natgillin/translations-raw huggingface dataset:
For example, these agencies should be (1) more careful when making public announcements as every word counts to citizens and can change their attitude and decisions; (2) more sensitive and reactive to unusual information from clinics rather than waiting for formal reports from doctors or officials; (3) more restrictive to contain a potential epidemic at its early stage rather than attempting to comfort the public; and (4) more often to issue targeted and effective drills to increase the public's awareness about epidemic diseases and to test and improve the response system of the society periodically.
உதாரணத்துக்கு, இந்த முகமைகள் (1) பொது அறிவிப்புகள் வெளியிடும் போது மிகவும் கவனத்துடன் இருக்க வேண்டும், ஏனெனில் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் குடிமக்களால் கணக்கில் எடுக்கப்பட்டு, அவர்களின் மனப்போக்கு மற்றும் முடிவுகளை மாற்றக் கூடும்; (2) மருத்துவர்கள் அல்லது அதிகாரிகளிடம் இருந்து முறைப்படியான அறிக்கைகள் வருவதற்காக காத்திருக்காமல் மருத்துவகங்களில் இருந்து வரும் அசாதாரணமான தகவல்களுக்கு கூடுதல் உணர்வுடனும் முனைப்புடனும் செயல்பட வேண்டும்; (3) பொது மக்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்க முயற்சிக்காமல், கொள்ளை நோயை ஆரம்ப கட்டத்திலேயே கூடுதல் கட்டுப்பாட்டுடன் தடுத்து நிறுத்த முயல வேண்டும்; மற்றும், (4) கொள்ளை நோய் குறித்த பொது மக்களின் விழிப்புணர்வை அதிகரிக்கவும், சமூகத்தின் துலங்கல் அமைப்பை சோதித்து மேம்படுத்தவும் குறிப்பிட்ட மற்றும் பலனளிக்கும் பயிற்சிகளை அவ்வப்போது வழங்க வேண்டும்.
The outbreak of COVID-19 caused by the novel virus SARS-CoV-2 started in the end of December 2019.
நோவல் நோய்க்கிருமி சார்ஸ்-கோ.வி-2(SARS-CoV-2)இனால் ஏற்பட்ட கோவிட்-19 பரவல் 2019 டிசம்பரின் இறுதியில் துவங்கியது.
In less than two months, it has spread all over China and near 50 other countries globally at the time of this writing.
இதை எழுதும் நேரத்தில், இரண்டு மாதங்களுக்கும் குறைவாக, அது சீனா முழுதுவம் மற்றும் உலகளவில் ஏறத்தாழ 50 நாடுகளுக்கு பரவி விட்டது.
Since the virus is very similar to SARS-CoV and the symptoms are also similar between COVID-19 and SARS, the outbreak of COVID-19 has created a sense of SARS recurring.
இந்த நோய்க்கிருமி சார்ஸ்-கோ.வி.யுடன் மிகவும் ஒரே மாதிரி இருப்பதாலும், கோவிட்-19 மறுறும் சார்சுக்கு இடையிலான நோய் அறிகுறிகள் ஒரே மாதிரி இருப்பதாலும், கோவிட்-19 பரவல் சார்ஸ் மீண்டும் ஏற்படுவது போன்ற உணர்வை உருவாக்கி உள்ளது.
However, there are some remarkable differences between COVID-19 and SARS, which are essential for containing the epidemic and treating the patients.
எனினும், கோவிட்-19 மற்றும் சார்ஸ் இரண்டுக்கும் இடையே குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகள் உள்ளன, அவை தான் கொள்ளை நோய் பரவலைக் கட்டுப்படுத்தவும் நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சை அளிக்கவும் அத்யாவசியமானவை ஆகும்.
COVID-19 affects more elderly individuals than youth and more men than women, and the severity and death rate are also higher in elderly individual than in youth.
கோவிட்-19 இளைய தனி நபர்களைக் காட்டிலும் அதிகளவில் முதியவர்களை பாதிக்கிறது, அதே போன்று பெண்களைக் காட்டிலும் ஆண்களை பாதிக்கிறது. மேலும் இளைஞர்களைக் காட்டிலும் முதியவர்களிடையே தான் இதன் தீவிரத் தன்மையும் இறப்பு விகிதமும் அதிகமாக உள்ளது.
SARS has higher mortality than COVID-19 (10.91% versus 1.44%).
கோவிட்-19-ஐ விட சார்ஸின் இறப்பு விகிதம் அதிகமானதாகும் (10.91%-க்கு பதில் 1.44%).
COVID-19 patients transmit the virus even when they are symptomless whereas SARS patients do so usually when they are severely ill, which causes much greater difficulty to contain the spread of COVID-19 than SARS.
கோவிட்-19 நோயாளிகள், நோய் அறிகுறி இல்லாத போதிலும் நோய்க்கிருமியை பரப்புகின்றனர், அதே சமயம், சார்ஸ் நோயாளிகளோ தீவிரமாக உடல்நலக் குறைவுடன் இருந்தால் மட்டுமே நோய்க்கிருமியை பரப்புவார்கள். இதனால் தான் சார்ஸை விட கோவிட்-19 பரவலைக் கட்டுப்படுத்துவது மிகவும் கடினமானதாக உள்ளது.
This partially explains why SARS-CoV-2 spread much faster and broader than SARS-CoV.
சார்ஸ்-கோ.வி(SARS-CoV)யை விட சார்ஸ்-கோ.வி-2(SARS-CoV-2) ஏன் வேகமாகவும் விரிவாகவும் பரவியது என்பதை இதை ஓரளவு விளக்குகிறது.
The regular RNA assay for SARS-CoV-2 can be negative in some COVID-19 patients.
சில கோவிட்-19 நோயாளிகளில், சார்ஸ்-கோ.வி-2(SARS-CoV-2) உள்ளதா என்பதைக் கண்டறியும் வழக்கமான இரைபோ கருவமில (ஆர்.என்.ஏ - RNA) சோதனைகள் எதிர்மறை முடிவுகளையே காட்டுகின்றன.
On the other hand, cured patients can be positive for the virus again.
மறுபுறம், குணமடைந்த நோயாளிகளுக்கு சோதனை நடத்தினால் நோய்க்கிருமி தொற்று இருப்பதாக மீண்டும் தெரிய வரலாம்.
These findings dramatically increase the risk of virus spreading.
இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள்,நோய்க்கிருமி பரவலின் ஆபத்தை அதிரடியாக அதிகரிக்கக் கூடும்.
Given such rapid progress in research on COVID-19, several critical issues remain to be solved, as follows:
கோவிட்-19 தொடர்பான ஆராய்ச்சிகளில் இத்தகைய விரைவான முன்னேற்றங்கள் உள்ள நிலையில், பல்வேறு முக்கிய பிரச்சினைகள் இன்னமும் தீர்க்கப்படாமல் இருக்கின்றன. அவை ஆவன:
Where did SARS-CoV-2 come from?
எங்கிருந்து சார்ஸ்-கோ.வி-2(SARS-CoV-2) வந்தது?
Although 96% genetic homolog was found between SARS-CoV-2 and two bat SARS-like CoVs, we still cannot conclude that SARS-CoV-2 is from bats.
சார்ஸ்-கோ.வி-2(SARS-CoV-2)க்கும் சார்ஸ்-போன்ற(SARS-like) இரு வவ்வால் கொரோனா நோய்க்கிருமிகளுக்கும் இடையே 96% மரபியல் ஒருமித்த உரு கண்டறியப்பட்ட போதிலும், சார்ஸ்-கோ.வி-2 வவ்வால்களிடம் இருந்து தான் வந்தது என்பதை இன்னமும் நம்மால் உறுதி செய்ய முடியவில்லை.
What animal was the intermediate species to transmit the virus from the original host, say bats, to humans?
நோய்க்கிருமி ஆரம்பத்தில் தங்கி இருந்த விலங்கினமான வவ்வால்களில் இருந்து மனிதர்களுக்குப் பரவுவதற்குக் காரணமாக இருந்த இடைப்பட்ட விலங்கு இனம் எது?
Without knowing answers to #1 and 2, we cannot efficiently cut the transmission, and the outbreak can relapse at any time.
#1 மற்றும் 2-வுக்கு பதில்கள் தெரியாமல், நாம் பரவலை திறம்பட துண்டிக்க முடியாது. மேலும், பரவல் எப்போது வேண்டுமானலும் மீண்டும் துவங்கும்.
Although molecular modeling and biochemical assays have demonstrated that SARS-CoV-2 binds to ACE2, how exactly does the virus enter the airway cells and cause subsequent pathological changes?
ஏ.சி.இ-2(ACE2)உடன் சார்ஸ்-கோ.வி-2(SARS-CoV-2) பிணைந்து கொள்கிறது என்பதை மூலக்கூறு மாதிரிகள் மற்றும் உயிரி ரசாயன மதிப்பீடுகள் பறைசாற்றியுள்ளன. ஆனால் காற்று வழி அணுக்களுக்குள் நோய்க்கிருமி எப்படி நுழைந்து, அதைத் தொடர்ந்து ஏற்படும் நோய்க்குரிய மாற்றங்களை எப்படி நிகழ்த்துகிறது?
Does the virus also bind ACE2-expressing cells in other organs?
பிற உறுப்புகளில் ஏ.சி.இ.2 வெளியிடும் உயிரணுக்களுடனும் நோய்க்கிருமி பிணைகிறதா?
Without clear answers to these questions, we cannot achieve fast and accurate diagnosis and effective treatment.
இந்த கேள்விகளுக்கு தெளிவான பதில்கள் இன்றி, நாம் விரைவான மற்றும் துல்லியமான நோயறிதல் மற்றும் பலனளிக்கும் சிகிச்சையை எட்ட முடியாது.
How long will the epidemic last?
கொள்ளை நோய் எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும்?
How is the virus genetically evolving during transmission among humans?
மனிதர்களிடையே பரவும் போது நோய்க்கிருமி எப்படி மரபியல் ரீதியாக மாற்றமடைந்து வருகிறது?
Will it become a pandemic worldwide, die down like SARS or relapse periodically like the flu?
இது உலகளாவிய கொள்ளை நோயாகுமா, சார்ஸ் போல மறைந்து போகுமா அல்லது சளிக் காய்ச்சலைப் போல காலமுறை தோறும் அவ்வப்போது ஏற்படுமா?
It is essential but may take some time to search for answers to the above and many other questions.
இது அவசியமானது, ஆனால் மேலே உள்ளவற்றுக்கும், மேலும் பல கேள்விகளுக்கும் பதில் தேட மேலும் சிறிது காலம் தேவை.
However, with whatever expense it may demand, we have no other choice but to stop the epidemic as soon as possible and bring our life back to normal.
எனினும், இதற்கு எந்தளவு செலவானாலும், இந்த கொள்ளை நோய் பரவுவதை முடிந்த அளவுக்கு விரைவாக தடுத்து, நம் இயல்பு வாழ்க்கையை திரும்ப கொண்டு வருவதைத் தவிர நமக்கு வேறு தேர்வு இல்லை.
Zoonotic origins of human coronaviruses
மனித கொரோனா நோய்க்கிருமிகளின் (HCoV) விலங்குவழித் தொற்றுத் தோற்றம்
Mutation and adaptation have driven the co-evolution of coronaviruses (CoVs) and their hosts, including human beings, for thousands of years.
ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக, கொரோனா நோய்க்கிருமிகளினதும் (CoVs - கொரோனா வைரஸ்கள்), மனிதர்கள் உள்ளிட்ட அவற்றின் ஓம்புயிர்களினதும் இணை பரிணாமத்தை, மரபணுப் பிறழ்வு மற்றும் தகவமைவு ஆகியவை உந்திவருகின்றன.
Before 2003, two human CoVs (HCoVs) were known to cause mild illness, such as common cold.
2003-ற்கு முன்னர், இரண்டு மனித கொரோனா நோய்க்கிருமிகள் (HCoVs - மனித கொரோனா வைரஸ்கள்), சாதாரண சளி போன்ற மிதமான நோயை ஏற்படுத்த வல்லவை என்று அறியப்பட்டன.
The outbreaks of severe acute respiratory syndrome (SARS) and the Middle East respiratory syndrome (MERS) have flipped the coin to reveal how devastating and life-threatening an HCoV infection could be.
தீவிர கடிய மூச்சியக்க கூட்டறிகுறி (SARS - சார்ஸ்), மற்றும் மத்தியகிழக்கு சுவாச நோய்க்குறி (MERS - மெர்ஸ்) ஆகியவற்றின் கடுமையான திடீர் நோய்ப்பரவல், மனித கொரோனா நோய்த்தொற்று, எவ்வளவு அழிவுகரமானது மற்றும் உயிருக்கு ஆபத்தானது என்பதை வெளிப்படுத்தியுள்ளது.
The emergence of SARS-CoV-2 in central China at the end of 2019 has thrusted CoVs into the spotlight again and surprised us with its high transmissibility but reduced pathogenicity compared to its sister SARS-CoV.
2019 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் மத்திய சீனாவில் சார்ஸ்-கொரோனா நோய்க்கிருமி -2 (SARS-CoV-2) தோன்றியிருப்பது கொரோனா நோய்க்கிருமிகளின் மீதான கவனத்தை மீண்டும் ஈர்த்தது மற்றும் அதன் அதிகமான பரவும் தன்மை ஆனால் அதேசமயம் அதன் சகோதரி சார்ஸ்-கொரோனா நோய்க்கிருமி (SARS-CoV) உடன் ஒப்பிடும்போது நோய்த்தன்மை குறைவாக இருப்பது நம்மை ஆச்சரியப்படுத்தியது.
HCoV infection is a zoonosis and understanding the zoonotic origins of HCoVs would serve us well.
மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி தொற்று விலங்குவழித் தோற்றம் கொண்டதாகும் மேலும் மனித கொரோனா நோய்க்கிருமிகளின் (HCoV) விலங்குவழித் தோற்றத்தைப் புரிந்துகொள்வது நமக்கு நன்கு பயன்படக் கூடியது.
Most HCoVs originated from bats where they are non-pathogenic.
பெரும்பாலான மனித கொரோனா நோய்க்கிருமிகள், வௌவால்களிலிருந்து தோன்றின; அவற்றில், அவை நோயை விளைவிப்பதில்லை.
The intermediate reservoir hosts of some HCoVs are also known.
சில மனித கொரோனா நோய்க்கிருமிகளின் இடைநிலைத் தேக்க ஓம்புயிர்களும் அறியப்பட்டுள்ளன.
Identifying the animal hosts has direct implications in the prevention of human diseases.
விலங்கு ஓம்புயிர்(ஹோஸ்ட்)களை அடையாளம் காண்பது மனிதர்களில் நோய்களைத் தடுப்பதில் நேரடியான தாக்கங்களைக் கொண்டுள்ளது.
Investigating CoV-host interactions in animals might also derive important insight on CoV pathogenesis in humans.
விலங்குகளில் கொரோனா நோய்க்கிருமி - ஓம்புயிரி தொடர்புகளை ஆராய்வது மனிதர்களில் கொரோனா நோய்க்கிருமி நோய்த்தன்மை குறித்து முக்கியமான நுண்ணறிவைத் தரக்கூடும்.
In this review, we present an overview of the existing knowledge about the seven HCoVs, with a focus on the history of their discovery as well as their zoonotic origins and interspecies transmission.
இந்த மதிப்பாய்வில், ஏழு மனித கொரோனா நோய்க்கிருமிகள் (HCoV) குறித்து,அவற்றுடைய கண்டுபிடிப்பின் வரலாறு மற்றும் அவற்றின் விலங்குவழித் தோற்றம் மற்றும் இனங்களுக்கு இடையேயான பரவல் ஆகியவற்றை மையப்படுத்தியுள்ள தற்போதைய அறிவைக் குறித்த ஒரு கண்ணோட்டத்தை நாம் முன்வைக்கிறோம்.
Importantly, we compare and contrast the different HCoVs from a perspective of virus evolution and genome recombination.
முக்கியமாக, நோய்க்கிருமியின் பரிணாமம் மற்றும் மரபணுத்தொகை மறுசேர்க்கை கண்ணோட்டத்தில் வெவ்வேறு மனித கொரோனா நோய்க்கிருமிகளை (HCoV) நாம் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறோம்.
The current CoV disease 2019 (COVID-19) epidemic is discussed in this context.
தற்போதைய கொரோனா நோய்க்கிருமி நோய் 2019 (கோவிட்-19) பெருந்தொற்று இந்தத் தறுவாயில் விவாதிக்கப்படுகிறது.
In addition, the requirements for successful host switches and the implications of virus evolution on disease severity are also highlighted.
கூடுதலாக, வெற்றிகரமான ஓம்புயிரி மாறுதல்களுக்கான தேவைகள் மற்றும் நோய்த் தீவிரத்தில் நோய்க்கிருமி பரிணாமத்தின் தாக்கங்கள் ஆகியவை சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றன.
Coronaviruses (CoVs) belong to the family Coronaviridae, which comprises a group of enveloped, positive-sensed, single-stranded RNA viruses.
கொரோனா நோய்க்கிருமிகள் (கொரோனா வைரஸ்கள்), 'கொரோனாவிரிடே' குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவை; இது, உறையுள்ள, நேர்மறை ஆற்றலுடைய, ஒற்றை-திரிபுள்ள இரைபோ கருவமில (ஆர்.என்.ஏ - RNA) நோய்க்கிருமிகள் குழு ஒன்றை உள்ளடக்கியது.
These viruses harbouring the largest genome of 26 to 32 kilobases amongst RNA viruses were termed “CoVs” because of their crown-like morphology under electron microscope.
இரைபோ கருவமில (RNA ) நோய்க்கிருமிகளில் 26 முதல் 32 கிலோபேஸ்கள் கொண்ட மிகப்பெரிய மரபணுத்தொகையைக் கொண்டிருக்கும் இந்த நோய்க்கிருமிகள், எலக்ட்ரான் நுண்ணோக்கியில் பார்க்கும்போது தெரியக்கூடிய கிரீடம் போன்ற உருவமைப்பின் காரணமாக “கொரோனா நோய்க்கிருமிகள்” என்று அழைக்கப்பட்டன.
Structurally, CoVs have non-segmented genomes that share a similar organization.
கட்டமைப்பு ரீதியாக, கொரோனா நோய்க்கிருமிகளில் பிரிவு இல்லாத மரபு ரேகைகள் உள்ளன, அவை ஒத்த அமைப்பைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன.
Approximately two thirds of the genome contain two large overlapping open reading frames (ORF1a and ORF1b), which are translated into the pp1a and pp1ab replicase polyproteins.
மரபணுத்தொகுதியில், ஏறத்தாழ மூன்றில் இரண்டு பங்குகள், இரண்டு பெரிய, ஒன்றுடன் ஒன்று மேற்படியும் பரிவாசிச்சட்டகங்களை (ஓவர்லேப்பிங் ஓப்பன் ரீடிங் ஃப்ரேம்கள் (ஓ.ஆர்.எஃப் 1 ஏ, மற்றும் ஓ.ஆர்.எஃப் 1 பி)) கொண்டுள்ளன; இவை, பிபி1ஏ மற்றும் பிபி1ஏபி எனும் 'ரெப்ளிகேஸ்' பல்வகைப்புரதங்களாக மாற்றப்படுகின்றன.
The polyproteins are further processed to generate 16 non-structural proteins, designated nsp1~16.
இந்தப் பல்வகைப்புரதங்கள், என்.எஸ்.பி (nsp) 1-16 எனக்குறிப்பிடப்படும், 16 கட்டமைப்பைச் சாராத புரதங்களை உருவாக்க, மேலும் செயலாக்கப்படுகின்றன.
The remaining portion of the genome contains ORFs for the structural proteins, including spike (S), envelope (E), membrane (M) and nucleoprotein (N).
மரபணுவின் மீதமுள்ள பகுதியில் முள் (S), உறை (E), சவ்வு (M) மற்றும் நியூக்ளியோபுரோட்டீன் (N) உள்ளிட்ட கட்டமைப்பு புரதங்களுக்கான ORF கள் உள்ளன.
A number of lineage-specific accessory proteins are also encoded by different lineages of CoVs.
ஒவ்வொரு மரபுவழிக்கும் உரிய தனித்துவமான துணைப் புரதங்கள் வெவ்வேறு மரபு வழி தோன்றிய கொரோனா நோய்க் கிருமிகளால் குறியாக்கம் செய்யப்படுகின்றன.
Based on the difference in protein sequences, CoVs are classified into four genera (alpha-CoV, beta-CoV, gamma-CoV and delta-CoV), among which the beta-CoV genera contains most HCoVs and is subdivided into four lineages (A, B, C and D).
புரத வரிசை வேறுபாட்டின் அடிப்படையில், கொரோனா வைரஸ்கள் நான்காக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன (ஆல்பா-கொரோனா வைரஸ், பீட்டா-கொரோனா வைரஸ், காமா-கொரோனா வைரஸ் மற்றும் டெல்டா-கொரோனா வைரஸ்), அவற்றில் பீட்டா-கொரோனா வைரஸ் வகைகளில் பெரும்பாலான மனித கொரோனா வைரஸ்கள் உள்ளன, மேலும் அவை நான்கு மரபு வழிகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன (ஏ , பி, சி மற்றும் டி).
Phylogenetic evidence has shown that bats and rodents serve as the gene source of most alpha-CoVs and beta-CoVs, while birds are the main reservoir of gamma-CoVs and delta-CoVs.
பெரும்பாலான ஆல்பா-கொரோனா வைரஸ்கள் மற்றும் பீட்டா-கொரோனா வைரஸ்களின் மரபணு ஆதாரமாக வெளவால்களும் கொறித்துண்ணிகளும் செயல்படுகின்றன என்பதை பைலோஜெனடிக் சான்றுகள் காட்டுகின்றன, அதே நேரத்தில் காமா-கொரோனா வைரஸ்கள் மற்றும் டெல்டா-கொரோனா வைரஸ்களின் முக்கிய ஆதாரமாகப் பறவைகள் இருக்கின்றன.
For thousands of years, CoVs have constantly crossed species barriers and some have emerged as important human pathogens.
ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக, கொரோனா நோய்க்கிருமிகள் தொடர்ந்து இனத்தடைகளைத் தாண்டி வருகின்றன, மேலும், அவற்றில் சில, முக்கியமான மனித நோய்க்கிருமிகளாகப் பரிணமித்துள்ளன.
To date, seven human CoVs (HCoVs) are known.
இன்றுவரை, ஏழு மனித கொரோனா வைரஸ் வகைகள் அறியப்பட்டுள்ளன.
Among them HCoV-229E and HCoV-NL63 are alpha-CoVs.
அவற்றில் மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி -229இ (HCoV-229E) மற்றும் மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி -என்எல்63 (HCoV-NL63) ஆகியவை ஆல்பா-கொரோனா நோய்க்கிருமிகள்.
The other five beta-CoVs include HCoV-OC43, HCoV-HKU1, severe acute respiratory syndrome coronavirus (SARS-CoV), Middle East respiratory syndrome coronavirus (MERS-CoV) and SARS-CoV-2.
மற்ற ஐந்து பீட்டா-கொரோனா நோய்க்கிருமிகளில் மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி-ஒசி43 (HCoV-OC43), மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி-ஹெச்.கே.யூ1(HCoV-HKU1), தீவிர கடிய மூச்சியக்க கூட்டறிகுறி (சார்ஸ் கொரோனா நோய்க்கிருமி) மத்தியகிழக்கு சுவாச நோய்க்குறி (MERS-CoV) மற்றும் சார்ஸ் கொரோனா நோய்க்கிருமி-2 (SARS-CoV-2) ஆகியவை அடங்கும்.
HCoV-229E, HCoV-OC43, HCoV-HKU1 and HCoV-NL63 usually cause mild symptoms, like common cold and/or diarrhea.
மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி-229இ (HCoV-229E), மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி-ஒசி43 (HCoV-OC43), மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி-ஹெச்.கே.யூ1 (HCoV-HKU1) மற்றும் மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி-என்.எல்63 (HCoV-NL63) பொதுவாக சளி மற்றும் / அல்லது வயிற்றுப்போக்கு போன்ற மிதமான அறிகுறிகளை ஏற்படுத்துகின்றன.
In contrast, SARS-CoV, MERS-CoV and the newly-identified SARS-CoV-2 are highly pathogenic, causing severe lower respiratory tract infection in relatively more patients with a higher chance to develop acute respiratory distress syndrome (ARDS) and extrapulmonary manifestations.
இதற்கு மாறாக, சார்ஸ்-கொரோனா நோய்க்கிருமி (SARS-CoV), மெர்ஸ்-கொரோனா நோய்க்கிருமி (MERS-CoV) மற்றும் புதிதாக அடையாளம் காணப்பட்ட சார்ஸ்-கொரோனா நோய்க்கிருமி -2 (SARS-CoV-2) ஆகியவை அதிக நோய்த்தன்மை கொண்டவைகளாக இருக்கின்றன, இதனால் கடுமையான கீழ்ப்பகுதி சுவாசக் குழாய் நோய்த்தொற்று ஏற்படுகிறது, இது ஒப்பீட்டளவில் அதிகமாக கடுமையான சுவாசக் குழாய் நோய்க்குறி (ARDS) உள்ள நோயாளிகள் மற்றும் நுரையீரல் சாராத அறிகுறிகள் கொண்ட நோயாளிகளை அதிகம் பாதிக்கிறது.
The first HCoV-229E strain, B814, was isolated from the nasal discharge of patients with common cold in mid-1960s.
முதல் மனித கொரோனா-229இ (HCoV-229E) திரிபு, பி814, 1960 களின் மத்தியில் சளி நோயுள்ளவர்களின் நாசி வெளியேற்றத்திலிருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்டது.
Since then, more knowledge was accumulated through extensive studies on HCoV-229E and HCoV-OC43, both of which cause self-limiting symptoms.
அப்போதிலிருந்து, விரிவான ஆய்வுகள் மூலம் மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி -229இ (HCoV-229E) மற்றும் மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி -ஓசி43 (HCoV-OC43) குறித்து அதிக தகவல்கள் சேகரிக்கப்பட்டன, இவை இரண்டும் சுய-கட்டுப்படுத்தல் அறிகுறிகளை ஏற்படுத்துகின்றன.
Indeed, the concept had been widely accepted that infection with HCoVs is generally harmless until the outbreak of SARS.
உண்மையில், சார்ஸ் நோய்பரவல் ஏற்படும்வரை மனித கொரோனா வைரஸ்களால் ஏற்படும் தொற்று பொதுவாக பாதிப்பில்லாதது என்ற கருத்து பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருந்தது.
The SARS outbreak occurred in 2003 is one of the most devastating in current history, infecting over 8,000 people with a crude case fatality of approximately 10%.
2003 ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட சார்ஸ் நோய்த்தொற்று தற்போதைய வரலாற்றில் மிகவும் அழிவுகரமான ஒன்றாகும், இது 8,000 க்கும் மேற்பட்ட மக்களை பாதித்து சுமார் 10% பேரின் உயிரைப் பறித்தது.
Ten years later, the Middle East respiratory syndrome (MERS) outbreak resulted in a persistent epidemic in the Arabian Peninsula with sporadic spreading to the rest of the world.
பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மத்தியகிழக்கு சுவாச நோய்க்குறி (மெர்ஸ்) நோய்பரவல் ஏற்பட்டதன் விளைவாக அரேபிய தீபகற்பத்தில் தொடர்ச்சியான தொற்றுநோய் ஏற்பட்டது, மேலும் இது உலகின் பிற பகுதிகளுக்கும் பரவலாகப் பரவியது.
The 2019 novel HCoV (2019-nCoV), which has subsequently been renamed SARS-CoV-2, is the causative agent of the ongoing epidemic of coronavirus disease 2019 (COVID-19), which has claimed more than 3,120 lives and infected more than 91,000 people as of March 3, 2020.
சார்ஸ்-கொரோனா நோய்க்கிருமி -2 (SARS-CoV-2) என மறுபெயரிடப்பட்ட 2019 நாவல் மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி (2019-nCoV), தற்போது நடந்து கொண்டிருக்கும் கொரோனா நோய்க்கிருமி நோய் 2019 (COVID-19) பெருந்தொற்றுக்கான ஏஜெண்டாகும், 3,120 க்கும் மேற்பட்ட உயிர்களைக் கொன்றுள்ளது மற்றும் மார்ச் 3, 2020 நிலவரப்படி 91,000 பேர் தொற்றுக்கு ஆளாகியுள்ளனர்.
The alarm has been ringing and the world has to prepare for the coming pandemic of SARS-CoV-2.
அலாரம் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது, மேலும் சார்ஸ்-கொரோனா நோய்க்கிருமி-2 (SARS-CoV-2) இன் தொற்றுநோய்க்கு உலகம் தயாராக வேண்டும்.
All seven HCoVs have a zoonotic origin from bats, mice or domestic animals.
ஏழு வகையான மனித கொரோனா நோய்க்கிருமிகளும் (HCoV) வௌவால்கள், எலி அல்லது வீட்டு விலங்குகளிடமிருந்து வந்த காரணத்தால் விலங்குவழியே தோன்றியுள்ளவை ஆகும்.
Multiple lines of evidence support an evolutionary origin of all HCoVs from bats, where viruses are well adapted and non-pathogenic but show great genetic diversity.
பல்வேறு சான்றுகள் அனைத்து மனித கொரோனா நோய்க்கிருமிகளும் (HCoV) வெளவால்களிலிருந்து பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்ததை ஆதரிக்கின்றன, அவற்றில் நோய்க்கிருமிகள் நன்கு தகவமைப்புப் பெற்றவை மற்றும் நோய்த்தன்மை அற்றவை ஆனால் அதிகளவிலான மரபணு வேறுபாட்டைக் காட்டுகின்றன.
The COVID-19 epidemic has presented enormous medical, scientific, social and moral challenges to China and the world.
கோவிட்-19 தொற்றுநோய் சீனாவிற்கும் உலகிற்கும் மகத்தான மருத்துவ, அறிவியல், சமூக மற்றும் தார்மீக சவால்களை வழங்கியுள்ளது.
Tracing the zoonotic origins of HCoVs provides a framework to understand the natural history, driving force and restriction factors of species jumping.
மனித கொரோனா நோய்க்கிருமிகளின் (HCoV) விலங்குவழித் தோற்றத்தை கண்டுபிடிப்பது இயற்கை வரலாறு, உந்து சக்தி மற்றும் இனங்களுக்கு இடையே உள்ள பரவலைக் கட்டுப்படுத்தும் காரணிகளைப் புரிந்து கொள்ள ஒரு கட்டமைப்பை வழங்குகிறது.
This might also guide or facilitate the search for the reservoir, intermediate and amplifying animal host(s) of SARS-CoV-2, with important implications in the prevention of future spillovers.
இது எதிர்காலப் பரவல்களைத் தடுப்பதில் முக்கியமான தாக்கங்களுடன், சார்ஸ்-கொரோனா நோய்க்கிருமி -2 (SARS-CoV-2) இன் தேக்க, இடைநிலை மற்றும் பெருக்கும் விலங்கு ஓம்புயிர்(ஹோஸ்ட்)(கள்) எதுவெனத் தேடுவதற்கு வழிகாட்ட அல்லது வசதி செய்யக் கூடும்.
In this review we present an overview of the zoonotic origins, interspecies transmission and pathogenesis of HCoVs.
இந்த மதிப்பாய்வில் நாங்கள், மனித கொரோனா வைரஸ்களின் விலங்கு வழி தோற்றம், இனங்களுக்கிடையேயான பரவல் மற்றும் நோய்க்கிருமி உருவாக்கம் பற்றிய ஒரு கண்ணோட்டத்தை முன்வைக்கிறோம்.
Particularly, we highlight and discuss the common theme that parental viruses of HCoVs are typically non-pathogenic in their natural reservoir hosts but become pathogenic after interspecies transmission to a new host.
குறிப்பாக, மனித கொரோனா நோய்க்கிருமிகளின் (HCoV) பெற்றோர் நோய்க்கிருமிகள் அவற்றின் இயற்கையான தேக்க ஓம்புயிர்(ஹோஸ்ட்)களில் பொதுவாக நோய்த்தன்மை அற்றவை, ஆனால் இனங்களுக்கிடையேயான பரவலுக்குப் பிறகு புதிய ஓம்புயிர்(ஹோஸ்ட்)களில் நோய்த்தன்மை உடையவையாக ஆகின்றன எனும் பொதுவான கருப்பொருளை நாங்கள் முன்னிலைப்படுத்துகிறோம், விவாதிக்கிறோம்.
We also review the trend of HCoV evolution in which the increase in transmissibility often comes with the decrease in pathogenicity.
மனித கொரோனா நோய்க்கிருமியின் (HCoV) பரிணாம வளர்ச்சியின் போக்கையும் நாங்கள் மதிப்பாய்வு செய்கிறோம், இதில் பரவுதல் அதிகரித்தால் நோய்த்தன்மை குறைவதாக அறிய முடிகிறது.
The outcome of the ongoing SARS-CoV-2 outbreak is also discussed in this context.
நடந்து கொண்டிருக்கும் - சார்ஸ்-கொரோனா வைரஸ்-2 பரவலின் விளைவுகள் இந்தத் சூழலில் விவாதிக்கப்படுகின்றன.
Animal CoVs have been known since late 1930s.
விலங்கு கொரோனா நோய்க்கிருமிகள் இருப்பது 1930 களின் பிற்பகுதியி முதல் தான் தெரியவந்தது.
Before the first isolation of HCoV-229E strain B814 from the nasal discharge of patients who had contracted common cold, different CoVs had been isolated in various infected animals, including turkey, mouse, cow, pig, cat and dog.
சாதாரண சளியால் பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகளின் மூக்குச் சளியிலிருந்து, மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி -229இ (HCoV-229E)இன் திரிபு பி814-ஐப் பிரித்தெடுப்பதற்கு முன்பு, வான்கோழி, எலி, மாடு, பன்றி, பூனை மற்றும் நாய் உள்ளிட்ட பல்வேறு பாதிக்கப்பட்ட விலங்குகளிடமிருந்து வெவ்வேறு கொரோனா நோய்க்கிருமிகள் பிரித்தெடுக்கப்பட்டுள்ளன.
In the past decades, seven HCoVs have been identified.
கடந்த தசாப்தங்களில், ஏழு மனித கொரோனா நோய்க்கிருமிகள் (HCoV) அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன.
A brief summary of the history of HCoV discovery in chronological order (Table ​1) would be informative and instructive.
காலவரிசைப்படி மனித கொரோனா வைரஸ் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட வரலாற்றின் சுருக்கமான திரட்டானது (அட்டவணை 1) விளக்கமாக மற்றும் தகவல் நிறைந்ததாக இருக்கும்.
The first HCoV-229E strain was isolated from the respiratory tract of patients with upper respiratory tract infection in the year of 1966, and was subsequently adapted to grow in WI-38 lung cell lines.
முதல் மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி -229இ (HCoV-229E) திரிபு 1966 ஆம் ஆண்டில் மேல் சுவாசக் குழாய் தொற்று நோயாளிகளின் சுவாசக் குழாயிலிருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்டது, பின்னர் டபிள்யூஐ-38 நுரையீரல் உயிரணு வரிசைகளில் வளர தகவமைப்புப் பெற்றது.
Patients infected with HCoV-229E presented with common cold symptoms, including headache, sneezing, malaise and sore-throat, with fever and cough seen in 10~20% cases.
மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி -229இ (HCoV-229E) நோய்க்கிருமியால் பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகளுக்கு வழக்கமான சளியின் அறிகுறிகளான தலைவலி, தும்மல், உடல்நலக்குறைவு மற்றும் தொண்டை வலி ஆகியவை காணப்படுகின்றன, 10 ~ 20% தொற்றுகளில் காய்ச்சல் மற்றும் இருமல் காணப்படுகிறது.
Later in 1967, HCoV-OC43 was isolated from organ culture and subsequent serial passage in brains of suckling mice.
பின்னர் 1967 ஆம் ஆண்டில், மனித கொரோனா நோய்க்கிருமி-ஒசி43 ( HCoV-OC43), உறுப்பு வளர்ப்பிலிருந்தும், எலிகளின் மூளையில் இருக்கும் பாதைகளிலிருந்தும் பிரித்தெடுக்கப்பட்டது.