អ៊ូហ្គូស្ត ប៉ាវី: អាជីពការទូត

អាជីពការទូត 
រូបភាពតូច|350x350ភីកសែល| ហ្លួងព្រះបាង តាម ដងទន្លេមេគង្គ
រូបភាពតូច| អ៊ួង ខាំ ព្រះមហាក្សត្រនៃហ្លួងព្រះបាង
នៅឆ្នាំ១៨៧៩ លោកបានចាប់អារម្មណ៍ពី លោក សាល ឡេ មីរ៉េ ដឺ វីល័រ  អភិបាលខេត្ត កូសាំងស៊ីន និងពាក់ព័ន្ធយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយអ្នកបញ្ចុះបញ្ចូលអាណានិគមនៅប្រទេសបារាំង។លោកបានក្លាយជាស្ថិតក្រោមអាណាព្យាបាលរបស់គាត់ ហើយត្រូវបានប្រគល់ឱ្យដឹកនាំបេសកកម្មរយៈពេលប្រាំឆ្នាំ ដើម្បីរុករកតំបន់ដែលលាតសន្ធឹងពី ឈូងសមុទ្រសៀម ទៅកាន់បឹងទឹកសាបដ៏ធនៃទន្លេសាប ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និងហួសទៅ ទន្លេមេគង្គ ។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ គាត់បានលើកតម្កើងជំនាញរបស់គាត់ក្នុងការសង្កេត ដែលនឹងធ្វើឱ្យគាត់ស្ថិតក្នុងភាពល្អសម្រាប់បេសកកម្មនាពេលអនាគតក្នុងនាមជាអ្នករុករក និងអ្នកការទូត។ ទាំងនេះគឺជាអ្វីដែលគេហៅថា " បេសកកម្មប៉ាវី " ដែលបានធ្វើឡើងក្នុងរយៈពេល 16 ឆ្នាំ 1879-1895 ក្នុងអំឡុងពេលនោះលោកe អមដោយជំនួយការរបស់គាត់ និងអ្នកបកប្រែភាសាខ្មែររបស់គាតឈ្មោះវ៉ាងជួនន គាត់នឹងរុករកឧបទ្វីបឥណ្ឌូចិនទាំងមូល។  នៅចុងបញ្ចប់នៃបេសកកម្មដំបូងរបស់គាត់ លោក ត្រូវបានគេដាក់ឱ្យទទួលខុសត្រូវលើការសាងសង់ខ្សែទូរលេខរវាងទីក្រុងភ្នំពេញ និង ទីក្រុងបាងកក ដែលជាគម្រោងដ៏សំខាន់មួយ។ 

មានការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងចំពោះថ្នាក់លើរបស់គាត់ចំពោះជំនាញរបស់គាត់ក្នុងការគ្រប់គ្រងគម្រោងដ៏ធំនេះ ដែល លោក ត្រូវបានផ្ទេរទៅបម្រើការទូតជាអគ្គកុងស៊ុលរងទីមួយនៅ ហ្លួងព្រះបាង ក្នុងឆ្នាំ 1886 ។ ការតែងតាំងរបស់ លោក បានឆ្លុះបញ្ចាំងពីបំណងប្រាថ្នារបស់បារាំងក្នុងការបន្តការពង្រីកអាណានិគមរបស់ពួកគេនៅក្នុងឥណ្ឌូចិន និងការប្រជែងគ្នារបស់ពួកគេជាមួយចក្រភពអង់គ្លេស ដែលជាមហាអំណាចអាណានិគមដ៏សំខាន់ផ្សេងទៀតនៅក្នុងតំបន់។ អង់គ្លេស​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន​រួច​ជា​ស្រេច​នូវ​ការ​ពង្រីក​ទឹកដី​របស់​បារាំង​ទៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ភូមា​ជាមួយ​នឹង ​សង្រ្គាម​អង់គ្លេស​-ភូមា​លើក​ទី​បី ។ ការិយាល័យការទូតបារាំងថ្មីនៅហ្លួងព្រះបាង គឺជាដីសម្បទានរបស់សៀម ចំពេលមានការទាមទារបន្តដើម្បីបែងចែកទឹកដីជាប់ព្រំដែនទន្លេមេគង្គ។ លោក ចាប់អារម្មណ៍នឹងការបង្ហោះថ្មីរបស់គាត់៖

លោក បានបន្តធ្វើជាកុងស៊ុលនៅឆ្នាំ 1886 និងអគ្គកុងស៊ុលនៅឆ្នាំ 1891។  នៅឆ្នាំ 1887 ហ្លួងព្រះបាងត្រូវបានបណ្តេញចេញដោយពួកចោរ ចិន និង តៃ ដោយសង្ឃឹមថានឹងរំដោះកូនប្រុសរបស់មេដឹកនាំ ដែវ វ៉ាន់ទ្រី ដែលត្រូវបានសៀមចាប់ដាក់គុក។ ប៉ាវីបានរារាំងការចាប់យកអ្នកគ្រប់គ្រងក្នុងស្រុកដែលឈឺគឺអូន ខាំ ដោយជិះកាណូតចេញពីទីក្រុងដែលកំពុងឆេះទៅកាន់ទីទួលសុវត្ថិភាពក្នុងទីក្រុងបាងកក ប្រទេសសៀម ដោយហេតុនោះបានឈ្នះការដឹងគុណរបស់គាត់ និងកសាងទំនុកចិត្តរបស់គាត់លើផែនការអាណានិគមបារាំង ដែលជាការយកចិត្តទុកដាក់ដ៏សំខាន់មួយរបស់ប៉ាវី ចាប់ពីឆ្នាំ 1888 ។ តទៅ។  លោក បានបង្កើតទំនាក់ទំនងមិត្តភាពជាបន្តបន្ទាប់ជាមួយ ថែវ វ៉ាន់ទ្រី ដោយចរចារដោះលែងបងប្អូនរបស់គាត់; ជាលទ្ធផលសន្ធិសញ្ញាអាណាព្យាបាលមួយត្រូវបានចុះហត្ថលេខាជាមួយបារាំងនៅឆ្នាំ 1889 ធ្វើឱ្យ ថែវ វ៉ាន់ទ្រី ព្រះអម្ចាស់នៃ Lai Châu ដែលជាទីក្រុងសំខាន់នៅក្នុងសម្ព័ន្ធមិត្ត Sip Song Chau Tai ដែលមានទីតាំងនៅតំបន់ Black River នៃ តុងកឹង ដែលគាត់គ្រប់គ្រង។  Pavie បានហៅការទូតប្រភេទនេះថា la conquête des coeurs [ការឈ្នះនៃដួងចិត្ត] ដែលបានក្លាយជាចំណងជើងនៃជីវប្រវត្តិរបស់គាត់។

នៅឆ្នាំ 1892 លោកបានក្លាយជារដ្ឋមន្ត្រីស្នាក់នៅក្នុងទីក្រុងបាងកក ហើយបានដើរតួយ៉ាងសំខាន់ក្នុង កិច្ចការទូតកាំភ្លើង នៃ សង្គ្រាមបារាំង-សៀម នៅឆ្នាំ 1893 ដែលបណ្តាលឱ្យមានការបង្កើតអាណាព្យាបាលបារាំងលើ ឡាវ ។ គាត់គឺជាអគ្គស្នងការដំបូងគេនៃរដ្ឋាភិបាលនៃអាណានិគមឡាវដែលទើបបង្កើតថ្មីក្នុងឆ្នាំ 1894 មុនពេលក្លាយជារដ្ឋមន្ត្រី ពេញសមត្ថភាព ។ នៅពេលនោះ លាវបានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃ ឥណ្ឌូចិនរបស់បារាំង ដោយចូលរួមជាមួយ អណ្ណាម តុងកឹង កូសាំងស៊ីន (ដែលរួមគ្នាបង្កើតជា វៀតណាម ទំនើប) និង ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ។ និងទន្លេមេគង្គ ដែលយូរយារណាស់មកហើយហៅថា "ទន្លេរបស់យើង" ដោយអ្នកនយោបាយបារាំង និងអ្នកបញ្ចុះបញ្ចូលអាណានិគម បានក្លាយជាការគ្រប់គ្រងទាំងស្រុងដោយបារាំង។