natgillin/translations-raw huggingface dataset:
It has now been provided that 100% FDI under automatic route for trading, including through e-commerce, is permitted in respect of food products manufactured and/or produced in India. 
இந்தியாவில் உற்பத்தி செய்யப்படும் உணவு உற்பத்திப் பொருள்கள் சார்ந்த 100 சதவீத அந்நிய நேரடி முதலீட்டுக்கு மின்னணு வர்த்தகம் உள்ளிட்ட வர்த்தகத்துக்கான தானாகவே ஏற்படும் மார்க்கத்தில் இந்த திருத்தம் அமைந்திருக்கும்.
2. Foreign Investment in Defence Sector up to 100% 
பாதுகாப்புத் துறையில் 100 சதவீதம் வரையிலான வெளிநாட்டு முதலீடு
Earlier FDI regime permitted 49% FDI participation in the equity of a company under automatic route. 
49 சதவீதத்துக்கும் கூடுதலான முதலீடுகள் அந்தந்த நேர்வுகளின் தேவைகள் அடிப்படையில் மத்திய அரசால் அனுமதிக்கப்பட்டு வந்தன.
FDI above 49% was permitted through Government approval on case to case basis, wherever it is likely to result in access to modern and ‘state-of-art’ technology in the country. 
குறிப்பாக எந்த துறைகளில் நாட்டுக்கு அதி நவீன தொழில்நுட்பம் கிடைக்க வாய்ப்பு உள்ளதோ அவற்றுக்கெல்லாம் அவ்வாறு அனுமதி வழங்கப்பட்டது.
In this regard, the following changes have inter-alia been brought in the FDI policy on this sector: 
இந்த வகையில் இந்தத் துறையில் அந்நிய நேரடி முதலீடு தொடர்பாக கீழ்க்கண்ட மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன.
i. Foreign investment beyond 49% has now been permitted through government approval route wherever it is likely to result in access to modern technology or for other reasons to be recorded. ii. 
(i) 49 சதவீதத்திற்கும் கூடுதலான நேரடி முதலீடு இப்போது அரசு அனுமதி மூலம் அதிநவீனத் தொழில்நுட்பம் கிடைக்கும் நிலையிலும் அல்லது இதரப் பதிவு செய்யப்பட்ட காரணங்களுக்காகவும் அனுமதிக்கப்படும்.
FDI limit for defence sector has also been made applicable to Manufacturing of Small Arms and Ammunitions covered under Arms Act 1959. 
(ii) பாதுகாப்புத் துறையிலான அந்நிய நேரடி முதலீட்டு வரம்பு 1959 – ம் ஆண்டு ஆயதச் சட்டத்தின் கீழ் வரும் சிறு ஆயுதங்கள் அவற்றுக்கான தோட்டாக்கள் ஆகியவற்றுக்கும் பொருந்தும்.
The Hon’ble Speaker mam, my gratitude to you and all the respected members of the House on this occasion. 
மாண்புமிகு மக்களவைத் தலைவர் அவர்களே, உங்களுக்கும் இந்த அவையின் மரியாதைக்குரிய உறுப்பினர்கள் அனைவருக்கும் எனது நன்றி.
However even after years, such major events the memory of such major events are source of inspiration for the people. 
பல ஆண்டுகள் ஆன பின்னாலும், இத்தகைய மிகப் பெரிய நிகழ்வுகள் நமக்கு உந்துசக்தியாக அமைந்திருக்கின்றன.
Remembering such important events gives a new boost to the life and strength to the nation. 
அத்தகைய முக்கிய சம்பவங்களை நினைவுகூர்வதால் நாட்டின் வாழ்விலும் வலிமையிலும் புத்துணர்ச்சி கிடைக்கிறது.
In the same way it is our duty to ensure that this message reaches out to our new generations. 
அதே வழியில் இந்த நிகழ்வுகள் குறித்த செய்தி அடுத்து வரும் புதிய தலைமுறைகளையும் சென்றடைவதை நாம் உறுதி செய்தாகவேண்டும்.
Every generation is responsible for bequeathing the legacy and the glorious history of their times generations, the atmospherics at that time, the sacrifices of our great men, the duty, the power, to the future generations. 
ஒவ்வொரு தலைமுறையும் தங்களது பரம்பரை, தங்கள் கால வரலாற்றுச் சிறப்புகள், தங்களது காலத்திய சூழ்நிலைகள், மாபெரும் மனிதர்களின் தியாகங்கள், கடமை, ஆற்றல் ஆகியவற்றை எதிர்காலத் தலைமுறைகளுக்கு விட்டுச் செல்லக் கடமைப்பட்டுள்ளது.
When the August Kranti was commemorated in its 25th year and 50th year, it was celebrated by the people across the country. 
ஆகஸ்ட் புரட்சியின் 25 ஆவது ஆண்டு நிகழ்ச்சியும், 50ஆவது ஆண்டு நிகழ்ச்சியும் நாடு முழுவதும் மக்களால் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்பட்டன.
As we commemorate the 75th year of this event today, it indeed a matter of pride for us. 
இன்று 75ஆவது ஆண்டு விழாவைக் கொண்டாடுவது பெருமைக்குரிய விஷயமாகும்.
There for I am grateful to the speaker mam for having provided this opportunity. 
இந்த வாய்ப்பை அமைத்துத் தந்ததற்காக மக்களவையின் தலைவருக்கு நான் நன்றி கூறுகிறேன்.
Such movement in the history of our nation should be seen as a new inspiration, new energy, new resolve and the spirit of innovation among the people. 
நம் நாட்டு வரலாற்றில் மக்களிடையே அத்தகைய இயக்கம் புதிய உத்வேகத்தை, சக்தியை, மன உறுதியை, புதிய உற்சாகத்தைக் காண முடிந்தது.
India became a free country in 1947. 
இந்தியா 1947ஆம் ஆண்டு விடுதலை பெற்றது.
However, the movement in 1942 was in a way the final mass struggle that the fellow citizens were waiting for. 
எனினும், குடிமக்கள் அனைவரும் காத்திருந்தபடி 1942ஆம் ஆண்டு இயக்கம் மக்களின் இறுதிப் போராட்டமாக மாறியது.
The 1942 movement prepared the ground work for our independence. 
1942ஆம் ஆண்டு இயக்கம் நமது நாட்டு விடுதலைக்கு அடித்தளம் அமைத்தது.
It was followed by Mahatma Gandhi Dandi march in 1930. 
அதைப் பின்பற்றி மகாத்மா காந்தி 1930ம் ஆ ண்டு யாத்திரை மேற்கொண்டார்.
If it’s not for today, it will never happen again; such was the mood of the people of the country. 
இன்று நடக்காவிட்டால், இனி எப்போதுமே நடக்காது என்பதே மக்களின் மனநிலையாக அமைந்தது.
Thus, every person of this country was involved in this movement. 
அதனால், ஒவ்வொரு மனிதரும் இந்த இயக்கத்தில் ஈடுபட்டனர்.
It seemed that Rajaji’s movement was being carried out through the elite class. 
மூதறிஞர் இராஜாஜியின் இயக்கம் படித்த அறிவாளிகள் மத்தியில் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது.
However in 1942, the movement had spread to every region and every social class in the country. 
எனினும், 1942 ஆம் ஆண்டு விடுதலைப் போராட்ட இயக்கம் நாட்டின் எல்லா பகுதிகளிலும் எல்லா வகுப்பினரையும் சென்றடைந்தது.
The guiding forces were the words of Gandhi ji. 
மகாத்மா காந்திஜியின் அறிவுரைகளே வழிகாட்டியாகத் திகழ்ந்தன.
This was the movements where the slogan of ‘Quit India’ was on everyone’s lips. 
அதுதான் ஒவ்வொருவரது உதடும் “வெள்ளையனே வெளியேறு” என்ற வாசகம் உச்சரித்த காலம்.
One of the most striking features of this movement was that the sentiments which appeared in the minds of the people were altogether different from Gandhi ji’s thoughts, contemplation and ethics. 
இந்த இயக்கத்தின்போது அதுவரை மக்களின் மனங்களில் தோன்றிய உணர்வுகள் மகாத்மா காந்தியின் சிந்தனைகள், கருத்துகள், நெறிமுறைகளுக்கு மாறாக இருந்தன என்பது கவனிக்கத் தக்க ஒன்றாக இருந்தது.
The key words of this great man were, ‘We shall do or die’. 
அந்த மாமனிதர் மகாத்மா “செய் அல்லது செத்து மடி” என்று அறைகூவல் விடுத்தார்.
These words from Gandhi ji were unique for the nation. 
காந்தியின் வார்த்தைகள் நாட்டுக்கு வித்தியாசமாக அமைந்தன.
Gandhi had said, “From today onwards, everyone should consider himself as an independent woman or a man and should act accordingly. 
“இன்று முதல் ஒவ்வொருவரும் தங்களைச் சுதந்திரமான பெண் என்றோ சுதந்திரமான ஆண் என்றோ கருதிக் கொண்டு, அதன்படி செயல்படவேண்டும்.
I’m not going to be content with anything less than complete independence. 
பூரண சுதந்திரத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் எனக்குத் திருப்தி தராது.
We will do or die”. 
நாம் செய்வோம் அல்லது செத்து மடிவோம்“.
However the situation and the pressure was such that even Bapu, had to adapt to the people’s emotions while assuming the leadership. 
எனினும், மக்களின் உணர்வுகளை அடுத்து சூழ்நிலையும் நெருக்கடியும் மகாத்மா காந்தியே தலைமை ஏற்கச் செய்துவிட்டன.
All sections of the society; the villages, the farmers, the labourers, the teachers, the students joined this movement with the slogan ‘Do or die’. 
கிராமத்தினர், விவசாயிகள், தொழிலாளர்கள், ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள் என சமூகத்தின் அனைத்து தரப்பினரும் “செய், அல்லது செத்து மடி” என்ற முழக்கத்துடன் இந்த இயக்கத்தில் இணைந்தனர்.
The country was desperate for that freedom, be it a leader or an ordinary Indian, there was no difference in the intensity of this feeling. 
சாமானிய மனிதனாக இருந்தாலும் சரி, தலைவர்களாக இருந்தாலும் சரி நாடு வேறுபாடு இல்லாமல், சுதந்திரம் பெற்றே தீர வேண்டும் என்ற தீவிரமான உணர்வு இந்த உணர்வு இருந்தது.
I believe that when the country stands united and when there is a power of unity, when the goal is set, the target is set then the people can walk towards that direction. 
நாடு ஒன்றிணைந்து போராடும்போது, ஒற்றுமை என்ற சக்தி இருக்கும்போது, இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டால், அந்த திசையை நோக்கி மக்கள் வீறுநடை போடுவார்கள் என்று நான் நம்புகிறேன்.
Within five-years i.e. between 1942 and 1947 Mother India became free. 
1942 முதல் 1947ம் ஆண்டுக்குள் ஐந்தே ஆண்டுகளில் இந்தியா இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றது.
The country put itself inside the oven of revolution. 
நாடு முழுவதும் புரட்சித் தீயின் அமைவிடமாக இருக்கிறது.
The flame of revolution was engulfing the country. 
புரட்சித் தீ நாடு முழுவதும் கொழுந்துவிட்டு எரிகிறது.
Bombay showed the way. 
பம்பாய் அதைக் காட்டிவிட்டது.
All means of transport were stopped. 
எல்லாப் போக்குவரத்தும் ஸ்தம்பித்துவிட்டது.
The Court proceedings were stalled. 
நீதிமன்றங்களில் நீதி பரிபாலனம் நிறுத்தப்பட்டது.
The news of the bravery of the people of India and the brutality of British government was reaching every corner. 
இந்தியாவின் தீரமிக்கவர்களைப் பற்றிய செய்திகளும், ஆங்கிலேய ஆட்சியின் அடக்குமுறைகளும் மூலை முடுக்குகளில் எல்லாம் சென்றடைந்தன.
The public had well placed the Gandhian mantra of ‘Do or Die’. 
காந்திய மந்திரமான “செய் அல்லது, செத்து மடி” என்ற கோட்பாடு மக்கள் மத்தியில் பதிந்துவிட்டது” என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
This book provides the description of that time and shows the kind of atmosphere at that time. 
இந்தப் புத்தகம் அந்தக் காலத்தை விவரிப்பதாகவும் அப்போது என்ன சூழ்நிலை நிலவியது என்பதைக் காட்டுவதாகவும் அமைந்துள்ளது.
It is true that British colonialism began in India and also ended in India. 
இந்தியாவில் பிரிட்டிஷாரின் காலனி ஆதிக்கம் தொடங்கியதும் முடிந்ததும் உண்மை.
It was not only the freedom of India; after 1942 the way this flame erupted against the colonial rule across the world, India’s freedom became a source of inspiration for colonies in Africa and Asia. 
இந்தியாவின் சுதந்திரம் மட்டுமல்ல, 1942 ஆம் ஆண்டு காலனி ஆதிக்கத்துக்கு எதிராக உலகம் முழுவதும் எழுந்த தீயை ஒட்டி இந்தியாவுக்குச் சுதந்திரம் கிடைத்ததால், ஆப்பிரிக்காவிலும், ஆசியாவிலும் உள்ள காலனி ஆதிக்க நாடுகளுக்கும் உத்வேகம் அளித்தது.
The way this inspiration had spread to various parts of the world had become a cause of tribute to the masses of India. 
இந்த உத்வேகம் உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் முழுவதும் பரவியவிதம் இந்திய மக்களுக்கே பெருமை சேர்ப்பதாக அமைந்துவிட்டது.
This tells us that this was a good evidence of the determination of India. 
இந்தியாவின் உறுதியான நிலைக்கு இது சரியான சான்று என்பதை இந்நிகழ்வு எடுத்துரைக்கிறது.
The lesson for us is that when we are determined to do something we gradually move towards the desired goal. 
எதையாவது உறுதியோடு அடைய முயற்சி செய்தால், நாம் படிப்படியாக விரும்பிய குறிக்கோளை அடைவோம் என்பது நமக்கு ஒரு பாடமாக அமைந்துள்ளது.
The history is the evidence of this fact. 
வரலாறே இதற்குச் சான்றாக உள்ளது.
At that time, the poetry of the national poet, Sohan Lal Dwivedi, vividly described the power of Bapu and the time and movement . 
அந்தக் காலத்தில் தேசிய கவிஞர் சோஹன் லால் துவிவேதி எழுதிய கவிதை மகாத்மா காந்தியின் சக்தியையும் காலத்தையும் இயக்கத்தையும் உணர்த்துகிறது.
In his poem he had said- 
அந்தக் கவிதையில் அவர் கூறுகிறார்:
But today when we are in 2017 we cannot deny the fact that we do not have a Gandhi today. 
இன்று, 2017ம் ஆண்டில் வசிக்கும் நாம் காந்தி இப்போது இல்லை என்ற உண்மையை மறுக்க முடியாது.
If we all try together it will not be a difficult task to fulfil the dreams of Gandhi and dreams of those freedom fighters. 
நாம் எல்லோரும் இணைந்து பாடுபட்டால், காந்திஜியின் கனவுகளையும் விடுதலைப் போராட்டத் தியாகிகள் கண்ட கனவுகளையும் நிறைவேற்றுவது சிரமமாக இருக்காது.
Today we have the opportunity in 2017 an enabling situation like that of 1942. 
1942ஆம் ஆண்டைப் போல இன்று 2017ம் ஆண்டிலும் சமாளிக்கும் சூழ்நிலையில் இருக்கிறோம்.
The world is undergoing a crisis today. 
உலகம் இப்போது இக்கட்டான சூழ்நிலையில் சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.
We should place the country above the party. 
கட்சிக்கும் மேலாக நாட்டைக் கருதவேண்டும்.
Politics should be separated from this. 
இதிலிருந்து அரசியலைக் களையவேண்டும்.
If there are 1.25 crore people in the country, then we can easily progress by bringing the solutions to these problems successfully. 
நாட்டில் 125 கோடிப் பேர் இருக்கும்போது, இந்தப் பிரச்சினைகளுக்கு வெற்றிகரமாகத் தீர்வுகளை அடைவதன் மூலம் எளிதாக முன்னேற்றம் காணலாம்.
How can anyone deny the fact that corruption can destroy the country like a termite – be it a political corruption, social corruption, or personal corruption. 
அரசியலில் ஊழல், சமூகத்தில் ஊழல், தனிநபருக்கான ஊழல் எதுவாக இருந்தாலும் அந்த ஊழல் கரையான் போல நாட்டை அழித்துவிடும் என்பதை யாரே மறுப்பார்.
Let us not get into the controversy on who were involved and when. 
அதற்காக யார், எப்போது ஊழலில் ஈடுபட்டனர் என்ற சர்ச்சைக்குள் நாம் சிக்கிவிட வேண்டாம்.
Poverty, malnutrition, illiteracy are the challenges in front of us. 
வறுமை, சத்தான உணவின்மை, எழுத்தறிவின்மை, ஆகியவை நம் முன் உள்ள சவால்களாகும்.
For some of the issues we also had different sections of people in 1942. 
1942ஆம் ஆண்டில் சில பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கு வெவ்வேறு வகையான மனிதர்கள் இருந்தன.
The people who believed in the violence were different. 
வன்முறையில் நம்பிக்கை வைத்திருந்தவர்கள் வேறுவகையினர்.
This is our path under Gandhi’s leadership. 
மகாத்மா காந்தியின் தலைமையில் நாம் கொண்ட பாதை இதுதான்”
Our upbringing and ideologies might be different. 
நமது வளர்ப்பும் சித்தாந்தங்களும் வேறுவேறாக இருக்கலாம்.
But today’s time demands that we take the opportunity to free the country from some issues, whether it is poverty, hunger or illiteracy. 
ஆனால், இன்றைய தினம் நாட்டின் வறுமையோ, பசியோ, எழுத்தறிவின்மையோ இதுபோன்ற சில பிரச்சினைகளிலிருந்து இந்த நாட்டை விடுவிப்பதற்கு வாய்ப்பாக பயன்படுத்த வேண்டியிருக்கிறது.
Why is that Mahatma Gandhi’s dream of village Swaraj has been left behind? 
சுயராஜ்ய கிராமம் என்ற மகாத்மா காந்திஜியின் கனவு நமக்காக விடப்பட்டுள்ளது?
What is the reason that the people have left the villages and are staying in the cities? 
மக்கள் ஏன் கிராமங்களை விட்டு நகரங்களில் குடியேறுகிறார்கள்?
What was the issue concerning Gandhi ji regarding the village? 
கிராமங்களைப் பொறுத்தவரையில் காந்திஜியின் கவலைதான் என்ன?
Can we revive that dream? 
அந்தக் கனவை மீண்டும் புதுப்பிக்க இயலுமா?
Can we do anything for the poor farmers, dalits, and the deprived class? 
ஒடுக்கப்பட்ட, தலித் மக்களுக்கும் விவசாயிகளுக்கும் ஏதாவது செய்ய முடியுமா?
This is the time when the inspiration gives us the power to do something for the people and this inspiration should be utilised. 
இதுதான் மக்களுக்கு ஏதாவது செய்வதற்கான சக்தியை உத்வேகம் அளிப்பது இந்தத் தருணத்தில்தான்.
We know that sometimes duties are neglected, authority is misused. 
நாம் அந்த உத்வேகத்தைச் சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும்.
This happens in both the political and social life. 
சில சமயத்தில் கடமைகள் புறக்கணிக்கப்படுவதும், அதிகாரம் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுவதும் உண்டு என்பதை நாம் அறிவோம்.
Unfortunately, some of these vices have entered into some of our lives and has turned it into a ‘way of life’. 
துரதிர்ஷ்ட வசமாக இந்தத் தீமைகள் நம் சிலரது வாழ்வில் நுழைந்து வாழ்க்கை முறையாக மாறிவிடுகின்றன.
If I spit somewhere, I do not feel that I am doing something wrong. 
எங்காவது எச்சில் துப்பினால், தவறு செய்கிறோமே என்று நினைப்பதில்லை.
Breaking rules has become our way of life. 
விதிகளை மீறுவது நமது வாழ்க்கையாகிவிட்டது.
Even the smallest incidents are taking us towards violence. 
சிறு சம்பவங்கள் கூட நம்மை வன்முறைக்கு இட்டுச் சென்றுவிடுகின்றன.
Wake up to the duty of the society! 
சமுதாயக் கடமைக்காக விழித்துக்கொள்ளுங்கள்!
Toilets and cleanliness are not a matter of mockery. 
கழிப்பறைகளும், சுத்தமாக இருத்தலும் கோலிக்குரியது அல்ல.
Those mother and sisters have to spend so much time waiting for the darkness to relieve. 
இதற்காக நமது தாய்மார்களும், சகோதரிகளும் இருட்டுக்காக நீண்ட நேரம் காத்திருக்க நேர்ந்தது.
Thus, the mind-set of the society needs to be changed. 
நமது மனநிலை மாற வேண்டியுள்ளது.
It is necessary to educate the public to use the toilets. 
கழிவறைகளைப் பயன்படுத்தவேண்டும் என்று மக்களுக்கு உணர்த்த வேண்டியிருக்கிறது.
We have to be alive to this matter and these values can be instilled not by the law. 
இந்த விஷயத்தில் நாம் செயல்பட்டாக வேண்டும்.
We have to understand our duty. 
இந்த உணர்வுகளையெல்லாம் சட்டத்தின் மூலம் கொண்டு வர இயலாது.
We should think of the mothers and sisters of our country who are under this burden. 
நமது தாய்மார்களும் சகோதரிகளும் சங்கடத்தில் இருப்பதை நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.
The country should bear the burden of at least a class of people which includes women and sisters of this country. 
பெண்களையும், சகோதரிகளையும் உள்ளடக்கிய குறிப்பிட்ட மக்களின் சுமையையாவது நாடு ஏற்கவேண்டும்.
Their strengths can give us strength. 
அவர்களது பலம் நமக்கு பலம் அளிக்கலாம்.
Even today, they have as much contribution to the nation. 
இன்றும் கூட தேசத்துக்காக பங்களிப்பைச் செலுத்துகிறார்கள்.
In order to take them forward, we should move forward with this duty. 
அவர்களது செயல்களை முன்னெடுத்து்ச செல்வதற்கு இந்தக் கடமையில் நாம் முன்னேறிச் செல்ல வேண்டும்.
Gradually growing, slowly spreading, people were slowly connecting. 
படிப்படியாக அது வளர்ந்து, மெல்ல மெல்ல பரவி, மக்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் தொடர்பை ஏற்படுத்திக் கொண்டனர்.
But from Nineteen Forty Two to Nineteen Forty Seven, it was not an incremental change. 
ஆனால், 1942ஆம் ஆண்டு முதல் 1942 ஆம் ஆண்டு வரையில் அந்த மாற்றம் அதிகரிக்கவில்லை.
There was an environment of disruption which forced the British to finish all the equations and give us freedom; to force them to go. 
அப்போது, எல்லாவற்றையும் தீர்த்துவிட்டு, சுதந்திரம் அளித்துவிட்டு, வெளியேறுவற்கான இக்கட்டான சூழ்நிலை ஆங்கிலேய அரசுக்கு ஏற்பட்டது.
And technology played a greater role. 
தொழில்நுட்பம் மிகப்பெரிய பங்களிப்பை ஆற்றியது.
We can feel a positive change with this disruption. 
இந்த தகர்வுடன் சாதகமான மாற்றத்தை நாம் உணர முடிகிறது.
Just as we saw a quantum jump, I think 2017 and 2022, 75 years of Quit India and 75 years of independence respectively; within these five years, the same mood that existed between 1942 and 1947 shall prevail. 
இப்போது பாய்ச்சலைப் பார்த்துள்ள நிலையில் 2017 ஆம் ஆண்டு வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தின் 75ஆவது ஆண்டும் ஐந்தாண்டுகள் கழித்து 2022 ஆம் ஆண்டு இந்திய சுதந்திர தினத்தின் 75ஆவது ஆண்டும் 1942 முதல் 1947ஆம் ஆண்டு வரையிலான அதே இருந்த உணர்வே இருக்க வேண்டும்.
If in the span of 5 years from two thousand Seventeen to Two thousand Twenty Two we take this responsibility to carry India to that height in front of the world then this only is the quest for leadership. 
அதைப்போல் 2017 முதல் 2022 வரையிலான ஐந்து ஆண்டுகளில் உலக அரங்கில் இந்தியாவை உயர்த்துவது என்ற பொறுப்பை நாம் ஏற்றுக் கொண்டால், தலைமையப் பெறும் நிலை ஏற்படும்.
It will be a great service to the nation if the country comes together in this endeavour. 
இந்த முயற்சியில் நாடே ஒன்றிணைந்தால் அது தேசத்திற்கே மிகப் பெரிய சேவையாக அமையும்.
I am confident that we can do a lot of work with consensus on certain issues. 
சில விஷயங்களில் நாமெல்லோரும் ஒன்று பட்டு உழைத்தால், இதைச் சாதிக்க இயலும் என்று நம்புகிறேன்.
The success of GST is the result of the willpower of the people sitting in this House. 
ஜிஎஸ்டி வரி விதிப்பின் வெற்றி, இந்த அவையில் அமைந்திருப்போரின் மன உறுதிக்குக் கிடைக்கும் வெற்றியாகும்.
Whether sitting here or anywhere, it goes to all the states; goes to the general merchant of the country; And because of that, it was possible. 
இங்கேயோ வேறு எங்கேயோ அமர்ந்திருத்தல் அதன் பலன் எல்லா மாநிலங்களையும் சென்றடையும்.
And as a representative of the 1.25 Crore people, with the resolution of 2022, I believe that we shall continue to bring those results. 
125 கோடி மக்களின் பிரதிநிதி என்ற முறையில் 2022 ஆம் ஆண்டுக்கான தீர்மானத்தின்படி அத்தகைய பலன்களை கொண்டு வரலாம் என்று நான் நம்புகிறேன்.
Mahatma Gandhi had given the slogan of ‘do or die’; that was the formula of that time. 
மகாத்மா காந்தி “செய் அல்லது செத்து மடி” என்ற முழக்கத்தை நம்க்கு அளத்திருக்கிறார்.
We will all get together the poor and give them their rights. 
நாம் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து, ஏழைகளுக்கான உரிமைகளை வென்றெடுக்கலாம்.
Together we will give young people more opportunities of self-employment. 
இளைஞர்கள் சுயவேலைவாய்ப்புகளைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்புகளை வழங்கலாம்.
Together we will end the problem of malnutrition from the country. 
ஒன்றிணைந்து, சத்துக்குறைவான உணவு என்ற பிரச்சினைக்கு முற்றுப் புள்ளி வைக்கலாம்.
We will all end and eliminate the hindrances that stop women from moving ahead. 
பெண்கள் முன்னேறுவதற்குத் தடையாக உள்ளவற்றை நீக்கி, ஒழித்துவிடலாம்.
In these five years, from 2017 to 2022, on 75 th year of independence, we should fulfil the dreams of the freedom fighters. 
2017ஆம் ஆண்டு முதல் 2022 ஆம் ஆண்டு வரையில் நமது சுதந்திரப் போராட்ட தியாகிகளின் கனவுகளை நிறைவேற்றுவோம்.
With this expectation, I once again express my gratitude to you Madam and pay my obeisant to the freedom fighters. 
மாண்புமிகு அம்மையார்அவர்களே, இந்த எதிர்பார்ப்புகளுடன் நான் உங்களுக்கு நன்றி தெரிவிப்பதுடன், சுதந்திரப் போராட்ட தியாகிகளுக்கு என் மரியாதையைச் செலுத்திக் கொள்கிறேன்.
Resolution of Public Grievances has also been reviewed across a range of sectors. 
பல்வேறு துறைகளில் பொதுமக்கள் குறைபாடுகளுக்கான தீர்வுகளும் ஆய்வு செய்யப்பட்டது.
Today, in the twenty-seventh meeting, the Prime Minister reviewed the progress of eight infrastructure projects in the railway, road, and power sectors. 
இன்று நடந்த இருபத்தி ஏழாவது கூட்ட்த்தில் ரயில்வே, சாலை மற்றும் மின்சாரத் துறையில் எட்டு உள்கட்டமைப்பு திட்டங்களின் முன்னேற்றம் குறித்து பிரதமர் ஆய்வு செய்தார்.
The Prime Minister reviewed the progress in implementation of the scheme for establishment of new medical colleges attached with existing district/referral hospitals. 
தற்போதுள்ள மாவட்ட/பரிந்துரை மருத்துவமனைகளுடன் இணைக்கப்பட்ட புதிய மருத்துவ கல்லூரிகள் தொடங்குவதற்கான திட்ட்த்தை நடைமுறைப்படுத்துவதில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றம் குறித்து அவர் ஆய்வு செய்தார்.
Mentioning that the Union Government is taking many initiatives in the health sector, he called for expeditious upgradation of health infrastructure. 
சுகாதாரத் துறையில் மத்திய அரசு மேற்கொண்டுவரும் பல்வேறு முயற்சிகள் பற்றி குறிப்பிட்ட அவர், சுகாதார உள்கட்டமைப்பை விரைவாக மேம்படுத்த அழைப்பு விடுத்தார்.
The Prime Minister said that the first phase of the Gram Swaraj Abhiyan, which ran from April 14th to May 5th 2018, had achieved great success in the implementation of seven key schemes of the Union Government in over 16,000 villages. 
2018 ஏப்ரல் முதல் மே 5 வரை மேற்கொள்ளப்பட்ட ம்கிராம சுயராஜ்ஜிய இயக்கத்தின் முதல் கட்ட்ம் ஏழு முக்கிய திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்துவதில் 16000 கிராமங்களில் பெரும் வெற்றி பெற்றுள்ளது என்றார்.
He said that the second phase of Gram Swaraj Abhiyan is now underway in over 40,000 villages in the Aspirational Districts. 
இரண்டாவது கட்ட கிராம சுயராஜ்ஜிய இயக்கம் 40000 கிராமங்களில் மேற்கொள்ளப்படுகிறது என்று அவர் தெரிவித்தார்.
He called upon all officers, both from the State Governments and Union Government, involved with this effort to work towards achieving the best possible outcomes in this context, by the 15th of August. 
மத்திய, மாநில அரசுகளின் அனைத்து அதிகாரிகளும் இந்த முயற்சியில் தங்களை இணைத்துக் கொண்டு, ஆகஸ்ட் 15ம் தேதிக்குள் இயன்ற சிறந்த வெளிப்பாடுகளை அடைய வேண்டும் என அழைப்பு விடுத்தார்.
The Prime Minister appreciated the progress made so far under the Saubhagya Yojana, and said that all efforts must be made to complete the ambitious target of providing 4 crore families an electricity connection within the stipulated timeline. 
சவுபாக்கிய திட்ட்த்தில் இதுவரை பெறப்பட்டுள்ள முன்னேற்றத்தை பாராட்டிய பிரதமர், குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவுக்குள் 4 கோடி குடும்பங்களுக்கு மின்சார இணைப்பு அளிக்க வேண்டும் என்ற இலட்சிய இலக்கை நிறவேற்ற அனைத்து முயற்சிகளும் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்றார்.
The Union Cabinet chaired by the Prime Minister Shri Narendra Modi has approved the signing and implementation of the Memorandum of Understanding (MoU) between Ministry of Road Transport & Highways and ‘Transport for London’, a statutory body established under the Greater London Authority Act, 1999 (UK) to improve Public Transport in India. 
பிரதமர் திரு. நரேந்திர மோடியின் தலைமையின் கீழ் நடைபெற்ற மத்திய அமைச்சரவை, இந்தியாவில் பொதுப் போக்குவரத்தை மேம்படுத்துவதற்காக, மத்திய சாலை போக்குவரத்து மற்றும் நெடுஞ்சாலைகள் அமைச்சகம் மற்றும் இங்கிலாந்தின் பெருநகர லண்டன் அதிகார சட்டம் 1999ன் கீழ் ஏற்படுத்தப்பட்ட சட்டமுறை ஆணையமான “லண்டனுக்கான போக்குவரத்து” ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான புரிந்துணர்வு உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திடவும், செயல்படுத்திடவும் ஒப்புதல் வழங்கியது.
The MoU will help to improve the overall public transport system in the country, improve passenger services and promote the use of high capacity buses in India. 
நாட்டில் உள்ள ஒட்டுமொத்த பொதுப் போக்குவரத்தை மேம்படுத்தவும், பயணிகளின் சேவைகளை மேம்படுத்தவும் மற்றும் இந்தியாவில் உயர் திறன்மிக்க பேருந்துகளின் பயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கவும் இந்த புரிந்துணர்வு உடன்படிக்கை உதவும்.
It will go a long way in strengthening ties and promoting bilateral relations between India and United Kingdom. 
மேலும், இந்தியா மற்றும் இங்கிலாந்து இடையேயான இருதரப்பு உறவுகளை மேலும் வலுப்பெறச் செய்யவும், ஊக்கப்படுத்தவும் பெருமளவில் இது உதவும்.
The MoU will help in strengthening the integrated public transport for all. 
அனைவருக்குமான ஒருங்கிணைந்த பொதுப் போக்குவரத்தை வலுப்படுத்திட இந்த புரிந்துணர்வு உடன்படிக்கை உதவும்.