natgillin/translations-raw huggingface dataset:
In September 2012, a new type of coronavirus was identified, initially called Novel Coronavirus 2012, and now officially named Middle East respiratory syndrome coronavirus (MERS-CoV).
செப்டம்பர் 2012-இல், ஒரு புதிய வகை கொரோனா நோய்க்கிருமி அடையாளம் காணப்பட்டது, ஆரம்பத்தில் நாவல் கொரோனா நோய்க்கிருமி 2012 என்று அழைக்கப்பட்டது, தற்போது அதிகாரப்பூர்வமாக மத்திய கிழக்கு சுவாசக் கோளாறு நோயறிகுறி (மெர்ஸ்-கொரோனா நோய்க்கிருமி (MERS-CoV) ) என்று பெயரிடப்பட்டுள்ளது.
The World Health Organization issued a global alert soon after.
உலக சுகாதார அமைப்பு விரைவில் உலகளாவிய எச்சரிக்கையை வெளியிட்டது.
The WHO update on 28 September 2012 said the virus did not seem to pass easily from person to person.
28 செப்டம்பர் 2012 அன்று, உலக சுகாதார அமைப்பு (WHO) வெளியிட்ட அறிக்கையில், மனிதரில் இருந்து மனிதருக்கு நோய்க்கிருமி எளிதில் பரவுவதாக தெரியவில்லை என்று அறிவித்தது.
However, on 12 May 2013, a case of human-to-human transmission in France was confirmed by the French Ministry of Social Affairs and Health.
எனினும், 2013 மே 12-ஆம் தேதியன்று ஃபிரான்சில், மனிதனிடம் இருந்து மனிதனுக்குப் பரவிய நோய்த்தொற்று பிரெஞ்சு சமூக விவகாரங்கள் மற்றும் சுகாதார அமைச்சகத்தால் உறுதி செய்யப்பட்டது.
In addition, cases of human-to-human transmission were reported by the Ministry of Health in Tunisia.
கூடுதலாக, மனிதனுக்கு மனிதன் பரவும் தொற்று நோய் துனிசியாவில் உள்ள சுகாதார அமைச்சகத்திலும் பதிவாகியுள்ளன.
Two confirmed cases involved people who seemed to have caught the disease from their late father, who became ill after a visit to Qatar and Saudi Arabia.
உறுதிப்படுத்தப்பட்ட இரண்டு நோயாளிகளுக்கு கத்தார் மற்றும் சவுதி அரேபியாவுக்கு சென்று வந்து நோய்வாய்ப்பட்ட தமது தந்தையிடமிருந்து இந்த நோய் பரவியதாக தெரிகிறது.
Despite this, it appears the virus had trouble spreading from human to human, as most individuals who are infected do not transmit the virus.
இருப்பினும், ஒரு மனிதனிடமிருந்து மற்றொரு மனிதனுக்குப் பரவுவதில் நோய்க்கிருமிக்குச் சிக்கல் இருப்பதாகத் தெரிகிறது, ஏனெனில் பாதிக்கப்பட்ட பெரும்பாலான நபர்கள் நோய்க்கிருமியைப் பரப்புவதில்லை.
The final name for the virus is Middle East respiratory syndrome coronavirus (MERS-CoV).
நோய்க்கிருமியின் இறுதி பெயர் மத்திய கிழக்கு சுவாசக் கோளாறு நோயறிகுறி கொரோனா நோய்க்கிருமி (மெர்ஸ்-கொரோனா நோய்க்கிருமி (MERS-CoV) ) ஆகும்.
The only U.S. cases (both survived) were recorded in May 2014.In May 2015, an outbreak of MERS-CoV occurred in the Republic of Korea, when a man who had traveled to the Middle East, visited four hospitals in the Seoul area to treat his illness.
அமெரிக்காவில் இந்த தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் (இருவரும் உயிர் பிழைத்தனர்) குறித்த தகவல் 2014 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டது. மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்குச் சென்று வந்த ஒருவர், தனது நோய்க்கு சிகிச்சைப் பெறும் பொருட்டு, சியோலில் இருந்த நான்கு மருத்துவமனைகளுக்குச் சென்றார். இதன் விளைவாக, கொரியக் குடியரசில், 2015-ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் மெர்ஸ் கொரோனா நோய்க்கிருமி பரவத் தொடங்கியது.
This caused one of the largest outbreaks of MERS-CoV outside the Middle East.
இது மத்தியக் கிழக்கிற்கு வெளியே மெர்ஸ்-கோவ் இன் மிகப்பெரிய பரவல்களில் ஒன்றை உண்டாக்கியுள்ளது.
As of December 2019, 2,468 cases of MERS-CoV infection had been confirmed by laboratory tests, 851 of which were fatal, a mortality rate of approximately 34.5%.
டிசம்பர் 2019 நிலவரப்படி, மெர்ஸ்-கொரோனா நோய்க்கிருமி (MERS-CoV) நோய்த்தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை 2,468 என ஆய்வக சோதனைகள் மூலம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன, அவற்றில் 851 அபாயகரமானவை, இறப்பு விகிதம் சுமார் 34.5% ஆகும்.
In December 2019, a pneumonia outbreak was reported in Wuhan, China.
டிசம்பர் 2019 இல், சீனாவின் வூஹானில் நிமோனியா வெடித்தது.
On 31 December 2019, the outbreak was traced to a novel strain of coronavirus, which was given the interim name 2019-nCoV by the World Health Organization (WHO), later renamed SARS-CoV-2 by the International Committee on Taxonomy of Viruses.
31 டிசம்பர் 2019 அன்று, அதீத கொரோனா நோய்க்கிருமியின் ஒரு நாவல் விகாரமாகக் கண்டறியப்பட்டு, உலக சுகாதார அமைப்பு (WHO) இதற்கு 2019-நாவல் கொரோனா நோய்க்கிருமி என்ற தற்காலிகப் பெயரை சூட்டியது. பின்னர் சர்வதேச நோய்க்கிருமிகள் வகைபிரித்தல் குழுவால் சார்ஸ்-கொரோனா நோய்க்கிருமி-2 (SARS-CoV-2) என பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது.
Some researchers have suggested the Huanan Seafood Wholesale Market may not be the original source of viral transmission to humans.As of 17 April 2020, there have been at least 153,822 confirmed deaths and more than 2,240,191 confirmed cases in the coronavirus pneumonia pandemic.
சில ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஹுவானன் கடல் உணவு மொத்த சந்தை மனிதர்களுக்கு நோய்க்கிருமி பரவுவதற்கான அசல் மூலமாக இருக்கக்கூடாது என்று பரிந்துரைத்துள்ளனர். 17 ஏப்ரல் 2020 வரை, குறைந்தது 153,822 உறுதிப்படுத்தப்பட்ட இறப்புகள் மற்றும் கொரோனா நோய்க்கிருமி நிமோனியா தொற்றுநோய்களில் 2,240,191 க்கும் மேற்பட்ட உறுதிப்படுத்தப்பட்டவர்கள் உள்ளனர்.
The Wuhan strain has been identified as a new strain of Betacoronavirus from group 2B with approximately 70% genetic similarity to the SARS-CoV.
வூஹான் திரிபு, சார்ஸ்-கொரோனா நோய்க்கிருமி (SARS-CoV)யுடன் சுமார் 70% மரபணு ஒற்றுமையுடன் குழு 2பி ஐ சேர்ந்த பீட்டாகொரோனா நோய்க்கிருமியின் புதிய திரிபு இருக்கிறது என அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது.
The virus has a 96% similarity to a bat coronavirus, so it is widely suspected to originate from bats as well.
இந்த நோய்க்கிருமி வெளவால் கொரோனா நோய்க்கிருமியுடன் 96% ஒற்றுமையைக் கொண்டுள்ளது, எனவே இது வெளவால்களிலிருந்தும் தோன்றியதாக பரவலாக சந்தேகிக்கப்படுகிறது.
The pandemic has resulted in travel restrictions and nationwide lockdowns in several countries.
இந்தத் தொற்றுநோயால் பல நாடுகளில் பயணக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் நாடு தழுவிய மூடல்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
Coronaviruses have been recognized as causing pathological conditions in veterinary medicine since the 1930s.
கொரோனா நோய்க்கிருமிகள் 1930 களில் இருந்து கால்நடை மருத்துவத்தில் நோயியல் நிலைமைகளை ஏற்படுத்திவருவதாக அறியப்படுகின்றன.
Except for avian infectious bronchitis, the major related diseases have mainly an intestinal location.
பறவை மூச்சுக்குழாய் அழற்சி நோய்த் தொற்றைத் தவிர, முக்கிய தொடர்புடைய நோய்கள் பெரும்பாலும் குடல் பகுதியில் ஏற்படுகின்றன.
Coronaviruses primarily infect the upper respiratory and gastrointestinal tract of mammals and birds.
கொரோனா நோய்க்கிருமிகள் பாலூட்டிகள் மற்றும் பறவைகளின் மேல் சுவாச மற்றும் இரைப்பைக் குழாயை முதலில் பாதிக்கின்றது.
They also cause a range of diseases in farm animals and domesticated pets, some of which can be serious and are a threat to the farming industry.
அவை பண்ணை விலங்குகள் மற்றும் வளர்ப்பு செல்லப்பிராணிகளிலும் பலவிதமான நோய்களை ஏற்படுத்துகின்றன, அவற்றில் சில தீவிரமானவையாகவும் மற்றும் விவசாயத் தொழிலுக்கு அச்சுறுத்தலாகவும் இருக்கின்றன.
In chickens, the infectious bronchitis virus (IBV), a coronavirus, targets not only the respiratory tract but also the urogenital tract.
கோழிகளில், கொரோனா நோய்க்கிருமியான இன்ஃபெக்சியஸ் ப்ரொன்சிடிஸ் நோய்க்கிருமி (ஐ.பி.வி) சுவாசக் குழாயை மட்டுமல்ல, சிறுநீர்க்குழாயையும் பாதிக்கிறது.
The virus can spread to different organs throughout the chicken.
இந்த நோய்க்கிருமி கோழியின் உடல் முழுவதும் உள்ள வெவ்வேறு உள்ளுறுப்புகளுக்குப் பரவுகிறது.
Economically significant coronaviruses of farm animals include porcine coronavirus (transmissible gastroenteritis coronavirus, TGE) and bovine coronavirus, which both result in diarrhea in young animals.
பண்ணை விலங்குகளைத் தாக்கும் பொருளாதார ரீதியாக குறிப்பிடத்தக்க கொரோனா நோய்க்கிருமிகள் போர்சின் கொரோனா நோய்க்கிருமி (பரவும் இரைப்பை குடல் அழற்சி கொரோனா நோய்க்கிருமி, TGE) மற்றும் போவின் கொரோனா நோய்க்கிருமி ஆகியவை ஆகும், இவை இரண்டும் இளவயது விலங்குகளில் வயிற்றுப்போக்கை ஏற்படுத்துகின்றன.
Feline coronavirus: two forms, feline enteric coronavirus is a pathogen of minor clinical significance, but spontaneous mutation of this virus can result in feline infectious peritonitis (FIP), a disease associated with high mortality.
பூனை கொரோனா நோய்க்கிருமி : இரு வடிவங்கள், பூனை குடல் காய்ச்சல் கொரோனா நோய்க்கிருமி என்பது மிகக் குறைந்தளவிலான மருத்துவ முக்கியத்துவம் கொண்ட நோய்க்கிருமி ஆகும், ஆனால் அந்த நோய்க்கிருமி தொடர்ந்து விகாரமடைந்து கொண்டே வந்தால் அது பூனை நோய்த் தொற்று வயிற்றறை உறையழற்சி (எஃப்.ஐ.பி) என்ற அதிக உயிர்ப்பலி வாங்கும் நோயாக உருவாகக் கூடும்.
Similarly, there are two types of coronavirus that infect ferrets: Ferret enteric coronavirus causes a gastrointestinal syndrome known as epizootic catarrhal enteritis (ECE), and a more lethal systemic version of the virus (like FIP in cats) known as ferret systemic coronavirus (FSC).
இதேபோல், மரநாய்களைப் பாதிக்கும் இரண்டு வகையான கொரோனா நோய்க்கிருமிகள் உள்ளன: ஃபெரெட் என்டெரிக் கொரோனா நோய்க்கிருமி எபிசூட்டிக் கேடரல் எண்டர்டிடிஸ் (இசிஇ) எனப்படும் இரைப்பை குடல் நோய்க்குறியை ஏற்படுத்துகிறது, மேலும் நோய்க்கிருமியின் மிகவும் ஆபத்தான முறை (பூனைகளில் எஃப்ஐபி போன்றது) என்பது ஃபெரெட் சிஸ்டமிக் கொரோனா நோய்க்கிருமி (எஃப்எஸ்சி) ஆகும்.
There are two types of canine coronavirus (CCoV), one that causes mild gastrointestinal disease and one that has been found to cause respiratory disease.
இரண்டு வகையான கேனைன் கொரோனா நோய்க்கிருமிகள் (CCoV) உள்ளன, ஒன்று மிதமான இரைப்பை குடல் நோயை ஏற்படுத்துகிறது மற்றொன்று சுவாச நோயை ஏற்படுத்துவதாக கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
Mouse hepatitis virus (MHV) is a coronavirus that causes an epidemic murine illness with high mortality, especially among colonies of laboratory mice.
எலி ஈரலழற்சி நோய்க்கிருமி (MHV) என்பது ஒரு கொரோனா நோய்க்கிருமி ஆகும், இது குறிப்பாக, ஆய்வக எலிகளுக்கு நடுவே அதிகளவில் இறப்பை ஏற்படித்தக் கூடிய மியூரின் நோய்மையை ஏற்படுத்தும் தொற்றுநோயை உருவாக்குகிறது.
Sialodacryoadenitis virus (SDAV) is highly infectious coronavirus of laboratory rats, which can be transmitted between individuals by direct contact and indirectly by aerosol.
சியாலோடாக்ரியோடெனிடிஸ் நோய்க்கிருமி (SDAV) என்பது ஆய்வக எலிகளிடம் இருந்து பரவும் தொற்றுநோயான கொரோனா நோய்க்கிருமி ஆகும், இது நேரடி தொடர்பு மற்றும் மறைமுகமாக ஏரோசோல் மூலம் பரவுகிறது.
Some strains of MHV cause a progressive demyelinating encephalitis in mice which has been used as a murine model for multiple sclerosis.
எம்எச்வி இன் சில திரிபுகள் எலிகளில் அதிகரிக்க கூடிய நரம்புத்திசுச்சிதைவு மூளைவீக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன, இது பன்மடங்கான திசு இறுக்கத்திற்கு ஒரு கொறிக்கும் விலங்கு மாதிரியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
Significant research efforts have been focused on elucidating the viral pathogenesis of these animal coronaviruses, especially by virologists interested in veterinary and zoonotic diseases.
குறிப்பாக கால்நடை மற்றும் உயிரியல் நோய்களில் ஆர்வமுள்ள நுண்ணுயிரியியல் நிபுணர்கள், இந்த விலங்கு கொரோனா நோய்க்கிருமிகளை தெளிவுபடுத்துவதற்கான குறிப்பிடத்தக்க ஆராய்ச்சி முயற்சிகளில் கவனம் செலுத்துகின்றனர்.
Porcine coronavirus (transmissible gastroenteritis coronavirus of pigs, TGEV).
பன்றி தொடர்பான கொரோனா நோய்க்கிருமி (பரவக்கூடிய பன்றிகளின் இரைப்பை குடல் அழற்சி கொரோனா நோய்க்கிருமி , டி.ஜி.ஈ.வி).
Bovine coronavirus (BCV), responsible for severe profuse enteritis in of young calves.
போவின் கொரோனா நோய்க்கிருமி (BCV), இளம் கன்றுகளில் கடுமையான நுரையீரல் அழற்சிக்கு காரணமாக இருக்கிறது.
Feline coronavirus (FCoV) causes mild enteritis in cats as well as severe Feline infectious peritonitis (other variants of the same virus).
பூனையின கொரோனா நோய்க்கிருமி (FCoV) பூனைகளில் மிதமான நுரையீரல் அழற்சி மற்றும் கடுமையான பூனை வயிற்றறை உறையழற்சி நோய்த் தொற்று (அதே நோய்க்கிருமியின் பிற வகைகள்) ஆகியவற்றையும் ஏற்படுத்துகிறது.
the two types of canine coronavirus (CCoV) (one causing enteritis, the other found in respiratory diseases).
இரண்டு வகையான கேனைன் கொரோனா நோய்க்கிருமி (சி.சி.ஓ.வி) (ஒன்று அழற்சியை ஏற்படுத்துகிறது, மற்றொன்று சுவாச நோய்களில் காணப்படுகிறது).
Turkey coronavirus (TCV) causes enteritis in turkeys.
டர்க்கி கொரோனா நோய்க்கிருமி (டி.சி.வி) வான்கோழிகளில் குடல் அழற்சியை ஏற்படுத்துகிறது.
Ferret enteric coronavirus causes epizootic catarrhal enteritis in ferrets.
மரநாய் குடல்சார் கொரோனா நோய்க்கிருமி மரநாய்களில் தற்காலிக நீர்க்கோப்பு குடல் அழற்சியை ஏற்படுத்துகிறது.
Ferret systemic coronavirus causes FIP-like systemic syndrome in ferrets.
ஃபெரெட் சிஸ்டமிக் கொரோனா நோய்க்கிருமி மரநாய்களில் எஃப்ஐபி போன்ற முறையான நோய்க்குறி ஏற்பட காரணமாகிறது.
Rabbit enteric coronavirus causes acute gastrointestinal disease and diarrhea in young European rabbits.
இளம் ஐரோப்பிய முயல்களில் கடுமையான இரைப்பை குடல் நோய் மற்றும் வயிற்றுப்போக்கு ஆகியவற்றை ராபிட் என்டெரிக் கொரோனா நோய்க்கிருமி ஏற்படுத்துகிறது
Porcine epidemic diarrhea virus (PED or PEDV), has emerged around the world.
போர்சின் தொற்றுநோய் வயிற்றுப்போக்கு நோய்க்கிருமி (பிஇடி அல்லது பிஇடிவி), உலகம் முழுவதும் உருவாகியுள்ளது.
b'Coronavirus disease 2019 (COVID-19) is an infectious disease caused by severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2).
பி'கொரோனா நோய் 2019 (COVID-19) என்பது கடுமையான சுவாச நோய்க்குறி கொரோனா வைரஸ் 2 (சார்ஸ்-கோவ்-2) காரணமாக ஏற்படும் ஒரு தொற்று நோயாகும்.
Common symptoms include fever, cough, and shortness of breath.
பொதுவான அறிகுறிகளான காய்ச்சல், இருமல் மற்றும் மூச்சுத் திணறல் ஆகியவை அடங்கும்.
Other symptoms may include fatigue, muscle pain, diarrhea, sore throat, loss of smell, and abdominal pain.
மற்ற அறிகுறிகளாக சோர்வு, தசை வலி, வயிற்றுப்போக்கு, தொண்டை வலி, வாசனை இழப்பு, வயிற்று வலி ஆகியவை இருக்கலாம்.
The time from exposure to onset of symptoms is typically around five days but may range from two to fourteen days.
தொற்று ஏற்பட்டதிலிருந்து முதல் அறிகுறி ஏற்படுவதற்குப் பொதுவாக ஐந்து நாட்கள் ஆகிறது ஆனால் இது இரண்டு நாட்களிலிருந்து பதிநான்கு நாட்கள் வரை இருக்கலாம்.
While the majority of cases result in mild symptoms, some progress to viral pneumonia and multi-organ failure.
பெரும்பாலான தொற்றுகள் மிதமான அறிகுறிகளை விளைவிக்கும் அதே வேளையில், நோய்க்கிருமியினால் உண்டாகும் நிமோனியா மற்றும் பல்லுறுப்பு செயலிழப்புக்கு சில முன்னேறுவதுண்டு
As of 17 April 2020, more than 2.24 million cases have been reported across 210 countries and territories, resulting in more than 153,000 deaths.
17 ஏப்ரல் 2020 நிலவரப்படி, 210 நாடுகள் மற்றும் பிரதேசங்களில் 2.24 மில்லியனுக்கும் அதிகமான நோய் பாதிப்புகள் பதிவாகியுள்ளன, இதன் விளைவாக 153,000 க்கும் அதிகமானோர் உயிரிழந்துள்ளனர்.
More than 568,000 people have recovered.The virus is primarily spread between people during close contact, often via small droplets produced by coughing, sneezing, or talking.
5,68,000த்திற்கும் அதிகமானவர்கள் குணமடைந்திருக்கிறார்கள். இந்த நோய்க்கிருமி முக்கியமாக மனிதர்களிடையே நெருங்கிய தொடர்பு ஏற்படும்போது பரவுகிறது, பொதுவாக இருமல், தும்மல், அல்லது பேச்சின்போது வெளிப்படும் சிறு துளிகள் மூலம் பரவும்.
While these droplets are produced when breathing out, they usually fall to the ground or onto surfaces rather than being infectious over long distances.
இந்தத் திவலைகள் மூச்சை வெளிவிடும் போது உருவாகின்றன,அவை வழக்கமாக நீண்ட தூரத்திற்குத் தொற்றாக இருப்பதை விட வழக்கமாகத் தரையில் அல்லது மேற்பரப்பில் விழுகின்றன.
People may also become infected by touching a contaminated surface and then touching their eyes, nose, or mouth.
தொற்றுள்ள மேற்பரப்பைத் தொட்டபின் கண்கள், மூக்கு அல்லது வாயைத் தொடுவதாலும் மனிதர்களுக்குத் தொற்று ஏற்படும்.
The virus can survive on surfaces up to 72 hours.
மேற்பரப்பில் இந்த நோய்க்கிருமியால் 72 மணி நேரங்கள் வரை உயிர் வாழமுடியும்.
It is most contagious during the first three days after the onset of symptoms, although spread may be possible before symptoms appear and in later stages of the disease.The standard method of diagnosis is by real-time reverse transcription polymerase chain reaction (rRT-PCR) from a nasopharyngeal swab.
அறிகுறிகள் தோன்றிய முதல் மூன்று நாட்களில் இது மிகவும் தொற்றும் தன்மை கொண்டதாகும், இருப்பினும் அறிகுறிகள் தோன்றுவதற்கு முன்பும், நோயின் பிற்காலக் கட்டங்களிலும் பரவுவது சாத்தியமாகும். நோயறிதலுக்கான நிலையான முறை ஒரு நாசோபார்னீயல் பஞ்சுருட்டிலிருந்து நிகழ்நேர பின்னோக்கு டிரான்ஸ்கிரிப்ஷன் பாலிமரேஸ் சங்கிலி எதிர்வினை (ஆர்ஆர்டி-பிசிஆர் ) ஆகும்.
The use of masks is recommended for those who suspect they have the virus and their caregivers.
தங்களுக்கு வைரஸ் இருப்பதாகச் சந்தேகிப்பவர்களுக்கும் அவர்களின் பராமரிப்பாளர்களுக்கும் முகக் கவசங்களின் பயன்பாடு பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.
Recommendations for mask use by the general public vary, with some authorities recommending against their use, some recommending their use, and others requiring their use.
பொது மக்களால் முகக் கவசப் பயன்பாட்டிற்கான பரிந்துரைகள் வேறுபடுகின்றன, சில அதிகாரிகள் அவற்றின் பயன்பாட்டிற்கு எதிராகப் பரிந்துரைக்கின்றனர், சிலர் அவற்றின் பயன்பாட்டைப் பரிந்துரைக்கின்றனர், மற்றும் மற்றவர்களுக்கு அவற்றின் பயன்பாடு தேவைப்படுகிறது.
Currently, there is no vaccine or specific antiviral treatment for COVID-19.
தற்போது, COVID-19 க்கு தடுப்பூசி அல்லது குறிப்பிட்ட வைரஸ் தடுப்பு சிகிச்சை இல்லை.
Local transmission of the disease has been recorded in most countries across all six WHO regions.
உலகச் சுகாதார அமைப்பின் ஆறு பிராந்தியங்களிலும் பெரும்பாலான நாடுகளில் இந்த நோயின் உள்ளூர் பரவுதல் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
Those infected with the virus may be asymptomatic or develop flu-like symptoms such as fever, cough, fatigue, and shortness of breath.
இந்த நோய்க்கிருமியினால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அறிகுறிகள் எதுவும் இல்லாமல் இருக்கலாம் அல்லது சளிக்காய்ச்சல் அறிகுறிகளான காய்ச்சல், இருமல், சோர்வு மற்றும் மூச்சிரைப்பு ஆகியவற்றைக் கொண்டிருக்கலாம்.
Emergency symptoms include difficulty breathing, persistent chest pain or pressure, confusion, difficulty waking, and bluish face or lips; immediate medical attention is advised if these symptoms are present.
அவசரகால அறிகுறிகளில் சுவாசிப்பதில் சிரமம், தொடர்ந்து மார்பு வலி அல்லது அழுத்தம், குழப்பம், எழுந்திருப்பதில் சிரமம் மற்றும் நீல நிற முகம் அல்லது உதடுகள் ஆகியவை அடங்கும்; இந்த அறிகுறிகள் இருந்தால் உடனடி மருத்துவச் சிகிச்சை பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.
Less commonly, upper respiratory symptoms such as sneezing, runny nose or sore throat may be seen.
அரிதாக, தும்மல், மூக்கு ஒழுகுதல் அல்லது தொண்டை புண் போன்ற மேல் சுவாச அறிகுறிகள் காணப்படலாம்.
Gastrointestinal symptoms such as nausea, vomiting and diarrhoea have been observed in varying percentages.
இரைப்பை குடல் சார்ந்த அறிகுறிகளான குமட்டல், வாந்தி மற்றும் வயிற்றுப்போக்கு ஆகியவை வேறுபட்ட சதவீதங்களில் காணப்பட்டுள்ளன.
Some cases in China initially presented only with chest tightness and palpitations.
சீனாவில் சில நோய் பாதிப்புகள் ஆரம்பத்தில் மார்பு இறுக்கம் மற்றும் படபடப்புடன் மட்டுமே இருந்தன .
In some, the disease may progress to pneumonia, multi-organ failure, and death.
சில நோயாளிகளில், இந்த நோய் நிமோனியா, பல-உறுப்பு செயலிழப்பு மற்றும் இறப்பு வரை முன்னேறக்கூடும்.
This is called the incubation period.
இது அடைவுக் காலம்(நோய் அறிகுறிகள் தோன்றும் கால இடைவெளி) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
The incubation period for COVID-19 is typically five to six days but may range from two to 14 days.
கோவிட்-19இன் அடைவுக் காலம்(நோய் அறிகுறிகள் தோன்றும் கால இடைவெளி), பொதுவாக ஐந்திலிருந்து ஆறு நாட்கள் ஆகும் ஆனால் அது இரண்டிலிருந்து 14 நாட்கள் வரை இருக்கலாம்.
97.5% of people who develop symptoms will do so within 11.5 days of infection.Reports indicate that not all who are infected develop symptoms.
அறிகுறிகளை உருவாகும் 97.5% பேருக்கு நோய்த்தொற்று ஏற்பட்டு 11.5 நாட்களுக்குள் அவ்வாறு உருவாகும். பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அனைவருக்கும் அறிகுறிகள் தோன்றுவதில்லை என்று அறிக்கைகள் குறிப்பிடுகின்றன.
The role of these asymptomatic carriers in transmission is not yet fully known; however, preliminary evidence suggests that they may contribute to the spread of the disease.
நோய் பரப்புதலில் இந்த அறிகுறியற்ற நோய்த் தாங்கிகளின் பங்கு இன்னமும் முழுமையாக அறியப்படவில்லை; முதற்கட்ட ஆதாரங்கள் நோய் பரப்புதலில் அவர்களும் பங்களிக்கக் கூடும் என்று தெரிவிக்கின்றன.
The proportion of infected people who do not display symptoms is currently unknown and being studied, with the Korea Centers for Disease Control and Prevention (KCDC) reporting that 20% of all confirmed cases remained asymptomatic during their hospital stay.
நோய்த் தொற்று இருந்தும் அறிகுறிகளை வெளிப்படுத்தாத நபர்களின் விகிதாச்சாரம் தற்போது தெரியவில்லை மேலும் அது ஆய்வில் உள்ளது, கொரிய நோய் கட்டுப்பாடு மற்றும் தடுப்பு மையம் (KCDC) நோய்த்தொற்று உறுதிப்படுத்தப்பட்ட நோயாளிகளில் 20% பேர் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டு இருந்தபோது எவ்வித அறிகுறிகளையும் வெளிப்படுத்தாதவர்களாக இருந்தனர் என்று தெரிவித்துள்ளது.
China's National Health Commission began including asymptomatic cases in its daily cases on 1 April; of the 166 infections on that day, 130 (78%) were asymptomatic at the time of testing.
சீனாவின் தேசியச் சுகாதார ஆணையம் ஏப்ரல் 1 ஆம் தேதி தனது தினசரித் தொற்று பாதிக்கப்பட்டவர்களில் அறிகுறியின்றிப் பாதிக்கப்பட்டவர்களையும் சேர்க்கத் தொடங்கியது; அந்த நாளில் ஏற்பட்ட 166 நோய்த்தொற்றுகளில், 130 (78%) சோதனை நேரத்தில் அறிகுறியற்றவை.
Both sputum and saliva can carry large viral loads.
கோழை மற்றும் உமிழ்நீர் இரண்டும் அதிக அளவிலான வைரஸ்களைச் சுமக்கும்.
Loud talking releases more droplets than normal talking.
சத்தமாகப் பேசுவது சாதாரணமாகப் பேசுவதை விட அதிகத் திவலைகளை வெளியிடுகிறது.
A study in Singapore found that an uncovered cough can lead to droplets travelling up to 4.5 meters (15 feet).
வாயை மூடாமல் இருமும் போது,எச்சில் துளிகள் 4.5 மீட்டர் (15 அடி) தொலைவில் இருந்து கூட பயணிக்கும் என்று ஆய்வுகளில் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
Though the virus is not generally airborne, the National Academy of Science has suggested that bioaerosol transmission may be possible and air collectors positioned in the hallway outside of people's rooms yielded samples positive for viral RNA.
வைரஸ் பொதுவாகக் கற்று வழி பரவுவது இல்லை என்றாலும், பயோ ஏரோசல் பரவுதல் சாத்தியமானதாக இருக்கக்கூடும் என்று தேசிய அறிவியல் அகாடமி பரிந்துரைத்துள்ளது மற்றும் மக்கள் அறைகளுக்கு வெளியே மண்டபத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்ட காற்று சேகரிப்பான்கள் வைரஸ் ஆர்.என்.ஏ க்கு சாதகமான மாதிரிகளை வழங்கின.
Some medical procedures such as intubation and cardiopulmonary resuscitation (CPR) may cause respiratory secretions to be aerosolised and thus result in airborne spread.
குழல் செலுத்தல் மற்றும் இதயச் சுவாசமூட்டல் (சி.பி.ஆர்) போன்ற சில மருத்துவ நடைமுறைகள் மூலம் மூச்சுக் குழாய் சுரப்பிகள் தெளிக்கப்படலாம்,அதன் விளைவாக நச்சுயிரி காற்றில் பரவலாம்.
While there are concerns it may spread via feces, this risk is believed to be low.The virus is most contagious when people are symptomatic; while spread may be possible before symptoms emerge, the risk is low.
இது மலம் வழியாகப் பரவக்கூடும் என்ற கவலைகள் இருந்தாலும், இந்த ஆபத்து குறைவாக இருப்பதாக நம்பப்படுகிறது. மக்கள் அறிகுறியுடன் இருக்கும்போது வைரஸ் மிகவும் தொற்றக்கூடியது; அறிகுறிகள் தோன்றுவதற்கு முன்பு பரவுவது சாத்தியமானாலும் ஆபத்து குறைவாகவே உள்ளது.
The European Centre for Disease Prevention and Control (ECDC) says while it is not entirely clear how easily the disease spreads, one person generally infects two to three others.The virus survives for hours to days on surfaces.
நோய் தடுப்பு மற்றும் கட்டுப்பாட்டுக்கான ஐரோப்பிய மையம் (ஈ.சி.டி.சி), நோய் எவ்வளவு எளிதில் பரவுகிறது என்பது முற்றிலும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை என்றாலும்,ஒருவரால் பொதுவாக இரண்டு முதல் மூன்று பேருக்குத் தொற்று ஏற்படும் என்று கூறுகிறது, வைரஸ் மேற்பரப்புகளில மணி நேரம் முதல் பல நாட்கள் வரை உயிர்வாழ்கிறது.
Specifically, the virus was found to be detectable for one day on cardboard, for up to three days on plastic (polypropylene) and stainless steel (AISI 304), and for up to four hours on 99% copper.
குறிப்பாக, அட்டைப்பலகையில் ஒரு நாள், நெகிழி (பாலிப்ரொப்பிலீன்) மற்றும் எஃகு (AISI 304) ஆகியவற்றில் மூன்று நாட்கள் வரை, மற்றும் 99% தாமிரத்தில் நான்கு மணி நேரம் வரை நோய்க்கிருமி உயிர்வாழ்வது கண்டறியப்பட்டது.
This, however, varies depending on the humidity and temperature.
இருப்பினும், இது ஈரப்பதம் மற்றும் வெப்பநிலையைப் பொறுத்து மாறுபடும்.
Soap and detergent are also effective if correctly used; soap products degrade the virus' fatty protective layer, deactivating it, as well as freeing them from skin and other surfaces.
சரியாகப் பயன்படுத்தினால் சோப்பு மற்றும் சலவைத் தூள் கூட பயனுள்ளதாக இருக்கும்; சோப்பு தயாரிப்புகள் நோய்க்கிருமியின் கொழுப்பு பாதுகாப்பு அடுக்கைச் சிதைத்து, அதைச் செயலிழக்கச் செய்கின்றன, அத்துடன் தோல் மற்றும் பிற மேற்பரப்புகளிலிருந்து அவற்றை விடுவிக்கின்றன.
Other solutions, such as benzalkonium chloride and chlorhexidine gluconate (a surgical disinfectant), are less effective.In a Hong Kong study, saliva samples were taken a median of two days after the start of hospitalization.
பென்சல்கோனியம் குளோரைடு மற்றும் குளோரெக்சிடைன் குளுக்கோனேட் (அறுவைசிகிச்சை கிருமிநாசினி) போன்ற பிற கரைசல்கள் குறைவான செயல்திறன் கொண்டவை. ஒரு ஹாங்காங் ஆய்வில், மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுச் சராசரியாக இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு உமிழ்நீர் மாதிரிகள் எடுக்கப்பட்டன.
In five of six patients, the first sample showed the highest viral load, and the sixth patient showed the highest viral load on the second day tested.
ஆறு நோயாளிகளில் ஐந்து பேருக்கு, முதல் மாதிரி அதிக வைரஸ்களைக் காட்டியது, மற்றும் ஆறாவது நோயாளி பரிசோதிக்கப்பட்ட இரண்டாவது நாளில் அதிக வைரஸ்களைக் காட்டினார்.