មហាយាន: តើ​ពុទ្ធសាសនា​និកាយ​មហាយាន​មាន​ប្រភព​ដើម​មក​ពី​ណា ?

តើ​ពុទ្ធសាសនា​និកាយ​មហាយាន​មាន​ប្រភព​ដើម​មក​ពី​ណា ?
ដើមកំណើតពិតប្រាកដរបស់មហាយានមិនត្រូវបានគេដឹងឡើយ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ធាតុទូទៅ និងផ្ទៃខាងក្រោយមួយចំនួនត្រូវបានស្នើឡើងដោយអ្នកប្រាជ្ញ និងអ្នកទ្រឹស្តីផ្សេងៗ។ ដើមកំណើតដំបូងនៃការគិតបែបមហាយាន អាស្រ័យយ៉ាងជាក់លាក់នូវអត្ថន័យនៃមហាយាន។ គម្ពីរ​មហាយាន​ខ្លះ​ត្រូវ​បាន​បញ្ជូន​ពី​ឥណ្ឌា​ទៅ​ចិន​ក្នុង​សតវត្ស​ទី​ពីរ​នៃ​គ.ស.។

ព្រះពុទ្ធសាសនាមានការបែកបាក់កាន់តែខ្លាំងឡើង ដោយសារតែការបែកបាក់គ្នាជាច្រើននៅក្នុងព្រះសង្ឃទៅក្នុងសាលាពុទ្ធសាសនាសម័យដើមផ្សេងៗ។ នេះអាចនាំឱ្យមានការពង្រីកចម្ងាយរវាងគ្រហស្ថ និងព្រះសង្ឃ ដែលកំពុងជាប់គាំងកាន់តែខ្លាំងជាមួយនឹងការរំពឹងទុកខាងទ្រឹស្ដី Abhidhammic ។ ម៉្យាងវិញទៀត ចលនាមហាយានគឺមានលក្ខណៈ ecumenical ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីទ្រឹស្ដីយ៉ាងទូលំទូលាយទាំងពីនិកាយ Sthaviravada (上座部) និង Mahasanghika (大眾部) [ពីរ] ។ មហាយាន​សម័យ​ដើម​មិន​មាន​បម្រាម​ទាក់​ទង​នឹង​សមាសភាព​នៃ​ព្រះ​សូត្រ​ថ្មី​ទេ។ ជាមួយនឹងការបង្កើតថ្មីនៃ Mahayana Sutras ចលនា Mahayana ត្រូវបានបដិសេធដោយសាលាដំបូងថាជាអ្នកខុសឆ្គង។

ធាតុសំខាន់មួយទៀតគឺការបូជានៃការបូជាចេតិយ ដែលត្រូវបានលើកទឹកចិត្តយ៉ាងសកម្មដោយអសោក។ យោងតាម ​​Akira Hirakawa (A History of Indian Buddhism: From Sakyamuni to Early Mahayana) ចេតិយ - ដែលដំបូងគ្រាន់តែជាវិមានរបស់ព្រះពុទ្ធ Gautama - កាន់តែខ្លាំងឡើងបានក្លាយជាកន្លែងនៃការលះបង់និងផ្សព្វផ្សាយព្រះពុទ្ធសាសនាដល់មហាជនដែលភាគច្រើនជាអ្នកមិនចេះអក្សរហិណ្ឌូ។ . នៅលើជញ្ជាំងខាងក្នុងនៃចេតិយ គេបានគូររូប ឬចម្លាក់ដែលបង្ហាញពីជីវិតរបស់ព្រះពុទ្ធ និងជីវិតពីមុនរបស់ព្រះអង្គជាព្រះពោធិសត្វ។ នេះ​បាន​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​លះបង់​ចំពោះ​ព្រះពុទ្ធ​ដែល​មាន​បរិបូណ៌​ហើយ​ដែល​គង់​នៅ​ជា​និច្ច​និង​ព្រះពោធិសត្វ [ប្រភព?] ខុស​ពី​ព្រះសង្ឃ​សុទ្ធសាធ (មើល​សាលា​ពុទ្ធិកបឋមសិក្សា)។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទ្រឹស្ដីនេះត្រូវបានច្រានចោលដោយអ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួន

Mahayana's exact origin is unknown. However, a number of common elements and background are suggested by various scholars and theologians. The earliest origins of Mahayana-like thinking depend on precisely what one means by Mahayana. Some Mahayana scriptures were transmitted from India to China in the second century CE. 

Buddhism became increasingly fragmented due to the many splits in the Sangha into the various early Buddhist schools. This might have led to a widening distance between laity and sangha, who were increasingly preoccupied with theological Abhidhammic speculation. The Mahayana movement, on the other hand, was ecumenical, reflecting a wide range of theology from both the Sthaviravada (上座部) and Mahasanghika (大眾部) sectsPaul Williams, "Mahayana Buddhism", 1989. Early Mahayana did not have a taboo regarding the composition of new sutras. With the creation of new Mahayana Sutras, the Mahayana movement was rejected by the early schools as heretical.

Another important element is the lay practice of stupa devotion, which was actively encouraged by Ashoka. According to Akira Hirakawa (A History of Indian Buddhism: From Sakyamuni to Early Mahayana), stupas — which were initially mere monuments to Gautama Buddha — increasingly became the place of devotion and of spreading Buddhism to the masses, the majority of whom were illiterate Hindus. On the inside wall of the stupa, pictures were drawn or sculpted depicting the life of Buddha and his previous lives as a bodhisattva. This has given rise to devotion to the transcendent omnipresent and always-present Buddha and the bodhisattvas , distinct from the purely monastic sangha (see Early Buddhist schools). However, this theory has been rejected by a number of scholars.e.g. Williams, Mahayana Buddhism