ប្រជាធិផុក: ព្រះមហាក្សត្រដាច់ខាតចុងក្រោយនេះ

ព្រះមហាក្សត្រដាច់ខាតចុងក្រោយនេះ 
250px|left|Prajadhipok on his coronation day, wearing full traditional attire, sitting on the Phatthrabit Throne, surrounded by the court officers carrying his regalia and supplementary insignia|thumb
ទំនាក់ទំនងមិនបានរៀបចំខ្លួនទុកជាមុនដើម្បីទទួលភារកិច្ចថ្មីរបស់គាត់ប្រជាធិផុកជាការវ័យឆ្លាតទោះជាយ៉ាងណាការទូតពេលប្រព្រឹត្ដជាមួយអ្នកផ្សេង, តិចតួចនិងចង់រៀន។ ទោះយ៉ាងណាលោកបានទទួលបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរពីមុនរបស់គាត់។ នេះជាបន្ទាន់បំផុតនៃបញ្ហាទាំងនេះគឺសេដ្ឋកិច្ច។ ថវិកានេះគឺមានយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងឱនភាពនិងគណនីហិរញ្ញវត្ថុរាជវង្សត្រូវបានសុបិន្តអាក្រក់មួយ។ ពិភពលោកទាំងមូលគឺស្ថិតនៅក្នុងមហាវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចនេះ។

នៅក្នុងរយៈពេលពាក់កណ្តាលក្នុងមួយឆ្នាំតែបីនៃរដ្ឋមន្រ្តីទាំងដប់ពីររូប Vajiravudh នៅតែបម្រើការជាស្ដេចថ្មីនេះ, នៅសល់ត្រូវបានជំនួសដោយសមាជិកនៃគ្រួសាររាជវង្សឡើយ។ ខណៈពេលដែលបាននាំត្រឡប់មកវិញក្រុមគ្រួសារបានណាត់ជួបបុរសពីទេពកោសល្យនិងបទពិសោធដែលពួកគេបានវិលត្រឡប់ទៅកាន់ផងដែរបានបង្ហាញសញ្ញារាជវង្ស oligarchy ។ ស្តេចមានបំណងប្រាថ្នាយ៉ាងច្បាស់ដើម្បីបង្ហាញពីការសម្រាកយ៉ាងច្បាស់ជាមួយរជ្ជកាលទីប្រាំមួយបង្ខូច, និងជម្រើសនៃបុរសរបស់គាត់ដើម្បីបំពេញតំណែងកំពូលបានបង្ហាញខ្លួនឡើងដើម្បីត្រូវបានដឹកនាំភាគច្រើនដោយបំណងប្រាថ្នាមួយដើម្បីស្តារជាមួយរដ្ឋាភិបាលប្រភេទជូឡាឡុង។

នៅក្នុងការច្នៃប្រឌិតថ្មីតាមស្ថាប័នមានគោលបំណងដើម្បីស្តារទំនុកចិត្តនៅក្នុងរបបរាជាធិបតេយ្យនិងរដ្ឋាភិបាលប្រជាធិផុក, នៅក្នុងអ្វីដែលជាទង្វើស្ទើរតែជាលើកដំបូងរបស់លោកជាស្ដេចបានប្រកាសការបង្កើត theSupreme ក្រុមប្រឹក្សានៃរដ្ឋសៀម។ ក្រុមប្រឹក្សាផ្ទាល់របស់ព្រះមហាក្សត្រនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងនៃចំនួននៃការមានបទពិសោធនិងមានសមត្ថកិច្ច [ត្រូវការអំណះអំណាង] សមាជិកនៃគ្រួសាររាជវង្សរួមទាំងអតីតបម្រើជាយូរមកហើយរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងមហាផ្ទៃ (និងបុរសម្នាក់នៅខាងស្ដាំដៃព្រះបាទចុល្លាង្ករបស់), ព្រះអង្គម្ចាស់ Damrong Rajanubhab ។ មេដឹកនាំទាំងនេះ arrogated បន្តិចម្តងអំណាចដល់ខ្លួនផ្តាច់មុខតំណែងរដ្ឋមន្រ្តីសំខាន់ទាំងអស់និងបានតែងតាំងកូនប្រុសនិងបងប្អូនទៅកាន់រដ្ឋបាលនិងយោធាទាំងពីរ។ មនុស្សជាច្រើននៃពួកគេមានអារម្មណ៍ថាវាគឺជាកាតព្វកិច្ចរបស់ពួកគេដោយបានធ្វើឱ្យមានកំហុសនៃរជ្ជកាលមុននេះប៉ុន្តែអំពើរបស់ពួកគេមិនត្រូវបានកោតសរសើរចំពោះជាទូទៅសម្រាប់រដ្ឋាភិបាលបរាជ័យក្នុងការប្រាស្រ័យទាក់ទងដើម្បីឱ្យសាធារណៈជនគោលបំណងនៃគោលនយោបាយដែលពួកគេដេញតាមទៅឱ្យកែតម្រូវ extravagant ហិរញ្ញវត្ថុ Vajiravhud នេះ។

មិនដូចមុនរបស់គាត់ដែលស្តេចបានអានដោយឧស្សាហ៍ស្ទើរតែឯកសារទាំងអស់ដែលបានចូលមករដ្ឋផ្លូវរបស់ខ្លួនពីការដាក់ស្នើក្រសួងដើម្បីដាក់ញត្តិដោយប្រជាពលរដ្ឋ។ ព្រះរាជាស្មារតីប្រុងប្រយ័ត្ន! ទាក់ទងសុំយោបល់លោកនឹងនិងសំណូមពរពីជួររបស់អ្នកជំនាញនិងការសិក្សាពួកគេកត់សម្គាល់ពិន្ទុល្អក្នុងការដាក់ស្នើគ្នា, ប៉ុន្តែនៅពេលជម្រើសផ្សេងគ្នាដែលអាចរកបានដែលគាត់នឹងកម្រនឹងអាចជ្រើសមួយនិងបោះបង់ចោលអ្នកផ្សេងទៀត។ គាត់ជាញឹកញាប់នឹងពឹងផ្អែកលើក្រុមប្រឹក្សាកំពូលដើម្បីលើកទឹកចិត្តគាត់ក្នុងទិសដៅជាក់លាក់មួយ។

នៅឆ្នាំ 1932 ជាមួយប្រទេសជ្រៅនៅក្នុងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត, ក្រុមប្រឹក្សាកំពូលបានរើសយកដើម្បីកាត់បន្ថយការចំណាយណែនាំ, បញ្ជីប្រាក់ខែសេវាកម្មស៊ីវិលនិងថវិកាយោធា។ ស្តេចបានឃើញថាគោលនយោបាយទាំងនេះអាចបង្កើតបានការមិនសប្បាយចិត្តជាពិសេសក្នុងកងទ័ពហើយដូច្នេះលោកបានកោះប្រជុំពិសេសមួយរបស់ក្រុមមន្ត្រីដើម្បីពន្យល់ថាហេតុអ្វីបានជាការកាត់បន្ថយនេះត្រូវបានគេចាំបាច់។ នៅក្នុងអាសយដ្ឋានរបស់លោកលោកបានថ្លែងដូចខាងក្រោម: "ខ្ញុំខ្លួនឯងដឹងអ្វីសោះអំពីហិរញ្ញវត្ថុហើយអ្វីដែលខ្ញុំអាចធ្វើបានគឺការស្តាប់គំនិតរបស់អ្នកដទៃហើយជ្រើសល្អបំផុត ... ប្រសិនបើខ្ញុំបានធ្វើកំហុសមួយ, ខ្ញុំពិតជាសមនឹងត្រូវបានលើកលែង ដោយប្រជាជនសៀម "។

គ្មានការដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនក្សត្របាននិយាយដូច្នេះដោយស្មោះត្រង់។ មនុស្សជាច្រើនបានបកប្រែពាក្យរបស់លោកមិនមែនជាបណ្តឹងឧទ្ធរណ៍ស្មោះត្រង់សម្រាប់ការយល់ដឹងនិងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការ, ប៉ុន្តែជាសញ្ញាមួយនៃភាពទន់ខ្សោយនិងភស្តុតាងដែលថាប្រព័ន្ធនៃការគ្រប់គ្រងការផ្តាច់ fallible នេះគួរតែត្រូវបានលុបបំបាត់ចោល។

ស្ដេចប្រជាធិផុកបែរចំណាប់អារម្មណ៍របស់លោកទៅនឹងសំណួរនៃនយោបាយនាពេលអនាគតនៅសៀម។ បំផុសគំនិតដោយគំរូអង់គ្លេស, ស្តេចចង់អនុញ្ញាតឱ្យមនុស្សទូទៅឱ្យមានការនិយាយក្នុងកិច្ចការរបស់ប្រទេសមួយជាមួយនឹងការបង្កើតសភាមួយ។ រដ្ឋធម្មនុញ្ញដែលបានស្នើឡើងត្រូវបានគេបញ្ជានឹងត្រូវព្រាងនោះទេប៉ុន្តែបំណងប្រាថ្នារបស់ស្ដេចត្រូវបានច្រានចោលដោយទីប្រឹក្សារបស់គាត់។ អ្វីដែលសំខាន់បំផុតក្នុងចំណោមពួកគេត្រូវបានគេព្រះអង្គម្ចាស់ Damrong ហើយលោក Francis ខ Sayre ទីប្រឹក្សារបស់សៀមក្នុងកិច្ចការបរទេសដែលមានអារម្មណ៍ថាចំនួនប្រជាជនគឺមិនទាន់ពេញវ័យនយោបាយនិងមិនទាន់ត្រៀមខ្លួនជាស្រេចសម្រាប់លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ -a បានឈានដល់ការសន្និដ្ឋានផងដែរ, ជាតិដែក, ដោយស្រ្តីផ្សព្វផ្សាយរបស់គណបក្សប្រជាជននេះ។

ទោះយ៉ាងណាជម្រុញចិត្តដោយរវើរវាយរ៉ាឌីកាល់ការផ្លាស់ប្តូររដ្ឋធម្មនុញ្ញជាស្ដេចនៅឆ្នាំ 1926 បានចាប់ផ្តើមដើម្បីធ្វើការអភិវឌ្ឍផ្លាស់ទីការ prachaphiban គំនិតឬ "ក្រុង" ដែលបានផុសឡើងយឺតនៅក្នុងរជ្ជកាលទីប្រាំនេះជាច្បាប់ដែលទាក់ទងនឹងអនាម័យ។ ទាក់ទងនឹងការពត្រូវបានគេទទួលដោយខ្លួនឯងក្នុងស្រុករដ្ឋាភិបាលនៅក្នុងប្រទេសដែលនៅជុំវិញនិងសំណើដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យក្រុងមួយចំនួនដើម្បីបង្កើនពន្ធក្នុងស្រុកនិងគ្រប់គ្រងថវិកាផ្ទាល់របស់ពួកគេត្រូវបានគេគូរឡើង។ ការពិតដែលថាសាធារណៈជនមិនត្រូវបានការអប់រំគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធ្វើឱ្យការងារក្នុងគម្រោងនេះ militated ប្រឆាំងនឹងភាពជោគជ័យនៃការបណ្តាក់ទុនរដ្ឋបាលនេះ។ ទោះជាយ៉ាងណាគំនិតនៃការបង្រៀនសៀមគំនិតនៃលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យតាមរយៈការវាស់វែងនៃអំណាចនៃវិមជ្ឈការសាលាក្រុងក្នុងនោះបានក្លាយទៅជា, នៅក្នុងចិត្តប្រជាធិផុកបានជាមូលដ្ឋានក្នុងការធ្វើគោលនយោបាយនាពេលអនាគត។ មុនពេលជំហានជាក់ស្តែងអាចនឹងត្រូវបានយក, ទោះជាយ៉ាងណា, រាជាធិបតេយ្យផ្ដាច់ការត្រូវបាននាំស្រាប់តែដល់ទីបញ្ចប់។