លីលាវតី ភាគ​ទី​ ២: ហេតុការណ៍អាក្រក់ក្នុងរាត្រីកាល

ហេតុការណ៍អាក្រក់ក្នុងរាត្រីកាល

ម្នាលលោកអ្នកមានអាយុ ! ខ្ញុំព្រះករុណាមានឱកាសបាននៅម្នាក់ឯងខាងក្នុងសាលាស្ងប់ស្ងាត់ម្តងទៀត កាលបើបរិដ្ឋានជុំវិញខ្លួនស្ងប់ស្ងាត់ ចិត្តក៏ចាប់ផ្តើមគិតទ្រឹងរំពឹងវែងឆ្ងាយ តាមធម្មតា ចិត្តរបស់ខ្ញុំព្រះករុណាធ្វើ ការងារគិតបានល្អប្រសើរជាងក្នុងបរិដ្ឋានដែលស្ងប់ស្ងាត់ គ្មានរូបសម្លេងណាៗមកឆក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ រយៈកាលកន្លងមក ឃើញថា ខ្ញុំព្រះករុណាបាននាំខ្លួនឯងចូលទៅឈ្លីឈ្លក់ជក់វង្វេងនឹងរឿងលោកីយ៍ច្រើនពេក រហូតដល់សឹងតែភ្លេចកិច្ចវត្តក្នុងផ្លូវធម៌អស់រលីង ជាពិសេស ទេវមិត្រឧបាសកបានចូលមកពន្លាញសមាធិចិត្ត របស់ខ្ញុំព្រះករុណាច្រើនជាពិសេស ចិត្តរបស់ខ្ញុំព្រះករុណាគិតវិលវល់រសេមរសាមនៅនឹងរឿងរបស់គាត់គ្រប់​ពេលវេលា ទំនងជាព្រោះហេតុថាគាត់ជាមនុស្សជិតដិតស្និទ្ធស្នាលរបស់ខ្ញុំព្រះករុណាទាំងធ្លាប់មានឧបការគុណ ចំពោះខ្ញុំព្រះករុណាច្រើននុះឯង ។
សម្លេងសុនខលូលាន់ឮពុះជ្រែកវិវេកភាពមកពីចម្ងាយ សម្តែងថា សុនខបានធ្វើមុខងាររបស់វាហើយ វាតែងតែ​ភ្រុសនៅពេលពើបប្រទះនឹងមនុស្សឬអ្វីដែលគួរភ្រុស ទោះជាពេលថ្ងៃឬយប់ក៏ដោយ វាក្រើនរំលឹកឲ្យខ្ញុំ​ព្រះ​ករុណានឹកភ្នកមកដល់តួនាទីរបស់ខ្លួនក្នុងឋានៈជាសមណៈ ខ្ញុំព្រះករុណាមានតួនាទីវៀរចាកអំពើអាក្រក់ ធ្វើ​អំពើល្អ និងដុសខាត់ចិត្តរបស់ខ្លួនឲ្យស្អាតបរិសុទ្ធ នៅពេលជាមួយគ្នានោះ ក៏ធ្វើតួនាទីបង្រៀនអ្នកដទៃឲ្យវៀរ​ចាកអំពើអាក្រក់ ធ្វើអំពើល្អ និងស្តារជម្រះចិត្តរបស់គេ ខ្ញុំព្រះករុណាសួរខ្លួនឯងថាបានធ្វើមុខបងារពេញ​លេញ​ហើយឬនៅ? នៅពេលអង្កិតពិនិត្យមើលខ្លួនឯងក៏ឃើញថា នៅមិនទាន់ធ្វើមុខងារបានពេញបរិបូរទេ ជាពិសេស តួនាទីក្នុងការបង្រៀនអ្នកដទៃ ទេវមិត្រឧបាសកអ្នកមានឧបការគុណ ពេលនេះកំពុងតែឈ្លក់វង្វេងនឹងបាបកម្ម​យ៉ាងពេញរបុង គាត់បានក្លាយជាមេលំឧទាមដឹកនាំកម្លាំងពលចូល​ច្បាំង​តស៊ូជាមួយ​នឹងកង​ទ័ពភូមិន្ទ​របស់ព្រះបាទអជាតសត្តុ ការងារប្រចាំថ្ងៃរបស់គាត់ គឺ ការកាប់សម្លាប់​មនុស្សដោយកលោបាយឆ្លៀសវៃផ្សេងៗ ផលនៃសកម្មភាពរបស់គាត់ធ្វើឲ្យខ្លួនឯងស្ថិតក្នុងស្ថានភាព​និរាស​ព្រាត់ប្រាស ធ្វើឲ្យបក្សពួកបរិវារព្រាត់និរាសចាកបុត្រភរិយា និងធ្វើឲ្យប្រទេសជាតិកើតចលាចលច្របូក​ច្របល់ គាត់កំពុងតែកើតជម្ងឺផ្លូវចិត្តយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ព្រោះចិត្តរបស់គាត់កំពុងត្រូវអាឃាតព្យាបាទនិងមោហៈ​ចូលគ្របសង្កត់រហូតដល់បាត់បង់សតិសម្បជញ្ញៈ គាត់ប្រៀបដូចជាអ្នកជម្ងឺមានអាការរោគដាបខ្លាំងនិង​កំពុង​តែត្រូវការឱសថនិងបុគ្គលដែលធ្វើមុខងារជាពេទ្យផ្តល់ឱសថព្យាបាលរោគដល់គាត់ មើលទៅប្រហែលជា​គ្មានអ្នកណាសមរម្យជាងខ្ញុំព្រះករុណាទេ ដែលគាត់មានសេចក្តីគោរពរាប់អានខ្ពស់ នៅពេលគិតដល់ត្រង់​នេះ ខ្ញុំព្រះករុណាកើតតំណាំងចិត្តថានឹងនៅម្តុំៗនេះឯងហើយរិះរកមធ្យោបាយជួយទេវមិត្រឧបាសកឲ្យ​លះ​បង់​ទង្វើអាក្រក់នោះចោល ។
ប៉ុន្តែលោកអ្នកមានអាយុ ! ខណៈដែលកំពុងតែសម្រេចចិត្តថានៅឬមិននៅនុះឯង រូបភាពរបស់ព្រះទេវទត្ត​និងព្រះបាទអជាតសត្តុក៏លេចប្រាកដឡើងមកក្នុងលំនឹកចិត្ត ចំពោះព្រះទេវទត្តអាចនិយាយបានថាជាទូតនៃ អំពើគម្រក់ថោកទាបដោយចំតួ  ធម្មតា បើអាក្រក់ព្រោះសេចក្តីយល់ឃើញខុសបណ្តោះអាសន្ន ត្បិត​ត្រូវ​អ្នក​ដទៃញុះញង់អុជអាលក៏ល្មមនឹងឲ្យអភ័យទោសបាន កាលបើបានសតិស្មារតីត្រឡប់មកវិញ គេអាចកែប្រែ​ខ្លួន​ជា​មនុស្សល្អបានទាំងបានជាមនុស្សល្អដែលមិនត្រឡប់ទៅធ្វើអំពើអាក្រក់ទៀត ព្រោះគេបានដឹងរសជាតិ​នៃអំពើអាក្រក់ហើយ រាងចាលហើយបីដូចជាទារកដែលចាប់ភ្លើង ត្រូវភ្លើងឆេះដៃមិនហ៊ានចាប់ភ្លើងទៀត​ដូច្នោះ ប៉ុន្តែមនុស្សអាក្រក់ខ្លះអាក្រក់ព្រោះនិស្ស័យសន្តានអាក្រក់យ៉ាងពិតប្រាកដ សូម្បីតែព្រះបរមសាស្តា​សម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់ជាសារថីបង្ហាត់បង្រៀនមនុស្ស ក៏មិនអាចជួយសង្គ្រោះប្រោសប្រាណបានដែរ ត្រូវ​បណ្តោយឲ្យប្រព្រឹត្តទៅតាមយថាកម្មរបស់គេ លុះគិតមកដល់ត្រង់នេះ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏កើតសេចក្តីរួញរាចិត្ត នឹងបង្ហាត់បង្រៀនអ្នកដទៃ មានចិត្តលំឱនចូលទៅក្នុងដំណើរត្រាច់ចរចារិកទៅឲ្យឆ្ងាយពីក្រុងរាជគ្រឹះ និង​អំពើ​ច្របូកច្របល់ទាំងពួង ។ 
លោកអ្នកមានអាយុ ! ខ្ញុំព្រះករុណាតើនឡើងក្នុងបច្ឆិមយាមនៅពេលបានឮសម្លេងមាន់រងាវលើកដំបូង សម្លេងមាន់រងាវធ្វើឲ្យខ្ញុំព្រះករុណានឹកភ្នកទៅរកតួនាទីរបស់វាយ៉ាងប្រិតប្រៀង ទោះបីស្ថានការណ៍ស្រុក​ទេស​ប្រែប្រួលទៅយ៉ាងណា មាន់ក៏នៅធ្វើតួនាទីរងាវ ខ្ញុំព្រះករុណាក្រោកឡើងអង្គុយត្រៀមចូលធ្វើសមាធិ ដើម្បីអប់រំចិត្តឲ្យស្ងប់ខ្លះ ប៉ុន្តែនៅខណៈដែលចិត្តកំពុងតែស្លុងចុះកាន់សេចក្តីស្ងប់នុះឯង ខ្ញុំព្រះករុណា​ក៏បាន​ឮសម្លេងអ៊ុលអាល់រញ៉ឈូឆរ ឮល្វើយមកពីចម្ងាយ ខ្ញុំព្រះករុណាម្នីម្នាចេញពីសមាធិ អៀងត្រចៀកស្តាប់​សម្លេង​នោះយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ វាជាសម្លេងអ្វីម្យ៉ាងដោយពិត ខ្ញុំព្រះករុណាក៏ប្រាប់មិនត្រូវដែរ ឃើញថា មានសម្លេងសព្វគ្រប់បែបយ៉ាងលាយចម្រុះគ្នា បង្កឲ្យកើតសម្លេងឆោឡោរឡេងរឡូងយ៉ាងចម្លែក ស្តាប់មើល​ម្តងទៀតក៏ហាក់ដូចជាសម្លេងឆេះព្រៃ ជួនកាលក៏ហាក់ដូចជាសម្លេងទឹកក្នុងព្រៃដែលកំពុងតែហូររហេញ​រលេញមក ជួនកាលក៏ឮដូចជាសម្លេងព្យុះសង្ឃរា សម្លេងនោះលាន់ឮទៅអស់ពេលជាយូរ ហើយក៏ស្ងប់​ស្ងាត់​បាត់​ទៅបន្តិចម្តងៗ រហូតដល់ស្ងាត់ឈឹងទៅ មួយស្របក់តមក ខ្ញុំព្រះករុណាបានឮសម្លេងសម្រឹបជើង​មនុស្សជាច្រើនរត់កាត់មុខសាលាទៅខាងចុងភូមិ  សម្លេងលាន់ឮខ្ទ័រខ្ទារ ប​ន្ទាប់ពីនោះអ្វីៗទាំងពួងក៏វិល​ត្រឡប់​ទៅកាន់សភាពស្ងប់ស្ងាត់វិញ ។

លុះអរុណោទ័យថ្ងៃព្រឹកឡើងមកដល់ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏សម្លឹងមើលចេញពីសាលាទៅ សង្កេតឃើញអ្នកភូមិ ឈរជំនុំគ្នាជា ពួកជាក្រុមនៅខាងមុខគេហដ្ឋានរបស់ ខ្លួនៗ ប៉ុន្តែមិនអាចស្តាប់ឮច្បាស់ថា ពួកគេសន្ទនាគ្នា អំពីរឿងអ្វីទេ សង្កេតមើលលក្ខណៈឫកពាទៅ ឃើញថាទំនងជាទាក់ទិននឹងសម្លេង ចម្ លែកកាលពីយប់មិញ នេះមិនខាន ព្រោះមានមនុស្សជាច្រើននិយាយផងចង្អុល ម្រាមដៃទៅរកទិសដៅដែលខ្ញុំព្រះករុណាបាន ស្តាប់ឮមកនោះផង នៅខណៈដែលខ្ញុំព្រះករុណាកំពុងតែឃ្លុំចីពរត្រៀមខ្លួននឹងចេញទៅបិណ្ឌបាតនុះ ឯង ប្រុសជរាកស្សបៈក៏ដើររហើតរហាំងចូលមករក ព្រមទាំងរាយការណ៍ដោយសម្លេងស្លន់ស្លោថា "លោកសមណៈ ! កាលពីយប់មិញ បានកើតហេតុការណ៍អាក្រក់ឡើងឯសំយាបព្រៃទិសខាងជើង​នៃ​ភូមិ​របស់យើង"
"ហេតុការណ៍អ្វីទៅ? ឧបាសក ! អាត្មាក៏បានឮសម្លេងនោះដែរ" ខ្ញុំព្រះករុណាសួរ
"កាលពីយប់មិញនេះ ពេលយប់អធ្រាតស្ងាត់នៃបច្ឆិមយាម ក្នុងខណៈដែលទាហានភូមិន្ទក្នុងបន្ទាយកំពុង​តែដេកលក់ស្កប់ស្កល់នុះឯង ទាហានឧទាមបានលួចលបអែបនែបសមន្ធការចូលវាយប្រហារបន្ទាយ​ទាហាន​ភូមិន្ទយ៉ាងសាហាវ អាចពិឃាតទាហានភូមិន្ទបានជិត ៩០ នាក់ ពេលនេះ សាកសពនៅដេកដួល​រប៉ាត់​រប៉ាយ​ក្នុងបន្ទាយនៅឡើយ ចំណែកឯនៅសល់ប្រមាណជា ២០ នាក់ទៀតរត់គេចយកប្រាសអាយូសទៅបាន ចៅប្រុសរបស់ខ្ញុំកណាទៅពិនិត្យមើលតាំងពីព្រឹកព្រាងម្លេះ ទើបតែវិលត្រឡប់មកតំណាលឲ្យខ្ញុំកណាស្តាប់ ចាត់ទុកថាជាជ័យជម្នះដ៏ថ្លៃថ្លារបស់កូនប្រុសខ្ញុំកណាជាថ្មីម្តងទៀត​"ប្រុសជរានិយាយ​ប្រយោគចុង​ក្រោយ​ដោយរន្តិភាព ផ្ទុយស្រឡះនឹងខ្ញុំព្រះករុណាដែលកើតសេចក្តីសង្វេគស្លុតចិត្តឥតឧបមាចំពោះទង្វើដែល​មនុស្សត្រូវកាប់សម្លាប់គ្នាយ៉ាងសាហាវឃោរឃៅបែបនោះ ខ្ញុំព្រះករុណាដើរចេញពីសាលាទៅ ហាក់បី​ដូច​ជាមនុស្សឥតវិញ្ញាណ ប្រុសជរាដើរខ្ចាក់ខ្ចើកតាមពីក្រោយខ្ញុំព្រះករុណាទាំងមានប្រសាសន៍ថា "លោកសមណៈ ! សូមនិមន្តលោកម្ចាស់ទៅឆាន់ភត្តាហារឯផ្ទះរបស់ខ្ញុំកណាក្នុងថ្ងៃព្រឹកនេះ ខ្ញុំកណា​នៅមាន​រឿងល្អៗដែលត្រូវតំណាលឲ្យលោកម្ចាស់ស្តាប់" មានប្រសាសន៍ហើយគាត់ក៏ស្ទុះចូលមកយកបាត្ររបស់​ខ្ញុំព្រះករុណាទៅកាន់ហើយក៏ដើរនាំមុខឆ្ពោះទៅកាន់គេហដ្ឋានរបស់គាត់ដែលតាំងនៅក្បែរៗនឹងសាលា​សម្នាក់បាទចារីនុះឯង លុះមកដល់គេហដ្ឋាន ប្រុសជរាក៏ប្រើកូនប្រសាស្រីឲ្យចាត់ត្រៀមរណ្តាប់ចង្ហាន់ ប្រគេនខ្ញុំព្រះករុណា ហើយខ្លួនគាត់ក៏អង្គុយចុះសន្ទនាជាមួយនឹងខ្ញុំព្រះករុណា សង្កេតឃើញថាគាត់​ជា​ប្រុស​ជរាដែលរឹងប៉ឹងនិងជាមនុស្សប៉ិនសម្តីថ្វីមាត់ ។
"លោកសមណៈ ! ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំកណាសូមធ្វើបុណ្យជាមួយនឹងលោកម្ចាស់ដើម្បីឆ្លងជ័យជម្នះរបស់កូនប្រុស​បន្តិច" ប្រុសជរាមានប្រសាសន៍យ៉ាងញញឹមញញែម
"ឧបាសក ! "ខ្ញុំព្រះករុណានិយាយឡើងដោយសេចក្តីស្លុតចិត្ត "មើលទៅដូចជាត្រេកអរសាទរនឹងមរណកម្ម​របស់​មនុស្សមែនទែន បើញោមចាត់ទុកការដែលកូនប្រុសរបស់ញោមសម្លាប់សត្រូវបានច្រើនថាជាអំពើល្អហើយធ្វើបុណ្យជាមួយ​នឹងអាត្មាដើម្បីឆ្លងអំពើល្អនោះ អាត្មាទំនងជាត្រូវចម្រើនពរលាញោមឧបាសកទៅសិនហើយ ព្រោះបើអាត្មា​ប្រឹង​ទទួល​យកភត្តាហាររបស់ញោមក៏ស្មើនឹងអាត្មាមានចំណែកចូលរួមក្នុងអកុសលកម្មនោះដែរ"
"បពិត្រលោកម្ចាស់ ! " ប្រុសជរានិយាយឡើងយ៉ាងសស្លើតសស្លក់នៅពេលឃើញកិរិយាអាការរបស់​ខ្ញុំព្រះករុណាសម្តែងយកមែនទែន "សូមមេត្តាប្រោសប្រាណខ្ញុំកណាផងចុះ ខ្ញុំកណាមិនចាត់ទុកថាជាការ​ធ្វើបុណ្យឆ្លងជ័យជម្នះទេ ប៉ុន្តែចាត់ទុកថាជាការធ្វើបុណ្យឧទ្ទិសភាគផលដល់ទាហានឧទាមដែលស្លាប់​ក្នុងយុទ្ធនាការ"
"មានពួកឧទាមស្លាប់ដែរឬ? ឧបាសក ! " ខ្ញុំព្រះករុណាសួរដោយចំណាប់អារម្មណ៍
"មាន លោកសមណៈ ! មានស្លាប់រាល់លើកដែលមានយុទ្ធនាការវាយប្រហារ ប៉ុន្តែស្លាប់តិចជាងសត្រូវ​ឆ្ងាយ​ណាស់ លើកនេះ ស្លាប់ ៤ នាក់ ប៉ុន្តែគ្រោះល្អដែលគ្មានមនុស្សចេញពីភូមិរបស់យើង"
"មើលទៅដូចជាញោមដឹងដំណឹងល្អិតល្អន់ណាស់ ឧបាសក ! ញោមដឹងបានយ៉ាងដូចម្តេចថាមានមនុស្ស​ស្លាប់ ៤ នាក់ និងគ្មានមនុស្សចេញពីភូមិរបស់ញោម?"
ប្រុសជរាញញឹមហើយឆ្លើយថា "ពួកឧទាមក្នុងព្រៃនិងអ្នកភូមិមានទំនាក់ទំនងចែកចាយពត៌មានគ្នាជាប្រចាំ លោកសមណៈ ! វិធីបញ្ជូនពត៌មានរបស់យើង គឺ ពួកឧទាមនឹងបាញ់គ្រាប់ព្រួញដែលមានសារពត៌មានចង​ផ្អោបចេញពីក្នុងព្រៃទៅកាន់សំយាបស្រែដែលពួកក្មេងគង្វាលគោប្រឡែងគ្នាលេង កាលបើក្មេងជាប្រធាន​បាន​ទទួល​សារពត៌មានហើយ ក៏យកមកឲ្យខ្ញុំកណា ខ្ញុំកណាក៏ជម្រាបប្រាប់អ្នកភូមិឲ្យដឹងថា ពួកឧទាមត្រូវ​ការអ្វី ហើយពួកយើងក៏បញ្ជូនអ្វីដែលពួកគេត្រូវការទៅឲ្យដោយវិធីណាមួយ បន្ទាប់ពីយុទ្ធនាការម្តងៗ យើង​នឹងដឹងថាពួកឧទាមស្លាប់ប៉ុន្មាន? អ្នកណាខ្លះ?"

យើងសន្ទនាគ្នាតទៅបន្តិចទៀត កូនប្រសាស្រីរបស់ប្រុសជរាក៏នាំភត្តាហារចូលមកប្រគេន ខ្ញុំព្រះករុណាក៏​ទទួល​យកមកដាក់ក្នុងបាត្រ ហើយនិយាយថា
"ឧបាសក ! អាត្មានៅមិនទាន់ឆាន់ចង្ហាន់ទេលុះត្រាតែញោមផ្តល់ខសន្យាមួយដល់អាត្មាសិន"
"ខសន្យាអ្វីទៅ  លោកសមណៈ ! "
"ញោមត្រូវឧទ្ទិសចំណែចបុណ្យដល់ទាហានបច្ចាមិត្រដែលស្លាប់ក្នុងចម្បាំងលើកនេះផង ព្រោះយ៉ាងណា​ក៏ដោយ គេក៏ជាមនុស្សរួមសង្គមនឹងញោមដែរ គេអាចមិនមានកំហឹងខឹងស្អប់ញោមឬពួកចោរទេ ប៉ុន្តែត្រូវច្បាំង​តស៊ូដោយខ្លាចក្រែងព្រះរាជអាជ្ញា ប្រយុទ្ធទៅតាមតួនាទីប៉ុណ្ណោះ យ៉ាងណាយ៉ាងណីគេក៏ស្លាប់ទៅហើយ មិនគួរចងពៀរព្យាបាទនឹងគេទៀតទេ គួរផ្សាយមេត្តាចិត្តដល់គេនិងឧទ្ទិសចំណែកបុណ្យដល់គេផង"
នៅពេលប្រុសជរាទទួលពាក្យហើយខ្ញុំព្រះករុណាក៏ចាប់ផ្តើមឆាន់ នៅខណៈដែលឆាន់មិនទាន់រួចនុះឯង ក៏បាន​ឮសម្លេងសម្រឹបជើងមនុស្សជាច្រើនកងរំពងមកតាមផ្លូវថ្នល់ ចៅប្រុសរបស់ព្រឹទ្ធាចារ្យរត់ចេញទៅមើលហើយ​រត់ត្រឡប់មកប្រាប់យ៉ាងតក់ក្រហល់ថា "ទាហាន ! ទាហានមកហើយ ! "
"ប្រហែលជាពួកគេមកប្រមូលសពរបស់ពួកគេមើលទៅ" ប្រុសជរាមានប្រសាសន៍ដោយទឹកដមសម្លេងនិង​អាការប្រក្រតី "ព្រោះគេបដិបត្តិយ៉ាងនោះដរាប​មក"
ប៉ុន្តែហេតុការណ៍តមកបានបញ្ជាក់ប្រាប់ច្បាស់ថា ពួកទាហានភូមិន្ទមិនបានមកប្រមូលសព​បក្សពួករបស់​ខ្លួនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែបានបែកខ្ញែកគ្នាចេញទៅប្រកូកប្រកាសតាមភូមិ ប្រាប់ឲ្យអ្នកភូមិចេញទៅប្រមូលផ្តុំគ្នាឯ សាលាសម្នាក់បាទចារី មានទាហាន២-៣ នាក់មកឈរនៅខាងមុខគេហដ្ឋានប្រុសជរា ហើយស្រែកដោយសម្លេឮថា "តាកស្សបៈនៅទេ?"
"នៅ" ប្រុសជរាស្រែកឆ្លើយតបចេញទៅ ហើយក៏បែរមកនិយាយនឹងខ្ញុំព្រះករុណាថា
"លើកនេះប្រហែលជាមានអ្វីពិសេសហើយមើលទៅ លោកសមណៈ ! ខ្ញុំកណាចេញទៅជួបគេមួយភ្លែត​សិន" និយាយហើយក៏ដើរខ្ចាក់ខ្ចើកចេញពីផ្ទះទៅ ចំណែកខាងខ្ញុំព្រះករុណាក៏ចាប់ផ្តើមឆាន់ភត្តាហារ​តទៅ​រហូតដល់រួចស្រេច មួយស្របក់ធំកន្លងទៅ ក៏នៅតែមិនឃើញប្រុសជរាត្រឡប់មកវិញ ដោយមន្ទិលសង្ស័យ ខ្ញុំព្រះករុណាទើបដើរចេញទៅមើលខាងក្រៅ សម្លឹងមើលទៅសាលាសម្នាក់បាទចារី ឃើញអ្នកភូមិអង្គុយ​ជា​ក្រុមលើផ្ទៃដី មានទាហានកាន់ដាវឈរការពារនៅជុំវិញជារយៈ ៗ នៅពេលជាមួយគ្នានោះ ក៏មានទាហាននាំ ខ្លួនអ្នកភូមិចូលទៅកាន់ទីប្រជុំជាក្រុមៗ ដោយចំណង់ចង់ដឹងថាកើតអ្វីឡើង ខ្ញុំព្រះករុណាទើបដើរទៅ​កាន់​ជំនុំមនុស្សទាំងនោះ នៅពេលទៅដល់ ក៏ឈប់ឈរនៅក្បែរខាង ប្រជាជនដែលមកប្រជុំគ្នាសុទ្ធតែជាក្មេង ស្រ្តីនិងមនុស្សចាស់ទាំងអស់ គ្មានប្រុសសុពលម្នាក់ទេ ម្នាក់ៗមានទឹកមុខតានតឹង ឈ្ងោកមុខសម្លឹង​មើល​ផែនដីស្ទើរតែទាំងអស់ ចំណែកឯប្រុសជរាកស្សបៈអង្គុយនៅកណ្តាលចំណោមចោមរោមរបស់ប្រជាជន មានទាហានមាឌមាំ ៣-៤ នាក់យាមការពារយ៉ាងជិតដិត មួយស្របក់ធំកន្លងទៅ នាយទាហានម្នាក់បាន​សម្លក់ភ្នែកដ៏មុតស្រួចមៀងមើលទៅដោយជុំវិញ ហើយស្រែកឡើងដោយសម្លេងឮថា
"អ្នកទាំងឡាយ ! ការដែលហៅអ្នកទាំងឡាយមកប្រជុំនៅថ្ងៃនេះ ក៏ដើម្បីសម្តែងអ្វីម៉្យាងឲ្យអ្នកទាំងឡាយ​ទស្សនា យើងដឹងច្បាស់ថា ពួកឧទាមដែលលាក់ខ្លួននៅក្នុងព្រៃភាគច្រើនចេញពីភូមិនេះហើយបានទទួល ការឧបត្ថម្ភដោយស្បៀងអាហារពីភូមិនេះ អ្នកដែលជាមេខ្លោងឧទាមក្រុមនេះ គឺ នន្ទិយៈ កូនប្រុសរបស់​តាកស្សបៈនេះឯង យើងនឹងប្រដៅឲ្យពួកឧទាមដឹងថា រាល់គ្រាដែលពួកគេលើកកម្លាំងពលចូលវាយ​ប្រហារយើង យើងនឹងដាក់ទោសទណ្ឌកម្មតាកស្សបៈយ៉ាងធ្ងន់ដើម្បីជាការតបស្នងវិញ" និយាយហើយ​ក៏បញ្ជាឲ្យទាហាន ២ នាក់សន្ធឹងដៃប្រុសជរាកន្ត្រាក់ឲ្យក្រោកឈរឡើង ហើយបញ្ជាឲ្យទាហានម្នាក់ទៀត​សំពងខ្នងប្រុសជរាយ៉ាងញាប់ដៃ ។