navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
កីឡាអូឡាំពិករដូវក្តៅឆ្នាំ២០២០

កីឡាអូឡាំពិកនៅប្រទេសជប៉ុនក្នុងឆ្នាំ២០២០ គឺជា កីឡាអូឡាំពិក ប្រព្រឹត្តឡើងនៅទីក្រុង តូក្យូ ប្រទេស ជប៉ុន ចាប់ពីថ្ងៃទី២៤កក្កដា ដល់ថ្ងៃ៩ សីហា ឆ្នាំ២០២០ ។ គួរបញ្ជាក់ដែលថាប្រទេសជប៉ុនបានក្លាយជាម្ចាស់ផ្ទះក្នុងការប្រកួតកីឡាអូឡាំពិកជាលើកទី៤ រួចមកហើយដែលជាការវិលត្រឡប់មកជាថ្មីនៅក្នុងឆ្នាំខាងមុខនេះ នេះជាសមិទ្ធផលដែលអាចកត់សម្គាល់បានថាប្រទេសជប៉ុនគឺជាប្រទេសមួយដែលមានការអភិវឌ្ឍខ្ពស់ខាងកីឡាក្នុងចំណោមប្រទេសមួយចំនួននៅទ្វីបអាស៊ី។ 

អត្តពលិកដែលចូលរួមប្រកួតនាឆ្នាំខាងមុខនេះមានការរំពឹងទុកចំនួន ១១០៩១ នាក់សរុបស្រី និង ប្រុស។ក្នុងនោះមានព្រឹត្តិការណ៍ចំនួន ៣៣៩ ក្នុង ៣៣ កីឡា (៥០ វិញ្ញាសា) ដែលប្រព្រឹត្តនៅពហុកីឡាដ្ឋានជាតិតូក្យូប្រទេសជប៉ុន។ ការប្រកួតកីឡាអូឡាំពិកក្នុងឆ្នាំ២០២០នេះមានប្រទេសចំនួន១៩៣ប្រទេសដែលចូលរួម។កីឡាដែលបានដាក់ចូលរួមប្រកួតមានទាំងអស់៥០ វិញ្ញាសារ ដែលតម្រូបឪ្យបេក្ខជននីមួយៗប្រព្រឹត្តរទៅតាមលក្ខ។

កម្មវិធី​កីឡាអូឡាំពិកលើក​ទី ៣២ ត្រូវ​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​នៅ​ថ្ងៃទី ២៤​កក្កដាឆ្នាំ​២០២០ នៅ​ទីក្រុង​តូក្យូ​។ ប៉ុន្តែ​ដោយ​ហេតុ​កូវីដ កីឡាអូឡាំពិក​ត្រូវ​លើក​ពេល​អស់​មួយឆ្នាំ រាល់​គ្រប់​កម្មវិធី​ប្រកួត​ត្រូវ​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​ស្ទើរ​ទាំ​ងស្រុង​ដោយ​គ្មាន​មនុស្ស​ចូល​ទស្សនា។ ចំណែក​​បើកកម្មវិធី​ជា​ផ្លូវការ​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ក៏​មាន​​ការ​រៀប​ចំ​​ខុស​ប្រក្រតី​ដែរ។

ស្តាតតូក្យូ​​ទើប​សង់​ថ្មីរួច​រាល់​នៅ​ចុង​ឆ្នាំ​២០១៩ តាម​ធម្មតា​ត្រូវ​ទទួល​ភ្ញៀវ​ចូល​អង្គុយ​ទស្សនា​បាន​ដល់​ទៅ ៦៨០០០នាក់ តែ​សម្រាប់កម្មវិធី​បើក​ប្រកួត​កីឡា​​ថ្ងៃ​នេះ គឺ​មានតែ​ប្រតិភូផ្លូវការ តំណាង​ប្រមុខ​ដឹកនាំ​អន្តរជាតិ និង​អ្នក​កាសែត ​សរុប​​មិន​ដល់​១ពាន់​នាក់​ផង។ តូក្យូ​២០២១ ៖ ការ​ប្រកួត​កីឡាអូឡាំពិក​ចាប់​បើក​​ជា​ផ្លូវការ ក្នុង​បរិបទ​កូវីដ, RFI Khmer, 23 កក្កដា 2021

ដោយហេតុផលនោះមនុស្សមួយចំនួនបានចាត់ទុកថា កីឡាអូឡាំពិក​ដែល​«គ្មានភាពរីករាយ» ប្រឹងប្រែង​ទាក់ទាញ​អ្នកទស្សនា។ William Gallo, កីឡាអូឡាំពិក​ដែល​«គ្មានភាពរីករាយ» ប្រឹងប្រែង​ទាក់ទាញ​អ្នកទស្សនា, VOA News, 21 កក្កដា 2021
កីឡាអូឡាំពិករដូវរងាឆ្នាំ២០២២

កីឡាអូឡាំពិករដូវរងាឆ្នាំ២០២២(ភាសាចិន:2022年冬季奥林匹克运动会) មានឈ្មោះជាផ្លូវការថា ហ្គេមកីឡាអូឡាំពិករដូវរងា និងត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថាជា ទីក្រុងប៉េកាំងឆ្នាំ២០២២ភាសាចិន: ( 2022) គឺជា ព្រឹត្តិការណ៍កីឡាពហុកីឡា រដូវរងាអន្តរជាតិដែលធ្វើឡើងចាប់ពីថ្ងៃទី ៤ ដល់ថ្ងៃទី ២០ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០២២ នៅ ទីក្រុងប៉េកាំង ប្រទេសចិន និងតំបន់ជុំវិញដែលមានការប្រកួតប្រជែងនៅក្នុងព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានជ្រើសរើសដែលចាប់ផ្តើមពីថ្ងៃទី ២ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០២២។  វា​ជា​កាប្រកួតកីឡាអូឡាំពិក​រដូវរងាលើកទី​២៤។

ទីក្រុងប៉េកាំងត្រូវបានជ្រើសរើសជាទីក្រុងម្ចាស់ផ្ទះក្នុងឆ្នាំ ២០១៥ នៅឯ កិច្ចប្រជុំអាយអូស៊ីលើកទី១២៨ នៅ ទីក្រុងគូឡាឡាំពួ ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ដែលជាលើកទី២ របស់ខ្លួនធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះកីឡាអូឡាំពិក និងចុងក្រោយនៃព្រឹត្តិការណ៍អូឡាំពិកបីជាប់ៗគ្នាដែលធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះនៅ អាស៊ីបូព៌ា បន្ទាប់ពី កីឡាអូឡាំពិករដូវរងាឆ្នាំ២០១៨ នៅទីក្រុងព្យុងឆាង ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង និង កីឡាអូឡាំពិករដូវក្តៅឆ្នាំ ២០២០ នៅទីក្រុងតូក្យូ ប្រទេសជប៉ុន។ ដោយធ្លាប់ធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះ កីឡាអូឡាំពិករដូវក្តៅឆ្នាំ២០០៨ ទីក្រុងប៉េកាំងបានក្លាយជាទីក្រុងដំបូងគេដែលបានធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះទាំងកីឡាអូឡាំពិករដូវក្តៅ និង រដូវរងា។ កន្លែងសម្រាប់ការប្រកួតត្រូវបានប្រមូលផ្តុំនៅជុំវិញទីក្រុងប៉េកាំង តំបន់ជាយក្រុង យានពីន និង ចាងជីអាខូ ជាមួយនឹងព្រឹត្តិការណ៍មួយចំនួន (រួមទាំងពិធី និងពិធីសូត្រមន្ត) រៀបចំឡើងវិញនូវទីកន្លែងដែលបានសាងសង់ឡើងដំបូងសម្រាប់ទីក្រុងប៉េកាំងឆ្នាំ២០០៨ (ដូចជា ពហុកីឡដ្ឋានជាតិប៉េកាំង និង មជ្ឈមណ្ឌលជលផលជាតិប៉េកាំង )។

ហ្គេមបានបង្ហាញពីព្រឹត្តិការណ៍ចំនួន ១០៩ លើវិញ្ញាសាចំនួន១៥ ជាមួយនឹង ការជិះស្គីលើអាកាសដ៏ធំ និង កីឡាជិះស្គីលើទឹកកក របស់ស្ត្រី ធ្វើឱ្យការប្រកួតកីឡាអូឡាំពិករបស់ពួកគេជាព្រឹត្តិការណ៍មេដាយ ក៏ដូចជាការប្រកួតចម្រុះថ្មីៗជាច្រើន។ អត្តពលិកសរុបចំនួន ២៨៧១នាក់ដែលតំណាងឱ្យក្រុមចំនួន ៩១ បានចូលរួមប្រកួតនៅក្នុងហ្គេមនេះ ដោយ ប្រទេសហៃទី និង អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត បានបង្ហាញខ្លួនជាលើកដំបូងនៅកីឡាអូឡាំពិករដូវរងា។

ការបង្ហោះរបស់ក្រុងប៉េកាំងនៃការប្រកួតនេះគឺជាប្រធានបទត្រូវនានា ការព្រួយបារម្ភនិងភាពចម្រូងចម្រាស រួមទាំងអ្នកដែលទាក់ទងទៅនឹង ការរំលោភសិទ្ធិមនុស្សនៅប្រទេសចិន ដូចជា អំពើប្រល័យពូជសាសន៍អៃហឺ ដែលនាំឱ្យមានការអំពាវនាវឱ្យមានការធ្វើពហិការនៃការប្រកួតនេះ។ ចូលចិត្ត កីឡាអូឡាំពិករដូវក្តៅ បានប្រារព្ធធ្វើឡើងរយៈពេលប្រាំមួយខែមុននៅក្នុងទីក្រុងតូក្យូដែលជា ជំងឺរាតត្បាតកូវីដ ១៩ ជាលទ្ធផលនៅក្នុងការអនុវត្ដន៍នៃពិធីការសុខភាពនិងសុវត្ថិភាព,និង,សម្រាប់ការប្រកួតលើកទីពីរនៅក្នុងជួរដេកមួយ,ការប្រកួតនេះត្រូវបានបិទជាសាធារណៈ(ជាមួយនឹងព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានជ្រើសបើកចំហដល់ភ្ញៀវដែលបានអញ្ជើញក្នុងសមត្ថភាពថយចុះ)។

ប្រទេសន័រវែស បានបញ្ចប់នៅលើកំពូលតារាងមេដាយសម្រាប់ព្រឹត្តិការណ៍កីឡាអូឡាំពិករដូវរងាជាលើកទីពីរជាប់ៗគ្នាដោយឈ្នះមេដាយសរុបចំនួន ៣៧ ដែលក្នុងនោះ ១៦ ជាមាស ដែលបង្កើតកំណត់ត្រាថ្មីសម្រាប់ចំនួនមេដាយមាសច្រើនជាងគេដែលបានឈ្នះក្នុងព្រឹត្តិការណ៍កីឡាអូឡាំពិករដូវរងាតែមួយ។ ប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះចិន បានបញ្ចប់ក្នុងចំណាត់ថ្នាក់លេខ ៣ ដោយទទួលបានមេដាយមាសចំនួន ៩ និងចំណាត់ថ្នាក់ទី ១១ ផងដែរដោយមេដាយសរុបដែលបានឈ្នះដែលជាការកត់សម្គាល់ពីការសម្តែងដ៏ជោគជ័យបំផុតរបស់ខ្លួននៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រកីឡាអូឡាំពិករដូវរងា។ 
រូបភាពតូច|ស្លាកសញ្ញាកីឡាអូឡាំពិករដូវរងាឆ្នាំ២០២២ នាទីក្រុងប៉េកាំង ប្រទេសចិន
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី១

កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី១ ធ្វើឡើងនៅទីក្រុងបាងកក​ប្រទសថៃ ពីថ្ងៃទី១២ដល់ថ្ងៃទី១៧ ធ្នូ១៩៥៩។ កម្ពុជាដែលជាប្រទេសមួយក្នុងចំនោមប្រទេសស្ថាបនិករបស់ សហព័ន្ឋកីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍ មិនបានចូលរួមក្នុងការប្រកួតបើកឆាកកីឡានេះទេ។
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី១: ចំនួនមេដាយ

ចំនួនមេដាយ 

(ប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះត្រូវបានដាក់ពណ៌)
 ចំនាត់ថ្នាក់ ប្រទេស សរុប ១  ៣៥ ២៦ ១៥ ៧៦ ២  ១១ ១៥ ១៤ ៤០ ៣  ៨ ១៥ ១១ ៣៤ ៤ 1 ៨ ៧ ១៨ ៣៣ ៥  ៥ ៥ ៦ ១៦ ៦  ០ ០ ២ ២

1-សិង្ហបុរីពេលនោះនៅជារដ្ឋស្វ័យគ្រប់គ្រងចំនុះអោយចក្រភពអង់គ្លេស
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី១: ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា

ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា

តិននីស
បាញ់កាំភ្លើង
បាល់ទាត់
បាល់បោះ
បាល់ទះ
ប្រដាល់
ប្រណាំងកង់
លើកទំងន់
វាយកូនឃ្លីលើតុ
វាយសី
អត្តពលកម្ម
Aquatics

Category:ស៊ីហ្គេម
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី២: ចំនួនមេដាយ

{{Infobox ស៊ីហ្គេម|
  Name                   = កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី២ |
  Logo                   =|
  Size                   = 120px|
  Optional caption       = |
  Events                 = ១៣|
  Hosting city and nation  = រ៉ង់គូន , ភូមា|
  Nations participating  = ៧ |
  Athletes participating = ច្រើនជាង៨០០នាក់ (រួមបញ្ជូលទាំងមន្ត្រីដឹកនាំ) | 
  Opening ceremony       = ១១ ធ្នូ ១៩៦១ |
  Closing ceremony       = ១៦ ធ្នូ ១៩៦១ |
  Officially opened by   = វិន មួងប្រធានាធិបតីភូមា |
  Athlete's Oath         = |
  Judge's Oath           = |
  Torch lighter          = |
  Ceremony venue         = ពហុកីឡាដ្ឋាន បុហ្គយុក ឱងសាន}}កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី២' ធ្វើឡើងនៅទីក្រុងរ៉ង់គូន​ប្រទសភូមា ពីថ្ងៃទី១១ដល់ថ្ងៃទី១៦ ធ្នូ១៩៦១។ នេះជាលើកទី១ហើយដែលសមាជិកស្ថាបនិកទាំង៦របស់សហព័ន្ឋកីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍ បានចូលរូមប្រកួតកីឡានេះ។

 ចំនួនមេដាយ 

(ប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះត្រូវបានដាក់ពណ៌'')
 ចំនាត់ថ្នាក់ ប្រទេស សរុប ១  ៣៥ ២៦ ៤៣ ១០៤ ២  ២១ ១៨ ២២ ៦១ ៣  ១៦ ២៤ ៣៩ ៧៩ ៤  ៩ ៥ ៨ ២២ ៥ 1 ៤ ១៣ ១១ ២៨ ៦  ១ ៦ ៤ ១១ ៧  ០ ០ ៨ ៨

1-សិង្ហបុរីពេលនោះនៅជារដ្ឋស្វ័យគ្រប់គ្រងចំនុះអោយចក្រភពអង់គ្លេស
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី២: ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា

ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា 

តិននីស
បាញ់កាំភ្លើង
បាល់ទាត់
បាល់ទះ
បាល់បោះ
ប្រដាល់
ប្រណាំងកង់
ប្រណាំងទូកក្ដោង
វាយកូនឃ្លីលើតុ
វាយសី
លើកទំងន់
អត្តពលកម្ម
Aquatics

Category:ស៊ីហ្គេម
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៣: ចំនួនមេដាយ

{{Infobox ស៊ីហ្គេម |
  Name                   = កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៣ |
  Logo                   =|
  Optional caption       = |
  Hosting city and nation      = កូឡាឡាំពួរ , ម៉ាឡេស៊ី |
  Events                 = ១៤ |
  Nations participating  = ៦ |
  Athletes participating = ១៣០០នាក់ (រួមទាំងមន្ត្រីដឹកនាំ) | 
  Opening ceremony       = ១៤ កញ្ញា ១៩៦៥ |
  Closing ceremony       = ២១ កញ្ញា ១៩៦៥ |
  Officially opened by   = |
  Athlete's Oath         = |
  Judge's Oath           = |
  Torch lighter          = |
  Ceremony venue         = ពហុកីឡាដ្ឋានម៊ែរដេកា}}កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៣' ធ្វើឡើងនៅទីក្រុងកូឡាឡាំពួរ​ប្រទសម៉ាឡេស៊ី ពីថ្ងៃទី១៤ដល់ថ្ងៃទី២១ កញ្ញា ១៩៦៥។ ដើមឡើយគេគ្រងនឹងធ្វើវានៅប្រទេសឡាវ ប៉ុន្តែត្រូវបានឡាវបដិសេដដោយសារ​បញ្ហាថវិកា។

 ចំនួនមេដាយ 

(ប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះត្រូវបានដាក់ពណ៌'')
 ចំនាត់ថ្នាក់ ប្រទេស សរុប ១  ៣៨ ៣៣ ៣៥ ១០៦ ២  ៣៣ ៣៦ ២៨ ៩៧ ៣  ១៨ ១៤ ១៦ ៤៨ ៤  ៨ ៧ ១៨ ៣៣ ៥  ៥ ៧ ៧ ១៩ ៦  ០ ០ ២ ២
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៣: ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា

ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា 

តិននីស
បាញ់កាំភ្លើង
បាល់ទាត់
បាល់ទះ
បាល់បោះ
ប្រដាល់
ប្រណាំងកង់
យូដូ
លើកទំងន់
វាយកូនឃ្លីលើតុ
វាយសី
សីដក់
អត្តពលកម្ម
Aquatics

ចំនាត់ថ្នាក់ក្រុម:ស៊ីហ្គេម
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៤: ចំនួនមេដាយ

{{Infobox ស៊ីហ្គេម |
  Name                   = កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៤ |
  Logo                   = |
  Size                   = 120px|
  Optional caption       = |
  Hosting city and nation      = បាងកក , ថៃ |
  Events                 = ១៦ |
  Nations participating  = ៦ |
  Athletes participating = ១២០០នាក់ (រួមទាំងមន្ត្រីដឹកនាំ) | 
  Opening ceremony       = ៩ ធ្នូ ១៩៦៧ |
  Closing ceremony       = ១៦ ធ្នូ ១៩៦៧ |
  Officially opened by   = |
  Athlete's Oath         = |
  Judge's Oath           = |
  Torch lighter          = |
  Ceremony venue         = ពហុកីឡាដ្ឋានសុផាចាឡាសៃ}}កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៣' ធ្វើឡើងនៅទីក្រុងបាងកក​ប្រទសថៃ ពីថ្ងៃទី៩ដល់ថ្ងៃទី១៦ ធ្នូ១៩៦៧។ កម្ពុជាជាថ្មីម្ដងទៀតបានបដិសេដមិនធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះកីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍ទេ។

 ចំនួនមេដាយ 

(ប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះត្រូវបានដាក់ពណ៌'')
 ចំនាត់ថ្នាក់ ប្រទេស សរុប ១  ៧៧ ៤៨ ៤០ ១៦៥ ២  ២៨ ៣១ ២៨ ៨៧ ៣  ២៣ ២៩ ៤៣ ៩៥ ៤  ១១ ២៦ ៣២ ៦៩ ៥  ៦ ១០ ១៧ ៣៣ ៦  ០ ០ ០ ០
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៤: ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា

ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា 

តិននីស
បាញ់កាំភ្លើង
បាល់ទាត់
បាល់ទះ
បាល់បោះ
បាល់អោប
ប្រដាល់
ប្រណាំងកង់
ប្រណាំងទូកក្ដោង
យូដូ
លើកទំងន់
វាយសី
វាយកូនឃ្លីលើតុ
សីដក់
អត្តពលកម្ម

Aquatics

Category:ស៊ីហ្គេម
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៥: ចំនួនមេដាយ

{{Infobox ស៊ីហ្គេម |
  Name                   = កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៥ |
  Logo                   =|
  Optional caption       = |
  Hosting city and nation      = រ៉ង់គូន , ភូមា |
  Events                 = ១៥ |
  Nations participating  = ៦ |
  Athletes participating =  | 
  Opening ceremony       = ៦ ធ្នូ ១៩៦៩ |
  Closing ceremony       = ១៣ ធ្នូ ១៩៦៩ |
  Officially opened by   = |
  Athlete's Oath         = |
  Judge's Oath           = |
  Torch lighter          = |
  Ceremony venue         = ពហុកីឡាដ្ឋាន បុហ្គយុក ឱងសាន}}កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៥' ធ្វើឡើងនៅទីក្រុងរ៉ង់គូន​ប្រទសភូមា ពីថ្ងៃទី៦ដល់ថ្ងៃទី១៣ ធ្នូ១៩៦៩។ វៀតណាមបានបដិសេដមិនធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះព្រឹត្តិការណ៍នេះ ដោយសារវិបត្តិសង្គ្រាមវៀតណាម។ សិង្ហបុរីដែលជាសមាជិកក្មេងខ្ចីរបស់សហព័ន្ឋកីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍នៅពេលនោះ បានស្នើសុំអោយមានការផ្លាស់ប្ដូរឈ្មោះព្រឹត្តិការណ៍នេះទៅជាកីឡាអាស៊ីអាគ្នេយ៍ (ស៊ីហ្គេម) វិញ។ ទោះជាមិនមានការប្រកាសផ្លូវការណាមួយក្ដី ការចូលរួមរបស់ហ្វីលីពីន និង ឥណ្ឌូនេស៊ី ពិតជាបានរួមចំនែកយ៉ាងធំធេងក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះ ក៏ដូចជាលើកកំពស់ស្ដង់ដារកីឡានៅក្នុងតំបន់អោយកាន់តែមានការប្រកួតប្រជែង​លើសមុនទៅទៀត។ បន្ទាប់ពីធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះកីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៥នេះរួចទៅ ភូមាបានបដិសេដមិនធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះនៅលើកក្រោយទៀតទេ ដោយសារកង្វះខាតថវិកា។

 ចំនួនមេដាយ 

(ប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះត្រូវបានដាក់ពណ៌'')
 ចំនាត់ថ្នាក់ ប្រទេស សរុប ១  ៥៧ ៤៦ ៤៦ ១៤៩ ២  ៣២ ៣២ ៤៥ ១០៩ ៣  ៣១ ៣៩ ២៣ ៩៣ ៤  ១៦ ២៤ ៣៩ ៧៩ ៥  ៩ ៥ ៨ ២២ ៦  ០ ០ ៣ ៣
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៥: ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា

ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា 

កាយសំព័ន្ឋ
តិននីស
បាញ់កាំភ្លើង
បាល់ទាត់
បាល់ទះ
បាល់បោះ
ប្រដាល់
ប្រណាំងកង់
ប្រណាំងទូកក្ដោង
យូដូ
លើកទំងន់
វាយកូនឃ្លីលើតុ
វាយសី
អត្តពលកម្ម
Aquatics

Category:ស៊ីហ្គេម
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៦: ចំនួនមេដាយ

{{Infobox ស៊ីហ្គេម|
  Name                   = កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៦ |
  Logo                   = |
  Size                   = 120px|
  Optional caption       = |
  Events                 = ១៥|
  Hosting city and nation  = កូឡាឡាំពួរ , ម៉ាឡេស៊ី|
  Nations participating  = ៧ |
  Athletes participating =  | 
  Opening ceremony       = ៦ ធ្នូ ១៩៧១ |
  Closing ceremony       = ១៣ ធ្នូ ១៩៧១ |
  Officially opened by   =  |
  Athlete's Oath         = |
  Judge's Oath           = |
  Torch lighter          = |
  Ceremony venue         = ពហុកីឡាដ្ឋានម៊ែរដេកា}}កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៦' ធ្វើឡើងនៅទីក្រុងកូឡាឡាំពួរ​ប្រទសម៉ាឡេស៊ី ពីថ្ងៃទី៦ដល់ថ្ងៃទី១៣ ធ្នូ១៩៧១។ នៅក្នុងព្រឹត្តិការណ៍លើកនេះ​ម៉ាឡេស៊ីនិងសិង្ហបុរី​បានរួមគ្នាក្នុងការដាក់សំពាធអោយប្រទេសថៃ ដើម្បីអោយសហព័ន្ឋកីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍មានលទ្ឋភាពទទួលសមាជិកថ្មីគឺហ្វីលីពីន និងឥណ្ឌូនេស៊ី។ តែទង្វើនេះមិនបានសំរេចទេ។ មន្ត្រីរបស់ថៃមានអារម្មណ៍ថា ការពង្រីកបែបនេះគឺផ្ទុយនឹងគោលបំនងដើមដំបូងក្នុងការបង្កើតព្រឹត្តិការណ៍កីឡានេះ
ដែលថា«រឹតចំនងមិត្តភាពក្នុងគ្រួសារតូចមួយ»រវាងបណ្ដាប្រទេសជិតខាងនោះ។
 ចំនួនមេដាយ 

(ប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះត្រូវបានដាក់ពណ៌'')
 ចំនាត់ថ្នាក់ ប្រទេស សរុប ១  ៤៤ ២៧ ៣៨ ១០៩ ២  ៤១ ៤៣ ៥៥ ១៣៩ ៣  ៣២ ៣៣ ៣១ ៩៦ ៤  ២០ ២៨ ១៣ ៦១ ៥  ១៧ ១៨ ១៧ ៥២ ៦  ៣ ៦ ៩ ១៨ ៧  ០ ១ ៤ ៥
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៦: ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា

ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា 

តិននីស
បាញ់កាំភ្លើង
បាល់ទាត់
បាល់ទះ
បាល់បោះ
ប្រដាល់
ប្រណាំងកង់
យូដូ
លើកទំងន់
វាយកូនឃ្លីលើតុ
វាយសី
សីដក់
ហុកគី
អត្តពលកម្ម
Aquatics

Category:ស៊ីហ្គេម
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៧: ចំនួនមេដាយ

{{Infobox ស៊ីហ្គេម|
  Name                   = កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៧ |
  Logo                   = |
  Size                   = 120px|
  Optional caption       = |
  Events                 = ១៦|
  Hosting city and nation  = សិង្ហបុរី , សិង្ហបុរី|
  Nations participating  = ៧ |
  Athletes participating =  | 
  Opening ceremony       = ១ កញ្ញា ១៩៧៣ |
  Closing ceremony       = ៨ កញ្ញា ១៩៧៣ |
  Officially opened by   =  |
  Athlete's Oath         = |
  Judge's Oath           = |
  Torch lighter          = |
  Ceremony venue         = ពហុកីឡាដ្ឋានជាតិសិង្ហបុរី}}កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៦' ធ្វើឡើងនៅប្រទសសិង្ហបុរី ពីថ្ងៃទី១ដល់ថ្ងៃទី៨ កញ្ញា១៩៧៣។ 
 ចំនួនមេដាយ 

(ប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះត្រូវបានដាក់ពណ៌'')
 ចំនាត់ថ្នាក់ ប្រទេស សរុប ១  ៤៧ ២៥ ២៧ ៩៩ ២  ៤៥ ៥០ ៤៥ ១៤០ ៣  ៣០ ៣៥ ៥០ ១១៥ ៤  ២៨ ២៤ ១៥ ៦៧ ៥  ៩ ១២ ២០ ៤១ ៦  ២ ១៣ ១០ ២៥ ៧  ០ ៥ ៤ ៩
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៧: ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា

ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា 

តិននីស
បាញ់កាំភ្លើង
បាល់ទាត់
បាល់ទះ
បាល់បោះ
ប្រដាល់
ប្រណាំងកង់
ប្រណាំងទូកក្ដោង
យូដូ
លើកទំងន់
វាយកូនឃ្លីលើតុ
វាយសី
សីដក់
ហុកគី
អត្តពលកម្ម
Aquatics

Category:ស៊ីហ្គេម
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៨: ចំនួនមេដាយ

{{Infobox ស៊ីហ្គេម |
  Name                   = កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៨ |
  Logo                   = 8th_seap_games.png|
  Size                   = 120px|
  Optional caption       = |
  Hosting city and nation      = បាងកក , ថៃ |
  Events                 = ១៨ |
  Nations participating  = ៤ |
  Athletes participating =  | 
  Opening ceremony       = ៩ ធ្នូ ១៩៧៥ |
  Closing ceremony       = ១៦ ធ្នូ ១៩៧៥ |
  Officially opened by   = |
  Athlete's Oath         = |
  Judge's Oath           = |
  Torch lighter          = |
  Ceremony venue         = ពហុកីឡាដ្ឋានសុផាចាឡាសៃ}}កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៨' ធ្វើឡើងនៅទីក្រុងបាងកក​ប្រទសថៃ ពីថ្ងៃទី៩ដល់ថ្ងៃទី១៦ ធ្នូ១៩៧៥។ វៀតណាមខាងត្បូង កម្ពុជា និងឡាវ បានបដិសេដមិនចូលរួមព្រឹត្តិការណ៍លើកនេះ ដោយបញ្ហានយោបាយក្នុងប្រទេស។

 ចំនួនមេដាយ 

(ប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះត្រូវបានដាក់ពណ៌'')
 ចំនាត់ថ្នាក់ ប្រទេស សរុប ១  ៨០ ៤៥ ៣៩ ១៦៤ ២  ៣៨ ៤២ ៤៩ ១២៩ ៣  ២៨ ៣៥ ៣៣ ៩៦ ៤  ២៧ ៤៩ ៥១ ១២៧
កីឡាឧបទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍លើកទី៨: ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា

ព្រឹត្តិការណ៍កីឡា

តិននីស
បាញ់កាំភ្លើង
បាល់ទាត់
បាល់ទះ
បាល់បោះ
បាល់អោប
ប៊ូលីង
ប្រដាល់
ប្រណាំងកង់
ប្រណាំងទូកក្ដោង
យូដូ
លើកទំងន់
វាយកូនឃ្លីលើតុ
វាយសី
សីដក់
ហុកគី
អត្តពលកម្ម
Aquatics

Category:ស៊ីហ្គេម
កុក និង ម៉ាកូក

រូបភាពតូច| ប្រជាជន​កុក និង​ម៉ាកូក​ត្រូវ​បាន​រារាំង​ដោយ​កម្លាំង​របស់​អាឡិចសាន់ឌឺ។
កុក និង ម៉ាកូក (ភាសាហេព្រើ: גּוֹג וּמָגוֹג ,Gōg ū-Māgōg) ឬ Ya'juj និង Ma'juj ( ភាសាអារ៉ាប់ :   يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ ) គឺជាឈ្មោះមួយគូដែលបង្ហាញនៅក្នុង ព្រះគម្ពីរ និង គម្ពីរ Qur'an ដែលត្រូវបានកំណត់ខុសៗគ្នាចំពោះបុគ្គល កុលសម្ព័ន្ធ ឬទឹកដី។ នៅ​ក្នុង អេសេគាល ៣៨ កុក​ជា​បុគ្គល ហើយ​ម៉ាកូក​ជា​ទឹកដី​របស់​គាត់។  នៅសម័យ គម្ពីរសញ្ញាថ្មី វិវរណៈ 20 (  ) ទំនៀមទម្លាប់របស់ជនជាតិយូដាតាំងពីយូរយារណាស់មកហើយបានផ្លាស់ប្តូរ "កុក ពី ម៉ាកូក" របស់អេសេគាលទៅជា "កុក និង ម៉ាកូក" ។ 

ទំនាយ​កុក​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ថា​នឹង​ត្រូវ​បាន​សម្រេច​នៅ​ពេល​ជិត​មក​ដល់​នៃ​អ្វី​ដែល​ហៅ​ថា​« ​ទី​បញ្ចប់​នៃ​ថ្ងៃ ​» ប៉ុន្តែ​មិន​ចាំ​បាច់​ជា​ទី​បញ្ចប់​នៃ​ពិភពលោក​ឡើយ។ ភាសិតរបស់ជនជាតិយូដា បានចាត់ទុកកុក និងម៉ាកូកជាសត្រូវដែលត្រូវកម្ចាត់ ព្រះមេស្ស៊ី ដែលនឹងឈានទៅដល់សម័យព្រះមេស្ស៊ី។ ទិដ្ឋភាពមួយនៅក្នុង សាសនាគ្រឹស្ត គឺ មានភាពស្រពិចស្រពិល ខ្លាំងជាង ដែលធ្វើឱ្យកុក និងម៉ាកូកជាសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់ សាតាំង ប្រឆាំងនឹងព្រះនៅចុងបញ្ចប់នៃ រាជ១០០០ឆ្នាំ ដូចដែលបានពិពណ៌នានៅក្នុង សៀវភៅវិវរណៈ ។ 

រឿងព្រេងមួយត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយកុក និងម៉ាកូកនៅ សម័យរ៉ូម៉ាំង ដែល ច្រកទ្វាររបស់អាឡិចសាន់ឌឺ ត្រូវបានសាងសង់ឡើងដោយ អាឡិចសាន់ឌឺ ដ៏អស្ចារ្យ ដើម្បីបណ្តេញកុលសម្ព័ន្ធ។ យ៉ូសែប ជា​អ្នក​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ជនជាតិ​យូដា​រ៉ូម៉ាំង​បាន​ស្គាល់​ពួកគេ​ថា​ជា​ប្រជាជាតិ​ដែល​ចុះ​មក​ពី​ម៉ាកូក​ជា​សាសន៍ ​យ៉ាភេត ដូច​នៅ​ក្នុង ​លោកុប្បត្តិ ហើយ​បាន​ពន្យល់​ពួកគេ​ថា​ជា​សាសន៍ ​ស៊ីធៀន ។ នៅក្នុងដៃរបស់អ្នកនិពន្ធគ្រិស្តបរិស័ទសម័យដើម ពួកគេបានក្លាយទៅជាពួក apocalyptic hordes ។ ពេញមួយ យុគសម័យកណ្តាល ពួកគេត្រូវបានគេកំណត់អត្តសញ្ញាណផ្សេងៗគ្នាថាជាពួក Vikings Huns Khazars ម៉ុងហ្គោល ឬ ពួកត្រកូល ផ្សេងទៀត ឬសូម្បីតែ កុលសម្ព័ន្ធដែលបាត់បង់ទាំងដប់ នៃ អ៊ីស្រាអែល ។

រឿងព្រេងរបស់កុក និងម៉ាកូក និងច្រកទ្វារក៏ត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុង អាឡិចសាន់ឌឺរ៉ូម៉ាំង ។ យោងទៅតាមការបកស្រាយមួយ "Goth និង Magothy" គឺជាស្តេចនៃប្រជាជាតិដែលមិនស្អាតស្អំដែល អាឡិចសាន់ឌឺ បានឆ្លងកាត់ភ្នំហើយរារាំងមិនឱ្យឆ្លងកាត់ជញ្ជាំងថ្មីរបស់គាត់។ កុក និង ម៉ាកុក ត្រូវ​បាន​គេ​និយាយ​ថា​បាន​ចូល​រួម​នៅ​ក្នុង ​ការ​ស៊ីសាច់​មនុស្ស ​នៅ​ក្នុង​មនោសញ្ចេតនា​និង​អក្សរសិល្ប៍​បាន​មក​។ ពួកគេក៏ត្រូវបានគេបង្ហាញនៅលើផែនទីលោហធាតុមជ្ឈិមសម័យ ឬ mappae mundi ជួនកាលនៅតាមជញ្ជាំងរបស់ អាឡិចសាន់ឌឺ ។

ការបង្រួបបង្រួមរបស់កុក និងម៉ាកូក ជាមួយនឹងរឿងព្រេងរបស់អាឡិចសាន់ឌឺ និងក្លោងទ្វារដែក ត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយពាសពេញបូព៌ាជិតបូព៌ានៅដើមសតវត្សនៃគ្រិស្តសករាជ និងឥស្លាម។  ពួកវាលេចឡើងនៅក្នុងគ ម្ពីគូរ៉ា នៅក្នុងជំពូក Al-Kahf ជា Yajuj និង Majuj ដែលជាកុលសម្ព័ន្ធបុព្វកាល និងអសីលធម៌ដែលត្រូវបានបំបែក និងរារាំងដោយ Dhu al-Qarnayn ("គាត់នៃស្នែងពីរ") ដែលត្រូវបានលើកឡើងនៅក្នុងគម្ពីគូរ៉ាថាជាអ្នកគ្រប់គ្រងដ៏សុចរិតដ៏អស្ចារ្យ។ និងអ្នកឈ្នះ។  អ្នកប្រវត្តិសាស្រ្តមូស្លីមបច្ចុប្បន្ន និងអ្នកភូមិសាស្រ្តមួយចំនួនបានចាត់ទុកពួក Vikings ថាជាការកើតឡើងនៃកុក និងម៉ាហ្គោ។
កុក និង ម៉ាកូក: ឈ្មោះ

ឈ្មោះ 
ឈ្មោះ​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង​រួម​គ្នា​ក្នុង ​អេសេគាល ជំពូក​ទី ៣៨ ដែល​កុក​ជា​បុគ្គល ហើយ​ម៉ាកូក​ជា​ស្រុក​របស់​គាត់។  អត្ថន័យនៃឈ្មោះកុកនៅតែមិនច្បាស់លាស់ ហើយក្នុងករណីណាក៏ដោយ អ្នកនិពន្ធនៃទំនាយអេសេគាល ហាក់ដូចជាមិនមានសារៈសំខាន់ជាពិសេសចំពោះវាទេ។  ការខិតខំប្រឹងប្រែងត្រូវបានធ្វើឡើងដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណគាត់ជាមួយនឹងបុគ្គលផ្សេងៗ ជាពិសេសគឺ Gyges ដែលជាស្តេច Lydia នៅដើមសតវត្សទី 7 មុនគ្រឹស្តសករាជ ប៉ុន្តែអ្នកប្រាជ្ញជាច្រើនមិនជឿថាគាត់មានទំនាក់ទំនងជាមួយបុគ្គលប្រវត្តិសាស្ត្រណាមួយឡើយ។ 

នៅក្នុង លោកុប្បត្តិ 10 ម៉ាកូកត្រូវបានពិពណ៌នាថាជាកូនប្រុសរបស់ យ៉ាផេត និងជាចៅប្រុសរបស់ ណូអេ ទោះបីជាមិនមានការរៀបរាប់អំពីមនុស្សម្នាក់ឈ្មោះកុកក៏ដោយ។ ឈ្មោះ ម៉ាកុក ខ្លួនវាមានប្រភពដើមមិនច្បាស់លាស់។ ជារឿយៗវាត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹង Assyrian mat-Gugu "Land of Gyges" ពោលគឺ Lydia ។  ម៉្យាងទៀត កុកអាចមកពីម៉ាកូកជាជាងមធ្យោបាយផ្សេងទៀត ហើយ "ម៉ាកុក" អាចជាកូដសម្រាប់ បាប៊ីឡូន ។    

ទម្រង់ "កុក និង ម៉ាកូក" ប្រហែលជាបានលេចចេញជាពាក្យខ្លីសម្រាប់ "កុក និង/នៃទឹកដីម៉ាកូក" ដោយផ្អែកលើការប្រើប្រាស់របស់ពួកគេនៅក្នុង សេតធួជីន ដែលជាការបកប្រែភាសាក្រិចនៃព្រះគម្ពីរភាសាហេព្រើរ។  ឧទាហរណ៍នៃទម្រង់រួមបញ្ចូលគ្នានេះនៅក្នុងភាសាហេព្រើរ ( Gog u-Magog ) ត្រូវបានគេរកឃើញ ប៉ុន្តែបរិបទរបស់វាមិនច្បាស់លាស់ ត្រូវបានរក្សាទុកតែនៅក្នុងបំណែកនៃ Dead Sea Scrolls ប៉ុណ្ណោះ។   នៅក្នុងវិវរណៈ កុក និង ម៉ាកូក រួមគ្នាជាប្រទេសអរិភាពនៃពិភពលោក។   កុក ​រូបេន  កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង ១របាក្សត្រ 5:4 ប៉ុន្តែ​គាត់​មិន​មាន​ទំនាក់ទំនង​នឹង​កុក​នៃ​អេសេគាល ឬ​ម៉ាកូក​នៃ​លោកុប្បត្តិ​ទេ។ 

គម្ពីរប៊ីប "កុក និង ម៉ាកុក" ប្រហែលជាបានមកពីឈ្មោះ កុកម៉ាហ្គក ដែលជារឿងព្រេងនិទានរបស់ចក្រភពអង់គ្លេស។   ក្រោយមកទៀត ទម្រង់ប្រជាប្រិយដែលខូចនៅក្នុងការបោះពុម្ពបានផ្លាស់ប្តូរទំនៀមទម្លាប់ជុំវិញ Gogmagog និង Corineus ជាមួយនឹងយក្សពីរគឺ កុក និង ម៉ាកុក ដែលរូបចម្លាក់ Guildhall ត្រូវបានគេកំណត់អត្តសញ្ញាណ។
កុងស្តង់ទីនទី ២ នៃក្រិក

សម្តេចព្រះរាជាធិបតីកុងស្តង់ទីនទី ២ នៃក្រិក (, Konstantínos II; ប្រសូត ២ មិថុនា ១៩៤០ – ១០ មករា ២០២៣) ជាព្រះមហាក្សត្រក្រិកអង្គចុងក្រោយ ពីថ្ងៃទី​​ ៦ មីនា ១៩៦៤ រហូតដល់ការលុបបំបាត់របបរាជានិយមក្រិកថ្ងៃទី ១ ខែមិថុនា ឆ្នាំ ១៩៧៣
កុងហ្វូផេនដា (ខ្សែភាពយន្ត)

កុងហ្វូផេនដា () គឺជាខ្សែរភាពយន្តបែបគំនូរជីវចល ដែលផលិតដោយ DreamWorks ឆ្នាំ២០០៨ ដោយលោក John Stevenson និង Mark Osborne
កុងហ្វូផេនដា (ខ្សែភាពយន្ត): តួអង្គ

តួអង្គ 

 Jack Black - Po
 Dustin Hoffman - Master Shifu
 The Furious Five៖
 អែនជេលីណា ចូលី - Master Tigress
 Seth Rogen - Master Mantis
 Lucy Liu - Master Viper
 David Cross - Master Crane
 ឈិន ឡុង - Master Monkey
 Ian McShane - Tai Lung
 James Hong - Mr. Ping
 Randall Duk Kim - Grand Master Oogway
 Dan Fogler - Zeng
 Michael Clarke Duncan - Commander Vacher
កុងហ្វូផេនដា (ខ្សែភាពយន្ត): តំណ​ភ្ជាប់​ខាងក្រៅ

តំណ​ភ្ជាប់​ខាងក្រៅ 

 
 
 
 
 
 
 
 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាពយន្តគំនូរជីវជល
កុដិឬស្សីទី 1

កុដិឬស្សីទី១ គឺជាមន្ទីរពេទ្យដែលសាងសង់ដោយ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ នៅជើងភ្នំដែល ប្រាសាទភ្នំរុង ស្ថិតនៅក្នុង ខេត្តបុរីរម្យ ស្រុកព្រះខោនជ័យ។

យោងតាមសិលាចារឹកដែលរកឃើញនៅ ប្រាសាទតាព្រហ្ម ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ បានសាងសង់ អរោគសាលា ចំនួន ១០២  មន្ទីរពេទ្យ រាលដាលពាសពេញអាណាចក្រ តាមបណ្តោយផ្លូវធំៗ។ វាត្រូវបានគេជឿថា កុដិឬស្សីរបស់ប្រទេសថៃគឺជាវិហារដែលមានទីតាំងនៅជិតមន្ទីរពេទ្យទាំងនេះ។ គេជឿថាមន្ទីរពេទ្យខ្លួនឯងសាងសង់ពីឈើ។ សិលាចារឹកជាច្រើនជា ភាសាខ្មែរ និង សំស្រ្កឹត ត្រូវបានរកឃើញនៅជិត អរោគសាលា ទាំងនេះ ទាក់ទងនឹងមន្ទីរពេទ្យទាំងនេះ។

ដូចអគារមន្ទីរពេទ្យភាគច្រើននៃ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧  ៖ ជា​ប្រាង្គ​ថ្មបាយក្រៀម​តូច មាន​រានហាល​បែរមុខ​ទៅ​ទិស​ខាងកើត ខាងក្នុង​មាន ​គោបុរៈ ​តែមួយ ។
កុនខ្មែរកូនខ្មែរ

រូបភាពតូច|រូបឡូហ្គោ 

រូបភាពតូច|ស្នាដៃលើកដំបូង ក្រោមចំណងជើងថា 'ពេជ្យកូនភ្លោះ'

កុនខ្មែរកូនខ្មែរ គឺជាក្រុមការងារមួយដែលមានទស្សនវិស័យលើកស្ទួយដល់វិស័យភាពយន្តនៅកម្ពុជា។
កុមារមេគង្គ

អង្គការ កុមារមេគង្គ គឺជា អង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល ដែលគាំទ្រដល់ការអប់រំរបស់កុមារពីគ្រួសារក្រីក្រខ្លាំង និងគម្រោង អភិវឌ្ឍន៍ប្រកបដោយនិរន្តរភាព ទាក់ទងនឹង ការការពារកុមារ និងការសិក្សានៅក្នុងបណ្តា ប្រទេស អាស៊ីអាគ្នេយ៍។ មានព្រំប្រទល់ជាប់ ទន្លេមេគង្គ ក៏ដូចជានៅក្នុង ប្រទេសហ្វីលីពីន ផងដែរ។
កុមារមេគង្គ: ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
អង្គការ​ កុមារមេគង្គ​ នេះ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ក្នុង ​ឆ្នាំ ១៩៥៨  ហើយ​បាន​យក​ឈ្មោះ​ថា​កុមារ​នៃ​ទន្លេ​មេគង្គ​នៅ​ក្នុង ​ឆ្នាំ ១៩៧៧ ។ អង្គការនេះផ្តោតសំខាន់លើការស្វាគមន៍ជនភៀសខ្លួន មុននឹងផ្តោតលើគម្រោងអប់រំតាមរយៈការឧបត្ថម្ភ តាំងពីសម័យសង្គ្រាមស៊ីវិលនៅប្រទេសកម្ពុជា។ អង្គការនេះបានទទួល រង្វាន់សិទ្ធិមនុស្សពីសាធារណៈរដ្ឋបារាំង ក្នុង ឆ្នាំ ១៩៩០ ។  នៅឆ្នាំ ២០១៨ អង្គការនេះបានប្រារព្ធខួបលើកទី ៦០ របស់ខ្លួន  ។
កុមារមេគង្គ: ទង្វើ

ទង្វើ 
អង្គការនេះលើកកម្ពស់ដល់ការសិក្សារបស់កុមារឈឺ ឬពិការ ប្រជាជននៅតំបន់ជនបទ និងតំបន់ដាច់ស្រយាល ជនភៀសខ្លួន និងការអប់រំកុមារី និងកុមារមកពីជនជាតិភាគតិច ដែលមានកុមាររហូតដល់ ៦០ ០០០ នាក់ក្នុងមួយឆ្នាំ។ អង្គការនេះក៏គាំទ្រគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ប្រកបដោយនិរន្តរភាពផងដែរ។ មានអ្នកស្ម័គ្រចិត្តមកពីបរទេសដែលចូលរួមក្នុងគម្រោងបានគាំទ្រសម្រាប់រយៈពេលពីមួយទៅបីឆ្នាំ  ។ គោលដៅរបស់ អង្គការ​ កុមារមេគង្គ គឺលើកស្ទួយឲ្យកុមារទទួលបានការអប់រំ និងមានជំនាញមួយកម្រិតទៀត ដែលអាចឱ្យពួកគេចូលរួមចំណែកក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសជាតិ។ ស្ថាបនិក តួអង្គភាគច្រើន និងលក្ខន្តិកៈនៃ​អង្គការ​ កុមារមេគង្គកាន់សានាគ្រីស្ទាន។
កុមារមេគង្គ: ស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន

ស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន 

 ថវិកា 
ថវិកាឆ្នាំ ២០១៨ មានចំនួន ១២.៥ លាន អឺរ៉ូ (៥.៥ % ទៅការចំណាយប្រតិបត្តិការ ហើយមាន៩៤.៥%ដើម្បីជួយក្មេងៗនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍) ។

 ប្រភពមូលនិធិ 
មាន៩៦ %​នៃធនធានទាំងអស់ដែលបានមកពីការបរិច្ចាគឯកជន ទាំងបុគ្គល ទាំងក្រុមហ៊ុន ទាំងមូលនិធិ និងក្លឹប។

 រចនាសម្ព័ន្ធនៅប្រទេសកម្ពុជា 
អង្គការកុមារមេគង្គនៅប្រទេសកម្ពុជាមានមណ្ឌលសម្រាប់យុវជន​ និងយុវនារី ។ មណ្ឌលមានចំនួន៦កន្លែង ដូចជា ព្រះវិហារ ឩត្តរមានជ័យ បន្ទាយមានជ័យ បាត់ដំបង បន្ទាយឆ្មា និងភ្នំពេញ។លើសពីនេះទៅទៀតមានការឩបត្ថម្ភជាច្រើនដល់កុមារក្រីក្ររាប់រយនាក់។
កុមារមេគង្គ: ថវិកា

ថវិកា 
ថវិកាឆ្នាំ ២០១៨ មានចំនួន ១២.៥ លាន អឺរ៉ូ (៥.៥ % ទៅការចំណាយប្រតិបត្តិការ ហើយមាន៩៤.៥%ដើម្បីជួយក្មេងៗនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍) ។
កុមារមេគង្គ: ប្រភពមូលនិធិ

ប្រភពមូលនិធិ 
មាន៩៦ %​នៃធនធានទាំងអស់ដែលបានមកពីការបរិច្ចាគឯកជន ទាំងបុគ្គល ទាំងក្រុមហ៊ុន ទាំងមូលនិធិ និងក្លឹប។
កុមារមេគង្គ: រចនាសម្ព័ន្ធនៅប្រទេសកម្ពុជា

រចនាសម្ព័ន្ធនៅប្រទេសកម្ពុជា 
អង្គការកុមារមេគង្គនៅប្រទេសកម្ពុជាមានមណ្ឌលសម្រាប់យុវជន​ និងយុវនារី ។ មណ្ឌលមានចំនួន៦កន្លែង ដូចជា ព្រះវិហារ ឩត្តរមានជ័យ បន្ទាយមានជ័យ បាត់ដំបង បន្ទាយឆ្មា និងភ្នំពេញ។លើសពីនេះទៅទៀតមានការឩបត្ថម្ភជាច្រើនដល់កុមារក្រីក្ររាប់រយនាក់។
កុម៉ែរាជ (រឿងនិទាន)

ព្រះថោង ឬ ព្រះបាទ កុមារាជ ឬ អាទិច្ចវង្សា(អាទិត្យវម៌្ម) (ប្រសូត ម.គ.ស ៣១៣-១៩០) រជ្ជកាល (ម.គ.ស ២៦៧-១៩១) ជាស្ដេចខ្មែរទីមួយតាមរឿងព្រេងខ្មែរ ​ទ្រង់បានឡើងសោយរាជ្យនៅឆ្នាំ ២៦៧ ម.គ.ស. ​ទទួលគោរម្យនាមថា ព្រះ​បាទ​សម្ដេច​កុមា​រាជ ​សេដ្ឋា​ធម្មិក​វរោត្ដម​បថម​ខេមរា ខត្ដិ​យា​វង្ស​សកូល កំពូល​ក្រុង​កម្ពុជា​ធិបតី​សិរិ​យស​សោភា​ បវរ​រាជ​ធានី បូណ៌មី​ឧត្ដម​មហា​ដ្ឋាន។ ជាក្សត្រទីមួយដែលបានសោយរាជ្យនៅនគរគោកធ្លក រឺ ក្រុងកម្ពុជាធិបតី។
ព្រះថោង ឬ សម្ដេចព្រះកុមារាជ សោយរាជសម្បត្ដិនៅនគរគោកធ្លក បាន ៧៧ ឆ្នាំ។ ព្រះអង្គបានចូលទិវង្គត នៅឆ្នាំ​រកា ក្នុង​ព្រះ​ជន្ម ១២២ ព្រះ​វស្សា​។