បារាំងដណ្តើមបានវៀតណាម: ផ្ទៃខាងក្រោយ

ផ្ទៃខាងក្រោយ 
ប្រទេសបារាំង បានដំឡើងទីតាំងសាសនា និងពាណិជ្ជកម្មរួចហើយនៅជុំវិញឆ្នេរសមុទ្រភាគអាគ្នេយ៍ដែលរីកដុះដាល (ជារឿយៗហៅថា កូសាំងស៊ីន ) នៃឥណ្ឌូចិនក្នុងកំឡុងសតវត្សទី 17 និង 18 ដែលនៅពេលនោះទីក្រុងកំពង់ផែឆ្នេរសមុទ្រទាំងនោះស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ រាជវង្សង្វៀន ដែលជារាជវង្សវៀតណាមដែលកាន់អំណាច។ មានប្រភពមកពីទីក្រុង វ៉េ ។ អ្នកទស្សនាដែលគួរអោយកត់សំគាល់រួមមាន Pierre Poivre (1741) ។ បារាំងបានបណ្តាក់ទុននៅ ដៃវៀត ដោយគាំទ្របក្សពួករបស់ ង្វៀន អាញ់ ប្រឆាំងនឹងការបះបោរ ថាយសុន ក្នុងអំឡុង សង្គ្រាមស៊ីវិលវៀតណាម (១៧៨៩-១៨០២)។ ស្តេចបារាំង ល្វីស XVI បានចុះហត្ថលេខាជាមួយ Nguyen Anh សន្ធិសញ្ញា Versailles ក្នុងឆ្នាំ 1787 បានយល់ព្រមប្រគល់ឱ្យពួកអ្នកស្មោះត្រង់ ង្វៀន ចងសម្ព័ន្ធភាពជាមួយបារាំង។ ទោះបីជាសន្ធិសញ្ញានេះមិនត្រូវបានផ្តល់សច្ចាប័នក៏ដោយ ក៏ទាហានស៊ីឈ្នួល និងនាយទាហានបារាំងរាប់ពាន់នាក់បានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅខាងលោក Nguyen Anh ហើយបានធ្វើយុទ្ធនាការប្រឆាំងនឹងជនជាតិ តាយសឺន។ នៅពេលដែល Anh វាយចាញ់ តាយសឺន ហើយត្រូវបានឡើងគ្រងរាជ្យជាអធិរាជ Gia Long (r. 1802–1819) នៃ ព្រះរាជាណាចក្រវៀតណាម បង្រួបបង្រួមក្នុងឆ្នាំ 1802 ជនជាតិបារាំងប្រហែល 400 នាក់បានបម្រើរាជាធិបតេយ្យថ្មីជាមន្ត្រីតុលាការ និងជាទីប្រឹក្សារបស់ Gia Long ដែលមានភាពអត់ឱនចំពោះសាសនាទាំងអស់។ រួមទាំងសាសនាកាតូលិក។ អ្នកស្នងតំណែងរបស់ Gia Long – Minh Mạng (r. 1820–1841) គឺជាអ្នកគ្រប់គ្រងដែលមានគំនិតអភិរក្សនិយម ខុងជឺ និងឯកោ។ គាត់បានលុបចោលទំនាក់ទំនងការទូតជាមួយ ប្រទេសបារាំង នៅឆ្នាំ 1826 ។ ចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 1833 បន្ទាប់ពី ការបះបោរ Lê Văn Khôi មេដឹកនាំវៀតណាមបានកំណត់គោលដៅជាចម្បងទៅលើគ្រិស្តបរិស័ទកាតូលិកសម្រាប់ការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញសាសនាដោយដាក់ស្លាកពួកគេថា tà đạo (អ្នកខុសឆ្គង) ចេញនូវ dụ cấm đạo Gia tô ( សេចក្តីប្រកាសស្តីពីការរឹតបន្តឹងសាសនាកាតូលិក) និង។ សកម្មភាពអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា។ [1] [2] ការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញលើអ្នកកាន់សាសនាកាតូលិក និងការប្រហារជីវិតរបស់ប៊ីស្សពបារាំងបានបង្កើតលេសសម្រាប់ការអន្តរាគមន៍ពីប្រទេសបារាំង ប៉ុន្តែរបបរាជានិយមបារាំងថ្មីក្រោមរជ្ជកាលរបស់ Louis Philippe I (r. 1830–1848) មិនបានផ្តោតលើការការពារអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនារបស់ពួកគេនៅឆ្ងាយបូព៌ានោះទេ។ .

នៅចុងឆ្នាំ 1840 ប្រធានក្រុមបារាំង Favin Lévêque បានមកដល់ទីក្រុង ដាណាងហើយបានស្នើសុំឱ្យដោះលែងសង្ឃប្រាំនាក់ដែលជាប់គុក។ ព្រះចៅអធិរាជថ្មី ថាវ ទ្រិ (១៨៤១–១៨៤៧) បានដោះលែងអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា ដើម្បីបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងមិត្តភាពរបស់គាត់ចំពោះប្រទេសបារាំង។ ប៉ុន្តែស្ថានភាពកាន់តែអាក្រក់ទៅៗ បួនឆ្នាំក្រោយមក នៅពេលដែលប៊ីស្សពបារាំង Dominique Lefèbvre ត្រូវបានចាប់ខ្លួន និងថ្កោលទោសប្រហារជីវិតដោយអាជ្ញាធរវៀតណាមនៅឆ្នាំ 1845 ដែលជំរុញឱ្យ François Guizot បញ្ជូន Jean-Baptiste Cécille និងទទួលបានការដោះលែង Lefèbvre ។ [3] នៅឆ្នាំ 1847 Lefèbvre ត្រូវបានចាប់ខ្លួនម្តងទៀត ដូច្នេះ Cécille បានបញ្ជូនប្រធានក្រុម Lapierre និងនាវាចម្បាំងពីរគ្រឿងទៅកាន់ទីក្រុង ដាណាង ។ ទោះបីជាលោក Lefèbvre ត្រូវបានដោះលែងមុនពេលស្ថានការណ៍កើនឡើងក៏ដោយ ក៏ Lapierre មិនដឹងអំពីព័ត៌មាននេះ បានបើកការបាញ់ប្រហារ និងបំផ្លាញនាវាវៀតណាមចំនួនប្រាំនៅ ឈូងសមុទ្រ ដាណាង  ។ [4] ដោយមានការខឹងសម្បារចំពោះការវាយប្រហាររបស់បារាំង លោក Thiệu Trị បានបញ្ជាឱ្យកម្ទេចឯកសារអឺរ៉ុបទាំងអស់ បញ្ចប់ពាណិជ្ជកម្ម និងលក្ខខណ្ឌជាមួយបារាំង ហើយដាក់អ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាបរទេសទាំងអស់ឱ្យជាប់គុក និងប្រហារជីវិត។ [5] គាត់បានស្លាប់នៅខែសីហា ឆ្នាំ 1847 ហើយត្រូវបានស្នងរាជ្យបន្តដោយកូនប្រុសរបស់គាត់គឺអធិរាជ Tự Đức (r. 1848-1883) ។ ដោយដឹងអំពីការកើនឡើងនៃឥទ្ធិពលរបស់លោកខាងលិចនៅអាស៊ី លោក Tự Đức បានប្រកាសឡើងវិញនូវគោលនយោបាយ បិទប្រទេស ឯកោ ដោយស្វាគមន៍ទាំងស្ថានទូតបារាំង អង់គ្លេស អាមេរិក និងអេស្ប៉ាញ បង្កើនការហាមឃាត់ពាណិជ្ជកម្ម និងការបន្ត ធ្វើទុក្ខបុកម្នេញកាតូលិករបស់ Tự Đức ។ [6]

នៅប្រទេសបារាំង បដិវត្តន៍ ថ្មីបានផ្ដួលរំលំលោក Louis Philippe នៅឆ្នាំ 1848 ។ Louis Napoleon បានក្លាយជាប្រធានាធិបតី បន្ទាប់មកជាអធិរាជបារាំង។ ដើម្បីធ្វើអន្តរាគមន៍នៅវៀតណាម និងពង្រីកអាណាចក្របារាំង នៅថ្ងៃទី 22 ខែមេសា ឆ្នាំ 1857 ណាប៉ូឡេអុងទី 3 បានបង្កើតគណកម្មាធិការ de la Cochinchine ដោយមាន អាណាតូល បារ៉ុន ប្រេនីយ៉ឺ ដឺ រេណាវឌីយ៉ែរ ជាប្រធាន ដោយមានគោលបំណងវាយយកវៀតណាម និងចាប់យកស្តេចវៀតណាម ដោយប្រើការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញរបស់ តុង Đức ។ នៃពួកកាតូលិក និងសន្ធិសញ្ញាដែលមិនបានធ្វើនៅឆ្នាំ 1787 ជាលេសសម្រាប់ ការសញ្ជ័យ។ សកម្មភាព​នេះ​ក៏​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ផែនការ​របស់​បារាំង​ដែល​បាន​អនុវត្ត​ក្នុង​ការ​ប្រកួតប្រជែង​ជាមួយ​នឹង​ឥទ្ធិពល​ដែល​កំពុង​កើនឡើង​របស់​អង់គ្លេស​នៅ ​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍ ។ ក្នុងឆ្នាំដដែល Tự Đức បានប្រហារជីវិតបូជាចារ្យអេស្ប៉ាញ Dominican ពីរនាក់។ បារាំង​និង​អេ​ស្ប៉ា​ញ​បាន​ប្រកាស​សង្គ្រាម ហើយ​បើក​ការ​ឈ្លានពាន​របស់​វៀតណាម ។ [7]