natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ಗ್ರಾಮವು ತಮ್ಮ ವಿಕಾಸದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ತಾನೇ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ?
How can villages plan programmes for their own development?
ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಕ್ಕೂ ಮಹತ್ವ ಇರಬೇಕು; ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಕ್ಕೂ ಮಹತ್ವ ಇರಬೇಕು.
There should be due importance laid on physical and social infrastructure.
ಕೆಲವು ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಂತೂ ಆಹಾರ ದೇಣಿಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಜರುಗಿದವು.
In some villages people organised food donation on this occasion.
ಭಾರತದ ಇಷ್ಟೊಂದು ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದು ಬಹುಶಃ ಬಹಳ ಅಪರೂಪ.
It happens very rarely that so many different programmes go on at the same time in so many villages of India.
ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಗ್ರಾಮೋದಯದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತು ಕೊಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರೆ ನಾವು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದಾಗಿದೆ.
The foundation for the progress of India is the rise of its villages; so if we all keep laying stress on the progress of the villages, we shall continue to get the desired results.
ಮುಂಬಯಿಯಿಂದ ಶರ್ಮಿಳಾ ಧಾರ್ಪುರೇ ಅವರು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಫೋನ್ ನಲ್ಲಿ
Sharmila Dharpure from Mumbai has expressed her concern to me through her phone call.
ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ ಸುಧಾರಣೆಯ ಅಗತ್ಯ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.
I am Sharmila Dharpure speaking from Mumbai.
ಸಾಕಷ್ಟು ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಲ್ಲ.
I have a question for you about the school and college education.
ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟವೂ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ.
For the last so many years, a strong need for reforms has been felt in the education sector.
ಮಕ್ಕಳು ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರವೂ ಅವರಿಗೆ ಮೂಲಭೂತವಾದ ವಿಚಾರಗಳೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಇರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ.
Either the required amount of schools and colleges are not there or else the quality in education is lacking.
ಈ ಕುರಿತು ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಡಿ, ಧನ್ಯವಾದ.”
How do you wish to bring about reforms?”
ಇವರ ಆತಂಕ ಬಹಳ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿದೆ.
Sharmilaji, your concern is quite genuine.
ಇವತ್ತು ಯಾವುದೇ ಕುಟುಂಬ ಒಂದು ಕನಸನ್ನು ಕಾಣ್ತಾ ಇದೆ ಅಂದರೆ, ಅದು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೊಡಿಸುವ ಕನಸಾಗಿರುತ್ತೆ.
Today in every home, the first thing that the parents dream of is to give their children good education.
ನಾಗರಿಕರ ಇಂಥ ಭಾವನೆಗಳೇ ದೇಶದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.
A house, a car – all that comes later.
ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಓದಿಸಬೇಕು; ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೊಡಿಸಬೇಕು ಅನ್ನೋದು.
And for a country like India, this common sentiment of the people is a very big force.
ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಿಗಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಜನರ ಆಸೆಗೆ ಇಂಬು ಕೊಡಬೇಕು; ಈ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಬೇಕು.
To educate their children and educate them well, this concern for the children to get good education should increase further and a greater awareness should come about.
ತಾವು ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದೀವಿ ಅನ್ನೋದರ ಕುರಿತು ಮಕ್ಕಳೂ ಜಾಗರೂಕರಾಗ್ತಾರೆ.
The child is also aware of the purpose for which he or she goes to school.
ಆದ್ರಿಂದ, ನಾವು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲ ಬಾಧ್ಯಸ್ಥರಲ್ಲಿ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪೋಷಕರಲ್ಲಿ ಕೇಳುವುದೇನಂದ್ರೆ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಆಗುಹೋಗುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ವಿವರವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿ.
So I would appeal to all guardians and parents to give not just enough time and attention to their children but also to everything that’s happenings in their school.
ಅದರಿಂದ ಏನಾದರೂ ಮಹತ್ವದ ವಿಚಾರ ಗೊತ್ತಾದ್ರೆ, ನೀವೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿ.
And if something strikes your attention, please go to the school and discuss it with the teachers yourself.
ಇಂಥ ವಿಚಕ್ಷಣೆ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅನೇಕ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತೆ; ಜನರ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದಿಂದ ಇದು ಖಂಡಿತ ಆಗುತ್ತೆ.
Vigilance can be of help to reduce many shortcomings in the education system.
ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸರಕಾರಗಳು ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತು ಕೊಟ್ಟಿವೆ.
People’s participation will go a long way in achieving this.
ಈ ಕುರಿತು ಎಲ್ಲಾ ಸರಕಾರಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಮಾಡಿವೆ.
Every Government in our country has laid stress on education and every Government has made efforts for it in its own way.
ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಬೇಕು; ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳಬೇಕು.
It is true that for a long time our focus has been on setting up educational institutions, expanding the system of education, building schools, building colleges, recruiting teachers, ensuring maximum attendance of children.
ಶಾಲೆ, ಕಾಲೇಜುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಬೇಕು.
So priority has been given in a way to the spread of education.
ಶಿಕ್ಷಕರ ನೇಮಕಾತಿ ಆಗಬೇಕು.
This was necessary.
ಅಧಿಕ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಸೇರಬೇಕು- ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಲಕ್ಷ್ಯ ಈ ವಿಚಾರಗಳ ಕುರಿತು ಇದೆಯೆನ್ನುವ ಮಾತು ಸತ್ಯ.
But today more than expanding education what is necessary is to improve the quality of education.
ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತಾರಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಾವು ನೀಡುವ ಮಹತ್ವಕ್ಕಿಂತ ಇವತ್ತು ಅದರ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಸುಧಾರಣೆ ಮಾಡುವ ಕಡೆಗೆ ನೀಡಬೇಕಾಗಿದೆ.
We have already done a lot towards expanding education.
ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾವು ಸಾಕಷ್ಟು ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ.
Now we will have to focus on quality education.
ಈಗ ನಾವು ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
Till now we concentrated on the outlay for education.
ಸಾಕ್ಷರತಾ ಅಭಿಯಾನದಿಂದ ಮುಂದುವರಿದು ಈಗ ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ, ಇದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಥಮಿಕತೆ ಆಗಬೇಕಾಗಿದೆ.
The time has come to focus on the outcome of it.
ಈ ವರೆಗೆ ಔಟ್ ಲೇ ಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ನಡೀತಾ ಇತ್ತು; ಇವತ್ತು ಔಟ್ ಕಮ್ ಮೇಲೆ ಫ಼ೋಕಸ್ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ.
Till now the stress has been on how many are attending school.
ಈ ವರೆಗೆ, ಶಾಲೆಗೆ ಎಷ್ಟು ಜನ ಮಕ್ಕಳು ಹಾಜರಾದರು ಅನ್ನೋದರ ಕಡೆ ಲಕ್ಷ್ಯ ಇರ್ತಿತ್ತು; ಇವತ್ತು ಹಾಜರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಲಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತು ಕೊಡಬೇಕಾಗಿದೆ.
From now onward, more than schooling, we will have to lay stress on learning.
ಎನ್ರೋಲ್ಮೆಂಟ್, ಎನ್ರೋಲ್ಮೆಂಟ್, ಎನ್ರೋಲ್ಮೆಂಟ್ ?
Till now we have heard the echo of the mantra of Enrolment!
ಆದರೆ ಈಗ, ಶಾಲೆಯನ್ನು ತಲುಪಿರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ, ಯೋಗ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡೋ ಕಡೆಗೆ ನಾವು ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
But now we will have to turn our attention to providing good education, worthy education to children who have made it to schools.
ಈಗಿನ ಸರಕಾರದ ಬಜೆಟನ್ನೂ ನೀವು ಗಮನಿಸಿರಬಹುದು.
You must have seen the Budget of the present government.
ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತುಕೊಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೀವು ಕಾಣಬಹುದು.
An effort is being made to provide quality education.
ಕ್ರಮಿಸಬೇಕಾದ ಹಾದಿ ತುಂಬಾ ದೀರ್ಘವಾಗಿದೆ, ನಿಜ.
But it is true we still have a long way to go.
ಆದರೆ, ನಾವು ಈ ದೇಶದ ನೂರಾಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಕೋಟಿ ಜನ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದರೆ, ದೀರ್ಘ ಪಯಣವೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತೆ.
If we, 125 crore Indians, resolve, we can cover that distance.
ಶರ್ಮಿಳಾ ಅವರು ಹೇಳೋ ಮಾತು ನಿಜ; ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಸುಧಾರಣೆ ಆಗಬೇಕಾಗಿದೆ.
Sharmila ji has rightly said that we do need to bring reforms for quality education.
ನೀವು ಈ ಬಾರಿಯ ಮುಂಗಡಪತ್ರದಲ್ಲಿ ನೋಡಿರಬಹುದು; ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ.
You must have noticed in the Budget that we have decided to do something unconventional.
ಅವರಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾದ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಡಲಾಗಿದೆ.
We have done this with the intention of giving them a free hand.
ಇದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಈಗ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವ ಸಿಗ್ತಾ ಇದೆಯೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಹತ್ವ ಕೌಶಲ್ಯಕ್ಕೂ ಸಿಗಬೇಕು.
Along with importance to education, there is importance to skill.
ಇದೇ ರೀತಿ, ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವೂ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
Likewise, technology plays a very big role in education.
ದೂರಶಿಕ್ಷಣ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಇವು ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಸರಳಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಬಹಳ ಬೇಗನೆ ಇದರ ಪರಿಣಾಮಗಳೂ ಗೋಚರಿಸುತ್ತವೆ ಅನ್ನೋ ವಿಶ್ವಾಸ ನನಗಿದೆ.
Long distance education and technology will make the task of education simpler.
ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ನನಗೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಆಪ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೀತಾನೂ ಇರ್ತಾರೆ, ಈ ಯುವಜನ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬರೆಯೋದು ಏನೆಂದರೆ:
I believe that the results of this move are going to be seen in the near future.
“ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯವರೇ, ನಮಸ್ಕಾರ, ನಾನು ಮೋನಾ ಕರ್ಣವಾಲ್ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ.
Since a long time people have been asking me questions on one topic.
ಇವತ್ತಿನ ದಿನ ಯುವಜನರು ಓದಿನ ಜೊತೆಗೆ ಕ್ರೀಡೆಗೂ ಮಹತ್ವ ನೀಡಬೇಕಾಗಿದೆ.
Some have written on my web portal mygov.in, others have written to me on NarendraModiApp.
ಇದರಿಂದ ಅವರ ಸಮಗ್ರ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತೆ.
“Mr. Prime Minister Namaskar, I am Mona Karnwal from Bijnore.
ಇದನ್ನು ನಾನು ಸ್ವಂತ ಅನುಭವದಿಂದ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ.
For the youth in today’s age, along with studies, sports are also of great importance.
ಏಕೆಂದರೆ, ನಾನು ಭಾರತ್ ಸ್ಕೌಟ್ಸ್ ಮತ್ತು ಗೈಡ್ಸ್ ನಲ್ಲಿದ್ದೆ, ಅದು ನನ್ನ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಮಹತ್ವದ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬೀರಿದೆ.
They should have a feeling of team spirit and the qualities of a good leader for their overall holistic development.
ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಯುವಜನರಿಗೆ ನೀವು ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿ, ಸರಕಾರವೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಎನ್ ಸಿ ಸಿ, ಎನ್ ಎಸ್ ಎಸ್ ಮತ್ತು ಸ್ಕೌಟ್ಸ್ ಮತ್ತು ಗೈಡ್ಸ್ ಇವುಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ನನ್ನ ಆಶಯವಾಗಿದೆ.”
I state this from my own experience because I have served in the Bharat Scouts and Guides and this had a very good impact upon my life.
ಇದರಲ್ಲಿ ಎನ್ ಸಿಸಿ ಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಿದ್ದರು, ಎನ್ ಎಸ್ ಎಸ್ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಿದ್ದರು, ಸ್ಕೌಟ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಗೈಡ್ಸ್, ರೆಡ್ ಕ್ರಾಸ್, ನೆಹರು ಯುವ ಕೇಂದ್ರ, ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಿದ್ರು.
It was under pressure from you people, following your suggestions, that I recently called for a meeting with the chiefs of NCC, NSS, Bharat Scouts and Guides, Red Cross and the Nehru Yuva Kendra.
ನಾನು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು, ಈ ಬಗೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಾಯ ಹೇರಿದ ಎಲ್ಲಾ ಯುವಮಿತ್ರರಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.
So first I would like to felicitate my young friends who put pressure on me, the result of which was that I held this meeting.
ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ನಾನು ಸಭೆಯನ್ನು ಕರೆದೆ, ಇಂಥ ಸಭೆಯನ್ನು ಕರೆದದ್ದು ಒಳ್ಳೆಯದೆ ಆಯಿತು ಅಂತ ನನಗನ್ನಿಸಿತು.
I felt glad that I met them.
ಬಹಳಷ್ಟು ಸಮನ್ವಯದ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ ಅನ್ನಿಸ್ತು ನನಗೆ.
I felt the need for greater coordination.
ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಂಘಟನೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಾಡ್ತಾ ಇದೆ; ಆದರೆ, ನಮ್ಮ ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಸಂಯೋಜಿತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ಎಂಥ ಅದ್ಭುತ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಆಗುತ್ತೆ, ಎಷ್ಟೊಂದು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ, ಅಷ್ಟೊಂದು ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಇದು ತಲುಪಬಲ್ಲುದು ಅಂತ ಮನವರಿಕೆ ಆಯ್ತು.
They are doing a lot in their own way but if work is done collectively, in an organized manner, then these various organizations of ours can bring about huge results.
ಇದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ನನಗೆ ಬಹಳ ಸಮಾಧಾನವಾಯ್ತು.
They are spread so wide, reaching out to so many families.
ಆದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು, ಇಂಥ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಂದ ಒಂದು ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಸಿಗುತ್ತೆ, ಪ್ರೇರಣೆ ಲಭಿಸುತ್ತೆ, ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ವಿಕಾಸ ಆಗುತ್ತೆ.
It’s true that I myself have been a cadet in the NCC and so I know firsthand how one acquires a fresh perspective through such organizations.
ನನಗೆ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದರ ಲಾಭವಂತೂ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು.
I did get the benefit of that in my childhood.
ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸ್ತು, ಇಂಥ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ಸಿಗಬೇಕು, ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಬೇಕು ಅಂತ.
I believe that we should infuse a new life, a new force into these organizations.
ನಾನು ಈ ಬಾರಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ಕೆಲವು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
This time I put some issues before them.
ಈ ಸೀಸನ್ನಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಯುವಜನ ಜಲಸಂಗ್ರಹಣೆಯ ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಂಘಟನೆಯೊಂದಿಗೆ ಏಕೆ ಕೈಜೋಡಿಸಬಾರದು?
I told them that for this season why don’t all these organizations and our youth make an effort for water conservation.
ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಎಷ್ಟು ಬ್ಲಾಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಎಷ್ಟು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಶೌಚಕ್ಕಾಗಿ ಬಯಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು?
We could collectively try and stop open defecation in so many blocks and so many districts.
ಗ್ರಾಮವನ್ನು ಬಯಲು ಶೌಚಾಲಯ ಮುಕ್ತ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬಹುದು?
What kind of programmes can we make to unite our country?
ದೇಶವನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಲು ಇಂಥ ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು?
Can we have a common youth song for all these organizations?
ನಮ್ಮ ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂಘಟಣೆಗಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಯುವಗೀತೆ ಏನಾಗಬೇಕು?
We spoke on many issues.
ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಕುರಿತು ಅವರ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದೇನೆ.
Today, I appeal to you all as well.
ಇವತ್ತು ನಾನು ನಿಮಗೂ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ, ಉತ್ತಮ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿ.
Please suggest the perfect ideas for these youth organizations.
ನೀವು ನನ್ನ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಆಪ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆದರೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸ್ತೇನೆ.
If you write to me on my NarendraModiApp , I will send them to the right place.
ನಾವು ನಡೆಸಿದ ಸಭೆಯ ನಂತರ ಅವರೆಲ್ಲರ ಕಾರ್ಯಗಳು ಚುರುಕುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಅಂತ ನನಗಂತೂ ಅನ್ಸುತ್ತೆ.
After this meeting, I feel they are going to gain a new momentum.
ನಿಮಗೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಕೈಜೋಡಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತೆ.
Now even you will wish to join one of them.
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ದೇಶಬಾಂಧವರೇ, ನಾವು ಇವತ್ತು ಒಂದು ಮಾತನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ.
My dear fellow citizens, I now wish to talk about something that will compel us all to think.
ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಜರ್ಜರಿತ ಗೊಳಿಸುವ ಮಾತು ಅಂತ ನನಗನ್ನಿಸುತ್ತೆ.
I view it also as something that is going to shake us all.
ಹೀಗಾಗಿ ಗ್ಯಾಸ್ ಸಿಲಿಂಡರ್ ಬಹುದೊಡ್ಡ ವಿಷಯ ಆಗಿತ್ತು.
On the other hand, economists have put constant pressure to reduce the subsidy on gas cylinders.
ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ, ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಿಂದ ಸಬ್ಸಿಡಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತನ್ನೋ ಒತ್ತಡವೂ ಇತ್ತು ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಹಲವಾರು ಸಮಿತಿಗಳು ಸೇರ್ತಾ ಇದ್ವು.
For this reason, many committees would sit which would receive many proposals and suggestions on the issue of lessening the gas subsidy.
ಈ ಸಮಿತಿಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಖರ್ಚೂ ಆಗುತ್ತಾ ಇತ್ತು.
But the matter would remain at a standstill.
ಆದರೆ ಸ್ಥಿತಿ ಮಾತ್ರ ಹೇಗಿತ್ತೋ ಹಾಗೆ ಇರ್ತಿತ್ತು.
This has been everybody’s experience.
ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಚಾರ.
No one ever thought beyond this.
ಆದರೆ, ನಾವು ಈ ಚೌಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
Today, my dear fellow citizens, I have utmost pleasure in placing before you all my own account on this.
ಇವತ್ತು, ನನ್ನ ದೇಶಬಾಂಧವರೇ, ನನ್ನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವನ್ನು ನಿಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸೋದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗ್ತಾ ಇದೆ, ನಾನು ಮೂರನೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
I have chosen the third way out and that is the path of placing trust and confidence in the people and the masses.
ಜನತಾ ಜನಾರ್ದನರ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಇಡುವ ಮಾರ್ಗ.
At times we political leaders should trust our people more than we trust ourselves.
ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ತಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಮ್ಮವರ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ತಾಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.
We should have implicit faith in the people.
ನಾನು ಜನತಾ ಜನಾರ್ದನರ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟು, ಹೀಗೇ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತುಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅಂದಿದ್ದೆ, ನೀವು ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಹದಿನೈದು ನೂರು, ಅಥವಾ ಎರಡು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಸಹಿಸ್ತೀರೀ ಅಂತಾದರೆ, ನೀವು ಗ್ಯಾಸ್ ಸಬ್ಸಿಡಿಯನ್ನು ಏಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬಾರದು?
I had once said to you that if you can bear the expense of 1500-2000 rupees per year, then why don’t you give up your subsidy on gas?
ಇದರಿಂದ ಬಡವರಿಗೆ ಪ್ರಯೋಜನ ಆಗುತ್ತೆ.
This could be of use to poor households.
ನಾನು ಹೀಗೇ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಇವತ್ತು ಎದೆತುಂಬಿ ಹೇಳ್ತೇನೆ.
I had said it just like that, but today I can say with confidence that I am indeed very proud of you all.
ನನಗೆ ನನ್ನ ದೇಶಬಾಂಧವರ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಹೆಮ್ಮೆ ಇದೆ.
One crore families have voluntarily given up their subsidy on gas cylinders.
ಒಂದು ಕೋಟಿ ಕುಟುಂಬದವರು ಸ್ವಯಿಚ್ಛೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಗ್ಯಾಸ್ ಸಬ್ಸಿಡಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
These one crore are not wealthy families.
ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಈ ಒಂದು ಕೋಟಿ ಕುಟುಂಬದವರು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಶ್ರೀಮಂತರಲ್ಲ, ನನಗೆ ಗೊತ್ತು, ನಿವೃತ್ತ ಶಿಕ್ಷಕರು, ನಿವೃತ್ತ ಕಾರಕೂನರು, ರೈತರು, ಚಿಕ್ಕ ಅಂಗಡಿ ಮಾಲೀಕರು ಹೀಗೆ ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಕೆಳ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಜನ – ಇವರು ತಮ್ಮ ಸಬ್ಸಿಡಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
Among them are retired teachers, retired clerks, farmers, small shopkeepers.
ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷತೆ ಅಂತಂದ್ರೆ, ಸಬ್ಸಿಡಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡೋದ್ರ ಬಗ್ಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಫ಼ೋನ್ ಬಳಸಿ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು.
These are middle class and lower middle class families that have given up their subsidy.
ಆನ್ ಲೈನ್ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು.
Now look at the other, rather unique, side of it.
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ದೇಶಬಾಂಧವರೇ, ಇದು ಸಣ್ಣ ವಿಚಾರವಲ್ಲ, ಸರಕಾರವು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ತೆರಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ರಿಯಾಯತಿ ಕೊಟ್ಟರೂ, ವಿನಾಯಿತಿ ಕೊಟ್ಟರೂ ಸಾಕು, ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಥ ಸರಕಾರದ ಕುರಿತು ಹೊಗಳಿಕೆಗಳ ಹೊಳೆಯೇ ವಾರವಿಡೀ ಹರಿಯುತ್ತೆ.
If the government gives even a small concession on tax or exemption from tax, then for a whole week we hear praise for that government being splashed on TV channels and in newspapers.
ಆದರೆ, ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಅನ್ನೋದು ಒಂದು ಬಗೆಯ ಹಕ್ಕು ಅನ್ನುವಂಥ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಕೋಟಿ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸಬ್ಸಿಡಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟವು.
Here, these one crore families have given up their subsidy.
ನಾನು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು ಈ ಒಂದು ಕೋಟಿ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಶತಶತ ನಮನಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
And in our country subsidy has turned into a kind of a right that people expect.
ಅಭಿನಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.
A thing like that they have chosen to give up.
ಏಕೆಂದರೆ, ಇವರು, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.
I humbly bow to them because they have compelled political leaders to think of coming up with something new.
ಈ ಒಂದು ಘಟನೆ, ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಿಗೂ ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯಗೊಳಿಸಿದೆ.
This has also forced the economists of the country to think differently.
ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ರೂಪಿಸುವ ಸಮೀಕರಣಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಇದೆ ಈ ಘಟನೆ.
Even the global economic experts who used to live in a world of their calculations would find this phenomenon to be beyond their limits of traditional wisdom.
ಈ ಕುರಿತು ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ದಿನ ಯೋಚಿಸಬೇಕು.
At some point of time they will also have to think of this novel experience that has defied conventional thinking.
ಒಂದು ಕೋಟಿ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸಬ್ಸಿಡಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು; ಅದರ ಬದಲಿಗೆ, ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಬಡ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಅನಿಲ ಸಿಗುವುದು – ಹೊರಗಡೆಯಿಂದ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಮಾತಾಗಿದೆ.
One crore families giving up their subsidy on gas cylinders and in return one crore poor families getting gas cylinders with the money that is saved from the one crore families that have given up their subsidy.
ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಮಾತು ಅಂತಂದ್ರೆ, ಜನತೆಯ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟು ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎನ್ನುವುದು.
Externally, it appears just an incident But, its extraordinary lesson is that if you place faith in the people, it leads to most handsome achievements.
ನಾನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜಕೀಯ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಇವತ್ತು ಆಗ್ರಹದಿಂದ ಹೇಳಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಜನರ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಇಡುವ ಒಂದು ವಿಚಾರವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡಬೇಕು.
I would like to specially appeal to the entire political class to place implicit faith in the people.
ನೀವು ಊಹೆಯನ್ನೇ ಮಾಡಿರದಂಥ ಪರಿಣಾಮ ಇದರಿಂದ ಸಿಗಬಹುದು.
That will fetch such terrific results that one could have never ever imagined.
ನಾನು ಈ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಯಬೇಕು.
We should move in this direction.
ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು, ಮೂರನೇ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇ ವರ್ಗದ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗಾಗಿ ಸಂದರ್ಶನವನ್ನು ಏಕೆ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ.
I have always felt this way, like when I felt why Class 3 and Class 4 employees should be made to go through interviews.
ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬರೆದು ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲ, ಅದರ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸ ಇಡಿ.
We should trust the person who has given the exams and submitted the marks.
ನನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇರುತ್ತೆ, ನಮ್ಮ ರೈಲು ಮಾರ್ಗಗಳು ಇವೆಯಲ್ಲ, ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ರೂಟಿನಲ್ಲಿ ಟಿಕೆಟ್ ಚೆಕ್ಕರ್ ಇರಲ್ಲ ಅಂತ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿ.
Sometimes I feel that we should publicly announce that today on this route of the railways there will be no ticket checker.
ನಾವು ದೇಶದ ಜನರ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಇಡಬೇಕು.
Let’s see what happens when we place faith in the people of India.
ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಇಂಥ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು.
We can undertake several such experiments.
ಇದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಸರಕಾರ ನಿಯಮಗಳು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
Anyway, these are just some personal thoughts.
ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ: ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಪ್ರತಿ ದಿನ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಅಂತ.
A person called Ravi has written to me – “Good News Everyday — he writes — please ask your officials to post about one good incident every day.
ಯಾವುದೇ ಪತ್ರಿಕೆ, ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನಲ್ ನೋಡಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್ ಅಂದರೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಸುದ್ದಿಯೇ ಆಗಿರುತ್ತೆ.
Each newspaper and news channel has bad news for its every ‘breaking news’.
ನೂರಾ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಇರುವ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಏನೂ ಒಳ್ಳೆಯದು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲವೇ?
Is there not anything good happening around in this country populated by 125 crore people?
ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ.
Please change this situation.”
ಅವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳ್ತಾನೇ ಇದ್ದರು.
He used to continuously repeat that.
ನಾವು ನೋಡಿರುವ ಹಾಗೆ ಕೆಲವು ಟಿವಿ ಚಾನೆಲ್ ನವರು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ವಿಶೇಷ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ.
These days I have noticed that some T.V. channels have begun setting aside some time for positive news.
ಇದರಿಂದಾಗಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಸುದ್ದಿಗಳ ವಾತಾವರಣ ಮೂಡ್ತಾ ಇದೆ ಅನ್ನೊ ಮಾತು ನಿಜ.
So it is right to say that there is an atmosphere all around of positive news.
ಒಳ್ಳೆ ಸುದ್ದಿಗಳು, ಸರಿಯಾದ ಸುದ್ದಿಗಳು ಜನರನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾ ಇರಲಿ ಅಂತ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇದೆ.
And everybody feels that the people should get the right news and good news.
ಒಳ್ಳೆಯ ಸುದ್ದಿ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುವ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
Good news becomes the greatest reason and inspiration to do something good.
ನಾವು ಎಷ್ಟೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುತ್ತೇವೆಯೋ ಅಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟವುಗಳಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತೆ.
It is true that the more we give prominence to good things, the less space there will be for bad things.
ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು, ಸರಕಾರದ ವತಿಯಿಂದ, ‘ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಫಾರ್ಮಿಂಗ್ ಇಂಡಿಯಾ’ ಅಂತನ್ನೋ ವೆಬ್ ಸೈಟ್ ಗೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.
You all must be aware that the government has started a website,transforming india.
ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಏನಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಸುದ್ದಿಯಿದ್ದರೆ ನೀವು ಅದನ್ನು ಈ ಪೋರ್ಟಲ್ ಗೆ ಕಳಿಸಬಹುದು.
This is a portal where even you can send news of any good thing that’s happened to you.
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾದುದ್ದನ್ನು ಮಾಡುವ, ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾದ ಮಾತನ್ನು ಆಡುವ, ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾದದ್ದನ್ನು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡೋಣ.
We all should strive together to do something positive, talk about something positive, to spread something positive.
ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಒಂದು ವಿಶೇಷತೆ ಅಂತಂದ್ರೆ, ಕುಂಭ ಮೇಳ.
There is one great speciality of our country — the Kumbh Mela.
ಇದು ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಆಕರ್ಷಣೆಯ ಕೇಂದ್ರವೂ ಹೌದು.
The Kumbh Mela can become the centre of tourist attraction as well.
ಇಷ್ಟು ದೀರ್ಘ ಸಮಯದ ವರೆಗೆ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಜನ ಸಮಾವೇಶಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಜಗತ್ತಿನ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತು.
Very few know that since a long time, crores and crores of people have gathered on the river-banks for this festival.
ಶಾಂತ ಚಿತ್ತದಿಂದ, ಶಾಂತಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಈ ಒಂದು ಮಹೋತ್ಸವ ಸಂಪನ್ನವಾಗಬೇಕು.
The peaceful atmosphere at the Kumbh Mela gives moments of tranquillity to the soul.
ಸಂಘಟನೆ ಅಥವಾ ಇವೆಂಟ್ ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಜನರ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಬಹುದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಮಾನಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಮೇಳ ಇದಾಗಿರುತ್ತೆ.
These festivals, from the point of view of organization, event management and people’s participation, set new and high standards.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ನಾನು ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ, ಹಲವರು ಸಿಂಹಸ್ಥ ಕುಂಭದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಅಪ್ಲೋಡ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ.
I have been noticing for the last two days that many people have uploaded pictures of the Simhastha Kumbh Mela.
ಭಾರತ ಸರಕಾರ, ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳು ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಇಲಾಖೆಗಳು ಈ ಕುರಿತು ಒಂದು ಛಾಯಾಚಿತ್ರ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಬೇಕು.
I would like the Tourism Department of the Government of India and the State Government to hold a photo competition on this occasion.
ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಫ಼ೋಟೋಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಅಪ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿ ಅಂತ ಜನರಿಗೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಬೇಕು.
People should be encouraged to take the finest photographs and upload them.
ಈ ನಡುವೆ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯವರು ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದರು.
This can surely be done.
ಅಲ್ಲಿಂದ ಜನ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಯ್ಯಬೇಕು, ಹಾಗೇ ಆಗಬೇಕು.
It is not that the cleanliness remains confined to that place.
ನನಗನ್ನಿಸುತ್ತೆ, ಕುಂಭಮೇಳ ಧಾರ್ಮಿಕ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮೇಳ, ಹೌದು.
People should carry back the message of cleanliness with them.
ಆದರೆ, ಇದರಲ್ಲಿಯೇ ನಾವು ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕವಾದ ಅವಕಾಶವನ್ನು, ಸಂಸ್ಕಾರದ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
I believe that even if the Kumbh Mela is a religious and spiritual occasion, we can turn it into a social occasion.
ನೀರಿನ ಕುರಿತು ಪ್ರೀತಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ?
We should use each Kumbh Mela to make people aware of how we can increase our value for water, our faith in water; how we can spread the message of water conservation.
ನೀರಿನ ಸ್ವಯಂಸಂಗ್ರಹಣೆ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ?
We should do this.
ಎನ್ನುವ ಕುರಿತು ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಲು ಈ ಕುಂಭಮೇಳವನ್ನು ನಾವು ಒಂದು ವೇದಿಕೆಯನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.
My dear fellow citizens, I will surely meet you all once in the evening on this important occasion of Panchayati Raj Divas today.
ಇದು ನನಗೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.
My heartiest thanks to you all.
ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಅನಂತ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.
As always, the unshakeable bond between your inner thoughts and those of mine gives me immense pleasure.
ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಅಮೆರಿಕದ ಕಾಯಂ ಪ್ರತಿನಿಧಿ, ರಾಯಭಾರಿ, ನಿಕ್ಕಿಹಾಲೆ ಅವರು ಇಂದು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದರು.
Ambassador Ms. Nikki Haley, United States Permanent Representative to the United Nations called on Prime Minister Modi, today.
ರಾಯಭಾರಿ ಹಾಲೆ ಅವರು ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರ ಪರವಾಗಿ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
Ambassador Haley conveyed greetings from President Trump.
ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಅವರೂ ಕೂಡ ಅಮೆರಿಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದರಲ್ಲದೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮತ್ತು ಟ್ರಂಪ್ ಅವರ ನಡುವಿನ ಹಿಂದಿನ ಮಾತುಕತೆ ಮತ್ತು ಸಂವಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರು.
Prime Minister requested her to convey his best wishes to President Trump and warmly recalled their earlier meetings and interactions.
ಭಾರತ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣಾ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿನ ಬಲವರ್ಧನೆಯನ್ನು ರಾಯಭಾರಿ ಹಾಲೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರು.
Ambassador Haley noted the deepening relations between India and the US particularly in strategic and defence sectors.
ಉಭಯ ನಾಯಕರು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ಸೇರಿದಂತೆ ಬಹುವಿಧದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕ ನಡುವಿನ ಸಹಕಾರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವ ಮಾರ್ಗೋಪಾಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿದರು.
Both the dignitaries discussed ways to enhance India- US cooperation including on counter-terrorism and in multilateral fora.
ಜಾಗತಿಕ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಯೋಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕ ನಡುವಿನ ಸಹಭಾಗಿತ್ವ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕೆಂಬುದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಉಭಯ ನಾಯಕರು ವಿಶ್ವಾಸ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.
They expressed confidence that strong India-US partnership will continue to be an important factor for global peace and prosperity.
ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರು, ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಭಾರತ-ಫೆಸಿಫಿಕ್ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳು, ಕೊರಿಯಾ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ನಿಶಸ್ತ್ರೀಕರಣಗೊಳಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಕೈಗೊಂಡಿರುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಿದರು.
PM expressed appreciation for President Trump’s South Asia and Indo-Pacific strategies and commended his initiative for denuclearization of Korean Peninsula.