navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ទស្សនវិជ្ជា: បាតុភូតវិទ្យា

បាតុភូតវិទ្យា 

Edmund Husserl's phenomenology was an ambitious attempt to lay the foundations for an account of the structure of conscious experience in general. An important part of Husserl's phenomenological project was to show that all conscious acts are directed at or about objective content, a feature that Husserl called intentionality.

In the first part of his two-volume work, the Logical Investigations (1901), he launched an extended attack on psychologism. In the second part, he began to develop the technique of descriptive phenomenology, with the aim of showing how objective judgments are indeed grounded in conscious experience—not, however, in the first-person experience of particular individuals, but in the properties essential to any experiences of the kind in question.

He also attempted to identify the essential properties of any act of meaning. He developed the method further in Ideas (1913) as transcendental phenomenology, proposing to ground actual experience, and thus all fields of human knowledge, in the structure of consciousness of an ideal, or transcendental, ego. Later, he attempted to reconcile his transcendental standpoint with an acknowledgement of the intersubjective life-world in which real individual subjects interact. Husserl published only a few works in his lifetime, which treat phenomenology mainly in abstract methodological terms; but he left an enormous quantity of unpublished concrete analyses.

Husserl's work was immediately influential in Germany, with the foundation of phenomenological schools in Munich and Göttingen. Phenomenology later achieved international fame through the work of such philosophers as Martin Heidegger (formerly Husserl's research assistant), Maurice Merleau-Ponty, and Jean-Paul Sartre. Indeed, through the work of Heidegger and Sartre, Husserl's focus on subjective experience influenced aspects of existentialism.
ទស្សនវិជ្ជា: រចនាសម្ព័ន្ធនិយម និង ក្រោយរចនាសម្ព័ន្ធនិយម

រចនាសម្ព័ន្ធនិយម និង ក្រោយរចនាសម្ព័ន្ធនិយម 

thumb|Ferdinand de Saussure
Inaugurated by the linguist Ferdinand de Saussure, structuralism sought to clarify systems of signs through analyzing the discourses they both limit and make possible. Saussure conceived of the sign as being delimited by all the other signs in the system, and ideas as being incapable of existence prior to linguistic structure, which articulates thought. This led continental thought away from humanism, and toward what was termed the decentering of man: language is no longer spoken by man to express a true inner self, but language speaks man.

Structuralism sought the province of a hard science, but its positivism soon came under fire by poststructuralism, a wide field of thinkers, some of whom were once themselves structuralists, but later came to criticize it. Structuralists believed they could analyze systems from an external, objective standing, for example, but the poststructuralists argued that this is incorrect, that one cannot transcend structures and thus analysis is itself determined by what it examines, while the distinction between the signifier and signified was treated as crystalline by structuralists, poststructuralists asserted that every attempt to grasp the signified results in more signifiers, so meaning is always in a state of being deferred, making an ultimate interpretation impossible.

Structuralism came to dominate continental philosophy throughout the 1960s and early '70s, encompassing thinkers as diverse as Claude Lévi-Strauss, Roland Barthes and Jacques Lacan. Post-structuralism came to predominate over the 1970s onwards, including thinkers such as Michel Foucault, Jacques Derrida, Gilles Deleuze and even Roland Barthes; it incorporated a critique of structuralism's limitations.
ទស្សនវិជ្ជា: Consequentialism, deontology, and the aretaic turn

Consequentialism, deontology, and the aretaic turn 

thumb|Jeremy Bentham
One debate that has commanded the attention of ethicists in the modern era has been between consequentialism (actions are to be morally evaluated solely by their consequences) and deontology (actions are to be morally evaluated solely by consideration of agents' duties, the rights of those whom the action concerns, or both).

Jeremy Bentham and John Stuart Mill are famous for propagating utilitarianism, which is the idea that the fundamental moral rule is to strive toward the "greatest happiness for the greatest number". However, in promoting this idea they also necessarily promoted the broader doctrine of consequentialism.

Adopting a position opposed to consequentialism, Immanuel Kant argued that moral principles were simply products of reason. Kant believed that the incorporation of consequences into moral deliberation was a deep mistake, since it denies the necessity of practical maxims in governing the working of the will. According to Kant, reason requires that we conform our actions to the categorical imperative, which is an absolute duty. An important 20th-century deontologist, W.D. Ross, argued for weaker forms of duties called prima facie duties.

More recent works have emphasized the role of character in ethics, a movement known as the aretaic turn (that is, the turn towards virtues). One strain of this movement followed the work of Bernard Williams. Williams noted that rigid forms of consequentialism and deontology demanded that people behave impartially. This, Williams argued, requires that people abandon their personal projects, and hence their personal integrity, in order to be considered moral.

G.E.M. Anscombe, in an influential paper, "Modern Moral Philosophy" (1958), revived virtue ethics as an alternative to what was seen as the entrenched positions of Kantianism and consequentialism. Aretaic perspectives have been inspired in part by research of ancient conceptions of virtue. For example, Aristotle's ethics demands that people follow the Aristotelian mean, or balance between two vices; and Confucian ethics argues that virtue consists largely in striving for harmony with other people. Virtue ethics in general has since gained many adherents, and has been defended by such philosophers as Philippa Foot, Alasdair MacIntyre, and Rosalind Hursthouse.
ទស្សនវិជ្ជា: Applied philosophy

Applied philosophy 

The ideas conceived by a society have profound repercussions on what actions the society performs. The applied study of philosophy yields applications such as those in ethics—applied ethics in particular—and political philosophy. The political and economic philosophies of Confucius, Sun Zi, Chanakya, Ibn Khaldun, Ibn Rushd, Ibn Taimiyyah, Niccolò Machiavelli, Gottfried Leibniz, John Locke, Jean-Jacques Rousseau, Adam Smith, Karl Marx, John Stuart Mill, Mahatma Gandhi, Martin Luther King Jr. and others—all of these have been used to shape and justify governments and their actions.

In the field of philosophy of education, progressive education as championed by John Dewey has had a profound impact on educational practices in the United States in the 20th century. Descendants of this movement include the current efforts in philosophy for children, which are part of philosophy education. Carl von Clausewitz's political philosophy of war has had a profound effect on statecraft, international politics, and military strategy in the 20th century, especially in the years around World War II. Logic has become crucially important in mathematics, linguistics, psychology, computer science, and computer engineering.

Other important applications can be found in epistemology, which aid in understanding the requisites for knowledge, sound evidence, and justified belief (important in law, economics, decision theory, and a number of other disciplines). The philosophy of science discusses the underpinnings of the scientific method and has affected the nature of scientific investigation and argumentation. As such, philosophy has fundamental implications for science as a whole. For example, the strictly empirical approach of Skinner's behaviorism affected for decades the approach of the American psychological establishment. Deep ecology and animal rights examine the moral situation of humans as occupants of a world that has non-human occupants to consider also. Aesthetics can help to interpret discussions of music, literature, the plastic arts, and the whole artistic dimension of life. In general, the various philosophies strive to provide practical activities with a deeper understanding of the theoretical or conceptual underpinnings of their fields.

Often philosophy is seen as an investigation into an area not sufficiently well understood to be its own branch of knowledge. What were once philosophical pursuits have evolved into the modern day fields such as psychology, sociology, linguistics, and economics, for example.

The New York Times reported an increase in philosophy majors at United States universities in 2008."In a New Generation of College Students, Many Opt for the Life Examined." The New York Times.
ទស្សនវិជ្ជា: Introductions

Introductions 

 Appiah, Kwame Anthony. Thinking it Through  – An Introduction to Contemporary Philosophy, 2003, ISBN 0-19-513458-3
 Blumenau, Ralph. Philosophy and Living. ISBN 0-907845-33-9
 Craig, Edward. Philosophy: A Very Short Introduction. ISBN 0-19-285421-6
 Curley, Edwin, A Spinoza Reader, Princeton, 1994, ISBN 0-691-00067-0
 Durant, Will, Story of Philosophy: The Lives and Opinions of the World's Greatest Philosophers, Pocket, 1991, ISBN 0-671-73916-6, ISBN 978-0-671-73916-4
 Harrison-Barbet, Anthony, Mastering Philosophy. ISBN 0-333-69343-4
 Higgins, Kathleen M. and Solomon, Robert C. A Short History of Philosophy. ISBN 0-19-510196-0
 Philosophy Now magazine
 Russell, Bertrand. The Problems of Philosophy . ISBN 0-19-511552-X
 Sinclair, Alistair J. What is Philosophy? An Introduction, 2008, ISBN 978-1-903765-94-4
 Sober, E. (2001). Core Questions in Philosophy: A Text with Readings. Upper Saddle River, Prentice Hall. ISBN 0-13-189869-8
 Solomon, Robert C. Big Questions: A Short Introduction to Philosophy. ISBN 0-534-16708-X
 Warburton, Nigel. Philosophy: The Basics. ISBN 0-415-14694-1
 Think: philosophy for everyone  Lively and accessible articles written by philosophers pre-eminent in their fields, for a broad audience. Free articles are available online.
ទស្សនវិជ្ជា: External links

External links 

 Stanford Encyclopedia of Philosophy
 The Internet Encyclopedia of Philosophy
 Philosophy Timeline 
 Map of Western Philosophers
 Philosophy Forums 
 Philosophy Magazines and Journals
 
 Philosophy (review) 
 Philosophy OpenCourseWare from the University of Notre Dame
   Philosophy Library
 Philosophy Discussion Group
 Philosophy Documentation Center
 Popular Philosophy
ទស្សនវិជ្ជាមូលដ្ឋាន

=== '''ទស្សនះវិជ្ជា'''
 ===
តើអ្វីទៅជាទស្សនះវិជា្ជ?,តើអ្វើទៅដែលចាំបាច់សិក្សាលើមុខវិជ្ជាទស្សនះវិជ្ជា?,សារប្រយោជន៏ជាអ្វី?
តើជនជាតិខ្មែរយើងចាប់អារម្មណ៏ទស្សនះវិជ្ជាទេ?,តើមនុស្សជាតិត្រូវរៀនទស្សនះវិជ្ជាទេ?

                       (ពាក្យសំដី និង ផ្នត់គំនិតសាមាញ្ញ ដែលពិបាកធ្វើ)

                              រៀបរាងដោយ លោក សេង ប៉ូលីន

                                       អារម្ភកថា	
ទស្សនះវិជ្ជាជាកាសិក្សាលើការអប់រំផ្នត់គំនិត ដែលផ្ដោតសំខាន់លើ(សិលធម័ និង ឧត្តមគតិ)។
ច្បាស់ណាស់ខ្ញុំប្រើពាក្យថាដាច់ខាតត្រូវសិក្សាទស្សនះវិជ្ជា គ្រប់មនុស្សជាតិត្រូវមាន(សិលធម័ និង ឧត្តមគតិ)វាជាពន្លឺ
ដែលជះកាំរស្មីទៅលើភាពអវិជ្ជាទាំងឡាយរបស់មនុស្ស អវិជ្ជាគ្មានដែនកំណត់។

		ទស្សនះវិជា្ជអាចផ្លាស់ប្តូរមនុស្ស សង្គមជាតិ និង ជាមាគាឆ្ពោះទៅរកសន្តិភាពផ្លូវចិត្ត។
ជាកាពិតមនុស្សយើងកើតមកបានជាប់នូវភាព អាត្មានិយម  និង ចំណង់ ដែលហៅថាជាមហាគ្រោះភ័យដល់ខ្លួនឯង
សង្គមជាតិ មនុស្សជាតិ និង ធ្វើអោយតុល្យភាពរបស់ធម្មជាតិទូទៅត្រូវបំផ្លាញ។
ទស្សនវិជ្ជាមូលដ្ឋាន: # <big>១.មាគ៏ាទស្សនះ (សិលធម័ ស្របតាមធម្មជាតិ)ទ្រឹស្តីអច្ឆរិយបុគ្គល (ឡាវ ជឺ)</big>

# ១.មាគ៏ាទស្សនះ (សិលធម័ ស្របតាមធម្មជាតិ)ទ្រឹស្តីអច្ឆរិយបុគ្គល (ឡាវ ជឺ) 

​​​​​​​​​​​​​​​​'
 '១.គ្រប់វត្ថុទាំងអស់សុទ្ធតែមានពីរផ្នែកជាគូគ្នា

     នៅក្រោមមេឃគ្រប់គ្នាដឹងថាភាពស្អាតជាភាពស្អាត ព្រោះមានភាពមិនស្អាត , គ្រប់គ្នាដឹងថាសេចក្ដីល្អ ព្រោមានសេចក្ដីអាក្រក់ វាជាធម្មជាតិរបស់គ្រប់ជីវិត។
	ដូចច្នេះភាពជោគជ័យ និង បរាជ័យ ជាគូនិងគ្នាគ្មានការជោគជ័យរហូត បរាជ័យរហូតនោះទេវាជាផ្នែកមួយនៃការងារប្រចាំថ្ងៃរបស់មនុស្សយើងទូទៅជាធម្មជាតិគួរកុំប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងវាពេក។កាជាប់ជំពាក់់ខ្លាំងវាធ្វើអោយយើងទទួលបាននៅទុក្ខទោសនូវផ្លូវចិត្តទៅវិញទេ អ្នកដែលប្រកាន់ខ្ជាប់ភាពបរាជ័យវាជាការកាត់បន្ថយភាពរីករាយផ្នែកផ្លូវចិត្តហើយវាកាន់តែពិបាកទៅដល់គោលដៅ ហើយអ្នកដែលប្រកាន់ខ្ជាប់ភាពជោគជ័យអតីតកាលក៏រមែងមិនអាចនាំខ្លួនទៅកាន់ជោគជ័យថ្មីបានឡើយ។ច្បាស់ណាស់គួរកុំរំពឹង ភាពជោគជ័យ និង បរាជ័យ ខ្លាំងពេកត្រឹមកំរិតណាមួយបានហើយទើបវាមិនមានភាពប៉ះពាល់ដល់ទឹកចិត្ត។

	រឿងការគិតក៏ដូចគ្នាវាតែងតែមានមតិស្រប និង មតិផ្ទុយ បើយើងប្រកាន់ខ្ជាប់ភាពត្រឹមត្រូវរបស់ខ្លូនពេករមែងកើតទំនាស់។ត្រូវបើកចិត្តអោយទូលាយទទួលយកមតិទាំងឡាយដែលផ្ទុយពីយើង ត្រូវធ្វើចិត្តជាកណ្ដាលមិនលំអៀងមានការវិនិច្ឆ័យលំអិត។ការពិតវាជារឿងធម្មជាតិ មិនមែនខុសប្រក្រតីនោះទេ វាជាដំណើរឆ្ពោះទៅដល់គោលដៅ។
	ខុសពីមនុស្សខ្វះបញ្ញាដែលចាំតែងតែស្វែងរកភាពខុសគ្នាពីក្នុងខ្លួន ហើយបំផ្លាញភាពខុសគ្នានោះដោយវិធីផ្សេងៗ។ការធ្វើបែបនេះបង្កអោយមានទំនាស់កើតឡើង ហើយប្រាកដណាស់ថា វានឹងនាំទៅរកអំពើហឹង្សាដែលគ្មានថ្ងៃបញ្ចប់។

​​​​​​​​​
                   '''ក្នុងជីវិតរស់នៅការងារប្រចាំថ្ងៃវាមានភាពខុសផ្លែកគ្នាច្រើនជានិច្ច យើងគួរតែចេះបើកចិត្តសមរបខ្លួននិងទទួលយកភាពខុសគ្នា។ ==
ទស្សនាវដ្ដី

ទស្សនាវដ្ដី គឺជាប្រភេទនៃសៀវភៅ ម្យ៉ាងដែលយើងបានអាន ។ ប៉ុន្ដែ វាមិនមែនដូចជា សៀវភៅធម្មតាទេ ពីព្រោះ ទស្សនាវដ្ដីត្រូវបានគេបោះពុម្ភផ្សាយជារៀងរាល់ឆ្នាំ ហើយធ្វើការផ្លាស់ប្ដូរ អត្ថបទ និងរូបភាព ដែលធ្វើតាមកាលបច្ចេទត្រឹមត្រូវ ។
ទស្សនាវដ្ដី​ កំណត់ពេលវេលា ដែលទៀងទាត់ ឬអ្វីៗដែលមានការបោះពុម្ភផ្សាយតដោយមានការបោះពុម្ភជាមួយនិងទឹកខ្មៅនៅលើក្រដាស ជាទូទៅការបោះពុម្ភមានតារាងពេលវេលា
ត្រឹមត្រូវ​​ និងការផ្លាស់ប្ដូរជាញយៗនៃមាតិការរឿង។ជាទូទៅមានការទ្រទ្រង់ដោយហិរញ្ញវត្ថុដោយមានការផ្សាយលក់អ៊ីវ៉ាន់ ដោយការជាវតំលៃ ដោយមានការចំណាយជាមុនដើម្បី
ជាវទុកជាប្រចាំខែ ឬក៏រាល់ឆ្នាំ។
thumb|right|300px|ទស្សនាវដ្ដី
អត្ថបទជាអក្សរដិតការរៀបចំ
ទស្សនាវដ្ដីអាច ចែកចាយតាមសំបុត្រ​ ដោយការលក់តាមតូបលក់កាសែតនិង​ទស្សនាវដ្ដី តូបលក់សៀវភៅ រឺអាចលក់បានតាមកន្លែងដទៃទៀត រឺតាមកន្លែងទំនេរដែល
យើងអាចជ្រើសរើសលក់បាន ។ លក់ម៉ូដែលសំរាប់ការចែកចាយនៅក្នុងផ្នែកសំខាន់បី ។
ទស្សនាវដ្ដី: <span style="font-family: khmer os muol; font-size:100%;color:red;">ចំណាយការផ្សាយ</span>

ចំណាយការផ្សាយ 
នៅក្នុងម៉ូដែលនេះ ទស្សនាវដ្ដីលក់ទៅអោយអ្នកអានសំរាប់តំលៃ ​ ចេញផ្សាយដោយមូលដ្ឋាន​ណាមួយរឺចេញជាប្រចាំថ្ងៃ រីឯតំលៃ​ប្រចាំឆ្នាំ​រឺតំលៃ​ប្រចាំខែ​គឺការចេញផ្ញើរដោយបង្គោល
ដើម្បីអោយអ្នកអានយល់។ឧទាហរណ៍៖ ពីប្រទេសដែលមានស្រ្តីជាស្ដេច​រួមបញ្ចូលទាំងចក្ខុវិស័យឯកជន​និង PC Pro។ 
​
ទស្សនាវដ្ដី: <span style="font-family: khmer os muol light; font-size:100%;color:blue;">មិនចំណាយក្នុងការផ្សាយ</span>

មិនចំណាយក្នុងការផ្សាយ 
អត្ថន័យនេះមានន័យថានោះគឺ​មិនលាក់បាំងតំលៃ​ហើយគ្មានបញ្ហាអ្វីទាំងអស់ ឧទាហរណ៏៖​វិធីនៃអ្នកចែកចាយមានដូចជា​ ការចែកចាយតាមរលធាតុអាកាស(ការបង្ហោះទស្សនាវដ្ដី រួមបញ្ចូល​ទាំងផលិតផលដ៏ទៃទៀត ឬការផ្សពផ្សាយអ្វីមួយ)។ ឧទាហរណ៍៖ ពីប្រទេសដែលមានស្រ្តីជាស្ដេច​​ហើយនិងប្រទេសអូស្ត្រាលីគឺមាន​ទស្សនាវដ្ដី TNT។
ទស្សនាវដ្ដី: <span style="font-family: khmer os muol; font-size:100%;color:blue;">ការគ្រប់គ្រងការផ្សាយ</span>

ការគ្រប់គ្រងការផ្សាយ 
នេះគឺជាគំរូដែលបានប្រើដោយ"រនុកក្នុង ទស្សនាវដ្ដី"ឬការបោះពុម្ភផ្សាយជាមូលដ្ឋានឧស្សាហ៏កម្មដែលវែកញែកត្រឹមតែលក្ខណៈរបស់អ្នកអាន ជាញឹកញាប់ដោយសេរីនិងកំណត់ដោយទំរង់ខ្លះៗនៃការស្ទង់មើលមហាជន។គំរូនេះក្រោយៗមកបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយមុនពេលដែលសំណាញ់ដ៏ធំទូលាយនៃពិភពលោក(World Wide Web)បានចាប់ផ្ដើមម្លេះ។ឧទាហរណ៏ដូចជា នៅសហរដ្ឋអាមេរិក ចំនួនមួយនៃទស្សនាវដ្ដីរបស់ឧស្សាហកម្មកុំព្យូទ័រ រួមបញ្ចូលទាំងកុំព្យូទ័រប្រចាំសប្ដាហ៏និងការគណនាតម្លៃហើយនិងក្នុងក្រុមហ៊ុនហិរញ្ញវត្ថុ ទស្សនាវដ្ដីទឹក។
ទស្សនាវដ្ដី: <span style="font-family: khmer os muol; font-size:100%;color:blue;">បច្ចេកទេសការកំណត់សេចក្ដី</span>

បច្ចេកទេសការកំណត់សេចក្ដី 
នៅក្នុងបណ្ណាល័យវិញ្ញាណបច្ចេកទេសមួយ"ទស្សនាវដ្ដី"ដាក់លេខទំព័រជាមួយការចាប់ផ្ដើមនៅលើទំព័រទីមួយ។ការបោះពុម្ភផ្សាយនៃបណ្ឌិតសភារឺភាពប៉ិនប្រសព្វនោះមិនមែនជាភាពស្មើគ្នានៃការរៀនឡើងវិញនោះទេ គឺជាជំនាញនៃអ្នកប៉ិនប្រសព្វខាងទស្សនាវដ្ដីធម្មតាតែប៉ុន្នោះ។
ទស្សនាវដ្ដី: <span style="font-family: khmer os muol; font-size:100%;color:blue;">ប្រវត្តិ</span>

ប្រវត្តិ 
អត្ថបទសំខាន់ៈ ប្រវត្តិរបស់ការសែតនិងទស្សនាវដ្ដី
ទស្សនាវដ្ដីរបស់សុភាពបុរស បានបោះពុម្ភផ្សាយនៅក្នុងឆ្នាំ១៧៣១ នៅទីក្រុងឡុនដុន គឺបានត្រិះរិះដើម្បីអោយក្លាយទៅជាទស្សនាវដ្ដីទីមួយដ៏គួរអោយចាប់អារម្មណ៏បំផុត។អ៊ីវ៉ាដ ខេវ( Edward Cave) គឺជាអ្នកដែលបានកែប្រែទស្សនាវដ្ដីរបស់សុភាពបុរស់ដោយការដាក់ឈ្មោះអោយថា"ស៊ីលវ៉ានុស អឺបាន"(Sylvanus Urban)​គឺជាមនុស្សដំបូង​ដែលបានប្រើការកំណត់​ទស្សនាវដ្ដី​នៅលើភាពស្រដៀង​នៃឃ្លាំងដាក់ឥវ៉ាន់​របស់យោធានៃសំភារៈផ្សេងគ្នា ពីដើមឡើយពាក្យ"magazine (ទស្សនាវដ្ដី)​បានក្លាយមកពី​ពាក្យអារ៉ាប់ប៊ីក​makhazin "ជាឃ្លាំងសំរាប់ផ្ទុកឥវ៉ាន់"។ វឺឌស្មីឌ(Wordsmith)​សំដៅដល់​ដើមកំណើតនេះ: ពហុវចននៃពាក្យអារ៉ាប់គឺម៉ាកហ្គ្សាន(makhzan): ឃ្លាំងសំរាប់ផ្ទុកឥវ៉ាន់ បានប្រើពាក្យដំណាង​ដូច"ជាឃ្លាំងសំរាប់ផ្ទុកពត៏មាន"សំរ៉ាប់សៀវភៅជាច្រើន​ហើយកំណត់ពេលវេលា​នៅពេលក្រោយ។
អ្នកប្រើប្រាស់ទស្សនាវដ្ដី​ដែលចាស់ជាងគេដោយប្រើការផ្ដិតនោះគឺ​ជាទស្សនាវដ្ដី​របស់ជនជាតិស្កត់ឡែន​ដែលបានបោះពុម្ភផ្សាយ​លើកទីមួយ​នៅក្នុងឆ្នាំ១៧៣៩ ថ្វីបើពហុគុនផ្លាស់ប្ដូរ​ក្នុងម្ចាស់កប៉ាល់​និង​ចន្លោះក្នុងការបោះពុម្ភសរុប​កន្លងទៅ​៩០ឆ្នាំ​អ្នកទន់ខ្សោយដែលមានការជំទាស់មិនយល់ព្រម។​បញ្ជីររបស់ លឡូអ៊ីត(Lloyd) ត្រូវបានរកឃើញ​នៅក្នុងហាងកាហ្វេនៅប្រទេសអង់គ្លេសរបស់ អិដវ៉ាដលឡូអ៊ីត​(Edward Lloyd)នៅឆ្នាំ១៧៣៤ វាគឺនៅតែបានបោះពុម្ភផ្សាយ​ដូចជា​ជំនួញការសែតប្រចាំថ្ងៃអញ្ចឹងដែរ។
ទស្សនាវដ្ដី: <span style="font-family: khmer os muol; font-size:100%;color:violet;">មើលផងដែរ</span>

មើលផងដែរ 
ឯកសារបញ្ជាក់ជាភាសារអង់គ្លេស៖
 ១^ http://mrmagazine.wordpress.com/2010/06/11/so-what-is-a-magazine-really-read-on/
 ២^ http://www.magazinepublisher.com/startup.html 
 ៣^ Likewise, in the technical sense a "journal" has continuous pagination throughout a volume. Thus Business Week, which starts each issue anew with page one, is a magazine, but the Journal of Business Communication, which starts each volume with the winter issue and continues the same sequence of pagination throughout the coterminous year, is a journal. Some professional or trade publications are also peer reviewed, an example being the Journal of Accountancy. See Magazine (firearms) for another sense in which the word "magazine" refers to serialized unitary behavior. Cf. the French Wikipedia's disambiguation of various meanings of the cognate magasin.
 ៤^ The fact that a publication calls itself a "journal" does not make it a journal in the technical sense. The Journal of Accountancy, for example, is in fact a magazine (each issue starts with page one). The Wall Street Journal is actually a newspaper.
 ៥^OED,s.v. "Magazine".
 ៦^ Wordsmith: Magazine.

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ទស្សនាវដ្ដី
ទស្សនាវដ្ដីមនោរម្យ

រូបភាពតូច|ទស្សនាវដ្ដីមនោរម្យ ឬទស្សនាវដ្ដីមនោរម្យ.អាំងហ្វូ|250x250ភីកសែល
ទស្សនាវដ្ដីមនោរម្យ ឬទស្សនាវដ្ដីមនោរម្យ.អាំងហ្វូ (MONOROOM.info Magazine) ជាទស្សនាវដ្ដី ដែលផ្សាយ​ជាខេមរភាសា បង្កើតនៅឆ្នាំ២០០៥ មានទីស្នាក់ការធំ នៅរដ្ឋធានីប៉ារីស ប្រទេសបារាំង និងផ្ដល់ព័ត៌មាន ពីប្រទេសកម្ពុជា និងជាអន្តរជាតិ ជាប្រចាំ និងជារៀងរាល់ម៉ោង នៅលើបណ្ដាញអ៊ិនធើណែត។ 

ក្រៅពីសេវាផ្ដល់ព័ត៌មាន ទស្សនាវដ្ដីមួយនេះមានផ្ដល់នូវអត្ថបទ សម្រាប់ជាចំណេះដឹងជាច្រើន ដូចជាឯកសារស្រាវជ្រាវ អត្ថបទវិភាគ បទយកការណ៍ អត្ថបទស្ដីពីជីវិត កីឡា សុខភាព វប្បធម៌ សិល្បៈ វីរជនល្បីៗ ប្រលោមលោក កំប្លែងខ្លីៗ និងវីដេអូប្លែកៗជាដើម។
ទស្សនាវដ្ដីមនោរម្យ: ប្រវត្តិខ្លះៗ

ប្រវត្តិខ្លះៗ 
ការណែនាំខ្លួនជាផ្លូវការ (Slogan) នៅលើគេហទំព័រនៃទស្សនាវដ្ដី បានសរសេរយ៉ាងខ្លីថា៖ «មានគ្រប់រសជាតិ សប្បាយ ថ្មី ប្លែក ចម្លែកត្រចៀក មិនលំអៀង មិនភ័យខ្លាច ប្រភពជឿទុកចិត្ត និងសម្បូរបែប = ទស្សនាវដ្ដីប្រជាជន គឺទស្សនាវដ្ដីមនោរម្យ.អាំងហ្វូ (MONOROOM.info)»។ 

ក្នុងពេលកន្លងមក ទស្សនាវដ្ដីមនោរម្យមានការិយាល័យរបស់ខ្លួន នៅរាជធានីភ្នំពេញ និងបានបង្កើតជាក្រុមការងារ ដើម្បីចុះយកព័ត៌មាន ទទួលព័ត៌មាន និងសរសេរព័ត៌មានដោយផ្ទាល់ ពីប្រទេសកម្ពុជា។ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន នៅលើគេហទំព័ររបស់ទស្សនាវដ្ដី បានបញ្ជាក់ថា ការិយាល័យរបស់ខ្លួន នៅកម្ពុជា ត្រូវបានបិទជាបណ្ដោះអាសន្ន ខណៈការទាក់ទងទៅកាន់ទស្សនាវដ្ដី នៅតែបន្តធ្វើបាន តាមរយៈទូរស័ព្ទ អ៊ីមែល ឬតាមរយៈទំព័រហ្វេសប៊ុក របស់ទស្សនាវដ្ដី។
 
ក្នុងអំឡុងពេលបោះឆ្នោតសកល ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៨ គេហទំព័ររបស់ទស្សនាវដ្ដីមនោរម្យ រួមនឹងគេហទំព័រផ្សេងទៀត (រាប់ទាំងស្ថាប័នសារព័ត៌មាន និងគេហទំព័រគណបក្សប្រឆាំង) សរុបចំនួន១៧ស្ថាប័ន ត្រូវបានរដ្ឋាភិបាលលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន រាំងខ្ទប់មិនឲ្យដំណើរការ នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ 

ការរាំងខ្ទប់នោះ ធ្វើឡើងក្នុងរយៈពេលពីរថ្ងៃពេញ គឺចាប់ពីថ្ងៃសៅរិ៍ទី២៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៨ រហូតដល់ថ្ងៃអាទិត្យ ទី២៩ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៨ ដែលជាថ្ងៃបោះឆ្នោត។ រដ្ឋាភិបាលបាន អះអាងថា ការរាំងខ្ទប់នេះធ្វើឡើង ដោយខ្លឹមសារព័ត៌មាន​ ដែល​ត្រូវ​បាន​ចេញ​ផ្សាយ ​ដោយ​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វ​ផ្សាយទាំងនេះ «ប៉ះពាល់​ទៅ​ដល់​ការ​រារាំង​ ដូច​ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​ច្បាប់​បោះ​ឆ្នោត»។  

ទស្សនាវដ្ដីមនោរម្យខ្លួនឯង បានចេញសេចក្ដីប្រកាសព័ត៌មាន នៅលើបណ្ដាញសង្គម ប្រតិកម្មហៅការរាំងខ្ទប់នេះថា «បាន​ប៉ះពាល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ទៅលើសិទ្ធិនៃការទទួលបានព័ត៌មាន របស់ពលរដ្ឋកម្ពុជា ជាពិសេសនៅមួយថ្ងៃ មុនការបោះឆ្នោតជាតិមកដល់ និងអាចធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ ទៅដល់លទ្ធផល នៃការបោះឆ្នោត»។
ទស្សនាវដ្ដីមនោរម្យ: ខ្សែភ្ជាប់ទៅកាន់គេហទំព័រ

ខ្សែភ្ជាប់ទៅកាន់គេហទំព័រ 
- គេហទំព័រទស្សនាវដ្ដីមនោរម្យ 

- របបលោក ហ៊ុន សែន រាំង​ខ្ទប់​១៧គេហទំព័រ​មិន​ឲ្យ​ដំណើរការ​ មុន​និង​ក្នុង​​ថ្ងៃ​បោះឆ្នោត 
__បង្ខំមាតិកា____លិបិក្រម__
__តំនភ្ជាប់ផ្នែកថ្មី__
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ទស្សនាវដ្ដី
ទាន

រូបភាពតូច| ស្ត្រី​ថ្វាយ​ទាន​ដោយ ​លោក János Thorma
ទាន ឬ Alms ( /ɑː m z /, /ɑː l m z / ) គឺជាប្រាក់ អាហារ ឬសម្ភារៈផ្សេងៗដែលបានបរិច្ចាគដល់ប្រជាជនដែលរស់នៅក្នុង ភាពក្រីក្រ ។   ការ​ផ្តល់​ទាន​ច្រើន​តែ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​អំពើ ​សប្បុរសធម៌ ។ ការ​ឲ្យ​ទាន​គេ​ហៅ​ថា ការ​ឲ្យ​ទាន ។
ទាន: និរុត្តិសាស្ត្រ

និរុត្តិសាស្ត្រ 
ពាក្យ ទាន ក្នុងភាសាខ្មែរមានប្រភពមកពីសំស្ក្រឹត-បាលី (दान,dāna,ទាន)

ពាក្យ alms មកពី ភាសាអង់គ្លេសចាស់  ,  ដែលមកពី ឡាតាំងចុង  មកពី ភាសាក្រិច   ("អាណិត, ទាន"), ពី  ,  ("មេត្តា") ពី  ,  មានន័យថា "អាណិត ឬមេត្តា" ។
ទាន: ពុទ្ធសាសនា

ពុទ្ធសាសនា 

 ទាន ក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា 
នៅក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនា ទាំង "ការប្រគេន" និង "ការឱ្យទាន" ត្រូវបានគេហៅថា " ទាន " ( បាលី ) ។ Nyanatiloka (1980), entry for "dāna". Budsas.org  ការ​ឲ្យ​ទាន​បែប​នេះ​គឺ​ជា​ធាតុ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​មាគ៌ា​ទាំង​បី​នៃ​មាគ៌ា​ប្រតិបត្តិ ដែល ​ព្រះ​ពុទ្ធ ​បាន​បង្កើត​ឡើង​សម្រាប់ ​មនុស្ស​ឧបាសក ។  មាគ៌ា​នៃ​ការ​ប្រតិបត្តិ​នេះ​សម្រាប់​ពួក​ឧបាសក​គឺ ទាន សិល និង ​ភាវនា ។ Nyanatiloka (1980), entry for "dāna" Budsas.org ; and, PTS (1921–25), entry for "Puñña" (merit)Uchicago.edu.

ការ​ឲ្យ​ទាន​ជា​ការ​ចាប់​ផ្ដើម​ដំណើរ​ទៅ​កាន់ ​ព្រះ​និព្វាន  ក្នុង​ការ​ប្រតិបត្តិ​បុគ្គល​អាច​ឲ្យ​នូវ​អ្វី​ទាំង​អស់​ដោយ​ឬ​មិន​គិត​ដល់ ​ព្រះនិព្វាន ។ នេះ​នឹង​នាំ​ឲ្យ​មាន ​សេចក្តី​ជំនឿ ( បាលី  <សទ្ធា> ), អំណាចសំខាន់ មួយ  ដែលបុគ្គលគួរបង្កើតក្នុងខ្លួន ដើម្បី ព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ និង ព្រះសង្ឃ ។

យោង​តាម ​គម្ពីរ​បាលី ៖

 ក្នុងការគាំទ្រព្រះសង្ឃ 
ក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទ ភិក្ខុនី ( បាលី : ភិក្ខុនី ) និងព្រះសង្ឃ ( បាលី : ភិក្ខុ ) បដិបត្តិ តកុហត្សុ (  ) ដែលជាកន្លែងដែលពួកគេប្រមូលអាហារ ( ,បិណ្ឌបាត) នេះ​ជា​រឿយៗ​គេ​យល់​ឃើញ​ថា​ជា​ការ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​អ្នក​បួស​ធ្វើ​បុណ្យ (បាលី: បុញ្ញ )។ លុយមិនអាចទទួលយកបានដោយព្រះសង្ឃ ឬដូនជីថេរវាទជំនួស ឬបន្ថែមលើអាហារទេ ព្រោះក្បួនបង្ហាត់ បតិមោក្ខ ធ្វើឱ្យមានទោសដល់ការរឹបអូស និងសារភាព។ 

នៅក្នុងប្រទេសដែលគោរពតាម ព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន ការអនុវត្ត តកុហត្សុ ភាគច្រើនបានស្លាប់បាត់ទៅហើយ។ នៅក្នុងប្រទេសចិន កូរ៉េ និងជប៉ុន វប្បធម៌ក្នុងតំបន់បានប្រឆាំងនឹងគំនិតនៃការផ្តល់អាហារដល់បព្វជិត 'សុំទាន' ហើយមិនមានប្រពៃណីនៃការទទួលបាន 'បុណ្យ' ដោយការបរិច្ចាគដល់អ្នកអនុវត្តនោះទេ។ បន្ទាប់​ពី​មាន​ការ​បៀតបៀន​មួយ​រយៈ វត្ត​អារាម​ត្រូវ​បាន​តាំង​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ភ្នំ​ដាច់​ស្រយាល; ចម្ងាយរវាងវត្តអារាម និងទីប្រជុំជនដែលនៅជិតបំផុត បានធ្វើឱ្យការអនុវត្តនេះមិនអាចទៅរួចនោះទេ។ នៅប្រទេសជប៉ុន ការអនុវត្ត តកុហត្សុ ប្រចាំសប្តាហ៍ ឬប្រចាំខែបានជំនួសជុំប្រចាំថ្ងៃ។ ក្នុង​​ហិមាល័យ ភិក្ខុ ​ច្រើន​ធ្វើ​ទាន​ជា​បន្ទុក​គ្រួសារ។ ការប្រកួតប្រជែងជាមួយសាសនាផ្សេងទៀតសម្រាប់ការគាំទ្រក៏បានធ្វើឱ្យការអនុវត្តប្រចាំថ្ងៃមានការលំបាក និងសូម្បីតែគ្រោះថ្នាក់។ ព្រះសង្ឃដំបូងបង្អស់នៅក្នុងរាជវង្ស ស៊ីឡា នៃប្រទេសកូរ៉េត្រូវបានគេនិយាយថាត្រូវបានវាយដំដោយសារតែជនជាតិភាគតិចរបស់ពួកគេនៅពេលនោះ។[ ត្រូវការដកស្រង់ ]
ទាន: ''ទាន'' ក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា

ទាន ក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា 
នៅក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនា ទាំង "ការប្រគេន" និង "ការឱ្យទាន" ត្រូវបានគេហៅថា " ទាន " ( បាលី ) ។ Nyanatiloka (1980), entry for "dāna". Budsas.org  ការ​ឲ្យ​ទាន​បែប​នេះ​គឺ​ជា​ធាតុ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​មាគ៌ា​ទាំង​បី​នៃ​មាគ៌ា​ប្រតិបត្តិ ដែល ​ព្រះ​ពុទ្ធ ​បាន​បង្កើត​ឡើង​សម្រាប់ ​មនុស្ស​ឧបាសក ។  មាគ៌ា​នៃ​ការ​ប្រតិបត្តិ​នេះ​សម្រាប់​ពួក​ឧបាសក​គឺ ទាន សិល និង ​ភាវនា ។ Nyanatiloka (1980), entry for "dāna" Budsas.org ; and, PTS (1921–25), entry for "Puñña" (merit)Uchicago.edu.

ការ​ឲ្យ​ទាន​ជា​ការ​ចាប់​ផ្ដើម​ដំណើរ​ទៅ​កាន់ ​ព្រះ​និព្វាន  ក្នុង​ការ​ប្រតិបត្តិ​បុគ្គល​អាច​ឲ្យ​នូវ​អ្វី​ទាំង​អស់​ដោយ​ឬ​មិន​គិត​ដល់ ​ព្រះនិព្វាន ។ នេះ​នឹង​នាំ​ឲ្យ​មាន ​សេចក្តី​ជំនឿ ( បាលី  <សទ្ធា> ), អំណាចសំខាន់ មួយ  ដែលបុគ្គលគួរបង្កើតក្នុងខ្លួន ដើម្បី ព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ និង ព្រះសង្ឃ ។

យោង​តាម ​គម្ពីរ​បាលី ៖