natgillin/translations-raw huggingface dataset:
If serum phosphate is < 0.48 mmol/L (1.5 mg/dL) or creatinine clearance is decreased to < 70 mL/min, renal function should be re-evaluated within one week, including measurements of blood glucose, blood potassium and urine glucose concentrations (see section 4.8).
Ako je fosfat u serumu < 0,48 mmol/l (1,5 mg/dl) ili ako se klirens kreatinina smanji na < 70 ml/min, unutar jednoga tjedna treba ponovno procijeniti funkciju bubrega, uključujući mjerenja koncentracije glukoze u krvi, kalija u krvi i glukoze u urinu (vidjeti dio 4.8).
The use of Stribild with oral contraceptives containing other progestogens should be avoided (see section 4.5).
Primjenu Stribilda i oralnih kontraceptiva koji sadrže druge progestagene treba izbjegavati (vidjeti dio 4.5).
Stribild has not been studied in patients with severe hepatic impairment (Child-Pugh Class C).
Stribild nije ispitivan u bolesnika s teškim oštećenjem jetre (Child-Pugh stadij C).
In the Phase 3 studies GS-US-236-0102 and GS-US-236-0103, bone fractures occurred in 27 subjects (3.9%) in the Stribild group, 8 subjects (2.3%) in the EFV/FTC/tenofovir disoproxil group, and 19 subjects (5.4%) in the ATV/r+FTC/tenofovir disoproxil group.
U fazi 3 ispitivanja GS-US-236-0102 i GS-US-236-0103, prijelomi kostiju dogodili su se u 27 ispitanika (3,9%) u skupini koja je primila Stribild, u 8 ispitanika (2,3%) u skupini koja je primala EFV/FTC/tenofovirdizoproksil i u 19 ispitanika (5,4%) u skupini ATV/r+FTC/tenofovirdizoproksil.
Croscarmellose sodium, hydroxypropyl cellulose, lactose monohydrate, magnesium stearate, microcrystalline cellulose, silicon dioxide, sodium lauryl sulfate.
Umrežena karmelozanatrij, hidroksipropilceluloza, laktoza hidrat, magnezijev stearat, mikrokristalična celuloza, silicijev dioksid, natrijev laurilsulfat.
Co-administration of Stribild with medicinal products that are primarily metabolised by CYP3A or CYP2D6, or are substrates of P-gp, BCRP, OATP1B1 or OATP1B3 may result in increased plasma concentrations of those products, which could increase or prolong their therapeutic effect and adverse reactions (see Concomitant use contraindicated and section 4.3).
Istodobna primjena Stribilda i lijekova koje prvenstveno metabolizira CYP3A ili CYP2D6, ili koji su supstrati P-gp, BCRP, OATP1B1 ili OATP1B3 može za posljedicu imati povećane koncentracije tih lijekova u plazmi, što može uzrokovati povećanje ili produljenje njihova terapijskog učinka i nuspojava (vidjeti „Kontraindicirana istodobna primjena” i dio 4.3).
In addition, a K70E substitution in HIV-1 reverse transcriptase has been selected clinically by tenofovir disoproxil and results in low-level reduced susceptibility to abacavir, emtricitabine, tenofovir, and lamivudine.
Dodatno, K70E supstitucija u HIV-1 reverznoj transkriptazi klinički je izdvojena tenofovirdizoproksilom, a rezultira malim smanjenjem osjetljivosti na abakavir, emtricitabin, tenofovir i lamivudin.
Among 28 patients receiving 96 weeks of treatment with tenofovir disoproxil, BMD Z-scores declined by -0.341 for lumbar spine and -0.458 for total body.
U 28 bolesnika koji su tijekom 96 tjedana primali tenofovirdizoproksil, Z-vrijednosti BMD-a smanjile su se za -0,341 u lumbalnoj kralježnici i -0,458 u cijelom tijelu.
Since tenofovir disoproxil can cause renal toxicity, close monitoring of renal function is recommended in any adult with renal impairment treated with Stribild (see sections 4.2, 4.4 and 5.2).
Tenofovirdizoproksil može prouzročiti bubrežnu toksičnost, pa se preporučuje pomno nadziranje funkcije bubrega u svakog odraslog bolesnika s oštećenom funkcijom bubrega koji se liječi Stribildom (vidjeti dijelove 4.2, 4.4 i 5.2).
In Study GS-US-236-0115, virologic success rates were: Stribild 93.8% (272 of 290 patients); SBR 87.1% (121 of 139 patients).
U ispitivanju GS-US-236-0115 stope virološkog uspjeha iznosile su: za Stribild 93,8% (272 od 290 bolesnika), a za SBR 87,1% (121 od 139 bolesnika).
Stribild should not be administered concomitantly with other medicinal products containing tenofovir disoproxil, lamivudine or adefovir dipivoxil used for the treatment of hepatitis B virus infection.
Stribild se ne smije primjenjivati istodobno s drugim lijekovima koji sadrže tenofovirdizoproksil, lamivudin ili adefovirdipivoksil koji se koriste za liječenje infekcije virusom hepatitisa B.
If the patient misses a dose of Stribild within 18 hours of the time it is usually taken, the patient should take Stribild with food as soon as possible and resume the normal dosing schedule.
Ako bolesnik propusti uzeti dozu Stribilda, a prošlo je manje od 18 sati od uobičajenog vremena uzimanja doze, bolesnik mora što prije uzeti Stribild s hranom i potom ga nastaviti uzimati prema uobičajenom rasporedu.
In patients with advanced liver disease or cirrhosis, treatment discontinuation is not recommended since post-treatment exacerbation of hepatitis may lead to hepatic decompensation.
U bolesnika s uznapredovalom bolešću jetre ili cirozom jetre, ne preporučuje se prekidati liječenje jer egzacerbacija hepatitisa nakon liječenja može dovesti do dekompenzacije jetre.
betamethasone, budesonide, fluticasone, mometasone, prednisone, triamcinolone.
• kortikosteroide koji uključuju: betametazon, budezonid, flutikazon, mometazon, prednizon, triamcinolon.
Table 4: Virologic outcome of randomised treatment of studies GS-US-236-0102 and GS-US-236-0103 at Week 48 (snapshot analysis)a and Week 144b
Tablica 4: Virološki ishod randomiziranog liječenja u ispitivanjima GS-US-236-0102 i GS-US-236-0103 u 48. tjednu (analiza snimaka)a i u 144. tjednub
Discontinued study drug due to other reasons and last available HIV-1 RNA < 50 copies/mLe
Prekid primanja ispitivanog lijeka iz drugih razloga i posljednje dostupne vrijednosti HIV-1 RNK < 50 kopija/
In patients receiving tenofovir disoproxil, rare events of renal impairment, renal failure and uncommon events of proximal renal tubulopathy (including Fanconi syndrome) sometimes leading to bone abnormalities (infrequently contributing to fractures) have been reported.
U bolesnika koji su primali tenofovirdizoproksil zabilježeni su rijetki slučajevi oštećenja bubrega, zatajenja bubrega i manje česti slučajevi proksimalne bubrežne tubulopatije (uključujući Fanconijev sindrom), što je ponekad dovelo do koštanih poremećaja (koji rijetko pridonose nastanku prijeloma).
In Study GS-US-236-0121, virologic success rates were: Stribild 93.4% (271 of 290 patients) and SBR 88.1% (126 of 143 patients).
U ispitivanju GS-US-236-0121 stope virološkog uspjeha iznosile su: za Stribild 93,4% (271 od 290 bolesnika), a za SBR 88,1% (126 od 143 bolesnika).
The Summary of Product Characteristics II.
Sažetak opisa svojstava lijeka II.
Stribild should not be administered concomitantly with other medicinal products containing tenofovir disoproxil , lamivudine or adefovir dipivoxil used for the treatment of hepatitis B virus infection, or with other medicinal products containing tenofovir alafenamide.
Stribild se ne smije primjenjivati istodobno s drugim lijekovima koji sadržavaju tenofovirdizoproksil, lamivudin ili adefovirdipivoksil koji se primjenjuju za liječenje infekcije virusom hepatitisa B ili s drugim lijekovima koji sadrže tenofoviralafenamid.
The steady-state mean Cmax, AUCtau, and Ctrough (mean ± SD) following multiple doses of Stribild in HIV-1 infected subjects, respectively, were 1.7 ± 0.39 µg/mL, 23 ± 7.5 µg•h/mL, and 0.45 ± 0.26 µg/mL for elvitegravir, which provides inhibitory quotient of ~ 10 (ratio of Ctrough: protein binding-adjusted IC95 for wild-type HIV-1 virus).
Srednje vrijednosti Cmax, AUCtau i Ctrough (srednja vrijednost ± SD) u stanju dinamičke ravnoteže nakon više doza Stribilda u bolesnika zaraženih virusom HIV-1 bile su 1,7 ± 0,39 µg/ml, odnosno 23 ± 7,5 µg•h/ml, i 0,45 ± 0,26 µg/ml za elvitegravir, što omogućuje inhibitorski kvocijent od ~10 (omjer Ctrough: IC95 s prilagođenim proteinskim vezivanjem za divlji tip virusa HIV-1).
In the Phase 3 Study GS-US-236-0103, bone mineral density (BMD) was assessed in a non-random subset of 120 subjects (Stribild group n = 54; ritonavir-boosted atazanavir (ATV/r) plus emtricitabine (FTC)/tenofovir disoproxil group n = 66).
U fazi 3 ispitivanja GS-US-236-0103, mineralna gustoća kostiju (BMD) procijenjena je u podskupini od 120 ispitanika (skupina koja je primala Stribild, n = 54; skupina koja je primala ritonavirom pojačan atazanavir (ATV/r) plus emtricitabin (FTC)/tenofovirdizoproksil), n = 66) koji nisu bili nasumično odabrani.
How to store Stribild
Kako čuvati Stribild
Emtricitabine/Tenofovir disoproxil (200 mg/245 mg once daily)7
+ emtricitabin/tenofovirdizoproksil (200 mg/245 mg jedanput na dan)7
Patients who have previously discontinued treatment with tenofovir disoproxil due to renal toxicity, with or without reversal of the effects post-discontinuation, should not be treated with Stribild (see section 4.3).
Bolesnici koji su prethodno prekinuli liječenje s tenofovirdizoproksilom zbog bubrežne toksičnosti, s ili bez povratka učinaka nakon prekida primjene lijeka, ne smiju se liječiti Stribildom (vidjeti dio 4.3).
The mean increase from baseline in CD4+ cell count at Week 48 was 23 cells/mm3.
Srednja vrijednost povećanja od početne vrijednosti broja stanica CD4+ u 48. tjednu bila je 23 stanice/mm3.
renal failure4, proximal renal tubulopathy including Fanconi syndrome acquired4, proteinuria
zatajenje bubrega4, proksimalna bubrežna tubulopatija uključujući stečeni Fanconijev sindrom4, proteinurija
• medicines used to treat pulmonary arterial hypertension:
• lijekove koji se primjenjuju za liječenje plućne arterijske hipertenzije: bosentan
Plasma concentrations of drospirenone are expected to be increased following co-administration with Stribild and clinical monitoring is recommended due to the potential for hyperkalaemia (see section 4.5).
Budući da se očekuje da će se nakon istodobne primjene s lijekom Stribild koncentracije drospirenona u plazmi povećati, preporučuje se kliničko praćenje zbog moguće pojave hiperkalijemije (vidjeti dio 4.5).
Cobicistat inhibits the tubular secretion of creatinine and may cause modest increases in serum creatinine and modest declines in creatinine clearance (see section 4.8).
Kobicistat inhibira tubularnu sekreciju kreatinina i može uzrokovati umjereni porast serumskog kreatinina i umjerena sniženja klirensa kreatinina (vidjeti dio 4.8).
At baseline, mean plasma HIV-1 RNA was 4.60 log10 copies/mL, mean CD4+ cell count 399 cells/mm3 (range, 133-734), and mean CD4+% 20.9% (range, 4.5%-41.1%).
Početna srednja vrijednost HIV-1 RNK u plazmi bila je 4,60 log10 kopija/ml, početna srednja vrijednost broja stanica CD4+ bila je 399 stanica/mm3 (raspon, 133-734) i postotak ispitanika s brojem stanica CD4+% bio je 20,9% (raspon, 4,5%-41,1%).
• antivirals, used to treat hepatitis C infection: ledipasvir/sofosbuvir, sofosbuvir/velpatasvir and sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir
• antivirusne lijekove, primjenjuju se za liječenje infekcije hepatitisom C: ledipasvir/sofosbuvir, sofosbuvir/velpatasvir i sofosbuvir/velpatasvir/voksilaprevir
Bone abnormalities (infrequently contributing to fractures) may be associated with proximal renal tubulopathy (see section 4.8).
Koštani poremećaji (koji rijetko pridonose prijelomima) mogu se povezati s proksimalnom bubrežnom tubulopatijom (vidjeti dio 4.8).
The antiviral activity of emtricitabine against laboratory and clinical isolates of HIV-1 was assessed in lymphoblastoid cell lines, the MAGI-CCR5 cell line, and peripheral blood mononuclear cells.
Antivirusno djelovanje emtricitabina na laboratorijske i kliničke izolate virusa HIV-1 procijenjeno je na limfoblastoidnim staničnim linijama, staničnoj liniji MAGICCR5 i mononuklearnim stanicama periferne krvi.
Co-administration of Stribild with carbamazepine, phenobarbital, or phenytoin is contraindicated (see section 4.3).
Istodobna primjena Stribilda s karbamazepinom, fenobarbitalom ili fenitoinom je kontraindicirana (vidjeti dio 4.3).
Discontinuation of Stribild therapy in patients co-infected with HIV and HBV may be associated with severe acute exacerbations of hepatitis.
Prekid liječenja Stribildom u bolesnika istodobno inficiranih HIV-om i HBV-om može biti povezan s teškim akutnim egzacerbacijama hepatitisa.
In HIV-1 infected adolescents (aged 12 to < 18 years), the BMD Z-scores observed in subjects who received tenofovir disoproxil were lower than those observed in subjects who received placebo.
U adolescenata zaraženih virusom HIV-1 (u dobi od 12 do 18 godina), u bolesnika koji su primali tenofovirdizoproksil uočene su niže Z-vrijednosti BMD-a nego u bolesnika koji su uzimali placebo.
Co-administration with Stribild may lead to decreased elvitegravir and/or cobicistat exposures and loss of therapeutic effect and development of resistance.
Istodobna primjena sa Stribildom može dovesti do smanjene izloženosti elvitegraviru i/ili kobicistatu te do gubitka terapijskih učinaka i razvoja rezistencije.
In animal studies it has been shown that elvitegravir, cobicistat and tenofovir are excreted in milk.
Ispitivanja na životinjama pokazala su da se elvitegravir, kobicistat i tenofovir izlučuju u majčino mlijeko.
increased blood creatinine4
povišen kreatinin u krvi4
Medicinal products that induce CYP3A activity are expected to increase the clearance of elvitegravir, resulting in decreased plasma concentration of elvitegravir which may lead to loss of therapeutic effect of Stribild and development of resistance (see Concomitant use contraindicated and section 4.3).
Lijekovi koji induciraju aktivnost CYP3A vjerojatno će povećati klirens elvitegravira, što će za posljedicu imati smanjenu koncentraciju elvitegravira u plazmi, dovodeći do gubitka terapijskog učinka Stribilda i razvoja rezistencije (vidjeti „Kontraindicirana istodobna primjena” i dio 4.3).
4 See section 4.8, Description of selected adverse reactions for more details.
4 Dodatne podatke potražite u dijelu 4.8 „Opis odabranih nuspojava”.
Stribild is indicated for the treatment of human immunodeficiency virus-1 (HIV-1) infection in adults aged 18 years and over who are antiretroviral treatment-naïve or are infected with HIV-1 without known mutations associated with resistance to any of the three antiretroviral agents in Stribild (see sections 4.2, 4.4 and 5.1).
Stribild je indiciran za liječenje odraslih osoba u dobi od 18 godina i više, koje su inficirane virusom humane imunodeficijencije tipa 1 (HIV-1) i koje prethodno nisu primale antiretrovirusne lijekove ili su inficirane virusom HIV-1 bez poznatih mutacija povezanih s rezistencijom na bilo koje od tri antiretrovirusne tvari u Stribildu (vidjeti dijelove 4.2, 4.4 i 5.1).
Magnesium/aluminium-containing antacid suspension (20 mL single dose)/Elvitegravir (50 mg single dose)/Ritonavir (100 mg single dose)
Magnezij/ antacidna suspenzija koja sadrži aluminij (jedna doza od 20 ml) / elvitegravir (jedna doza od 50 mg) / ritonavir (jedna doza od 100 mg)
In a pooled analysis of antiretroviral-naïve patients receiving Stribild in Phase 3 studies GS-US-236-0102 and GS-US-236-0103 through Week 144, genotyping was performed on plasma HIV-1 isolates from all patients with confirmed virologic failure or who had HIV-1 RNA > 400 copies/mL at virologic failure, at Week 48, at Week 96, at Week 144 or at the time of early study drug discontinuation.
Objedinjenom analizom bolesnika koji prije nisu bili liječeni antiretrovirusnim lijekovima, a koji su fazi 3 ispitivanja GS-US-236-0102 i GS-US-236-0103 primali Stribild tijekom 144 tjedna, provedeno je genotipiziranje HIV-1 izolata iz plazme svih bolesnika s potvrđenim virološkim neuspjehom ili koji su imali HIV-1 RNK > 400 kopija/ml pri virološkom neuspjehu, u 48. tjednu, u 96. tjednu, u 144. tjednu ili u vrijeme ranog prekida primanja ispitivanog lijeka.
Interaction not studied with Stribild.
Interakcija nije ispitana sa Stribildom.
As Stribild contains elvitegravir, cobicistat, emtricitabine and tenofovir disoproxil, any interactions that have been identified with these active substances individually may occur with Stribild.
Stribild sadrži elvitegravir, kobicistat, emtricitabin i tenofovirdizoproksil, pa sve interakcije koje su utvrđene u zasebnoj primjeni s tim djelatnim tvarima mogu nastupiti i s Stribildom.
Assessment of adverse reactions related to tenofovir disoproxil is based on two randomised trials (studies GS-US-104-0321 and GS-US-104-0352) in 184 HIV-1 infected paediatric patients (aged 2 to < 18 years) who received treatment with tenofovir disoproxil (n = 93) or placebo/active comparator (n = 91) in combination with other antiretroviral agents for 48 weeks (see section 5.1).
Procjena nuspojava povezanih s tenofovirdizoproksilom temelji se na dvama randomiziranim ispitivanjima (GS-US-104-0321 i GS-US-104-0352) provedenim u 184 pedijatrijska bolesnika zaražena virusom HIV-1 (u dobi od 2 do 18 godina) koji su liječeni tenofovirdizoproksilom (n = 93) ili placebom/aktivnim komparatorom (n = 91) u kombinaciji s drugim antiretrovirusnim lijekovima u trajanju od 48 tjedana (vidjeti dio 5.1).
Baseline characteristics and treatment outcomes for both Studies GS-US-236-0102 and GS-US-236-0103 are presented in Tables 3 and 4, respectively.
Početne značajke i ishodi liječenja za oba ispitivanja GS-US-236-0102 i GS-US-236-0103 prikazani su u Tablici 3, odnosno Tablici 4.
vesiculobullous rash1, pustular rash1, maculopapular rash1, pruritus1, urticaria1, skin discolouration (increased pigmentation)1,2
vezikulobulozni osip1, pustulozni osip1, makulopapularni osip1, svrbež1, urtikarija1, promjena boje kože (pojačana pigmentacija)1,2
That cobicistat inhibits the tubular secretion of creatinine and may cause modest increases in serum creatinine and modest declines in creatinine clearance without affecting renal glomerular function.
Da kobicistat inhibira tubularnu sekreciju kreatinina i može uzrokovati umjereni porast serumskog kreatinina i umjerena sniženja klirensa kreatinina bez utjecaja na glomerularnu funkciju bubrega.
Adverse reactions to Stribild from Phase 3 clinical studies GS-US-236-0102 and GS-US-236-0103 and adverse reactions to treatment with emtricitabine and tenofovir disoproxil from clinical studies and post-marketing experience, when used with other antiretrovirals, are listed in Table 2, below, by body system organ class and highest frequency observed.
Nuspojave na Stribild zabilježene u fazi 3 kliničkih ispitivanja GS-US-236-0102 i GS-US-236-0103 i nuspojave na liječenje emtricitabinom i tenofovirdizoproksil iz kliničkih ispitivanja i iskustva nakon stavljanja lijeka u promet, u uporabi s drugim antiretrovirusnim lijekovima, navedene su niže u Tablici 2 po organskim sustavima i najvišoj uočenoj učestalosti.
Co-administration of Stribild and other medicinal products primarily metabolised by CYP3A such as amiodarone, quinidine, cisapride, pimozide, lurasidone, alfuzosin and sildenafil for pulmonary arterial hypertension is contraindicated (see section 4.3).
Kontraindicirana je i istodobna primjena Stribilda i drugih lijekova koje prvenstveno metabolizira CYP3A, kao što su amiodaron, kinidin, cisaprid, pimozid, lurasidon, alfuzozin i sildenafil za plućnu arterijsku hipertenziju (vidjeti dio 4.3).
In HIV-1 infected children (aged 2 to 15 years), the BMD Z-scores observed in subjects who switched to tenofovir disoproxil were lower than those observed in subjects who remained on their stavudine- or zidovudine-containing regimen (see sections 4.4 and 5.1).
U djece zaražene virusom HIV-1 (u dobi od 2 do 15 godina), u bolesnika koji su prešli na tenofovirdizoproksil uočene su niže Z-vrijednosti BMD-a nego u bolesnika koji su nastavili režim liječenja sa stavudinom ili zidovudinom (vidjeti dijelove 4.4 i 5.1).
The antiviral activity of tenofovir against laboratory and clinical isolates of HIV-1 was assessed in lymphoblastoid cell lines, primary monocyte/macrophage cells and peripheral blood lymphocytes.
Antivirusno djelovanje tenofovira na laboratorijske i kliničke izolate virusa HIV-1 procijenjeno je na limfoblastoidnim staničnim linijama, primarnim monocitnim/makrofagnim stanicama i limfocitima periferne krvi.
Stribild is also indicated for the treatment of HIV-1 infection in adolescents aged 12 to < 18 years weighing ≥ 35 kg who are infected with HIV-1 without known mutations associated with resistance to any of the three antiretroviral agents in Stribild and who have experienced toxicities which preclude the use of other regimens that do not contain tenofovir disoproxil (see sections 4.2, 4.4 and 5.1).
Stribild je također indiciran za liječenje adolescenata u dobi od 12 do 18 godina, tjelesne težine ≥ 35 kg, koji su inficirani virusom HIV-1 bez poznatih mutacija povezanih s rezistencijom na bilo koju od tri antiretrovirusne tvari u Stribildu, a u kojih je zbog razvoja toksičnosti onemogućena primjena drugih režima liječenja koji ne sadrže tenofovirdizoproksil (vidjeti dijelove 4.2, 4.4 i 5.1).
Table 2: Tabulated summary of adverse reactions associated with Stribild based on experience from Phase 3 studies GS-US-236-0102 and GS-US-236-0103 and adverse reactions to treatment with emtricitabine and tenofovir disoproxil from clinical studies and post-marketing experience, when used with other antiretrovirals
Tablica 2: Tablični prikaz nuspojava povezanih sa Stribildom na temelju iskustava iz faze 3 kliničkih ispitivanja GS-US-236-0102 i GS-US-236-0103 i nuspojava na liječenje emtricitabinom i tenofovirdizoproksilom iz kliničkih ispitivanja i iskustava nakon stavljanja lijeka u promet, kada se primjenjuju s drugim antiretrovirusnim lijekovima
If serum phosphate is confirmed to be < 0.96 mmol/L (3.0 mg/dL) in any paediatric patient receiving Stribild, renal function should be re-evaluated within one week, including measurements of blood glucose, blood potassium and urine glucose concentrations (see section 4.8, proximal tubulopathy).
Ako je u pedijatrijskog bolesnika koji prima Stribild potvrđen fosfat u serumu < 0,96 mmol/l (3,0 mg/dl)bolesnik, unutar jednoga tjedna treba ponovno procijeniti funkciju bubrega, uključujući mjerenja koncentracije glukoze u krvi, kalija u krvi i glukoze u urinu (vidjeti dio 4.8, proksimalna tubulopatija).
Concurrent administration of salmeterol and Stribild is not recommended.
Ne preporučuje se istodobna primjena salmeterola i Stribilda.
Cobicistat is a selective, mechanism-based inhibitor of cytochromes P450 of the CYP3A subfamily.
Kobicistat je selektivni mehanički inhibitor citokroma P450 podporodice CYP3A.
No dose adjustment of Stribild is required in patients with mild (Child-Pugh Class A) or moderate (Child-Pugh Class B) hepatic impairment.
Nije potrebna prilagodba doze Stribilda u bolesnika s blagim (Child-Pugh, stadij A) ili umjerenim (Child-Pugh stadij B) oštećenjem funkcije jetre.
• decreased phosphate in your blood
• sniženu razinu fosfata u krvi
Emtricitabine and tenofovir have been shown to be excreted in human milk.
Pokazalo se da se emtricitabin i tenofovir izlučuju u majčino mlijeko u ljudi.
The effect of severe hepatic impairment on the pharmacokinetics of elvitegravir or cobicistat has not been studied.
Učinak teškog oštećenja funkcije jetre na farmakokinetiku elvitegravira i kobicistata nije ispitan.
Stribild renal educational brochure for prescribers of adolescent patients.
Edukativna brošura o utjecaju lijeka Stribild na bubrege, za one koji propisiju adolescentima.
Co-administration of Stribild with dabigatran is contraindicated.
Istodobna primjena Stribilda s dabigatranom je kontraindicirana.
In study GS-US-104-0321, 87 HIV-1-infected treatment experienced patients 12 to < 18 years of age were treated with tenofovir disoproxil (n = 45) or placebo (n = 42) in combination with an optimised background regimen (OBR) for 48 weeks.
U ispitivanju GS-US-104-0321, 87 prethodno liječenih bolesnika zaraženih virusom HIV-1, u dobi od 12 do 18 godina, liječeni su tenofovirdizoproksilom (n = 45) ili placebom (n = 42) u kombinaciji s optimiziranim osnovnim režimom (optimised background regimen, OBR) u trajanju od 48 tjedana.
Concentrations of voriconazole may increase or decrease when co-administered with Stribild.
Koncentracije vorikonazola mogu se povećati ili smanjiti s istodobnom primjenom Stribilda.
Study GS-US-236-0102
GS-US-236-0102