natgillin/translations-raw huggingface dataset:
21 mandis from 8 States have joined e-NAM from today.
8 மாநிலங்களைச் சேர்ந்த 21 சந்தைகள் இன்று முதல் இ-என். ஏ. எம்-மில் இணைந்துள்ளன.
He said this initiative will usher in transparency which will greatly benefit the farmers.
இந்த முயற்சி வெளிப்படைத்தன்மையைக் கொண்டிருக்கும் என்றும் அது விவசாயிகளுக்கு பெரும் பயன்களை அளிக்கும் என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.
Shri Narendra Modi said this is a turning point for the agriculture community.
விவசாயிகள் சமூகத்திற்கு இது ஒரு திருப்பு முனையாக இருக்கும் என்று திரு.
He said the agriculture sector has to be looked at holistically, and it is only then that maximum benefit of the farmer can be ensured.
வேளாண்மைத் துறை முழுமையாக கவனிக்கப்படவேண்டும் என்றும், அது மட்டுமே, விவசாயிகளுக்கு அளிகபட்ச பயன்களை உறுதி செய்யும் என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.
The Prime Minister explained to the farmers, various initiatives that have been taken, and what more can be done to raise agricultural incomes.
விவசாயிகளுக்காக மேற்கொள்ளப்பட்டு வரும் பல்வேறு முயற்சிகள் குறித்து அவர்களிடையே விளக்கிய பிரதமர், வேளாண் வருவாயை உயர்த்துவதற்கு இன்னும் என்ன செய்யலாம் என்றும் அவர் எடுத்துரைத்தார்.
My dear brothers and sisters gathered in so large numbers, While participating in this 125th birth anniversary of Dr. Babasaheb Ambedkar, it is my privilege to have the chance to salute this land, on which this great man took birth and kept his lotus feet first time.
டாக்டர் பாபா சாஹேப் அம்பேத்கர் அவர்களின் 125வது பிறந்த நாளில் பங்கேற்கும் வேளையில், அந்தப் பெருமனிதர் அவதரித்த மற்றும் தனது பொற்பாதம் கொண்டு முதல் முறையாக கால்தடம் பதித்த இந்த மண்ணுக்கு வணக்கம் செய்யும் வாய்ப்பு கிடைத்ததை கவுரவமாக கருதுகிறேன்.
however there is a big difference between the past and current situations.
இந்த இடத்திற்கு நான் இதற்கு முன் வந்துள்ள போதிலும் அன்றைய மற்றும் தற்போதைய சூழ்நிலைகளுக்கு இடையே பெரிய வேறுபாடு உள்ளது.
For the same, I convey my heartiest congratulations to the Government of Madhya Pradesh.
இதற்காக எனது மனமார்ந்த வாழ்த்துகளை மத்திய பிரதேச அரசுக்குத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
He didn’t live to only pass the life, but dedicated it to counter the rising struggles of society.
வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும் என்பதற்காக அவர் வாழவில்லை, ஆனால் சமுதாயத்தின் உயரும் போராட்டங்களை எதிர்கொள்ள தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டார்.
For this great cause, he faced the humiliations, but never deviated from his path.
இந்த உயரிய நோக்கத்திற்காக பல்வேறு அவமானங்களை அவர் சந்தித்த போதிலும் தனது பாதையில் இருந்து அவர் விலகிச் செல்லவில்லை.
That great man was enriched with a huge treasure of wisdom, degrees from world-recognized universities and therefore, the possibilities to settle abroad anywhere and earn, achieve and become something were accessible to him all across his life even during that time.
அந்த உயர்ந்த மனிதரிடம் பெரும் புதையலாக அறிவாற்றல், உலக அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பல்கலைக்கழகங்களின் பட்டங்கள் இருந்ததால் வெளிநாட்டில் எங்கு வேண்டுமானாலும் சென்று தங்கி சம்பாதித்து வாழ்நாள் முழுவதும் எதையாவது சாதிக்கத் தேவையான தகுதிகள் அனைத்தும் அவரது வாழ்வில் முழுமையாக இருந்தது.
However, his heart had a flame for the well-being of Dalit and marginalized people fuelled by a resolution to accomplish something for them.
எனினும் அவரது இதயத்தில் தலித்துகள் மற்றும் ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் நல்வாழ்வு மற்றும் அவர்களுக்காக ஏதேனும் செய்ய வேண்டும் என்ற தீர்மானம் நிறைந்திருந்தது.
Hence, he kicked out all these golden opportunities, renewed his affinity with the soil of India and devoted himself for this great cause.
எனவே அவர் தமக்குக் கிடைத்த இந்தப் பொன்னான வாய்ப்புகள் அனைத்தையும் உதறித் தள்ளி விட்டு இந்திய மண் மீதான தனது உணர்வைப் புதுப்பித்துக் கொண்டு இந்த உயரிய நோக்கத்திற்காக தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டார்.
Today, on his birth anniversary and on his holy birth land, I have got the honour to felicitate Dr. Dhamma Viriyo-ji, the Sangh Nayak of Akhil Bhartiya Bhikshuk Sangh.
இன்று அவரது பிறந்த நாளில் அவர் பிறந்த இந்தப் புனிதமான இடத்தில் அகில் பாரதிய பிக்ஷூக் சங்கத்தின் தலைவர் டாக்டர் தம்ம விரிவோ அவர்களை பாராட்டும் கவுரவத்தைப் பெற்றுள்ளேன்.
Very few people might have the knowledge that how great a personality is today present amidst us.
சில பேருக்கு மட்டுமே எத்தனை பெரிய நபர் இன்று நம்மிடையே இருக்கிறார் என்று தெரிந்திருக்கும்.
He is said to hold expertise in a hundred Languages.
இவர் நூறு மொழிகளில் நிபுணத்துவம் பெற்றவர் என சொல்லப்படுகிறது.
Through tenets of Lord Buddha, he pursued ceaselessly to associate the whole world with India.
புத்தரின் ஆசியோடு அவர் முழு உலகத்தையும் இந்தியாவுடன் இணைந்து செயல்பட வைப்பதற்காக அயராது பாடுபட்டார்.
I have been in so close relationships with him, have received his profuse blessings that he has been a continuous source of inspiration to me.
நான் அவருடன் நெருக்கமான உறவுகளைக் கொண்டு அவரது ஆசிகளைப் பெற்றிருப்பதுடன் அவர் எனக்கு தொடர்ந்து ஊக்கம் அளிப்பவராக இருந்துள்ளார்.
But, I am immensely pleased to have the fortune to respect him on this auspicious day.
இந்தப் புனிதமான தினத்தில் அவரை கவுரவிக்கும் அதிர்ஷ்டம் கிடைத்திருப்பதற்காக நான் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.
How cordial relations he had with Babasaheb that on his one direction, he sacrificed his entire life for the sake of India.
பாபா சாஹேப் உடன் அவர் எந்த அளவுக்கு இணக்கமான உறவு கொண்டிருந்தால், அவர் காட்டிய ஒரே திசையில் தன் ஒட்டுமொத்த வாழ்வையும் இந்தியாவுக்காக தியாகம் செய்திருப்பார்.
He is such a knowledgeable person, that his wisdom has no parallel.
அவருடைய அறிவாற்றலுக்கு யாரும் இணை இல்லை எனக் கூறும் அளவுக்கு அவர் ஒரு அறிவாற்றல் நிறைந்த நபர்.
Today, he shared our stage and graced this celebration.
அவர் இந்த மேடையை நம்முடன் பகிர்ந்து கொண்டு இந்த கொண்டாட்டத்தை சிறப்பித்து இருக்கிறார்.
For that, I extend my gratitude to Sangh Nayak Dr. Dhamma Viriyo-ji from the depth of my heart and pay my respectful obeisance.
இதற்காக நான் சங்கத் தலைவர் டாக்டர் தம்மா விரியோ அவர்களுக்கு என் இதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்வதுடன், எனது மரியாதையையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
Since today 14th April to 24th April, Government of India is launching a comprehensive drive called “Gram Uday Se Bharat Uday” (Development of villages leading to the development of the country) with the collaboration of all State governments.
இன்று ஏப்ரல் 14 தொடங்கி ஏப்ரல் 21ம் தேதி வரை இந்திய அரசு கிராம் உதய் சே பாரத் உதய் (கிராம வளர்ச்சியில் இருந்து பாரத வளர்ச்சி) என்ற முழுமையான இயக்கத்தை அனைத்து மாநில அரசுகளுடன் இணைந்து நடத்துகிறது.
The purpose with which Babasaheb provided us Constitution and Mahatma Gandhi gave the vision of Gram Swaraj (village self-governance) is still to be fulfilled.
எந்த நோக்கத்திற்காக பாபா சாஹேப் நமக்கு அரசியல் சட்டத்தையும், மகாத்மா காந்தி கிராம் ஸ்வராஜ் (கிராம சுயாட்சி) என்ற எண்ணோட்டத்தைக் கொடுத்தாரோ அது இன்னும் முழுமையாக்க வேண்டியுள்ளது.
After so many years of independence, our rural life too should have witnessed a massive change.
சுதந்திரம் பெற்று இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, நமது கிராமங்களின் வாழ்விலும் ஒரு பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும்.
There was a need to take it forward in tune with changing time.
மாறும் காலங்களுக்கு ஏற்ப அதனை முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.
The economic growth of India cannot be promoted just through the development of a few mega cities or just by a few top industrialists.
இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சி என்பது சில பெருநகரங்களின் வளர்ச்சி மூலமாகவே அல்லது ஒரு சில முன்னணி தொழிலதிபர்களாலோ அடைந்து விட முடியாது.
If in real sense, we have to achieve the long time and sustainable development of India, we need to strengthen the foundation of our villages, based upon which a permanent structure of development could be built up in the country.
உண்மையில் நாம் நீண்ட கால மற்றும் நீடித்திருக்கக்கூடிய வளர்ச்சியைப் பற வேண்டியுள்ளது, நமது கிராமத்தின் அடித்தளங்களை நாம் வலிமைப்படுத்த வேண்டியுள்ளது, அடிப்படையில் தான் நிரந்த வளர்ச்சிக்கான கட்டமைப்பை உருவாக்க முடியும்.
For that reason, you must have seen that this year’s Union Budget is fully dedicated to farmers and villages.
இந்தக் காரணத்திற்காகத் தான் இந்த ஆண்டு மத்திய பட்ஜெட் விவசாயிகள் மற்றும் கிராமங்களுக்காக முழுமையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருப்பதை நீங்கள் பார்த்திருக்கலாம்.
For a long time to come, the rural economy of country gains a new energy, a new momentum and a new power.
நாட்டின் கிராமப் பொருளாதாரம் புதிய சக்தி, புதிய உத்வேகம் மற்றும் புதிய ஆற்றலைப் பெற நீண்ட காலம் தேவைப்படும்.
On these points this budget lays special focus.
இந்த விஷயங்களில் இந்த பட்ஜெட் சிறப்புக் கண்ணோட்டத்தைக் கொண்டுள்ளது.
And I can see clearly that the idea which Mahatma Gandhi expressed through his vision of Gram Swaraj and the expectation which Babasaheb raised through his Constitution cannot take shape by doing tasks bit by bit.
மகாத்மா காந்தி தனது கண்ணோட்டமான கிராம் ஸ்வராஜ் மூலம் தெரிவித்த யோசனை மற்றும் அரசியல் சட்டத்தில் பாபாசாஹேப் வெளியிட்ட எதிர்பார்ப்புகளும் சிறிது சிறிதாக செய்வதன் மூலம் நடைபெறாது.
Instead, the need is to devote all the available resources of development towards our rural areas.
இதற்கு பதிலாக வளர்ச்சிக்கான ஆதாரங்கள் அனைத்தையும் கிராமப்புறங்களை நோக்கி அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.
After my government came in power, I keep on doing review and close discussion about various issues.
எனது அரசு ஆட்சிப்பொறுப்பேற்ற உடன் நான் பல்வேறு விவகாரங்கள் குறித்து ஆய்வு மற்றும் ஆலோசனைகளை நடத்தி வருகிறேன்.
Recently, a few months back, I was analyzing the power situation of India.
கடந்த சில மாதங்களுக்கு முன்னர் நான் இந்தியாவில் மின்சார நிலை குறித்து ஆய்வு செய்து கொண்டிருந்தேன்.
I asked the officials, while India is going to celebrate its 70th anniversary of independence just after a few months, how many villages are still left, where even an electric poll or wire has not reached so far?
இந்திய இன்னும் சில மாதங்களில் சுதந்திரம் பெற்றதன் 70வது ஆண்டைக் கொண்டாட உள்ள நிலையில் இன்னும் எத்தனை கிராமங்களுக்கு மின்சார கம்பங்கள் அல்லது ஒயர் கூட இன்னும் சென்றடையாத நிலை உள்ளது என நான் அதிகாரிகளைக் கேட்டேன்.
How many villages are still compelled to live in the era of 18th century?
18வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்ததைப் போல் வாழ கட்டாயப்படுத்தப்பட்டுள்ள கிராமங்களின் எண்ணிக்கை என்ன?
I thought perhaps there would be 200-500 villages in far flung areas of the country, which have remained deprived of this facility.
மிக தொலைவில் உள்ள 200 முதல் 500 கிராமங்களுக்கு இந்த வசதி கிடைக்காமல் இருக்கலாம் என்று தான் நான் கருதினேன்.
But, I was shocked, when I was informed that even now seven decades after India gained freedom, there exists such sort of 18,000 villages, where no electric poll has been set up, where people have not even seen the light.
ஆனால் இந்தியா சுதந்திரம் பெற்று எழுபது ஆண்டுகள் மடிந்த நிலையில் இன்னும் 18000 கிராமங்களில் இன்னும் மின் கம்பங்கள் அமைக்கப்படவில்லை என்றும் அந்த கிராம மக்கள் இதுவரை மின்சார விளக்குகளை பார்த்தது கூட இல்லை என்றும் கேள்விப்பட்டு நான் அதிர்ச்சி அடைந்தேன்.
19th century has gone by and then 20th century too.
19 மற்றும் 20ம் நூற்றாண்டுகள் முடிந்து போய் விட்டன.
Initial period of 15-16 years of 21st century have too passed.
21ம் நூற்றர்டின் 15 & 16 வருடங்களும் கடந்து போய் விட்டது.
But, despite that, even such a basic need was not destined to these people.
ஆனால் இன்னும் சில அடிப்படைத் தேவைகள் கூட இந்த மக்களுக்கு இன்னும் அளிக்கப்படாமல் உள்ளது.
It was natural for me to be restless.
நான் அமைதியற்று காணப்படுவது இயல்புதான்.
I enquired the officials the time to achieve this target of electrification of 18,000 villages.
இந்த 18,000 கிராமங்களுக்கும் மின்சார இணைப்பு கிடைக்கச் செய்வதற்கான கால இலக்கு என்ன என்று நான் அதிகாரிகளிடம் கேட்டேன்.
Their response was neither in days, nor in months, but in years.
அவர்களது பதில் நாள் கணக்கிலோ அல்லது மாதக் கணக்கிலோ இருக்கவில்லை, ஆண்டுக்கணக்கில் இருந்தது.
They said it will take at least seven years.
இதற்கு குறைந்தபட்சம் ஏழு ஆண்டுகளாவது ஆகும் என்றனர்.
Anyhow, I took stock of all the details and started doing exercise.
இருந்தபோதிலும் நான் இது குறித்த விவரங்களைத் தெரிந்து கொண்டு எனது பணிகளைத் தொடங்கினேன்.
Without asking them, I announced from Red Fort in my Independence Day speech to electrify the 18,000 villages in 1000 days.
அவர்களிடம் கேட்காமலேயே செங்கோட்டையில் ஆற்றிய சுதந்திர தின உரையில் இந்த 18,000 கிராமங்களிலும் அடுத்த 1000 நாட்களில் மின்சாரம் அளிக்கப்படும் என அறிவித்தேன்.
Hence, now the government had no choice but to run on the track to meet this goal.
எனவே தற்போது அரசுக்கு வேறு வழியின்றி, அந்தப் பாதையில் சென்று இலக்கை நிறைவேற்றும் கட்டாயம் உள்ளது.
Today let me say with delight that my dream can come true even before the set deadline of 1000 days.
இன்று இதற்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட 1000 நாட்கள் இலக்கிற்கு முன்னதாகவே எனது கனவு நனவாகும் என்று நான் மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
It was unacceptable to me to wait upon next seven years to achieve what have already taken 70 years of long time.
ஏற்கெனவே 70 ஆண்டுகள் முடிந்த விட்ட நிலையில் இன்னும் 7 ஆண்டுகள் காத்திருக்க வேண்டும் என்பதை என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.
I have taken up this challenging task to complete in 1000 days.
இந்த சவாலான பணியை 1000 நாட்களில் முடிக்க நான் உறுதிபூண்டுள்ளேன்.
I have inspired the entire Government to do it and have also requested the State Governments to lend their support.
இதனைச் செய்து முடிக்க ஒட்டுமொத்த அரசுக்கும் நான் ஊக்கம் அளித்திருப்பதுடன், மாநில அரசுகளும் இதற்கு உதவ வேண்டும் என வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளேன்.
Now the work is going on at fast pace.
தற்போது இந்தப் பணி வேகமாக நடைபெற்று வருகிறது.
In which new village, electric pole, wire and electricity have reached till now, you can view its daily report at your finger tips at any place.
எத்தனை கிராமங்களுக்கு மின் கம்பங்கள், ஒயர் மற்றும் மின்சாரம் ஆகியவை இன்று வரை சென்றடைந்துள்ளன என்பதை அன்றாட அறிக்கைகளின் மூலமாக எங்கிருந்து வேண்டுமானாலும் நீங்கள் உங்கள் விரல் நுனிகளில் பெறலாம்.
This is such sort of government, which is prepared to give the public the account of each and every moment, each and every rupee and step ahead at fast speed in pursuance of fulfilling the dreams of common people of India.
ஒவ்வொரு தருணம், ஒவ்வொரு ரூபாய் மற்றும், இந்தியாவில் உள்ள பொது மக்களின் கனவுகளை நனவாக்க எடுக்கப்படும் ஒவ்வொரு நடவடிக்கை குறித்தும் பொதுமக்களுக்குத் தெரிவிக்க இந்த அரசு தயாராக இருக்கிறது.
Today, the villages, which have electrified after so long time, are seeing the celebrations of festivals, a weeklong revelry of dancing and singing.
நீண்ட காலத்திற்குப் பின்னர் மின்சாரம் பெற்றுள்ள இந்தக் கிராமங்கள் கொண்டாட்டத்தை, ஆடிப் பாடி கொண்டாடுகின்றனர்.
The people are in such a cheerful mood thinking that after electricity has entered their village, now their homes too would soon get light up.
தங்கள் கிராமத்திற்கு வந்துள்ள மின்சாரம் விரைவில் தங்கள் வீடுகளுக்கும் வந்து ஒளியேற்றும் என்று மக்கள் மிகவும் உற்சாகத்துடன் இருக்கின்றனர்.
Today’s world wants to get connected with optical fiber and digital network.
இன்றைய உலகம் ஆப்டிகல் கேபிள் மற்றும் டிஜிட்டல் நெட்வொர்க் உடன் இணைந்திருக்க விரும்புகிறது.
Whatever is available all around the world, even a common man wants to get that on his fingertips.
உலகம் முழுவதும் உள்ள அனைத்தும் தன் விரல் நுனிகளில் கிடைக்க வேண்டும் என்று சாதாரண மனிதன் கூட விரும்புகிறன்.
If entire globe is present on the palm of each person in form of mobile phone, then why should it not be in the grasp of rural people of India?
ஒவ்வொரு மனிதனின் கையிலும் உள்ள மொபைல் போன்கள் வடிவத்தில் ஒட்டுமொத்த உலகமும் இருக்கும் என்றால் அது இந்திய கிராமப்புற மக்களின் கவனத்தை ஏன் ஈர்க்கக்கூடாது?
Since a long time, dreams have been cherished to spread the network of optical fiber and digital connectivity in 2.5 lakhs villages.
ஆப்டிகல் ஃபைபர் மற்றும் டிஜிட்டல் இணைப்பை 2.5 லட்சம் கிராமங்களுக்கும் பரவச் செய்ய வேண்டும் என்பது தான் நீண்ட கால கனவாக இருந்தது.
The plans were devised but no work manifested on the ground.
இதற்கான திட்டங்கள் தீட்டப்பட்ட போதிலும் எந்தப் பணியும் நடக்கவில்லை.
I understand very well how much difficult it is to set up networks in so huge numbers of villages.
இத்தனை பெரிய எண்ணிக்கையிலான கிராமங்களில் இந்த நெட்வொர்க்குகளை அமைக்கும் பணியில் உள்ள சிரமத்தை நான் புரிந்து கொண்டுள்ளேன்.
We need to make a start somewhere.
ஏதேனும் ஒரு இடத்தில் அதனை நாம் தொடங்க வேண்டியது அவசியம்.
And once we initiate this task, it will gain momentum and lead us towards realization of dreams.
இந்தப் பணியை நாம் தொடங்கினால், இது வேகம் பெற்று நம் கனவுகளை நனவாக்கத் தொடங்கும்.
The farmer of my country does not cry out for anything.
எனது நாட்டு விவசாயிகள் எதற்காகவும் அழுவதில்லை.
Once he gets adequate water, he has the talent to do wonder from the soil and carry out all other things without anyone’s help.
போதுமான தண்ணீர் கிடைத்தவுடன் அவர்கள் யாருடைய உதவியும் இன்றி தனது திறன்களைக் கொண்டு மட்டும் அதிசயங்களை நிகழ்த்துகின்றனர்.
He has such kind of skill, potential and diligence that he has no time to ever look back.
அவரிடம் திறன், வாய்ப்பு ஆகியவை இருப்பதாலல் திரும்பிப் பார்ப்பதற்கான அவகாசம் அவருக்கு இல்லை.
The farmer of my country is not in the habit of getting satisfied watching only his pocket filled.
எனது நாட்டு விவசாயிகளுக்கு தனது பை நிறைந்திருப்பதைப் பார்த்து மனநிறைவு கொள்ளும் பழக்கம் கிடையாது.
Considering this only, I have put forward a resolution about the farmers of my country.
இதனைக் கருத்தில் கொண்டு தான் நான் எனது நாட்டில் உள்ள விவசாயிகளுக்காக ஓர் தீர்மானத்தை முன்வைத்துள்ளேன்.
That is to bring a revolutionary change in the rural economy and double up farmers’ income by 2022.
கிராமப் பொருளாதாரத்தில் புரட்சிகரமான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தி 2022ம் ஆண்டுக்குள் விவசாயிகளின் வருவாயை இரட்டிப்பாக்க வேண்டும் என்பதுதான் அது.
Eminent intellectuals and experienced people as well as leading economists have expressed surprise and told me Modi-ji this is a very difficult task to do.
அறிவுஜீவிகள், அனுபவம் பெற்றவர்கள் மற்றும் முன்னணி பொருளாதார அறிஞர்கள் இதுகுறித்து தங்களது ஆச்சரியத்தை வெளிப்படுத்தி இருப்பதுடன், இது மிகவும் கடினமான பணி என்று என்னிடம் கூறினார்கள்.
I know well that it is a challenging task.
இது சவாலான பணி என்று எனக்கும் தெரியும்.
Had it been an easy job, the public of this country would not entrust this responsibility upon me.
இந்தப் பணி எளிமையானதாக இருந்திருந்தால் அதனை இந்த நாட்டு மக்கள் என்னிடம் பொறுப்பை ஒப்படைத்திருக்க மாட்டார்கள்.
If task is challenging, but determination is strong, the path is sure to reveal itself.
பணி சவாலாக இருந்தாலும் உறுதி வலிமையாக இருந்தால் அதற்கான பாதை நிச்சயமாக வெளிப்படும்.
we are finding ways to beat off the challenges.
இதனால் தான் இந்த சவால்களை எதிர்கொள்வதற்கான வழிகளை நாங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.
My congratulations to Shivraj-ji, who has conceptualized the measures and initiatives in detail to double the income of farmers by 2022 in the state!
விவசாயிகளின் வருவாயை 2022ம் ஆண்டுக்குள் இரட்டிப்பாக்குவதற்கான முயற்சிகள் மற்றும் நடவடிக்கைகளை இந்த மாநிலத்தில் எடுத்துள்ள திரு.
I have also requested all the State Governments to come up with their own ideas considering the available resources.
கைவசம் உள்ள ஆதாரங்களைக் கொண்டு தங்களது சொந்த யோசனைகளைத் தெரிவிக்குமாறு நான் அனைத்து மாநில அரசுகளையும் கேட்டுக் கொண்டுள்ளேன்.
Rural economy can contribute in strengthening the overall economy of India.
இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்துவதற்கு கிராமப் பொருளாதாரம் பங்களிக்க முடியும்.
Until, the purchasing power of rural people is increased, the urban economy cannot get a boost.
கிராமப்புற மக்களின் வாங்கும் சக்தி உயர்த்தப்படும் வரையில் நகர்ப்புற பொருளாதாரத்திற்கு ஊக்கம் கிடைக்காது.
If the people inhabiting Mhow village achieve enhanced purchasing power, then only they will go to Indore for shopping and it will ultimately push up the market of Indore.
மோ கிராமத்தில் வசிக்கும் மக்களின் வாங்கும் சக்தி உயர்ந்தால் மட்டுமே அவர்கள் இந்தூருக்கு சென்று பொருட்கள் வாங்குவார்கள் என்பதால் அது இந்தூரில் உள்ள சந்தைக்கு ஊக்கம் அளிக்கும்.
Hence, a strong rural economy is the most powerful engine to provide momentum to the economic cycle of India.
எனவே வலிமையான கிராமப் பொருளாதாரம் என்பது இந்தியாவின் பொருளாதார சுழற்சிக்கு வேகம் தரும் ஒரு சக்திவாய்ந்த பொறியாகும்.
And this is the single direction to meet our goal of holistic development.
முழுமையான வளர்ச்சி என்ற நமது இலக்கை அடைவதற்கான ஒரே திசை இதுதான்.
On one hand, Babasaheb Ambedkar gave us three mantra:
ஒருபுறம் பாபா சாஹேப் அம்பேத்கர் கல்வி கொடு, புரட்சி செய், ஒன்றுபடு என்ற மூன்று மந்திரங்களை நமக்கு அளித்தார்.
But, at the same time, he had envisioned such kind of India, which is economically prosperous, socially empowered and technologically upgraded.
ஆனால் அதே நேரத்தில் அவர் பொருளாதார வளம் கொண்ட சமூக அதிகாரம் பெற்ற மற்றும் தொழில்நுட்ப மேம்பாடு கொண்ட இந்தியா உருவாக வேண்டும் என விரும்பினார்.
That is the reason, our government has taken the decision to converge 14th April, Babasaheb’s birthday with 24th April, National Panchayati Raj Day with the aim to visit each and every village, spread Babasaheb’s message of social and economical well-being and empower them to move forward.
இதன் காரணமாகவே நமது அரசு பாபா சாஹேப் பிறந்த நாளான ஏப்ரல் 14 முதல் தேசிய பஞ்சாயத்து ராஜ் தினமான ஏப்ரல் 24 வரை ஒவ்வொரு கிராமத்திற்கும் சென்று பாபா சாஹேப்பின் செய்தியான சமூக மற்றும் பொருளாதார நல்வாழ்வை பரப்பி அவர்கள் முன்னேறுவதற்கான அதிகாரத்தை அளிக்க உள்ளது.
Today, Government of India contributes a sum of over 75 lakhs rupees from its treasury towards the development of each village.
இன்று இந்திய இரசு ஒவ்வொரு கிராமத்தின் முன்னேற்றத்திற்காகவும் 75 லட்சம் ரூபாயை அளிக்கஅளிக்கிறது.
But, there are constitutional provisions, legal systems and regulations, which drive our nation.
ஆனால் நமது நாட்டை இயக்கிக் கொண்டிருக்கும் அரசியல் சட்ட அம்சங்கள், சட்ட முறைகள் மற்றும் வரன்முறைகள் எங்கு உள்ளன?
It is necessary that our Gram Panchayat keep a burning desire and ever awakened spirit to follow these driving factors.
நம்மை இயக்கும் இந்த அம்சங்களை பின்பற்றுவதற்கான எப்போதும் விழிப்புணர்வு கொண்ட ஆர்வம் நமது கிராமப் பஞ்சாய்த்துக்களுக்கு இருப்பது அவசியம்.
That’s why, how does Panchayat system become more vibrant, stronger and visionary, the efforts are needed in this direction.
இப்படித்தான் பஞ்சாயத்து முறை அதிக துடிப்பு, வலிமை மற்றும் கண்ணோட்டம் கொண்டு இருக்கும் என்பதால் இந்த திசையில் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.
If even in 21st century, our mothers and sisters are compelled to go outside to defecate, what can be more embarrassing situation for us?
21வது நூற்றாண்டிலும் நமது சகோதரர்கள் மற்றும் சகோதரிகள் இயற்கை அழைப்புகளை போக்கிக் கொள்ள வெளியில் செல்லம் நிலை இருக்கிறது என்றால் அதுதவிர வேறு எது நமக்கு சங்கடமான சந்தர்ப்பமாக இருக்கும்?
But, a dream has been realized by the Governmental team, political leaders, social activists and citizens of Indore district.
ஆனால் அரசு குழு, அரசியல் தலைவர்கள், சமூக ஆர்வலர்கள் மற்றும் இந்தூர் பொதுமக்களால் கனவு நனவாக்கப்பட்டிருக்கிறது.
I think it is the best ever tribute to Babasaheb Ambedkar paid by the people of Indore.
இந்தூர் மக்கள் பாபாசாஹேப் அம்பேத்கருக்கு செலுத்தியுள்ள சிறப்பான அஞ்சலி இது என நான் நினைக்கிறேன்.
It has also created a competitive environment among other districts to be free from open defecation.
இது திறந்தவெளிக் கழிப்பிடங்ளில் இருந்து விடுபட வேண்டும் என்ற இணக்கமான சூழ்நிலையை இதர மாவட்டங்களுக்கும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.
If India is to be made neat and clean, first of all, our mother and sisters should be relieved from open defecation.
இந்தியா தெளிவாகவும், சுத்தமாகவும் இருக்க வேண்டும் என்றால் முதலில் நமது அம்மாக்கள் மற்றும் சகோதரிகள் திறந்தவெளியில் இயற்கை உபாதைகள் கழிக்கும் நிலையில் இருந்து விடுபட வேண்டும்.
To meet this goal, everyone requires working together and putting in enormous efforts.
இந்த இலக்கை அடைவதற்கு நாம் அனைவரும் ஒன்றுபட்டு அதற்காக பெரும் முயற்சிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.
This is not a task of earning credit and name.
இது பெயரையோ புகழையோ பெறும் ஒரு பணி அல்ல.
I don’t want to waste my time in going in further detail.
இதுபற்றி விரிவாக பேசி என் நேரத்தை நான் வீணடிக்க விரும்பவில்லை.
But, I’m sure that whatever I’m doing can bring in a big change in the life of poor.
ஆனால் நான் எது செய்தாலும் அது ஏழைகளின் வாழ்க்கையில் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் என நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்.
Right now you have seen the launching of many plans for the poor, Dalit and backward people of Madhya Pradesh.
மத்திய பிரதேசத்தில் உள்ள ஏழை, தலித் மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்காக ஏராளமான திட்டங்கள் தற்போது தொடங்கப்பட்டதை நீங்கள் பார்த்தீர்கள்.
These plans carry the message of empowerment of people so that they could move ahead.
இந்த திட்டங்கள் மக்கள் முன்னேறுவதற்காக அவர்களுக்கு அதிகாரமளிக்க வேண்டும் என்ற செய்தியை தாங்கிக் கொண்டுள்ளன.
This movement contains ongoing activities.
இந்த இயக்கத்தின் பணிகள் தொடரும்.
Brothers and sisters, you will be surprised to know that even today, our crores of poor brothers and sisters who live in slum areas or in small and kutcha or dilapidated homes, they cook the food on chulha (wood stove) by burning the wood.
சகோதர சகோதரிகளே, இன்றும் கூடி குடிசைப்பகுதிகளில் வாழும் நமது சகோதர சகோதரிகள் விறகு அடுப்புகளைக் கொண்டு தான் சமைக்கின்றனர் என்பதை அறிந்து நீங்கள் ஆச்சரியப்படுவீர்கள்.