natgillin/translations-raw huggingface dataset:
V106A (yielding a fold change of around 19) appeared as an initial substitution in subtype B virus, and V106A or M in subtype A and C virus.
Mutacija V106A (koja je dovela do promjene od približno 19 puta u odnosu na početnu vrijednost) javila se kao početna supstitucija kod virusa podtipa B, a mutacija V106A ili M kod virusa podtipa
To monitor maternal-foetal outcomes in patients exposed to antiretroviral medicinal products while pregnant, an Antiretroviral Pregnancy Registry has been established.
Registar trudnica liječenih antiretrovirusnim lijekovima Radi praćenja ishoda trudnoće za majku i fetus u bolesnica koje su tijekom trudnoće bile izložene antiretrovirusnim lijekovima, uspostavljen je Registar trudnica liječenih antiretrovirusnim lijekovima.
Although a limited number of subjects aged 65 years and over has been included (n = 36), no clinically relevant differences in the pharmacokinetics of doravirine have been identified in subjects at least 65 years of age compared to subjects less than 65 years of age in a Phase 1 trial or in a population pharmacokinetic analysis.
Iako je u ispitivanje faze 1 i populacijsku farmakokinetičku analizu bio uključen ograničen broj ispitanika u dobi od 65 ili više godina (n=36), nisu utvrđene klinički značajne razlike u farmakokinetici doravirina u ispitanika u dobi od najmanje 65 godina u usporedbi s onima mlađima od 65 godina.
There was no clinically relevant difference in the pharmacokinetics of doravirine in a study comparing 8 subjects with moderate hepatic impairment (classified as Child-Pugh score B primarily due to increased encephalopathy and ascites scores) to 8 subjects without hepatic impairment.
Nije bilo klinički značajne razlike u farmakokinetici doravirina u ispitivanju u kojem se 8 ispitanika s umjerenim oštećenjem funkcije jetre (svrstanih u kategoriju „Child-Pugh stadij B“ prvenstveno zbog povišenih rezultata za encefalopatiju i ascites) uspoređivalo s 8 ispitanika bez oštećenja funkcije jetre.
In a study comparing 8 subjects with severe renal impairment to 8 subjects without renal impairment, the single dose exposure of doravirine was 31 % higher in subjects with severe renal impairment.
U ispitivanju u kojem se 8 ispitanika s teškim oštećenjem funkcije bubrega uspoređivalo s 8 ispitanika bez oštećenja funkcije bubrega izloženost doravirinu nakon primjene jednokratne doze bila je 31% veća u ispitanika s teškim oštećenjem funkcije bubrega.
After multiple-dose oral administration of lamivudine 300 mg once daily for 7 days to 60 healthy subjects, steady-state Cmax (Cmax,ss) was 2.04 ± 0.54 mcg per mL (mean ± SD) and the 24-hour steady-state AUC (AUC24,ss) was 8.87 ± 1.83 mcg•hour per mL.
Nakon višestrukih doza lamivudina od 300 mg primijenjenih peroralno jedanput na dan tijekom 7 dana u 60 zdravih ispitanika, Cmax u stanju dinamičke ravnoteže (Cmax,ss) iznosio je 2,04 ± 0,54 μg/ml (srednja vrijednost ± standardno odstupanje ) dok je 24-satni AUC u stanju dinamičke ravnoteže (AUC24,ss) iznosio 8,87 ± 1,83 μg•h/ml.
Following oral administration, the terminal halflife of tenofovir is approximately 12 to 18 hours.
Terminalni poluvijek tenofovira nakon peroralne primjene iznosi približno 12 - 18 sati.
Co-administration with other antiviral products
Istodobna primjena s drugim antivirusnim lijekovima
Lamivudine Cmax decreased by 19 % with a high fat meal, while AUC was not significantly affected.
Cmax lamivudina se uz obrok s visokim udjelom masnoća smanjio za 19%, dok se AUC nije značajno promijenio.
Bone abnormalities (infrequently contributing to fractures) may be associated with proximal renal tubulopathy.
Abnormalnosti kostiju (koje rijetko pridonose prijelomima) mogu biti povezane s proksimalnom bubrežnom tubulopatijom.
Includes subjects who discontinued because of adverse event (AE) or death if this resulted in no virologic data on treatment during the specified window.
Adverse event, AE) ili smrti, ako je ovakav ishod rezultirao nedostatkom viroloških podataka o liječenju u određenom vremenskom okviru.
Autoimmune disorders (such as Graves' disease, autoimmune hepatitis, polymyositis, and GuillainBarré syndrome) have also been reported to occur in the setting of immune reactivation; however, the time to onset is more variable and can occur many months after initiation of treatment.
U uvjetima imunološke reaktivacije prijavljeni su i autoimuni poremećaji (kao što su Gravesova bolest, autoimuni hepatitis, polimiozitis i Guillain-Barréov sindrom); međutim, vrijeme do pojave je različito i ti se poremećaji mogu javiti više mjeseci nakon uvođenja liječenja.
The muscle pain, muscle weakness and decreases in potassium or phosphate in the blood may occur due to damage to kidney tubule cells.
Bol u mišićima, mišićna slabost i snižene razine kalija ili fosfata u krvi mogu se javiti zbog oštećenja stanica bubrežnih kanalića.
What Delstrigo contains
Što Delstrigo sadrži
• increased levels of creatine phosphokinase
• povišene vrijednosti kreatin fosfokinaze
3, 84 % were male, 27 % were non-white, 4 % had hepatitis B and/or C virus co-infection, 10 % had a history of AIDS, 20 % had HIV-1 RNA greater than 100,000 copies per mL, 13 % received ABC/3TC and 87 % received FTC/TDF; these characteristics were similar between treatment groups.
3, 84% bili su muškarci, 27% ispitanika nije bilo bijele rase, 4% istodobno je imalo infekciju virusom hepatitisa B i/ili C, 10% imalo je AIDS u anamnezi, 20% imalo je razinu HIV-1 RNK višu od 100 000 kopija/ml, 13% primilo je ABC/3TC te 87% primilo je FTC/TDF; te su značajke bile slične u obje liječene skupine.
The antiviral activity of doravirine was not antagonistic when combined with lamivudine and tenofovir disoproxil.
Antivirusna aktivnost doravirina nije bila antagonistička kada se on primjenjivao u kombinaciji s lamivudinom i tenofovirdizoproksilom.
Excipient with known effect Each film-coated tablet contains 8.6 mg lactose (as monohydrate).
Jedna filmom obložena tableta sadrži 8,6 mg laktoze (u obliku hidrata).
The M184I/V lamivudine resistance substitution confers resistance to emtricitabine.
Supstitucija M184I/V, koja uzrokuje rezistenciju na lamivudin, dovodi do rezistencije na emtricitabin.
Doravirine has been evaluated in a limited number of patients with NNRTI resistance (K103N n = 7, G190A n = 1); all patients were suppressed to < 40 copies/mL at Week 48.
Doravirin se ocjenjivao kod ograničenog broja bolesnika s rezistencijom na NNRTI-je (K103N n=7, G190A n=1); svim je bolesnicima razina HIV-1 RNK u 48. tjednu bila suprimirana na < 40 kopija/ml.
In HIV-1-infected subjects, total clearance was 398.5 ± 69.1 mL per min (mean ± SD).
Ukupni klirens u ispitanika s HIV-1 infekcijom iznosio je 398,5 ± 69,1 ml/min (srednja vrijednost ± standardno odstupanje).
Lamivudine There are no significant or clinically relevant racial differences in pharmacokinetics of lamivudine.
Lamivudin Nema značajnih ni klinički značajnih razlika u farmakokinetici lamivudina s obzirom na rasu.
Delstrigo should not be initiated in patients with estimated CrCl < 50 mL/min (see sections 4.4 and 5.2).
Delstrigo se ne smije uvoditi u liječenje bolesnicima kojima je procijenjeni CrCl < 50 ml/min (vidjeti dijelove 4.4 i 5.2).
Studies in pregnant rats and rabbits showed that doravirine is transferred to the foetus through the placenta, with foetal plasma concentrations of up to 40 % (rabbits) and 52 % (rats) that of maternal concentrations observed on gestation Day 20.
Ispitivanja provedena na skotnim ženkama štakora i kunića pokazala su da se doravirin prenosi na plod kroz posteljicu i postiže koncentracije u plazmi ploda koje iznose do 40% (kunići) odnosno 52% (štakori) koncentracija zabilježenih u skotnih ženki 20. dana gestacije.
In DRIVE-AHEAD, a lower proportion of subjects who discontinued due to an adverse event by Week 48 was seen for the Delstrigo group (3.0 %) compared with the EFV/FTC/TDF group (6.6 %).
U ispitivanju DRIVE-AHEAD zabilježen je manji udio ispitanika koji su prekinuli liječenje zbog nuspojave do 48. tjedna u skupini liječenoj lijekom Delstrigo (3,0%) u usporedbi s onom koja je primala EFV/FTC/TDF (6,6%).
• modafinil (a medicine to treat excessive sleepiness)
• modafinil (lijek za liječenje prekomjerne pospanosti)
Treatment emergent doravirine resistance associated substitutions may confer cross-resistance to efavirenz, rilpivirine, nevirapine, and etravirine.
Supstitucije povezane s rezistencijom na doravirin koje se javljaju tijekom liječenja mogu dovesti do križne rezistencije na efavirenz, rilpivirin, nevirapin i etravirin.
Animal studies with lamivudine showed an increase in early embryonic deaths in rabbits but not in rats (see section 5.3).
Ispitivanja lamivudina na životinjama pokazala su porast stope rane smrti zametaka u kunića, ali ne i u štakora (vidjeti dio 5.3).
Doravirine pharmacokinetics are similar in healthy subjects and HIV-1-infected subjects.
Farmakokinetika doravirina slična je u zdravih ispitanika i onih s HIV-1 infekcijom.
Following a single 245 mg dose of tenofovir disoproxil, a 4-hour hemodialysis session removed approximately 10 % of the administered tenofovir dose.
Nakon primjene jednokratne doze tenofovirdizoproksila od 245 mg, 4-satnom hemodijalizom uklonjeno je približno 10% primijenjene doze tenofovirdizoproksila.
A documented absence of genotypic resistance (prior to starting first therapy) to doravirine, lamivudine, and tenofovir was part of the inclusion criteria for patients who switched from a PI- or INI-based regimen.
Dokumentirana odsutnost genotipske rezistencije (prije uvođenja prve terapije) na doravirin, lamivudin i tenofovir bila je dio kriterija uključivanja za bolesnike koji su prešli s režima temeljenog na inhibitoru proteaze ili inhibitoru integraze.
The K65R substitution in HIV-1 RT selected by tenofovir is also selected in some HIV-1 infected patients treated with abacavir or didanosine.
Supstitucija K65R u reverznoj transkriptazi HIV-1 izdvojena tenofovirom izdvojena je i u nekih bolesnika s HIV-1 infekcijom liječenih abakavirom ili didanozinom.
Tenofovir disoproxil was mutagenic in the in vitro mouse lymphoma assay and negative in an in vitro bacterial mutagenicity test (Ames test).
Tenofovirdizoproksil bio je mutagen u testu na mišjem limfomu in vitro te negativan u testu bakterijske mutagenosti (Amesov test) in vitro.
Therefore, caution should be used when co-administering doravirine with medicinal products that are sensitive CYP3A substrates that also have a narrow therapeutic window (e.g., tacrolimus and sirolimus).
Stoga je potreban oprez kada se doravirin primjenjuje istodobno s lijekovima koji su CYP3A osjetljivi supstrati i koji uz to imaju i usku terapijsku širinu (npr. takrolimus i sirolimus).
However, tenofovir disoproxil reduced the viability index and weight of pups in a peri-postnatal toxicity study at maternally toxic doses.
Međutim, tenofovirdizoproksil smanjio je indeks vijabilnosti i tjelesnu težinu mladunčadi u ispitivanju perinatalne i postnatalne toksičnosti pri dozama koje su bile toksične za skotnu ženku.
Subjects whose virus expressed an L74V RT substitution without zidovudine resistance-associated substitutions (n = 8) had reduced response to tenofovir disoproxil.
Ispitanici čiji je virus eksprimirao supstituciju L74V u reverznoj transkriptazi, bez supstitucija povezanih s rezistencijom na zidovudin (n=8), imali su smanjen odgovor na tenofovirdizoproksil.
• decreased number of red blood cells in your blood (anaemia)
• smanjen broj crvenih krvnih stanica u krvi (anemija)
There are no or limited amount of data from the use of doravirine in pregnant women.
Nema podataka ili su podaci o primjeni doravirina u trudnica ograničeni.
Tenofovir diphosphate inhibits the activity of HIV-1 RT by competing with the natural substrate deoxyadenosine 5´-triphosphate and, after incorporation into DNA, by DNA chain termination.
Tenofovirdifosfat inhibira djelovanje reverzne transkriptaze HIV-1 kompeticijom s prirodnim supstratom deoksiadenozin 5´-trifosfatom te, nakon ugradnje u DNK, prekidanjem lanca DNK.
Laboratory strains of HIV-1 harbouring the common NNRTI-associated mutations K103N, Y181C, or K103N/Y181C substitutions in RT exhibit less than a 3-fold decrease in susceptibility to doravirine compared to wild-type virus when evaluated in the presence of 100 % normal human serum.
Laboratorijski sojevi HIV-1 koji nose česte mutacije povezane s rezistencijom na NNRTI-je (K103N, Y181C) ili supstitucije K103N/Y181C u reverznoj transkriptazi pokazuju manje nego trostruko smanjenje osjetljivosti na doravirin u odnosu na virus divljeg tipa kada su se ispitivali u prisutnosti 100%-tnog normalnog humanog seruma.
Co-administration with the moderate CYP3A inducer rifabutin decreased doravirine concentrations (see Table 1).
Istodobna primjena s umjerenim induktorom CYP3A rifabutinom snizila je koncentracije doravirina (vidjeti Tablicu 1).
Following oral administration of a single 245 mg dose of tenofovir disoproxil to HIV-1-infected subjects in the fasted state, Cmax was achieved in one hour.
Nakon peroralne primjene jednokratne doze tenofovirdizoproksila od 245 mg natašte u ispitanika s HIV-1 infekcijom, Cmax je postignut za sat vremena.
The median EC50 values of lamivudine were 60 nM (range: 20 to 70 nM), 35 nM (range: 30 to 40 nM), 30 nM (range: 20 to 90 nM), 20 nM (range: 3 to 40 nM), 30 nM (range: 1 to 60 nM), 30 nM (range: 20 to 70 nM), 30 nM (range: 3 to 70 nM), and 30 nM (range: 20 to 90 nM) against HIV-1 clades A-G and group O viruses (n = 3 except n = 2 for clade B) respectively.
Medijan vrijednosti EC50 za lamivudin iznosio je 60 nM (raspon: 20 - 70 nM), 35 nM (raspon: 30 - 40 nM), 30 nM (raspon: 20 - 90 nM), 20 nM (raspon: 3 - 40 nM), 30 nM (raspon: 1 - 60 nM), 30 nM (raspon: 20 - 70 nM), 30 nM (raspon: 3 - 70 nM) i 30 nM (raspon: 20 - 90 nM) protiv podtipova A - G virusa HIV-1 i virusa iz skupine O (n=3, osim n=2 za podtip B).
Some examples include, but are not limited to, acyclovir, cidofovir, ganciclovir, valacyclovir, valganciclovir, aminoglycosides (e.g., gentamicin), and high-dose or multiple NSAIDs (see section 4.4).
Neki primjeri uključuju, ali ne isključivo, aciklovir, cidofovir, ganciklovir, valaciklovir, valganciklovir, aminoglikozide (npr. gentamicin) i visoke doze ili više NSAIL-ova primijenjenih istovremeno (vidjeti dio 4.4).
Rare musculoskeletal pain, osteomalacia (manifested as bone pain and infrequently contributing to fractures)*, myopathy*
rijetko bol u mišićima i kostima, osteomalacija (koja se manifestira kao bol u kostima i ponekad doprinosi prijelomima)*, miopatija*
• headache, dizziness, sleepiness
• glavobolja, omaglica, pospanost
Exclusionary NNRTI substitutions were those listed above (DRIVE-FORWARD and DRIVE-AHEAD), with the exception of substitutions RT K103N, G190A and Y181C (accepted in DRIVE-SHIFT).
Isključujuće supstitucije povezane s rezistencijom na NNRTI-je bile su one navedene gore (ispitivanja DRIVE-FORWARD i DRIVE-AHEAD), uz izuzetak supstitucija u reverznoj transkriptazi K103N, G190A i Y181C (prihvaćene u ispitivanju DRIVE-SHIFT).
• sofosbuvir/velpatasvir (medicines used to treat hepatitis C infection)
• sofosbuvir/velpatasvir (lijekovi koji se koriste za liječenje infekcije virusom hepatitisa C)
Baseline regimen = ritonavir or cobicistat-boosted PI (specifically atazanavir, darunavir, or lopinavir), or cobicistat-boosted elvitegravir, or NNRTI (specifically efavirenz, nevirapine, or rilpivirine), each administered with two NRTIs.
Početni režim = inhibitor proteaze pojačan ritonavirom ili kobicistatom (posebno atazanavir, darunavir ili lopinavir), ili elvitegravir pojačan kobicistatom, ili NNRTI (posebno efavirenz, nevirapin ili rilpivirin), svaki primijenjen s dva NRTI-ja.
The antiviral activity of lamivudine against HIV-1 was assessed in a number of cell lines including monocytes and peripheral blood mononuclear cells (PBMCs) using standard susceptibility assays.
Antivirusna aktivnost lamivudina protiv HIV-1 ocjenjivala se u nizu staničnih kultura, uključujući monocite i mononuklearne stanice iz periferne krvi, korištenjem standardnih testova osjetljivosti.
Cmax and AUC values were 0.30 ± 0.09 micrograms per mL and 2.29 ± 0.69 µg•hr per mL, respectively.
Cmax je iznosio 0,30 ± 0,09 μg/ml, a AUC 2,29 ± 0,69 µg•h/ml.
The antiviral activity of tenofovir against laboratory and clinical isolates of HIV-1 was assessed in T lymphoblastoid cell lines, primary monocyte/macrophage cells and peripheral blood lymphocytes.
Antivirusna aktivnost tenofovirdizoproksila protiv laboratorijskih i kliničkih izolata HIV-1 ocjenjivala se u T-limfoblastoidnim staničnim linijama, prvenstveno monocitima/makrofagima i limfocitima iz periferne krvi.
If you forget to take Delstrigo
Ako ste zaboravili uzeti Delstrigo
Lamivudine and tenofovir disoproxil are primarily excreted by the kidney.
Lamivudin i tenofovirdizoproksil primarno se izlučuju kroz bubrege.
Based on the lamivudine data, Delstrigo is not recommended for patients with CrCl of < 50 mL/min.
S obzirom na podatke o lamivudinu, ne preporučuje se primjena lijeka Delstrigo u bolesnika kojima je CrCl < 50 ml/min.
Reproductive toxicity studies in rats and rabbits showed no effects on mating, fertility, pregnancy or foetal parameters.
Ispitivanja reproduktivne toksičnosti u štakora i kunića nisu pokazala učinke na parenje, plodnost, skotnost ni fetalne parametre.
No significant cross-resistance has been demonstrated between doravirine-resistant HIV-1 variants and lamivudine/emtricitabine or tenofovir or between lamivudine- or tenofovir-resistant variants and doravirine.
Nije utvrđena značajna križna rezistencija između varijanti HIV-1 rezistentnih na doravirin i lamivudina/emtricitabina ili tenofovira ni između varijanti rezistentnih na lamivudin ili tenofovir i doravirina.
• decreased number of white blood cells in your blood (neutropenia)
• smanjen broj bijelih krvnih stanica u krvi (neutropenija)
Therefore, caution is advised when doravirine/lamivudine/tenofovir disoproxil is administered to patients with severe hepatic impairment (see section 5.2).
Stoga se preporučuje oprez kada se doravirin/lamivudin/tenofovirdizoproksil primjenjuje u bolesnika s teškim oštećenjem funkcije jetre (vidjeti dio 5.2).
Persistent or worsening bone pain, pain in extremities, fractures, and/or muscular pain or weakness may be manifestations of proximal renal tubulopathy and should prompt an evaluation of renal function in at risk patients.
Bol u kostima koja perzistira ili se pogoršava, bol u ekstremitetima, prijelomi i/ili bol u mišićima ili slabost mišića mogu biti manifestacije proksimalne bubrežne tubulopatije i trebale bi potaknuti ocjenu funkcije bubrega u rizičnih bolesnika.
Tenofovir disoproxil requires initial diester hydrolysis for conversion to tenofovir and subsequent phosphorylations by cellular enzymes to form tenofovir diphosphate.
Tenofovirdizoproksilu je najprije potrebna hidroliza diestera da bi se pretvorio u tenofovir, a zatim fosforilacija djelovanjem staničnih enzima da bi nastao tenofovirdifosfat.
Subjects must have been virologically suppressed (HIV-1 RNA < 40 copies/mL) on their baseline regimen for at least 6 months prior to trial entry, with no history of virologic failure, and a documented absence of RT substitutions conferring resistance to doravirine, lamivudine and tenofovir (see section, Resistance).
Virološka supresija (HIV-1 RNK < 40 kopija/ml) morala je biti postignuta početnim režimom u ispitanika tijekom najmanje 6 mjeseci prije ulaska u ispitivanje, pri čemu u anamnezi nije zabilježen izostanak virološkog odgovora, uz dokumentiranu odsutnost supstitucija u reverznoj transkriptazi koje donose rezistenciju na doravirin, lamivudin i tenofovir (vidjeti dio Rezistencija).
Each carton contains a high density polyethylene (HDPE) bottle with a polypropylene child-resistant closure with silica gel desiccants.
Jedno pakiranje sadrži bocu od polietilena visoke gustoće (HDPE) zatvorenu polipropilenskim zatvaračem sigurnim za djecu koja sadrži silika-gel kao sredstvo za sušenje.
• thioridazine (a medicine to treat psychiatric conditions such as schizophrenia)
• tioridazin (lijek za liječenje psihijatrijskih bolesti, kao što je shizofrenija)
In patients at risk of renal dysfunction, including patients who have previously experienced renal events while receiving adefovir dipivoxil, it is recommended that estimated CrCl, serum phosphorus, urine glucose, and urine protein be assessed prior to initiation of Delstrigo and more frequent renal function monitoring should be assessed as appropriate per the patient's medical condition during Delstrigo therapy.
U bolesnika u kojih postoji rizik od poremećaja funkcije bubrega, uključujući bolesnike koji su prethodno imali bubrežne događaje tijekom liječenja adefovirdipivoksilom, preporučuje se prije uvođenja lijeka Delstrigo ocijeniti vrijednosti procijenjenog CrCl, vrijednosti fosfora u serumu, vrijednosti glukoze u mokraći i vrijednosti proteina u mokraći te po potrebi češće kontrolirati funkciju bubrega tijekom liječenja lijekom Delstrigo, u skladu s bolesnikovim medicinskim stanjem.
The pharmacokinetics of tenofovir following a 245 mg dose of tenofovir disoproxil have been studied in healthy subjects with moderate to severe hepatic impairment.
Farmakokinetika tenofovira nakon doze tenofovirdizoproksila od 245 mg ispitivala se u zdravih ispitanika s umjerenim do teškim oštećenjem funkcije jetre.
• cough, nasal symptoms
• kašalj, nosni simptomi
Findings in the rat and monkey studies indicated that there was a substance related decrease in intestinal absorption of phosphate with potential secondary reduction in BMD.
Nalazi dobiveni u ispitivanjima na štakorima i majmunima ukazali su na smanjenje apsorpcije fosfata u crijevima povezano s primjenom djelatne tvari, uz potencijalno sekundarno smanjenje BMD-a.
Rare acute kidney injury, renal disorder, calculus urinary, nephrolithiasis, acute renal failure*, renal failure*, acute tubular necrosis*, nephritis (including acute interstitial)*, nephrogenic diabetes insipidus*
rijetko akutna ozljeda bubrega, poremećaj bubrega, mokraćni kamenac, nefrolitijaza, akutno zatajenje bubrega*, zatajenje bubrega*, akutna tubularna nekroza*, nefritis (uključujući akutni intersticijski)*, nefrogeni dijabetes insipidus*
Single dose lamivudine oral solution 300 mg lamivudine
Jednokratna doza oralne otopine lamivudina od 300 mg lamivudin
When possible, avoid chronic co-administration of doravirine/lamivudine/tenofovir disoproxil with medicinal products containing sorbitol or other osmotic acting polyalcohols (e.g., xylitol, mannitol, lactitol, maltitol).
Kada je to moguće, potrebno je izbjegavati dugoročnu primjenu doravirina/lamivudina/ tenofovirdizoproksila s lijekovima koji sadrže sorbitol ili druge polialkohole s osmotskim djelovanjem (npr. ksilitol, manitol, laktitol, maltitol).
No dose adjustment of Delstrigo is required in adults with estimated creatinine clearance (CrCl) ≥ 50 mL/min.
Nije potrebno prilagođavati dozu lijeka Delstrigo u odraslih osoba s procijenjenim klirensom kreatinina (CrCl) ≥ 50 ml/min.
• nafcillin (a medicine to treat some bacterial infections)
• nafcilin (lijek za liječenje nekih bakterijskih infekcija)
Findings in repeat-dose toxicity studies in rats, dogs and monkeys at exposure levels greater than or equal to clinical exposure levels and with possible relevance to clinical use included kidney and bone changes and a decrease in serum phosphate concentration.
Rezultati ispitivanja toksičnosti ponovljenih doza provedenih na štakorima, psima i majmunima pri razinama izloženosti većima ili jednakima kliničkim razinama izloženosti koji bi mogli biti značajni za kliničku primjenu uključivali su promjene na bubrezima i kostima te sniženje koncentracije fosfata u serumu.
Delstrigo is indicated for the treatment of adults infected with HIV-1 without past or present evidence of resistance to the NNRTI class, lamivudine, or tenofovir (see sections 4.4 and 5.1).
Delstrigo je indiciran za liječenje odraslih osoba s infekcijom virusom humane imunodeficijencije tipa 1 (HIV-1) bez prethodnih ili trenutačnih dokaza rezistencije na lijekove iz skupine nenukleozidnih inhibitora reverzne transkriptaze (engl. non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors, NNRTI), lamivudin ili tenofovir (vidjeti dijelove 4.4 i 5.1).