navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ភាសាសាស្ត្រ: External links

External links

 The Linguist List, a global online linguistics community with news and information updated daily
 Glossary of linguistic terms by SIL International (last updated 2004)
 Language Log, a linguistics blog maintained by prominent (popular science) linguists
 Glottopedia, MediaWiki-based encyclopedia of linguistics, under construction
 Linguistic sub-fields  – according to the Linguistic Society of America
 Linguistics and language-related wiki articles on Scholarpedia and Citizendium
 "Linguistics" section  – A Bibliography of Literary Theory, Criticism and Philology, ed. J. A. García Landa (University of Zaragoza, Spain)
 An Academic Linguistics  Forum (currently some technical problems, Feb 2013)
 Linguistics Contents for Non-English World 
 Computerized comparative linguistics Calculator to compare the relatedness (genetic proximity) for over 160 languages (from Afar to Zulu)
  
 
 All About Linguistics from Sheffield University, as an introduction to linguistics.

 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:វិទ្យាសាស្រ្តយល់ដឹង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាសា
ភាសាសិង្ហលៈ

ភាសាសិង្ហលៈ គឺជាភាសាឥណ្ឌូ-អារ្យ័ន ដែលនិយាយជាចម្បងដោយប្រជាជនសិង្ហលៈ នៃប្រទេសស្រីលង្កា ដែលបង្កើត ជាក្រុមជនជាតិភាគតិចធំជាងគេនៅលើកោះដែលមានចំនួនប្រហែល ១៦លាននាក់។  ភាសាសិង្ហលៈ ក៏ត្រូវបាននិយាយជាភាសាដំបូងដោយក្រុមជនជាតិផ្សេងទៀតនៅក្នុងប្រទេសស្រីលង្កា ដែលមានចំនួនសរុបប្រហែល ២លាននាក់គិតត្រឹមឆ្នាំ២០០១។  ភាសាត្រូវបានសរសេរដោយប្រើ អក្សរសិង្ហលៈ ដែលជា អក្សរព្រាហ្មណ៍ ដែលទាក់ទងយ៉ាងជិតស្និទ្ធទៅនឹងអក្សរហ្គ្រេនថានៃប្រទេសឥណ្ឌាខាងត្បូង។ 

Category:Languages with ISO 639-2 code
Category:Languages with ISO 639-1 code

សិង្ហលៈ គឺជាភាសាផ្លូវការ និងជាភាសាជាតិរបស់ប្រទេសស្រីលង្កា។ រួមជាមួយភាសាបាលី ដែលបានដើរតួយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍អក្សរសាស្ត្រព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទ ។ ទម្រង់ដំបូងនៃភាសាសិង្ហលៈ ត្រូវបានបញ្ជាក់នៅដើមសតវត្សទី ៣មុនគ.ស។ ភាសានៃសិលាចារឹកទាំងនេះដែលមានស្រៈវែង និងព្យញ្ជនៈគឺ ប្រាក្រឹត ស្រដៀងទៅនឹង មៈកៈហ៊ី ដែលជាសហការីក្នុងតំបន់នៃប្រាក្រឹត ឥណ្ឌាមជ្ឈិម ដែលត្រូវបានប្រើក្នុងសម័យព្រះពុទ្ធ។ សាច់ញាត្តិជិតស្និទ្ធបំផុតគឺភាសាវេត្ដា (ជាភាសាក្រេអូល ជនជាតិដើមដែលជិតផុតពូជ នៅតែនិយាយដោយជនជាតិភាគតិចស្រីលង្កា ដោយលាយសិង្ហលៈ ជាមួយនឹងប្រភពដើមមិនស្គាល់ និងពីដែលសិង្ហលៈចាស់បានខ្ចីទិដ្ឋភាពផ្សេងៗចូលទៅក្នុងស្រទាប់ខាងក្រោមឥណ្ឌូ-អារ័្យនសំខាន់របស់វា) និងប្រាក្រឹត ភាសាម៉ាល់ឌីវ មានពូជសំខាន់ៗពីរគឺ សរសេរ និងនិយាយ ហើយជាឧទាហរណ៍ជាក់ស្តែងនៃបាតុភូតភាសាដែលគេស្គាល់ថាជាដាយឡូសស្សៀ (diglossia) ។
ភាសាសួយ

សួយ គឺជា ​ភាសា​ព័រ ​ជិត​ផុត​ពូជ​នៃ ​ប្រទេស​កម្ពុជា ​ដែល​និយាយ​ដោយ​ចំនួន​មនុស្ស​ថយចុះ ភាគច្រើន​ជា​មនុស្ស​ចាស់។ វា​ត្រូវ​បាន​គេ​និយាយ​នៅ​ក្នុង ​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ និង ​ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់ នៅ​តំបន់​ភូមិ​ក្រាំង​ត្រចាក់ ( Ethnologue ) ។
ភាសាសេប៊ូណូ

Category:Languages with ISO 639-2 code
Category:ISO language articles citing sources other than Ethnologue
សេប៊ូណូ ( /s ɛ ˈ b w ɑː n oʊ / Cebuano on Merriam-Webster.com Cebu on Merriam-Webster.com Columbia Encyclopedia  ) គឺជាភាសាអូស្ត្រូណេស៊ី ដែលនិយាយនៅភាគខាងត្បូងប្រទេសហ្វីលីពីន ។ វាត្រូវបានគេហៅថាដើមកំណើតដោយពាក្យទូទៅរបស់វា ប៊ីសាយ៉ា ឬ ប៊ីនីស្សាយ្យ៉ា (ទាំងពីរត្រូវបានបកប្រែជាភាសាអង់គ្លេសថា វីសាយ៉ាន ទោះបីជាវាមិនគួរច្រឡំជាមួយភាសាប៊ីសាយ៉ាន់ផ្សេងទៀតក៏ដោយ) ហើយជួនកាលត្រូវបានគេសំដៅជាភាសាអង់គ្លេសថា សេប៊ូន ( /s ɛ ˈ b uː ən /  ) ។ វាត្រូវបាននិយាយដោយក្រុមជនជាតិភាគតិចវីសាយ៉ាន ដែលមានដើមកំណើតនៅកោះ សេប៊ូ, បូហុល, ស៊ីគីជ័រ, ពាក់កណ្តាលភាគខាងកើតនៃនីហ្គ្រោស, ពាក់កណ្តាលខាងលិចនៃឡីតេ្ត និងតំបន់ឆ្នេរភាគខាងជើងនៃភាគខាងជើងមិនដាណាវ និង ឧបទ្វីបហ្សាំប៊ូនកា ។ នៅក្នុងសម័យទំនើប វាក៏បានរីករាលដាលដល់ តំបន់ដាវ៉ោ, ខូតាបាតូ, ខេមីហ្គីន ផ្នែកខ្លះនៃកោះឌីណាហ្កេត និងតំបន់ទំនាបនៃការ៉ាហ្គា ដែលជារឿយៗផ្លាស់ប្តូរភាសាកំណើតនៅក្នុងតំបន់ទាំងនោះ (ភាគច្រើនមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយភាសា)។  

ខណៈពេលដែលភាសាតាហ្គាឡុក មានចំនួនអ្នកនិយាយដើមច្រើនជាងគេក្នុងចំណោមភាសានៃប្រទេសហ្វីលីពីននាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ សេប៊ូណូជាជននិយាយភាសាដើមច្រើនជាងគេនៅក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីនចាប់ពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៥០ រហូតដល់ប្រហែលឆ្នាំ១៩៨០ ។  រហូតមកដល់ពេលនេះ វាគឺជាភាសាដែលនិយាយយ៉ាងទូលំទូលាយបំផុតនៃ ភាសាប៊ីសាយ៉ាន់ ។ 

គណៈកម្មការភាសាហ្វីលីពីន ស្ថាប័នរដ្ឋាភិបាលហ្វីលីពីន ដែលត្រូវបានចោទប្រកាន់ក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍ និងផ្សព្វផ្សាយភាសាជាតិ និងតំបន់នៃប្រទេសនេះ ប្រកបឈ្មោះភាសាជាភាសាហ្វីលីពីនថា  (សេប្វាណូ) ។
ភាសាសំរ៉ែ: ការចែកចាយភូមិសាស្ត្រ

ការចែកចាយភូមិសាស្ត្រ 
សំរ៉ែ ត្រូវ​បាន​គេ​និយាយ​នៅ​ក្នុង​ផ្នែក​ខាងក្រោម​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា។

 ខេត្តបាត់ដំបង ៖ តំបន់​ភូមិ​ឆករកា (​បា​រ៉ា​ដាត​)
 ខេត្តកោះកុង ៖ ខាងជើងឆ្ងាយ
 ខេត្តពោធិ៍សាត់ ៖ តំបន់ចំនួន២ គឺខាងជើង ខាងកើត និងខាងលិចភូមិតាសាញ់ និងទន្លេតាយុង ជុំវិញភូមិប្រម៉ោយ

សំរ៉ែ ​សៀមរាប ​ដែល​ផុត​ពូជ (មូរ៉ា ១៨៨៣) ជា​គ្រាមភាសា​នៃ​ភាសា​ដដែល។
ភាសាសំរ៉ែ ខេត្តពោធិ៍សាត់

សំរ៉ែ () គឺជា ភាសា ព័រ ជិតផុតពូជរបស់ ប្រទេសថៃ ហើយពីមុន ប្រទេសកម្ពុជា ។ ច្បាស់ណាស់ ភាសានេះបានផុតពូជនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា   ប៉ុន្តែការស្ទង់មតិឆ្នាំ 1998 បានរកឃើញអ្នកនិយាយពី 20-30 នាក់នៅក្នុងឃុំណនស៊ី ស្រុកបូរៃ ខេត្តត្រាត ។ ប្រទេស​ថៃ និង​បាន​ប៉ាន់​ប្រមាណ​ចំនួន​ប្រជាជន​សរុប​ដែល​អាច​និយាយ​ភាសា​បាន​ថា​មាន​ចំនួន ២០០ Pornsawan Ploykaew. 2001, "The phonology of Samre", in The Mon-Khmer Studies Journal, vol. 31, pp. 15-27
ភាសាសំរ៉ែ ខេត្តពោធិ៍សាត់: សូរស័ព្ទ

សូរស័ព្ទ 
សារពើភ័ណ្ឌសូរសព្ទគឺជាតួយ៉ាងនៃភាសាមន-ខ្មែរសម័យទំនើប ហើយរួមជាមួយភាសា ព័រផ្សេងទៀតបង្ហាញពីឥទ្ធិពលសូរស័ព្ទមួយចំនួនពីចុង ខ្មែរកណ្តាល នៃសតវត្សទី 17 ។  សំរ៉ែក៏បង្ហាញឥទ្ធិពលពី ថៃ ដែរថា វាមានប្រព័ន្ធសំនៀងដែលកំពុងអភិវឌ្ឍ។ ដូចជា ភាសាអូស្ត្រូអាស៊ី ជាច្រើនផ្សេងទៀតជាទូទៅ និងភាសា ព័រ ជាពិសេសស្រៈសំរ៉ែអាចមានភាពខុសប្លែកគ្នានៅក្នុងគុណភាពសំឡេង ប្រព័ន្ធដែលគេស្គាល់ថាជា "ចុះឈ្មោះ" ឬ "សូរសព្ទ"។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សំឡេងដកដង្ហើម ធៀបនឹងភាពខុសគ្នា នៃសំឡេងច្បាស់ គឺលែងមានភាពផ្ទុយគ្នាទៀតហើយ ហើយជាសំឡេងបន្ទាប់បន្សំនៃសម្លេងរបស់ពាក្យមួយ។ Pornsawan Ploykaew. 2001, "The phonology of Samre", in The Mon-Khmer Studies Journal, vol. 31, pp. 15-27

 ព្យញ្ជនៈ 
សំរែ មាន ព្យញ្ជនៈ ២១ សូរ ដែលមាន និង  កើតឡើងជា allophones នៃ  . ពួកវាត្រូវបានរាយក្នុងទម្រង់តារាងខាងក្រោម។
 Labial អាលវីអូឡា ក្រអូមមាត់ វល្លិ៍ ឡូតូ ភ្លីភ្លើ ប្រាថ្នា     គ្មានសំឡេង      បញ្ចេញសំឡេង    ច្រមុះ បញ្ចេញសំឡេង     កកិត គ្មានសំឡេង   បញ្ចេញសំឡេង  ប្រហាក់ប្រហែល បញ្ចេញសំឡេង     
សំរ៉ែទទួលស្គាល់  ជាសំឡេងតែមួយគត់ចំពោះភាសារបស់ពួកគេ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងភាសាថៃ និងភាសាជនជាតិដើមភាគតិចជុំវិញ។ សំលេងរំខាន velar នេះកើតឡើងនៅក្នុង ការប្រែប្រួលដោយឥតគិតថ្លៃ ជាមួយនឹង សំលេង alveolar ប្រហាក់ប្រហែល,  លើកលែងតែពេលធ្វើតាម ឬ  ពាក្យចុងក្រោយ នៅក្នុងករណីណាដែលវាត្រូវបានប្រកាសថាជា , សំឡេង velar ប្រហាក់ប្រហែល ។ ការបញ្ចេញសំឡេង  ភាគច្រើនត្រូវបានគេឮក្នុងចំណោមមនុស្សជំនាន់មុនដែលចាត់ទុកថាវាជាការបញ្ចេញសំឡេង "ត្រឹមត្រូវ" ។ Pornsawan Ploykaew. 2001, "The phonology of Samre", in The Mon-Khmer Studies Journal, vol. 31, pp. 15-27 វាអាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជាសំឡេង "រឹង" និង  ពេល​ខ្លះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​នៅ​ពេល​អ្នក​និយាយ​ចង់​បន្លឺ​សំឡេង​ "ទន់​ជាង​" ឬ "បន្ធូរអារម្មណ៍"។  សំឡេង​មិន​សូវ​ឮ​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​និយាយ​ដែល​មាន​វ័យ​ក្មេង ឬ​តិច​ដែល​ប្រើ ឬជំនួសសំឡេងដោយចុច ឬ trilled ដោយសារឥទ្ធិពលរបស់ថៃ។ 

 ស្រៈ 
សំរ៉ែ ប្រៀបធៀបស្រៈប្រាំបួន ដែលអាចខ្លី ឬវែង ផ្តល់ផលសរុបស្រៈចំនួន 18 ។ មានបីឃ្លា៖  ,  , និង . ស្រៈសំរ៉ែគឺ៖
ខាងមុខ កណ្តាល ត្រឡប់មកវិញ ខ្លី វែង ខ្លី វែង ខ្លី វែង បិទ       បិទពាក់កណ្តាល       កណ្តាល     បើក
ភាសាសំរ៉ែ ខេត្តពោធិ៍សាត់: ព្យញ្ជនៈ

ព្យញ្ជនៈ 
សំរែ មាន ព្យញ្ជនៈ ២១ សូរ ដែលមាន និង  កើតឡើងជា allophones នៃ  . ពួកវាត្រូវបានរាយក្នុងទម្រង់តារាងខាងក្រោម។
 Labial អាលវីអូឡា ក្រអូមមាត់ វល្លិ៍ ឡូតូ ភ្លីភ្លើ ប្រាថ្នា     គ្មានសំឡេង      បញ្ចេញសំឡេង    ច្រមុះ បញ្ចេញសំឡេង     កកិត គ្មានសំឡេង   បញ្ចេញសំឡេង  ប្រហាក់ប្រហែល បញ្ចេញសំឡេង     
សំរ៉ែទទួលស្គាល់  ជាសំឡេងតែមួយគត់ចំពោះភាសារបស់ពួកគេ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងភាសាថៃ និងភាសាជនជាតិដើមភាគតិចជុំវិញ។ សំលេងរំខាន velar នេះកើតឡើងនៅក្នុង ការប្រែប្រួលដោយឥតគិតថ្លៃ ជាមួយនឹង សំលេង alveolar ប្រហាក់ប្រហែល,  លើកលែងតែពេលធ្វើតាម ឬ  ពាក្យចុងក្រោយ នៅក្នុងករណីណាដែលវាត្រូវបានប្រកាសថាជា , សំឡេង velar ប្រហាក់ប្រហែល ។ ការបញ្ចេញសំឡេង  ភាគច្រើនត្រូវបានគេឮក្នុងចំណោមមនុស្សជំនាន់មុនដែលចាត់ទុកថាវាជាការបញ្ចេញសំឡេង "ត្រឹមត្រូវ" ។ Pornsawan Ploykaew. 2001, "The phonology of Samre", in The Mon-Khmer Studies Journal, vol. 31, pp. 15-27 វាអាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជាសំឡេង "រឹង" និង  ពេល​ខ្លះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​នៅ​ពេល​អ្នក​និយាយ​ចង់​បន្លឺ​សំឡេង​ "ទន់​ជាង​" ឬ "បន្ធូរអារម្មណ៍"។  សំឡេង​មិន​សូវ​ឮ​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​និយាយ​ដែល​មាន​វ័យ​ក្មេង ឬ​តិច​ដែល​ប្រើ ឬជំនួសសំឡេងដោយចុច ឬ trilled ដោយសារឥទ្ធិពលរបស់ថៃ។
ភាសាសំរ៉ែ ខេត្តពោធិ៍សាត់: ស្រៈ

ស្រៈ 
សំរ៉ែ ប្រៀបធៀបស្រៈប្រាំបួន ដែលអាចខ្លី ឬវែង ផ្តល់ផលសរុបស្រៈចំនួន 18 ។ មានបីឃ្លា៖  ,  , និង . ស្រៈសំរ៉ែគឺ៖
ខាងមុខ កណ្តាល ត្រឡប់មកវិញ ខ្លី វែង ខ្លី វែង ខ្លី វែង បិទ       បិទពាក់កណ្តាល       កណ្តាល     បើក
ភាសាសំស្ក្រឹត

សិលាចារឹកជាច្រើន ដែលនិយាយពីការកសាងទីបូជា ដោយប្រើភាសាសំស្រ្កឹតផង និងភាសាខ្មែរបុរាណផង។ ភាសាសំស្រ្កឹតជាភាសាក្នុងអម្បូរភាសាឥណ្ឌា នឹងអុឺរ៉ុប (Indu-European ) ហើយនៅប្រទេសឥណ្ឌាវិញ គេប្រើភាសានេះក្នុងវិស័យសាសនា និងអក្សរសាស្រ្ត។ នៅប្រទេសកម្ពុជាវិញ គេប្រើជាភា

សាលើកតម្កើនព្រះរាជា និងទេពនានា ដែលសុទ្ធសឹងមាននាម និងគោរម្យងារជាភាសាសំស្រ្កឹតផងមជ្ឈមណ្ឌលបកស្រាយព័ត៌មាននៅក្បែរប្រាសាទបន្ទាយស្រី។ គេបែងចែកសិលាចារឹកនៅប្រាសាទអង្គរវត្តជាពីរដំណាក់កាលគឺ សម័យអង្គរប្រហែលចារនៅពាក់កណ្តាលសតវត្សរ៍ទី១២ គឺក្រោយពីព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី២ សោយទីវង្គត និងសម័យពាក់កណ្តាលសតវត្សរ៍ទី១៦ ដល់សតវត្សរ៍ទី១៨។ នៅសម័យអង្គរនាសតវត្សរ៍ទី១២ សិលាចារឹកលេខK.២៩៨ មានtចារនៅផ្ទាំងចម្លាក់ ព្យុះហយាត្រាកងទ័ពព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី២ តែមួយគត់។ ចំណែកសិលាចារឹកក្រៅពីនេះចារនៅសម័យកណ្តាលចន្លោះសតវត្សរ៍ទី១៦ ដលសតវត្សរ៍ទី១៨ នៅលើរោងជាងទី៣មានសិលាចារឹកបីផ្ទាំងគឺលេខ K.

លេខK.២៩៩ លេខK.២៩៦ ចំណែកនៅស្ថានបាកាណមានសិលាចារឹក ១១ផ្ទាំងចុះលេខK.៣០២ នៅរួតព្រះពាន់មាន២៨ផ្ទាំងចុះលេខK.៣០៣ លេខK.៣០៣ លេខK.៣០១ របស់ជ័យនន្ទ សិលាចារឹកមាន៤៥ នៅប្រាសាទអង្គរវត្តសៀវភៅ ទម្លាយអាថ៌កំបាំងប្រាសាទអង្គរវត្ត ឆ្នាំ២០១៥ ដោយលោក សុឹម សុភក្ត្រា ទំព័រទី២៧៩។
ភាសាស៊ី

ភាសាស៊ី ឬ C (ភាសាកម្មវិធីស៊ី) ជា​ភាសា​សម្រាប់​សរសេរ​កម្មវិធី​ព័ត៌មាន​វិទ្យា​ដែល​មាន​លទ្ធភាព​អាច​គ្រប់​គ្រង​ និង​ដាក់​ដំណើរ​ការ​លើ​​ប្រព័ន្ធ​គណនូបករណ៍​រួម​ទាំង​ប្រព័ន្ធ​អស្យាណូ​បាន​ទៀត​ផង។ **ភាសា C ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​លោក​ដេនីស រីឈី (Dennis Ritchie) នៅ​ចន្លោះ​ឆ្នាំ​១៩៦៩ និង ១៩៧៣ នៅ​បន្ទប់​ពិសោធ​របស់​Bell Telephone ។ ភាសា C ដំបូង​ឡើយ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដើម្បី​បង្កើត​ប្រព័ន្ធ​ប្រតិបត្តិ​ការ​យូនិក (Unix)ហើយ​ក៏​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ប្រាស់​ដើម្បី​បង្កើត​កម្មវិធី​ជា​ច្រើន​ដែល​ដំណើរ​ការ​នៅ​លើ​ប្រព័ន្ធ​ប្រតិបត្តិ​ការ​យូនិក រួម​ទាំង​កម្ម​វិធី​បម្លែង​កូដ​(Compiler) ផង​ដែរ។ ដូច្នេះ​ហើយ ភាសា C ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​ទទួល​ស្គាល់​ថា​ជា​ភាសា​សម្រាប់​បង្កើត​ប្រព័ន្ធ​ប្រតិបត្តិ​ការ (system programming language )។
ភាសាស៊ី: ប្រវត្តិ

ប្រវត្តិ 
ភាសា C បាន​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​លោក​ដេនីស រីឈី (Dennis Ritchie) នៅ​ចន្លោះ​ឆ្នាំ ១៩៦៩ និង ១៩៧៣ នៅ​បន្ទប់​ពិសោធ​របស់​Bell Telephone នឹង​មាន​សន្ទុះ​ខ្លាំង​នៅ​ឆ្នាំ ១៩៧២ នេះ​បើ​តាម​សំដី​របស់​លោក​​ដេនីស រីឈី។ គេ​បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​ភាសា​នេះ​ថា​ជា "ភាសា C" ព្រោះ​វា​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​ប្រើ​ប្រាស់​លក្ខណៈ​របស់​ភាសា B បង្កើត​ឡើង​ដោយ​លោក Ken Thompson។ ភាសា B គឺ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​ពឹង​ផ្អែក​លើ​លក្ខណៈ​របស់​ភាសា BCPL ដែល​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​លោក ម៉ាធីន រីឆាត (Martin Richards)។ ដូច្នេះ ភាសា C ទទួល​លក្ខណៈ​ដោយ​ប្រយោល​អំពី​ភាសា BCPL តាម​រយៈ​ភាសា B។ 

ភាសា C ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ដោយ​មាន​លក្ខណៈ​ជិត​ស្និត​នឹង​ការ​បង្កើត​ប្រព័ន្ធ​ប្រតិបត្តិ​ការ​យូនិក (Unix) ដែល​តំបូង​ឡើយ​ប្រព័ន្ធ​ប្រតិបត្តិ​ការ​យូនិក (Unix)​នេះ​បាន​បង្កើត​ដោយ​កូដ​បណ្ដុំ​(assembly) ប៉ុណ្ណោះ សម្រាប់​ដាក់​ប្រតិបត្តិ​ការ​ម៉ាស៊ីន PDP-7 ហើយ​ដែល​ក្រោយ​មក​ក៏​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ប្រាស់​ដើម្បី​ដាក់​ប្រតិបត្តិ​ការ​ម៉ាស៊ីន PDP-11។ នៅ​ឆ្នាំ ១៩៧៣ ភាសា C បាន​​បន្ថែម​នូវ​រចនា​សម្ព័ន្ធ(struct type)​និង​ត្រូវ​បាន​យក​ទៅ​ប្រើ​ប្រាស់​សម្រាប់​សរសេរ​ស្នូល​របស់​ប្រព័ន្ធ​ប្រតិបត្តិ​ការ​យូនិក (Unix Kenal) ហើយ​ដែល​បាន​ក្លាយ​ជា​ភាសា​សរសេរ​កម្ម​វិធី​ព័ត៌មាន​វិទ្យា​ទី​មួយ​​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​យក​ទៅ​ប្រើ​ប្រាស់​សម្រាប់​បង្កើត​ប្រព័ន្ធ​ប្រតិបត្តិ​ការ​ជំនួស​ការ​សរសេរ​បែប​កូដ​បណ្ដុំ (assembly)។

នៅ​ឆ្នាំ ១៩៧៨ លោក ប្រ៊ីយ៉ាន ឃ័រនីញ៉ាន (Brian Kernighan) និង ដេនីស រីឆាត (Dennis Ritchie) បាន​បោះពុម្ព​សៀវភៅ The C Programming Language លើក​ទី​មួយ ដែល​ក្រោយ​មក​បាន​គេ​ហៅ​ថា "K&R"។

នៅ​ឆ្នាំ ១៩៨៣ វិទ្យាស្ថាន​បទដ្ឋាន​ជាតិ​នៃ​សហរដ្ឋ​អាមេរិច American National Standards Institute (ANSI) បាន​បង្កើត​បទដ្ឋាន​ថ្មី​សម្រាប់​ភាសា C ហើយ​​នៅ​ឆ្នាំ ១៩៨៩ ក៏​ត្រូវ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ជា​បទដ្ឋាន​ ANSI X3.159-1989 "Programming Language C" ដែល​ត្រូវ​បាន​ហៅ​ជា​ទូទៅ​ថា ANSI C ឫ​បទដ្ឋាន C, ឫ C89។

នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩០ បទដ្ឋាន ANSI C ត្រូវ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ដោយ​សហព័ន្ធ​បទដ្ឋាន​អន្តរជាតិ ISO ហើយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​ថា "C89" ឫ "C90"។ 

ក្រោយ​មក​បទដ្ឋាន"C89" ក៏​ត្រូវ​បាន​កែ​ប្រែ​និង​បញ្ចូល​បន្ថែម​លក្ខណៈ​ថ្មី​ និង​ត្រូវ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ដោយ​ប្រព័ន្ធ​បទដ្ឋាន​អន្តរ​ជាតិ ISO (ISO/IEC 9899:1999)​នៅ​ឆ្នាំ​ ១៩៩៩ដែល​​ត្រូវ​បាន​ស្គាល់​ថា C99 ។
ភាសាស៊ី: លក្ខណៈ

លក្ខណៈ 

ភាសា C មាន​លក្ខណៈ​ជា​លំដាប់​នៃ​ប្រតិបត្តិ​ការ (Procedural) និង​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​អោយ​មាន​ជា​បទដ្ឋាន ដែល​អាច​ដាក់​អោយ​ប្រតិបត្តិ​ការ​នៅ​លើ​គ្រប់​ប្រព័ន្ធ​ប្រតិបត្តិ​ការ​ទាំង​អស់ (Linux, Mac, Window)។ ភាសា C ត្រូវ​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​កម្មវិធី​បម្លែង​កូដ (compiler)​អោយ​ទៅ​ជា​កូដ​ម៉ាស៊ីន​ដែល​អាច​ដាក់​អោយ​ប្រតិបត្តិ​ការ​លើ​ម៉ាស៊ីន​បាន។ ដូច្នេះ ភាសា​នេះ​ត្រូវ​បាន​ចាត់​ចូល​ក្នុង​ជំពូក​ភាសា​កូដ​បម្លែង (compiler) ដែល​ខុស​ពី​ជំពូក​ភាសា​កូដ​បក​ប្រែ (Interpreter)។

ភាសា​C មាន​លក្ខណៈ​ពិសេសៗ​ដូច​ជា

 មិន​ប្រកាន់​ប្រភេទ​ទិន្នន័យ​រវាង characters និង Interger ដែល​មាន​ន័យ​ថា​ប្រភេទ​ទិន្នន័យ​ទាំង​ពីរ​នេះ​អាច​ប្រើ​ប្រាស់​ជំនួស​គ្នា​បាន

 អាច​ធ្វើ​ការ​គណនា​ដោយ​ផ្ទាល់​ដល់​អង្គ​ចង​ចាំ​របស់​កុំព្យូទ័រ (computer memory) ដោយ​ការ​ប្រើ​ប្រាស់ Pointer

 ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​និង​លក្ខណៈ Polymorphism

 អាច​បង្កើត​បណ្ដុំ​ទិន្នន័យ (array) ជំនួស​ការ​ប្រើ​ប្រាស់ pointer

 មាន​ប្រព័ន្ធ​ប្រតិបត្តិ​ដែល​អាច​គ្រប់​គ្រង​ច្រក​ចេញ​ចូល Standard Input Output (I/O)

 មាន​ប្រមាណ​វិធី​សម្រាប់​គណនា​ច្រើន​ដូច​ជា +=, -=, *=, ++ ។ល។និង។ល។

បណ្ដុំ​ឯកសារ​នៅ​ក្នុង​ភាសា C អាច​បែង​ចែក​ជា​ពីរ​ផ្នែក គឺ​ផ្នែក​នៅ​ក្នុង​បណ្ដុំ​ឯកសារ .h និង បណ្ដុំ​ឯកសារ .c។ បណ្ដុំ​ឯកសារ .h គឺ​ប្រើ​ប្រាស់​ដើម្បី​សរសេរ​គ្រោង​របស់​កម្មវិធី​ដែល​មាន​ដូច​ជា​ការ​ប្រកាស​អញ្ញាត(variable) ការ​បង្កើត​ សម្ព័ន្ធ​ទិន្នន័យ (struct type) និង​ឈ្មោះ​របស់​ប្រតិបត្តិ​ការ (Function) ។ល។ និង ។ល។ ក្រៅ​ពី​នេះ ការ​ប្រើ​ប្រាស់​បណ្ដុំ​ឯកសារ .h នេះ អាច​ផ្ដល់​លទ្ធ​ភាព​ក្នុង​ការ​បង្កើត​ជា​ប្រតិបត្តិការ (Function) ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ជា​បណ្ណាល័យ​មាន​ស្រាប់ ឫ ការ​បង្កើត​បណ្ណាល័យ​ថ្មី​សំរាប់​ប្រើ​ប្រាស់​ក្នុង​ការ​បង្កើត​កម្មវិធី​ឯទៀត។ បណ្ដុំ​ឯកសារ .c គឺ​ប្រើ​ប្រាស់​សម្រាប់​សរសេរ​បញ្ចូល​កូដ​ទាំង​អស់។ ផ្នែក​ខាង​លើ​នៃ​កូដ​ដែល​សរសេរ​នៅ​ក្នុង​ឯកសារ .c គឺ​ប្រើ​ប្រាស់​សម្រាប់​ភ្ជាប់​ទៅ​បណ្ដុំ​ឯកសារ .h ដើម្បី​ប្រើ​ប្រាស់​នូវ​រាល់​គម្រោង​ទាំង​អស់​ដែល​បាន​ធ្វើ​ស្រាប់​នៅ​ក្នុង​បណ្ណាល័យ​នោះ។ ក្នុង​ភាសា c មាន​ប្រតិបត្តិ​ការ​ចំណាប់​ផ្ដើម​មួយ​ឈ្មោះ main ដែល​ជា​ចំណុច​ចាប់​ផ្ដើម​នែ​ប្រតិបត្តិ​ការ​នៅ​ពេល​ដែល​កម្មវិធី​ត្រូវ​បាន​ដាក់​អោយ​ដំណើរ​ការ។

ឧទាហរណ៍: 
កម្មវិធី Hello world
#include <stdio.h>
int main( ) {
   printf("Hello, World!");  /*   ​បង្ហាញ Hello, World!*/
   return 0;
}

ក្នុង​ឧទាហរណ៍​ខាង​លើ​នេះ
#include <stdio.h>

​ប្រើ​ប្រាស់​ដើម្បី​ភ្ជាប់​ទៅ​បណ្ណាល័យ​ដែលមានឈ្មោះ stdio(Standard Input/Output) ដែល​មាន​ស្រាប់នៅលើគ្រប់កំុព្យួទ័រ បណ្ណាល័យនេះមានអនុគមន៏មួយចំនួនដែលទាក់ទងនឹងការបញ្ចញបញ្ចូលតម្លៃ ។

printf("Hello, World!");

ជាអនុគមន៏មួយនៃអនុគមន៏ជាច្រើនទៀតដែលមានស្រាប់នៅក្នុង បណ្ណាល័យ(Library) Stdio ហើយមានមុខងារបង្ហាញនូវ តួអក្សរ(string) ។
ភាសាស៊ី: លំហាត់ឧទាហរណ៍

លំហាត់ឧទាហរណ៍ 

(១). ចូរបង្កើតកម្មវិធីនៃប្រមាណវិធីបូក ដក គុណ ចែកនៃទិន្នន័យចំនួនពិត a និង b :
កម្មវិធី
#include <stdio.h>
void main (void)
{
   double a, b; /* តាង a និង b ជាអញ្ញតិនៃអថេរចំនួនពិត*/

   printf("input the value of a and b");
   scanf("%lf %lf",&a, &b); /*បញ្ជូលតំលៃ a និង b*/

   printf("Addition = %lf\n",a+b); /*ធ្វើប្រមាណវិធីបូករវាង a និង b*/
   printf("subtraction = %lf\n",a-b); /*ធ្វើប្រមាណវិធីដករវាង a និង b*/
   printf("multiplication = %lf\n",a*b); /*ធ្វើប្រមាណវិធីគុណរវាង a និង b*/
   printf("Division = %lf\n",a/b); /*ធ្វើប្រមាណវិធីចែករវាង a និង b*/
}

(២) សរសេរកូដដើម្បីរកមធ្យភាគពិន្ទុ សិស្សដែលរៀន៤មុខវិជ្ជា​ ហើយបង្ហាញលទ្ធផលជាប់​ រឺធ្លាក់​ : 
#include<stdio.h>
#include<conio.h>
#include<math.h>
void main() {
   float a,b,c,d,average;/*ប្រកាសអថេរតាង​ a,b,c,d ជាប្រភេទមុខវិជ្ជានិមួយៗ និង​ average ជាមធ្យមភាគពិន្ទុ*/

   printf("please input a:\n b:\n c:\n d:\n");
   scanf("%f%f%f%f",&a,&b,&c,&d);

   average=a+b+c+d/4;
   if (average>=50) {
      printf("you are passed exam!!");
      printf("your score is %.2f:",average);
   } else {
      printf("you are failed exam!!");
      printf("your score is %.2f:",average);
   }
   getch();/*សំរាប់ទប់screen មិនអោយ​back មកវិញ*/
}

(៣) សរសេរកម្មវិធីដោះស្រាយសមីការដឺក្រទី២​ មានមួយអញ្ញាត: 
#include<stdio.h>
#include<conio.h>
#include<math.h>
void main(){
   float a,b,c,delta,x1,x2;

   printf("Please input value of a: "); scanf("%f",&a);
   printf("Please input value of b: "); scanf("%f",&b);
   printf("please input value of c: "); scanf("%f",&c);

   delta =(b*b)-(4*a*c);
   if (delta>0) {
      x1=-b-sqrt(delta)/2*a;   //sqrt()ជាអនុគមន៍រឹសការេ
      x2=-b+sqrt(delta)/2*a;
      printf("result of x1 :%f\n",x1);
      printf("result of x2 : %f\n",x2);
   } else if (delta==o){
      x1=-b/2*a;
      printf("result of x1=x2=%f",x1);
   } else {
      printf("no answer");
   }
   getch();
}
ភាសាស៊ី: LOOP

LOOP 
Loop ត្រូវបានគេប្រើដើម្បីអនុវត្តនូវកិច្ចការដដែលៗតាមលក្ខខណ្ឌដែលគេបានកំនត់​។ 
ទំរង់ទូទៅរបស់​ for loop​ គឺ​: 
for (initial; condition; update)
for (តំលៃចាប់ផ្តើម;​ លក្ខខណ្ឌ; ការប្រែប្រួលតំលែ)
ឧទាហរណ៍ដូចជា​: 
for (i=1; i<5; i++)

មានន័យថា​​តំលៃចាប់ផ្តើមរបស់i​ គឺ់i​​=1​ហើយi នឹងកើនតំលៃរហុតដល់4​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​។ 
ដោយសារi++ វាកើនតំលៃម្តង1ៗ​ iមិនអាចស្មើ 5​ បានទេ ព្រោះ​i<5​។
ឧទាហរណ៍ : 
#include<stdio.h>
#include<conio.h>
void main(){
   clrscr();
   int i;
   for (i=1; i<5; i++)
      printf("%d ",i);
   getch();
}

លទ្ធផលដែលទទួបានគឺ 
​1 2 3 4 
​​​​​​​​​​​​​​​
សរសេរកម្មវិធីបង្ហាញតំលៃ​y​ ដោយy=x * 2ដោយបង្ហាញចាប់ពី០​ដល់​8ដោយប្រើ​for loop:
​​​​#include<stdio.h>
#include<conio.h>
void main() {
   clrscr();
   int x,y;
   for(x=0; x<5; x++)        //x++ មានន័យថាxបញ្ចេញតំលៃហើយទើបកើនតំលៃ
​​​​​​​​      printf("y= %d ",x*2);  //យើងអាចដាក់រូបមន្ត(x*2)ដោយមិនចាំបាច់សរសេរstatement(x=x*2)
   getch();   //wait for input
}
លទ្ធផលដែលទទួលបាន
y=0 y=2 y=4 y=6 y=8 
 
សរសេរកម្មវិធីបញ្ចេញតំលៃដោយប្រើ while loop: 
#include<stdio.h>
#include<conio.h>

void main() {
   int count;
   int answer;
   count=1;

   while (count<=5) {
      answer=count*2;
      printf("%d*2 =%d;",count,answer);
      count=count+1;
   }
   getch();
}
លទ្ទផលដែលទទួលបានគឺ 
1*2=2;2*2=4;3*2=6;4*2=8;5*2=10;
ភាសាស៊ី: ការប្រើប្រាស់ switch

ការប្រើប្រាស់ switch 

switch ត្រូវបានគេប្រើ ដើម្បីជាជម្រើសក្នុងការជ្រើសយកមធ្យោបាយណាមួយ។
ទំរង់ទូទៅរបស់ switch គឺ៖
   switch (variable) {
      case  const1: statement; break;
      case  const2: statement; break;
      ...
      case  constn: statement; break;
      default: statement;
   }
ឧទាហរណ៍ៈ កម្មវិធីដែលអាចឲ្យអ្នកវាយបញ្ចូលពិន្ទុ បន្ទាប់មកវានឹងបង្ហាញនិទ្ទេស: 
#include<stdio.h>
#include<conio.h>

void main() {
   clrscr();
   float score;
   char grade;

   printf("Input your score:");
   scanf("%f",&score);
   switch(score/10) {    /*(score/10) យកពិន្ទុសរុបចែកនឹង១០ */
      case 10:
      case  9: grade='A'; break;    /* 90-100   បង្ហាញនិទ្ទេសA ដោយមិនចាំបាច់ដាក់លក្ខខណ្ឌ នៅក្នុង case 10 ឡើយ*/
      case  8: grade='B'; break;    /* 80-89.99 បង្ហាញនិទ្ទេសB */
      case  7: grade='C'; break;    /* 70-79.99 បង្ហាញនិទ្ទេសC */
      case  6: grade='D'; break;    /* 60-69.99 បង្ហាញនិទ្ទេសD */
      case  5: grade='E'; break;    /* 50-59.99 បង្ហាញនិទ្ទេសE */
      default: grade='F';
   }
   printf("Your score is %f\n",score);
   printf("Your grade is %c",grade);
   getch();
}

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ព័ត៌មានវិទ្យា
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាសាកម្មវិធី
ភាសាស៊ុយអែត

ស៊ុយអែត (  [ˈsvɛ̂nːska]) គឺជាភាសាអាឡឺម៉ង់ខាងជើង ដែលនិយាយភាគច្រើននៅក្នុងប្រទេសស៊ុយអែត និងផ្នែកខ្លះនៃប្រទេសហ្វាំងឡង់ ។  វាមានអ្នកនិយាយដើមយ៉ាងហោចណាស់ ១០លាននាក់ ដែលជាភាសាអាឡឺម៉ង់និយាយច្រើនជាងគេទីបួន និងជាភាសាទីមួយក្នុងចំណោមប្រភេទផ្សេងទៀតរបស់វានៅក្នុងប្រទេសន័រឌិក (ន័រវែស) ទាំងមូល។ 

ស៊ុយអែត ដូចជា ភាសាន័រឌិកផ្សេងទៀត គឺជាកូនចៅរបស់ន័រស្សចាស់ ដែលជាភាសាសាមញ្ញរបស់ប្រជាជនអាល្លឺម៉ង់ដែលរស់នៅក្នុងស្កាតឌីណាវី ក្នុងកំឡុង សម័យវីឃីង ។ វាមានភាពវៃឆ្លាតទៅវិញទៅមកយ៉ាងទូលំទូលាយជាមួយ ន័រវែស និង ដាណឺម៉ាក ទោះបីជាកម្រិតនៃភាពវៃឆ្លាតទៅវិញទៅមកគឺពឹងផ្អែកភាគច្រើនលើគ្រាមភាសា និងការសង្កត់សំឡេងរបស់អ្នកនិយាយ។ ភាសាន័រវេស និងដាណឺម៉ាក ជាធម្មតាត្រូវបានយល់យ៉ាងងាយស្រួលដោយអ្នកនិយាយស៊ុយអែតជាជាងភាសានិយាយ ដោយសារភាពខុសគ្នានៃ សម្លេងការបញ្ចេញសំឡេង និង ការបញ្ចេញសំឡេង ។

ភាសាស៊ុយអែតស្តង់ដារ ដែលនិយាយដោយជនជាតិស៊ុយអែតភាគច្រើន គឺជាភាសាជាតិដែលបានវិវត្តចេញពីគ្រាមភាសាស៊ុយអែតកណ្តាលក្នុងសតវត្សទី១៩ ហើយត្រូវបានបង្កើតឡើងយ៉ាងល្អនៅដើមសតវត្សទី២០ ។ ខណៈ​ដែល​ពូជ ​ប្រចាំ​តំបន់ និង​គ្រាមភាសា​នៅ​តាម​ជនបទ​នៅ​តែ​មាន ភាសា​សរសេរ​គឺ​មាន​លក្ខណៈ​ឯកសណ្ឋាន និង ​មាន​ស្តង់ដារ ។ ស៊ុយអែត​ជាភាសាទីពីរ ​ដែល​គេ​និយាយ​យ៉ាង​ទូលំទូលាយ​បំផុត​នៅ​ហ្វាំងឡង់​ដែល​វា​មាន​ឋានៈ​ជាភាសាសហការផ្លូវការ ។

ភាសាស៊ុយអែតត្រូវបាននិយាយជាយូរមកហើយនៅក្នុងផ្នែកខ្លះនៃអេស្តូនី ទោះបីជាស្ថានភាពបច្ចុប្បន្នរបស់អ្នកនិយាយស៊ុយអែតអេស្តូនី ស្ទើរតែផុតពូជក៏ដោយ។ វាត្រូវបានគេប្រើផងដែរនៅក្នុងជនភៀសខ្លួនស៊ុយអែត ដែលគួរឱ្យកត់សម្គាល់បំផុតនៅ ទីក្រុងអូស្លូ ប្រទេសន័រវេស ដែលមានប្រជាជនស៊ុយអែតជាង ៥០ ០០០ នាក់។
ភាសាស៊ែប៊ី

Category:Languages with ISO 639-2 code
Category:Languages with ISO 639-1 code
Category:ISO language articles citing sources other than Ethnologue
ស៊ែប៊ី (  , pronounced [sr̩̂pskiː] ) គឺជាប្រភេទស្តង់ដារ នៃភាសាស៊ែបូ-ក្រូអាត ដែលប្រើជាចម្បងដោយជនជាតិស៊ែប៊ី ។ David Dalby, Linguasphere (1999/2000, Linguasphere Observatory), pg. 445, 53-AAA-g, "Srpski+Hrvatski, Serbo-Croatian". Benjamin W. Fortson IV, Indo-European Language and Culture: An Introduction, 2nd ed. (2010, Blackwell), p. 431, "Because of their mutual intelligibility, Serbian, Croatian, and Bosnian are usually thought of as constituting one language called Serbo-Croatian." Václav Blažek, "On the Internal Classification of Indo-European Languages: Survey" retrieved 20 Oct 2010 , pp. 15–16.   វាជាភាសាផ្លូវការ និងជាភាសាជាតិរបស់ស៊ែប៊ី ដែលជាភាសាផ្លូវការមួយក្នុងចំណោមភាសាផ្លូវការទាំងបីរបស់ បូស្នៀ និងហឺហ្សេហ្គោ វីណា និងជាសហមន្ត្រីនៅ ម៉ុងតេណេហ្គ្រោ និង កូសូវ៉ូ ។  វាជាភាសាជនជាតិភាគតិចដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់នៅក្នុង ប្រទេសក្រូអាត ម៉ាសេដូនៀខាងជើង រូម៉ានី ហុងគ្រី ស្លូវ៉ាគី និង សាធារណរដ្ឋឆេក ។

ស្តង់ដារស៊ែប៊ីគឺផ្អែកលើគ្រាមភាសាដែលរីករាលដាលបំផុតនៃភាសាស៊ែបូ-ក្រូអាត, ស្តូកាវៀន (ជាពិសេសនៅលើគ្រាមភាសារបស់ សួម៉ាឌីចា-វ៉ូវ៉ឌីណា និង ហឺហ្សេហ្គោវីណាខាងកើត  ) ដែលជាមូលដ្ឋាននៃពូជស្តង់ដារក្រូអាត បូស្នៀ និង ម៉ុងតេណេហ្គ្រិន Serbian, Croatian, Bosnian, Or Montenegrin? Or Just 'Our Language'? , Radio Free Europe/Radio Liberty, February 21, 2009 ដូច្នេះហើយសេចក្តីថ្លែងការណ៍ស្តីពីភាសាសាមញ្ញ របស់ ក្រូអាត, បូស្នៀ, ស៊ែប និង ម៉ុងតេណេហ្គ្រិន ត្រូវបានចេញក្នុងឆ្នាំ២០១៧។   (NSK). (FFZG) គ្រាមភាសាផ្សេងទៀតដែលនិយាយដោយស៊ែប៊ីគឺ ថ័រឡាគៀន នៅភាគអាគ្នេយ៍នៃប្រទេសស៊ែប៊ី ដែលជាអន្តរកាលទៅជា ភាសាម៉ាសេដូនៀ និង ប៊ុលហ្គារី ។

ភាសាស៊ែប៊ីជាភាសាស្តង់ដារអឺរ៉ុបតែមួយគត់ដែលអ្នកនិយាយមាន មុខងារ ពេញលេញ,  ដោយប្រើទាំងអក្សរ ស៊ីរីលីក និង ឡាតាំង ។ អក្ខរក្រមស៊ីរីលីក របស់ស៊ែប៊ី ត្រូវបានរៀបចំឡើងក្នុងឆ្នាំ១៨១៤ ដោយអ្នកភាសាស៊ែប៊ី លោក វ៉ុក ការ៉ាជីក ដែលបានបង្កើតវាដោយផ្អែកលើគោលការណ៍ សូរសព្ទ ។ អក្ខរក្រមឡាតាំងប្រើសម្រាប់ស៊ែប៊ី (  ) ត្រូវបានរចនាឡើងដោយអ្នកភាសាក្រូអាត លូដេវីតកាយ ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៨៣០ ដោយផ្អែកលើប្រព័ន្ធឆេក ជាមួយនឹងទំនាក់ទំនង ក្រាហ្វិច-ទូរស័ព្ទ ពីមួយទៅមួយ រវាង អក្សរសាស្ត្រស៊ីរីលីក និង ឡាតាំំង ដែលបណ្តាលឱ្យមានប្រព័ន្ធស្របគ្នា។
ភាសាស្ទៀង

Stieng ( យួន : Xtiêng, ខ្មែរ :  ) ជា​ភាសា​របស់ ​ជនជាតិ​ស្ទៀង ​នៃ ​ប្រទេស​វៀតណាម ​ភាគ​ខាង​ត្បូង និង​តំបន់​ជាប់​គ្នា​នៃ ​ប្រទេស​កម្ពុជា ហើយ​អាច​ជា​ប្រទេស​លាវ (ក្រោម​ឈ្មោះ ​ថារៀង )។ រួមជាមួយ ច្រៅ និង ម្នង ស្ទៀងត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាភាសានៃក្រុម បាណា ខាងត្បូងនៃ ភាសាមន-ខ្មែរនៅក្នុងគ្រួសារភាសា អូស្ត្រូអាស៊ី ។ នៅក្នុងគ្រោងការណ៍  អូស្ត្រូអាស៊ីភាសាបាណា ត្រូវបានគេលើកឡើងជាញឹកញាប់ថាមានទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធបំផុតជាមួយភាសាខ្មែរ។

មានគ្រាមភាសារបស់ស្ទៀង ដែលត្រូវបានកត់សម្គាល់ ដែលខ្លះប្រហែលជាមិនអាចយល់បានទៅវិញទៅមក។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ដោយសារកង្វះការស្រាវជ្រាវទូលំទូលាយ អត្ថបទនេះនឹងរៀបរាប់ជាចម្បងអំពីគ្រាមភាសាដែលគេស្គាល់ថាពូលូស្ទៀង និយាយនៅក្នុងខេត្ត Bình Phước, Lâm Đồng, Tây Ninh នៅភាគនិរតីនៃប្រទេសវៀតណាម និង ខេត្តក្រចេះ (ស្រុកស្នួល) និង ខេត្តមណ្ឌលគិរី នៅតំបន់ជាប់គ្នា។ នៃប្រទេសកម្ពុជាភាគខាងកើត។ Haupers, Ralph. "Stieng Phonemes." The Mon-Khmer Studies Journal. 3. (1969): 131-137. Ethnologue ពូលូស្ទៀងត្រូវ​បាន​គេ​និយាយ​នៅ​តំបន់​ដាច់​ស្រយាល​ជាង​ភ្នំ​និង​ព្រៃ​ជាមួយ​នឹង​សាច់ញាតិ​ជិត​ស្និទ្ធ​របស់​វា​ឈ្មោះម្នង ។ គ្រាមភាសាផ្សេងទៀត រួមទាំង  និង Bu Biek ត្រូវបាននិយាយនៅតំបន់ទំនាប ហើយបង្ហាញឥទ្ធិពលកាន់តែច្រើនពីវៀតណាម។

ខុស​ពី​ភាសា​មន​-​ខ្មែរ​ជាច្រើន​ទៀត ស្ទៀង​មិន​បែងចែក ​គុណភាព​សំឡេង ​ទេ ហើយក៏​មិនមែនជា​ភាសា ​សំនៀង ​ដូច​ភាសា​យួន​ដែរ​។ Haupers, Ralph. "Stieng Phonemes." The Mon-Khmer Studies Journal. 3. (1969): 131-137. ពាក្យអាចជា monosyllabic ឬ sesquisyllabic ។