natgillin/translations-raw huggingface dataset:
అందుకే అభివృద్ధి నిపుణులు ఆర్థిక సమ్మిళిత సూత్రం ప్రచారం చేస్తున్నారు.
It is for this reason that development experts have been advocating financial inclusion.
17 నెలల్లో మేం 190 మిలియన్ ప్రజలను బ్యాంకింగ్ వ్యవస్థకు చేరువ చేయగలిగాం.
What we have done in the last 17 months is to bring one hundred and ninety million people into the banking system.
ప్రపంచంలోని కొన్ని దేశాల జనాభా కన్నా కూడా ఈ సంఖ్య ఎక్కువ.
This is more than the population of most of the countries in the world.
అలాంటి వారందరికీ ఇప్పుడు వడ్డీరేట్ల అవసరం ఏర్పడింది.
Now these millions are part of our banking system, and words like ‘interest rate’ have a meaning for them.
వారు ఒక పిరమిడ్కు అడుగు భాగం బలం ఏమిటో నిరూపించారు.
Not only have these people been brought into the system but they have shown that there is great strength at the bottom of the pyramid.
నమ్మండి…నమ్మకపోండి, జన్ధన్ యోజన కింద తెరిచిన ఖాతాల్లో ఇప్పుడు 26 వేల కోట్ల రూపాయలు లేదా నాలుగు వందల కోట్ల డాలర్ల నిధులు నిల్వ ఉన్నాయి.
Believe it or not, accounts opened under the Jan Dhan Yojana today have a total balance of almost Rs. 26,000 crores or nearly four billion dollars.
మా ఆర్థిక సమ్మిళితం సంస్కరణ పరివర్తనతో కూడినదనేందుకు ఇదే తార్కాణం.
Clearly our financial inclusion reform has been transformational.
అయినా ఈ సంస్కరణకు రావలసినంత గుర్తింపు రాలేదు.
And yet this quiet revolution has hardly been noticed.
పేదలు ఎలక్ర్టానిక్ చెల్లింపులు అందుకోవడం, చేయడానికి జన్ధన్ యోజన ఒక పరివర్తన సాధనంగా నిలిచింది.
The Jan Dhan Yojana has also transformed the ability of the poor to make and to receive electronic payments.
ప్రతి జన్ధన్యోజన ఖాతాదారు డెబిట్ కార్డు అందుకునే అర్హత పొందారు.
Every Jan Dhan account holder is eligible for a debit card.
మొబైల్ ఎటిఎంలు ఉపయోగించాల్సిందిగా భారతీయ బ్యాంకులు ప్రజలను ప్రోత్సహిస్తున్నాయి.
India’s banks are also being encouraged to operate ‘mobile ATMs’.
చేతిలో పట్టుకోగల ఒక డివైస్ సహాయంతో నగదు తీసుకోవడం, తేలికపాటి బ్యాంకింగ్ కార్యకలాపాల నిర్వహణకు మొబైల్ ఎటిఎంలు ఉపయోగపడుతున్నాయి.
A mobile ATM is one where cash can be drawn and simple banking tasks done through a hand held device.
సాంప్రదాయికంగా ఈ విభాగంలో కొన్ని అంతర్జాతీయ సంస్థల ఆధిపత్యం కొనసాగుతోంది.
This has traditionally been dominated by a few international players.
ఏడాది క్రితం కూడా మనకి దేశీయ కార్డు బ్రాండ్ ఏదీ లేదు.
Even one year ago, there were hardly any indigenous card brands in the market.
కాని ఈ రోజు దేశంలోని 36 శాతం డెబిట్ కార్డులు రూపే కార్డులే.
Today, 36 % of debit cards in India are Ru-Pay cards.
బ్యాంకు ఖాతాలు తెరిచి, ఎలక్ర్టానిక్ చెల్లింపులు అందుబాటులోకి తెచ్చినంత మాత్రాన ఆర్థిక సమ్మిళితం సాధించినట్టు కాదు.
Financial inclusion is not just about opening bank accounts or enabling electronic payments.
భారతీయుల్లో అద్భుతమైన పారిశ్రామిక ధోరణులున్నాయని నాకు తెలుసు.
I firmly believe, that India has tremendous entrepreneurial energy.
వారికి సరైన ప్రోత్సాహం ఇచ్చి వెన్ను తట్టినట్టయితే మన దేశం ఉద్యోగార్థుల దేశం స్థాయి నుంచి ఉద్యోగ కల్పన దేశంగా మారుతుంది.
This needs to be harnessed so that we become a nation of job-creators, rather than job seekers.
58 మిలియన్ నాన్ కార్పొరేట్ సంస్థలు 128 మిలియన్ ఉద్యోగాలు అందిస్తున్నట్టు మేం అధికారంలోకి వచ్చినప్పుడు గుర్తించాం.
When we took office, we found that 58 million non-corporate enterprises provided one 128 million jobs.
వారిలో 60 శాతం మంది గ్రామీణ ప్రాంతాల్లోనే ఉన్నారు.
60% of them were in rural areas.
ఆ సంస్థల్లో 40 శాతానికి పైబడి వెనుకబడిన తరగతులు, 15 శాతం షెడ్యూల్డు కులాలు, తెగలకు చెందిన ఔత్సాహికుల చేతిలో ఉన్నాయి.
Over 40% were owned by people from the Backward Classes and 15% by Scheduled Castes and Tribes.
వారికి ఆర్థిక సహాయంలో మాత్రం బ్యాంకు రుణాల వాటా చాలా తక్కువగా ఉంది.
But bank credit accounted for a tiny share of their financing.
చాలా మంది బ్యాంకు రుణం అసలు అందుకోనైనా లేదు.
Most of them never get any bank credit.
ఆర్థిక రంగంలో అత్యధిక ఉపాధికి ఆసరాగా నిలుస్తున్న విభాగానికి బ్యాంకు రుణం కనుచూపులోనైనా లేదు.
In other words the most employment-intensive sector of the economy gets the least credit!
ఇలా నిధులు అందుబాటులో లేని వారికి రుణపరపతి అందుబాటులోకి తేవడం మేం చేపట్టిన రెండో సంస్కరణ.
While Jan Dhan Yojana was to bring banking to the unbanked the second reform was to bring funding to the unfunded.
ముద్రాగా సుప్రసిద్ధమైన మైక్రో యూనిట్స్ డెవలప్మెంట్ అండ్ రీఫైనాన్స్ ఏజెన్సీని మేం ఇందుకోసం రూపొందించాం.
We are creating a new financing and regulatory architecture under the Micro-Units Development and Refinance Agency scheme popularly known as MUDRA.
ఒక్కో రుణం రెండు ఉద్యోగాలు కల్పిస్తుందని అంచనా వేస్తే, 12 మిలియన్ కొత్త రుణాలకు మేం పునాదులు వేశాం.
If one conservatively estimates that each loan creates 2 jobs we have laid the foundation for 12 million new jobs.
కార్పొరేట్ రంగం రెండు వందల లక్షల కోట్ల రూపాయలు ఇన్వెస్ట్ చేసినా, ఇంత భారీ సంఖ్యలో ఉద్యోగాలు కల్పించలేదు.
Even Rs Two Hundred Thousand crores invested in the corporate sector would not produce this many jobs.
దేశంలోని ప్రతీ బ్యాంకుకు చెందిన ప్రతీ ఒక్క బ్రాంచి 1,25,000 బ్రాంచిలు ఒక్కో దళితునికి లేదా ఒక షెడ్యూల్డు తెగలకు చెందిన వ్యక్తికి, ఒక మహిళకు వ్యాపారం ప్రారంభించుకునేందుకు రుణం మంజూరు చేయాలన్న స్కీమ్ ప్రవేశపెట్టాం.
We have now launched a programme where each branch of each bank that is a total of 125,000 bank branches will assist one Dalit or a Scheduled Tribe person and one woman in starting a business.
అటల్ ఇన్నోవేషన్ మిషన్ అండ్ ద సెల్ఫ్ ఎంప్లాయ్మెంట్ అండ్ టాలెంట్ యుటిలైజేషన్ ప్రోగ్రాం కింద నవ్యతను, స్టార్టప్లను ప్రోత్సహించేందుకు చర్యలు చేపట్టాం.
We are also creating an environment that fosters innovation and start-ups through the Atal Innovation Mission and the Self Employment and Talent Utilisation programme.
కొత్త సామాజిక భద్రతా పథకాల ద్వారా సామాజిక భద్రతను విస్తరించేందుకు తీసుకున్న చర్యలు ఆర్థికంగా తీసుకున్న మరో కీలక సంస్కరణ.
Another financial reform is the provision of a safety net through new social security schemes.
ప్రమాద బీమా, జీవితబీమా, పింఛన్లు మూడు విభాగాలను కవర్ చేస్తూ ఏ మాత్రం సబ్సిడీ భారం లేని తక్కువ వ్యయంతో కూడిన స్కీమ్లను మేం ప్రవేశపెట్టాం.
We have introduced three non-subsidised but low cost schemes covering accident insurance life insurance and pensions.
వాటి పరిధి చాలా విస్తృతం కావడం వల్ల ప్రీమియం అతి తక్కువగా నిర్ణయించడం సాధ్యమయింది.
Because of their massive coverage the premia are low.
ఈ స్కీమ్లకు ఇప్పుడు 120 మిలియన్ చందాదారులున్నారు.
There are now over 120 million subscribers.
ఈ సంస్కరణలు విజయవంతం కావడానికి శక్తివంతమైన బ్యాంకింగ్ వ్యవస్థ చాలా కీలకం.
For many of these reforms to be successful we need a strong banking system.
బ్యాంకింగ్ నిర్ణయాలు, పిఎస్యు బ్యాంకుల నియామకాల్లో అవినీతి, క్రోనీయిజమ్ విచ్చలవిడిగా ఉన్న వ్యవస్థ మనకి వారసత్వంగా లభించింది.
We inherited a system where cronyism and corruption were believed to be rampant in banking decisions and in appointments to public sector banks.
జ్ఞాన సంగమ్ పేరిట నిర్వహించిన బ్యాంకర్లతో ప్రధాని తొలి భేటీ కార్యక్రమంలో ఈ తరహా వ్యవస్థను పూర్తిగా మార్చి వేశాం.
After the first ever retreat of a Prime Minister with bankers, known as the Gyan Sangam, we have moved decisively to change this.
స్పష్టమైన పెర్ఫార్మెన్స్, బాధ్యతాయుత ధోరణి గల యంత్రాంగం సహాయంతో సమర్థతను పెంచేందుకు చర్యలు తీసుకున్నాం.
Major steps have been taken to improve efficiency, including clear performance measures and accountability mechanisms.
తగినంత మూలధనం అందించేందుకు కూడా మేం కట్టుబాటు ప్రకటించాం.
We have made a commitment to ensuring adequate capital.
ఈ చర్యలకు తోడు కొన్ని శక్తివంతమైన ఆర్థికేతర చర్యలు కూడా తీసుకున్నాం.
But more than that there have been very powerful non-financial steps.
బ్యాంకింగ్లో ఇతరుల జోక్యానికి తెర పడింది.
Interference in banking decisions has ended.
బ్యాంకు బోర్డ్స్ బ్యూరో కింద కొత్త నియామకాల విధానం అమలులోకి తెచ్చాం.
A new process for appointments is being put in place under the Bank Boards Bureau.
విశ్వసనీయత, సమర్థత కలిగిన వారిని బ్యాంకుల అధిపతులుగా నియమించాం.
Credible and capable bankers have been appointed to head banks.
46 సంవత్సరాల క్రితం బ్యాంకులు జాతీయం అయిన తొలిసారిగా ప్రైవేటు రంగానికి చెందిన వృత్తి నిపుణులను పిఎస్బి కీలక పదవుల్లో నియమించాం.
For the first time since banks were nationalised 46 years ago private sector professionals have been appointed in key positions.
ఇది ఒక పెద్ద సంస్కరణ.
This is a major reform.
పేదరిక నిర్మూలనకు అత్యధిక ప్రాధాన్యం ఇస్తున్నాం.
There is a whole eco-system focused on alleviating poverty.
ఇందుకోసం మేం ప్రారంభించిన ఉద్యమాన్ని పేదరిక నిర్మూలన ఉద్యమంగా పిలవవచ్చు.
Perhaps this can be called the ‘poverty alleviation industry’.
దీని ఉద్దేశం గొప్పదే.
Obviously the intentions are good.
చక్కగా రూపొందించిన స్కీమ్లు, సబ్సిడీలకు ఈ విధానంలో కీలక స్థానం ఉంటుంది.
Well designed schemes and subsidies do have an important place.
కాని పేదరిక నిర్మూలన పరిశ్రమను సాధికారం చేయడం కన్నా పేదలను సాధికారం చేయడం వల్లనే అధిక ప్రయోజనం ఉంటుంది.
But empowering the poor is far more effective than empowering the poverty alleviation industry.
మేం చేపట్టిన ఆర్థిక సంస్కరణలు పేదరికంపై పేదలే స్వయంగా పోరాటం చేసేందుకు అవకాశం కల్పిస్తాయి.
Our financial reforms empower the poor to fight poverty themselves.
ఇప్పుడు వివిధ రంగాల్లో వ్యవస్థాత్మక సంస్కరణల విషయం పరిశీలిద్దాం…
Let me now turn to structural reforms in various sectors.
ప్రజలకు జీవనోపాధి కల్పించడంలో భారత్లో వ్యవసాయ రంగం ఎప్పటికీ ప్రధానమైనదిగానే ఉంటుంది.
Agriculture remains India’s mainstay in terms of providing livelihood.
ఈ రంగంలో మేం పలు సంస్కరణలు ప్రవేశపెట్టాం.
We have introduced a series of reforms.
ఎరువుల సబ్సిడీలను రసాయనాల తయారీకి తరలించే ఒక ధోరణి ఉంది.
There was a tendency to divert subsidised fertiliser for the production of chemicals.
ఎరువులకు వేపపూత పూయడం వంటి తేలికపాటి ఉపాయం ద్వారా వాటిని ఇతర ప్రయోజనాలకు మళ్ళించే అవకాశం ఉండదు.
A simple but very effective solution is neem-coating of fertiliser which makes it unsuitable for diversion.
గతంలో దీన్ని స్వల్ప పరిమాణంలో అమలుపరిచారు.
This had been tried on a small scale earlier.
యూరియా అంతటికీ వేపపూత పూసే విధానం మేం ప్రవేశపెడుతున్నాం.
We are now moving towards universal neem-coating of urea.
వ్యవసాయ సబ్సిడీల దారి మళ్ళింపును నిరోధించడం ద్వారా ఇప్పటికే కోట్ల రూపాయలు ఆదా అయింది.
This has already saved crores of rupees of diverted farm subsidies.
దాని వల్ల రైతాంగం వ్యవసాయ ఉపకరణాల్లో సరైన నాణ్యత, సరైన మిశ్రమం ఎంపిక చేసుకోగలుగుతారు.
It enables the farmer to choose the right quantity and mix of inputs.
వ్యవసాయ ఉపకరణాల్లో వృథాను నివారించడంతో పాటు భూమిని కూడా సంరక్షించుకోగలుగుతాం.
This greatly reduces wastage of inputs and increases crop yield besides protecting the soil.
అనవసర రసాయనాల వినియోగం తగ్గడం ఉత్పత్తులను వినియోగించే వారికి కూడా మంచిదే.
By reducing unnecessary chemical inputs, it is also good for health of consumers.
అలాగే తమ భూమికి ఏ పంట ఆదర్శవంతమైనదో కూడా రైతులు తెలుసుకోగలుగుతారు.
It enables farmers to choose the best crop for their soil.
చాలా మంది రైతులకు వారు సాంప్రదాయికంగా వేస్తున్న పంట కన్నా భిన్నమైన పంటకు తమభూమి ఎంత అనుకూలమో తెలియదు.
Many farmers have been unaware that their land is actually more suited for a different crop.
ఆర్థిక పదజాలం కింద ఇది ‘విన్- విన్- విన్- విన్’ స్థితి.
In economic terms, it is a win-win-win-win.
వ్యయాలు తగ్గుతాయి, దిగుబడులు పెరుగుతాయి, పర్యావరణం మెరుగుపడుతుంది, వినియోగదారుల ఆరోగ్యానికి భరోసా ఉంటుంది.
It reduces costs, increases yields, improves the environment and protects the health of consumers.
ఈ రకంగా 140 మిలియన్ సాయిల్ హెల్త్ కార్డులు మేం జారీ చేస్తున్నాం.
140 million soil health cards will be issued, requiring a collection of over twenty-five million soil samples.
దేశవ్యాప్తంగా పని చేస్తున్న 1500 ప్రయోగశాలల ద్వారా 25 మిలియన్ సాయిల్ శాంపిల్స్ పరీక్షించాల్సి ఉంటుంది.
They will be tested through a nationwide network of nearly 1500 laboratories.
ఇప్పటికే నాలుగు మిలియన్ శాంపిల్స్ సేకరణ పూర్తయింది.
About four million samples have already been collected.
ఇది కూడా పరివర్తన దిశగా చేపట్టిన సంస్కరణే.
This too is a reform to transform.
ఈ కార్యక్రమం కింద 20 మిలియన్ పట్టణ గృహాలు, 30 మిలియన్ గ్రామీణ గృహాలు, వెరసి 50 మిలియన్ గృహాలు నిర్మిస్తున్నాం.
It involves building twenty million urban houses and thirty million rural houses, totalling nearly fifty million.
ఏ ఒక్క భారతీయుడు ఇల్లు లేకుండా ఉండకూడదన్నది ఈ కార్యక్రమం లక్ష్యం.
The programme will make sure no Indian is houseless.
ఈ బృహత్ కార్యక్రమం వల్ల నైపుణ్యాలు లేని వారికి భారీ ఉపాధి అవకాశాలు అందుబాటులోకి వస్తాయి.
It will also generate a large amount of employment mainly for the unskilled the semi-skilled and the poor.
ఈ బహుముఖీన కార్యక్రమం పూర్తిగా పరివర్తనీయమైనదే.
This multi-pronged program is also a transformative reform.
భారత కార్మిక మార్కెట్ గురించి ఎంతో రాశారు, ఎంతో చెప్పారు.
Much has been said and written about India’s labour markets.
మేం ఇప్పటికే పలు చర్యలు చేపట్టాం.
We have already undertaken some important steps.
చాలా మంది కార్మికులు ఉద్యోగాలు మారినప్పుడు ప్రావిడెంట్ ఫండ్, ఇతర ప్రయోజనాలు అందక బాధ పడేవారు.
Many workers in the organised sector have suffered when changing jobs by being unable to access provident fund and other benefits.
ఒక యజమాని కింద జమ అయిన ప్రయోజనాలు ఇతర యజమానికి బదిలీ కావడం చాలా కష్టంగా ఉండేది.
The benefits accrued under one employer become difficult to account for under another employer.
రానున్న సంవత్సరాల్లో ఉద్యోగ నాణ్యతను మెరుగుపరచడంలో ఇది ఎంతగానో దోహదకారి అవుతుంది.
Over a period of years, this will have a major impact on the quality of employment in India.
ప్రధాని కావడానికి ముందు నాకు భారతదేశానికి ఎలాంటి సంస్కరణలు అవసరం అన్న విషయంలో పలువురు ఆర్థికవేత్తల నుంచి ఎన్నో సూచనలు అందాయి.
Before becoming Prime Minister, I had received many inputs about the reforms needed in India from many economic experts.
కాని వారిలో ఎవరూ పారిశుధ్యం, స్వచ్ఛత గురించి ప్రస్తావించలేదు.
However, none of them touched on the issue of cleanliness and sanitation.
సమాజంలో ఆరోగ్యం, నీటిపారుదల వసతులతో పాటు పారిశుధ్యం కూడా చాలా కాలంగా నిర్లక్ష్యానికి గురవుతూ వస్తోంది.
Sanitation has languished for years as a poor cousin of health or of drinking water supply.
దాన్ని ఎవరైనా బడ్జెట్లు, ప్రాజెక్టులు, వ్యయం దృష్టిలోనే చూశారు.
It has often been viewed as a question of budgets and projects and expenditure.
పారిశుధ్య లోపం అనేది ఆరోగ్య సమస్య కన్నా తీవ్రమైనది అన్నది అందరూ అంగీకరిస్తారు.
Yet, you will all agree that poor sanitation and lack of cleanliness is much more than an issue of health.
మన సంక్షేమానికి సంబంధించిన అన్ని విభాగాలకు పారిశుధ్యంతో అనుసంధానం ఉంది.
It touches upon every aspect of our well-being.
మహిళల విషయంలో పారిశుధ్యం మరింత ప్రధానం.
It is of particular importance to women.
ఈ సంస్కరణ విజయవంతం అయితే భారత్ సంపూర్ణ పరివర్తన సాధిస్తుందన్న నమ్మకం నాకుంది.
If this reform succeeds, as I am confident it will, India would have been transformed.
రవాణా రంగంలో కూడా నిర్వహణాపరమైన ఎన్నో సంస్కరణలు మేం చేపట్టాం.
We have undertaken major managerial improvements in the transport sector.
అంతర్జాతీయ వాణిజ్యం తీవ్ర మాంద్యంలో ఉన్న వాతావరణంలో కూడా 2014-15 ఆర్థిక సంవత్సరంలో మన ప్రధాన పోర్టులు రవాణాలో 5 శాతం, నిర్వహణాపరమైన ఆదాయాల్లో 11 శాతం వృద్ధిని నమోదు చేశాయి.
Our major ports have seen a 5% growth in traffic and an 11% increase in operating income in 2014-15 despite a global contraction in trade volume.
షిప్పింగ్ కార్పొరేషన్ ఎన్నో సంవత్సరాలుగా నష్టాల్లో కొట్టుమిట్టాడుతోంది.
The Shipping Corporation of India had been making losses continuously for several years and had a loss of Rs. 275 crores in 2013-14.
2013-14 సంవత్సరంలో 275 కోట్ల రూపాయల నష్టంలో ఉన్న ఆ సంస్థ 2014-15 సంవత్సరం నాటికి లాభాల బాటలో ప్రవేశించి 2014-15 సంవత్సరంలో 201 కోట్ల రూపాయల లాభం ఆర్జించింది.
In 2014-15 it earned a profit of Rs 201 crores a turnaround of nearly Rs 500 crores in one year.
ప్రధాన రహదారుల నిర్మాణం 2012-13 సంవత్సరంలో రోజుకి 5.2 కిలోమీటర్లుండగా 2013-14 నాటికి 8.7 కిలోమీటర్లకు, ఇప్పుడు 23.4 కిలోమీటర్లకు పెరిగింది.
The pace of award of new highway works has increased from 5.2 km per day in 2012-13 and 8.7 km per day in 2013-14 to 23.4 km per day currently.
ప్రభుత్వ రంగం పనితీరు మెరుగుపరిచేందుకు చేపట్టిన ఈ సంస్కరణ ఆర్థిక వ్యవస్థ మొత్తంపై బహుముఖీన ప్రభావాన్ని చూపింది.
These managerial reforms in the working of the public sector will have large multiplier effects throughout the economy.
ధనవంతుల ఇళ్ళలో మురిగిపోతున్న సొమ్ముగా పరిగణిస్తున్న బంగారాన్ని ఉత్పాదక అవసరాలకు అందుబాటులోకి తెచ్చే దిశగా కూడా మేం చర్యలు తీసుకున్నాం.
Another measure we have taken is to identify what can be called ‘dead money’ and use it productively.
సాంప్రదాయికంగా బంగారు ఆభరణాలకు యజమానులైన మహిళలకు సాధికారత తెచ్చే సాధనంగా కూడా బంగారానికి చాలా విలువ ఉంది.
Its portability and usability, also make it a source of empowerment of women who traditionally are the main owners of gold jewellery.
కాని ఈ ధోరణుల వల్ల ఆర్థిక వ్యవస్థకు బంగారం దిగుమతులు పెద్ద భారంగా నిలిచాయి.
However, this micro-economic virtue, can become a macro-economic vice.
ఈ పథకాలు పూర్తి స్థాయిలో వినియోగంలోకి వస్తే ప్రజల ఆశలు తీరడంతో పాటు దిగుమతుల భారాన్ని కూడా తగ్గిస్తాయి.
If the scheme reaches its potential, it will help meet the rational expectations of the public while moderating imports.
పరివర్తన దిశగా ఇది కూడా విశేషంగా చెప్పుకోదగ్గ సంస్కరణే.
Surely, this too is an important reform with potential to transform.
వ్యవస్థాత్మకమైన, పాలనాపరమైన సంస్కరణల గురించి వివరించబోతున్నాను.
Let me now turn to institutional and governance reforms.
సంవత్సరాల తరబడి ప్రణాళికా సంఘం పనితీరు విషయంలో తీవ్ర విమర్శలకు గురవుతోంది.
For years, the Planning Commission was widely criticised.
కేంద్ర అభీష్టాలను రాష్ర్టాలపై బలవంతంగా రుద్దుతున్న ఒక కేంద్రీయ వ్యవస్థగా పేరు గడించింది.
It was generally seen as a cumbersome centralising force which imposed central will on the states.
అధికారం చేపట్టిన తర్వాత మేం ఒక కొత్త వ్యవస్థను నేషనల్ ఇన్స్టిట్యూషన్ ఫర్ ట్రాన్స్ఫార్మింగ్ ఇండియా పేరిట (నీతి ఆయోగ్) రూపొందించాం.
After coming to power we created a new institution, the National Institution for Transforming India, or NITI.
ఇది ప్రణాళికా సంఘం కన్నా పూర్తిగా భిన్నంగా ఉండాలన్నది నా ధ్యేయం.
My vision of NITI is very different from the Planning Commission.
సహకార ఫెడరలిజం స్ఫూర్తితో కేంద్రం రాష్ట్రాలు సమాన భాగస్వాములుగా ఆలోచనలు, కార్యాచరణకు ఇది ఒక చక్కని వేదికగా నిలవాలని నేను భావించాను.
It is to be a collaborative forum for ideas and action where States are full partners and where Centre and States meet in a spirit of co-operative federalism.
కాని ఇది ఒక్క నినాదం మాత్రమేనని కొందరన్నారు.
Perhaps some people thought this was merely a slogan.
కాని అది పరివర్తిత శక్తిగా నిలిచిందనేందుకు ఎన్నో తార్కాణాలున్నాయి.
But we already have concrete examples of its transformative power.
కేంద్రప్రభుత్వ ఆదాయంలో రాష్ట్రాలకు మరింత హెచ్చు వాటా ఉండాలని 14వ ఆర్థిక సంఘం సిఫారసు చేసిన విషయం మీ అందరికీ తెలుసు.
As you all know, the 14th Finance Commission recommended that states be given an enhanced share of Central revenues as automatic devolution.
అంతర్గతంగా కొందరు దానికి వ్యతిరేకమైన సలహా ఇచ్చినా ఆ సిఫారసులు అమలు చేయడానికే నేను నిర్ణయించాను.
Despite some internal advice to the contrary, I decided to accept the recommendation.
ఇందులో భాగంగా కేంద్ర ప్రభుత్వ నిర్వహణలోకి కొన్ని పథకాల్లో మార్పులు చేయాల్సివచ్చింది.
This has created a need to restructure Centrally Sponsored Schemes.
1952లో మొదటి పంచవర్ష ప్రణాళిక ప్రారంభమైన నాటి నుంచి కేంద్రం ఎన్నో ఏకపక్ష నిర్ణయాలు తీసుకుంది.
Ever since the First Five Year Plan in 1952, such decisions were taken unilaterally by the Centre.
మేం దానికి భిన్నమైన పని చేశాం.
We did something very different.
ఆ పథకాల్లో ఎవరికి ఎంత వాటా ఉండాలనేది నిర్ణయించే బాధ్యతను కేంద్రప్రభుత్వంలో భాగస్వాములైన కొందరు మంత్రుల బృందానికి కాకుండా ముఖ్యమంత్రులు సభ్యులుగా గల ఒక ఉప సంఘానికి అప్పగించాం.
The task of fixing the sharing pattern of Central schemes was entrusted not to a group of Central ministers but to a Sub-Group of Chief Ministers in NITI.
ఆ ఉపసంఘం సిఫారసులను ముఖ్యమంత్రులందరూ ఏకగ్రీవంగా ఆమోదించడం సహకార ఫెడరలిజం స్ఫూర్తికి అత్యుత్తమ ఉదాహరణ.
And I am delighted to say, that in a fine example of co-operative federalism at its best, the Chief Ministers have unanimously agreed on a set of recommendations.
అది చాలా సంక్లిష్టమైన సమస్యే అయినా భిన్న రాజకీయ పార్టీల నుంచి వచ్చింది.
This is despite the fact that this is a very complex issue, and that they come from many different political parties.
అక్టోబర్ 27న వారి నివేదిక నాకు అందింది.
I received their report, on 27th October.
చాలా ఇతర అంశాల్లో కూడా ముఖ్యమంత్రులు జాతీయ అజెండాను రూపొందించడానికి చొరవ తీసుకుంటున్నారు.
On many other issues too, the Chief Ministers are taking the lead in setting the national agenda.
వ్యవస్థను సంస్కరించడం ద్వారా బాంధవ్యాల్లో మేం పరివర్తన తీసుకువచ్చాం.
By reforming the institution, we have transformed the relationship.
మేక్ ఇన్ ఇండియా, ఈజ్ ఆఫ్ డూయింగ్ బిజినెస్ కోసం మేం చేపట్టిన చర్యలు అందరికీ తెలిసినవే.
Our work on ‘Make in India’ and ‘Ease of Doing Business’ is of course well known.
ప్రపంచ వాణిజ్యంలో కనివిని ఎరుగని మాంద్యం నెలకొన్న వాతావరణంలో మేక్ ఇన్ ఇండియాకు మేం చేస్తున్న ప్రయత్నాన్ని అందరూ వీక్షించాలి.
Our push to ‘Make in India’ must be viewed in the context of the very slow growth in world trade.
1993 నుంచి 2008 సంవత్సరాల మధ్య కాలంలో వాణిజ్యంలో వృద్ధి జిడిపి వృద్ధిని దాటిపోయింది.
The growth rate of trade exceeded GDP growth from 1983 to 2008.
కాని ఆ తర్వాత వాణిజ్య వృద్ధి జిడిపి వృద్ధి కన్నా వెనుకబడింది.
Since then, trade has been growing more slowly than GDP.
ఈ నేపథ్యంలో వృద్ధికి ఊతం ఇవ్వాలంటే దేశీయ వినియోగం కోసం ఉత్పత్తులు తయారుచేయడం చాలా అవసరం.
Therefore, producing for domestic consumption is important for growth.
ప్రపంచ బ్యాంకు నిర్వహించిన వ్యాపారానుకూల సర్వేలో భారత్ ర్యాంకింగ్ చాలా మెరుగుపడిన విషయం కూడా మీకు తెలుసు.
You are all probably aware, that India has substantially improved its ranking in the World Bank’s Doing Business survey.
రాష్ర్టాల మధ్య ఆరోగ్యకరమైన, నిర్మాణాత్మక పోటీ నెలకొనడం ఒక కొత్త విషయం.
But a new feature, is the very healthy and constructive competition among states.
రాష్ట్రాలతో కలసి పని చేయాల్సిందిగా విదేశాంగ మంత్రిత్వ శాఖకు సూచించాం.
The Ministry of External Affairs has been asked to work with the States.
నేను చైనా సందర్శించిన సమయంలో రాష్ట్రాల మధ్య శిఖరాగ్రాలు కూడా జరిగాయి.
When I visited China, a state-to-state summit was also held.
ఎగుమతి ప్రోత్సాహక మండలులు ఏర్పాటు చేయాల్సిందిగా రాష్ర్టాలకు సలహా ఇచ్చాం.
And states have been asked to create export promotion councils.
రాష్ట్రాలు అంతర్జాతీయంగా ఆలోచించేందుకు అవకాశం కల్పించడం పరివర్తన దిశగా చక్కని సంస్కరణ.
Making the States think globally is yet another reform with potential to transform.
వాలు కుర్చీల్లో కూచుని విమర్శలు గుప్పించే వారు, నిపుణులు వ్యక్తం చేసే అభిప్రాయాల కన్నా భారత ప్రజలుఎంతో పరిణతి చెందిన వారు, మరింత ప్రజాస్ఫూర్తి గలవారు.
I firmly believe that India’s people are far more mature and far more public-spirited than arm-chair critics and experts give them credit for.
ప్రభుత్వం, ప్రజల మధ్య పరస్పర నమ్మకం పాదుగొల్పడం పాలనాపరంగా కీలకమైన అంశం.
An important governance issue is the mutual trust between citizens and the state.
సంతకాల అటెస్టేషన్ వంటి ఎన్నో ప్రతిబంధకాలను తొలగించి పౌరులను విశ్వసించడంలో కొత్త అధ్యాయానికి మేం తెర తీశాం.
We made a beginning in trusting the citizens by abolishing many requirements for ‘attestation’ of signatures.
ఉదాహరణకి ఉన్నత విద్యాసంస్థల్లో ప్రవేశానికి సమర్పించే పత్రాలను విద్యార్థులు స్వయంగా ధ్రువీకరించుకునే విధానాన్ని ఉన్నత విద్యా శాఖ అనుమతించింది.
For example, the Department of Higher Education, has permitted self attestation by students of documents used for admission in various academic courses.
ఆన్లైన్ బయోమెట్రిక్ గుర్తింపును ప్రవేశపెట్టడం ద్వారా పింఛనుదారులు లైఫ్ సర్టిఫికెట్ కోసం ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు సందర్శించాల్సిన ఇబ్బందిని తప్పించాం.
We also ended the requirement to visit government offices for life certification for pensioners by introducing online biometric identification.
ప్రజలు ఎప్పుడూ స్వప్రయోజనాలకే పెద్ద పీట వేస్తారని ఆర్థికవేత్తలు సాంప్రదాయికంగా భావిస్తూ ఉంటారు.
Economists have traditionally believed that people act in their self interest.
కాని స్వచ్ఛందంగా ముందుకు వచ్చే చక్కని సంస్కారం సాంప్రదాయికంగా భారత్కు ఉంది.
But India has a long tradition of voluntarism.
అందుకే వంటగ్యాస్ సబ్సిడీని స్వచ్ఛందంగానే వదులుకునేందుకు వీలుగా మేం గివ్ ఇట్ అప్ ఉద్యమం చేపట్టాం.
We introduced the Give-it-up Campaign seeking the cooperation of the public in voluntarily giving up cooking gas subsidies.
ఇలా వదులుకున్న ప్రతి ఒక్క కనెక్షన్తోను వంటగ్యాస్ అందుబాటులో లేని ఒక కుటుంబానికి గ్యాస్కనెక్షన్ ఇస్తామని మేం హామీ ఇచ్చాం.
We promised them that for every connection given up one poor family currently without gas would be given a connection.
దీని వల్ల ఎందరో పేదకుటుంబాలకు చెందిన మహిళలకు అనారోగ్యకర పరిస్థితుల నుంచి, ప్రధానంగా శ్వాసకోశ వ్యాధుల నుంచి విముక్తి కలుగుతుంది.
This will enable us to liberate many poor women from the health hazards of using firewood including respiratory illness.
దీనికి స్పందన అత్యద్భుతంగా ఉంది.
The response has been tremendous.
కొద్ది నెలల వ్యవధిలోనే 40లక్షల మంది పౌరులు తమ గ్యాస్ సబ్సిడీని వదులుకున్నారు.
Within a few months over four million Indians have given up their cooking gas subsidies.