navinnseab/khmer-wikipedia-article huggingface dataset:
រឿងហង្ស និងក្ងោក

ក្នុងប្រទេសមួយមានបឹងមួយកន្លែងជាទីអាស្រ័យនៃស្តេចហង្ស ដែលត្រូវបានបក្សីត្រូវរកសុីលើផ្ទៃទឹកទាំងអស់បានព្រមព្រៀងគ្នាអភិសេករាជហង្សនោះលើកឱ្យទៅជាស្តេច ព្រោះថា 
 បើមិនមានព្រះរាជាជាអ្នកគ្រប់គ្រងដឹកនាំដោយប្រពៃទេ ប្រជារាស្រ្តទុកដូចជាមិនមានអ្នកកាន់ចង្កូតនឹងវង្វង់លិចលង់ក្នុងមហាសមុទ្រ។ 
 ព្រះរាជាគ្រប់គ្រង និងរក្សាប្រជាសាស្រ្តធ្វើឱ្យរីកចម្រើនដល់ព្រះរាជា ការគ្រប់គ្រងរក្សាប្រសើរជាងសេចក្តីចម្រើនបើមិនមានការគ្រប់គ្រងរក្សាសសេចក្តីចម្រើនឱ្យល្អជាងនោះទេ សេចក្តីចម្រើននឹងត្រឡប់វិនាសអន្តរាយបាត់បង់ទៅវិញ។ 
ក្នុងថ្ងៃមួយស្តេចហង្សកំពុងសម្រាកកាយលើរាជបល្ល័ង្កឈូក....ស្រីហិតោបទេស។
រឿងហោរនិងតាចាស់ដូនចាស់: ដំណេីររឿង

ដំណេីររឿង 
កាល​ពី​ព្រេង​នាយ​មាន​ហោរ​ម្នាក់​ជា​អ្នក​ទាយ គន់​គុរ​មើល​ឆុត​ណាស់ ហោរ​នោះ​នៅ​ស្រុក​ជា​មួយ​នឹង​តាចាស់​យាយ​ចាស់ ។ មាន​កាល​ថ្ងៃ​មួយ តាចាស់​ដូន​ចាស់​គាត់​នាំ​គ្នា​ទាំង​ពីរ​នាក់​ទៅ​នេសាទ​ត្រី​នៅ​បឹង​ក្បែរ​ភូមិ​គាត់ ។ ពេល​នោះ​គាត់​រុត​បាន​ត្រីរស់​ ១ហើយ​និង​បាន​ទន្សាយ​លង់​ទឹក​១ ដល់​ល្ងាច​គាត់​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញគាត់​យក​ទន្សាយ​គ្រប​នឹង​អង្រុត​ទុក​នៅ​កណ្តាល​ច្បារ​បន្លែខាង​មុខ​ផ្ទះ​គាត់, ត្រី​រ៉ស់ គាត់​ដាក់​ទ្រុង​ប្រោះទុក​ក្នុង​ត្រពាំង​នៅ​ជិត​ច្បារ​បន្លែ​គាត់ ក្បែរ​កន្លែង​ទុក​ទន្សាយ។ ដល់​ព្រឹក​ឡើង តា​ចាស់​យាយ​ចាស់​គិត​គ្នា​ថា «យើង​ទៅ​រក​ហោរ​ទាយ​មើលថា​ព្រឹក​នេះ​យើង​បាន​ម្ហូប​អ្វី​ស៊ី? បើ​ហោរ​នោះ​ទាយ​ត្រូវ​សឹម​ជឿ​ថា​ពូកែ​មែន ព្រោះ​ចាប់​បាន​ត្រី​រ៉ស់​ ១ ទន្សាយ​១ បម្រុង​នឹង​ទុក​ធ្វើ​ម្ហូប​អាហារ​ស៊ី​ព្រឹក​នេះ​ហើយ» ។

ដល់​ព្រម​ព្រៀង​គ្នា​ស្រេច​ហើយ ក៏​ដើរ​ទៅ​លុះ​ទៅ​ដល់​មុខ​ផ្ទះ​ហោរ​នោះ តា​ចាស់​ក៏​ស្រែក​សួរ​ទៅ​ម្ចាស់​ផ្ទះ​ថា « អើ​អ្នក​អើយ! លោក​គ្រូ​នៅៗហ្នឹង​ឬ? »។ ម្ចាស់​ផ្ទះ​ក៏​ប្រាប់​មក​តា​ចាស់​ដូន​ចាស់​ថា «គាត់​នៅ​នេះមាន​ការ​អ្វី? តា​យាយ​អញ្ជើញ​ចូល​មក! »។ តា​ចាស់​យាយ​ចាស់​នោះ​គ្នា​ចូល​ទៅ​បន្តិច ហោរ​ដណ្តឹង​សួរ​មក​តា​យាយ​ថា «ចុះ​អញ្ជើញ​មក​នេះ មានការ​អ្វី?» ។ តា​ចាស់​យាយ​ចាស់
ជម្រាប​ទៅ​ហោរ​វិញ​ថា «ខ្ញុំ​មក​នេះ មាន​ការ​បន្តិច, សូម​លោកគ្រូ​មេត្តា​ករុណា​ចុះ» ។ ហោរ​សួរ​ថា «មាន​ការ​អ្វី? ចូរ​ថា​មក​ចុះ! » ។ តា​ចាស់​យាយ​ចាស់​ថា «ឱលោក​គ្រូ​អើយ​! យើង​ខ្ញុំ​ទាំង​ពីរ​នាក់​នេះ
អត់​ម្ហូប​អាហារ​ទទួល​ទាន ពីរ​បី​ថ្ងៃ​ហើយ, តើ​ព្រឹក​នេះនឹង​បាន​អ្វី​ទទួល​ទាន​ឬ​ទេ? » ។ ហោរ​ចាប់​ក្តារ​ឆ្នួន​ឡើង វាយ​លេខ​មើល​ឲ្យ​តា​យាយ មើល​រួច​ស្រេច ក៏​ជម្រាប​តា​យាយស​ថា « ព្រឹក​នេះ
តាយាយ​ឯង មុខ​តែ​លិទ្ធ​ប្រហុក​ក្នុង​ពាង!» ។ តា​យាយ​ឮ​ហោរ​ថា​ដូច្នោះក៏​នឹក​ក្នុង​ចិត្ត​ថា «ហោរ​នេះ គ្មាន​ពូកែ​ទេ ទាយ​ផ្តេស​ផ្តាស​សោះ,យើង​កុំ​ជឿ!» គិត​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ក៏​នាំ​គ្នា​លា​ហោរ​មក​ផ្ទះ​វិញ
ហើយ​យាយ​ក៏​ប្រើ​តា​ឲ្យ​ទៅ​ចាប់​យក​ត្រី​ពី​ទ្រុងទៅ​ធ្វើ​ក្បែរ​ត្រពាំង​ជិត​ផ្ទះ តា​លូក​ចាប់​ត្រី​យក​មក​ក្រៅត្រី​វា​បម្រះ​រួច លោត​ចុះ​ត្រពាំង​ទៅ ។ តា​ក៏​ស្ទុះ​ទៅ​យក​អង្រុតដែល​គ្រប​ទន្សាយ​មក​ដេញ​រុត​ត្រី ។ ឯទន្សាយ​នៅ​ក្នុង​អង្រុត​នោះក៏​ផ្អើល​រត់​បាត់​ទៅ​ទៀត ។ យាយ​មើល​ពី​លើ​មក​ឃើញ​ទន្សាយ​រត់​ចូល​ទៅ​ក្នុងព្រៃ ក៏​ស្រែក​ប្រាប់​ថា «តាៗ! ទន្សាយ​រួច​ទៅ​ហើយ!» ។ តា​ប្រាប់​ទៅ​វិញ​ថា «ឯង សម​តែ​ស៊ី​ប្រហុក​ក្នុង​ពាង ដូច​គេ​ទាយ​ពី​ព្រឹក​ម៉ិញ​នោះ​ឯង » ។ តា​ឮ​យាយ​ថា​ដូច្នោះ ក៏​នឹក​ឃើញ​ថា «គ្រូ​ទាយ​ឆុត​មែន» ដល់​ពេល​បាយ​ព្រឹក តាម​ចាស់​ដូន​ចាស់​ក៏​នាំ​គ្នា​ស៊ី​ប្រហុក​ក្នុង​ពាង​ដូច​ហោរ​ទាយ​ឲ្យ​នោះ​ឯង ។ ទើប​តា​ចាស់ ដូន​ចាស់​ដូន​ចាស់​ជឿ​ថា «ហោរ​ចេះ​ដឹង​ត្រឹម​ត្រូវ​តាម​ក្បួន​តម្រា​ប្រាកដ​មែន» ។

<big>កុំ​អាន​អួត​អាត្មា ត្មះ​តម្រា​ប្រាជ្ញ​ព្រេង​នាយ
រឿងអណ្ដើកនិងស្វា: ដំនើររឿង

ដំនើររឿង 

មាន​រឿង​និទាន​មួយ​ថា​ អណ្ដើក​ និង​ស្វា​ វា​សុំ​ធ្វើ​ដន្លង​គ្នា​ តែ​គ្មាន​កូន​ចៅ​ទៅ​ចង​ពន្ធ​អ្វី​ទេ​ គ្រាន់​តែ​និយាយ​ថា​ សុំ​គ្នា​ធ្វើ​ដន្លង ។ សត្វ​ទាំង​ពីរ​ ស្រឡាញ់​រាប់អាន​គ្នា​ ដូច​ដន្លង​អ្នក​ទាំង​ពួង​នោះ​ដែរ ។ លុះ​ចំណេរ​យូរ​ទៅ​ ដន្លង​ខាង​ស្វា​នោះ​ គេ​មាន​កូន​ត្រូវ​រៀប​ការ​ គេ​ហៅ​ភ្ញៀវ​ពួក​ស្វា​ សន្មត​ថ្ងៃ​នឹង​ស៊ី​ការ​ ទើប​នឹក​ឃើញ​អណ្ដើក​ជា​ដន្លង​ថា << យើង​ការ​កូន​នេះ​ ហៅ​ភ្ញៀវ​អស់​ហើយ​ នៅ​តែ​អណ្ដើក​ជា​ដន្លង​ មិន​ទាន់​បាន​ទៅ​ប្រាប់​ឥឡូវ​ ជិត​ថ្ងៃ​ការ​ណាស់​ទៅ​ហើយ​ បើ​ដូច្នោះ​ឲ្យ​បំរើ​ទៅ​អញ្ជើញ​គាត់​ផង​ បំណាច់​យើង​រាប់អាន​គ្នា​ យូរ​ឆ្នាំ​ណាស់​មក​ហើយ >> គិត​ហើយ​ក៏​ចាត់​បំរើ​ឲ្យ​ទៅ​អញ្ជើញ ។ ថ្ងៃ​ដែល​គេ​ប្រជុំ​ញាតិ​ស៊ី​ការ​នោះ​ អណ្ដើក​ក៏​ទៅ​ដល់​ដែរ​ តែ​នឹង​ឡើង​ទៅ​ស៊ី​ផឹក​នឹង​គេ​មិន​រួច ។ ពួក​ស្វា​បាន​ឃើញ​ ក៏​ទៅ​ប្រាប់​ដន្លង​ស្វា​ថា << ត្បិត​ដន្លង​អណ្ដើក​មក​ដល់​ហើយ​ នៅ​ឯ​ក្រោម​ដើម​ឈើ >> ។ ដន្លង​ស្វា​ចុះ​មក​ ឃើញ​អណ្ដើក​ក៏​ប្រាប់​ថា​ដន្លង​ឯង​ ឡើង​មិន​រួច​នឹង​គេ​ មាន​តែ​ដន្លង​ឯង​ខាំ​វល្ល៍​នេះ​ចុះ​ យើង​នឹង​ស្រាវ​ឡើង​ ប៉ុន្តែ​បើ​មិន​ទាន់​ដល់​ទៅ​កន្លែង​ដែល​យើង​អង្គុយ​ទេ​ ដន្លង​ឯង​កុំ​និយាយ​ឲ្យ​សោះ​ ទោះ​បី​ឃើញ​អ្វី​ ឬ​គេ​ថា​អ្វី​ក៏​ដោយ, តែ​និយាយ​ធ្លាក់​មក​ស្លាប់​ហើយ ។ អណ្ដើក​ទទួល​បណ្ដាំ​ដន្លង​នោះ​សព្វ​គ្រប់​ហើយ​ ក៏​ទទួល​ខាំ​វល្លិ៍ ។ ពួក​ស្វា​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ ក៏​ស្រាវ​វល្លិ៍​នោះ​ឡើង​ នាំ​អណ្ដើក​ទៅ​ឯ​ថ្នាក់​លើ ។
លុះ​ទៅ​ជិត​ដល់​កន្លែង​ ដែល​គេ​នឹង​ដាក់​នោះ​ ជួន​ជា​ដន្លង​ស្រី​ស្វា​ ឃើញ​អណ្ដើក​ ក៏​សួរ​ដោយ​រាប់អាន​ថា << ដន្លង ! សុខ​សប្បាយ​ទេ​ឬ ? >> ។ អណ្ដើក​ភ្លេច​ពាក្យ​បណ្ដាំ​ ហា​មាត់​ស្ដី​ទៅ​នឹង​ដន្លង​ ក៏​របូត​មាត់​ ធ្លាក់​ខ្លួន​ដល់​ដី​បែក​ស្នូក​ដូច​គេ​បោក​នឹង​ថ្ម​ ស្លាប់​នៅ​វេលា​នោះ​ ខាន​ស៊ី​ការ​នោះ​ទៅ ។

មាត់​អណ្ដើក
រឿងអណ្ដើកនិងស្វា: សូមមើលផងដែរ

សូមមើលផងដែរ 
ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ
រឿងអន្ទង់វែងឆ្នាំងវែង: ដំនើររឿង

ដំនើររឿង 
ក្នុង​កាល​កន្លង​ទៅ​ហើយ មាន​មនុស្ស​ពីរ​នាក់ ជា​ប្តី​ប្រពន្ធ ។ ថ្ងៃ​មួយ ប្តី​ចេញ​ទៅ​រក​អន្ទង់​ដើម្បី​ជា​អាហារ បាន​អន្ទង់​១ យក​មក​ប្រគល់​ឲ្យ​ប្រពន្ធ ប្រាប់​ថា «ចូរ​ឯង​យក​អន្ទង់​នេះ​ទៅ​ស្ល​ស៊ី» ។ ប្រពន្ធ​ឆ្លើយ​ថា «ចុះ​បើ​អន្ទង់​នេះ​វែង​ម្ល៉េះ បាន​ឆ្នាំង​វែង​ពី​ណា​នឹង​យក​មក​ស្ងោរ​អន្ទង់​នេះ​បាន?» ។ ប្តី​ឮ​ហើយ នឹក​ក្នុង​ចិត្ត​ថា «ប្រពន្ធអញ​ល្ងង់​អី​ម្ល៉េះ!» ហើយ​ប្រាប់​ប្រពន្ធ​ថា «បើ​ឯង​រក​ឆ្នាំង​វែង​ពុំ​បាន​ទេ ឯង​យក​អន្ទង់​នេះ​ទៅ​ព្យួរ​ទុក​ទៅ!» ។ ប្រពន្ធ​ក៏​យក​អន្ទង់​ទៅ​ព្យួរ​ទុក ហើយ​គេច​ទៅ​ដេក​បំបៅ​កូន​ក្នុង​មុង​ទៅ ។ ប្តី​ក៏​យក​អន្ទង់​នោះ​មក​កាប់​ចិញ្រ្ចាំ ហើយ​យក​ឆ្នាំង​មក​ដាក់​ស្ល-កកូរ, លុះ​ឆ្អិន​ក៏​ដោះ​ដួស រួច​ហៅ​ប្រពន្ធ​ឲ្យ​មក​ស៊ីៗ រួច​លាង​ចាន​ទុក តែ​សម្ល​អន្ទង់​នោះ​សល់​បន្តិច​នៅ​បាត​ឆ្នាំង, ប្តី​មិន​លាង​ឆ្នាំង​នោះ​ទេ ហើយ​ចេញ​ទៅ​ភ្ជួរ​ស្រែ​បាត់​ទៅ ។ ឯប្រពន្ធ ដឹង​ថា​ប្តី​ចេញ​ទៅ​បាត់​ហើយ នឹក​ដល់​សម្ល-​កកូរ​អន្ទង់​ដែល​ឆ្ងាញ់ ក៏​ស្ទុះ​ក្រោក​ឡើង ទៅ​យក​ឆ្នាំង​នោះ​មក​លិទ្ធ, ដល់​ខំ​លិទ្ធ​ណាស់​ទៅ ក្បាល​នាង​នោះ ចូល​ទៅ​ក្នុង​ឆ្នាំងៗ គ្រប​ជាប់​ពី​លើ, មិន​ដឹង​ធ្វើ​ដូច​ម្តេច​នឹង​យក​ឆ្នាំង​នោះ​ចេញ​បាន ក៏​វា​រទៅ​ពួន​ក្នុង​មុង ។ លុះ​ប្តី​ត្រឡប់​មក​ពី​ភ្ជួរ​ស្រែ​វិញ រក​ប្រពន្ធ​ពុំ​ឃើញ​ក៏​ស្រែក​ហៅ ឮ​សូរ​ឆ្លើយ​សំឡេង​នោះ​ក្រងូ​រងល់ ហាក់​ដូច​ជា​ចំឡែក​ណាស់, ប្តី​ដើរ​ចូល​មក​រក​មើល ទើប​រក​ដំបង​វាយ​ឆ្នាំង​នោះ​បំបែក​ទៅ ។ ប្រពន្ធ​លាន់​មាត់​ស្រែក​ថា «យ៉ា!​អញ​ពួន​នឹង​គាត់​ឯង​សោះ» ។ ប្តី​នឹក​អស់​សំណើច ក៏​ដើរ​ចេញ​ទៅ ។

អន្ទង់​វែង​ឆ្នាំង​វែង
រឿងអន្ទង់វែងឆ្នាំងវែង: សូមមើលផងដែរ

សូមមើលផងដែរ 
ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ
រឿងអាខ្វាក់អាខ្វិន: សូមមើលផងដែរ

សូមមើលផងដែរ 
ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ
រឿងអាប៉ាងនាងតី: ដំណើររឿង

ដំណើររឿង 
ក្នុង​សម័យ​មួយ​នោះ ជា​រដូវ​ស្រូវ​ទុំ អាប៉ាង​ទៅ​ដេក​ចាំ​ស្រូវ​វា ទាំង​យប់​ទាំង​ថ្ងៃ មាន​ទាំង​ចាប៉ី​មួយ​ទៅ​ផង, វេលា​ថ្ងៃ​ឡើង ថែ​ទាំ​ស្រូវ ដល់​ពេល​យប់​ទំនេរ តែង​ដេញ​ចាប៉ី ហើយ​ស្រែក​ច្រៀង​ផង។​ លុះ​ច្រៀង​រាប់​យប់​ទៅ មាន​ខ្មោច​ស្រី​ក្រមុំ​ម្នាក់​ឮ​សូរ​ចម្រៀង​ច្រៀង​ចាប៉ី​ពីរោះ​ពេក​ក៏​ដើរ​ ទៅ​ស្តាប់ ទៅ​អង្គុយ​អាំង​ភ្លើង​ក្រោម​ខ្ទម​អាប៉ាង យូរ​បន្តិច​ទៅ អាប៉ាង​ក្រឡេក​ទៅ​ក្រោម​ផ្ទះ ឃើញ​ខ្មោច​ដែល​តំណែង​ខ្លួន​នោះ​អង្គុយ​អាំង​ភ្លើង អាប៉ាង​សួរ​ទៅ​ថា «អាណា​អង្គុយ​ក្រោម​ខ្ទម​នេះ?» ។ មេ​ខ្មោច​ប្រាប់​ថា «ខ្ញុំ» ។ អាប៉ាង​ថា «ប្រហែល​ជា​ខ្មោច​ទេ» ។ មេ​ខ្មោច​ឆ្លើយ​ថា «ខ្មោច​ថា​មិន​ខ្មោច»។ អាប៉ាង​សួរ​ថា «ហោង​ឯង​ឈ្មោះ​អី? មក​រក​អី?» ។ មេ​ខ្មោច​ឆ្លើយ​ថា «ខ្ញុំ​ឈ្មោះ​តី, ខ្ញុំ​មក​ស្តាប់​ចាប៉ី»។ អាប៉ាង​ថា «ឡើង​មក! បើ​មក​ស្តាប់​ចាប៉ី » ។ មេ​ខ្មោច​ឡើង​ទៅ​អង្គុយ​ជិត​អាប៉ាងៗ ក៏​ស្រឡាញ់​គ្នា​យក​ជា​ប្តី​ប្រពន្ធ​ទៅ ។ ដល់​រួច​ស្រូវ មេ​ខ្មោច​នោះ សួរ​ទៅ​អាប៉ាង​ថា «ឥឡូវ​រួច​ស្រូវ​ហើយ​ តើ​ឯង​ព្រម​យក​អញ​ឬ​ទេ? បើ​ឯង​មិន​យក​អញៗ នឹង​កាច់​យក​ឯង» ។ អញ​ព្រម​យក ប៉ុន្តែ​ចាំ​អញ​ដឹក​ស្រូវ​ទៅ​ទុក​ផ្ទះ​សិន» ។ លុះ​អាប៉ាង​ដឹក​ស្រូវ​យក​ទៅ​ទុក​រួច​ហើយ ក៏​ត្រឡប់​មក​យក​មេ​កន្តី​នោះ​វិញ ។ មេ​កន្តី ក៏​នាំ​អាប៉ាង​ទៅ​ជម្រាប​សួរ​ពួក​បង​ប្អូន​ខ្មោច​ទាំង​ប៉ុន្មាន រួច​ក៏​នៅ​ជា​មួយ​គ្នា​ទៅ ។
ប្រហែល​ជាង​មួយ​ខែ ពួក​ខ្មោច​ទាំង​ប៉ុន្មាន​បបួល​គ្នា ព្រម​ទាំង​អាប៉ាង​ឲ្យ​ទៅ​រក​បាញ់​សត្វ​មក​ធ្វើ​ជា​អាហារ ។ អាប៉ាង​ក៏​ទៅ​ជា​មួយ​នឹង​ពួក​ខ្មោច​នោះ លុះ​ទៅ​ដល់​កណ្តាល​ព្រៃ​ដើម​ត្រថុក ដែល​ខ្មោច​ទាំង​ពួង​សម្គាល់​ថា ដើម​ឈើ​ទាល បាន​ប្រទេះ​នឹង​កង្កែប​មួយ ខ្មោច​ទាំង​នោះ​ស្រែក​ថា «ប្រយ័ត្ន​វ៉ី​កន​យើង! ដំរី​ធំ​ណាស់ ទៅ​ហើយ! »។ អាប៉ាង​ឮ​គេ​ស្រែក​ថា​ដំរី ក៏​ប្រឹង​រក​មើល មិន​ឃើញ​ដំរី​សោះ ឃើញ​តែ​កង្កែប​លោត​មក​ត្រង់​មុខ​អាប៉ាងៗ ក៏​ចាប់​ដាក់​ក្នុង​ថ្នក់​សំពត់​ទៅ ។ ខ្មោច​អស់​នោះ ចេះ​តែ​ស្រែក​ថា «ប្រយ័ត្ន​វ៉ី​ដំរី​ស្ត​មួយ​ធំ​ណាស់» ហើយ​ស្រែក​សួរ​អាប៉ាង​ថា «ឃើញ​ដំរី​ឬ​ទេ?» ។ អាប៉ាង​ស្រែក​ថា​ «មិន​ឃើញ​ទេ!» ។ ពួក​ខ្មោច​ក៏​នាំ​គ្នា​ដើរ​មក​ដល់​ជិត​អាប៉ាង​ហើយ​ថា «ទៅ​អាប៉ាង​ទៅ​ផ្ទះ​យើង រក​សត្វ​មិន​បាន​ទេ» ។ អាប៉ាង​ថា «អញ​បាន​កង្កែប​មួយ» ។ ខ្មោច​ទាំង​នោះ សួរ​ទៅ​អាប៉ាង​ថា «យ៉ាង​ដូច​ម្តេច​អាប៉ាង​កង្កែប​នោះ? ឯង​ចែក​ឲ្យ​យើង​រាល់​គ្នា​ស៊ី​ផង» ។ អាប៉ាង​យក​កង្កែប​ចេញ​ពី​ថ្នក់ ហើយ​បង្ហាញ​ទៅ​ពួក​ខ្មោច​នោះ ។ ខ្មោច​អស់​នោះ​ឃើញ ក៏​នាំ​គ្នា​រត់​ព្រោង​ព្រាត​អស់​ទៅ​ហើយ​វា​មាន​វា​ចា​ថា «ទុក​ប្តី​មី​កន្តី​ឲ្យ​នៅ​មិន​បាន​ទេ ព្រោះ​វា​ខ្លាំង​ពូកែ​ណាស់ វា​ហ៊ាន​ចាប់​ដំរី​យក​ទៅ​ដាក់​ក្នុង​ថ្នក់​វា, បើ​ដូច្នោះ យើង​ឲ្យ​អាប៉ាង​នេះ​នៅ​មិន​បាន​ទេ​ ឲ្យ​វា​ទៅ​វិញ​ទៅ!» អាប៉ាង​ក៏​បាន​រួច​ខ្លួន ហើយ​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ ។

<center>ល្ងង់​មើល​តែ​ខ្មោច</center>
រឿងអាសុខស្លូតនិងអាសុខកាច: សូមមើលផងដែរ

សូមមើលផងដែរ 
ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ
រឿងអាឡេវ: សូមមើលផងដែរ

សូមមើលផងដែរ 
ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ
រឿងអ្នកដំណើរពីរនាក់ដណ្ដើមគ្នាដេកកណ្ដាល: សូមមើលផងដែរ

សូមមើលផងដែរ 
ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ
រឿងអ្នកនេសាទដូងទិព្វ: ដំនើររឿង

ដំនើររឿង 

កាលពីព្រេងនាយមានអ្នកនេសាទម្នាក់រកចិញ្ចឹមជីវិតដោយលំបាក បុរសនេះត្រូវនេសាទត្រីយកមកលក់ចិញ្ចឹមប្រពន្ធនិង កូនចំនួន១២នាក់។ ការរកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតប្រព្រឹត្ដទៅយ៉ាងលំបាក​ដោយបុរសយើងមានបន្ទុកសមាជិកគ្រួសារយ៉ាងច្រើននាក់ ហើយដោយផលនេសាទពុំសូវហុចផលអោយផងនោះ ជីវភាពគ្រួសារគាត់ចេះដុនដាបទៅដុនដាបទៅជាលំដាប់។

ថ្ងៃនេះបុរសកំសត់រកចាប់ត្រីពុំបានសោះ ពេញមួយថ្ងៃតាំងពីព្រលឹមគាត់ខំស្វែងរុករកចាប់ត្រី តែសូម្បីតែកូនត្រីមួយគាត់ក៏រកមិនបានផង​គាត់មានការភ័យព្រួយ​ជាខ្លាំងព្រោះ​គាត់មិនអាចត្រលប់​ទៅផ្ទះដោយដៃទទេនោះបានទេ ប្រពន្ធកំណាចរបស់គាត់មុខជាជេរស្ដីបន្ទោសគាត់ ហើយកូនទាំង១២នាក់ច្បាស់ជាយំទាររកអាហារដោយស្រេកឃ្លាន។ គាត់ពិបាកចិត្ដជាខ្លាំងដកដង្ហើមវែងៗ​ដោយអស់សង្ឃឹម។ នៅឯនាយសមុទ្រព្រះអាទិត្យបញ្ចេញរស្មីក្រហមព្រឿងៗហៀបអស្ដង្គតទៅហើយ គាត់ពុំហ៊ានដើរចូលទៅលំនៅស្ថានឡើយ។ គាត់អង្គុយនៅគល់ដូងមួយនាមាត់សមុទ្រ​ដោយទឹកមុខក្រៀមក្រោះ គាត់ខំរិះរកឧបាយដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាជីវិត ដែលហាក់ដូចជាសែនចង្អៀតចំពោះរូបគាត់ណាស់បុរសយើងរកពុំឃើញ​កលណាមួយសោះ គិតៗទៅទឹកភ្នែករបស់គាត់ក៏ហូរមកយ៉ាងជោគជាំ គាត់ស្រែកទ្រហ៊ោរយំ.....ស្រែកយំទាស់តែលង់លក់ទៅដោយឥតដឹងខ្លួន!។

រំពេចនោះ ស្រាប់តែមានសំនើចអាថិកំបាំងមួយលាន់ខ្ទ័របន្លឺឡើង «ហា៎!ហ៎ា!..ហា៎!..ហ៎ា! នែអ្នក!អ្នកឯងក្រណាស់ចូរប្រញាប់ក្រោកឡើងហើយត្រលប់ទៅផ្ទះទៅ»។ បុរសភ្ញាក់ឡើងឃើញតាចាស់ម្នាក់សក់ស្កូវព្រោង រយៃរយ៉ៃ​ប្រកបដោយទឹកមុខម៉ើងម៉ាត់ បុរសកំសត់យើងភ្លាត់មាត់ដោយអំណរពោលទៅកាន់តាចាស់ថា «សូមលោកម្ចាស់ជួយខ្ញុំផង»។

អើ! ចូរឯងយកផ្លែដូងទិព្វបីនេះចុះ តែត្រូវចាំថាកាលបើឯងប្រាថ្នាចង់បានអ្វីហើយចូរឯងកាប់បំបែកដូងមួយនេះទៅ។​កាលបើធ្វើដូចនេះឯងនឹងបាន​សំរេចដូចសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នា​មិនខានឡើយ។ ដូចនេះក្នុងចំនួនផ្លែដូងទាំងបី ឯងអាចប្រាថ្នាបានបីយ៉ាង ចូរឯងយកវាទៅប្រើចុះ។ តាចាស់ស្ដីចប់ក៏រលាយអន្ដរធានបាត់ទៅ។

អ្នកនេសាទត្រេកអរណាស់ គាត់ក្រោកយួរផ្លែដូងទាំងបីធ្វើដំនើរទៅកាន់លំនៅនៃអាត្មាដោយទឹកមុខរីករាយជាពន់ពេក។ ទៅដល់ទីលំនៅប្រពន្ធកូនប្រុសស្រីរបស់គាត់​បានឃើញផ្លែដូចទិព្វ​ទាំងបីនោះ​ពុំមាននរណាពេញចិត្ដឡើយ ប្រពន្ធក៏ផ្ដើមស្រដីថា តាប៉ិ!. យកផ្លែដូងមកធ្វើអី អញមិនស៊ីដូងទេ កូនទាំង១២នាក់ក៏ជួយស្រែបន្ទរ។ លឺដូចនោះបុរសកំសត់ក៏ដាក់ផ្លែដូងចុះ ហើយអង្គុយក្បែរនោះពោលដោយទឹកមុខញញឹមថា៖

ឯងមិនដឹងទេ?!.. ដូងនេះជាដូងទិព្វណា ឯងចង់លមើលរឺ?
នែ! តាប៉ិ.. កុំអួតតែផ្ដាស! មើលល្បងទៅហ៎ក! ប្រាថ្នាសុំកូនបានបួនដប់អ្នកទៀតមើល៌!

បុរសជាប្ដីក៏ចង់ល្បងប្រសិទ្ធិភាពដូងទិព្វគាត់ដែរ។ សឹងតែភរិយាស្ដីចប់ពុំទាន់ គាត់ក៏កាប់បំបែកដូងទីមួយភ្លាម។ កូនក្មេង១០នាក់ទៀតក៏ប្រាកដឡើងភ្លាមចំពោះគាត់​ គាត់ញីភ្នែកសំលឹងមើលទៅហ្វូងក្មេងដោយឆ្ងល់ផងភ័យផង គាត់ភ័យព្រោះបើថែមកូនដប់នាក់ទៀតគាត់នឹងមានឣ្វីចិញ្ចឹមវា? ដូចនេះគាត់ក៏បបួលប្រពន្ធគាត់កាប់ដូងដើម្បីប្រាថ្នាសុំអោយ
កូនទាំងអស់នោះត្រលប់ទៅវិញ គាត់ក៏ពោលថា «សូមអោយកូនទាំងអស់នេះត្រលប់ទៅវិញចុះ យើងខ្ញុំមិនមានអ្វីចិញ្ចឹមវាទេ ថាហើយក៏កាប់បំបែកដូងទីពីរទៅ។ កុមារាកុមារីទាំងអស់រួមទាំងកូនផ្ទល់របស់គាត់ផងក៏រលាយអន្ដរធានបាត់ស្រមោលអស់ទៅហោង។

ឃើញយ៉ាងនេះប្រពន្ធស្រែកទ្រហ៊ោរយំយ៉ាងខ្លាំងព្រោះនឹកស្ដាយកូន គាត់យំរំអុកសុំអោយប្ដីយកកូនមកវិញ។ បុរសប្ដីទល់គំនិត ក៏កាប់ដូងទីបីបង្ហើយប្រាថ្នាសុំយកកូនមកវិញ គាត់ក៏បានសំរេចដូចសេចក្ដីប្រាថ្នា បុរសប្ដីប្រពន្ធធ្វើមុខស្ងួតដោយដូងទិព្វពុំបានជួយអ្វីជាប្រយោជន៍អោយគាត់ឡើយ។
រឿងឧមាមហេស្វរ

ឧមាមហេស្វរៈ ជាភាសាសំស្រ្កឹត ការហៅឈ្មោះទេពពីរអង្គបញ្ចូលគ្នាគឺ ព្រះនាងឧមា (សំស្រ្កឹត) មានន័យថាសេចក្តីស្ងប់ សុខសាន្ត កិត្តិយស លំអ ពន្លឺ ជានាមជាយាដ៏សំណប់ចិត្តរបស់ព្រះឥសូរ។
រឿងនេះតំណាលថា នៅពេលអង្គព្រះឥសូរកំពុងតាំងសមាធិនៅលើភ្នំកៃលាស ស្រាប់តែនៅចំពោះមុខព្រះអង្គមានផុសចេញនូវទេពធិតាមួយព្រះអង្គឈ្មោះថាឧមា ដែលមានកំណើតចេញពីតំណក់ទឹកសន្សើមរបស់ស្ថានទាំងបីផ្គុំធាតុចូលគ្នា ភ្លាមនោះព្រះឥសូរក៏ចាប់ចិត្តស្រឡាញ់នាងឧមាមួយរំពេច ប៉ុន្តែព្រះនាងបានពោលថា បើព្រះអង្គពិតជាស្រឡាញ់ទូលបង្គំមែន ទួលបង្គំសូមស្នើឱ្យមានវត្ថុពិសេសមួយធ្វើជាសាក្សីនៃក្តីស្រឡាញ់លើលដំបូងរបស់ព្រះអង្គមកលើខ្ញុំម្ចាស់។ ស្រាប់តែភ្លាមនោះមានរូបគោមួយដែលលេចចេញរូបរាងមិនពេញលក្ខណៈផុសនៅក្នុងកម្រងផ្កាទិព្វអណ្តែតលើលំហអាកាស ជួនឃើញខ្លួន ជួនឃើញស្នែង ជួនឃើញមុខមាត់ ជួនឃើញជើង ជួនឃើញកន្ទុយ។ ពេលនោះព្រះនាងឧមាបានសុំឱ្យព្រះឥសូរផ្គុំរូបគោឱ្យមានរូបរាងពេញលេញ និងមានជីវិតឡើង ព្រះឥសូរក៏យល់ព្រមហើយចាប់ផ្តើមរៀបចំផ្គំធាតុគោនេះឡើង ដើម្បីជាចំណងដៃក្នុងពិធីមង្គលនោះ។ ជាកិច្ចចាប់ផ្តើមព្រះឥសូរចាប់ផ្តើមព្រះឥសូរស្នើសុំនូវតំណក់ទឹកសន្សើមនៅលើខ្លួនរបស់ព្រះនាងឧមា និងតំណក់ទឹកភ្នែករបស់បក្សីគ្រុឌដែលរក្សានៅលើថ្ងាសរបស់ព្រះពហ្ម បន្ទាប់មកព្រះឥសូរស្នើសុំវត្ថុទិព្វមួយទៀតគឺឆព្វណ្ណរង្សីទាំងប្រាំមួយពណ៌របស់ព្រះវស្ណុ ភ្លាមនោះព្រះវិស្ណុបានរាំបញ្ចេញរស្មីឆព្វណ្ណរង្សីមានពណ៌ស ក្រហម ខៀវ លឿង ហង្សបាទ និងពណ៌ផ្លេកៗពន្លឺពេជ្រ បង្កើតបានជាពន្លឺចែងចាំងទាំងប្រាំមួយពណ៌ចាក់ចូលទៅក្នុងវត្ថុទិព្វទាំងឡាយនៅបាតដែព្រះឥសូរ ហើយព្រះឥសូរក៏បានបាចតំណត់ទឹកទាំងនោះទៅលើបំណែករូបគោ ទើបរូបគោនោះបានផ្គុំជារូបពេញតែម្តង។ ក្រោយមករូបពេញលក្ខណៈនិងមានជីវិតមក ព្រះគោបានចុះសំដៅទៅគោរពព្រះម៉ែឧមារួចហើយគោរពព្រះឥសូរ គោនោះមានឈ្មោះថា គោនន្ទិ ក្រោយមកបានក្លាយជាយាន្តជំនិះ និងជាឆ្មាំការពាររបស់ព្រះឥសូរនឹងព្រះនាងឧមា។ នៅក្នុងពិធីមង្គលនោះមុននឹងព្រះឥសូរលើកព្រះនាងឧមាត្រកងបីដាក់លើខ្នងគោនន្ទិ ព្រះនាងបានសួរទៅព្រះឥសូរថា ព្រះអង្គស្រឡាញ់ខ្ញុំម្ចាស់ទុកស្មើនឹងអ្វី? ព្រះឥសូរឆ្លើយតបថា ទូលបង្គំស្រឡាញ់ទុកស្មើនឹងដួងជីវិត ភ្លាមនោះព្រះឥសូរបានចាប់លើកបីព្រះនាងឧមាដាក់លើភ្លៅគង់នៅលើគោនន្ទិជាមួយគ្នា ហើយពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍ចាប់ផ្តើមឡើងដោយមានអាទិទេពទាំងអស់បានមកចូលរួមអបអរសាទរថ្វាយពរជ័យដល់អ្នកទាំងពីរ នៅទីបំផុតអាទិទេពទាំងឡាយបានសម្រេចនាំគ្នាហៅព្រះឥសូរនិងព្រះនាងឧមានៅគ្រានោះថា ឧមាមហេស្វរៈលោក ចាន់ ភក្តី។
រឿងឳពុកក្មេករើសកូនប្រសារ: សូមមើលផងដែរ

សូមមើលផងដែរ 
ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ
រឿង​ប្រាជ្ញា- សំណាង- ផល ទាំង ៣ អួត​រិទ្ធិ​តែ​សព្វ​ខ្លួន: សូមមើលផងដែរ

សូមមើលផងដែរ 
ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរ
រឿង​ពស់​វែក​និង​ក្អែក: វគ្គទី ១ ការបាត់មិត្ត

វគ្គទី ១ ការបាត់មិត្ត

នៅកន្លែងមួយក្នុងប្រទេសមួយ លើដើមពោធិមួយដើម មានក្អែកមួយគូរស់នៅទីនោះ ពួកវាជាប្តីប្រពន្ធនិងគ្នា។ រាល់ពេលដែលក្អែកញីពង ពស់វែកខ្មៅមួយក្បាល វារតាមរន្ធក្នុងដើមពោធិ ឡើងមកស៊ីពងរបស់ក្អែក។

នៅជិតនោះ ក្រោមដើមពោធិមួយដើមទៀតមានឆ្កែព្រៃមួយក្បាល។ ពួកក្អែកនិយាយប្រាប់វាគ្រប់រឿងទាំងអស់។ ពួកវានិយាយនឹងឆ្កែព្រៃនោះថា

“មិត្រសម្លាញ់! ពស់វែកខ្មៅវារតាមរន្ធដើមពោធិ មកស៊ីកូនរបស់យើង។ តើឯងថាធ្វើម៉េចទើបអាចការពារកុំឲ្យវាស៊ីកូនរបស់យើងបាន? ពស់វែកនេះគ្រោះថ្នាក់ចំពោះពួកយើងណាស់។”

ឆ្កែព្រៃតបថា

“ពួកឯងកុំអស់សង្ឃឹមអី យើងអាចកម្ចាត់សត្រូវបានដោយប្រើល្បិច។ មនុស្សធម្មតា បើសិនជាគាត់ឆ្លាត ការគេចវេសជាជ័យជម្នះរបស់អ្នកខ្លាំងជាង។ ក្រសារល្មោភមួយក្បាល ដែលស៊ីត្រីទាំងតូចទាំងធំ ត្រូវក្តាមសម្លាប់បាន!”

ក្អែកញីក៏សួរថា

“រឿងនោះយ៉ាងម៉េចខ្លះ?”

ឆ្កែព្រៃក៏និយាយរឿង “ក្រសារនិងក្តាម”
រឿង​មូស​និង​ចៃ: វគ្គទី ១ ការបាត់មិត្ត

វគ្គទី ១ ការបាត់មិត្ត

ក្នុងប្រទេសមួយ មានស្តេចមួយអង្គដែលមានក្រឡាបន្ទុំ តុបតែងបានយ៉ាងស្អាត។ គ្រែដេកដណ្តប់ដោយភួយធ្វើអំពីក្រណាត់សូត្រពណ៌សដ៏មានតម្លៃ ហើយនៅក្នុងផ្នត់ភួយនោះ មានចៃញីសមួយក្បាល ដែលមានឈ្មោះថា មន្ទវិសរបិនី រស់នៅ។ វាអស្រ័យដោយបឺតឈាមស្តេច រស់នៅយ៉ាងមានសេចក្តីសុខ។

មានថ្ងៃមួយ មានមូសមួយក្បាល ឈ្មោះ អញីមុខៈ បានហើរចូលមកក្នុងបន្ទប់នោះ។ នៅពេលដែលចៃនោះឃើញមូសហើរចូលមក វាក៏ស្រែកថា

“អញីមុខៈ! ហែ្អង​មកធ្វើអីនៅទីនេះ? ចេញទៅវិញភ្លាម!”

“អ្នកស្រី” មូសតប “នេះមិនមែនជារបៀបនិយាយនឹងភ្ញៀវនោះទេ បើទោះជាភ្ញៀវនោះគ្មានអ្វីល្អត្រង់ណាសោះក៏ដោយ។ ស្ត្រីមេផ្ទះ​ត្រូវ​ចេះ​រាក់ទាក់​ភ្ញៀវ​ទោះបី​ភ្ញៀវ​នោះ​មាន​ឋានៈ​តូច​ទាប​យ៉ាង​ម៉េចក៏ដោយ។ នាងគួរនិយាយថា -សូមស្វាគមន៍! សូមអញ្ជើញអង្គុយ! អ្នកមិនបានមកលេងខ្ញុំច្រើនថ្ងៃហើយ។ មានអីប្លែកទេ ប្រាប់ខ្ញុំផង? អ្នកដូចជាស្គម។ អ្នកមិនអីទេ? ខ្ញុំ​រីករាយ​ណាស់​ដែលបានជួបអ្នកថ្ងៃនេះ!- ហើយជាងនេះទៅទៀត ខ្ញុំធ្លាប់ភ្លក់រសជាតិឈាមច្រើនប្រភេទណាស់ តែខ្ញុំមិនធ្លាប់សាកឈាមស្តេចសោះ។ ខ្ញុំ​ជឿ​ថា​វា​ច្បាស់​ជា​ឆ្ងាញ់​ពិសេស​មិន​ខាន ព្រោះស្តេចសោយសុទ្ធតែម្ហូបឆ្ងាញ់ៗ។ ឥលូវនេះ បើអ្នកស្រីអនុញ្ញាត ខ្ញុំចង់ភ្លក់រសជាតិឈាមស្តេចណាស់។ ខ្ញុំមកផ្ទះអ្នកស្រីទាំងស្រេកឃ្លាន។ មន្ទវិសរបិនី វាគ្មានតម្លៃអ្វីទេ បើ​អ្នកស្រី​សប្បាយនឹងឈាមព្រះរាជាតែម្នាក់ឯង! សូមចែករំលែកខ្លះមកខ្ញុំផង។”

“ប៉ុន្តែ អញីមុខៈ” ចៃតប “អញអាចបឺតឈាមស្តេចបាន តែពេលដែលស្តេចដេកលក់ប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែឯងវិញ មាត់ឯងស្រួចដូចម្ជុល។ តែបើឯងសន្យាថាចាំស្តេចដេកលក់សិន ចាំបឺតឈាមគាត់ ទើបអញព្រមឲ្យឯងផឹកឈាមរបស់គាត់”។

“ខ្ញុំសូមសន្យា!” មូសតប “ខ្ញុំព្រមទាំងសូមស្បថថាចាំដល់ពេលអ្នកស្រីបឺតឈាមស្តេច រួចហើយ ទើបខ្ញុំបឺតតាមក្រោយ”។

នៅពេល ដែលពួកគេកំពុងតែជជែកគ្នា ស្តេចក៏យាងចូលមកដល់ ហើយប្រាសដេកលើគ្រែ។  មូសក៏ចាប់បឺតឈាមស្តេចភ្លាមដោយមិនចាំដល់ស្តេចសម្រាន្តលក់ទាន់។ ដូចគេនិយាយថា

៤៣) គេមិនអាចកែចរឹកមនុស្សម្នាក់បានដោយការប្រៀនប្រដៅនោះទេ សូម្បីទឹកក្តៅក៏គង់តែត្រជាក់បាន។
 
មូសខាំស្តេច ដូចម្ជុលចាក់។ ស្តេចភ្ញាក់ ក៏ស្រែកហៅបម្រើ

“ហេ! មានស្អីខាំអញ! មើលមើ ក្រែងលោមានមូសឬចៃសង្កើចស្អីលើគ្រែរបស់អញ!”

នៅពេលដែលមូសឮបែបនេះ វាក៏លាក់ខ្លួនបាត់ទៅ។ បម្រើក៏មកដល់ ហើយពិនិត្យពិច័យបានយ៉ាងល្អិតល្អន់ ក៏ឃើញមានចៃមួយក្បាលនៅលើចន្លោះភួយ រួចក៏សម្លាប់ចៃនោះចោលទៅ។

“ហើយដូច្នេះហើយ” ទម្នកៈបន្ត “បានជាខ្ញុំនិយាយថា កុំសេពគប់នឹងមនុស្សដែលយើងមិនស្គាល់ឥរិយា។ តាមពិតមូសអ្នកខុស តែគេបែរជាសម្លាប់ចៃទៅវិញ។ ខ្លះទៀតគេនិយាយថា អ្នកដែលទុកចិត្តលើអ្នកក្រៅ នឹងស្លាប់ដូចស្តេចកុកុទ្រុមៈ”។

“រឿងនោះយ៉ាងម៉េចខ្លះ?” ពិន្គលកៈសួរ។

ទម្នកៈក៏និទានរឿង ចចកធ្លាក់ចូលធុងល័ខ។
រៀល (រូបិយវត្ថុ)

រូបតូច|300ភស|ក្រដាសប្រាក់រៀលពីឆ្នាំ២០០០
រៀល (; និមិត្តសញ្ញា ៖ ៛; កូដ ៖ KHR) គឺជារូបិយប័ណ្ណជាតិរបស់ប្រទេសកម្ពុជា ។ នៅចន្លោះឆ្នាំ១៩៥៣ និងខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៧៥ មានប្រាក់រៀលពីរផ្សេងគ្នាដែលចេញដំបូង ។ នៅចន្លោះឆ្នាំ១៩៧៥ និង១៩៨០ ប្រទេសនេះមិនមានប្រព័ន្ធរូបិយវត្ថុទេ ។ រូបិយប័ណ្ណទី ២ ដែលមានឈ្មោះថារៀលផងដែរត្រូវបានចេញផ្សាយចាប់តាំងពីថ្ងៃទី២០ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៨០ ។
ជំនឿដែលពេញនិយមបានបង្ហាញថាឈ្មោះរូបិយប័ណ្ណនេះបានមកពីត្រីមេគង្គរៀលទន្លេមេគង្គ ។ វាទំនងជាថាឈ្មោះបានមកពីមាតិកាប្រាក់ខ្ពស់ម៉ិកស៊ិកត្រូវបានប្រើដោយពាណិជ្ជករប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ប្រទេសឥណ្ឌានិងប្រទេសចិននៅពាក់កណ្ដាលសតវត្សរ៍ទី១៩ ។
រៀល (រូបិយវត្ថុ): ប្រាក់រៀលលើកដំបូង ១៩៥៣ - ១៩៧៥

ប្រាក់រៀលលើកដំបូង ១៩៥៣ - ១៩៧៥ 

នៅឆ្នាំ១៩៥៣ សាខានៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាដេប៉ាតឺម៉ង់ឌឺខេមបូឌាប្រទេសឡាវនិងវៀតណាម (Institut d'Émission des États du Cambodge, du Laos et du Vietnam) បានចេញក្រដាសប្រាក់ពីរខ្ទង់ជាផៃស្ទឺរនិងប្រាក់រៀលដោយគិតជាប្រាក់រៀល។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះសាខាពីរផ្សេងទៀតនៃវិទ្យាស្ថានមានការរៀបចំប្រហាក់ប្រហែលនឹងអេងនៅវៀតណាមខាងត្បូងនិងប្រាក់រៀលនៅឡាវ។ ផៃស្ទីសខ្លួនវាបានមកពីបំណែកអេស្ប៉ាញចំនួនប្រាំបី (ប៉េសូ) ។

ដំបូងប្រាក់រៀលត្រូវបានបែងចែកជា១០០សេនតែម (ហៅកាត់ជាសេនលើកាក់) ប៉ុន្តែប្រាក់នេះបានផ្លាស់ប្តូរនៅឆ្នាំ១៩៥៩ ដល់១០០សេន ។ ក្នុងរយៈពេលពីរបីឆ្នាំដំបូងប្រាក់រៀលនិងផៃស្ទ្រីបានសាយភាយជាមួយគ្នា ។ ក្រដាសប្រាក់រៀលដំបូងក៏ត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះតាមផៃស្ទ្រីតដែរ ។

 ការបោះពុម្ពលើកទី១ ឆ្នាំ១៩៥៥ - ៥៦ ៖ ១រៀល ៥រៀល ១០រៀល និង៥០រៀល ។
 ការបោះពុម្ពលើកទី២ ឆ្នាំ១៩៥៦ ៖ ១រៀល ២០រៀល ៥០រៀល ១០០រៀល និង៥០០រៀល ។
 ការបោះពុម្ពលើកទី៣ ឆ្នាំ១៩៦៣ ៖ ៥រៀល ១០រៀល និង១០០រៀល។
 ការបោះពុម្ពលើកទី៤ ឆ្នាំ១៩៧២ ៖ ១០០រៀល* ៥០០រៀល ១,០០០រៀល* និង៥០០០រៀល* ។ (*មិនបានចេញបោះពុម្ពផ្សាយ)

 កាក់សម័យរាស្រ្តនិយម 

កាក់១០ ២០ និង៥០សេននៃឆ្នាំ១៩៥៣ និងកាក់សេនត្រូវបានធ្វើពីអាលុយមីញ៉ូមហើយមានទំហំដូចគ្នានឹងកាក់ដែលត្រូវគ្នានិងកាក់ស៊ូ (Su) កាក់របស់ឡាវនិងវៀតណាមខាងត្បូង (ទោះបីគ្មានកាក់ឡាវក៏ដោយ) ។ កាក់ ១រៀល ដែលមានទំហំប៉ុនកាក់នីកែលអាមេរិកត្រូវបានចេញនៅឆ្នាំ១៩៧០ ដែលជាផ្នែកមួយនៃកម្មវិធីរបស់អង្គការស្បៀងអាហារនិងកសិកម្មរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ ប៉ុន្តែមិនត្រូវបានដោះលែងទេប្រហែលជាដោយសារការផ្តួលរំលំរដ្ឋាភិបាលរបស់ព្រះនរោត្តមសីហនុដោយលន់ណុល ។
អត្រាប្ដូរប្រាក់សម័យសង្គមរាស្ត្រនិយម
 ល.រ.  កាលបរិច្ឆេទ  រៀល (៛)  ដុល្លារអាមេរិក ($)  ដុល្លារអាមេរិក ($)   រៀល (៛)  ពិពណ៌នា ១  ១៩៦០ - ១៩៦៨  ១៛  ០.០២៨៦$  ១$  ៣៥៛  ទិន្នន័យទាញបានពី Fxtop CompanyFxtop Company ២  ១៩៦៩  ១៛  ០.០២៣០$  ១$  ៤៣.៥៥៨៣៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ១៩.៦៥% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និងប្រាក់ដុល្លារឡើង ២៤.៤៥% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៦៨Fxtop Company ៣  ០១ មករា ដល់ ១៧ មីនា ១៩៧០  ១៛  ០.០១៨០$  ១$  ៥៥.៥៤៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ២១.៥៧% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និង ប្រាក់ដុល្លារឡើង ២៧.៥១% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៦៩Fxtop Company

អត្រាប្ដូរប្រាក់សម័យសាធារណរដ្ឋខ្មែរ
 ល.រ.  កាលបរិច្ឆេទ  រៀល(៛)  ដុល្លារអាមេរិក ($)  ដុល្លារអាមេរិក ($)   រៀល(៛)  ពិពណ៌នា ១  ១៨ មីនា ដល់ ៣១ ធ្នូ ១៩៧០  ១៛  ០.០១៨០$  ១$  ៥៥.៥៤ ៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ២១.៥៧% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និងប្រាក់ដុល្លារឡើង ២៧.៥១% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៦៩Fxtop Company ២  ១៩៧១  ១៛  ០.០១៣២$  ១$  ៧៥.៨២១៧៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ២៦.៧៥% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និងប្រាក់ដុល្លារឡើង ៣៦.៥២% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៧០Fxtop Company ៣  ១៩៧២  ១៛  ០.០០៦២$  ១$  ១៦២.២៥៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ៥៣.២៧% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និងប្រាក់ដុល្លារឡើង ១១៣.៩៩% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៧១។Fxtop Company តម្លៃអង្ករលេខមួយប្រហែល ៧៣៤៛/បាវ ប្រាក់បំណាច់តំណាងរាស្ត្រ ១០.០០០៛ មុនថ្ងៃទី៨ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៧២ ក្រោយថ្ងៃនោះគឺតម្លៃ២,២០០៛/បាវ ប្រាក់បំណាច់តំណាងរាស្ត្រ ៣០,០០០៛ ។ សៀវភៅ វិចារណកថា ឌុក រ៉ាស៊ី អត្ថបទលេខ៥៧ ចំណងជើង អយុត្តិធម៌ក្នុងសង្គមជាតិ ទំព័រ១៩៨ ៤  ១៩៧៣ - ១៦ មេសា ១៩៧៥  ១៛  ០.០០៤១$  ១$  ២៤៤.៩១៦៧៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ៣៣.៧៥% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និង ប្រាក់ដុល្លារឡើង ៥០.៩៥% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៧២Fxtop Company
រៀល (រូបិយវត្ថុ): កាក់សម័យរាស្រ្តនិយម

កាក់សម័យរាស្រ្តនិយម 

កាក់១០ ២០ និង៥០សេននៃឆ្នាំ១៩៥៣ និងកាក់សេនត្រូវបានធ្វើពីអាលុយមីញ៉ូមហើយមានទំហំដូចគ្នានឹងកាក់ដែលត្រូវគ្នានិងកាក់ស៊ូ (Su) កាក់របស់ឡាវនិងវៀតណាមខាងត្បូង (ទោះបីគ្មានកាក់ឡាវក៏ដោយ) ។ កាក់ ១រៀល ដែលមានទំហំប៉ុនកាក់នីកែលអាមេរិកត្រូវបានចេញនៅឆ្នាំ១៩៧០ ដែលជាផ្នែកមួយនៃកម្មវិធីរបស់អង្គការស្បៀងអាហារនិងកសិកម្មរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ ប៉ុន្តែមិនត្រូវបានដោះលែងទេប្រហែលជាដោយសារការផ្តួលរំលំរដ្ឋាភិបាលរបស់ព្រះនរោត្តមសីហនុដោយលន់ណុល ។
រៀល (រូបិយវត្ថុ): អត្រាប្ដូរប្រាក់សម័យសង្គមរាស្ត្រនិយម

អត្រាប្ដូរប្រាក់សម័យសង្គមរាស្ត្រនិយម
 ល.រ.  កាលបរិច្ឆេទ  រៀល (៛)  ដុល្លារអាមេរិក ($)  ដុល្លារអាមេរិក ($)   រៀល (៛)  ពិពណ៌នា ១  ១៩៦០ - ១៩៦៨  ១៛  ០.០២៨៦$  ១$  ៣៥៛  ទិន្នន័យទាញបានពី Fxtop CompanyFxtop Company ២  ១៩៦៩  ១៛  ០.០២៣០$  ១$  ៤៣.៥៥៨៣៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ១៩.៦៥% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និងប្រាក់ដុល្លារឡើង ២៤.៤៥% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៦៨Fxtop Company ៣  ០១ មករា ដល់ ១៧ មីនា ១៩៧០  ១៛  ០.០១៨០$  ១$  ៥៥.៥៤៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ២១.៥៧% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និង ប្រាក់ដុល្លារឡើង ២៧.៥១% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៦៩Fxtop Company
រៀល (រូបិយវត្ថុ): អត្រាប្ដូរប្រាក់សម័យសាធារណរដ្ឋខ្មែរ

អត្រាប្ដូរប្រាក់សម័យសាធារណរដ្ឋខ្មែរ
 ល.រ.  កាលបរិច្ឆេទ  រៀល(៛)  ដុល្លារអាមេរិក ($)  ដុល្លារអាមេរិក ($)   រៀល(៛)  ពិពណ៌នា ១  ១៨ មីនា ដល់ ៣១ ធ្នូ ១៩៧០  ១៛  ០.០១៨០$  ១$  ៥៥.៥៤ ៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ២១.៥៧% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និងប្រាក់ដុល្លារឡើង ២៧.៥១% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៦៩Fxtop Company ២  ១៩៧១  ១៛  ០.០១៣២$  ១$  ៧៥.៨២១៧៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ២៦.៧៥% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និងប្រាក់ដុល្លារឡើង ៣៦.៥២% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៧០Fxtop Company ៣  ១៩៧២  ១៛  ០.០០៦២$  ១$  ១៦២.២៥៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ៥៣.២៧% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និងប្រាក់ដុល្លារឡើង ១១៣.៩៩% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៧១។Fxtop Company តម្លៃអង្ករលេខមួយប្រហែល ៧៣៤៛/បាវ ប្រាក់បំណាច់តំណាងរាស្ត្រ ១០.០០០៛ មុនថ្ងៃទី៨ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៧២ ក្រោយថ្ងៃនោះគឺតម្លៃ២,២០០៛/បាវ ប្រាក់បំណាច់តំណាងរាស្ត្រ ៣០,០០០៛ ។ សៀវភៅ វិចារណកថា ឌុក រ៉ាស៊ី អត្ថបទលេខ៥៧ ចំណងជើង អយុត្តិធម៌ក្នុងសង្គមជាតិ ទំព័រ១៩៨ ៤  ១៩៧៣ - ១៦ មេសា ១៩៧៥  ១៛  ០.០០៤១$  ១$  ២៤៤.៩១៦៧៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ៣៣.៧៥% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និង ប្រាក់ដុល្លារឡើង ៥០.៩៥% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៧២Fxtop Company
រៀល (រូបិយវត្ថុ): ខ្មែរក្រហម ១៩៧៥ – ១៩៨០, ១៩៩៣ – ១៩៩៩

ខ្មែរក្រហម ១៩៧៥ – ១៩៨០, ១៩៩៣ – ១៩៩៩ 

ទោះបីខ្មែរក្រហមបោះពុម្ពក្រដាសប្រាក់ក៏ដោយ កំណត់ចំណាំទាំងនេះមិនត្រូវបានចេញទេ ព្រោះលុយត្រូវបានលុបចោលបន្ទាប់ពីខ្មែរក្រហមកាន់កាប់ប្រទេស ។

 ការបោះពុម្ពលើកទី៥ ឆ្នាំ១៩៧៥ ៖ ០.១រៀល (១កាក់) ០.៥រៀល (៥កាក់) ១រៀល ៥រៀល ១០រៀល ៥០រៀល និង១០០រៀល ។

ក្នុងឆ្នាំ១៩៩៣ ពួកគេបានបោះពុម្ពក្រដាសប្រាក់គ្រប់ពណ៌សម្រាប់ការប្រើប្រាស់មានកំណត់លើទឹកដីដែលគ្រប់គ្រងដោយពួកគេ ។
អត្រាប្ដូរប្រាក់
 ល.រ.  កាលបរិច្ឆេទ  រៀល(៛)  ដុល្លារអាមេរិក ($)  ដុល្លារអាមេរិក ($)   រៀល(៛)  ពិពណ៌នា ១  ១៧ មេសា ១៩៧៥ - ៦ មករា ១៩៧៩  ១៛  ០.០០៤១$  ១$  ២៤៤.៩១៦៧៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ០.០០% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និងប្រាក់ដុល្លារឡើង ០.០០% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៧៥Fxtop Company
រៀល (រូបិយវត្ថុ): អត្រាប្ដូរប្រាក់

អត្រាប្ដូរប្រាក់
 ល.រ.  កាលបរិច្ឆេទ  រៀល(៛)  ដុល្លារអាមេរិក ($)  ដុល្លារអាមេរិក ($)   រៀល(៛)  ពិពណ៌នា ១  ១៧ មេសា ១៩៧៥ - ៦ មករា ១៩៧៩  ១៛  ០.០០៤១$  ១$  ២៤៤.៩១៦៧៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ០.០០% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និងប្រាក់ដុល្លារឡើង ០.០០% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៧៥Fxtop Company
រៀល (រូបិយវត្ថុ): អត្រាប្ដូរប្រាក់សម័យសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា

អត្រាប្ដូរប្រាក់សម័យសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា
 ល.រ.  កាលបរិច្ឆេទ  រៀល(៛)  ដុល្លារអាមេរិក ($)  ដុល្លារអាមេរិក ($)   រៀល(៛)  ពិពណ៌នា ១  ៧ មករា ១៩៧៩ - ២៨ មេសា ១៩៨៩  ១៛  ០.០០៤១$  ១$  ២៤៤.៩១៦៧៛  ប្រាក់រៀលថយតម្លៃ ០.០០% ធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ និងប្រាក់ដុល្លារឡើង ០.០០% ធៀបនឹងអត្រាកាលពីចុងឆ្នាំ១៩៧៩Fxtop Company
រៀល (រូបិយវត្ថុ): កាក់

កាក់ 
កាក់ដំបូងគេគឺកាក់ ៥សេន ដែលត្រូវបានបោះពុម្ពផ្សាយក្នុងឆ្នាំ១៩៧៩ និងធ្វើពីអាលុយមីញ៉ូម ។ ពីឆ្នាំ១៩៧៩ដល់ឆ្នាំ១៩៩៣ ខ្មែរមិនមានកាក់ត្រូវបានគេដាក់បញ្ចូលទៀតទេ រហូតដល់ឆ្នាំ១៩៩៤ នៅពេលដែលកាក់៥០ ១០០ ២០០ និង៥០០រៀល ត្រូវបានគេផ្សាយ ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ កាក់ប្រភេទទាំងនេះមិនបានរកឃើញក្នុងជីវភាពជាទូទៅនៅក្នុងសង្គមយើងទៀតឡើយ ។