សោណទណ្ឌសូត្រ: ពុទ្ធគុណ​កថា

ពុទ្ធគុណ​កថា 
[១៨២] កាល​ដែល​ពួក​ព្រាហ្មណ៍ និយាយ​យ៉ាង​នេះ​ហើយ​ សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ ​បាន​និយាយ​នឹង​ព្រាហ្មណ៍​ទាំង​នោះ​ដូច្នេះថា នែ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ដ៏​ចម្រើន​ បើដូច្នោះ ចូរ​អ្នក​ទាំង​ឡាយស្តាប់​ខ្ញុំ​សិន ដូច​យ៉ាង​យើង​ គួរ​នឹង​ចូល​ទៅជួប​នឹង​ព្រះ​គោតម​ដ៏​ចម្រើន​នោះ​ដោយ​ពិត ឯ​ព្រះ​គោតម​ដ៏​ចម្រើន​នោះ​ ​មិន​គួរ​នឹង​ចូល​មក​ជួប​នឹង​យើង​ទេ ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ ជាឧភតោសុជាត ​អំពី​ខាង​ព្រះ​មាតា ​និង​ខាង​ព្រះ​បិតា ​កើត​អំពី​ផ្ទៃ​ដ៏​បរិសុទ្ធស្អាត តាំង​អំពី​តំណ​នៃ​ជីដូនជីតា ៧ ជួរ​មក​ដែរ​ ​មិន​ដែល​មាន​នរណា​មួយ​ ​ពោល​ទោស តិះដៀល ​ដោយ​ពោល​ដល់​ជាតិ​កំណើត​ឡើយ​ ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ ជាឧភតោសុជាត ​អំពី​ខាង​ព្រះ​មាតា ​និង​ខាង​ព្រះ​បិតា ​កើត​អំពី​ផ្ទៃ​ដ៏​បរិសុទ្ធស្អាត តាំង​អំពី​តំណ​នៃ​ជីដូនជីតា ៧ ជួរ​មក​ដែរ​ ​មិន​ដែល​មាន​នរណា​មួយ​ ​ពោល​តិះដៀល ​ដោយ​ពោល​ដល់​ជាតិ​កំណើត​បាន​ ព្រោះហេតុ​នេះ​ ​បាន​ជា​ព្រះ​គោតម​ដ៏​ចម្រើន​នោះ​ ​មិន​គួរស្តេច​ចូល​មក​ជួប​នឹង​យើង​ទេ តាម​ដែល​ពិត​នោះ​ ​មាន​តែ​យើង​ទេ​តើ​ ទើបគួរ​ចូល​ទៅជួប​នឹង​ព្រះ​គោតម​ដ៏​ចម្រើន​នោះ​វិញ ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ ​ទ្រង់​លះបង់ព​ពួក​ញាតិ​ដ៏​ច្រើន​ ​ហើយ​ (ចេញទៅ) ​ទ្រង់​ព្រះ​ផ្នួស ។បេ។ ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ ​ទ្រង់​លះបង់ប្រាក់ ​និង​មាស​ដ៏​ច្រើន​ ​ដែល​ឋិត​នៅ​ក្នុង​ផែនដី ឋិត​នៅ​ឯអាកាស (ប្រាសាទជាន់លើ) ​ហើយ​ទ្រង់​ព្រះ​ផ្នួស ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ ​ទ្រង់​នៅ​ក្មេងកម្លោះ ​មាន​ព្រះ​កេសាខ្មៅស្រស់ ប្រកប​ដោយ​វ័យ​ដ៏​ចម្រើន​ តាំង​នៅ​ក្នុង​បឋមវ័យ​នៅ​ឡើយ​ ​ទ្រង់​ស្តេចចេញ​ចាក​គេហដ្ឋាន ​ហើយ​ទ្រង់​ព្រះ​ផ្នួស ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ កាល​ដែល​ព្រះ​មាតា ​និង​ព្រះ​បិតា​មិន​ពេញ​ព្រះ​ទ័យ (​នឹង​ឲ្យ​ទៅ​ទ្រង់​ព្រះ​ផ្នួស) កំពុង​មាន​ព្រះ​ភក្ត្រជោក​ដោយ​ទឹក​ព្រះ​នេត្រ ​ទ្រង់​ព្រះ​កន្សែងសោយសោក ​ព្រះ​អង្គ​ក៏​ទ្រង់​ដាក់​ព្រះ​កេសា ​និង​ព្រះ​មស្សុ ​ហើយ​ទ្រង់​ព្រះ​ពស្ត្រជ្រលក់ទឹកអម្ចត់ ​ទ្រង់​ចេញ​ចាក​គេហដ្ឋានទៅ​ទ្រង់​ព្រះ​ផ្នួស ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម ​មាន​ព្រះ​រូបឆោមល្អ គួរពិតពិល រមិល​មើល​ គួរជ្រះថ្លា ប្រកប​ដោយ​ព្រះ​ឆវី​ដ៏​ល្អក្រៃលែង ​មាន​ព្រះ​ឆវី​ដ៏​ប្រសើរ ​មាន​ព្រះ​សរីរៈស្រដៀង​នឹង​ព្រហ្ម ​មាន​ព្រះ​សព៌ាង្គរាងកាយ គួរ​ឲ្យ​ចង់​មើល​មិន​លែង ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​មាន​សីល ​មាន​សីល​ដ៏​ប្រសើរ ​មាន​សីលជាកុសល ​ព្រះ​អង្គ​ប្រកប​ដោយ​សីលជាកុសល ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ ​មាន​ព្រះ​វាចា​សុភាព ​មាន​ពាក្យពីរោះក្បោះក្បាយ ​ព្រះ​អង្គ​ប្រកប​ដោយ​សំដីជា​របស់​អ្នក​ក្រុង​ ជា​វាចា​ច្បាស់លាស់ប្រាស​ចាក​ទោស ជា​វាចា​អាច​ញុំាង​អ្នក​ស្តាប់​ឲ្យ​ចូល​ចិត្ត ​សេចក្តី​បាន​ជាក់លាក់ ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ ជាអាចារ្យធំជាងអាចារ្យ​របស់​ជនជា​ច្រើន​ ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ អស់កាមរាគៈ​ហើយ​ ប្រាស​ចាក​សេចក្តី​ស្រើបស្រាល​ហើយ​ ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ ជាកម្មវាទី ជាកិរិយវាទី ធ្វើនូវលោកុត្តរធម៌​ឲ្យ​ជាប្រធាន​ដល់​ប្រជាជន​អ្នក​ដ៏​ប្រសើរ ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ ​ទ្រង់​ចេញ​ចាក​ត្រកូល​ដ៏​ខ្ពស់ខ្ពស់ ជាត្រកូលក្សត្រិយ៍ ​ដែល​មិន​បាន​លាយច្រឡំ​ដោយ​ត្រកូលដទៃ ​មក​ទ្រង់​ព្រះ​ផ្នួស ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ ​ទ្រង់​ចេញ​ចាក​ត្រកូល​ដ៏​ស្តុកស្តម្ភ មំាមួន​មាន​ទ្រព្យ​ច្រើន​ ​មាន​គ្រឿង​ប្រើប្រាស់​ច្រើន​ ​មក​ទ្រង់​ព្រះ​ផ្នួស ​បាន​ឮ​ថា ​ពួក​មនុស្ស​ដែល​នៅ​ក្នុង​ដែនដទៃ ​ក្នុង​ជនបទដទៃ នាំគ្នា​មក​សាកសួរ (ប្រស្នា) ​នឹង​ព្រះ​សមណគោតម ​បាន​ឮ​ថា ​ពួក​ទេវតា​ច្រើន​ពាន់ ​បាន​ដល់​នូវ​ព្រះ​សមណគោតម ជាសរណៈស្មើ​ដោយ​ជីវិត ​បាន​ឮ​ថា កិត្តិសព្ទ​ដ៏​ពីរោះ សរសើរ​ព្រះ​គោតម ​ឮ​ខ្ចរខ្ចាយ សុសសាយ​យ៉ាង​នេះ​ថា ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ​នោះ​ ​ព្រះ​អង្គ​ឆ្ងាយ​ចាក​សេចក្តី​សៅហ្មងគ្រប់​យ៉ាង​ ​ព្រះ​អង្គ​ត្រាស់ដឹងនូវញេយ្យធម៌​ទាំង​ពួង ​ដោយ​ប្រពៃចំពោះ​ព្រះ​អង្គ​ ​ព្រះ​អង្គ​បរិបូណ៌​ដោយ​វិជ្ជា ​និង​ចរណៈ គឺ​សេចក្តី​ចេះដឹង ​និង​ក្រឹត្យ ​ដែល​បុគ្គលគប្បីប្រព្រឹត្ត ​ព្រះ​អង្គ​មាន​ព្រះ​ដំណើរល្អទៅកាន់​ព្រះ​និព្វាន ​ព្រះ​អង្គ​ជ្រាបច្បាស់នូវត្រៃលោក ​ព្រះ​អង្គ​ប្រសើរ​ដោយ​សីលាទិគុណ រកបុគ្គលណា​មួយ​ស្មើគ្មាន ​ព្រះ​អង្គ​ ជាសារថី ​អ្នក​ទូន្មាននូវបុរស​ដែល​គួរទូន្មាន​បាន​ ​ព្រះ​អង្គ​ជាគ្រូ​នៃ​ទេវតា ​និង​មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ ​ព្រះ​អង្គ​បាន​ត្រាស់ដឹងនូវអរិយសច្ចធម៌ ​ព្រះ​អង្គ​លែងត្រឡប់​មក​កាន់ភពថ្មីទៀត ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ ប្រកប​ដោយ​មហាបុរិសលក្ខណៈ ៣២ ប្រការ ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ រមែង​មាន​ព្រះ​វាចា​រាក់ទាក់ថា ​អ្នក​ចូរ​មក​ចុះ ​មក​ល្អ​ហើយ​ ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​វាចា​ទន់ ​ទ្រង់​ឈ្លាសវៃ​ក្នុង​ការទទួលរាក់ទាក់ ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​ភក្ត្ររីករាយ ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​ឱស្ឋរួសរាយ ​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​វាចា​មុនគេ (តែ​ក្នុង​កាលគួរ) ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ ​មាន​បរិសទ្យ​ទាំង​៤​ពួក​ ធ្វើសក្ការៈ គោរព រាប់អាន បូជា កោតក្រែង ​បាន​ឮ​ថា ​ពួក​ទេវតា ​និង​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ ជ្រះថ្លា​នឹង​ព្រះ​សមណគោតម ​បាន​ឮ​ថា (បើ) ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ ​នៅ​អាស្រ័យ​ក្នុង​ស្រុកណា ​ឬ​និគមណា ​ពួក​អ​មនុស្ស​មិន​ហ៊ានបៀតបៀន ​ដល់​មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ​ក្នុង​ស្រុក ​ឬ​និគម​នោះ​ឡើយ​ ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម ​មាន​ពួក​ ​មាន​ក្រុម ​និង​អាចារ្យ​នៃ​ពួក​ក្រុម (ជា​ច្រើន​) ប្រជុំជន តែង​ពោល​ថា ​ព្រះ​អង្គ​ប្រសើរជាង​ពួក​តិរ្ថិយ​ដ៏​ច្រើន​ នែ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ដ៏​ចម្រើន​ ក៏យស​របស់​សមណព្រាហ្មណ៍​ទាំង​នេះ​ តែ​ចម្រើន​រុងរឿងឡើង ​ដោយ​ហេតុតាមតែ​បាន​ ​យ៉ាង​ណាមិញ ឯយស​របស់​ព្រះ​សមណគោតម ​មិន​មែន​ចម្រើន​ រុងរឿងឡើង​យ៉ាង​នោះ​ទេ តាម​ដែល​ពិត​នោះ​ យស​របស់​ព្រះ​សមណគោតម ​ចម្រើន​រុងរឿងឡើង ព្រោះការបរិបូណ៌ ​ដោយ​វិជ្ជា ​និង​ចរណៈ​ដ៏​ប្រសើរ ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​បាទ​មាគធសេនិយពិម្ពិសារ ព្រម​ទាំង​ព្រះ​រាជបុត្រ ​ព្រះ​អគ្គមហេសី រាជបរិសទ្យ ​និង​រាជអាមាត្យ ​បាន​ដល់​នូវ​ព្រះ​សមណគោតម ជាសរណៈ ស្មើ​ដោយ​ជីវិត ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​បាទ​បសេនទិកោសល ព្រម​ទាំង​ព្រះ​រាជបុត្រ ​ព្រះ​អគ្គមហេសី រាជបរិសទ្យ ​និង​រាជអាមាត្យ ​បាន​ដល់​នូវ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​ ជាសរណៈ ស្មើ​ដោយ​ជីវិត ​បាន​ឮ​ថា បោក្ខរសាតិព្រាហ្មណ៍ ព្រម​ទាំង​បុត្រ ភរិយា បរិសទ្យ ​និង​អាមាត្យ ​បាន​ដល់​នូវ​ព្រះ​សមណគោតម ជាសរណៈ ស្មើ​ដោយ​ជីវិត ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​បាទ​មាគធសេនិយពិម្ពិសារ ​ទ្រង់​បាន​ធ្វើសក្ការៈ គោរព រាប់អាន បូជា កោតក្រែង​ព្រះ​សមណគោតម ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​បាទ​បសេនទិកោសល ​ទ្រង់​បាន​ធ្វើសក្ការៈ គោរព រាប់អាន បូជា កោតក្រែង​ព្រះ​សមណគោតម ​បាន​ឮ​ថា បោក្ខរសាតិព្រាហ្មណ៍ ​បាន​ធ្វើសក្ការៈ គោរព រាប់អាន បូជា កោតក្រែង​ព្រះ​សមណគោតម ​បាន​ឮ​ថា ​ព្រះ​សមណគោតម ​ទ្រង់​ពុទ្ធដំណើរ​មក​ដល់​ក្រុង​ចម្បា​ហើយ​ ឥឡូវ​ទ្រង់​គង់ទៀបឆ្នេរស្រះបោក្ខរណី ​ឈ្មោះ​គគ្គរា ជិត​ក្រុង​ចម្បា នែគ្នា​យើង​ដ៏​ចម្រើន​ ​ពួក​សមណៈ ​ឬ​ព្រាហ្មណ៍ឯណា​នីមួយ​ ​ដែល​មក​ដល់​គាមក្ខេត្ត​របស់​យើង​ហើយ​ ​ពួក​សមណព្រាហ្មណ៍អម្បាល​នោះ​ សុទ្ធតែជាភ្ញៀវ​របស់​យើង​ ធម្មតា ភ្ញៀវ គួរតែ​យើង​ធ្វើសក្ការៈ គោរព រាប់អាន បូជា កោតក្រែង នែគ្នា​យើង​ដ៏​ចម្រើន​ ​ព្រះ​សមណគោតម ​ទ្រង់​ពុទ្ធដំណើរ​មក​ដល់​ក្រុង​ចម្បា​ហើយ​ ឥឡូវ​ទ្រង់​គង់ទៀបឆ្នេរស្រះបោក្ខរណី ​ឈ្មោះ​គគ្គរា ជិត​ក្រុង​ចម្បា ​ព្រះ​សមណគោតម ​ឈ្មោះ​ថាជាភ្ញៀវ​របស់​យើង​ហើយ​ ធម្មតាភ្ញៀវ គួរតែ​យើង​ធ្វើសក្ការៈ គោរព រាប់អាន បូជា កោតក្រែង ព្រោះហេតុ​នេះ​ ​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​នោះ​ ​មិន​គួរ​ចូល​មក​ជួប​នឹង​យើង​ទេ តាម​ដែល​ពិត​នោះ​ ​យើង​ទេ​តើ​ ទើបគួរ​ចូល​ទៅគាល់​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​នោះ​វិញ ​ខ្ញុំ​រៀបរាប់គុណ​របស់​ព្រះ​គោតម​ដ៏​ចម្រើន​បាន​តែប៉ុណ្ណេះ ឯ​ព្រះ​គោតម​ដ៏​ចម្រើន​នោះ​ ​មិន​មែន​មាន​គុណត្រឹមប៉ុណ្ណេះទេ ព្រោះថា ​ព្រះ​គោតម​ដ៏​ចម្រើន​នោះ​ ​មាន​គុណ ​នឹង​ប្រមាណពុំ​បាន​ ។

[១៨៣] កាល​ដែល​សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍និយាយ​យ៉ាង​នេះ​ហើយ​ ​ពួក​ព្រាហ្មណ៍​ទាំង​នោះ​ ​បាន​និយាយទៅ​នឹង​សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ដូច្នេះថា អម្បាល​យ៉ាង​សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍​ដ៏​ចម្រើន​ ម្តេចគង់​ពោល​សរសើរគុណ​ព្រះ​សមណគោតមទៅ​ហើយ​ ព្រោះហេតុ​នោះ​ បើទុកជា​ព្រះ​សមណគោតម​ដ៏​ចម្រើន​នោះ​ គង់​នៅ​ក្នុង​ទីឆ្ងាយ​មួយ​រយយោជន៍ ​អំពី​ទី​នេះ​ក្តី កុលបុត្រ​ដែល​មាន​សទ្ធា គួរណាស់តែរកស្បៀង​យក​ទៅ ​ដើម្បី​នឹង​ចូល​ទៅគាល់​ឲ្យ​បាន​ ។ សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍និយាយថា នែ​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ដ៏​ចម្រើន​ បើដូច្នោះ ​យើង​ទាំង​អស់គ្នា ​នឹង​ចូល​ទៅគាល់​ព្រះ​សមណគោតម ។ លំដាប់​នោះ​ សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ ព្រម​ទាំង​ពួក​ព្រាហ្មណ៍ជា​ច្រើន​ ​បាន​ចូល​សំដៅទៅ​ត្រង់​ស្រះបោក្ខរណី ​ឈ្មោះ​គគ្គរា ។ លុះសោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ ​ចូល​ទៅ​ដល់​ខាងក្រៅដងព្រៃ [បើតាម​អដ្ឋកថា​ពន្យល់ថា ខាង​ក្នុង​ គឺព្រៃ​ដែល​នៅ​ត្រង់​ចន្លោះទី​ដែល​ព្រះ​អង្គ​គង់ ។] ក៏​កើត​សេចក្តី​ត្រិះរិះ​ក្នុង​ចិត្ត​យ៉ាង​នេះ​ថា ប្រសិនជាអាត្មាអញ សួរប្រស្នាចំពោះ​ព្រះ​សមណគោតម បើ​ព្រះ​សមណគោតម ​ពោល​យ៉ាង​នេះ​ ​នឹង​អាត្មាអញ ​ក្នុង​ប្រស្នា​នោះ​ថា ​ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍ ប្រស្នានុ៎ះ ​អ្នក​មិន​ត្រូវសួរ​យ៉ាង​នេះ​ទេ ​ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍ ធម្មតាប្រស្នាបែបនុ៎ះ គេគួរសួរ​យ៉ាង​នេះ​វិញ (បើដូច្នោះ) បរិសទ្យ​នេះ​ មុខជា​នឹង​មើល​ងាយ​អាត្មាអញ ​ដោយ​ហេតុ​នោះ​ ថាសោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ ជា​មនុស្ស​ល្ងង់ខ្លៅ ​មិន​ឈ្លាសវៃ ​មិន​អាច​ដើម្បី​នឹង​សួរប្រស្នាចំពោះ​ព្រះ​សមណគោតម ​ដោយ​យោបល់​បាន​ បរិសទ្យ​នេះ​ បើ​មើល​ងាយ​បុគ្គលណា​ហើយ​ យស​របស់​បុគ្គល​នោះ​ គប្បី​សាប​សូន្យ យស​របស់​បុគ្គលណា ​ដែល​សាប​សូន្យ​ហើយ​ ភោគៈ​ទាំង​ឡាយ​របស់​បុគ្គល​នោះ​ គប្បី​សាប​សូន្យ​ដែរ​ ដ្បិតភោគៈ​ទាំង​ឡាយ​របស់​យើង​ សុទ្ធតែ​បាន​ដោយ​យស ​មួយ​ទៀត បើ​ព្រះ​សមណគោតម សួរប្រស្នា​នឹង​អាត្មាអញ ៗ មុខជា​នឹង​ធ្វើ​ព្រះ​ទ័យ​របស់​ព្រះ​អង្គ​ ​ឲ្យ​ត្រេកអរ​ដោយ​បញ្ហា​វេយ្យាករណ៍​នោះ​មិន​បាន​ទេ បើ​ព្រះ​សមណគោតម ​ពោល​នឹង​អាត្មាអញ​ក្នុង​ប្រស្នា​នោះ​ ​យ៉ាង​នេះ​ថា ​ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍ ប្រស្នានុ៎ះ ​អ្នក​មិន​ត្រូវ​ឆ្លើយ​យ៉ាង​នេះ​ទេ ​ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍ ធម្មតា ប្រស្នាបែបនុ៎ះ គេគួរ​ឆ្លើយ​យ៉ាង​នេះ​វិញ​ទេ​តើ​ (បើដូច្នេះ) បរិសទ្យ​នេះ​ មុខជា​នឹង​មើល​ងាយ​អាត្មាអញ ​ដោយ​ហេតុ​នោះ​ ថាសោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ ជា​មនុស្ស​ល្ងង់ខ្លៅ ​មិន​ឈ្លាសវៃ ​មិន​អាច​ដើម្បី​ធ្វើ​ព្រះ​ទ័យ​របស់​ព្រះ​សមណគោតម ​ឲ្យ​ត្រេកអរ​ដោយ​បញ្ហា​វេយ្យាករណ៍ទេ បរិសទ្យ​នេះ​ បើ​មើល​ងាយ​បុគ្គលណា​ហើយ​ យស​របស់​បុគ្គល​នោះ​ គប្បី​សាប​សូន្យ យស​របស់​បុគ្គលណា ​សាប​សូន្យ​ហើយ​ ភោគៈ​ទាំង​ឡាយ​របស់​បុគ្គល​នោះ​ ក៏គប្បី​សាប​សូន្យ​ដែរ​ ដ្បិតភោគៈ​ទាំង​ឡាយ​របស់​យើង​ សុទ្ធតែ​បាន​ដោយ​យស ​មួយ​វិញទៀត បើអាត្មាអញ ​បាន​ទៅ​ដល់​ទីជិត​យ៉ាង​នេះ​ហើយ​ តែ​មិន​ទាន់​បាន​ឃើញ​ព្រះ​សមណគោតម​នៅ​ឡើយ​ ក៏ស្រាប់តែត្រឡប់​មក​វិញ បរិសទ្យ​នេះ​ មុខជា​នឹង​មើល​ងាយ​អាត្មាអញ ​ដោយ​ហេតុ​នោះ​ ថា សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ ជា​មនុស្ស​ល្ងង់ខ្លៅ ​មិន​ឈ្លាសវៃ ​មាន​មានះរឹងត្អឹង ខ្លាច ​មិន​ហ៊ាន​ចូល​ទៅគាល់​ព្រះ​សមណគោតមទេ ​មិន​សមបើសោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ ​ចូល​មក​ដល់​ទីជិត​យ៉ាង​នេះ​ហើយ​ ​មិន​ទាន់​បាន​ឃើញ​ព្រះ​សមណគោតម​នៅ​ឡើយ​ ក៏ស្រាប់តែត្រឡប់​មក​វិញសោះ បរិសទ្យ​នេះ​ បើ​មើល​ងាយ​បុគ្គលណា​ហើយ​ យស​របស់​បុគ្គល​នោះ​ គប្បី​សាប​សូន្យ យស​របស់​បុគ្គលណា ​សាប​សូន្យ​ហើយ​ ភោគៈ​ទាំង​ឡាយ​របស់​បុគ្គល​នោះ​ ក៏គប្បី​សាប​សូន្យ​ដែរ​ ដ្បិតភោគៈ​ទាំង​ឡាយ​របស់​យើង​ សុទ្ធតែ​បាន​ដោយ​យស ។

[១៨៤] លំដាប់​នោះ​ សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ ដើរ​ចូល​សំដៅទៅ​ត្រង់​ទី ​ដែល​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគគង់ លុះ​ចូល​ទៅ​ដល់​ហើយ​ ក៏​ពោល​ពាក្យរាក់ទាក់ សំណេះសំណាល ទៅរក​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ លុះបញ្ចប់ពាក្យ​ដែល​គួររីករាយ ​និង​ពាក្យ​ដែល​គួររលឹក ល្មម​ឲ្យ​កើត​សេចក្តី​ស្និទ្ធស្នាល​ហើយ​ ក៏អង្គុយ​ក្នុង​ទី​ដ៏​សមគួរ ។ ចំណែកខាងព្រាហ្មណ៍ គហបតី​ទាំង​ឡាយ​អ្នក​ក្រុង​ចម្បា ​ពួក​ខ្លះក្រាបថ្វាយបង្គំ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ​ហើយ​អង្គុយ​ក្នុង​ទី​ដ៏​សមគួរ ​ពួក​ខ្លះ​ពោល​ពាក្យរាក់ទាក់ សំណេះសំណាល ទៅរក​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ លុះបញ្ចប់ពាក្យ​ដែល​គួររីករាយ ​និង​ពាក្យ​ដែល​គួររលឹក ល្មម​ឲ្យ​កើត​សេចក្តី​ស្និទ្ធស្នាល​ហើយ​ ក៏អង្គុយ​ក្នុង​ទី​ដ៏​សមគួរ ​ពួក​ខ្លះប្រណម្យអញ្ជលី ឆ្ពោះទៅរក​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ​ហើយ​អង្គុយ​ក្នុង​ទី​ដ៏​សមគួរ ​ពួក​ខ្លះប្រកាសនាម ​និង​គោត្រ (​របស់​ខ្លួន) ​ហើយ​អង្គុយ​ក្នុង​ទី​ដ៏​សមគួរ ​ពួក​ខ្លះអង្គុយស្ងៀម ​ក្នុង​ទី​ដ៏​សមគួរ ។ សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ អង្គុយត្រិះរិះនូវហេតុ​មាន​ប្រមាណ​ច្រើន​ ​ក្នុង​ទី​នោះ​ ដូច្នេះថា ​ប្រសិន​បើ​អាត្មាអញ សួរប្រស្នា​នឹង​ព្រះ​សមណគោតម បើ​ព្រះ​សមណគោតម ​ពោល​យ៉ាង​នេះ​ ​នឹង​អាត្មាអញ ​ក្នុង​ប្រស្នា​នោះ​ថា ​ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍ ប្រស្នានុ៎ះ ​អ្នក​មិន​ត្រូវសួរ​យ៉ាង​នេះ​ទេ ​ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍ ធម្មតាប្រស្នាបែបនុ៎ះ គេគួរសួរ​យ៉ាង​នេះ​វិញ​ទេ​តើ​ បរិសទ្យ​នេះ​ មុខជា​នឹង​មើល​ងាយ​អាត្មាអញ ​ដោយ​ហេតុ​នោះ​ថា សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ ជា​មនុស្ស​ល្ងង់ខ្លៅ ​មិន​ឈ្លាសវៃ ​មិន​អាច​នឹង​សួរប្រស្នា​នឹង​ព្រះ​សមណគោតម ​ដោយ​យោបល់​បាន​ បរិសទ្យ​នេះ​ បើ​មើល​ងាយ​បុគ្គលណា​ហើយ​ យស​របស់​បុគ្គល​នោះ​ គប្បី​សាប​សូន្យ យស​របស់​បុគ្គលណា ​សាប​សូន្យ​ហើយ​ ភោគៈ​ទាំង​ឡាយ​របស់​បុគ្គល​នោះ​ ក៏គប្បី​សាប​សូន្យ​ដែរ​ ដ្បិតភោគៈ​ទាំង​ឡាយ​របស់​យើង​ សុទ្ធតែ​បាន​ដោយ​យស ​មួយ​វិញទៀត បើ​ព្រះ​សមណគោតម សួរប្រស្នា​នឹង​អាត្មាអញ ៗ មុខជាធ្វើ​ព្រះ​ទ័យ​របស់​ព្រះ​អង្គ​ ​ឲ្យ​ត្រេកអរ​ដោយ​បញ្ហា​វេយ្យាករណ៍​មិន​បាន​ឡើយ​ បើ​ព្រះ​សមណគោតម ​ពោល​នឹង​អាត្មាអញ ​ក្នុង​ប្រស្នា​នោះ​ថា ​ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍ ប្រស្នានុ៎ះ ​អ្នក​មិន​ត្រូវ​ឆ្លើយ​យ៉ាង​នេះ​ទេ ​ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍ ធម្មតា ប្រស្នាបែបនុ៎ះ គេគួរ​ឆ្លើយ​យ៉ាង​នេះ​វិញ​ទេ​តើ​ បរិសទ្យ​នេះ​ មុខជា​នឹង​មើល​ងាយ​អាត្មាអញ ​ដោយ​ហេតុ​នោះ​ថា សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ ជា​មនុស្ស​ល្ងង់ខ្លៅ ​មិន​ឈ្លាសវៃ ​មិន​អាច​ធ្វើ​ព្រះ​ទ័យ​របស់​ព្រះ​សមណគោតម ​ឲ្យ​ត្រេកអរ​ដោយ​បញ្ហា​វេយ្យាករណ៍​បាន​ បរិសទ្យ​នេះ​ បើ​មើល​ងាយ​បុគ្គលណា​ហើយ​ យស​របស់​បុគ្គល​នោះ​ គប្បី​សាប​សូន្យ យស​របស់​បុគ្គលណា ​សាប​សូន្យ​ហើយ​ ភោគៈ​ទាំង​ឡាយ​របស់​បុគ្គល​នោះ​ គប្បី​សាប​សូន្យ​ដែរ​ ដ្បិតភោគៈ​ទាំង​ឡាយ​របស់​យើង​ សុទ្ធតែ​បាន​ដោយ​យស ឱធ្វើម្តេចហ្ន៎ ​នឹង​បាន​ព្រះ​សមណគោតម សួរប្រស្នា​នឹង​អាត្មាអញ ​ត្រង់​ត្រៃវេទ ​ដែល​អាត្មាអញ​បាន​សិក្សា​មក​ ​អំពី​សំណាក់អាចារ្យ​របស់​ខ្លួនអេះ អាត្មាអញ មុខជា​នឹង​ធ្វើ​ព្រះ​ទ័យ​នៃ​ព្រះ​សមណគោតម ​ឲ្យ​ត្រេកអរ​ដោយ​បញ្ហា​វេយ្យាករណ៍​បាន​ដោយ​ពិត ។

[១៨៥] គ្រា​នោះ​ ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ​ទ្រង់​ជ្រាប​សេចក្តី​ត្រិះរិះ​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ ​ដោយ​ព្រះ​ហឫទ័យ​ហើយ​ ក៏​ទ្រង់​ព្រះ​តម្រិះ​យ៉ាង​នេះ​ថា សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍​នេះ​ ចង្អៀតចង្អល់ ព្រោះតែគំនិត​របស់​ខ្លួន បើដូច្នោះ គួរតថាគត សួរប្រស្នា​នឹង​សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍​ត្រង់​ត្រៃវេទ ​ដែល​គាត់​បាន​សិក្សា ​មក​អំពី​សំណាក់អាចារ្យ ​របស់​ខ្លួន (​ឲ្យ​ត្រូវតាមបំណងចុះ) ។ លំដាប់​នោះ​ ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ​ទ្រង់​ត្រាស់សួរសោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ថា ​ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍ ចុះ​ពួក​ព្រាហ្មណ៍បញ្ញត្ត​មនុស្ស​ប្រកប​ដោយ​អង្គ​ប៉ុន្មាន ថាជាព្រាហ្មណ៍ (​មនុស្ស​ដែល​ប្រកប​ដោយ​អង្គ​ប៉ុន្មាន) កាលបើ​ពោល​ថា ខ្លួន​ខ្ញុំ​ជាព្រាហ្មណ៍ដូច្នេះ ​ឈ្មោះ​ថា និយាយ​ដោយ​ប្រពៃផង ​មិន​ត្រូវមុសាវាទផង ។ គ្រា​នោះ​ សោណទណ្ឌព្រាហ្មណ៍ ​មាន​សេចក្តី​ត្រិះរិះដូច្នេះថា ឱហ្ន៎ អាត្មាអញ ​មាន​សេចក្តី​ប្រាថ្នា ​សេចក្តី​ប៉ុនប៉ង ​សេចក្តី​ពេញចិត្ត ​សេចក្តី​ប្រុងទុកណា រួច​មក​ហើយ​ថា ឱធ្វើម្តេចហ្ន៎ ​នឹង​បាន​ព្រះ​សមណគោតម សួរប្រស្នា​នឹង​អាត្មាអញ ​ត្រង់​ត្រៃវេទ ​ដែល​អាត្មាអញ​បាន​សិក្សា​មក​ ​អំពី​សំណាក់អាចារ្យ​របស់​ខ្លួន អាត្មាអញ ​នឹង​ធ្វើ​ព្រះ​ទ័យ​នៃ​ព្រះ​សមណគោតម ​ឲ្យ​ត្រេកអរ ​ដោយ​បញ្ហា​វេយ្យាករណ៍​បាន​ដោយ​ពិត ក៏ឥឡូវ​នេះ​ ​ព្រះ​សមណគោតម សួរប្រស្នា​នឹង​អាត្មាអញ ​ត្រង់​ត្រៃវេទ ​ដែល​អាត្មាអញ​បាន​សិក្សា​មក​ ​អំពី​សំណាក់អាចារ្យ​របស់​ខ្លួន ត្រូវចំ​សេចក្តី​ប្រាថ្នាអញ​នោះ​ហើយ​ អាត្មាអញ មុខជាធ្វើ​ព្រះ​ទ័យ​នៃ​ព្រះ​សមណគោតម ​ឲ្យ​ត្រេកអរ ​ដោយ​បញ្ហា​វេយ្យាករណ៍​បាន​ដោយ​ពិត ។