navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ជើងកាមេរ៉ា: <span style="font-family:khmer os muol light; font-size:120%;color:green;">​​ស្ទង់</span>

​​ស្ទង់

ជើងកាមេរ៉ាអង្កេតរបស់គឺជាឧបករណ៍ប្រើដើម្បីគាំទ្រដល់ការណាមួយនៃចំនួននៃឧបករណ៍ស្ទង់ដូចជា theodolite របស់ ស្ថានីយ៍សរុប របស់  កម្រិត មួយឬឆ្លងកាត់។

​​ប្រើប្រាស់

ជើងកាមេរ៉ានេះត្រូវបានដាក់នៅក្នុងទីតាំងដែលជាកន្លែងដែលវាត្រូវបានត្រូវការ។ អង្កេតនេះនឹងចុចចុះនៅលើវេទិកាជើងដើម្បីសុវត្ថិភាពការពារជើងនៅក្នុងដីឬដើម្បីបង្ខំជើងទៅទីតាំងទាបមួយនៅលើមិនស្មើគ្នាចិញ្ចើមផ្លូវសម្គាល់ pock ។ ប្រវែងជើងត្រូវបានកែតម្រូវទៅយកក្បាលជើងកាមេរ៉ានេះទៅកម្ពស់ងាយស្រួលនិងធ្វើឱ្យវាមានកម្រិតប្រហែល។
ពេលដែលជើងកាមេរ៉ានេះត្រូវបានដាក់និងមានសុវត្ថិភាព, ឧបករណ៍នេះត្រូវបានដាក់នៅលើក្បាល។ នេះវីសម៉ោនត្រូវបានរុញឡើងនៅក្រោមឧបករណ៍នេះដើម្បីចូលរួមនៅមូលដ្ឋានរបស់និងឧបករណ៍តឹងនៅពេលដែលឧបករណ៍ screwed នេះគឺនៅក្នុងទីតាំងត្រឹមត្រូវ។ ផ្ទៃផ្ទះល្វែងក្បាលជើងកាមេរ៉ានេះត្រូវបានគេហៅថាចានជើងនិងត្រូវបានប្រើដើម្បីគាំទ្រដល់ការលៃតម្រូវនៃឧបករណ៍ជើងនេះ។ ដាក់ជើងកាមេរ៉ានិងឧបករណ៍បានយ៉ាងច្បាស់ណាស់ជាងមួយសញ្ញាបានបង្ហាញនៅលើដីឬគោលតម្រូវឱ្យមានការបច្ចេកទេសដែលមានហួសពីវិសាលភាពនៃអត្ថបទនេះ។

​​សំណង់

ជើងកាមេរ៉ាទំនើបជាច្រើនត្រូវបានសាងសង់ពីអាលុយមីញ៉ូមទោះបីជាឈើនៅតែត្រូវបានប្រើសម្រាប់ជើង។ ជើងគឺអាលុយមីញ៉ូជាមួយនឹងចំណុចទាំងដែកថែបមានចុងឬដែកថែប។ វីសម៉ោនជាញឹកញាប់គឺលង្ហិនឬលង្ហិននិងប្លាស្ទិច។ នេះគឺប្រហោងវីសម៉ោនដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យបណ្ដាញទឹកអុបទិកដែលនឹងត្រូវបានគេមើលចំនួនតាមរយៈវីសនេះ។ កំពូលខ្សែស្រឡាយជាធម្មតាត្រូវបានជាមួយនឹង 5/8 "X 11 TPI ខ្សែស្រឡាយវីស។ វីសត្រូវបានប្រារព្ធឡើងដើម្បីម៉ោនរបស់ប្រធាន underside ដោយមួយជើងកាមេរ៉ាចលនដៃ។ នេះអនុញ្ញាតឱ្យផ្លាស់ប្តូរវីសទៅគ្រប់ទីកន្លែងក្នុងរយៈពេលត្រូវការបើកក្បាលរបស់នេះ។ ជើងគឺមាន ភ្ជាប់ទៅនឹងក្បាលជាមួយវីលៃតម្រូវដែលជាធម្មតាត្រូវបានរក្សាទុកតឹងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យជើងដែលត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរជាមួយនឹងការបន្តិចនៃការតស៊ូមួយ។ ជើងគឺមានពីរផ្នែកមួយ, ជាមួយនឹងផ្នែកខាងក្រោមមានសមត្ថភាពក្នុងការកែវពង្រីកដើម្បីលៃតម្រូវប្រវែងនៃជើងឱ្យសមនឹងដី ។ អាលុយមីញ៉ូឬដែក ភ្លាត់រអិលរួម បានជាមួយវីសការរឹតបន្តឹងដែលមាននៅខាងក្រោមនៃជើងខាងលើនេះទៅកាន់ផ្នែកខាងក្រោមនៅក្នុងកន្លែងនិងជួសជុលប្រវែង។ ខ្សែស្មាត្រូវបាន affixed ជាញឹកញាប់ទៅជើងកាមេរ៉ានេះដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យមានភាពងាយស្រួលនៃការដឹក ឧបករណ៍នៅលើតំបន់ដែលត្រូវបានស្ទង់មតិ។
ជើងកាមេរ៉ា: <span style="font-family:khmer os muol light; font-size:90%;color:black;">​​ប្រើប្រាស់</span>

​​ប្រើប្រាស់

ជើងកាមេរ៉ានេះត្រូវបានដាក់នៅក្នុងទីតាំងដែលជាកន្លែងដែលវាត្រូវបានត្រូវការ។ អង្កេតនេះនឹងចុចចុះនៅលើវេទិកាជើងដើម្បីសុវត្ថិភាពការពារជើងនៅក្នុងដីឬដើម្បីបង្ខំជើងទៅទីតាំងទាបមួយនៅលើមិនស្មើគ្នាចិញ្ចើមផ្លូវសម្គាល់ pock ។ ប្រវែងជើងត្រូវបានកែតម្រូវទៅយកក្បាលជើងកាមេរ៉ានេះទៅកម្ពស់ងាយស្រួលនិងធ្វើឱ្យវាមានកម្រិតប្រហែល។
ពេលដែលជើងកាមេរ៉ានេះត្រូវបានដាក់និងមានសុវត្ថិភាព, ឧបករណ៍នេះត្រូវបានដាក់នៅលើក្បាល។ នេះវីសម៉ោនត្រូវបានរុញឡើងនៅក្រោមឧបករណ៍នេះដើម្បីចូលរួមនៅមូលដ្ឋានរបស់និងឧបករណ៍តឹងនៅពេលដែលឧបករណ៍ screwed នេះគឺនៅក្នុងទីតាំងត្រឹមត្រូវ។ ផ្ទៃផ្ទះល្វែងក្បាលជើងកាមេរ៉ានេះត្រូវបានគេហៅថាចានជើងនិងត្រូវបានប្រើដើម្បីគាំទ្រដល់ការលៃតម្រូវនៃឧបករណ៍ជើងនេះ។ ដាក់ជើងកាមេរ៉ានិងឧបករណ៍បានយ៉ាងច្បាស់ណាស់ជាងមួយសញ្ញាបានបង្ហាញនៅលើដីឬគោលតម្រូវឱ្យមានការបច្ចេកទេសដែលមានហួសពីវិសាលភាពនៃអត្ថបទនេះ។
ជើងកាមេរ៉ា: <span style="font-family:khmer os muol light; font-size:90%;color:green;">​​សំណង់</span>

​​សំណង់

ជើងកាមេរ៉ាទំនើបជាច្រើនត្រូវបានសាងសង់ពីអាលុយមីញ៉ូមទោះបីជាឈើនៅតែត្រូវបានប្រើសម្រាប់ជើង។ ជើងគឺអាលុយមីញ៉ូជាមួយនឹងចំណុចទាំងដែកថែបមានចុងឬដែកថែប។ វីសម៉ោនជាញឹកញាប់គឺលង្ហិនឬលង្ហិននិងប្លាស្ទិច។ នេះគឺប្រហោងវីសម៉ោនដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យបណ្ដាញទឹកអុបទិកដែលនឹងត្រូវបានគេមើលចំនួនតាមរយៈវីសនេះ។ កំពូលខ្សែស្រឡាយជាធម្មតាត្រូវបានជាមួយនឹង 5/8 "X 11 TPI ខ្សែស្រឡាយវីស។ វីសត្រូវបានប្រារព្ធឡើងដើម្បីម៉ោនរបស់ប្រធាន underside ដោយមួយជើងកាមេរ៉ាចលនដៃ។ នេះអនុញ្ញាតឱ្យផ្លាស់ប្តូរវីសទៅគ្រប់ទីកន្លែងក្នុងរយៈពេលត្រូវការបើកក្បាលរបស់នេះ។ ជើងគឺមាន ភ្ជាប់ទៅនឹងក្បាលជាមួយវីលៃតម្រូវដែលជាធម្មតាត្រូវបានរក្សាទុកតឹងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យជើងដែលត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរជាមួយនឹងការបន្តិចនៃការតស៊ូមួយ។ ជើងគឺមានពីរផ្នែកមួយ, ជាមួយនឹងផ្នែកខាងក្រោមមានសមត្ថភាពក្នុងការកែវពង្រីកដើម្បីលៃតម្រូវប្រវែងនៃជើងឱ្យសមនឹងដី ។ អាលុយមីញ៉ូឬដែក ភ្លាត់រអិលរួម បានជាមួយវីសការរឹតបន្តឹងដែលមាននៅខាងក្រោមនៃជើងខាងលើនេះទៅកាន់ផ្នែកខាងក្រោមនៅក្នុងកន្លែងនិងជួសជុលប្រវែង។ ខ្សែស្មាត្រូវបាន affixed ជាញឹកញាប់ទៅជើងកាមេរ៉ានេះដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យមានភាពងាយស្រួលនៃការដឹក ឧបករណ៍នៅលើតំបន់ដែលត្រូវបានស្ទង់មតិ។
ជើងកាមេរ៉ា: <span style="font-family:khmer os muol light; font-size:120%;color:Blue;">​​តារាវិទ្យា</span>

​​តារាវិទ្យា

នេះគឺតារាសាស្រ្តឈរជើងកាមេរ៉ាជើងជាបីរឹងមាំប្រើដើម្បីគាំទ្រដល់កែវយឺតឬកែវយឹត, ទោះបីជាពួកគេអាចត្រូវបានប្រើដើម្បីគាំទ្រដល់ម៉ាស៊ីនថតដែលបានភ្ជាប់ឬឧបករណ៍ចំបង។ នេះជើងកាមេរ៉ាតារាសាស្រ្តជាធម្មតាត្រូវបានបំពាក់ជាមួយនឹង  altazimuth ឬ អេក្វាទ័រម៉ោន ដើម្បីជួយក្នុងការតាមដានសាកសពសេឡេស្ទាល​ ចាងហ្វាងការផ្សាយ = សកលថ្ងៃនេះ | ចំណងជើង = កែវពង្រីកនិងជើងកាមេរ៉ា 

Laboratory Tripod|thumb|right
ជើងកាមេរ៉ា: <span style="font-family:khmer os muol light; font-size:120%;color:Green;">​​មន្ទីរពិសោធន៍</span>

​​មន្ទីរពិសោធន៍

ជើងកាមេរ៉ាមន្ទីរពិសោធន៍គឺជាការចល័ត, ឧបករណ៍វេទិកាមួយជើងបីដែលជាធម្មតាត្រូវបានធ្វើឡើងដែលជាការដូចជាដែកទំងន់ស្រាល ដែកអ៊ីណុក និង អាលុយមីញ៉ូ ដូច្នេះវាអាចត្រូវបានផ្លាស់ទីងាយស្រួលនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។ ការប្រើប្រាស់ចម្បងគឺដើម្បីគាំទ្រឬកាន់ដកនិងកែវពិសោធន៍ក្នុងអំឡុងពេលពិសោធន៍។

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម: សមាសភាគកាំភ្លើងដៃ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម: ឧបករណ៍ថតរូប
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម: ឧបករណ៍
ជើងទម្រម៉ាស៊ីនថត: ការសាងសង

ការសាងសង 
ជើងទម្រទំនើបជាច្រើនត្រូវបានសាងសង់ពីអាលុយមីញ៉ូមដែកថែបលង្ហិនឬលង្ហិននិងប្លាស្ទិចទោះបីជាឈើនៅតែត្រូវបានប្រើសម្រាប់ថ្វើជាជើង។កំពូលខ្សែស្រឡាយជាធម្មតាត្រូវបានជាមួយនឹង 5/8 "X 11 TIP ខ្សែស្រឡាយវីស ។ជើងគឺមានរបើប ភ្ជាប់ទៅនឹងក្បាលជាមួយវីលៃតម្រូវដែលជាធម្មតាត្រូវបានរក្សាទុកតឹងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យជើងដែលត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរជាមួយនឹងការតស៊ូមួយ។ ជើងគឺមានពីរផ្នែកមួយ, ជាមួយនឹងផ្នែកខាងក្រោមមានសមត្ថភាពក្នុងការកែវពង្រីកដើម្បីលៃតម្រូវប្រវែងនៃជើងឱ្យសមនឹងដី។
ជើងទម្រម៉ាស៊ីនថត: គុណសម្បត្តិ

គុណសម្បត្តិ 
ជើងទម្រម៉ស៊ីនថតមានគុណសម្បត្តិច្រើនណាស់ដូចជាអាចទប់លំ នឹងមិនឲ្យរូភាពឬវីដេអូរបស់យើងច្បាស់ល្អមិនមានភាពរញេរញៃនៅពេលថត អាចដាក់ទាបខ្ពស់ទៅតាមដែលយើងចង់បានជាពិសេសនៅពេលមានកម្មវិធីចម្រៀង ឬមានចលនាផ្សេងៗហើយ អាចប្រកួតប្រជែងបានយ៉ាងប្រសើរឡើងនៃការតុបតែងនិងការវិលត្រឡប់វាត្រូវបានផ្តល់នូវការខិតខំប្រឹងប្រែងដោយស្វ័យប្រវត្តិសម្រាប់ការប្រកួតប្រជែងនោះតែម្ដង។
ជើងទម្រម៉ាស៊ីនថត: គុណវិបត្តិ

គុណវិបត្តិ 
មានភាពរញេរញៃនៅពេលយើងមានការប្រញាប់ថតជាបន្ទាន់ ខាតពេលបើកវា ឆាប់ខូចបន្តិតត្រូវមានការថែរក្សាជាខ្លាំង ហើយពេលថតនៅកន្លែងចង្អៀតគឺទឿសទែងច្រើន ពិបាកយកតាមព្រោះវាធ្ងន់ហើយវាមិនអាចថតតាមមនុស្សរត់បានឡើយ។
ជើងទម្រម៉ាស៊ីនថត: ម៉ាស៊ីនថត​

ម៉ាស៊ីនថត​ 
ម៉ាស៊ីថតគឺជាឧបករណ៍អុបទិកសម្រាប់ថតឬការចាប់យករូបភាពដែលអាចត្រូវបានរក្សាទុកជាមូលដ្ឋានបានបញ្ជូនទៅទីតាំងមួយផ្សេងទៀត, ឬទាំងពីរ។ រូបភាពនេះអាចជារូបថតនៅតែបុគ្គលឬលំដាប់នៃរូបភាពដែលជាខ្សែភាពយន្ដវីដេអូឬ។ ម៉ាស៊ីថតនេះគឺជាឧបករណ៍អារម្មណ៍ពីចម្ងាយដូចដែលវាដឹងមុខវិជ្ជាដោយគ្មានការទំនាក់ទំនងរាងកាយ។ ម៉ាស៊ីនថតពាក្យនេះបានមកពីការអប់ស្កូម៉ាស៊ីនថតដែលមានន័យថា "បន្ទប់ងងឹត" និងគឺជាឈ្មោះឡាតាំងនៃឧបករណ៍ដើមសម្រាប់បញ្ចាំងរូបភាពពីខាងក្រៅមួយទៅលើផ្ទៃផ្ទះល្វែងមួយ។ ម៉ាស៊ីនថតតសម័យទំនើបវិវត្តពីការអប់ស្កូម៉ាស៊ីនថត។ ការប្រព្រឹត្តទៅនៃម៉ាស៊ីនថតនេះគឺស្រដៀងទៅនឹងការប្រព្រឹត្តទៅនៃភ្នែករបស់មនុស្ស។
ជើងហោះហើរលេខ 4590 របស់ក្រុមហ៊ុនអ៊ែរបារាំង

អាមេរិក ៤៥៩០  ត្រូវបានការគ្រោះថ្នាក់ជាមួយនឹងនាយកដ្ឋាន អ៊ែរបារាំង  នៅលើ ២៥ ខែកក្កដា  ។ ល។ ២៥៤៣  ធ្វើដំណើរពី ទីក្រុងប៉ារី  ទៅ ញូវយ៉ក  ដោយយន្តហោះ Concorde

ខណៈពេលដែលយន្ដហោះបានហោះហើរមន្ត្រី conning អគារ,ការហោះហើរជូនដំណឹងសាកល្បងនេះដែលបានឃើញភ្លើងនៅចុងបញ្ចប់ម៉ាស៊ីនសាកល្បងនេះបន្ទាប់មកជូនដំណឹងថាមានបញ្ហាជាមួយនឹងម៉ាស៊ីនចំនួន ១ សម្រាប់មួយផ្សេងទៀ ៤ វិនាទីក្រោយមកសាកល្បងនេះបានជូនដំណឹងថាមានបញ្ហាជាមួយនឹងម៉ាស៊ីនចំនួន ២ ជាមួយនឹងភ្លើងរោទិ៍ទូរស័ព្ទនៅក្នុងកាប៊ីនយន្ដការសាកល្បងព្យាយាមដើម្បីនាំមកនូវម៉ាស៊ីនដើម្បីហោះសំកាំងចុះយន្តហោះ,ជិតក្បែរយន្តហោះបាត់បង់ល្បឿនត្រង់ចុះទៅធ្ងន់ធ្ងរភ្លើងឆេះបានសម្លាប់មនុស្ស ១១៣ ដូចជាអ្នកដំណើរ ១០០ នាវិក ៩ នាក់, ហើយអ្នកទាំងនោះនៅក្នុងសណ្ឋាគារ Concorde បានធ្លាក់,ដាក់មួយផ្សេងទៀនុស្ស ៤ នាក់

ពីលទ្ធផលនៃការស៊ើបអង្កេតសន្និដ្ឋានថាមូលហេតុនៃការធ្លាក់នេះបង្កឡើងដោយផ្នែកលោហៈដែលធ្លាក់ចេញពីយន្តហោះ វ័យហែល ១០  នៃ ទ្វីសចរណ៍ ដែលហោះហើរឡើងមុនពេលដែល ៤ នាទីនៃការ banging មួយនឹងកៅស៊ូកង់នៅលើផ្នែកខាងឆ្វេងនៃ Concorde។ ខណៈពេលពន្លឿនដើម្បីហោះកង់សំបកកង់ផ្ទុះនិងបំណែកនៃសំបកកង់ហោះចេញពីការគាំងធុងនិងខ្សែភ្លើងឆាបឆេះឡើង។

សុវត្ថិភ្នាក់ងារអាកាសចរបានផ្អាកការ Concorde ហោះហើរសម្រាប់ការស៊ើបអង្កេតរកឃើញមូលហេតុនិងជួសជុល Concorde ហោះហើរដំបូងបន្ទាប់ពីគ្រោះថ្នាក់នេះ,អនុវត្តការធ្វើតេស្តនៅលើ ១៧ ខែកក្កដា។ ល។ ២៥៤៤ និងធ្វើការហោះហើរជាមួយនឹងអ្នកដំណើរសម្រាប់ពេលដំបូងនៅលើ ១១ ខែកញ្ញា  ។ ល។ ២៥៤៤  ថ្ងៃដដែលនេះដែលជាការកើតឡើងនៃការ វាយប្រហារនៅលើ ១១ ខែកញ្ញា។ ល។ ២៥៤៤

ការទឹកចិត្តការណ៍ឧស្សាហកម្មបន្ទាប់ពីព្រឹត្តិការណ៍នៃការ ៩/១១  ដើម្បីធ្វើឱ្យអាបារាំងនិងអង់គ្លេសអ៊ែរវ៉េនៅថ្ងៃនេះប្រកាសរបស់ខ្លួនសម្រេចចិត្តដើម្បីបញ្ឈប់សហោះទាំងអស់នៅក្នុងឆ្នាំនេះ។ ល។ ២៥៤៦ ដោយសារតែមានតិចតួចនិងខ្ពស់មានតម្លៃ
ជើងហោះហើរលេខ 4590 របស់ក្រុមហ៊ុនអ៊ែរបារាំង: ធនធានផ្សេងទៀត

ធនធានផ្សេងទៀត 

 Final report from Bureau d'Enquêtes et d'Analyse 
 PlaneCrashInfo.Com - Data Entry on Flight 4590
 Aviation-Safety.Net - Data Entry on Flight 4590 
 The Observer - this article mentions other contributing factors 
 Crash report(PDF) 
 CVR transcript
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Pages with unreviewed translations
ជើងឯក

thumb|right|210px|Stupa at Choeung Ek
thumb|210px|Mass graves at Choeung Ek

Choeung Ek ( ), the site of a former orchard and mass grave of victims of the Khmer Rouge - killed between 1975 and 1979 - about 17 km south of Phnom Penh, Cambodia, is the best-known of the sites known as The Killing Fields, where the Khmer Rouge regime executed over one million people between 1975 and 1979. Mass graves containing 8,895 bodies were discovered at Choeung Ek after the fall of the Khmer Rouge regime. Many of the dead were former political prisoners who were kept by the Khmer Rouge in their Tuol Sleng detention center.    

Today, Choeung Ek is a memorial, marked by a Buddhist stupa. The stupa has acrylic glass sides and is filled with more than 5,000 human skulls. Some of the lower levels are opened during the day so that the skulls can be seen directly. Many have been shattered or smashed in. 

Tourists are encouraged by the Cambodian government to visit Choeung Ek. Apart from the stupa, there are pits from which the bodies were exhumed. Human bones still litter the site. 

On May 3, 2005, the Municipality of Phnom Penh announced that they had entered into a 30-year agreement with JC Royal Co. to develop the memorial at Choeung Ek.  As part of the agreement, they are not to disturb the remains still present in the field.

The film The Killing Fields is a dramatized portrayal of events like those that took place at Choeung Ek.
ជើងឯក: ជើងឯក

ជើងឯក 
ធម្មតា  ) ឬដី រាបស្មើ គឺជាពាក្យភូមិសាស្ត្រសម្រាប់ដីទាប ផ្ទះល្វែង និងធំទូលាយ ។ តំបន់​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ភ្នំ​ត្រូ វ​បាន​គេ​ហៅ​ថា​ជា ​អាង ​ឬ ​ខ្ពង់រាប។
ជើងឯកបាល់ទាត់អាស៊ាន ក្រោម19ឆ្នាំ 2024

ជើងឯកបាល់ទាត់អាស៊ាន ក្រោម19ឆ្នាំ 2024 គឺជាការប្រកួតលើកទី១៩ នៃពានរង្វាន់យុវជនអាស៊ានអាយុក្រោម១៩ឆ្នាំ ដែលរៀបចំដោយសហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អាស៊ាន។  វានឹងត្រូវបានធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះដោយប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីក្នុងកំឡុងខែកក្កដា ឆ្នាំ 2024។ នេះក៏ជាការប្រកួតលើកដំបូងដែលការប្រកួតនេះត្រូវបានប្តូរឈ្មោះទៅជាជើងឯកអាស៊ានផងដែរ។  អ្នកលេងដែលកើតនៅ ឬក្រោយថ្ងៃទី 1 ខែមករា ឆ្នាំ 2005 អាចចូលរួមក្នុងការប្រកួតនេះ។
ជើងឯកបាល់ទាត់អាស៊ាន ក្រោម19ឆ្នាំ 2024: ក្រុមដែលចូលរួម

ក្រុមដែលចូលរួម 
មិនមានវគ្គជម្រុះទេ ហើយអ្នកចូលរួមទាំងអស់បានឈានទៅប្រកួតចុងក្រោយ។  ក្រុមចំនួន១២ខាងក្រោមដែលមកពីសមាគមជាសមាជិកនៃសហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អាស៊ានបានចូលរួមក្នុងការប្រកួតនេះ។
ក្រុមសមាគមការប្រកួតល្អបំផុតពីមុនបាល់ទាត់អូស្ត្រាលី9thstyle="background:gold"  (2006, 2008, 2010, 2016, 2019)FA Brunei DS11th (10 times)សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់កម្ពុជា13th (12 times)FA Indonesia12thstyle="background:gold"  (2013)Lao FF13thstyle="background:silver"  (2022)FA Malaysia15th style="background:gold"  (2018, 2022)Myanmar FF15thstyle="background:gold"  (2003, 2005)Philippine FF11th (10 times)FA Singapore14thstyle="background:#c96"  (2003)FA Thailand18thstyle="background:gold"  (2002, 2009, 2011, 2015, 2017)FF Timor-Leste10thstyle="background:#c96"  (2013)Vietnam FF18thstyle="background:gold"  (2007)
ជឿន សុខណា

CHOEUN SOKNAគ.ស.ប ឃុំសិត្បូគណបក្សសម្ព័ន្ធដើម្បីប្រជាធិបតេយ្យឈ្មោះ​​​​​​​ជឿន សុខណាថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើត កំពស់ ទីកន្លែងកំណើត  ភូមិព្រែកតាព្រីង ឃុំសិត្បូ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាលសញ្ជាតិខ្មែរឪពុកម្តាយហ៊ាន​​ សុគន្ធី (ឪពុក), ជឿន​ ស្រីនាង (ម្តាយ)កម្រិតវប្បធម៌បរិញាប័ត្រព័ត៌មានវិទ្យា កម្រិតវិជ្ជាជីវជាងជួសជុល និង សេវាកម្មកុំព្យូរទ័រ​ វេព្យាករណ៍ខ្មែរគូរអនាគតកូនគ្មានសាសនាសាសនាព្រះពុទ្ធមុខរបរជាងកុំព្យូទ័រអាសយដ្ឋានភូមិព្រែកតាព្រីង ឃុំសិត្បូ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាលហត្ថលេខាborder|144x144ភីកសែលគេហទំព័រwww.sokna70khmer.webbly.com <b>អាសនៈ ឃុំ-សង្កាត់ 

ជីវប្រវត្តិ
❤ ខ្ញុំបាទឈ្មោះ ជឿន សុខណា ភេទប្រុស សញ្ជាតិខ្មែរ ប្រជាជន កម្ពុជា
❤ កើតនៅ ថ្ងៃច័ន្ទ ទី០១ ខែមេសា ឆ្នាំ​១៩៩១
❤ ទីកន្លែងកំណើត ភូមិព្រែកតាព្រីង  ឃុំសិត្បូ  ស្រុកស្អាង  ខេត្តកណ្តាល

ការសិក្សា
✍ ឆ្នាំ១៩៩៧ ដល់ ២០០២ សិក្សានៅ បឋមសិក្សា ហ៊ុន សែន សិត្បូ
✍ ឆ្នាំ២០០៣ ដល់ ២០០៨ សិក្សានៅ អនុវិទ្យាល័យ​​​​​​​​​​​​​​​សិត្បូ
✍ ឆ្នាំ២០០៨ ដល់២០១០ សិក្សានៅ វិទ្យាល័យ ហ៊ុន សែន តាខ្មៅ
✍ ឆ្នាំ ២០១០ ដល់ ២០១៤ សិក្សានៅ សាកលវិទ្យាល័យអាយអាយស៊ីនៃបច្ចេកវិទ្យា

បទពីសោធន៍កការងារ
☞ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០១០ ជាគ្រូបង្រៀនកុំព្យូទ័រ និងខ្មែរនៅវត្តសិត្បូ (ស្ម័គ្រចិត្ត)
☞ ខែមករា ឆ្នាំ ២០១១ ជាគ្រូបង្រៀនស្ម័គ្រចិត្ត នៅមជ្ឈមណ្ឌលកុមារកំព្រាគ្រួសារថ្មី សាខាក្រុងតាខ្មៅ
☞ ខែឧសភា ឆ្នាំ ២០១២ ជាជាងតម្លើងប្រព័ន្ធ Network នៅក្រុមហ៊ុន Cambodia Solution Network
☞ ខែតុលា ឆ្នាំ២០១៣ ជាបុគ្គលិកនៅសហគ្រាស Goodhill
☞ ខែមិថុនា ឆ្នាំ ២០១៤ ជាបុគ្គលិកនៅក្រុមហ៊ុន Uni Young Technology  ● ជំនាញ 
• Microsoft Office • Windows Server
• Mail Server
ស្នាដៃ
បានបង្កេីត wikipedia ដូចជា÷
 ឃុំសិត្បូ
 អនុវិទ្យាល័យ​​​​​​​​​​​​​​​សិត្បូ
 បឋមសិក្សា ហ៊ុន សែន ព្រែកតាព្រីង
 បឋមសិក្សា ហ៊ុន សែន សិត្បូ
 បឋមសិក្សា មាតុភូមិ
 បឋមសិក្សា កន្លែងអណ្ដែង
 បឋមសិក្សាកោះប្រាក់លើ
 បឋមសិក្សាកោះប្រាក់ក្រោម
 វត្តសិត្បូ
 វត្ត​ជម្ពូព្រឹក្ស
 មណ្ឌលសុខភាពឃុំសិត្បូ
 គសប ឃុំសិត្បូ
ស្ថានភាពគ្រួសារ
ស្ថិតក្នុងត្រកូលស្រែចំការដែលមានជីវភាពមធ្យម
 មានសមាជិកគ្រួសារ ៧នាក់
 ជីដូន
 ឪពុកម្ដាយ
 មានបងប្អូន ៤នាក់ ប្រុស ៣នាក់ ស្រី ១នាក់
 ជាកូនច្បងគ្រួសារ

សារអេឡិចត្រូនិច
✉ soknachoeun@gmail.com
✉ soknachoeunnet@gmail.com
✉ soknachoeunnet@yahoo.com
✉  soknachoeunnet@outlook.com

ទូរស័ព្ទទំនាក់ទំនង
✆ ០១០ ៦៨៦ ០០២
✆  ០១៧ ៦៨៦ ០០២
✆  ០៦៧ ៦៨៦ ០០២
ជេក ម៉ា

Category:Articles with hCards

ជេក ម៉ាយុន (កើតថ្ងៃទី១០ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៦៤) គឺជាមហាសេដ្ឋីជំនួញចិន វិនិយោគិន និងសប្បុរសជន។ គាត់គឺជាសហស្ថាបនិកនិងជាអតីតប្រធានប្រតិបត្តិនៃក្រុមហ៊ុនអាលីបាបាគ្រុបដែលជាក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាចម្រុះជាតិសាសន៍។ លើស​ពី​នេះ លោក​បាន​សហការ​បង្កើត​ក្រុមហ៊ុនយុនហ្វេងកាពីថល ដែល​ជាក្រុមហ៊ុន​មូលធន​ឯកជន ​របស់​ចិន។ លោកម៉ា គឺជាអ្នកជំរុញដ៏រឹងមាំនៃសេដ្ឋកិច្ចបើកចំហនិងជំរុញដោយទីផ្សារ ។លោកម៉ា មានទ្រព្យសម្បត្តិ ២១.៨ ពាន់លានដុល្លារ ដែលធ្វើឲ្យគាត់ក្លាយជាបុរសមានបំផុតនៅក្នុងប្រទេសចិន។
ជេកខប រីស

ជេកខប រីស205px ព័ត៌មាន​មួយ​ចំនួនកើត៣ ឧសភា ១៨៤៩, ក្រុង  Ribe ប្រទេស​ដាណឺម៉ាកមរណភាព២៦ ឧសភា ១៩១៤, ក្រុង Barre, រដ្ឋម៉ាស្សាឈូសេត, សហរដ្ឋ​អាមេរិកសញ្ជាតិអាមេរិកាំងធ្វើ​ការ​ផ្នែកកំណែ​ទម្រង់​សង្គម, អ្នក​កាសែត, អ្នក​ថតរូប​
ជេខប អហ្កឹស្ថ រីស (Jacob August Riis) (៣ ឧសភា ១៨៤៩ – ២៦ ឧសភា ១៩១៤) ជា​អ្នក​កំណែ​ទម្រង់​សង្គម, អ្នក​កាសែត​ជជីក​រឿង​អាស្រូវ និង ជា​អ្នក​ថត​រូប​ឯកសារ​សង្គម ​ជនជាតិ​ដាណឺម៉ាកអាមេរិកាំង។ គាត់​ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​តាម​រយៈ​ទេពកោសល្យ​ខាង​ថត​រូប​ និង សរសេរ​កាសែត​របស់​គាត់​ ក្នុង​លុប​បំបាត់​ភាព​ក្រី​ក្រ​នៅ​ក្រុង​ញូវយ៉ក, ការ​លុប​បំបាត់​ភាព​ក្រី​ក្រ​នៅ​ញូវយ៉ក ជា​ប្រធានបទ​ដ៏​សំខាន់​មួយ​ក្នុង​ការ​សរសេរ​ និង ថតរូប​របស់​គាត់​។  គាត់​បាន​បង្កើត​លំនៅ​ឋាន​សម្រាប់​ជន​ក្រី​ក្រ​នៅ​ញូវយ៉ក  ដោយ​មាន​ការ​ជួយ​ជ្រោម​ជ្រែង​ពី​លោក Lawrence Veiller ដែល​ជា​សមាជិក​ក្រុម​មនុស្សធម៌​។  ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត  គាត់​ជា​មនុស្ស​ដ៏​ល្បី​ម្នាក់​ក្នុង​វិស័យ​ថតរូប​ដែល​ទើប​នឹង​កើត​ថ្មី នា​សម័យ​នោះ, គាត់​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​បាន​អភិវឌ្ឍ​វិស័យ​ថត​រូប។  នៅ​ពេល​រស់​នៅ​ញូវយ៉ក  លោក រីស បាន​ជួប​ប្រទះ​នឹង​ភាព​ទាល់​ក្រ និង ក្លាយ​ជា​ប៉ូលីស​រាយការណ៍​ ដែល​សរសេរ​អំពី​​គុណភាព​ជីវិត​នៅ​តំបន់​អនាធិបតេយ្យ។  គាត់​បាន​ព្យាយាម​ជួយ​ដោះស្រាយ​វិបត្តិ​ពួក​អ្នក​ដែល​មាន​ជីវភាព​លំបាក ដើម្បី​ឱ្យ​ជីវិត​ពួក​គេ​បាន​ប្រសើរ​ឡើង។
ជេកខប រីស: '''ជីវប្រវត្តិ'''

ជីវប្រវត្តិ
ជីវិតដំបូង
លោកជេកខប​ រីស ជាកូនទី៣ក្នុងចំនោមកូនទាំង១៣នាក់(មានម្នាក់ជាក្មួយដែលត្រូវបានយកមកចិញ្ចឹម)​ ឪពុករបស់គាត់ឈ្មោះថា នៀល​ អ៊ីវ៉ឺដ រីស គាត់ជាគ្រូបង្រៀន និង​ ជាអ្នកសរសេរកាសែតនៅទីក្រុងរ៉ាយ(Ribe) ហើយម្ដាយរបស់គាត់ ខារ៉ូលីណា រីស(Carolina Riis)ជាមេផ្ទះ។ ចាប់ពីសតវត្សទី១៣ដល់សតវត្សទី២០ គឺមានតែលោកជេកខប​ បងប្អូនស្រីមា្នក់និងបងបង្អូនស្រីចិញ្ចឹមម្នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលនៅរស់។ រីសគឺស្ថិតនៅក្រោមឥទ្ធិពលឪពុករបស់គាត់ ហើយគាត់ត្រូវរៀនអានទស្សនាវដ្ដីឆាលីស ដិខឹន(Charles Dicken) និងប្រលោមលោក​ ជេមិស​ ហ្វិនិម័រ​ ឃូភឺ។​ ជេកខប​ រីសជាកុមាររីករាយ​មា្នក់, ប៉ុន្តែដំបូងគាត់បានជួបនៅសោកនាដកម្មមួយ​ ពេលដែលគាត់មានអាយុ ១១​ ឆ្នាំ ។  ប្អូនប្រុសរបស់គាត់ ធឺដូរ មានអាយុប្អូនគាត់មួយឆ្នាំត្រូវបានលង់ទឹកសា្លប់​។ កាត់មិនដែលភ្លេចនៅសេចក្តីសោកសៅរបស់ម្តាយគាត់ទេ។
នៅពេលគាត់មានអាយុ ១១​​ ឆ្នាំរឺ ១២ ឆ្នាំ​ គាត់បានធ្វើអំណោយលុយដែលគាត់មានទាំងប៉ុន្មានទៅអោយអ្នកក្រីក្រនៅ ទីក្រុង​ រីប ចំពោះគ្រួសារដែលមានជីវភាពក្រីក្រ,​ ប៉ុន្តែនៅលើស្ថានភាពជាក់ស្តែងពួកគេ។​​​​​​​​​​​​​​​​ អ្នកជួលផ្ទះក៏តម្រូវអោយបង់ប្រាក់​ ពេលគាត់បា្រប់ម្តាយរបស់ មា្តយរបស់គាត់ចងជួយជាខ្លាំង។ ទោះបីជាឪពុករបស់ាគាត់សង្ឃឹម ជេកខប រីស និងរៀនអក្សសាស្ត្រនិងវិជ្ជាជីវះនិយម តែ ជេកខប រីស ចង់ក្លាយជាជាងឈើម្នាក់។​ ពេលដែលគាត់មានអាយុ ១៦ ឆ្នាំ​ គាត់បានស្រលាញ់ អេលីសាបេត ជីយ៉ូត នាងមានអាយុ​ ១២​ ឆ្នាំគឺជាកូនរបស់ម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនដែលគាត់ធ្វើការជាជាងឈើ។ ឪពុករបស់គាត់មិនចូលចិត្តការតាំងចិត្តអត់បាបការ, ហើយ រីស​ បានធ្វើការជាកូនជាឈើនៅក្នុង កូបេនហាហ្គេន​។ រីស បានត្រលប់ទៅទីក្រុង រីប វិញ នៅ ១៨៦៨ និង​មានអាយុ ១៩ឆ្នាំ។ គាត់បានខូចចិត្តការងាររបស់គាត់​ ហើយ​ខូចចិត្តអំពីការរៀបការជាមួយ ជីយ៉ូត, ។ រីស ក៏បានទៅរស់នៅសហរដ្ឋអាមេរិក។
ជេកខប រីស: '''ជីវិតដំបូង'''

ជីវិតដំបូង
លោកជេកខប​ រីស ជាកូនទី៣ក្នុងចំនោមកូនទាំង១៣នាក់(មានម្នាក់ជាក្មួយដែលត្រូវបានយកមកចិញ្ចឹម)​ ឪពុករបស់គាត់ឈ្មោះថា នៀល​ អ៊ីវ៉ឺដ រីស គាត់ជាគ្រូបង្រៀន និង​ ជាអ្នកសរសេរកាសែតនៅទីក្រុងរ៉ាយ(Ribe) ហើយម្ដាយរបស់គាត់ ខារ៉ូលីណា រីស(Carolina Riis)ជាមេផ្ទះ។ ចាប់ពីសតវត្សទី១៣ដល់សតវត្សទី២០ គឺមានតែលោកជេកខប​ បងប្អូនស្រីមា្នក់និងបងបង្អូនស្រីចិញ្ចឹមម្នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលនៅរស់។ រីសគឺស្ថិតនៅក្រោមឥទ្ធិពលឪពុករបស់គាត់ ហើយគាត់ត្រូវរៀនអានទស្សនាវដ្ដីឆាលីស ដិខឹន(Charles Dicken) និងប្រលោមលោក​ ជេមិស​ ហ្វិនិម័រ​ ឃូភឺ។​ ជេកខប​ រីសជាកុមាររីករាយ​មា្នក់, ប៉ុន្តែដំបូងគាត់បានជួបនៅសោកនាដកម្មមួយ​ ពេលដែលគាត់មានអាយុ ១១​ ឆ្នាំ ។  ប្អូនប្រុសរបស់គាត់ ធឺដូរ មានអាយុប្អូនគាត់មួយឆ្នាំត្រូវបានលង់ទឹកសា្លប់​។ កាត់មិនដែលភ្លេចនៅសេចក្តីសោកសៅរបស់ម្តាយគាត់ទេ។
នៅពេលគាត់មានអាយុ ១១​​ ឆ្នាំរឺ ១២ ឆ្នាំ​ គាត់បានធ្វើអំណោយលុយដែលគាត់មានទាំងប៉ុន្មានទៅអោយអ្នកក្រីក្រនៅ ទីក្រុង​ រីប ចំពោះគ្រួសារដែលមានជីវភាពក្រីក្រ,​ ប៉ុន្តែនៅលើស្ថានភាពជាក់ស្តែងពួកគេ។​​​​​​​​​​​​​​​​ អ្នកជួលផ្ទះក៏តម្រូវអោយបង់ប្រាក់​ ពេលគាត់បា្រប់ម្តាយរបស់ មា្តយរបស់គាត់ចងជួយជាខ្លាំង។ ទោះបីជាឪពុករបស់ាគាត់សង្ឃឹម ជេកខប រីស និងរៀនអក្សសាស្ត្រនិងវិជ្ជាជីវះនិយម តែ ជេកខប រីស ចង់ក្លាយជាជាងឈើម្នាក់។​ ពេលដែលគាត់មានអាយុ ១៦ ឆ្នាំ​ គាត់បានស្រលាញ់ អេលីសាបេត ជីយ៉ូត នាងមានអាយុ​ ១២​ ឆ្នាំគឺជាកូនរបស់ម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនដែលគាត់ធ្វើការជាជាងឈើ។ ឪពុករបស់គាត់មិនចូលចិត្តការតាំងចិត្តអត់បាបការ, ហើយ រីស​ បានធ្វើការជាកូនជាឈើនៅក្នុង កូបេនហាហ្គេន​។ រីស បានត្រលប់ទៅទីក្រុង រីប វិញ នៅ ១៨៦៨ និង​មានអាយុ ១៩ឆ្នាំ។ គាត់បានខូចចិត្តការងាររបស់គាត់​ ហើយ​ខូចចិត្តអំពីការរៀបការជាមួយ ជីយ៉ូត, ។ រីស ក៏បានទៅរស់នៅសហរដ្ឋអាមេរិក។
ជេកខប រីស: '''ការផ្លាស់ទៅសហរដ្ឋអាមេរិច'''

ការផ្លាស់ទៅសហរដ្ឋអាមេរិច
រីស​ បានទៅអាមេរិចកំឡុងឆ្នាំ១៨៧០​ នៅពេលដែលគាត់មានអាយុ២១ឆ្នាំ ហើយ​ស្វែងដើរស្វែងរកការងារជាជាងឈើ។ ដំបូងគាត់បានធ្វើដំណើរចេញពីទីក្រុងCopenhagenទៅទីក្រុង Glasgow នៅថ្ងៃទី១៨ខែឧសភា ដោយជិះទូកដុតធ្យូងមួយឈ្មោះថាIowa។
គាត់មានលុយតែ៤០ដុល្លាប៉ុណ្ណោះ ដែលមិត្តភក្ដិរបស់​គាត់អោយ(ចំណាយលើការធ្វើដំណើរអស់៥០ដុល្លា),​​ បន្ដោងកមាស​មួយជាមួយសក់របស់ Elisabeth ដែលម្ដាយនាងយកមកអោយគាត់ និងសំបុត្រមួយច្បាប់សំរាប់លោកGoodall(ក្រោយមកក្លាយជាប្រធានក្រុមហ៊ុនAmerican Bank Note Company)ដែលធ្លាប់ជួយគ្នាទៅវិញទៅមកកាលពីគាត់បានរស់នៅទីក្រុងRibeជាមួយគ្នា។
រីស បានចេញទៅទីក្រុងញ៉ូយក(New York)នៅថ្ងៃទី៥ខែមិថុនា។ នៅពេលគាត់ទៅដល់ញ៉ូយក គាត់បានចាយអស់២០ដុល្លា។
ទីក្រុងសហរដ្ឋអាមេរិចបានក្លាយជាតំបន់ទទួលជនអន្ដោប្រវេសន៍ជាច្រើន ដែលបានបង្កើតការបង់ពន្ធច្រើន ជាងទីក្រុងជាច្រើនក្នុងប្រទេសរបស់ពូកគេ។ ក្រុមធំៗនៃជនអន្ដោប្រវេសន៍,ការស្វែងរកការងារឧស្សាហកម្ម បានក្លាយជាទីក្រុងមួយកំឡុងពេលសង្គ្រមស៊ីវិលអាមេរិច។ ប្រជាជនចំនូន២៤លាននាក់បានតាំងទីលំនៅក្នុងតំបន់ទីក្រុង ហើយរដ្ឋាភិបាលបានធ្វើផ្លូវទៅកាន់ភូមិដ្ឋាន របស់ពួកគេ។ ក្នុងឆ្នាំ១៨៨០, ប្រជាជនចំនួន៣៣៤ ០០០នាក់ត្រូវបានបញ្ជូនទៅក្នុងតំបន់Lower East Side, ដែលធ្វើអោយមានកំណើនប្រជាជនយ៉ាងច្រើន។ ពួកគេត្រូវបានរស់នៅយ៉ាងចង្អៀតក្នុងផ្ទះជួល ១០ទៅ១៥នាក់ក្នុងមួយបន្ទប់ ហើយគ្មានការមើលថែរក្សាចំពោះពួកគេឡើយ។
ប្រាំថ្ងៃបន្ទាប់ គាត់បានចាយលុយជិតអស់ ហើយបានរកការងារជាជាងឈើនៅ Brady's Bend Iron Works ក្នុងAllegheny River.។ ពីរបីថ្ងៃបន្ទាប់មកទៀត គាត់បានចាប់ផ្ដើមជីករ៉ែដើម្បីគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការចំណាយ ប៉ុន្ដែភ្លាមៗនោះគាត់ក៏បានបន្ដធ្វើជាអ្នកជាងឈើវិញ។ នៅថ្ងៃទី១៩ខែកក្ដដាឆ្នាំ១៩៧០ បារាំងបានប្រកាសសង្គ្រាមជាមួយអាឡឺម៉ង់, គាត់សង្ឃឹមថា ប្រទេស Denmark នឹងចូលរួមជាមួយបារាំងដើម្បីសងសឹក ហើយគាត់សម្រេចចិត្តចូលរួមជាមួយបារាំង។ គាត់បានត្រឡប់ទៅទីក្រុងញ៉ូយកវិញ ហើយគាត់បានស្ម័ត្រចិត្តចូលបម្រើកងទ័ពបារាំង ប៉ុន្ដែត្រូវបានគេប្រាប់ ថាគ្មានគំរោងក្នុងការបញ្ជូនកងទ័ពស្ម័ត្រចិត្តពីប្រទេសអាមេរិចទេ។ គាត់បានដើរចេញទីក្រុងញ៉ូយករហូតដល់ដួលដែល បណ្ដាលមកពីការអស់កំលាំងក្នុងការដើរ ហើយគាត់ត្រូវបានបូជាចារ្យម្នាក់អោយអាហារ និងបានជួយគាត់រកការងារធ្វើនៅMount Vernon, រីស បានត្រឡប់ទៅទីក្រុងញ៉ូយកវិញ នៅពេលគាត់បានអានការសែតNew York Sun ដែលកាសែតនោះកំពុងជ្រើសទាហានសំរាប់សង្គ្រាម។ រីសបានប្រញាប់ប្រញ៉ាទៅចុះឈ្នោះ ប៉ុន្ដែ
ជេកខប រីស: អ្នកការសែតដំបូង

អ្នកការសែតដំបូង
រីស ប្រាប់ការសែត ឡង់ អាយឡែន ទុកមុន អំពីការបោះពុម្ពផ្សាយ, សំរាប់ការអនុវត្តនិងសំរាប់បោះពុម្ពផ្សាយនៅទីក្រុង។ គាត់ធ្វើអ្វីលឿនហើយពិតប្រាកដចំពោះការងារដែលគាត់រកបាន:ការបោះពុម្ពផ្សាយអំពីប្រធានមិនទៀងត្រង់ និង ជំពាក់។ រីស បានចាកចេញពីផ្ទះពីសប្តាហ៏
ដោយគ្មាការងារធ្វើ រីស បានត្រឡប់ទៅ តំបន់ Five Points វិញ។  ថ្ងៃមួយគាត់កំពុងអង្គុយខាងក្រៅ Cooper Union គឺជា សាលាមួយ សំខាន់បំផុតដែលគាត់បានរៀនទូរលិខសាស្រ្តប្រកាសអ្វីកើតឡើងមកលើគាត់។ គាត់បាននិយាយថា បើសិន រីស គា្មនអ្វីធ្វើ​ គាត់និងអោយ រីស​ រៀនធ្វើការនៅសហគមន៏ការសែត New York ។​​ បន្ទាប់មានការងារមួយទៀតគឺជាការលាងកន្លែងជ្រូករបស់គាត់, រីស បានទៅហើយសម្ភាស៏​,​ ថ្វីបើទំរងគាត់គ្មានរបៀបរៀបរយក៏គាត់បានផ្ញើរកិច្ចការរបស់គាត់ទៅដែរ: ដោយប្រព្រឹត្តបាននិង សរសេរអំពីការជប់លៀងថ្ងៃត្រង់នៅ Astor House។ រីស បានសរសេរយ៉ាងអង់អាច ហើយជាការងារដ៏ល្អ។រីស អាចសរសេរអំពីទ្រព្យសម្បត្តិ និង ជីវិតគ្រួសារដែលមានជីវភាពក្រីក្រអន្តោប្រវេសន្ត ។គាត់បានធ្វើការងារល្អ ហើយអាចខ្លាយជាអ្នកបោះពុម្ពការសែតព័ត៏មានប្រចំាសប្តាហ៏, យ៉ាងណាក៏ដោយ,ការសែតនេះមានការផ្សាយយ៉ាងទៀងទាត់នៅផ្នែកនយោបាយដែលអាចក្ស័យធនឆាប់ៗ។ ដែលកើតឡើងតំណាលគ្នា, និង ខុសប្រក្រតី​ រីស បានទទួសសំបុត្រពីផ្ទះរបស់គាត់ដែលទាក់ទង់អំពីបងគាត់ទាំងពីរ, អ៊ុំ និង អេលីសាបែត ជីយ៉ូត ហើយលោកបានសរសេរសំបុត្រហើយឲ្យប្រាក់ចំនួន៧៥ដុល្លាដែលលោកបានសន្សំ គាត់ក៏បានទិញក្រុមហ៊ុនកាសែតមួយ។
រីសខិតខំប្រឹងប្រែងក្នុងការសរសេរការសែតពេលនោះគាត់ក៏សងបំណុលអស់។
ជេដ្ឋាជ័យ

ព្រះបាទជេដ្ឋាជ័យ (សំស្ក្រឹត:ជេ្យឞ្ឋាជយ) (គ.ស ៨២៩-៩១៦) រជ្ជកាល (គ.ស​ ៨៥៣-៩១៦) ព្រះរាជបុត្រ ​របស់​ព្រះ​ជ័យជេដ្ឋ​ ​ព្រះ​ជេដ្ឋាជ័យ​កុមារ​ ​ត្រូវ​ឡើង​សោយរាជ្យ​បន្ដ​ ​ហើយ​ពិធី​អភិសេក​បាន​ប្រព្រឹត្ដ​ទៅ​នៅ​ថ្ងៃ ​៩កើត ខែបុស្ស​ ​ឆ្នាំរកា​ ​ព.ស​ ១៣៩៧ ត្រូវជា​ គ.ស​៨៥៣​ ​ដោយ​មាន​ព្រះរាជ​បរម​នាម ​ព្រះបាទ​សម្ដេច​ ​បរម​ជេដ្ឋាជ័យ​រាជាធិបតី ​កាលនោះ​ព្រះ​អង្គ​ទើបតែ​បាន​ព្រះ​ជន្ម​២៤​វស្សា។​ ​​ព្រះ​អង្គជា​ព្រះមហាក្សត្រ​ទី​១៤​ (ក្នុង​បញ្ហា​ឈ្មោះ​​ដើម​កំណើត​សែស្រឡាយ​ ​ថ្ងៃ​ខែ​ឆ្នាំ​កើត​ស្ដេច​ទាំង​អស់នេះ​ ​គេ​មានការ​ពិចារណា​យ៉ាងច្រើន​ក្នុង​ការ​រៀបចំ​កំណត់​ឲ្យ​បាន​ត្រឹមត្រូវ​ ​ពីព្រោះ​ពង្សាវតារ​ ​និង​ឯកសារ​ផ្សេងៗ​ ​បាន​កត់ត្រា​ខុស​អំពី​គ្នា​ទាំងអស់​ ​មាន​ជា​អាទិ​ ​ដូច​ពង្សាវតារ​កោកកាក​ ​ក្នុងស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង​ ​ខេត្ដកណ្ដាល​ ​បាន​សរសេរ​ថា​ ​ព្រះ​ស្រីជ័យជេដ្ឋ ​ព្រះ​ជេដ្ឋាជ័យ​ ​ព្រមទាំង​ព្រះធនញ្ជ័យគោរពរាជ្យ ​សុទ្ធតែ​ត្រូវជា​បងប្អូន​បង្កើត​ ​និង​ត្រូវជា​កូន​របស់​ព្រះបាទបទុមសុរិយវង្ស)។ ​ព្រះបាទ​ជេជ្ឋាជ័យ​ ​ព្រះ​អង្គ​បាន​ចូល​ទិវង្គត​នៅ​ឆ្នាំជូត​ ​ក្នុង​ព្រះ​ជន្ម ​៨៧ ​វស្សា ដោយ​ជំងឺចាស់ជរា។​ ​ព្រះ​អង្គ​សោយរាជ​សម្បត្ដិ​ប្រទេស​កម្ពុជា​បាន ​៦៤ ​ឆ្នាំ។
​
ជេដ្ឋាជ័យ: ព្រះរាជប្បវត្តិ

ព្រះរាជប្បវត្តិ

ក្នុង​ឆ្នាំច​ ​ចុល្លសករាជ​ ១៩២​ ព្រះបាទជ័យជេដ្ឋ​ជាមួយនិង​ព្រះ​នាងភគវត្តី​ (ពង្សាវតា​របស់​សម្ដេច​វាំង​ជួន​ ​មិន​បាន​បញ្ជាក់​អំពី​ឈ្មោះ​មហេសី​ស្ដេច​អង្គ​នេះ​ទេ) ព្រះ​អង្គ​បាន​ព្រះរាជបុត្រ​មួយ​ព្រះ​អង្គ​ព្រះ​នាម​ជេដ្ឋាជ័យកុមារ​ព្រះ​នាង​ភគវត្ដី​ ​បើ​តាម​ពង្សាវតារ​វត្ដ​ទឹកវិល​ក្នុងស្រុក​ស្អាង​ខេត្ដ​កណ្ដាល​ ​ត្រូវជា​ប្អូនបង្កើត​របស់​ព្រះបាទ​ជ័យជេដ្ឋវិ។​ ​មិនតែប៉ុណ្ណោះ​ ​ជាមួយនឹង​ព្រះ​នាង​ភគវត្ដី​ដដែល​ ​ព្រះ​អង្គ​មាន​បុត្រី​មួយ​ព្រះ​អង្គ​ទៀត​ព្រះ​នាម​តារាវត្តី។​ ​ក្នុង​រាជ​ស្ដេច​អង្គ​នេះ​ព្រឹត្ដិការណ៍​ដែល​គេ​អាច​កត់​សំគាល់​បាន​នោះ​ ​គឺ​ដំណើរ​ទស្សនកិច្ច​យ៉ាង​យូរ​បស់​ព្រះ​អង្គ​ដែល​ដើរ​មើល​ត្រួតត្រា​ទឹកដី​ ខណ្ឌ​សីមា​ ​អស់​ពេល​មួយ​ឆ្នាំ ​៥ ​ខែ​ ​កាលនោះ​ក្នុង​ឱកាស​ដែល​ព្រះ​អង្គ​គ្មាន​វត្ដ​មាននៅ​រាជធានី​មហានគរ​ ​ព្រះ​អង្គ​បាន​ផ្ទុកផ្ដាក់​កិច្ចការ​នគរ​ឲ្យ​សម្ដេច​ចៅហ៊្វាទឡ្ហៈ ​(ជា​ រដ្ឋមន្ដ្រី​ទី​១) និង​នាម៉ឺន​ ៤​ នាក់​កាន់កាប់​ជំនួស​ ​ក្រៅពី​នេះ​ ​គេ​ពុំ​ឃើញ​មាន​ព្រឹត្ដិការណ៍​អ្វី​ជា​សំខាន់​គួរ​ឲ្យ​ចាប់អារម្មណ៍​ឡើយ។​