navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ៤៦​​.- សំណង​បដិទាន​លើ​ការ​ទទួល​បាន​ផល​ប្រយោជន៍​ ដោយ​មិន​សម​ហេតុ​ផល

មាត្រា​ ៤៦​​.- សំណង​បដិទាន​លើ​ការ​ទទួល​បាន​ផល​ប្រយោជន៍​ ដោយ​មិន​សម​ហេតុ​ផល

ជន​ណា​ទទួល​យក​នូវ​ផល​ប្រយោជន៍​ ដោយ​គ្មាន​​ហេតុ​ផល​ស្រប​ច្បាប់​ ដោយ​ដឹង​ថា​ផល​ប្រយោជន៍​នោះ​ បាន​មក​ពី​អំពើ​លក់-ដូរ​មនុស្ស​ ឬ​ អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​នឹង​ត្រូវ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​​លើ​សំណង​​បដិទាន​ ចំពោះ​អំពើ​ទទួល​បាន​ផល​ប្រយោជន៍​ ដោយ​មិន​សម​ហេតុ​ផល​ព្រម​ទាំង​ការ​​ប្រាក់​ដែល​កើត​ឡើង។

ជន​ដែល​ត្រូវ​គេ​កេង​យក​ប្រយោជន៍​ អាច​ប្ដឹង​ទាមទារ​​សំណង​លើ​ការ​ខូចខាត​ជា​បន្ថែម​​លើ​សំណង​បដិទាន​ ចំពោះ​អំពើ​ទទួល​បាន​ផល​ប្រយោជន៍​ដោយ​មិន​សម​ហេតុ​ផល។

ជន​ណា​បាន​បង្កើត​កិច្ច​សន្យា​ឱ្យ​ខ្ចី​ ឬ​ ការ​ផ្ដល់​ផ្សេង​ទៀត​ទៅ​ជន​ដទៃ​ក្នុង​គោលដៅ​ធ្វើ​ការ​លក់​-ដូរ​មនុស្ស​ ឬ​ ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​ មិន​អាច​ប្ដឹង​ទាមទារ​សំណង​បដិទាន​ ចំពោះ​ការ​ផ្ដល់​នោះ​បាន​ទេ។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ៤៧​.- សិទ្ធិ​ជា​អាទិភាព​ក្នុង​ការ​ទទួល​បាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ដែល​ត្រូវ​​គេ​រឹបអូស​

មាត្រា​ ៤៧​.- សិទ្ធិ​ជា​អាទិភាព​ក្នុង​ការ​ទទួល​បាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ដែល​ត្រូវ​​គេ​រឹបអូស​

ជន​រងគ្រោះ​ ត្រូវ​ទទួល​បាន​ដោយ​អាទិភាព​នូវ​ទ្រព្យ​ដែល​ត្រូវ​បាន​រឹបអូស​ដោយ​រដ្ឋ​ សម្រាប់​ជា​សំណង​លើ​ការ​ខូចខាត​ និង​ សំណង​បដិទាន​ដល់​ជន​រងគ្រោះ​នោះ។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: ជំពូក​ទី​ ៨​ បទប្បញ្ញត្តិ​បន្ថែម

ជំពូក​ទី​ ៨​ បទប្បញ្ញត្តិ​បន្ថែម 

មាត្រា​ ៤៨​.- ទោស​បន្ថែម​

ចំពោះ​បទល្មើស​ ដែល​មាន​ចែង​នៅ​ក្នុង​​ច្បាប់​នេះ​ អាច​ត្រូវ​ទទួល​ទោស​បន្ថែម​ដូច​

១-​ រឹប​អូស​ឧបករណ៍​ សម្ភារៈ​ ឬ​ វត្ថុ​ទាំងឡាយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ប្រើប្រាស់​ ឬ​ នឹង​ត្រូវ​ប្រើប្រាស់​ក្នុង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​បទល្មើស

២-រឹបអូស​សម្ភារៈ​ទាំងឡាយ​ ដែល​ជា​កម្មវត្ថុ​នៃ​បទល្មើស​

៣-រឹបអូស​ប្រាក់​ចំណូល​ ឬ​ ទ្រព្យ​ដែល​រក​បាន​ ឬ​ ជា​ផល​នៃ​បទល្មើស​

៤- បិទ​ការ​ផលិត​ ដែល​បម្រើ​ដល់​ការ​ប្រព្រឹត្ត​បទល្មើស​

៥- ​ការ​ដាក់​កំហិត​លើ​សិទ្ធិ​ពលរដ្ឋ​ និង​

៦-​ ការ​ហាមឃាត់​ការ​ស្នាក់នៅ។

មាត្រា​ ៤៩.- ការ​លាក់​បាំង​នូវ​អត្តសញ្ញាណ​នៃ​ជន​រងគ្រោះ​

សារព័ត៌មាន​ និង​គ្រប់​​មធ្យោបាយ​ផ្សព្វផ្សាយ​ដទៃ​ទៀត​ ត្រូវ​ហាម​ឃាត់​មិន​ឱ្យ​ ធ្វើ​ការ​​បោះពុម្ព​ផ្សាយ​ ឬ​ ផ្សព្វផ្សាយ​នូវ​ព័ត៌មាន​ ដែល​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​ សាធារណជន​ដឹង​អំពី​អត្ត​សញ្ញាណ​របស់​ជន​រងគ្រោះ​ក្នុង​បទល្មើស​ទាំងឡាយ​ដែល​ មាន​ចែង​នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​នេះ។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ៤៨​.- ទោស​បន្ថែម​

មាត្រា​ ៤៨​.- ទោស​បន្ថែម​

ចំពោះ​បទល្មើស​ ដែល​មាន​ចែង​នៅ​ក្នុង​​ច្បាប់​នេះ​ អាច​ត្រូវ​ទទួល​ទោស​បន្ថែម​ដូច​

១-​ រឹប​អូស​ឧបករណ៍​ សម្ភារៈ​ ឬ​ វត្ថុ​ទាំងឡាយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ប្រើប្រាស់​ ឬ​ នឹង​ត្រូវ​ប្រើប្រាស់​ក្នុង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​បទល្មើស

២-រឹបអូស​សម្ភារៈ​ទាំងឡាយ​ ដែល​ជា​កម្មវត្ថុ​នៃ​បទល្មើស​

៣-រឹបអូស​ប្រាក់​ចំណូល​ ឬ​ ទ្រព្យ​ដែល​រក​បាន​ ឬ​ ជា​ផល​នៃ​បទល្មើស​

៤- បិទ​ការ​ផលិត​ ដែល​បម្រើ​ដល់​ការ​ប្រព្រឹត្ត​បទល្មើស​

៥- ​ការ​ដាក់​កំហិត​លើ​សិទ្ធិ​ពលរដ្ឋ​ និង​

៦-​ ការ​ហាមឃាត់​ការ​ស្នាក់នៅ។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ៤៩.- ការ​លាក់​បាំង​នូវ​អត្តសញ្ញាណ​នៃ​ជន​រងគ្រោះ​

មាត្រា​ ៤៩.- ការ​លាក់​បាំង​នូវ​អត្តសញ្ញាណ​នៃ​ជន​រងគ្រោះ​

សារព័ត៌មាន​ និង​គ្រប់​​មធ្យោបាយ​ផ្សព្វផ្សាយ​ដទៃ​ទៀត​ ត្រូវ​ហាម​ឃាត់​មិន​ឱ្យ​ ធ្វើ​ការ​​បោះពុម្ព​ផ្សាយ​ ឬ​ ផ្សព្វផ្សាយ​នូវ​ព័ត៌មាន​ ដែល​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​ សាធារណជន​ដឹង​អំពី​អត្ត​សញ្ញាណ​របស់​ជន​រងគ្រោះ​ក្នុង​បទល្មើស​ទាំងឡាយ​ដែល​ មាន​ចែង​នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​នេះ។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: ជំពូក​ទី​ ៩​ អវសាន​ប្បញ្ញត្តិ​

ជំពូក​ទី​ ៩​ អវសាន​ប្បញ្ញត្តិ​ 

មាត្រា​ ៥០.- និរាករណ៍​នៃ​ច្បាប់​ដែល​ផ្ទុយ

ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ "ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ពង្រត់​ និង​លក់​ដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​លើ​មនុស្ស" ឆ្នាំ​ ១៩៩៦​ ដែល​ប្រកាស​ឱ្យ​ប្រើ​ដោយ​ព្រះរាជក្រម​លេខ​ ជស/រកម/០២៩៦/០១​ត្រូវ​ទុក​ជា​និរាករណ៍។

ច្បាប់​នេះ​ ត្រូវ​មាន​អាទិភាព​ ប្រសិន​បើ​បទប្បញ្ញត្តិ​នៃ​ច្បាប់​​ផ្សេង​ទៀត​ មិន​ស្រប​គ្នា​នឹង​​បទបញ្ញត្តិ​នៃ​ច្បាប់​នេះ។

មាត្រា​ ៥១.- ការ​ជំនួស​ដោយ​ក្រម​ព្រហ្មទណ្ឌ​

មាត្រា​ ២​ មាត្រា​ ៣​ មាត្រា​ ៤​ និង​ មាត្រា​ ៦​ នៃ​ច្បាប់​នេះ​ ត្រូវ​ជំនួស​​ដោយ​បទប្បញ្ញត្តិ​ពាក់ព័ន្ធ​ទាំងឡាយ​ដែល​មាន​ចែង​នៅ​ក្នុង​​ ក្រម​ព្រហ្មទណ្ឌ​ នៅ​ពេល​ដែល​ក្រម​នោះ​ចូល​ជាធរមាន។

មាត្រា​ ៥២.- ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​នេះ​
ច្បាប់នេះ ត្រូវបានប្រកាសជាប្រញាប់។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ៥០.- និរាករណ៍​នៃ​ច្បាប់​ដែល​ផ្ទុយ

មាត្រា​ ៥០.- និរាករណ៍​នៃ​ច្បាប់​ដែល​ផ្ទុយ

ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ "ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ពង្រត់​ និង​លក់​ដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​លើ​មនុស្ស" ឆ្នាំ​ ១៩៩៦​ ដែល​ប្រកាស​ឱ្យ​ប្រើ​ដោយ​ព្រះរាជក្រម​លេខ​ ជស/រកម/០២៩៦/០១​ត្រូវ​ទុក​ជា​និរាករណ៍។

ច្បាប់​នេះ​ ត្រូវ​មាន​អាទិភាព​ ប្រសិន​បើ​បទប្បញ្ញត្តិ​នៃ​ច្បាប់​​ផ្សេង​ទៀត​ មិន​ស្រប​គ្នា​នឹង​​បទបញ្ញត្តិ​នៃ​ច្បាប់​នេះ។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ៥១.- ការ​ជំនួស​ដោយ​ក្រម​ព្រហ្មទណ្ឌ​

មាត្រា​ ៥១.- ការ​ជំនួស​ដោយ​ក្រម​ព្រហ្មទណ្ឌ​

មាត្រា​ ២​ មាត្រា​ ៣​ មាត្រា​ ៤​ និង​ មាត្រា​ ៦​ នៃ​ច្បាប់​នេះ​ ត្រូវ​ជំនួស​​ដោយ​បទប្បញ្ញត្តិ​ពាក់ព័ន្ធ​ទាំងឡាយ​ដែល​មាន​ចែង​នៅ​ក្នុង​​ ក្រម​ព្រហ្មទណ្ឌ​ នៅ​ពេល​ដែល​ក្រម​នោះ​ចូល​ជាធរមាន។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: មាត្រា​ ៥២.- ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​នេះ​

មាត្រា​ ៥២.- ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​នេះ​
ច្បាប់នេះ ត្រូវបានប្រកាសជាប្រញាប់។
ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​បង្ក្រាប​អំពើ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អំពើ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ផ្លូវ​ភេទ​: ប្រភពពត៌មាន

ប្រភពពត៌មាន 
 ព្រឹទ្ធសភា​នៃ​ព្រះ​រាជាណាចក្រ​កម្ពុជា

Category:ច្បាប់នៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​គ្រប់គ្រង​ឱសថ

ច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការ​គ្រប់គ្រង​ឱសថ

- បាន​ឃើញ​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា
- បាន​ឃើញ​ព្រះរាជក្រឹត្យ ចុះ​ថ្ងៃ​ទី​២៤ ខែ​កញ្ញា​ ឆ្នាំ​១៩៩៣ ស្ដី​ពី​ការ​តែងតាំង​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ទី​១ និង នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ទី​២
- បាន​ឃើញ​ព្រះរាជក្រឹត្យ​ចុះ​ថ្ងៃ​ទី​០១ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​១៩៩៣ ស្ដី​ពី​ការ​តែងតាំង​រាជរដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា
- បាន​ឃើញ​ព្រះរាជក្រម​លេខ​០២ នស.៩៤ចុះ​ថ្ងៃ​ទី​២០ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ ១៩៩៤ ស្ដី​ពី​ការរៀបចំ​និង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​នៃ​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី
- បាន​ឃើញ​ព្រះរាជក្រឹត្យ​លេខ នស.រកត.១០៩៤.៨៣ ចុះ​ថ្ងៃ​ទី ២៤ ខែ​តុលា ឆ្នាំ ១៩៩៤​ស្ដី​ពី​ការ​កែ​សំរួល​សមាសភាព​រាជរដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា
- បាន​ឃើញ​ព្រះរាជក្រឹត្យ​លេខ នស.រកត.១០៩៤.៩០ ចុះ​ថ្ងៃ​ទី ៣១ ខែ​តុលា ឆ្នាំ ១៩៩៤​ ស្ដី​ពី​ការ​កែ​សំរួល​សមាសភាព​រាជរដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា
- បាន​ឃើញ​ព្រះរាជក្រម​លេខ នស.រកម.០១៩៦.០៦ ចុះ​ថ្ងៃ​ទី​២៤ ខែ​មករា ឆ្នាំ ១៩៩៦ ស្ដី​ពី​ការ​បង្កើត​ក្រសួង​សុខាភិបាល
- តាម​សេចក្ដី​ក្រាប​បង្គំ​ទូល​ស្នើ​សុំ​អំពី​សម្ដេច​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ទាំងពីរ និង អំពី​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​សុខាភិបាល

ប្រកាស​អោយ​ប្រើច្បាប់​ស្ដី​ពី​ការគ្រប់គ្រង​ឱសថ ដែល​​រដ្ឋសភា​បាន​អនុម័ត​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​៩ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​១៩៩៦ 
នា​សម័យ​ប្រជុំ លើក​ទី​៦ នីតិកាល​១ ដែល​មាន​សេចក្ដី​ទាំង​ស្រុង​ដូច​ត​ទៅ :
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​គ្រប់គ្រង​ឱសថ: ជំពូក​ទី ១

ជំពូក​ទី ១

បទបញ្ញត្តិ​ទូទៅ

មាត្រា ១.-

ច្បាប់​នេះ​មាន​គោលដៅ​គ្រប់គ្រង​ឱសថ​ក្នុង​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា ។

មាត្រា ២.-

ឱសថ​គឺ​ជា​សារជាតិ​មួយ​មុខ ឬ​ច្រើន​មុខ​ដែល​មាន​ប្រភេទ​ជា​អាទិ៍​ពី ជាតិ​គីមី ជីវ​ផលិតផល ជាតិ​អតិសុខុម​ប្រាណ រុក្ខជាតិ លាយ​ផ្សំ​ឡើង​សម្រាប់ :

-ប្រើប្រាស់​ក្នុង​ការ​បង្ការ​ឬ​ព្យាបាល​ជម្ងឺ​មនុស្ស សត្វ
-ការ​ស្រាវជ្រាវ​វេជ្ជសាស្ត្រ ឱសថសាស្ត្រ ឬ​ធ្វើ​រោគវិនិច្ឆ័យ
-កែប្រែ​ឬ​ទ្រទ្រង់​មុខងារ​នៃ​សរីរាង្គ ។

មាត្រា ៣.-

ត្រូវ​បាន​ចាត់​ទុក​ជា​ឱសថ​ដែរ :

១- សេរ៉ូម ឬ​វ៉ាក់សាំង

២- ឈាម ឬ​ផលិតផល​ដែល​បាន​មក​ពី​ឈាម

៣- ឱសថ​បូរាណ

៤- ផលិតផល​ដែល​ផ្សំ​ឡើង​ដោយ​មាន​ជាតិ​ពុល ដែល​មាន​ក្នុង​បញ្ជី​កំណត់​ដោយ​អនុក្រឹត្យ។

មាត្រា ៤.-

អាច​មាន​សិទ្ធិ​ធ្វើ​ផលិតកម្ម អាហរ័ណ​នីហរ័ណ​កម្ម និង​ពាណិជ្ជកម្ម​ឱសថ​បាន​ចំពោះ​ឱសថ​ការី​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​សម្បត្តិ​ដូច​ខាង​ក្រោម​នេះ :

​-មាន​សញ្ជាតិ​ខ្មែរ
-មាន​សញ្ញាប័ត្រ​ជា​ឱសថការី​ទទួល​ស្គាល់​ដោយ​ក្រសួង​សុខាភិបាល
-មិន​ដែល​មាន​ទោស​បទល្មើស​ព្រហ្មទណ្ឌ​ណា​មួយ
-មាន​សុខភាព​គ្រប់គ្រាន់​អាច​បំពេញ​ការងារ​បាន ។

ចំពោះ​ការ​ផលិត អាហរ័ណ​នីហរ័ណ​កម្ម និង​ពាណិជ្ជកម្ម​ឱសថ​បូរាណ ត្រូវ​កំណត់​ដោយ​អនុក្រឹត្យ ។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​គ្រប់គ្រង​ឱសថ: ជំពូក​ទី ២

ជំពូក​ទី ២

ការ​គ្រប់គ្រង​ជាតិពុល​សម្រាប់​វិស័យ​សុខាភិបាល

មាត្រា ៥.-

ជាតិ​ពុល​សំដៅ​លើ​ឱសថ ឬ​សារជាតិ ឬ​សមាសធាតុ​នៃ​សារជាតិ ឬ​រុក្ខជាតិ​ដែល​អាច​បង្ក​ឱ្យ​ គ្រោះថ្នាក់​ដល់​សុខភាព ឬ​ឱ្យ​ ញៀន​ដល់​មនុស្ស សត្វ ។

ជាតិ​ពុល​នេះ​ត្រូវ​កំណត់​ដោយ​អនុក្រឹត្យ ។

មាត្រា ៦.-

បែបបទ​និង​លក្ខ័ខ័ណ្ឌ​ក្នុង​ផលិតកម្ម អាហរ័ណ នីហរ័ណ​កម្ម និង​ពាណិជ្ជកម្ម​ជាតិ​ពុល​ត្រូវ​កំណត់​ដោយ​អនុក្រឹត្យ ។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​គ្រប់គ្រង​ឱសថ: ជំពូក​ទី ៣

ជំពូក​ទី ៣

ផលិតកម្ម អាហរ័ណ នីហរ័ណ​កម្ម និង​ពាណិជ្ជកម្ម​ឱសថ

មាត្រា ៧.-

បែបបទ​និង​ល័ក្ខខ័ណ្ឌ​បច្ចេកទេស​ផលិត​កម្ម​និង​ការប្រព្រឹត្ត​ទៅ​នៃ​​គ្រឹះស្ថាន​ផលិត​ឱសថ​ត្រូវ​កំណត់​ដោយ​អនុក្រឹត្យ ។

ត្រូវ​កំណត់​ដោយ​ប្រកាស​របស់​ក្រសួង​សុខាភិបាល​នូវ :

-បែបបទ​និង​ល័ក្ខខ័ណ្ឌ​ក្នុង​ការ​សុំ​បើក ឬ​បិទ ឬ​ប្ដូរ​ទី​តាំង​នៃ​គ្រឹះស្ថាន​លក់​ឱសថ គ្រឹះស្ថាន​ផលិត​ឱសថ និង​គ្រឹះស្ថាន​អាហរ័ណ​និហរ័ណ​ឱសថ
-បែបបទ​និង​ល័ក្ខខ័ណ្ឌ​ក្នុង​ការ​សុំ​ទិដ្ឋាការ បញ្ជី​ការ​ឱសថ
-បែបបទ​និង​ល័ក្ខខ័ណ្ឌ​បច្ចេកទេស​គ្រប់គ្រង​និង​ថែរក្សា​ឱសថ
-បែបបទ​និង​ល័ក្ខខ័ណ្ឌ​ក្នុង​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ឱសថ
-ព្រម​ទាំង​បែបបទ​ផលិតកម្ម អាហរ័ណ នីហរ័ណកម្ម និង​ពាណិជ្ជកម្ម​ឱសថ ។

ការ​កំណត់​ចំនួន​គ្រឹះស្ថាន​លក់​ឱសថ​ត្រូវ​ធ្វើ​ឡើង​ដោយ​ក្រសួង​សុខាភិបាល​ដោយ​ផ្អែក​លើ​ចំនួន​ប្រជាពលរដ្ឋ​ក្នុង​សង្កាត់ ឃុំ ជា​មូលដ្ឋាន ។

មាត្រា ៨.-

១- ត្រូវ​មាន​ការ​អនុញ្ញាត​ពី​ក្រសួង​សុខាភិបាល​ចំពោះ :

-ការ​បើក បិទ ឬ​ប្ដូរ​ទី​តាំង​នៃ​គ្រឹះស្ថាន​លក់​ឱសថ គ្រឹះស្ថាន​អាហរ័ណ​នីហរ័ណ​ឱសថ និង​គ្រឹះស្ថាន​ផលិត​ឱសថ
-ការ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម អាហរ័ណ នីហរ័ណ​កម្ម​ឱសថ
-ការ​នាំ​ចូល នាំ​ចេញ ស្ដុក​ឱសថ និង​វត្ថុ​ធាតុ​ដើម​សម្រាប់​ផលិត​ឱសថ
-ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ឱសថ ។

២- ផលិតកម្ម អាហរ័ណ នីហរ័ណ​កម្ម​និង​ពាណិជ្ជកម្ម​ឱសថ​សម្រាប់​ផ្នែក​បសុពេទ្យ​ត្រូវ​កំណត់​ដោយ​ប្រកាស​រួម​របស់​ក្រសួង​សុខាភិបាល និង​ក្រសួង​កសិកម្ម រុក្ខា​ប្រមាញ់ និង​នេសាទ ។

៣- ក្នុង​គ្រឹះស្ថាន​លក់​ឱសថ ត្រូវ​មាន​វត្តមាន​របស់​ឱសថការី ។ ក្នុង​ករណី​អវត្តមាន​ត្រូវ​មាន​អ្នក​ជំនួស ដែល​មាន​លក្ខណៈ​សម្បត្តិ​សមស្រប​កំណត់​ដោយ​ក្រសួង​​សុខាភិបាល ។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​គ្រប់គ្រង​ឱសថ: ជំពូក​ទី ៤

ជំពូក​ទី ៤

សមត្ថកិច្ច​ក្នុង​ការ​គ្រប់គ្រង

មាត្រា ៩.-

ការ​ណែនាំ និង​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​សកម្មភាព​ឱសថ ជា​សមត្ថកិច្ច​របស់​ក្រសួង​សុខាភិបាល ។

ចំពោះ​ការណែនាំ និង​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​ប្រភេទ​ឱសថ​សម្រាប់​ផ្នែក​បសុព្យាបាល ជា​សមត្ថកិច្ច​របស់​ក្រសួង​កសិកម្ម រុក្ខា​ប្រមាញ់ និង​នេសាទ ។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​គ្រប់គ្រង​ឱសថ: ជំពូក​ទី ៥

ជំពូក​ទី ៥

ទោសបញ្ញត្តិ

មាត្រា ១០.-

ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​ពី ១.០០០.០០០រៀល ( មួយ​លាន​រៀល )	ដល់​ ១០.០០០.០០០រៀល ( ដប់​លាន​រៀល ) និង​ផ្អាក​ផលិតកម្ម អាហរ័ណ​នីហរ័ណ​កម្ម​ និង​ពាណិជ្ជកម្ម​ឱសថ​ពី ០១​ខែ ដល់ ០៣​ខែ ឬ​ទោស​ណា​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ទោស​ទាំងពីរ​ខាង​លើ​ដោយ​ពុំ​ទាន់​គិត​ដល់​ការ​ផ្ដន្ទាទោស​ពី​បទល្មើស​ផ្សេងៗ​ទៀត​ចំពោះ​បុគ្គល​ណា​ដែល​បាន :

១- ផ្សព្វផ្សាយ​ឱសថ​ដោយ​គ្មាន​ការ​អនុញ្ញាត​ពី​ក្រសួង​សុខាភិបាល ។

២- ប្រព្រឹត្ត​ល្មើស​នឹង​បែបបទ ឬ​ល័ក្ខខ័ណ្ឌ ផលិតកម្ម អាហរ័ណ​នីហរ័ណ​កម្ម​និង​ពាណិជ្ជកម្ម​ឱសថ ។

៣- បើក ឬ​ប្ដូរ​ទី​តាំង គ្រឹះស្ថាន​លក់​ឱសថ គ្រឹះស្ថាន​ផលិត​ឱសថ ឬ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​អាហរ័ណ​នីហរ័ណ​កម្ម​ឱសថ ដោយ​គ្មាន​ការ​អនុញ្ញាត​ពី​ក្រសួង​សុខាភិបាល ។

៤- ផលិត ឬ​នាំ​ចូល ឬ​នាំ​ចេញ ឬ​ស្ដុក​ឱសថ វត្ថុធាតុ​ដើម​ឱសថ ដោយ​គ្មាន​ការ​អនុញ្ញាត​ពី​ក្រសួង​សុខាភិបាល ។

៥- លក់​ឱសថ​គ្មាន​ទិដ្ឋាការ ឬ​បញ្ជី​ការ ឬ​ឱសថ​ដែល​ក្រសួង​សុខាភិបាល​បាន​ហាមឃាត់ ។

ក្នុង​ករណី​មិន​រាងចាល ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់ និង​ផ្អាក​ផលិតកម្ម អាហរ័ណ​នីហរ័ណ​កម្ម​ និង​ពាណិជ្ជកម្ម​ឱសថ​ទ្វេ​ឡើង​មួយ​ជា​ពីរ ឬ​ទោស​ណា​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ទោស​ទាំងពីរ​ខាង​លើ ។

ឱសថ វត្ថុ​ធាតុ​ដើម សម្ភារៈ ឧបករណ៍​ផ្សេងៗ​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​បទល្មើស​ដែល​មាន​ចែង​​ក្នុង​ចំណុច ៤​និង​៥ ត្រូវ​រឹបអូស​ទុក​ជា​សម្បត្តិ​រដ្ឋ ឬ​បំផ្លាញ​ចោល ។

ក្រសួង​សុខាភិបាល​មាន​សិទ្ធិ​ផ្អាក​ជា​បណ្ដោះ​អាសន្ន​ភ្លាម​នូវ ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ឱសថ​ផលិតកម្ម​ អាហរ័ណ​នីហរ័ណ​កម្ម និង​ពាណិជ្ជកម្ម​ឱសថ​ដែល​ល្មើស រួច​រៀបចំ​សំណុំ​រឿង​បញ្ជូន​ទៅ​តុលាការ ។

មាត្រា ១១.-

ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​ពី ១.០០០.០០០រៀល ( មួយ​លាន​រៀល ) ដល់​ ៥.០០០.០០០រៀល ( ប្រាំ​លាន​រៀល ) ឬ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី ០៦​ថ្ងៃ ដល់ ០១​ខែ ឬ​ទោស​ទាំងពីរ​នេះ ចំពោះ​ជន​ណា​ដែល​រារាំង​មិន​ឱ្យ ​ភ្នាក់ងារ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​មាត្រា​៩​ខាង​លើ​បំពេញ​ភារកិច្ច​អធិការកិច្ច​របស់​ខ្លួន ។

មាត្រា ១២.-

ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​ពី ២០.០០០.០០០រៀល ( ម្ភៃ​លាន​រៀល ) ដល់ ៥០.០០០.០០០រៀល ( ហាសិប​លាន​រៀល ) ឬ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី ០៥​ឆ្នាំ ដល់ ១០​ឆ្នាំ ឬ​ទោស​ទាំងពីរ​នេះ ចំពោះ​ជន​ណា​ដែល​បាន​ធ្វើ​ផលិតកម្ម អាហរ័ណ​នីហរ័ណ​កម្ម និង​ពាណិជ្ជកម្ម ដោយ​ចេតនា​ឱសថ​មាន​សារជាតិ​ញៀន​ដោយ​គ្មាន​ការ​អនុញ្ញាត ឱសថ​ក្លែងក្លាយ ឱសថ​គ្មាន​គុណភាព ឱសថ​ហួស​រយៈពេល​ប្រើ ដែល​ប៉ះពាល់​ដល់​សុខភាព អាយុ​ជីវិត​របស់​អ្នក​ប្រើប្រាស់ ។

មាត្រា ១៣.-

ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដូច​មាន​ចែង​ក្នុង​មាត្រា ១០,១១ និង ១២ ដែរ ចំពោះ​មន្ត្រី​រាជការ​ណា​ដែល​ឃុបឃិត ឬ​ប្រព្រឹត្ត​រំលោភ​លើ​ភារកិច្ច​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​ការ​អនុវត្ត​មាត្រា ១០,១១ និង ១២ ។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​គ្រប់គ្រង​ឱសថ: ជំពូក​ទី ៦

ជំពូក​ទី ៦

អន្តរបញ្ញត្តិ

មាត្រា ១៤.-

ក្រោយ​ពេល​ច្បាប់​នេះ​ចូល​ជាធរមាន​រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​២០០៥ ក្រសួង​សុខាភិបាល​មាន​សិទ្ធិ​ចេញ​ប្រកាស​អនុញ្ញាត​ឱ្យ ​មន្ត្រី​សុខាភិបាល​ចូល​និវត្តន៍​ដែល​មាន​សមត្ថភាព​បើក​គ្រឹះស្ថាន​លក់​ឱសថ​នៅ​តាម​ឃុំ សង្កាត់​ណា​ដែល​ពុំ​ទាន់​មាន​គ្រឹះស្ថាន​លក់​ឱសថ​ត្រឹមត្រូវ​តាម​ការ​កំណត់​ក្នុង​មាត្រា ៤​ និង​មាត្រា ៧ នៃ​ច្បាប់​នេះ ។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​គ្រប់គ្រង​ឱសថ: ជំពូក​ទី ៧

ជំពូក​ទី ៧

អវសាន​ប្បញ្ញត្តិ

មាត្រា ១៥.-

បទប្បញ្ញត្តិ​ទាំងឡាយ​ណា ដែល​ផ្ទុយ​នឹង​ច្បាប់​នេះ ត្រូវ​ទុក​ជា​និរាករណ៍ ។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​គ្រឿងញៀន

ច្បាប់​​ស្ដីពី​ការ​ត្រួតពិនិត្យហ៊ុនតូ មេជួយដូគ្រឿងញៀនធំបំផុត ត្រូវ​បានរដ្ឋសភាបានអនុម័តកាលពីថ្ងៃទី៩ ខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៩៦ នាសម័យ ប្រជុំលើកទី៧ នីតិកាលទី១ ដែល​មាន​សេចក្តី​ទាំង​ស្រុង​ដូច​តទៅ​ ៖
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​គ្រឿងញៀន: ជំពូកទី១ ការចាត់ថ្នាក់ថ្នាំញៀន រឺសារធាតុមានអិទ្ធិពលលើប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ និងសារធាតុសំរាប់ផលិតគ្រឿងញៀន

ជំពូកទី១ ការចាត់ថ្នាក់ថ្នាំញៀន រឺសារធាតុមានអិទ្ធិពលលើប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ និងសារធាតុសំរាប់ផលិតគ្រឿងញៀន 

 មាត្រា ១
ត្រូវចាត់ទុកជាគ្រឿងញៀន ថ្នាំញៀនទាំងឡាយ សារធាតុមានឥទ្ធិពលលើប្រព័ន្ធសរសៃ ប្រសាទ និងគ្រឿងផ្សំទាំងឡាយដែលកំណត់ក្នុងតារាងខាងក្រោមនេះ :
តារាង I : រុក្ខជាតិ និងសារធាតុដែល​បណ្តាល​អោយមានគ្រោះថ្នាក់ធ្ងន់ធ្ងរ ហើយដែលគ្មានផល ប្រយោជន៍អ្វី ខាងវេជ្ជសាស្ត្រ។
តារាង II : រុក្ខជាតិ និងសារធាតុដែលបណ្តាលអោយមានគ្រោះថ្នាក់ធ្ងន់ធ្ងរ ប៉ុន្តែមានផលប្រយោជន៍ ខាងវេជ្ជសាស្ត្រ។
តារាង III :  រុក្ខជាតិ និងសារធាតុដែលបណ្តាលអោយមានគ្រោះថ្នាក់ ប៉ុន្តែមានផលប្រយោជន៍ខាង វេជ្ជសាស្ត្រ។
តារាង VI : សារធាតុ និងជាតិគីមីទាំងឡាយដែលប្រើប្រាស់សំរាប់ផលិតគ្រឿងញៀន និងសំរាប់ផលិតសារធាតុ ដែលមានឥទ្ធិពលលើប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ហើយដែលចាត់ថ្នាក់ ក្នុងអនុសញ្ញាអង្គការសហប្រជាជាតិឆ្នាំ១៩៨៨ ស្តីពីការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងជំនួញខុសច្បាប់នៃគ្រឿង ញៀន និងសារធាតុមានឥទ្ធិពលលើប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ រឺក្នុងការអនុវត្តអនុសញ្ញានេះប្រឆាំងនឹង ការធ្វើជំនួញគ្រឿងញៀនខុសច្បាប់។ តារាងទាំង ៤ នេះបានចែងជាលំអិតនៅក្នុងឧបសម្ព័ន្ធ។ តារាងទាំងអស់នេះនឹងបានកែប្រែដោយប្រកាសរបស់ក្រសួងសុខាភិបាល ក្រោយ ពី បាន សួរ យោបល់ អាជ្ញាធរជាតិប្រយុទ្ធប្រឆាំងគ្រឿងញៀន ជាអាទិ៍ពេលណាមានការចុះឈ្មោះគ្រឿងញៀនជាថ្មី ការលុបចេញ រឺការផ្ទេរពីតារាងមួយទៅតារាងមួយ។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​គ្រឿងញៀន: ជំពូកទី៣  ការស្រាវជ្រាវខាងវេជ្ជសាស្ត្រ ខាងវិទ្យាសាស្ត្រ និងខាងការសិក្សា

ជំពូកទី៣  ការស្រាវជ្រាវខាងវេជ្ជសាស្ត្រ ខាងវិទ្យាសាស្ត្រ និងខាងការសិក្សា 

 មាត្រា ១៤
ដើម្បីគោលដៅនៃការស្រាវជ្រាវខាងវេជ្ជសាស្ត្រ ខាងវិទ្យាសាស្ត្រ ខាងការសិក្សា រឺខាង នគរបាលវិទ្យាសាស្ត្រ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួង
សុខាភិបាលអាចអនុញ្ញាតអោយបុគ្គលនៃអង្គការរដ្ឋណាមួយផលិត ធ្វើ ទិញ ប្រើប្រាស់ រក្សាទុករុក្ខជាតិ សារធាតុ និងគ្រឿងផ្សំ ដែលមាន
ចែងក្នុងតារាង I, II និង III ក្នុង បរិមាណមិនលើសពីចំនួនត្រូវការចាំបាច់ដាច់ខាត។ អ្នកទទួលការអនុញ្ញាត ត្រូវចុះក្នុងសៀវភៅនូវបរិមា
ណនៃរុក្ខជាតិ សារធាតុ គ្រឿងផ្សំ ដែលខ្លួនទិញធ្វើ ប្រើប្រាស់ និងកំទេចចោល។ បញ្ជីនេះសាមីខ្លួនត្រូវរក្សាទុក១០ឆ្នាំយ៉ាងតិច។ ម៉្យាងទៀត
ត្រូវចុះបញ្ជីថ្ងៃ ខែ ឆ្នាំនៃប្រតិបត្តិការ និងឈ្មោះអ្នកផ្តល់។ រៀងរាល់ឆ្នាំ អ្នកទទួលការ អនុញ្ញាត ត្រូវរាយការណ៍ជូនរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសុខាភិបា
ល អំពីបរិមាណប្រើប្រាស់ រឺកំទេចចោល និងបរិមាណ ដែលមាននៅក្នុងសន្និធិ។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​គ្រឿងញៀន: ជំពូកទី៤​​ អធិការកិច្ច និងការពិនិត្យកត់ត្រាបទល្មើស

ជំពូកទី៤​​ អធិការកិច្ច និងការពិនិត្យកត់ត្រាបទល្មើស 

 មាត្រា ១៥
គ្រប់បុគ្គល សហគ្រាសអែកជន សហគ្រាសរដ្ឋ គ្រឹះស្ថានវេជ្ជសាស្ត្រ គ្រឹះស្ថានអោសថសាស្ត្រ និងគ្រឹះស្ថានវិទ្យាសាស្ត្រ ដែល
ធ្វើសកម្មភាព រឺប្រតិបត្តិការណាមួយអំពីរុក្ខជាតិ សារធាតុ គ្រឿងផ្សំ រឺអោសថ ដែលមានចែងក្នុងច្បាប់នេះ ត្រូវស្ថិតនៅក្រោមការត្រួតពិ
និត្យ និងការឃ្លាំមើល របស់រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសុខាភិបាល ដែលត្រូវចាត់អធិការអោសថសាស្ត្រ អោយធ្វើអធិការកិច្ចសាមញ្ញយ៉ាងតិច មួយ
ឆ្នាំម្តង និងធ្វើអធិការកិច្ចវិសាមញ្ញគ្រប់ពេលវេលា លើគ្រឹះស្ថាន ទីស្ថានសន្និធិ និងលើការកត់ត្រា ចុះបញ្ជី។ អធិការក្រសួងសុខាភិបាល អា
ចសុំកំលាំងជំនួយចាំបាច់ដើម្បីធ្វើអធិការកិច្ច។ ត្រូវស្ថិតក្រោមការត្រួតពិនិត្យិ និងការឃ្លាំមើលខាងលើនេះដែរ បន្ទប់ដែលតំកល់ប្រអប់
ដាក់ ថ្នាំសំរាប់សង្គ្រោះ មធ្យោបាយដឹកជញ្ជូនសាធារណ  ដែលអោយធ្វើការដឹកជញ្ជូនអន្តរជាតិ។ បែបបទសំរាប់អនុវត្តមាត្រានេះ ត្រូវកំន
ត់ដោយអនុក្រឹត្យ។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​គ្រឿងញៀន: ជំពូកទី៥ ទោសប្បញ្ញត្តិ

ជំពូកទី៥ ទោសប្បញ្ញត្តិ 

 មាត្រា ១៦
ដោយពុំទាន់គិតដល់ការចោទប្រកាន់អំពីការដាំរុក្ខជាតិញៀន ការផលិត ការធ្វើ រឺការជួញ គ្រឿងញៀនខុសច្បាប់ ប្រសិនបើ
មាន ត្រូវពិន័យជាប្រាក់ពី ១០០.០០០៛០០ (មួយសែនរៀល) ដល់ ១.០០០.០០០៛០០ (មួយលានរៀល) ជនណាប្រព្រឹត្ត​ ក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃស
កម្មភាពត្រឹមត្រូវណាមួយ ដែលធ្វើឡើងក្នុងប្រយោជន៍វេជ្ជសាស្ត្រ រឺអោសថសាស្ត្រ បានល្មើសនឹងបទប្បញ្ញត្តិច្បាប់ និងបទបញ្ជា ចំពោះ :
 ការហាមឃាត់មិនអោយដាំរុក្ខជាតិញៀន ផលិត រឺធ្វើជំនួញដុំ រឺរាយ ដឹកជញ្ជូន រក្សាទុក អោយលក់ ចែកចាយ ប្រើប្រាស់ក្នុងរោងចក្រ នាំចូល នាំចេញ ដឹក​ជញ្ជូន​ដោយ​មាន​ការសំចត នូវសារធាតុ រឺរុក្ខជាតិទាំងឡាយ ដែលបានចែងក្នុងតារាង I។
 អាជ្ញាប័ណ្ណអនុវត្តសកម្មភាពណាមួយដែលចែងខាងលើនេះ រឺល័ក្ខខ័ណ្ឌដែលបានតំរូវដោយ អាជ្ញាប័ណ្ណនេះ។
 ការនាំចូល រឺនាំចេញ ការដឹកជញ្ជូនដោយមានការសុំចតលើទឹកដីនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា នៃសារធាតុដែលចែងក្នុងតារាង II និង III។
 ការកំរិតជាអតិបរមាដែលកំរិតដោយក្រសួងសុខាភិបាល ពីការផលិតសារធាតុ និងការរៀបចំ ផ្សំធ្វើ ដែលមានសារធាតុចែងក្នុងតារាង II និង III។
 ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មអំពីផលិតផល ដែលមានសារធាតុចែងក្នុងតារាង II និង III។
 ការចែកចាយ ការចេញវេជ្ជបញ្ជា ការជាវថ្នាំផ្សំ រឺសារធាតុដែលចែងក្នុងតារាង II និង III។
 ការចុះបញ្ជី និងប្រតិបត្តិការ និងស្ថិតិ ដែលតំរូវអោយធ្វើ។
 ការផលិត ការធ្វើជំនួញ រឺការប្រើប្រាស់សារធាតុដែលចែងក្នុងតារាង I, II និង III សំរាប់ សកម្មភាពស្រាវជ្រាវខាងវេជ្ជសាស្ត្រ វិទ្យាសាស្ត្រ រឺការសិក្សា។ ក្នុងករណីមិនរាងចាលត្រូវទ្វេរទោស។ ត្រូវផ្តន្ទាទោសដាក់ពន្ធនាគារពី៦ថ្ងៃ ដល់១ខែ និងផ្តន្ទាទោសពិន័យជាប្រាក់ពី ១.០០០.០០០៛០០ (មួយលានរៀល) ដល់ ៥.០០០.០០០៛០០ (ប្រាំលានរៀល) រឺទោសណាមួយ ក្នុងទោសទាំងពីរនេះ ជនណាប្រឆាំងនឹងការបំពេញមុខងាររបស់អធិការអោសថសាស្ត្រ ទោះបីតាមមធ្យោបាយណាក៏ដោយ។

 មាត្រា ១៧
ប្រសិនបើមានហេតុការណ៍ណាមួយបង្ហាញអោយឃើញថា ចារីនៃបទល្មើសទាំងឡាយ ដែលបានចែងក្នុងមាត្រា១៦ បានប្រ
ព្រឹត្តសំរាប់និយោជករបស់ខ្លួន និយោជកនេះ ត្រូវទទួលខុសត្រូវ រួមគ្នាក្នុងការបង់ប្រាក់ពិន័យ ដែលសំរេចដោយតុលាការ។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​គ្រឿងញៀន: ជំពូកទី៦ ការបង្ការ និងរាវរកការសំអាតប្រាក់បានមកពីជំនួញគ្រឿងញៀនខុសច្បាប់

ជំពូកទី៦ ការបង្ការ និងរាវរកការសំអាតប្រាក់បានមកពីជំនួញគ្រឿងញៀនខុសច្បាប់ 

ផ្នែកទី១ ការកំរិតចំនួននៃការទូទាត់ជាសាច់ប្រាក់
 មាត្រា ១៨
ការទូទាត់ជាសាច់ប្រាក់ មានទឹកប្រាក់លើសពីចំនួនដែលបានកំនត់ដោយស្ថាប័នមាន សមត្ថកិច្ច ត្រូវហាមឃាត់។

ផ្នែកទី២ កាតព្វកិច្ចប្រតិវេទន៍នៃការផ្ទេរជាអន្តរជាតិនៃរបស់មានតំលៃ
 មាត្រា ១៩
រាល់ការផ្ទេរទៅបរទេស រឺមកពីបរទេសនូវមូលនិធី មូលប័ត្រ រឺរបស់មានតំលៃផ្សេងៗ ដែលមានទឹកប្រាក់លើសពីចំនួនដែល
បានកំនត់ដោយស្ថាប័នមានសមត្ថកិច្ច ត្រូវធ្វើប្រតិវេទន៍ទៅ ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា។ ក្នុងប្រតិវេទន៍ ត្រូវប្រាប់ប្រភេទ និងចំនួនទឹកប្រាក់នៃ
ការផ្ទេរនាម និងអាស័យដ្ឋានរបស់អ្នកផ្ទេរ និងអ្នកទទួល។ 

ផ្នែកទី៣ បទបញ្ជាអំពីមុខរបរជាអ្នកប្តូរប្រាក់ផ្ទាល់ដៃ

 មាត្រា ២០
រូបវ័ន្តបុគ្គល រឺនីតិបុគ្គលដែលបានទទួលការអនុញ្ញាតអោយប្រកបមុខរបរជាអ្នកប្តូរប្រាក់ ផ្ទាល់ដៃត្រូវ :
 សួរបញ្ជាក់អំពីអត្តសញ្ញាណអតិថិជនរបស់ខ្លួន ដោយអោយគេបង្ហាញអែកសារជាភស្តុតាង ដែលមានបិទរូបថត ហើយនៅមានសុពលភាពនៅឡើយ មុន​នឹង​ប្តូរ​ប្រាក់​ដែល​មាន​ទឹកប្រាក់លើសពីចំនួន កំនត់ដោយស្ថាប័នមានសមត្ថកិច្ច។
 កត់ត្រាប្រតិបត្តិការទាំងនោះ តាមលំដាប់កាលបរិច្ឆេទ ដោយបញ្ជាក់ពីគោត្តនាម នាមខ្លួន និងអាស័យដ្ឋានរបស់អតិថិជនក្នុងសៀវភៅបញ្ជីបង់លេខ និង​ចុះ​ហត្ថលេខា​សង្ខេប​ដោយធនាគារជាតិ នៃកម្ពុជា ហើយរក្សាទុកបញ្ជីទាំងនេះរយពេល៥ឆ្នាំយ៉ាងតិច ក្រោយពីកិច្ចប្រតិបត្តិការចុងក្រោយ ដែលបានកត់ត្រា។​ ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជាអាច​ចាត់​មន្ត្រីរបស់ខ្លួនអោយពិនិត្យមើលសៀវភៅបញ្ជីទាំងអស់នេះដល់ ទីកន្លែង។
 គោរពរាល់បទបញ្ជារបស់ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា ក្នុងសមត្ថកិច្ចគ្រប់គ្រងការប្តូរប្រាក់។

ផ្នែកទី៤ កាតព្វកិច្ចតំរូវទៅលើគ្រឹះស្ថានល្បែង
 មាត្រា ២១
កាលបើអ្នកលេងល្បែងទិញ រឺយកមកជាមួយ រឺដូរកាស រឺប្លាក សំរាប់ស៊ីសងដែលមាន តំលៃលើសពីទឹកប្រាក់កំនត់ដោយប្រ
កាសរបស់រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ គ្រឹះស្ថានល្បែង ទាំងឡាយដែលមានការអនុញ្ញាតពីរាជរដ្ឋាភិបាលត្រូវ :
 សួរបញ្ជាក់ពីអត្តសញ្ញាណរបស់អ្នកលេងល្បែង ដោយអោយគេបង្ហាញអែកសារជាភស្តុតាង ដែលមានបិទរូបថត ហើយនៅមានសុពលភាពនៅឡើយ។
 ចុះបញ្ជីតាមលំដាប់កាលបរិច្ឆេទ នូវប្រតិបត្តិការទាំងនោះតាមទឹកប្រាក់ជាក់ស្តែង បញ្ជាក់ ពីគោត្តនាម នាមខ្លួន និងអាស័យដ្ឋានរបស់អ្នក លេង​ល្បែង​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​បញ្ជី​បង់លេខ និងចុះ ហត្ថលេខាសង្ខេប ដោយក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ ហើយរក្សាសៀវភៅបញ្ជីនោះទុកយ៉ាងតិច៥ឆ្នាំ ក្រោយកិច្ចប្រតិបត្តិ ការ​ចុង​ក្រោយ​ដែល​បានកត់ត្រា​។ ​ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និង ហិរញ្ញវត្ថុ អាចចាត់មន្ត្រីរបស់ខ្លួន អោយទៅពិនិត្យមើលសៀវភៅបញ្ជី ទាំងអស់នេះដល់កន្លែង។

ផ្នែកទី៥ កាតព្វកិច្ចប្រុងប្រយ័ត្នរបស់អង្គការហិរញ្ញវត្ថុ
 មាត្រា ២២
គ្រឹះស្ថានអិនទាន និងស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុទាំងឡាយ ត្រូវសួរបញ្ជាក់ពីអត្តសញ្ញាណ របស់អតិថិជន មុននឹងធ្វើទំនាក់ទំនងកិច្ចការ
រកស៊ីជាមួយ។ ត្រូវឃ្លាំមើលជាពិសេស បើមាន ប្រតិបត្តិការមិនប្រក្រតី រឺស្មុគស្មាញ ត្រូវរក្សាទុកអែកសារទាំងឡាយទាក់ទងទៅនឹងអត្ត
សញ្ញាណ នៃអតិថិជនរបស់ខ្លួន និងកិច្ចប្រតិបត្តិការដែលអ្នកទាំងនោះបានធ្វើ។ ត្រូវអោយបុគ្គលិករបស់ខ្លួន ផ្សារភ្ជាប់ ស្មារតីទៅនឹងការប្រ
យុទ្ធប្រឆាំង និងការសំអាតប្រាក់បានមកពីជំនួញគ្រឿងញៀនខុសច្បាប់។ ល័ក្ខខ័ណ្ឌនៃការអនុវត្តមាត្រានេះត្រូវកំនត់ដោយអនុក្រឹត្យ។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​គ្រឿងញៀន: ផ្នែកទី១ ការកំរិតចំនួននៃការទូទាត់ជាសាច់ប្រាក់

ផ្នែកទី១ ការកំរិតចំនួននៃការទូទាត់ជាសាច់ប្រាក់
 មាត្រា ១៨
ការទូទាត់ជាសាច់ប្រាក់ មានទឹកប្រាក់លើសពីចំនួនដែលបានកំនត់ដោយស្ថាប័នមាន សមត្ថកិច្ច ត្រូវហាមឃាត់។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​គ្រឿងញៀន: ផ្នែកទី២ កាតព្វកិច្ចប្រតិវេទន៍នៃការផ្ទេរជាអន្តរជាតិនៃរបស់មានតំលៃ

ផ្នែកទី២ កាតព្វកិច្ចប្រតិវេទន៍នៃការផ្ទេរជាអន្តរជាតិនៃរបស់មានតំលៃ
 មាត្រា ១៩
រាល់ការផ្ទេរទៅបរទេស រឺមកពីបរទេសនូវមូលនិធី មូលប័ត្រ រឺរបស់មានតំលៃផ្សេងៗ ដែលមានទឹកប្រាក់លើសពីចំនួនដែល
បានកំនត់ដោយស្ថាប័នមានសមត្ថកិច្ច ត្រូវធ្វើប្រតិវេទន៍ទៅ ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា។ ក្នុងប្រតិវេទន៍ ត្រូវប្រាប់ប្រភេទ និងចំនួនទឹកប្រាក់នៃ
ការផ្ទេរនាម និងអាស័យដ្ឋានរបស់អ្នកផ្ទេរ និងអ្នកទទួល។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​គ្រឿងញៀន: ផ្នែកទី៣ បទបញ្ជាអំពីមុខរបរជាអ្នកប្តូរប្រាក់ផ្ទាល់ដៃ

ផ្នែកទី៣ បទបញ្ជាអំពីមុខរបរជាអ្នកប្តូរប្រាក់ផ្ទាល់ដៃ

 មាត្រា ២០
រូបវ័ន្តបុគ្គល រឺនីតិបុគ្គលដែលបានទទួលការអនុញ្ញាតអោយប្រកបមុខរបរជាអ្នកប្តូរប្រាក់ ផ្ទាល់ដៃត្រូវ :
 សួរបញ្ជាក់អំពីអត្តសញ្ញាណអតិថិជនរបស់ខ្លួន ដោយអោយគេបង្ហាញអែកសារជាភស្តុតាង ដែលមានបិទរូបថត ហើយនៅមានសុពលភាពនៅឡើយ មុន​នឹង​ប្តូរ​ប្រាក់​ដែល​មាន​ទឹកប្រាក់លើសពីចំនួន កំនត់ដោយស្ថាប័នមានសមត្ថកិច្ច។
 កត់ត្រាប្រតិបត្តិការទាំងនោះ តាមលំដាប់កាលបរិច្ឆេទ ដោយបញ្ជាក់ពីគោត្តនាម នាមខ្លួន និងអាស័យដ្ឋានរបស់អតិថិជនក្នុងសៀវភៅបញ្ជីបង់លេខ និង​ចុះ​ហត្ថលេខា​សង្ខេប​ដោយធនាគារជាតិ នៃកម្ពុជា ហើយរក្សាទុកបញ្ជីទាំងនេះរយពេល៥ឆ្នាំយ៉ាងតិច ក្រោយពីកិច្ចប្រតិបត្តិការចុងក្រោយ ដែលបានកត់ត្រា។​ ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជាអាច​ចាត់​មន្ត្រីរបស់ខ្លួនអោយពិនិត្យមើលសៀវភៅបញ្ជីទាំងអស់នេះដល់ ទីកន្លែង។
 គោរពរាល់បទបញ្ជារបស់ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា ក្នុងសមត្ថកិច្ចគ្រប់គ្រងការប្តូរប្រាក់។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​គ្រឿងញៀន: ផ្នែកទី៤ កាតព្វកិច្ចតំរូវទៅលើគ្រឹះស្ថានល្បែង

ផ្នែកទី៤ កាតព្វកិច្ចតំរូវទៅលើគ្រឹះស្ថានល្បែង
 មាត្រា ២១
កាលបើអ្នកលេងល្បែងទិញ រឺយកមកជាមួយ រឺដូរកាស រឺប្លាក សំរាប់ស៊ីសងដែលមាន តំលៃលើសពីទឹកប្រាក់កំនត់ដោយប្រ
កាសរបស់រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ គ្រឹះស្ថានល្បែង ទាំងឡាយដែលមានការអនុញ្ញាតពីរាជរដ្ឋាភិបាលត្រូវ :
 សួរបញ្ជាក់ពីអត្តសញ្ញាណរបស់អ្នកលេងល្បែង ដោយអោយគេបង្ហាញអែកសារជាភស្តុតាង ដែលមានបិទរូបថត ហើយនៅមានសុពលភាពនៅឡើយ។
 ចុះបញ្ជីតាមលំដាប់កាលបរិច្ឆេទ នូវប្រតិបត្តិការទាំងនោះតាមទឹកប្រាក់ជាក់ស្តែង បញ្ជាក់ ពីគោត្តនាម នាមខ្លួន និងអាស័យដ្ឋានរបស់អ្នក លេង​ល្បែង​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​បញ្ជី​បង់លេខ និងចុះ ហត្ថលេខាសង្ខេប ដោយក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ ហើយរក្សាសៀវភៅបញ្ជីនោះទុកយ៉ាងតិច៥ឆ្នាំ ក្រោយកិច្ចប្រតិបត្តិ ការ​ចុង​ក្រោយ​ដែល​បានកត់ត្រា​។ ​ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និង ហិរញ្ញវត្ថុ អាចចាត់មន្ត្រីរបស់ខ្លួន អោយទៅពិនិត្យមើលសៀវភៅបញ្ជី ទាំងអស់នេះដល់កន្លែង។
ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​គ្រឿងញៀន: ផ្នែកទី៥ កាតព្វកិច្ចប្រុងប្រយ័ត្នរបស់អង្គការហិរញ្ញវត្ថុ

ផ្នែកទី៥ កាតព្វកិច្ចប្រុងប្រយ័ត្នរបស់អង្គការហិរញ្ញវត្ថុ
 មាត្រា ២២
គ្រឹះស្ថានអិនទាន និងស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុទាំងឡាយ ត្រូវសួរបញ្ជាក់ពីអត្តសញ្ញាណ របស់អតិថិជន មុននឹងធ្វើទំនាក់ទំនងកិច្ចការ
រកស៊ីជាមួយ។ ត្រូវឃ្លាំមើលជាពិសេស បើមាន ប្រតិបត្តិការមិនប្រក្រតី រឺស្មុគស្មាញ ត្រូវរក្សាទុកអែកសារទាំងឡាយទាក់ទងទៅនឹងអត្ត
សញ្ញាណ នៃអតិថិជនរបស់ខ្លួន និងកិច្ចប្រតិបត្តិការដែលអ្នកទាំងនោះបានធ្វើ។ ត្រូវអោយបុគ្គលិករបស់ខ្លួន ផ្សារភ្ជាប់ ស្មារតីទៅនឹងការប្រ
យុទ្ធប្រឆាំង និងការសំអាតប្រាក់បានមកពីជំនួញគ្រឿងញៀនខុសច្បាប់។ ល័ក្ខខ័ណ្ឌនៃការអនុវត្តមាត្រានេះត្រូវកំនត់ដោយអនុក្រឹត្យ។