រដ្ឋធម្មនុញ្ញប្រទេសកម្ពុជា: ជំពូក៩

ជំពូក៩
អំពីរដ្ឋមន្ត្រី
មាត្រា៩៦
(ថ្មី)(មាត្រា៩៧ចាស់កែប្រែ)គណៈរដ្ខមន្ត្រីជារាជរដ្ឋាភិបាល។គណៈរដ្ឋមន្ត្រីមានសមាជិកចំនួនដប់ប្រាំមួយរូបជាអតិបរមាររាប់បញ្ចូលទាំងរដ្ឋ
លេខាធិការផង។
គ្មានវិសមិតភាពណាមួយទេរវាងអាណត្តិសភានិងភារៈនៃសមាជិករដ្ឋាភិបាល។និងយកសមាជិកនៃរដ្ឋសភានិងក្រុមប្រឹក្សាព្រះរាជាណាច
ក្រឬជនដែលពុំមែនជសមាជិកនៃសផាទាំពីរនេះមកធ្វើជាសមាជិករដ្ឋាភិបាលក៏បាន។ភារៈរបស់សមាជិករដ្ឋាភិបាលមានវិសមិតភាពជាមួ
យនិងសកម្មភាពខាងវិជ្ជាជីវៈពាណិជ្ជកម្មឬឧស្សាហកម្មណាមួយជាមួយនិងការកាន់តំនែងណាមួយជាសាធរណៈផងដែរ។
មាត្រា៩៧
(មាត្រា៨០ចាស់)ក្នុងវេលាដំបូងក្នុងនិតិកាលនីមួយៗឬកាលគណៈរដ្ឋមន្ត្រូលាឈប់ព្រះមហាក្សត្រទ្រង់ប្រឹក្សានិងប្រធានរដ្ឋសភានិងប្រធា
នក្រុមប្រឹក្សាព្រះរាជណាចក្រហើយនិងមេគណៈបក្សទាំងឡាយដែលមានតំណាងនៅក្នុងរដ្ឋសភាឬក្រុមប្រឹក្សាព្រះរាជាណចក្ររួចទ្រង់ចា
ត់វរៈជនណាមួយរូបជានាយករដ្ឋមន្ត្រីអោយជ្រើសរដ្ឋមន្ត្រីឯទៀត។រដ្ឋមន្ត្រីទាំងឡាយនិងទទួលតែងតាំងហើយនិងចូលកាន់មុខក្រសួងបា
នលុះត្រាតែរដ្ឋសភាបានបញ្ចេញមតិទុកចិត្តជាមុនដោយវិធីបោះឆ្នោតចំហហើយយកតាមភាគច្រើនដោយដាច់ខាត។
មាត្រា៩៨
(មាត្រ៨១ចាស់)
រដ្ឋមន្ត្រីទាំងឡាយទទួលខុសត្រូវរួមគ្នាចំពោះរដ្ឋសភាអំពីរនយោបាយទូរទៅនៃគនៈរដ្ឋមន្ត្រិហើយរដ្ឋមន្ត្រីមួយរូបៗទទួលខុសត្រូវរាងៗខ្លួន
ចំពោះនារយករដ្ឋនម្ត្រីអំពីការដែលខ្លួនបានប្រព្រឹត្តិ។
មាត្រា៩៩
(មាត្រា៨២ចាស់)រដ្ឋមន្ត្រីទាំងឡាយមិនអាចអាងសេចក្តីបង្គាប់ដោយលាយល័ក្ខអក្សរឬដោយវាចាពីនណាក៏ដោយដើមប្បីដោយសារតែរួច
ខ្លួនពីការទទួលខុសត្រូវលើខ្លួនបានឡើយ។
មាត្រា១០០
(មាត្រា៨៣ចាស់)បើមានអ្នកតំណាងរាស្ត្រមួយនាក់រច្រើននាក់តាំងសំនួរដោយវាចារក្ដីតាំងសំនួរដោយលាយល័ក្ខអក្សរក្ដីតាំងសំនួរដោយ
ដេញដោលក្ដីដើម្បីសុំអោយឆ្លើយដោះសារអំពីការប្រព្រឹត្តិក្នុងមុខក្រសួងរបស់ខ្លួននោះរដ្ឋមន្ត្រីត្រូវរាយការណ៏តាមសេចក្ដីសុំជូនរដ្ឋសភា។
មាត្រា១០១
(មាត្រា៨៤ចាស់)លុះតែបានពិភក្សាព្រមព្រៀងគនជាមុនស្រេចហើយទើបគណៈរដ្ឋមន្ត្រីអាចសុំអោយរដ្ឋសភាបញ្ចេញមតិអំពីសេក្ដីទុកចិត្ត
ក្នុងគណៈរដ្ឋមន្ត្រីបាន។ការសុំអោយរដ្ឋសភាបញ្ចេញមតិដូចខាងលើនេះជាភរៈរបស់នាយករដ្ឋមន្ត្រីតែម្នាកគត់។កាលបើនាយករដ្ឋមន្រ្តីសុំ
អោយរដ្ឋសភបញ្ចេញមតិអំពិឲីសេចក្ដីទុកចិត្តនោះត្រូវបង្អង់វេលាយ៉ាងតិចមួយថ្ងៃគត់គិតតាំងពីពេលសុំនោះមកទើបរដ្ឋសភបញ្ចេញមតិអំ
ពីរឿងនោះបាន។ការប្ញចេញមតិនេះត្រូវធ្វើដោយវិធីបោះឆ្នោតចំហ។រដ្ឋសភានឹងបញចេញមតិថាមិនទុកចិត្តក្នុងគណៈរដ្ឋមន្ត្រីបានលុះត្រា
តែមានភាគច្រើនដោយដាច់ខាតនៃចំនួនសមាជិករដ្ឋសភាយល់ព្រមផង។សេក្ដីមិនព្រមទុកចិត្តនេះនាំងោយរដ្ឋមន្ត្រីលាឈប់ទាំងគណៈ។
មាត្រា១០២
(មាត្រា៨៥ចាស់)កាលបើរដ្ឋសភាបញ្ចេញមតិតាំងញត្តិបន្ទោសគណៈរដ្ឋមន្ត្រីនោះរដ្ឋមន្ត្រីត្រូវលាឈប់ទាំងគណៈ។កាលបើមានអ្នកតំនាង
រាស្ត្រសុំអោយរដ្ឋសភបញ្ចេញមតិតាំងញត្តិបន្ទោសភណៈរដ្ឋមន្ត្រិនោះរដ្ឋសភាត្រូវបង្អង់វេលាមួយថ្ងៃគត់គិតតាំងពីថ្ងៃជូនសេក្ដីសុំតាំងញត្តិ
ទើបបញចេញមតិពីរឿងនោះបាន។ការបញ្ចេញមតិនោះត្រូវធ្វើទៅដោយវិធីបោះឆ្នោតជាចំហរ។
ការតាំងញត្តិបន្ទោសគណៈរដ្ឋមន្ត្រីនឺងយកជាករបានលុះតែមានភាគច្រើនដោយដាច់ខាតនៃសមាជិករដ្ឋសភាយល់ព្រមផង។
មាត្រា១០៣
(ថ្មី)ដោយអនុវត្តន៏ក្រៅមាត្រា៨៨-១០១និង១០២រដ្ឋសភាអាចដកសេចក្ដីទុកចិត្តចំពោះតែលើរូបរដ្ឋមន្ត្រីឬរដ្ឋលេខាធិការណាមួយក៏បានឬ
បញ្ចេញមតិបន្ទោសចំពោះតែលើរូបរដ្ឋមន្ត្រីឬរដ្ឋលេខាធិការណាមួយក៏បាន។ដោយអាស្រ័យហេតុណាមួយដូចផ្លែងមកនេះរដ្ឋមន្ត្រីឬរដ្ឋ
លេខាធិការដែលមានរឿងនោះត្រូវដកខ្លួនចេញពីគណៈរដ្ឋមន្ត្រី។បើនាយករដ្ឋមន្ត្រីជំទាស់មិនព្រមអោយរដ្ឋមន្ត្រីឬរដ្ឋលេខាធិការនោះឈ
ប់ពីតំនែងនាយករដ្ឋមន្ត្រីត្រូវសុំអោយរដ្ឋសភាបញ្ចេញមតិអំពីសេចក្ដីទុកចិត្តចំពោះគណៈរដ្ឋមន្ត្រីទាំងមូល។
មាត្រា១០៤
(មាត្រា៨៦ចាស់)គណៈរដ្ឋមន្ត្រីត្រូវប្រជុំរាល់សប្ហាហ៏ជួលកាលជាពេលប្រជុំដោយមានព្រះមហាក្សត្រិយ៏ឬនាយករដ្ឋមន្ត្រីជាប្រធានជួនកា
លប្រជុំតូច។
មាត្រា១០៥
(ថ្មី)(មាត្រា៨៧ចាស់កែប្រែ)សមាជិកទាំងឡាយនៃរដ្ឋាភិបាលអញ្ជើញចូលរួមបានទាំងក្នុងរដ្ឋសភានិងក្រុមប្រឹក្សាព្រះរាជាណចក្រហើយនិ
ងក្នុងគណៈកម្មាធិការទាំងពួងនៃសភាទាំងនេះ។បើសមាជិករដ្ឋាភិបាលសុំនិយាយនោះត្រូវតែប់កឪកាសអោយនិយាយវៀរលែងតែក្នុងករ
ណីដែលសភារួមប្រជុំជាពេលប្រជុំបោះឆ្នោតតរពីការដាក់បញត្តិបន្ទោស។សមាជិករដ្ឋាភិបាលអាចអោយអ្នកស្នងការដែលត្រូវចាត់តាំងស
ម្រាប់ការណាមួយអោយជួបនិយាយការនោះផងបាន។
មាត្រា១០៦
(មាតរា៨៨ចាស់)នាយករដ្ឋមន្ត្រីអាចរំលែកអំនាចរបស់ខ្លួនអោយទៅរដ្ឋមន្ត្រីណាមួយបាន។
មាត្រា១០៧
(មាត្រា៨៩ចាស់)បើតំនែងនាយករដ្ឋមន្ត្រីទំនេរត្រូវតែងតាំងគណៈរដ្ឋមន្ត្រីមួយជាថ្មីតាមលក្ខខ័ណ្ឌដែលមានត្រាទុកក្នុងរដ្ឋធម្មនុញ្ញនោះបើ
ការទំនេនេះជាដាច់ខាតឬត្រូវចាត់តាំងនាយករដ្ឋមន្ត្រីបណ្ដោះអាសន្នបើការទំនេនេះជាមួយកាលមួយត្រាទេ។
មាត្រា១០៨
(មាត្រា៩០ចាស់)បើមានការរំលាយរដ្ឋសភានោះនាយករដ្ឋមន្ត្រីនិងរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងមហាផ្ទៃត្រូវឈប់ធ្វើការសិនរដ្ឋមន្ត្រីឯទៀតគង់នៅក្នុងតំ
នែងទាំងអស់គ្នាដើម្បីសំរេចកិច្ចការសមញ្ញ។ក្នុងខណៈនោះព្រះមាហាក្សត្រិយ៏ទ្រង់ប្រទានភារៈទៅលើរដ្ឋសភាអោកាន់តំនែងនាយករដ្ឋម
ន្ត្រីជាបណ្ដោះអាសន្ន។ប្រធានរដ្ឋសភាចាត់តាំងរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងមហាផ្ទៃជាថ្មីដោយសេចក្ដីយល់ព្រមនៃក្រុមអភិបាលរដ្ឋសភា។
មាត្រា១០៩
(មាត្រា៩១ចាស់)រដ្ឋមន្ត្រីដែលពុំមែនជាសមជិករដ្ឋសភាឬក្រុមប្រឹក្សាព្រះរាជាណាចក្រត្រូវទទួលផលប្រយោជន៏ដែលបានត្រាទុកក្នុងមាត្រា
៥៥និង៥៦នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញនេះ។
មាត្រា១១០
(ថ្មី)(មាត្រា៩២ចាស់)រដ្ឋមន្ត្រីត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មអំពីបទឧក្រិដ្ឋនិងមជ្ឈិមដែលបានប្រតិបត្តិក្នុងវេលាធ្វើការមុខក្រសួថរបស់ខ្លួន។ក្នុងករណី
នេះនិងករណីដែលធ្វើខុសជាទម្ងន់ក្នុងវេលាធ្វើការមុខក្រសួងរបស់ខ្លួនរដ្ឋសភាអាចសំរេចប្ដឺងផ្ដល់តុលាការរាស្ត្រ។
មាត្រា១១១
(ថ្មី)(មាត្រា៩៣ចាស់)ការបង្កើត​ការរៀបចំនិងការប្រព្រិត្តិទៅសមាសភាពការចាត់តាំងហើយនិងថិរវេលានៃអាណត្តិរបស់សមាជិកនៃតុលាកា
ររាស្ត្រត្រូវកំណត់ឡើងដោយច្បាប់ពិសេសមួយ។
មាត្រា១១២
(ថ្មី)(មាត្រា៩៤ចាស់)នីតិក្រមដែលត្រូវប្រតិបត្តិនៅសាលានីតិកម្មនេះក៏ត្រូរកំណត់ឡើងដោយច្បាប់ពិសេសមួយ។