natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Across the country, there were pioneers in journalism, who often gave up a life of comfort. 
ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಹಲವು ದಿಗ್ಗಜರು, ನಮಗೆ ಸದಾ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಬದುಕು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
They helped create a mass consciousness and awakening, through their newspapers. 
ಅವರು ತಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಮೂಹಿಕ ಒಮ್ಮತ ಮತ್ತು ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
Perhaps it is because of the high ideals of those founding pioneers, that so many newspapers established in the days of the British Raj, continue to flourish today. 
ಇದು ಆ ಸ್ಥಾಪಕ ದಿಗ್ಗಜಗಳ ಉನ್ನತ ಕಲ್ಪನೆಯ ಫಲವಾಗಿದೆ, ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದ ಹಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಇಂದಿಗೂ ತಮ್ಮ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿವೆ.
We must never forget that successive generations performed the duties required of them, towards society, and the nation. 
ಪೀಳಿಗೆಗಳು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಬಾರದು.
That is how we achieved freedom. 
ಹೀಗಾಗಿಯೇ ನಾನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದು.
After independence, the rights of citizens gained importance in public discourse. 
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ ನಾಗರಿಕರ ಹಕ್ಕುಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಮಹತ್ವ ಪಡೆದವು.
Unfortunately, over time we seem to have neglected our individual and collective sense of duty. 
ಆದರೆ ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮತ್ತು ಸಂಘಟಿತ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಮರೆತಿರುವುದು ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ.
This has in some way contributed to several ills that plague our society today. 
ಇದು ಇಂದು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಿರುವ ಹಲವು ಪಿಡುಗುಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
The need of the hour is to create a mass awakening towards “engaged, responsible, and aware citizens.” 
“ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುವ, ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ಜಾಗೃತ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ” ಸಾಮೂಹಿಕ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವುದು ಈ ಹೊತ್ತಿನ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
The civic sense of “entitlement” must be suitably balanced by a civic sense of “responsible engagement.” 
“ಅರ್ಹತೆ” ಯ ನಾಗರಿಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ “ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ” ನಾಗರಿಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಸಮತೋಲಿತವಾಗಿರಬೇಕು.
This should happen, of course, through our education system, and the conduct of our political leaders. 
ಇದು ನಮ್ಮ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ವರ್ತನೆಯ ಮೂಲಕ ಆಗಬೇಕು.
But the media too, has a key role to play here. 
ಆದರೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಕೂಡ ಇದರಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
Ladies and Gentlemen. 
ಮಹನೀಯರೇ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರೇ
Many of the newspapers that shaped the discourse for freedom, were vernacular newspapers. 
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ರೂಪ ನೀಡಿದ ಹಲವು ವಾರ್ತಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಾಗಿವೆ.
In fact, the then British Government was fearful of the Indian Vernacular Press. 
ಅಂದಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತ ಭಾರತದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕಾ ಭಾಷಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಹೆದರುತ್ತಿತ್ತು.
In our diverse nation, the role of vernacular newspapers – newspapers published in regional languages – remains as important today, as it was then. 
ನಮ್ಮ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಅಂದಿನಂತೆಯೇ ಇಂದಿಗೂ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
They carry content in a language that is easily understood by people. 
ಅವು ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಯುವ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತವೆ.
Very often, they cater to vulnerable and socially disadvantaged groups. 
ಅವು ಶೋಷಿತ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ವಂಚಿತರಾದ ವರ್ಗಗಳ ಪರ ಆಗಾಗ್ಗೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ.
Their strength, their impact, and thus, their responsibility, can never be under-estimated. 
ಅವುಗಳ ಶಕ್ತಿ, ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಮತ್ತು ಅವರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕಡೆಗಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
They are the messengers of the intent and policies of the Government, in far-flung areas. 
ಅವು ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ನೀತಿಗಳ ಸಂದೇಶವಾಹಕರಾಗಿವೆ.
Equally, they are the torch-bearers of the thoughts, feelings and emotions of our people. 
ಜೊತೆಗೆ ಅವು ಜನರ ಚಿಂತನೆಗಳು, ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಕಿಡಿ ಹಚ್ಚುವವಾಗಿದೆ.
In this context, it is indeed heartening to note that today, among our vibrant print media, some of the largest selling newspapers, are published in the regional languages. 
ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಇಂದು ನಮ್ಮ ಚಲನಶೀಲ ಮುದ್ರಣ ಮಾಧ್ಯಮದ ಪೈಕಿ, ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಮಾರಾಟವಾಗುವ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಸೇರಿವೆ.
The Dina Thanthi, is of course, one among them. 
ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ದಿನ ತಂತಿಯೂ ಒಂದೆಂದು ಹೃದಯತುಂಬಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
I have often heard people wonder, as to how the amount of news that happens in the world every day always just exactly fits the newspaper. 
ಹೇಗೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಹೊಂದುವಂತೆ ಪ್ರತಿ ದಿನ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿ ಹೇಗೆ ಘಟಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜನ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡುವುದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.
On a serious note, we are all aware, that there is just too much that happens in the world everyday. 
ಗಂಭೀರವಾದ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಘಟನೆ ಘಟಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.
It is the editors who select and decide what is important. 
ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದು ಸಂಪಾದಕನ ಕಾರ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
They decide what should be given space on the first page, what should be given more space and what should be ignored. 
ಮೊದಲ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಜಾಗ ನೀಡಬೇಕು, ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗ ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಯಾವುದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.
This, of course, casts upon them, a great responsibility. 
ಇದು ಅವರ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊರಿಸುತ್ತದೆ.
Editorial freedom must be used wisely, in public interest. 
ಸಂಪಾದಕೀಯದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಜನರ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ವಿವೇಚನಾಯುಕ್ತವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು.
Equally so, the freedom to write, and to decide what is to be written, does not include the freedom to be “less than accurate,” or “factually incorrect.” 
ಅದೇ ರೀತಿ, ಬರೆಯುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಏನನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು, ಏನನ್ನು ಸೇರಿಸಬಾರದು “ನಿಖರತೆಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾದ್ದು” ಅಥವಾ “ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ತಪ್ಪಾಗಿರುವುದು.”ಎಂಬುದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಲ್ಲ.
Even though media may be owned by private individuals, it serves a public purpose. 
ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಖಾಸಗಿಯವರ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ, ಅದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತದೆ.
As scholars say, it is an instrument to produce reform through peace, rather than by force. 
ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುವಂತೆ, ಕ್ರಾಂತಿಯ ಬದಲಾಗಿ ಶಾಂತಿಯ ಮೂಲಕ ಸುಧಾರಣೆ ತರುವ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ.
Hence, it has as much social accountability as the elected government or the judiciary. 
ಆದ್ದರಿಂದ, ಚುನಾಯಿತ ಸರ್ಕಾರ ಅಥವಾ ನ್ಯಾಯಾಂಗಕ್ಕೆ ಅದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
And its conduct must be equally, above board. 
ಮತ್ತು ಅದರ ವರ್ತನೆಯು ಸಮಾನವಾಗಿ, ಮಂಡಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಿರಬೇಕು.
To recall the words of the great saint Thiruvalluvar, “There is nothing in this world except ethics, which would bring both reputation and wealth together”. 
ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂತ ತಿರುವಳ್ಳುವರ್ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದಾದರೆ, “ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ, ಅದು ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ತರುತ್ತದೆ”.
Technology has brought about great change in the media. 
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆ ತಂದಿದೆ.
There was a time, when the headlines of the day, written on a village blackboard, carried immense credibility. 
ಪ್ರಧಾನ ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಳ್ಳಿಗಳ ಕಪ್ಪು ಹಲಗೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬರೆಯುವ ಕಾಲ ಒಂದಿತ್ತು, ಅದಕ್ಕೆ ಅದ್ಭುತ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಇತ್ತು.
Today, our media spans the entire range, from that village blackboard, to online bulletin boards. 
ಇಂದು, ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಹಳ್ಳಿಯ ಕಪ್ಪು ಹಲಗೆಯಿಂದ ಆನ್ ಲೈನ್ ಬುಲಿಟಿನ್ ಬೋರ್ಡ್ ವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಣಿಯನ್ನು ಆವರಿಸಿವೆ.
Just as education now focuses a lot more on learning outcomes, our attitude towards consumption of content has changed. 
ಶಿಕ್ಷಣ ಈಗ ಕಲಿಕೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನಹರಿಸುತ್ತದೆ, ಅಂತೆಯೇ ವಿಷಯದ ಬಳಕೆಗೆ ಕುರಿತ ನಮ್ಮ ಮನೋಭಾವ ಬದಲಾಗಿದೆ.
Today, every citizen analyses, discusses, and attempts to cross-check and verify the news that comes to him, through multiple sources. 
ಇಂದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕೂ ತಮಗೆ ಬರುವ ಸುದ್ದಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ, ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಿಖರತೆಯನ್ನು ಬಹು ಮೂಲಗಳ ಮೂಲಕ ತಾಳೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
Media, therefore, must make an extra effort, to maintain credibility. 
ಹೀಗಾಗಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ.
Healthy competition among credible media platforms is also good for the health of our democracy. 
ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ನಡುವಿನ ಆರೋಗ್ಯಪೂರ್ಣ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೂ ಉತ್ತಮವಾದುದಾಗಿದೆ.
Renewed emphasis on credibility, brings us to the subject of introspection. 
ನವೀಕರಿಸಿದ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯ ಒತ್ತು, ನಮಗೆ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನದ ವಿಷವಾಗಿದೆ.
I firmly believe that reform in the media, whenever required, can only come from within, through introspection. 
ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿನ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಯಾವಾಗ ಅಗತ್ಯವಿದೋ ಆಗ ಅದರೊಳಗೇ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಬಲವಾಗಿ ನಂಬುತ್ತೇನೆ.
Indeed, we have seen this process of introspection happen on some occasions, such as the analysis of the reportage of the 26/11 Mumbai terror attack. 
ಹಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಆಗಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. .
Perhaps, it should happen more often. 
26/11 ರ ಮುಂಬೈ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿಯ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ವೇದ್ಯವಾಗಿದೆ.
We have so many amazing success stories but we refuse to acknowledge them. 
ನಮಗೆ ಹಲವು ಅದ್ಭುತ ಯಶೋಗಾಥೆಗಳಿವೆ, ಆದರೆ ನಾವು ಅವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
I observe, that a lot of the media discourse today revolves around politics. 
ನಾನು ನೋಡಿರುವಂತೆ, ಮಾಧ್ಯಮದ ಬಹಳಷ್ಟು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳು ಇಂದು ರಾಜಕೀಯದ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತುತ್ತಿವೆ.
It is only fair that politics be discussed at length, in a democracy. 
ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಚರ್ಚಿಸುವುದು ನ್ಯಾಯೋಚಿತವೆ.
However, India is more than just us politicians. 
ಭಾರತವು ಕೇವಲ ರಾಜಕಾರಣಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ್ದು.
It is the 125 crore Indians, which make India what it is. 
ಇದು 125 ಕೋಟಿ ಭಾರತೀಯರಿಂದ ಆಗಿರುವುದು.
I would be happy to see media focus a lot more, on their stories, and their achievements. 
ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಅವರ ಕಥೆಗಳು, ಮತ್ತು ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನಹರಿಸುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತೇನೆ.
In this endeavour, every citizen with a mobile phone is your ally. 
ಈ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ, ಮೊಬೈಲ್ ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿರೂ ನಿಮ್ಮ ಮಿತ್ರರು.
Citizen reporting can be an important tool in the sharing and dissemination of success stories of individuals. 
ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ವರದಿಗಾರಿಕೆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಥ ಯಶೋಗಾಥೆಯ ಪ್ರಸಾರ ಮತ್ತು ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಸಾಧನವಾಗುತ್ತದೆ.
It can also be of immense help in directing relief and rescue efforts in times of crisis, or natural disasters. 
ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಪತ್ತುಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಲು ಇದು ಅಪಾರ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
Let me also add, that during times of natural disasters, media usually does its best to cover various aspects of the incident. 
ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಪತ್ತುಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಾಧ್ಯಮವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಘಟನೆಯ ವಿವಿಧ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ತಮ್ಮ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
Natural calamities seem to be occurring with increasing frequency and intensity across the world. 
ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಕೋಪಗಳು ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ತೀವ್ರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿವೆ.
Climate change is a challenge for each one of us. 
ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಯು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದು ಸವಾಲಾಗಿದೆ.
Can media take a lead in the battle against it? 
ಅದರ ವಿರುದ್ಧದ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಒಂದು ಮುನ್ನಡೆ ಸಾಧಿಸಬಹುದೇ?
Can media devote just a little space, or a fixed time daily, to report, discuss, or increase awareness about what we can do to combat climate change? 
ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಹೋರಾಡಲು ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬಹುದೆಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಲು, ವರದಿ ಮಾಡಲು, ಚರ್ಚಿಸಲು, ಅಥವಾ ದಿನನಿತ್ಯದ ಸಮಯವನ್ನು ಮಾಧ್ಯಮವು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವನ್ನು ವಿನಿಯೋಗಿಸಬಹುದೇ?
I take this opportunity, to appreciate the media’s response to the Swachh Bharat Mission. 
ನಾನು ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಛ ಭಾರತ ಅಭಿಯಾನದಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಸ್ಪಂದನೆಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
As we strive to achieve Swachh Bharat by 2019, the 150th birth anniversary of Mahatma Gandhi, I am touched by the constructive role that media has played, both in generating awareness and mass consciousness towards cleanliness. 
ನಾವು ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿ ಅವರ 150ನೇ ಜನ್ಮ ದಿನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಂದರೆ 2019ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಭಾರತ ಸಾಧಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಜನ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಒಮ್ಮತ ಮೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ರಚನಾತ್ಮಕವಾದ ಪಾತ್ರ ನನ್ನ ಹೃದಯ ತಟ್ಟಿದೆ.
They have also pointed out the work that remains to be done, before we can claim to have achieved our goal. 
ನಾವು ನಮ್ಮ ಗುರಿ ಸಾಧಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮುನ್ನ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು, ಬಾಕಿ ಇರುವ ಕೆಲಸ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಬೊಟ್ಟು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಲಿ ಎಂದು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
There is another key area, where media can play an important role. 
ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಿಸಬಲ್ಲ ಮತ್ತೂ ಒಂದು ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ.
This is the initiative of Ek Bharat, Shreshtha Bharat. 
ಇದು ಏಕ ಭಾರತ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾರತ.
Let me explain this with one example. 
ನಾನು ಇದನ್ನು ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ವಿವರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.
Can a newspaper, devote just a few column inches of space, each day for one year, to this cause? 
ಈ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಪತ್ರಿಕೆ, ಒಂದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಅಂಗುಲಗಳ ಜಾಗವನ್ನು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಮುಡಿಪಾಗಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವೆ?
Every day, they can write one simple sentence in their language of publication, along with its translation, and trans-literation, in all major Indian languages. 
ಅವು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಅವು ಒಂದು ಸರಳ ವಾಕ್ಯ ಬರೆದು ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಷಾಂತರಿಸಿ ಮತ್ತು ಅನ್ಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಯಥಾವತ್ ಅದನ್ನು ಹಾಕಬಹುದಲ್ಲವೇ
At the end of the year, the readers of the newspaper will have been exposed to 365 such simple sentences, in all major Indian languages. 
ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಓದುಗಳು ಅಂಥ 365 ಸರಳ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಮುಖ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿರುತ್ತಾರೆ.
Imagine the positive impact this simple step can create. 
ಇದು ಉಂಟು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಧನಾತ್ಮಕವಾದ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಆಗ ನೀವೇ ನೋಡಿ.
Further, schools can be encouraged to discuss this in their classrooms daily for a few minutes, so that children too, are exposed to the strength and richness of our diversity. 
ಬಳಿಕ, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಶಾಲೆಗಳ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲ ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಚರ್ಚಿಸಲು ಉತ್ತೇಜಿಸಿ, ಆಗ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಶಕ್ತಿಯ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತದೆ.
Hence, this step will not only serve a noble cause, but will also increase the strength of the publication itself. 
ಈ ಪ್ರಯತ್ನ ಒಂದು ಉದಾತ್ತ ಉದ್ದೇಶವನ್ನಷ್ಟೇ ಈಡೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಜೊತೆಗೆ, ಇದು ಪತ್ರಿಕೆಯ ಬಲವನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
Seventy five years may be a considerable amount of time in a human life-span. 
75 ವರ್ಷ ಎನ್ನುವುದು ಮಾನವನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯವಾದ ಸಮಯವಾಗಿದೆ.
But for a nation, or an institution, it marks just a significant milestone. 
ದೇಶಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಇದು ಒಂದು ಮೈಲಿಗಲ್ಲು ಮಾತ್ರ.
About three months ago, we celebrated the 75th anniversary of the Quit India Movement. 
ಮೂರು ತಿಂಗಳುಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾವು ಬ್ರಿಟಿಷರೇ ಭಾರತ ಬಿಟ್ಟು ತೊಲಗಿ ಚಳವಳಿಯ 75ನೇ ವರ್ಷ ಆಚರಿಸಿದೆವು.
In a way, the journey of the Dina Thanthi, has mirrored the rise of India as a young, vibrant nation. 
ದಿನತಂತಿಯ ಈ ಪಯಣದಲ್ಲಿ, ಭಾರತ ಯುವ ಚಲನಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವುದನ್ನು ಬಿಂಬಿಸಿದೆ.
Speaking in Parliament on that day, I gave a call for creating a New India by 2022. 
ಆ ದಿನ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ನಾನು 2022ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನವ ಭಾರತ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಕರೆ ನೀಡಿದೆ.
An India that is free from the evils of corruption, casteism, communalism, poverty, illiteracy, and disease. 
ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ, ಜಾತಿಯತೆ, ಕೋಮುವಾದ, ಬಡತನ, ಅನಕ್ಷರತೆ ಮತ್ತು ಕಾಯಿಲೆ ಮುಕ್ತವಾದ ನವ ಭಾರತದ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಕರೆ ನೀಡಿದ್ದೆ.
The next five years must be about Sankalp se Siddhi – accomplishment through resolve. 
ಮುಂದಿನ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಕಲ್ಪಸಿದ್ಧಿಗೆ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತೇವೆ.
Only then can we create the India of the dreams of our freedom fighters. 
ಆಗ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರ ಕನಸು ನನಸು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ.
As a newspaper that was born when the nation embraced the Quit India Movement, may I suggest that the Dina Thanthi has a special responsibility in this regard. 
ದೇಶ ಬ್ರಿಟಿಷರೇ ಭಾರತ ಬಿಟ್ಟು ತೊಲಗಿ ಎಂದು ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದು, ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ತಳೆದ ಪತ್ರಿಕೆಯಾಗಿ, ದಿನತಂತಿಗೆ ಈ ನಿಟ್ಟನಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇದೆ.
I hope that you will use this opportunity, to reflect upon what you can do for your readers, or for the people of India, over the next five years. 
ಓದುಗರಿಗೆ ಮುಂದಿನ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡ ಬೇಕು ಎಂಬ ಕುರಿತಂತೆ ನೀವು ಈ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
Even beyond the immediate target of five years, perhaps on the occasion of its platinum jubilee, the Thanthi must think of what the next seventy five years will be like. 
ತತ್ ಕ್ಷಣದ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಗುರಿಯಾಚೆ, ತನ್ನ ಅಮೃತ ಮಹೋತ್ಸವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ದಿನತಂತಿ ಮುಂದಿನ 75 ವರ್ಷ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
What is the best way to continue to remain relevant, and serve the people and the nation in the age of instant news at the fingertips. 
ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿ ಉಳಿಯಲು ಹೇಗೆ ಸಾಗಬೇಕು ಎಂಬ, ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವೇನು ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
And in doing so, continue to maintain the highest standards of professionalism, ethics, and objectivity. 
ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ವೃತ್ತಿಯ, ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶದ ಉನ್ನತ ಗುಣಮಟ್ಟ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
In conclusion, I once again appreciate the efforts of the publishers of Dina Thanthi in the service of the people of Tamil Nadu. 
ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ನಾನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಜನತೆಯ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ದಿನ ತಂತಿಯ ಪ್ರಕಾಶಕರಿಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ.
I am sure, they will continue to constructively help in shaping the destiny of our great nation. 
ನಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಡಿನ ಗುರಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವರು ರಚನಾತ್ಮಕವಾದ ಪ್ರಯತ್ನ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
The Union Cabinet chaired by the Prime Minister Shri Narendra Modi today approved signing of a Memorandum of Cooperation between India and the United States of America on Homeland Security. 
ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿಂದು ನಡೆದ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ಸಂಪುಟ ಸಭೆ, ಮಾತೃಭೂಮಿಯ ಸುರಕ್ಷತೆ ಕುರಿತಂತೆ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ನಡುವೆ ಸಹಕಾರ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಅಂಕಿತ ಹಾಕಲು ತನ್ನ ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡಿದೆ.
My dear citizens 
ನನ್ನ ನಲ್ಮೆಯ ಪ್ರಜೆಗಳೆ,
I hope you ended the festive season of Diwali with joy and new hope. 
ಈ ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬದ ಋತುಮಾನವನ್ನು ಸಂತೋಷ ಹಾಗೂ ಹೊಸ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಸಿದ್ದೀರ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇನೆ.
Today, I will be speaking to you about some critical issues and important decisions. 
ಇಂದು ನಾನು ಕೆಲವು ಕಠಿಣ ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಿದ್ದೇನೆ.
Today I want to make a special request to all of you. 
ನಾನು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇಂದು ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಮನವಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
You may recall the economic situation in May 2014 when you entrusted us with an onerous responsibility. 
ನೀವು ನಮಗೆ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊರಿಸಿದ 2014ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.
In the context of BRICS, it was being said that the “I” in BRICS was shaky. 
ಬ್ರಿಕ್ಸ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಬ್ರಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ’ಐ’ ಇಂಡಿಯಾ ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
Since then, we had two years of severe drought. 
ಅಲ್ಲಿಂದೀಚೆಗೆ ನಾವು ಎರಡು ವರ್ಷ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲವನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ.
Yet, in the last two and a half years with the support of 125 crore Indians, India has become the “bright spot” in the global economy. 
ಆದರೂ ಕಳೆದ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಎಲ್ಲ 125 ಕೋಟಿ ಜನರ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿಂಜರಿತದ ನಡುವೆಯೂ, ಭಾರತ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದೆ.
It is not just we who are saying this; it is being stated by the International Monetary Fund and the World Bank. 
ಇದನ್ನು ಕೇವಲ ನಾವು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಣಕಾಸು ನಿಧಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳೇ ಈ ಅಂಶವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿವೆ.
This Government is dedicated to the poor. 
ಈ ಸರ್ಕಾರ ಬಡವರಿಗಾಗಿ ಮೀಸಲು.
It will remain dedicated to them. 
ಇದು ಅವರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿದೆ.
In our fight against poverty, our main thrust has been to empower the poor, and make them active participants in the benefits of economic progress. 
ಬಡತನ ನಿರ್ಮೂಲನೆಯ ನಮ್ಮ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಮುಖ ಧ್ಯೇಯ ಬಡವರನ್ನು ಸಬಲೀಕರಣಗೊಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಗತಿಯ ಲಾಭದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದಾಗಿದೆ.
The Pradhan Mantri Jan Dhan Yojana, 
ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಜನ್ ಧನ್ ಯೋಜನೆ
the Jan Suraksha Yojana, 
ಜನ ಸುರಕ್ಷಾ ಯೋಜನೆ
the Pradhan Mantri Mudra Yojana for small enterprises, 
ಸಣ್ಣ ಉದ್ದಿಮೆದಾರರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಮುದ್ರಾ ಯೋಜನೆ
the Stand-up India programme for Dalits, Adivasis and Women, 
ದಲಿತ ಆದಿವಾಸಿ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಗಾಗಿ ಸ್ಟಾಂಡ್ ಅಪ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ
the Pradhan Mantri Ujjwala Scheme for gas connections in the homes of the poor, 
ಬಡ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಅನಿಲ ಸಂಪರ್ಕ ಒದಗಿಸುವ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಉಜ್ವಲ ಯೋಜನೆ
the Pradhan Mantri Fasal Beema Yojana and Pradhan Mantri Krishi Sinchai Yojana to protect the income of farmers, 
ರೈತರ ಆದಾಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಫಸಲ್ ಬಿಮಾ ಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಕೃಷಿ ಸಿಂಚಯ ಯೋಜನೆ
the Soil Health Card Scheme to ensure the best possible yield from farmers’ fields, 
ರೈತರ ಬೆಳೆಗಳ ಇಳುವರಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಭರವಸೆ ನೀಡುವ ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಡ್ ಯೋಜನೆ
and the e-NAM National Market Place scheme to ensure farmers get the right price for their produce 
ರೈತರು ಬೆಳೆದ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ ನ್ಯಾಯಯುತ ಬೆಲೆ ಒದಗಿಸಿಕೊಡಲು
—these are all reflections of this approach. 
ಇ-ನ್ಯಾಮ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸ್ಥಳ ಯೋಜನೆ
In the past decades, the spectre of corruption and black money has grown. 
ಕಳೆದ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪುಹಣದ ಭೀತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.
It has weakened the effort to remove poverty. 
ಇದು ಬಡತನವನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿದೆ.
On the one hand, we are now No. 1 in the rate of economic growth. 
ಒಂದೆಡೆ ನಾವು ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಗತಿ ದರದಲ್ಲಿ ಒಂದನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ.
But on the other hand, we were ranked close to one hundred in the global corruption perceptions ranking two years back. 
ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಜಾಗತಿಕ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ರಾಂಕಿಂಗ್ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ನೂರನೇ ಸ್ಥಾನದ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿತ್ತು.
In spite of many steps taken, we have only been able to reach a ranking of seventy-six now. 
ಹಲವು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡರೂ ಸಹ ನಾವು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ 76ನೇ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ.
Of course, there is improvement. 
ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸುಧಾರಣೆಯೇ.
This shows the extent to which corruption and black money have spread their tentacles. 
ಇದು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪುಹಣ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆಳವಾಗಿ ತನ್ನ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.
The evil of corruption has been spread by certain sections of society for their selfish interest. 
ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಪಿಡುಗು ಸಮಾಜದ ಕೆಲವು ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿದ್ದು, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿ ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
They have ignored the poor and cornered benefits. 
ಅವರು ಬಡವರು ಮತ್ತು ಶೋಷಿತ ಜನರ ಅನುಕೂಲಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ.
Some people have misused their office for personal gain. 
ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಕಚೇರಿಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
On the other hand, honest people have fought against this evil. 
ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಜನರು ಈ ಪಿಡುಗಿನ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
Crores of common men and women have lived lives of integrity. 
ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಬಾಳ್ವೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
There comes a time in the history of a country’s development when a need is felt for a strong and decisive step. 
ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಇದೀಗ ಕಠಿಣ ಹಾಗೂ ನಿರ್ಣಾಯಕ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎನಿಸುತ್ತಿದೆ.
For years, this country has felt that corruption, black money and terrorism are festering sores, holding us back in the race towards development. 
ದೇಶವನ್ನು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಕಪ್ಪುಹಣ ಮತ್ತು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯಿಂದ ಗಬ್ಬೆದು ನಾರುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳಿಂದಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಓಟದಲ್ಲಿ ನಾವು ಹಿನ್ನಡೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
Terrorism is a frightening threat. 
ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ.
So many have lost their lives because of it. 
ಹಲವರು ಅದರಿಂದಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
But have you ever thought about how these terrorists get their money? 
ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹಣ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಎಂದಾದರು ಕೇಳಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೀರಾ?
Enemies from across the border run their operations using fake currency notes. 
ಗಡಿಯಾಚೆಗಿನ ವಿರೋಧಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಮೂಲಕ ನಕಲಿ ನೋಟುಗಳನ್ನು ಬಳಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
This has been going on for years. 
ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇದು ದಿನೇ ದಿನೇ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ.
Many times, those using fake five hundred and thousand rupee notes have been caught and many such notes have been seized. 
ಹಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ನಕಲಿ 500 ರೂಪಾಯಿ ಮತ್ತು 1000 ರೂಪಾಯಿ ನೋಟುಗಳ ಬಳಕೆ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಂದ ಹಲವು ನೋಟುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.
On the one hand is the problem of terrorism; on the other is the challenge posed by corruption and black money. 
ಒಂದೆಡೆ ನಾವು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ನಾವು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪುಹಣ ಸವಾಲನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
We began our battle against corruption by setting up an SIT headed by a retired Supreme Court judge, immediately upon taking office. 
ನಾವು ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ಕೂಡಲೇ ನಿವೃತ್ತ ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ತನಿಖಾ ತಂಡ(ಎಸ್‌ಐಟಿ) ರಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಾವು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೇವೆ.
• agreements with many countries, including the USA, have been made to add provisions for sharing banking information; 
*ಅಮೆರಿಕ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಆ ದೇಶಗಳ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಅಂಶವನ್ನು ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ.
• a scheme was introduced for declaring black money after paying a stiff penalty; 
*ಭಾರೀ ದಂಡ ಪಾವತಿಸಿದ ನಂತರ ಕಪ್ಪುಹಣ ಘೋಷಣೆಗೆ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.
My dear countrymen, 
ನನ್ನ ನಲ್ಮೆಯ ದೇಶವಾಸಿಗಳೆ,
Through all these efforts, in the last two and a half years, we have brought into the open nearly 1 lakh 25 thousand crore rupees of black money belonging to the corrupt. 
ಈ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಮಗಳಿಂದಾಗಿ, ಕಳೆದ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ 1 ಲಕ್ಷದ 25 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ಕಪ್ಪು ಹಣವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಗೊಳಿಸಿದ್ದೇವೆ.
Honest citizens want this fight against corruption, black money, benami property, terrorism and counterfeiting to continue. 
ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಜನರು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಕಪ್ಪು ಹಣ, ಬೇನಾಮಿ ಆಸ್ತಿ, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ನಕಲಿ ನೋಟಿನ ವಿರುದ್ಧದ ಈ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
The magnitude of cash in circulation is directly linked to the level of corruption. 
ಚಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ನಗದು ನೋಟುಗಳ ಪ್ರಮಾಣ ನೇರವಾಗಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ.
It has a direct effect on the purchasing power of the poor and the middle class. 
ಅದು ಬಡ ಹಾಗೂ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಜನರ ಖರೀದಿ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ.