navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
រឿងមាយាដកខ្ញី: ដំណើររឿង

ដំណើររឿង 

មានបុរសម្នាក់ និង ស្ដ្រីម្នាក់ជាប្ដីប្រពន្ធ នៅក្នុងស្រុកមួយ ប្ដីជាមនុស្សចិត្តត្រង់ តែគ្មានប្រាជ្ញា ឯនាងប្រពន្ធនោះជាស្រីចិត្តមិនត្រង់នឹងប្ដី តែមានមាយាច្រើន ។ ថ្ងៃមួយនាងប្រពន្ធប្រាថ្នា​ចង់ជួបនឹងសាហាយណាស់ ដោយឃ្លាតគ្នាយូរហើយ តែមិនដឹងជាធ្វើដូចម្ដេចនឹងទៅជួបបានដោយភូមិនោះឆ្ងាយពីគ្នា បើដើរទៅគេថាខ្មោចលង។ នាងប្រពន្ធក៏និយាយនឹងប្ដីខ្លួនថា៖ «អ្នក! ល្ងាចនេះយើងគិតទៅរកទិញមាន់មួយមកធ្វើស៊ីបានម្ដង អ្នកចង់ស៊ីទេ?។ ប្ដីតបវិញថា «ចង់ស៊ីដែរ» ប្រពន្ធថា «ខ្ញុំចង់ស៊ីខួរខ្ញី »។ ប្ដីថា «អើ ! អញក៏ចង់ស៊ីខួរខ្ញីដែរ» ថាហើយក៏បបួលគ្នា​ចុះដើរទៅរកទិញមាន់អ្នកស្រុកនៅភូមិជិតផ្ទះសាហាយនោះ។

ប្ដី និង ប្រពន្ធបបួលគ្នាសួររកទិញគ្រប់តែផ្ទះ។ នាងប្រពន្ធដើរបែកពីប្ដីទៅជួប នឹងសាហាយវានិយាយកិច្ចកលផ្សេងៗ រួចមកជួបនឹងប្ដីវិញហើយប្រាប់ប្ដីថា អ្នក!ផ្ទះឯណោះគេមានមាន់លក់​គេប្រាប់ខ្ញុំម៉ិញ»។ ប្ដីព្រមទៅតាមប្រពន្ធប្រាប់ក៏ទិញបានមេមាន់មួយយួរត្រលប់ទៅផ្ទះវិញ។ ពេលនោះជាពេលព្រលប់ ទៅដល់ពាក់កណ្ដាលផ្លូវស្រាប់តែនាងប្រពន្ធធ្វើមាយាគក់ទ្រូងថា «ឱ! អ្នកអើយភ្លេចដូចគេលត់ទៅហើយ»។ ប្ដីសួរថា «ភ្លេចអ្វី ?»។ ប្រពន្ធថា «ភ្លេចខ្ញីទៅហើយអ្នក បើដូច្នោះអ្នកឯងនៅនេះសិនចុះ ខ្ញុំរត់ទៅវាឆាប់» ហើយនាងនោះរត់ទៅ ប្ដីក៏ឈរចាំប្រពន្ធ។

ឯនាងប្រពន្ធកាលណាឃ្លាតពីប្ដីហើយ ក៏គេចទៅជួបប្រុសសាហាយខ្លួន ហេតុតែរលឹកសាហាយខ្លាំងណាស់ក៏ប្រះដេកទៅដី មិនរកផ្ទះសំបែងទេ ដោយប្រញាប់ទៅជួបប្ដីវិញ។ ឯប្រុសសាហាយ​នោះក៏ទទួលភារ:នាងនោះទៅរួច នាងនោះយកខ្ញីពីសាហាយ ហើយផ្ដាំថា «ល្ងាចនេះអោយអ្នកឯងចាំមើល បើមានពេលស្រួលចូលទៅដេកម្ដងទៀតចុះ» និយាយកិច្ចការសព្វគ្រប់ហើយ​នាងនោះ​ក៏ត្រលប់មកឯប្ដីដើម។

កាលដែលនាងប្រះដេកនោះ ដីក៏នៅប្រលាក់ជាប់ នឹងខ្នងមិនទាន់បោសនៅឡើយ ព្រោះដើរមកដោយប្រញាប់ លុះដើរមកដល់ប្ដីខ្លួនហើយក៏សើចក្អាកក្អាយ និយាយទៅកាន់ប្ដីខ្លួនថា «អ្នកឃើញម៉ិញប្រហែលជាសើចដាច់ខ្យល់ហើយ»។ ប្ដីសួរថា «សើចអី ?»។ ប្រពន្ធតបថា «ឯអ្នកមើលខ្នងខ្ញុំ បោសអោយបន្តិចណា! ហ្នឹងហើយខ្ញុំដកខ្ញីទៅ វារបូតដៃទាំងអស់មក ខ្ញុំដួលផ្ងារទៅក្រោយបះជើងច្រោង បានជាប្រលាក់ខ្នងខ្ញុំអស់»។ ប្ដីមិនដឹងក៏បោសខ្នងអោយប្រពន្ធទៅរួចហើយនាំគ្នាដើរទៅផ្ទះ ធ្វើបាយ និងធ្វើមាន់ស៊ី ធ្វើរួចហើយពេល​ងងឹតស៊ីបាយរួច​ប្រពន្ធនិយាយនឹងប្ដីថា «អ្នកផ្លុំប៉ីទៅខ្ញុំនឹងស្ដាប់» ប្ដីក៏យកប៉ីមកផ្លុំ។ ប្រពន្ធដេកស្ដាប់ៗ បន្តិចទៅក៏កិលមកដេកលើភ្លៅប្ដីហើយថា «ពិរោះណាស់អ្នក ! អ្នកផ្លុំប៉ីមើលរន្ធដែររឺទេ ? បើអ្នកមិនមើលរន្ធ ធ្វើម្ដេចនឹងចាប់បើកបិទត្រូវទំនុក ?»។ ប្ដីតបថា «ទេមិនបាច់មើលរន្ធទេ ព្រោះដៃចាំស្ទាត់ ហើយចំណាំរន្ធផង»។ ប្រពន្ធថា «បើដូច្នេះខ្ញុំបិទភ្នែកអ្នកទាំងពីរមើល​អ្នកនៅតែផ្លុំពិរោះដដែលរឺទេ?។ ប្ដីតបថា «បិទចុះ ផ្លុំក៏នៅពិរោះដូចមុនដែរ»។ ប្រពន្ធយកដៃបិទភ្នែកប្ដីខ្លួនទាំងពីរ រួចហើយក៏កន្ធែកជើងអោយសាហាយនោះឃើញ។ ប្រុសសាហាយ ឃើញ សាហាយខ្លួនបិទភ្នែកប្ដីបានហើយ កន្ធែកជើងអោយសញ្ញាដូច្នោះ ក៏ចូលទៅរួមសង្វាសនឹងនាងនោះទៀត ។ លុះសាហាយនោះថយចេញ ទើបប្រពន្ធលែងបិទភ្នែកប្ដី។ ប្ដីនោះក៏មិនដឹងដល់
កិច្ចកលនោះឡើយ ។ ព្រោះហេតុនេះ បានជាមានពាក្យបុរាណថា មាយាដកខ្ញី មានទាំងទំនុកច្រើនផងថា ៖

ស្រីអើយនាងស្រី ស្រស់ទៅដកខ្ញី      ដកដួលទាំងខ្លួនកាលដកលើកមុន    តូចតន់លាក់ខ្លួន     ដកក្រោយសំនួនផ្ទួនអោយប្ដីស្តាប់        ប្ដីនាងអ្នកផ្លុំ       នាងសុំធ្វើត្រាប់បន្ទរអឹងអាប់ចាប់បទអុំទូក។

កុំពត់ស្រឡៅ កុំប្រដៅស្រីខូច
រឿងរាមកេរ្តិ៍: តួអង្គសំខាន់ក្នុងរឿងរាមកេរ្តិ៍

តួអង្គសំខាន់ក្នុងរឿងរាមកេរ្តិ៍ 
​ព្រះ​រាម​
នាង​សីតា
ព្រះលក្សណ៍
ព្រះ​សុត្រុត
ព្រះភិរុត
ព្រះនាងហ្គ៉ាយ៉ាទ្រី
អង្គទ
ក្រុងរាពណ៍
នាង​មណ្ឌោលគីរី
នាងកាមអគ្
នាគ
វត្តព្រះកែវមរកត
ព្រហ្មញ្ញ សាសនា
ហិណ្ឌូសាសនា

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ព្រហ្មញ្ញសាសនា
រឿងលះបង់

រឿង លះបង់ គឺជាប្រភេទរឿងខ្លី ដែលបង្ហាញ ពីការលះបង់របស់ឪពុកចំពោះកូន ដើម្បីចង់ឱ្យកូនសម្រេចនូវក្ដីសុបិនរបស់ខ្លួន ព្រោះថា សេចក្ដីសុខ សុភមង្គលរបស់ឪពុកម្ដាយ គឺចង់ឃើញកូនរបស់ខ្លួន រស់នៅដោយសុខស្រួល មានសុភមង្គល និងមិនលំបាកទៅថ្ងៃអនាគត។
រឿងលះបង់: ព័ត៌មានទូទៅ

ព័ត៌មានទូទៅ 

ចំណងជើង ៖ លះបង់ (ជាភាសាអង់គ្លេស : Sacrifice)
ទីកន្លែង ៖ រាជធានីភ្នំពេញ
កាល ៖ សម័យទំនើប
កាលបរិច្ឆេទសរសេរចប់ ៖ ថ្ងៃទី១៤រោច ខែជេស្ឋ ឆ្នាំកុរ ឯកស័ក ព.ស ២៥៦៣ (ថ្ងៃចន្ទ ទី០១ ខែកក្ដដា ឆ្នាំ២០១៩)
រឿងលះបង់: តួអង្គ

តួអង្គ 

 រិទ្ធ (សិស្សមកពីជនបទ)
 ធីតា (មិត្តរបស់រិទ្ធ)
 ចិត្រា (មិត្តរបស់រិទ្ធ)
 អ៊ំចាន់ (ម្ដាយរិទ្ធ)
 ឪពុកធីតា
 អ៊ំវណ្ណ (ឪពុករិទ្ធ)

 គ្រូពេទ្យ
រឿងលះបង់: សង្ខេបរឿង

សង្ខេបរឿង 
រិទ្ធ គឺជាកូនអ្នកស្រែចម្ការដែលមានឪពុកម្ដាយជាអ្នកធ្វើស្រែ។ បន្តាប់ពីប្រឡងបាក់ឌុបរួច គេក៏បានបន្តកាលសិក្សានៅសាកលវិទ្យាល័យមួយក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ ដោយគេជួលបន្ទប់ស្នាក់នៅក្នុងសង្កាត់មួយកន្លែង។ កាលមករៀននៅសាកលវិទ្យាល័យដំបូង គេមិនទាន់ស្គាល់អ្នកណាឡើយ លុះដល់ពីរបីខែក្រោយមក គេក៏បានស្គាល់មិត្តភ័ក្ត២នាក់ ដែលមិត្តទាំង២របស់គេនោះ គឺជាមិត្តជិតស្និតបំផុតរបស់គេ។ 

ថ្ងៃមួយម្ដាយរបស់គេ ក៏បានឡើងមកភ្នំពេញ ដើម្បីមកលេង ក៏ដូចជាសួរសុខទុក្ខកូន។ ឮថាម្ដាយឡើងមកភ្នំពេញបែបនេះ គេសប្បាយចិត្តយ៉ាងខ្លាំង រហូតញញឹមបិទមាត់មិនជិតឡើយ នៅចំពោះមុខមិត្តរួមថ្នាក់។ លុះពេលដល់ម៉ោងចេញពីរៀនវិញ គេក៏បណ្ដើរកង់ចេញទៅ ពេលនោះស្រាប់តែឃើញម្ដាយរបស់គេ ឈរចាំទទួល នៅចំហៀងផ្លូវម្ខាងទៀត។ គេសប្បាយចិត្តយ៉ាងខ្លាំង រួចក៏បក់ដៃស្រែកហៅម្ដាយរបស់គេ បន្ទាប់មកក៏ដើរឆ្លងផ្លូវទៅរកម្ដាយ។ ដោយសារតែសប្បាយចិត្តខ្លាំងពេក ធ្វើឱ្យគេមិនប្រយ័ត្ន ទើបបណ្ដាលឱ្យជួបគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ ដោយត្រូវរថយន្តបុក។ ម្ដាយរបស់គេតក់ស្លត់យ៉ាងខ្លាំង រកថ្លែងពុំត្រូវឡើង។ គាប់ជួនពេលនោះ រថយយន្តរបស់ឪពុកមិត្តគេម្នាក់ បើកកាត់ឃើញបែបនេះ ក៏ប្រញ៉ាប់ប្រញ៉ាល់នាំទៅមន្ទីរពេទ្យដើម្បីព្យាបាល។

ពេលទៅដល់មន្ទីរពេទ្យភ្លាម ពេទ្យក៏ប្រញ៉ាប់នាំគេ ទៅបន្ទប់សង្គ្រោះបន្ទាន់។ ដោយសារតែឃើញពីជីវភាពគ្រួសាររបស់គេ ក្រីក្រ ទើបឪពុកមិត្តរបស់គេ សន្យារនឹងជួយចេញថ្លៃព្យាលឱ្យទាំងស្រង់ រហូតទាល់តែគេអាចត្រឡប់ទៅរៀនវិញបាន។ បន្ទាប់ពីពេទ្យបានព្យាបាលរួច គេក៏មានភាពប្រសើរជាងមុខ តែជាអកុសល ភ្នែករបស់គេមិនអាចមើលឃើញឡើយ ដោយសារតែប៉ះទង្គិចខ្លាំងទៅនិងសរសៃប្រសាទភ្នែក។ 

នៅពេលមួយស្រាប់តែពេទ្យមកប្រាប់ថា មានជនបរទេសម្នាក់គេយល់ព្រមបរិច្ចាគភ្នែកឱ្យគេ។ពេលឮដំណឹងនេះភ្លាម ក្រុមគ្រូពេទ្យក៏ចាប់ផ្ដើមធ្វើការវះកាត់ឱ្យគេយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ បន្ទាប់ពីវះកាត់រួចហើយ ភ្នែករបស់គេក៏អាចមើលឃើញឡើងវិញ។ គេសប្បាយចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះអាចត្រឡប់ទៅរឿនវិញបានដូចពេលមុខ។ ពេលគេកំពុងរៀបចំឥវ៉ាន់ ម្ដាយរបស់គេ ក៏ប្រាប់ឱ្យគេទៅមើលឪពុករបស់គេ​ ដែលសម្រាកនៅបន្ទប់ជិត បន្ទប់របស់គេ។ ពេលទៅដល់បន្ទប់ដែលឪពុកគេស្នាក់នៅ គេឃើញឪពុករបស់គេកំពុងអង្គុយ បែខ្នងលើគ្រែអ្នកជំងឺ។ ពេលឃើញភ្លាម គេក៏រត់ទៅឱបឪពុក ស្រាប់តែឃើញឪពុករបស់គេពិកាភ្នែក។ គេស្លត់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង ពេលនោះហើយទើបគេដឹងថា ឪពុករបស់គេបានលះបង់ភ្នែកទាំងគូរឱ្យមកគេ។ គេស្លត់ផង យំផង ព្រោះមិននឹងស្មានថា ឪពុកហ៊ានលះបង់ដល់ថ្នាក់នេះសោះ នេះក៏ព្រោះតែឪពុក ចង់ឃើញកូនបន្តការសិក្សា និងសម្រេចក្ដីសុបិនរបស់ខ្លួនទៅថ្ងៃះអនាគត។ 

៣ឆ្នាំក្រោយមក រិទ្ធពិតជាមិនធ្វើឱ្យការលះបង់របស់ឪពុក ត្រូវអសាបង់ឡើង ដោយពេលនេះ គេបានបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់បរិញ្ញាប័ត្រ ហើយក៏ទទួលបានការងារមួយដ៏ល្អ ដែលអាចឱ្យគេរកចំណូលបានច្រើនគួរសមដែរ ចំណែកអ៊ំវណ្ណ​ និង អ៊ំចាន់ ដែលជាឪពុកម្ដាយរបស់រិទ្ធក៏មានការត្រេកអរ រំភើបរីករាយដូចគ្នា។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ជីវភាពគ្រូសាររបស់រិទ្ធ ក៏បានផ្លាស់ប្ដូរទាំងស្រង់ ពីអ្នកធ្វើស្រែចម្ការ ក្រលំបាក មកជាអ្នកមានធូរធាជាងមុន រីឯ រិទ្ធ គេក៏បានបើកក្រុមហ៊ុនមួយផ្ទាល់ខ្លួន រហូតដល់ទទួលបានជោគជ័យយ៉ាងខ្លាំងគួរឱ្យកត់សម្គាល់។ ថ្វីថ្បិតតែ ភ្នែករបស់អ៊ំវណ្ណ មើលមិនឃើញក៏ពិតមែន តែក្នុងចិត្តរបស់គាត់ ពិតជារំភើប រីករាយយ៉ាងក្រៃលែង ព្រោះថា អ្វីដែលគាត់ចង់ឃើញ គឺ ភាពជោគជ័យ និងសេចក្ដីសុខ សុភមង្គលរបស់កូនតែប៉ុណ្ណោះ គ្មានអ្វីលើសពីនេះឡើយ។
រឿងសត្វចាបសម្លាប់ដំរីស្ដរ: ដំនើររឿង

ដំនើររឿង 
មាន​ដំរី​ស្ដរ ១ ដើរ​រក​ស៊ី​ក្នុង​ព្រៃ​ដាច់​ចេញ​ពី​ហ្វូង​តែ​ម្នាក់​ឯង ថ្ងៃ ១ បាន​ដើរ​ទៅ​ជួប​ប្រទះ​នឹង​មេ​ចាប កំពុង​តែ​ក្រាប​ក្រុង​កូន​នៅ​កណ្ដាល​ផ្លូវ​ដែល​ខ្លួន​ដើរ មេ​ចាប​និយាយ​អង្វរ​ដំរី​ថា « សូម​លោក​អាណិត​មេត្តា​កុំ​ដើរ​ជាន់​កូន​ខ្ញុំ » ដំរី​មិន​ព្រម​ទទួល​យក​ពាក្យ​អង្វរ​ក៏​ឆ្លើយ​ត​ទៅ​វិញ​ថា អញ​មិន​ដឹង​មិន​ស្គាល់​អាណា​ទេ​អញ​ចេះ​តែ​ដើរ​ជាន់ ស្លាប់​អាណា​ក៏​ដោយ ចាប​ឯង​ខ្លួន​តូច​ប៉ុណ្ណេះ​នឹង​ធ្វើ​អ្វី​អញ​បាន បើ​ទុក​ជា​ចាប​ឯង​មាន​ចំនួន​ច្រើន​ដល់​ទៅ ១ ម៉ឺន ក៏​អញ​ជាន់​ឈ្លី​នឹង​ជើង​ឆ្វេង​អញ​តែ​ម្ខាង​ឲ្យ​ស្លាប់​ល្អិត​ល្អោច​អស់​ឥត​សល់​មួយ​ដែរ ដំរី​ថា​តែ​ប៉ុណ្ណេះ​ហើយ​ក៏​ដើរ​ជាន់​កូន​ចាប​ខ្ទេច​ខ្ទី​ស្លាប់​អស់​ទៅ មេ​ចាប​ឃើញ​កូន​ស្លាប់​ដូច្នោះ​ហើយ ក៏​កើត​ទុក្ខ​ក្ដៅ​ក្រហាយ​សោក​ស្ដាយ​កូន​ណាស់ ទើប​ហើរ​ទៅ​ទំ​លើ​មែក​ឈើ​ហើយ​និយាយ​ប្រាប់​ដំរី​ថា « ដំរី​ឯង​ហ៊ាន​មើល​ងាយ​អញ ដ្បិត​តែ​ឃើញ​អញ​ខ្លួន​តូច កំឡាំង​តិច ប៉ុន្តែ​ឯង​មិន​ទាន់​ដឹង​កំឡាំង​បញ្ញា​អញ​ទេ ចាំ​មើល​អញ​នឹង​ធ្វើ​សង​សឹក​ដល់​ឯង​វិញ » មេ​ចាប​និយាយ​រួច​ហើយ​ក៏​ហើរ​ទៅ​រក​ពឹង​សត្វ​ក្អែក​ឲ្យ​ទៅ​ចឹក​ចោះ​ភ្នែក​ដំរី​ឲ្យ​បែក​ជា​ដំបៅ​ទាំង​សង​ខាង ក្អែក​ក៏​ទទួល​យក​អាសាទើប​មេ​ចាប​ទៅ​ពឹង​សត្វ​រុយ​ទៀត ឲ្យ​រុយ​ពង​ដាក់​ភ្នែក​ដំរី ឲ្យ​កើត​ជា​ដង្កូវ​ចុះ​ក្នុង​ភ្នែក​ទាល់​តែ​ខ្វាក់​ទាំង​ពីរ កាល​ដំរី​នោះ​ឈឺ​ភ្នែក​បែក​ខ្វាក់​ទាំង​ពីរ​ងងឹត​មើល​ផ្លូវ​មិន​ឃើញ​ហើយ ក៏​កើត​ទុក្ខ​វេទនា លំបាក​នឹង​រក​ស្មៅ​ស៊ី នឹង​រក​ផឹក​ទឹក​ក៏​ពុំ​បាន មេ​ចាប​ឃើញ​ដំរី​ខ្វាក់​ភ្នែក​ដូច្នោះ​ហើយ​ក៏​ទៅ​ពឹង​សត្វ​កង្កែប ឲ្យ​ឡើង​ទៅ​យំ​លើ​កំពូល​ភ្នំ ដំរី​ឮ​កង្កែប​យំ មាន​ចិត្ត​ត្រេកអរ​ដោយ​សំគាល់​ថា​មាន​ត្រពាំង​ទឹក ទើប​ដើរ​ឡើង​ទៅ​លើ​កំពូល​ភ្នំ កាល​ដំរី​ទៅ​ដល់​កំពូល​ភ្នំ​ហើយ កង្កែប​លោត​ចុះ​ទៅ​យំ​ក្នុង​ជ្រោះ​វិញ ដំរី​ដើរ​តាម​សំឡេង​កង្កែប​ទៅ​ទៀត លុះ​ដល់​មាត់​ជ្រោះ​ក៏​រអិល​ជើង​រមៀល​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​ជ្រោះ​ស្លាប់​ទៅ ឯ​មេ​ចាប​បាន​ដឹង​ថា​ដំរី​ស្លាប់​ហើយ ក៏​មាន​ចិត្ត​ត្រេក​អរ​ណាស់ ។
រឿងសត្វចាបសម្លាប់ដំរីស្ដរ: សូមមើលផងដែរ

សូមមើលផងដែរ 
ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ
រឿងសូផាត

ដំណើផ្សងព្រេងរបស់សុផាត បង្កើតជាបញ្ហាទាំងឡាយនៅក្នុងរឿងនេះ។â

រឿងសុផាត គឺជា​កម្រង​រឿង​ប្រលោមលោក​ខ្មែរ ដែល​ត្រូវ​បាន​សរសេរ​តាំងតែ​ពី​ឆ្នាំ ១៩៣៨ មកម្ល៉េះ ដោយ​អ្នកនិពន្ធ រីម គីន ។ រហូតដល់​ឆ្នាំ ១៩៤២ ទើប​ត្រូវ​បាន​បោះពុម្ពផ្សាយ ឯការ​បោះពុម្ព​នោះ​ទៀតសោត គឺ​នៅ​ឯ​ព្រៃនគរ ក្រុង ច្រឺ​ឡឺង ប្រទេស​វៀតណាម​ឯ​ណោះ ពីព្រោះ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​យើង​មិន​មាន​រោង​ពុម្ព​ច្រើន​ល្មម​គ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​ការបម្រើ​ការបោះពុម្ព​នេះឡើយ នាគ្រា​កាលសម័យ​នោះ ។​ ​	​ជា​ប្រលោមលោក​ដែល​ក់ដាច់​ខ្លាំង​ណាស់​ក្នុង​សម័យ​នោះ ក្រោយមក​ក៏​ត្រូវបាន​ដាក់បញ្ចូល​ទៅក្នុង​កម្មវិធីសិក្សា​ថ្នាក់ជាតិ (​បឋមភូមិ​) ។​ ​	​សូផាត ដែល​ជា​កុមារ​កំព្រា​បាន​រស់​រៀនសូត្រ និង​ធំ​ដឹងក្តី ដោយ​ការជួយ​ទំនុកបម្រុង​ពី​អ្នកស្រុក និង​ព្រះសង្ឃ ។ បន្ទាប់ពី​នាង​សូ​យា ដែល​ត្រូវជា​ម្តាយ​បាន​លាចាក​លោក​នេះ​ទៅ ។​ ​	​ដំណើរ​ផ្សងព្រេង​របស់​សូផាត​មក​កាន់​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ បង្កើតបាន​ជា​រឿង​នេះ​ឡើង ។ តើ​មាន​អ្វី​កើតឡើង​ខ្លះ​ចំពោះ​ដំណើរ​ជីវិត​របស់ ’​សូផាត​” ។​ ​	​សូម​អញ្ជើញ​អាន​ចុះ ជាវ​ទុក​ជា​សក្ខី​សម្រាប់​រក្សា​ទុក រក្សា​ឲ្យ​កូនៗ​ខាងក្រោយ​បាន​អាន​តទៅទៀត ... ។​
រឿងសូផាត: សាច់រឿងសង្ខេប

សាច់រឿងសង្ខេប 
លោកសួនជាចៅហ្វាយស្រុកមួយរូបនៅស្រុកសេរីសោភ័ណ។ អ្នកស្រុកទាំងពួងដឹងថាលោ​ក​បានទៅលួចរួមរ័ក្សជាមួយស្រី្តកំព្រាម្នាក់ឈ្មោះសូយា។ ក្រោយមកលោកត្រូវបានរាជការធំផ្លាស់​លោកទៅក្រុងភ្នំពេញ។ លោកសួនមិនអាចនាំនាងសូយាដែលមានផ្ទៃពោះទៅជាមួយដោយសារ​តែម្តាយលោកបានដណ្តឹងកូនគេបញ្ចាំចិត្តរួចហើយ។ លោកបានទុកចិញ្ចៀនមួយវង់ឲ្យនាងសូយា​ហើយសន្យាថានឹងវិលត្រឡប់ទៅរកនាងវិញ។ នាងសូយានៅស្រុកតែម្នាក់ឯង ក្រោយមកឆ្លងទន្លេ​បានកូនប្រុសឈ្មោះសូផាត។ ម្តាយកូនពីរនាក់រស់នៅយ៉ាងកំសត់ សូម្បីតែសំបុត្រមួយបន្ទាត់ពី​លោកសួនក៏នាងមិនបានទទួលដែរ។ ពេលដឹងថាលោកសួនមានប្រពន្ធថ្មី នាងក៏ចាប់ផ្តើមឈឺ​រហូតដល់ស្លាប់ ហើយកូននាងត្រូវបានយកទៅដាក់ក្នុងវត្តពេលអាយុបានប្រាំបីឆ្នាំ។ លុះដល់អាយុ​បានដប់ពីរឆ្នាំ កុមារចាកចេញពីស្រុកទៅភ្នំពេញដើម្បីស្វែងរកឪពុកបង្កើតរបស់ខ្លួន។

ពេលទៅដល់ភ្នំពេញ សូផាតស្នាក់នៅក្នុងវត្តឧណ្ណាលោមហើយបានស្គាល់ក្មេងម្នាក់ឈ្មោះ​ណារិន។ ក្រោយមកឪពុកធម៌ណារិនយល់ព្រមឲ្យសូផាតស្នាក់នៅជាមួយ។ ថ្ងៃមួយក្រោយពេល​សូផាតងូតទឹករួចភ្លេចចិញ្ចៀន​នៅក្នុងបន្ទប់ទឹក។ នាងម៉ានយ៉ានចូលទៅដល់បន្ទប់ទឹកក៏ប្រទះ​ឃើញចិញ្ចៀននោះ ហើយប្រគល់ឲ្យលោកឧកញ៉ា។ លោកក៏ជ្រាបដឹងថា សូផាតជាកូនបង្កើត​របស់ខ្លួន។
 
នាងអ៊ូរីជាកូនក្រមុំអ្នកជិតខាងចាប់អារម្មណ៍លើសូផាតរហូតដល់ទប់កេរ្តិ៍ជាស្រ្តីពុំបានក៏ឡើង​ទៅបន្ទប់សូផាតទាំងយប់ តែត្រូវបានសូផាតប្រាប់ឲ្យចាកចេញ។ នាងម៉ាយ៉ានប្រទះឃើញទិដ្ឋ​ភាព​បែបនេះក៏អស់សង្ឃឹមដែលខ្លួនបានចាប់ចិត្តទៅលើបុរសបែបនេះ។ នាងគេចវេសខ្លួនចេញពី​សូផាតជាដរាប ហើយសូផាតក៏នឹកក្នុងចិត្តថាគេប្រហែលជាធ្វើអ្វីឲ្យនាងទាស់ចិត្ត ហើយក៏សម្រេច​ចិត្តចាកចេញពីផ្ទះនេះ។ ក្រោយពេលគ្រួសារលោកសួនដឹងថាសូផាតបានចាកចេញពីផ្ទះ លោក​ក៏​ចេញបញ្ជាឲ្យគេតាមរក ស្រាប់តែក្រុមនគរបាលរកឃើញសាកសពមួយដោយស្មានថាជាសូផាត។ ចំណែកឯសូផាតវិញបានទៅរស់នៅជាមួយមេស្រុកសុខហើយប្តូរឈ្មោះខ្លួនទៅជាផនស៊ី។ ឯ​សំណាងជាកូនអ្នកមានក៏បម្រុងនឹងចូលស្តីដណ្តឹងនាងម៉ានយ៉ាន។ ក្រោយមកនាងម៉ានយ៉ានបាន​ទៅជួបនឹងសូផាតនៅផ្ទះមេស្រុកនោះដោយស្មានថាព្រលឹងខ្មោចសូផាតមកតាមរកនាង។ នៅថ្ងៃ​ដែលនាងរៀបការ នាងលោតសម្លាប់ខ្លួននៅមាត់ទន្លេប៉ុន្តែត្រូវបានអ្នកនេសាទជួយសង្គ្រោះ ពេល​នោះហើយដែលសូផាតបានជួបនឹងនាងម៉ានយ៉ានម្តងទៀត ហើយនាំគ្នាភៀសខ្លួនទៅខេត្តស្វាយ​រៀង។ ដោយសារតែសូផាតធ្វើដំណើរត្រឡប់មកភ្នំពេញវិញជួបគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ ហើយនាង​ម៉ានយ៉ានធ្លាក់ខ្លួនឈឺយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរនៅឯខេត្ត អ្នកទាំងពីរត្រូវបានបញ្ជូនទៅមន្ទីរពេទ្យនៅឯភ្នំពេញ ហើយជួបគ្នាដោយចៃដន្យនៅទីនោះ។ ទីបំផុតលោកសួនបានរកឃើញអ្នកទាំងពីរវិញ ហើយរៀប​ចំពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍ឲ្យពួកគេទៅតាមប្រពៃណី ហើយរស់នៅជួបជុំគ្រួសារយ៉ាងសុខសាន្តចាប់ពី​ពេលនោះមក។
រឿងសេដ្ឋីចិត្ដលោភ

រឿងនិទានសេដ្ឋីចិត្ដលោភ ជាខ្សែរឿងមួយប្រកបដោយគតិបណ្ឌិត ក្នុងការ​ដាស់​សតិ​សម្បជញ្ញៈ អោយ​ក្មេង​ចាស់​គ្រប់​​រូប ចេះ​ប្រើ​សតិបញ្ញា​របស់​ខ្លួន អោយ​អង់​អាច​អស្ចារ្យ មិន​ត្រូវ​ទន់​ជ្រាយ​រវេប​រវ៉ប រឺ​ចុះ​ចាញ់ ​ចុះញ៉ម​នូវ​ចំពោះ​មុខ​ភាព​ក្រីក្រ លំបាក​តោក​យ៉ាក អនា​ថា​​នោះ​ឡើយ។ ក្មេង​ម្នាក់​ដែល​អ្នក​និពន្ធ​ក្នុង​រឿង​សេដ្ឋី​ចិត្ដ​លោភ​ ហាក់​ដូច​ជាចង់​សរសេរ​​បន្តុះ​បង្អប់​ក្មេង​នោះ​បន្ដិច ដោយ​សរសេរ​ថា  «ក្មេង​ខិល»។ ក្មេង​ខិល អ្នក​និពន្ធ​គ្រាន់​តែ​ចង់​សរសេរ ចំអក​តែ​ប៉ុណ្ណោះ តែ​វា​ជា​ក្មេង​ អង់​អាច​អាច​ក្លា​ហាន​ មាន​សេចក្ដី​ធ្មត់ តស៊ូ ពុះពារ​គ្រប់​អុបសគ្គ​ដែល​កើត​មាន​ចំពោះ​ខ្លួន ហើយ​ប្រើ​សតិបញ្ញាដ៏​វៃ​ឆ្លាត​យ៉ាង​ក្រៃ​លែង​រហូត​ដល់ សេដ្ឋី​ដ៏​មាន​ប្រាក់​ចាយ​មិន​អស់​ម្នាក់ កើត​សេចក្ដី​ច្រនែន​ ឈ្នានីស លោភ​លន់​ពន់​ប្រមាណ ចូល​មក​ធ្វើ​ការ​ពិភាក្សា ចង់​រៀន​សូត្រ​អំពី​វិធី ការ​រក​ស៊ី​របស់​កុមារ​នោះ​ទៀត​ផង។  ដោយ​ប្រើ​សតិ​បញ្ញា​ដ៏​វៃឆ្លាត​អស្ចារ្យ​របស់​ខ្លួន ក្មេង​ខិល​បាន​ធ្វើ​អោយ​សេដ្ឋី និង​អ្នក​គង្វាល​ចៀម ដ៏​លោភ​លន់​ ធ្លាក់​ចុះ​ក្នុង​ក្ដីវិនាស​រហូត​បាត់​សូន្យ​ឈឹង​តែ​ម្ដង។ សេដ្ឋី​ដែល​មាន​ទ្រព្យ​សម្បត្ដិ​ដី​ច្រើន​សែន​ច្រើន​ណាស់​ទៅ​ហើយ មិន​ស្កប់​ស្កល់​នឹង​ទ្រព្យ​សម្បត្ដិ​ មាស​ប្រាក់​នេះ​សោះ លោភ​លន់ រហូត​ហ៊ាន​ចូល​ក្នុង​បាវ អោយ​គេ​ចង​មាត់ យក​ទៅ​ទំលាក់​ក្នុង​សមុទ្រ​ដោយ​ចង់​ចុះ​ទៅ​រាវ​រក មាស​ប្រាក់ ទ្រព្យ​សម្បត្ដិ​នៅ​អែ​បាត​សមុទ្រ​ដោយ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​អែង មួយ​វិញ​ទៀត​បុរស​គង្វាល​ចៀម​ក៏​សុខ​ចិត្ដ​ចូល​ដេក​សំងំ​ក្នុង​បាវ​ចង​មាត់ ជំនួស​កុមារ​ខិល ដោយ​គិត​សង្ឃឹម​ថា នឹង​មាន​លាភ​ បាន​ទ្រព្យ​សម្បត្ដិ មាន​ប្រាក់​ច្រើន​ជាង​ខ្លួន​ដែល​មាន​ហ្វូង​ចៀម​ទៅ​ទៀត។  សេចក្ដី​លោភ​លន់​ដ៏​អិត​មាន​ព្រំដែន ដូច​លោកសេដ្នី ហើយ​កី​ដូច​ជា​អ្នក​គង្វាល​ចៀម​ផង​ដែរ តើ​អ្នក​សិក្សា​អាច​វាស់​ជំរៅ​នៃ​សេចក្ដី​លោភ​នេះ​បាន​ដែរ​រឺទេ? យោង​ទៅ​តាម​ន័យ​សេចក្ដី​នៃ​សាច់​រឿង យើង​អាច​វាស់​នូវ​សេចក្ដី​លោភ​នេះ​បាន យ៉ាង​ត្រឹម​ត្រូវ​ពិត​ប្រាកដ​ជាក់​ស្ដែង គឺ «មរណៈ» ស្លាប់​តៃ​ហោង​តែ​ម្ដង អែ​សេចក្ដី​ដោះ​ស្រាយ​ទុក្ខ ដោយ​ប្រើ​សតិ​បញ្ញា​វៃឆ្លាតដូច​កុមារ​ខិល​ រមែង​បាន «រុង​រឿង» សុខ​កាយ​សប្បាយ​ជា​និរន្ដ​។
រឿងសេដ្ឋីចិត្ដលោភ: ដំណើររឿង

ដំណើររឿង 

កាល​ពីព្រេង​នាយ​មាន​កុមារាម្នាក់​​​​​​ ហើយគាត់ជាក្មេងប្រុសម្នាក់ដែរឆ្លាតវាងវៃ។​ ឳពុក​ម្ដាយ​របស់គាត់បានលាចាក់លោក បន្សល់ទុកនៅកូនប្រុសម្នាក់ដែរនៅកំព្រា ក្មេងប្រុសដែរកំព្រាឳពុក​ម្ដាយ​ គាត់មានឈ្មោះ ខិល​ ។​​​​ ក្មេងប្រុស ​ខិល​​ បាន​ប្រមូល​​វេច​ស្បែក​គោ​ក្រៀម​មួយ​បង្វេច ដើម្បី​ធ្វើ​ដំនើរ​ទៅ​ស្រុក​ឆ្ងាយ​មួយ​ទៀត ពេល​យប់​មួយ​នោះ​ក្មេងប្រុស​ខិល​ បាន​ឈប់​សំរាក​​នៅ​លើ​ដើម​ឈើ​មួយ ដោយ​អស់​កំលាំង​ពេក ក្មេងប្រុស​ខិល​ក៏​ដេក​លង់​លក់​ទៅ​។ ពេល​ក្រោក​ពី​ដំនេក ក្មេងប្រុស​ខិល បាន​​មើល​​ឃើញ​​ចោរ​ពីរ​នាក់​កំពុង​ចែក​មាស​ពេជ្រ​ និង របស់​របរ​ជា​ច្រើន​នៅ​ក្រោម​ដើម​ឈើ ក្មេងប្រុសខិល ភិត​ភ័យ​ណាស់ តែ​ដោយ​មាន​ទំលាប់​ក្លាហាន វា​ក៏​ទំលាក់​បង្វេច​ស្បែក​គោ​ចុះ​ចំ​ក្បាល​ពួក​ចោរ​ ចោរ​ទាំង​២ ភ្ញាក់​ភ័យ​យ៉ាង​ខ្លាំង ទើប​ក្រោករត់​ចោល​របស់​ទ្រព្យ​ទាំង​អស់ ក្មេងប្រុស​ខិល​ឃើញ​យ៉ាង​នោះ​ត្រេកអរ​ណាស់ ក៏​សំរូត​ចុះ​ពី​ដើម​ឈើ ប្រមូល​កើប​វេចស្ពាយ​មាស​ពេជ្រ​ជា​ច្រើ​ត្រលប់​មក​ផ្ទះ​វិញ​។ កុមារខិល​ ក៏​ក្លាយ​ខ្លួន​ជា​មនុស្ស​មាន​ទ្រព្យ​សម្បត្ដិ​យ៉ាង​ស្ដុក​ស្ដម្ភ​នៅ​ ក្នុងភូមិ​។ មាន​សេដ្ឋី​ម្នាក់។ គាត់​អោយ​បំរើ​ទៅ​ហៅ​ចៅ​ខិល​មក​ឈ្លេច​សួរ ៖

- អែរកទ្រព្យបានដោយវិធីណា?
- បាទខ្ញុំបាទបានសំលាប់គោ យកស្បែកលក់។ ដោយសារតំលៃនៃស្បែកគោនោះ ទើបខ្ញុំប្រកបរបរបានចំរើន(ចៅខិលកុហកតប)។
- បើដូច្នោះអញនឹងអោយបំរើសំលាប់គោទាំងអស់ដើម្បីយកស្បែក។

ចាប់តាំងពីថ្ងៃនោះមក សេដ្ឋីក៏ចាត់បំរើអោយសំលាប់គោយកស្បែក ហើយអោយនាំយកទៅជួញនៅទីទាំងឡាយ។ តែជំនួញនេះពុំបានផលឡើយ។ ដោយចាញ់បោកកុមារខិល សេដ្ឋីខឹងណាស់ ទើបអោយបំរើទៅបំពានចាប់កុមារខិលច្រកបញ្ចូលក្នុងបាវដើម្បីទំលាក់ សំលាប់ចោលក្នុងទឹកទន្លេ។

បំរើក៏គោរពតាមសេដ្ឋី ហើយនាំគ្នាទៅព័ទ្ធចាប់កុមារខិល ច្រកបញ្ចូលក្នុងបាវចងមាត់យ៉ាងជិត នាំមកជួនសេដ្ឋី ពេលធ្វើដំនើរមកដល់ពាក់កណ្ដាលផ្លូវ ដោយមានការហេវហត់យ៉ាងខ្លាំង ពួកអ្នកបំរើ​ទាំងឡាយក៏ទំលាក់បាវចោលនូវមាត់ផ្លូវហើយទើបនាំគ្នាចូលទៅរកអាហារបរិភោគ នៅក្នុងតៀមមួយ។ ខណៈនោះកុមារខិលបានហែកបាវមើលឃើញអ្នកគង្វាលម្នាក់ កំពុង​កៀងចៀមមួយហ្វូង វាក៏ស្រែកហៅអ្នកគង្វាលតិចៗ រួចពោលត្អូញត្អែថា «សូមលោកមាជួយស្រាយមាត់បាវនេះលែងខ្ញុំផង សេដ្ឋីបានចាត់បំរើអោយនាំខ្ញុំទៅរក្សាទ្រព្យសម្បត្ដិ និងជួយបង្ហាត់សេះ តែខ្ញុំមានទំលាប់ខ្លាចសេះណាស់ ខ្ញុំពុំហ៊ានទៅទេ ទោះបីខ្ញុំប្រកែកយ៉ាងណាក្ដី បំរើសេដ្ឋីក៏ពុំយល់ព្រម ហើយក៏ចាប់ខ្ញុំច្រកបាវយ៉ាងនេះ។ ដូចលោកជ្រាបស្រាប់​ មុខរបរនេះ​ប្រកបដោយ​ភាពខ្ពង់ខ្ពស់ និង កិត្ដិយស។ បើលោកមាពេញចិត្ដ សូមអញ្ជើញទៅជំនួយខ្ញុំទុកអោយខ្ញុំនៅថែរក្សាចៀមនេះម្ដង។

លាភអញមកដល់ហើយតើ អាក្មេងល្ងង់នេះមិនស្គាល់ប្រយោជន៍វាទេ អញ នឹងចូលសំងំក្នុងបាវនេះជំនួសវាម្ដង។ គិតហើយបុរសនោះក៏ចូលទៅសំងំក្នុងបាវជំនួសកុមារខិល ក្រោយពីបាន​បរិភោគ​ឆ្អែតហើយពួកបំរើសេដ្ឋីក៏ត្រលប់មកវិញហើយក៏ចាប់បាវលីបន្ដដំនើរតទៅទៀត ដោយពុំបានដឹងកិច្ចកលអ្វីឡើយ។ សេដ្ឋីបានអោយពួកអ្នកបំរើ យកបាវនោះទៅទំលាក់ចោល​ក្នុង​ទឹកទន្លេ បុរសអ្នកគង្វាលក៏ស្លាប់អាសារបង់ទៅ។

ពេលកន្លងមកមិនយូរប៉ុន្មាន សេដ្ឋីក៏បានជួបជាមួយចៅខិលម្ដងទៀត មានទាំងហ្វូងច្រៀមជាច្រើនផង សេដ្ឋីនឹកឆ្ងល់ភិផលក្នុងចិត្ដណាស់ រួចក៏សួរចៅខិលថា ៖

- អែងរឺ ដែលអញយកទៅទំលាក់ក្នុងទឹកថ្ងៃមុននោះ?
- បាទ! មែនហើយលោកសេដ្ឋី កុមារតប តែជាសំនាងល្អណាស់នៅបាតទន្លេសបូរដោយទ្រព្យសម្បត្ដិធនធានជាច្រើន នេះនែហ្វូងចៀមដែលខ្ញុំទើបតែកៀងយកមក។

សេដ្ឋីបានស្ដាប់កុមារខិលហើយ ក៏ជឿយ៉ាងពិតប្រាកដ ឥតគិតពិចារណារអ្វីឡើយ ដោយមានចិត្ដលោភលន់ពន់ប្រមាណ សេដ្នីក៏បញ្ជាអោយពួកបំរើយក​បាវមកច្រកគាត់ហើយ​អោយយកទៅ​ទំលាក់ទឹកទន្លេ ដូចកាលដែលធ្វើទៅលើបុរសគង្វាលយ៉ាងនោះដែរ។
រឿងសំលាញ់ពីរនាក់: ឯកសាររយោង

ឯកសាររយោង 
ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែររបស់មណ្ឌលវប្បធម៌ខ្មែរនៅស្វីស 
សំលាញ់ពីរនាក់
រឿងស៊ឹមអ្នកបរឡាន (វគ្គទី១១៖ ភ្ញាក់រលឹក)

ថ្ងៃរសៀលម៉ោងជាងបី ពូសនបើកឡានទៅដល់មន្ទីរធ្វើការ... ឃើញស៊ឹមកំពុងតែមើលសៀវភៅអង្គុយលើអាស៊ីបកញ្ចាស់គាត់។ពូសនចតឡានស្រួលបួលហើយ រួចក៏ដើរសំដៅទៅស៊ឹម សួរថា៖
ស៊ឹមជក់រឿងណាស់ថ្ងៃនេះ មិនឮសូរឡានខ្ញុំទេឬ? សុខសប្បាយជាទេ។

ស៊ឹមឮសម្លេងក៏ងាកមើល បិទសៀវភៅហើយឆ្លើយតប៖
ចុះពូសុខសប្បាយជាទេ? ទៅណាបាត់ជាងមួយអាទិត្យ? ខ្ញុំស្មានតែមិនមែនពូបើកឡាននេះ បានជាខ្ញុំមិនសូវគិត។
លោកពឹងពូឲ្យជូនបងប្អូនលោកទៅលេងកែប...។
ម៉េចសប្បាយទេ ទៅលេងកែប។ស៊ឹមបានសួរ។បានក្តាម ត្រីសមុទ្រយកមកផ្ញើខ្ញុំខ្លះទេ...។
មិនបានទេស៊ឹមអើយ ឯងមិនសូវមានលុយនោះ។លើកនេះយ៉ាប់ណាស់ ឡានខូច បូមសាំងមិនសូវស្រួលសោះ។ម្យ៉ាងទៀតប្រើវក់វីតែម្តងហើយ បន្តិចកែប បន្តិចទឹកឈូ។ខ្ញុំនៅជាប់នឹងឡាន គ្មានហ៊ានឲ្យអ្នកណាកាន់ជួសទេ ម៉្លោះហើយស៊ឹមឯង គ្រាន់តែភ្លេចកន្សែងមួយទៅជូតខ្លួន ក៏ប្រើឯងទៅយកដែរ។
ក្រែងបានរង្វាន់ខ្លះដែរ...។ស៊ឹមបានបញ្ជាក់។
ឲ្យដែរតែតិចណាស់។គ្រាន់តែផឹកកម្តៅគ្រឿងក្នុង មិនចង់គ្រប់ផង។ពូត្រូវចាយលុយផ្ទាល់ខ្លួនអស់៥០រៀលទៀត។ម្យ៉ាងទៀត អាទិត្យមុននេះ នៅផ្ទះមានធុរៈ។មីងឯងគេមិនស្រួល ចេះតែចុកពោះ។ពូទៅកែបលើកនេះ ទាំងទើសទាល់ទេ កុំឲ្យតែលោក កុំអីមិនទៅទេ...។ចុះស៊ឹមឯងវិញ លោកស៊ឹមឯងមានថាអ្វីទៀតទេ?
លោកគ្មានថាអ្វីទេ។គ្រាន់តែលោកមិនស្និទ្ធស្នាលដូចពេលមុនទៀត។
ស៊ឹមឯងសូមទោសលោកទៅ។
ខ្ញុំជម្រាបច្រើនលើកហើយថា ខ្ញុំមិនសូមទេ ព្រោះខ្ញុំគ្មានខុស។
ស៊ឹមឯងនៅតែរឹងដដែល។
ខ្ញុំការពារសិទ្ធិសេរីភាពរបស់យើងគ្រប់គ្នា។
លោកមិនផ្លាស់ស៊ឹមឯងទេឬ មើលទៅ?
ត្រង់ផ្លាស់ខ្ញុំមិនដឹងសោះ ហើយខ្ញុំក៏មិនដែលនិយាយពីរឿងនេះផង។តែតាមខ្ញុំសង្កេតឃើញតាំងពីក្រោយថ្ងៃដែលខ្ញុំបើកឡានទៅមុននោះ លោកមិនបានរំលោភលើខ្ញុំទៀតទេ។ខ្ញុំឈប់ជូតឡានផ្ទាល់ខ្លួនលោកទៀតហើយ។ម្តងមួយកាលទេដែលខ្ញុំជូនកូនលោក ឬទៅទទួលកូនលោកពីសាលារៀន ហើយថ្ងៃសម្រាកអាទិត្យ ខ្ញុំបានទៅផ្ទះជាមួយកូនប្រពន្ធខ្ញុំស្រួលជាងលើកមុន។ឥឡូវខ្ញុំមានឱកាសថែទាំគ្រួសារខ្ញុំច្រើន ហើយមិនសូវហត់នឿយវក់វីដូចមុនទៀតទេ លោកស្រីក៏ប្រែនិយាយមករកខ្ញុំ ពឹងខ្ញុំដោយសម្តីស្រួល លែងពាក្យធំៗដូចមុនទៀតហើយ។
ពូខំតែជួយព្រួយ ជួយភ័យស្មានតែត្រឡប់ពីកែបមកវិញនេះ ខានឃើញមុខឯងហើយ។ឯងត្រឡប់ជាគ្រាន់បើទៅវិញ។មនុស្សឥឡូវប្រែច្រើនណាស់។ជាន់ដើម របៀបស៊ឹមឯងនេះ មិនគ្រាន់តែផ្លាស់ ឬដេញចោលទេ ប្រហែលជាត្រូវឃុំខ្លះផងមើលទៅ។ពូសរសើរលោកស៊ឹមឯងណាស់ ដែលមានចិត្តល្អដូចនេះ មិនងាយរកទេ ចៅហ្វាយរបៀបនេះ...។
ចុះពូឯង ចង់បានចៅហ្វាយនាយរបៀបនេះទេ?
ម៉េចមិនចង់?
បើដូចនេះ ត្រូវខំផ្លាស់របៀបចាស់ចោល គឺត្រូវខំរៀនអានសៀវភៅ អានកាសែតដូចខ្ញុំអីចឹង ហើយតែចង់ដល់យើងចេះដឹងដូចគ្នាទៅ យើងហ៊ានរកខុសត្រូវ ហើយមនុស្សធ្លាប់រំលោភជិះជាន់យើង ក៏បែរជាចិត្តល្អវិញ...។
មែន ស៊ឹមឯងនិយាយចំជាត្រូវ។តែមានអ្នកបរឡានតិចណាស់ ដែលមានគំនិត ដែលមើលឃើញដូចស៊ឹមឯង។ស៊ឹមឯងមានដឹងទេ ពួកអាសៀង ពួកអាយ៉ែម ពួកពីរនាក់នោះវាចង់ញោសជាងពូទៅទៀត។វាគិតតែលេងបៀ គិតតែផឹក...។បើវាជួបពូ វាគិតតែបបួលពូចូលតៀមចិនដាក់មួយកែវសិន។ហើយអាហេងវិញ ពិបាករកលេខដាក់ណាស់។ក្រោមពូកឡានវា មានមួយដបជានិច្ច អានោះគ្មានគិតអ្វីក្រៅពីឱបដបស្រាទេ ពេលចាំលោក...។
គ្នាមិនទាន់យល់។ហេតុដូចនេះ យើងត្រូវតែខំកែប្រែខ្លួនយើងសិន។ក្រោយដែលយើងភ្ញាក់រលឹក កែប្រែដុសខាត់គំនិតយើងបានហើយ យើងត្រូវជួយអ្នកដទៃទៀត។ជាដំបូងនេះ ពូត្រូវខំរៀនមើលសៀវភៅ បើខ្វះខ្ញុំឲ្យខ្ចីខ្លះ។កុំទុកពេលចោលទទេ ជាងទំនេរ រៀនសូត្រទៅ។
ចុះស៊ឹមឯងមើលសៀវភៅអីថ្ងៃនេះ ក៏ជក់មិនឮឡានពូ...។
ខ្ញុំមើលទំនៀមទម្លាប់ និងច្បាប់ខ្មែរ។ពូត្រូវការមើល ខ្ញុំឲ្យខ្ចី ព្រោះខ្ញុំមានយកសៀវភៅប្រវត្តិអាចារ្យហែមចៀវ មកជាមួយដែរថ្ងៃនេះ។

ថាហើយ ស៊ឹមបានហុចសៀវភៅឲ្យពូសន។ពូសនយកទៅមើល។ស៊ឹមដើរឆ្ងាយពីពូសនទៅអង្គុយលើគល់ឈើ។ពូសនមើលជក់ស្លុង ប្រហែលបានមួយសន្លឹកលោកលាន់មាត់ថា៖ “បណ្តាំអាចារ្យហែមចៀវ ចំជាត្រូវ” រួចគាត់និយាយទៅកាន់ស៊ឹម៖ "ថ្ងៃក្រោយឲ្យពូខ្ចីសៀវភៅមើលទៀត...៕
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រឿងស៊ឹមអ្នកបរឡាន
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រលោមលោកខ្មែរ
រឿងស័ក្តិ​ ឡយឈូស័ក្តិ

រឿងស័ក្តិ​ ឡយឈូស័ក្តិ​ ( ៨ មីនា ១៩៧៨) មានឈ្មោះហៅក្រៅ​ ជេមស៍​​ ()​ ជាតារាចម្រៀង, តារាសម្ដែងថៃ មកពីផលិតកម្ម RS Promotion និង​ GMM Grammy

មានចម្រៀងល្បីៗរបស់គាត់គឺ​ "คนแรก" (មនុស្ស​ដំបូង), "ข้าวมันไก่" (បាយសាច់មាន់), "ไม่อาจเปลี่ยนใจ" (មិនអាចប្ដូរចិត្ត) និង​ "ไร้ตัวตน" (គ្មានអត្តសញ្ញាណ)
រឿងស័ក្តិ​ ឡយឈូស័ក្តិ: ជីវិតដំបូង

ជីវិតដំបូង 
លោករឿងស័ក្តិបានកើតក្នុងគ្រួសារជនជាតិចិនថៃនៅថ្ងៃទី ៩ មីនា ១៩៧៨ នៅខេត្តនគរស្រីធម្មរាជ ភាគខាងត្បូងរបស់ប្រទេសថៃ

នៅថ្ងៃទី ១១ ខែធ្នូឆ្នាំ ១៩៩៨ លោករឿងស័ក្តិ​បានរួចជីវិតពីការធ្លាក់អាកាសចរណ៍ថៃជើងហោះហើរអន្តរជាតិ ២៦១ សារព័ត៌មាន​បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​ហៅ​ក្រៅ​គាត់ថា "អ្នកចម្រៀងឆ្អឹងដែក" ឬ​ "ជេមស៍​ អ្នកឆ្អឹងដែក"James Ruangsak From the Thai Rath Newspaper
រឿងស័ក្តិ​ ឡយឈូស័ក្តិ: ការងារចម្រៀង

ការងារចម្រៀង 

 ផលិតកម្ម​ RS Promotion 

 Dai Wela...James (ได้เวลา เจมส์​)

 Siren Love
 Forever James
 James F.M.
 James Delivery
 James Hits Series
 James Festival
 James Clinic
 James Alive
 James Zapp Story

 អាល់ប៊ុមផ្សេងៗ 

 Superteens
 The Next
 The X-Venture

 ផលិតកម្ម GMM Grammy 

 Now James

 ការប្រគុំតន្ត្រី 

 RS Meeting
រឿងស័ក្តិ​ ឡយឈូស័ក្តិ: ផលិតកម្ម​ RS Promotion

ផលិតកម្ម​ RS Promotion 

 Dai Wela...James (ได้เวลา เจมส์​)

 Siren Love
 Forever James
 James F.M.
 James Delivery
 James Hits Series
 James Festival
 James Clinic
 James Alive
 James Zapp Story
រឿងស័ង្ខសិល្បជ័យ

រឿងស័ង្ខសិល្បជ័យ ជាវណ្ណកម្មអក្សរសិល្ប៍បុរាណមួយ ដែលប្រជាជនខ្មែរស្ទើរគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណ រមែងស្គាល់ និងចេះដឹងដំណើររឿងនេះគ្រប់ៗគ្នា។ រឿងនេះប្រាប់ពីរឿងរបស់ព្រះអង្គម្ចាស់មួយអង្គ ដែលមានមុខមាត់ពណ៌មាស លាក់បាំង រៀបអភិសេកជាមួយព្រះនាង និងជួយសង្គ្រោះនគរឪពុកក្មេក។ Thanapol (Lamduan) Chadchaidee. Fascinating Folktales of Thailand. BangkokBooks, 2011. pp. 165-177.
រឿងស្រីក្ងោកមាស: ដំនើររឿង

ដំនើររឿង 
ដើម​ឡើយ​ មាន​បុរស​ម្នាក់​ បាន​ទទួល​បណ្ដាំ​ពី​ឪពុក​ប្រដៅ​ថា << កុំ​ឲ្យ​យក​ស្រី​ប្ដី​លែង​ និង​ស្រី​សៅកែ​ ឲ្យ​យក​តែ​ស្រី​ក្រមុំ​ព្រហ្មចារី​ និង​ម៉េម៉ាយ​ប្ដី​ស្លាប់​ ធ្វើ​ជា​ប្រពន្ធ​ ហើយ​កុំ​ឲ្យ​យក​ក្លើ​នឹង​មនុស្ស​គ្រូ​បី >> តែ​មិន​ដូច្នោះ​ បុរស​នោះ​ បាន​យក​ស្រី​ទាំង​៤​នាក់​នោះ​ជា​ប្រពន្ធ​ និង​យក​មនុស្ស​គ្រូ​បី​ជា​ក្លើ​ ដើម្បី​ល្បង​មើល ។ ថ្ងៃ​មួយ​ក្ងោក​មាស​របស់​ស្ដេច​ ទៅ​រក​ស៊ី​ក្បែរ​ផ្ទះ​បុរស​នោះ, ឯ​បុរស​នោះ​ គិត​ពិសោធ​មើល​ ក៏​ចាប់​ក្ងោក​មាស​នោះ​យក​ទៅ​ចង​លាក់​ទុក​ក្នុង​ទ្រុង​មួយ​ ហើយ​ដាក់​ចំណី​ បាយ​ទឹក​ឲ្យ​ក្ងោក​នោះ​ស៊ី​ រួច​បុរស​យក​មាន់​គក​មួយ​ ទៅ​កាប់​ធ្វើ​ម្ហូប​។ ពេល​នឹង​បរិភោគ​បុរស​នោះ​ បាន​យក​ប្រពន្ធ​ទាំង​៤​និង​ក្លើ​នោះ​ ទៅឱ្យ​បរិភោគ​ទាំង​អស់​គ្នា ។ កំពុង​តែ​ស៊ី​ក៏​ និយាយ​ថា << នេះ​គឺ​ជា​សាច់​ក្ងោក​មាស​ស្ដេច​ ដែល​អញ​បាន​លួច​កាប់​យក​មក​ស៊ី >> ។

​ ដល់​បាត់​ក្ងោក​ ស្ដេច​ឲ្យ​ប៉ាវ​គង​សួរ​រក​ក្ងោក​នោះ ។ នាង​ស្រី​ប្ដី​លែង​ និង​នាង​ស្រី​សៅកែ​ និយាយ​ទៅ​នាង​ក្រមុំ​ និង​នាង​ប្ដី​ស្លាប់​ថា << ឲ្យ​ប្រាប់​ទៅ​ពួក​អ្នក​ប៉ាវ​គង​ទៅ ! ថា​ប្ដី​យើង​បាន​លួច​កាប់​ក្ងោក​របស់​ស្ដេច​ យក​សាច់​ស៊ី​កុំ​ជួយ​បិទ​បាំង​ថ្វី​ ឲ្យ​វា​ងាប់​ទៅ​ចុះ​ ព្រោះ​វា​ធ្វើ​បាប​វាយ​ជេ​ យើង​ខ្លាំង​ណាស់ >> ។ ស្រី​ក្រមុំ​និង​ស្រី​ប្ដី​ស្លាប់​អង្វរ​ទៅ​វិញ​ថា << កុំ​ធ្វើ​បាប​ប្ដី​របស់​ខ្លួន​ដូច្នោះ​មិន​ល្អ​ទេ >> ។ ស្រី​សៅកែ​ និង​ស្រី​ប្ដី​លែង​ថា << ទោះ​បី​នាង​មិន​ចូល​គំនិត​នឹង​យើង​ ក៏​គង់​តែ​យើង​ប្ដឹង​អ្នក​ប៉ាវ​គង​ដែរ >> ថា​ហើយ​ ស្រី​ទាំង​ពីរ​នាក់​នោះ​ ប្ដឹង​អ្នក​ប៉ាវ​គង​តាម​ដំណើរ​ថា << ប្ដី​ខ្លួន​លួច​ក្ងោក​ស្ដេច​យក​សាច់​ស៊ី >> គ្រាន់​តែ​ឮ​ដូច្នោះ​ភ្លាម​ ពួក​អ្នក​ប៉ាវ​គង​ ក៏​ចាប់​យក​បុរស​នោះ​ ទៅ​ថ្វាយ​ស្ដេច​ទូល​តាម​ដំណើរ ។ ស្ដេច​ឲ្យ​នាំ​បុរស​នោះ​ទៅ​ពិឃាត , លុះ​ទៅ​ដល់​មាត់​ទ្វារ​វាំង​ អ្នក​ចាំ​ទ្វារ​ ពុំ​ព្រម​បើក​ទ្វារ​ សួរ​ថា << អ្នក​នាំ​មនុស្ស​ទោស​នេះ​មក​ តើ​បាន​ជំនុំ​ជម្រះ​ហើយ​ឬ​នៅ?>> ហើយ​បាន​និយាយ​រឿង​មួយ​ប្រាប់​អ្នក​នាំ​ថា :

​មាន​សេដ្ឋី​ម្នាក់​ ចិញ្ចឹម​ឆ្កែ​៥០០, វេលា​យប់​មួយ​ មាន​ចោរ​ជីក​ឧម្មង្គ​ចូល​ទៅ​លួច​យក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​របស់​សេដ្ឋី​នោះ​ ហើយ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ឧម្មង្គ​វិញ​ទាំង​អស់ ។ ឆ្កែ​របស់​សេដ្ឋី​ដឹង​ បាន​នាំ​គ្នា​វា​ខាំ​ចោរ​ក្នុង​ឧម្មង្គ​នោះ​ ស្លាប់​ទាំង​អស់ , លុះ​ព្រឹក​ឡើង​មហា​សេដ្ឋី​ ឃើញ​បាត់​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ដូច្នោះ​ នឹក​ខឹង​នឹង​ឆ្កែ​ថា << មិន​ចេះ​ចាំ​របស់​ ក៏​ឲ្យ​គេ​សម្លាប់​ឆ្កែ​ទាំង​នោះ​ចោល​អស់​ទៅ , លុះ​ធំ​អសោច៍​ខ្មោច​ចោរ​ឡើង​ទៅ​មើល​ឃើញ​ចោរ​ស្លាប់​ដូច្នោះ​ ក៏​នឹក​ស្ដាយ​ក្រោយ ។

កំពុង​តែ​និយាយ​ ឃើញ​បម្រើ​ស្ដេច​ ដែល​បញ្ជា​ ឲ្យ​ទៅ​យក​បុរស​នោះ​មក​ជំនុំ​ជម្រះ​វិញ ។ លុះ​ស្ដេច​សួរ​បុរស​នោះ​ ពី​រឿង​សម្លាប់​ក្ងោក​មាស, បុរស​ក្រាប​ទូល​ថា​ក្ងោក​នោះ​ ទូល​ព្រះ​បង្គំ​ មិន​បាន​សម្លាប់​ទេ​ គឺ​បាន​ទុក​នៅ​កន្លែង​មួយ​ដោយ​ល្អ , ឯ​សត្វ​ដែល​ទូល​ព្រះ​បង្គំ​​សម្លាប់​ ទទួល​ទាន​នោះ​ គឺ​មាន់​គក​ទេ >> ។ ស្ដេច​ទ្រង់​ឲ្យ​ទៅ​យក​ក្ងោក​នោះ​មក​វិញ​ ហើយ​ទ្រង់​លើក​លែង​ទោស​បុរស​នោះ ។ ឯ​ស្រី​ទាំង​ពីរ​នាក់​ដែល​ប្ដឹង​ពី​បុរស​ជា​ប្ដី​ ជា​សម្លាញ់​ក្ងោក​នោះ​ ត្រូវ​បុរស​ជា​ប្ដី​នោះ​ លែង​ចោល​ទៅ។

ចង់​ដឹង​ផល​ពិត​ ត្រូវ​ពិនិត្យ​រក​ហេតុ
រឿងស្រីក្ងោកមាស: សូមមើលផងដែរ

សូមមើលផងដែរ 
ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ