navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ភ្លេងជាតិអាហ្វហ្គានីស្ថាន: ភ្លេងជាតិសាធារណរដ្ឋឥស្លាមអាហ្វកានីស្ថាន (គ.ស. ២០០៦–២០២១)

ភ្លេងជាតិសាធារណរដ្ឋឥស្លាមអាហ្វកានីស្ថាន (គ.ស. ២០០៦–២០២១) 
ភ្លេងជាតិថ្មី​មួយ (, ; ) ត្រូវបានអនុម័តនិងប្រកាសជាផ្លូវការដូចជាដោយឡូយ៉ាជីរហ្គាក្នុងខែឧសភា ឆ្នាំ ២០០៦ យោងតាមមាត្រា ២០ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញអាហ្វហ្កានីស្ថាន ភ្លេងជាតិគួរតែភាសាប៉ាស្តូជាមួយនឹងការលើកឡើងពី "ព្រះគឺអស្ចារ្យបំផុត" ក៏ដូចជាឈ្មោះជនជាតិនៅអាហ្វហ្គានីស្ថាន។​ ទំនុកច្រៀងត្រូវបានសរសេរដោយ អាប់ឌុល បារី ចាហានី ហើយតន្ត្រីត្រូវបានសរសេរដោយ បាប់រ៉ាក វ៉ាស្សា អ្នកនិពន្ធអាល្លឺម៉ង់ - អាហ្វហ្គានីស្ថាន
ភ្លេងជាតិអ៊ុយក្រែន

"សែណែវ្មែរឡា អ៊ូក្រានី អ៊ីស្លាវ៉ា អ៊ីវ៉ូលៀ" (, Shche ne vmerla Ukrainy i slava, i volia ; បកប្រែ: សិរីរុងរឿង និងសេរីភាពរបស់អ៊ុយក្រែនមិនទាន់រលត់នៅឡើយ), ស្គាល់ផងដែរដោយចំណងជើងផ្លូវការ "ភ្លេងជាតិអ៊ុយក្រែន" (, ) ឬដោយទម្រង់ខ្លី "សែណែវ្មែរឡាអ៊ូក្រានី" (, Shche ne vmerla Ukrainy) គឺជាភ្លេងជាតិរបស់ប្រទេសអ៊ុយក្រែន ជានិមិត្តសញ្ញារដ្ឋមួយរបស់ប្រទេស

ទំនុកចម្រៀងបង្កើតជាកំណែដែលបានកែប្រែបន្តិចរបស់កំណាព្យ​ស្នេហា​ជាតិ​មួយ​ឃ្លា​ដំបូង​ដែល​សរសេរ​ក្នុង​ឆ្នាំ 1862 ដោយលោកកវី ប៉ាវឡូ ឈូប៊ីនស្គី អ្នករើសអើងជាតិសាសន៍ដ៏លេចធ្លោម្នាក់មកពីទីក្រុងកៀវក្នុងឆ្នាំ 1863 លោកមីខាអ៊ីឡូ វើរប៊ីតស្គី អ្នកនិពន្ធជនជាតិអ៊ុយក្រែនភាគខាងលិច និងបូជាចារ្យក្រិក-កាតូលិក និពន្ធបទភ្លេងដើម្បីអមជាមួយអត្ថបទទំនុករបស់លោកឈូប៊ីនស្គី ការសម្តែងច្រៀងដំបូងរបស់ដុំគឺនៅរោងមហោស្រពអ៊ុយក្រែននៅល្វីវ ក្នុងឆ្នាំ 1864

នៅពាក់កណ្តាលទីមួយនៃសតវត្សទី 20 ក្នុងអំឡុងពេលការប៉ុនប៉ងមិនជោគជ័យដើម្បីទទួលបានឯករាជ្យ និងបង្កើតរដ្ឋចេញពីទឹកដីរបស់ចក្រភពរុស្ស៊ី, ប៉ូឡូញ, និងអូទ្រីស-ហុងគ្រី បទ​ចម្រៀង​នេះ​ជា​បទ​ភ្លេង​ជាតិ​សាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតអ៊ុយក្រែន សាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតអ៊ុយក្រែនខាងលិច និងកាប៉ាថូ-អ៊ុយក្រែន ការ​ប្រកួត​ប្រជែង​មួយ​ត្រូវ​បាន​រៀប​ចំ​ឡើង​សម្រាប់​ភ្លេង​ជាតិ​បន្ទាប់​ពី​ការ​ផ្តាច់​ខ្លួន​របស់​អ៊ុយក្រែន​ពី​សហភាព​សូវៀត ជាមួយនឹងបទចម្រៀងមួយគឺ "ដើម្បីអ៊ុយក្រែន" (, Za Ukrainu) ដោយអ្នកនិពន្ធនិងតារាសម្តែងជនជាតិអ៊ុយក្រែន មីកូឡា វ៉ូឡូញី "" ត្រូវបានអនុម័តជាផ្លូវការដោយលោកវឺរខូវណា រ៉ាដា របស់ប្រទេសអ៊ុយក្រែន (រដ្ឋសភា) ក្នុងថ្ងៃទី 15 ខែមករាឆ្នាំ 1992 ទំនុកច្រផងផ្លូវការត្រូវបានអនុម័តនៅថ្ងៃទី 6 ខែមីនាឆ្នាំ 2003 ដោយច្បាប់ស្តីពីភ្លេងជាតិអ៊ុយក្រែន ().
ភ្លេងជាតិអ៊ុយក្រែន: ទំនុកច្រៀង

ទំនុកច្រៀង 
ទំនុកច្រៀងផ្លូវការជាភាសាអ៊ុយក្រែនតួរ៉ូម៉ាំងЩе не вмерла України і слава, і воля,
Ще нам, браття молодії, усміхнеться доля.
Згинуть наші воріженьки, як роса на сонці.
Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці.

𝄆 Душу й тіло ми положим за нашу свободу,
І покажем, що ми, браття, козацького роду. 𝄇Šče ne vmerla Ukrajiny i slava, i volja.
Šče nam, brattja molodiji, usmikhnetjsya dolja.
Zhynutj naši voriženjky, jak rosa na sonci,
Zapanujem i my, brattja, u svojij storonci.

𝄆 Dušu j tilo my položym za našu svobodu,
I pokažem, ščo my, brattja, kozacjkoho rodu. 𝄇
ភ្លេងជាតិអ៊ុយក្រែន: តំណភ្ជាប់ក្រៅ

តំណភ្ជាប់ក្រៅ 
 Закон Украины «О Государственном гимне»
 
 Исполнение Гимна Украины Евромайданом (04:00 13.12.2013)
 Исполнение Гимна Украины эстрадным хором Alice White
 Дореволюционное исполнение. Хор лагеря военнопленных украинцев в Вецларе
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភ្លេងជាតិរបស់ប្រទេសនៅទ្វីបអឺរ៉ុប
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ៊ុយក្រែន
ភ្លេងបានដា

ភ្លេងបានដាគឺភ្លេងប្រពៃណីមួយនៃប្រទេសម៉ិចស៊ិកដែលប្រើប្រាស់ឧបករណ៏ភ្លេងមានត្រែជាដើម។ ប្រវត្តិភ្លេងនេះបានចាប់ផ្ដើមកណ្ដាលសតវត្សរ៍ទី១៩ កាលឧបករណ៏ភ្លេងដែលត្រូវបានធ្វើដោយ បំពង់កាំភ្លើង។ ប្រជាជនក្នុងសង្គមផ្សេងៗព្យាយាមលេង ឧបករណ៏ភ្លេងនេះតាមក្រុមភ្លេង យោធា។ ក្រុមភ្លេងដំបូងមកពី ភាគកណ្ដាល និង ខាងត្បូងម៉ិចស៊ិក។ ច្បាស់ជា មានឥទ្ធិពលមកពី ភ្លេងប៉ុលកានៃអាល្លឺម៉ង់ និង ប៉ូឡូញ។

បានដា អេល រ៉េគោដូ (Banda el Recodo), បានដា អេល ម៉ាហ្គេយ (Banda El Maguey) និង បានដា ហេរ៉េស៏ (Banda Jerez) គឺក្រុមភ្លេង ដែលទទួលបានប្រជាប្រិយខ្លាំងពីប្រជាជនក្នុងសង្គម។ អ្នកលេងភ្លេងបានដាភាគច្រើនគឺបុរស យ៉ាងណាក៏ដោយ មានស្ត្រីខ្លះៗដែលលេងភ្លេងតែម្នាក់ឯង ឧទាហរណ៍ចេននី រីវឺរ៉ា (Oaxaca Rivera) និង ហ្គ្រាស៊ីយ៉េឡា បេលត្រាន។

right|thumb|250px|បានដា អេល រ៉េគោដូ លេងនៅទីក្រុងកានគុន ឆ្នាំ២០០៩
ភ្លេងពិណពាទ្យ: លក្ខណៈទូទៅ

លក្ខណៈទូទៅ 
thumb
ភ្លេងពិណពាទ្យគឺត្រូវបានគេជឿថាមានប្រភពដើម នៅកំឡុងសម័យហ្វូណន ខណៈពេលក្រុមនោះ ត្រូវបានគេហៅថា ពិណបាង និងប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ហៅថាពិណ ដែលគេជឿថាបានផ្សព្វផ្សាយមកពីប្រទេសឥណ្ឌា។ បន្ទាប់មកក្នុងសម័យអង្គរ មានសាក្សីខ្លះថាមានក្រុមមួយទៀតហៅថា កុងពិត ដែលត្រូវបានហៅមកពីឧបករណ៍តន្ត្រីកុង។ នៅពាក់កណ្តាលសម័យនោះមានក្រុមពីរ ដែលបម្រើឱ្យតាមអ្នកព្រហ្មញ្ញសាសនា និងអ្នកកាន់ព្រះពុទ្ធសាសនាក្នុងចំណោមភ្លេងខ្មែរទាំងអស់ តន្ត្រីពិណពាទ្យ គឺឆ្លុះបញ្ចាំងពីអំណាចក្នុងសម័យអង្គរ។ បច្ចុប្បន្នក្រុមភ្លេងពិណពាទ្យគឺជា ក្រុមវង់ភ្លេងព្រះរាជវាំង។ ភ្លេងពិណពាទ្យមានពីរវង់គឺ វង់តូច និងវង់ធំ។ មានប្រជាជនខ្មែរមួយចំនួន នៅតែហៅវង់ភ្លេងនេះថា វង់ភ្លេងសៀម ។ នេះជាការខុសឆ្គងមួយដែលប្រជាជនខ្មែរមិនយល់ពីប្រវត្តិនៃ ភ្លេងពិណពាទ្យ ខ្លួនបែរជាហៅវង់ភ្លេងនេះជារបស់សៀមទៅវិញ៕
ភ្លេងពិណពាទ្យ: ពិណពាទ្យវង់តូច

ពិណពាទ្យវង់តូច 
ពិណពាទ្យវង់តូច មានឧបករណ៍ទាំងអស់ចំនួន ០៥ឧបករណ៍ដូចជា៖
ស្គរធំ
ស្គរសំភោរ
រនាតឯក
រនាតធុង
ស្រឡៃ
គងវង់តូច
គងវង់ធំ
ភ្លេងពិណពាទ្យ: ពិណពាទ្យវង់ធំ

ពិណពាទ្យវង់ធំ 
ស្គរធំ

ស្គរសំភោរ
រនាតឯក
រនាតធុង
រនាតដែក
គងវង់តូច
គងវង់ធំ

ស្រឡៃតូច
ស្រឡៃធំ
ឈឹង
ភ្លេងពិណពាទ្យ: ប្រគុំក្នុងពិធីផ្សេងៗ

ប្រគុំក្នុងពិធីផ្សេងៗ
ភ្លេងពិណពាទ្យ មានប្រគុំក្នុងពិធីដូចជា÷
ទទួលក្បួនទ័ព 
បុណ្យទ្វារទសមាស
ព្រះរាជពិធីបួងសួង 
ព្រះរាជពិធីចុះផែ
ព្រះរាជពិធីច្រត់ព្រះនង័្គល
របាំទេពមច្ឆា
របាំទេពមនោរម្យ 
របាំអប្សរា
របាំមនីមេខាលា
របាំសុវណ្ណមច្ឆា
ល្ខោនខោល
ល្ខោនស្បែកតូច
ល្ខោនស្បែកធំ
របាំអាយ៉ង 
ល្ខោនពាក់មុខ
ល្ខោនរឿងរៀមកេរ្តិ៍ 
បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ
បុណ្យកឋិនទាន
បុណ្យផ្កា
បុណ្យបញ្ចុះខន្ធសីមា
បុណ្យសព
ភ្លេងពិណពាទ្យ: ប្រភេទភ្លេង

ប្រភេទភ្លេង
ភ្លេងក្លងឆ្នក់(ខ្លងខែក)
ភ្លេងមហោរី

 ភ្លេងពិណពាទ្យ មានច្រើនបទ  
 បទទី១ បទ​សព្វសាធុការ ភ្លេងគ្រូឲ្យពរ កិច្ចឲ្យជាមង្គល
 បទទី២ បទត្រៈធំ ដំណើរសន្និបាត ភ្លេងអញ្ជើញគ្រូជាអធិបតី ជាកិច្ចប្រស់ព្រំ 
 បទទី៣ បទផ្លិត ដំណើរសាទរ ប្រើក្នុង (របាំផ្លិត -  Hand-Held Fan Dance) 
 បទទី៤ បទពញាដើរ ភ្លេងស្ដេចយាង ដណើរប្រឡោមស្នេហ៍ ប្រើក្នុង (របាំ ទេពមនោរម្យ - Tep Monorom Dance)
 បទទី៥ បទហោះ ភ្លេងនៃដំណើរហោះហើររបស់ទេវតា 
 បទទី៦ បទក្លុំ ភ្លេងនៃដំណើរបក្សី  
 បទទី៧ បទភពផាត់ ភ្លេងនៃដំណើរបិទពួន ឬ រត់គេចខ្លួន 
 បទទី៨ បទដំបងកណ្ឌ ភ្លេងបើកបាតនៃពពួក អាសុរា (យក្ស) 
 បទទី៩ បទកម្មាន់ ភ្លេងនៃដំណើរទស្សទាយ ប្រើដោយតួអង្គ ហោរ៉ា 
 បទទី១០ បទមហោរិទ្ធ 
 បទទី១១ បទរោទ៍សាម៉ាលា ដំណើរចុះមករបស់ពួកទេពនិករ ឬ ទេវតា 
 បទទី១២ សុីនួនបាចផ្កា ភ្លេងជូនពរ ប្រើក្នុង (របាំជូនពរ - Wishing Dance) 
 បទទី១៣ ខ្លងយោល ភ្លេងសោយសោក ដំណើរកើតទុក្ខ 
 បទទី១៤ បទក្រៅណៃ 
 បទទី១៥ បទព្រះបាទសក្កៈនី  
 បទទី១៦ បទរោទ៍បងរ៉ាប់រង 
 បទទី១៧ បទខែកបរមខាត់ 
 បទទី១៨ បទជើត
 បទទី១៩ បទជើតឈឹង ភ្លេងដំណើរគ្រូ  ដំណើរមកដល់ ឬ ដំណើរយាត្រា ប្រើក្នុង (របាំ សុវណ្ណមច្ឆា - Sovann Machha Dance) English mean (Mermaid Dance)
 បទទី២០ បទបាធំ 
 បទទី២១ បទរុករន្ធ 
 បទទី២២ បទជើតប្រចាប់ ភ្លេងនៃដំណើរដេញចាប់គ្នា ប្រើក្នុង (របាំ កែវមណីមេឃកាឡា ឬ មណីមេខលា - Keomoni Mekhala Dance)
 បទទី២៣ បទមាជ័យ 
 បទទី២៤ បទផៃរឿង រឿងរណ្ដំ 
 បទទី២៥ បទលោ 
 បទទី២៦ បទភ្លុកតន់ម៉ាយ 
 បទទី២៧ បទត្រាសប្លែង 
 បទទី២៨ បទព្រាហ្មណ៍រើសជញ្ជៀន ឬ ព្រាហ្មណ៍កឹបវែន 
 បទទី២៩ បទឡុងសុង 
 បទទី៣០ បទសែនព្រេន 
 បទទី៣១ បទបាចលាជ 
 បទទី៣២ បទនាងនាគ ជ័យយន្តោ ភ្លេងនាគព័ន្ធ ប្រើជាកិច្ចបង្វិលទាន ឬ បង្វិលពពិល ប្រើក្នុង (របាំ ព្រះថោងនាងនាគ - Preah Thong Neang Neak Dance ) English mean Cambodia Royal Wedding Dance
 បទទី៣៣ បទជើតសុង 
 បទទី៣៤ បទរោទ៍ 
 បទទី៣៥ បទត្រាក់តូច 
 បទទី៣៦ បទលា ឬ ស្ដេចលា 
 បទទី៣៧ បទស្មិល  
 បទទី៣៨ បទជំនាញ 
 បទទី៣៩ បទឈប់ 
 បទទី៤០ បទក្រាវណក 
 បទទី៤១ បទជ្វារាំបើកវាំងនន
 បទទី៤២ បទជ្វារាំបិទវាំងនន
 បទទី៤៣ បទឈុយឆាយ ភ្លេងថ្វាយព្រះពរ ប្រើក្នុង (របាំថ្វាយព្រះពរ - Blessing Dance)
 បទទី៤៤ បទឡាំជ្វា ឬ បទរបាំជា 
 បទទី៤៥ បទខែកណាំង ឬ ជ្វារាំបើកល្ខោនស្បែក 
 បទទី៤៦ បទជ្វាបុមប៊ៃ 
 បទទី៤៧ បទខែកសៃ ឬ បទជ្វារាំដាក់ទ្រូ 
 បទទី៤៨ បទខែកសូក ឬ បទជ្វាសោកា 
 បទទី៤៩ បទជ្វាឡើងរោង 
 បទទី៥០ បទភូមាប្រាំថត 
 បទទី៥១ បទតាយ៉ែ  ភ្លេងក្រសាល ដំណើរមកកំសាន្ត ប្រើក្នុង (របាំ បួងសួង - Prayer Dance)  (របាំ ទេពអប្សារ៉ា - Tep Apsara Dance) 
 បទទី៥២ បទបារាំងវែង 
 បទទី៧៣ បទព្រះថោង 
 បទទី៨៩ បទនារីលង្វែក 
 បទទី៩០ បទសែនស្រណោះ 
 បទទី៩២ បទនាងណាយ 
 បទទី៩៥ បទតានៃ ឬ បទសុីវីល័យ 
 បទទី៩៧ បទស្វាហក់
បទទី៩៨ បទភ្ញាវ៉ា
បទទី៩៩ បទ ល្ខិន ឬ ល្ហិន
ភ្លេងពិណពាទ្យ: ភ្លេងពិណពាទ្យ មានច្រើនបទ

ភ្លេងពិណពាទ្យ មានច្រើនបទ  
 បទទី១ បទ​សព្វសាធុការ ភ្លេងគ្រូឲ្យពរ កិច្ចឲ្យជាមង្គល
 បទទី២ បទត្រៈធំ ដំណើរសន្និបាត ភ្លេងអញ្ជើញគ្រូជាអធិបតី ជាកិច្ចប្រស់ព្រំ 
 បទទី៣ បទផ្លិត ដំណើរសាទរ ប្រើក្នុង (របាំផ្លិត -  Hand-Held Fan Dance) 
 បទទី៤ បទពញាដើរ ភ្លេងស្ដេចយាង ដណើរប្រឡោមស្នេហ៍ ប្រើក្នុង (របាំ ទេពមនោរម្យ - Tep Monorom Dance)
 បទទី៥ បទហោះ ភ្លេងនៃដំណើរហោះហើររបស់ទេវតា 
 បទទី៦ បទក្លុំ ភ្លេងនៃដំណើរបក្សី  
 បទទី៧ បទភពផាត់ ភ្លេងនៃដំណើរបិទពួន ឬ រត់គេចខ្លួន 
 បទទី៨ បទដំបងកណ្ឌ ភ្លេងបើកបាតនៃពពួក អាសុរា (យក្ស) 
 បទទី៩ បទកម្មាន់ ភ្លេងនៃដំណើរទស្សទាយ ប្រើដោយតួអង្គ ហោរ៉ា 
 បទទី១០ បទមហោរិទ្ធ 
 បទទី១១ បទរោទ៍សាម៉ាលា ដំណើរចុះមករបស់ពួកទេពនិករ ឬ ទេវតា 
 បទទី១២ សុីនួនបាចផ្កា ភ្លេងជូនពរ ប្រើក្នុង (របាំជូនពរ - Wishing Dance) 
 បទទី១៣ ខ្លងយោល ភ្លេងសោយសោក ដំណើរកើតទុក្ខ 
 បទទី១៤ បទក្រៅណៃ 
 បទទី១៥ បទព្រះបាទសក្កៈនី  
 បទទី១៦ បទរោទ៍បងរ៉ាប់រង 
 បទទី១៧ បទខែកបរមខាត់ 
 បទទី១៨ បទជើត
 បទទី១៩ បទជើតឈឹង ភ្លេងដំណើរគ្រូ  ដំណើរមកដល់ ឬ ដំណើរយាត្រា ប្រើក្នុង (របាំ សុវណ្ណមច្ឆា - Sovann Machha Dance) English mean (Mermaid Dance)
 បទទី២០ បទបាធំ 
 បទទី២១ បទរុករន្ធ 
 បទទី២២ បទជើតប្រចាប់ ភ្លេងនៃដំណើរដេញចាប់គ្នា ប្រើក្នុង (របាំ កែវមណីមេឃកាឡា ឬ មណីមេខលា - Keomoni Mekhala Dance)
 បទទី២៣ បទមាជ័យ 
 បទទី២៤ បទផៃរឿង រឿងរណ្ដំ 
 បទទី២៥ បទលោ 
 បទទី២៦ បទភ្លុកតន់ម៉ាយ 
 បទទី២៧ បទត្រាសប្លែង 
 បទទី២៨ បទព្រាហ្មណ៍រើសជញ្ជៀន ឬ ព្រាហ្មណ៍កឹបវែន 
 បទទី២៩ បទឡុងសុង 
 បទទី៣០ បទសែនព្រេន 
 បទទី៣១ បទបាចលាជ 
 បទទី៣២ បទនាងនាគ ជ័យយន្តោ ភ្លេងនាគព័ន្ធ ប្រើជាកិច្ចបង្វិលទាន ឬ បង្វិលពពិល ប្រើក្នុង (របាំ ព្រះថោងនាងនាគ - Preah Thong Neang Neak Dance ) English mean Cambodia Royal Wedding Dance
 បទទី៣៣ បទជើតសុង 
 បទទី៣៤ បទរោទ៍ 
 បទទី៣៥ បទត្រាក់តូច 
 បទទី៣៦ បទលា ឬ ស្ដេចលា 
 បទទី៣៧ បទស្មិល  
 បទទី៣៨ បទជំនាញ 
 បទទី៣៩ បទឈប់ 
 បទទី៤០ បទក្រាវណក 
 បទទី៤១ បទជ្វារាំបើកវាំងនន
 បទទី៤២ បទជ្វារាំបិទវាំងនន
 បទទី៤៣ បទឈុយឆាយ ភ្លេងថ្វាយព្រះពរ ប្រើក្នុង (របាំថ្វាយព្រះពរ - Blessing Dance)
 បទទី៤៤ បទឡាំជ្វា ឬ បទរបាំជា 
 បទទី៤៥ បទខែកណាំង ឬ ជ្វារាំបើកល្ខោនស្បែក 
 បទទី៤៦ បទជ្វាបុមប៊ៃ 
 បទទី៤៧ បទខែកសៃ ឬ បទជ្វារាំដាក់ទ្រូ 
 បទទី៤៨ បទខែកសូក ឬ បទជ្វាសោកា 
 បទទី៤៩ បទជ្វាឡើងរោង 
 បទទី៥០ បទភូមាប្រាំថត 
 បទទី៥១ បទតាយ៉ែ  ភ្លេងក្រសាល ដំណើរមកកំសាន្ត ប្រើក្នុង (របាំ បួងសួង - Prayer Dance)  (របាំ ទេពអប្សារ៉ា - Tep Apsara Dance) 
 បទទី៥២ បទបារាំងវែង 
 បទទី៧៣ បទព្រះថោង 
 បទទី៨៩ បទនារីលង្វែក 
 បទទី៩០ បទសែនស្រណោះ 
 បទទី៩២ បទនាងណាយ 
 បទទី៩៥ បទតានៃ ឬ បទសុីវីល័យ 
 បទទី៩៧ បទស្វាហក់
បទទី៩៨ បទភ្ញាវ៉ា
បទទី៩៩ បទ ល្ខិន ឬ ល្ហិន
ភ្លេងពិណពាទ្យ: ប្រភព

ប្រភព
ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ឧបករណ៍តន្ត្រីខ្មែរ
ភ្លេងមហោរី: ឧបករណ៍

ឧបករណ៍
ទ្រអ៊ូ 
ទ្រសោ 
ខ្លុយ 
តាខេ
ឈឹង
ស្គរដី 2
ចាប៉ី
ប៉ីអ
ទ្រខ្សែដៀវ 
សាដៀវ
មករ

thumb|មករ ជាពាហនៈ​របស់​ព្រះ​ម៉ែ​គង្គា

មករ (សំស្ក្រឹត៖ मकर) ជា​សត្វ​សមុទ្រ​ក្នុង​ទេវកថា​ឥណ្ឌា។ គេ​ច្រើន​បង្ហាញ​មករ​ជា​ពាក់​កណ្ដាល​សត្វ (ផ្នែក​ខាង​មុខ​ជារាង​សត្វ​ដូច​ជា ដំរី ឬ ក្រពើ ឬ ក្ដាន់) និង ខ្លួន​​ជា សត្វ​សមុទ្រ ដោយ​មាន​កន្ទុយ​ជា​ត្រី ឬ ផ្សោត។ ជួនកាល គេ​ឆ្លាក់​មករ​ឱ្យ​មាន​កន្ទុយ​ជា​កន្ទុយ​ក្ងោក​ក៏​មាន។

មករ​ជា​ពាហនៈ​របស់​ព្រះ​ម៉ែ​គង្គា  ជា​ទេពធីតា​ទន្លេ​គង្គា និង ជា​ពាហនៈ​របស់​ព្រះ​វរុណ។ មករ​ជា​តំណាង​ឱ្យ​ព្រះ​កាមទេព​ផង​ដែរ។ ទង់​របស់​ព្រះ​កាម​ទេព ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា កក៌ធ្វជៈ  មានសញ្ញា​រូប​មករ។ មករ​ជា​សញ្ញា​រាសីមួយ​ក្នុង​ចំណោម​រាសី​ទាំង​១២។​ គេ​ច្រើន​ឆ្លាក់​មករ​ ជា​ឆ្មាំ​ការពារ​ទ្វារ​ចូល​ប្រាសាទ​ហិណ្ឌូ និង វត្ដ។
មករ: ដើម​កំណើត​ពាក្យ

ដើម​កំណើត​ពាក្យ
thumb| មករ​ជា​ពាហនៈ​របស់​ព្រះ​វរុណ
មករ​ជា​ពាក្យ​សំស្ក្រឹត​ ដែល​មាន​ន័យ​ថា នាគ​សមុទ្រ ឬ សត្វ​ទឹក​ចម្លែក ។ ពាក្យ​នេះ​ជា​ពាក្យ​ដើម​នៃ​ពាក្យ  'mugger' ( गुंडा ) ក្នុង​ភាសា​ហិណ្ឌី។ ភាសា​ហិណ្ឌី ហៅក្រពើ​ថា  मकर (មករ ឬ មករៈ)។
មករ: មករ​ក្នុង​គម្ពីរ​វេទ​

មករ​ក្នុង​គម្ពីរ​វេទ​
thumb|ទង់​រូប​មករ​របស់​ស្រីលង្ការ​ ដែល​មករ​មាន​ក្បាល​ជា​ដំរី​ ឬ ត្រី  និង កន្ទុយ​ក្ងោក

ក្នុង​សម័យ​វេទ  នៅ​ពេល​ដែល​ព្រះ​ឥន្ទ្រ​នៅ​ជា​ព្រះ​នៃ​ស្ថានសួគ៌, ព្រះ​វរុណ, ជា​ព្រះគង្គា  ក្លាយ​ជា​ព្រះ​នៃ​សមុទ្រ​ និង បាន​គង់​លើ​សត្វ​មករ​ ដែល​គេ​ហៅ​ថា ពាហនៈ​ទឹក​ចម្លែក ។ Robert Beer, សៀវភៅ​និមិត្ត​សញ្ញា​ពុទ្ធសាសនា​ទីបេត៍, Serindia Publications, Inc.George Mason Williams, សៀវភៅ​ទេវកថា​ហិណ្ឌូ, 2003, ABC-CLIO

មករ​ ត្រូវ​បាន​គេ​រៀបរាប់​ថាជា​ សត្វ​ពាក់​កណ្ដាល​ត្រី​។ ក្នុង​ប្រាសាទ​ជា​ច្រើន  មករ​ ត្រូវ​បាន​គេ​ពណ៌នា​ថា​មាន​រាង​ជា​ត្រី​ ឬ ផ្សោត​ពាក់​កណ្ដាល និង​មាន​ក្បាល​ជា​ដំរី។  ជួន​កាល​គេ​គូរ​មករ​ ឱ្យ​មាន​ក្បាល​និងថ្គាម​ក្រពើ  ឬ ប្រមោយ​ដំរី ស្រកា​ត្រី និង​មាន​កន្ទុយ​ក្ងោក។ មករ​ ជា​ពាហនៈ​របស់​ព្រះ​វរុណ ជា​អាទិទេព​ខ្យល់  និង  ជា​អាទិទេព​នៃ​ទន្លេ​គង្គា។ ព្រះ​នាង​លក្ស្ម៊ី គង់​លើ​ផ្កា​ឈូក ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​គូរ​បង្ហាញ​ថា ព្រះ​នាង​បាន​ទាញ​អណ្ដាត​ដំរី មាន​រាងសត្វ​មករ ដែល​ចង់​មាន​ន័យ​ថា ព្រះ​នាង​លក្ស្មី ជា​ទេពធីតា​នៃ វិបុលភាព ទ្រព្យ​សម្បត្តិ និង សុខភាព​ល្អ។

មករ​ ក៏​ជា​និមិត្តរូប​នៃ ព្រះ​កាមទេព ផង​ដែរ, ដែល​ជា​ព្រះ​នៃ​ស្នេហា​និង​តណ្ហា ។ មករ ជា​សញ្ញា​ទី​១០ នៃ រាសី​ចក្រ
មករ: បដិមា

បដិមា

មករ ជា​ធាតុ​សំខាន់​មួយ​នៃ​ស្ថាបត្យកម្ម​ខ្មែរ​បម្រើ​ឱ្យ​សាសនា ។ មករ គេ​ប្រទះ​ឃើញ​ជា​ញឹកញាប់ មាន​ឆ្លាក់​នៅ​លើ ធ្នឹម ឬ ជញ្ជាំង ។ ជា​ទូទៅ​ គេ​ច្រើន​ឆ្លាក់​មករ​ជាប់​ជាមួយ​សត្វ​ផ្សេង​ទៀត ដូច​ជា​ តោ នាគ ឬ ពស់ ផុស​ចេញ​ពី​មាត់​មករ។ មករ ជាប្រធាន​ក្បាច់​ដ៏​សំខាន់​ នៃ​ធ្នឹម​ដ៏​ស្អាត​របស់​ក្រុម​ប្រាសាទ​រលួស ៖ ប្រាសាទ​ព្រះ​គោ បាគង  និង លលៃ ។ នៅ បន្ទាយស្រី ចម្លាក់​មករ ខ្ជាក់ សត្វចម្លែក​ផ្សេង​ទៀត ត្រូវ​បាន​គេ​បង្ហាញ​នៅ​ជ្រុង​ជា​ច្រើន​នៃ​ប្រាសាទ​។Vittorio Roveda, Images of the gods: Khmer mythology in Cambodia, Thailand and Laos/ រូបភាព​របស់​ព្រះ ៖ ទេវកថា​ខ្មែរ នៅ កម្ពុជា ថៃ និង លាវ, River Books, 2005
មករ: រឿង​ព្រេង​ទាក់ទង​នឹង​មករ

រឿង​ព្រេង​ទាក់ទង​នឹង​មករ

មានតំណាលថា នៅពេលដែលកេសារមួយសរសៃរបស់ព្រះនាងគង្គា បានធ្លាក់​មកដល់​ឋាន​កណ្តាល ក៏បានក្លាយជាសត្វមករ ហើយខ្លាំងជាងអ្វីៗទាំងអស់លើលោក វាក៏បានលេប​​រាល់​សព្វសត្វ ទាំងពួងដែលវាជួបប្រទះ មិនថាមនុស្ស្ ឬ​ សត្វ ឡើយ។

ដោយនៅឋានកណ្តាលគ្មានអ្នកណាអាចបង្ក្រាបសត្វមករនេះបាន ព្រះឥសូរក៏ចុះមកតទល់ជាមួយមករ ដោយមានការសន្យាពីព្រះនាងគង្គា ថា បើ​ព្រះឥសូរ​ច្បាំងឈ្នះមករ នោះទ្រង់នឹងរៀបអភិសេកជាមួយ។

ព្រះឥសូរក៏បានចុះមកតទល់ជាមួយនឹងមករ​អស់រយៈ​ពេលជាច្រើនថ្ងៃនៅតែមិនឈ្នះ មិន​ចាញ់។ ព្រះនាងគង្គាក៏បានប្រាប់ព្រះឥសូរ ថាបើព្រះអង្គចង់ឈ្នះមករ​ លុះត្រាតែព្រះអង្គលើកទូរព្រះបង្គំដាក់លើបាតដៃរបស់ព្រះអង្គ ពេលនោះមករ​នឹងហត់ ហើយព្រះអង្គនឹង​ទទួល​ជោគជ័យ។ ព្រះឥសូរក៏ធ្វើតាមហើយទទួលបានជ័យជំនះមែន។ ចាប់តាំងពី​ ពេលនោះ​មក​មករក៏បានក្លាយជាយាន្តជំនិះ​របស់ព្រះឥសូរ ហើយក៏បានខ្ជាក់សព្វសត្វ​ទាំងពួង​​នោះ​ចេញ​មកវិញ។
មករ: របាយ

របាយ
ចម្លាក់​លើ​ថ្ម​នៃ​មករ​ និង​បុរាណស្ថាន​របស់​វា​ មាន​រាយ​នៅ​ពាស​ពេញ​អាស៊ី​ខាង​ត្បូង និង អាស៊ី​អគ្នេយ័។ ឧទាហរណ័​ចម្លាក់​នានា​មក​ពី​ប្រទេស​ចំនួន​ដប់​ មាន​បង្ហាញ​ដូច​ខាង​ក្រោម​នេះ​ ៖
មគ្គុទេសក៍ទេសចរណ៍

មគ្គុទេសក៍ទេសចរណ៍ មាន៥ប្រភេទ៖ 
 មគ្គុទេសក៍ទេសចរ ថ្នាក់ជាតិ
 មគ្គុទេសក៍ទេសចរ ថ្នាក់តំបន់
 មគ្គុទេសក៍ទេសចរថ្នាក់ក្រោមជាតិ
 មគ្គុទេសក៍ទេសចរ ថ្នាក់សហគមន៍
 មគ្គុទេសក៍ទេសចរថ្នាក់ពិសេស
មគ្គុទេសក៍ទេសចរណ៍: ការតម្រូវឱ្យមាន

ការតម្រូវឱ្យមាន 
បុគ្គលិកម្រើការនៅក្នុងវិស័យទេសចរណ៍មានចរិតលក្ខណៈដោយឡែក និងពិសេសចំពោះភ្ញៀវច្រើនជាងបុគ្គលិកក្នុងវិស័យពាណិជ្ជកម្មទៅទៀត ជាពិសេសគឺមគ្គុទេសក៍ទេសចរណ៍។ ភ្ញៀវទេសចរតែងតែសម្គាល់ក្រៅពីការស្វាគមន៍ និងការបម្រើនៅមាន ភាពស្លូតបូត ភាពទទួលរាក់ទាក់ និងស្នាមញញឹម ដែលបង្កលក្ខណៈទាំងអស់នេះអត្តចរឹត ដែលសម្តែងចេញពីប្រពៃណីផ្ទាល់ខ្លួននោះទេ។ លក្ខណៈទាំងអស់ទាមទារឱ្យមគ្គុទេសក៍ទេសចរគ្រប់រូបប្រកាន់យក។ មគ្គុទេសក៍ទេសចរមានដូចជា ចិត្តធ្ងន់ អំណត់ ចេះតស៊ូ មានលក្ខណៈសម្បត្តិល្អ និងមានការរៀបចំល្អ និងមានការរៀបចំល្អទាំងផ្នែកលក្ខណៈទូទៅ ទាំងខាងសមត្តភាពជំនាញមគ្គុទេសក៍ទេសចរណ៍ ដោយលោក ច្រឡឹង សុមេធា ទំព័រទី១៩។
មង្កុដ

មង្កុដ (ថៃ៖ มงกุฎ, ១៨ តុលា ១៨០៤ – ១ តុលា ១៨៦៨) គឺជាព្រះមហាក្សត្រទីបួននៃសៀមក្រោមរាជវង្សចក្រីដោយបានគ្រងរាជ្យ​ពីឆ្នាំ១៨៥១ ដល់ឆ្នាំ១៨៦៨។
មង្គលក្សត្រី

​

ព្រះនាងមង្គលក្សត្រី ជាព្រះរាជវង្ស ដែលព្រះបាទរាជឱង្ការបានលើកឡើងជាអគ្គមហេសី ទ្រង់ព្រះនាមសម្ដេចព្រះភគវតី មង្គលក្សត្រី សិរីវីចក្រពត្តិ ហើយព្រះអង្គប្រជុំសាមលរាជ ធ្វើព្រះមេរុថ្វាយព្រះភ្លើង ព្រះបរមសពសម្ដេចព្រះវររាជបិតា ៣ ខែ ព្រមដោយល្បែងមហោស្រពជាឱឡារិក។ លុះព្រះអង្គសោយរាជ្យបាន ៥៨ ឆ្នាំ ព្រះជន្មបាន ៧៨ ឆ្នាំ ទ្រង់ប្រឈួនសុគតទៅ។ មន្ត្រីលើកព្រះសពតំកល់ក្នុងព្រះកោដ្ឋហើយអញ្ជើញព្រះស្រីសុរិយោពណ៌ ជាព្រះរាជបុត្រឲ្យឡើងសោយរាជសម្បត្តិតាមប្រពៃណី។
មង្គលត្ថទីបនី: មង្គលត្ថទីបនី ភាគ ៤

មង្គលត្ថទីបនី ភាគ ៤
កាលេន​ ធម្មស្សវនំ​ នាម​ យស្មំ កាលេ​ ឧទ្ធច្ចសហគតំ​ ចិត្តំ ហោតិ កាមវិតក្កាទីនំ​ វា អញ្ញតរេន អភិភូតំ តស្មំ  កាលេ​ តេាសំ វិនោទន្ថតំ ធម្មស្សវនន្តិ អដ្ធកថា។
មង្គលសត្ថាជ័យ

ព្រះមង្គលសត្ថាជ័យ ព្រះថេរជាចៅអធិការវត្តនៅឯខែត្រអមរគីរិន្ទបូរ ក្នុងពេលព្រះបាទចន្ទរាជាគង់នៅត្រើយខាងលិចសម័យអាណាចក្របន្ទាយមានជ័យ។
មង្គលសត្ថាជ័យ: ថ្វាយទូក-ងដល់ព្រះបាទចន្ទរាជា

ថ្វាយទូក-ងដល់ព្រះបាទចន្ទរាជា
ក្រោយពីឈ្នះសង្គ្រាមនៅក្រុងបន្ទាយមានជ័យហើយ សម្ដេចចៅពញាចន្ទរាជា ស្ដេចលើកកងទ័ពចេញពីខែត្រខ្លុងលើកសំដៅទៅខែត្រអម្រិន្ទបូរ (ឬ អមរគិរិន្ទបូរ) ទៀត។

កាលនោះ អស់រាស្ត្រប្រជាក្នុងខែត្រអម្រិន្ទបូរពុំព្រមកំណែនចៅហ្វាយស្រុកចាស់នាំគ្នារៀបគ្រឿងដង្វាយនាំទៅថ្វាយ សម្ដេចចៅពញាចន្ទរាជា។ ចៅហ្វាយស្រុកចាស់ ឃើញរាស្ត្រតំអឹងរឹងនឹងអំណាចខ្លួន ពុំព្រមស្ដាប់ខ្លួនហើយទៅក្រាបទូលស្ដេចដូច្នោះក៏ភ័យរត់ដោះខ្លួនទៅខែត្ររលាប្អៀរ។

សម្ដេចចៅពញាចន្ទរាជា ព្រះអង្គឱ្យជួសជុលបន្ទាយពីបុរាណ រួចហើយទ្រង់ប្រថាប់ទ័ពនៅទីនោះចំនួន ៣ ថ្ងៃ។ ក្រោយពីនោះមក ព្រះអង្គឡើងគង់ព្រះទីនាំងអស្សតរព្រមដោយនូវសេនាទាហានយាងទៅដល់ទីដីមួយអន្លើជាឯត្បូងចុងខែត្រអម្រិន្ទបូរ។

កាលស្ដេចយាងដល់ទីនោះ ទ្រង់ទតឃើញស្ថានដីមួយអន្លើដែលមានទីរាបទាបស្មើមានជ័យភូមិល្អ ហើយទ្រង់ឱ្យលើកបោះបង់ចោលបន្ទាយចាស់ផ្លាស់ទៅតាំងបន្ទាយថ្មីនៅដីដែលមានជ័យភូមិវិញព្រោះនៅទីនោះជាទីឧត្តមធំទូលាយមាំមួន។ លុះទ្រង់ធ្វើបន្ទាយនោះហើយ ព្រះអង្គលើកយោធាទៅប្រថាប់ក្នុងបន្ទាយថ្មីនោះ។ ហេតុនេះបានជាមានពាក្យអ្នកស្រុកហៅបន្ទាយដែលបោះបង់នោះថា "បន្ទាយចាស់" រៀងមក។

ក្នុងពេល ដែលសម្ដេចចៅពញាចន្ទរាជាយាងទៅគង់នៅបន្ទាយថ្មីក្នុងខែត្រអម្រិន្ទបូរនោះមានចៅអធិការមួយអង្គ ព្រះនាមជ័យ ងារជា "មង្គលសត្ថា"។ ព្រះថេរៈអង្គនេះនាំទូក-ងមួយជាដង្វាយមកថ្វាយ ហើយទូលសម្ដេចចៅពញាចន្ទរាជា:

សូមថ្វាយព្រះពរ ទូក-ងនេះ ឈ្មោះ "សារាយអណ្ដែត" កាលចុងផែនដីនៃព្រះបាទឝ្រីឝៅគន្ធបទបរមបពិត្រ ជាសម្ដេចព្រះរៀមនៃទ្រង់ដែលកើតចលាចល ព្រោះស្ដេចកនសព្វថ្ងៃនេះអាចក្ដី បានលាក់ទុកឈើដែលធ្វើជាទូកពុំទាន់ហើយនោះ ទុកចោលនៅវាលមួយ ឆ្ងាយពីព្រៃចំងាយ ៦ សិន ប្លាយ។ ដល់ខែប្រាំងរាំងរឹះ ត្រូវថ្ងៃក្ដៅ មានហ្វូងដំរីព្រៃ ទៅបោចសារាយ ត្រឹបបឿនយកទៅគ្របលើឈើដែលធ្វើទូកនេះមិនឱ្យត្រូវថ្ងៃ ក្រែងប្រេះឆា។ លុះស្រុកសាន្តត្រាណបន្តិចទៅ អាចក្ដីក៏នាំសិស្សានុសិស្ស ទៅកាប់ចាំងឈើនោះ ធ្វើជាទូក-ង។ លុះយកទូកនេះមក អុំទៅ អាចក្ដី ក៏ឃើញថា ទូកនេះលឿនជាងទូកទាំងពួង។ ហេតុនេះហើយបានជាអាចក្ដីឱ្យឈ្មោះទូកនេះថា "សារាយអណ្ដែត" មួយទៀតកាលពីខែវស្សាអាចក្ដីជិះទូកនេះទៅបិណ្ឌបាតឯស្រុកមហានគរអាចក្ដី ត្រឡប់វិលមកវិញទាន់ពេលឆាន់ ហើយចង្ហាន់ក៏នៅហុយៗ។ ហេតុនេះហើយ បានជាមានពាក្យហៅថា "ទូកចង្ហាន់ហុយ"។ អាចក្ដីយល់ថា ទូក-ងនេះលឿនលើសចំឡែកនឹងទូកទាំងពួង ជារបស់អស្ចារ្យក្នុងព្រះនគរបានជាអាចក្ដីនាំមកថ្វាយព្រះមហាបពិត្រ។

សម្ដេចចៅពញាចន្ទរាជា ទ្រង់ជ្រាបហើយ ទ្រង់មានព្រះអំណរណាស់ ទ្រង់ថ្វាយអភិវន្ទនកម្មហើយត្រាស់ថា "ព្រះជីតុន ឱ្យទូកនេះមកញោមៗមានអំណរណាស់ តែសព្វថ្ងៃនេះញោមនៅទ័លពេក។ បើទៅថ្ងៃមុខ ញោមបានព្រះនគរមកកាលណាញោមនឹងតបស្នងព្រះគុណឱ្យគាប់ព្រះទ័យពុំខានឡើយ"។
មង្គលសូត្រ

មង្គល គឺជាសេចក្តីសុខ សេចក្តីចម្រើន សិរីសួស្តី ដែលបានមកពីការប្រព្រឹត្តប្រតិបត្តិរបស់ អ្នកដែលត្រូវការសេចក្តីសុខចម្រើន មង្គលមិនមែនបានមកដោយការអុជធូបបួងសួង បន់ស្រន់សុំពីអាទិទេព ឬព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធឡើយ គឺបានមកពីអំពើល្អដែលខ្លួនបានធ្វើ។ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់សំដែងអំពីមង្គលទាំងនោះដូចមានសេចក្តីខាងក្រោមនេះ ៖
សូត្រនេះឈ្មោះមង្គលសូត្រ គឺព្រះអានន្ទបានស្តាប់មកហើយយ៉ាងនេះថា៖ សម័យមួយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគទ្រង់គង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ជាអារាមរបស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋីទៀបក្រុងសាវត្ថី ។ លំដាប់នោះឯង ទេវតាមួយអង្គ កាលដែលវេលាបឋមយាមកន្លងទៅហើយ មានរស្មីដ៏ល្អ ញ៉ាំងវត្តជេតពនជុំវិញទាំងអស់ឲ្យភ្លឺស្វាងហើយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់គង់ក្នុងទីណា ក៏ចូលទៅក្នុងទីនោះ លុះចូលទៅដល់ហើយ ទើបថ្វាយ បង្គំចំពោះព្រះដ៏មានព្រះភាគ ហើយឈរនៅក្នុងទីដ៏សមគួរ, កាលទេវតានោះឈរក្នុងទីដ៏សមគួរហើយ ទើបក្រាបទូលព្រះដ៏មានព្រះភាគ ដោយពាក្យជាគាថាយ៉ាងនេះថា៖
មង្គល៣៨ប្រការ

មង្គល គឺជាសេចក្តីសុខ សេចក្តីចម្រើន សិរីសួស្តីដែលបានមកពីការប្រព្រឹត្តប្រតិបត្តិរបស់អ្នកដែលត្រូវការសេចក្តីសុខចម្រើន។ មង្គលមិនមែនបានមកដោយការអុជធូបបួងសួង បន់ស្រន់សុំពីអាទិទេព ឬព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធឡើយ គឺបានមកពីអំពើល្អដែលខ្លួនបានធ្វើ។ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់សំដែងអំពីមង្គលទាំងនោះដូចមានសេចក្តីខាងក្រោមនេះ៖  

សូត្រនេះឈ្មោះមង្គលសូត្រ គឺព្រះអានន្ទបានស្តាប់មកហើយយ៉ាងនេះថា៖ សម័យមួយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគទ្រង់គង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ជាអារាមរបស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី ។ លំដាប់នោះឯង ទេវតាមួយអង្គ កាលដែលវេលាបឋមយាមកន្លងទៅហើយ មានរស្មីដ៏ល្អ ញ៉ាំងវត្តជេតពនជុំវិញទាំងអស់ឲ្យភ្លឺស្វាងហើយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់គង់ក្នុងទីណា ក៏ចូលទៅក្នុងទីនោះ លុះចូលទៅដល់ហើយ ទើបថ្វាយ បង្គំចំពោះព្រះដ៏មានព្រះភាគ ហើយឈរនៅក្នុងទីដ៏សមគួរ, កាលទេវតានោះឈរក្នុងទីដ៏សមគួរហើយ ទើបក្រាបទូលព្រះដ៏មានព្រះភាគ ដោយពាក្យជាគាថាយ៉ាងនេះថា៖

ទេវតានិងមនុស្សទាំងឡាយជាច្រើន ប្រាថ្នានូវសេចក្តីសួស្តី បានគិតរកនូវមង្គលទាំងឡាយ សូមព្រះអង្គទ្រង់ព្រះមេត្តាសំដែងប្រាប់នូវមង្គលដ៏ឧត្តម ។

កុំជឿអំពើនេះពីព្រោះខ្ញុំកុហកទេ។
មង្គល៣៨ប្រការ: ព្រះដ៏មានព្រះភាគទ្រង់ត្រាស់សម្តែងតបពាក្យទេវតានោះ ដោយពុទ្ធភាសិតជាគាថាយ៉ាងនេះថា៖

ព្រះដ៏មានព្រះភាគទ្រង់ត្រាស់សម្តែងតបពាក្យទេវតានោះ ដោយពុទ្ធភាសិតជាគាថាយ៉ាងនេះថា៖ 
 កិរិយាមិនសេពគប់នូវបុគ្គលពាលទាំងឡាយ (អសេវនា ចពាលានំ )
 កិរិយាសេពគប់នូវបុគ្គលជាបណ្ឌិតទាំងឡាយ (បណ្ឌិតានញ្ច សេវនា )
 កិរិយាបូជាដល់បុគ្គលដែលគួរបូជា (បូជា ចបូជនីយានំ )
 កិរិយារស់នៅក្នុងប្រទេសដ៏សមគួរ (បដិរូបទេសវាសោច )
 ភាវៈនៃអ្នកបានធ្វើបុណ្យទុកហើយក្នុងកាលមុន ( បុព្វេ កតបុញ្ញតា )
 កិរិយាតម្កល់ខ្លួនទុកដោយប្រពៃ (អត្តសម្មាបណីធិ ច )
 ភាវៈជាបុគ្គលបានស្តាប់បានរៀនសូត្រចេះដឹងច្រើន (ពាហុសច្ច )
 សេចក្តីឆ្លៀវឆ្លាតប៉ិនប្រសប់ក្នុងសិល្បៈទាំងពួង ( សិប្បៈ )
 វិន័យដែលបុគ្គលបានសិក្សាហើយដោយប្រពៃ ( វិនយោ ចសុសិក្ខិតោ )
 វាចាដែលបុគ្គលពោលដោយប្រពៃ ( សុភាសិតា ច យា វាចា ) 
 កិរិយាបម្រើ ឬ ទំនុកបម្រុងមាតា (មាតាបិតុ ឧបដ្ឋានំ )  
 កិរិយាបម្រើ ឬ ទំនុកបម្រុងបិតា (មាតាបិតុ ឧបដ្ឋានំ )  
 កិរិយាសង្គ្រោះបុត្រ និងភរិយា (បុត្តទារស្សសង្គហោ )
 ការងារទាំងឡាយដែលមិនច្របូកច្របល់ ( អនាកុលា ចកម្មន្តា )
 កិរិយាបរិច្ចាគទាន (ទានំ )
 កិរិយាប្រព្រឹត្តធម៌ដ៏ប្រសើរ (ធម្មចរិយា )
 កិរិយាសង្គ្រោះញាតិទាំងឡាយ ( ញាតកានញ្ច សង្គហោ )
 កិរិយាប្រកបការងារទាំងឡាយដែលមិនមានទោស ( អនវជ្ជានិ កម្មានិ )
 កិរិយាមិនត្រេកអរក្នុងបាបនិងកិរិយាវៀរចាកបាប ( អារតី វិរតីបាបា )
 សេចក្តីសង្រួមចាកកិរិយាផឹកនូវទឹកស្រវឹង ( មជ្ជបានា ច សញ្ញាមោ )
 ការមិនប្រមាទក្នុងធម៌ទាំងឡាយ ( អប្បមាទោ ចធម្មេសុ )
 កិរិយាគោរពចំពោះបុគ្គលដែលគួរគោរព ( គាររោ ច )
 កិរិយាប្រព្រឹត្តបន្ទាបខ្លួន( និវាតោ ច )
 សេចក្តីសណ្តោសត្រេកអរចំពោះរបស់ដែលមាន (សន្តុដ្ឋី ច )
 ភាពជាអ្នកដឹងឧបការគុណដែលអ្នកដទៃធ្វើហើយដល់ខ្លួន ( កតញ្ញូតា )
 កិរិយាស្តាប់នូវធម៌តាមកាល ( កាលេន ធម្មស្សវនំ )
 សេចក្តីអត់ធ្មត់ (ខន្តិ ច )
 ភាវៈនៃបុគ្គលដែលទូន្មានប្រៀនប្រដៅបានដោយងាយ (សោវចស្សតា )
 កិរិយាបានឃើញ បានជួបនូវសាមណៈទាំងឡាយដែលមានឥន្ទ្រីយ៍ស្ងប់រំងាប់ហើយ(សមណានញ្ច ទស្សនំ )
 កិរិយាសន្ទនាសាកសួរនូវធម៌តាមកាល (កាលេនធម្មសាកច្ឆា)
 សេចក្តីព្យាយាមដុតនូវបាបធម៌ ( តបោ ច )
 កិរិយាប្រព្រឹត្តនូវធម៌ដ៏ប្រសើរ (ព្រហ្មចរិយញ្ច )
 កិរិយាឃើញនូវអរិយសច្ចធម៌ទាំងឡាយ(បរិយសច្ចាន ទស្សនំ )
 កិរិយាធ្វើឲ្យជាក់ច្បាស់នូវព្រះនិព្វានដោយបញ្ញាដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ( និព្វានសច្ឆិរិយា ច )
 ចិត្តនៃបុគ្គលដែលមិនញាប់ញ័រដោយលោកធម៌ (ផុជ្ឋស្ស លោកធម្មេហិចិត្តំយស្ស ន កម្បតិ )
 ចិត្តនៃបុគ្គលមិនសោយសោកចំពោះអារម្មណ៍ (អសោកំ )
 ចិត្តដ៏បរិសុទ្ធ ស្អាតចាកកិលេស ( វីរជំ )
 ចិត្តក្សេមក្សាន្ត (ខេមំ)

ទេវតានិងមនុស្សទាំងឡាយ ធ្វើនូវមង្គលទាំងឡាយប្រាកដដូច្នេះហើយ ជាអ្នកមិនចាល ចាញ់ក្នុងទីទាំងពួង តែងដល់នូវសិរីសួស្តីក្នុងទីទាំងពួង ម្នាលទេវតា អ្នកចូរប្រកាន់ជឿថា មង្គលទាំង៣៨ប្រការ មានកិរិយាមិនសេពគប់នូវបុគ្គលពាលជាដើម នោះ របស់ទេវតានិងមនុស្សទាំងអម្បាលនោះ ជាមង្គលដ៏ឧត្តម ។
មង្គល៣៨ប្រការ: សេចក្តី​ដក​ស្រង់​ជា​សម្រាយ​សុទ្ធ​ងាយ​ចង​ចាំ «មង្គល​៣៨​ប្រការ​»

សេចក្តី​ដក​ស្រង់​ជា​សម្រាយ​សុទ្ធ​ងាយ​ចង​ចាំ «មង្គល​៣៨​ប្រការ​» 
១. កិរិយា​មិន​សេព​គប់​នូវ​បុគ្គល​ពាល​ទាំង​ឡាយ (អសេវនា ចពាលានំ )

២. កិរិយា​សេព​គប់​នូវ​បុគ្គល​ជា​បណ្ឌិត​ទាំង​ឡាយ (បណ្ឌិតានញ្ច សេវនា )

៣. កិរិយា​បូជា​ដល់​បុគ្គ​ល​ដែល​គួរ​បូជា (បូជា ចបូជនីយានំ )

៤. កិរិយា​រស់​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ដ៏​សម​គួរ (បដិរូប​ទេស​វា​សោ ច )

៥. ភាវៈ​នៃ​អ្នក​បាន​ធ្វើ​បុណ្យ​ទុក​ហើយ​ក្នុង​កាល​មុន ( បុព្វេ​ កតបុញ្ញតា )

៦. កិរិយា​តម្កល់​ខ្លួន​ទុក​ដោយ​ប្រពៃ (អត្ត​សម្មា​បណី​ធិ ច )

៧. ភាវៈ​ជា​បុគ្គល​បាន​ស្តាប់​បាន​រៀន​សូត្រ​ចេះ​ដឹង​ច្រើន (ពា​ហុ​សច្ច )

៨. សេចក្តី​ឆ្លៀវ​ឆ្លាត​ប៉ិន​ប្រសប់​ក្នុង​សិល្បៈ​ទាំង​ពួង ( សិប្បៈ )

៩. វិន័យ​ដែល​បុគ្គល​បាន​សិក្សា​ហើយ​ដោយ​ប្រពៃ ( វិនយោ ច សុសិក្ខិតោ )

១០. វាចា​ដែល​បុគ្គល​ពោល​ដោយ​ប្រពៃ ( សុភា​សិតា ច យា វាចា )

១១-១២. កិរិយា​បម្រើ ឬ ទំនុក​បម្រុង​មាតា​និង​បិតា (មាតាបិតុ ឧបដ្ឋានំ )

១៣. កិរិយា​សង្គ្រោះ​បុត្រ និង​ភរិយា (បុត្តទារ​ស្ស​សង្គហោ )

១៤. ការ​ងារ​ទាំង​ឡាយ​ដែល​មិន​ច្របូក​ច្របល់ ( អនាកុលា ចកម្មន្តា )

១៥. កិរិយា​បរិច្ចាគ​ទាន​ (ទានំ )

១៦. កិរិយា​ប្រព្រឹត្ត​ធម៌​ដ៏​ប្រសើរ (ធម្មចរិយា )

១៧. កិរិ​យា​សង្គ្រោះ​ញាតិ​ទាំង​ឡាយ ( ញាតកានញ្ច សង្គហោ )

១៨. កិរិយា​ប្រ​កប​ការ​ងារ​ទាំង​ឡាយ​ដែល​មិន​មាន​ទោស ( អនវជ្ជានិ កម្មានិ )

១៩. កិរិយា​មិន​ត្រេក​អរ​ក្នុង​បាប​និង​កិរិយា​វៀរ​ចាក​បាប ( អារតី វិរតីបាបា )

២០. សេចក្តី​សង្រួម​ចាក​កិរិយា​ផឹក​នូវ​ទឹក​ស្រវឹង ( មជ្ជបានា ច សញ្ញាមោ )

២១. ការ​មិន​ប្រមាថ​ក្នុង​ធម៌​ទាំង​ឡាយ ( អប្បមាទោ ចធម្មេសុ )

២២. កិរិយា​គោរព​ចំពោះ​បុគ្គល​ដែល​គួរ​គោរព ( គាររោ ច )

២៣. កិរិយា​ប្រព្រឹត្ត​បន្ទាប​ខ្លួន​( និវាតោ ច )

២៤. សេចក្តី​សណ្តោស​ត្រេក​អរ​ចំពោះ​របស់​ដែល​មាន (សន្តុ​ដ្ឋី ច )

២៥. ភាព​ជា​អ្នក​ដឹង​ឧបការ​គុណ​ដែល​អ្នក​ដទៃ​ធ្វើ​ហើយ​ដល់​ខ្លួន ( កត​ញ្ញូ​តា )

២៦. កិរិយា​ស្តាប់​នូវ​ធម៌​តាម​កាល ( កា​លេន ធម្ម​ស្សវនំ )

២៧. សេចក្តី​អត់​ធ្មត់ (ខន្តិ ច )

២៨. ភាវៈ​នៃ​បុគ្គល​ដែល​ទូន្មាន​ប្រៀន​ប្រដៅ​បាន​ដោយ​ងាយ (សោវ​ចស្សតា )

២៩. កិរិយា​បាន​ឃើញ បាន​ជួប​នូវ​ស​មណៈ​ទាំង​ឡាយ​ដែល​មាន​ឥន្ទ្រីយ៍​ស្ងប់​រំងាប់​ហើយ​(សមណា​នញ្ច ទស្សនំ )

៣០. កិរិយា​សន្ទនា​សាក​សួរ​នូវ​ធម៌​តាម​កាល (កាលេន​ធម្មសា​កច្ឆា)

៣១. សេចក្តី​ព្យា​យាម​ដុត​នូវ​បាប​ធម៌ ( តបោ ច )

៣២. កិរិយា​ប្រព្រឹត្ត​នូវ​ធម៌​ដ៏​ប្រសើរ (ព្រហ្ម​ចរិ​យញ្ច )

៣៣. កិរិយា​ឃើញ​នូវ​អរិយ​សច្ចធម៌​ទាំង​ឡាយ​(បរិយ​សច្ចាន ទស្សនំ )

៣៤. កិរិយា​ធ្វើ​ឲ្យ​ជាក់​ច្បាស់​នូវ​ព្រះ​និព្វាន​ដោយ​បញ្ញា​ដ៏​ខ្ពង់​ខ្ពស់ ( និព្វាន​សច្ឆិរិយា ​ច ​)

៣៥. ចិត្ត​នៃ​បុគ្គល​ដែល​មិន​ញាប់​ញ័រ​ដោយ​លោក​ធម៌ ( ផុជ្ឋស្ស លោក​ធម្មេហិ​ចិត្តំ​យស្ស ន កម្បតិ )

៣៦. ចិត្ត​នៃ​បុគ្គល​មិន​សោយ​សោក​ចំពោះ​អារម្មណ៍ (អ​សោកំ )

៣៧. ចិត្ត​ដ៏​បរិសុទ្ធ ស្អាត​ចាក​កិលេស ( វីរជំ )

៣៨. ចិត្ត​ក្សេម​ក្សាន្ត​ (ខេមំ)