natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ஆனால் பதக்கங்கள் கிடைக்கவில்லை என்றாலும், சற்று உன்னிப்பாக கவனித்தால், பல விஷயங்களில் முதன் முறையாக பாரதத்தின் விளையாட்டு வீரர்கள் கணிசமான அளவு திறமையைக் காட்டினார்கள் என்று பார்க்கலாம்.
However, it is also a fact that if we look closely, we shall find that despite missing medals, Indian players gave a very good account of themselves for the first time in some of the events.
ஷூட்டிங் பிரிவில் நமது அபினவ் பிந்த்ரா அவர்கள் 4வது இடத்தைப் பெற்றார், மிகவும் சிறிய வித்தியாசத்தில் அவர் பதக்கத்தை இழந்தார்.
See, our Abhinav Bindra very narrowly missed the medal and got fourth place in Shooting.
ஆனால் ஒலிம்பிக்குக்காகவும், ஒலிம்பிக் இறுதிப் போட்டியிலும் தகுதி பெற்ற முதல் இந்தியப் பெண் அவர் என்பதை எப்படி நாம் மறக்க முடியும்?
But, how can we forget that she is India’s first daughter to qualify in Gymnastics for the Olympics and also to reach the final round.
இதே போலவே டென்னிஸ் போட்டிகளில் சானியா மிர்ஸா-ரோஹண் போபண்ணா இணை விஷயத்தில் நடந்தது.
The pair of Sania Mirza and Rohan Bopanna met almost a similar fate in Tennis.
Athletics பிரிவில் நாம் இந்த முறை சிறப்பாகவே செயல்பட்டிருக்கிறோம்.
Our athletes this time gave a creditable performance.
பாக்ஸிங்கில் விகாஸ் க்ருஷ்ண யாதவ் கால் இறுதி கட்டம் வரை வந்தார், ஆனால் வெண்கலப் பதக்கத்தை அவரால் பெற முடியவில்லை.
Vikas Krishna Yadav reached the quarter finals in Boxing but could not win Bronze.
பல வீரர்கள், எடுத்துக்காட்டாக – அதிதி அஷோக், தத்தூ போக்னல், அதனு தாஸ் என பலரது செயல்பாடு சிறப்பாகவே இருந்தது.
Many players like Aditi Ashok, Dattu Bhokanal, Atanu Das gave a very good performance.
ஆனால் எனதருமை நாட்டு மக்களே, நாம் செய்ய வேண்டியது மேலும் அதிகம் இருக்கிறது.
But my dear countrymen, we do have to go a long way.
ஆனால் இது வரை நாம் செயல்பட்டது போலவே தொடர்ந்து செயல்பட்டு வந்தால், ஒரு வேளை நாம் மீண்டும் ஏமாற்றமே அடைய வேண்டி வரலாம்.
And if we stick to the same routine, we may perhaps keep facing the same disappointment.
ஒரு குழு அமைப்பது பற்றிய அறிவிப்பை செய்திருக்கிறேன்.
I have announced setting up of a committee.
எந்த ஒரு பாரபட்சமும் இல்லாமல் தீவிரமான சிந்தனைகளில் ஈடுபட வேண்டும் என்று விளையாட்டு உலகோடு ஈடுபட்டிருக்கும் சங்கங்களிடமும் வேண்டுகோள் விடுக்கிறேன்.
I urge our sports associations also to do objective and impartial brainstorming on this.
ஆர்வமுள்ள அனைத்து இந்தியக் குடிமக்களிடமும் நான் விடுக்கும் வேண்டுகோள், narendramodiappஇல் தங்கள் ஆலோசனைகளை எனக்கு அனுப்புங்கள் என்பதுதான்.
And, I also request all citizens of the country who have interest in this matter to mail their suggestions on NarendraModiApp.
அரசுக்கும் எழுதுங்கள், சிந்தனை அலசலில் ஈடுபட்ட பின்னர் சங்கங்கள் தங்கள் குறிப்பாணைகளை அரசுக்கு அளிக்கட்டும்.
They may write to the government; associations may discuss these issues and submit their memoranda to the government.
மாநில அரசுகள் விவாதித்த பின்னர் தங்கள் ஆலோசனைகளை அனுப்பட்டும்.
State governments too should deliberate on this matter and provide their suggestions.
எனதருமை நாட்டு மக்களே, செப்டம்பர் மாதம் 5ஆம் தேதி ஆசிரியர் தினம்.
My dear countrymen, 5th September is ‘Teachers Day’.
ஆனால் இந்த முறை நான் ஜி 20 உச்சி மாநாட்டுக்குச் செல்ல வேண்டியிருப்பதால், இன்று மனதின் குரலிலேயே எனது உணர்வை வெளிப்படுத்தலாமே என்று தோன்றியது.
But, this time I have to leave for G-20 Summit and so felt in my heart that I should express my feelings in this regard in ‘Mann Ki Baat’ today.
வாழ்க்கையில் அன்னைக்கு எத்தனை முக்கியமான இடமுண்டோ, அதே அளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது ஆசிரியரின் இடமுமாகும்.
In our life, a teacher holds the same place which a mother does.
நம்மை விட அதிகமாக நம்மீது அக்கறை கொண்ட ஆசிரியர்களை நாம் பார்த்திருக்கிறோம்.
We have also seen such teachers who care more for their pupils than for themselves.
அவர்கள் தங்கள் சீடர்களுக்காக, தங்கள் மாணவர்களுக்காக, தங்கள் வாழ்க்கையையே அர்ப்பணித்தவர்கள்.
They devote their lives for their disciples, their students.
இன்றைய காலங்களில் ரியோ ஒலிம்பிக்கிற்குப் பிறகு நாலாபுறத்திலும், புல்லேலா கோபிசந்த் அவர்களைப் பற்றிய பேச்சாகவே இருக்கிறது.
These days, after Rio Olympics, Pulela Gopi Chand ji is being talked about everywhere.
அவர் ஒரு விளையாட்டு வீரர் தான், அதே நேரத்தில் ஒரு நல்ல ஆசிரியரும் கூட.
He is a player first but he has set up a glorious example of what a good coach, that is, a teacher should be.
நான் இன்று கோபிசந்த் அவர்களை ஒரு விளையாட்டு வீரர் என்பதைத் தாண்டி ஒரு சிறந்த ஆசிரியர் என்ற ரூபத்தில் காண்கிறேன்.
I see Gopi Chand ji today as an excellent teacher besides being a very accomplished player.
ஆசிரியர் தினத்தன்று, புல்லேலா கோபிசந்த் அவர்களுக்கு, அவரது தவத்திற்கு, விளையாட்டின்பால் அவரது முழுமையான ஈடுபாட்டுக்கு, தன்னிடம் பயில்வோரின் வெற்றியில் அவர் ஆனந்தம் அடையும் இயல்புக்கு நான் அவருக்கு வணக்கம் சொல்கிறேன்.
And, on Teachers Day, I salute Pulela Gopi Chand ji for his hard work, his dedication towards sports and his manner of finding happiness in the success of his disciples.
நம் எல்லோருடைய வாழ்விலும் ஆசிரியர்களின் பங்களிப்பு எப்போதும் உணரப்படுகிறது.
We always feel the contribution of our teachers in our lives.
அவர் தனது வாழ்க்கையில் எந்த நிலையை எட்டியிருந்தாலும், தன்னை அவர் எப்போதுமே ஆசிரியர் என்ற நிலையில் இருந்து வாழவே முயற்சி செய்தார்.
Whatever post he held in his life, he always tried to live like a teacher, an educator.
ஆனால் இன்று 90 வயதாகியிருக்கும் நிலையில் எனது ஒரு ஆசிரியரிடமிருந்து எனக்கு மாதா மாதம் கடிதம் வந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை நான் மகிழ்ச்சியோடு தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
However, I can happily say that even now I receive a hand written letter every month from one of my teachers, who has turned 90 now.
அந்த மாதத்தில் தான் படித்த புத்தகங்கள் பற்றிய குறிப்புகளும், அவற்றிலிருந்து மேற்கோள்களும் அதில் காணப்பட்டிருக்கும்.
In this letter, he mentions books read by him during that month along with quotations.
மாதம் முழுவதிலும் நான் செய்தவை அவரது பார்வையில் சரியா தவறா என்றும் அதில் ஆராய்ந்து குறிப்பிடப்பட்டிருப்பார்.
He also gives his comments on what he deems correct or otherwise in whatever I have done during the month.
ஏதோ இன்றும் கூட அவர் வகுப்பறையில் எனக்கு பயிற்றுவிப்பது போல இருக்கும்.
It is as if he is, even now, teaching me in the class room.
இன்றும் கூட அவர் எனக்கு ஒரு வகையில் தொலைதூரக் கல்வியை அளித்து வருகிறார்.
In a way, he is conducting a correspondence course for me even today.
எனது அனுபவத்தைப் போலவே உங்கள் அனுபவமும் இருக்கலாம்.
You may also be having similar experience.
உங்கள் ஆசிரியர்களால் உங்கள் வாழ்க்கையில் என்ன நன்மை உங்களுக்கு கிடைத்திருந்தாலும், அதை நீங்கள் உலகறியச் சொல்வீர்கள் என்றால் ஆசிரியர்களை நாம் பார்க்கும் கண்ணோட்டத்தில் மாற்றம் ஏற்படும், ஒரு கௌரவம் உண்டாகும்.
If you tell the world about whatever good has happened in your life because of your teachers, people’s attitude towards teachers would change.
சமுதாயத்தில் ஆசிரியர்களின் கௌரவத்தை அதிகரிப்பது என்பது நம்மனைவரது பொறுப்பாகும்.
It will be a matter of pride and it is our duty to enhance the honour of our teachers in the society.
உங்கள் ஆசிரியர்களோடு ஏதேனும் புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டிருந்தால், உங்கள் ஆசிரியருடனான ஏதும் நிகழ்வு நடந்திருந்தால், உங்கள் ஆசிரியரோடு தொடர்புடைய கருத்தூக்கம் அளிக்கும் விஷயம் இருந்தால் கண்டிப்பாக narendramodiappஇல் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.
If you have a photograph with your teacher or an incident connected with your teacher or an inspirational thing associated with your teacher, please do share the same on NarendraModiApp.
நாட்டின் ஆசிரியர்களின் பங்களிப்பை மாணவர்களின் பார்வை கொண்டு பார்ப்பது என்பது உள்ளபடியே மதிப்பு நிறைந்த ஒரு விஷயம்.
Looking at the contribution of teachers in the country from the point of view of students is also immensely valuable in itself.
எனதருமை நாட்டு மக்களே, இன்னும் சில நாட்களில் நாம் விநாயக சதுர்த்தியைக் கொண்டாட இருக்கிறோம்.
My dear countrymen, Ganesh Utsav is drawing near.
விநாயகர் தடைகளை நீக்குபவர்; நம்முடைய நாடு, நமது சமுதாயம், நம்முடைய குடும்பங்கள், நம்மவர் ஒவ்வொருவரின் வாழ்வும் தடைகள்-இடர்கள் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும் என்று நாமனைவரும் விரும்புவோம்.
Ganesh ji removes all obstacles and let us all wish that our country, our society, our families, and each one of us may lead a life free of obstacles.
ஆனால் விநாயக சதுர்த்தி பற்றி நாம் பேசும் போது, லோகமான்ய பால கங்காதர திலகர் பற்றி நமது நினைவுகள் திரும்புவது என்பது இயல்பான ஒன்று தான்.
But, when we mention Ganesh Utsav, it is natural to remember Lokmanya Tilak ji.
விநாயக சதுர்த்தியை சமுதாய ரீதியில் கொண்டாடும் பாரம்பரியம் என்பது லோகமான்ய திலகரின் கொடையாகும்.
The tradition of public celebration of Ganesh Utsav is Lokmanya Tilak’s gift to us.
அது மட்டுமில்லாமல் அவர் அளித்த மந்திரம் ஒன்று இருக்கிறது – ஸ்வராஜ்யம் என்பது எங்கள் பிறப்புரிமை என்பது மையக்கருவாக அமைய வேண்டும்.
Also, his mantra “Swaraj, that is, freedom is my birthright” should have the main focus thereby strengthening the freedom movement.
மஹாராஷ்ட்ரத்தில் மட்டுமல்லாமல், இன்று விநாயக சதுர்த்தி நாடெங்கிலும் சமுதாய ரீதியாக கொண்டாடப்பட்டு வருகிறாது.
Now, not in Maharashtra alone but in each corner of India, Ganesh Utsav is celebrated publicly.
இன்னமும் கூட சில பேர்கள் லோகமான்ய திலகர் எந்த உணர்வால் உந்தப்பட்டு இதை ஏற்படுத்தினாரோ அதனை அடியொற்றியே செயல்பட முழுமையாக முயற்சிகளில் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள்.
Some people even now try to follow the path shown by Lokmanya Tilak ji.
பொது விஷயங்கள் பற்றி விவாதிக்கிறார்கள், கட்டுரைப்போட்டிகளை நடத்துகிறார்கள், கோலம் வரைவதில் போட்டிகள் நடத்துகிறார்கள்.
They organise debates on topics of public interest, and hold essay competitions and rangoli competitions.
இதில் இடம் பெறும் காட்சிகள் சமுதாயத்தைத் தொடும் விஷயங்களை கலைரீதியாக வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியிருக்கும்.
Tableus depict the issues of social concern in a very artistic manner.
ஒரு வகையில் அனைவருக்கும் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தக் கூடிய இயக்கம் சமூகரீதியிலான விநாயக சதுர்த்தி மூலமாக நடக்கிறது.
In a way, a mass campaign of public education gets underway through these Ganesh festivities.
லோகமான்ய திலகர் ஸ்வராஜ்யம் எங்கள் பிறப்புரிமை என்ற மாமந்திரம் அளித்திருக்கிறார்.
Lokmanya Tilak ji gave us the inspirational mantra – “Swaraj, that is, freedom is our birthright.”
ஆனால் நாம் இப்போது சுதந்திர இந்தியாவில் இருக்கிறோம்.
But now we live in independent India.
நல்லாட்சி என்பதே நமது முதன்மை நோக்கமாகட்டும், இந்த மந்திரத்தைத் துணையாகக் கொண்டு நாம் சமுதாய ரீதியிலான விநாயக சதுர்த்தி வாயிலாக நல்லாட்சிச் செய்தியை அளிக்க முடியாதா?
Good governance, SURAAJ, should be our priority; can we not recite this mantra and give a message for it in the public Ganesh festival celebrations?
வாருங்கள், நான் உங்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கிறேன்.
Come on, I invite you all.
கொண்டாட்டங்கள் சமுதாயத்தின் சக்திகள் என்பது உண்மை தான்.
It is true that festivals express the vitality of a society.
அவை தனிநபருக்கும், சமூகத்துக்கு ஒரு புதிய உயிர்ப்பை அளிக்கின்றன.
Festivals infuse new life into individuals as well as the society.
இந்த முறை சிறப்பாக விநாயக சதுர்த்தி பற்றியும், துர்க்கா பூஜா பற்றியும் பலர எழுதியிருக்கிறார்கள் என்பதை என்னால் பார்க்க முடிகிறது.
I have seen that this time, many people have written to me mentioning Ganeshotsav and Durga Puja.
அவர்கள் கவலை சுற்றுச்சூழல் பற்றி அமைந்திருக்கிறது.
They are worried about environment.
திரு சங்கர நாராயன ப்ரஷாந்த் என்பவர், மோதி அவர்களே, plaster of parisஇனால் செய்யப்பட்ட பிள்ளையார் சிலைகளைப் பயன்படுத்த வேண்டாம் என்று நீங்கள் மனதின் குரல் நிகழ்ச்சியின் மூலம் புரிய வையுங்கள் என்று உருக்கமாக வேண்டுகோள் விடுத்திருக்கிறார்.
One Shri Shankar Narayan Prashant has strongly urged –“Modi ji, kindly tell the people through your Mann Ki Baat that they should not use Ganesh idols made of Plaster of Paris.
ஏன் நாம் கிராமத்துக் குளங்களின் மண்ணைப் பயன்படுத்தலாமே!
Why should we not use Ganeshji idols made of the clay from the village pond.
நாம் மண்ணால் செய்யப்பட்ட பிள்ளையார் சிலைகளையோ, துர்க்கா சிலைகளையோ பயன்படுத்தி, நமது பழைய பாரம்பர்யத்தை மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்று உங்கள் அனைவரிடமும் வேண்டுகோள் விடுக்கிறேன்.
I request you all as to why should we not use clay in making Ganesh and Durga idols and revert to our old tradition.
விநாயகர் சங்கடங்களை போக்குபவர்.
Ganesh ji removes obstacles.
அப்படி இருக்கும் வேளையில் நாம் சங்கடத்தை ஏற்படுத்தும் ஒரு விநாயகர் சிலையை உருவாக்கக் கூடாது.
So, we should not make such Ganeshji idols, which create problems.
இப்படிப்பட்ட பலவகையான அமைப்புக்களும் தனிநபர்களும் மண்ணாலான விநாயகர் சிலைகளை உருவாக்க அதிக சிரமங்களை மேற்கொள்கிறார்கள், அவை பற்றி பிரச்சாரமும் செய்கிறார்கள்.
Many such institutions work hard to promote Ganesh idols made from clay and they also propagate it.
சுற்றுச் சூழலுக்கு மாசு ஏற்படுத்தாத ஒரு விநாயக சதுர்த்தி என்பதும் ஒரு சமுதாய சேவைப்பணி தான்.
Eco-friendly Ganeshotsav is also social service.
துர்கா பூஜைக்கு இன்னும் சற்று காலம் இருக்கிறது.
There is still time left before the start of Durga Pooja festivities.
பாரதத்தின் ஏழைகளுக்காக சேவை புரிந்த அன்னை தெரஸாவுக்கு இப்போது புனிதர் என்ற பட்டம் வழங்கப்படவிருக்கிறது என்னும் போது நாட்டு மக்கள் அனைவரும் பெருமிதம் அடைவது என்பது இயல்பான ஒன்று.
When Mother Teresa, who served the poor in India all through her life, is accorded Sainthood, it is quite natural for we Indians to feel proud.
செப்டம்பர் மாதம் 4ஆம் தேதியன்று இந்த நிகழ்வு நடைபெறும்; அந்த நிகழ்வில் 125 கோடி நாட்டுமக்களின் தரப்பிலிருந்து பாரத அரசு, நமது அயலுறவுத் துறை அமைச்சர் திருமதி சுஷ்மா ஸ்வராஜ் அவர்கள் தலைமையில், ஒரு அதிகாரபூர்வமான பிரதிநிதிக் குழுவை அங்கே அனுப்பத் தீர்மானித்திருக்கிறது.
Indian government will send an official delegation under the leadership of our External Affairs Minister Sushma Swaraj to represent 125 crore Indians at the canonization ceremony to be held on 4th September.
புனிதர்கள், ரிஷிகள், முனிவர்கள், மஹாபுருஷர்கள் ஆகியோரிடமிருந்தெல்லாம் நமக்கு ஒவ்வொரு கணமும் ஏதோ ஒன்றைக் கற்கும் பாக்கியம் கிடைத்து வந்திருக்கிறது.
We keep learning something or the other from great men and women, saints, sages, holy people.
அவர்களிடமிருந்து நாம் ஏதோ ஒன்றைப் பெற்று வந்திருக்கிறோம், மேலும் கற்று வருவோம், நல்ல செயல்களைப் புரிந்து வருவோம்.
We shall continue to receive something, learn something from them and keep on doing some good things.
எனதருமை நாட்டு மக்களே, முன்னேற்ற தாகம் என்பது ஒரு இயக்கம் என்று ஆகும் போது, அது எத்தனை பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும்!
My dear countrymen, when development becomes a mass movement, a big transformation takes place.
மக்கள் சக்தி மகேசன் சக்தியின் வடிவாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
Peoples’ power is, in a way, considered to be a divine incarnation.
பாரத அரசு கடந்த நாட்களில் 5 மாநில அரசுகளின் ஒத்துழைப்போடு தூய்மையான கங்கையை ஏற்படுத்த, கங்கையை சுத்தம் செய்ய, மக்களோடு இணைந்து ஒரு வெற்றிகரமான முயற்சியில் ஈடுபட்டது.
Government of India has made a successful effort to clean the Ganga and involve the people for this project with the cooperation of five State governments.
கங்கை நதிக்கரையில் வசிக்கும் கிராமங்களின் தலைவர்களை இந்த மாதம் 20ஆம் தேதி அன்று இலாஹாபாத்தில் ஒரு சந்திப்புக்கு அழைத்தோம்.
Pradhans of villages situated on the banks of the river Ganga were invited to Allahabad on the 20th of this month.
அவர்களில் ஆண்களும் இருந்தார்கள், பெண்களும் இருந்தார்கள்.
They included men as well as women.
அவர்கள் எங்கள் அழைப்புக்கிணங்கி இலாஹாபாத் வந்தார்கள், இந்த அனைத்து கிராமத் தலைவர்களும் கங்கை அன்னையை சாட்சியாகக் கொண்டு, கங்கைக் கரைப்பகுதிகளில் திறந்த வெளிகளில் மலஜலம் கழிக்கும் பழக்கத்தை உடனடியாகக் கைவிடுவோம் என்றும், கழிப்பறை கட்டும் இயக்கத்தை முடுக்கி விடுவோம் என்றும், கங்கையின் மாசகற்ற முழுமையான பங்களிப்பை நல்குவோம் என்றும், அவர்கள் கிராமங்கள் கங்கையை அசுத்தம் செய்யாது எனவும் சபதமேற்கொண்டார்கள்.
They came to Allahabad and took an oath before Mother Ganga that they will make all out efforts to immediately stop the practice of open defecation in their villages situated on the banks of Ganga, start a campaign of building toilets and also that these villages will make their full contribution in cleaning up Ganga and will ensure that Ganga is not polluted now.
சபதமேற்பதற்காகவே இந்த அனைத்து கிராமத் தலைவர்களும் இலாஹாபாத் வந்தார்கள், உத்தர பிரதேசத்திலிருந்தும், உத்தராக்கண்டிலிருந்தும், பீஹாரிலிருந்தும், ஜார்க்கண்டிலிருந்தும், மேற்கு வங்கத்திலிருந்தும் வந்தார்கள்; அப்படி வந்திருந்த அனைவருக்கும் நான் என் நல்வாழ்த்துக்களைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
I congratulate all the Pradhans who had assembled in Allahabad with this resolve from different States; they had come from Uttrakhand, from Uttar Pradesh, from Bihar, from Jharkhand and from West Bengal.
இந்த மகத்தான பணியை நிறைவேற்றிய பாரத அரசின் அனைத்து அமைச்சகங்களுக்கும், அமைச்சர்களுக்கும் என் நல்வாழ்த்துக்களை உரிமையாக்குகிறேன்.
I also congratulate all those Ministries of the Government of India and also those ministers who turned this vision into reality.
மக்கள் சக்தியை இணைத்து கங்கையின் மாசகற்ற முக்கியமானதொரு அடி எடுத்து வைக்க உதவிய 5 மாநில அரசுகளின் முதல்வர்களுக்கும் என் உளமார்ந்த நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
I also want to thank the Chief Ministers of these five States for taking the vital step in the direction of making Ganga clean by involving people’s power.
எனதருமை நாட்டு மக்களே, சில விஷயங்கள், சில வேளைகளில் என் மனதைத் தொட்டு விடுகின்றன; அப்படி ஒரு சந்தர்ப்பத்தை ஏற்படுத்திக் கொடுப்பவர்கள் மீது என் மனதில் சிறப்பான ஒரு மரியாதை ஏற்படுகிறது.
My dear countrymen, certain things touch me very deeply and my heart bows in respect to those who visualize such heartwarming initiatives.
ஜூலை மாதம் 15ஆம் தேதியன்று சத்தீஸ்கட்டின் கபீர்தாம் மாவட்டத்தில் சுமார் 1700க்கும் மேற்பட்ட பள்ளிகளைச் சேர்ந்த 1.25 இலட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட மாணவர்கள் சமூக ரீதியாக தங்கள் பெற்றோருக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள்.
In Kabirdham district of Chhatisgarh more than 1.25 lakh students from about 1700 schools collectively wrote letters to their parents.
சிலர் ஆங்கிலத்திலும், சிலர் ஹிந்தியிலும், சிலர் சத்திஸ்கடின் மொழியிலும் தங்கள் பெற்றோருக்கு எழுதிய கடிதத்தில் தங்கள் வீடுகளில் கழிப்பறை இருக்க வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டு இருந்தார்கள்.
Some students wrote in English, some wrote in Hindi and some in Chhatisgarhi to their parents telling them that there should be toilets in their houses.
ஏழு முதல் 17 வயது வரையிலான பிள்ளைகள் இந்தப் பணியைச் செய்தார்கள்.
Students of age between seven to seventeen took up this task.
இது எந்த அளவுக்கு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது, எந்த அளவுக்கு உணர்வுபூர்வமான பாதிப்பை உருவாக்கியது என்றால், அடுத்த நாள் அவர்கள் பள்ளிக்கூடம் வந்த போது, பெற்றோர்கள், ஆசிரியருக்கு அளிக்க ஒரு கடிதத்தை எழுதியிருந்தார்கள்; அதில் அவர்கள் குறிப்பிட்டதொரு தேதிக்குள்ளாக கழிப்பறை கட்டி முடித்துத் தருவதாக வாக்களித்திருந்தார்கள்.
And this had such an impact, such an emotional impact that while the students were going to school the next day, their parents handed over reply letters to them addressed to the teacher in which they promised to build toilets by a certain date positively.
யார் மனதில் இப்படிப்பட்டதொரு கருத்து உதித்ததோ, அவருக்கு என் வணக்கங்கள், யார் இப்படிப்பட்ட ஒரு முயற்சியில் ஈடுபட்டார்களோ, அந்த மாணவர்களுக்கு என் வணக்கங்கள், தங்களின் பிள்ளைகள் எழுதிய கடிதத்தை ஒரு பொருட்டாக எடுத்துக் கொண்டு குறிப்பிட்ட ஒரு தேதிக்குள் கழிப்பறை கட்டித் தருவதாய் வாக்களித்த அந்த மாணவர்களின் தாய் தந்தையர்களுக்கு என் சிறப்பான வணக்கங்கள்.
My compliments to those who visualized this idea, compliments to these students and special compliments to those parents who took their childrens’ letters so seriously and also took a decision to construct a toilet.
இவையல்லவா நமக்கெல்லாம் கருத்தூக்கம் அளிக்கக் கூடியவை!!
This is what inspires us.
கர்நாடகத்தின் கொப்பால் மாவட்டத்தில் 16 வயது நிரம்பிய மல்லம்மா என்ற ஒரு பெண் இருக்கிறார்; இந்தப் பெண் தனது குடும்பத்துக்கு எதிராக சத்தியாகிரஹம் செய்திருக்கிறார்.
In Koppal district of Karnataka, a sixteen year old girl Mallamma started a Satyagrah against her own family.
எனதருமை நாட்டு மக்களே, தூய்மையான பாரதம் என்பது ஒவ்வொரு இந்திய குடிமகனின் கனவாக ஆகி இருக்கிறது.
My dear countrymen, Swachha Bharat has become the dream of each Indian.
இது சில இந்தியர்களின் உறுதிப்பாடாகவும் மாறி இருக்கிறது.
Some Indians have made it their resolve.
சிலர் இதை தங்கள் வாழ்வின் இலட்சியமாகவே ஆக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
Some Indians have made it their aim and purpose.
ஆனால் ஒவ்வொருவரும் ஏதோ ஒரு வகையில் இதில் இணைந்திருக்கிறார்கள், ஒவ்வொருவரும் தங்களாலான பங்களிப்பை நல்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
But, each one is connected to it in one or the other way and everyone is making a contribution.
எப்படியெல்லாம் புதுப்புது முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன என்பது பற்றியெல்லாம் தினசரி செய்திகள் வந்தவண்ணம் இருக்கின்றன.
Daily we hear about the various innovative efforts in this direction.
ஒரு வானொலி சேனலை நாட்டின் குடியரசுத் தலைவரா தொடக்கி வைக்க வேண்டும் என்ற கேள்வி பலர் மனதில் எழலாம்.
Now, some people may wonder whether Honourable President should inaugurate a Radio Channel?
வங்காளதேசம் நமது அண்டை நாடு.
We have Bangladesh as our neighbour.
வங்காளதேசமும், மேற்கு வங்கமும் ஒரே கலாச்சாரப் பாரம்பரிய ஊற்றுக்கண் கொண்டு உயிர்த்திருப்பவை என்பதை நாம் அறிவோம்.
We know that both Bangladesh and West Bengal continue to have a common cultural heritage.
மக்களோடு மக்களை தொடர்புப்படுத்துவது, ஆகாஷ்வாணியின் மிகப் பெரிய பங்களிப்பு.
This people to people contact is a big contribution of Akashvani.
குடியரசுத் தலைவர் இதைத் தொடக்கி வைத்திருக்கிறார்.
The President launched this radio channel.
இந்தப் பணியை நிறைவேற்ற நம்முடன் இணைந்த வங்காளதேச நாட்டுக்கும் என் நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
I extend my thanks to Bangladesh also for collaborating with us in this initiative.
அயலுறவுக் கொள்கையிலும் கூட தங்கள் பங்களிப்பை நல்கியதற்காக நான் ஆகாசவாணியைச் சேர்ந்த நண்பர்களுக்கும் என் பாராட்டுதல்களைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
I congratulate the friends in All India Radio too for making their contribution in our foreign policy also.
எனதருமை நாட்டு மக்களே, நீங்கள் அனைவரும் என்னை நாட்டின் பிரதமராக ஆக்கியிருக்கலாம், ஆனால் நானும் உங்களைப் போல ஒரு மனிதன் தானே!
My dear countrymen, although you have entrusted me with the responsibilities of Prime Minister but I also am a human being just like you.
ஆகையால் சில வேளைகளில் என் மனதையும் சில உணர்ச்சிபூர்வமான சம்பவங்கள் தொட்டு நனைத்து விடுகின்றன.
At times, sensitive events touch me a little too deeply.
அத்தகைய உணர்வு பூர்வமான சம்பவங்கள் புதுப்புது சக்தியையும், புதிய கருத்தூக்கத்தையும் அளிக்கின்றன; இவை தாம் ஏதோ ஒன்றை சாதிக்க வேண்டும் என்ற ஊக்கத்தையும் நாட்டு மக்களுக்கு அளிக்கின்றன.
Such sentimental incidents generate new energy, give new inspiration and this is what motivates us Indians to do some remarkable things.
கடந்த சில நாட்களுக்கு முன்பாக எனக்கு வந்த ஒரு கடிதம் என் மனதைத் தொட்டு நனைத்தது.
I received a letter recently which touched my heart.
ஒரு கோடி பேர்களுக்கும் அதிகமானவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதுவது எனது முயற்சியாக இருக்கிறது.
My effort is to send letters to more than one crore people.
தன் ஓய்வூதியத்தை வைத்துக் கொண்டு காலம் தள்ளிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு எளிய ஆசிரியை என்ற முறையில், கரியடுப்பின் புகையில் வாடிக் கொண்டிருக்கும் ஏழைத் தாய்மார்களுக்கு அந்தப் புகையிலிருந்து விடுதலை அளிக்கும் முகத்தான் 50000 ரூபாயை நன்கொடையாக அளிப்பது என்பதை உங்களால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடிகிறதா!!
You may well imagine the missionary spirit of this retired teacher living on pension and donating an amount of fifty thousand rupees for the sake of provision of gas connection to the other poor mothers and sisters, in order to save them from the ill effects of Chulha smoke.
அந்தத் தாய்க்கு நான் சிரம் தாழ்த்துகிறேன், தாங்கள் கஷ்டங்களைத் தாங்கிக் கொண்டு மற்றவர்களின் துயர் துடைக்க ஏதாவதொரு முயற்சியில் ஈடுபட்டு வரும் பாரதத்தின் கோடானுகோடி தாய்மார்களுக்கும் நான் சிரம் தாழ்த்தி வணக்கங்களை உரித்தாக்குகிறேன்.
I salute this wonderful mother and I also salute crores of similar mothers in India who keep doing something or the other all the time for the benefit of others despite facing many difficulties themselves.
நாட்டின் சில பகுதிகளில் மீண்டும் மீண்டும் வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்பட்டது.
In some parts of the country, there have been repetitive floods.
மாநில அரசுகளும், மத்திய அரசும், உள்ளாட்சி அமைப்புக்களும், சமூகநல அமைப்புக்களும், குடிமக்களும் தங்களாலியன்ற வகையில் முயற்சிகளை மேற்கொண்டார்கள்.
State governments, Union government, local self-government bodies, social organisations and the citizens did whatever best could be done.
ஆனால் இந்த துயரம்தரு வெள்ளங்களுக்கு இடையேயும் நிகழ்ந்த சில செயல்கள் நினைவு கொள்ளத் தக்கவை.
Yet, even amidst the reports of these floods, some such events happened which should be remembered.
இதை நிறைவேற்றியதற்கான பாராட்டுதல்கள் அனைத்து அரசியல் கட்சிகளையும் சாரும்.
The credit for this goes to all the parties.
அனைத்து அரசியல் கட்சிகளுமாக இணைந்து ஒரே நோக்கில் பயணித்தால் என்ன பலன் கிட்டும் என்பதற்கான அருமையான எடுத்துக்காட்டு இது.
And, this is an example which shows that great tasks can be accomplished by working in unison to move ahead.
காஷ்மீரம் தொடர்பாக அனைத்து அரசியல் கட்சிகளுடன் கலந்து பேசிய பிறகு ஒரு விஷயம் நன்கு புலப்பட்டது.
A massage was sent to the whole world, a massage also went to the separatist forces and our sympathy was expressed towards the people of Kashmir.