natgillin/translations-raw huggingface dataset:
The maximum gathering size recommended by US government bodies and health organizations was swiftly reduced from 250 people (if there was no known COVID-19 spread in a region) to 50 people, and later to 10 people.
அமெரிக்க அரசாங்க அமைப்புகள் மற்றும் சுகாதார அமைப்புகளால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட அதிகபட்ச ஒன்று கூடலுக்கான அளவு 250 பேரிடமிருந்து (ஒரு வட்டாரத்தில் கோவிட்-19 பரவல் இல்லை என அறியப்பட்டால் ) 50 பேருக்கும், பின்னர் 10 பேருக்கும் ஆக குறைக்கப்பட்டது.
On 22 March 2020, Germany banned public gatherings of more than two people.Older adults and those with underlying medical conditions such as diabetes, heart disease, respiratory disease, hypertension, and compromised immune systems face increased risk of serious illness and complications and have been advised by the CDC to stay home as much as possible in areas of community outbreak.In late March 2020, the WHO and other health bodies began to replace the use of the term "social distancing" with "physical distancing", to clarify that the aim is to reduce physical contact while maintaining social connections, either virtually or at a distance. 
2020 மார்ச் 22-ஆம் தேதி அன்று, இரு நபர்களுக்கு மேல் பொது இடங்களில் ஒன்று கூடக் கூடாது என்று ஜெர்மனி தடை விதித்தது. முதியவர்கள் மற்றும் நீரிழிவு, இதய நோய், சுவாச நோய்கள், உயர் இரத்த அழுத்தம் மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு சக்தி குறைவானவர்கள் உள்ளிட்ட நாட்பட்ட உடல் நல பாதிப்புகள் கொண்டவர்களுக்கு தீவிர உடல் நலக் கோளாறு மற்றும் சிக்கல்கள் ஏற்படக் கூடிய அபாயம் அதிகமாக உள்ளதாகவும், சமுதாய பரவல் ஏற்பட்டுள்ள பகுதிகளில் அத்தகையவர்கள் முடிந்த அளவுக்கு வீட்டுக்குள்ளேயே இருக்குமாறும் சி.டி.சி அறிவுறுத்தி உள்ளது. 2020 மார்ச் மாதத்தின் பிற்பகுதியில் உலக சுகாதார அமைப்பு (WHO) மற்றும் பிற சுகாதார அமைப்புகள், "சமூக விலகல்" என்ற சொற்றொருடருக்கு பதில் "உடலியல் விலகல்" என்பதை பயன்படுத்தத் தொடங்கினர், மெய் நிகராகவோ அல்லது குறிப்பிட்ட தொலைவிலேயோ, சமுதாய தொடர்புகளை பராமரித்துக் கொள்ளும் அதே வேளையில் உடலியல் தொடர்புகளை குறைப்பது தான் இலக்கு என்பதை புரிய வைக்கவே இந்த மாற்றம் செய்யப்பட்டது.
The use of the term "social distancing" had led to implications that people should engage in complete social isolation, rather than encouraging them to stay in contact with others through alternative means.Some authorities have issued sexual health guidelines for use during the pandemic. 
"""சமூக விலகல்"" என்ற சொற்றொடரின் பயன்பாடு, ஒருவருடன் ஒருவர் மாற்று வழிகளில் தொடர்பில் இருப்பதை ஊக்குவிப்பதற்கு மாறாக, மக்கள் முழுமையாக சமுதாயத்தில் இருந்து தனித்து இருக்க வேண்டும் என்று கருதிக் கொள்ள வழி வகுத்துள்ளது. சில அதிகாரிகள் கொள்ளை நோய் பரவலின் போது பயன்படுத்த வேண்டிய பாலியல் சுகாதார வழிகாட்டு முறைகளைக் கூட வெளியிட்டுள்ளனர்."
These include recommendations to only have sex with someone you live with, who does not have the virus or symptoms of the virus.
நோய்க்கிருமி பாதிக்கப்படாத அல்லது நோய்க்கிருமியின் அறிகுறிகள் இல்லாத, நபருடன் நீங்கள் வாழ்ந்து வந்தால், அவர்களுடன் மட்டும் உடலுறவு கொள்ளுமாறு பரிந்துரைக்கப்படுவதும் இவற்றில் அடக்கம்.
Self-isolation at home has been recommended for those diagnosed with COVID-19 and those who suspect they have been infected.
கோவிட்-19 நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கும், தாம் பாதிக்கப்பட்டுள்ளதாக சந்தேகிப்பவர்களுக்கும் வீட்டில் சுய தனிமைப்படுத்துதல் செய்துகொள்ள பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.
Health agencies have issued detailed instructions for proper self-isolation.Many governments have mandated or recommended self-quarantine for entire populations living in affected areas.
முறையான சுய தனிமைப்படுத்திக்கொள்ளுதலுக்கு விரிவான அறிவுறுத்தல்களை சுகாதார முகமைகள் வழங்கி உள்ளன. பல அரசுகள் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் வசிக்கும் ஒட்டுமொத்த மக்களும் சுயமாக தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளுவதை கட்டாயமாக்கி உள்ளன, அல்லது பரிந்துரைத்துள்ளன.
The strongest self-quarantine instructions have been issued to those in high risk groups.
நோய்ப் பரவலுக்கான ஆபத்து அதிகமாக உள்ள குழுக்களுக்கே வலுவான சுய தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளும் அறிவுறுத்தல்கள் வழங்கப்பட்டுள்ளன.
Those who may have been exposed to someone with COVID-19 and those who have recently travelled to a country or region with widespread transmission have been advised to self-quarantine for 14 days from the time of last possible exposure.
கோவிட்-19 தாக்கம் கொண்ட ஒருவரோடு தொடர்பில் இருந்திருக்க வாய்ப்பு கொண்டதாகக் கருதுவோர் மற்றும் சமீபத்தில் பெருமளவில் நோய்த்தக்கம் பரவியுள்ள நாடு அல்லது பிராந்தியத்திற்கு பயணம் செய்தோர், இறுதியாக அந்த நிலையில் இருந்த நாளில் இருந்து 14 நாட்களுக்கு சுய தனிமைப்படுத்தல் நடைமுறைகளை மேற்கொள்ள அறிவுறுத்தப்படுகிறார்கள்.
Strategies in the control of an outbreak are containment or suppression, and mitigation.
கட்டுப்படுத்துதல் அல்லது அடக்குதல் மற்றும் தணித்தல் ஆகியவையே நோய் தாக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான உத்திகள் ஆகும்.
Containment is undertaken in the early stages of the outbreak and aims to trace and isolate those infected as well as introduce other measures of infection control and vaccinations to stop the disease from spreading to the rest of the population.
பரவல் துவங்கிய ஆரம்ப கட்டங்களில் அதை கட்டுப்படுத்தும் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன, அவற்றின் நோக்கம், நோய்த் தொற்று ஏற்பட்டவர்களை கண்டுபிடித்து தனிமைப் படுத்துவது, மற்றும், நோய்த் தொற்றை கட்டுப்படுத்தும் பிற நடவடிக்கைகளையும், எஞ்சிய மக்கள் தொகைக்கு நோய் பரவாமல் தடுக்க தடுப்பூசிகளையும் அறிமுகப்படுத்துவது ஆகும்.
When it is no longer possible to contain the spread of the disease, efforts then move to the mitigation stage: measures are taken to slow the spread and mitigate its effects on the healthcare system and society.
நோயின் பரவலைக் கட்டுப்படுத்த இனிச் சாத்தியமில்லாதபோது, ​​முயற்சிகள் பின்னர்த் தணிக்கும் நிலைக்குச் செல்கின்றன: பரவலைக் குறைப்பதற்கும் சுகாதார அமைப்பு மற்றும் சமூகத்தில் அதன் விளைவுகளைத் தணிப்பதற்கும் நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படுகின்றன
A combination of both containment and mitigation measures may be undertaken at the same time.
தடுப்பு மற்றும் தணிப்பு நடவடிக்கைகள் இரண்டையும் ஒன்றிணைத்து ஒரே நேரத்தில் மேற்கொள்ளலாம்.
Suppression requires more extreme measures so as to reverse the pandemic by reducing the basic reproduction number to less than 1.Part of managing an infectious disease outbreak is trying to decrease the epidemic peak, known as flattening the epidemic curve.
அடிப்படை இனப்பெருக்க எண்ணை 1-க்கும் குறைவாகக் குறைப்பதன் மூலம் பெருந்தொற்றைத் திருப்புவதற்கு நடவடிக்கைகளை அடக்குவதில் அதிக தீவிர செயல்பாடுகள் தேவைப்படுகின்றன.தொற்று நோய் பரவலை நிர்வகிக்கும் ஒரு பகுதியாகக் கொள்ளைநோய் உச்சப்படுத்துவதைக் குறைக்கும் முயற்சியான இது, கொள்ளைநோய் வளைவைத் தட்டையாக்குவது என்று அழைக்கப்படுகிறது.
This decreases the risk of health services being overwhelmed and provides more time for vaccines and treatments to be developed.
இது சுகாதார சேவைகளால் சமாளிக்க முடியாத அளவு பெருமளவு இடர் ஏற்படுவதைக் குறைக்கிறது மற்றும் தடுப்பூசிகள் மற்றும் சிகிச்சைகள் தயாரிக்கப்பட அதிக நேர அவகாசம் வழங்குகிறது.
Non-pharmaceutical interventions that may manage the outbreak include personal preventive measures, such as hand hygiene, wearing face-masks, and self-quarantine; community measures aimed at physical distancing such as closing schools and cancelling mass gathering events; community engagement to encourage acceptance and participation in such interventions; as well as environmental measures such surface cleaning.More drastic actions aimed at containing the outbreak were taken in China once the severity of the outbreak became apparent, such as quarantining entire cities and imposing strict travel bans.
பரவலை நிர்வகிக்கக்கூடிய மருந்து அல்லாத இடையீடுகளில் கைத் தூய்மை, முகமூடி அணிவது மற்றும் சுய தனிமைப்படுத்தல் போன்ற தனிப்பட்ட தடுப்பு நடவடிக்கைகள் அடங்கும்; பள்ளிகளை மூடுவது மற்றும் மக்கள் ஒன்று கூடும் நிகழ்வுகளை ரத்து செய்வது போன்ற உடல் ரீதியான விலகலை நோக்கமாகக் கொண்ட சமூக நடவடிக்கைகள்; அத்தகைய இடையீடுகளில் ஏற்றுக்கொள்வதையும் பங்கேற்பதையும் ஊக்குவிக்க சமூக ஈடுபாடு; அத்துடன் மேற்பரப்பு தூய்மை செய்தல் போன்ற சுற்றுச்சூழல் நடவடிக்கைகள். பரவலைக் கட்டுப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்ட பல கடுமையான நடவடிக்கைகளான முழு நகரங்களையும் தனிமைப்படுத்துதல் மற்றும் கடுமையான பயணத் தடைகளை விதித்தல் போன்றவை சீனாவில் பரவலின் தீவிரம் தெளிவாகத் தெரிந்தவுடனே மேற்கொள்ளப்பட்டன.
Other countries also adopted a variety of measures aimed at limiting the spread of the virus.
மற்ற நாடுகளும் நோய்க்கிருமி பரவலைக் கட்டுப்படுத்தும் நோக்கில் பல்வேறு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டன.
South Korea introduced mass screening and localized quarantines, and issued alerts on the movements of infected individuals.
தென் கொரியா பெருந்திரளான சோதனைகள் மற்றும் உள்ளூர்மயமாக்கப்பட்ட தனிமைப்படுத்தல்களை அறிமுகப்படுத்தியது,மேலும் பாதிக்கப்பட்ட நபர்கள் இயங்குவது குறித்த எச்சரிக்கைகளை வெளியிட்டது.
Singapore provided financial support for those infected who quarantined themselves and imposed large fines for those who failed to do so.
சிங்கப்பூர் பாதிப்புக்குள்ளாகி தங்களைத் தனிமைப்படுத்திக் கொண்டவர்களுக்கு நிதி உதவியை வழங்கியும் மற்றும் அவ்வாறு செய்யத் தவறியவர்களுக்குப் பெரிய அபராதத்தையும் விதித்தது.
Taiwan increased face mask production and penalized hoarding of medical supplies.Simulations for Great Britain and the United States show that mitigation (slowing but not stopping epidemic spread) and suppression (reversing epidemic growth) have major challenges.
தைவான் முகமூடி தயாரிப்பை அதிகரித்தும் மருத்துவப் பொருள்களின் பதுக்கலுக்கு அபராதமும் விதித்துள்ளது. கிரேட் பிரிட்டன் மற்றும் அமெரிக்காவிற்கான உருவகப்படுத்துதல்கள் தணிப்பு (கொள்ளைநோய் பரவலைத் தடுக்கிறது, ஆனால் நிறுத்தாது) மற்றும் அடக்குதல் (தொற்றுநோய் வளர்ச்சியை மாற்றியமைத்தல்) ஆகியவை பெரிய சவால்களைக் காட்டுகின்றன.
Optimal mitigation policies might reduce peak healthcare demand by 2/3 and deaths by half, but still result in hundreds of thousands of deaths and health systems being overwhelmed.
சிறந்த நோய்த் தடுப்பு கொள்கைகள், உச்சகட்ட சுகாதார பராமரிப்பு தேவைகளை 3-இல் 2 பங்காகவும், இறப்பை பாதியாகவும் குறைக்கக் கூடும், ஆனாலும் அதன் விளைவாக பல்லாயிரக்கணக்கான மரணங்கள் மற்றும் சுகாதார அமைப்புகளின் திணறல் நிகழும்.
Suppression can be preferred but needs to be maintained for as long as the virus is circulating in the human population (or until a vaccine becomes available, if that comes first), as transmission otherwise quickly rebounds when measures are relaxed.
நடவடிக்கைகளை அடக்குதலுக்கு முன்னுரிமை அளிக்க முடியும், ஆனால் அதனை மனித மக்கள் தொகையில் நோய்க்கிருமி பரவிக் கொண்டிருக்கும் வரை (அல்லது ஒரு தடுப்பூசி கிடைக்கும் வரை, எது முதலில் வருகிறதோ அது) பாதுகாக்க வேண்டும், ஏனெனில் நடவடிக்கைகள் தளர்த்தப்படும்போது மீண்டும் விரைவாகப் பரவல் ஏற்படக் கூடும்.
Long-term intervention to suppress the pandemic causes social and economic costs.
பெருந்தொற்றை அடக்குவதற்கான நீண்ட-கால இடையீடு சமூக மற்றும் பொருளாதார செலவுகளை ஏற்படுத்துகிறது.
There are no specific antiviral medications approved for COVID-19, but development efforts are underway, including testing of existing medications.
கோவிட்-19 தொற்றுக்கு எதிராக குறிப்பிட்ட நோய்க்கிருமி எதிர்ப்பு மருந்துகள் எதுவும் இல்லை, ஆனால் அதை உருவாக்குவதற்காக, தற்போதுள்ள மருந்துகளை சோதிப்பது உள்ளிட்ட முயற்சிகள் நடந்து வருகின்றன.
Taking over-the-counter cold medications, drinking fluids, and resting may help alleviate symptoms.
மருந்தகங்களில் கிடைக்கும் சளிக்கான மருந்துகளை எடுத்துக் கொள்ளுதல், திரவங்களை குடித்தல் மற்றும் ஓய்வு எடுத்தல் ஆகியவை அறிகுறிகளை மட்டுப்படுத்த உதவக்கூடும்.
Depending on the severity, oxygen therapy, intravenous fluids, and breathing support may be required.
தீவிரத்தன்மையைப் பொறுத்து, உயிர்வளி சிகிச்சை, நரம்பு வழி திரவங்கள் மற்றும் சுவாச ஆதரவு தேவைப்படலாம்.
The use of steroids may worsen outcomes.
ஸ்டீராய்ட்டுகளின் பயன்பாடு விளைவுகளை மோசமாக்கலாம்.
Several compounds that were previously approved for treatment of other viral diseases are being investigated for use in treating COVID-19.
பிற நோய்க்கிருமி நோய்களுக்குச் சிகிச்சையளிக்க முன்னர் அனுமதிக்கப்பட்ட பல சேர்மங்கள் கோவிட்-19 க்கு சிகிச்சையளிப்பதற்காக ஆராயப்படுகின்றன.
The WHO also stated that some "traditional and home remedies" can provide relief of the symptoms caused by SARS-CoV-19. 
ஒரு சில "பாரம்பரிய மற்றும் வீட்டு சிகிச்சை முறைகள்" சார்ஸ்-கோ.வி-19 மூலம் ஏற்பட்ட அறிகுறிகளில் இருந்து நிவாரணத்தை வழங்கும் என்றும் உலக சுகாதார அமைப்பு (WHO) தெரித்துள்ளது.
Increasing capacity and adapting healthcare for the needs of COVID-19 patients is described by the WHO as a fundamental outbreak response measure.
கோவிட்-19 நோயாளிகளின் தேவைகளுக்கு ஏற்பத் திறனை அதிகரிப்பது மற்றும் சுகாதாரத்தை மாற்றியமைப்பது போன்றவை உலக சுகாதார அமைப்பினால் (WHO) ஒரு அடிப்படை நோய்பரவலுக்கான பதில் நடவடிக்கையாக விவரிக்கப்படுகிறது.
The ECDC and the European regional office of the WHO have issued guidelines for hospitals and primary healthcare services for shifting of resources at multiple levels, including focusing laboratory services towards COVID-19 testing, cancelling elective procedures whenever possible, separating and isolating COVID-19 positive patients, and increasing intensive care capabilities by training personnel and increasing the number of available ventilators and beds.
கோவிட்-19 பரிசோதனைக்கு ஆய்வக சேவைகளை மையப்படுத்துதல், முடிந்தவரை கட்டாயமற்ற நடைமுறைகளை ரத்து செய்தல், கோவிட்-19 தொற்றுள்ள நோயாளிகளைப் பிரித்தல் மற்றும் தனிமைப்படுத்துதல் மற்றும் பணியாளர்களைப் பயிற்றுவிப்பதன் மூலம் தீவிர சிகிச்சை திறன்களை அதிகரித்தல் மற்றும் கிடைக்கக்கூடிய சுவாசக் கருவிகள் மற்றும் படுக்கைகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரித்தல் உள்ளிட்ட பல நிலைகளில் வளங்களை மாற்றுவதற்கான மருத்துவமனைகள் மற்றும் முதன்மை சுகாதார சேவைகளுக்கான வழிகாட்டுதல்களை இசிடிசி (ECDC) மற்றும் உலக சுகாதார அமைப்பு (WHO) இன் ஐரோப்பிய வட்டார அலுவலகம் வெளியிட்டுள்ளன.
There are various theories about where the very first case (the so-called patient zero) may have originated.
முதன் முதலில் நோய்த் தொற்று ஏற்பட்ட நபர் (நோயாளி ஜீரோ என்று அழைக்கப்படுபவர்) எங்கே முதலில் பாதிக்கப்பட்டார் என்பது தொடர்பாக பல்வேறு கோட்பாடுகள் உள்ளன.
The first known case of the novel coronavirus may trace back to 1 December 2019 in Wuhan, Hubei, China.
நாவல் கொரோனா நோய்க்கிருமியின் முதல் பாதிப்பு சீனாவின் ஹூபேவுக்கு உட்பட்ட வூஹானில் 2019 டிசம்பர் 1-ஆம் தேதி அன்று அறியப்பட்டது.
Within a month, the number of coronavirus cases in Hubei gradually increased.
ஒரு மாதத்திற்குள், ஹூபேயில் கொரோனா நோய்க்கிருமி தொற்றுநோய்களின் எண்ணிக்கை படிப்படியாக அதிகரித்தது.
These were mostly linked to the Huanan Seafood Wholesale Market, which also sold live animals, and one theory is that the virus came from one of these kinds of animals; or, in other words, has a zoonotic origin.A pneumonia cluster of unknown cause was observed on 26 December and treated by the doctor Zhang Jixian in Hubei Provincial Hospital, who informed the Wuhan Jianghan CDC on 27 December.
இவை பெரும்பாலும் ஹுவானன் கடல் உணவு மொத்த சந்தையுடன் இணைக்கப்பட்டவை, அவை உயிருள்ள விலங்குகளையும் விற்பனை செய்தன. மேலும் ஒரு கோட்பாடு என்னவென்றால், நோய்க்கிருமி இந்த வகையான விலங்குகளில் ஒன்றிலிருந்து தான் வந்தது; அல்லது, வேறுவிதமாகக் கூறுவதானால், விலங்குவழித் தொற்றுத் தோற்றம் கொண்டது என்பதாகும். அறியப்படாத காரணத்தினால் ஏற்பட்ட ஒரு நிமோனியா தொகுதி டிசம்பர் 26 அன்று கண்டறியப்பட்டு ஹூபே மாகாண மருத்துவமனை மருத்துவர் ஜாங் ஜிக்சியனால் சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டது. அவர் டிசம்பர் 27 அன்று வூஹான் ஜியாங்கன் சி.டி.சி க்குத் (CDC) தகவல் கொடுத்தார்.
On 30 December, a group of doctors at Wuhan Central Hospital alerted their colleagues of a "SARS-like coronavirus". 
டிசம்பர் 30-இல், வூஹான் மத்திய மருத்துவமனையின் மருத்துவர்கள் குழு தங்கள் சகாக்களுக்கு "சார்ஸ் போன்ற கொரோனா நோய்க்கிருமி" குறித்து எச்சரித்திருந்தது.
Eight of these doctors, including Li Wenliang, were admonished by the police for spreading false rumours, and another, Ai Fen, was reprimanded by her superiors for raising the alarm.
பொய்யான வதந்திகளை பரப்பியதற்காக லீ வென்லியாங் உட்பட இந்த மருத்துவர்களில் எட்டு பேரை காவல் துறையினர் எச்சரித்தனர். மேலும், ஆய் ஃபென் என்ற மற்றொரு மருத்துவர் எச்சரிக்கை எழுப்பியதால் அவரது உயரதிகாரிகளால் கடிந்து கொள்ளப்பட்டார்.
The Wuhan Municipal Health Commission later released a public notice on 31 December and informed the WHO.
வூஹான் நகராட்சி சுகாதார ஆணையம் பின்னர் டிசம்பர் 31-ஆம் தேதி அன்று பொது அறிவிக்கை ஒன்றை வெளியிட்டு, உலக சுகாதார அமைப்புக்கு (WHO) தகவல் தெரிவித்தது.
Enough cases of unknown pneumonia had been reported to health authorities in Wuhan to trigger an investigation in early January.During the early stages of the outbreak, the number of cases doubled approximately every seven and a half days.
ஜனவரி தொடக்கத்தில் வூஹானில் உள்ள சுகாதார அதிகாரிகளுக்குப் போதுமான அளவு கண்டறியப்படாத நிமோனியா பாதித்த நோயாளிகள் குறித்து தெரியப்படுத்தினர், இது விசாரணையைத் துவக்கப் போதுமானதாக இருந்தது. நோய்பரவல் துவங்கிய ஆரம்பக் கட்டங்களில், நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை ஏறக்குறைய ஏழரை நாட்களுக்கு ஒருமுறை இரட்டிப்பாகியது.
In early and mid-January 2020, the virus spread to other Chinese provinces, helped by the Chinese New Year migration and Wuhan being a transport hub and major rail interchange.
சீன புத்தாண்டின் போது நிகழ்ந்த இடப் பெயர்வு மற்றும் போக்குவரத்து மையதாகவும் முக்கிய தொடரி சந்திப்பாகவும் வூஹான் இருப்பது போன்றவற்றின் உதவியால், 2020 ஜனவரியின் துவக்கம் மற்றும் நடுவில், சீனாவின் பிற மாகாணங்களுக்கு நோய்க்கிருமி பரவியது
On 20 January, China reported nearly 140 new cases in one day, including two people in Beijing and one in Shenzhen.
ஜனவரி 20 ஆம் தேதி, சீனா ஒரே நாளில் கிட்டத்தட்ட 140 புதிய நோய் பாதிப்புகளைப் பதிவுசெய்தது,இதில் பெய்ஜிங்கில் இரண்டு பேரும், ஷென்செனில் ஒருவரும் அடங்குவர்.
Later official data shows that 6,174 people had already developed symptoms by 20 January 2020.As of 26 March, the United States has overtaken China and Italy with the highest number of confirmed cases in the world.As of 9 April 2020, more than 1.61 million cases have been reported worldwide; more than 97,000 people have died and more than 364,000 have recovered.
20 ஜனவரி 2020 தேதிக்குள் 6,174 பேர்களுக்கு ஏற்கனவே அறிகுறிகள் ஏற்பட்டிருப்பதாக பின்னர் வந்த அதிகாரப்பூர்வ தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன.மார்ச் 26 ஆம் தேதி வரை, அமெரிக்கா உலகில் அதிக எண்ணிக்கையிலான உறுதிப்படுத்தப்பட்ட நோய்த்தொற்றுகள் உள்ள நாடாக சீனா மற்றும் இத்தாலியை முந்தியுள்ளது.9 ஏப்ரல் 2020 வரை, 1.61 மில்லியன் நோய்த்தொற்றுகள் உலகளவில் பதிவாகியுள்ளன; 97,000-க்கும் அதிகமானோர் இறந்துள்ள வேளையில் 364,000-க்கும் அதிகமானோர் குணமடைந்துள்ளனர்.
Around 200 countries and territories have had at least one case.
சுமார் 200 நாடுகள் மற்றும் பிரதேசங்களில் குறைந்தது ஒரு நோய் பாதிப்பாவது இருந்தது.
Due to the pandemic in Europe, many countries in the Schengen Area have restricted free movement and set up border controls.
ஐரோப்பாவில் தொற்றுநோயின் பெரும் பரவல் காரணமாக, ஷெங்கன் பகுதியில் உள்ள பல நாடுகள் தங்கள் இடையேயான சுதந்திரமான இயக்கத்தை கட்டுப்படுத்தியதோடு எல்லைக் கட்டுப்பாடுகளையும் அமைத்துள்ளன.
National reactions have included containment measures such as quarantines (known as stay-at-home orders, shelter-in-place orders, or lockdown) and curfews.As of 2 April, nearly 300 million people, or about 90% of the population, are under some form of lockdown in the United States, more than 50 million people are in lockdown in the Philippines, about 59 million people are in lockdown in South Africa, and 1.3 billion people are in lockdown in India.
தேசிய எதிர்விளைவுகளில் தனிமைப்படுத்தல்கள் (வீட்டிலேயே இருக்க உத்தரவுகள், தங்குமிட உள்ளிருக்கும் உத்தரவுகள் அல்லது முடக்கம் என அழைக்கப்படுகிறது) மற்றும் ஊரடங்கு உத்தரவுகள் ஆகியவை அடங்கும். ஏப்ரல் 2 ஆம் தேதி, கிட்டத்தட்ட 300 மில்லியன் மக்கள், அல்லது சுமார் 90% மக்கள், அமெரிக்காவில் ஏதேனும் ஒரு வகையான முடக்கதின் கீழ் இருக்க, பிலிப்பைன்ஸில் 50 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்கள் முடக்க நிலையிலும், தென்னாப்பிரிக்காவில் சுமார் 59 மில்லியன் மக்கள் முடக்க நிலையிலும், மேலும் 1.3 பில்லியன் மக்கள் இந்தியாவில் முடக்க நிலையிலும் உள்ளனர்.
On 26 March, 1.7 billion people worldwide were under some form of lockdown, which increased to 2.6 billion people two days later—around a third of the world's population.
மார்ச் 26-இல், உலகளவில் 1.7 பில்லியன் மக்கள் ஏதேனும் ஒரு வகையான முடக்கத்தின் கீழ் இருந்த போது, இரண்டு நாள்களுக்குப் பிறகு 2.6 பில்லியன் மக்களாக அதிகரித்த இந்த நிலை-உலக மக்கள்தொகையில் மூன்றில் ஒரு பங்கு ஆகும்.
The first confirmed case of COVID-19 has been traced back to 1 December 2019 in Wuhan; one unconfirmed report suggests the earliest case was on 17 November.
வூஹானில் 2019 டிசம்பர் 1-ஆம் தேதி அன்று கோவிட்-19 நோய்த் தொற்று நபர் ஒருவருக்கு முதன் முதலில் உறுதியானது ; உறுதி செய்யப்படாத மற்றொரு தகவலின் படி, நவம்பர் 17-ஆம் தேதி அன்றே முதன் முதலில் நோய்த் தொற்று உறுதியாகி உள்ளது.
Doctor Zhang Jixian observed a cluster of pneumonia cases of unknown cause on 26 December, upon which her hospital informed Wuhan Jianghan CDC on 27 December.
அறியப்படாத காரணத்துடன் நிமோனியா தாக்கம் கொண்ட நோயாளிகளின் தொகுதியை டிசம்பர் 26 அன்று மருத்துவர் ஜாங் ஜிக்சியன் கண்டறிந்தார். அவர் பணியாற்றிய மருத்துவமனை மூலம் டிசம்பர்-27 அன்று இது குறித்து வூஹான் ஜியாங்கன் சிடிசிக்கு (CDC) தகவல் அளிக்கப்பட்டது.
Initial genetic testing of patient samples on 27 December 2019 indicated the presence of a SARS-like coronavirus.
27 டிசம்பர் 2019 -இல் நோயாளியின் மாதிரிகளின் தொடக்க மரபணு பரிசோதனையில் SARS-போன்ற கொரோனா நோய்க்கிருமி இருப்பதைக் குறிக்கிறது.
A public notice was released by Wuhan Municipal Health Commission on 31 December.
டிசம்பர் 31-ஆம் தேதியன்று வூஹான் நகராட்சி சுகாதார ஆணையத்தால் பொது அறிவிப்பு ஒன்று வெளியிடப்பட்டது.
The WHO was informed on the same day.
அதே நாளில் உலக சுகாதார அமைப்புக்கு (WHO) தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது.
As these notifications occurred, doctors in Wuhan were warned by police for "spreading rumours" about the outbreak. 
இந்த அறிவிக்கைகள் வெளியானதும், வூஹானில் உள்ள மருத்துவர்களை பரவல் தொடர்பான "வதந்திகளைப் பரப்பியதாக" காவல் துறையினர் எச்சரித்தனர்.
The Chinese National Health Commission initially claimed that there was no "clear evidence" of human-to-human transmission. 
மனிதனிலிருந்து மனிதனுக்குப் பரவுவது குறித்து "தெளிவான சான்றுகள்" இல்லை என்று துவக்கத்தில் சீன தேசிய சுகாதார ஆணையம் வலியுறுத்தியது.
In late January, the Chinese government launched a radical campaign later described by the Chinese Communist Party general secretary Xi Jinping as a "people's war" to contain the spread of the virus. 
ஜனவரியின் பிற்பகுதியில், சீன அரசாங்கம் ஒரு தீவிரமான பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கியது, அதனை சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் ஜி ஜின்பிங், நோய்க்கிருமி பரவுவதைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான "மக்கள் போர்" என்று விவரித்தார்.
In what has been described as "the largest quarantine in human history", a cordon sanitaire was announced on 23 January stopping travel in and out of Wuhan, which was extended to a total of 15 cities in Hubei, affecting a total of about 57 million people. 
"""மனித வரலாற்றில் மிகப் பெரிய தனிமைப்படுத்தல்"" என்று விவரிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், ஜனவரி 23 ஆம் தேதி வூஹானுக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் பயணத்தை நிறுத்துவதாக ஒரு துப்புரவு ஊரடங்கு அறிவிக்கப்பட்டு, இது ஹூபேயில் மொத்தம் 15 நகரங்களுக்கு விரிவுபடுத்தப்பட்டதில், மொத்தம் 57 மில்லியன் மக்களைப் பாதித்தது."
Private vehicle use was banned in the city.
நகரில் தனியார் ஊர்திக்கான பயன்பாடு தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.
Chinese New Year (25 January) celebrations were cancelled in many places.
சீனப் புத்தாண்டு (ஜனவரி 25) கொண்டாட்டங்கள் பல இடங்களில் ரத்து செய்யப்பட்டன.
The authorities also announced the construction of a temporary hospital, Huoshenshan Hospital, which was completed in 10 days.
தற்காலிக மருத்துவமனையான ஹூவோஷென்ஷான் மருத்துவமனை 10 நாட்களில் கட்டப்பட்டு பணி நிறைவடைந்ததாக அதிகாரிகள் அறிவித்தனர்.
Another hospital was built afterwards, Leishenshan Hospital, to handle additional patients.
கூடுதல் நோயாளிகளைக் கையாள லீஷென்ஷன் மருத்துவமனை எனும் மற்றொரு மருத்துவமனை கட்டப்பட்டது.
In addition to newly constructed hospitals, China also converted 14 other facilities in Wuhan, such as convention centers and stadiums, into temporary hospitals.On 26 January, the government instituted further measures to contain the COVID-19 outbreak, including issuing health declarations for travellers and extending the Spring Festival holiday.
புதிதாக கட்டப்பட்ட மருத்துவமனைகளுக்குக் கூடுதலாக, வூஹானில் மாநாட்டு மையங்கள் மற்றும் விளையாட்டு அரங்கங்கள் போன்ற மற்ற 14 வசதிகளையும் தற்காலிக மருத்துவமனைகளாக சீனா மாற்றியது. ஜனவரி 26 ஆம் தேதி, கோவிட்-19 பரவலைக் கட்டுப்படுத்த அரசாங்கம் கூடுதல் நடவடிக்கைகளான பயணிகளுக்கு சுகாதார அறிவிப்புகளை வெளியிடுவது மற்றும் இளவேனில் விழா விடுமுறையை நீட்டிப்பது உட்பட மேற்கொண்டது.
Universities and schools around the country were also closed.
நாடு முழுவதும் உள்ள பள்ளிகளும் பல்கலைக்கழகங்களும் மூடப்பட்டன.
The regions of Hong Kong and Macau instituted several measures, particularly in regard to schools and universities.
ஹாங்காங் மற்றும் மக்காவின் வட்டாரங்களில் ,குறிப்பாக பள்ளிகள் மற்றும் பல்கலைக்கழகங்கள் தொடர்பானவற்றில் பல நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டன.
Remote working measures were instituted in several Chinese regions.
பல சீன வட்டாரங்களில் தொலைநிலை வேலை நடவடிக்கைகள் நிறுவப்பட்டன.
Travel restrictions were enacted in and outside of Hubei.
ஹூபேவுக்கும் உள்ளேயும் வெளிப்புறத்திலும் பயணக் கட்டுப்பாடுகள் செயல்படுத்தப்பட்டன.