navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ប្រជាជនកម្ពុជា: អាយុ

អាយុ
អាយុរៀបការ គឺជាបញ្ហាដ៏សំខាន់ក្នុងការយកមកគិតពិចារណានៅមុនពេលរៀបការ។ នៅក្នុងមាត្រាទី៥នៃច្បាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍ចែងថា បុរសអាចរៀបការនៅអាយុ២០ឆ្នាំ ហើយស្ត្រីត្រូវតែមានអាយុចាប់ ពី១៨ឆ្នាំឡើងទៅ ។

មូលហេតុនៃការកំណត់អាយុនេះ គឺជាការយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងរបស់រដ្ឋាភិបាលលើសុខភាព និងសុខុមាលភាពរបស់ប្រជាពលរដ្ឋគ្រប់ៗរូប ដែលមានបំណងកសាងគ្រួសារឲ្យបានរឹងមាំ មានសុភមង្គល និងធានាការចិញ្ចឹមបីបាច់ថែរក្សាអប់រំកូនរបស់គេបានល្អប្រសើរ។

ទោះជាយ៉ាងនេះក៏ដោយ ដើម្បីឲ្យមានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការកសាងគ្រួសារមួយប្រកបដោយសុភមង្គល បុរសគួររៀបការក្នុងអាយុ ២៥ឆ្នាំ និងស្ត្រី ២១ឆ្នាំ។
ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ប្រជាជនកម្ពុជា: ការជ្រើសរើសគូស្រករ

ការជ្រើសរើសគូស្រករ
ប្រទេសកម្ពុជា ជាប្រទេសហត្ថលេខីនៃសន្ធិសញ្ញាអន្តរជាតិស្ដីពីផែនការសកម្មភាពប្រជាករ និងអភិវឌ្ឍន៍ (ICPD ១៩៩៤)។ នៅក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងនោះ ប្រទេសកម្ពុជាបានយល់ព្រមទទួលយកមកអនុវត្តលើច្បាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍នៅក្នុងប្រទេស តាមមាត្រាដូចខាងក្រោម៖
ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ប្រជាជនកម្ពុជា: ១. មាត្រាទី១៦ ការប្រកាសអំពីសិទ្ធិមនុស្ស

១. មាត្រាទី១៦ ការប្រកាសអំពីសិទ្ធិមនុស្ស
បុរសស្ត្រីដែលមានអាយុរៀបការមានសិទ្ធិរៀបការ និងបង្កើតគ្រួសារដោយមិនប្រកាន់សញ្ជាតិ ជនជាតិ និងសាសនាឡើយ។ ពួកគេមានសិទ្ធិស្មើៗក្នុងការរៀបការ និងដំណោះស្រាយក្នុងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍។ ការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ ត្រូវតែធ្វើឡើងដោយមានការព្រមព្រៀងរវាងសាមីខ្លួនទាំងពីរដោយគ្មានការគំរាមកំហែង និងបង្ខិតបង្ខំពីនរណាម្នាក់ឡើយ។ គ្រួសារជាកោសិកាសង្គមតាមបែបធម្មជាតិ មានសារៈសំខាន់ និងមានសិទ្ធិទទួលការការពារពីសង្គម និងពីរាជរដ្ឋាភិបាល។
ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ប្រជាជនកម្ពុជា: ២. មាត្រាទី២៣ ស្ដីអំពីសន្ធិសញ្ញាអន្តរជាតិអំពីសិទ្ធិរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ និងនយោបាយ

២. មាត្រាទី២៣ ស្ដីអំពីសន្ធិសញ្ញាអន្តរជាតិអំពីសិទ្ធិរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ និងនយោបាយ
គ្មានការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ណាមួយដែលត្រូវធ្វើឡើងដោយគ្មានការព្រមព្រៀង និងដោយគ្មានការស្ម័គ្រចិត្តពីភាគីទាំងសងខាងទេ ។
បច្ចុប្បន្ននៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ទោះបីមានគ្រួសារមួយចំនួនជ្រើសរើសគូស្រករតាមរយៈម្ដាយឪពុកក៏ដោយ ក៏សាមីខ្លួនភាគច្រើនបានធ្វើការសម្រេចចិត្តដោយខ្លួនគេផ្ទាល់ក្នុងការជ្រើសរើសគូអនាគត។
ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ប្រជាជនកម្ពុជា: ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍

ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍
ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាត្រូវបានរៀបចំឡើងតាមលំដាប់លំដោយដូចខាងក្រោម៖
ស្វែងយល់ថា តើភាគីទាំងសងខាងអាចរស់នៅបានសេចក្ដីសុខនឹងគ្នាឬទេ?
ដំណាក់ចែចូវ
ការកំណត់វេលាភ្ជាប់ពាក្យ
ពិធីរៀបមង្គលការ។

ពិធីដែលបានរៀបរាប់ខាងលើនេះ គេអាចធ្វើជាលក្ខណៈធំ ឬតូចទៅតាមលទ្ធភាពស្ថានភាពគ្រួសារ។ តែគេក៏មិនភ្លេចដែរថា អ្វីដែលសំខាន់ក្នុងជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ គឺសុភមង្គលក្នុងគ្រួសារ។ ការរៀបចំពិធីរៀបមង្គលការត្រូវបានធ្វើឡើងតាមដំណាក់កាលដូចខាងក្រោម៖
*ការរៀបចំមុន
ជាធម្មតាមុននឹងឈានចូលដល់ថ្ងៃរៀបមង្គលការ ប្រជាជនកម្ពុជា ត្រូវគោរពតាមទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីជាតិ និងច្បាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍។

មាតាបិតាទាំងសងខាង និងសាមីខ្លួនទាំងពីរត្រូវរៀបចំឯកសារមួយចំនួន ដើម្បីសុំការអនុញ្ញាតពីរដ្ឋអំណាចមូលដ្ឋាន និងរៀបចំពិធីមង្គលការដូចខាងក្រោម៖
សំបុត្រកំណើតមួយច្បាប់
វិញ្ញាបនប័ត្របញ្ជាក់ទីលំនៅ និងនៅលីវ
សេចក្ដីប្រកាសពីកន្លែងរៀបការ
លិខិតយល់ព្រមពីរដ្ឋអំណាច ដោយសុំសំបុត្រអាពាហ៍ពិពាហ៍ពីរដ្ឋអំណាច និងបិទប្រកាសជាសាធារណៈឲ្យបាន១0ថ្ងៃមុនថ្ងៃរៀបការចូលមកដល់
រៀបចំសម្លៀកបំពាក់រៀបការ និងវត្ថុចាំបាច់ដទៃទៀត បើគូស្វាមីភរិយាថ្មីត្រូវទៅរស់នៅផ្ទះផ្សេង
រៀបចំបញ្ជីឈ្មោះភ្ញៀវ និងសំបុត្រអញ្ជើញ
រកអាចារ្យ និងនិមន្តព្រះសង្ឃ
រៀបចំកន្លែង និងអាហារសម្រាប់ទទួលភ្ញៀវ
រៀបចំអញ្ជើញភ្ញៀវឲ្យបានយ៉ាងតិច ៥ថ្ងៃមុនពេលរៀបការ
សម្អាត និងតុបតែងផ្ទះសម្បែងឲ្យបានមុនពេលរៀបការ ១ថ្ងៃ ឬ២ថ្ងៃ។

ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍
តាមប្រពៃណីខ្មែរ ពិធីរៀបមង្គលការត្រូវធ្វើឡើងរយៈពេលបីថ្ងៃ តាមកម្មវិធីដូចខាងក្រោម៖
 ថ្ងៃទី១
ជាថ្ងៃចូលរោង គឺថ្ងៃដែលគេដង្ហែកូនកម្លោះចូលទៅរោងដែលគេសង់នៅក្បែរផ្ទះកូនក្រមុំមុននឹងនាំឡើងទៅផ្ទះខាងស្រី។ នៅពេលដង្ហែនោះមានភ្លេងលេងកំដរផង។
ថ្ងៃទី២ ជាថ្ងៃដែលគេប្រារព្ធពិធី៖
ពិធីលើកកំណត់៖ គេដង្ហែគ្រឿងភស្តុភារបណ្ណាការ(ជំនូន)ឡើងទៅលើផ្ទះខាងស្រី។
ពិធីសែនជំនាងផ្ទះ៖ គេដាក់ចំណីក្នុងកន្ទោង លើកដាក់ទៅក្នុងច្រម ជាកន្លែងសម្រាប់តង្វាយជូនដល់ជំនាងផ្ទះ។
ពិធីសែនដូនតា៖ គេរៀបចំសែនដូនតាទាំងសងខាង។
ពិធីស៊ីស្លា៖ គេលើកម្លូស្លាជូនមេបាចាស់ទុំពិសា។
ពិធីកាត់សក់៖ ជាដំបូងអាចារ្យបួងសួងសុំរបស់ទិព្វពីទេវតា និងវត្ថុស័ក្តិសិទ្ធិ រួចឧទ្ទិសរំងាប់ចង្រៃ ហើយឧបកិច្ចកាត់សក់បីកន្ត្រៃដាក់ក្នុងកន្ទោងដែលដាក់បណ្តែតក្នុងផ្តិល។ បន្ទាប់មកអ្នកច្រៀងកំប្លែងបានបួងសួងសុំកន្ត្រៃ ក្រាស កាំបិតកោរ កញ្ចក់... រួចច្រៀងរៀបរាប់ពីព្រៃព្រឹក្សា និងការដើរលក់កន្ត្រៃ។
ពិធីសូត្រមន្ត៖ គេនិមន្តព្រះសង្ឃចម្រើនព្រះបរិត្ត។
ពិធីរៀបភោជនាហារជូនភ្ញៀវ៖ គេនិយមរៀបចំពិធីជប់លៀងភ្ញៀវនៅពេលយប់។
ថ្ងៃទី៣ ជាថ្ងៃផ្ទឹម ដែលគេមានរៀបចំពិធីដូចតទៅ៖
ពិធីលាងជើងឲ្យកូនប្រុស
ពិធីសំពះផ្កាស្លា៖ កូនប្រុសយកដៃកែផ្កាស្លាចំនួនបីដង
ពិធីរាំបើកវាំងនន៖ គេច្រៀងអញ្ជើញកូនស្រីឲ្យចេញមកផ្ទឹម។
ពិធីបង្វិលពពិល
ពិធីសែនចងដៃ ឬ សែនកូចដៃ
 ពិធីធ្វើធ្មេញ ពិធីបុកល័ក្ខ ពិធីរៀបផ្លែឈើ
ពិធីបាចផ្កាស្លា
ពិធីតោងស្បៃចូលក្នុងបន្ទប់។
គឺថ្ងៃនេះហើយ ដែលគូស្វាមីភរិយាសន្មតជាថ្ងៃជោគមង្គលសម្រាប់ការចាប់ផ្ដើមដំណើរជីវិតរួមគ្នា។

ប៉ុន្តែសព្វថ្ងៃនេះ គេបានបំព្រួញពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ឲ្យមកនៅត្រឹមតែមួយថ្ងៃប៉ុននោះ គឺចាប់ពីព្រលឹម គេហែកូនកម្លោះទៅផ្ទះកូនក្រមុំដោយនាំគ្រឿងភស្តុភារទៅជាមួយផង។ បន្ទាប់មកគេរៀបចំពិធីផ្សេងៗទៀតជាបន្តបន្ទាប់ ដូចបានរៀបរាប់ខាងលើ។ ដល់ពេលល្ងាចគេរៀបចំពិធីជប់លៀងនៅគេហដ្ឋានខាងស្រី ឬនៅភោជនីយដ្ឋានជាកិច្ចបញ្ចប់ពិធី។ ដោយមានគូស្វាមីភរិយាថ្មី អមដោយយុវជន យុវនារីកិត្តិយស(អ្នកកំដរ) ឈរនៅច្រកចូលរោងពិធី ចាំទទួល និងជូនផ្កាថ្លែងអំណរគុណចំពោះភ្ញៀវដែលបានអញ្ជើញមកចូលរួម។ មាតាបិតាទាំងសងខាងត្រូវឈរទទួលភ្ញៀវដែលអញ្ជើញមកចូលរួមជិតកូនកម្លោះ កូនក្រមុំ៕
ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ប្រជាជនកម្ពុជា: *ការរៀបចំមុន

*ការរៀបចំមុន
ជាធម្មតាមុននឹងឈានចូលដល់ថ្ងៃរៀបមង្គលការ ប្រជាជនកម្ពុជា ត្រូវគោរពតាមទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីជាតិ និងច្បាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍។

មាតាបិតាទាំងសងខាង និងសាមីខ្លួនទាំងពីរត្រូវរៀបចំឯកសារមួយចំនួន ដើម្បីសុំការអនុញ្ញាតពីរដ្ឋអំណាចមូលដ្ឋាន និងរៀបចំពិធីមង្គលការដូចខាងក្រោម៖
សំបុត្រកំណើតមួយច្បាប់
វិញ្ញាបនប័ត្របញ្ជាក់ទីលំនៅ និងនៅលីវ
សេចក្ដីប្រកាសពីកន្លែងរៀបការ
លិខិតយល់ព្រមពីរដ្ឋអំណាច ដោយសុំសំបុត្រអាពាហ៍ពិពាហ៍ពីរដ្ឋអំណាច និងបិទប្រកាសជាសាធារណៈឲ្យបាន១0ថ្ងៃមុនថ្ងៃរៀបការចូលមកដល់
រៀបចំសម្លៀកបំពាក់រៀបការ និងវត្ថុចាំបាច់ដទៃទៀត បើគូស្វាមីភរិយាថ្មីត្រូវទៅរស់នៅផ្ទះផ្សេង
រៀបចំបញ្ជីឈ្មោះភ្ញៀវ និងសំបុត្រអញ្ជើញ
រកអាចារ្យ និងនិមន្តព្រះសង្ឃ
រៀបចំកន្លែង និងអាហារសម្រាប់ទទួលភ្ញៀវ
រៀបចំអញ្ជើញភ្ញៀវឲ្យបានយ៉ាងតិច ៥ថ្ងៃមុនពេលរៀបការ
សម្អាត និងតុបតែងផ្ទះសម្បែងឲ្យបានមុនពេលរៀបការ ១ថ្ងៃ ឬ២ថ្ងៃ។
ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ប្រជាជនកម្ពុជា: ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍

ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍
តាមប្រពៃណីខ្មែរ ពិធីរៀបមង្គលការត្រូវធ្វើឡើងរយៈពេលបីថ្ងៃ តាមកម្មវិធីដូចខាងក្រោម៖
 ថ្ងៃទី១
ជាថ្ងៃចូលរោង គឺថ្ងៃដែលគេដង្ហែកូនកម្លោះចូលទៅរោងដែលគេសង់នៅក្បែរផ្ទះកូនក្រមុំមុននឹងនាំឡើងទៅផ្ទះខាងស្រី។ នៅពេលដង្ហែនោះមានភ្លេងលេងកំដរផង។
ថ្ងៃទី២ ជាថ្ងៃដែលគេប្រារព្ធពិធី៖
ពិធីលើកកំណត់៖ គេដង្ហែគ្រឿងភស្តុភារបណ្ណាការ(ជំនូន)ឡើងទៅលើផ្ទះខាងស្រី។
ពិធីសែនជំនាងផ្ទះ៖ គេដាក់ចំណីក្នុងកន្ទោង លើកដាក់ទៅក្នុងច្រម ជាកន្លែងសម្រាប់តង្វាយជូនដល់ជំនាងផ្ទះ។
ពិធីសែនដូនតា៖ គេរៀបចំសែនដូនតាទាំងសងខាង។
ពិធីស៊ីស្លា៖ គេលើកម្លូស្លាជូនមេបាចាស់ទុំពិសា។
ពិធីកាត់សក់៖ ជាដំបូងអាចារ្យបួងសួងសុំរបស់ទិព្វពីទេវតា និងវត្ថុស័ក្តិសិទ្ធិ រួចឧទ្ទិសរំងាប់ចង្រៃ ហើយឧបកិច្ចកាត់សក់បីកន្ត្រៃដាក់ក្នុងកន្ទោងដែលដាក់បណ្តែតក្នុងផ្តិល។ បន្ទាប់មកអ្នកច្រៀងកំប្លែងបានបួងសួងសុំកន្ត្រៃ ក្រាស កាំបិតកោរ កញ្ចក់... រួចច្រៀងរៀបរាប់ពីព្រៃព្រឹក្សា និងការដើរលក់កន្ត្រៃ។
ពិធីសូត្រមន្ត៖ គេនិមន្តព្រះសង្ឃចម្រើនព្រះបរិត្ត។
ពិធីរៀបភោជនាហារជូនភ្ញៀវ៖ គេនិយមរៀបចំពិធីជប់លៀងភ្ញៀវនៅពេលយប់។
ថ្ងៃទី៣ ជាថ្ងៃផ្ទឹម ដែលគេមានរៀបចំពិធីដូចតទៅ៖
ពិធីលាងជើងឲ្យកូនប្រុស
ពិធីសំពះផ្កាស្លា៖ កូនប្រុសយកដៃកែផ្កាស្លាចំនួនបីដង
ពិធីរាំបើកវាំងនន៖ គេច្រៀងអញ្ជើញកូនស្រីឲ្យចេញមកផ្ទឹម។
ពិធីបង្វិលពពិល
ពិធីសែនចងដៃ ឬ សែនកូចដៃ
 ពិធីធ្វើធ្មេញ ពិធីបុកល័ក្ខ ពិធីរៀបផ្លែឈើ
ពិធីបាចផ្កាស្លា
ពិធីតោងស្បៃចូលក្នុងបន្ទប់។
គឺថ្ងៃនេះហើយ ដែលគូស្វាមីភរិយាសន្មតជាថ្ងៃជោគមង្គលសម្រាប់ការចាប់ផ្ដើមដំណើរជីវិតរួមគ្នា។

ប៉ុន្តែសព្វថ្ងៃនេះ គេបានបំព្រួញពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ឲ្យមកនៅត្រឹមតែមួយថ្ងៃប៉ុននោះ គឺចាប់ពីព្រលឹម គេហែកូនកម្លោះទៅផ្ទះកូនក្រមុំដោយនាំគ្រឿងភស្តុភារទៅជាមួយផង។ បន្ទាប់មកគេរៀបចំពិធីផ្សេងៗទៀតជាបន្តបន្ទាប់ ដូចបានរៀបរាប់ខាងលើ។ ដល់ពេលល្ងាចគេរៀបចំពិធីជប់លៀងនៅគេហដ្ឋានខាងស្រី ឬនៅភោជនីយដ្ឋានជាកិច្ចបញ្ចប់ពិធី។ ដោយមានគូស្វាមីភរិយាថ្មី អមដោយយុវជន យុវនារីកិត្តិយស(អ្នកកំដរ) ឈរនៅច្រកចូលរោងពិធី ចាំទទួល និងជូនផ្កាថ្លែងអំណរគុណចំពោះភ្ញៀវដែលបានអញ្ជើញមកចូលរួម។ មាតាបិតាទាំងសងខាងត្រូវឈរទទួលភ្ញៀវដែលអញ្ជើញមកចូលរួមជិតកូនកម្លោះ កូនក្រមុំ៕
ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ប្រជាជនកម្ពុជា: ឯកសារវិភាគ

ឯកសារវិភាគ
សៀវភៅសិក្សាសង្គមថ្នាក់ទី៩ ពិធីរៀបមង្គលការ ក្រសួងអប់រំឆ្នាំ១៩៩៩

Category:ពិធីបុណ្យនៅស្រុកខ្មែរ
ពិធីរំដោះគ្រោះ

ក្រោយពីជួបប្រទះនូវគ្រោះថ្នាក់ ឬជំងឺណាមួយ ដែលបណ្តាលមកពីប្រការផ្សេងៗជនជាតិខ្មែរទាំងពីរភេទតែងតែប្រារព្ធពិធីរំដោះគ្រោះតាមជំនឿទំនៀមទម្លាប់ដូនតាខ្លួន។ បុព្វហេតុដែលនាំឱ្យគេប្រារព្ធពិធីកម្មនេះ បណ្តាលមកពីកេចង់ឱ្យឧបទ្រពចង្រៃ ដែលកំពុងយាយីទាំងផ្លូវកាយ​និងផ្លូវចិត្តចាកចេញពីខ្លួនប្រាណរបស់ពួកគេ។​ ដើម្បីសម្រេចបំណងពិសិដ្ឋនេះគេត្រូវពឹងផ្អែកលើព្រះភក្ខុសង្ឃទាំងស្រុង ដែលជាអ្នកសូត្រមន្ត រំដោះគ្រោះដំណាងនៅទីនោះ។
ពិធីហែរនាងម៉ែវ

ពិធីហែរនាងម៉ែវ (   ) គឺជាការដង្ហែរឆ្មា តាមបែប ប្រពៃណីបែបប្រពៃណី ដែលអាចមើលឃើញនៅក្នុង ប្រទេសកម្ពុជា ក៏ដូចជាភាគកណ្តាល និង ភាគឦសាននៃប្រទេសថៃ ក្នុងគ្រាមានគ្រោះរាំងស្ងួត ចាប់ពីខែឧសភា រហូតដល់ខែសីហា។
ពិធីហែរនាងម៉ែវ: ការពិពណ៌នា

ការពិពណ៌នា 
ពិធី​ធ្វើ​ភ្លៀង​របស់ ពិធីហែរនាងម៉ែវ ភាគច្រើន​ធ្វើ​ដោយ​កសិករ​នៅ​ភាគ​កណ្តាល និង​ភាគឦសាន​នៃ​ប្រទេស​ថៃ។  ពិធីនេះក៏ត្រូវបានប្រារព្ធនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាផងដែរ ទោះបីជាវាមិនច្បាស់ថាពិធីនេះមានដើមកំណើតមកពីណាក៏ដោយ ថាតើវាស្ថិតនៅក្នុងអរិយធម៌អង្គរជាច្រើនសតវត្សមកហើយ ឬថ្មីៗនេះនៅក្នុងប្រទេសឡាវក៏ដោយ។ 

ឆ្មា Sisawat Siamese ឬបើមិនដូច្នេះទេឆ្មាខ្មៅត្រូវបានជ្រើសរើសហើយដាក់ក្នុងកន្ត្រកឬស្សីឬផ្តៅដែលគ្របដោយគម្របដើម្បីជៀសវាងឆ្មាពីការរត់។ ឆ្មា​ពណ៌​ពពក ឬ​ខ្មៅ​ត្រូវ​បាន​គេ​ពេញ​ចិត្ត​ព្រោះ​គេ​គិត​ថា​នាំ​សំណាង។ កន្ត្រក​ត្រូវ​បាន​ព្យួរ​នឹង​បង្គោល​ឈើ ឬ​ឫស្សី ដែល​ដឹក​ដោយ​អ្នក​ច្រក​ពីរ។ ទៀនប្រាំគូ និងផ្កាប្រាំគូ។ កូនច្បងក្នុងចំណោមអ្នកធ្វើពិធី ចាប់ផ្តើមដង្ហែដោយសុំឆ្មាផ្តល់ទឹកភ្លៀងដល់ដី បន្ទាប់មកក្បួនដង្ហែជាមួយក្រុមតន្រ្តីដើរតាមដងផ្លូវក្នុងភូមិសុំឱ្យអ្នកទស្សនាចាក់ទឹកឆ្មា។ 

ក្បួនដង្ហែជាធម្មតាធ្វើឡើងនៅពេលដែលគ្រោះរាំងស្ងួតក្លាយជាបញ្ហាកង្វល់របស់កសិករ។ ជាធម្មតា អ្នកភូមិចាប់ផ្តើមដាំនៅពេលមានភ្លៀងធ្លាក់ បន្ទាប់ពី ព្រះរាជពិធីច្រត់ព្រះនង្គ័ល នៅដើមខែឧសភា។ ដោយមិនមានភ្លៀងធ្លាក់បន្ទាប់ពីពិធីនេះ អ្នកភូមិជាធម្មតាសម្រេចចិត្តធ្វើពិធីដង្ហែឆ្មា។ 

ក្បួនដង្ហែឆ្មាមានភាពរស់រវើក និងមានចលនាដូច របាំ ត្រុត Porée-Maspero, Eveline (1962). "L'obtention de la pluie" [Obtaining rain]. Étude sur les rites agraires des Cambodgiens (in French). Mouton. pp. 264 sq.
Category:CS1 French-language sources (fr) ដោយក្រុមតន្ត្រីដែលមានស្គរ គង ស៊ីប និងក្រញ៉ាំ។ ហើយការច្រៀងដែលប្រែប្រួលទៅតាមទីកន្លែងផ្សេងៗ ប៉ុន្តែទំនុកច្រៀងច្រើនតែជិតនឹងបទភ្លេងបុរាណនេះ៖ "ភ្លៀងអើយភ្លៀងធ្លាក់មក។ ឆ្នាំនេះយើងលែងមានហើយ បើគ្មានភ្លៀងទេ ស្រូវយើងនឹងស្លាប់"។ 

ខណៈពេលដែលក្បួនដង្ហែនេះនៅតែធ្វើឡើងដូចនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា នៅក្នុងប្រទេសថៃ "ប្រពៃណីចង់ដឹងចង់ឃើញ"  ត្រូវបានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពដើម្បីជៀសវាងនូវអ្វីដែលអាចត្រូវបានបកស្រាយថាជាការធ្វើទារុណកម្មសត្វ សត្វឆ្មាដែលខ្លាចទឹក។ ដើម្បី​ជៀស​វាង ​ការ​រិះ​គន់​អំពី​ការ​ធ្វើ​ទារុណកម្ម​សត្វ នៅ​ស្រុក​ឥសាន ជួនកាល​ឆ្មា​ត្រូវ​បាន​ជំនួស​ដោយ ​ខ្លាឃ្មុំ ​តុក្កតា។  ជាងនេះទៅទៀត នៅ ខេត្តឧត្តរទិត្យ ក្មេងៗ ក៏ដូចជាឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ ជំនួសឆ្មាដោយស្លៀកពាក់ជាសត្វឆ្មា និងតុបតែងមុខដើម្បីក្លែងធ្វើជាសត្វឆ្មា។  អ្នកភូមិនៅឃុំ តំណាក់ថាំ ស្រុក ណងមឿងខៃ ខេត្តព្រែ ផលិតសត្វឆ្មាក្លែងក្លាយចេញពីស៊ុមឬស្សី និងអង្កាមដែលពួកវាដាក់ឈ្មោះថា "ណងសៃហ្វូន" ។  អត់ចេះសោះ Hello Kitty ឬ Doraemon ក៏ត្រូវបានគេប្រើជំនួសដែរ។
ពិធីហែរនាងម៉ែវ: គោលបំណង

គោលបំណង 
យោងតាមអ្នកជំនាញខាងផ្នែកនរវិទ្យាថៃ ប្រាយ៉ា អានូម៉ាន់ រ៉ាចាដុន ឆ្មាមិនចូលចិត្តសើម ហើយតាំងពីបុរាណមកត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងការបង្កឱ្យមានគ្រោះរាំងស្ងួត។ ហើយ​ដើម្បី​លើក​បណ្តាសា​នោះ ពួក​គេ​ត្រូវ​ហៀរ​ដោយ​ទឹក។ ក្បួនដង្ហែរនេះច្រើនតែជាប់ទាក់ទងនឹងព្រះរាជពិធី ហើយឈ្មោះរបស់វាផ្ទាល់សំដៅលើឆ្មាថា នាងម៉ែវ ឬ "ឆ្មាព្រះនាង" ដែលបង្ហាញពីទីកន្លែងកិត្តិយសដែលផ្តល់ដល់សត្វពាហនៈក្នុងទម្រង់ជា ក្រឡ ។ Thanwadee, Sookprasert (2016-09-12). "Hae Nang Meaw". Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre. Rituals, Ceremonies and Local Festivals in Thailand Database. Archived from the original on 2024-04-30. Retrieved 2024-04-30.

ស្រដៀង​នឹង​ពិធី​សាសនា​អឺរ៉ុប​មជ្ឈិមសម័យ​ដូច​ជា Kattenstoet ក្តី​សង្ឃឹម​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ពិធី​ដង្ហែ​នេះ​គឺ​ថា​វា​នឹង​ក្លាយ​ជា​ " ភ្លៀង​ឆ្មា និង​ឆ្កែ " ម្តង​ទៀត។  ប្រសិនបើឆ្មាមានការស្រែកយំក្នុងអំឡុងពេលព្រឹត្តិការណ៍នោះ វាត្រូវបានសន្មត់ថានឹងមានភ្លៀងធ្លាក់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ Daovisith, Douangbouppha (2023-10-15). "Preserving Rain Traditions in Southeast Asia". The ASEAN Magazine. Archived from the original on 2024-04-30. Retrieved 2024-04-30. ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ និង​ថៃ​សង្ឃឹម​ថា ភ្លៀង​នឹង​ធ្លាក់​មក​ពី​៣​ទៅ​៧​ថ្ងៃ​ក្រោយ​ពិធី​នេះ​។ នាងម៉ែវ នេះជួយកសាងទំនុកចិត្តរបស់ពួកគេថានឹងមានភ្លៀងធ្លាក់ ហើយវានាំមកនូវការរួបរួមរបស់អ្នកនៅក្នុងភូមិ ដោយសារការងារដែលត្រូវការពីសហគមន៍។ Thanwadee, Sookprasert (2016-09-12). "Hae Nang Meaw". Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre. Rituals, Ceremonies and Local Festivals in Thailand Database. Archived from the original on 2024-04-30. Retrieved 2024-04-30.
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Thai-language text
ពិធីហែអ្នកតា

រូបភាពតូច| ពិធីហែអ្នកតា.  

ពិធីហែអ្នកតា (  ) ប្រពៃណីហែអ្នកតា គឺពិធីរបស់សាសនាតាវនិងសាសនាអ្នកស្រុកចិន ។ នៅក្នុងលទ្ធិតាវនិងសាសនាអ្នកស្រុកចិននេះមានអទិទេពច្រើនអង្គណាស់ ដូចជា ព្រះម៉ែគង់ស៊ីអ៊ីម និងព្រះម៉ែនិងឡេងលឺនៀ(ធីតានាគ) ស្តេចនាគ ទេវរៈអឺឡាង ពឹងថាវកុង(អ្នកតាព្រះចៅ) សាមសួកុកអ័ង(ស្តេចនគរបីភ្នំ) កួនកុង(កួនអ៊ី) ប៉ាវសឹងតាទី(នៅតាខ្មៅ) ព្រះម៉ែម៉ាជូ ។ល។ មានច្រើនណាស់ ។ ចំពោះការហែអ្នកតានេះវិញគឺ គេនឹងហែអ្នកតាណាខ្លះ គឺស្រេចតែគេរៀបចំមក ប៉ុន្តែការពិតទៅគប្បីហែតែអ្នកណាដែលមានសាលមានវិហារមានគោរពសទ្ធា ឬក៏អ្នកតាណាដែលចំនុះឲ្យអ្នកតាម្ចាស់សាល(ក្នុងវិហារអ្នកតាមួយអាចមានដាក់ពីរ បីអ្នកតាជាមួយគ្នា)ដែលមានគេគោរពដែរ ។ ហើយចំពោះការយកម្ចុលយកកាំបិតដោតសាច់ យកកញ្ជក់អារសាច់ កាំបិតអារអណ្តាតជាដើមនោះគឺជាការយល់ថា អទិទេពឬអ្នកតាទាំងនោះជាពោធិសត្វ សុខចិត្តទទួលរងកម្មជំនួសសត្វលោក ដង្ហែរចេញមកប្រោសសត្វ ។ ហើយចំពោះកាយវិការមួយចំនួនដែលមើលទៅគួរខ្លាចនោះគឺគេសម្ដែងទៅចារឹកតួអង្គអទិទេព ដូចជាស្ដេចនាគ ស្ដេចខ្លាអីជាដើម ។ ភាពល្បីល្បាញនិងល្បីល្បាញគឺ ពិធីបុណ្យបួសខែទីប្រាំបួន នៅភូកេតស្រុកថៃ ។
ពិធីឡើងផ្ទះថ្មី

នៅពេលសង់ផ្ទះថ្មី ទំនៀមទម្លាប់បានហាមប្រាមមិនឱ្យម្ចាស់ផ្ទះស្រីធ្វើការក្នុងការងារសំណង់ទេដូចជាលីសែង ដើរចុះឡើងក្រោមសំណង់ជាដើម។ ផ្ទុយមកវិញស្រ្តីគិតអំពីការចាត់ចែងទិញសម្ភារៈសំណង់ រៀបចំម្ហូបអាហារក្នុងពិធី ហើយពេលបច្ចុប្បន្នពិធីឡើងផ្ទះ ដើម្បីសេរីសួស្តីគេអញ្ជើញស្រ្តីចូលមុនគេ។ ទាំងនេះបង្ហាញឱ្យឃើញថា សង្គមខ្មែរឱ្យតម្លៃលើស្រ្តីសៀវភៅសិក្សាសង្គម ថ្នាក់ទី១០ ឆ្នាំ២០១៧ ក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា ទំព័រទី២៤០។
ពិធី​បូជា​ក្របី

នៅលើ​ជញ្ជាំង​ប្រាសាទបាយ័ន​ដែល​ព្រះបាទ​ជយ ​វ័រ្មន​ទី ៧ បាន​ស្ថាបនា​ឡើង​ដើម្បី​ឧទ្ទិស​ដល់​ព្រះ​អ​វ​លោ​កេស្វរៈ​ដែលជា​ព្រះ​ ពោធិសត្វ​ដ៏​សំខាន់បំផុត​នៃ​លទ្ធិព្រះពុទ្ធសាសនា​មហាយាន​នៅ​ចុង​ស.វ​ទី ១២នៃ​គ.ស គេ​បានឃើញ​រូបចម្លាក់​បុរាណ​មួយ​យ៉ាង​ល្អ​ប្រណីត​បង្ហាញ​ពី​ការបូជា​ក្របី ។
ការបូជា​ក្របី​ជា​ពិធី ​បូជា​យ៉ាង​ធំ​បំផុត​សម្រាប់​មនុស្ស​ខ្មែរ​ជំនាន់​នោះ ជាពិសេស​សម្រាប់​មេទ័ព​ប្រារព្ធ​ឡើងមុនពេល​ចេញទៅ​សមរភូមិ ឬ​ទៅ​ច្បាំង និង​ឧទ្ទិស​ជូនចំពោះ​វិញ្ញាណ​ក្ខ័​ន្ធ​បុព្វបុរស​ដើម្បី​សុំ​នូវ​សិរី​មង្គល និង​ជ័យជំនះ​ទៅលើ​បច្ចាមិត្ត ។ ដូចនេះ ការបូជា​ក្របី​ក៏​ជា​ពិធី​ពិ​សិ​ដ្ឋិ​មួយ​ដើម្បី​ប្រមូល​កំលាំង​ថាមពល​ ប្រឈមមុខ​នឹង​សត្រូវ​ដែល​គេ​ប្រព្រឹត្ត​មុនពេល​ចេញទៅ​ធ្វើសង្គ្រាម​ដោយមាន​ ការ ប្រជុំ​គ្នា​យ៉ាង​អ​ធឹ​ក​អធម​ជុំវិញ​ការសម្លាប់​ក្របី ។
តាមរយៈ​ទំនៀមទម្លាប់រ​ បស់បង​ប្អូន​ខ្មែរលើ​ដែល​បាន​ត​ពូជពង្ស​ពី​សម័យ​បុរេប្រវត្តិសាស្ត្រ ដូចជា​ពួក​រដែ ស្ទៀង និង​ខ្មុ (ដូច​ពួក​ព្នង) ស្ថិតនៅក្នុង​អម្បូរ​មន-ខ្មែរ បានឱ្យដឹងថា​ក្រោយ​ពិធី​បូជា​ក្របី​រួច គេ​បែងចែក​សាច់​ទៅតាម​មនុស្ស​រួម​អាវុធ ឬរួម​លោហិត​ដើម្បី​យកទៅ​បរិភោគ ហើយ​ជួនកាល​ត្រូវ​ច្រៀង​រាំ​យ៉ាង​សប្បាយ​ ដើម្បី​បង្កើន​សេចក្តី​អង់អាច​ឡើង ។
ទំនៀមទម្លាប់​នេះ ខ្មែរ​យើង​សព្វថ្ងៃ​ឈប់​និយម​ហើយ ព្រោះ​គេ​ចាត់ទុកថា​ហួស​សម័យ​គួបផ្សំ​នឹង​តម្លៃយ៉ាងខ្ពស់​របស់​សត្វ​ដែល​គេ​ ពិបាក​រកបាន​ដោយ​ងាយ ប៉ុន្តែបងប្អូន​តាម​ព្រៃភ្នំ​ខ្ពង់រាប​នៅតែ​និយម​ខ្លះ ។
ម្យ៉ាងវិញទៀត​ការបូជា​ ក្របី​នៅ​សម័យ​បាយ័ន​មានកំណើត​យូរយារ​ណាស់​មកហើយ ដូច​មាន​ចម្លាក់​ប្រាសាទបាយ័ន​ជា​សក្ខីភាព​ស្រាប់ ។ ទំនៀមទម្លាប់​ប្រជាប្រិយ​ខ្មែរ​នេះ និង​ទំនៀមទម្លាប់​ពួក​ខ្មែរលើ បានកើត​ចេញពី​ពុម្ព​វប្បធម៌​តែមួយ​ដែល​បាន​ចាប់ បដិសន្ធិ​ឡើង​នៅ​សម័យ​បុរេប្រវត្តិសាស្ត្រ ។
ហេតុដែល​នាំឱ្យ​ អ្នកស្រាវជ្រាវ​ខ្មែរ​សន្និដ្ឋានថា ជា​សំណង់​វប្បធម៌បុរេប្រវត្តិសាស្ត្រ ព្រោះ​គេ​បាន​ជួបប្រទះ​នូវលលាដ៍ក្បាល និង​ឆ្អឹង​ក្របី​តាម​ស្ថានីយ​បុរេប្រវត្តិសាស្ត្រ​ជាច្រើន ។
ម្យ៉ាងទៀត​ជួនកាល​នៅ​ សម័យ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នគរ​ភ្នំ​ពីស.វ.ទី ១ ដល់ទី ៦ នៃ​គ.ស គេ​តែងតែ​ឃើញ​នូវ​ស្លាកស្នាម​នៃ​ពិធី​បូជា​នោះ ដូចជា​ឆ្អឹង​ដែល​គេ​ចោល​ក្នុង​អណ្តូង ឬ​កប់​ក្នុង​ដី ឬ​ស្ថានីយ​នានា​នៅក្នុង​ស្រុក​អង្គរបុរី​ជាដើម ។ សរុបសេចក្តី​មក វត្តមាន​នៃ​ពិធី​បូជា​ក្របី​នៅលើ​ជញ្ជាំង​ប្រាសាទខ្មែរ​ ជាវ​ត្ថុ​សញ្ញា​មួយ​បង្ហាញ​នូវ​ចំណាស់ ក៏ដូចជា​ភាព​សំយោគ​វប្បធម៌​-អរិយធម៌​ខ្មែរ ​នា​សម័យអង្គរ        (ម.ត្រា​ណេ) ។ 
ឯកសារ:Buffalow.jpg
ពិនក្លៅ

Category:Articles with short description
Category:Short description is different from Wikidata

ព្រះបាទសម្តេចព្រះពិនក្លៅចៅយូហួ ឬ ពិនក្លៅ (  ) (ប្រសូតថ្ងៃទី ៤ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ១៨០៨ ដល់ថ្ងៃទី៧ ខែមករា ឆ្នាំ ១៨៦៦) ជាឧបរាជ​របស់ ​សៀម ។ ព្រះ​អង្គ​ជា​ព្រះ​អនុជ​របស់ស្តេច ​មង្គុដ (រាមាទី៤) ដែល​បាន​ឡើង​សោយរាជ្យ​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ​ដោយ​មាន​កិត្តិយស​ស្មើ​នឹង​ព្រះអង្គ។
ពិព័រណ៍សៀវភៅនៅកម្ពុជា

ពិព័រណ៍សៀវភៅនៅកម្ពុជា () គឺជាព្រឹត្តិការណ៍ពិព័រណ៍សៀវភៅដ៏ធំមួយ ដែលប្រព្រឹត្តិទៅរៀងរាល់ឆ្នាំ។
ពិព័រណ៍អាណានិគមប៉ារីស

រូបភាពតូច| ពិធីសម្ពោធ សារមន្ទីរដេស អាណានិគម កំឡុងពេលតាំងពិព័រណ៍
រូបភាពតូច| ទិដ្ឋភាពភ្នែករបស់បក្សីនៃកន្លែងតាំងពិព័រណ៍
ស្តាំ|រូបភាពតូច| រូបចម្លងប្រាសាទខ្មែរនៅអង្គរវត្ត
ពិព័រណ៍អាណានិគមទីក្រុងប៉ារីស (ឬ " ការតាំងពិពណ៌អាណានិគមអន្តរជាតិ " ពិព័រណ៍អាណានិគមអន្តរជាតិ) គឺជាការតាំងពិពណ៌អាណានិគមរយៈពេលប្រាំមួយខែដែលបានប្រារព្ធឡើងនៅ ទីក្រុងប៉ារីស ប្រទេសបារាំង ក្នុងឆ្នាំ១៩៣១ ដែលព្យាយាមបង្ហាញវប្បធម៌ចម្រុះ និងធនធានដ៏ធំសម្បើមនៃកម្មសិទ្ធិអាណានិគមរបស់បារាំង ។
ពិព័រណ៍អាណានិគមប៉ារីស: ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
ធ្វេង|រូបភាពតូច| កូនសៀវភៅបង្ហាញការរួមចំណែករបស់ជនជាតិព័រទុយហ្គាល់ចំពោះការតាំងបង្ហាញ
ការតាំងពិព័រណ៍នេះបានបើកនៅថ្ងៃទី 6 ខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៣១ នៅ បូ៊ស ដឺវីនសេន នៅជាយក្រុងប៉ារីសភាគខាងកើត។ Leininger-Miller 54–5. មាត្រដ្ឋានគឺធំសម្បើម។ Leininger-Miller 54. តាមការប៉ាន់ប្រមាណថា ភ្ញៀវមកពី ៧ ទៅ ៩ លាននាក់មកពីជុំវិញពិភពលោក។ The figures often given are 29 to 33 million, but those figures are for entries. Given the sale of many tickets allowing multiple entries, it is estimated that the real number was 8 to 9 million visitors, still an impressive figure. Jean Martin. L'Empire triomphant, 1871- 1936, Vol. 2, Paris, Denöel, 1990, p. 417. រដ្ឋាភិបាលបារាំងបាននាំប្រជាជនពីអាណានិគមមកទីក្រុងប៉ារីស ហើយបានឱ្យពួកគេបង្កើតសិល្បៈ និងសិប្បកម្មដើមកំណើត ហើយសម្តែងក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំនៃរចនាប័ទ្មស្ថាបត្យកម្មដើមរបស់ពួកគេដូចជាខ្ទម ឬប្រាសាទជាដើម។ Leininger-Miller 55. ប្រទេស​ផ្សេង​ទៀត​បាន​ចូល​រួម​ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​នេះ​រួម​មាន ហូឡង់ បែលហ្សិក អ៊ីតាលី ( មាន​ព្រះពន្លា​ដែល​រចនា​ដោយ អាម៉ាន់ដូ ប្រាស៊ីនី ) ជប៉ុន ព័រទុយហ្គាល់ ចក្រភព​អង់គ្លេស និង ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ។ 

តាមនយោបាយ បារាំងសង្ឃឹមថា ការដាក់តាំងបង្ហាញនឹងលាបពណ៌អាណានិគមរបស់ខ្លួនក្នុងពន្លឺដ៏មានអត្ថប្រយោជន៍ បង្ហាញពីការផ្លាស់ប្តូរវប្បធម៌ទៅវិញទៅមក និងអត្ថប្រយោជន៍នៃកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់បារាំងនៅក្រៅប្រទេស។ នេះ​នឹង​បដិសេធ​ការ​រិះគន់របស់អាល្លឺម៉ង់ ​ដែល​ថា​បារាំង​ជា​ " អ្នក​កេងប្រវ័ញ្ច ​នៃ​សង្គម​អាណានិគម​ [និង​] ភ្នាក់ងារ​នៃ ​ភាព​ខុសឆ្គង ​និង ​ការ​ធ្លាក់ចុះ "។ ការតាំងពិព័រណ៍នេះបានរំលេចនូវវប្បធម៌អនាធិបតេយ្យនៃអាណានិគម និងបានបន្ទាបបន្ថោកកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់បារាំងក្នុងការផ្សព្វផ្សាយភាសា និងវប្បធម៌របស់ខ្លួននៅបរទេស ដូច្នេះជំរុញឱ្យមានការយល់ឃើញថា ប្រទេសបារាំងកំពុងភ្ជាប់ជាមួយសង្គមអាណានិគម មិនមែន ការបង្រួបបង្រួម ពួកគេ។ Leininger-Miller 55.

ពិព័រណ៍អាណានិគមបានផ្តល់វេទិកាសម្រាប់ការពិភាក្សាអំពីអាណានិគមនិយមជាទូទៅ និងអំពីអាណានិគមបារាំងជាពិសេស។ អាជ្ញាធរបារាំងបានបោះពុម្ពរបាយការណ៍ជាង៣ ០០០ ក្នុងអំឡុងពេលប្រាំមួយខែ និងបានធ្វើសមាជជាង១០០។ ការតាំងពិព័រណ៍នេះបានបម្រើជាយានជំនិះសម្រាប់អ្នកនិពន្ធអាណានិគមក្នុងការផ្សព្វផ្សាយស្នាដៃរបស់ពួកគេ ហើយវាបានបង្កើតទីផ្សារមួយក្នុងទីក្រុងប៉ារីសសម្រាប់មុខម្ហូបជនជាតិផ្សេងៗ ជាពិសេស អាហ្រ្វិកខាងជើង និង វៀតណាម ។ ផលិតករភាពយន្តបានជ្រើសរើសអាណានិគមបារាំងជាកម្មវត្ថុនៃស្នាដៃរបស់ពួកគេ។ សារមន្ទីរអាណានិគមអចិន្ត្រៃយ៍ (ថ្ងៃនេះ Cité nationale de l'histoire de l'immigration) បានបើកនៅចុងបញ្ចប់នៃការតាំងពិព័រណ៍។ សេវាកម្មអាណានិគមបានជួបប្រទះការជំរុញកម្មវិធី។ Leininger-Miller 55.

ទឹកដីចំនួន២៦ នៃចក្រភពបានចូលរួមក្នុង ការតាំងពិពណ៌អាណានិគមបញ្ហា តែមប្រៃសណីយ៍ ដែលចេញដោយភ្ជាប់ជាមួយពិព័រណ៍។
ពិព័រណ៍អាណានិគមប៉ារីស: ហេតុការណ៍អគ្គីភ័យឆាបឆេះអគារអាណានិគមហូឡង់

ហេតុការណ៍អគ្គីភ័យឆាបឆេះអគារអាណានិគមហូឡង់ 
ស្តាំ|រូបភាពតូច| ព្រះពន្លាអាណានិគមហូឡង់នៅក្នុងពិព័រណ៍។ ព្រះពន្លានេះត្រូវភ្លើងឆេះនៅថ្ងៃទី២៨ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៣១ ដោយបានបំផ្លាញបណ្តុំសំខាន់ៗមួយចំនួន។
ក្នុងនាមជាមហាអំណាចអាណានិគមដ៏សំខាន់មួយនៅពេលនោះ ចក្រភពហូឡង់ បានចូលរួមក្នុងការតាំងពិព័រណ៍។ ប្រទេស​ហូឡង់​បាន​បង្ហាញ​ការ​សំយោគ​វប្បធម៌​ពី​អាណានិគម​របស់​ពួក​គេ​គឺ ​ជនជាតិ​ហូឡង់​បូព៌ា​ឥណ្ឌូណេស៊ី (ឥឡូវ ​ឥណ្ឌូនេស៊ី )។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅថ្ងៃទី២៨ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៣១ ភ្លើងបានឆាបឆេះព្រះពន្លាហូឡង់ រួមជាមួយនឹងវត្ថុវប្បធម៌ទាំងអស់ដែលដាក់តាំងនៅខាងក្នុង។  ;  

មានតែវត្ថុបុរាណមួយចំនួនប៉ុណ្ណោះដែលអាចត្រូវបានរក្សាទុក រួមទាំងរូបសំណាក ព្រះសិវៈ សំរិទ្ធបុរាណរបស់ជនជាតិជ្វា ដែលឥឡូវនេះត្រូវបានរក្សាទុកនៅក្នុងសារមន្ទីរជាតិនៃប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី ។ មូលហេតុនៃការឆេះដ៏ធំនេះ មិនត្រូវបានស្គាល់អត្តសញ្ញាណនោះទេ ហើយនៅពេលនោះ មានការសន្និដ្ឋានថា ប្រហែលជាបណ្តាលមកពីទុស្សេខ្សែភ្លើង ដោយសម្ភារៈសំណង់ដែលងាយឆេះ ដែលជាគ្រោះថ្នាក់ភ្លើង ឬដោយសារការដុតបំផ្លាញ។ ការខាតបង់សម្ភារៈ និងវប្បធម៌ត្រូវបានគេប៉ាន់ប្រមាណថាមានប្រហែលជិត ៨០ លានហ្វ្រង់។ វាត្រូវបានគេនិយាយថារដ្ឋាភិបាលបារាំងបានបង់ប្រាក់ឱ្យរដ្ឋាភិបាលអាណានិគមរបស់ហូឡង់ ឥណ្ឌា សម្រាប់ការខាតបង់របស់ខ្លួន។ លុយនោះត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ការពង្រីកសារមន្ទីរ Bataviaasch Genootschap ។ Endang Sri Hardiati; Nunus Supardi; Trigangga; Ekowati Sundari; Nusi Lisabilla; Ary Indrajanto; Wahyu Ernawati; Budiman; Rini (2014). Trigangga (ed.). Potret Museum Nasional Indonesia, Dulu, Kini dan Akan Datang - Pameran "Potret Museum Nasional Indonesia, Dulu, Kini dan Akan Datang", Museum Nasional Indonesia, 17-24 Mei 2014. Jakarta: National Museum of Indonesia, Directorate General of Culture, Ministry of Education and Culture of the Republic of Indonesia.
ពិព័រណ៍អាណានិគមប៉ារីស: ពិព័រណ៍ប្រឆាំងកុម្មុយនិស្ត

ពិព័រណ៍ប្រឆាំងកុម្មុយនិស្ត 
តាមសំណើរបស់អ្នកសម្របសម្រួល ការតាំងពិព័រណ៍តូចជាងដែលមានចំណងជើងថា The Truth on the Colonies ដែលរៀបចំដោយ បក្សកុម្មុយនិស្ត និង CGTU បានទាក់ទាញអ្នកទស្សនាតិចតួចណាស់ (៥០០០ នាក់ក្នុងរយៈពេល ៨ ខែ) ។ Études coloniales 2006-08-25 "L'Exposition coloniale de 1931 : mythe républicain ou mythe impérial" (in French) ផ្នែកទី១ ត្រូវបានឧទ្ទិសដល់ការរំលោភបំពានដែលបានប្រព្រឹត្តក្នុងអំឡុងពេលការសញ្ជ័យអាណានិគមហើយបានដកស្រង់ការរិះគន់របស់ អាល់ប៊ឺត ឡុដ៍រ៉េស និង អង់ដ្រេ ហ្គីដ ចំពោះ ការបង្ខំឱ្យធ្វើការ នៅក្នុងអាណានិគមខណៈពេលដែលផ្នែកទីពីរបានធ្វើការប្រៀបធៀប គោលនយោបាយ "ជាតិសាសន៍ " របស់សូវៀតទៅនឹង " អាណានិគមនិយម ចក្រពត្តិនិយម " ។
ពិភពក្រឡាប់ចាក់

ពិភពក្រឡាប់ចាក់ គឺ​ជា​កម្មវិធី​សំណើច​ទូរទស្សន៍​មួយ ដែល​បង្កើត​ឡើង​ដោយផលិតកម្មខ្មែរមេគង្គ។ កម្មវិធី​នេះ​ចាក់​ផ្សាយ​ជា​រៀង​រាល់​សប្ដាហ៍​នៅស្ថានីយទូរទស្សន៍ម៉ាយធីវី។
ពិភពក្រឡាប់ចាក់: ក្រុមសំដែង

ក្រុមសំដែង
ក្រុមសំដែងក្នុងកម្មវិធីពិភពក្រឡាប់ចាក់មាន៖
សារ៉ា ចិន្ត្រា
សារ៉ាយ សក្ខណា
កង សក្ដា
ឃុត រង្សី
ញិល សាវរី
ណុប សោភ័ណ
ជា វណ្ណារិទ្ធ
ថន លក្ខិណា
ពិភពក្រឡាប់ចាក់: តំណភ្ជាប់

តំណភ្ជាប់
ពិភពក្រឡាប់ចាក់ 
វីដេអូពិភពក្រឡាប់ចាក់

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ផលិតកម្មខ្មែរមេគង្គ
ពិភពលោក: ព្រះពុទ្ធសាសនា

ព្រះពុទ្ធសាសនា
In Buddhism, the world means society, as distinct from the monastery. It refers to the material world, and to worldly gain such as wealth, reputation, jobs, and war. The spiritual world would be the path to enlightenment, and changes would be sought in what we could call the psychological realm.