ (Narrador do jogo)
 រេជីណា វ៉ូហ្គេ សម្តែងជា កូប្រា កូរ៉ាលីណា (Cobra Coralina)
 រ៉ូប៊ឺតា ស្តូរ៉េលី សម្តែងជា កុំពូតាឌ័រ (Computador), អារ៉ារីញ៉ា (Ararinha)
 Leandro Schettini សម្តែងជា កាប៉ាងហ្គា កាឆូរ៉ូ (Capanga Cachorro)
 តាលេស មូញ៉ូស សម្តែងជា បេបេ រ៉ាតៅស៊ិញ៉ូ (Bebê Ratãozinho), បេបេ ចាហ្គារ (Bebê Jaguar)
 ប៉ូលឡូ មូញ៉ូស សម្តែងជា កាប៉ាងហ្គា រ៉ាតូ (Capanga Rato), ដូណា ជីណា (Dona Gina)
ប្រីចូស: មើលបន្ថែម

មើលបន្ថែម 

 ប្រីចូស - អា ផ្លរ៉េស្តា អេ ណូសា
 ប្រីចូស (ស៊េរី​ទូរទស្សន៍)
 ប្រីចូស ៣ - មេហ្គាវីរុស
ប្រីចូស (ស៊េរី​ទូរទស្សន៍)

ប្រីចូស () គឺជារូបថ្លុកប្រេស៊ីល បង្កើត​ឡើងដោយ ប៉ូលឡូ មូញ៉ូស និងត្រូវបានចេញផ្សាយនៅថ្ងៃទី ១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ ២០១៤ នៅលើ ធីវី ប្រាស៊ីល។ ផ្អែកលើភាពយន្តឆ្នាំ ២០០៧ ដែលមានឈ្មោះដូចគ្នា។
ប្រីចូស (ស៊េរី​ទូរទស្សន៍): តួអង្គ

តួអង្គ 

 តាលេស () គឺជាខ្លា​រខិននិងអ្នកដឹកនាំក្រុម។
 ចៃរស៊ិញ៉ូ () គឺជាណាស៊ូអា។
 បាង់ដីរ៉ា () គឺជាអែន​អុីត​ទ័រពណ៌ខៀវជាមួយសក់ពណ៌ត្នោត។
 ឌូម៉ុនស៊ិញ៉ូ () គឺជាបក្សីពណ៌​ទឹកក្រូចនិងទេពកោសល្យរបស់ក្រុម។
 រ៉ាតៅ () គឺជាអូប៉ូស៊ូមនិងចោរប្លន់វីឡា ដូស​ ប្រីចូស (Vila dos Brichos)។
 រ៉ាតៅស៊ិញ៉ូ () គឺជាកណ្តុរពណ៌ត្នោតនិងកូនប្រុសរបស់រ៉ាតៅ។
 ប៉ាទ្រីសៀ "ប៉ាកា" () គឺជាប៉ាកាពណ៌ផ្កាឈូក។
 មីសែលេ "មីកា" () គឺជាស្វា។
 ចាកេលីនេ "ចាកា" () គឺជាក្រពើ។
 ចាហ្គារ () គឺជាខ្លា​រខិន, អ្នកដឹកនាំដ៏អស្ចារ្យរបស់វីឡា ដូស​ ប្រីចូស, គ្រូបង្រៀនសាលានិងឪពុករបស់តាលេសនិងតេមីស។
 ភី. ឌូម៉ុន () គឺជាគឺជាបក្សីពណ៌​ទឹកក្រូចនិងឪពុករបស់ឌូម៉ុនស៊ិញ៉ូ។
 រូប៊ីណិលសុន () គឺជាក្រពើនិងឪពុករបស់ចាកានិងណេលស៊ីញ៉ូ។
 ម៉ាដាមេ អ៊ីស៊ីស () គឺជាបបែលពណ៌ស្វាយ។
 អូន់ស៊ីលីយ៉ា () គឺជាខ្លា​រខិន, គ្រូបង្រៀនគណិតវិទ្យានិងម្តាយរបស់តាលេសនិងតេមីស។
 តេមីស () គឺជាខ្លា​រខិននិងប្អូនប្រុសរបស់តាលេស។
 ជូជូ កាម៉ារ៉ូ () គឺជាសេកពណ៍បៃតងជាមួយសក់ពណ៌​ទង់ដែង។ នាងគឺជាអ្នកធ្វើបទបង្ហាញកម្មវិធី "ជូជូ កាម៉ារ៉ូ"។
 ដូណា ជីណា () គឺជាតាភីរពណ៌ផ្កាឈូកនិងម្តាយចិញ្ចឹមរបស់ចៃរស៊ិញ៉ូ។
 ម៉ាយ៉ា () គឺជាខ្លា​រខិនឥណ្ឌា។
 ម៉ានូអែល () គឺជាគោ​សមុទ្រពណ៌ខៀវនិងគ្រូបង្រៀនហែលទឹក។
 ប៉ូរ៉ាគេ () គឺជាអន្ទង់អគ្គិសនី​។
ប្រីចូស - អា ផ្លរ៉េស្តា អេ ណូសា

ប្រីចូស - អា ផ្លរ៉េស្តា អេ ណូសា () គឺជាភាពយន្តគំនូរជីវចលប្រេស៊ីលឆ្នាំ ២០១២, ដឹកនាំដោយ ប៉ូលឡូ មូញ៉ូស។ ភាពយន្តនេះគឺជារឿងភាគរបស់ ប្រីចូស (២០០៧)។
ប្រីចូស - អា ផ្លរ៉េស្តា អេ ណូសា: តារាសម្តែង

តារាសម្តែង 

 ប៉ូលឡូ មូញ៉ូស សម្តែងជា តាលេស (Tales)
 រ៉េណេត លីយ៉ុង សម្តែងជា ចៃរស៊ិញ៉ូ (Jairzinho)
 វ៉ាដេកូ ស្ឆេទីនី សម្តែងជា បាង់ដីរ៉ា (Bandeira)
 ហ្វាប៊ីអ៊ូឡា ណាស៊ីមេង់តូ សម្តែងជា ឌូម៉ុនស៊ិញ៉ូ (Dumontzinho)
 ម៉ាសេឡូ តាស សម្តែងជា មីស្តឺ ប៊ីដេស្ត្រូយ (Mr. Birdestroy)
 មីសែល ពូចី សម្តែងជា ផានដីញ៉ា (Pandinha)
 អាន់តូនីអូ អាប៊ូចាមរ៉ា សម្តែងជា អាល់ កូកូវ៉ា (Al Corcova)
 អង់ដ្រេ អាប៊ូចាមរ៉ា សម្តែងជា រ៉ាតៅ (Ratão)
 ហេលីអូ បាបូសា សម្តែងជា Sam Baldeagle
 វេលីងតុន វេឡា សម្តែងជា ចាហ្គារ (Jaguar)
 Enéas Lour សម្តែងជា រូប៊ីណិលសុន (Rubinelson)
 ម៉ូរ៉ូ សាណាតា សម្តែងជា ភី. ឌូម៉ុន (P. Dumont)
 រេជីណា វ៉ូហ្គេ សម្តែងជា ម៉ាដាមេ អ៊ីស៊ីស (Madame Ísis)
 ឡេទីសីយ៉ា លីតេ សម្តែងជា ម៉ាយ៉ា (Maya)
ប្រុស

ជាភេទមួយក្នុងចំនោមភេទទាំងបី គឺស្រី ប្រុស និងអាចមានខ្នើយដែរ ។  ក្នុងនោះពាក្យ»ប្រុស»នេះក្នុងភាសាខ្មែរគឺជា»សត្វ»គឺ»ឈ្មោល»។
ភេទប្រុស បង្កើតនូវអរម៉ូនម្យ៉ាងមានឈ្មោះថា ស្ពែម៉ាតូសូអីត ឬហៅថា ទឹកកាម ដែលត្រូវជួបគ្នាជាមួយអូវុលរបស់ភេទស្រី ពេលរួមរ័ក ដើម្បីបង្កកំណើតជីវិតថ្មី (កូន) នៅក្នុងផ្ៃទរបស់ស្រ្តី ។   
មនុស្សប្រុស មានកាយសម្បទារឹងមាំ ខ្លាំងក្លា  និងក្លាហាន​  ហ៊ានពុះពារគ្រប់ឧបសគ្គទាំងអស់ ។ មនុស្សប្រុស ជាបង្គោលនៅក្នុងគ្រួសារ ជាអ្នកគ្រប់គ្រងមើលការខុសត្រូវនៅក្នុងគ្រួសារ ។
ប្រុស: សរីរាង្គរបស់មនុស្សប្រុស

សរីរាង្គរបស់មនុស្សប្រុស 

សិរីរាង្គរបស់មនុស្សប្រុសសម្រាប់ធើ្វឲ្យមានផលគឺជា

អង្គជាតិប្រុស។
សឹង្គណ្ឌះ។
ទឹកកាម

Category:មនុស្ស
Category:ភេទ
Category:កាយវិភាគសាស្រ្ដ