ភូមិសាស្ត្រនយោបាយដើមបូព៌ា: អំណាចស្រទន់ soft power របស់ Obamaនៅដើមបូព៌ា

អំណាចស្រទន់ soft power របស់ Obamaនៅដើមបូព៌ា
right|thumb|លោក Barack Obama​ អមដោយ​លោកនាយករដ្ឋមន្រ្តីអ៊ីស្រាអែល​ Benjamin Netanyahu ឆ្វេងដៃ​និងប្រធានរដ្ឋអំណាច​ប៉ាលេស្ទីន​​លោក​ Abbas
REUTERS
ក៏​ដូច​ប្រធានាធិបតី​អាមេរិកាំង​មុន​ៗ​ដែរ លោក Barak Obama បាន​និយាយ​រំឭក​ឡើងវិញ​ជា​ថ្មី អំពី​តួ​នាទី​នាំមុខ​គេ​របស់​សហរដ្ឋអាមេរិក នៅ​ក្នុង​ពិភពលោក។ ក៏ប៉ុន្តែ​ខុស​ផ្ទុយ​ពី​លោក Bush ដែល​បាន​អនុវត្ត​អំណាច​ខ្លាំង hard power​និង​បាន​ប្រើប្រាស់​មធ្យោបាយ​យោធា លោក Obama​ឲ្យ​អាទិភាព​ទៅ​លើ​អំណាច​ស្រទន់ soft power ទៅលើ​ការទូត​និង​នយោបាយ ដើម្បី រក្សា​តួនាទី​នាំមុខ​គេ​នេះ​របស់​អាមេរិក នៅ​លើ​ឆាក​អន្តរជាតិ។ « យើង​មិន​ត្រូវ​ដក​ខ្លួន​ចេញ​ពី ពិភពលោក​ទេ ហើយ​យើង​ក៏​មិន​ត្រូវ​ដាក់​ពិភពលោក​ទាំងមូល នៅ​ក្រោម​មហិទ្ធិឫទ្ធិ​យោធា របស់​យើង​ដែរ។ យើង​ត្រូវ​តាំងខ្លួន​ជា​ប្រទេស​គំរូ សម្រាប់​ពិភពលោក»។ នេះ​ជាពាក្យ​សំដី របស់​លោក Obama។
 
ប៉ុន្មាន​ខែ​ចុងក្រោយ​នេះ អ្វី​ដែល​រដ្ឋការ​លោក Obama បាន​និង​កំពុង​បន្ត​ខ្នះខ្នែង​ធ្វើ នៅ ភូមិភាគ​ដើម​បូព៌ា គឺ​ទី​មួយ ​ដក​ទ័ព​អាមេរិកាំង​ចេញ​ពី​ប្រទេស​អៀរ៉ាក់ ទី​ពីរ កសាង​សន្តិភាព​មួយ​រឹងមាំ​រវាង Israël​និង Palestine និង​ទី​បី ខ្ទប់​កុំ​ឲ្យ​អៀរ៉ង់​ចម្រើន​ធាតុ Uranium​បាន ក្នុង​គោលដៅ​ផលិត​គ្រាប់បែក​បរមាណូ។
 
មកទល់​ពេល​នេះ ទាក់ទិន​នឹង​ប្រទេស​អៀរ៉ាក់ រដ្ឋការ​របស់​លោក Obama​មាន​ផែនការ​មួយ​ច្បាស់ នោះគឺ​ការ​ដកទ័ព​អាមេរិកាំង​បណ្តើរ​ៗ​ចេញ​ពី​ប្រទេស​នេះ។ នៅ​ចុង​បញ្ចប់ អាមេរិក​នឹង​រក្សា​ទុក​ទាហាន​តែ​ជាង ៣ ០០០​នាក់ប៉ុណ្ណោះ ដើម្បី​ជួយ​រដ្ឋាភិបាល​អៀរ៉ាក់​ក្នុង​ការ​បង្កើត​កងទ័ព​ជាតិ​មួយ​ឡើង និង​ក្នុង​ការប្រយុទ្ធ​ទប់ទល់​នឹង​ភេរវកម្ម។
 
ផែនការ​នេះ ប្រហែល​ជា​នឹង​អាច​អនុវត្ត​ទៅ​បាន ដោយសារ​តែ តាំងពី​ឆ្នាំ ២០០៧​មក អំពើ​ហិង្សា​នៅ​អៀរ៉ាក់​បាន​និង​កំពុង​បន្ត​បាត់បង់​កម្លាំង​របស់​វា​បន្តិច ​ម្តងៗ ទៅ​វិញ​ហើយ។ តាម​មើលទៅ ក្រុម​ភេរវជន​ប្រហែល​ជា​បាន​ដក​កង​កម្លាំង​មួយ​ភាគធំ​របស់​ខ្លួន ចេញ​ពី​អៀរ៉ាក់ ទៅ​ដាក់​នៅ Afghanistan និង នៅ akistan។
 
រីឯ​កម្មវិធី​នុយក្លេអ៊ែរ​របស់​អៀរ៉ង់​វិញ វា​ជា​សំណុំរឿង​មួយ​ពិបាក​ដោះស្រាយ សម្រាប់​រដ្ឋការ Obama។ រហូតមកដល់​ខែ​កញ្ញា​ឆ្នាំ ២០០៩ លោក Obama​បាន​អះអាង​ហើយ​អះអាង​ទៀតថា អាមេរិក​នៅតែចង់​ចរចា​ជាមួយ​អៀរ៉ង់។ ក៏ប៉ុន្តែ​បន្តិច​ម្តង​ៗ លោក Obama ត្រូវ​បង្ខំ​ចិត្ត​ដំឡើង​សម្លេង​និង​ប្រើ​កណ្តាប់​ដៃ​ដែក​ដាក់​របប​ទីក្រុង Téhéran ពីព្រោះ​ថ្នាក់ដឹកនាំ​អៀរ៉ង់​នៅ​តែ​រឹង​ក្បាល មិន​ព្រម​បោះបង់​ចោល​កម្មវិធី​នុយក្លេអ៊ែរ​របស់​ខ្លួន។
នៅក្នុង​បរិបទ​បែប​នេះ លោក Obama​គ្មាន​ជម្រើស​អ្វី​ផ្សេង​ក្រៅពី​ខិតខំ​បញ្ចុះបញ្ចូល​ចិន​និង​រុស្ស៊ី​ ឲ្យ​គាប​សង្កត់​ទៅ​លើ​អៀរ៉ង់។ នៅ​ក្នុង​ន័យ​នេះ លោក​ប្រធានាធិបតី​អាមេរិកាំង​បាន​បោះបង់​ចោល ផែនការ​ដាក់​ខែល​មីស៊ីល​ប្រឆាំង​មីស៊ីល​នៅ​ប្រទេស​ប៉ូឡូញ និង​នៅ​សាធារណរដ្ឋ ឆែក ផែនការ​ដែល​ត្រូវ​បាន​សម្រេច​ឡើង​ដោយ​លោក Bush និង​ដែល​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​រុស្ស៊ី​ក្តៅចិត្ត​មិន​តិច​ទេ។ ជាថ្នូរ​នឹង​សម្បទាន​នេះ លោក Obama​ចង់​ឃើញ​រុស្ស៊ី​ឈប់​លក់​អាវុធ​ទៅ​អោយ​អៀរ៉ង់ និង​ចង់​ឃើញ​រុស្ស៊ី​បោះឆ្នោត​គាំទ្រ​ទណ្ឌកម្ម​ដែល​ត្រូវ​ដាក់​ទៅ​លើ​អៀរ៉ង់ នៅ​ក្នុង​ក្របខ័ណ្ឌ​ក្រុម​ប្រឹក្សា​សន្តិសុខ​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ។
 
ការ​កសាង​សន្តិភាព​រវាង Israël​និង Palestine ក៏ជា​មហិច្ឆតា​មួយ​ពិបាក​សម្រេច​ដែរ សម្រាប់​រដ្ឋការ​លោក Obama។ ប៉ុន្មាន​ខែ​ចុង​ក្រោយ​នេះ លោក Obama​បាន​ដាក់​សម្ពាធ​ខ្លាំង​ទៅ​លើ Israël និង​កំពុង​បន្ត​ជម្រុញ Israël ឲ្យ​ចរចា​ជាមួយ Palestine។ លោក​ប្រធានាធិបតី​អាមេរិកាំង បាន​ព្រមាន​ថ្នាក់​ដឹកនាំ Israël​ថា កុំ​ប៉ុនប៉ង​ធ្វើ​ឲ្យ​ខូច​សកម្មភាព​ទូត​របស់​អាមេរិក​នៅ​ភូមិភាគ​ដើមបូព៌ា​ ឲ្យសោះ។ បើពុំនោះសោត​ទេ អាមេរិក នឹង​សើរើ​មើល​ឡើង​វិញ​ទំនាក់ទំនង​នយោបាយ ហិរញ្ញវត្ថុ និង​យោធា ជាមួយ​ប្រទេស Israël។
 
ដើម្បី​យក​ចិត្ត​រដ្ឋអំណាច Palestine លោក Obama​បាន​តែងតាំង​លោក George Mitchell ជា​បេសកជន​ពិសេស​របស់​លោក​ទទួល​បន្ទុក​ខាង​បញ្ហា​រវាង Israël និង Palestine។ ការ​តែងតាំង​លោក George Michell ឲ្យ​ទទួល​តំណែង​នេះ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ថ្នាក់​ដឹកនាំ Palestine​
សប្បាយចិត្ត និង​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ថ្នាក់​ដឹកនាំ Israël ស្រងាកចិត្ត ពីព្រោះ​លោក George Michell ជា​អ្នក​ដែល​យល់ឃើញ​ថា ដរាបណា​អាមេរិក​នៅ​តែ​កាន់ជើង Israël​ផ្កាប់​មុខ ដរាបនោះ​នឹង​
នៅតែ​មិនអាច​មាន​ទៅ​កើត​ឡើយ​សន្តិភាព​នៅ​ក្នុង​ភូមិភាគ​ដើមបូព៌ា។
 
យ៉ាងណាក៏ដោយ មាន​បុព្វហេតុ​ច្រើន​ណាស់​ដែល​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក Obama​ពិបាក​កសាង​សន្តិភាព​រវាង Israël និង​Palestine។ បុព្វហេតុ​សំខាន់​ទី​មួយ គឺ​ការ​ជំទាស់​ជាដាច់ខាត ពី​សំណាក់ Israël ជំទាស់​មិន​ឲ្យ​បង្កើត​រដ្ឋ Palestine​ឯករាជ្យ​មួយ​ឡើង នៅ​ក្នុង​ទឹកដី ដែល​កងទ័ព Israël​កាន់កាប់​តាំងពី​ឆ្នាំ ១៩៦៧​មកម៉្លេះ។ បុព្វហេតុ​សំខាន់​មួយ​ទៀត គឺ​ការបែកបាក់​គ្នា​នៅ​ក្នុង​ជួរ​ថ្នាក់​ដឹកនាំ Palestine រវាង​ពួក Fatah​ដែល​ព្រម​ចរចា​ជាមួយ​Israël និង​ពួក Hamas​ដែល​នៅតែ​ប្តេជ្ញាចិត្ត​តាម​កំទេច Israël​ឲ្យ​ទៅ​ជា​ផេះ៕