navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ស្គរមហាធឹក (ស្គរដុងសឺន): ចំណាត់ថ្នាក់

ចំណាត់ថ្នាក់ 
ស្គរ Heger 1 នៃវប្បធម៌ ដុងសឺន ត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ និងបែងចែកជាប្រាំក្រុម ដោយអ្នកប្រាជ្ញ វៀតណាម Pham Huy Thong ក្នុងឆ្នាំ 1990 ដែលជាផ្នែកមួយ ដែលបង្កប់ន័យតាមកាលប្បវត្តិ។ ក្រុម A ដំបូងបំផុតរួមមានស្គរដែលតុបតែងយ៉ាងធំ និងស្គែន។ ក្រុម B មានស្គរតូចជាងដែលស្ទើរតែជាសកលមានក្រុមសត្វស្លាបទឹកដែលកំពុងហោះហើរជាគំនូរសំខាន់របស់ពួកគេនៅលើ tympanum និងការរចនាធំ។ ក្រុម C មានបន្ទះកណ្តាលនៅលើ tympanum  ដែលបង្កើតឡើងដោយជួរនៃអ្នកចម្បាំង plumed ដែលដាក់នៅខាងក្នុងបន្ទះផ្សេងទៀតនៃ waterbirds ក្នុងការហោះហើរ។ Toads តម្រង់ជួរគែមរបស់ tympanum ខណៈពេលដែលផ្សេងត្រូវបានតុបតែងជាមួយនឹងលំនាំដែលទាក់ទងនឹងទូក ឬលំនាំធរណីមាត្រ។ Higham, p. 128.
ស្គរមហាធឹក (ស្គរដុងសឺន): ស្គរគួរឱ្យកត់សម្គាល់

ស្គរគួរឱ្យកត់សម្គាល់ 

 Ngọc Lũ 
រូបភាពតូច| ផ្ទៃស្គរសំរិទ្ធ Ngọc Lũ ប្រទេសវៀតណាម

 ហ័ងហា 
រូបភាពតូច| ផ្ទៃស្គរសំរិទ្ធ Hoàng Ha ប្រទេសវៀតណាម

 Cổ Loa 
រូបភាពតូច| ផ្ទៃស្គរ Cổ Loa ប្រទេសវៀតណាម

 ផ្សេងៗ 
ស្គរ Quang Xuong មកពី ខេត្ត Thanh Hóa គឺជាគំរូមួយផ្សេងទៀត ដែលត្រូវបានគេជឿថាមានប្រភពដើមនៅពេលក្រោយ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ស្គរមានទំហំតូចជាង ហើយរូបភាពពិបាកបកស្រាយ។ Higham, p. 128.
ស្គរមហាធឹក (ស្គរដុងសឺន): ផ្សេងៗ

ផ្សេងៗ 
ស្គរ Quang Xuong មកពី ខេត្ត Thanh Hóa គឺជាគំរូមួយផ្សេងទៀត ដែលត្រូវបានគេជឿថាមានប្រភពដើមនៅពេលក្រោយ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ស្គរមានទំហំតូចជាង ហើយរូបភាពពិបាកបកស្រាយ។ Higham, p. 128.
ស្គរអារក្ស

ស្គរអារក្សជាឧបករណ៍ភ្លេងទះ តប់ដោយបាតដៃ។ ស្គរនេះមានឈ្មោះច្រើនគឺ ស្គរដៃ ស្គរអារក្ស ស្គរការ ស្គរដី ស្គរអាយ៉ៃ។ គេយកវាទៅប្រគំក្នុងវង់ភ្លេងអារក្ស វង់ភ្លេងការ វង់ភ្លេងអាយ៉ៃ និងវង់ភ្លេងកំដរពេលរាំលេងកំសាន្ត។ តួវាធ្វើអំពី ឈើខ្នុរ ឬដីដុត ពាសដោយស្បែកពស់។ ស្គរចែកចេញជាក្បាល ខ្លួន និងកន្ទុយ។
ស្គាល់ពីកាមេរ៉ា

thumb|right|A 1966 Canon FT camera with a 135mm 1:3.5 lens
កាមេរ៉ាគឺជាឧបករណ៏រឺគ្រឿងម៉ាស៊ីន ដែលគេយកមកដើម្បី​ ចលនារូបភាព កា​រអភិវឌ្ឍន៍ ដោយឧស្សាហកម្ម ទូរទស្សន៍ ប៉ុន្ដែវាមានអ្វីជាច្រើនទៀត សំរាប់ថតនៅក្នុងបន្ទុបស្ទីតឌីយូ
ដើម្បីការអ្នកការសែត
យកព័ត៌មាន ហើយមានអ្វីជាច្រើនទៀតដែល កាមេរ៉ាអាចធ្វើបាន។ គេអាចបញ្ចូរូបភាព រឺរូបថតទៅក្នុង ខ្សែភាពយន្ត រឺរូបភាពមានចលនាជាដើម កាមេរ៉ាលើកដំបូងដែលបានបង្តីតគឺឈ្មោះថា៖ កាមេរ៉ា  ស ខ្មៅ ហើយវាបានត្រូវយកទៅថតអោយមានរូបភាពជាលើដំបូងផងដែរ។ នៅចុងស.វទី២១​​ កាមឺរ៉ា គឺជាកាមឺរ៉ាប្រើដោយដៃ​ ដែលផ្លាស់ជាសញ្ញាយ៉ាងត្រង់ទៅលើទិន្ធផល ម្ដងហើយ កាមឺរ៉ាមានលក្ខណៈតូច ស្ដើងជាង សុវត្ដិភាពនៃកាមឺរ៉ា ហើយប្រើប្រាស់ វ៉ែបខេម ឬក៏កាមឺរ៉ាទំនើប .​ មានការរួមបញ្ចូលគ្នា នៅក្នុងកុំព្យូទ័រ ឬក៏ការទំនាក់ទំនងគ្រឿងដែក ​​ ជាពិសេសទូរស័ព្វថ្វីបើកាមេរ៉ាមានងាយស្រួលក្នុងការប្រើប្រាស់យ៉ាងណាក្តី ។ ប្រព័ន្ធដែលពិសេស ចូលចិត្ដ ងការប្រើទាំងនោះ ប្រើសំរាប់ការស្រាវជា្រវវិទ្យាសាស្រ្ដ ។ កាមេរ៉ា ជារឿយៗ​ ក្នុងការប្រគុំនៃ ការគ្មានការមើលឃើញ ការចេញនៃដែលមានការថតរូប (សំរាប់ការឃើញជាប្រយោល ​​ ហើយមានការផ្ញើរ )​ ឬក៏ អិចសារេ (សំរាប់​ វិទ្យាពេទ្យ ហើយមានការប្រើប្រាស់ កាមេរ៉ាវិទ្យា ៕
ស្គាល់ពីកាមេរ៉ា: អំពីកាមេរ៉ាDaguerreotype

អំពីកាមេរ៉ាDaguerreotype 
daguerreotypeគឺជាឈ្មោះរបស់កាមេរ៉ាដែលគេហៅវាជាពាក្យបារាំងដែលគេចាប់បានផ្តើមធ្វើវានៅក្នុងឆ្នាំ១៨៣៩ហើយវាជាដំណើរការឡើកដំបូងដែលត្រូវបាគេប្រកាសជា
សាធារណះហើយចាប់បានត្រូវគេប្រើប្រាស់និងរីករាលដាលផងដែរ។​ ក្រោយមកទៀតនៅក្នុងឆ្នាំ១៨៣៩ដដែលដោយសារតម្រូវការកាន់តែច្រើនផលិតផលតិចវាបាន
ឲតំលៃឡើងខ្ពស់ជាមួយរូបរាងដ៏ស្រស់ស្អាតដងខ្លីងាយស្រួលប្រើប្រាស់និងមានអ្នកថតរូបជាច្រើនបានចាប់អារម្មណ៏លើដំណើរការរបស់វានិងត្រូវបានគេចាត់ទុកវាជារឿងរ៉ាវ
ប្រវត្តសាស្ត្រនៅក្នុងទស្សវត្សន៏ឆ្នាំ១៩៨០ដល់ឆ្នាំ១៩៩០រហូតបន្តកើតដល់ឆ្នាំ២០១០។រូបភាពកាមេរ៉ាត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅលើផ្ទៃប្រាក់ប៉ូលាមួយខ្ពស់បំផុតដែលជាទូទៅគឺស្ថិត
នៅក្រោមលោហះដូចស្ពាន់ហើយគេត្រូវបានផលិតវានៅក្នុងសតវត្សទី១៩ផងដែរ។daguerreotypes ក៏អាចផលិតពីសន្លឹកប្រាក់សុទ្ធ។ម្យ៉ាងទៀតគេមានពីធីសាស្ត្រពីយ៉ាងក្នុង
ការប្រើប្រាស់ចានប្រាក់ទៅជាស្ពាន់។នៅសតវត្សទី១៩គេមានវីធីសាស្ត្រយកប្រាក់polishingមកធ្វើការដុះខាន់ដដែលៗជាមួយនិងលាក់ឬកាម្ញីដោយប្រើដុំថ្ម។ដំបូងវាចាប់ផ្តើមរ
លួយបន្ទាប់មកវាឡើងពណ៏ក្រហមនិងlampblackមួយ។ដោយពន្លឺsafelightនៃចានប្រាក់វាក៏បានប៉ះនិងឧស្មន័ដែលគេហៅថាhalogen។ដំបូងជាតិអ៊ីយ៉ូតត្រូវបានគេស្គាលថាជាជាតិ
គ្រីស្ទាល់អ៊ីយ៉ូតនៅសីតុណ្ហភាពបន្ទប់​ ហើយបន្ទាប់មកវាបានប៉ះនិងផ្សែងbromineដើម្បីពន្លឺប្រាក់ថ្នាំកូតhalide។គេសង្កេតឃើញថាការប៉ះពាល់នៃក្លូរីនចំហាយក៏បានភាយឡើង។
បន្ទាប់មកចាននោះត្រូវបានគេយកទៅអនុវត្តក្នុងការថតរូប
thumb|Young George Washington using a surveyor's tripod
ស្គាល់ពីកាមេរ៉ា: ជើងកាមេរ៉ា

ជើងកាមេរ៉ា 
  'ជើងកាមេរ៉ា'  គឺជាស៊ុមជើងបីដែលចល័តបានប្រើជាវេទិកាសម្រាប់ការគាំទ្រដល់ ទម្ងន់ និងការរក្សាស្ថិរភាពនៃវត្ថុមួយចំនួនផ្សេងទៀត។ ជើងកាមេរ៉ាផ្ដល់នូវស្ថេរភាពប្រឆាំងនឹងកងកម្លាំងធ្លាក់ចុះនិងកងកម្លាំងផ្ដេកនិងអ័ក្សផ្ដេកអំពីចលនា។ ទីតាំងនៃជើងបីឆ្ងាយពីមជ្ឈមណ្ឌលបញ្ឈរនេះអនុញ្ញាតឱ្យអានុភាពល្អប្រសើរជាងមុនសម្រាប់ជើងកាមេរ៉ាទប់ទល់នឹងការកងកម្លាំងនៅពេលក្រោយ។បស់កាមេរ៉ាសម្រាប់ដាក់អោយកាមេរ៉ាមានលំនឹងមិនរគើនៅពេលដែលយើងថត ហើយគេត្រូវការវានៅពេលដែលយើងថតវីដេអូ។ជើងកាមេរ៉ានេះត្រូវបានដាក់នៅក្នុងទីតាំងដែលជាកន្លែងដែលវាត្រូវបានត្រូវការ។ អង្កេតនេះនឹងចុចចុះនៅលើវេទិកាជើងដើម្បីសុវត្ថិភាពការពារជើងនៅក្នុងដីឬដើម្បីបង្ខំជើងទៅទីតាំងទាបមួយនៅលើមិនស្មើគ្នាចិញ្ចើមផ្លូវសម្គាល់ ភក់ ។ ប្រវែងជើងត្រូវបានកែតម្រូវទៅយកក្បាលជើងកាមេរ៉ានេះទៅកម្ពស់ងាយស្រួលនិងធ្វើឱ្យវាមានកម្រិតប្រហែល។ពេលដែលជើងកាមេរ៉ានេះត្រូវបានដាក់និងមានសុវត្ថិភាព, ឧបករណ៍នេះត្រូវបានដាក់នៅលើក្បាល។ នេះវីសម៉ោនត្រូវបានរុញឡើងនៅក្រោមឧបករណ៍នេះដើម្បីចូលរួមនៅមូលដ្ឋានរបស់និងឧបករណ៍តឹងនៅពេលដែលឧបករណ៍ screwed នេះគឺនៅក្នុងទីតាំងត្រឹមត្រូវ។ ផ្ទៃផ្ទះល្វែងក្បាលជើងកាមេរ៉ានេះត្រូវបានគេហៅថាចានជើងនិងត្រូវបានប្រើដើម្បីគាំទ្រដល់ការលៃតម្រូវនៃឧបករណ៍ជើងនេះ។ដាក់ជើងកាមេរ៉ានិងឧបករណ៍បានយ៉ាងច្បាស់ណាស់ជាងមួយសញ្ញាបានបង្ហាញនៅលើដីឬគោលតម្រូវឱ្យមានការបច្ចេកទេសដែលមានហួសពីវិសាលភាពនៃអត្ថបទនេះ។
 សំណង់ 
ជើងកាមេរ៉ាទំនើបជាច្រើនត្រូវបានសាងសង់ពីអាលុយមីញ៉ូមទោះបីជាឈើនៅតែត្រូវបានប្រើសម្រាប់ជើង។ ជើងគឺអាលុយមីញ៉ូជាមួយនឹងចំណុចទាំងដែកថែបមានចុងឬដែកថែប។ វីសម៉ោនជាញឹកញាប់គឺលង្ហិនឬលង្ហិននិងប្លាស្ទិច។ នេះគឺប្រហោងវីសម៉ោនដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យបណ្ដាញទឹកអុបទិកដែលនឹងត្រូវបានគេមើលចំនួនតាមរយៈវីសនេះ។ កំពូលខ្សែស្រឡាយជាធម្មតាត្រូវបានជាមួយនឹង 5/8 "X 11 TPI ខ្សែស្រឡាយវីស។  នេះអនុញ្ញាតឱ្យផ្លាស់ប្តូរវីសទៅគ្រប់ទីកន្លែងក្នុងរយៈពេលត្រូវការបើកក្បាលរបស់នេះ។ ជើងគឺមាន ភ្ជាប់ទៅនឹងក្បាលជាមួយវីលៃតម្រូវដែលជាធម្មតាត្រូវបានរក្សាទុកតឹងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យជើងដែលត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរជាមួយនឹងការបន្តិចនៃការតស៊ូមួយ។ ជើងគឺមានពីរផ្នែកមួយ, ជាមួយនឹងផ្នែកខាងក្រោមមានសមត្ថភាពក្នុងការកែវពង្រីកដើម្បីលៃតម្រូវប្រវែងនៃជើងឱ្យសមនឹងដី ។ អាលុយមីញ៉ូឬដែក ភ្លាត់រអិលរួម បានជាមួយវីសការរឹតបន្តឹងដែលមាននៅខាងក្រោមនៃជើងខាងលើនេះទៅកាន់ផ្នែកខាងក្រោមនៅក្នុងកន្លែងនិងជួសជុលប្រវែង។ ខ្សែស្មាត្រូវបាន affixed ជាញឹកញាប់ទៅជើងកាមេរ៉ានេះដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យមានភាពងាយស្រួលនៃការដឹក ឧបករណ៍នៅលើតំបន់ដែលត្រូវបានស្ទង់មតិ។
ស្គាល់ពីកាមេរ៉ា: សំណង់

សំណង់ 
ជើងកាមេរ៉ាទំនើបជាច្រើនត្រូវបានសាងសង់ពីអាលុយមីញ៉ូមទោះបីជាឈើនៅតែត្រូវបានប្រើសម្រាប់ជើង។ ជើងគឺអាលុយមីញ៉ូជាមួយនឹងចំណុចទាំងដែកថែបមានចុងឬដែកថែប។ វីសម៉ោនជាញឹកញាប់គឺលង្ហិនឬលង្ហិននិងប្លាស្ទិច។ នេះគឺប្រហោងវីសម៉ោនដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យបណ្ដាញទឹកអុបទិកដែលនឹងត្រូវបានគេមើលចំនួនតាមរយៈវីសនេះ។ កំពូលខ្សែស្រឡាយជាធម្មតាត្រូវបានជាមួយនឹង 5/8 "X 11 TPI ខ្សែស្រឡាយវីស។  នេះអនុញ្ញាតឱ្យផ្លាស់ប្តូរវីសទៅគ្រប់ទីកន្លែងក្នុងរយៈពេលត្រូវការបើកក្បាលរបស់នេះ។ ជើងគឺមាន ភ្ជាប់ទៅនឹងក្បាលជាមួយវីលៃតម្រូវដែលជាធម្មតាត្រូវបានរក្សាទុកតឹងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យជើងដែលត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរជាមួយនឹងការបន្តិចនៃការតស៊ូមួយ។ ជើងគឺមានពីរផ្នែកមួយ, ជាមួយនឹងផ្នែកខាងក្រោមមានសមត្ថភាពក្នុងការកែវពង្រីកដើម្បីលៃតម្រូវប្រវែងនៃជើងឱ្យសមនឹងដី ។ អាលុយមីញ៉ូឬដែក ភ្លាត់រអិលរួម បានជាមួយវីសការរឹតបន្តឹងដែលមាននៅខាងក្រោមនៃជើងខាងលើនេះទៅកាន់ផ្នែកខាងក្រោមនៅក្នុងកន្លែងនិងជួសជុលប្រវែង។ ខ្សែស្មាត្រូវបាន affixed ជាញឹកញាប់ទៅជើងកាមេរ៉ានេះដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យមានភាពងាយស្រួលនៃការដឹក ឧបករណ៍នៅលើតំបន់ដែលត្រូវបានស្ទង់មតិ។
ស្គាល់ពីកាមេរ៉ា: តារាវិទ្យា

តារាវិទ្យា 
នេះគឺតារាសាស្រ្តឈរជើងកាមេរ៉ាជើងជាបីរឹងមាំប្រើដើម្បីគាំទ្រដល់កែវយឺតឬកែវយឹត, ទោះបីជាពួកគេអាចត្រូវបានប្រើដើម្បីគាំទ្រដល់ម៉ាស៊ីនថតដែលបានភ្ជាប់ឬឧបករណ៍ចំបង។
ស្គាល់ពីកាមេរ៉ា: មន្ទីរពិសោធន៍

មន្ទីរពិសោធន៍ 
ជើងកាមេរ៉ាមន្ទីរពិសោធន៍គឺជាការចល័ត, ឧបករណ៍វេទិកាមួយជើងបីដែលជាធម្មតាត្រូវបានធ្វើឡើងដែលជាការដូចជាដែកទំងន់ស្រាល ដែកអ៊ីណុក និង អាលុយមីញ៉ូ ដូច្នេះវាអាចត្រូវបានផ្លាស់ទីងាយស្រួលនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។ ការប្រើប្រាស់ចម្បងគឺដើម្បីគាំទ្រឬកាន់ដកនិងកែវពិសោធន៍ក្នុងអំឡុងពេលពិសោធន៍។
ស្គាល់ពីកាមេរ៉ា: និត្តិសាស្ត្រ

និត្តិសាស្ត្រ 
ជាលើកដំបូងនៅក្នុងភាសាអង់គ្លេសនៅដើមសតវត្សទី 17, ពាក្យ  ជើងកាមេរ៉ា  មកតាមរយៈការ ឡាទីន  Tripodi  (<តូច>  GEN </ small> នៃ "" tripus ' ) <ref>  </ ref> <ref>  </ ref> ដែលជា រ៉ូមនីយកម្ម នៃ [ភាសាក្រិ [| ភាសាក្រិច]]  (  tripous ), "បីជើង" (<តូច> GEN </ small>   tripodos ), <ref >  </ ref> ទីបំផុតពី  (  tri- ), "បីដង" <ref>  </ ref> (ពី   Tria , "បី") ។ <ref>  </ ref> +  (  pous ), "ជើង" <ref>  </ ref> សំណុំបែបបទបញ្ជាក់ដំបូងបំផុតនៃពាក្យនេះគឺ Mycenaean ភាសាក្រិច   អង្គការតម្លាភាពរី-po , សរសេរជាតួអក្សរ Syllabics [ខលីនែអ៊ែរ] [] <ref> '។ "អង្គការតម្លាភាពរី-Po  ត្រូវបានរកឃើញនៅលើ  PY តា 641 និង PY តា 709 គ្រាប់។   អង្គការតម្លាភាពរី-po-ដឺ '' (រកឃើញនៅលើ 641 កុំព្យូទ័របន្ទះ PY តា), នេះគឺជា <តូច>  NOM </ small>  ពីរទម្រង់បែបបទ នៃពាក្យនេះ។     </ ref>
ស្គាល់ពីកាមេរ៉ា: សេចក្ដីបញ្ជាក់

សេចក្ដីបញ្ជាក់ 

 ម៉ាស៊ីនថតវីឌីអូ
 ស្ថានីយទូរទស្សន៍
 កុំព្យូទ័រ
 ព័ត៌មានវិទ្យា

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ព័ត៌មានវិទ្យា
ស្គាល់មិត្តដូចអានសៀវភៅ: ស្គាល់មិត្តដូចអានសៀវភៅ

ស្គាល់មិត្តដូចអានសៀវភៅ
ចំណង់ជើងនេះដូចជាចម្លែកបន្តិចមនុស្សម្ដេចប្រៀបដូចនិងសៀវភៅបានទៅ?
តើមានអ្វីដូចគ្នា?
ការអានសៀវភៅគឺសំដៅទៅលើការចង់ដឹងចង់ឃើញនឹងទទួលបានចំណេះដឹងជាច្រើន។
ការរាប់អានមិត្តម្នាក់គឺដូចអានសៀវភៅត្រង់ថាពេលណាដែលអ្នកស្គាល់មនុស្សម្នាក់អ្នកមុខជាបានយល់អំពីចិត្តគេខ្លះៗ នឹងអាចទទួលបានចំណេះដឹងដែលជាជំុនាញនៃអ្នកនោះ។
ហើយអាចដឹងរឿងរាវនិងបទពិសោធន៍ដែលគេមានដោយសាការចែករំលែកមិត្តម្នាក់ៗមានចំណេះដឹងនិងបទពិសោធន៍ខុសៗគ្នា មិត្តម្នាក់ជាកូនម្ចាស់កសិដ្នានដូចនេះអ្នកនិងអាចដឹងអំពីការចិញ្ចឹមសត្វខ្លះពីមិត្តអ្នក។
ការទទួលបានតិចរឺច្រើនអាស្រ័យលើការចែករំលែករបស់គេម្នាក់ៗទោះយ៉ាងណាអ្នកទទួលបានពីមិត្តដោយមិនអាចប្រកែកបានឡើយ។ ការស្គាល់មនុស្សអោយកាន់តែច្រើនហើយសៀវភៅទាំងនោះទៀតផ្តល់អត្តន័យនឹងចំណេះដឹងជាច្រើនខុសៗគ្នា។ មនុស្សម្នាក់ៗក្នុុងសង្គមសុទ្ធតែមានមិត្តដូចនេះត្រូវតែខំប្រឹងមើលគំរូនិងសិក្សាអំពីមិត្តទោះគេជាមិត្តល្អឬមិនល្អរៀនខ្សោយឬរៀនពូកែអ្នកមានឬអ្នកក្រក៏ដោយក៏សកម្មភាពឬក៏បទពិសោធន៍របស់គេគឺជាមេរៀនឬសៀវភៅដ៏ល្អសំរាប់ជីវិតយើងដែលមេរៀនទាំងនេះមិនងាយនិងមានអ្នកណាបង្រៀនយើងឡើយ។
ស្គីក្ដា

ស្គីក្តារ គឺជាប្រភេទ សម្ភារៈកីឡាដែលត្រូវបានប្រើជាចម្បងសម្រាប់កីឡា ជិះស្គី,ឧបករណ៍​កីឡាsrc="//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/30/BallBearing.gif/100px-BallBearing.gif" ។ ជារឿយៗវាមានក្តារក្រដាស ក្រដាសដែល ត្រូវបានរចនាឡើងយ៉ាងពិសេសរួមជាមួយនឹងថ្នាំកូតធ្វើពីប៉ូលីយូថេនដែលប្រើសម្រាប់ធ្វើឱ្យរលោងរលោងនិងយូរអង្វែង។ ផ្ទាំងក្តារស្គីភាគច្រើនត្រូវបានផលិតឡើងដោយបន្ទះឈើ 
ផ្ទាំងក្តារបន្ទះត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរដោយការរុញជាមួយនឹងជើងម្ខាងខណៈដែលមួយទៀតនៅលើក្តារឬដោយ ច្រានជើងរបស់ខ្លួននៅក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធដូចជាចានឬ បំពង់ពាក់កណ្តាល ។ 
https://en.wikipedia.org/wiki/Footedness#Other_varieties_in_footedness " និងច្រាសមកវិញ។ អ្នកជិះស្គីជាទូទៅមានផាសុខភាពជាមួយនឹងជើងរបស់ពួកគេ។ ការជ្រើសរើសយករុញច្រានដោយជើងមុខត្រូវបានគេសំដៅជាទូទៅថាជាការជិះម៉ូតូ "ម៉នហ្គូ" ហើយមានន័យអវិជ្ជមាននៃរចនាបថនិងប្រសិទ្ធភាពនៅក្នុងសហគមន៍ជិះស្គីបន្ទះក្តារ។
ស្គីក្ដា: ការអភិវឌ្ឍរបស់ស្គីក្ដា

ការអភិវឌ្ឍរបស់ស្គីក្ដា 
thumb|ទីកន្លែង 1991 Münster Monster Mastership World Championship
ថ្មីៗនេះ ផ្ទាំងក្តារអេឡិចត្រូនិក ក៏លេចឡើងផងដែរ។ ទាំងនេះមិនតម្រូវឱ្យមានចលនានៃការជិះបន្ទះក្តាររអិលដោយជើងនៃជើង។ ផ្ទុយទៅវិញម៉ូទ័រអេឡិចត្រិចធ្វើឱ្យបន្ទះក្តារដែលរុញដោយថាមពលថ្ម។
មិនមានគណៈគ្រប់គ្រងដែលប្រកាសបទបញ្ជាណាមួយអំពីអ្វីដែលបង្កើតបន្ទះក្តារក្ដារឬផ្នែកដែលវាត្រូវបានប្រមូលផ្តុំនោះទេ។ ប្រវត្តិសាស្រ្ត, ជិះបន្ទះក្តារកែងបានស្របទៅនឹងនិន្នាការសហសម័យនិងអារេដែលមានការវិវឌ្ឍន៍ដែលមិនធ្លាប់មានដែលបានអនុវត្តដោយអ្នកជិះកង់ / អ្នកប្រើ, ដែលត្រូវការមុខងារជាក់លាក់ពីក្រុមប្រឹក្សាភិបាល។ រូបរាងក្តារពឹងផ្អែកលើមុខងារដែលចង់បាន។ ជញ្ជីងឡុង https://en.wikipedia.org/wiki/Half-pipeគឺជាប្រភេទមួយនៃ skateboard ដែលមាន wheelbase វែងនិងមានទំហំធំជាងមុន។

 ប្រភេទ ស្គីក្ដា 
ពីរប្រភេទគឺក្ដារលាយនិងក្តារខៀនខ្លី។ រូបរាងរបស់ក្រុមប្រឹក្សាភិបាលក៏មានសារៈសំខាន់ផងដែរ: ជិះបន្ទះក្តាររអិលត្រូវតែត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដើម្បីអនុវត្តល្បិច។ [1] ជញ្ជាំងវែងជាទូទៅមានល្បឿនលឿនហើយភាគច្រើនត្រូវបានគេប្រើសម្រាប់ការបើកបរនិងការប្រណាំងខណៈដែលក្តារចុចត្រូវបានគេប្រើច្រើនដើម្បីធ្វើល្បិច។

 ផ្នែកម្ខាងនៃបន្ទះក្តាររអិលមួយ 
ការពិពណ៌នាដូចខាងក្រោមគ្របដណ្តប់ផ្នែកស្គ្រីបដែលមានច្រើនបំផុតនៅក្នុងទម្រង់ពេញនិយមនិងសម័យទំនើបនៃការជិះបន្ទះក្តាររអិល។ ផ្នែកជាច្រើនមានសំណង់កម្រនិងអសកម្ម។ បន្ទះក្តាររំអិលបែបប្រពៃណីដែលមានលក្ខណៈជាប្រពៃណីមានទុកឡាន (ជាញឹកញាប់ត្រូវបានដាក់នៅលើកំពូលដើម្បីបង្កើនកម្លាំងរុញច្រាន) រថយន្តដឹកទំនិញ (ជាមួយធ្យូងអ៊ុយទែន) កង់ (ជាមួយរង្វង់ដែលបិទជិត) ធ្យូងថ្មគ្រាប់ស្វាយចន្ទីដើម្បីភ្ជាប់គ្រឿងម៉ាស៊ីននិងរថយន្តទៅផ្នែកខាងក្រោម។ នាវា។ នាវាចាស់ៗក៏មានផ្នែកប្លាស្ទិកដូចជាផ្នែកកន្ទុយនិងកន្ទុយច្រមុះ។ 

 ទំហំ 
ទំហំខុស ៗ គ្នាប៉ុន្តែភាគច្រើនមានទំហំពី 7 ទៅ 10,5 អ៊ីង (18 ដល់ 27 សង់ទីម៉ែត្រ) ។ នាវាធំ ៗ អាចត្រូវបានប្រើសម្រាប់ស្ថេរភាពខ្ពស់នៅពេលជិះបន្ទះក្តាររអិល។ ទូកក្ដាររំអិលស្តង់ដារមានប្រវែងចន្លោះពី 28 ទៅ 33 អ៊ីញ (71 និង 84 សង់ទីម៉ែត្រ) ។ ផ្នែកខាងក្រោមនៃនាវាអាចត្រូវបានបោះពុម្ពដោយអ្នករចនាដោយទទេរឬតុបតែងដោយមធ្យោបាយផ្សេងៗ។

 ប្រវែង 
ជាទូទៅផ្ទាំងក្ដារវែងមានប្រវែង 91 សង់ទីម៉ែត្រ។ បន្ទះ កាក់ " ជ័រ " មានប្រវែងប្រហែល 22 អ៊ីញ (56 សង់ទីម៉ែត្រhttps://en.wikipedia.org/wiki/Skateboard#cite_note-5) ។ ក្តារធំ ៗ ដែលមានប្រវែង 69 សង់ទីម៉ែត្រត្រូវបានគេហៅថា "ក្ដាកំពូល" ។ 

ជញ្ជាំងវែង ដែលជាវ៉ារ្យ៉ង់ធម្មតារបស់ជិះបន្ទះក្តារប្រណាំងត្រូវបានប្រើសម្រាប់ល្បឿនខ្ពស់និងការរអិលលើផ្ទៃរាបស្មើហើយវាមានតម្លៃថ្លៃជាង។ ក្រុម "សាលារៀនចាស់" (អ្នកដែលធ្វើនៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1970 ឬសម័យទំនើបដែលធ្វើត្រាប់តាមរូបរាងរបស់ពួកគេ) ។thumb|ការជិះក្ដាស្គីនៅក្នុងទីក្រុង តូត្យូប្រទេសជប៉ុន
ស្គីក្ដា: ប្រភេទ ស្គីក្ដា

ប្រភេទ ស្គីក្ដា 
ពីរប្រភេទគឺក្ដារលាយនិងក្តារខៀនខ្លី។ រូបរាងរបស់ក្រុមប្រឹក្សាភិបាលក៏មានសារៈសំខាន់ផងដែរ: ជិះបន្ទះក្តាររអិលត្រូវតែត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដើម្បីអនុវត្តល្បិច។ [1] ជញ្ជាំងវែងជាទូទៅមានល្បឿនលឿនហើយភាគច្រើនត្រូវបានគេប្រើសម្រាប់ការបើកបរនិងការប្រណាំងខណៈដែលក្តារចុចត្រូវបានគេប្រើច្រើនដើម្បីធ្វើល្បិច។

 ផ្នែកម្ខាងនៃបន្ទះក្តាររអិលមួយ 
ការពិពណ៌នាដូចខាងក្រោមគ្របដណ្តប់ផ្នែកស្គ្រីបដែលមានច្រើនបំផុតនៅក្នុងទម្រង់ពេញនិយមនិងសម័យទំនើបនៃការជិះបន្ទះក្តាររអិល។ ផ្នែកជាច្រើនមានសំណង់កម្រនិងអសកម្ម។ បន្ទះក្តាររំអិលបែបប្រពៃណីដែលមានលក្ខណៈជាប្រពៃណីមានទុកឡាន (ជាញឹកញាប់ត្រូវបានដាក់នៅលើកំពូលដើម្បីបង្កើនកម្លាំងរុញច្រាន) រថយន្តដឹកទំនិញ (ជាមួយធ្យូងអ៊ុយទែន) កង់ (ជាមួយរង្វង់ដែលបិទជិត) ធ្យូងថ្មគ្រាប់ស្វាយចន្ទីដើម្បីភ្ជាប់គ្រឿងម៉ាស៊ីននិងរថយន្តទៅផ្នែកខាងក្រោម។ នាវា។ នាវាចាស់ៗក៏មានផ្នែកប្លាស្ទិកដូចជាផ្នែកកន្ទុយនិងកន្ទុយច្រមុះ។ 

 ទំហំ 
ទំហំខុស ៗ គ្នាប៉ុន្តែភាគច្រើនមានទំហំពី 7 ទៅ 10,5 អ៊ីង (18 ដល់ 27 សង់ទីម៉ែត្រ) ។ នាវាធំ ៗ អាចត្រូវបានប្រើសម្រាប់ស្ថេរភាពខ្ពស់នៅពេលជិះបន្ទះក្តាររអិល។ ទូកក្ដាររំអិលស្តង់ដារមានប្រវែងចន្លោះពី 28 ទៅ 33 អ៊ីញ (71 និង 84 សង់ទីម៉ែត្រ) ។ ផ្នែកខាងក្រោមនៃនាវាអាចត្រូវបានបោះពុម្ពដោយអ្នករចនាដោយទទេរឬតុបតែងដោយមធ្យោបាយផ្សេងៗ។

 ប្រវែង 
ជាទូទៅផ្ទាំងក្ដារវែងមានប្រវែង 91 សង់ទីម៉ែត្រ។ បន្ទះ កាក់ " ជ័រ " មានប្រវែងប្រហែល 22 អ៊ីញ (56 សង់ទីម៉ែត្រhttps://en.wikipedia.org/wiki/Skateboard#cite_note-5) ។ ក្តារធំ ៗ ដែលមានប្រវែង 69 សង់ទីម៉ែត្រត្រូវបានគេហៅថា "ក្ដាកំពូល" ។ 

ជញ្ជាំងវែង ដែលជាវ៉ារ្យ៉ង់ធម្មតារបស់ជិះបន្ទះក្តារប្រណាំងត្រូវបានប្រើសម្រាប់ល្បឿនខ្ពស់និងការរអិលលើផ្ទៃរាបស្មើហើយវាមានតម្លៃថ្លៃជាង។ ក្រុម "សាលារៀនចាស់" (អ្នកដែលធ្វើនៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1970 ឬសម័យទំនើបដែលធ្វើត្រាប់តាមរូបរាងរបស់ពួកគេ) ។thumb|ការជិះក្ដាស្គីនៅក្នុងទីក្រុង តូត្យូប្រទេសជប៉ុន
ស្គីក្ដា: ផ្នែកម្ខាងនៃបន្ទះក្តាររអិលមួយ

ផ្នែកម្ខាងនៃបន្ទះក្តាររអិលមួយ 
ការពិពណ៌នាដូចខាងក្រោមគ្របដណ្តប់ផ្នែកស្គ្រីបដែលមានច្រើនបំផុតនៅក្នុងទម្រង់ពេញនិយមនិងសម័យទំនើបនៃការជិះបន្ទះក្តាររអិល។ ផ្នែកជាច្រើនមានសំណង់កម្រនិងអសកម្ម។ បន្ទះក្តាររំអិលបែបប្រពៃណីដែលមានលក្ខណៈជាប្រពៃណីមានទុកឡាន (ជាញឹកញាប់ត្រូវបានដាក់នៅលើកំពូលដើម្បីបង្កើនកម្លាំងរុញច្រាន) រថយន្តដឹកទំនិញ (ជាមួយធ្យូងអ៊ុយទែន) កង់ (ជាមួយរង្វង់ដែលបិទជិត) ធ្យូងថ្មគ្រាប់ស្វាយចន្ទីដើម្បីភ្ជាប់គ្រឿងម៉ាស៊ីននិងរថយន្តទៅផ្នែកខាងក្រោម។ នាវា។ នាវាចាស់ៗក៏មានផ្នែកប្លាស្ទិកដូចជាផ្នែកកន្ទុយនិងកន្ទុយច្រមុះ។
ស្គីក្ដា: ទំហំ

ទំហំ 
ទំហំខុស ៗ គ្នាប៉ុន្តែភាគច្រើនមានទំហំពី 7 ទៅ 10,5 អ៊ីង (18 ដល់ 27 សង់ទីម៉ែត្រ) ។ នាវាធំ ៗ អាចត្រូវបានប្រើសម្រាប់ស្ថេរភាពខ្ពស់នៅពេលជិះបន្ទះក្តាររអិល។ ទូកក្ដាររំអិលស្តង់ដារមានប្រវែងចន្លោះពី 28 ទៅ 33 អ៊ីញ (71 និង 84 សង់ទីម៉ែត្រ) ។ ផ្នែកខាងក្រោមនៃនាវាអាចត្រូវបានបោះពុម្ពដោយអ្នករចនាដោយទទេរឬតុបតែងដោយមធ្យោបាយផ្សេងៗ។
ស្គីក្ដា: ប្រវែង

ប្រវែង 
ជាទូទៅផ្ទាំងក្ដារវែងមានប្រវែង 91 សង់ទីម៉ែត្រ។ បន្ទះ កាក់ " ជ័រ " មានប្រវែងប្រហែល 22 អ៊ីញ (56 សង់ទីម៉ែត្រhttps://en.wikipedia.org/wiki/Skateboard#cite_note-5) ។ ក្តារធំ ៗ ដែលមានប្រវែង 69 សង់ទីម៉ែត្រត្រូវបានគេហៅថា "ក្ដាកំពូល" ។ 

ជញ្ជាំងវែង ដែលជាវ៉ារ្យ៉ង់ធម្មតារបស់ជិះបន្ទះក្តារប្រណាំងត្រូវបានប្រើសម្រាប់ល្បឿនខ្ពស់និងការរអិលលើផ្ទៃរាបស្មើហើយវាមានតម្លៃថ្លៃជាង។ ក្រុម "សាលារៀនចាស់" (អ្នកដែលធ្វើនៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1970 ឬសម័យទំនើបដែលធ្វើត្រាប់តាមរូបរាងរបស់ពួកគេ) ។thumb|ការជិះក្ដាស្គីនៅក្នុងទីក្រុង តូត្យូប្រទេសជប៉ុន
ស្គីក្ដា: ប្រវត្តិសាស្រ្ត

ប្រវត្តិសាស្រ្ត
ស្គីក្ដាបន្ទះបានចាប់ផ្តើមនៅកាលីហ្វ័រញ៉ានៅទសវត្សឆ្នាំ1950
ក្តារបន្ទះក្តារលើកដំបូងត្រូវបានផលិតពីអ្នកជិះបន្ទះក្តាររុញhttps://en.wikipedia.org/wiki/Skateboard#cite_note-3។ ការជិះបន្ទះក្តាររុញ​ បានទទួលប្រជាប្រិយភាពដោយសារតែការរុករក។ ជាការពិតជិះបន្ទះក្តាររអិលត្រូវបានគេសំដៅដំបូងថាជា "ការជិះកង់តាមចិញ្ចើមផ្លូវ" ។ ដំបូងផ្ទាំងក្តារត្រូវបានផលិតដោយដៃពីប្រអប់ឈើ និងបន្ទះឈើដោយមនុស្ស។ ខណៈពេលដែលកីឡានេះកាន់តែមានការពេញនិយមក្រុមហ៊ុនបានចាប់ផ្តើមផលិតបន្ទះក្ដារប៉ាតា។
ការជិះបន្ទះក្តារក្រាលបានកន្លងផុតទៅហើយ។ យ៉ាងណាក៏ដោយតាំងពីឆ្នាំ 2000 មកដោយសារតែការយកចិត្តទុកដាក់លើប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយនិងផលិតផលដូចជាការលេងវីដេអូហ្គេមជិះបន្ទះក្តាររអិលរបស់កុមារនិងការធ្វើពាណិជ្ជកម្ម
ការជិះបន្ទះក្តាររអិលលើទឹកកកត្រូវបានទាញចូលទៅក្នុងចរន្តអាកាស។ ខណៈដែលចំណាប់អារម្មណ៍និងប្រាក់កាន់តែច្រើនត្រូវបានវិនិយោគទៅក្នុងជិះបន្ទះក្តារក្ដារអាកាសសួនច្បារជិះស្គីកាន់តែច្រើនផ្ទាំងក្តារប៉ាតាកាន់តែល្អប្រសើរឡើង។ លើសពីនេះទៀតការបន្តការចាប់អារម្មណ៍បានជម្រុញឱ្យក្រុមហ៊ុនជិះបន្ទះក្តាររអិលត្រូវបន្តការច្នៃប្រឌិតនិងបង្កើតនូវអ្វីថ្មីៗ។
ជិះបន្ទះក្ដារមិនតម្រូវអោយមានវិធីត្រឹមត្រូវដើម្បីជិះស្គីទេ ។ការជិះស្គីក្តារនៅតែមិនបានបញ្ឈប់ការវិវឌ្ឍនិងអ្នកជិះស្គីបានមកជាមួយគំនិតថ្មីគ្រប់ពេលវេលា។
ក្រុមប្រឹក្សាភិបាលក៏កំពុងបន្តវិវឌ្ឍផងដែរដោយសារតែក្រុមហ៊ុនព្យាយាមធ្វើឱ្យពួកគេកាន់តែស្រាលនិងរឹងមាំឬបង្កើនសមត្ថភាពរបស់ពួកគេ។

នៅឆ្នាំ 2020 ស្គីក្ដាបន្ទះ បានបង្ហាញខ្លួនជាលើកដំបូងនៅក្នុងកីឡាអូឡាំពិកនៅតូក្យូប្រទេសជប៉ុនhttps://en.wikipedia.org/wiki/Skateboard#cite_note-4។

វ៉ារ្យ៉ង់នៃឆ្នាំ 1970 ជាញឹកញាប់មានតិចតួចឬគ្មាន concavity ខណៈពេលដែលម៉ូដែល 1980 កម្លាំងនៃល្បឿនកាន់តែខ្លាំង។ thumb | ផ្នែកម្ខាងនៃផ្ទាំងក្តារស្គីមួយ
ស្គីក្ដា: ទំហំក្ដាស្គី

ទំហំក្ដាស្គី 
ជាទូទៅទំហំទទឹងរបស់អ័ក្សគួរតែត្រូវបានជ្រើសរើសដែលជិតនឹងទទឹងរបស់នាវាវានឹងត្រូវបានប្រើជាមួយ។ ឧទាហរណ៏ដំបូលទទឹង 7.75 "ជាធម្មតាត្រូវបានបំពាក់ដោយឡានដឹកទំនិញធុនតូចមានទទឹង 7.5" និងទទឹង 8.0 "។ (ប្រភេទរថយន្តដឹកជញ្ជូនស្តង់ដាមានទំហំ 5/16" -24tpi UNF និង "យាន" រចនាប័ទ្មជាមួយនឹងសោ nylon ស្រេចចិត្ត។ ) រថយន្តដែលមានទំហំធំពេកអាចធ្វើឱ្យល្បិចពិបាកនិងអាចបណ្តាលឱ្យកង់ឡើងលើផ្លូវនៅពេលជិះបន្ទះក្តាររអិល។ រថយន្តដែលមានទំហំតូចពេកអាចពិបាកក្នុងការរក្សាលំនឹងហើយអាចបណ្តាលឱ្យខាំកង់កើតឡើងនៅពេលងាក។

រថយន្តដឹកទំនិញដែលមានបណ្តោយវែងគឺជាការអភិវឌ្ឍថ្មីៗ។ ឡានដឹកទំនិញវែងមួយមានស្នូលស្តេចដាក់នៅមុំធំជាង (ជាទូទៅរវាងពី 38 ទៅ 50 ដឺក្រេ https://en.wikipedia.org/wiki/Skateboard#cite_note-6 ) ដើម្បីផ្តល់នូវកម្រិតខ្ពស់នៃការបង្វិលនៃភាពលំអៀងដូចគ្នានឹងនាវា។ ឡានដឹកទំនិញវែងៗជាច្រើនក៏មានការរៀបចំស្តេចបញ្ច្រាសទិសជាមួយនឹងស្តេចដែលកំពុងប្រឈមមុខនឹងខាងក្រៅ។
ស្គីក្ដា: កង់ស្គីក្ដារ

កង់ស្គីក្ដារ 
កង់របស់ក្ដាររំអិលតែងតែត្រូវបានផលិតពី ប៉ូលីយូធ្យូណា តនិងមានទំហំនិងរូបរាងផ្សេងៗhttps://en.wikipedia.org/wiki/Switzerlandគ្នាដើម្បីឱ្យសមនឹងប្រភេទនៃការជិះស្គីខុសៗគ្នា។ អង្កត់ផ្ចិតធំជាង (55 ទៅ 85 មិល្លីម៉ែត្រ) រមៀលកាន់តែលឿននិងផ្លាស់ទីបានយ៉ាងងាយស្រួលជាងស្នាមប្រេះនៅលើចិញ្ចើមផ្លូវនិងល្អប្រសើរជាងមុនសម្រាប់ការជិះស្គីឆ្លងកាត់។ អង្កត់ផ្ចិតតូចជាង (48-54 មម) រក្សាឱ្យក្តារជិតទៅនឹងដីត្រូវការកម្លាំងតិចដើម្បីពន្លឿននិងបង្កើតមជ្ឈដ្ឋានទំនាញhttps://en.wikipedia.org/wiki/Bushing_(isolator)ទាបដែលអាចឱ្យពេលវេលាឆ្លើយតបល្អប្រសើរជាងមុនក៏ប៉ុន្តែវាក៏ធ្វើឱ្យមានល្បឿនលឿនជាងមុននិងល្អជាងសម្រាប់ជិះស្គីលើផ្លូវ។ ។ 
កង់ក៏អាចរកបានក្នុងភាពខុសគ្នាជាច្រើនដែលជាធម្មតាត្រូវបានវាស់លើខ្នាត ទ្រនាប់ "A" ។ ជាថ្មីម្តងទៀតដូចជាសំបកកង់រថយន្តកង់មានចាប់ពីទន់ខ្លាំង (ប្រហែល Shore A 75) ទៅខ្លាំងណាស់ (ប្រហែល Shore A 101) ។ នៅពេលដែកឈប់នៅ 100 កង់ទាំងឡាយដែលមានស្លាកយីហោ 101A ឬខ្ពស់ជាងនេះគឺពិបាកប៉ុន្តែកុំប្រើខ្នាតទ្រព្យ័រម៉ាស់។ ឥឡូវនេះអ្នកផលិតកង់មួយចំនួនប្រើជញ្ជីង "B" ឬ "D" ដែលមានទំហំរឹងមាំនិងធំជាង។ អ្នកជិះលើផ្លូវទំនើបចូលចិត្តកង់ខ្នាតមធ្យម (ជាធម្មតា 51-54 មម) នៅពេលដែលកង់តូចៗដែលមានឡានធុនស្រាលអាចបង្កើត ល្បិច ដូចជា កន្សែងរាបស្មើ និង កន្សែង ផ្សេងទៀតងាយស្រួលដោយរក្សាកណ្តាលនៃក្តាររំអិលជិះបន្ទះក្តារជិតទៅនឹងនាវាដូច្នេះធ្វើឱ្យនាវា ងាយស្រួលក្នុងការបង្កើនបន្ថយ។ ផ្លូវកង់ពិបាក (A 100 / A 101) ។ ការ ជិះស្គីកង់ បញ្ឈរ ឬកង់ "បៃតង" តម្រូវឱ្យមានកង់ធំ ៗ (ជាធម្មតា 55-65 មីលីម៉ែត្រ) ព្រោះវាមានល្បឿនលឿនជាង។ កង់កង់ក៏មានសភាពទន់បន្តិច (A 98 / A 99) ដែលអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេរក្សាល្បឿនខ្ពស់នៅលើផ្លូវរថភ្លើងដោយមិនមានការរអិល។ ការជិះបន្ទះក្តាររអិលប្រភេទ Slalom ទាមទារឱ្យមានកង់ធំ (60-75 មម) https://en.wikipedia.org/wiki/Polypropyleneដើម្បីទ្រទ្រង់ល្បឿនខ្ពស់បំផុត។ ពួកគេក៏ត្រូវមានភាពទន់ភ្លន់និងមានការក្តាប់ល្អប្រសើរជាងមុនក្នុងការធ្វើឱ្យការប្រណាំងរាំស្លាញនិងតៗគ្នាប្រែប្រួល។ សូម្បីតែកង់ធំ ៗ ក៏ត្រូវបានប្រើនៅលើក្តាររំអិលវែងៗនិងជិះស្គីចុះពីលើ។ ទំហំមានចាប់ពី 65 មមទៅ 100 ម។ ម។ ទំហំកង់ទាំងនេះតែងតែមានស្នូលប្លាស្ទិករឹងដែលអាចធ្វើឱ្យស្តើងនិងស្រាលជាងកង់យូស្ទ័រធន់។ វាត្រូវបានគេប្រើជាញឹកញាប់ដោយអ្នកថតវីដេអូជិះបន្ទះក្តារផងដែរខណៈពេលដែលកង់ទន់ដ៏ធំអនុញ្ញាតឱ្យមានចលនារលូននិងងាយស្រួលជាងដីណាមួយ។
ស្គីក្ដា: អ័ក្ស

អ័ក្ស 
កង់ជិះបន្ទះក្តាររអិលនីមួយៗត្រូវបានដាក់នៅលើអ័ក្ស រុញ របស់វាតាមរយៈរន្ធចំនួនពីរ។ ជាមួយនឹងករណីលើកលែងតិចតួច, ស្នប់គឺជាស្តង់ដារឧស្សាហកម្ម "608" មានទំហំ 8mm (ឬ 10mm អាស្រ័យលើ axle) អង្កត់ផ្ចិតខាងក្រៅនៃ 22 មមនិងទទឹង 7 មម។ ទាំងនេះត្រូវបានធ្វើឡើងជាធម្មតានៃដែកថែប, ទោះបីជាស៊ីលីកូនី nitide, ជាសេរ៉ាមិចបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់, ពេលខ្លះត្រូវបានគេប្រើ។ ក្តាររំអិលជិះបន្ទះក្តាររអិលជាច្រើនត្រូវបានកំណត់តាម មាត្រដ្ឋាន ABEC ។ ទំហំនេះចាប់ផ្តើមពី ABEC1 ជាកម្រិតទាបបំផុតហើយបន្ទាប់មកគឺ 3, 5, 7 និង 9 ។ វាគឺជាការយល់ច្រឡំទូទៅមួយដែល ABECs មានភាពល្អប្រសើរសម្រាប់ការជិះបន្ទះក្តារក្ដារាបក្សីព្រោះថាការវាយតម្លៃរបស់ ABEC មានតែការវាស់ស្ទង់ប៉ុណ្ណោះដែលមិនចាំបាច់អនុវត្តលើផ្ទាំងស្គីទេ។ ការទទួលផលប្រយោជន៍ត្រូវបានកំណត់ដោយការថែរក្សាបានល្អ។ ការថែទាំលើការរុំព័ទ្ធដោយការសម្អាតនិងរំអិលវាឱ្យបានទៀងទាត់ [1] ។ 
សត្វខ្លាឃ្មុំដែលមិនត្រូវបានថែរក្សាបានធ្វើឱ្យការសម្តែងរបស់ពួកគេថយចុះយ៉ាងខ្លាំងហើយនឹងត្រូវការជំនួសវិញ។ ការលាងសម្អាតសម្ភារៈអនាម័យជាធម្មតាមាននៅលើទីផ្សារ។ ការវាយតម្លៃ ABEC មិនកំណត់ល្បឿនឬភាពធន់ទ្រាំនៃការជិះស្គីលើទឹកកកនោះទេ។ ជាពិសេសចំណាត់ថ្នាក់របស់ ABEC មិនមានអ្វីបញ្ជាក់ពីការផ្ទុករបស់អ័រស៊ី (ចំហៀងទៅម្ខាង) ទេដែលជាបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរនៅក្នុងកម្មវិធីជិះបន្ទះក្តារបន្ទះស្គី។ ក្រុមហ៊ុនជាច្រើនមិនបង្ហាញពីការវាយតម្លៃ ABEC ដូចជា Bones Bearings ដែលបង្កើតឱ្យមានការរុញច្រានសម្រាប់ជិះបន្ទះក្តារក្ដារដែលជារឿយៗត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថា "Skate Rated" ។ សត្វខ្លាឃ្មុំនីមួយៗជាធម្មតាមាន 7https://en.wikipedia.org/wiki/Street_skateboarding គ្រាប់ដែកឬសេរ៉ាមិចប៉ុន្តែទោះបីជាការកំណត់រចនាសម្ព័ន្ធផ្សេងទៀតត្រូវបានប្រើក៏ដោយ។
thumb|100px|គំនូរជីវចលនៃគោលការណ៍ធ្វើការសម្រាប់ដ្យាក្រាមបង្ហាញស្គ្រីប  គ្រាប់ចំណែកស្ពានជិះបន្ទះក្តារគឺជា 7 គ្រាប់បាល់។
ស្គីក្ដា: ផ្នែករឹង

ផ្នែករឹង 
ឧបករណ៍ម៉ោនគឺជាសំណុំនៃរន្ធចំនួន 10-32 UNF ជាធម្មតាក្បាលរបស់ Allen ឬ Phillips និងការ ចាក់សោរជាប់សោរ ណុល។ ពួកវាត្រូវបានប្រើដើម្បីភ្ជាប់រថយន្តដឹកទំនិញ (និងប្រភេទផ្សេងៗនៃរថយន្តស្ទូច) ទៅនឹងបន្ទះ។ ឈុតមួយចំនួនមានប៊ុលពណ៌ខុស ៗ គ្នាមួយដើម្បីបង្ហាញថាតើផ្នែកណាគឺជាច្រមុះនៃផ្ទាំងក្តារបន្ទះ។ ផ្នែករឹងគឺអាចរកបានក្នុងប្រវែងខុសៗគ្នាសម្រាប់ការដំឡើងឡានដឹកទំនិញដោយមានឬគ្មានគ្រឿងបញ្ឆេះ។
ស្គីក្ដា: ផ្នែកបន្ទះក្តារ

ផ្នែកបន្ទះក្តារ 
នៅផ្នែកខាងក្រោមនៃចុងកន្ទុយរបស់ក្តារបន្ទះកន្ត្រកការពារកន្ទុយ (ដែលគេស្គាល់ផងដែរថាជាចានរាងកោង) បានការពារចុងចុងនៃកន្ទុយពីកន្លែងចតនិងកន្លែងផ្សេងទៀតដែលអាចនឹងរលត់ទៅក្រៅ (ដែលគេស្គាល់ជាទូទៅថាជាកន្ទុយកន្ទុយ) និង កាត់បន្ថយភាពជាប់បាននៃកន្ទុយ។ ជាទូទៅត្រូវបានផលិតពីផ្លាស្ទិចវាត្រូវបានគេនិយមប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 80 ប៉ុន្ដែការប្រើប្រាស់របស់ពួកគេបានថយចុះយ៉ាងឆាប់រហ័សជាមួយនឹងការមកដល់នៃការរចនាក្តារបន្ទះhttps://en.wikipedia.org/wiki/Vert_rampកន្ទុយដែលកាន់តែមានប្រជាប្រិយភាពនៅក្នុងទសវត្សរ៍ទី 90 https://en.wikipedia.org/wiki/Shore_durometer។
Tail Devil
ស្គីក្ដា: ផ្នែកកន្ទុយក្ដាស្គី

ផ្នែកកន្ទុយក្ដាស្គី 
គឺជាឧបករណ៍ដែលបង្កើតឡើងដាក់នៅលើកន្ទុយឬច្រមុះរបស់ក្តារស្គី  ដើម្បីបង្កើតជាឥទ្ធិពលលេចធ្លោដែលអាចមើលឃើញជាទូទៅក្រោយពេលងងិតនៅពេលកន្ទុយឬច្រមុះរបស់ក្ដារបំពង់កកិននឹងដី។
https://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Ferdinand_Shore
ស្ឃ្វីដហ្គេម ល្បែងមរណៈ

សឃ្វីដហ្គេម ល្បែងមរណៈ (, , ប្រែថា: ហ្គេមមឹក/ល្បែងមឹក) គឺជាល្ខោនស៊េរី​ទូរទស្សន៍រស់រានមានជីវិតរបស់ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ផ្សាយដោយ ណិតហ្វ្លិច​ (Netflix) សរសេរនិងដឹកនាំដោយលោក ហ្វាង ដុងហ្យុក​​ រួមសម្ដែងដោយ លី ចងជែ, ផាក ហែស៊ូ, អូ យ៉ងស៊ូ, វី ហាជុន, ចង ហូយ៉ន, ហូ សង់ថែ, អាណុផាម ទ្រីផាធី, និង គីម ជូរ្យុង រឿងនេះប្រាប់រឿងរ៉ាវរបស់ក្រុមមនុស្ស ៤៥៦ នាក់ដែលត្រូវបានអញ្ជើញឱ្យប្រថុយជីវិតរបស់ពួកគេនៅក្នុងល្បែងរស់រានមានជីវិតអាថ៌កំបាំងជាមួយរង្វាន់ ៤៥,៦ ពាន់វ៉ុន (៣៨,៧ លានដុល្លារ) ខ្សែល្ខោនទូរទស្សន៍នេះត្រូវបានចេញផ្សាយទូទាំងពិភពលោកនៅថ្ងៃទី ១៧ ខែកញ្ញាឆ្នាំ ២០២១ និងចែកចាយ​ដោយ ណិតហ្វ្លិច
ស្ឃ្វីដហ្គេម ល្បែងមរណៈ: តារាសម្ដែង

តារាសម្ដែង 

 Lee Jung-jae - Seong Gi-hu (성기훈, ៤៥៦)
 Park Hae-soo - Cho Sang-woo (조상우, ២១៨)
 Wi Ha-joon - Hwang Jun-ho (황준호)
 HoYeon Jung - Kang Sae-byeok (강새벽, ០៦៧)
 O Yeong-su - Oh Il-nam (오일남, ០០១)
 Heo Sung-tae - Jang Deok-su (장덕수, ១០១)
 Anupam Tripathi - Ali Abdul (알리 압둘, ១៩៩)
 Kim Joo-ryoung - Han Mi-nyeo (한미녀, ២១២)
ស្ឃ្វីដហ្គេម ល្បែងមរណៈ: តំណ​ភ្ជាប់​ខាងក្រៅ

តំណ​ភ្ជាប់​ខាងក្រៅ 

 ស្ឃ្វីដហ្គេម ល្បែងមរណៈ at the Netflix
 
 ស្ឃ្វីដហ្គេម ល្បែងមរណៈ at Rotten Tomatoes
 
 
 ស្ឃ្វីដហ្គេម ល្បែងមរណៈ at Daum 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ល្ខោនទូរទស្សន៍កូរ៉េខាងត្បូង