navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា

រូបភាពតូច
ទឹកជ្រោះប៊ូស្រាមានទីតាំងស្ថិតនៅចម្ងាយប្រមាណ ៤៣គីឡូម៉ែត្រពីក្រុងសែនមនោរម្យនៃទីរួមខេត្តមណ្ឌលគិរី តាមបណ្តោយផ្លូវទៅស្រុកពេជ្រចិន្តា។ ទឹកជ្រោះប៊ូស្រាជាតំបន់កំសាន្តល្អជាងគេក្នុងខេត្តមណ្ឌលគិរី។ ខេត្តនេះមានតំបន់ទេសចរណ៍សំខាន់ដូចជា ភ្នំដោះក្រមុំ សមុទ្រឈើ ចម្ការកាហ្វេជាដើម ទឹកជ្រោះនេះចែកចេញជាបីដំណាក់៖
ដំណាក់ទី១: ហូរធ្លាក់ក្នុងកំពស់ ៨ ទៅ ១២ម៉ែត្រ ដែលមានមុខកាត់ទទឹង ១៥ម៉ែត្រ នៅរដូវវស្សា និង កំពស់ពី១០ ទៅ ១៥ម៉ែត្រ នៅរដូវប្រាំង។
ដំណាក់ទី២: ហូរធ្លាក់ពីកំពស់ ១៥ ទៅ ២០ម៉ែត្រ និង មុខកាត់ទទឹង ២០ម៉ែត្រនៅរដូវវស្សា និង កំពស់ពី១៨ ទៅ ២៥ម៉ែត្រ ដែលមានមុខកាត់១៣ម៉ែត្រ នៅរដូវប្រាំង។ ទឹកធ្លាក់ទី២នេះ មានចំងាយ១៥០ម៉ែត្រពីទឹកធ្លាក់ទី១។
ដំណាក់ទី៣: ហូរធ្លាក់ដោយល្បឿនលឿនខ្លាំងជាងល្បាក់ទី២។ ល្បាក់នេះ យើងមិនអាចទៅដល់បានទេ ពីព្រោះជាតំបន់ព្រៃក្រាស់ ខ្វះមធ្យោបាយធ្វើដំណើរ និង តំបន់គ្រោះថ្នាក់នៃពពួកសត្វព្រៃ។
តំបន់រមណីដ្ឋាននេះ អាចទៅកំសាន្តនៅរដូវប្រាំង ព្រោះវាបង្កលក្ខណៈងាយស្រួលក្នុងការធ្វើដំណើរ។
ទឹកដីកម្ពុជាក្រោមឬវៀតណាមខាងត្បូង: ស្លាកស្នាមនៃវប្បធម៌

ស្លាកស្នាមនៃវប្បធម៌ 
ដូចយើងបានពោលរួចមកហើយ ដែនដីសណ្ដកម្ពុជាក្រោមជាភាគមួយនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាបុរាណ គឺអាណាចក្រភ្នំ ដែលមានកំពង់ផែសមុទ្រអន្តរ ជាតិអូរកែវ ដែលយួនអោយឈ្មោះថា អុក អែវ ដោយអានតាមសំនៀងខ្មែរ ។ វឌ្ឍនភាពអន្តរជាតិ ដីកម្ពុជាក្រោមបណ្ដាលមកពីកត្តាសំខាន់ពីរគឺ កសិកម្ម និង ពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិ ដែលខ្មែរជំនាន់នោះ បានធ្វើជាមួយប្រទេសឥណ្ឌា ចិន, ជ្វា និងចក្រភពរ៉ូមជាដើម ។ កុំភ្លេចថា ជនជាតិបរទេសមកទិញគ្រឿងទេស និងមាសនៅក្នុងតំបន់ ដូចជាអាណាខេត្តខ្មែរនានា ។ 
ភាណរុងរឿងថ្កើងថ្កាននៃវប្បធម៌ អារ្យធម៌បុរេអង្គរ នៃដែនដីសណ្ដកកម្ពុជាក្រោម  អាចឆ្លុះបញ្ចាំងតាមរយៈស្ថាបត្យកម្ម ប្រាង្គប្រាសាទឥដ្ឋ វត្ថុសិល្បៈបុរាណ និងខឿនសង្គម ដែលជាមូលដ្ឋានគ្រឹះ ។ 
ប្រសិនបើយើងពិនិត្យវត្ថុសិល្បៈខ្មែរ ដែលគេបានរកឃើញកន្លងមក នៅក្នុងទឹកដីកម្ពុជាក្រោម ជាពិសេសការសិក្សាស្រាវជ្រាវខាងបុរាណវិទ្យា យើងឃើញថារាល់សម្មតិកម្ម នៅទីនោះ មានលក្ខណៈដូចគ្នា និងសម្មិតកម្មនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ថៃ និងលាវ បេះបិទ ។ ទាំងនេះសបញ្ជាក់អោយ ឃើញថា ភូមិភាគនេះបានឆ្លងកាត់ចរន្តវប្បធម៌ដូចគ្នា  និងខេត្តនានាក្នុងចក្រភពខ្មែរបុរាណ ឬមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និត និងមជ្ឈមណ្ឌលវប្បធម៌ផ្សេៗ ដោយមិនដាច់តាំងពីសម័យបុរេអង្គរ រហូតដល់សម័យអង្គរ ឬក៏ក្រោយអង្គរផងដែរ ។ ដូចនៅជ្រោយម៉ាឡាយូ ឬឈូងសមុទ្រសៀម ក្នុងជំហាននៃការចាប់ផ្ដើម ចាប់បដិសន្ធិសិល្បៈខ្មែរ ក្នុងភូមិភាគនេះបានជះឥទ្ធិពលពីសិល្បៈឥណ្ឌា ​ហើយប្រកបដោយភាពល្បីល្បាញនៅក្នុងតំបន់ ហើយបានជះអានុភាពលើសិល្បៈនៃទីក្រុងអង្គរបុរីបច្ចុប្បន្ន ។ 
បើនិយាយម្យ៉ាងទៀត នៅទីនេះអានុភាពនៃសាសនា ជាពិសេសព្រហ្មញ្ញសាសនា និងព្រះពុទ្ធសាសនា លើវិស័យសិល្បៈ វប្បធម៌មានកំរិតខ្ពស់ ហើយត្រចះត្រចង់ ជាងទីណាៗទាំងអស់ ។ នៅទីនេះហើយ ដែលវប្បធម៌ឥណ្ឌា បានជ្រួតជ្រាបមុនគេ ហើយកំនត់ទិសដៅនៃរចនាបថខ្មែរផ្សេងៗ អោយមានការបន្ត វេន ពីសម័យមួយទៅសម័យមួយទៀត ដោយឥតរអាក់រអួល ។ 
ហេតុដូចនេះហើយ ចម្លាក់ខ្មែរដ៏សម្បូរបែប ដេលបានកសាងឡើងតាំងពីសម័យបុរេអង្គរ រហូតដល់អង្គរ អំពីថ្ម ឈើ និងលោហៈធាតុផ្សេងៗ ដ៏ល្អប្រណីត ដើម្បីមូលហេតុសាសនា ត្រូវបានគេរកឃើញតាមរយៈបូជណីយដ្ឋានបុរាណនានាយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ ។ ព្រះរូបទាំងនោះជាកញ្ចក់ឆ្លុះបញ្ចាំងអោយឃើញថា ព្រហ្មញ្ញសាសនា និងព្រះពុទ្ធសាសនា បានទទួលការគោរពស្រលាញ់ដ៏ជ្រាលជ្រៅ ពីសំណាក់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ ក្នុងព្រះនគរ ។
ដើម្បីជាតឹកតាងខាងប្រវត្តិសាស្ត្រ យើងសូមលើកយករូភាពនៃវត្ថុសិល្បៈ មួយចំនួននាសម័យអង្គរ មកបង្ហាញ ។ សូមជម្រាបថា រូបចម្លាក់ទាំងនោះត្រូវបានកត់ត្រា ក្នុងទំព័រគ្រាំងមាសនៃសិល្បៈខ្មែរ និងប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ ដែលមាននៅក្នុងដែនដីសណ្ដកម្ពុជាក្រោម ។
នៅថ្ងៃទី០៤ ខែ មិថុនា ឆ្នាំ១៩៤៩ អាណានិគមបារាំង បានប្រគល់នូវដែនដីកម្ពុជាក្រោម ទៅអោយរដ្ឋាភិបាលយួន យោយខុសច្បាប់
 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម: ប្រវត្តិសាស្ត្រ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម: ប្រវត្តិសាស្ត្រកម្ពុជា
ទឹកដីកូសាំងសីុន: ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់បារាំងមុនសង្គ្រាមលោកលើកទី២

ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់បារាំងមុនសង្គ្រាមលោកលើកទី២
គ្រានោះស្របពេលដែលសង្គ្រាមលោកលើកទី២ បារាំងដែលបានដាក់អាណានិគមមកលើខ្មែរ ក៏ជួបវិបត្តសង្រ្គាមនៅតំបន់អឺរ៉ុប។
ទឹកដីកូសាំងសីុន: ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ជប៉ុន

ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ជប៉ុន
ដែនដីកូសាំងស៊ីនក៏ស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ជប៉ុន ក៏ដោយសារជប៉ុនជាប្រទេសខ្លាំងមួយនៅតំបន់អាស៊ីមុនសង្គ្រាមលោកលើកទី២។ ក្រោយពីចាញ់សង្គ្រាមលោកលើកទី២មក ជប៉ុនបានប្រគល់ការគ្រប់គ្រងទៅអោយបារាំងដោយសារប្រទេសខ្លួនចាញ់សង្គ្រាមលោកលើកទី២ ដែលត្រូវបានអាមេរិចទំលាក់គ្រប់បែក ២គ្រាប់គឺនៅ  ខេត្តវ៉ូគូស៊ីម៉ា និង ខេត្តកាវ៉ាសាគី ជាគ្រាប់ដែលធ្វើអោយជប៉ុនចាញ់សង្គ្រាមលោកលើកទី២(សហរដ្ឋអាមេរិច និងជប៉ុន)។
ដែលធ្វើអោយជប៉ុនជាអ្នកសងប្រទេសដែលខូចខាតដោយសារសង្គ្រាមលោកលើកទី២ និងជាប់ជាប្រទេសមិនអាចផលិតសម្ពាវុធសង្គ្រាម។
ទឹកដីកូសាំងសីុន: ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់បារាំង(ឆ្នាំ១៩៤៧ ដល់ ឆ្នាំ១៩៥៤)

ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់បារាំង(ឆ្នាំ១៩៤៧ ដល់ ឆ្នាំ១៩៥៤)
ដោយសារមហិច្ចិតារបស់ប្រទេសបារាំងចង់បានដីសណ្ដទន្លេមេគង្គ ធ្វើជាតំបន់ស័យត្ររបស់ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្លួន គ្រានោះទឹកដីវៀតណាមត្រូវបានបែងចែកជា២គឺ តុងកឹង(វៀតណាមខាងជើង) និង អណ្ណាម(វៀតណាមខាងត្បូង) ចំណែកប្រទេសកម្ពុជាបានបែកចែកជា២គឺ កម្ពុជា និង កូសាំងស៊ីន។
គុណសម្បត្តិ និងគុណវិបត្តិ របស់បារាំងមកលើទឹកដីខ្មែរ និង ទឹកដីកូសាំងស៊ីន
+ គុណសម្បត្តិ

- ធ្វើអោយមានប្រព័ន្ធរដ្ឋបាល

- បង្កើតអោយមានរចនាសម្ព័ន្ធគ្រប់គ្រងរដ្ឋ

- បង្កើតអោយមានការបង់ពន្ធអាករនានា

+ គុណវិប្បត្តិ

- មិនអោយទឹកដីកូសាំងស៊ីន ជាតំបន់ឯករាជ្យ

- បានដាក់ទឹកដីកូសាំងស៊ីន ស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់វៀតណាម

- កិចប្រជុំមួយនៅបារាំង ចង់ប្រកាសអោយទឹកដីកូសាំងស៊ីនជាទឹកដីឯករាជ្យចេញពីវៀតណាម ដោយមិនបានហៅខ្មែរទៅជាមួយ

- បារាំងចាញ់ល្បិចរបស់ ហូ ជីមិញ(វៀតណាមខាងជើង) និង បាត ដាវ(វៀតណាមខាងត្បូង) ដែលមានបំណងលេបយកទឹកដីកូសាំងស៊ីន

ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់បារាំងគឺ លោក វ៉ាំងសង់ អូរីយ៉ូល(Vincent Auriol)នេះហើយដែលរួមដៃជាមួយ បាវ ដាវ និង ហូ ជីមិញ លេបយកដីកូសាំងស៊ីន

- នៅថ្ងៃទី០៤ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៤៩ ជាថ្ងៃដែលបារាំងកាត់ទឹកដីកូសាំងស៊ីនទៅអោយវៀតណាមកាន់កាប់

- ថ្ងៃទី១៤ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៤៩(១០ថ្ងៃក្រោយបារាំងកាត់ដីកូសាំងស៊ីនអោយវៀតណាម) វៀតណាមបានច្របាច់តំបន់ទាំង៣ បញ្ចូលគ្នាគឺ តំបន់តុងកឹង តំបន់អណ្ណាម និង តំបន់កូសាំងស៊ីន អោយក្លាយទៅជាប្រទេសវៀតណាម
ទឹកដីកូសាំងសីុន: គុណសម្បត្តិ និងគុណវិបត្តិ របស់បារាំងមកលើទឹកដីខ្មែរ និង ទឹកដីកូសាំងស៊ីន

គុណសម្បត្តិ និងគុណវិបត្តិ របស់បារាំងមកលើទឹកដីខ្មែរ និង ទឹកដីកូសាំងស៊ីន
+ គុណសម្បត្តិ

- ធ្វើអោយមានប្រព័ន្ធរដ្ឋបាល

- បង្កើតអោយមានរចនាសម្ព័ន្ធគ្រប់គ្រងរដ្ឋ

- បង្កើតអោយមានការបង់ពន្ធអាករនានា

+ គុណវិប្បត្តិ

- មិនអោយទឹកដីកូសាំងស៊ីន ជាតំបន់ឯករាជ្យ

- បានដាក់ទឹកដីកូសាំងស៊ីន ស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់វៀតណាម

- កិចប្រជុំមួយនៅបារាំង ចង់ប្រកាសអោយទឹកដីកូសាំងស៊ីនជាទឹកដីឯករាជ្យចេញពីវៀតណាម ដោយមិនបានហៅខ្មែរទៅជាមួយ

- បារាំងចាញ់ល្បិចរបស់ ហូ ជីមិញ(វៀតណាមខាងជើង) និង បាត ដាវ(វៀតណាមខាងត្បូង) ដែលមានបំណងលេបយកទឹកដីកូសាំងស៊ីន

ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់បារាំងគឺ លោក វ៉ាំងសង់ អូរីយ៉ូល(Vincent Auriol)នេះហើយដែលរួមដៃជាមួយ បាវ ដាវ និង ហូ ជីមិញ លេបយកដីកូសាំងស៊ីន

- នៅថ្ងៃទី០៤ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៤៩ ជាថ្ងៃដែលបារាំងកាត់ទឹកដីកូសាំងស៊ីនទៅអោយវៀតណាមកាន់កាប់

- ថ្ងៃទី១៤ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៤៩(១០ថ្ងៃក្រោយបារាំងកាត់ដីកូសាំងស៊ីនអោយវៀតណាម) វៀតណាមបានច្របាច់តំបន់ទាំង៣ បញ្ចូលគ្នាគឺ តំបន់តុងកឹង តំបន់អណ្ណាម និង តំបន់កូសាំងស៊ីន អោយក្លាយទៅជាប្រទេសវៀតណាម
ទឹកដីសហភាពណៃពិដោ

ទឹកដីសហភាព ណៃពិដោ (    ) ហៅផងដែរថា ដែនដីក្រុមប្រឹក្សាក្រុងណៃពិដោ(နေပြည်တော်ကောင်စီနယ်မြေ)  គឺជា ផ្នែករដ្ឋបាលមួយ នៅកណ្តាល ប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា (ភូមា)។  វាមាន ទីក្រុង ណៃពិដោ ដែលជារាជធានីនៃប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា។
ទឹកត្រី

ទឹកត្រី គឺជាគ្រឿងផ្សំ រាវដែលផលិតពីត្រី ឬ ក្រហុក ដែលត្រូវបានស្រោបក្នុង អំបិល ហើយមានរសជាតិប្រៃ និងអាចរក្សាទុកបានរហូតដល់ពីរឆ្នាំ។ វា​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​ជា​គ្រឿង ​ផ្សំ​ក្នុង​ម្ហូប​អាស៊ី​បូព៌ា និង ​ម្ហូប​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍ ជាពិសេស ​មីយ៉ាន់ម៉ា កម្ពុជា ចិន ឥណ្ឌូនេស៊ី ឡាវ ម៉ាឡេស៊ី ហ្វីលីពីន តៃវ៉ាន់ ថៃ និង ​វៀតណាម ។ 

ដោយសារតែសមត្ថភាពរបស់វាក្នុងការបន្ថែមរសជាតិ  ឈ្ងុយឆ្ងាញ់ដល់មុខម្ហូប វាត្រូវបានទទួលយកទូទាំងពិភពលោកដោយមេចុងភៅ និងចុងភៅតាមផ្ទះ។ 

ទឹក​ត្រី​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​ជា​គ្រឿង​ផ្សំ​ក្នុង​កំឡុង​ពេល​ឬ​ក្រោយ​ពេល​ចម្អិន​រួច ហើយ​ជា​មូលដ្ឋាន​ក្នុង ​ទឹក​ត្រី ។ ទឹកស៊ីអ៊ីវ ត្រូវបានចាត់ទុកដោយអ្នកខ្លះនៅលោកខាងលិចថាជាបន្លែជំនួសទឹកត្រី ទោះបីជាវាមានរសជាតិខុសគ្នាខ្លាំងក៏ដោយ។
ទឹកត្រី: គ្រឿងផ្សំ និងការផលិត

គ្រឿងផ្សំ និងការផលិត 
ធ្វេង|រូបភាពតូច| ធុងចម្រោះទឹកត្រីនៅ កោះត្រល់ ប្រទេសវៀតណាម
ទឹកត្រីជាប្រវត្តិសាស្ត្រត្រូវបានរៀបចំពីប្រភេទត្រី និងសំបកផ្សេងៗ និងពីការប្រើប្រាស់ត្រីទាំងមូល ឬដោយគ្រាន់តែប្រើ ឈាម ត្រី ។ ទឹកត្រីទំនើបភាគច្រើនមានតែត្រី និង អំបិល ជាធម្មតាផលិតពីអាន់ឆូវី បង្គា ត្រីស្បៃកា ឬត្រីខ្លាញ់ខ្ពស់ដែលមានរសជាតិខ្លាំង។ វ៉ារ្យ៉ង់ខ្លះបន្ថែម ឱសថ និង គ្រឿងទេស ។ ចំពោះ​ទឹកត្រី​សម័យ​ទំនើប ត្រី ឬ​សំបក​ខ្យង ត្រូវ​លាយ​អំបិល​ក្នុង​កំហាប់​ពី ១០% ទៅ ៣០%។ បន្ទាប់មកវាត្រូវបានផ្សាភ្ជាប់ក្នុងធុងបិទជិតរហូតដល់ពីរឆ្នាំ។

នៅពេលដែលសេចក្តីព្រាងច្បាប់ដើមត្រូវបានបង្កើតឡើង ទឹកត្រីមួយចំនួននឹងត្រូវបានផលិតឡើងតាមរយៈការស្រង់ចេញនូវបរិមាណត្រីឡើងវិញតាមរយៈការស្ងោរ។ ដើម្បីកែលម្អរូបរាងដែលមើលឃើញ និងបន្ថែមរសជាតិ ទឹកត្រីទី 2 ច្រើនតែមានបន្ថែម ការ៉ាមែល ឬអង្ករអាំង។ ពួកវាស្តើងជាង ហើយចំណាយតិច។ ក្រុមហ៊ុនផលិតទឹកត្រីមួយចំនួនក៏នឹងកាត់បន្ថយការចុចដំបូងផងដែរ ដើម្បីផលិតផលបន្ថែមទៀត។
ទឹកត្រី: ការប្រែប្រួលតាមតំបន់

ការប្រែប្រួលតាមតំបន់ 
ទឹកត្រីអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ច្រើនតែផលិតពី អាន់ឆូ វី អំបិល និងទឹក ហើយមានរសជាតិខ្លាំង។ កូនត្រីសារឌីន និងអំបិលត្រូវបានរៀបចំនៅក្នុងធុងឈើដើម្បី​ឱ្យមានក្លិនឈ្ងុយ ហើយត្រូវបានចុចយឺត ៗ ផ្តល់ទិន្នផលប្រៃនិងរាវ។

ប្រជាជនអាស៊ីអាគ្នេយ៍ជាទូទៅប្រើត្រីធ្វើជាទឹកត្រី។ ទោះ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ មាន​ទឹកជ្រលក់​ផ្អែម និង​ជូរ​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​ច្រើន​ជាង​ជា​ទឹក​ជ្រលក់

នៅ ប្រទេសកម្ពុជា, ទឹកត្រីក៏ដូច ប្រហុក ដែរ គេជឿថាមានអាយុកាលតាំងពី សម័យមុនអង្គរ ។ ទឹកត្រីតាមបែបឧស្សាហ៍កម្ម ត្រូវបានផលិតដោយលាយ ត្រី ឬ  អំបិលគ្រើម ហើយដាក់ក្នុង ធុង ឈើធំ។ ក្នុងរយៈពេលពី 6 ទៅ 8 ខែ វាត្រូវបានចំហុយចំនួន 5 ដង មុននឹងផ្ទេរចូលទៅក្នុងពាង និងត្រាំទឹករយៈពេល 2-3 ខែចុងក្រោយ។ ទឹកត្រីដែលល្បីជាងគេគឺផលិតនៅ ខេត្តកំពត ។ ផលិតកម្មអាហារនៃកំពតក្រុមហ៊ុនផលិតទឹកត្រីជំនាញមួយដែលមាន ទឹកត្រីលាយជាមួយនឹងស្ករ ទឹកកំបោរ ម្ទេស និង សណ្តែកដីលីង ដើម្បីបង្កើតជាទឹកត្រីផ្អែម ដែលជាទឹកប្រៃពេញនិយមបំផុតនៅកម្ពុជា។
ទឹកធ្លាក់ក្វាងស៊ី

ទឹកធ្លាក់ក្វាងស៊ី (ភាសាឡាវ : ນ້ຳຕົກຕາດ ກວາງຊີ) ហៅក្រៅថា ទឹកធ្លាក់តាតក្វាងស៊ី គឺជាទឹកធ្លាក់ 3 ជាន់ ប្រហែល ២៩ គីឡូម៉ែត្រ (១៨ ម៉ាញ) ភាគខាងត្បូងនៃ ទីក្រុងហ្លួងព្រះបាង ទឹកធ្លាក់គឺជាដំណើរកម្សាន្តមួយចំហៀងដែលពេញនិយមសម្រាប់អ្នកទេសចរនៅហ្លួងព្រះបាង ហើយចាប់ផ្តើមនៅក្នុងអាងទឹករាក់នៅលើភ្នំដ៏ចោត។ ទាំងនេះនាំទៅដល់ការធ្លាក់ដ៏សំខាន់ជាមួយនឹងការធ្លាក់ចុះ 60 ម៉ែត្រ (200 ហ្វីត) ។  ប្រភពចេញពីវីគីភីឌា 

ពួកគេត្រូវបានចូលតាមរយៈផ្លូវលំទៅខាងឆ្វេងនៃទឹកធ្លាក់។ ទឹក​ហូរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​អាង​ទឹក​ពណ៌​ខៀវ​បៃតង មុន​នឹង​បន្ត​ចុះ​ទៅ​ក្រោម។ ល្បាក់ជាច្រើននៃ ក្វាងស៊ី មិនមែនជាទឹកធ្លាក់ធម្មតានោះទេ គឺជាកន្លែងដែលបន្ថែមភាពទាក់ទាញ។

អ្នកស្រុកគិតថ្លៃសំបុត្រចូលទស្សនា 20,000 គីប ដើម្បីចូលទស្សនាកន្លែងនេះ ដែលត្រូវបានថែទាំយ៉ាងល្អជាមួយនឹងផ្លូវដើរ និងស្ពានសម្រាប់ណែនាំភ្ញៀវ។  អាងហែលទឹកភាគច្រើនគឺបើកចំហសម្រាប់ហែលទឹក (ទោះបីជាយ៉ាងហោចណាស់មួយត្រូវបានបិទជាកន្លែងពិសិដ្ឋក៏ដោយ)។
ទឹកធ្លាក់ខនផាក់ផេង

ទឹកធ្លាក់ខនផាក់ផេង ឬ ល្បាក់ខោន (    ) គឺជាទឹកធ្លាក់មួយស្ថិតនៅក្នុង ខេត្តចំប៉ាសក្តិ តាមដងទន្លេមេគង្គភាគខាងត្បូងនៃ សាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតប្រជាធិបតេយ្យឡាវ ជិតព្រំដែនជាមួយនិង ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ។ មានចម្ងាយនៅ  វាគឺជាទឹកជ្រោះដែលធំជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោក។
រូបភាពតូច|ទឹកធ្លាក់ ខនប៉ាក់ផេងតាមដងទន្លេមេគង្គ ប្រទេសឡាវ
ទឹកធ្លាក់ ខនប៉ាក់ផេង ឬ ល្បាក់ខោន គឺជាទឹកធ្លាក់ដ៏ធំបំផុតនៅ អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ហើយជាមូលហេតុចម្បងដែលទន្លេមេគង្គមិនអាចរុករកបានពេញលេញទៅក្នុង ប្រទេសចិន ។ ទឹកធ្លាក់នេះត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយកោះរាប់ពាន់ និងផ្លូវទឹករាប់មិនអស់ ដែលផ្តល់ឱ្យតំបន់នោះថា ស្រី ផាន់ដូន ឬ "កោះ 4,000" ។  

រូបភាពតូច| ទឹកធ្លាក់ល្បាក់ខោន
ទឹកធ្លាក់ខនផាក់ផេង: កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរុករក

កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរុករក 
ទឹកធ្លាក់ ល្បាក់ខោន គឺជាហេតុផលចម្បងដែលទឹក ទន្លេមេគង្គ មិនអាចធ្វើដំណើរបានពេញលេញចូលទៅក្នុងប្រទេសចិន។ នៅចុងសតវត្សរ៍ទី 19 ពួកអាណានិគមនិយមបារាំងបានព្យាយាមម្តងហើយម្តងទៀតដើម្បីរុករកទឹកធ្លាក់ ប៉ុន្តែការប្រឹងប្រែងរបស់ពួកគេបានបរាជ័យ។ ការលំបាកនេះបាននាំឱ្យមានការសាងសង់ ផ្លូវរថភ្លើងតូចចង្អៀត ដូនដេត-ដូនខន នៅលើកោះ ដូនដេត និង ដូនខន ។
ទឹកធ្លាក់ចាអ៊ុង

ទឹកធ្លាក់ចាអ៊ុងជាទឹកធ្លាក់ធម្មជាតិមួយ មានទំហំមធ្យមហើយស្ថិតនៅចម្ងាយ ៨គីឡូម៉ែត្រប៉ែកខាងលិចនៃទីក្រុងបានលុង។ នៅទីនោះមានទឹកធ្លាក់ជាបួនល្បាក់ និងមានកម្ពស់ដល់ទៅ៣០ម៉ែត្រ។ គួរជាទីចាប់អារម្មណ៍ដល់ភ្ញៀវទេសចរជាតិនិងអន្តរជាតិសៀវភៅ មគ្គុទ្ទេសក៍ទេសចរ ដោយ ស្រី សារឿន ឆ្នាំ២០០៤ ទំព័រទី២៨៣។។
ទឹកធ្លាក់តាតៃ: តំ​បន់ទឹកធ្លាក់

តំ​បន់ទឹកធ្លាក់ 

ទឹកធ្លាក់តាតៃ គឺមានតំបន់ រមីយដ្ឋាន ដែលមានខ្យល់អាកាស និងទេសភាព បរិសុទ្ធ ។
នៅភូមិតាតៃ ឃុំតាតៃ  ស្រុកស្មាច់មានជ័យ​ ខេត្តកោះកុង។ ចំងាយប្រហែល ២០​ គីឡូម៉ែត​ ខាងកើតទីរួមខេត្ត កោះកុង តាមផ្លូវជាតិលេខ48 ។
ដែលមានប្រជាជន ប្រមាណ ៨៤ គ្រូសាររស់នៅទីនោះ ហើយពួកគេ ប្រកបមុខរបរជា​ អ្នកនេសាទ នឹងការប្រមាញ់។
ទឹកធ្លាក់តាតៃ: សណ្ឋានទឹកធ្លាក់

សណ្ឋានទឹកធ្លាក់ 
ទឹកមានពីរដំណាក់ ដោយដំណាក់ទី១ មានកំពស់ ៥ ទៅ ៦ ម៉ែត្រ នឹងដំណាក់ទី២ មានកំពស់ ១២ ទៅ១៥ ម៉ែត្រ។ ទឹកធ្លាក់តាតៃ ត្រូវបានគេ អភិវឌ្ឍន៍អោយមានសោភ័ណ្ឌភាព សំរាប់ទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរជាតិ និងអន្តរជាតិ។
ទឹកធ្លាក់តាតៃ: ប្រវត្តិទឹកធ្លាក់

ប្រវត្តិទឹកធ្លាក់ 
រូបភាព:chanthea koem.jpg 
ឯកសារ:ស្នាមញញឹម.gif
ទឹកធ្លាក់តាតៃ ត្រូវបានស្គាល់ថា ជាទឹកធ្លាក់ តាឥសី ។​ បើយោងតាមការអះអាង របស់បុរសម្នាក់ឈ្មោះ តាតៃ ហើយកូនប្រុសរបស់គាត់ ដែលបានទៅនេសាទនៅទីនោះ ព្រោះ ទឹកធ្លាក់ ត្រូវបានចូលរួមគ្នា រវាងទឹកសាប នឹងប្រៃ ។​ មានខ្យល់ព្យុះ​ ហើយដែលកើតអំពីទឹកជំនន់ ជន់លិចដែលនាំអោយ កូនរបស់តាតៃ ទៅ។ ពីរ បី ថ្ងៃក្រោយមក  ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ក្មេងប្រុសបានស្វែងរកពីកន្លែង ដែលកូនរបស់គាត់រកលែងឃើញ។ នៅពេលដែលតាតៃ បានសួរកូនប្រុស​របស់គាត់ ហើយកូនរបស់កូនគាត់​​ បានឆ្លើយថា មានមនុស្សម្នាក់​  អ្នកដែលបាន យកខ្ញុំទៅលាក់ខ្លួន ជាកន្លែងដែលគាត់ មានបំណងសម្លាប់ខ្ញុំ។ ប៉ុន្តែនៅភ្លាមនោះ តាឥសី បានលេចនៅពីមុខកូនប្រុស តាតៃ ហើយនៅពីក្រោយ ខ្លួនគាត់។ ​បន្ទាប់មក​ ក៏បានលឺដំណើររឿង តាតៃនឹងប្រពន្ធរបស់គាត់បាន ជឿដែលកូនរបស់ពួកគេ បានរួចពីគ្រោះថ្នាក់ដោយសារ តាឥសី ឬ  អ្នកសាចាំ។

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តកោះកុង
ទឹកធ្លាក់នៅកម្ពុជា: កំពង់ឆ្នាំង

កំពង់ឆ្នាំង 
សហគមន៍អេកូទេសចរណ៍ទឹកធ្លាក់ស្រែអំពិល ស្ថិតនៅភូមិក្តុល ឃុំក្តុលសែនជ័យ ស្រុក​ទឹកផុស មានចម្ងាយប្រមាណ ៥៨គ.ម ពីក្រុងកំពង់ឆ្នាំង។
ទឹកធ្លាក់នៅកម្ពុជា: កំពង់ស្ពឺ

កំពង់ស្ពឺ 
ទឹកធ្លាក់អូតាសេក: ស្ថិតនៅលើភ្នំគិរីរម្យដែលទីនេះមានទឹកធ្លាក់យ៉ាងគំហុកបន្លឺសម្លេងយ៉ាងឮ។

ទឹកជ្រោះ​ជ្រាវ: ស្ថិតនៅ​ឃុំអមលាំង ស្រុកថ្ពង។ 

ទឹកធ្លាក់អូរគគី: ភ្ញៀវទេសចរអាចធ្វើដំណើរតាមផ្លូវជាតិលេខ៤ ហើយ​អាចឃើញ​ទឹកធ្លាក់​នេះតែម្តង ដោយគ្រាន់តែធ្វើដំណើរ​ចុះពីកន្លែងបន់ស្រន់​លោកយាយម៉ៅបន្តិចតែប៉ុណ្ណោះ។ 

ទឹកជ្រោះអន្លង់រ័ត្ន

ទឹកធ្លាក់​ចំការ​ក្រូច ស្ថិតនៅ​ក្បែរ​តំបន់​ទឹកធ្លាក់​ជ្រាវ មាន​សម្រស់​ធម្មជាតិ​ព័ទ្ធ​ដោយ​ជួរ​ភ្នំ​ធំៗ​។ ទឹកធ្លាក់​ធម្មជាតិ​នេះ មាន​ទីតាំង​នៅក្នុង​ស្រុង​ថ្ពង ខេត្តកំពង់ស្ពឺ មាន​ចម្ងាយ​ផ្លូវ​ប្រមាណ​១០០​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​រាជធាន​ភ្នំពេញ​។

ទឹកធ្លាក់ចំបក់ គឺជារមណីយដ្ឋានទេសចរណ៏ធម្មជាតិមួយកន្លែង ដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅ ឃុំចំបក់ ស្រុកភ្នំស្រួច ខេត្តកំពង់ស្ពឺ មានចម្ងាយប្រមាណ ១១០ គីឡូម៉ែត្រពី រាជធានីភ្នំពេញ។
ទឹកធ្លាក់នៅកម្ពុជា: កំពត

កំពត 
សហគមន៍អេកូទេសចរណ៍ទឹកធ្លាក់ស្រែអំពិល ស្ថិតនៅភូមិក្តុល ឃុំក្តុលសែនជ័យ ស្រុក​ទឹកផុស មានចម្ងាយប្រមាណ ៥៨គ.ម ពីក្រុងកំពង់ឆ្នាំង។ 

រមណីយដ្ឋាន ទឹកធ្លាក់តាដាសច្ចំ ឬ ហៅថា រមណីយដ្ឋានធម្មជាតិ កោះតាដា ស្រុកនៅឃុំស្នំប្រាំពីរ ស្រុកទឹកឈូ ខេត្តកំពត។ 

ទឹកធ្លាក់៩ជាន់ ស្ថិតនៅក្នុង ភូមិអន្លង់ក្មេងលេង ឃុំតេជោអភិវឌ្ឍន៍ ស្រុកឈូក ខេត្តកំពត ជាប់នឹងព្រំប្រទល់ស្រុកភ្នំស្រួចខេត្តកំពង់ស្ពឺ។

ទឹកធ្លាក់វាលពួច នៅខេត្តកំពត ចំណាយពេលត្រឹមប្រមាណ ៨នាទី ឬ ៨គីឡូម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះពីទីរួមខេត្តកំពត តាមវត្តវាលពួច ជិតជើងភ្នំបូកគោ។

រមណីយដ្ឋានទឹកធ្លាក់អន្លង់ធំនេះ គេអាចហៅបាន៣ឈ្មោះផ្សេងទៀតដូចជា ទឹកជ្រោះអន្លូងធំ ព្រែកត្នោត, ទឹកជ្រោះព្រែកត្នោត និងទឹកធ្លាក់អន្លង់ខៀវ មានទេសភាពស្រស់ស្អាត ជារមណីយដ្ឋានមានលក់ម្ហូបអាហារគ្រប់មុខ និងជួលកន្លែងអង្គុយលេងផងដែរ។​ ទឹកធ្លាក់អន្លង់ធំ ស្ថិតនៅភូមិព្រែកក្រែង ឃុំព្រែកត្នោត ស្រុកទឹកឈូ ខេត្តកំពត មានចម្ងាយប្រហែល ៣២គីឡូម៉ែត្រ ពីរង្វង់មូលធុរេន៕
ទឹកធ្លាក់នៅកម្ពុជា: កោះកុង

កោះកុង 
រមណីយដ្ឋានទឹកធ្លាក់ឆាយយោង ស្ថិតនៅក្នុងភូមិប្រឡាយ ឃុំប្រឡាយ ស្រុកថ្មបាំង ខេត្តកោះកុង ដែលមានចម្ងាយផ្លូវពីសហគមន៍អារ៉ែងជាង២០គីឡូម៉ែត្រ។ 

រមណីយដ្ឋានទឹកធ្លាក់ឆាយយោង ស្ថិតនៅក្នុងភូមិប្រឡាយ ឃុំប្រឡាយ ស្រុកថ្មបាំង ខេត្តកោះកុង ដែលមានចម្ងាយផ្លូវពីសហគមន៍អារ៉ែងជាង២០គីឡូម៉ែត្រ។ 

ទឹកធ្លាក់ឆាយកី មាន​ទីតាំងស្ថិតនៅតំបន់​ភូមិពោធិ៍បឹង ឃុំដងពែង​ ស្រុក​ស្រែអំបិល ខេត្តកោះកុង។​ 

"ទឹកធ្លាក់តាចាត" ជារមណីយដ្ឋានទេសចរណ៍បែបធម្មជាតិ រមណីយដ្ឋាននេះមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងភូមិទួលគគីរ ឃុំទួលគគីរ ស្រុកមណ្ឌលសីមា ដែលមានចំងាយប្រមាណជា ២៥គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្តកោះកុង

ទឹកធ្លាក់តាតៃ គឺមានតំបន់ រមីយដ្ឋាន ដែលមានខ្យល់អាកាស និងទេសភាព បរិសុទ្ធ ដែលស្ថិតនៅភូមិតាតៃ ឃុំតាតៃ ស្រុកកោះកុង ខេត្តកោះកុង។ ចំងាយប្រហែល ២០ គីឡូម៉ែត ខាងកើតទីរួមខេត្ត កោះកុង តាមផ្លូវជាតិលេខ៤៨ ហើយប្រជាជននៅទីនោះប្រកបមុខរបរជា អ្នកនេសាទ និងការប្រមាញ់។

អូទឹកវេទ តំបន់ជីផាត ៖ ទឹកធ្លាក់ ជីផាតយើងតើ វាពិតជាស្រស់ស្អាតខ្លាំងណាស់ បានទៅលេងហើយជាប់ចិត្ត... ទីតាំង ភូមិជិផាត ឃុំជីផាត ស្រុកថ្មបាំង ខេត្តកោះកុង។

ទឹកធ្លាក់តាឥសី ឬទឹកធ្លាក់តាតៃ មានទីតាំងស្ថិតក្នុងភូមិ អន្លង់វ៉ាក់ ឃុំតាតៃក្រោម ស្រុកកោះកុង ខេត្តកោះកុង ដែលមានចម្ងាយប្រមាណ ១៧ គ.ម ពីក្រុងខេមរភូមិន្ទ។

ទឹកធ្លាក់អូរម្លូ ជាទឹកធ្លាក់ដ៏ស្រស់ស្អាតមួយកន្លែង នៃតំបន់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិជីផាត ស្ថិតនៅប៉ែកនិរតីនៃប្រទេសកម្ពុជា ក្នុងតំបន់ឧទ្យានជាតិជួរភ្នំក្រវាញខាងត្បូង ភូមិសាស្រ្តស្រុកថ្មបាំង ខេត្តកោះកុង។

ទឹកធ្លាក់ដំណាក់ក្បូនជាតំបន់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិមួយស្ថិតក្នុងឃុំប៉ាក់ខ្លង ស្រុកមណ្ឌលសីមា

រមណីយដ្ឋានទឹកធ្លាក់ឆាយក្រូច ជាតំបន់អេកូទេសចរណ៍មួយកន្លែងលាក់ខ្លួននៅឃុំព្រែកខ្សាច់ ស្រុកគិរីសាគរ ខេត្តកោះកុង

ទឹកធ្លាក់ "ឆាយតាភោគ" តំបន់ទឹកធ្លាក់ ដ៏មានសក្តានុពលសម្រាប់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិមានទីតាំងស្ថិតនៅលើខ្នងភ្នំម្រេចកង្កែប នៃតំបន់អារ៉ែង ក្នុងភូមិសាស្រ្តឧទ្យានជាតិជួរភ្នំក្រវាញខាងត្បូង ក្នុងឃុំជំនាប់ ស្រុកថ្មបាំង ខេត្តកោះកុង។

ទឹកធ្លាក់ឆាយជ្រៃ

ទឹកធ្លាក់ភូមិន្ទ

ទឹកធ្លាក់ពង្រួល

ទឹកធ្លាក់រូងប្រចៀវ
ទឹកធ្លាក់នៅកម្ពុជា: តាកែវ

តាកែវ 
រមណីយដ្ឋានទឹកជ្រោះផ្អោក គឺជារមណីយដ្ឋានធម្មជាតិបែបកែឆ្នៃ មួយកន្លែង ដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងភូមិជ្រោយស្លែង ឃុំគិរីចុងកោះ ស្រុកគិរីវង្ស ខេត្តតាកែវ ចម្ងាយប្រមាណជា៤៧គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្តតាកែវ
ទឹកធ្លាក់នៅកម្ពុជា: ត្បូងឃ្មុំ

ត្បូងឃ្មុំ 
រមណីយដ្ឋាន​អាស្រម​ហោង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ឃុំ​ទឹក​ជ្រៅ ស្រុក​តំបែរ ខេត្ត​ត្បូងឃ្មុំ មាន​ចម្ងាយ​ប្រមាណ​១៩០​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​ភ្នំពេញ និង ​មាន​ផ្លូវ​ចូល​បី​កន្លែង​ ដូចជា តាម​ផ្សារ​ស្ទឹង(ភូមិ​ស្ទឹង) តាម​ផ្លូវ​របស់​ចំការ​កៅស៊ូ​ក្រែក (ផ្លូវបំបែក​ពញាក្រែក បត់​ឆ្វេង១០០ ម៉ែត្រ) និង​ តាម​ផ្សារ​ជី​ពាំង (ភូមិ​ជី​ពាំង)។ ផ្លូវ​ទាំង​បី​នេះ​ស្ថិត​ក្នុង​ឃុំ​ក្រែក ស្រុក​ពញាក្រែក ខេត្ត​ត្បូងឃ្មុំ ។ ទោះជា​យ៉ាង​ណា​ផ្លូវ​ទាំង​បី​នឹង​ទៅ​ប្រសព្វ​គ្នា​នៅ​ភូមិ​ក្រសាំង​ដូចគ្នា។ ផ្លូវ​តាម​ចម្ការ​កៅស៊ូ​ក្រែក​ល្អ​ជាងគេ ក្នុងចំណោម​ផ្លូវ​ទាំងបី ។ ចម្ងាយ​ផ្លូវ​ពី​ថ្នល់ជាតិ​ទៅដល់​ហោង​មាន​ប្រវែង​ប្រហែលជា ៣០ គីឡូម៉ែត្រ។
ទឹកធ្លាក់នៅកម្ពុជា: ប៉ៃលិន

ប៉ៃលិន 
ទឹកធ្លាក់ភ្នំខៀវស្ថិតនៅភូមិកូនខ្លុង សង្កាត់ឣូរតាវ៉ៅ ក្រុងប៉ៃលិន និងមានចម្ងាយប្រមាណ ៧គីឡូម៉ែត្រ ពីទីរួមខេត្តប៉ៃលិន។

រមណីយដ្ឋានធម្មជាតិទឹកធ្លាក់បរយ៉ាខា មានចម្ងាយប្រមាណ ៦គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ត ស្ថិតក្នុងភូមិបរហ៊ុយត្បូង សង្កាត់បរយ៉ាខា ក្រុងប៉ៃលិន ខេត្តប៉ៃលិន
ទឹកធ្លាក់នៅកម្ពុជា: បាត់ដំបង

បាត់ដំបង 
ទឹកធ្លាក់ អូរជាំគឺជារមណីយដ្ឋានធម្មជាតិដែលស្ថិតនៅប៉ែកខាងលិចឆៀងខាងត្បូងទីរួមខេត្ដបាត់ដំបងមានចំងាយ៨០គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ដក្នុងភូមិអូជាំលើ ឃុំកំពង់ល្ពៅ ស្រុកសំឡូត ខេត្តបាត់ដំបង។

ទឹកធ្លាក់តាថេង មានទីតាំងស្ថិតនៅ ភូមិឆករកា ឃុំសំឡូត ស្រុកសំឡូត ស្ថិតនៅក្បែរព្រំប្រទល់កម្ពុជា-ថៃ។ 

រមណី​យដ្ឋា​ន​ «​ទឹកធ្លាក់​ភ្នំ​៥៣» ស្ថិត​នៅ​លើ​កំពូលភ្នំ​៥៣ ក្នុង​តំបន់​ជួរ​ភ្នំព្រឹក នៅ​ភូមិ​ភ្នំព្រឹក ឃុំ​ភ្នំព្រឹក ស្រុក​ភ្នំព្រឹក ។

ទឹកធ្លាក់សំឡូត

ទឹកធ្លាក់តាតោក​

ទឹកធ្លាក់អូរក្រូច

ទឹកធ្លាក់ថ្មដាចំការធុរ៉េន

ទឹកធ្លាក់បឡាង

ទឹកធ្លាក់អូរតង

ទឹកធ្លាក់ភ្នំកំពូល

ទឹកធ្លាក់ចំការស្វាយ

ទឹកជ្រោះស្ទឹងតូច

និងទឹកជ្រោះចម្លងគួយ។
ទឹកធ្លាក់នៅកម្ពុជា: មណ្ឌលគិរី

មណ្ឌលគិរី 
ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា

ទឹកជ្រោះសែនមនោរម្យ

ទឹកជ្រោះរមនា

ទឹកធ្លាក់ក្បាលព្រះ ឬលែងប៉ូកព្រះ ស្ថិតនៅក្នុងសង្កាត់រមនា ក្រុង សែនមនោរម្យ ចម្ងាយ ១៣ គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ត។

ទឹកធ្លាក់ជ្រៃធំរមណីយដ្ឋានទេសចរណ៍ធម្មជាតិមួយនេះ ស្ថិតនៅក្នុងស្រុកសែនមនោរម្យ ប្រមាណជា ២០ គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ត។
ទឹកធ្លាក់សិលាមានជ័យ: ព័ត៍មានទូទៅ

ព័ត៍មានទូទៅ 
thumb|រមណីយដ្ឋានទឹកធ្លាក់សិលាមានជ័យ
រាប់ចាប់ពីតំបន់រមណីយដ្ឋានធម្មជាតិ ជីផាត់ ត្រពាំងរូង ទឹកធ្លាក់តាតៃ ព្រៃកោងកាង ពាមក្រសោប ឆ្នេរសមុទ្រ កោះតូចធំ ដល់ តំបន់ព្រៃឈើអារ៉ែង គឺសុទ្ធសឹងជាតំបន់ទេសចរណ៍មានឈ្មោះល្បីរបស់ខេត្ត កោះកុង ដែលភ្ញៀវទេសចរជាតិ និងអន្តរជាតិ ធ្លាប់បានឮ បានស្គាល់ និងខ្លះក៏ធ្លាប់បានទៅឃើញផ្ទាល់។
ប៉ុន្តែសម្រាប់ខេត្តនៅភាគនិរតីរបស់កម្ពុជាមួយនេះ ក៏នៅមានទឹកធ្លាក់មួយទៀត កំពុងចង់បង្អូតសម្រស់ខ្លួន អន្ទងចិត្តភ្ញៀវទេសចរជិតឆ្ងាយ មកកម្សាន្តលេងផងដែរ។ នោះគឺ តំបន់សហគមន៍ទេសចរណ៍ធម្មជាតិទឹកជ្រោះ សិលាមានជ័យ ឬអ្នកស្រុកនិយមហៅថា ទឹកធ្លាក់ តាយ៉ុង។
មូលហេតុ ដែលអ្នកស្រុកនិយម ហៅឈ្មោះទឹកធ្លាក់នេះថា «ទឹកធ្លាក់ តាយ៉ុង» គឺដោយសារយកតាមឈ្មោះ ចៅសង្កាត់ ស្មាច់មានជ័យ លោកតាយ៉ុង ជាអ្នកផ្តួចផ្តើមបង្កើតជាសហគមន៍ទេសចរណ៍នេះ និងធ្វើផ្លូវទៅលេងទឹកធ្លាក់។ នេះបើយោងតាមលោក សៅ ចក់ ជាអ្នកលក់សំបុត្រចូលទស្សនា និងជាសមាជិកសហគមន៍ ប្រាប់ក្រុមការងារភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ ពេលចុះទៅដល់។
ទឹកធ្លាក់នេះ ស្ថិតនៅក្នុងសង្កាត់ ស្មាច់មានជ័យ ក្រុងខេមរភូមិន្ទ មានចម្ងាយតែប្រមាណ ៧ គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ត តាមផ្លូវឆ្ពោះទៅខេត្ត ពោធិ៍សាត់ លើផ្លូវចាក់បេតុង។មកដល់ត្រង់ចំណុចមួយមានលើកស្លាកសញ្ញាសម្គាល់ ទឹកជ្រោះរួចបត់ឆ្វេង តាមផ្លូវក្រាលក្រួសក្រហម ដែលទើបនឹងឈូសស្អាត នោះលោកអ្នកនឹងទៅដល់ទឹកជ្រោះនេះ។
វាពិតជាមានអារម្មណ៍ស្រស់ថា្ល និងរំភើបណាស់នៅពេល ដែលបានគយគន់សម្លឹងមើលព្រៃព្រឹក្សាតាមបណ្តាយផ្លូវឡើងភ្នំចុះភ្នំ ដែលអំណោយផលដល់ភ្ញៀវទេសចរ អាចឈប់ផ្តិតយកទេសភាព ដ៏ស្រស់ត្រកាលនៃសម្បត្តិធម្មជាតិនានា មើលពីខាងលើ។
ទឹកធ្លាក់តាយ៉ុង ហូរតាមជម្រាលថ្ម ជា ៤ ដំណាក់។ ប៉ុន្តែជាទូទៅ ភ្ញៀវទេសចរនិយមទៅងូតទឹកលេងនៅដំណាក់ទី ១ និងទី ២ ដែលនៅជិតគ្នា និងមានល្បាក់ទឹកធ្លាក់ខ្ពស់ជាង ១០ ម៉ែត្រ និងមានមុខកាត់រហូតដល់ជាង ៥០ ម៉ែត្រ។ ភ្ញៀវទេសចរ ក៏អាចហែលទឹកលេងកម្សាន្ត ព្រោះមានអន្លង់ទឹក ប្រៀបបីដូចអាងទឹកធម្មជាតិមួយ ដែលមានទឹកថ្លាឈ្វេង។
ពីទឹកធ្លាក់ជាន់ខាងលើទាំង ២ ហូរទៅដំណាក់ខាងក្រោម ភ្ញៀវទេសចរ អាចដើរលេង ថតរូបកម្សាន្ត ផ្តិតយកទិដ្ឋភាពតាមជម្រាលទឹកហូរ ដែលមានផ្ទៃស្ទើររាបស្មើ។ នៅតាមបណ្តោយទឹកធ្លាក់ហូរ ដែលមានទីធ្លាស្រឡះល្អ ភ្ញៀវទេសចរក៏អាចអង្គុយលេង ឬបរិភោគអាហារ ដែលបានវេចខ្ចប់មក ក្លែមជាមួយសម្រស់ធម្មជាតិនៃទឹកធ្លាក់នេះផងដែរ។
សហគមន៍ទេសចរណ៍ធម្មជាតិទឹកជ្រោះ សិលាមានជ័យ ឬទឹកធ្លាក់ តាយ៉ុងនេះ ទើបតែត្រូវបានបើកទ្វារស្វាគមន៍ភ្ញៀវទេសចរបានជិត ២ ខែប៉ុណ្ណោះ ក្រោយលោកចៅសង្កាត់ និងសហគមន៍ធ្វើការឈូសឆាយផ្លូវថ្មី។ នេះបើលោក នាក់ សារឿន អនុប្រធានសហគមន៍ទេសចរណ៍បានប្រាប់។លោក សារឿន និយាយថា៖ «បច្ចុប្បន្ន ភ្ញៀវទេសចរមកលេងនៅទឹកធ្លាក់នេះ ជាអ្នកខេត្តកោះកុង និងសម្បូរភ្ញៀវមកលេង ភាគច្រើននៅថ្ងៃសៅរ៍ និងអាទិត្យ។ ប៉ុន្តែមានអ្នកមកលេងរៀងរាល់ថ្ងៃផងដែរ»។
លោកបន្តថា ពុំទាន់មានសេវាកម្មម្ហូបអាហារនៅឡើយទេ ប៉ុន្តែថ្ងៃអនាគត សហគមន៍នឹងមានគម្រោងច្រើន ដោយសារបច្ចុប្បន្ន កំពុងនៅខ្វះថវិកា បង្វិលទៅអ្នកធ្វើផ្លូវវិញ ក្រោយពីធ្វើឲ្យស្រួលមកកាន់ទឹកធ្លាក់នេះហើយ។សូមបញ្ជាក់ថា សំបុត្រចូលកម្សាន្តលេងនៅក្នុង តំបន់សហគមន៍ទេសចរណ៍ ធម្មជាតិនេះមានតម្លៃ ៣០០០ រៀលក្នុងមួយនាក់ សម្រាប់ទ្រទ្រង់សហគមន៍ និងអភិរក្សតំបន់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិដ៏ស្រស់ស្អាតមួយនដកស្រង់ពី www.postkhmer.comេះ៕
ទឹកប្រេងខ្យង

ទឹកប្រេងខ្យង ឬ Oyster sauce ពិពណ៌នាអំពីទឹកជ្រលក់ជាច្រើនដែលផលិតដោយ អយស្ទ័រ ចម្អិនអាហារ។ ធម្មតាបំផុតក្នុងការប្រើប្រាស់ទំនើបគឺ គ្រឿងទេស ពណ៌ត្នោតខ្មៅ viscous ផលិតចេញពីសារធាតុចម្រាញ់ ពីអយស្ទ័រ  The Times, 22 January 1981; Cook Accidentally on purpose  ស្ករ អំបិល និងទឹក ក្រាស់ដោយ ម្សៅពោត (ទោះបីជាទឹកជ្រលក់អយស្ទ័រដើមបានកាត់បន្ថយជាតិស្ករដែលមិនទាន់ចម្រាញ់តាមរយៈកំដៅ ដែលបណ្តាលឱ្យមាន ទឹកជ្រលក់ក្រាស់ធម្មជាតិដោយសារតែការ caramelization មិនមែនជាការបន្ថែមនៃម្សៅពោត) ។

សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ កំណែ​ពាណិជ្ជកម្ម​មួយ​ចំនួន​ត្រូវ​បាន​ក្លាយជាពណ៌ខ្មៅដោយ ​ការ៉ាមែល ទោះ​បី​ជា​ទឹក​ស៊ីអ៊ីវ​ដែល​មាន​គុណភាព​ខ្ពស់​គឺ​ខ្មៅដោយ​ធម្មជាតិ។  វាត្រូវបានគេប្រើជាទូទៅនៅក្នុង ម្ហូបចិន, ថៃ ,ឥណ្ឌូនេស៊ី ,ម៉ាឡេ ,វៀតណាម និង ម្ហូបខ្មែរ ។
ទឹកប្រេងខ្យង: ផលិតកម្ម

ផលិតកម្ម 
ការផលិតទឹកប្រេងខ្យងបានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងប្រទេសចិនមិនលើសពីពាក់កណ្តាលទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1870 ។ អយស្ទ័រ​ត្រូវ​យក​ទៅ​ស្ងោរ​ក្នុង​អាង​ដែក​បីក្នុង​រយៈពេល​កន្លះ​ម៉ោង រួច​យក​ទៅ​ហាល ​ផ្តៅ ​ដោយ​ហាល​ថ្ងៃ ឬ​លើ​ភ្លើង​ល្មម។ ទឹកពីអាងត្រូវបានកាត់បន្ថយក្នុងអាងទីបួនទៅជា "ទឹកជ្រលក់ខ្មៅ" ។ ទឹកសមុទ្រ អំបិល និង/ឬសណ្តែកសៀងអាចត្រូវបានបន្ថែម។ 

សព្វថ្ងៃនេះ ទឹកស៊ីអ៊ីវភាគច្រើនត្រូវបានផលិតជាលក្ខណៈពាណិជ្ជកម្មនៅលើខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មស្វ័យប្រវត្តិ។ ផ្លូវកាត់ជាច្រើនត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីបង្កើតរសជាតិស្រដៀងគ្នាកាន់តែលឿន និងកាត់បន្ថយការចំណាយ។ ទឹកប្រេងខ្យងសព្វថ្ងៃនេះ ជាធម្មតាត្រូវបានផលិតឡើងជាមួយនឹងមូលដ្ឋាននៃជាតិស្ករ និងអំបិល ហើយក្រាស់ជាមួយនឹងម្សៅពោត។ ចំរាញ់ចេញពីអយស្ទ័រ ឬសារធាតុសំខាន់ៗ ត្រូវបានគេប្រើដើម្បីផ្តល់រសជាតិដល់ទឹកជ្រលក់មូលដ្ឋាន។ គ្រឿងផ្សំផ្សេងទៀតដូចជា ទឹកស៊ីអ៊ីវ និង monosodium glutamate ក៏អាចត្រូវបានបន្ថែមដើម្បីធ្វើឱ្យរសជាតិកាន់តែស៊ីជម្រៅ និងបន្ថែមពណ៌។ គុណភាពនៃទឹកប្រេងខ្យងនឹងប៉ះពាល់ដល់រសជាតិយ៉ាងខ្លាំង។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Thai-language text
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន
ទឹកផុស៧ពណ៌លើភ្នំគូលែន

thumb| ទឹកផុស៧ពណ៌លើភ្នំគូលែន
នៅលើភ្នំគូលែន មានអាថ៌កំបាំង ជំនឿអរូបី និងបារមីផ្លូវងងឹតជាច្រើន ដែលបន្តនៅសេសសល់មកដល់បច្ចុប្បន្ននេះទៀតផង។ ទឹកផុស៧ពណ៌ ដែលស្ថិតនៅកណ្តាលទ្រូងព្រៃយ៉ាងកណ្ដោចកណ្ដែងនៅលើភ្នំកម្ពស់ប្រមាណ៤៩២ម៉ែត្រ ដែលអ្នកស្រុក និងភ្ញៀវទេសចរជាច្រើនមានជំនឿយ៉ាងមុតមាំថា ជាទីកន្លែងស័ក្តិសិទ្ធិ និងជាទីសក្ការៈ ដែលគេបានមកអុជធូបទៀនបួងសួងសុំសេចក្តីសុខ និងដងទឹកនេះជាប្រចាំថ្ងៃ។ ទីតាំងរបស់ទឹក៧ពណ៌នេះ មានទំហំប្រមាណ២ម៉ែត្រ៤ជ្រុង និងមានជម្រៅប្រហែល២ទៅ២.៥ម៉ែត្រ។ នៅក្នុងអំឡុងខែសីហា ទឹកនេះមាន៧ពណ៌ គឺពណ៌ខៀវ បៃតង លឿង មាស ទឹកសមុទ្រជាដើម។ ទឹកនេះមានស្លែដុះជុំវិញ ថ្លាឆ្លុះឃើញដល់ខ្សាច់សក្បុសនៅបាតដី។ ពេលទឹកនេះត្រូវពន្លឺព្រះអាទិត្យជះចាំងម្តងៗ ពណ៌ផ្ទៃទឹកនេះភ្លឺដូចជាគ្រាប់ពេជ្រ។ ម្យ៉ាងទៀត បើយើងសង្កេតមើលបាតដីនោះ ឃើញទឹកនេះមានសភាពដូចទឹកកំពុងពុះ គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់។ នៅក្បែរទឹក៧ពណ៌ មានអាស្រមចាស់ៗអមសងខាង ដែលគេសង់សម្រាប់អុជធូប បួងសួងសុំសេចក្តីសុខ រកស៊ីមានបាន និងសុំទឹកនេះយកទៅព្យាបាលជំងឺជាច្រើន ប្រភេទតាមជំនឿរបស់ម្នាក់ៗថែមទៀតផងក្រុមទេសចរខ្មែរ-Khmer Tourist។
ទឹកពិសាទីមេរ៉ា: ទីតាំង

ទីតាំង
​* មានទីតាំងស្ថិតនៅ ភូមិកំពង់ព្រីង ឃុំសិត្បូ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល