natgillin/translations-raw huggingface dataset:
HIV-1 isolates with reduced susceptibility to elvitegravir have been selected in cell culture.
Izolati virusa HIV-1 sa smanjenom osjetljivošću na elvitegravir izdvojeni su u staničnoj kulturi.
If Stribild is used with nephrotoxic medicinal products, renal function should be closely monitored according to the recommended schedule.
Ako se Stribild primjenjuje s nefrotoksičnim lijekovima, bubrežnu funkciju se mora pažljivo nadzirati prema preporučenom rasporedu.
Clinical monitoring is recommended for patients with ClCr < 90 mL/min.
Klinički nadzor preporučuje se za bolesnike s vrijednošću ClCr < 90 ml/min.
• and you notice within 18 hours of the time you usually take Stribild, you must take the tablet as soon as possible.
• i primijetite to dok je prošlo manje od 18 sati od vremena kad obično uzimate Stribild, tabletu morate uzeti što prije.
Following oral administration of [14C]cobicistat, 99% of circulating radioactivity in plasma was unchanged cobicistat.
Nakon peroralne primjene pojačanog [14C]kobicistata, 99% cirkulirajuće radioaktivnosti u plazmi bio je nepromijenjeni kobicistat.
Resistance to emtricitabine or tenofovir has been seen in vitro and in the HIV-1 from some patients due to the development of the M184V or M184I emtricitabine resistance substitution in reverse transcriptase or the K65R tenofovir resistance substitution in reverse transcriptase.
Rezistencija na emtricitabin i tenofovir bila je opažena in vitro i u nekih bolesnika inficiranih virusom HIV-1, zbog razvoja M184V ili M184I supstitucije rezistencije na emtricitabin u reverznoj transkriptazi ili K65R supstitucije rezistencije na tenofovir u reverznoj transkriptazi.
Stribild film-coated tablets are green, capsule-shaped tablets, debossed on one side with “GSI” and the number “1” surrounded by a square box on the other side of the tablet.
Stribild filmom obložene tablete su zelene tablete u obliku kapsula s utisnutom oznakom „GSI” na jednoj strani i brojem „1” u kvadratiću na drugoj strani tablete.
If you are affected while taking Stribild, do not drive and do not use any tools or machines.
Ako tijekom uzimanja Stribilda imate takve simptome, nemojte upravljati vozilom niti raditi s alatima ili na strojevima.
Three (0.8%) subjects who received ATV/r+FTC/tenofovir disoproxil developed laboratory findings consistent with proximal renal tubular dysfunction leading to discontinuation of ATV/r+FTC/tenofovir disoproxil after Week 96 (see section 4.4).
Tri ispitanika (0,8%) koja su primala ATV/r+ FTC/tenofovirdizoproksilimala su laboratorijske nalaze konzistentne s poremećajem funkcije proksimalnih bubrežnih tubula što je dovelo do prekida primanja ATV/r+ FTC/tenofovirdizoproksilnakon 96. tjedna (vidjeti dio 4.4).
Among them, 3 patients experienced a clinically meaningful decline in estimated GFR during therapy which improved after discontinuation of tenofovir disoproxil.
Među njima su tri bolesnika imala klinički značajan pad procijenjene brzine glomerularne filtracije tijekom terapije, što se poboljšalo nakon prestanka uzimanja tenofovirdizoproksila.
Four (0.6%) of the subjects who received Stribild developed laboratory findings consistent with proximal tubulopathy leading to discontinuation of Stribild during the first 48 weeks.
Četiri ispitanika (0,6%) koja su primala Stribild imala su laboratorijske nalaze konzistentne s proksimalnom tubulopatijom koja je dovela do prekida primanja Stribilda tijekom prvih 48 tjedana.
If concomitant use of Stribild and nephrotoxic agents is unavoidable, renal function must be monitored weekly.
Ako se istodobna primjena Stribilda i nefrotoksičnih lijekova ne može izbjeći, funkcija bubrega se mora pratiti svakog tjedna.
Other substitutions in integrase that occurred in addition to a primary INSTI resistance substitution each in single cases were H51Y, L68V, G140C, S153A, E157Q, and G163R.
Ostale supstitucije u integrazi koje su nastale pored primarne supstitucije rezistencije na INSTI u svakom pojedinačnom slučaju bile su H51Y, L68V, G140C, S153A, E157Q i G163R.
However, in case of initiation of Stribild in patients previously taking didanosine or discontinuation of Stribild and change to a regimen including didanosine there could be a short period when measurable plasma levels of didanosine and tenofovir occur.
Međutim, u slučaju početka liječenja Stribildom bolesnika koji su prethodno uzimali didanozin ili su prekinuli liječenje Stribildom te prešli na režim liječenja koji je uključivao didanozin, može postojati kratko razdoblje kad je u plazmi moguće izmjeriti razine didanozina i tenofovira.
Co-administration with CYP3A-metabolised corticosteroids is not recommended unless the potential benefit to the patient outweighs the risk, in which case patients should be monitored for systemic corticosteroid effects.
Ne preporučuje se istodobna primjena s kortikosteroidima koji se metaboliziraju putem CYP3A, osim kada potencijalna korist za bolesnika nadmašuje rizik, a u tom slučaju je bolesnike potrebno pratiti radi eventualnih sustavnih učinaka kortikosteroida.
During treatment with Stribild
Tijekom liječenja Stribildom
Dose modifications are not necessary when rosuvastatin is administered in combination with Stribild.
Izmjene doze nisu potrebne kada se rosuvastatin primjenjuje u kombinaciji sa Stribildom.
Do not breast-feed during treatment with Stribild.
Nemojte dojiti tijekom liječenja Stribildom.
Renal function (creatinine clearance and urine glucose and urine protein) should be evaluated prior to treatment initiation, and creatinine clearance, serum phosphate, urine glucose and urine protein should be monitored during treatment as in HIV-1 infected adults (see above).
Funkciju bubrega (klirens kreatinina i glukoza i proteini u urinu) potrebno je procijeniti prije početka liječenja, a tijekom liječenja potrebno je pratiti klirens kreatinina, vrijednost fosfata u serumu i glukoze i proteina u urinu kao i u odraslih osoba zaraženih virusom HIV-1 (vidjeti gore).
The mean change in estimated glomerular filtration rate (eGFR) by Cockcroft-Gault method after 144 weeks of treatment was -14.0 ± 16.6 mL/min for Stribild, -1.9 ± 17.9 mL/min for EFV/FTC/tenofovir disoproxil, and -9.8 ± 19.4 mL/min for ATV/r+FTC/tenofovir disoproxil.
Srednja vrijednost promjene procijenjene brzine glomerularne filtracije (eGFR) Cockcroft-Gaultovom metodom nakon 144 tjedna liječenja bila je -14,0 ± 16,6 ml/min za Stribild, -1,9 ± 17,9 ml/min za EFV/FTC/tenofovirdizoproksili -9,8 ± 19,4 ml/min za ATV/r+FTC/tenofovirdizoproksil.
What Stribild is and what it is used for Stribild contains four active substances:
Stribild sadrži četiri djelatne tvari:
suicidal ideation and suicide attempt (in patients with a pre-existing history of depression or psychiatric illness), depression Nervous system disorders: Very common:
suicidalne ideje i pokušaj samoubojstva (u bolesnika s anamnezom depresije ili psihijatrijske bolesti), depresija Poremećaji živčanog sustava:
All 48 patients who received at least one dose of Stribild remained suppressed (HIV-1 RNA < 50 copies/mL) through Week 48.
U svih 48 bolesnika koji su primili najmanje jednu dozu Stribilda virus je ostao suprimiran (HIV-1 RNK < 50 kopija/ml) tijekom 48 tjedana.
Elvitegravir is 98-99% bound to human plasma proteins and binding is independent of drug concentration over the range of 1 ng/mL to 1,600 ng/mL.
98-99% elvitegravira je vezano za proteine u plazmi ljudi, te je vezivanje neovisno o koncentraciji lijeka u rasponu od 1 ng/ml do 1600 ng/ml.
Inhibition of CYP3A-mediated metabolism by cobicistat enhances the systemic exposure of CYP3A substrates, such as elvitegravir, where bioavailability is limited and half-life is shortened by CYP3A-dependent metabolism.
Inhibicija CYP3A posredovanim metabolizmom putem kobicistata pojačava sistemsku izloženost supstratima CYP3A, kao što je elvitegravir, čija je bioraspoloživost ograničena, a poluvrijeme skraćeno metabolizmom koji ovisi o CYP3A.
• Children given emtricitabine very commonly experienced changes in skin colour including darkening of the skin in patches
• U djece koja su primala emtricitabin vrlo često su se javljale promjene boje kože uključujući tamne mrlje.
If bone abnormalities are suspected then appropriate consultation should be obtained.
Ako se posumnja na koštane poremećaje, mora se provesti odgovarajuće savjetovanje.
Pharmacokinetics of emtricitabine and tenofovir disoproxil have not been fully evaluated in hepatitis B and/or C virus co-infected patients.
Farmakokinetika emtricitabina i tenofovirdizoproksila nije potpuno procijenjena u bolesnika zaraženih virusom hepatitisa B i/ili C.
hyperglycaemia1, hypertriglyceridaemia1, decreased appetite
hiperglikemija1, hipertrigliceridemija1, smanjeni apetit
Disopyramide Flecainide Systemic lidocaine Mexiletine Propafenone
Dizopiramid Flekainid Sustavni lidocain Meksiletin Propafenon
Hepatitis Cvirus (HCV) antiviral agents Ledipasvir/Sofosbuvir
Antivirusni lijekovi za virus hepatitisa C (HCV) Ledipasvir/sofosbuvir
PDE-5 inhibitors are primarily metabolised by CYP3A.
Inhibitori PDE-5 prvenstveno se metaboliziraju genom CYP3A.
• sedatives/hypnotics: orally administered midazolam, triazolam
• sedativi/hipnotici: midazolam peroralno primijenjen, triazolam
There are currently inadequate data to determine whether co-administration of tenofovir disoproxil and cobicistat is associated with a greater risk of renal adverse reactions compared with regimens that include tenofovir disoproxil without cobicistat.
Trenutno ne postoje odgovarajući podaci za određivanje je li istodobna primjena tenofovirdizoproksila i kobicistata povezana s većim rizikom od bubrežnih nuspojava u usporedbi s režimima koji uključuju tenofovirdizoproksil bez kobicistata.
Emtricitabine-resistant viruses with the M184V/I substitution were cross-resistant to lamivudine, but retained sensitivity to didanosine, stavudine, tenofovir and zidovudine.
Virusi rezistentni na emtricitabin sa supstitucijom M184V/I bili su križno rezistentni na lamivudin, ali su zadržali osjetljivost na didanozin, stavudin, tenofovir i zidovudin.
Patients at risk of renal impairment (such as patients with baseline renal risk factors, advanced HIV disease, or patients receiving concomitant nephrotoxic medications) are at increased risk of experiencing incomplete recovery of renal function despite tenofovir disoproxil discontinuation (see section 4.4).
Bolesnici s rizikom od oštećenja bubrega (kao što su bolesnici s početnim bubrežnim čimbenicima rizika, uznapredovalom HIV bolešću ili bolesnici koji istodobno primaju nefrotoksične lijekove) pod povećanim su rizikom od nepotpunog oporavka funkcije bubrega usprkos prekidu terapije tenofovirdizoproksilom (vidjeti dio 4.4).
The following may be signs of lactic acidosis: deep, rapid breathing tiredness or drowsiness feeling sick (nausea), being sick (vomiting) stomach pain
Sljedeći znakovi mogu ukazivati na laktacidozu: - duboko, ubrzano disanje - umor ili omamljenost - mučnina, povraćanje - bolovi u trbuhu.
Green, capsule-shaped, film-coated tablet of dimensions 20 mm x 10 mm, debossed on one side with “GSI” and the number “1” surrounded by a square box on the other side.
Zelena filmom obložena tableta u obliku kapsule veličine 20 mm x 10 mm, s utisnutom oznakom „GSI” na jednoj strani i brojem „1” u kvadratiću na drugoj strani.
It is recommended that Stribild is discontinued in patients with creatinine clearance that falls to < 70 mL/min while on treatment unless it is considered that the potential benefit of this combination of antiretroviral agents for the individual patient outweighs the possible risks of continuing with therapy.
Preporučuje se prekinuti liječenje Stribildom u bolesnika s padom klirensa kreatinina na < 70 ml/min tijekom liječenja osim ako se ne smatra da potencijalna korist ove kombinacije retrovirusnih lijekova za pojedine bolesnike nadmašuje moguće rizike od nastavka liječenja.
Patients were randomised in a 2:1 ratio to either switch to Stribild or stay on their baseline antiretroviral regimen (SBR) for 48 weeks.
Bolesnici su bili randomizirani u omjeru 2:1 kako bi prešli na Stribild ili ostali na početnom antiretrovirusnom režimu (engl. stayed on baseline regimen, SBR) tijekom 48 tjedana.
No additional proximal renal tubular dysfunction cases were reported from Week 48 to Week 144.
Dodatni slučajevi poremećaja funkcije proksimalnih bubrežnih tubula nisu zabilježeni od 48. do 144. tjedna.
The frequency category was estimated from a statistical calculation based on the total number of patients exposed to emtricitabine in randomised controlled clinical studies (n = 1,563) or tenofovir disoproxil in randomised controlled clinical studies and the expanded access program (n = 7,319).
Kategorija učestalosti procijenjena je iz statističkog izračuna na temelju ukupnog broja bolesnika izloženih emtricitabinu u randomiziranim kontroliranim kliničkim ispitivanjima (n = 1563) ili tenofovirdizoproksilu u randomiziranim kontroliranim kliničkim ispitivanjima i programu proširenog pristupa liječenju (n = 7319).
Renal and bone effects in adults
Učinci na funkciju bubrega i kosti u odraslih
For elvitegravir, Cmax and AUC increased 22% and 36% with a light meal, while increasing 56% and 91% with a high-fat meal, respectively.
Vrijednosti Cmax i AUC za elvitegravir povećale su se 22%, odnosno 36% s laganim obrokom, a s visokomasnim obrokom 56%, odnosno 91%.
However, tenofovir disoproxil reduced the viability index and weight of pups in a peripostnatal toxicity study at maternally toxic doses.
Ipak, tenofovirdizoproksil je smanjio indeks preživljenja i težinu mladunčadi u perinatalnim i postnatalnim ispitivanjima toksičnosti pri dozama toksičnim za majku.
The difference in the proportion of patients who maintained < 400 copies/mL at week 48 was mainly influenced by the higher number of discontinuations in the tenofovir disoproxil treatment group.
Na razliku u udjelu bolesnika u kojih se zadržalo < 400 kopija/ml u 48. tjednu, uglavnom je utjecao veći broj prekida liječenja u skupini koja je primala tenofovirdizoproksil.
In patients, HIV-1 expressing three or more thymidine analogue associated mutations (TAMs) that included either the M41L or L210W reverse transcriptase mutation showed reduced susceptibility to tenofovir disoproxil.
Bolesnici u kojih je HIV-1 izražavao tri ili više mutacija povezanih s analogom timidina (TAMs; engl. thymidine-analoque associated mutations), koje su uključivale bilo M41L ili L210W mutaciju reverzne transkriptaze, pokazali su smanjenu osjetljivost na tenofovirdizoproksil.
The results reported from a prospective study (IMPAACT P1026s) showed that treatment with cobicistat and elvitegravir-containing regimens during pregnancy results in lower elvitegravir and cobicistat exposures (Table 5).
Prijavljeni rezultati prospektivnog ispitivanja (IMPAACT P1026s) pokazali su da liječenje režimima koji sadrže kobicistat i elvitegravir tijekom trudnoće rezultira nižom izloženošću elvitegraviru i kobicistatu (Tablica 5).
Following administration of [14C]emtricitabine, complete recovery of the emtricitabine dose was achieved in urine (~ 86%) and faeces (~ 14%).
Nakon primjene [14C]emtricitabina, potpuna izolacija doze emtricitabina ostvarena je u urinu (~86%) i stolici (~14%).
• sedatives and hypnotics, used to treat anxiety: buspirone, clorazepate, diazepam, estazolam, flurazepam and zolpidem
• sedative i hipnotike, primjenjuju se za liječenje tjeskobe: buspiron, klorazepat, diazepam, estazolam, flurazepam i zolpidem
Antiviral synergy was maintained for elvitegravir, emtricitabine, and tenofovir when tested in the presence of cobicistat.
Antivirusna sinergija održana je za elvitegravir, emtricitabin i tenofovir prilikom ispitivanja u prisutnosti kobicistata.
elevated amylase including elevated pancreatic amylase1, elevated serum lipase1, abdominal pain, dyspepsia, constipation, abdominal distension1, flatulence
povišena amilaza uključujući povišenu amilazu gušterače1, povišena lipaza u serumu1, bol u abdomenu, dispepsija, konstipacija, distenzija abdomena1, flatulencija
In a 144-week controlled clinical study that compared tenofovir disoproxil with stavudine in combination with lamivudine and efavirenz in antiretroviral-naïve patients, small decreases in BMD of the hip and spine were observed in both treatment groups.
U kontroliranom kliničkom ispitivanju koje je trajalo 144 tjedna i u kojemu je uspoređivan tenofovirdizoproksil sa stavudinom u kombinaciji s lamivudinom i efavirenzom u bolesnika koji prethodno nisu bili liječeni antiretrovirusnim lijekovima, u obje ispitivane skupine su zapažena mala smanjenja mineralne gustoće kosti (BMD) kuka i kralježnice.
However, there was no increased risk of fractures or evidence for clinically relevant bone abnormalities over 144 weeks.
Međutim, nakon 144. tjedna nije bilo povećanog rizika od prijeloma ili dokaza klinički značajnih koštanih poremećaja.
Patients had to be stably suppressed for at least six months prior to study entry, have no current or past history of resistance to the antiretroviral components of Stribild, and have HIV-1 RNA < 50 copies/mL at screening.
U bolesnika je virus morao biti stabilno suprimiran najmanje šest mjeseci prije uključenja u ispitivanje, nisu smjeli imati zabilježenu prošlu ili sadašnju rezistenciju na antiretrovirusne tvari u Stribildu i morali su imati HIV-1 RNK < 50 kopija/ml na probiru.
Contains lactose, see leaflet for further information.
POPIS POMOĆNIH TVARI Sadrži laktozu, za dodatne informacije vidjeti uputu o lijeku.
The pharmacokinetics of elvitegravir or cobicistat in paediatric subjects <12 years of age have not been fully established.
Farmakokinetika elvitegravira ili kobicistata u pedijatrijskih ispitanika mlađih od 12 godina nije potpuno ustanovljena.
After oral administration of emtricitabine or tenofovir disoproxil, emtricitabine and tenofovir are widely distributed throughout the body.
Nakon peroralne primjene emtricitabina ili tenofovirdizoproksila, emtricitabin i tenofovir se široko distribuiraju po tijelu.
Co-administration with Stribild may lead to increased tenofovir exposure.
Istodobna primjena sa Stribildom može povećati izloženost tenofoviru.
Stribild should not be initiated in patients with creatinine clearance below 70 mL/min (see sections 4.4 and 5.2).
Primjenu Stribilda se ne smije započeti u bolesnika s klirensom kreatinina ispod 70 ml/min (vidjeti dijelove 4.4 i 5.2).
Both emtricitabine triphosphate and tenofovir diphosphate are weak inhibitors of mammalian DNA polymerases and there was no evidence of toxicity to mitochondria in vitro and in vivo.
I emtricitabin trifosfat i tenofovirdifosfat slabi su inhibitori DNK polimeraza sisavaca, te nije dokazana toksičnost po mitohondrije in vitro i in vivo.
Substantial cross-resistance was observed between most elvitegravir-resistant HIV-1 isolates and raltegravir, and between emtricitabine-resistant isolates and lamivudine.
Zapažena je značajna križna rezistencija između većine HIV-1 izolata rezistentnih na elvitegravir i raltegravira, te između izolata rezistentnih na emtricitabin i lamivudina.
It is recommended to separate Stribild and antacid administration by at least 4 hours.
Preporučuje se primjenu Stribilda razdvojiti od primjene antacida za najmanje 4 sata.
Stribild is indicated for use as a complete regimen for the treatment of HIV-1 infection and must not be administered with other antiretroviral products (see section 4.5).
Stribild je indiciran za primjenu kao potpuni režim liječenja infekcije HIV-1 i ne smije se primjenjivati s drugim antiretrovirusnim lijekovima (vidjeti dio 4.5).
Co-administration is contraindicated with medicinal products that are highly dependent on CYP3A for clearance and for which elevated plasma concentrations are associated with serious and/or life-threatening events.
Kontraindicirana je istodobna primjena s lijekovima čiji klirens uvelike ovisi o CYP3A i kod kojih su povišene koncentracije u plazmi povezane s ozbiljnim i/ili životno opasnim događajima.
For the treatment of erectile dysfunction, it is recommended that a single dose of sildenafil no more than 25 mg in 48 hours, vardenafil no more than 2.5 mg in 72 hours, or tadalafil no more than 10 mg in 72 hours be co-administered with Stribild.
Radi liječenja erektilne disfunkcije, jedna doza sildenafila od najviše 25 mg u 48 sati, vardenafila od najviše 2,5 mg u 72 sata ili tadalafila od najviše 10 mg u 72 sata preporučuje se smije primijeniti istodobno sa Stribildom.
Decreases in BMD of spine and changes in bone biomarkers from baseline were significantly greater in the tenofovir disoproxil treatment group at 144 weeks.
Smanjenja BMD-a kralježnice i promjene koštanih biomarkera od početne vrijednosti bila su u 144. tjednu značajno veća u skupini koja je liječena tenofovirdizoproksilom.
Concomitant use of Stribild and corticosteroids that are metabolised by CYP3A (e.g. fluticasone propionate or other inhaled or nasal corticosteroids) may increase the risk of development of systemic corticosteroid effects, including Cushing's syndrome and adrenal suppression.
Istodobnom primjenom Stribilda i kortikosteroida koji se metaboliziraju putem CYP3A (npr. flutikazonpropionata ili drugih inhalacijskih ili nazalnih kortikosteroida) može se povećati rizik od razvoja sistemskih učinaka kortikosteroida, uključujući Cushingov sindrom i adrenalnu supresiju.
When missing data were excluded, 91% of patients in the tenofovir disoproxil treatment group and 94% of patients in the stavudine or zidovudine treatment group had HIV-1 RNA concentrations < 400 copies/mL at week 48.
Kada su isključeni podaci koji su nedostajali, 91% bolesnika u skupini liječenoj tenofovirdizoproksilom i 94% bolesnika u skupini liječenoj stavudinom ili zidovudinom imalo je koncentracije HIV-1 RNK < 400 kopija/ml u 48. tjednu.
Co-administration is contraindicated with medicinal products that are strong inducers of CYP3A due to the potential for loss of virologic response and possible resistance to Stribild.
Kontraindicirana je istodobna primjena s lijekovima koji su snažni induktori CYP3A zbog mogućeg gubitka virološkog odgovora i moguće rezistencije na Stribild.
rhabdomyolysis1,3, muscular weakness1,3
rabdomioliza1,3, mišićna slabost1,3
That tenofovir disoproxil fumarate may cause a reduction in BMD and the effects of tenofovir disoproxil fumarate associated changes in BMD on long term bone health and future fracture risk are currently unknown in adolescent patients.
Da tenofovirdizoproksilfumarat može prouzročiti smanjenje mineralne gustoće kostiju (BMD) te da učinci promjene BMD-a na dugoročno zdravlje kostiju i rizik od prijeloma prouzročene tenofovirdizoproksilfumaratom trenutačno nisu poznati u adolescentnih bolesnika.
If the patient vomits within 1 hour of taking Stribild another tablet should be taken.
Ako bolesnik povraća unutar 1 sata od uzimanja Stribilda, mora uzeti drugu tabletu.
See section 4.4 regarding initiation of Stribild in patients with creatinine clearance below 90 mL/min.
Vidjeti dio 4.4 u vezi početka liječenja Stribildom u bolesnika s klirensom kreatinina ispod 90 ml/min.
BMD Z-scores declined by -0.012 for lumbar spine and by -0.338 for total body in the 64 subjects who were treated with tenofovir disoproxil for 96 weeks.
Z-vrijednost BMD-a smanjila se za -0,012 u lumbalnoj kralježnici te za -0,338 u cijelom tijelu u 64 ispitanika liječena tenofovirdizoproksilom tijekom 96 tjedana.
Since emtricitabine and tenofovir are primarily eliminated by the kidneys, co-administration of Stribild with medicinal products that reduce renal function or compete for active tubular secretion (e.g. cidofovir) may increase serum concentrations of emtricitabine, tenofovir and/or the co-administered medicinal products.
Kako se emtricitabin i tenofovir primarno eliminiraju putem bubrega, istodobna primjena Stribilda i lijekova koji smanjuju funkciju bubrega ili se natječu za aktivnu tubularnu sekreciju (npr. cidofovir) može povećati serumske koncentracije emtricitabina, tenofovira i/ili istodobno primijenjenih lijekova.
No virologic data at Week 48 or 144 window Discontinued study drug due to AE or deathd
Virološki neuspjehc Bez viroloških podataka u okviru 48. tjedna ili 144. tjedna Prekid primanja ispitivanog lijeka zbog nuspojava ili smrtid