បុព្វកថាដែនដីបរិសុទ្ធ: ដែនដីបរិសុទ្ធពោលដោយសង្ខេប

ដែនដីបរិសុទ្ធពោលដោយសង្ខេប

ដែនដីបរិសុទ្ធ ដូចគ្នានឹងមណ្ឌលសិក្សា មហាយានទាំងអស់ដែរ តម្រូវជាដំបូង និងសំខាន់ជាងគេបំផុត ឲ្យចំរើនពោធិចិត្ត សេចក្តីប្រាថ្នាដ៏ខ្លាំងក្លា នូវពុទ្ធភូមិ ដើម្បីផលប្រយោជន៍ នៃសត្វលោកទាំងអស់ ។ ចាប់តាំងពីដើមទីទៅ គោលការណ៍សំខាន់ នៃការសិក្សាអាចយល់បាន តាមថ្នាក់សំខាន់២ ថ្នាក់លោកុត្តរៈ (ផុតពីត្រៃលោក) និងថ្នាក់ប្រជាប្រិយ- ទៅតាមការពិសោធន៍ និងសមត្ថភាព របស់អ្នកបដិបត្តិ ។

១- ក្នុងថ្នាក់ប្រជាប្រិយ ចំពោះអ្នកបដិបត្តិសាមញ្ញធម្មតា ក្នុងអារម្មណ៍ នៃការអន់ថយអាយុ ២៦សតវត្សកន្លងមក បន្ទាប់ពីព្រះពុទ្ធបរិនិព្វាន ដែនដីបរិសុទ្ធ ទាក់ទងទៅនឹងការស្វែងរកកំណើត ក្នុងដែនដីរបស់ ព្រះពុទ្ធអាមិតាភៈ ។ បំណងនេះអាចសម្រេច បានតែក្នុង១ជាតិ តាមរយៈការសូត្រ ព្រះនាមព្រះពុទ្ធ ប្រកបដោយសទ្ធាស្មោះត្រង់និងអធិដ្ឋាន ដែលនាំឲ្យបាននូវសមាធិចិត្ត ។ អ្នកដើរតាមការបង្រៀននេះ បានគោរពបូជា ព្រះពុទ្ធអាមិតាភៈ មិនស្វែងរកព្រះនិព្វានដាច់ខាតនោះទេ ប៉ុន្តែរកកំណើតក្នុង ដែនដីបរិសុទ្ធ របស់ព្រះពុទ្ធអាមីតាភា ដែលហៅម្យ៉ាងទៀតថា សុខាវតី ។ ក្នុងបរិយាកាសមនោរមនេះ គ្មានកម្មអកុសលថ្មី បង្កើតឡើងទេ ហើយកម្មដែលមានមកហើយ នឹងត្រូវសាបសូន្យទាំងអស់ ។ ដូច្នេះព្រះនិព្វាន នៅសល់តែ១ជំហានខ្លីប៉ុណ្ណោះ ។
ដូច្នេះក្នុងថ្នាក់ប្រជាប្រិយ ដែនដីបរិសុទ្ធ របស់ព្រះពុទអាមិតាភៈ ជាកន្លែងហាត់រៀន ដ៏ឧត្តម ជាបរិយាកាសដ៏ប្រសើរ ដែលអ្នកបដិបត្តិបានទៅកើត ដោយសារតែ ការប្រឹងប្រែងផ្ទាល់ខ្លួនផង (កម្លាំងផ្ទាល់ខ្លួន) ហើយនិងឫទ្ធិបារមី នៃអធិដ្ឋានរបស់ព្រះពុទ្ធ អាមីតាភាផង (កម្លាំងដទៃ) ។ លែងមានកិរិយាធ្លាក់ចុះ (ទៅកាន់ភពទាប) បានទុកការវិលកើតវិលស្លាប់ នៅខាងក្រោយរហូតតទៅ អ្នកបដិបត្តិឥឡូវនេះអាច ប្រមូលសេចក្តីប្រឹងប្រែងទាំងអស់ របស់ខ្លួន ទៅលើតែទិសដៅ នៃពុទ្ធភូមិដ៏ឧត្តម ។ ទិដ្ឋភាពនៃដែនដីបរិសុទ្ធ ជារូបរាងនៃការបង្រៀន ដែលមានប្រជាប្រិយភាព ។

២- ក្នុងថ្នាក់ឧត្តម (លោកុត្តរៈ) អ្នកបដិបត្តិ ដែលមានសមត្ថភាពខ្ពស់ វិធីដែនដីបរិសុទ្ធ ដូចគ្នានឹងវិធីដទៃទៀត ប្រែចិត្តធម្មតា ចិត្តល្ងង់ខ្លៅ ឲ្យទៅជាចិត្ត របស់ធម្មជាតិខ្លួនពិត ។ ក្នុងដំណើរប្រព្រឹត្តទៅ បញ្ញានិងពុទ្ធភូមិ នឹងត្រូវបាននៅទីបំផុត ។ ន័យនេះ មានឱវាទពីព្រះគ្រូហ្សេនដ៏ល្បី ជូហុង (សតវត្សទី១៦-១៧ ប្រទេសចិន) ជាតួយ៉ាងដូចតទៅៈ
/ ឥឡូវនេះ អ្នកត្រូវសូត្រព្រះនាម របស់ព្រះពុទ្ធប៉ុណ្ណោះ ដោយសេចក្តីបរិសុទ្ធ និងភ្លឺច្បាស់ ។ បរិសុទ្ធ មានន័យថា សូត្រព្រះនាមព្រះពុទ្ធ ដោយគ្មានគិតអ្វីផ្សេង ។ ភ្លឺច្បាស់មានន័យថា មានសតិដឹងច្បាស់ នៅពេលសូត្រព្រះនាមព្រះពុទ្ធ ។ បរិសុទ្ធគឺសមថៈ (បញ្ឈប់ចិត្តមិនឲ្យគិត) ភ្លឺច្បាស់គឺវិបស្សនា (ពិនិត្យសកម្មភាព) ។ ប្រមូលសតិលើព្រះពុទ្ធ តាមរយៈការសូត្រព្រះនាម ហើយការបញ្ឈប់គំនិត និងការពិនិត្យ ទាំង២យ៉ាងក៏កើតមានឡើង ។ /

សៀវភៅព្រះពុទ្ធសាសនា បញ្ញានិងសទ្ធា វគ្គទី១៨ បានបញ្ជាក់ថាៈ
/ ប្រសិនបើយើងមានឫស និងចរិត ជាអ្នកដើរតាមមហាយាន យើងប្រាកដជាយល់ថាគោលដៅនៃការសូត្រ ព្រះនាមព្រះពុទ្ធ គឺដើម្បីសម្រេចនូវពុទ្ធភូមិ ។ តើព្រោះហេតុអ្វី បានជាគោលដៅ នៃការសូត្រព្រះនាមព្រះពុទ្ធ គឺដើម្បីត្រាស់ដឹងជាព្រះពុទ្ធ? គឺមកអំពីនៅពេលដែលយើង ចាប់ផ្តើមសូត្រ អតីត-បច្ចុប្បន្ន-អនាគត ត្រូវបាត់បង់ការសំគាល់ ឯលក្ខណៈ (ត្រៃលក្ខណ៍ អនិច្ចំទុក្ខំអនត្តា) នៅមាន ប៉ុន្តែត្រូវបានបោះបង់ចោល ទៅខាងក្រោយ រូបជាភាពសូន្យទទេ មានគំនិតក៏ដូចគ្នា នឹងគ្មានគំនិត ភពនៃធម្មជាតិដើមផុតចាកគំនិត ដែលជារបស់ព្រះតថាគត បានជ្រួតជ្រាបខាងក្នុង ។ ស្ថានភាពបែបនេះ គឺជាពុទ្ធភូមិ តើមានអ្វីក្រៅពីនេះ? /
ថ្នាក់ឧត្តមនៃដែនដីបរិសុទ្ធនេះ អនុវត្តិបានដោយអ្នក ដែលមានសមត្ថភាពខ្ពស់ និងជ្រាលជ្រៅ កាលណាចិត្តបរិសុទ្ធ ដែនដីព្រះពុទ្ធក៏បរិសុទ្ធ ...សូត្រព្រះនាមព្រះពុទ្ធ គឺសូត្រចិត្ត ។ ដូច្នេះនៅថ្នាក់ឧត្តម ដែនដីបរិសុទ្ធជាហ្សេន ហ្សេនជាដែនដីបរិសុទ្ធ ។
នៅក្នុងទំហ៊ុំរបស់វា ដែនដីបរិសុទ្ធ បញ្ចាំងការបង្រៀនព្រះពុទ្ធសាសនា ខ្ពស់បំផុត ដូចមានសេចក្តីបញ្ជាក់ ក្នុងអវតំសកសូត្រថាៈ ការសំគាល់គ្នាទៅវិញទៅមក និងការជ្រែកចូលកណ្តាល វិធីដែលងាយបំផុត មានទុកវិធីខ្ពស់បំផុត ហើយវិធីខ្ពស់បំផុត រកឃើញនៅក្នុងវិធីងាយបំផុត ។