natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Their prosperity and vibrant culture enrich our partnership. 
அவர்களது வளமான வாழ்க்கை, கம்பீரமான பண்பாடும் நமது கூட்டாண்மைக்கு செறிவூட்டுகிறது.
A very successful Festival of India called “Confluence” was held in many cities of Australia last year. 
இந்தியாவின் வெற்றிகரமான Confluence எனப்படும் கலசாசாரத் திருவிழா ஆஸ்திரேலியாவின் பல நகரங்களில் கடந்த ஆண்டு சீரும் சிறப்புமாக நடைபெற்றது.
I thank Prime Minister for all the help and support accorded to the Festival by the Australian Government. 
அந்த விழா சிறப்பாக நடைபெறுவதற்கு ஆஸ்திரேலிய அரசு ஆதரவும் உதவியும் அளித்ததற்காக பிரதமருக்கு நன்றி தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
India and Australia have made major strides in our bilateral relations in recent years. 
இந்தியாவும் ஆஸ்திரேலியாவும் கடந்த சில ஆண்டுகளாக இரு தரப்பு உறவுகளில் பல முக்கிய முன்னேற்றங்களைக் கண்டுள்ளன.
In months and years ahead, we only see promise and opportunities for our two nations. 
அதுபோல, எதிர்காலத்தில் நம்பிக்கையும் வாய்ப்புகளையும் இரு நாடுகளும் காணும்.
Our strong and vibrant strategic partnership is of course important for the security and well-being of our societies. 
இரு நாடுகளின் பாதுகாப்பு, நல்வாழ்வு ஆகியவற்றுக்கு நம் இரு நாடுகளின் வலுவான துடிப்பான ராஜீய உறவுகள் மிகவும் முக்கியமானவை.
But, it is also a major factor for peace, stability and security in our region. 
ஆனால், இந்த மண்டலத்தில் அமைதி, நிலைத்தன்மை, பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்கும் இவை இன்றியமையாதவை ஆகும்.
With these words, Excellency, let me welcome you once again to India, and wish you a fruitful and productive stay. 
இந்தக் கருத்துகளுடன் மாண்புமிகு பிரதமர் அவர்களே, உங்களை மீண்டும் வரவேற்கிறேன்.
Thank you very much. 
மிகுந்த நன்றி, வணக்கம்!
My dear countrymen, Namaskar. 
எனதருமை நாட்டுமக்களே, வணக்கம்.
On the 3rd of October, 2014, the pious occasion of Vijayadashmi, we embarked upon a journey together through the medium of ‘Mann Ki Baat’. 
2014ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 3ஆம் தேதி, விஜயதசமித் திருநாளன்று, மனதின் குரல் வாயிலாக நாமனைவரும் ஒன்றாக ஒரு யாத்திரையை மேற்கொண்டோம்.
Your letters and phone calls this time pertain mostly to these 50 episodes. 
இந்த முறை உங்களிடமிருந்து வந்திருக்கும் கடிதங்கள், தொலைபேசி அழைப்புகள் பெரும்பாலானவை, இந்த 50ஆவது பகுதி தொடர்பாகவே வந்திருக்கின்றன.
Anshu Kumar & Amar Kumar from Delhi on Mygov, Vikas Yadav from Patna; on similar lines Monica Jain from Delhi, Prosenjit Sarkar from Bardhaman, West Bengal and Sangeeta Shastri from Nagpur converge in asking a shared question. 
MyGovஇல், தில்லியைச் சேர்ந்த அன்சு குமார், அமர் குமார், பட்னாவைச் சேர்ந்த விகாஸ் யாதவ், நரேந்திரமோடி செயலியில் (NarendraModiApp) தில்லியைச் சேர்ந்த மோனிகா ஜெயின், மேற்கு வங்கத்தின் பர்த்வானைச் சேர்ந்த பிரசேன்ஜித் சர்கார், நாக்பூரைச் சேர்ந்த சங்கீதா சாஸ்த்ரி போன்றோர் எல்லாம் கிட்டத்தட்ட ஒரே வகையான வினாவையே எழுப்பி இருக்கிறார்கள்.
The year was 1998. 
இது நடந்தது 1998ஆம் ஆண்டு.
I was then a party worker with the Bharatiya Janata Party organization in Himachal. 
நான் இமாசலப் பிரதேசத்தில் பாரதீய ஜனதா கட்சிப் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தேன்.
It was the month of May; and I was travelling to a certain place. 
மே மாதத்தில் நான் ஒரு இடத்திற்கு சென்று கொண்டிருந்தேன்.
It was a tiny joint; there was only one person who would make & serve tea. 
அது மிகச் சிறிய கடையாக இருந்தது, ஒரே ஒருவர் மட்டும் அவரே தேநீர் தயாரித்து விற்பனை செய்து கொண்டிருந்தார்.
He was not even adequately clad; it was a standalone kiosk on the edge of the road. 
மேலாடை கூட அணியாத அவர், சாலையோரமாக ஒரு சின்ன வண்டியில் வைத்து விற்றுக் கொண்டிருந்தார்.
He first picked up a Laddoo from a glass container, offered the sweetmeat to me & said, “Sir, eat this before the tea get ready”. 
அவரிடம் இருந்த கண்ணாடிப் பாத்திரத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த லட்டு ஒன்றை எடுத்து தேநீர் தயாராவதற்குள் முதலில் லட்டு சாப்பிடுங்கள் என்றார்.
On seeing his rather jubilant exuberance, I asked him, “But what exactly happened?” 
அவரிடம் ஏகப்பட்ட சந்தோஷமும் மகிழ்ச்சியும் கொப்பளித்தன, என்ன நடந்தது என்பதை சொல்லுங்கள் என்றேன் நான்.
And he replied, “India has exploded the bomb today!” 
அட, இன்னைக்கு இந்தியா வெடிகுண்டு பரிசோதனையை வெற்றிகரமா செஞ்சிருக்கு, என்றார்.
Indeed, that exactly was the topic of discussion on the radio. 
அப்போது வானொலியில் அது பற்றித் தான் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
It was matter of great intrigue to me to see a lone tea seller in a remote, snow – clad hilly place,who possibly kept listening to the radio the entire day… watching that particular effect of the news on radio led me to realize & internalise that this was a medium that was truly connected with the masses… and that it was a mighty means of getting across. 
அந்த வானொலி அளிக்கும் செய்தி அவன் மனதில் எந்த அளவுக்கு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது என்பதை எல்லாம் பார்த்த போது, ஒரு விஷயம் என் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்தது…….
In terms of the reach & depth of communication, radio has been incomparable. 
அதாவது வானொலி சாமான்ய மனிதனோடு இரண்டர கலந்திருக்கிறது என்பதை உணர்ந்தேன்.
I have been nursing that feeling ever since, acknowledging its power & strength. 
தகவல் பரிமாற்றத்தின் இலக்கும், அதன் ஆழமும் எனும்போது வானொலிக்கு ஈடு வானொலி தான் என்பது என் மனதில் நீக்கமற நிறைந்தது, அதன் வீச்சை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.
Hence when I became the Prime Minister, it was natural for me to turn towards a strong, effective medium. 
ஆகையால் நான் பிரதமரான வேளையில் மிகச் சக்திவாய்ந்த ஊடகமான வானொலியின் பால் என் கவனம் திரும்பியதில் ஆச்சரியமேதும் இல்லை.
And in 2014, when I took charge as the Pradhan Sevak, Principal Servant, it was my wish to reach out to the masses with the glorious saga of our country’s unity, her grand history, her valour, India’s diversity, our cultural diversity, virtues embedded in our society such as Purusharth, Tapasya, Passion & sacrifice; in a nutshell, the great story of India. 
நான் 2014ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் ஒரு பிரதம சேவகன் என்ற வகையில் பொறுப்புகளை ஏற்றுக் கொண்ட வேளையில், தேசத்தின் ஒற்றுமை, நமது உன்னதமான வரலாறு, அதன் வீரம், இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மை, நமது கலாச்சாரப் பன்முகத்தன்மை, நமது சமூகத்தின் நாடி நரம்புகளில் பரவியிருக்கும் நல்ல அம்சங்களான, மக்களின் முனைப்புகள், சிக்கனம், பேரார்வம் மற்றும் தியாகம் என பாரதத்தின் இந்தக் கதையை, ஒவ்வொரு குடிமகனிடமும் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும்.
From remote villages to Metro cities, from farmers to young professionals … the array just prompted me to embark upon this journey of ‘Mann Ki Baat’. 
தேசத்தின் தொலைதூர கிராமங்கள் முதல் மாநகரங்கள் வரை, விவசாயிகள் தொடங்கி, இளைய தொழில் வல்லுநர்கள் வரை கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்ற பேரார்வம்தான், மனதின் குரல் பயணத்திற்கு உத்வேகம் அளித்தது.
Recently, All India Radio got a survey done on ‘Mann Ki Baat’. 
தற்போது அகில இந்திய வானொலி, மனதின் குரல் மீதான ஆய்வையும் மேற்கொண்டார்கள்.
I came across some feedback that is very interesting. 
அதில் கிடைத்த சில பின்னூட்டங்கள் உள்ளபடியே மிக சுவாரசியமாக இருக்கின்றன.
Out of the designated sample in the survey, 70% of respondents on an average happen to be listeners who regularly tune in to ‘’Mann Ki Baat’. 
யாரிடம் ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டனவோ, அவர்களில் 70 சதவீதம் பேர் தொடர்ந்து மனதின் குரலைக் கேட்டுக் கொண்டு வருகிறார்கள்.
Most people believe that the greatest contribution of ‘Mann Ki Baat’ has been the enhancement of a feeling of positivity in our society. 
சமூகத்தில் ஆக்கப்பூர்வமான உணர்வை ஏற்படுத்தி இருப்பதை, மனதின் குரலின் மிகப்பெரிய பங்களிப்பாக பெருவாரியானவர்கள் கருதுகிறார்கள்.
The medium of ‘Mann Ki Baat’ has promoted many a mass revolution. #indiapositive has been the subject of quite an extensive discussion. 
மனதின் குரல் வாயிலாக பெரிய அளவில் மக்கள் இயக்கங்களுக்கு ஊக்கம் கிடைத்திருக்கிறது. #indiapositive தொடர்பாக பரவலாக விவாதிக்கப்பட்டும் இருக்கிறது.
This is an exemplary glimpse of the feeling of positivity, innate to our countrymen. 
இவையெல்லாம் நமது நாட்டுமக்களின் மனதில் இருக்கும் ஆக்கப்பூர்வமான உணர்வை, நேர்மறை உணர்வை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகின்றன.
People have shared their experiences, conveying the rise of selfless volunteerism as a consequence of ‘Mann Ki Baat’. 
மனதின் குரல் காரணமாக தன்னார்வ உணர்வு அதிகரித்திருக்கிறது என்று மக்கள் தங்கள் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.
It is a change where people are increasingly willing to contribute for the sake of service to society. 
சமூக சேவையில் ஈடுபட வேண்டும் என்ற எண்ணம் மக்கள் மனதில் ஏற்பட்டிருப்பது பெரும் மாற்றமாகும்.
I am overjoyed on account of the fact that through ‘Mann Ki Baat’, radio is rising as a popular medium, more than ever before. 
மனதின் குரல் காரணமாக மக்கள் விரும்பும் ஊடகமாக வானொலி மாறி இருப்பது எனக்கு சந்தோஷத்தை அளிக்கிறது.
Your apprehension is not misplaced. 
உங்களின் ஐயம் சரிதான்.
The fact is, if a leader gets hold of a microphone with assured listeners to the tune of millions, what else does he need? 
உள்ளபடியே ஒரு தலைவருக்கு மைக் கிடைத்து விட்டால், கோடிக்கணக்கானவர்கள் கேட்கிறார்கள் என்றால், வேறு என்ன வேண்டும்?
Significantly, some young friends have attempted a study on the myriad subjects touched upon, over the many episodes of ‘Mann Ki Baat’. 
சில இளைஞர்களும் கூட மனதின் குரலில் வந்த அனைத்து விஷயங்கள் பற்றியும் ஒரு ஆய்வு மேற்கொண்டார்கள்.
They did a lexical analysis of all the episodes to calculate the frequency of occurrence of particular words; whether there were some words that were oft-repeated! 
அவர்கள் அனைத்துப் பகுதிகள் தொடர்பான சொல் பகுப்பாய்வு மேற்கொண்டு, எந்தெந்தச் சொல் எத்தனை முறைகள் பயன்படுத்தப்பட்டன என்று ஆராய்ச்சி செய்தார்கள்.
One of their findings was that, this programme has remained apolitical. 
அவர்களின் ஆய்வின் முடிவில் இந்த நிகழ்ச்சி அரசியல் சார்பு இல்லாத ஒன்று என்பதும் ஒரு முடிவாக இருந்தது.
When ‘Mann Ki Baat’ commenced, I had firmly decided that it would carry nothing political, or any praise for the Government, nor Modi for that matter anywhere. 
மனதின் குரலைத் தொடங்கிய போது, இதில் அரசியல் என்பதோ, அரசுக்கு முதுகில் தட்டிக் கொடுப்பதாகவோ இருக்க கூடாது, இதில் எங்கேயும் மோடி தென்படக் கூடாது என்று தீர்மானித்திருந்தேன்.
The greatest bulwark in ensuring adherence to my resolve; in fact my highest inspiration, have been you. 
எனது இந்தத் தீர்மானத்தை நிறைவேற்றத் தேவையான அனைத்து பலங்களும், உத்வேகமும் உங்களிடமிருந்து தான் எனக்குக் கிடைத்தன.
As a run up to each episode of ‘Mann Ki Baat’, the expectations & aspirations of listeners through their letters, online comments & phone calls are crystal clear. 
ஒவ்வொரு மனதின் குரலுக்கு முன்பாகவும் வரும் கடிதங்கள், இணைய விமர்சனங்கள், தொலைபேசி அழைப்புகள் ஆகியவற்றில் நேயர்களின் எதிர்பார்ப்புகள் தெள்ளத் தெளிவாகத் தெரிந்தன.
Modi may come and go, but this country will never let go of its UNITY & permanence, our culture will always be immortal. 
மோடி வருவார், போவார், ஆனால் இந்த தேசம் என்றைக்கும் நிலைத்து நீடித்திருக்கும், நமது கலாச்சாரம் காலத்தால் அழியாதிருக்கும்.
These minute stories encompassing a 130 crore countrymen will always stay alive. 
130 கோடி நாட்டுமக்களின் சின்னச்சின்ன கதைகள் என்றும் மறையாதிருக்கும்.
This new inspiration & zest will keep taking her to greater heights. 
புதிய கருத்தூக்கம், உற்சாகத்தின் புதிய சிகரங்களுக்கு இந்த நாட்டை வழிநடத்திக் கொண்டிருக்கும்.
At times, when I look back, I am taken aback. 
நானே கூட சற்றே திரும்பிப் பார்க்கையில், எனக்கும் கூட பெரிய ஆச்சரியம் ஏற்படுகிறது.
Who would have imagined that a small campaign “selfie with daughter”starting from a small village in Haryana would spread not only throughout the country but also across other countries as well. 
மகளோடு செல்ஃபி என்ற இயக்கம், அரியானாவின் ஒரு சிறிய கிராமத்தில் தொடங்கி நாடு முழுவதிலும், ஏன் அயல்நாடுகளிலும் கூடப் பரவியது, இத்தனை பரவலாக்கம் செய்யும், விழிப்பை ஏற்படுத்தும் வல்லமை எந்த அரசிடமும் இருக்க முடியாது.
Every section of the society including celebrities joined in to ignite a process of transformation in a new modern language of change that the present generation understands and follows. 
சமூகத்தின் ஒவ்வொரு துறையும், பிரபலங்களும் இணையும் போது, சமூகத்தில் சிந்தனை மாற்றத்தின் ஒரு புதிய பரிபாஷையில் கூறப்படும் போது, இதை இன்றைய தலைமுறை புரிந்து கொள்கிறது, கண்ணுக்குத் தெரியாத விழிப்புணர்வு ஏற்படுகிறது.
At times Mann Ki Baat is also sneered at but 130 crore countrymen ever occupy a special pleace in my heart. 
சில வேளைகளில் மனதின் குரல் பரிகாசம் செய்யவும் படுகிறது ஆனால், என்றுமே எனது மனதில் 130 கோடி நாட்டு மக்கள் வசித்து வருகிறார்கள்.
Their heartsand my heart beat to the same rhythm. 
அவர்கள் மனங்கள் அனைத்தும் என்னுடைய மனமே.
Making politics an all pervasive, powerful factor is not an effective way for a healthy society. 
அரசியலே அனைத்துமாகி விட்டால், இது ஆரோக்கியமான சமுதாயத்திற்கு ஒரு நல்ல அமைப்புமுறை அல்ல.
Manythanks for your phone call. 
உங்கள் தொலைபேசி அழைப்பிற்கு மிக்க நன்றிகள்.
In a way your question were the a personal,amiable touch. 
ஒரு வகையில் உங்கள் கேள்வி இணக்கம் காரணமாக கேட்கப்பட்டிருக்கிறது.
If I reply to the question asked by you straightaway then I will say that I do not make any preparation. 
நீங்கள் கேட்ட கேள்விக்கு நேரடியாக நான் பதில் கூற வேண்டுமென்றால், எந்த தயாரிப்பு முஸ்தீபுகளிலும் நான் ஈடுபடுவதில்லை என்பது தான்.
Actually, Mann Ki Baat is a very simpletask for me. 
உண்மையில், மனதின் குரல் என்பது, எனக்கு மிக எளிதான வேலை.
My effort is that I read the maximum number of these letters and comments myself before Mann Ki Baat. 
மனதின் குரலுக்கு முன்பாக அதிக அளவில் கடிதங்களையும், கருத்துகளையும் உள்வாங்கிக் கொள்வதே என் முயற்சியாக இருக்கிறது.
My countrymen stay in my heart every moment and that is how the writer’s situation and ideas expressed in the letter become part of my thought process. 
ஆகையால், எப்போது எந்தக் கடிதத்தைப் படித்தாலும், கடிதம் எழுதியவரின் சூழ்நிலை, அவரது மனோபாவம் ஆகியன எனது கருத்தில் பசுமரத்தாணி போலப் பதிந்து விடுகின்றன.
Then, I note down facts like the name of the village and of the person. 
இதன் பிறகு நான் சில ஆதாரபூர்வமான விஷயங்களான கிராமம், நபரின் பெயர் போன்ற விஷயங்களைக் குறித்து வைத்துக் கொள்கிறேன்.
There are lakhs of persons whose names I have not been able to include in Mann Ki Baat but without any disappointment,they continue to sendin their letters and comments. 
இப்படிப்பட்ட லட்சக்கணக்கானோரின் பெயர்களை இன்றுவரை என்னால் மனதின் குரலில் கூற முடியவில்லை ஆனால், இதனாலெல்லாம் ஏமாற்றமடையாமல், தங்கள் கடிதங்களை, தங்கள் கருத்துகளை அனுப்பி வருகிறார்கள்.
I firmly believe that your ideas and your views will continue reaching me in even greater numbers and will help make Mann Ki Baat more interesting, effective and useful. 
உங்கள் அனைவரின் கருத்துகள் முன்பை விட அதிகமாக என்னை வந்து சேரும், மனதின் குரலை மேலும் சுவாரசியமாக, மேலும் தாக்கமேற்படுத்துவதாக, மேலும் பயனுள்ளதாக ஆக்க உங்கள் கருத்துகளின் பங்களிப்பு இருக்கும் என்ற முழு நம்பிக்கை எனக்கு உள்ளது.
An effort is also made that the concerned department should pay attention to such letters and comments which, somehow, could not be included in Mann Ki Baat. 
எந்தக் கடிதங்கள் எல்லாம் மனதின் குரலில் இடம் பெறவில்லையோ, அந்தக் கடிதங்கள், கருத்துகள் தொடர்பாக, சம்பந்தப்பட்ட துறை கவனிக்கவும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன.
I also thank my colleagues from All India Radio, FM Radio, Doordarshan, other TV Channels and the Social Media. 
நான் ஆல் இண்டியா ரேடியோ, எஃப் எம் வானொலி, தூர்தர்ஷன், மற்ற தொலைக்காட்சிகள், சமூக வலைத்தளங்களில் உள்ள எனது நண்பர்களுக்கும் என் நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்ள விரும்புகிறேன்.
It is due to their hard work that Mann Ki Baat reaches maximum number of people. 
அவர்களின் முயற்சிகளால் மனதின் குரல் இன்னும் அதிகமான மக்களிடம் சென்று சேர்கிறது.
The team from All India Radio prepares each episode for broadcast in a number of regional languages. 
ஆல் இண்டியா ரேடியோவின் குழு, மனதின் குரலின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் பல மொழிகளிலும் மொழியாக்கம் செய்து ஒலிபரப்புகிறார்கள்.
I congratulate and thank those persons for their talent and skills. 
நான் அவர்கள் அனைவரின் திறன்கள், திறமைகளுக்குப் பாராட்டுதல்களையும், நன்றிகளையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
I would request all of you also to kindly listen to this programme in your regional language as well. 
உங்களனைவரிடமும் நான் விடுக்கும் வேண்டுகோள் என்னவென்றால், இந்த நிகழ்ச்சியை உங்கள் மாநில மொழிகளிலும் நீங்கள் கண்டிப்பாக கேட்க வேண்டும் என்பது தான்.
I sincerely thank from the core of my heart my friends in the media who regularly telecast Mann Ki Baat on their channels. 
நான் ஊடகத்துறையில் இருக்கும் நண்பர்களுக்கும் என் இதயம் கனிந்த நன்றிகளைத் தெரிவிக்க விரும்புகிறேன்; அவர்கள் தங்கள் சேனல்களில் மனதின் குரலைத் தொடர்ந்து ஒளிபரப்பி வந்திருக்கிறார்கள்.
Issues such as cleanliness, Road safety, drugs free India, selfie with daughter have been taken up by the media and turn into campaigns. 
தூய்மை, சாலைப் பாதுகாப்பு, போதைப்பொருள் இல்லாத இந்தியா, மகளுடன் ஒரு செல்ஃபி போன்ற பல விஷயங்களை ஊடகத்தார் நூதனமான வழிவகைகளில் கையாண்டு, ஒரு இயக்கம் என்ற வகையில் அதை மாற்றி முன்னெடுத்துச் செல்லும் பணியைச் செய்திருக்கிறார்கள்.
What I am doing must be happening in families as well. 
நான் செய்து வருவது அநேகமாக எல்லா குடும்பங்களிலும் நடந்து கொண்டு தானிருக்கும் என்று கருதுகிறேன்.
There are old baggage’s of our own lives and when they do not come in the way, it becomes easier to understand others. 
நம்முடைய வாழ்க்கையிலே இருக்கும் பழஞ்சுமைகள் குறுக்கீடு செய்யாத வரையில், யாரையும் புரிந்து கொள்வது எளிதாகி விடுகிறது.
Sometimes our inhibitions or prejudices become a big hurdle in communication. 
சில வேளைகளில் நமது சார்புநிலைகளே பெரும் சங்கடத்தை ஏற்படுத்தி விடுகின்றன.
I prefer to understand the other man’s point of view rather than going through the process of acceptance, rejection and reaction. 
ஏற்பு–மறுப்பு, எதிர்வினைகள் ஏதும் இல்லாமல் எந்த ஒரு விஷயத்தையும் புரிந்து கொள்வதே எனக்கு முதன்மையாக இருக்கிறது.
Communication will be more effective if we “accept” instead of “expect” and “discuss” instead of “dismiss”. 
எதிர்பார்ப்புக்கு பதிலாக ஏற்பு, அகற்றுதலுக்கு பதிலாக ஆலோசனை–இப்படிச் செய்யும் போது தான் உரையாடல் வலுப்பெறுகிறது.
My effort is to have a continuous dialogue with the youth in various programmes or through social media. 
பிரத்யேகமான நிகழ்ச்சிகள் அல்லது சமூக வலைத்தளங்கள் வாயிலாக இளைஞர்களோடு தொடர்ந்து உரையாட நான் எப்போதும் முயற்சி செய்து வருகிறேன்.
I try to learn from whatever they are doing or whatever they are thinking. 
அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் அல்லது என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பதிலிருந்து நான் எப்போதும் கற்றுக் கொள்ள முயற்சி செய்து வருகிறேன்.
They are storehouse of ideas. 
அவர்களிடம் எப்போதும் கருத்துகளின் களஞ்சியம் கொட்டிக் கிடக்கும்.
They are extremely energetic, innovative and focused. 
அவர்கள் பெரும்பாலும் ஆற்றல் நிரம்பியவர்களாக, புதுமை எண்ணம் படைத்தவர்களாக, ஒருமுக சிந்தனையுடையவர்களாக இருப்பார்கள்.
I try to share the efforts and achievements of the youth as much as possible through “Mann Ki Baat”. 
மனதின் குரல் வாயிலாக நான் இளைஞர்களின் முயற்சிகளுக்கு, அதிக அளவிலே முக்கியத்துவம் கொடுக்க முயன்று வருகிறேன்.
There is a general complaint that the younger generation asks too many questions. 
அதிகப்படியான கேள்விகளைக் கேட்கிறார்கள் என்ற குற்றச்சாட்டு பல வேளைகளில் முன்வைக்கப்படுவதுண்டு.
I say it is good that the youth ask questions. 
இளைஞர்கள் வினா எழுப்புவது என்பது நல்லது தானே!!
It is good as it shows that they want to analyse everything from its very root. 
ஏன் இது நல்ல விஷயம் என்றால், அவர்கள் அனைத்து விஷயங்களையும் வேரடி மண்ணோடு ஆராய்ச்சி செய்ய விரும்புகிறார்கள் என்பதே பொருள்.
We feel that the youths are very ambitious today and they plan big. 
இன்றைய இளைஞர்கள் அதிக திறமைசாலிகள், மிகப்பெரிய விஷயங்கள் பற்றிச் சிந்திக்கிறார்கள் என்று நமக்குப் படுகிறது.
Some people say that the younger generation wants to accomplish a many things at a time. 
இளைய தலைமுறையினர், ஒரே நேரத்தில் பல விஷயங்களைச் செய்ய விரும்புகிறார்கள் என்று சிலர் கூறுகிறார்கள்.
I say what is wrong in it. 
நான் கேட்கிறேன், இதிலென்ன தவறு இருக்க முடியும்?
They do so because they are adept in multitasking. 
ஒரே நேரத்தில் பல பணிகளைச் செய்வதில் வித்தகர்கள், ஆகையால் செய்கிறார்கள்.
If we just look around, we find that it is the youth who are bringing in transformation of society in a big way, may it be social entrepreneurship, start-ups, sports or any other field. 
நாம் நம்மைச் சுற்றி நம் பார்வையைச் செலுத்தினால், அது சமூக தொழில்முனைவாகட்டும், ஸ்டார்ட் அப்புகளாகட்டும், விளையாட்டுக்களாகட்டும், வேறு துறைகளாகட்டும் – சமுதாயத்தில் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்துபவர்கள் இளைஞர்களே.
Those youth who have dared to ask questions and have had the courage to dream big. 
இந்த இளைஞர்கள், வினாக்களைத் தொடுக்கிறார்கள், கனவுகளைக் காணும் வல்லமை பெற்றிருக்கிறார்கள்.
My dear countrymen, Vineeta ji from Gurugram- has posted on MyGov that in Mann Ki Baat I should talk about the “Constitution Day” which falls on the26th November. 
எனக்குப் பிரியமான நாட்டுமக்களே, குருகிராமிலிருந்து வினிதா அவர்கள் MyGovஇலே, மனதின் குரலில் நீங்கள், நாளை அதாவது, நவம்பர் மாதம் 26ஆம் தேதி வரவிருக்கும் அரசியலமைப்புச் சட்ட தினம் பற்றிப் பேச வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.
She says that this day is special because we are going to enter into the 70th year of our Constitution adoption. 
இந்த தினம் ஏன் சிறப்பானது என்றால், நமது அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை நாம் ஏற்றுக் கொண்ட 70ஆம் ஆண்டில் நாம் கால் பதிக்க இருக்கிறோம் என்று மேலும் அவர் பதிவு செய்திருக்கிறார்.
Thank you very much for your suggestion Vineeta ji. 
வினிதா அவர்களே, உங்கள் ஆலோசனைக்கு மனமார்ந்த நன்றிகள்.
Yes, tomorrow is the Constitution Day. 
ஆம், நாளை அரசியலமைப்புச் சட்ட தினம்.
A day to remember those great personalities who drafted our Constitution. 
நமக்கு அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை அளித்த மகத்தான மனிதர்களை நாம் நினைத்துப் பார்க்கும் தினம் இது.
Our Constitution was adopted on 26th November, 1949. 
1949ஆம் ஆண்டு, நவம்பர் மாதம் 26ஆம் தேதியன்று நமது அரசியலமைப்புச் சட்டம் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது.
The Constituent Assembly took 2 years 11 months and 17 days to accomplish this stupendous task of drafting the Constitution. 
அரசியலமைப்புச் சட்ட வரைவை ஏற்படுத்திய இந்த சரித்திரபூர்வமான பணியை நிறைவேற்ற அரசியலமைப்புச் சபைக்கு, 2 ஆண்டுகள், 11 மாதங்கள், 17 நாட்கள் ஆயின.
Just imagine, these luminaries gave us such a comprehensive and detailed Constitution within a period of just less than 3 years. 
கற்பனை செய்து பாருங்கள், 3 ஆண்டுகளுக்கு உள்ளாக, இந்த மாமனிதர்கள், இத்தனை பரந்த, ஆழமான அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை நமக்களித்திருக்கிறார்கள்.
The extraordinary pace at which they drafted the Constitution is an example of Time Management and productivity to emulate even today. 
அவர்கள் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்க மேற்கொண்ட அதிவிரைவு, இன்றும் கூட, நேர நிர்வாகம் மற்றும் உற்பத்தித் திறனுக்கான ஒரு எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்கிறது.
The unique point in our Constitution is that the rights and duties have been very comprehensively detailed. 
நமது அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் சிறப்பம்சம் என்னவென்றால், உரிமைகள் மற்றும் கடமைகள் பற்றி விரிவாக இதில் விவரிக்கப்பட்டிருப்பது தான்.
A balance between these two in the lives of our citizens will take our nation forward. 
குடிமக்களின் வாழ்க்கையில் இவை இரண்டும் இணக்கமாக இருக்கும் போது, தேசம் முன்னேறிச் செல்லும்.
If we respect the rights of others, our rights will automatically get protected and similarly if we fulfill our duties, then also our rights will get automatically protected. 
நாம் மற்றவர்களின் உரிமைகளுக்கு மதிப்பு அளித்தோம் என்றால், நமது உரிமைகள் தாமாகவே காக்கப்படும்; இதைப் போலவே நாம் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் விதிக்கப்பட்டிருக்கும் கடமைகளை நிறைவேற்றினோம் என்றால், நமது உரிமைகளும் தாமாகவே பாதுகாக்கப்படும்.
This has been a memorable incident to increase awareness about our Constitution among the youth and to connect them to the various aspects of the Constitution. 
இளைஞர்களிடையே அரசியலமைப்புச் சட்டம் பற்றிய விழிப்புணர்வை அதிகரிக்கவும், அவர்களை அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் பல்வேறு பரிமாணங்களோடு இணைக்கவும் ஒரு நினைவில் கொள்ளத்தக்க நிகழ்வு அது.
In the year 2020, we shall complete 70 years as a Republic and in 2022, we shall enter 75th year of our Independence. 
2020ஆம் ஆண்டில், ஒரு குடியரசு நாடு என்ற முறையில் நாம் நமது 70 ஆண்டுப் பயணத்தை நிறைவு செய்ய இருக்கிறோம், 2022ஆம் ஆண்டிலே நாம் சுதந்திரம் அடைந்து 75 ஆண்டுகள் நிறைவடையவிருக்கிறது.
Let us all take forward the values enshrined in our Constitution and ensure Peace, Progress and Prosperity in our country. 
வாருங்கள், நாமனைவரும் நமது அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் விழுமியங்களை முன்னெடுத்துச் செல்வோம், நமது தேசத்தில் Peace, Progress, Prosperity – அமைதி, வளர்ச்சி, வளமை ஆகியவற்றை உறுதி செய்வோம்.
My dear countrymen, while talking about the Constituent Assembly, the contribution of that great man cannot be forgotten who played a pivotal role in the Constituent Assembly. 
என் பிரியமான நாட்டுமக்களே, அரசியலமைப்புச் சபை பற்றிப் பேசும் வேளையில், அரசியலமைப்பு சபையின் மையமாக விளங்கிய அந்த மாமனிதரின் பங்களிப்பை என்றுமே மறக்க கூடாது.
His death anniversary or mahaparirvan divas falls on 6th December. 
டிசம்பர் மாதம் 6ஆம் தேதி தான் அவரது மஹா பரிநிர்வாண நாள் அதாவது அவர் அமரர் ஆன நாள்.
I, on behalf of all countrymen, pay my homage to Baba Saheb who gave the right to live with dignity to crores of Indians. 
நாட்டுமக்கள் அனைவரின் சார்பிலும் பாபா சாஹேபுக்கு என் அஞ்சலிகளைக் காணிக்கையாக்குகிறேன்; கோடிக்கணக்கான இந்தியர்கள் கண்ணியத்தோடு வாழும் உரிமையை அவர் தான் பெற்றுத் தந்தார்.