natgillin/translations-raw huggingface dataset:
All the countrymen, who have come from every corner of India celebrated the country’s Independence Day two days ago on 15th August.
இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னால், ஆகஸ்ட் 15 ஆம் தேதி அன்று, இந்தியாவின் மூலை முடுக்கிலிருந்தெல்லாம் இங்கு வந்திருக்கும் எனதருமை இந்தியர்கள் நாட்டின் விடுதலை நாளை சிறப்பாகக் கொண்டாடினர்.
I also wish all of you on the occasion of Independence Day.
நானும் இந்தத் தருணத்தில் உங்கள் அனைவருக்கும் சுதந்திர நாள் வாழ்த்துக்களை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
Every week more than 700 flights from India come to this region.
இந்தியாவிலிருந்து ஒவ்வொரு வாரமும் சுமார் 700 விமான சேவைகள் துபாய்க்கு வந்து போகின்றன.
More than 700 flights from India come here every week, but it took 34 years for Indian Prime Minister to come here.
வாரத்திற்கு 700 விமான சேவை நடக்கும் இந்தப் பகுதிக்கு இந்தியப் பிரதமர் வருவதற்கு 34 ஆண்டுகள் பிடித்திருக்கிறது.
Sometimes I feel that my predecessors have left a lot of good jobs to be accomplished by me.
நான் முடித்து வைப்பதற்காகவே எண்ணற்ற நல்ல வேலைகளை எனக்கு முன்னால் இருந்தவர்கள் அப்படியே விட்டு வைத்திருந்தார்களோ என்று ஒரு சில நேரங்களில் நான் நினைப்பதுண்டு.
And this is the reason why I have got the privilege to do many of the remaining good jobs.
அதனால்தான் இன்னும் மிச்சமுள்ள நல்ல விஷயங்களை முடிக்கும் நல்ல வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்திருக்கிறது.
In the list of doing good work, one important work is of my coming to Abu Dhabi and Dubai.
இவ்வாறான நல்ல விஷயங்களை செய்வதென்ற எனது பட்டியலில், முக்கியமானதொரு வேலையாக இருந்தது நான் அபுதாபிக்கும் துபாய்க்கும் வருவது என்பதாக இருந்தது.
And if a Prime Minister of a country comes once in 34 years, then anyone has the right to express disappointment.
ஒரு நாட்டின் பிரதமர் 34 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறைதான் வருவார் என்றால், அது குறித்து அதிருப்தியை வெளிப்படுத்த நிச்சயமாக எவருக்கும் உரிமை உண்டு.
But His Highness Crown Prince in Abu Dhabi and His Highness Al Makhtum in Dubai did not show any disappointment.
ஆனால் அபுதாபியில் உள்ள மரியாதைக்குரிய பட்டத்து இளவரசரும், துபாயில் உள்ள மரியாதைக்குரிய அல் மக்தூம் ஆகியோர் எந்தவித அதிருப்தியையும் வெளிப்படுத்தவில்லை.
His Highness Crown Prince came along with all his five brothers to take me from the airport, demonstrating their graciousness and respect for me.
அவர்களது பெருந்தன்மையையும், என் மீதிருந்த மரியாதையையும் வெளிப்படுத்தும் வகையில் மரியாதைக்குரிய பட்டத்து இளவரசர் அவர்கள் தனது மற்ற ஐந்து சகோதரர்களுடன் விமான நிலையத்திற்கு வந்து என்னை வரவேற்றார்.
It shows respect for the change in India’s image.
இந்தியாவின் தோற்றத்தில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றத்திற்கான மரியாதையையே அது வெளிப்படுத்துகிறது.
This is a respect for India in the way it is positioning itself in the world order.
உலக அமைப்பில் இந்தியா தன்னை நிறுத்திக் கொண்டுள்ள தன்மைக்கு அளிக்கும் மரியாதை அது.
I express my heartiest gratitude to His Highness Crown Prince, Emirates and Rulers of Dubai.
மரியாதைக்குரிய அமீரகத்தின் பட்டத்து இளவரசர், துபாயின் ஆட்சியாளர்கள் ஆகியோருக்கு என் மனமுவந்த நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
On one hand, terrorism as a tool is being used in the name of religion and innocents are getting killed.
ஒரு புறத்தில் மதம் என்ற பெயரில் பயங்கரவாதம் ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு அப்பாவிகள் கொல்லப்படுகிறார்கள்.
His Highness Crown Prince of Abu Dhabi has decided to provide space to a construct temple for the Indian community at a time when there is an environment of massive concerns.
பிரம்மாண்டமான கவலைகள் நம்மைச் சூழ்ந்திருக்கும் ஒரு சூழ்நிலையில் இந்திய மக்களுக்காக ஒரு கோயிலை எழுப்புவதற்கான இடத்தை அளிப்பதென்று அபுதாபியின் மரியாதைக்குரிய பட்டத்து இளவரசர் அவர்கள் முடிவெடுத்திருக்கிறார்.
Those who are familiar with Abu Dhabi know how big the decision is, how big is this gift.
அபுதாபியைப் பற்றி நன்கு அறிந்தவர்களுக்குத் தெரியும், இது எவ்வளவு பெரிய பரிசு என்று.
I salute him from the bottom of my heart.
எனது இதயத்தின் அடியாழத்திலிருந்து நான் அவருக்கு வணக்கம் செலுத்துகிறேன்!
In international relations, this trust, this faith is the biggest asset.
சர்வதேச உறவுகளில், இந்த நம்பிக்கைதான் மிகப் பெரிய சொத்தாகும்.
And today, only after a meeting of few hours, I can say that bridge of confidence built among India, Abu Dhabi, Dubai, Emirates is a bridge of trust and is unprecedented and a foundation has been laid for the generations to come.
இன்று, ஒரு சில மணி நேர சந்திப்பிற்குப் பிறகு, இந்தியாவிற்கும் அபுதாபி, துபாய், அமீரகம் ஆகியவற்றுக்கும் இடையே நம்பிக்கைக்கான பாலம் கட்டப்பட்டு விட்டது.
Today I got happy with the joint statement between India and Emirates.
இந்தியாவிற்கும் அமீரகத்திற்கும் இடையேயான ஒரு கூட்டறிக்கை எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தந்தது.
I am sure you will also be happy knowing Crown Prince has reiterated his pledge to invest 4.5 lakh crore rupees in India.
இந்தியாவில் 4.5 லட்சம் கோடி ரூபாய் அளவிற்கு முதலீடு செய்வது என்ற தனது உறுதிமொழியை மரியாதைக்குரிய பட்டத்து இளவரசர் அவர்கள் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியிருக்கிறார் என்பதை அறிந்தால் நீங்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சி அடைவீர்கள் அல்லவா?
4.5 lakh crore rupees!
4.5 லட்சம் கோடி ரூபாய்!
Today India’s revamped image is moving forward on gaining acceptance before world.
உலகத்திற்கு முன்பாக இந்தியாவை ஏற்றுக்கொள்வதென்பது அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறது என்ற மாற்றி அமைக்கப்பட்ட சித்திரம்தான் அது மேலும் முன்னேறிச் செல்ல வழி வகுக்கிறது.
India and Emirates have indicated bluntly in clear words their opposition to terrorism, without any applicable wrap and regardless of anyone have given a clear indication.
பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான தங்களது எதிர்ப்பை இந்தியாவும் அமீரகமும் மிகத் தெளிவான குரலில், எந்தவிதமான ஒளிவுமறைவுமின்றி, யாராவது தெளிவான அறிகுறி தருவார்களா என்பதைப் பற்றியெல்லாம் கவலைப்படாமல், இன்று அறிவித்துள்ளன.
I am also grateful to the rulers here as they have voiced open support to permanent membership of India in the United Nations Security Council.
இது மிகத் தெள்ளத் தெளிந்த முறையில் இங்கே அறிவிக்கப்பட்டது. ஐ. நா. பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் இந்தியாவிற்கு நிரந்தர உறுப்பினர் அந்தஸ்து வழங்க வேண்டும் என்பதற்கான தங்களது ஆதரவையும் இங்குள்ள அரசர்கள் மிகத் தெளிவாகவே எதிரொலித்துள்ளனர்.
I am grateful to them for voicing their support before United Nations, which is going to celebrate its 70 years of inception.
துவங்கி 70 ஆண்டுகளை கொண்டாடவிருக்கின்ற ஐ. நா. விற்கு முன்பாக தங்கள் குரலை எழுப்பியுள்ள அவர்களுக்கு எனது நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
There is a very important issue beyond this.
இதற்கும் மேலாக முக்கியமானதொரு விஷயம் இருக்கிறது.
Since long, India has its stand on this particular issue.
இந்தக் குறிப்பிட்ட விஷயத்தில் இந்தியா தனது நிலைபாட்டை நீண்ட நாட்களாகவே எடுத்துக் கூறி வந்துள்ளது.
United Nations was formed 70 years ago for healing the wounds of victimized human society from the aftermath of First and Second World War, for ensuring that human society does not have to face such crisis, take precautions and develop systems.
முதல் உலகப் போர், இரண்டாம் உலகப் போர் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்ட மனித குல சமூகத்தின் காயங்களுக்கு மருந்து போடுவதற்காகவே ஐ. நா. சபையானது 70 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் துவங்கப்பட்டது.
But that United Nations has not yet defined terrorism.
என்றாலும் கூட இன்னமும் கூட பயங்கரவாதத்தை ஐ. நா. சபை வரையறுக்கவில்லை.
This is the reason why the proposal for deciding Comprehensive Convention on International Terrorism is pending in United Nations for a long time.
சர்வதேச பயங்கரவாதம் பற்றிய முழுமையானதொரு சிறப்பு மாநாடு பற்றி முடிவெடுப்பதற்கான முன்வரைவு இன்னமும் ஐ. நா. சபையில் நீண்ட நெடுங்காலமாக நிலுவையில் இருப்பதற்குக் காரணம் இதுதான்.
India has taken a stand of discussion and decision on the proposal, which is getting deferred.
இந்த விஷயம் குறித்து விவாதித்து ஒரு முடிவை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதுதான் இந்தியாவின் நிலைபாடு.
I am happy that His Highness Crown Prince has supported India’s stand, has given clear hints with regards to fight against terrorism.
நமது மரியாதைக்குரிய பட்டத்து இளவரசர் இந்தியாவின் இந்த நிலைபாட்டை ஆதரித்ததோடு, பயங்கரவாதத்திற்கு எதிராக போராடுவது குறித்தும் தெளிவான அறிகுறிகளையும் அளித்துள்ளார்.
This joint statement not only talks about 4.5 lakh crores of capital investment, but indicates our commitment to move together shoulder to shoulder and hence I consider it very important.
இந்தக் கூட்டறிக்கையானது 4.5 லட்சம் கோடி ரூபாய் மூலதன முதலீட்டைப் பற்றி மட்டும் பேசவில்லை.
Today after hearing India’s name, I am sure the eyes of the individual standing in front of you shines.
இன்று இந்தியாவின் பெயரைக் கேட்டதுமே, உங்கள் எதிரில் இருப்பவரின் கண்களில் நிச்சயமாக ஒளிவீசுகிறது என்றே நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்.
Ladies and Gentlemen, today world’s perception towards India has changed completely.
இன்று இந்தியாவைப் பற்றி உலகத்தின் பார்வை முற்றிலுமாக மாறியிருக்கிறது.
What is the reason for this change?
இந்த மாற்றத்திற்கு என்ன காரணம்?
Not due to Modi, the change is due to the will power of 125 crore countrymen, who chose a government with full majority after 30 years in May, 2014.
இது மோடியினால் ஏற்பட்டதல்ல; 125 கோடி இந்திய மக்களின் மன உறுதியால் ஏற்பட்டது இந்த மாற்றம்.
Today any respectable man, a politician of the world shakes hands with Modi, then he/she does not see Modi.
இன்று உலகத்தில் உள்ள மரியாதைக்குரிய எந்தவொரு மனிதனோ அல்லது உலகத்தின் புகழ்பெற்ற அரசியல்வாதியோ மோடியுடன் கைகுலுக்குகிறார் என்றால், அவர் மோடியை பார்ப்பதில்லை; 125 கோடி இந்தியர்களைத்தான் அவர் பார்க்கிறார்.
He sees a rapidly moving economy in the world.
உலகத்திலேயே மிக வேகமாக நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் பொருளாதாரத்தையே அவர் பார்க்கிறார்.
Ladies and Gentlemen, a few days ago IMF, World Bank, Moody’s or any rating institutions at whatever financial parameters have said in one voice that if anywhere economic reforms are happening rapidly among the large countries, then that country’s name is (crowd chanting India-India slogans).
ஒரு சில நாட்களுக்கு முன்னால், சர்வதேச நாணய நிதியம் (ஐ. எம். எப். ), உலக வங்கி, மூடீஸ் அல்லது பொருளாதாரத்தை தரவரிசைப்படுத்தும் எந்தவொரு நிறுவனமும் ஒரே குரலில் சொன்னது ஒன்றுதான்: இன்று உலகத்தில் உள்ள பெரும் நாடுகளில் மிக வேகமாக பொருளாதார சீர்திருத்தங்கள் நடைபெற்று வரும் நாடு என்று சொன்னால், அந்த நாட்டின் பெயர்… (கூட்டம் முழுவதும் இந்தியா!
The change has come within a year.
இந்த மாற்றம் ஒரே ஒரு ஆண்டில் வந்தது.
I am asking the world to Make in India.
இந்தியாவில் வந்து உருவாக்குங்கள் என்று நான் உலகத்தை அறைகூவி அழைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.
Come to India which is full of opportunities.
வாய்ப்பு அனைத்தும் நிறைந்த இந்தியாவிற்கு வாருங்கள் என்று கூறிக் கொண்டிருக்கிறேன்.
This is one fortunate country whose 65 per cent of the population is below 35 years.
இந்த நாட்டின் மக்கள்தொகையில் 65 சதவீதம் பேர் 35 வயதுக்கும் கீழே உள்ளவர்கள்.
India is a nation of young people.
இந்தியா இளைஞர்கள் நிரம்பிய நாடு.
The country has exuberance of youth today.
இன்று இளைஞர்களின் எழுச்சி நிரம்பிய நாடாக அது இருக்கிறது.
I appeal to the world to come here to consolidate itself, to manufacture, putting the power of youth and sell it to the markets across the globe.
தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள, உற்பத்தி செய்ய, இளைஞர்களின் வலிமையை பயன்படுத்த, உலகம் முழுவதும் உள்ள சந்தைகளில் அந்தப் பொருட்களை விற்பனை செய்ய வாருங்கள் என்று அழைக்கிறேன்.
Within a few months, Foreign Direct Investment (FDI) has grown by 48 per cent across the country.
ஒரு சில மாதங்களுக்குள்ளாகவே, நாடு முழுவதிலும் நேரடி அந்நிய முதலீட்டின் அளவு 48 சதவீதம் வளர்ந்துள்ளது.
Ladies and Gentlemen, whether to attain new heights of development, be it Ease of Doing Business or launching Skill Development Mission among country’s youth or the unveiling of Digital India to realize the dream of building modern India, the effort is on day and night and hence Ladies and Gentlemen, it is natural for the world to come to India.
வளர்ச்சியின் புதிய உச்சங்களை எட்டுவதாகட்டும்; வர்த்தகம் செய்ய எளிதான சூழ்நிலையை உருவாக்குவதாகட்டும்; நாட்டின் இளைஞர்களின் மத்தியில் திறன் மேம்பாட்டு இயக்கத்தை துவக்குவதாகட்டும்; அல்லது நவீன இந்தியாவை கட்டுவது என்ற கனவை நனவாக்கும் விதமாக டிஜிட்டல் இந்தியாவை அறிமுகப்படுத்துவதாகட்டும், இந்த முயற்சிகள் அனைத்துமே இரவு பகலாகத் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன.
I convey to world that we people from India have been victimized by terrorism for 40 years.
இந்தியாவிலுள்ள மக்களாகிய நாங்கள் கடந்த 40 வருடமாக பயங்கரவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்டு வருகிறோம் என்று நான் உலகத்திற்குச் சொல்கிறேன்.
Our innocent people have been gunned down and killed.
எமது அப்பாவி மக்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர்.
And whenever I used to get the opportunity to talk on this about 25-30 years ago, the world did not have the capability to understand terrorism.
25-30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக, எப்போதெல்லாம் இந்த பயங்கரவாதத்தைப் பற்றிப் பேசுவதற்கான வாய்ப்பு கிடைத்ததோ, பயங்கர வாதத்தைப் பற்றி உணர்வதற்கான திறமை உலகத்திற்கு இருக்கவில்லை.
When I used to talk about terrorism, they kept saying, you have problems of policing and law and order.
நான் பயங்கரவாதத்தைப் பற்றிப் பேசும்போதெல்லாம், அவர்கள் தொடர்ந்து சொல்வதுண்டு: காவல் காக்கும் முறையிலும் சட்ட-ஒழுங்கு முறையிலும் உங்களுக்குப் பிரச்சனை இருக்கிறது என்றுதான் அவர்கள் பதிலளிப்பார்கள்.
Now they have understood how intimidating terrorism is.
ஆனால் இப்போது பயங்கரவாதம் எவ்வளவு தீவிரமாக பீதியை உருவாக்கக் கூடியது என்பதை அவர்கள் உணர்ந்திருக்கிறார்கள்.
Terrorism has no boundaries, one does not know on which boundary it will strike.
எந்த எல்லையை அது தாக்கும் என்று யாருக்கும் தெரியாது.
When I was on my way here today, I heard about a bomb blast that took place in Bangkok.
நான் இங்கு வரும் வழியில், பாங்காங் நகரில் ஒரு குண்டு வெடிப்பு சம்பவம் பற்றிக் கேள்விப்பட்டேன்.
Many innocent people were killed.
அப்பாவிகள் பலரும் அதில் கொல்லப்பட்டனர்.
India has been fighting this menace for long.
இந்த அச்சுறுத்தலை எதிர்த்து இந்தியா நீண்ட நாட்களாகவே போராடி வருகிறது.
On one side, till the time the world community fights back the countries having terrorist mindset, terrorists and supporters of terrorism and on the other side the time has now come for the countries, believing in humanity and humanism, to come together and act against countries having mindset and support terrorism.
ஒரு புறத்தில், பயங்கரவாத மனப்போக்கைக் கொண்டிருக்கும், பயங்கரவாதிகள், பயங்கரவாதத்தின் ஆதரவாளர்கள் ஆகியோரை தன்னிடத்தில் கொண்டிருக்கும் நாடுகளை எதிர்த்து உலக மனித இனம் போராடும் வரை, மறுபுறத்தில், மனிதத்தன்மையின் மீதும், மனித இனத்தின் மீதும் நம்பிக்கை கொண்ட நாடுகள் ஒன்றிணைந்து மேற்கூறிய நாடுகளுக்கு எதிராகவும், பயங்கர வாதத்தை ஆதரிக்கும் நாடுகளுக்கு எதிராகவும் செயல்பட வேண்டிய தருணம் வந்து விட்டது.
The concept of Good Taliban-Bad Taliban, Good Terrorism-Bad Terrorism is not going to work now.
நல்ல தலிபான் – கெட்ட தலிபான், நல்ல பயங்கரவாதம் – கெட்ட பயங்கரவாதம் என்ற கருத்தோட்டமெல்லாம் இப்போது செல்லுபடியாகாது.
India becomes a victim of these nefarious activities every now and then.
இந்த கேடுகெட்ட நடவடிக்கைகளுக்கு இந்தியா அவ்வப்போது இரையாகி வருகிறது.
We are constantly making endeavours towards finding the solutions to the problems.
இந்தப் பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதற்கான முயற்சிகளை நாம் தொடர்ந்து மேற்கொண்டு வருகிறோம்.
Very few people here know that Nagaland kept battling against problems like extremism, insurgency even before independence.
நாடு விடுதலை பெறுவதற்கு முன்பிருந்தே தீவிரவாதம், உள்நாட்டுக் கலகம் போன்ற பிரச்சனைகளுக்கு எதிராக நாகாலாந்து போராடி வந்துள்ளது என்பது வெகுசிலருக்கு மட்டுமே தெரிந்த உண்மையாகும்.
As a result, this north-eastern region of India used to get victimized by violence and gradually this disease spread so much that different extremist, terrorist groups kept getting formed across different states.
இதன் விளைவாக இந்திய நாட்டின் வடகிழக்குப் பகுதியில் உள்ள இந்தப் பகுதியானது வன்முறையினால் பாதிக்கப்பட்டு வருவதோடு, படிப்படியாக இந்த நோய் பெரிய அளவிற்குப் பரவி பல்வேறு வகையான தீவிரவாத, பயங்கரவாதக் குழுக்கள் நாட்டின் பல்வேறு மாநிலங்களிலும் உருவாகி வருகின்றன.
This has been happening since pre-independence.
விடுதலைக்கு முன்பிருந்தே இது நடந்து வருகிறது.
This was made possible after 60-70 years.
கிட்டத்தட்ட 60-70 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இதற்கான தீர்வு ஏற்பட்டுள்ளது.
I am referring this incident of Nagaland because I want to say to the youth of India and worldwide with an example that how critical the problem may be, eventually the path to peace can be achieved through dialogue.
நாகாலாந்தின் இந்த சம்பவத்தை நான் ஏன் குறிப்பிடுகிறேன் என்றால் இந்தியாவிலும் உலகம் முழுவதிலும் உள்ள இளைஞர்களுக்கு ஓர் உதாரணத்தோடு நான் சொல்லிக் கொள்ள விரும்புவதெல்லாம் பிரச்சனை எவ்வளவு தீவிரமானதாக இருந்த போதிலும் அமைதிக்கான பாதையை பேச்சுவார்த்தையின் மூலம் மட்டுமே அடைய முடியும்.
Some may be willing to go to the talking table after 10 years of fighting war, some after 20 years of fighting war, some after 40 years of fighting war but eventually the solution is to talk across the table to arrive at a decision.
ஒரு சிலர் 10 ஆண்டுகாலம் போர் நடத்தி விட்டு பேச்சுவார்த்தைக்கான மேஜைக்கு வரத் தயாராக இருக்கிறார்கள்; வேறு சிலர் 20 ஆண்டுகாலப் போருக்குப் பிறகும், மற்ற சிலர் 40 ஆண்டுகால போருக்குப் பிறகும் பேசத் தயாராகிறார்கள்.
And that is why the wrong path of bombs and guns will not help anyone and also not help the humanity.
எனவே வெடிகுண்டுகள், துப்பாக்கிகள் என்ற தவறான பாதையானது எவருக்கும் உதவி செய்யாது; மனித இனத்திற்கும் கூடத்தான்.
This path of violence will not leave the world spotless.
இந்த வன்முறைப் பாதை என்பது உலகத்தை அப்பழுக்கில்லாத ஒன்றாக விட்டுவிடாது.
This will be a blot on the entire history.
வரலாறு முழுவதற்குமே ஒரு கறையாக அது மாறி விடுகிறது.
That is why leaving the path of violence and coming to the mainstream is the need of the hour today.
எனவே, வன்முறைப் பாதையை கைவிட்டுவிட்டு, பொதுப்பாதைக்கு வருவதுதான் இன்றைய தேவையாகும்.
Then they were known as East and West Pakistan.
அப்போது வங்காளதேசம் இருந்த பகுதி கிழக்குப் பாகிஸ்தான் என்ற பெயரில் அறியப்பட்டிருந்தது.
This issue was causing a lot of tension on both sides.
இந்த பிரச்சினை இரு தரப்பிற்குமே தொடர்ந்து நெருக்கடியை ஏற்படுத்தி வந்தது.
Both sides were skeptical of each other.
இரு தரப்புமே ஒருவரையொருவர் சந்தேகக் கண்ணோடுதான் பார்த்து வந்தனர்.
With your and blessings of all, India took upon itself to resolve the issue through dialogue.
அனைவரின் வாழ்த்துக்களுடனும் ஆசிகளுடனும் இந்தப் பிரச்சினையை பேச்சுவார்த்தை மூலம் தீர்க்க இந்தியா முன்வந்தது.
I met the Prime Minister of Bangladesh Sheikh Hasina last September and I promised her.
கடந்த ஆண்டு செப்டம்பரில் நான் வங்காளதேச நாட்டின் பிரதமர் ஷேக் ஹஸினாவை சந்தித்தேன்.
I asked her to trust me and give me some time.
அவரிடம் நான் என்னை நம்புங்கள்; சற்று நேரம் தாருங்கள் என்று கேட்டுக் கொண்டேன்.
She said I have no option but to have faith.
நம்புவதைத் தவிர எங்களுக்கு வேறு வழியேதும் இல்லை என்று அவர் பதிலளித்தார்.
But today, my dear countrymen, I humbly say this to you that an issue pending since Independence was brought to a closure on August 1, 2015.
ஆனால் இன்று எனதருமை இந்திய குடிமக்களிடம் மிகுந்த பணிவோடு தெரிவித்துக் கொள்ள விரும்புகிறேன்: நாடு விடுதலை பெற்ற நாளிலிருந்து தேங்கிக் கிடந்த ஒரு பிரச்சினை 2015 ஆகஸ்ட் முதல் தேதி முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது.
Boundaries have been decided.
இதற்கான எல்லைகளும் முடிவு செய்யப்பட்டன.
Those who wanted to go to Bangladesh have gone there and those who wanted to come to India have come here.
வங்காள தேசத்திற்கு செல்ல விரும்பியவர்கள் அங்கே சென்றார்கள்; இந்தியாவிற்கு வர விரும்பியவர்கள் இங்கே வந்தார்கள்.
We got freedom on 15th August 1947.
நாம் ஆகஸ்ட் 15, 1947இல் சுதந்திரம் பெற்றோம்.
Being the citizens of India we felt proud.
இந்தியாவின் குடிமக்கள் என்ற வகையில் நாம் பெருமை கொள்கிறோம்.
But these brothers and sisters of mine got the fortune of experiencing Independence on 1st August 2015.
ஆனால் எனது சகோதர, சகோதரிகள் ஆகஸ்ட் 1, 2015இல் சுதந்திரத்தை அனுபவிக்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றார்கள்.
All the political parties came together and the Indian Parliament arrived at this decision through consensus, the decision was arrived at through dialogue.
அனைத்து அரசியல் கட்சிகளும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து, இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் ஒருமனதாக இந்த முடிவுக்கு வந்தோம்.
In the same way issues with neighbours can be resolved only through dialogue.
இதே போலத்தான் நமது அண்டை நாடுகளுடனான பிரச்சனைகளை பேச்சு வார்த்தைகள் மூலமாக மட்டுமே தீர்க்க முடியும்.
Today India is playing an important role in international relations.
இன்று சர்வதேச உறவுகளில் இந்தியா முக்கியமானதொரு பாத்திரத்தை வகித்து வருகிறது.
It is working for humanity.
அது மனித குலத்திற்காகத்தான் செயல்படுகிறது.
We did not ask people to call their relatives and find out about the damage?
அல்லது அவர்களது உறவினர்களை தொடர்பு கொண்டு பாதிப்பைப் பற்றி தெரிந்து வருமாறு மக்களை நாங்கள் கேட்டுக் கொள்ளவில்லை.
We did not wait for all this.
இவை எல்லாவற்றுக்கும் நாங்கள் காத்திருக்கவில்லை.
Today we have that kind of a government in Delhi, which is visible every moment, everywhere.
இன்று எல்லா இடத்திலும் ஒவ்வொரு தருணத்திலும் கண்ணுக்குத் தென்படும்படியான ஓர் அரசு தில்லியில் உருவாகியிருக்கிறது.
And in a matter of few hours we did whatever was possible.
என்னவெல்லாம் செய்யமுடியுமோ அதையெல்லாம் ஒரு சில மணிநேரங்களில் செய்தோம்.
This was a humanitarian task.
இது மனிதத்தன்மைக்கான ஒரு கடமை.
Our people selflessly offered their services in Nepal and till today we continue to do so.
நமது மக்கள் எவ்வித எதிர்பார்ப்புமின்றி நேபாளத்தில் தங்களது சேவையை வழங்கினார்கள்.
Nepal is our neighbour.
நேபாளம் நமது அண்டை நாடு.
If they are unhappy and we are living happily is not possible.
அவர்கள் மகிழ்ச்சியாக இல்லையெனில், நாம் திருப்தியோடு இருப்பது என்பது இயலாத ஒன்று.
In their happiness lies our happiness.
அவர்களது மகிழ்ச்சியில்தான் நமது மகிழ்ச்சியும் அடங்கியுள்ளது.
I went to Nepal after becoming the Prime Minster of India.
நான் பிரதமரான பிறகு நேபாளத்திற்குச் சென்றேன்.
You will be amazed.
சொன்னால் நீங்கள் வியந்து போவீர்கள்.
If you want to go to Nepal, it takes about 70 minutes.
நீங்கள் நேபாளத்திற்குச் செல்ல வெறும் 70 நிமிடங்கள்தான் பிடிக்கும்.
From Delhi to Nepal, the travel time is 70 minutes, but it took 17 years for an Indian Prime Minster to reach Nepal.
தில்லியிலிருந்து நேபாளத்திற்குச் செல்ல 70 நிமிடங்களே ஆகும்.
We went again, and rekindled the relationship.
உறவை மீண்டும் உயிர்ப்பித்துவிட்டு வந்தோம்.
Today Nepal trusts India once again.
இன்று நேபாளம் மீண்டும் இந்தியாவை நம்புகிறது.
India and Nepal are again partners in happiness and sorrow.
மகிழ்ச்சியிலும் துக்கத்திலும் பங்குதாரர்களாக இந்தியாவும் நேபாளமும் ஆகியிருக்கின்றன.
Sri Lanka saw Rajiv Gandhi as the Prime Minister, after that there has been no standalone visit by any Indian Prime Minster.
இலங்கை ராஜீவ் காந்தியைத்தான் கடைசியாக பிரதமராகக் கண்டது.
So many years passed by.
இதற்கிடையே பல ஆண்டுகள் உருண்டோடி விட்டன.
It is our neighbour.
அவர்களும்கூட நமது அண்டை நாடுதான்.
Every now and then our fishermen from Kerala and Tamil Nadu get into a tussle with their fishermen.
அவ்வப்போது நமது கேரள, தமிழ்நாடு மாநிலங்களைச் சேர்ந்த மீனவர்களுக்கும் அந்த நாட்டு மீனவர்களுக்கும் இடையே கைகலப்பு நடைபெறுவதுண்டு.
But no one would go there.
இருந்தபோதிலும் யாரும் அங்கு போகவில்லை.
We went and not only this, I had the good fortune of wiping the tears of those affected by war as there was no other thing happening in Jaffna for the past 20 years other than having an environment of bombs and guns.
வெடிகுண்டுகள், துப்பாக்கிகள் என்ற சூழ்நிலையைத் தவிர வேறு எதுவும் யாழ்ப்பாணத்தில் கடந்த 20 ஆண்டுகளில் நடக்கவில்லை.
I had the good fortune of visiting Jaffna as the Prime Minister.
ஒரு பிரதமராக யாழ்ப்பாணத்திற்குச் செல்லும் அதிர்ஷ்டம் எனக்குக் கிடைத்தது.
Maldives is an island nation in our neighborhood which is way ahead in tourism.
சுற்றுலாத் துறையில் முன்னோடியாக விளங்கும் மாலத் தீவுகள் கூட எமது அண்டைநாடுதான்.
Suddenly one day, all their water refining equipments were damaged.
திடீரென்று ஒருநாள் அவர்களது குடிநீர் சுத்திகரிப்பு இயந்திரங்கள் அனைத்தும் பாதிக்கப்பட்டன.
The entire country did not have water to drink.
நாடு முழுவதும் குடிநீர் இன்றித் தவித்தது.
What a deep crisis it is?
எவ்வளவு ஆழமான நெருக்கடி அது?
Maldives sent us a message that there is such a crisis.
இத்தகைய நெருக்கடியைப் பற்றி மாலத்தீவுகள் நாடு நமக்குத் தகவல் அளித்தது.
We did not waste a minute.
ஒரே ஒரு நிமிடத்தைக் கூட நாங்கள் வீணாக்கவில்லை.
Brothers and sisters we sent water through aircrafts to Maldives.
விமானங்கள் மூலம் நாங்கள் மாலத்தீவுகளுக்கு தண்ணீர் அனுப்பி வைத்தோம்.
From next day we started sending water through steamers.
அடுத்த நாளிலிருந்து சரக்குக் கப்பல்கள் மூலம் தண்ணீர் அனுப்பிவைக்கத் துவங்கினோம்.
We continued the water supply till their equipments became functional again.
அவர்களது சுத்திகரிப்பு இயந்திரங்கள் மீண்டும் செயல்படத் துவங்கும் வரை நமது தண்ணீர் சப்ளையை தொடர்ந்தோம்.
We did not let them remain thirsty.
நாங்கள் அவர்களை தாகத்தில் தவிக்க விடவில்லை.
Afghanistan is our neighbouring country.
ஆப்கானிஸ்தானும் கூட நமது அண்டை நாடுதான்.
Since a long time, it has been suffering from wounds.
நீண்ட நாட்களாகவே அது காயங்களுடன் துயரத்தில் ஆழ்ந்து வந்துள்ளது.
When we talk about Kabuliwala it is with a sense of belonging.
காபூலிவாலாவைப் பற்றி நாம் பேசும்போது நம்மைச் சேர்ந்தவர்கள் என்ற உணர்வுடன் தான் பேசுகிறோம்.