ភពសុក្រ: បរិយាកាសនិងអាកាសធាតុ

បរិយាកាសនិងអាកាសធាតុ 
រចនាសម្ព័ន្ធពពកនៅក្នុង បរិយាកាស Venusian ក្នុងឆ្នាំ 2016 ត្រូវបានបង្ហាញដោយការសង្កេតនៅក្នុង ក្រុមតន្រ្តី ultraviolet ពីរ ដោយ Akatsuki

អត្ថបទដើមចម្បង៖ បរិយាកាសនៃភពសុក្រ

ភពសុក្រមាន បរិយាកាស ក្រាស់បំផុតដែលផ្សំឡើងដោយ កាបូនឌីអុកស៊ីត 96.5% អាសូត 3.5% - ទាំងពីរមានជា វត្ថុរាវលើសលប់ នៅលើផ្ទៃភព - និងដាននៃឧស្ម័នផ្សេងទៀតរួមទាំង ស្ពាន់ធ័រឌីអុកស៊ីត ។  ម៉ាសនៃបរិយាកាសរបស់វាគឺ 92 ដងនៃផ្ទៃផែនដី ចំណែកឯសម្ពាធលើផ្ទៃរបស់វាគឺប្រហែល 93 ដងនៃសម្ពាធរបស់ផែនដី — សម្ពាធស្មើនឹងវានៅជម្រៅជិត 1 គីឡូម៉ែត្រ ( 5 ⁄ 8  mi) នៅក្រោមមហាសមុទ្ររបស់ផែនដី។ . ដង់ស៊ីតេនៅលើផ្ទៃគឺ 65 គីឡូក្រាម / ម 3 , 6.5% នៃទឹកឬ 50 ដងក្រាស់ដូចបរិយាកាសផែនដីនៅ 293 K (20 ° C; 68 ° F) នៅកម្រិតទឹកសមុទ្រ។ CO 2 _បរិយាកាសសម្បូរបែបបង្កើតឥទ្ធិពល ផ្ទះកញ្ចក់ ខ្លាំងបំផុត នៅក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ បង្កើតឱ្យមានសីតុណ្ហភាពផ្ទៃយ៉ាងហោចណាស់ 735 K (462 °C; 864 ° F) ។  នេះធ្វើឱ្យផ្ទៃ Venusian ក្តៅជាង ភព Mercury ដែលមានសីតុណ្ហភាពផ្ទៃអប្បបរមា 53 K (−220 °C; −364 °F) និងសីតុណ្ហភាពផ្ទៃអតិបរមា 700 K (427 °C; 801) °F),  ទោះបីជាភពសុក្រមានចម្ងាយជិតពីរដងនៃបារតពីព្រះអាទិត្យ ហើយដូច្នេះទទួលបាន ត្រឹមតែ 25% នៃកាំរស្មីព្រះអាទិត្យរបស់ Mercury ប៉ុណ្ណោះ ។ ដោយសារតែ ឥទ្ធិពលផ្ទះកញ្ចក់ដែល នៅឆ្ងាយរបស់វា ភព Venus ត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណដោយអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រដូចជា Carl Sagan ថាជាការព្រមាន និងវត្ថុស្រាវជ្រាវដែលភ្ជាប់ទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ នៅលើផែនដី។ 
សីតុណ្ហភាព Venusប្រភេទសីតុណ្ហភាពសីតុណ្ហភាពផ្ទៃអតិបរមា900°F (482°C)សីតុណ្ហភាពផ្ទៃធម្មតា។847°F (453°C)សីតុណ្ហភាពផ្ទៃអប្បបរមា820°F (438°C)
បរិយាកាសរបស់ Venus គឺសម្បូរទៅដោយឧស្ម័នដ៏ថ្លៃថ្នូបំផុត បើប្រៀបធៀបទៅនឹងផែនដី។  ភាពសម្បូរបែបនេះបង្ហាញពីភាពខុសគ្នាដំបូងពីផែនដីក្នុងការវិវត្តន៍។ ផលប៉ះពាល់នៃ ផ្កាយដុះកន្ទុយ ធំខុសពីធម្មតា  ឬការបង្កើន បរិយាកាសបឋម ដ៏ធំជាង ពី nebula ព្រះអាទិត្យ  ត្រូវបានស្នើឡើងដើម្បីពន្យល់ពីភាពសំបូរបែប។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បរិយាកាសក៏ត្រូវបានបំផ្លាញចោលនូវសារធាតុ argon វិទ្យុសកម្ម ដែលជាប្រូកស៊ីសម្រាប់ degassing mantle ដែលបង្ហាញពីការបិទដំបូងនៃ magmatism ។ 

ការសិក្សាបានណែនាំថា រាប់ពាន់លានឆ្នាំមុន បរិយាកាសរបស់ Venus អាចមានលក្ខណៈដូចបរិយាកាសជុំវិញផែនដីដំបូង ហើយប្រហែលជាមានបរិមាណទឹករាវច្រើននៅលើផ្ទៃ។ បន្ទាប់ពីរយៈពេលពី 600 លានទៅជាច្រើនពាន់លានឆ្នាំ  ការបង្ខំព្រះអាទិត្យ ពីការកើនឡើងពន្លឺនៃព្រះអាទិត្យបណ្តាលឱ្យមានការហួតនៃទឹកដើម។ ឥទ្ធិពលផ្ទះកញ្ចក់ដែលនៅឆ្ងាយត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅពេលដែលកម្រិតដ៏សំខាន់នៃឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ (រួមទាំងទឹក) ត្រូវបានបន្ថែមទៅក្នុងបរិយាកាសរបស់វា។ ទោះបីជាលក្ខខណ្ឌផ្ទៃនៅលើ Venus លែងមានភាពរាក់ទាក់ចំពោះជីវិតដូចផែនដី ដែលអាចកើតមានមុនព្រឹត្តិការណ៍នេះក៏ដោយ ក៏មានការរំពឹងទុកអំពីលទ្ធភាពដែលថាជីវិតមាននៅក្នុងស្រទាប់ពពកខាងលើនៃ Venus ដែលមានចម្ងាយ 50 គីឡូម៉ែត្រ (30 mi) ឡើងពីភពផែនដី។ ផ្ទៃដែលសីតុណ្ហភាពមានចន្លោះពី 303 ទៅ 353 K (30 និង 80 ° C; 86 និង 176 ° F) ប៉ុន្តែបរិស្ថានមានជាតិអាស៊ីត។  ការរកឃើញ putative នៃ បន្ទាត់ ស្រូបយក phosphine នៅក្នុងបរិយាកាសរបស់ Venus ដោយមិនស្គាល់ផ្លូវសម្រាប់ការផលិត abiotic នាំឱ្យមានការរំពឹងទុកនៅក្នុងខែកញ្ញា 2020 ថាអាចមានជីវិតបន្តមានវត្តមាននៅក្នុងបរិយាកាសនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។ ការស្រាវជ្រាវក្រោយមកបានសន្មតថាសញ្ញា spectroscopic ដែលត្រូវបានបកស្រាយថាជា phosphine ទៅ sulfur dioxide ,  ឬបានរកឃើញថាតាមពិតមិនមានបន្ទាត់ស្រូបយកទេ។ 

និចលភាពកម្ដៅ និងការផ្ទេរកំដៅដោយខ្យល់ក្នុងបរិយាកាសទាប មានន័យថា សីតុណ្ហភាពនៃផ្ទៃរបស់ Venus មិនប្រែប្រួលខ្លាំងរវាងអឌ្ឍគោលទាំងពីររបស់ភពផែនដី គឺអ្នកដែលប្រឈមមុខ និងមិនប្រឈមមុខនឹងព្រះអាទិត្យ ទោះបីជា Venus មានការបង្វិលយឺតខ្លាំងក៏ដោយ។ ខ្យល់នៅលើផ្ទៃគឺយឺតដោយផ្លាស់ទីក្នុងល្បឿនពីរបីគីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង ប៉ុន្តែដោយសារតែដង់ស៊ីតេខ្ពស់នៃបរិយាកាសនៅលើផ្ទៃ ពួកវាបញ្ចេញកម្លាំងយ៉ាងច្រើនប្រឆាំងនឹងការរាំងស្ទះ ហើយដឹកជញ្ជូនធូលី និងថ្មតូចៗឆ្លងកាត់ផ្ទៃ។ នេះ​តែ​ឯង​នឹង​ធ្វើ​ឱ្យ​មាន​ការ​លំបាក​សម្រាប់​មនុស្ស​ក្នុង​ការ​ដើរ​កាត់ ទោះ​ជា​គ្មាន​កម្ដៅ សម្ពាធ និង​ការ​ខ្វះ​អុកស៊ីហ្សែន​ក៏​ដោយ។ 

នៅពីលើស្រទាប់ CO 2 ក្រាស់មានពពកក្រាស់ ដែលភាគច្រើនមាន អាស៊ីតស៊ុលហ្វួរីក ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយ ស្ពាន់ធ័រឌីអុកស៊ីត និងទឹកតាមរយៈប្រតិកម្មគីមីដែលបណ្តាលឱ្យអាស៊ីតស៊ុលហ្វួរីត hydrate ។ លើសពីនេះទៀតបរិយាកាសមានប្រហែល 1% នៃ ក្លរួ ferric ។  ធាតុផ្សំដែលអាចកើតមានផ្សេងទៀតនៃភាគល្អិតពពកគឺ ferric sulfate , aluminium chloride និង phosphoric anhydride ។ ពពកនៅកម្រិតផ្សេងៗគ្នាមានសមាសភាពផ្សេងគ្នា និងការចែកចាយទំហំភាគល្អិត។ ពពកទាំងនេះឆ្លុះបញ្ចាំង និងខ្ចាត់ខ្ចាយប្រហែល 90% នៃពន្លឺព្រះអាទិត្យដែលធ្លាក់មកលើពួកវាត្រឡប់ទៅក្នុងលំហ និងការពារការសង្កេតដោយមើលឃើញនៃផ្ទៃរបស់ Venus ។ គម្របពពកអចិន្ត្រៃយ៍មានន័យថា ទោះបីភពសុក្រនៅជិតផែនដីទៅព្រះអាទិត្យក៏ដោយ វាទទួលបានពន្លឺព្រះអាទិត្យតិចជាងនៅលើដី។ ខ្យល់ខ្លាំង ៣០០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង (១៨៥ ម៉ាយក្នុងមួយម៉ោង) នៅលើកំពូលពពកវិលជុំវិញភពសុក្ររៀងរាល់ ៤ ទៅ ៥ ថ្ងៃនៃផែនដី។  ខ្យល់នៅលើភពសុក្រផ្លាស់ទីក្នុងល្បឿនរហូតដល់ 60 ដងនៃល្បឿនបង្វិលរបស់វា ចំណែកឯខ្យល់លឿនបំផុតរបស់ផែនដីមានល្បឿនបង្វិលត្រឹមតែ 10-20% ប៉ុណ្ណោះ។ 

ផ្ទៃនៃ Venus មានប្រសិទ្ធិភាព isothermal ; វារក្សាសីតុណ្ហភាពថេរមិនត្រឹមតែរវាងអឌ្ឍគោលពីរប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែនៅចន្លោះអេក្វាទ័រ និងប៉ូល។  ទំនោរ អ័ក្ស នាទីរបស់ Venus — តិចជាង 3° បើធៀបនឹង 23° នៅលើផែនដី—ក៏កាត់បន្ថយការប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាពតាមរដូវកាលផងដែរ។  កម្ពស់គឺជាកត្តាមួយក្នុងចំណោមកត្តាមួយចំនួនដែលប៉ះពាល់ដល់សីតុណ្ហភាព Venusian ។ ចំណុចខ្ពស់បំផុតនៅលើភពសុក្រ Maxwell Montes គឺជាចំណុចត្រជាក់បំផុតនៅលើភពសុក្រ ដែលមានសីតុណ្ហភាពប្រហែល 655 K (380 °C; 715 °F) និងសម្ពាធបរិយាកាសប្រហែល 4.5 MPa (45 bar) ។  ក្នុងឆ្នាំ 1995 យានអវកាស Magellan បានរូបភាព កសារធាតុដែលឆ្លុះបញ្ចាំងខ្ពស់ នៅលើកំពូលភ្នំខ្ពស់បំផុត ដែលមានលក្ខណៈស្រដៀងនឹងព្រិលនៅលើដី។ សារធាតុនេះទំនងជាត្រូវបានបង្កើតឡើងពីដំណើរការស្រដៀងទៅនឹងព្រិល ទោះបីជានៅសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ជាងឆ្ងាយក៏ដោយ។ ងាយនឹងបង្កជាហេតុដល់ការកកិតលើផ្ទៃ ហើយវាកើនឡើងក្នុងទម្រង់ជាឧស្ម័នទៅកម្ពស់ខ្ពស់ ដែលជាកន្លែងដែលវាត្រជាក់ជាង និងអាចធ្លាក់ភ្លៀង។ អត្តសញ្ញាណ​នៃ​សារធាតុ​នេះ​មិន​ត្រូវ​បាន​គេ​ដឹង​ច្បាស់​ទេ ប៉ុន្តែ​ការ​ប៉ាន់ស្មាន​មាន​ចាប់ពី​សារធាតុ tellurium ដល់​សារធាតុ sulfide ( galena )។ 

ទោះបីជា Venus មិនមានរដូវកាលបែបនេះក៏ដោយ ក៏នៅក្នុងឆ្នាំ 2019 ក្រុមតារាវិទូបានកំណត់ការប្រែប្រួលនៃវដ្តនៃការស្រូបពន្លឺព្រះអាទិត្យដោយបរិយាកាស ដែលអាចបណ្តាលមកពីភាពស្រអាប់ និងស្រូបយកភាគល្អិតដែលផ្អាកនៅក្នុងពពកខាងលើ។ ការបំរែបំរួលនេះបណ្តាលឱ្យមានការសង្កេតការផ្លាស់ប្តូរល្បឿននៃខ្យល់តាមតំបន់របស់ Venus ហើយហាក់ដូចជាកើនឡើង និងធ្លាក់ចុះតាមពេលវេលាជាមួយនឹង វដ្តនៃព្រះអាទិត្យ រយៈពេល 11 ឆ្នាំរបស់ព្រះអាទិត្យ ។ 

អត្ថិភាពនៃផ្លេកបន្ទោរនៅក្នុងបរិយាកាសនៃភពសុក្រគឺមានភាពចម្រូងចម្រាស  ចាប់តាំងពីការផ្ទុះដែលសង្ស័យដំបូងត្រូវបានរកឃើញដោយ ការស៊ើបអង្កេត Venera សូវៀត ។  ក្នុងឆ្នាំ 2006-07 Venus Express បានរកឃើញយ៉ាងច្បាស់នូវ រលករបៀប whistler ដែលជាហត្ថលេខានៃរន្ទះ។ រូបរាង មិនទៀងទាត់ របស់ពួកគេ បង្ហាញពីគំរូដែលទាក់ទងនឹងសកម្មភាពអាកាសធាតុ។ យោងតាមការវាស់វែងទាំងនេះ អត្រាផ្លេកបន្ទោរគឺយ៉ាងហោចណាស់ពាក់កណ្តាលនៅលើផែនដី  ប៉ុន្តែឧបករណ៍ផ្សេងទៀតមិនបានរកឃើញរន្ទះទាល់តែសោះ។  ប្រភពដើមនៃផ្លេកបន្ទោរណាមួយនៅតែមិនច្បាស់លាស់ ប៉ុន្តែអាចមកពីពពក ឬភ្នំភ្លើង។

ក្នុងឆ្នាំ 2007 Venus Express បានរកឃើញថាមាន ខ្យល់អាកាស ពីរដ៏ធំ នៅប៉ូលខាងត្បូង។  Venus Express ក៏បានរកឃើញក្នុងឆ្នាំ 2011 ថា ស្រទាប់ អូហ្សូន មានខ្ពស់នៅក្នុងបរិយាកាសនៃ Venus ។  នៅថ្ងៃទី 29 ខែមករា ឆ្នាំ 2013 អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ ESA បានរាយការណ៍ថា ionosphere នៃ Venus ហូរចេញទៅខាងក្រៅក្នុងលក្ខណៈស្រដៀងទៅនឹង "កន្ទុយអ៊ីយ៉ុងដែលមើលឃើញហូរចេញពី ផ្កាយដុះកន្ទុយ នៅក្រោមលក្ខខណ្ឌស្រដៀងគ្នា" ។ 

នៅខែធ្នូ ឆ្នាំ 2015 និងក្នុងកម្រិតតិចជាងនៅក្នុងខែមេសា និងឧសភា 2016 អ្នកស្រាវជ្រាវដែលធ្វើការលើ បេសកកម្ម Akatsuki របស់ប្រទេសជប៉ុន បានសង្កេតឃើញរាងធ្នូនៅក្នុងបរិយាកាសនៃភព Venus ។ នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ជា​ភស្ដុតាង​ផ្ទាល់​នៃ​អត្ថិភាព​នៃ ​រលក​ទំនាញ ​ស្ថានី​ធំ​បំផុត ​ក្នុង​ប្រព័ន្ធ​ព្រះអាទិត្យ។ 

សមាសភាពបរិយាកាស

វិសាលគមស្រូបនៃល្បាយឧស្ម័នសាមញ្ញដែលត្រូវគ្នាទៅនឹង បរិយាកាសរបស់ផែនដី

សមាសភាពនៃ បរិយាកាសនៃ Venus ផ្អែកលើ ទិន្នន័យ HITRAN  ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយប្រើ HITRAN នៅលើប្រព័ន្ធបណ្តាញ។ 

ពណ៌បៃតង - ចំហាយទឹក ពណ៌ក្រហម - កាបូនឌីអុកស៊ីត WN - លេខ រលក (ពណ៌ផ្សេងទៀតមានអត្ថន័យខុសៗគ្នា ប្រវែង រលកខ្លី ជាង នៅខាងស្តាំ វែងជាងនៅខាងឆ្វេង)។