natgillin/translations-raw huggingface dataset:
To this group, India brings principles that are in tune with the philosophies of the SCO. 
ఈ సముదాయానికి ఎస్ సి ఒ సిద్ధాంతాల‌కు అనుగుణమైన సిద్ధాంతాల‌ను భార‌తదేశం అందిస్తోంది.
India has always enjoyed good relations with the Eurasian land mass. 
యూరేసియా ప్రజలతో భార‌తదేశం ఎల్లప్పుడూ మంచి సంబంధాలనే కలిగివుంది.
We also share global goals of stability, security and prosperity in the Asia-Pacific. 
ఆసియా- ప‌సిఫిక్ ప్రాంతానికి సుస్థిర‌త‌, భ‌ద్ర‌త‌, సుసంప‌న్న‌త తీసుకురావాల‌న్న అంత‌ర్జాతీయ ల‌క్ష్యాల సాధనలో మేం కూడా భాగ‌స్వాముల‌ం అవుతున్నాం.
India would no doubt benefit from SCO’s strengths in energy, natural resources and industry. 
శక్తి, ప్రాకృతిక వ‌న‌రులు, పారిశ్రామిక విభాగాలలో ఎస్ సి ఒ కు ఉన్న బ‌లాల నుండి భార‌తదేశం ప్రయోజనం పొందుతుందనడంలో ఎటువంటి సందేహానికి తావు లేదు.
In turn, India’s strong economy and its vast market could drive economic growth in the SCO region. 
దీనికి బదులుగా, దృఢమైన భారతదేశ ఆర్థిక వ్య‌వ‌స్థ‌ మరియు భారతదేశపు విస్తార‌ మార్కెటు ఎస్ సి ఒ ప్రాంత ఆర్థిక పురోగ‌తిని మ‌రింత ముందుకు న‌డిపించ‌గ‌లదు.
India’s capacities in trade, investments, information and communication technology, Space, S&T, agriculture, health care, small and medium scale industry can bring wide spread economic benefit to the SCO countries. 
వాణిజ్యం, పెట్టుబ‌డులు, స‌మాచార‌- సాంకేతిక విజ్ఞానం, అంత‌రిక్షం, శాస్త్ర సాంకేతిక రంగాలు, వ్య‌వ‌సాయం, ఆరోగ్య సంర‌క్ష‌ణ‌, చిన్న‌ మరియు మ‌ధ్య‌ త‌ర‌హా ప‌రిశ్ర‌మ‌ల రంగాలలో భార‌తదేశానికి ఉన్న సత్తా ఎస్ సి ఒ సభ్యత్వ దేశాల‌కు ఆర్థికంగా ఎన్నో ప్రయోజనాలను చేకూర్చగలవు.
We can partner to develop human resources and institutional capacities in the region. 
ఈ ప్రాంతంలో మాన‌వ వ‌న‌రులు మరియు సంస్థాగ‌త సామ‌ర్థ్యాల‌ను అభివృద్ధి పరచడంలో మేం భాగ‌స్వాములం కాగలం.
Since our priorities match, our development experiences would be relevant to your national needs. 
మ‌న ప్రాథమ్యాలు ఒకదానితో మరొకటి తుల తూగుతున్న కారణంగా అభివృద్ధి క్రమంలో మ‌న అనుభ‌వాలు మ‌న దేశాల అవసరాలను తీర్చడంలో దోహదపడగలుగుతాయి.
The interdependent world of twenty-first century is full of economic opportunities. 
21వ శ‌తాబ్దికి చెందిన ప‌ర‌స్ప‌ర ఆధారిత ప్ర‌పంచంలో ఆర్థికావ‌కాశాలు పుష్క‌లంగా ఉన్నాయి.
It also faces geo-political complexities and security challenges. 
అలాగే భౌగోళిక-రాజ‌కీయ సంక్లిష్ట‌త‌లు, భద్రత పరమైన సవాళ్లు మ‌న ముందున్నాయి.
And, connectivity among the countries of the region is crucial to our economic prosperity. 
ఆర్థికంగా మనం సుసంప‌న్న‌ం కావాలంటే ఈ ప్రాంతంలోని దేశాల మ‌ధ్య అనుసంధానం అత్యంత అవ‌స‌రం.
And, not just physical connectivity. 
భౌగోళిక అనుసంధానం ఒక్కటే సరిపోదు.
What we need is seamless flow of goods, services, capital and people among ourselves. 
మనకు కావలసింది వ‌స్తువులు, సేవ‌లు, మూలధనం, మరియు ప్ర‌జ‌లకు ప్రజలకు మ‌ధ్య సంబంధాలు.
But, that alone is not enough. 
అయితే, ఇవి ఉంటేనే చాలదు.
Our region also needs to nurture strong rail, road and air links with the rest of the world. 
మ‌న ప్రాంతం ప్రపంచంలోని మిగతా ప్రాంతాలతో రైలుమార్గాలు, రహదారులు, మరియు వాయు మార్గాలను కూడా విస్త‌రించుకోవ‌లసిన అవ‌స‌రం ఉంది.
Within SCO, India will be a productive partner in building strong trade, transport, energy, digital and people to people links. 
అలాగే ఎస్ సి ఒ లో భారతదేశం వాణిజ్య‌, ర‌వాణా, శక్తి, డిజిట‌ల్ రంగాలలో, ప్ర‌జ‌లకు ప్రజలకు మ‌ధ్య సంబంధాలను విస్త‌రించ‌డంతో నిర్మాణాత్మక భాగ‌స్వామి కాగలదు.
Our decision to join the international North South Transport Corridor, the Chabahar Agreement, and Ashgabat Agreement reflects this desire and intent. 
అంత‌ర్జాతీయ స్థాయిలో నార్త్ సౌత్ ట్రాన్స్ పోర్ట్ కారిడర్ లోను, చాబహార్ ఒప్పందంలోను, అశ్ గబత్ ఒప్పందంలోను చేరాలన్న మా నిర్ణ‌యం ఈ కోరికకు, అభిమతానికి అద్దం పడుతున్నవే.
India’s membership of SCO would contribute to region’s prosperity. 
ఎస్ సి ఒ లో భార‌తదేశ స‌భ్య‌త్వం ఈ ప్రాంత సుసంప‌న్న‌త‌కు తోడ్పడగలదు.
It would also strengthen its security. 
ఇది ఈ ప్రాంత భ‌ద్ర‌త‌ను కూడా ప‌టిష్ఠం చేయగలదు.
Our partnership will protect our societies from the threats of radical ideologies of hate, violence and terror. 
విద్వేషం, హింస, భ‌యోత్పాతం వంటి తీవ్ర సిద్ధాంతాల బారి నుండి మ‌న స‌మాజాల‌కు మన భాగ‌స్వామ్యం ర‌క్ష‌ణ క‌ల్పించగలదు.
India will unite with SCO countries to work towards this goal. 
ఈ లక్ష్య సాధన కోసం భారతదేశం ఎస్ సి ఒ సభ్యత్వ దేశాలతో కలసి పనిచేయగలదు.
And, we will adopt zero tolerance and a comprehensive approach in fighting terrorism at all levels. 
మనం తీవ్రవాదంతో అన్ని స్థాయిలలోను పోరాడడానికి ఎంత మాత్రం సహనానికి తావు ఇవ్వకుండా ఏకన్ముఖ ధ్యేయంతో ముందంజ వేద్దాం.
In conclusion Mr. Chairman, 
చివరగా శ్రీ అధ్య‌క్షా,
I am confident that India’s engagement with all SCO members will help us build a region: 
ఎస్ సి ఒ సభ్యత్వ దేశాలతో భారతదేశ అనుబంధం..
Next year, we look forward to attending SCO meeting in Astana, as equal partners. 
వ‌చ్చే సంవత్సరం ఆస్తానాలో జ‌రుగ‌బోయే ఎస్ సి ఒ స‌మావేశానికి స‌మాన భాగ‌స్వామిగా హాజరయ్యేందుకు మేం ఎదురుచూస్తుంటాం.
I wish all success to Kazhakstan in their Chairmanship of SCO in 2017. 
2017 లో ఎస్ సి ఒ కి అధ్యక్షత వహించనున్న క‌జ‌క్ స్తాన్ విజ‌యం సాధించాల‌ని నేను ఆకాంక్షిస్తున్నాను.
My dear countrymen, Namaskar. 
ప్రియమైన నా దేశ వాసులారా, మీ అందరికీ నా నమస్కారం.
Parents in most parts of the country must be busy with their children’s examinations. 
దేశం నలుమూలలా ఎక్కువ శాతం కుటుంబాలు వారి పిల్లల పరీక్షలలో నిమగ్నమై ఉండి ఉంటారు.
There would be a sense of relief where the examinations are over, but where the examinations are still on, there certainly would still be some amount of pressure. 
పరీక్షలు అయిపోయిన వారి కుటుంబాలలో కాస్త ఉపశమనభరిత వాతావరణం, పరీక్షలు జరిగే కుటుంబాలలో కాస్తంత ఒత్తిడితో కూడిన వాతావరణం ఉండి ఉంటాయి.
However, at a time like this I would only say that students may listen again to what I had said in my ‘Mann Ki Baat’ last time. 
ఇటువంటి సమయంలో నేనొక్కటే చెప్పగలను , క్రితం సారి ‘మనసులో మాట’ లో నేను విద్యార్థులతో ఏ ఏమాటలైతే చెప్పానో, వాటిని మళ్ళీ వినండి.
I am sure that my suggestions there will be of substantial help while they sit for their examinations. 
పరీక్షల సమయంలో మీకవి చాలా పనికి వస్తాయి.
Today is the 26th of March. 
ఇవాళ మార్చి 26.
26th March is the Independence Day of Bangladesh. 
ఈ రోజు బంగ్లాదేశ్ స్వతంత్ర దినోత్సవం.
It was a historic war against injustice, which was fought under the leadership of “Banga-Bandhu” and led to the unprecedented victory of the people of Bangladesh. 
అన్యాయానికి వ్యతిరేకంగా జరిగిన ఒక చరిత్రాత్మక యుధ్ధంలో బంగ-బంధు నాయకత్వంలో బంగ్లాదేశ్ మునుపెన్నడూ లేని విజయాన్ని సాధించింది.
I also assure the citizens of Bangladesh that India is a strong partner, and a good friend, and we will continue to work together shoulder to shoulder to contribute towards the peace, security and development of this entire region. 
బంగ్లాదేశ్ కు ఒక బలమైన తోడుగా, ఒక మంచిమిత్రదేశంగా, మీతో చేయీ చేయీ కలిపి ఈ యావత్ ప్రాంతంలో శాంతి భద్రతలను కాపాడి, మీరు అభివృధ్ధి దిశగా అడుగులు వెయ్యడానికి భారతదేశం పూర్తి సహకారాన్ని అందిస్తూనే ఉంటుంది.
It is a matter of great pride for all of us that Rabindranath Tagore and his memories are a shared heritage. 
మన రవీంద్రనాథ్ టాగూర్ జ్ఞాపకాలు మన రెండుదేశాలకూ భాగస్వామ్య వారసత్వమవ్వడంమనకెంతో గర్వకారణం.
The National Anthem of Bangladesh too, has been composed by Gurudev Rabindranath Tagore. 
ఎందుకంటే బంగ్లాదేశ్జాతీయగీతం మన గురుదేవులు రవీంద్రనాథ్టాగూర్ రచన.
After the Jallianwallah Massacre by the British in 1919, Rabindranath Tagore was one of the legendary figures, who raised their voices in protest. 
1919లో జలియన్ వాలా బాగ్ లో ఆంగ్లేయులు మారణహోమాన్ని సృష్టించినప్పుడు వారికి వ్యతిరేకంగా గళమెత్తిన మహామనుషులలో రబీంద్రనాథ్ టాగూర్ కూడా ఒకరు.
And it was at the same time, that this event left a very deep impact on a twelve-year-old boy. 
ఈ సంఘటనే ఒక పన్నెండేళ్ల బాలుడి మనసుపై బలమైన ప్రభావాన్ని చూపిన సమయం.
The inhuman massacre at Jallianwalla Bagh, provided a new inspiration and mission in life to that young teenager, who until then had spent his days playing merrily in his fields. 
ఆడుతూ పాడుతూ గడపాల్సిన బాల్యంలో ఈ జలియన్ వాలా బాగ్ మారణహోమం ఆ పిల్లవాడి జీవితానికి ఒక ప్రేరణను ఇచ్చింది.
And Bhagat, that 12-year old boy in 1919, evolved to be the martyr Bhagat Singh, our dear hero and inspiration. 
1919లో పన్నెండేళ్ళున్న ఆ చిన్న భగతే మనందరికీ ప్రియమై, ప్రేరణగా నిలచిన అమరవీరుడు భగత్ సింగ్.
On the 23rd of March, Bhagat Singh Ji and his comrades, Sukhdev and Rajguru, were hanged to death by the British, and we are all aware of that. 
ఇవాళ్టికి మూడు రోజుల క్రితం మార్చి నెల 23వ తేదీన భగత్ సింగ్ నూ, అతడి మరో ఇద్దరు మిత్రులు సుఖ్ దేవ్, రాజ్ గురూ లనూ ఆంగ్లేయులు ఉరికంబానికి ఎక్కించారు.
There was a sense of fulfillment on the faces of Bhagat Singh, Sukhdev and Rajguru for having served Mother India – – there was no fear of death. 
ఆ సంఘటన భగత్ సింగ్, సుఖ్ దేవ్, రాజ్ గురూ ముగ్గురికీ మృత్యుభయం లేకుండా, భారత మాతకు సేవ చేసుకున్న సంతోషాన్ని మిగిల్చిందన్న సంగతి మనందరికీ తెలుసు.
They had sublimated all their dreams for the freedom of Mother India. 
వారు ముగ్గురూ భారత మాతకు స్వతంత్య్రాన్ని అందివ్వడం కోసం జీవితం పట్ల తమకున్న కలలన్నీ అంకితం చేశారు.
These three heroes inspire us to this day. 
ఇవాళ్టికి కూడా ఈ ముగ్గురు వీరులూ మనకెంతో ప్రేరణను అందిస్తారు.
It would be impossible to express in words the story of the supreme sacrifice of Bhagat Singh, Sukhdev and Rajguru. 
భగత్ సింగ్, సుఖ్ దేవ్, రాజ్ గురూ ల ప్రాణ సమర్పణల గాథను మనం అక్షరాల్లో పెట్టలేము కూడా.
And the entire British Empire feared these three young men. 
యావత్ బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యం ఈ ముగ్గురికీ భయపడేది.
They were in jail, certain to be hanged, but still the British remained anxious about how to deal with them. 
ఉరి శిక్ష పడి వారు జైలులో ఉన్నప్పటికీ, వారితో ఎలా మెలగాలో అనే చింత బ్రిటిష్ వారికి ఉండేది.
And later, their remains were brought to present day Punjab, and were secretly cremated. 
అంతే కాక వారి మృతదేహాలను దొంగతనంగా ఇవాళ్టి పంజాబ్ ప్రాంతానికి తీసుకువచ్చి దహనం చేయించారు.
Many years ago, when I first got the chance to go there, I could feel a certain vibration in that place. 
చాలా ఏళ్ళ క్రితం ఆ ప్రాంతానికి నేను మొదటిసారి వెళ్ళినప్పుడు ఒకరకమైన ప్రకంపనలు నా శరీరంలో కలిగాయి.
And I would certainly urge the youth of our country to go to Punjab, whenever they get the chance, and visit the ‘samadhi’ of Bhagat Singh, Sukhdev, Rajguru, Bhagat Singh’s mother and Batukeshwar Dutt. 
ఎప్పుడైనా అవకాశం లభిస్తే, పంజాబ్ కు వెళ్ళి భగత్ సింగ్, సుఖ్ దేవ్, రాజ్ గురూ ల మాతృమూర్తులు, ఇంకా బటుకేశ్వర్ దత్ సమాధులను దర్శించవలసిందిగా దేశ యువతకు నేను సూచిస్తున్నాను.
That was the period when the desire for freedom, its intensity, and spread were on the rise. 
ఆ సమయంలోనే స్వాతంత్ర్యం కోసం పిలుపు, దాని తీవ్రత, దాని పరిమాణం పెరుగుతూ ఉంది.
On the one hand, brave hearts like Bhagat Singh, Sukhdev and Rajguru, were inspiring the youth towards an armed revolution. 
ఒకవైపు భగత్ సింగ్, సుఖ్ దేవ్, రాజ్ గురూ ల వంటి వీరులు సాయుధ విప్లవానికై యువకులను ప్రేరేపించారు.
And on the other hand, exactly one hundred years ago on the 10th of April, 1917, Mahatma Gandhi had launched the Champaran Satyagraha. 
ఇవాళ్టికి సరిగ్గా వందేళ్ల పూర్వం 1917 ఏప్రిల్ 10వ తేదీ నాడు మహాత్మా గాంధీ చంపారణ్ సత్యాగ్రహం చేశారు.
This year marks the centenary of the Champaran Satyagraha. 
ఇది చంపారణ్ సత్యాగ్రహ శతాబ్ది సంవత్సరం.
In India’s struggle for freedom, Gandhian thought and Gandhian practice became manifest for the first time in Champaran. 
భారత స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో గాంధేయ వాదం, గాంధీ గారి వ్యవహార శైలి మొదటిసారి చంపారణ్ సమయంలోనే తెలిసింది.
This was a turning point in the entire journey of India’s freedom struggle, especially in the context of the methodology of the struggle. 
ముఖ్యంగా పోరాటం తాలూకూ విధి విధానాల పరంగా స్వాతంత్ర్యం కోసం సల్సిన పోరాటం ప్రయాణం మొత్తంలో ఈ సంఘటన ఒక మైలురాయి.
We cannot evaluate the Champaran Satyagraha on the basis of the image of Mahatma Gandhi that we cherish in our hearts today. 
ఇవాళ మన మనసుల్లో ఉన్నమహాత్మా గాంధీ గారి రూపం ఆధారంగా మనం చంపారణ్ సత్యాగ్రహం యొక్క ప్రభావాన్నిఅంచనా వెయ్యలేము.
We can only imagine the hardships that he must have endured, how hard he must have had to toil. 
ఆ సమయంలో ఆయన ఎన్ని ఇబ్బందులను ఎదుర్కోవాల్సివచ్చిందో, ఎంత కష్టపడాల్సివచ్చిందో మనం ఊహించవచ్చు.
But if we reflect upon the Gandhi of a hundred years ago, the Gandhi of the Champaran Satyagraha, that would be a subject of deep study for anyone about to enter public life. 
ఒక వందేళ్ల క్రితం జరిగిన చంపారణ్ సత్యాగ్రహ సమయంలోని గాంధీ గారి గురించి తెలుసుకుంటే, సాధారణ జీవితాన్ని మొదలుపెట్టే ఏ వ్యక్తికైనా చంపారణ్ సత్యాగ్రహం ఎంతో తెలుసుకోవలసిన అంశమే.
We can all learn from Gandhi Ji what it means to begin a life of public service, how hard one has to work, as Gandhi did. 
సాధారణ జీవితాన్ని ఎలా మొదలుపెట్టాలో, స్వయంగా ఎంత పరిశ్రమించాలో, గాంధీ గారు అదెలా చేశారో ఆయన నుండి నేర్చుకోవచ్చు.
And that was the period when all the stalwarts, that we hear about today: Rajendra Babu, Acharya Kripalani Ji, and others were all sent to the villages by Gandhi Ji. 
రాజేంద్ర బాబు గారు, ఆచార్య కృపలానీ గారి లాంటి మనం విన్న పెద్ద పెద్ద దిగ్గజ నేతలనందరినీ అదే సమయంలో గాంధీ గారు పల్లెపల్లెకూ పంపారు.
Ways and means to connect with the people and lending hues of freedom to their day to day work were taught. 
ప్రజలతో కలసి, ప్రజలు చేసే పనిలో దానికి స్వాతంత్ర్య పోరాటపు రంగునద్దటం ఎలాగో నేర్పించారు.
To get themselves arrested voluntarily to fill jails, on the one hand, and on the other to immerse themselves in creative work. 
ఒక వైపున జైళ్ళు నింపుతూ ఉండడం, రెండవ వైపున వ్యూహాత్మక కార్యకలాపాలలో నిమగ్నమవడం.
Gandhi’s style of working had an incredible balance. 
ఒకఅద్భుతమైన సంతులత గాంధి గారి కార్యశైలిలో ఉంది.
This desire of 125 crore countrymen for change, the effort to change, is what will lay a strong foundation of a ‘New India’. 
మార్పును తేవాలనే నూట పాతిక కోట్ల మంది ప్రజల కోరిక, ప్రయత్నం ఇవే కొత్త భారతావనికి, ఇండియాకు బలమైన పునాది.
‘New India’ is the clarion call of 125 crore countrymen. 
‘న్యూ ఇండియా’ నూట పాతిక కోట్ల మంది దేశ ప్రజల ఆహ్వానం.
It is the essence of the emotions of the 125 crore Indians wanting to come together and create a magnificent India. 
నూట పాతిక కోట్ల మంది ప్రజలు కలసి ఏ భవ్య భారతాన్ని నిర్మించాలనుకుంటున్నారో ఆ భావమే ‘న్యూ ఇండియా’.
That too silently, and with devotion, as if they are performing ‘tapasya’ or ‘sadhana’. 
అది కూడా ఒక తపస్సు లాగ, సాధన లాగ, ఒక మూగ సేవకుడి లాగ వారి పనిని వారు చేసుకుపోతున్నారు.
There are many who regularly go to hospitals to serve patients. 
రోజూ ఆసుపత్రికి వెళ్ళి రోగులకు సేవ చేసేవారు చాలా మంది ఉన్నారు.
There are many who rush to donate blood, when required. 
రక్తదానం అంటే వెనువెంటనే పరుగు పెట్టే వారెందరో ఉన్నారు.
There are many who try to provide food to the hungry. 
అన్నార్తులకు భోజన సదుపాయాలను అందించే వారు ఎందరో ఉన్నారు.
Our country is a many splendoured land. 
ఎందరో రత్నాల వంటి పుత్రులు ఉన్న భూమి మనది.
The belief that Service to humanity is service to God, is innate to us. 
‘మానవ సేవే మాధవ సేవ’ అన్న సూత్రం మన రక్తంలో ఉంది.
If we look at it in its collectiveness, in an organised manner, it comes across as a major force. 
ఒక్కసారి దానికి సామూహికంగా, సంఘటిత రూపంగా చూస్తే ఇదెంత పెద్ద శక్తో తెలుస్తుంది.
And all these things are not necessarily achieved through the Budget, government projects, or government money. 
ఇవన్నీ బడ్జెట్ సాయంతోనో, ప్రభుత్వ ప్రథకాల వల్లనో, ప్రభుత్వ ధనంతోనో జరగాలని లేదు.
This in itself would be a good beginning to the New India. 
అప్పుడు దానంతట అదే న్యూఇండియాకు ఒక శుభారంభమౌతుంది.
Let us remember the Champaran Satyagraha. 
చంపారణ్ సత్యాగ్రహాన్నిగుర్తు చేసుకుందాం.
Why don’t we too, be a part of this journey from ‘Swaraj to Suraaj’ by making our lives disciplined, and filled with resolve. 
మనం కూడా మన జీవితాలను క్రమబద్ధం చేసి, సంకల్పబద్ధులమై ‘‘స్వరాజ్యం నుండి సురాజ్యం’’ యాత్రలో భాగమవుదామా ?
Come, I invite you. 
నేను మిమ్మల్ని ఆహ్వానిస్తున్నాను..
There has been a surge in various modes of digital payment after demonetisation. 
నోట్ల రద్దు తరువాత రకరకాల డిజిటల్ చెల్లింపుల విధానాలలో చాలా వృద్ధిని చూడగలిగాం.
The BHIM-App was launched just about two to two and a half months ago, but approximately one and half crore people have downloaded it. 
భీమ్ యాప్ ను ప్రారంభించి రెండు- రెండున్నర నెలలు మాత్రమే అవుతున్నా, దగ్గర దగ్గర ఒకటిన్నర కోట్ల మంది ప్రజలు ఈ యాప్ ను డౌన్ లోడ్ చేసుకున్నారు.
My dear countrymen, we must take our fight against black money and corruption to the next level. 
నా దేశ ప్రజలారా, నల్ల ధనం, అవినీతి పట్ల జరుపుతున్న పోరాటాన్ని మనం ముందుకు నడిపించాల్సి ఉంది.
Can 125 crore countrymen resolve to undertake 2500 crores digital transactions during this year? 
నూట పాతిక కోట్ల మంది దేశ ప్రజలు ఈ ఏడాది కాలంలో రెండున్నర వేల కోట్ల డిజిటల్ లావాదేవీలు జరపగలమని సంకల్పించగలరా ?
We have made an announcement in the Budget. 
మేము బడ్జెట్ లో ప్రకటించాం.
We can do this in our day to day lives. 
రోజువారీ జీవితంలో ఇవన్నీ మనం చేయచ్చు.
Recently, several Digidhan-mela programmes were organised to educate the people and to increase public awareness. 
ప్రజలకు ఇవన్నీనేర్పించడం కోసం, ప్రజలను చైతన్యవంతులను చెయ్యడం కోసం గత కొద్ది రోజుల్లో డిజి- ధన్ మేళా తాలూకూ ఎన్నో కార్యక్రమాలు జరిగాయి.
The resolve was to organise 100 such programmes all over the country. 
యావద్దేశంలో ఇటువంటి వంద కార్యక్రమాలను జరపాలని సంకల్పించాం.
About 80-85 programmes have already been conducted. 
80- 85 కార్యక్రమాలు అయిపోయాయి.
There was also a reward scheme. 
వాటిల్లో బహుమతి పథకాలు కూడా ఉన్నాయి.
Close to 12 and half lakh people have won prizes. 
దగ్గర దగ్గర పన్నెండున్నర లక్షల మంది ప్రజలు వినియోగదారుల బహుమతులు అందుకున్నారు.
Seventy thousand traders also won the prizes instituted for them. 
వ్యాపారుల కొరకు ఏర్పాటు చేసిన బహుమతులను డెభ్భై వేల మంది అందుకున్నారు.
Each and every one of them also resolved to carry this mission forward. 
ప్రతి ఒక్కరూ ఈ పనిని ముందుకు నడిపించాలనే సంకల్పించారు.
The birth anniversary of Dr. Baba Saheb Ambedkar is on the 14th of April. 
ఏప్రిల్ 14న డాక్టర్ బాబా సాహెబ్ అంబేడ్కర్ జయంతి.
And as was decided much earlier, the Digimela will be brought to a culmination on the 14th of April, the birth anniversary of Baba Saheb Ambedkar. 
ముందే నిశ్చయమైనట్లు ఏప్రిల్ 14న డాక్టర్ బాబా సాహెబ్ అంబేడ్కర్ జయంతి నాడు ఈ డిజి మేళా సమాప్తమౌతుంది.
On the completion of a hundred days, a grand closing ceremony will be held. 
వంద రోజులు పూర్తి కాగానే ఒక పెద్ద చివరి కార్యక్రమం జరగనుంది.
There is a provision of a bumper draw also in that. 
అతి పెద్ద డ్రా ఒకటి అందులో నిర్దేశించబడి ఉంది.
I believe that in whatever time that is left before Baba Saheb Ambedkar’s birth anniversary, we should popularise and promote the BHIM-App. 
డాక్టర్ బాబాసాహెబ్ అంబేడ్కర్ జయంతి వరకూ ఇంకా మన వద్ద ఎంత సమయం మిగిలి ఉందో, అంతదాకా భీమ్ యాప్ ప్రచారం జరుగుతుందని నాకు నమ్మకం ఉంది.
We should contribute towards ensuring reducing the use of cash, of currency notes. 
నగదు వాడకాన్ని తగ్గించానికీ, నోట్లతో వ్యవహారాలను తగ్గించడానికీ మన వంతు కృషి చేద్దాం.
My dear countrymen, I am glad that every time, I request people for suggestions in Mann Ki Baat, numerous suggestions pour in. 
ప్రియమైన నా దేశ వాసులారా, ‘మనసులో మాట’ కోసం ప్రతిసారి నేను సలహాలు అడిగినప్పుడల్లా అనేక రకాలైన సలహాలు రావడం నాకు ఆనందకరం.
But I have seen that there is always an emphasis on the topic of cleanliness. 
కానీ స్వచ్ఛత విషయంలో మాత్రం ప్రతి సారీ విన్నపాలు ఉంటూనే ఉంటున్నాయి.
Gayatri, a young girl from Dehradun, who is a student of class 11, has phoned in with a message: – 
పదకొండవ తరగతి చదువుతున్న గాయత్రి అనే అమ్మాయి దెహ్ రా దూన్ నుండి ఫోన్ చేసి ఒక సందేశాన్ని పంపించింది.
“Esteemed Principal, Prime Minister Sir, my respectful greetings to you. 
“గౌరవనీయులైన ప్రధానాధ్యాపకులు గారూ, ప్రధాన మంత్రి గారూ, మీకు నా గౌరవపూర్వక నమస్కారాలు.
To begin with, heartiest congratulations on your victory in the elections, with a huge margin. 
అన్నింటికన్నా ముందుగా ఈ ఎన్నికలలో మీరు అత్యధిక ఓట్లతో గెలిచినందుకు అనేకమైన శుభాకాంక్షలు.
I wish to share the issue close to my heart with you. 
మీతో నా మనసులో మాట చెప్పాలని అనుకుంటున్నాను.
I want to say that people will have to be made aware about the importance of cleanliness. 
పరిశుభ్రత ఎంత అవసరమో ప్రజలకు తెలియజేయాలని నేను అనుకుంటున్నాను.
Every day I pass by a river, in which people dump a lot of garbage and pollute rivers. 
ప్రజలు చాలా చెత్తాచెదారాన్ని వేస్తూ కలుషితం చేసే ఒక నది మీదుగా నేను రోజూ ప్రయాణిస్తాను.
The river flows under the Rispana Bridge before passing by my home. 
ఆ నది రిస్పనా వంతెన మీదుగా మా ఇంటి దాకా వస్తుంది.
I want to request you to kindly highlight this issue by sending a team there, or through the newspapers. 
నేను మీతో చెప్పాలనుకున్నదేమిటంటే, మీరు ఒక బృందాన్ని పంపి, లేదా వార్తాపత్రికల ద్వారా ఈ విషయాన్ని వెలుగులోకి తీసుకురావాలని కోరుకుంటున్నాను.
Brothers and sisters, look at the agony of this young daughter, the 11th class student. 
చూడండి సోదర సోదరీమణులారా, పదకొండవ తరగతి చదువుతున్న ఒక బిడ్డ ఎంత బాధపడుతోందో.
How enraged she is by seeing the river strewn with trash. 
ఆ నది లోని చెత్తాచెదారాన్ని చూసి ఆమెకు ఎంత కోపం వస్తోందో చూడండి.
I consider this to be a good omen. 
దీన్ని నేను శుభసూచకంగా గుర్తిస్తున్నాను.
This is exactly what I want – – that 125 crore countrymen be angered by filth. 
నూట పాతిక కోట్ల మంది ప్రజల మనసుల్లో అపరిశుభ్రత పట్ల కోపం కలగాలనే నేను కోరుకుంటున్నాను.
Once there is anger, dissatisfaction, rage, we will be compelled to act against this scourge. 
ఒకసారి కోపం మొదలైతే, అసంతృప్తి మొదలైతే, రోషం కలిగితే మనమే అపరిశుభ్రత పట్ల ఏదో ఒకటి చెయ్యడానికి పూనుకుంటాం.
There has been an awareness ever since the launch of the Cleanliness Movement. 
శుభ్రత ఉద్యమం మొదలైనప్పటి నుండీ ప్రజలందరూ అప్రమత్తమయ్యారు.
Each person has become associated with it in a positive manner. 
ప్రతి ఒక్కరూ అందులో వారి ప్రయత్నాలను జోడించుకుంటూ ముందుకువెళ్తున్నారు.
This has now truly taken the form of a movement. 
అదొక ఉద్యమంగా రూపు దిద్దుకుంది.
There has been an increase in the disgust towards squalor. 
అపరిశుభ్రత పట్ల ద్వేషం కూడా పెరుగుతోంది.
When there is awareness and active participation in the movement, it has its own significance. 
అప్రమత్తంగా ఉన్నా, సక్రియ భాగస్వామిగా ఉన్నా, ఉద్యమంగా ఉన్నా, వాటికి మహత్యం ఎంతైనా ఉంటుంది.
But cleanliness is more about a habit than a movement. 
కానీ పరిశుభ్రత ఎప్పుడూ ఉద్యమం కన్నా కూడా, ఒక అలవాటుతో ముడిపడి ఉంటుంది.
This movement can be accomplished collectively. 
ఉద్యమం సామూహికంగా జరుగుతుంది.
I am sure that this resolve that has arisen in the younger generation, in children, in students, in the youth, augurs well for achieving good results. 
దేశ నవతరంలో, బాలల్లో, విద్యార్థినీ విద్యార్థులలో, యువతీయువకులలో మేల్కొన్న ఈ భావన దానంతట అదే ఒక మంచి పరిణామాన్నిసూచిస్తోందని నేను నమ్ముతున్నాను.
I would urge my fellow countrymen, who have heard Gayatri’s message in my ‘Mann Ki Baat’ today, that it should be a message to all of us. 
ఈ రోజు ‘మనసులో మాట’లో గాయత్రి చెప్పిన మాటలు వింటున్న వారందరూ, గాయత్రి సందేశం మనందరికీ సందేశంగా మారాలని దేశ ప్రజలందరినీ నేను కోరుకుంటున్నాను.
We know that at home and at feasts and social gatherings, we tend to serve ourselves more food than we need. 
మనకు తెలుసు మనం ఇంట్లో భోజనం చేసినా, సామూహిక విందు భోజనాల్లో కూడా అవసరానికి మించి మన కంచంలో ఆహారం వేసేసుకుంటాం.
We put each and everything on offer, on our plates, but we fail to finish what we have taken. 
కనబడినవన్నీ కంచంలో వేసేసుకుని తరువాత తినడానికి ఇబ్బంది పడతాం.
We can’t even finish half of what is on our plates and then leave it uneaten. 
కంచంలో వేసుకున్న వాటిలో సగం కూడా కడుపులో వేసుకోలేక, అక్కడే వదిలేసి వచ్చేస్తాం.
Have you ever thought about how much food we waste? 
ఈ ఎంగిలి పదార్థాలను వదిలెయ్యడం వల్ల మనం ఎంత నష్టం చేస్తున్నామో మీరు ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా ?
Have you ever thought how many poor people can be fed if we don’t thus waste our food? 
ఇలా ఎంగిలి చేసి వదలకుండా ఉంటే, ఎందరు పేదల కడుపులు నిండగలవో ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా ?
This is not something that needs to be taught. 
ఇది అర్థమయ్యేలా తెలపాల్సిన విషయం కాదు.
As it is, in our families, mothers always tell their children to take only as much food they can eat. 
మన ఇళ్ళల్లో చిన్న పిల్లలకు వడ్డించినప్పుడు “ఎంత తినగలవో అంతే తిను నాయనా” అని అమ్మ చెప్తుంది.
It is an injustice to the poor. 
పేదల పట్ల అన్యాయమే.
On the other hand, if we are able to avoid wastage, the family too benefits economically. 
మరో సంగతి ఏమిటంటే, ఒకవేళ మిగిలితే కుటుంబానికి కూడా ఆర్థిక లాభమే కదా.
I am not urging too much on this issue, but I would like this awareness to spread. 
ఈ విషయమై ఎక్కువ చెప్పదలుచుకోలేదు కానీ అప్రమత్తత పెరగాలని మాత్రం కోరుకుంటున్నాను.
I do know some young persons, who are active in such campaigns. 
ఇలాంటి విషయాల్లో ఉద్యమించే కొందరు యువకులను నేను ఎరుగుదును.
They have created Mobile Apps. 
వారు కొన్ని మొబైల్ యాప్ లను తయారు చేశారు.
And when people call them about there being leftover food anywhere, they collect it and put it to good use. 
ఎక్కడెక్కడైతే ఇటువంటి ఆహారం మిగిలిపోయిందని వారిని పిలుస్తారో, అక్కడికి వెళ్ళి ఆ ఆహారాన్ని ఒక చోట చేర్చి దానిని సద్వినియోగపరుస్తూ, కష్టపడతారు.
They work hard, and these are our own young people. 
ఇది మన దేశంలోని యువకులే చేస్తారు.
You will find such people somewhere in each and every state of India. 
మన దేశంలోని ప్రతి రాష్ట్రంలో ఎక్కడో ఒకచోట ఇలాంటి వారు మీకు కనబడతారు.
See, these are the pathways leading towards change. 
చూడండి, మార్పునకు ఇవే దారులుంటాయి.