navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
ភាសាស្ទៀង: សូរស័ព្ទ

សូរស័ព្ទ 

 ព្យញ្ជនៈ 
Haupers (1969) វិភាគ ស្ទៀង ថាមានព្យញ្ជនៈចំនួន 25 ដែលមានភាពផ្ទុយគ្នាបីផ្លូវនៃការ បញ្ចេញសំឡេង ដែលមិនបញ្ចេញសំឡេង និង pre-glottalized ជាមួយនឹង សេចក្តីប្រាថ្នា ដែលបានពិពណ៌នាថាជាចង្កោមព្យញ្ជនៈដែលពាក់ព័ន្ធនឹងសាមញ្ញ (ពោលគឺមិនមែន pre-glottalized) ឈប់បូក  . Haupers, Ralph. "Stieng Phonemes." The Mon-Khmer Studies Journal. 3. (1969): 131-137. ការវិភាគដែលរួមបញ្ចូលស៊េរីដែលចង់បានជាសូរសព្ទឯករាជ្យផ្តល់លទ្ធផលព្យញ្ជនៈ 33 និងកម្រិតពណ៌ប្រាំ។
BilabialDentalAlveolarPalatalVelarGlottalPlosiveVoicelessVoiceless aspirated VoicedVoiced aspiratedPre-glottalizedNasalVoicedPreglottalizedFricativeVoiceless()ApproximantVoiced ()Preglottalized
ព្យញ្ជនៈ​ដែល​លេច​ឡើង​ជា​ព្យាង្គ​កូដ​ដា​ត្រូវ​បាន​បំប្លែង និង​មិន​បញ្ចេញ។ សម្រាប់ប្រហាក់ប្រហែល alveolar, trilled  ត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុង បំរែបំរួលដោយឥតគិតថ្លៃ ជាមួយ flapped  . ក្រអូមមាត់ដែលមិនចេះនិយាយ  លេចឡើងតែនៅក្នុងព្យាង្គ coda ជា allophone បំពេញបន្ថែម នៃ 

 ស្រៈ 
ប្រព័ន្ធស្រៈ ស្ទៀង មានដប់ប្រាំ monophthongs និង diphthongs ពីរ។ បន្ថែមពីលើគុណភាពស្រៈ ប្រវែងបរិមាណ (រយៈពេល) ក៏ជាសូរសព្ទសម្រាប់ស្រៈក្រៅពី នៅក្នុងព្យាង្គបិទ។ ស្រៈ គឺខ្លីមុន  និងយូរនៅកន្លែងផ្សេងទៀត។ ការខ្វះខាត គូតិចតួចបំផុត សម្រាប់  និង  ណែនាំថា ,  ,  និង សុទ្ធតែជា allophones ។ Haupers, Ralph. "Stieng Phonemes." The Mon-Khmer Studies Journal. 3. (1969): 131-137.
 ខាងមុខ កណ្តាល ត្រឡប់មកវិញ ខ្លី វែង ខ្លី វែង ខ្លី វែង បិទ       បិទពាក់កណ្តាល     កណ្តាល     បើក   
និមិត្តសញ្ញានៅក្នុងវង់ក្រចកតំណាងឱ្យការប្រែប្រួល allophonic ។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាសានៃកម្ពុជា
ភាសាស្ទៀង: ព្យញ្ជនៈ

ព្យញ្ជនៈ 
Haupers (1969) វិភាគ ស្ទៀង ថាមានព្យញ្ជនៈចំនួន 25 ដែលមានភាពផ្ទុយគ្នាបីផ្លូវនៃការ បញ្ចេញសំឡេង ដែលមិនបញ្ចេញសំឡេង និង pre-glottalized ជាមួយនឹង សេចក្តីប្រាថ្នា ដែលបានពិពណ៌នាថាជាចង្កោមព្យញ្ជនៈដែលពាក់ព័ន្ធនឹងសាមញ្ញ (ពោលគឺមិនមែន pre-glottalized) ឈប់បូក  . Haupers, Ralph. "Stieng Phonemes." The Mon-Khmer Studies Journal. 3. (1969): 131-137. ការវិភាគដែលរួមបញ្ចូលស៊េរីដែលចង់បានជាសូរសព្ទឯករាជ្យផ្តល់លទ្ធផលព្យញ្ជនៈ 33 និងកម្រិតពណ៌ប្រាំ។
BilabialDentalAlveolarPalatalVelarGlottalPlosiveVoicelessVoiceless aspirated VoicedVoiced aspiratedPre-glottalizedNasalVoicedPreglottalizedFricativeVoiceless()ApproximantVoiced ()Preglottalized
ព្យញ្ជនៈ​ដែល​លេច​ឡើង​ជា​ព្យាង្គ​កូដ​ដា​ត្រូវ​បាន​បំប្លែង និង​មិន​បញ្ចេញ។ សម្រាប់ប្រហាក់ប្រហែល alveolar, trilled  ត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុង បំរែបំរួលដោយឥតគិតថ្លៃ ជាមួយ flapped  . ក្រអូមមាត់ដែលមិនចេះនិយាយ  លេចឡើងតែនៅក្នុងព្យាង្គ coda ជា allophone បំពេញបន្ថែម នៃ
ភាសាស្ទៀង: ស្រៈ

ស្រៈ 
ប្រព័ន្ធស្រៈ ស្ទៀង មានដប់ប្រាំ monophthongs និង diphthongs ពីរ។ បន្ថែមពីលើគុណភាពស្រៈ ប្រវែងបរិមាណ (រយៈពេល) ក៏ជាសូរសព្ទសម្រាប់ស្រៈក្រៅពី នៅក្នុងព្យាង្គបិទ។ ស្រៈ គឺខ្លីមុន  និងយូរនៅកន្លែងផ្សេងទៀត។ ការខ្វះខាត គូតិចតួចបំផុត សម្រាប់  និង  ណែនាំថា ,  ,  និង សុទ្ធតែជា allophones ។ Haupers, Ralph. "Stieng Phonemes." The Mon-Khmer Studies Journal. 3. (1969): 131-137.
 ខាងមុខ កណ្តាល ត្រឡប់មកវិញ ខ្លី វែង ខ្លី វែង ខ្លី វែង បិទ       បិទពាក់កណ្តាល     កណ្តាល     បើក   
និមិត្តសញ្ញានៅក្នុងវង់ក្រចកតំណាងឱ្យការប្រែប្រួល allophonic ។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាសានៃកម្ពុជា
ភាសាស្អូច

ស្អូច () គឺជា ក្រុមភាសា ព័រ ដែលជិតផុតពូជ នៃ ប្រទេសកម្ពុជា និង ប្រទេសថៃ ដែលនិយាយម្តងម្កាលដោយចំនួនមនុស្សចាស់ដែលមានការថយចុះ។ មានគ្រាមភាសាចំនួនពីរ គឺភាសាមួយនិយាយនៅភូមិវាលរេញ ស្រុកព្រៃនប់ ខេត្តព្រះសីហនុ (ពីមុនហៅថាខេត្តកំពង់សោម) ប្រទេសកម្ពុជា និងមួយទៀតនៅ ខេត្តកញ្ជនបូរី ប្រទេសថៃ។ «​ស្អ»ូច ជា ​ឧទ្ទេសនាម ​ខ្មែរ​សម្រាប់​ប្រជាជន និង​ភាសា​។ យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ពួក​ស្អូចចាត់​ទុក​ស្លាក​នេះ​ដែល​មាន​ន័យ​ថា “ គ្រុន​ក្រហម ” ឬ “មុន” ជា​ភាសា​ខ្មែរ  ប្រើ ​ពាក្យ​ស្វ័យភាព ​ថា “ ចុង ” ( ) ដើម្បីសំដៅលើខ្លួនឯង និងភាសារបស់ពួកគេ។
ភាសាស្អូច: ចំណាត់ថ្នាក់

ចំណាត់ថ្នាក់ 
ស្អូច គឺជាភាសា អូស្ត្រូអាស៊ី ។ នៅក្នុងគ្រួសារ អូស្ត្រូអាស៊ី, ស្អូច គឺជាសមាជិកនៃភាសា ព័រ ដែលជាក្រុមរងដែលមាន ភាសាស្លាប់ មួយក្តាប់តូច រួមមាន សួយ, ព័រ, ជង និង សំរ៉ែ ដែលនិយាយដោយជនជាតិភាគតិចមួយចំនួនដែលរស់នៅភាគច្រើននៅភាគខាងលិចនៃប្រទេសកម្ពុជា និងនៅជាប់គ្នា។ តំបន់នៃប្រទេសថៃ។ នៅក្នុងការចាត់ថ្នាក់តាមបែបប្រពៃណី ភាសា ព័រ ត្រូវបានទាក់ទងយ៉ាងជិតស្និទ្ធបំផុតទៅនឹង គ្រាម ភាសាខ្មែរ  ប៉ុន្តែគ្រោងការណ៍អភិរក្សកាន់តែច្រើនដាក់ក្រុមរង ព័រ នៅលើកម្រិតស្មើគ្នាពីគ្រប់សាខាទាំងអស់នៃ អូស្ត្រូអាស៊ី ។
ភាសាស្អូច: ប្រវត្តិសាស្រ្ត និងជួរភូមិសាស្ត្រ

ប្រវត្តិសាស្រ្ត និងជួរភូមិសាស្ត្រ 
ក្រោយ ​ការ​បែកបាក់ ​នៃ ​អាណាចក្រ​ខ្មែរ រដ្ឋាភិបាល​កណ្តាល​កម្ពុជា​ទន់ខ្សោយ ហើយ​ប្រទេស​ជិតខាង​ថៃ និង​វៀតណាម​បាន​ដណ្តើម​យក​ទឹកដី​កម្ពុជា។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ ស្អូចបានរក្សាបាននូវទឹកដីពាក់កណ្តាលស្វយ័ត ដែលស្ថិតនៅលើវាលរេញ ក្នុងកំពង់សោម (ក្រុងព្រះសីហនុសម័យទំនើប)។ តាមប្រវត្ដិសាស្រ្ដផ្ទាល់មាត់ ពួកគេបានរីកចម្រើនតាមឆ្នេរសមុទ្រ ដែលការពារដោយការតាំងទីលំនៅដ៏រឹងមាំនៃបន្ទាយព្រៃ។  ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៨៣០ ក្នុងអំឡុងពេល សង្រ្គាមសៀម-វៀតណាម សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា កងទ័ពថៃបានកម្ចាត់ពួកស្អូចកងទ័ពថៃបានកម្ចាត់ពួក ហើយបានចាប់អ្នកទោសសង្គ្រាមជាច្រើននាក់ត្រឡប់ទៅប្រទេសថៃវិញ ដែលពួកគេត្រូវបានគេបង្ខំឱ្យទៅតាំងទីលំនៅនៅក្នុង ខេត្តកញ្ជនបុរី តាមបណ្តោយព្រំដែនថៃ-ភូមា។ នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​សហគមន៍​អ្នក​និយាយ​ស្អូច​ពីរ​នាក់​បែក​គ្នា​ប្រហែល ៨០០ គីឡូម៉ែត្រ។

ការ​បរាជ័យ​និង​ការ​បែកខ្ញែក​របស់​ពួក​ស្អ​ូចនាំ​ឱ្យ​មាន​ការ​ធ្លាក់​ចុះ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក្នុង​ការ​ប្រើ​ភាសា​។ ស្អូច​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​នៅ​តែ​នៅ​តាម​បណ្តោយ​ឆ្នេរ​កំពង់សោម ដោយ​រស់​នៅ​តាម​ភូមិ​របស់​ខ្លួន​ដូច​ជា ឡុង ឡេះ។ គ្រាមភាសាដែលបន្តវិវឌ្ឍនៅកម្ពុជាបានរស់រានមានជីវិត ដោយសារពួកស្អូចអាចនៅឯកោពីប្រជាជនខ្មែរ សូម្បីតែឆ្លងកាត់ សម័យអាណានិគម រហូតដល់ របបខ្មែរក្រហមគ្រប់គ្រងប្រទេសកម្ពុជា នៅពេលដែលភាគច្រើនត្រូវបានសម្លាប់ ឬផ្លាស់ទីលំនៅ និងបង្ខំឱ្យរស់នៅក្នុងចំណោម ខ្មែរ។ . 

ស្អូច នៅ​ប្រទេស​ថៃ​ត្រូវ​បាន​គេ​តាំង​ទី​លំនៅ​ជា​លើក​ដំបូង​នៅ ​ស្រុក ស៊ីសាវ៉ាត នៃ​ខេត្ត កញ្ជនៈបុរី ក្នុង​ភូមិ​របស់​ពួក​គេ​នៅ​តាម​បណ្តោយ​ដង ​ទន្លេ Khwae Yai ។ គ្រាមភាសារបស់ពួកគេបានវិវត្តនៅក្នុងភាពឯកោទាក់ទងគ្នានៅក្នុងជ្រលងភ្នំដែលមានជីជាតិអស់រយៈពេលជិត ១៤០ ឆ្នាំ រហូតដល់ការសាងសង់ ទំនប់ Si Nakharin ដែលបានបញ្ចប់នៅឆ្នាំ ១៩៨០ បានជន់លិចជ្រលងភ្នំជាអចិន្ត្រៃយ៍។ ក្នុង​ការ​រៀបចំ​ទំនប់​នេះ រដ្ឋាភិបាល​ថៃ​បាន​បង្ខំ​សាអូច​ឱ្យ​ផ្លាស់​ទី​លំនៅឋាន​ម្ដង​ទៀត ដោយ​លើក​នេះ​ទៅ​ភ្នំ ​ក្រួស ​ខាង​លើ​អាង​ស្តុក​ទឹក​ថ្មី។ នៅក្នុងភូមិថ្មីរបស់ពួកគេ ដែលឥឡូវត្រូវបានលាយឡំជាមួយ ជនជាតិ ការ៉ែន ខ្មុ និង ថៃ នោះ ស្អូចភ្លាមៗបានក្លាយជាជនជាតិភាគតិច ដែលបណ្តាលឱ្យការប្រើប្រាស់ភាសាធ្លាក់ចុះចំពោះភាសាថៃ។ បន្ថែមពីលើនេះ យុវជន ស្អូច កំពុងចាកចេញពីតំបន់ដាច់ស្រយាលដ៏ព្រៃផ្សៃ ដើម្បីស្វែងរកការងារធ្វើ ដែលបណ្តាលឱ្យមានការថយចុះបន្ថែមទៀតនៃការប្រើប្រាស់ភាសា។ កាសែតមួយដែលបានបោះពុម្ពក្នុងឆ្នាំ ២០០៩ បានរាយការណ៍ថាការប្រើប្រាស់ភាសា ចុង នៅក្នុងប្រទេសថៃត្រូវបានរកឃើញតែក្នុងចំណោមមនុស្សជំនាន់ចាស់ដែលនៅសេសសល់នៅក្នុងភូមិ ហើយកុមារតូចៗពីរបីនាក់ដែលនៅសល់ក្នុងការថែទាំរបស់ពួកគេ។ 

ក្រុម​ទាំង​ពីរ​របស់​ស្អ​ូចហៅ​ភាសា​របស់​ពួក​គេ​យ៉ាង​សាមញ្ញ ​ថា ចុង ។ ដើម្បី​បែងចែក​គ្រាមភាសា​ទាំងពីរ​ខុសគ្នា អ្នកស្រាវជ្រាវ​បានកំណត់​គ្រាមភាសា​តាម​អំពើចិត្ត​ដែល​រកឃើញ​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា "ចុងយ៉ុល" និង​ភាសា​ថៃ "ចុងយ៉ុយ" យ៉ុល និង យ៉ុយ ជា​ពាក្យ​រៀង​ខ្លួន​សម្រាប់ "មេឃ"។
ភាសាស្អូច: សូរស័ព្ទ

សូរស័ព្ទ 
ស្អូច ប្រើសារពើភ័ណ្ឌតាមសូរសព្ទធម្មតានៃភាសាមន-ខ្មែរសម័យទំនើប ហើយរួមជាមួយភាសា ព័រ ផ្សេងទៀតបង្ហាញពីឥទ្ធិពលសូរស័ព្ទមួយចំនួនពីចុង ខ្មែរកណ្តា លនៃសតវត្សទី ១៧ ។  ដូច​នឹង​ភាសា​អូស្ត្រូអាស៊ី​ដទៃ​ទៀត​ដែរ (ក្រៅ​ភាសា ​វៀត-មឿង ) ស្អូចមិន​មែន​ជា​ភាសា​សំនៀង​ទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ស្រដៀងទៅនឹងភាសា ព័រ ផ្សេងទៀតដែរ ស្អូច ត្រូវបានសម្គាល់ដោយភាពផ្ទុយគ្នា ៤ ផ្លូវខុសពីធម្មតានៃ ការចុះឈ្មោះ សំលេង ឬ phonation នៅក្នុងប្រព័ន្ធស្រៈរបស់វា។  

 ព្យញ្ជនៈ 
ស្អូចមានសូរសព្ទព្យញ្ជនៈចំនួន ២១ ។ ពួកវាត្រូវបានរាយក្នុងទម្រង់តារាងខាងក្រោម។ 
 Labial អាលវីអូឡា ក្រអូមមាត់ វល្លិ៍ ឡូតូ ភ្លីភ្លើ ប្រាថ្នា      គ្មានសំឡេង       បញ្ចេញសំឡេង    ច្រមុះ បញ្ចេញសំឡេង     កកិត គ្មានសំឡេង   ប្រហាក់ប្រហែល បញ្ចេញសំឡេង     

 ស្រៈ 
ស្អូច ប្រៀបធៀបស្រៈប្រាំបួន ដែលអាចខ្លី ឬវែង ផ្តល់ផលសរុបស្រៈចំនួន ១៨ ។ ពកថុង​មិន​កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ពាក្យ​សូរដើម​ឡើយ ប៉ុន្តែ​ពាក្យ​ឌៀច , , និង  អាច​រក​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ពាក្យ​ខ្ចី​ពី​ភាសា​ថៃ និង​ខ្មែរ។ ស្រៈរបស់ស្អូចគឺ៖ 
ខាងមុខ កណ្តាល ត្រឡប់មកវិញ ខ្លី វែង ខ្លី វែង ខ្លី វែង បិទ       បិទពាក់កណ្តាល       កណ្តាល     បើក  

 ទូរស័ព្ទ 
ស្រដៀងគ្នាទៅនឹងភាសាអូស្ត្រូអាស៊ីសម័យទំនើប និងប្រវត្តិសាស្ត្រផ្សេងទៀត ដូចជា ភាសាខ្មែរកណ្តាល គ្រាមភាសាភាគខាងលិចនៃ ភាសាខ្មែរ និងភាសា មន និង ភាសាកាទុ  ស្អូចប្រើប្រព័ន្ធនៃ ការចុះឈ្មោះ តាមសូរសព្ទដែលពាក្យផ្ទុយគ្នាតាម សូរសព្ទ ឬគុណភាពសំឡេង។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ មិនដូចភាសាទាំងនេះទេ ដែលភាគច្រើនបង្ហាញភាពផ្ទុយគ្នាពីរផ្លូវ (ឧ. រវាងសំឡេង ច្បាស់ និង ខ្យល់ ) ភាសា ស្អូច និងភាសា ព័រ ផ្សេងទៀតមានកម្រិតសំឡេងបួនផ្សេងគ្នា។ 

នៅក្នុងភាសាសំនៀង ព្យាង្គទាំងមូលមានសម្លេង ប៉ុន្តែនៅក្នុងភាសា "ចុះឈ្មោះ" ការបញ្ចេញសំឡេងត្រូវបានបង្ហាញតែលើស្រៈប៉ុណ្ណោះ។ គុណភាពសំឡេងទាំងបួននៅក្នុង ស្អូច និងការចម្លងរបស់វា ដោយប្រើស្រៈមូលដ្ឋាន /aː/ ជាឧទាហរណ៍ គឺសំឡេងច្បាស់ (/a/) សំឡេង creaky (/aːˀ/) សំឡេងដកដង្ហើម (/a̤ː/) និងដកដង្ហើម - សំឡេង​គ្រហឹម (a̤ːˀ)។
ភាសាស្អូច: ព្យញ្ជនៈ

ព្យញ្ជនៈ 
ស្អូចមានសូរសព្ទព្យញ្ជនៈចំនួន ២១ ។ ពួកវាត្រូវបានរាយក្នុងទម្រង់តារាងខាងក្រោម។ 
 Labial អាលវីអូឡា ក្រអូមមាត់ វល្លិ៍ ឡូតូ ភ្លីភ្លើ ប្រាថ្នា      គ្មានសំឡេង       បញ្ចេញសំឡេង    ច្រមុះ បញ្ចេញសំឡេង     កកិត គ្មានសំឡេង   ប្រហាក់ប្រហែល បញ្ចេញសំឡេង
ភាសាស្អូច: ស្រៈ

ស្រៈ 
ស្អូច ប្រៀបធៀបស្រៈប្រាំបួន ដែលអាចខ្លី ឬវែង ផ្តល់ផលសរុបស្រៈចំនួន ១៨ ។ ពកថុង​មិន​កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ពាក្យ​សូរដើម​ឡើយ ប៉ុន្តែ​ពាក្យ​ឌៀច , , និង  អាច​រក​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ពាក្យ​ខ្ចី​ពី​ភាសា​ថៃ និង​ខ្មែរ។ ស្រៈរបស់ស្អូចគឺ៖ 
ខាងមុខ កណ្តាល ត្រឡប់មកវិញ ខ្លី វែង ខ្លី វែង ខ្លី វែង បិទ       បិទពាក់កណ្តាល       កណ្តាល     បើក
ភាសាស្អូច: ទូរស័ព្ទ

ទូរស័ព្ទ 
ស្រដៀងគ្នាទៅនឹងភាសាអូស្ត្រូអាស៊ីសម័យទំនើប និងប្រវត្តិសាស្ត្រផ្សេងទៀត ដូចជា ភាសាខ្មែរកណ្តាល គ្រាមភាសាភាគខាងលិចនៃ ភាសាខ្មែរ និងភាសា មន និង ភាសាកាទុ  ស្អូចប្រើប្រព័ន្ធនៃ ការចុះឈ្មោះ តាមសូរសព្ទដែលពាក្យផ្ទុយគ្នាតាម សូរសព្ទ ឬគុណភាពសំឡេង។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ មិនដូចភាសាទាំងនេះទេ ដែលភាគច្រើនបង្ហាញភាពផ្ទុយគ្នាពីរផ្លូវ (ឧ. រវាងសំឡេង ច្បាស់ និង ខ្យល់ ) ភាសា ស្អូច និងភាសា ព័រ ផ្សេងទៀតមានកម្រិតសំឡេងបួនផ្សេងគ្នា។ 

នៅក្នុងភាសាសំនៀង ព្យាង្គទាំងមូលមានសម្លេង ប៉ុន្តែនៅក្នុងភាសា "ចុះឈ្មោះ" ការបញ្ចេញសំឡេងត្រូវបានបង្ហាញតែលើស្រៈប៉ុណ្ណោះ។ គុណភាពសំឡេងទាំងបួននៅក្នុង ស្អូច និងការចម្លងរបស់វា ដោយប្រើស្រៈមូលដ្ឋាន /aː/ ជាឧទាហរណ៍ គឺសំឡេងច្បាស់ (/a/) សំឡេង creaky (/aːˀ/) សំឡេងដកដង្ហើម (/a̤ː/) និងដកដង្ហើម - សំឡេង​គ្រហឹម (a̤ːˀ)។
ភាសាហិណ្ឌី

ភាសាហីណ្ឌី (ទេវនាគរី : मानक हिन्दी) គឺជាភាសាឥណ្ឌូ-អារ្យ័ន ដែលត្រូវបាននិយាយយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាខាងជើង ហើយបម្រើជាភាសាហ្រ្វង់កានៃតំបន់ខ្សែក្រវាត់ហិណ្ឌូ ដែលគ្របដណ្តប់ផ្នែកខ្លះនៃភាគខាងជើង,កណ្តាល,ភាគខាងកើត និងភាគខាងលិចនៃប្រទេសឥណ្ឌា។ ភាសាហិណ្ឌូត្រូវបានពិពណ៌នាថាជាការរៀបចំទៅតាមស្តង់ដារ និងភាសាសំស្ក្រឹតនៃភាសាហិណ្ឌូតានី ដែលខ្លួនវាផ្អែកលើគ្រាមភាសាខារីបូលី នៃទីក្រុងដេលី និងតំបន់ជិតខាងនៃឥណ្ឌាខាងជើង។ ភាសាហិណ្ឌី ដែលសរសេរជាអក្សរទេវនាគរី គឺជាភាសាផ្លូវការមួយក្នុងចំណោមភាសាផ្លូវការពីររបស់រដ្ឋាភិបាលនៃប្រទេសឥណ្ឌា រួមជាមួយនឹងភាសាអង់គ្លេស។ ដែលជាភាសាផ្លូវការនៅក្នុងរដ្ឋចំនួនប្រាំបួន និងដែនដីសហភាពចំនួនបី និងជាភាសាផ្លូវការបន្ថែមនៅក្នុងរដ្ឋចំនួនបីផ្សេងទៀត។ ហិណ្ឌូក៏ជាភាសាមួយក្នុងចំណោមភាសាដែលបានគ្រោងទុកចំនួន២២ នៃសាធារណរដ្ឋឥណ្ឌាផងដែរ។
ភាសាហូឡង់

Category:Languages with ISO 639-2 code
Category:Languages with ISO 639-1 code
រូបភាពតូច|A Dutch speaker
ហូឡង់ (  [ˈneːdərlɑnts]) គឺជាភាសាអាល្លឺម៉ង់ខាងលិច ដែលនិយាយដោយមនុស្សប្រហែល ២៥លាននាក់ជាភាសាទីមួយ  និង ៥ លាននាក់ជាភាសាទីពីរ។ វា​គឺ​ជាភាសាអាល្លឺម៉ង់ ​ដែល​គេ​និយាយ​យ៉ាង​ទូលំទូលាយ​បំផុត​ទី​បី​បន្ទាប់​ពី​សាច់​ញាតិ​ជិត​ស្និទ្ធ​របស់​វា​គឺ ​អាល្លឺម៉ង់ និង ​អង់គ្លេស ។ អាហ្រ្វិក គឺជាភាសាកូនស្រីដាច់ដោយឡែកមួយ ប៉ុន្តែអាចយល់បានទៅវិញទៅមក  និយាយក្នុងកម្រិតខ្លះ ដោយមនុស្សយ៉ាងហោចណាស់ ១៦លាននាក់ ភាគច្រើននៅ អាហ្វ្រិកខាងត្បូង និង ណាមីប៊ី,  វិវត្តពីគ្រាមភាសាហូឡង់បន្លយ នៃអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ។ គ្រាមភាសាដែលប្រើនៅក្នុងប្រទេសបែលហ្ស៊ិក (រួម​ទាំង ​ភាសាហ្វ្លេមីស ) និង ​នៅស៊ូរីណាម ស្រប​ពេល​ជាមួយ​គ្នា​នេះ ទាំងអស់​ត្រូវ​បាន​ដឹកនាំ​ដោយសហភាពភាសាហូឡង់ ។

នៅទ្វីបអឺរ៉ុប ភាគច្រើននៃចំនួនប្រជាជននៃ ប្រទេសហូឡង់ (ដែលវាជាភាសាផ្លូវការតែមួយគត់ដែលនិយាយទូទាំងប្រទេស)  ហើយប្រហែល៦០% នៃប្រជាជន បែលហ្ស៊ិក (ជាភាសាផ្លូវការមួយក្នុងចំណោមភាសាទាំងបី) និយាយភាសាហូឡង់។  "1% of the EU population claims to speak Dutch well enough in order to have a conversation." (page 153).    នៅខាងក្រៅប្រទេសទាប ហូឡង់គឺជាភាសាកំណើតនៃប្រជាជនភាគច្រើននៃប្រទេស អាមេរិកខាងត្បូង នៃ ស៊ូរីណាម ដែលជាអតីត អាណានិគមរបស់ប្រទេសហូឡង់ ដែលជាកន្លែងដែលវាក៏មានឋានៈជាផ្លូវការដូចដែលវាកើតឡើងនៅក្នុងបណ្តាប្រទេសកោះការ៉ាប៊ីន អារូបា, គូរ៉ាសៅ និង ស៊ិនម៉ាថេន ដែលជាប្រទេសធាតុផ្សំនៃព្រះរាជាណាចក្រហូឡង់ ។ អ្នកនិយាយដើមរហូតដល់កន្លះលាននាក់រស់នៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក កាណាដា និងអូស្ត្រាលីរួមបញ្ចូលគ្នា [n 3] និងជនជាតិភាគតិចភាសាប្រវត្តិសាស្ត្រដែលជិតផុតពូជនៅតែមាននៅក្នុងផ្នែកខ្លះនៃប្រទេសបារាំង  អាល្លឺម៉ង់ និងឥណ្ឌូនេស៊ី។ 

ហូឡង់គឺជាសាច់ញាតិជិតស្និទ្ធបំផុតរបស់ទាំងអាឡឺម៉ង់ និងអង់គ្លេស [n 5] ហើយត្រូវបានគេនិយាយជាទូទៅថាជា "ប្រហែលរវាង" ពួកគេ។ [n 6] ហូឡង់ ដូចជាភាសាអង់គ្លេស មិនបានឆ្លងកាត់ ការផ្លាស់ប្តូរព្យញ្ជនៈអាឡឺម៉ង់ខ្ពស់ មិនប្រើ អ៊ូមឡាតអាល្លឺម៉ង់ ជាសញ្ញាសម្គាល់វេយ្យាករណ៍ ភាគច្រើនបានបោះបង់ចោលការប្រើប្រាស់នៃ អនុសញ្ញា និងបាន កំណត់កម្រិត ជាច្រើននៃសរីរវិទ្យា របស់វា រួមទាំង ករណី ភាគច្រើនរបស់វាផងដែរ។ ប្រព័ន្ធ ។ [n 7] លក្ខណៈពិសេសដែលបានចែករំលែកជាមួយអាឡឺម៉ង់រួមមានការរស់រានមានជីវិតនៃ យេនឌ័រវេយ្យាករណ៍ ពីរទៅបី — ទោះបីជាមានផលវិបាកវេយ្យាករណ៍តិចតួច [n 8] — ក៏ដូចជាការប្រើប្រាស់ ភាគល្អិតនៃម៉ូឌុល  ការបំភាន់ចុងក្រោយដែលមិនច្បាស់លាស់ និង លំដាប់ពាក្យ ស្រដៀងគ្នា . [n 9] វាក្យសព្ទហូឡង់ភាគច្រើនជាភាសាអាឡឺម៉ង់។ វារួមបញ្ចូល ប្រាក់កម្ចីមនោសញ្ចេតនា ច្រើនជាងអាឡឺម៉ង់បន្តិច ប៉ុន្តែតិចជាងភាសាអង់គ្លេស។ [n 10]
ភាសាហេប្រឺ

thumb|អ៊ីស្រាអែល នៅអក្សរហេព្រេីរ

ភាសាហេព្រេីរឬហេប្រ៊ូ ( បារាំង៖ Hébreu ហេព្រេីរ៖ עִבְרִית អីវ្រីត ) គឺជាភាសាសេមិតិក់Semitic language. It is the language of the Jews. the Academy of the Hebrew Language is the supreme institution the Hebrew language.

ភាសានេះត្រូវបាននិយាយដោយជនជាតិអ៊ីស្រាអែលជាយូរយារណាស់មកហើយ តាំងតែពីសម័យនៃព្រះគម្ពីរមកម្ល៉េះ។ After Judah was conquered by Babylonia, the Jews were taken captive to Babylon and started speaking Aramaic. Hebrew was no longer used as much in day-to-day life, but it was still known by Jews who studied religious books.  

In the 20th century, many Jews decided to make Hebrew into a spoken language again. តាំងពីឆ្នាំ ១៩៤៨ ភាសាហេព្រេីរជាភាសាផ្លូវការនៅក្នុងប្រទេសអីស្រាអែលនិងមានលោកច្រេីនដែលមកពីប្រទេសផ្សិងៗមកដល់ប្រទេសនោះនិងបានរៀនភាសាហេព្រេីរដេីម្បីនិយាយជាមួយគ្នា។

Also everyone who wishes to become a Christian priest must learn Hebrew in order to be able to read the Bible in original language.

ភាសាហេព្រេីរជាជាតិភាសាអារាប់។ Hebrew words are made by combining a root with a pattern. In Israeli Hebrew, some words are translated from European languages like English, French, German, and Russian. Many words from the Old Testament were given new meanings in Israeli Hebrew. People learning Hebrew need to study the grammar first in order to read correctly without vowels. In Israeli Hebrew, there is no verb "to be" in the present tense, only in the future and the past tenses. In Biblical Hebrew, there are no tenses but only two "aspects": imperfect and perfect. The imperfect is something like the future and the present tenses. The perfect is something like the past tense. Mishnaic Hebrew is the Hebrew spoken as well as Judeo-Aramaic in the time of Jesus and in the time of the Bar-Kokhba revolt (2nd century AD), until the Byzantine Empire of Justinian (6th century AD).
ភាសាហេប្រឺ: អក្សរក្រម

អក្សរក្រម 

The Hebrew alphabet has 22 letters. Five of these letters change when they are at the end of a word. The Hebrew language is read from right to left. The Hebrew alphabet is an abjad which means that only the consonants are written out and the reader must supply the vowels himself. Since this is pretty difficult, the vowels can be marked as dots called niqqud (plural niqqudim). In Modern Hebrew, some letters can denote vowels. These are called matres lectionis (mothers of the reading) as they help the reading a lot.

Aleph អាលេហ្វBet បេតGimel ហ្គីមេលDalet ដាលេតHe ហេWaw អួាអូZayin ហ្សាយិនHet ហេតTet តេតYod យុដKaf កាហ្វאבגדהוזחטיכךLamed លាមេដMem មិមNun នូនSamekh សាមេហAyin អាយិនPe/Fe ពេTsadi ត្សាដិKuf កុហ្វResh រេឝShin/Sin ឝិនTav តាវלמנסעפצקרשתםןףץ
ភាសាហ្វាំងឡង់

ភាសាហ្វាំងឡង់(Suomi, Suomi keel)គឺភាសាមួយនៃក្រុមភាសាហ្វាំង-អ៊ូគ្រី(Finno-Ugric languages). ភាសាហ្នេះត្រូវបាននិយាយក្នុងស្រុកហ្វាំងឡង់.
ភាសាហ្វាំងឡង់: អក្សរ

អក្សរ
  អក្សរ  ឈ្មោះអក្សរIPA Aa aa [a]  Bb bee [b] Cc see —  Dd dee [d] Ee ee [e]  Ff äf, äffä [f]  Gg gee [g]  Hh hoo [h]  Ii ii [i]  Jj jii [j] Kk koo [k]  Ll äl [l]  Mm äm, ämmä [m]  Nn än, ännä [n] Oo oo [o]  Pp pee [p]  Qq kuu —  Rr är, ärrä [r]  Ss äs, ässä [s] Šš äš, hattu-äs, hattu-ässä [ʃ]  Tt tee [t]  Uu uu [u] Vv vee [v] Ww  kaksois-vee  [v]  Xx äks, äksä [ks] Yy yy [y] Zz tset, tseta [ts] Žž hattu-tset, hattu-tseta [ʒ]  Åå ruotsalainen oo  (o នៃស៊ុយអែត) [o]  Ää ää [æ] Öö öö [ø]
ភាសាហ្វីជី

រូបភាពតូច| អ្នកនិយាហ្វីជីថតជាភាសាហ្វីជី ។
ហ្វីជី (  ) គឺជាភាសាអូស្ត្រូណេសៀនៃគ្រួសារម៉ាឡេយ៉ូ-ប៉ូលីណេសៀ ដែលនិយាយដោយជនជាតិហ្វីជីប្រមាណ ៣៥០,០០០-៤៥០,០០០នាក់ ជាភាសាកំណើត។ រដ្ឋធម្មនុញ្ញឆ្នាំ២០១៣ បានបង្កើតភាសាហ្វីជីជាភាសាផ្លូវការរបស់ភាសាហ្វីជី រួមជាមួយនឹងភាសាអង់គ្លេស និង ហ្វីជីហិណ្ឌូ ហើយមានការពិភាក្សាអំពីការបង្កើតវាជា " ភាសាជាតិ " ។ ភាសាហ្វីជីគឺជាភាសា VOS ។ 

ស្តង់ដារហ្វីជីគឺផ្អែកលើគ្រាមភាសាប៊ួ ដែលជាភាសាហ្វីជីខាងកើត ។ ទម្រង់ភាសាលាយឡំគ្នា ត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយ ជនជាតិឥណ្ឌូ-ហ្វីជី និង ជនជាតិចិន ជាច្រើននៅលើកោះនេះ ខណៈដែល ភីដជីន ហិណ្ឌូសតានី ត្រូវបានប្រើដោយជនជាតិភាគតិច ហ្វីជី និងជនជាតិចិននៅតាមជនបទជាច្រើននៅក្នុងតំបន់ដែលគ្រប់គ្រងដោយជនជាតិឥណ្ឌូ-ហ្វីជី។
ភាសាហ្ស៊ូលូ

ហ្ស៊ូលូ ( /ˈ z uː l uː /  ) ឬ អ៊ីស៊ីហ្ស៊ូលូ (isiZulu) ជាពាក្យតំណាង គឺជាភាសាបានទូភាគខាងត្បូង នៃផ្នែកង៉ូនី (Nguni) ដែលនិយាយ និងជនជាតិដើមភាគតិចនៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ។ វាជាភាសារបស់ជនជាតិហ្ស៊ូលូ ដែលមានអ្នកនិយាយដើមប្រហែល ១៣.៥៦ លាននាក់ ដែលភាគច្រើនរស់នៅក្នុងខេត្ត ក្វាហ្ស៊ូលូ-ណាតាល់ (KwaZulu-Natal) នៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ។  ហ្ស៊ូលូ ជាភាសាដើម ដែលគេនិយាយយ៉ាងទូលំទូលាយបំផុតនៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូង (២៤% នៃចំនួនប្រជាជន) ហើយវាត្រូវបានយល់ដោយជាង ៥០% នៃប្រជាជនរបស់ខ្លួន។ Ethnologue 2005 វាបានក្លាយជាភាសាផ្លូវការមួយក្នុងចំណោម ភាសាផ្លូវការទី១២ របស់អាហ្វ្រិកខាងត្បូង ក្នុងឆ្នាំ ១៩៩៤។ 

យោងតាម Ethnologue វាគឺជាភាសាដែលនិយាយច្រើនជាងគេទីពីរនៃ ភាសាបានទូ បន្ទាប់ពី ភាសាស្វាហ៊ីលី ។  ដូចភាសាបានទូ ផ្សេងទៀតដែរ វាត្រូវបានសរសេរដោយ អក្សរឡាតាំង ។

នៅ​ក្នុង​ភាសា​អង់គ្លេស​អាហ្វ្រិក​ខាង​ត្បូង ភាសា​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​សំដៅ​ជា​ញឹក​ញាប់​ក្នុង​ទម្រង់​ដើម​របស់​វា គឺ អ៊ីស៊ីហ្ស៊ូលូ ។
ភាសាឡាតាំង

ភាសាឡាតាំងគឺជាភាសាចាស់ដែលអ្នករ៉ូមាំងប្រើសម្រាប់ការទាក់ទង ដែលគ្មានអ្នកនិយាយក្នុងបច្ចុប្បន្នហើយ។ ប៉ុន្តែនៅតែមានមនុស្សជាច្រើននាក់ដែលសិក្សាភាសាឡាតាំងនៅក្នុងអនុវិទ្យាល័យបែបអង់គ្លេស (English Grammar school)

ព្រះសហគមន៍កាតូលិក (Catholic Church) នៅតែប្រើភាសាឡាតាំងជាភាសាផ្លូវការ។

ពាក្យបែបវិទ្យាសាស្រ្តជាច្រើនពាក្យ គឺជាពាក្យដែលជាភាសាឡាតាំងឬបង្កើតឡើងពីភាសាឡាតាំង. ភាសាជាច្រើនដែលមានការប្រើនៅបច្ចុប្បន្ន បានអភិវឌ្ឍពីភាសាឡាតាំង ដោយហៅក្រុមភាសានេះថា ក្រុមភាសារ៉ូម៉ាន់ () ភាសាសំខាន់នៅក្នុងក្រុមភាសានេះមាន៖ ភាសាបារាំង (French), ភាសារ៉ូម៉ានី (Romanian), ភាសាអ៊ីតាលី (Italian), ភាសាព័រទុយហ្គាល់ (Portuguese) និងភាសាអេស្ប៉ាញ់ (Spanish)។ ភាគច្រើននៃ ភាសាក្រុមឥណ្ឌូ-អឺរ៉ុប មានទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងភាសាឡាតាំងមួយចំនួន។
ភាសាឡាវ

ភាសាឡាវ ដែលជួនកាលគេហៅថា ភាសាលាវ (Lao, [láːw] 'ឡាវ' ឬ  ធំ, [pʰáːsǎːláːw] 'ភាសាឡាវ') គឺជាភាសាក្រា-ដៃរបស់ប្រជាជនឡាវ។ វា​ត្រូវ​បាន​គេ​និយាយ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ឡាវ ដែល​វា​ជា​ភាសា​ផ្លូវការ​សម្រាប់​ប្រជាជន​ឡាវប្រមាណ ៧ លាន​នាក់ ក៏ដូចជា​នៅ​ភាគ​ឦសាន​នៃ​ប្រទេស​ថៃ ដែល​វា​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ដោយ​មនុស្ស​ប្រមាណ ២៣ លាន​នាក់ ដែល​ជា​ធម្មតា​ហៅ​ថា អ៊ីសាន។ឡាវ​មាន​តួនាទី​ជា​ភាសា​បារាំង​ក្នុង​ចំណោម​ពលរដ្ឋ​ឡាវ ដែល​និយាយ​ប្រហែល ៩០ ភាសា​ផ្សេងទៀត ដែល​ភាគច្រើន​មិន​ទាក់ទង​នឹង​ឡាវ។  

វា​ជា​ភាសា​សំនៀង​និង​ការ​វិភាគ ស្រដៀង​នឹង​ភាសាក្រា-ដៃផ្សេង​ទៀត ព្រម​ទាំង ​ភាសា​ចិន និង​ភាសា​វៀតណាម។និយាយភាសាលាវមានភាពវៃឆ្លាតទៅវិញទៅមកជាមួយភាសាថៃ និង អ៊ីសាន ដែលជាភាសាថៃភាគនិរតី ដល់កម្រិតដែលអ្នកនិយាយរបស់ពួកគេអាចប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការនិយាយភាសារៀងៗខ្លួន។និយាយលាវមានភាពវៃឆ្លាតទៅវិញទៅមកជាមួយភាសាថៃ និង អ៊ីសាន ដែលជាភាសាថៃភាគនិរតី ដល់កម្រិតដែលអ្នកនិយាយរបស់ពួកគេអាចប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការនិយាយភាសារៀងៗខ្លួន។ភាសាទាំងនេះត្រូវបានសរសេរដោយអក្សរខុសគ្នាបន្តិចបន្តួច ប៉ុន្តែមានលក្ខណៈភាសាស្រដៀងគ្នា និងបង្កើតជាភាសាបន្តបន្ទាប់បន្សំយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ទោះបីជាមិនមានស្តង់ដារផ្លូវការក៏ដោយ គ្រាមភាសា វៀងច័ន្ទ បានក្លាយទៅជាភាសាស្ដង់ដារជាក់ស្តែងនៅក្នុង ប្រទេសឡាវ ហើយគ្រាមភាសា ខនកែន បានក្លាយជាភាសាស្តង់ដារជាក់ស្តែងនៅក្នុង  អុីសាននៅពាក់កណ្តាលទីពីរនៃសតវត្សទី 20 ។
ភាសាឡាវញ៉

ឡាវញ៉ ឬ ញ៉ (ស្វ័យភាព៖  ) គឺជា ភាសាតៃភាគនិរតី ដែលនិយាយភាគច្រើននៅក្នុង ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ប្រទេសកម្ពុជា ក៏ដូចជានៅ ស្រុកអារញ្ញប្រាថេត ខេត្តស្រះកែវ ប្រទេសថៃ។ មានវាគ្មិនពី ១០,០០០ ទៅ ១៥,០០០ នាក់នៃ ឡាវញ៉នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ [ 2 ] ឡាវញ៉ត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាគ្រាមភាសារបស់ ឡាវ ជាជាង ញ៉ (ញ៉ាវ) ដោយផ្អែកលើទិន្នន័យភាសាពីភូមិអូនលួងស្វាយចាស់ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ [ 1 ]
ភាសាឡាវញ៉: ឈ្មោះ

ឈ្មោះ 
ឈ្មោះ ញ៉ ទំនង​ជា​បាន​មក​ពី​នាម​ជា​និក្ខមនំ​ដែល​ក្រោយ​មក​ត្រូវ​បាន​អនុម័ត​ជា​សទិស​ន័យ​មួយ; ឡាវ នី ពិត​ជា​មិន​មាន​ដើម​កំណើត​មក​ពី​ជនជាតិ​ភាគតិច ញ៉ នៃ ​អ៊ីសាន និង​ឡាវ​ទេ។ [ 1 ]  ​នេះ​អាច​នឹង​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ដោយ​សារ​ប្រភពដើម​នៃ​ភូមិសាស្ត្រ​របស់ឡាវញ៉ ឬ​ភាសា​របស់​ពួកគេ។
ភាសាឡាវញ៉: ចំណាត់ថ្នាក់

ចំណាត់ថ្នាក់ 
ញ៉ គឺជាភាសាតៃភាគនិរតីដែលនិយាយនៅក្នុងស្រុក ថាឧទេន ខេត្តនគរភ្នំ និង ស្រុកកន្ទរវិជ័យ ខេត្តមហាសារខាម នៃប្រទេសថៃ ព្រមទាំង ស្រុកខាំកេត ខេត្តបុរិគាំជ័យ នៃប្រទេសឡាវ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ Trongdee (2014) បង្ហាញថា ឡាវញ៉ នៃខេត្តបន្ទាយមានជមិនមែនជាញ៉យ មិនមែនជា ឬ យ៉ូទេ បើទោះបីជាសញ៉ងឡាវ ណូយ ខ្លះស្ញ៉ឹង នីយ៉ូ ជាងសម្លេងឡាវក៏ដោយ។
ភាសាឡាវញ៉: ទីតាំង

ទីតាំង 
ភូមិ ឡាវញ៉ ខាងក្រោមត្រូវបានចងក្រងជាឯកសារក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ [ 1 ]

 ស្រុកអូរជ្រៅ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
 កូបធំ
 ដុងអារញ្ញ
 អន្លង់ស្វាយចាស់
 អន្លង់ស្វាយថ្មី
 កូបតូច
 កូបជង
 កូបត្បូង 
 ខៃដន 
 សេរី ភាព 
 ក្រុងស្រីសោភ័ណ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ
 ភូមិភ្នំបាក់ ឃុំ ទឹកថ្លា (ភ្នំបាក់)
 ភូមិអូរអំបិល ឃុំ អូរអំបិល (អូរអំបិល)
 ស្រុកបរវិល ខេត្តបាត់ដំបង (៥ភូមិ)
 ម៉ាក្រឿ 
 ស្លីប
 ភូមិលាវ
 ព្រៃខ្ពស់
 ភូមិកូប

នៅ ខេត្តសាកែវ ប្រទេសថៃ ឡាវញ៉ត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងអនុស្រុកដូចខាងក្រោម ( តំបន់ ) នៃ ស្រុកអារញ្ញប្រាថេត ។ [ 1 ]

 ក្លងណាសៃ(คลองน้ำใส)
 មឿង ផៃ
 ផាន់ សឿក (ผ่านศึก)
 ថាខាំ (ท่าข้าม)
 អារញ្ញប្រទេស
ភាសាអង់គ្លេស

right|thumb|អក្សររូនីក ជាអក្សររបស់ភាសាអង់គ្លេសបុរាណ។

ភាសាអង់គ្លេស (English) ជាភាសានៅទ្វីបអឺរ៉ុប ដែលបានចាប់ផ្តើមវិវត្តនៅប្រទេសអង់គ្លេសនៅសតវត្សរ៏ទី៥ គ.ស. ។​ នៅពេលនេះមានប្រទេសច្រើន ដែលនិយាយភាសាអង់គ្លេសដូចភាសាកំណើត ជាពិសេស ប្រទេសអង់គ្លេស ប្រទេសសហរដ្ឋអាមេរិក និង ប្រទេសអូស្រ្តាលី និងមានប្រទេសទៀត ដែលនិយាយភាសាអង់គ្លេសដូច ភាសាទីពីរ ដូចជា​ ប្រទេសហ្វីលីពីន និង ប្រទេសឥណ្ឌា ។

ភាសាអង់គ្លេស ជាភាសាសំខាន់នៅពិភកលោក ជាពិសេស នៅ ជំនួញអន្តរជាតិ ។​ ភាសានេះនៅក្រុងភាសាវិទ្យា របស់ភាសាអាឡឺម៉ង់ ។​នៅសតវត្សរ៏ទី១៨ ស.ក. ប្រទេសអង់គ្លេស បានយក អាណានិកគមច្រើន នៅទី្វបទាំងអស់ ដូច្នេះ ភាសាអង់គ្លេស បានចាប់ផ្តើមមានការសំខាន់។

នៅសតវត្សរ៏ទី២០ ជាសហរដ្ឋអាមេរីក ប្រទេសដែលយកអំណាចនៅពិភកលោក ដូច្នេះ ភាសាអង់គ្លេសបន្ត ជាភាសាអន្តរជាតិ។​ 

របស់ភាសាឡាតាំង ហើយនិង គេអត់ប្រើ អក្សររបស់ខ្លួន ដែលជា អក្សររូនីក (បុរាណកាលរបស់អង់គ្លេស)យោងទៅតាមស្រាវជ្រា។
ភាសាអង់គ្លេស: ប្រវត្ដិភាសា

ប្រវត្ដិភាសា 
ភាសាអង់គេ្លសជាភាសារបស់ជនជាតិអាឡឺម៉ង់ភាគខាងលិច​ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ពីមនុស្សដែលនិយាយភាសាAnglo និង​មនុស្សចាស់បុរាណ​ហើយត្រូវបានគេនាំយកទៅអង់គេ្លសដោយ
អ្នកដែលមានភូមិលំនៅ​ នៅទីនោះតាំងពីមុនមកម្លេះដែលមានរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ​ ហើយមាននៅអាឡឺម៉ង់ខាងលិច ប្រទេសដានឺម៉ាក និងប្រទេស ប្រទេសហូឡង់។
ចាប់តាំងពីពេលនោះមក​ នៅក្នុងប្រទេសរ៉ូម កំនើនប្រជាជនត្រូវបានគេប៉ាន់ស្មានថា​ នឹងនិយាយភាសានោះរហូតដែលជាភាសាឡាតាំង។
មួនក្នុងចំនោមចំនូលទាំងអស់នេះ​ ពួលកុលស័ម្ពដែលជាជនជាតិអាឡឺម៉ង់ គឺជាជនជាតិអង់គ្លេស​​ដែលមានជំនឿទៅលើ​ការតាំងលំនៅថ្មីពិតមែន
ឈ្មោះថាប្រទេសអង់គ្លេស ដែលមកពីពាក្យថា Engla land ដែលជាដីរបស់អង់គ្លេស ហើយ English.
ភាសាអាយឡែន

right|thumb|200x|អក្សរ អាយ ឡែន សម័យបុរាណ

ភាសាអាយឡែន គឺជាភាសាមួយដែលមានមកពីតំបន់ប៉ែកខាងជើង គឺជាភាសាដែលគេប្រើនៅប្រទេសអាយ ឡែន ។ វាមានទំនាក់ទំនងជាមួយនិងហ្វារ៉ូស (Faroese)ហើយដែលប្រាកដនោះគឺមានទំនាក់ទំនងជាមួយនិង ន័រវីហ្គាន់ (Norwegian) ដែលជាគ្រាមភាសាដែលមានដូ​ចជា[citation needed] [[តេឡេម៉ាក (Telemark)[]]citation needed] ហើយនិង សុខណាម៉ា (Sognamå)l[citation needed].

ក្នុងរយៈពេលខ្លីមួយដែលភាសាអឺរ៉ុបខាងលិចភាគច្រើន បានធ្លាក់ចុះយ៉ាងរហ័ស។ ចំពោះលក្ខណៈពិសេសរបស់ភាសា អាយ ឡែនគឺវាអាចប្រៀបធៀបបានទៅនិងភាសាឡាតាំង (សមាជិករបស់ក្រុម ភាសាផ្តេក ឬ ជ្រៀង ជាភាសាដែលបានប្រើប្រាស់នៅក្នុងអ៊ីនឌូ-អឺរ៉ុប) ឬក៏មានភាសាផ្សេងៗជាច្រើនទៀតដែលបានប្រើប្រាស់នៅបណ្តាប្រទេសចាស់ចាស់ដូចជា ន័ហ្ស និងប្រទេសអង់គ្លេស ។

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាសា
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាសាអឺរ៉ុប
ភាសាអារ៉ាប់

ភាសាអារ៉ាប់ ជាភាសានៅអំបូរភាសាសេមីតកណ្ដាលដែលមានអ្នកនិយាយច្រើនបំផុត ដែលមានទំនាក់ទំនងជិតស្និតទៅនឹងភាសាហេប្រ៊ូនិងភាសាអារ៉ាម។ ភាសានេះត្រូវបានអភិវឌ្ឍន៍ភាសាដូចគ្នា គឺជាភាសាសេមីតបុរាណ។ ភាសាអារ៉ាប់សម័យទំនើបត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ថាជាភាសាធំ អាចបែងចែកទៅជាគ្រាមភាសា ២៧ នៅក្នុងប្រព័ន្ធ ISO 639-3។ ភាពខុសគ្នានៅក្នុងការប្រើភាសាអាចរកបាននៅទួទាំងពីភពអារ៉ាប់ ដោយមានភាសាអារ៉ាប់ស្តង់ដារដែលត្រូវបានប្រើនៅក្នុងក្រុមមនុស្សកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម។
ភាសាអាល្លឺម៉ង់

ភាសាអាល្លឺម៉ង (Deutsch) គឺជាភាសាខាងលិច ដែលជាប់ទាក់ទងទៅនឹងភាសាអង់គ្លេស និងភាសាហូឡង់។ វាគឺជាភាសាមួយដែលគេនិយមប្រើលើកដំបូង នៅក្នុងសហគមន៍អឺរ៉ុប។ជនជាតិអាល្លឺម៉ង់ប្រមាណ ១២០ លាននិយាយភាសារបស់គេ និងមាន៨០លាននិយាភាសាអាល្លឺម៉ង់ដែលមិនមែន
ជាជនជាតិនេះ។ភាសានេះជាភាសាអន្តរជាតិដែលត្រូវគេប្រើនៅក្នុង សាលារៀន សកសវិទ្យាល័យ និងមជ្ឈមណ្ឌុលនានាក្នុងពិភពលោក។