វេស្សន្ដរជាតក: កណ្ឌសក្កបព្វៈ

កណ្ឌសក្កបព្វៈ 

នាកាលព្រះបរមពោធិសត្វ ខត្តិយនរេស្សរ៍ ព្រះវេស្សន្តរបវរពុទ្ធវង្ស ទ្រង់ព្រះរាជសទ្ធា ទាំងសម្តេចព្រះជាយានារីស្រី សុន្ទរបវរក្សត្រី ទាំងពីរព្រះអង្គ ទ្រង់ព្រះសោមនស្សាភិរម សន្សំព្រះបិយបុត្តទាន ទ្រង់ក្សេមក្សាន្តព្រះហរទ័យ នៅព្រៃគន្ធមាទន៍ ទើបសម្តេចព្រះអម្រិន្ទ្រឥន្ទកោសិយ ទ្រង់នឹកក្នុងកំឡុងព្រះរាជហរទ័យ ដើម្បីជាប្រយោជន៍ នៃព្រះបរមពោធិសត្វ អ្នកនឹងបានត្រាស់ព្រះសម្មាសម្ពោធិញ្ញាណ នាថ្ងៃម្សិលមិញនោះ ព្រះអង្គព្រះរាជទានព្រះរាជបុត្រ លើកយកព្រះបរមត្ថបារមី ក៏ជាមកុដនៃទាន ឲ្យទៅជូជកជាអ្នកកម្សត់អត់ឃ្លាន លំបាកថ្មើរព្រៃ នៅតែវររត្នរាជកញ្ញា មទ្រីមហេសី អើ! បើអញនឹងស្ងៀមនៅយល់ជាបង់សេចក្តីពុំខាន ក្រែងមានអ្នកជូជាតិថយសក្តិ នឹងមកកាន់សម្នាក់ សុំព្រះអគ្គមហេសី ព្រះអង្គក៏នឹងលើកយកព្រះមទ្រីឲ្យទៅជាទាន ត្បិតទ្រង់ពុំដែលមានព្រះទ័យរួញរាឡើយ ។ ឱះ! អនិច្ចាអើយ សមនឹងសាបសូន្យព្រះវង្សជាមង្គលក្សត្រី ឥតបីអ្នកនឹងប្រណិប័តឧបដ្ឋាក ក៏នឹងរំលៀងចេញចាកវត្តចរិយា ព្រះអង្គចម្រើនមេត្តា ក៏នឹងសង្វេគព្រះទ័យតែព្រះអង្គឯង រែងជាអាងខ្នាង នៅក្នុងព្រៃព្រឹក្សា អាត្មាអញនឹងស្ងៀមពុំបាន ចាំភៀសប្រាណ ចុះទៅកាន់សម្នាក់ព្រះអង្គ សូមឲ្យទ្រង់ព្រះរាជទានព្រះមទ្រី ឲ្យបានគ្រាន់តែជាហេតុបន្តិចហើយ សឹមអញថ្វាយសម្តេចព្រះពុទ្ធវង្សវិញ ទើបក្សត្រទាំងពីរព្រះអង្គ នឹងបានគង់នៅក្សេមក្សាន្តសម្រាន្តព្រះរាជហរទ័យ នៅព្ធដ៏ព្រះអាស្រមនោះឯងហោង ៕ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ នាកាលអរុណោទ័យ រស្មីភ្លឺស្រឡះបំព្រាងស្រាងស្រេច សម្តេចព្រះសហស្សនេត្រ ប្លែងភេទដោយមហិទ្ធិរឹទ្ធិនិម្មិត ឲ្យដូចជាព្រាហ្មណ៍ ស្ពាយយាម កាន់ឈើច្រត់រំពាត់ឬស្សី សម្បុរលឿងទុំបន្សំនូវអស់គ្រឿងបរិក្ខារ ធ្វើអាការកិរិយា ពុំឲ្យក្សត្រទាំងពីរសង្ស័យព្រះទ័យឡើយ ដើរបន្ទបលលប ចូលដល់ហើយ អង្គុយនាមុខព្រះអាស្រម 

ព្រះបរមពោធិសត្វ សំណេះសំណាល សាកសួរឥន្ទព្រាហ្មណ៍ ជាការគួរសមតាមទំនៀម

ឯឥន្ទព្រាហ្មណ៍ ទ្រង់បានស្តាប់ហើយ ក្រាបបង្គំទូលថា បពិត្រមហារាជសម្ភារ ជាឥសូរបណ្តូលជិនវង្សប្រសើរអើយ រីខ្ញុំតាជីនេះ ជាមនុស្សចាស់ជរា ខំត្រាច់លីលាមកដល់សម្នាក់ព្រះអង្គនេះ ប្រាថ្នាតែមកសុំសម្តេចព្រះនាងមទ្រី រាជកល្យាណី ជាព្រះអគ្គមហេសីព្រះអង្គ សូមទ្រង់ប្រោសព្រះរាជទានមកខ្ញុំតាជី ក្នុងកាលឥឡូវនេះ 

ព្រះអង្គមិនមានព្រះរាជហរទ័យថុចថយរួញរាឡើយ ហេតុតែព្រះអង្គស្រឡាញ់សាព៌េជ្ញតាញាណ 

នាកាលព្រះបរមពោធិសត្វ ព្រះរាជទានព្រះមទ្រីទៅឥន្ទព្រាហ្មណ៍ ក៏កើតមានអស្ចារ្យកក្រើក ញាប់ញ័រ សព្វសកលលោកធាតុ តាំងពីអជដាកាស ក៏កើតកោលាហល រីខ្សល់ទ្រទឹក បក់បោកទៅមកសព្វទិសទី រីទឹករងព្រះធរណី ក៏ក្តៅពុះពោរជោរជន់ ជាចលាចលដីកម្រាស់ ២សែន ៤ ម៉ឺនយោជន៍ ក៏ពុំអាចទប់បាន ដូចនឹងរលាយ រលំលាន់គគ្រេងគគ្រាំទាំងពសុធា បីដូចគុជសារចុះប្រេងឧទារ ជ្រួតជ្រាបដាបមាត់រត់រោទ៍ ស្រែកសុំទារ ពុំក្រែងខ្លាចដូច្នោះ សព្វសត្វព្រៃ ប្រើស ខ្លា ទ្រាយ ទន្សាយ សឹងភិតភ័យរលះរលាំង ស្ទុះផ្លោះចេញពីលំនៅ រត់ទៅជជ្រុល ជជ្រកសព្វព្រៃ អាកាសចុះអ័ព្ទងងិតទាំងវេហាស៍ កើតជារងារព្រឺស្រៀវស្រាញស្ញប់ស្ញែង ពុំជារដូវភ្លៀង ក៏កើតមាន ផ្លេកបន្ទោរដាលដាស នាអាកាស រស្មីពព្លាម ឆ្វៀលឆ្វាត់ ដូចរត្នមណី ជុំប្រឹថពីមណ្ឌលចក្រវាឡ ក៏កើតបណ្តាលជា ខ្យល់ព្យុះបោកបក់ ឮសព្ទគគ្រឹកទាំងវេហាស៍ អស់ព្រៃព្រឹក្សា ក៏បាក់ផូងផាងរលំ ទាំងសមុទ្រសាគរ ក៏លាន់សំឡេង ចឆចឆា បោកបែកជាផ្កាត្រែង អស់ហ្វូងមច្ឆាហែលរេរា ហ្វូងមករហែលជាវង់ ស្តេចនាគភុជង្គអនេកនានា នាងនាគីនិម្មិត ជាមាលា បន្សាត់មកថ្វាយ ក្សេមក្សាន្តសប្បាយ តាមជលធី ទាំងភ្នំសិនេរុ ទោរទន់ទៅមក ហាក់ដូចនឹងរលំ ដូចអភិវាទ ក្រាបថ្វាយបង្គំព្រះបរមពោធិសត្វ បីដូចអ្នកកាន់ចុងដំបងទងផ្តៅរោលភ្លើង ហើយលើកឡើងបញ្ឈរ សឹងទន់ទោរទាំង ឆកាមាវចរសួគ៌ ទាំងសោឡសសួគ៌ា ក៏ក្សេមក្សាន្តបូជាបុប្ផា ខ្លះរាយសុគន្ធមាលាបារិកជាតិ នាកណ្តាលនភាកាស ក៏ប្រគុំ សំឡេងត្រែស័ង្ខ កេរីតូរតន្ត្រី ល្វើយល្វេង ខ្លះច្រៀងសរសើរព្រះសម្ភារ ថ្វាយសព្វសាធុកាព្រះអង្គ បពិត្រម្ចាស់អើយ សូមព្រះអង្គមានព្រះជន្មដ៏លង់ ១ពាន់ព្រះវស្សា ពុំមានអ្នកណាស្មើព្រះអង្គបាន ត្បិតព្រះអង្គជាពង្សពុទ្ធង្កុរគួរបូជា ។ 

ម្នាលភិក្ខុ នាកាលសម្តេចព្រះវេស្សន្តរ ព្រះរាជទានព្រះមទ្រីឲ្យទៅតាជីចាស់ជរា ទ្រង់ព្រះចិន្តាគិតបារម្ភ ត្បិតពុំសមសេចក្តី ក្រែងពុំត្រូវព្រះទ័យព្រះអគ្គជាយា នឹងរួញរាថុចថយសទ្ធា បណ្តាលឲ្យកើតទុក្ខសោកា តាមធម្មតា ប្រពៃណីលោកិយ បើក្រមុំកំឡោះនោះទើបសមនឹងគ្នា ឥឡូវនេះ នាងបានទៅព្រាហ្មណ៍ចាស់ជារាព្រឹទ្ធាចារ្យ ជាមនុស្សអន្ធការ ហិនទ្រព្យអប្បយសសក្តិ យល់ជានាងនឹងធ្លាក់ថ្លស់ ពុំពេញព្រះទ័យ ធម្មតាវិស័យចិត្តលោកិយទាំងឡាយ ពុំដែលចៀសឆ្ងាយពីគ្នា ទើបសម្តេចព្រះបរមរាជា ស្តេចឆ្មៀងព្រះនេត្រទតមើល ព្រះមហេសី ឲ្យបានជ្រាបអាការកិរិយា ។ ឯព្រះនាងក៏បានដឹងក្នុងព្រះប្រាជ្ញាអធ្យាស្រ័យ ដឹងក្នុងព្រះទ័យស្វាមី ទើបព្រះនាងលើកអញ្ជលីអភិវាទ ក្រាបទូលថា បពិត្រម្ចាស់អើយ កុំថាតែព្រះអង្គឲ្យទានខ្ញុំ ទៅព្រាហ្មណ៍ចាស់ជរា ក្រែងអាក់អន់ចិត្ត ព្រះគុណអើយ បើព្រាហ្មណ៍គាត់ប្រាថ្នាសាច់ ឈាម ថ្លើម ប្រមាត់ ក៏សូមស្តេចយកព្រះខ័ន កាត់ខ្ញុំមទ្រី នេះចេញ បំពេញព្រះបារមីទាន ឬមួយក្រែងព្រាហ្មណ៍មានបើប្រាថ្នានឹងចង់យកជាទ្រព្យ គឺមាសប្រាក់ កែវកង សព្វពិធរត្នទាំងឡាយ ក៏សូមស្តេចនាំមទ្រីទៅចំណាយ យកជាទ្រព្យមកគរបំពេញព្រះរាជសទ្ធា ឲ្យជាទានព្រាហ្មណ៍ ខ្ញុំមទ្រី ពុំមានចិត្តរួញរា នឹងសុំយកអាសា ស្នងព្រះតេជះព្រះគុណដរាបលុះអស់ជីវិត សូមជួយបំពេញព្រះបារមីទាន សូមឲ្យព្រះអង្គបានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ នាំសត្វចូលព្រះនិព្វាន បានដូចសេចក្តីប្រាថ្នា នាកាលអនាគតទៅហោង ។ 

កាលនោះ សម្តេចព្រះឥន្ទ្រាធិរាជ ទ្រង់ជ្រាបសភាពព្រះរាជអធ្យាស្រ័យ ដ៏ប្រសើរថ្លៃថ្លានៃក្សត្រាក្សត្រីទាំងពីរហើយ ក៏ទ្រង់ត្រាស់សរសើរព្រះបរមពោធិសត្វយ៉ាងក្រៃលែង ។ 

សម្តេចព្រះអមរិន្ទ្រាធិរាជ ទ្រង់ជ្រាបសេចក្តី អំពីក្សត្រទាំងពីរព្រះអង្គ តាំងព្រះទ័យព្រះរាជសទ្ធា ព្រះឥន្ទ្រាធិរាជ ក៏ត្រេកអរក្សេមក្សាន្ត ទើបក្រាបទូលសរសើរថា បពិត្រព្រះរាជសម្ភារ រីអន្ទាក់ នៃមារដែលមករារាំង មិនឲ្យបានសម្រេចសម្បត្តិមនុស្សលោក សម្បត្តិសួគ៌ និងសម្បត្តិព្រះនិព្វាន ក៏ព្រះអង្គមាន ជ័យជំនះឈ្នះទាំងអស់ ឥតមានសេសសល់ ទាល់តែកើតចលាចល អស្ចារ្យទាំងផ្ទៃផែនដី មានព្រះកិត្តិសព្ទល្បីរហូតដល់ ត្រៃទិព្វសួគ៌នាយ ទាំងផ្លេកបន្ទោរ ក៏ដាលច្រវាត់ជុំវិញព្រៃព្រះហេមពាន្ត ទាំងភ្នំនារទ ក៏ហាក់ដូចជាមានចិត្តត្រេកអរ អនុមោទនា ទានបារមីនៃព្រះអង្គ ។ ទេវតាទាំងឡាយ នាំគ្នាថ្វាយសព្ទសាធុកាអនុមោទនាទានបារមី ព្រោះទ្រង់ធ្វើអំពើ ដែលបុគ្គលដទៃធ្វើបានដោយកំរ ។ ព្រះអង្គអាចព្រះរាជទានរបស់ដែលគេឲ្យបានដោយកម្រ ទើបអសប្បុរសធ្វើតាម ព្រះអង្គពុំបានឡើយ មានតែពួកសប្បុរស ទើបត្រាច់ទៅតាមលំអានស្នាមព្រះបាទបាន ។ ហេតុនេះ បានជាដំណើររបស់ ពួកសប្បុរស និងអសប្បុរសរមែងប្លែកផ្សេងគ្នា គឺពួកអសប្បុរសរមែងទៅនរក ឯពួកសប្បុរសរមែងទៅឋានសួគ៌ ។ 

បពិត្រព្រះវេស្សន្តរ ការដែលស្តេចត្រាច់មកគង់ក្នុងព្រៃយ៉ាងនេះហើយ នៅតែទ្រង់ព្រះរាជសទ្ធា ទ្រង់បរិច្ចាគព្រះរាជបុត្រ និងព្រះអគ្គមហេសីជាទាន ពុំមានព្រះរាជហរទ័យរួញរា ទុកជាព្រហ្មយានដ៏ប្រសើរ វិសេស សូមឲ្យបុត្តទារមហាទាននេះ ចូរសម្រេចផលដល់សួគ៌នាយទៅមុខហោង ។ 

លុះព្រះឥន្ទ្រាធិរាជ អនុមោទនាសរសើរនូវទានបារមី នៃព្រះពោធិសត្វហើយ ទើបទ្រង់ព្រះតម្រិះថា គួរតែអាត្មាអញ ប្រគល់សម្តេចព្រះនាងមទ្រីទៅព្រះអង្គវិញ ក្នុងវេលាគ្រាឥឡូវនេះឯង ព្រះបាទកោសិយទេវរាជ ក៏មានព្រះរាជឱង្ការ សូត្រសានូវបាទព្រះគាថា ដូច្នេះ បពិត្រក្សត្រថ្លៃប្រសើរអើយ រីសម្តេចព្រះនាងមទ្រីនេះ ទុកស្មើព្រះនេត្ររបស់ព្រះអង្គ ពុំនោះសោត ដូចកលជីវិត ព្រះអង្គពុំគិត ឧស្សាហ៍លះបង់ឲ្យជាទាន កម្របុគ្គលណាធ្វើបានដូចព្រះអង្គ សូមព្រះអង្គ ទ្រង់ព្រះមេត្តាអត់ទោសប្រោសខ្ញុំតាជី ត្បិតស្តេចលើកយកព្រះរាជមទ្រីឲ្យទៅជាទាន ព្រះគុណនោះធំធ្ងន់ពន់ប្រមាណ ខ្ញុំតាជី ទទួលព្រះរាជទានទុកលើសិរសា ត្បិតខ្ញុំក៏ចាស់ជរា រោគាក៏បៀតបៀនក្នុងខ្លួនប្រាណ ហើយជិតចួននឹងមរណា រូបក៏អន្ធការ ឥតខ្លឹមសារសូន្យសោះ នឹងទទួលព្រះរាជទាននោះ យល់ពុំគាប់ជាទ្រព្យសទ្ធា ។ មួយសោត ព្រះអង្គជាអំបូរ ត្រកូលខត្តិយវង្ស រែងទ្រង់ព្រះរាជសទ្ធាត្រកាល លើសលែងមនុស្សសត្វទាំងឡាយ បើនឹងអភិប្រាយ បីដូចស័ង្ខក៏បរិសុទ្ធ ពុំនោះសោត បីដូចទឹកដោះដ៏មានរស្មី យល់ព្រះបារមីជាត្រកាល ខ្ញុំតាជី ក៏ត្រេកអរសោមនស្សនឹងព្រះរាជហឫទ័យ សូមថ្វាយព្រះនាងមទ្រីដល់ព្រះអង្គវិញ នឹងបានបំពេញមេត្តាព្រហ្មវិហារ ពុំឲ្យមានអំពល់ ដើម្បីចំរើនព្រះរាជកុសល ឲ្យបានចម្រើនកើនទៅមុខទៀត នឹងបាននាំសត្វទៅទុកឯអម្រឹតបុរីស្រីមហានគរនិព្វានហោង ។ 

សម្តេចព្រះឥន្ទ្រាធិរាជ ក្រាបទូលស្រេចហើយ ពុំលង់ឡើយ ទើបសំដែងព្រះអង្គ ឲ្យព្រះបរមពោធិសត្វជ្រាបច្បាស់ថា ព្រះអង្គ ជាអមរិន្ទ្រាធិរាជ ហើយទ្រង់មានទេវឱង្ការព្រះរាជទានពរដូច្នេះថា បពិត្រព្រះអង្គ ដ៏ទ្រង់នូវព្រះរាជសទ្ធាអើយ រីខ្លួនអញខ្ញុំនេះ ពុំមែនជាព្រាហ្មណ៍ឡើយ អញខ្ញុំគឺជា កោសិយអមរិន្ទ្រាធិរាជ ឋិតនៅនាឋានត្រៃត្រឹង្សា ចុះមកទំនុកបម្រុង បំពេញទានបារមី ដើម្បីឲ្យព្រះអង្គបានសម្រេចព្រះសម្ពោធិសម្ភារ ហើយនឹងថ្វាយព្រះពរ ៨ប្រការដល់ព្រះអង្គ នាកាលឥឡូវនេះឯង ។ 
 
សម្តេចព្រះឥន្ទ្រា លុះទ្រង់បានប្រទានព្រះពរ ៨ប្រការថ្វាយ ព្រះបរមពោធិសត្វហើយ ក៏ស្តេចឡើងទៅកាន់វិមានពេជ្រយន្ត ជាឋានរបស់ព្រះអង្គ នាកាលនោះហោង ។ 

បពិត្រអើយ អាត្មាភាពសម្តែងថ្លែងព្រះធម៌វិសេសទេសនា កណ្ឌសក្កបព្វ ដ៏ប្រដាប់ប្រដានូវព្រះគាថា ៤៣ ក៏ចប់បរិបូណ៌ដោយសមគួរនៅវេលានេះហោង ។