natgillin/translations-raw huggingface dataset:
The types of renal adverse reactions seen with Stribild were consistent with previous experience with tenofovir disoproxil.
Tipovi nuspojava na bubrezima zabilježene kod Stribilda bile su konzistentne s prijašnjim iskustvima s tenofovirdizoproksilom.
No emergent resistance to Stribild was detected through Week 48.
Do 48. tjedna nije zabilježena novonastala rezistencija na Stribild.
See section 4.4 regarding patients with creatinine clearance that falls below 70 mL/min while on treatment with Stribild.
Vidjeti dio 4.4 u vezi bolesnika s klirensom kreatinina koji pada ispod 70 ml/min za vrijeme liječenja Stribildom.
Your doctor will also order blood tests during treatment to monitor your kidneys.
Liječnik će zatražiti krvne pretrage i tijekom liječenja u cilju praćenja funkcije Vaših bubrega.
Stribild should be discontinued in patients with confirmed creatinine clearance that falls to < 50 mL/min (since the required dose interval adjustments are not possible using this fixed dose combination tablet) or with decreases in serum phosphate to < 0.32 mmol/L (1.0 mg/dL) (see sections 4.2 and 5.2).
Primjena Stribilda mora se prekinuti u bolesnika u kojih je potvrđeno sniženje klirensa kreatinina na < 50 ml/min (s obzirom da potrebne prilagodbe intervala doziranja nisu moguće uporabom ove kombinirane tablete fiksne doze) ili s padom fosfata u serumu na < 0,32 mmol/l (1,0 mg/dl) (vidjeti dijelove 4.2 i 5.2).
Creatinine clearance, serum phosphate, urine glucose and urine protein should be monitored every four weeks during the first year and then every three months during Stribild therapy.
Mora se pratiti klirens kreatinina, vrijednost fosfata u serumu i glukoze i proteina u urinu svaka četiri tjedna tijekom prve godine, a nakon toga svaka tri mjeseca tijekom terapije Stribildom.
At Week 48, 44 of 50 (88%) adolescent patients treated with Stribild achieved HIV-1 RNA <50 copies/mL and 4 achieved HIV-1 RNA ≥50 copies/mL; 1 patient discontinued study drug, and 1 had no virologic data at Week 48.
U 48. tjednu, u 44 od 50 (88%) adolescentnih bolesnika liječenih Stribildom postignuta je vrijednost HIV-1 RNK < 50 kopija/ml, a u 4 bolesnika vrijednost HIV-1 RNK ≥ 50 kopija/ml, 1 bolesnik je prekinuo primjenu ispitivanog lijeka, a za 1 bolesnika ne postoje virološki podaci u 48. tjednu.
How to take Stribild
Kako uzimati Stribild
Tenofovir disoproxil may cause a reduction in BMD.
Tenofovirdizoproksil može uzrokovati smanjenje mineralne gustoće kostiju (BMD).
Stribild is also used to treat HIV-1 infected adolescents aged 12 to less than 18 years who weigh at least 35 kg, and who have already been treated with other HIV medicines that have caused side effects.
Stribild se također primjenjuje za liječenje adolescenata zaraženih virusom HIV-1 u dobi od 12 do 18 godina i tjelesnom težinom od najmanje 35 kg, koji su ranije bili liječeni drugim lijekovima protiv HIV-a koji su prouzročili nuspojave.
 If you notice any of these symptoms tell your doctor.
Ako primijetite bilo koji od ovih simptoma, obavijestite svog liječnika.
Both elvitegravir and cobicistat are primarily metabolised and eliminated by the liver.
Elvitegravir i kobicistat prvenstveno se metaboliziraju i eliminiraju putem jetre.
In patients at risk for renal impairment a more frequent monitoring of renal function is required.
U bolesnika s rizikom od oštećenja bubrega, potrebno je češće pratiti funkciju bubrega.
Cobicistat exposures were unaffected by a light meal and although there was a modest decrease of 24% and 18% in Cmax and AUC respectively with a high-fat meal, no difference was observed in its pharmacoenhancing effect on elvitegravir.
Lagani obrok nije utjecao na izloženost kobicistatu, iako je došlo do umjerenog pada vrijednosti Cmax i AUC od 24%, odnosno 18% s visokomasnim obrokom, nikakva razlika nije zapažena u pojačavajućem farmakološkom učinku na elvitegravir.
Mean percentage decreases in BMD from baseline to Week 144 in the Stribild group were comparable to the ATV/r+FTC/tenofovir disoproxil group at the lumbar spine (-1.43% versus -3.68%, respectively) and at the hip (-2.83% versus -3.77%, respectively).
Smanjenja srednje vrijednosti postotka BMD-a od početne vrijednosti do 144. tjedna u skupini koja je primala Stribild bila su usporediva sa skupinom koja je primala ATV/r+FTC/tenofovirdizoproksil u lumbalnom dijelu kralježnice (-1,43% naspram -3,68%), odnosno u kuku (-2,83% naspram -3,77%).
That use of Stribild should be avoided with concomitant or recent use of nephrotoxic medicinal products.
Da se primjenu Stribilda mora izbjegavati kod istodobne ili nedavne primjene nefrotoksičnih lijekova.
That there is an increased risk of renal disease in HIV infected patients associated with tenofovir disoproxil fumarate-containing products such as Stribild.
Da u bolesnika zaraženih HIV-om postoji povećan rizik od bubrežne bolesti povezan s lijekovima koji sadrže tenofovirdizoproksilfumarat, kao što je Stribild.
Stribild contains lactose monohydrate.
Stribild sadrži laktozu hidrat.
In HIV infected patients with severe immune deficiency at the time of institution of CART, an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic pathogens may arise and cause serious clinical conditions, or aggravation of symptoms.
U bolesnika inficiranih HIV-om s teškom imunodeficijencijom u vrijeme uvođenja CART može doći do upalne reakcije na asimptomatske ili rezidualne oportunističke patogene, koja može uzrokovati ozbiljna klinička stanja ili pogoršanje simptoma.
Among the 50 paediatric patients receiving Stribild, mean BMD increased from baseline to Week 48, +0.68% for lumbar spine and +0.77% for total body less head.
U 50 pedijatrijskih bolesnika koji su primali Stribild, srednja vrijednost BMD-a povećala se od početne do 48. tjedna za +0,68% u lumbalnoj kralježnici i +0,77% za cijelo tijelo s izuzetkom glave.
The K65R substitution can also be selected by abacavir, stavudine or didanosine and results in reduced susceptibility to these agents plus lamivudine, emtricitabine and tenofovir.
Supstitucija K65R može se također selektivno izdvojiti s abakavirom, stavudinom ili didanozinom, a rezultira smanjenom osjetljivošću na ove lijekove kao i na lamivudin, emtricitabin i tenofovir.
Stribild 150 mg/150 mg/200 mg/245 mg film-coated tablets
Stribild 150 mg/150 mg/200 mg/245 mg filmom obložene tablete
Elvitegravir undergoes oxidative metabolism by CYP3A (major route), and glucuronidation by UGT1A1/3 enzymes (minor route).
Elvitegravir prolazi kroz oksidativni metabolizam putem CYP3A (glavni put) i kroz glukuronidaciju putem UGT1A1/3 (sporedni put).
Co-administration with Stribild may result in increased plasma concentrations of the DOAC, which may lead to an increased bleeding risk.
Istodobna primjena s lijekom Stribild može dovesti do povećanih koncentracija DOAC-a u plazmi što može dovesti do povećane opasnosti od krvarenja.
Plasma concentrations of these medicinal products may be increased when co-administered with Stribild, resulting in reduced serum cortisol concentrations.
Mogu biti povećane koncentracije tih lijekova u plazmi kada se primjenjuju istodobno sa Stribildom, što dovodi do smanjenih koncentracija kortizola u serumu.
Dose modifications are not necessary when administered in combination with Stribild.
Izmjene doze nisu potrebne kada se primjenjuje u kombinaciji sa Stribildom.
Cobicistat has no detectable anti-HIV activity and does not antagonise or enhance the antiviral effects of elvitegravir, emtricitabine, or tenofovir.
Za kobicistat nije otkriveno anti-HIV djelovanje, te on ne antagonizira niti pojačava antivirusne učinke elvitegravira, emtricitabina ili tenofovira.
The median terminal plasma half-life of cobicistat following administration of Stribild is approximately 3.5 hours and the associated cobicistat exposures provide elvitegravir Ctrough approximately 10-fold above the protein-binding adjusted IC95 for wild-type HIV-1 virus.
Medijan poluvremena kobicistata u plazmi nakon primjene Stribilda iznosi oko 3,5 sati i povezane izloženosti kobicistatu omogućuju Ctrough elvitegravira oko 10 puta više od prilagođene vrijednosti IC95 vezivanja proteina za divlji tip virusa HIV-1.
As of Week 144, the development of one or more primary elvitegravir, emtricitabine, or tenofovir resistance-associated substitutions was observed in 18 of the 42 patients with evaluable genotypic data from paired baseline and Stribild treatment-failure isolates (2.6%, 18/701 patients).
Od 144. tjedna razvoj jedne ili više primarnih supstitucija povezanih s rezistencijom na elvitegravir, emtricitabin ili tenofovir zapažen je u 18 od 42 bolesnika s procjenjivim genotipskim podacima iz uparene početne vrijednosti i izolata iz neuspješnog liječenja Stribildom (2,6%, 18/701 bolesnika).
Co-administration of Stribild and rifabutin is not recommended.
Ne preporučuje se istodobna primjena Stribilda i rifabutina.
In Study GS-US-236-0123, patients had to have previously only received RAL in combination with FTC/tenofovir disoproxil as their first antiretroviral regimen for at least six months.
U ispitivanju GS-US-236-0123 bolesnici su prethodno smjeli primati samo RAL u kombinaciji s FTC/tenofovirdizoproksil kao prvi antiretrovirusni režim tijekom najmanje šest mjeseci.
At week 48, 83% of patients in the tenofovir disoproxil treatment group and 92% of patients in the stavudine or zidovudine treatment group had HIV-1 RNA concentrations < 400 copies/mL.
U 48. tjednu, 83% bolesnika u skupini liječenoj tenofovirdizoproksilom i 92% bolesnika u skupini liječenoj stavudinom ili zidovudinom imalo je koncentracije HIV-1 RNK < 400 kopija/ml.
Effects on drug levels Mean percent change in AUC, Cmax,
Učinci na razinu lijekova Srednja vrijednost postotka promjene AUC, Cmax, Cmin1
Cobicistat is metabolised via CYP3A and/or CYP2D6-mediated oxidation and does not undergo glucuronidation.
Kobicistat se metabolizira putem CYP3A i/ili oksidacije posredovanom CYP2D6 te ne prolazi kroz glukuronidaciju.
In subjects with creatinine clearance below 50 mL/min or with end stage renal disease requiring dialysis, Cmax, and AUC of emtricitabine and tenofovir were increased (see section 4.4).
U ispitanika s klirensom kreatinina ispod 50 ml/min ili s bubrežnom bolešću u završnoj fazi koja zahtijeva dijalizu bile su povećane vrijednosti Cmax i AUC emtricitabina i tenofovira (vidjeti dio 4.4).
The importance of regular monitoring of creatinine clearance, serum phosphate, urine glucose and urine protein during Stribild therapy.
Važnost redovitog nadziranja klirensa kreatinina, fosfata u serumu i glukoze i proteina u urinu tijekom terapije Stribildom.
There is insufficient information on the effects of elvitegravir, cobicistat, emtricitabine and tenofovir disoproxil in newborns/infants.
Nema dovoljno podataka o učincima elvitegravira, kobicistata, emtricitabina i tenofovirdizoproksila u novorođenčadi/dojenčadi.
25-O-desacetyl-rifabutin AUC: ↑ 525% Cmin: ↑ 394% Cmax: ↑ 384%
25-O-dezacetilrifabutin AUC: ↑ 525% Cmin: ↑ 394% Cmax: ↑ 384%
The breakdown of muscle, softening of the bones (with bone pain and sometimes resulting in fractures), muscle pain, muscle weakness and decreases in potassium or phosphate in the blood may occur due to damage to kidney tubule cells.
Uslijed oštećenja stanica bubrežnih kanalića može doći do razgradnje mišića, omekšavanja kostiju (uz bolove u kostima i ponekad posljedičnim prijelomima), boli u mišićima, slabosti mišića i smanjenja koncentracije kalija ili fosfata u krvi.
Non-clinical data on tenofovir disoproxil reveal no special hazard for humans based on conventional studies of safety pharmacology, genotoxicity, carcinogenic potential, and toxicity to reproduction and development.
Neklinički podaci o tenofovirdizoproksilu ne ukazuju na poseban rizik za ljude na temelju konvencionalnih ispitivanja sigurnosne farmakologije, genotoksičnosti, kancerogenosti, reproduktivne i razvojne toksičnosti.
Cobicistat reversibly inhibits MATE1, and concentrations of metformin may be increased when co-administered with Stribild.
Kobicistat reverzibilno inhibira MATE1, stoga se koncentracije metformina mogu povećati s istodobnom primjenom Stribilda.
A study of pharmacokinetics of cobicistat-boosted elvitegravir was performed in non-HIV-1 infected subjects with severe renal impairment (creatinine clearance below 30 mL/min).
Ispitivanje farmakokinetike kobicistatom pojačanog elvitegravira provedeno je na ispitanicima koji nisu zaraženi virusom HIV-1, a koji imaju teško oštećenje bubrega (klirens kreatinina ispod 30 ml/min).
AUCtau, and Ctrough (mean ± SD) were 1.1 ± 0.40 µg/mL, 8.3 ± 3.8 µg•h/mL, and 0.05 ± 0.13 µg/mL for cobicistat, 1.9 ± 0.5 µg/mL, 13 ± 4.5 µg•h/mL, and 0.14 ± 0.25 µg/mL for emtricitabine, and 0.45 ± 0.16 µg/mL, 4.4 ± 2.2 µg•h/mL, and 0.1 ± 0.08 µg/mL for tenofovir.
Odgovarajuće srednje vrijednosti Cmax, AUCtau i Ctrough (srednja vrijednost ± SD) u stanju dinamičke ravnoteže bile su 1,1 ± 0,40 µg/ml, 8,3 ± 3,8 µg•h/ml i 0,05 ± 0,13 µg/ml za kobicistat, 1,9 ± 0,5 µg/ml, 13 ± 4,5 µg•h/ml i 0,14 ± 0,25 µg/ml za emtricitabin i 0,45 ± 0,16 µg/ml, 4,4 ± 2,2 µg•h/ml i 0,1 ± 0,08 µg/ml za tenofovir.
Virologic success HIV-1 RNA < 50 copies/mL Treatment difference
Virološki uspjeh HIV-1 RNK < 50 kopija/ml
The Cmax and AUC of tenofovir increased 20% and 25% respectively with a light meal, while the Cmax was unaffected and AUC increased 25% with a high fat meal.
Vrijednosti Cmax i AUC za tenofovir povećale su se 20%, odnosno 25% s laganim obrokom, dok s visokomasnim obrokom vrijednost Cmax nije bila izmijenjena, a vrijednost AUC povećala se 25%.
angioedema1
angioedem1
The cobicistat component of Stribild has been shown to decrease estimated creatinine clearance due to inhibition of tubular secretion of creatinine without affecting renal glomerular function.
Pokazalo se da komponenta kobicistata u Stribildu smanjuje procijenjeni klirens kreatinina zbog inhibicije tubularne sekrecije kreatinina bez utjecaja na glomerularnu funkciju bubrega.
5 This adverse reaction was identified through post-marketing surveillance for emtricitabine or tenofovir disoproxil but not observed in randomised, controlled clinical studies in adults or paediatric HIV clinical studies for emtricitabine or in randomised controlled clinical studies or the tenofovir disoproxil expanded access program for tenofovir disoproxil.
Ova nuspojava prepoznata je tijekom praćenja lijeka nakon stavljanja u promet za emtricitabin ili tenofovirdizoproksil, ali nije bila opažena u randomiziranim kontroliranim kliničkim ispitivanjima emtricitabina u odraslih ili u pedijatrijskih bolesnika inficiranih HIV-om ili u randomiziranim kontroliranim ispitivanjima tenofovirdizoproksila ili programu proširenog pristupa liječenju tenofovirdizoproksilom.
PHOSPHODIESTERASE TYPE 5 (PDE-5) INHIBITORS Sildenafil
INHIBITORI FOSFODIESTERAZE TIPA 5 (PDE-5)
Co-administration of Stribild and some medicinal products that are primarily metabolised by CYP3A may result in increased plasma concentrations of these products, which are associated with the potential for serious and/or life-threatening reactions such as peripheral vasospasm or ischaemia (e.g., dihydroergotamine, ergotamine, ergometrine), or myopathy, including rhabdomyolysis (e.g., simvastatin, lovastatin), or prolonged or increased sedation or respiratory depression (e.g., orally administered midazolam or triazolam).
Istodobna primjena Stribilda i nekih lijekova koje prvenstveno metabolizira CYP3A može rezultirati povećanim koncentracijama tih lijekova u plazmi, koje su povezane s potencijalno ozbiljnim i/ili životno opasnim reakcijama, kao što su periferni vazospazam ili ishemija (npr. dihidroergotamin, ergotamin, ergometrin) ili miopatija, uključujući i rabdomiolizu (npr. simvastatin, lovastatin) ili dugotrajna ili povećana sedacija ili respiratorna depresija (npr. midazolam primijenjen peroralno, triazolam).
The substitutions that emerged were M184V/I (n = 17) and K65R (n = 5) in reverse transcriptase and E92Q (n = 9), N155H (n = 5), Q148R (n = 3), T66I (n = 2), and T97A (n = 1) in integrase.
E92Q (n = 9), N155H (n = 5), Q148R (n = 3), T66I (n = 2) i T97A (n = 1) u integrazi.
Stribild has limited data in patients over the age of 65 years.
Podaci o primjeni Stribilda u bolesnika starijih od 65 godina su ograničeni.
• any other medicines containing: tenofovir disoproxil tenofovir alafenamide lamivudine adefovir dipivoxil
• bilo koji drugi lijek koji sadrži: tenofovirdizoproksil tenofoviralafenamid lamivudin adefovirdipivoksil.
Tenofovir exposures were in the range of those observed in tenofovir disoproxil-containing boosted-protease inhibitor regimens.
Izloženosti tenofoviru bile su u rasponu opaženom u sklopu režima tenofovirdizoproksila koji je sadržavao pojačane inhibitore proteaze.
Animal studies do not indicate harmful effects of elvitegravir, cobicistat, emtricitabine or tenofovir disoproxil on fertility.
Ispitivanja na životinjama ne ukazuju na štetne učinke elvitegravira, kobicistata, emtricitabina ili tenofovirdizoproksila na plodnost.
1 This adverse reaction was not observed in the Phase 3 clinical studies for Stribild but identified from clinical studies or post-marketing experience for emtricitabine or tenofovir disoproxil when used with other antiretrovirals.
1 Ova nuspojava nije uočena u fazi 3 kliničkih ispitivanja Stribilda ali je prepoznata u kliničkim ispitivanjima ili nakon stavljanja lijeka u promet za emtricitabin ili tenofovirdizoproksil kada su se koristili s drugim antiretrovirusnim lijekovima.
In the clinical studies of Stribild over 144 weeks, 13 (1.9%) subjects in the Stribild group (n = 701) and 8 (2.3%) subjects in the ATV/r+FTC/tenofovir disoproxil group (n = 355) discontinued study drug due to a renal adverse reaction.
U kliničkim ispitivanjima Stribilda u trajanju od 144 tjedna, 13 ispitanika (1,9%) iz skupine koja je primala Stribild (n = 701) i 8 ispitanika (2,3%) iz skupine koja je primala ATV/r+ FTC/tenofovirdizoproksil (n = 355) prekinuli su primanje ispitivanog lijeka zbog nuspojava na bubrezima.
Co-administration with Stribild may increase dabigatran plasma concentrations with similar effects as seen with other strong P-gp inhibitors.
Koncentracije dabigatrana u plazmi mogu se povećati pri istodobnoj primjeni Stribilda, s učinkom sličnim kao kod drugih jakih P-gp inhibitora.
Two of the four subjects had renal impairment (i.e. estimated creatinine clearance less than 70 mL/min) at baseline.
Na početku ispitivanja dva od četiri ispitanika imala su oštećenje bubrega (tj. procijenjeni klirens kreatinina manji od 70 ml/min).
In study GS-US-104-0352, 89 paediatric patients with a median age of 7 years (range 2 to 15 years) were exposed to tenofovir disoproxil for a median of 331 weeks.
U kliničkom ispitivanju GS-US-104-0352, 89 pedijatrijskih bolesnika s medijanom dobi od 7 godina (raspon od 2 do 15 godina) bili su izloženi tenofovirdizoproksilu s medijanom od 331 tjedna.
Creatinine clearance should be calculated and urine glucose and urine protein should be determined in all patients.
Mora se izračunati klirens kreatinina i moraju se utvrditi glukoza i proteini u urinu u svih bolesnika.
In Study GS-US-236-0115 and Study GS-US-236-0121, patients had to be on either their first or second antiretroviral regimen with no history of virologic failure, have no current or past history of resistance to the antiretroviral components of Stribild and must have been suppressed on a PI+RTV or an NNRTI in combination with FTC/tenofovir disoproxil (HIV-1 RNA < 50 copies/mL) for at least six months prior to screening.
U ispitivanjima GS-US-236-0115 i GS-US-236-0121 bolesnici su morali primati svoj prvi ili drugi antiretrovirusni režim bez prethodnog virološkog neuspjeha, nisu smjeli imati zabilježenu prošlu ili sadašnju rezistenciju na antiretrovirusne tvari u Stribildu i i virus je morao biti suprimiran PI+RTV-om ili NNRTI-jem u kombinaciji s FTC/tenofovirdizoproksil (HIV-1 RNK < 50 kopija/ml) najmanje šest mjeseci prije probira.
The mean decrease in HIV-1 RNA was −3.16 log10 copies/mL, and the mean increase in CD4+ cell count was 229 cells/mm3.
Srednja vrijednost smanjenja HIV-1 RNK iznosila je −3,16 log10 kopija/ml, a srednja vrijednost povećanja broja stanica CD4+ iznosila je 229 stanica/mm³.
Patients who have previously discontinued treatment with tenofovir disoproxil due to renal toxicity, with or without reversal of the effects post-discontinuation.
Bolesnici koji su prethodno prekinuli liječenje s tenofovirdizoproksilom zbog bubrežne toksičnosti, s ili bez povratka učinaka nakon prekida primjene lijeka.
Co-administration of apixaban, rivaroxaban or edoxaban is not recommended with Stribild.
Ne preporučuje se istodobna primjena apiksabana, rivaroksabana ili edoksabana s lijekom Stribild.
Twenty percent had baseline plasma HIV-1 RNA >100,000 copies/mL.
Dvadeset posto ispitanika imalo je početnu vrijednost HIV-1 RNK > 100 000 kopija/ml.
If bone abnormalities are detected or suspected in paediatric patients, consultation with an endocrinologist and/or nephrologist should be obtained.
Ako se sumnja ili primijete abnormalnosti na kostima u pedijatrijskih bolesnika, potrebna je konzultacija s endokrinologom i/ili nefrologom.
In studies GS-US-236-0102 and GS-US-236-0103, decreases in estimated creatinine clearance occurred early in treatment with Stribild, after which they stabilised.
U ispitivanjima GS-US-236-0102 i GS-US-236-0103, smanjenje procijenjenog klirensa kreatinina zabilježeno je na početku liječenja Stribildom, nakon čega se klirens stabilizirao.
In Study GS-US-236-0103, 27 patients treated with Stribild had HIV-1 with the NNRTI-associated K103N substitution in reverse transcriptase at baseline and had virologic success (82% at Week 144) similar to the overall population (78%), and no emergent resistance to elvitegravir, emtricitabine, or tenofovir in their HIV-1.
U ispitivanju GS-US-236-0103, 27 bolesnika liječenih Stribildom imalo je HIV-1 sa supstitucijom K103N povezanom s NNRTI-om u reverznoj transkriptazi na početku ispitivanja, imalo je virološki uspjeh (82% u 144. tjednu) sličan ukupnoj populaciji (78%) i nije razvilo novonastalu rezistenciju na elvitegravir, emtricitabin i tenofovir u HIV-1.
Stribild should be administered with caution to elderly patients (see section 4.4).
Stribild se mora primjenjivati s oprezom u starijih bolesnika (vidjeti dio 4.4).
Some examples include, but are not limited to, aminoglycosides, amphotericin B, foscarnet, ganciclovir, pentamidine, vancomycin, cidofovir or interleukin-2 (also called aldesleukin).
Neki primjeri uključuju, ali nisu ograničeni na aminoglikozide, amfotericin B, foskarnet, ganciklovir, pentamidin, vankomicin, cidofovir ili interleukin-2 (također se naziva aldesleukin).
Stribild should be discontinued if creatinine clearance declines below 50 mL/min during treatment with Stribild as dose interval adjustment is required for emtricitabine and tenofovir disoproxil and this cannot be achieved with the fixed-dose combination tablet (see sections 4.4 and 5.2).
Primjena Stribilda se mora prekinuti ako klirens kreatinina padne ispod 50 ml/min tijekom liječenja Stribildom jer je potrebna prilagodba intervala doziranja za emtricitabin i tenofovirdizoproksil, a to se ne može postići s kombiniranom tabletom fiksne doze (vidjeti dijelove 4.4 i 5.2).
Stribild should not be initiated in patients with creatinine clearance < 70 mL/min.
Stribild se ne smije započeti u bolesnika s klirensom kreatinina < 70 ml/min.
Five subjects (5.6%) had laboratory findings clinically consistent with proximal renal tubulopathy, 4 of whom discontinued tenofovir disoproxil therapy.
. Pet ispitanika (5,6 %) imalo je laboratorijske nalaze koji klinički odgovaraju proksimalnoj bubrežnoj tubulopatiji, od kojih je njih 4 prekinulo liječenje tenofovirdizoproksilom.
The following pack sizes are available: outer cartons containing 1 bottle of 30 film-coated tablets and 90 (3 bottles of 30) film-coated tablets.
Dostupne su sljedeće veličine pakiranja: kutije koje sadrže 1 bocu s 30 filmom obloženih tableta i 90 (3 boce od 30) filmom obloženih tableta.