natgillin/translations-raw huggingface dataset:
However, due to the high false-negative rate, which may accelerate the epidemic, clinical manifestations started to be used for diagnosis (which no longer solely relied on RT-PCR) in China on February 13, 2020.
எனினும், பொய்யான-எதிர்மறை விகிதம் காரணமாக, அது கொள்ளை நோயை அதிகப்படுத்தலாம் என்பதால், சீனாவில் 2020 ஃபிப்ரவரி 13-ஆம் தேதி மருத்துவமனை வெளிப்பாடுகள் நோயைக் கண்டறியும் முறைகளை (ஆர்.டி-பி.சி.ஆரை மட்டுமே சார்ந்து இல்லாமல்) பயன்படுத்தினர்.
A similar situation also occurred with the diagnosis of SARS.
சார்ஸ் நோயை கண்டறியும் முறையிலும் இதே போன்ற சூழல் ஏற்பட்டது.
Therefore, a combination of disease history, clinical manifestations, laboratory tests, and radiological findings is essential and imperative for making an effective diagnosis.
எனினும், ஏற்கனவே இருந்த நோய்கள் குறித்து தகவல்கள், பிணி சார்ந்த வெளிப்பாடுகள், ஆய்வக சோதனைகள் மற்றும் கதிரியக்கவியல் கண்டுபிடிப்புகள் ஆகியவை சரியான முறையில் நோயைக் கண்டறிய அத்யாவசியமும் கட்டாயமும் ஆகும்.
On February 14, 2020, the Feng Zhang group described a protocol of using the CRISPR-based SHERLOCK technique to detect SARS-CoV-2, which detects synthetic SARS-CoV-2 RNA fragments at 20 × 10-18 mol/L to 200 × 10-18 mol/L (10-100 copies per microliter of input) using a dipstick in less than an hour without requiring elaborate instrumentation.
2020 ஃபிப்ரவரி 14-ஆம் தேதி, ஃபெங் ஷாங் குழு, சி.ஆர்.ஐ.எஸ்.பி.ஆர்- (CRISPR) அடிப்படையிலான தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி சார்ஸ்-கோ.வி-2-வை கண்டறியும் நடைமுறையை விவரித்தனர், அதில் செயற்கை சார்ஸ்-கே.வி-2 இரைபோ கருவமில (ஆர்.என்.ஏ - RNA) துகள்களை 20 × 10-18 மைக்ரோ லிட்டர்/லிட்டருக்கு முதல் 200 × 10-18 மைக்ரோ லிட்டர்/லிட்டருக்கு (உள்ளீட்டில் ஒரு மைக்ரா லிட்டருக்கு 10-100 நகல்கள்) என்ற அளவில் ஆழ்தண்டை பயன்படுத்தி ஒரு மணி நேரத்துக்குள், விரிவான கருவிகள் தேவையின்றி மேற்கொள்ளப்பட்டது.
Hopefully, the new technique can dramatically enhance the sensitivity and convenience if verified in clinical samples.
மருத்துவ மாதிரிகளில் உறுதிபடுத்தப்பட்டால், புதிய தொழில்நுட்பம் உணர் திறன் மற்றும் வசதியை அதிரடியாக மேம்படுத்த முடியும் என்று நம்பப்படுகிறது.
Due to the lack of experience with the novel CoV, physicians can mainly provide supportive care to COVID-19 patients, while attempting a variety of therapies that have been used or proposed before for the treatment of other CoVs such as SARS-CoV and MERS-CoV and other viral diseases (Table ​(Table2).2).
நாவல் கோ.வி(novel CoV) தொடர்பாக போதிய அனுபவம் இல்லாததால், சார்ஸ்-கோ.வி(SARS-CoV) மற்றும் மெர்ஸ்-கோ.வி(MERS-CoV) போன்ற பிற கொரோனா நோய்க்கிருமிகளுக்கும் பிற நோய்க்கிருமி நோய்களுக்கும் முன்பு பயன்படுத்தப்பட்ட அல்லது சிகிச்சை முறை என்று முன்மொழியப்பட்ட வெவ்வேறு வகையான சிகிச்சைகளை முயன்று பார்க்கும் அதே வேளையில், கோவிட்-19 நோயாளிகளுக்கு உதவி பராமரிப்பை மருத்துவர்கள் பிரதானமாக வழங்குகின்றனர். (அட்டவணை (அட்டவணை 2) 2).
These therapies include current and potential treatments with antiviral drugs, immunosuppressants, steroids, plasma from recovered patients, Chinese medicine, and psychological support.
நோய்க்கிருமி எதிர்ப்பு மருந்துகள், நோய்த்தடுப்பாற்றல் ஒடுக்கிகள், ஸ்டீராய்டுகள், குணமடைந்த நோயாளிகளிடம் இருந்து பிளாஸ்மா, சீன மருந்துகள் மற்றும் மன ரீதியான ஆதரவு ஆகியவை தற்போது நடப்பில் உள்ள மற்றும் பலனளிக்கக் கூடிய சிகிச்சைகள் ஆகும்.
Even plasma from recovered patients was proposed to be used for treatment.
குணமடைந்த நோயாளிகளின் பிளாஸ்மாவை சிகிச்சைக்கு பயன்படுத்துமாறும் முன் மொழியப்பட்டது.
Pharmaceutical companies are racing to develop antibodies and vaccines against the virus.
நோய்க்கிருமிக்கு எதிரான பிறபொருளெதிரிகள் மற்றும் தடுப்பு மருந்துகளை உருவாக்க மருந்தியல் நிறுவனங்கள் வேகமாக போட்டியிட்டு முயன்று வருகின்றன.
SARS-CoV-2 mainly attacks the lungs in the beginning and probably also attacks, to a lesser degree, other organs that express ACE2, such as the gastrointestinal system and the kidneys.
சார்ஸ்-கோ.வி-2(SARS-CoV-2) ஆரம்பத்தில் நுரையீரலையே முதன்மையாகத் தாக்குகிறது. மேலும், ஏ.சி.இ.2(ACE2)-ஐ வெளியிடும் இரையக குடலிய அமைப்பு மற்றும் சிறுநீரகங்கள் போன்ற பிற உறுப்புகளையும் குறைவான அளவில் தாக்கக் கூடும்.
Nevertheless, respiratory dysfunction and failure are the major threat to the patients and the major cause of death.
எனினும், சுவாசப் பிழற்சி அல்லது சுவாசிக்க முடியாமையே நோயாளிகளுக்கு பெரிய அச்சுறுத்தலாகவும், மரணத்துக்கான முக்கிய காரணமாகவும் உள்ளது.
Thus, respiratory support is critical to relieve the symptoms and save lives and includes general oxygen therapy, high-flow oxygen, noninvasive ventilation, and invasive mechanical ventilation depending on the severity of the disease.
இவ்வாறு, நோய் அறிகுறிகளில் இருந்து விடுபடவும், உயிர்களை பாதுகாக்கவும் சுவாச உதவி முக்கியமானது, இதில் நோயின் தீவிரத்தன்மையைப் பொறுத்து, பொதுவான பிராணவாயு சிகிச்சை, பிராணவாயு உயர் ஓட்டம், ஊடுறுவாத காற்றூட்டம் மற்றும் ஊடுருறுவும் எந்திர காற்றூட்டம் ஆகியவை வழங்கப்படும்.
Patients with severe respiratory symptoms have to be supported by extracorporeal membrane oxygenation (ECMO), a modified cardiopulmonary bypass technique used for the treatment of life-threatening cardiac or respiratory failure.
மாரடைப்பு அல்லது சுவாசம் நின்று போகும் உயிர்ப் போகும் ஆபத்துள்ள போது சிகிச்சை அளிக்க பயன்படும் மாற்றியமைக்கப்பட்ட இதயப்புப்புச மாற்றுவழி தொழில்நுட்பமான மெய்புறம்பு ஜவ்வு உயிர்வளியூட்டல் (எக்மோ) மூலம் தீவிர சுவாக் கோளாறு நோய் அறிகுறி கொண்ட நோயாளிகள் ஆதரிக்கப்பட வேண்டும்.
In addition, the maintenance of electrolyte balance, the prevention and treatment of secondary infection and septic shock, and the protection of the functions of the vital organs are also essential for SARS-CoV-2 patients.
கூடுதலாக. மின்பகுபொருளின் சமன்பாட்டை பராமரித்தல், இரண்டாவது நோய்த் தொற்று மற்றும் நச்சூட்டு அதிர்ச்சியை தவிர்த்தல் மற்றும் சிகிச்சை அளித்தல் மற்றும் முக்கிய உறுப்புகளின் செயல்பாட்டை பாதுகாத்தல் ஆகியவையும் சார்ஸ்-கோ.வி-2(SARS-CoV-2) நோயாளிகளுக்கு அவசியமானது.
It has been known that a cytokine storm results from an overreaction of the immune system in SARS and MERS patients.
சார்ஸ் மற்றும் மெர்ஸ் நோயாளிகளின் உடலில் நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு அதிகப்படியாக செயல்படுவதன் விளைவே சைட்டோகைன் சுழல் என்று தெரியவந்துள்ளனது.
Cytokine storm is a form of systemic inflammatory response featured by the release of a series of cytokines including TNFα, IL-1β, IL-2, IL-6, IFNα, IFNβ, IFNγ, and MCP-1.
சைடோகைன் ஸ்டார்ம் என்பது தொகுதிக்குரிய அழற்சி துலங்கலின் ஒரு வடிவம், அது டி.என்.எஃப்.ஆல்ஃபா, ஐ.எல்-1பீட்டா, ஐ.எல்-2, ஐ.எல்-6, ஐ.எஃப்.என்.ஆல்பா, ஐ.எஃப்.என்.பீட்டா, ஐ.எஃப்.என்.காமா மற்றும் எம்.சி.பி.-1 உள்ளிட்ட சைடோகைன்களின் வரிசையை வெளியிடும்.
These cytokines induce immune cells to release a vast number of free radicals which are the major cause of ARDS and multiple organ failure.
இந்த செயலூக்கிகள், ஏ.ஆர்.டி.எஸ் மற்றும் பல்வேறு உறுப்புகள் செயலிழப்பதற்கு முக்கிய காரணமான முடிவுறா மூலக்கூறுகளை அதிகளவில் வெளியிடுவதற்கு நோய் எதிர்ப்பு அணுக்களை தூண்டுகின்றன.
Immunosuppression is essential in the treatment of cytokine storms, especially in severe patients.
சைடோகைன் ஸ்டிராம்களுக்கு சிகிச்சை அளிக்க, குறிப்பாக தீவிர நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சை தர, நோய்த்தடுப்பாற்றல் ஒடுக்குதல் அத்யாவசியமாகிறது.
Corticosteroids and tocilizumab, an anti-IL6 monoclonal antibody, have been used to treat cytokine storm.
புரணித்திரலனையம் மற்றும் ஐ.எல்.6 எதிர்ப்பு ஓர் செல் நோய் எதிரணுவான டாசில்ஸுமாப், சைடோகைன் ஸ்டார்முக்கு சிகிச்சை அளிக்க பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.
Other immunosuppression treatments for cytokine storm include the modulation of T cell-directed immune response; the blockade of IFN-γ, IL-1, and TNF; JAK inhibition; blinatumomab; suppressor of cytokine signaling 4; and HDAC inhibitors.
டி-உயிரணுவால் இயக்கப்படும் நோய் எதிர்ப்புச் சக்தி பதிலடி தருதலை மாற்றியமைத்தல்; ஐ.எஃப்.என்-காமா, ஐ.எல்-1 மற்றும் டி.என்.எஃபை தடுத்தல்; ஜே.ஏ.கே ஒடுக்கம், பிளிநாட்டுமோமாப்; சைடோகைன் சமிக்ஞை 4-ஐ ஒடுக்குதல்; மற்றும் ஹெச்.டி.ஏ.சி. தடுத்தல் உள்ளிட்டவை சைடோகைன் ஸ்டார்முக்கான பிற நோய்த்தடுப்பாற்றல் ஒடுக்குதலுக்கான பிற சிகிச்சைகள் ஆகும்.
Steroids, as immunosuppressants, were widely used in the treatment of SARS to reduce the severity of inflammatory damage.
அழற்சி சேதத்தின் தீவிரத்தை குறைப்பதற்காக சார்ஸ் சிகிச்சையில் ஸ்டீராய்டுகள் நோய்த்தடுப்பாற்றல் ஒடுக்கிகளாக பரவலாக பயன்படுத்தப்பட்டன.
However, steroids at high dosages were not beneficial to severe lung injury in SARS and COVID-19 patients.
எனினும், சார்ஸ் மற்றும் கோவிட்-19 நோயாளிகளிடையே தீவிர நுரையீரல் காயம் காரணமாக ஸ்டீராய்டுகளை அதிக மருந்தளவில் தருவது பலனளிப்பதில்லை.
Instead, they may cause severe side effects, especially avascular osteonecrosis, dramatically affecting the prognosis.
அதற்கு பதில், அவை தீவிர பக்க விளைவுகளை, குறிப்பாக இரத்த ஓட்டமின்றி எலும்புத் திசு அழிவை ஏற்படுத்தி, நோய்த் தாக்கக் கணிப்பை பெரியளவில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.
Nevertheless, short courses of corticosteroids at low-to-moderate doses have been recommended to be used prudently for critically ill COVID-19 patients.
எனினும், உயிருக்கு ஆபத்தான கோவிட்-19 நோயாளிகளுக்கு புரணித்திரலனையத்தை குறுகிய காலத்துக்கு, குறைந்தது முதல் நடுத்தர அளவில் மதிநுட்பத்துடன் வழங்குவது பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.
At the time of writing, no effective antiviral therapy has been confirmed.
இதை எழுதும் நேரத்தில், எந்த பலனளிக்கும் நோய்க்கிருமி எதிர்ப்பு மருந்து சிகிச்சையும் உறுதி செய்யப்படவில்லை.
However, intravenous administration with remdesivir, a nucleotide analog, has been found to be efficacious in an American patient with COVID-19.
எனினும், உட்கரு அமில மூல தொடர்முறையான ரெம்டெஸிவைரை நரம்பு மூலம் செலுத்துவது கோவிட்-19 தொற்று இருந்த அமெரிக்க நோயாளி ஒருவருக்கு விரும்பிய பலனைத் தந்ததாக கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
Remdesivir is a novel antiviral drug developed by Gilead initially for the treatment of diseases caused by Ebola and Marlburg viruses.
ரெம்டெஸ்வைர் என்பது, எபோலா மற்றும் மார்ல்பர்க் நோய்க்கிருமிகளால் உருவாகும் நோய்களுக்கு சிகிச்சை அளிப்பதற்காக ஆரம்பத்தில் கிலீடால் உருவாக்கப்பட்ட நோய்க்கிருமியை அழிக்கும் புதிய வகை மருந்தாகும்.
Later, remdesivir also demonstrated possible inhibition of other single stranded RNA viruses including MERS and SARS viruses.
பின்னர், ரெம்டெஸ்வைரும் கூட, மெர்ஸ் மற்றும் சார்ஸ் நோய்க்கிருமிகள் உள்ளிட்ட பிற ஒற்றை இழை இரைபோ கருவமில (ஆர்.என்.ஏ - RNA). நோய்க்கிருமிகளை ஒடுக்கும் திறன்களை வெளிப்படுத்தின.
Based on these, Gilead has provided the compound to China to conduct a pair of trials on SARS-CoV-2-infected individuals, and the results are highly anticipated.
இவற்றின் அடிப்படையில், சார்ஸ்-கோ.வி-2(SARS-CoV-2) தொற்று ஏற்பட்டுள்ள தனி நபர்கள் மீது சோதனைகளை மேற்கொள்வதற்கான கூட்டுப் பொருளை சீனாவுக்கு கிலீட் வழங்கியுள்ளது. அவற்றின் முடிவுகள் பெரிதும் எதிர்பார்க்கப்படுகின்றன.
In addition, baricitinb, interferon-α, lopinavir/ritonavir, and ribavirin have been suggested as potential therapies for patients with acute respiratory symptoms.
கூடுதலாக, தீவிரமான சுவாசக் கோளாறு நோய் அறிகுறிகள் உள்ள நோயாளிகளுக்கு தரக் கூடிய சிகிச்சையாக பாரிஸிடின்பி, இன்டர்வெரான்-ஆல்ஃபா, லோபினாவைர்/ரீடோனாவைர் மற்றும் ரிபாவைரின் பரிந்துரைக்கப்படுகின்றன.
Diarrhea, nausea, vomiting, liver damage, and other adverse reactions can occur following combined therapy with lopinavir/ritonavir.
லோபினாவைர்/ரிடோனாவைர் ஆகியவற்றுடன் இணைந்த சிகிச்சை வழங்குதைத் தொடர்ந்து, வயிற்றுப் போக்கு, குமட்டுதல், வாந்தி, கல்லீரல் பாதிப்பு மற்றும் பிற தேவையற்ற விளைவுகள் ஏற்படலாம்.
The interaction of these treatments with other drugs used in the patients should be monitored carefully.
நோயாளிகளுக்கு தரப்படும் பிற மருந்துகளுடன் இந்த சிகிச்சைகளின் இடைவினையும் கவனத்துடன் கண்காணிக்கப்பட வேண்டும்.
Plasma from recovered patients and antibody generation
குணமடைந்த நோயாளிகளிடம் இருந்து பிளாஸ்மா மற்றும் பிறபொருளெதிரி உருவாக்கம்.
The collection of the blood from patients who recovered from a contagious disease to treat other patients suffering from the same disease or to protect healthy individuals from catching the disease has a long history.
தொற்று நோய் ஒன்றில் இருந்து குணமடைந்த நோயாளிகளின் இரத்தத்தை சேகரித்து, அதே நோயால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள பிற நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சை அளிக்கும் அல்லது ஆரோக்கியமாக உள்ள தனி நபர்களுக்கு அந்த நோய் பீடிக்காமல் பாதுகாக்கும் நடைமுறைக்கு நீண்ட வரலாறு உண்டு.
Indeed, recovered patients often have a relatively high level of antibodies against the pathogen in their blood.
சொல்லப் போனால், குணமடைந்த நோயாளிகளுக்கு அவர்களின் இரத்தத்தில் நோய்க்கிருமிகளுக்கு எதிராக ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் அதிக அளவில் பிறபொருளெதிரிகள் இருக்கும்.
Antibodies are an immunoglobulin (Ig) produced by B lymphocytes to fight pathogens and other foreign objects and they recognize unique molecules in the pathogens and neutralize them directly.
நோய் உயிரிகள் மற்றும் பிற அன்னிய உயிரிகளை எதிர்த்துப் போராடுவதற்காக பி-நிணநீர் உயிரணுக்கள் தயாரிக்கும் நோய் எதிர்ப்புப் புரதம் (ஐ.ஜி) தான் பிறபொருளெதிரிகள் ஆகும். அவை நோய் உயிரிகளில் உள்ள தனித்துவமான மூலக்கூறுகளை அடையாளம் கண்டு அவற்றை நேரடியாக செயலிழக்கச் செய்கின்றன.
Based on this, plasma was collected from the blood of a group of patients who recovered from COVID-19 and was injected into 10 seriously ill patients.
இதன் அடிப்படையில், கோவிட்-19 பாதிப்பில் இருந்து குணமடைந்த நோயாளிகளின் குழுவில் இருந்து சேகரிக்கப்பட்ட இரத்தத்தின் பிளாஸ்மா, மிகவும் ஆபத்தான நிலையில் இருந்த 10 நோயாளிகளுக்கு செலுத்தப்பட்டது.
Their symptoms improved within 24 hours, accompanied by reduced inflammation and viral loads and improved oxygen saturation in the blood.
அவர்களின் நோயறிகுறிகள் 24 மணி நேரத்துக்குள் மேம்பட்டன. மேலும், அழற்சி மற்றும் நோய்க்கிருமியின் பாரம் குறைந்து, இரத்தத்தில் உயிர்வளி செறிவு நிலையில் முன்னேற்றம் காணப்பட்டது.
However, verification and clarification are necessary to propose the method for large-scale use before specific therapies are not yet developed.
எனினும், குறிப்பிட்ட சிகிச்சை முறைகள் இன்னமும் உருவாக்கப்படாத நிலையில், பெரிய அளவில் இந்த முறையை முன்மொழியும் முன்பாக உறுதிப்படுத்துதல் மற்றும் தெளிவுபடுத்துதல் அவசியமாகிறது.
In addition, given the therapeutic effects, some disadvantages associated with the plasma should be considered carefully.
கூடுதலாக, சிகிச்சை விளைவுகள் இருந்தாலும், பிளாஸ்மாவுடன் தொடர்புடைய சில பாதகங்களையும் கவனத்துடன் பரிசீலிக்க வேண்டும்.
For example, antibodies can overstimulate the immune response and cause cytokine release syndrome, which is potentially a life-threatening toxicity.
உதாரணத்துக்கு, பிறபொருளெதிரிகள் நோய் எதிர்ப்பு பதிலடியாக அளவுக்கு அதிகமாக தூண்டி விட்டு சைடோகைன் வெளியிடும் நோயறிகுறியை உருவாக்கக் கூடும், அது உயிருக்கு அச்சுறுத்தலான நச்சுத்தன்மையாகி விடக்கூடும்.
The concentration of antibodies in the blood is usually low, and the demand for the plasma is large to treat critically ill patients.
இரத்தத்தில் பிறபொருளெதிரிகளின் அடர்த்தி வழக்கமாக குறைவாக இருக்கும். மேலும், உயிருக்கு ஆபத்தான நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சை அளிப்பதற்கு பிளாஸ்மாவின் தேவையும் அதிகமாக உள்ளது.
It is difficult to develop and produce specific antibodies rapidly enough to fight against a global epidemic.
சர்வதேச கொள்ளை நோய் ஒன்றை எதிர்த்து விரைவாக போராடுவதற்கு போதுமான குறிப்பிட்ட பிறபொருளெதிரிகளை உருவாக்குவது மற்றும் தயாரிப்பது கடினமாகும்.
Thus, it is more critical and practical to isolate B cells from recovered patients and identify the genetic codes encoding effective antibodies or screen for effective antibodies against essential proteins of the virus.
இவ்வாறு, குணமடைந்த நோயாளிகளிடம் இருந்து பி-உயிரணுக்களை பிரித்தெடுப்பது, பலனளிக்கும் பிறபொருளெதிரிளின் மரபியல் குறியீடுகளை கண்டறிதல் அல்லது நோய்க்கிருமியின் அத்தியாவசிய புரதங்களுக்கு எதிராக பலனளிக்கும் பிறபொருளெதிரிகளை கண்டறிவது ஆகியவை மேலும் அவசியமானதும், நடைமுறைக்கு தேவையானதும் ஆகும்.
This way, we can readily scale up the production of the antibodies.
இந்த வழியில், நாம் பிறபொருளெதிரிகளின் உற்பத்தியை உடனடியாக அதிகரிக்க முடியும்.
TCM has been used to treat a variety of diseases in China for thousands of years.
சீனாவில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக பல்வேறு நோய்களுக்கு சிகிச்சை அளிப்பதற்கு டி.சி.எம். பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.
However, its effects largely rely on a combination of multiple components in a formula that varies depending on the diagnosis of a disease based on the theories of TCM.
எனினும், சூத்திரம் ஒன்றின் பல்வேறு கூறுகளின் கலவையை பொறுத்தே அதன் விளைவுகள் அமையும், அது, டி.சி.எம்.மின் கோட்பாடுகளின் அடிப்படையில் நோயை கண்டறிவதை பொறுத்து மாறுபடும்.
Most of the effective components remain unknown or are vague as it is difficult to extract and verify such components or their optimal combinations.
அத்தகைய கூறுகள் அல்லது அவற்றின் உகம இணைவுகளை பிரித்தெடுத்து மற்றும் உறுதி செய்வது கடினம் என்பதால் பலனளிக்கக் கூடிய பெரும்பாலான கூறுகள் தெரியாமல் இருக்கின்றன அல்லது தெளிவின்றி உள்ளன.
Currently, due to the lack of effective and specific therapy for COVID-19, TCM has become one of the major alternative treatments for patients with light to moderate symptoms or for those who have recovered from severe stages.
தற்போது, கோவிட்-19-க்கு பலன் தரக்கூடிய மற்றும் குறிப்பிட்ட சிகிச்சை இல்லை என்பதால், மிதமானது முதல் நடுத்தரமான நோய் அறிகுறிகள் உள்ள நோயாளிகளுக்கு அல்லது, தீவிர நிலைகளில் இருந்து குணமடைந்து இருப்பவர்களுக்கு வழங்கப்படும் முக்கிய மாற்று சிகிச்சையாக டி.சி.எம். விளங்குகிறது.
For example, Shu Feng Jie Du capsules and Lian Hua Qing Wen capsules were found to be effective for COVID-19 treatment.
உதாரணத்துக்கு, ஷூ ஃபெங் ஜீ தூ கேப்ஸ்யூல்கள் மற்றும் லியான் ஹுவா ஷிங் வென் கேப்ஸ்யூல்கள் கோவிட்-19 சிகிச்சையில் பலன் தரக்கூடிய வகையில் இருப்பதாக கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
Top cure rates in the treatment of COVID-19 patients were observed in several provinces in China that used TCM in 87% of their patients, including Gansu (63.7%), Ningxia (50%), and Hunan (50%), whereas Hubei province, which used TCM in only approximately 30% of its COVID-19 patients, had the lowest cure rate (13%).
சீனாவில் டி.சி.எம்.மை கோவிட்-19 நோயாளிகள் 87% பேர் மீது பயன்படுத்திய கன்சூ (63.7%), நிங்க்‌ஷியா (50%) மற்றும் ஹனான் (50%) உள்ளிட்ட பல மாகாணங்களில் குணமடையும் விகிதங்கள் அதிகமாக பதிவாகியுள்ளன. அதே சமயம், டி.சி.எம்.மை கோவிட்-19 நோயாளிகள் மீது தோராயமாக 30% மடடுமே பயன்படுத்த ஹூபே மாகாணத்தில் மிகக் குறைந்த குணமடையும் விகிதமே (13%) காணப்பட்டது
However, this is quite a rough comparison as many other impact factors such as the number and severity of the patients should be included in the evaluation.
எனினும், நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை மற்றும் தீவிரத் தன்மை போன்ற மேலும் பல தாக்கம் ஏற்படுத்தும் காரணிகள் மதிப்பீட்டில் சோர்க்கப்பட வேண்டும் என்பதால், இது மிகவும் தோரயமான ஒப்பீடாகும்.
On February 18, 2020, Boli Zhang and coworkers published a study to compare western medicine (WM) treatment alone with combined treatment of WM and TCM.
2020 ஃபிப்ரவரி 18-ஆம் தேதியன்று, போலி ஜாங் மற்றும் சக பணியாளர்கள், தனியாக மேற்கத்திய மருந்துகளின் (டபிள்யூ.எம்) சிகிச்சை மற்றும் டபிள்யூ.எம்.முடன் டி.சி.எம்.மின் ஒருங்கிணைந்த சிகிச்சையை ஒப்பிட்டு நடத்தப்பட்ட ஆய்வை வெளியிட்டனர்.
They found that the times needed for body temperature recovery, symptom disappearance, and hospitalization were remarkably shorter in the WM+TCM group than in the WM only group.
உடல் வெப்ப நிலை மீட்சி, நோய் அறிகுறி மறைதல் ஆகியவற்றுக்குத் தேவைப்படும் நேரம் மற்றும் மருத்துமனையில் சேர்த்தலுக்கான நேரம் மேற்கத்திய மருந்தை மட்டுமே எடுக்கும் குழுவை விட மேற்கத்திய மருந்துடன் பாரம்பரிய சீன மருந்து தரப்பட்ட குழுவுக்கு குறைவாக இருப்பதை அவர்கள் கண்டறிந்தனர்.
Most impressively, the rate for symptomatic worsening (from light to severe) was remarkably lower for the WM+TCM group than for the WM only group (7.4% versus 46.2%) and the mortality was lower in the WM+TCM group than WM only group (8.8% versus 39%).
மிகவும் மனதில் நிற்கும் வகையில், நோயறிகுறி மோசமடையும் விகிதம் (இலகுவில் இருந்து தீவிரமடைதல்) வெறும் டபிள்யு.எம் குழுவை விட டபிள்யு.எம் + டி.சி.எம். குழுவில் குறிப்பிடத்தக்க அளவு குறைவாக உள்ளது (7.4%-க்கு எதிராக 46.2%). மேலும், இறப்பு விகிதம் டபிள்யு.எம் + டி.சி.எம். குழுவில் வெறும் டபிள்யு.எம் குழுவை விட குறைவாக உள்ளது (8.8%-க்கு எதிராக 39%).
Nevertheless, the efficacy and safety of TCM still await more well-controlled trials at larger scales and in more centers.
எனினும், டி.சி.எம்.மின் திறன் மற்றும் பாதுகாப்புத் தன்மை குறித்து அறிய நன்கு கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சூழல்களில் பெரிய அளவில் மற்றும் மேலும் அதிக மையங்களில் ஆய்வுகள் நடத்துவதற்கு காத்திருக்க வேண்டும்.
It would also be intriguing to characterize the mechanism of actions and clarify the effective components of TCM treatments or their combinations if possible.
செயல்பாடுகளின் இயங்குமுறை பண்புகளை விரித்துரைக்கவும், டி.சி.எம். சிகிச்சைகள் அல்லது முடிந்தால் அவற்றின் கலவைகளின் பலனளிக்கும் கூறுகளை விளக்குவதும் ஆவலைத் தூண்டக் கூடியவையாக உள்ளன.
Patients with suspected or confirmed COVID-19 mostly experience great fear of the highly contagious and even fatal disease, and quarantined people also experience boredom, loneliness, and anger.
கோவிட்-19 உறுதி செய்யப்பட்ட அல்லது இருப்பதாக சந்தேகிக்கப்படும் நோயாளிகள் பெரும்பாலும் அதிகமாக தொற்றும் அல்லது மரணத்தைக் கூட வரவழைக்கும் நோய்கள் குறித்து பெரும் அச்சத்தை அனுபவிப்பார்கள். மேலும், தனிமைப்படுத்தப்பட்ட மக்கள் அலுப்பு, தனிமை மற்றும் கோபத்தை அனுபவிப்பார்கள்.
Furthermore, symptoms of the infection such as fever, hypoxia, and cough as well as adverse effects of the treatments such as insomnia caused by corticosteroids can lead to more anxiety and mental distress.
மேலும், காய்ச்சல், உயிர் வளிப் பற்றாக்குறை, இருமல் போன்ற நோய்த் தொற்று தொடர்பான அறிகுறிகள் ஏற்படுவது மற்றும் சிகிச்சையின் போது உட்கொள்ளும் கார்டினோ ஊக்க மருந்துகளால் உண்டாகும் தூக்கமின்மை நோய் போன்ற தீமையான விளைவுகளால், கூடுதல் மனக்கலக்கம் மற்றும் மனத் துயரம் ஏற்படலாம்.
In the early phase of the SARS outbreak, a range of psychiatric morbidities including persistent depression, anxiety, panic attacks, psychomotor excitement, psychotic symptoms, delirium, and even suicidality were reported.
சார்ஸ் பரவலின் ஆரம்ப கட்டத்தில், இடைவிடாத மனச்சோர்வு, கலக்கம், பீதியடைதல், உளவியக்க பரபரப்பு, உளநோய்க்கான அறிகுறி, சித்தப்பிரமை, அவற்றோடு தற்கொலை செய்து கொள்ளும் எண்ணம் உள்ளிட்ட பரவலான மனநல பாதிப்புகள் குறித்து தகவல்கள் வந்தன.
Mandatory contact tracing and quarantine, as a part of the public health responses to the COVID-19 outbreak, can make people more anxious and guilty about the effects of the contagion, quarantine, and stigma on their families and friends.
கோவிட்-19 பரவலுக்கு பதிலடியாக மேற்கொள்ளப்பட்ட பொது சுகாதார நடவடிக்கைகளின் ஒரு பகுதியான, கட்டாய தொடர்பு சுவடு அறிதல் மற்றும் தனிமைப்படுத்தல் ஆகியவை, நோய்த் தொற்றின் விளைவுகள், தனிமைப்படுத்தல் மற்றும் தங்கள் குடும்பத்தினர் மற்றும் நண்பர்களுக்கு எதிரான இழுக்கு தொடர்பாக மக்களை மேலும் கவலை மற்றும் குற்ற உணர்வுக்கு ஆட்படுத்தக் கூடும்.
Thus, mental health care should be provided to COVID-19 patients, suspected individuals, and people in contact with them as well as the general public who are in need.
இவ்வாறு, கோவிட்-19 நோயாளிகள், நோய் இருக்கக்கூடும் என்ற சந்தேகத்துக்குரியவர்கள் மற்றும் அவர்களுடன் தொடர்பில் உள்ள மக்கள், மற்றும் தேவைப்படும் பொது மக்களுக்கு மன ஆரோக்கிய பராமரிப்பு வழங்கப்பட வேண்டும்.
The psychological support should include the establishment of multidisciplinary mental health teams, clear communications with regular and accurate updates about the SARS-CoV-2 outbreak and treatment plans and the use of professional electronic devices and applications to avoid close contact with each other.
வெவ்வேறு துறைகளை உள்ளடக்கிய மன ஆரோக்கிய குழுக்கள், சார்ஸ்-கோ.வி-2(SARS-CoV-2) பரவல் தொடர்பான தொடர்ந்த மற்றும் துல்லியமான புதுப்பிப்புகளுடன் கூடிய தெளிவான பரிமாற்றங்கள் மற்றும் சிகிச்சைத் திட்டங்கள் ஆகியவற்றுடன், ஒருவரை ஒருவர் நெருக்கமாக தொடர்பு கொள்வதை தவிர்ப்பதற்கு தொழில்ரீதியான மின்னணு கருவிகள் மற்றும் செயலிகளை பயன்படுத்துவது ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியதாக உளவியல் ஆதரவு இருக்க வேண்டும்.
Effective vaccines are essential for interrupting the chain of transmission from animal reservoirs and infected humans to susceptible hosts and are often complementary to antiviral treatment in the control of epidemics caused by emerging viruses.
விலங்குத் தேக்கம் மற்றும் தொற்று ஏற்பட்ட மனிதர்களிடம் இருந்து பிறருக்கு நோய்ப் பரவல் சங்கிலித் தொடரை இடையறுக்க பலனளிக்கும் தடுப்பு மருந்துகள் அவசியம். மேலும்,, உருவாகி வரும் நோய்க்கிருமிகளால் ஏற்படும் தொற்று நோயை கட்டுப்படுத்த நோய்க்கிருமி எதிர்ப்பு சிகிச்சையும் இதனுடன் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.
Efforts have been made to develop S protein-based vaccines to generate long-term and potent neutralizing antibodies and/or protective immunity against SARS-CoV.
சார்ஸ்-கோ.வி(SARS-CoV-2)க்கு எதிராக நீண்ட கால மற்றும் செயலிழக்கச் செய்யும் பிறபொருளெதிரி மற்றும்/அல்லது பாதுகாப்பு நோய் எதிர்ப்பை ஏற்படுத்தும் எஸ் புரதம் அடிப்படையிலான தடுப்பு மருந்துகளை உருவாக்க முயற்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன.
Live-attenuated vaccines have been evaluated in animal models for SARS.
சார்சுக்கு நேரடி வீரியம் நீக்கிய தடுப்பூசி விலங்கு மாதிரிகளின் மீது மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.