natgillin/translations-raw huggingface dataset:
My young friends, you know very well that I regularly do my ‘Mann Ki Baat’. 
મારા યુવા સાથીઓ, આપ તો બહુ સારી રીતે જાણો છો કે હું સતત ‘મન કી બાત’ કરતો રહું છું.
January, February, March, April – all these are for every family, months of most severe test! 
જાન્યુઆરી- ફેબ્રુઆરી – માર્ચ – એપ્રિલ, આ બધા મહિના દરેક પરિવાર માટે કસોટીના મહિના હોય છે.
Normally it is one or two children in a home due to appear at their exams, but the entire family feels the burden of it. 
ઘરમાં એક કે બે બાળકોની પરીક્ષા હોય છે, પરંતુ આખો પરિવાર પરીક્ષાના ભાર હેઠળ દબાયેલો હોય છે.
Troubled families, harassed students, tense teachers – one sees a very strange psychological atmosphere prevailing in each home! 
પરિવાર પરેશાન, વિદ્યાર્થી પરેશાન, શિક્ષક પરેશાન,દરેક ઘરમાં એક વિચિત્ર મનોવૈજ્ઞાનિક વાતાવરણ જોવા મળતું હોય છે.
And I have always felt that we should come out of this situation and, therefore, today I want to talk in some detail with my young friends. 
તેમજ મને હંમેશા એવું લાગતું હોય છે કે આમાંથી બહાર નીકળવું જોઈએ અને એટલે જ હું આજે યુવા સાથીઓ સાથે થોડી વિસ્તારથી વાત કરવા માંગું છું.
I received a telephonic message from Srishti. 
મને સૃષ્ટીનો એક ટેલિફોનીક સંદેશો મળ્યો.
You too listen to what Srishti has to say: – 
આપ પણ સાંભળો સૃષ્ટી શું કહી રહી છે., –
“Sir, I want to tell you that during exam time, very often in our homes, in the neighbourhood and in our society, a very terrifying and scary atmosphere pervades. 
“સર હું આપને એટલું કહેવા માગું છું કે પરીક્ષા સમયે એવું થાય છે કે અમારા ઘરમાં, પડોશમાં, અમારી સોસાયટીમાં બહુ ડરનો માહોલ ઉભો થઈ જાય છે.
This leads to a situation, where the students instead of feeling inspired feel tremendously down. 
જેથી વિદ્યાર્થીઓને પ્રેરણા તો નથી મળતી પરંતુ તેઓ ઢીલા થઈ જાય છે.
So I just want to ask you this, can’t this be transformed into a pleasant atmosphere?” 
તો હું આપને એટલું પૂછવા માગું છું કે શું આ માહોલ ખુશનુમા ન થઈ શકે?”
Well, the question has been posed by Srishti, but it is a question that must be there in the minds of all of you. 
સવાલ તો સૃષ્ટીએ પૂછ્યો છે પરંતુ આ સવાલ આપ દરેકના મનમાં હશે.
Exams in themselves, should be a joyous occasion. 
પરીક્ષા એ પોતે જ એક ખુશીનો અવસર હોવો જોઈએ.
After a year of hard work, one has the opportunity to display one’s capabilities, so this should be a festival of joy and enthusiasm. 
આખું વર્ષ મહેનત કરી છે, જેને હવે દેખાડવાનો સમય આવ્યો છે, એવા ઉમંગ અને ઉત્સાહનો આ પર્વ હોવો જોઈએ.
But there are very few people for whom there is pleasure in the exam; for most people exam means pressure! 
બહુ ઓછા લોકો છે જેમના માટે પરીક્ષા એ ખુશી હોય છે, તો મોટાભાગના લોકો માટે પરીક્ષા એક દબાણ હોય છે.
Now, it is up to you to decide whether you consider the exams pleasure or pressure. 
નિર્ણય આપે કરવાનો છે કે આપ તેને ખુશી માનશો કે દબાણ માનશો.
Those who will consider it a pleasure, will have achievements, while those who will consider exams a pressure, will have to repent. 
જે ખુશી માનશે એ મેળવશે અને જે દબાણ માનશે તે પસતાશે.
The true realisation of the strength of a society also takes place during festivals. 
સમાજની તાકાતની અનુભૂતિ પણ ઉત્સવ સમયે જ થાય છે.
The best of everything finds a manifestation. 
જે ઉત્તમ થી ઉત્તમ છે તે પ્રગટ થાય છે.
Usually, we think of ourselves as a highly undisciplined lot, but if we just look at the arrangements made during the Kumbh Melas, which are celebrated for about 40-45 days, these despite being essentially make-shift arrangements, display the great discipline practised by people. 
સામાન્ય રીતે આપણને લાગે છે કે આપણે કેટલા ગેરશિસ્ત છીએ, પરંતુ 40-45 દિવસ ચાલનારા કુંભમેળાની વ્યવસ્થા જુઓ તો ખ્યાલ આવે કે લોકોમાંMake Shift Arrangement તથા શું શિસ્ત છે!
This is the inherent strength of a festival. 
આ જ ઉત્સવની તાકાત છે.
Hence, during examinations too, an atmosphere of festivity should be created in the whole family, amongst friends and around the neighbourhood. 
પરીક્ષા સમયે પણ આખા પરિવારમાં, મિત્રોમાં પડોશીઓમાં એક ઉત્સવનો માહોલ બનવો જોઈએ.
And you will see for yourself, that the pressure will be converted into pleasure. 
આપ જોશો કે આ દબાણ ખુશીમાં પરિવર્તિત થઈ જશે.
The festive atmosphere will lead to a burden-free environment. 
ઉત્સવપૂર્ણ વાતાવરણ ભારમુક્ત બનાવી દેશે.
And I especially urge the parents to create a festive atmosphere during these 3-4 months. 
અને હું અહીં માતા-પિતાને આગ્રહપૂર્વક કહેવા માગું છું કે આપ આ ત્રણ-ચાર મહિના એક ઉત્સવનું વાતાવરણ બનાવો.
All the family members have to work as a team and play with zeal their respective roles to make this festival of examination a success. 
આખો પરિવાર એક ટીમના રૂપમાં આ ઉત્સવને સફળ બનાવવા પોતપોતાની ભૂમિકા ઉત્સાહપૂર્વક નિભાવે.
You will witness for yourself the ensuing change. 
જોત જોતામાં જ બદલાવ આવી જશે.
Actually from Kashmir to Kanyakumari and from Kutch to Kamrup and from Amreli to Arunachal Pradesh, these 3-4 months have examinations galore. 
હકીકત તો એ છે કે કન્યાકુમારીથી કાશ્મીર સુધી, કચ્છથી લઈને કામરૂપ સુધી અને અમરેલીથી લઈને અરૂણાચલ પ્રદેશ સુધી, આ ત્રણ-ચાર મહિના પરીક્ષાઓ જ હોય છે.
It is the responsibility of each one of us that in our own ways, observing our respective traditions and in tune with our respective family surroundings, we should strive to transform every year these 3-4 months into a festival. 
આપણા સૌનું એ દાયિત્વ છે કે આપણે દરેક વર્ષે આ ત્રણ-ચાર મહિનાઓને આપણી રીતે, આપણી પરંપરા સમજીને, આપણા પરિવારના વાતાવરણને સમજીને ઉત્સવમાં પરિવર્તિત કરીએ.
And therefore I shall say to you ‘Smile More Score More’! 
અને તેથી જ હું આપને કહીશ કે ‘Smile More, Score More’.
Just try and see for yourselves! 
આપે જોયું હશે કે જ્યારે આપ ખુશ થાઓ છો, ત્યારે આપ પોતાની જાતને Relax થયેલા જુઓ છો.
And you must have noticed that when you are happy, you are smiling, you become relaxed automatically, and when you relax instinctively, you’re able to recollect very old things also quite effortlessly! 
આપ સહજરૂપથી Relax થઈ જાઓ છો અને જ્યારે આપ Relax થાઓ છો ત્યારે આપની વર્ષો જૂની વાતો પણ સહજપૂર્વક યાદ આવશે.
A year ago, what the teacher had taught in the classroom, the whole scenario reappears in front of you. 
એક વર્ષ અગાઉ વર્ગખંડમાં શિક્ષકે શું કહ્યું હતું તે આખું દ્રશ્ય યાદ આવી જશે.
And you must know that the power of memory to recall is greatest when we are relaxed. 
તેમજ આપને એ ખબર હોવી જોઈએ કે યાદશક્તિને રિ-કોલ કરવાની જે શક્તિ છે તે Relaxationમાં સૌથી વધારે છે.
If you are tense, then all the doors seem to be closed, nothing can enter from outside and nothing can come out from inside. 
જો આપ તણાવમાં છો તો દરેક દરવાજા બંધ થઈ જાય છે, બહારનું અંદર નથી જતું અને અંદરનું બહાર નથી આવતું.
The thought process comes to a standstill and that in itself becomes a burden. 
વિચાર પ્રક્રિયા રોકાઈ જાય છે, જે પોતે એક બોજ બની જાય છે.
You must have seen for yourself that during the examinations also, you’re able to recall everything else – the book, the chapter, the page number, whether what you want is there on the top of the page or at its bottom, you can recall everything but not the particular word you want to. 
પરીક્ષામાં પણ આપે જોયું હશે કે આપને બધું જ યાદ આવે છે.
But as soon as you finish the examination and exit from the examination hall, suddenly you recollect that very word. 
ચોપડી યાદ આવે છે, વિષય યાદ આવે છે, પાનાં ક્રમાંક યાદ આવે છે, પાનાંમાં ઉપરની તરફ લખ્યું છે કે નીચેની તરફ એ પણ યાદ આવે છે.
And you say to yourself – Yes, Man, that was the word I wanted! 
પરંતુ જેવા પરીક્ષા આપીને બહાર નીકળો છો અને ખંડની થોડા બહાર આવ્યા ત્યારે અચાનક યાદ આવે છે કે – હા યાર આ જ શબ્દ હતો.
Why you could not remember the word inside the hall, was due to the pressure. 
અંદર કેમ યાદ ન આવ્યું, દબાણ હતું.
And how you could recall it outside? 
બહાર કેવી રીતે યાદ આવ્યું ?
It was the same you, nobody had now told you the answer! 
તે તમે જ હતા અને કોઈએ કહ્યું પણ નહોતું.
What happened was that whatever was inside, came out immediately and the reason was that you were now relaxed. 
પરંતુ જે અંદર હતું તે તરત જ બહાર આવી ગયું અને બહાર એટલે આવ્યું કે તમે Relax થઈ ગયા.
And therefore the most effective medicine that exists for memory recall is relaxation. 
અને એટલે જ Memory Recall કરવાની સૌથી મોટી જો કોઈ ઔષધિ છે તો એ Relaxation છે.
And it is by my own personal experience that I’m telling you that if you’re under pressure then you forget even your own things but if you are relaxed, then you can’t even imagine the kind of things you are able to remember, and these become extremely useful. 
અને આ હું સ્વ-અનુભવના આધારે કહું છું કે જો દબાણ હોય તો આપણે આપણી વસ્તુઓ ભૂલી જઈએ છીએ અને જો Relax હોઈએ તો ક્યારેય કલ્પના પણ ના કરી હોય અને અચાનક એવી વસ્તુઓ યાદ આવી જાય છે, જે બહુ કામ આવે છે.
It is not that you do not have the knowledge, it is not that you do not have the information, and it is not that you have not worked hard! 
અને એવું નથી કે આપની પાસે જ્ઞાન નથી, એવું નથી કે આપની પાસે માહિતી નથી, એવું પણ નથી કે તમે મહેનત નથી કરી.
But when there is tension, your knowledge, your wisdom, your information – all these buckle under and the tension rides over you. 
પરંતુ જ્યારે ટેન્શન થાય છે ત્યારે તમારું જ્ઞાન, તમારી માહિતી દબાઈ જાય છે અને તમારું ટેન્શન તેના પર હાવી થઈ જાય છે.
And therefore it is necessary to remember that ‘a happy mind is the secret for a good mark sheet’! 
અને તેથી જ આવશ્યક છે કે ‘A Happy Mind is the secret for a good mark-sheet’.
Sometimes it also appears that we are not able to perceive examinations in a proper perspective. 
ક્યારેક એવું પણ લાગે છે કે આપણે સાચા પરિપ્રેક્ષ્યમાં પરીક્ષાને નથી જોઈ શકતા.
It seems to become a question of life and death. 
એવું લાગે છે કે તે જાણે જીવન-મરણનો સવાલ હોય.
See, the exam you are going to appear at is the exam of what you have studied during this whole year. 
તમે જે પરીક્ષા આપવા જઈ રહ્યા છો, તે આખું વર્ષ આપ જે ભણ્યા છો તેની જ પરીક્ષા છે.
But it is not a test of your life. 
તે તમારા જીવનની કસોટી નથી.
It is not a test of what kind of life have you lived, how is the life you are living now and what is the life you aspire to live. 
તમે કેવું જીવન જીવ્યા, કેવું જીવન જીવી રહ્યા છો, કેવું જીવન જીવવા માંગો છો, તેની પરીક્ષા નથી.
There must have been many occasions in your life, when, besides the examinations that you appeared at inside the classrooms with notebooks, you had to encounter and endure many tests and trials. 
તમારા જીવનમાં, વર્ગખંડમાં નોટબુક લઈને અપાયેલી પરીક્ષાઓ સિવાય પણ કેટલીયે કસોટીમાંથી પસાર થવાનો અવસર આવ્યો હશે.
And thus success and failure in life is not determined at all by how one has done at the examination; this is a burden from which you must free yourself. 
અને તેથી જ જીવનની સફળતા-નિષ્ફળતા સાથે પરીક્ષાને કોઈ લેવા-દેવા છે એવા ભારથી મુક્ત થઈ જજો.
He appeared at the test for recruitment into the Air Force, and failed in that. 
તેઓ વાયુસેનામાં ભર્તી માટે ગયા અને નાપાસ થયા.
Now suppose that this failure had caused him to become dejected, to concede defeat in his life, then would India have found such a great scientist and such a glorious President? 
માની લ્યો કે તે નિષ્ફળતાને કારણે જો તેઓ નિરાશ થઈ જાત, જિંદગી થી હારી ગયા હોત, તો શું ભારતને આટલા મોટા વૈજ્ઞાનિક મળ્યા હોત, આટલા મોટા રાષ્ટ્રપતિ મળ્યા હોત!
One Richa Anand Ji has sent me this question: – 
કોઈ ઋચા આનંદજીએ મને એક સવાલ મોકલ્યો છે :
“Today what I see as the biggest challenge facing the education is that it has come to focus solely on examinations. 
“આજના આ સમયમાં શિક્ષણની સામે જો સૌથી મોટો પડકાર હું જોઈ શકું છું તે છે કે શિક્ષણ પરીક્ષા કેન્દ્રિત થઈ ગયું છે.
Marks have become all important. 
ગુણ સૌથી વધારે મહત્વના બની ગયા છે.
As a result, the competition has multiplied leading to a very high increase of stress in the students also. 
તેને કારણે પ્રતિસ્પર્ધા તો ઘણી વધી જ ગઈ છે, સાથે જ વિદ્યાર્થીઓમાં તણાવ પણ ઘણો વધી ગયો છે.
So I would like to know your views concerning the current direction of education and its future course.” 
તો શિક્ષણની આ વર્તમાન દિશા અને તેના ભવિષ્યને લઈને આપના વિચારો જાણવા માંગુ છુ.”
Although she herself has given the answer to her query, but Richa Ji wishes that I too must put forth my views on the matter. 
આમ તો એમણે પોતે જ જવાબ આપી દીધો છે, પરંતુ ઋચાજી ઈચ્છે છે કે હું પણ મારી વાત અહીં રજૂ કરું.
Marks and mark-sheet serve a limited purpose. 
માર્ક્સ અને માર્કશીટનો બહુ સીમિત ઉપયોગ છે.
Life is not confined to these only. 
જીવનમાં એ જ બધું નથી હોતા.
Life truly means what is the knowledge that you have acquired! 
તમે કેટલું જ્ઞાન પ્રાપ્ત કર્યું, તેના પર જીવન ચાલે છે.
Life truly goes on in terms of whether whatever you have learned, you have tried to live that also! 
તમે જે જાણ્યું છે તેનાથી જીવવાનો પ્રયાસ કર્યો છે કે નહીં તેના પર જીવન ચાલે છે.
Life moves ahead depending upon the condition that whatever the sense of mission you have achieved and whatever is the sense of ambition that you nurture, whether there is any ongoing co-ordination between your sense of mission and your sense of ambition! 
આપને જે sense of mission મળ્યું છે, જે તમારીsense of ambition છે, આપના mission અને ambition વચ્ચે કોઈ મેળ પડી રહ્યો છે કે નહીં તેના પર જીવન ચાલે છે.
If you will have faith in these things, then marks will automatically follow you and you will never have to chase marks! 
જો આપ આવી બાબતોમાં ભરોસો કરશો તો માર્ક્સ ઉભી પૂંછડીએ આપની પાછળ આવશે, આપને માર્કસ પાછળ ભાગવાની જરૂર નહીં પડે.
It is the knowledge that is going to be of use to you in life, so are skill, self-confidence and determination. 
જીવનમાં આપને જ્ઞાન કામ આવશે, કુશળતા કામ આવશે, આત્મવિશ્વાસ કામ આવશે, સંકલ્પશક્તિ કામ આવશે.
You tell me, you must be having a family doctor to whom all the members of your family must be going whenever needed. 
તમે જ મને કહો કે આપના પરિવારમાંથી કોઈ ડોક્ટર હશે અને પરિવારના દરેક લોકો તેની પાસે જ જતા હશે જે ફેમિલી ડોક્ટર હોય છે.
There would not be a single person in your family who might have asked that family doctor as to how many marks did he score while passing his exam. 
તમારામાંથી કોઈ એવું નહીં હોય કે જેણે તેના ફેમિલી ડોક્ટરને, તે કેટલા ગુણથી પાસ થયા હતા એવું પૂછ્યું હોય.
None could have raised this question. 
કોઈએ નહીં પૂછ્યું હોય.
All of you would have thought that as a doctor he was good, you were finding relief in his treatment and thus you started taking his services regularly. 
બસ, તમને લાગ્યું કે ભાઈ, એક ડોક્ટર તરીકે બહુ સારા છે, આપને લાભ થઈ રહ્યો છે અને આપે તેમની સેવા લેવાની શરૂ કરી.
When you have to fight a big law suit and you go to a lawyer to engage his services, do you look at the mark-sheet of that lawyer? 
કોઈ મોટામાં મોટો કેસ લડવા માટે આપ કોઈ વકિલ પાસે જાઓ તો શું એ વકિલની માર્કશીટ જુઓ છો ?
You only look at his experience, his knowledge, and the graph of his success. 
આપ તેના અનુભવને, તેના જ્ઞાનને અને તેની સફળ યાત્રાને જુઓ છો.
And therefore this burden of hankering for marks hinders us sometimes from going in the right direction. 
અને એટલે જ આ જે ગુણોનો ભાર છે તે ક્યારેક આપણને સાચી દિશા તરફ જતા રોકી દે છે.
But that does not mean that I’m implying that you don’t have to study at all. 
પરંતુ તેનો અર્થ એ નથી કે હું એમ કહું કે બસ, ભણવું જ નથી.
But this also happens sometimes and if you analyse minutely the journey of your own life, you will realise that if you start running after marks, you will look for the shortest ways, and will identify a few selected things and focus on those only. 
ક્યારેક એવું પણ થાય છે અને નજીકથી તમે તમારા સ્વયંના જીવનને જોશો તો ધ્યાનમાં આવશે કે જો ગુણોઓની પાછળ પડી ગયા તો આપ ટૂંકામાં ટૂંકો રસ્તો શોધશો, અમુક પસંદગીની વસ્તુઓને જ પકડશો અને તેના પર જ ધ્યાન કેન્દ્રિત કરશો.
But if something comes from outside those few things you had touched upon; a question comes which is outside the bunch of selected questions that you had prepared; you will be find yourself slipping to the rock bottom. 
પરંતુ તમે જે વસ્તુઓ પર હાથ અજમાવ્યો હતો, તેની બહારની કોઈ વસ્તુ આવી ગઈ, તમે જે સવાલો તૈયાર કર્યા હતા, એની બહારનો સવાલ આવી ગયો, તો તમે એકદમથી નીચે ઉતરી જશો.
If you have pursuit of knowledge as your focal point, then by itself you try to acquire and attain a lot more. 
જો તમે જ્ઞાનને કેન્દ્રમાં રાખો છો, તો કેટલીયે વસ્તુઓને પોતાનામાં સમેટવાનો પ્રયાસ કરો છો.
However if you concentrate and focus only on getting marks, then you gradually go on limiting yourself and confine yourself to certain areas for earning more marks. 
પરંતુ ગુણ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરો છો, તો ધીરેધીરે તમે પોતે જ પોતાની જાતને સંકોચી રહ્યા છો અને માત્ર માર્ક મેળવવા માટે જ એક નિશ્ચિત વિસ્તાર સુધી જ તમે પોતાને સીમિત કરો છો.
Thus, you may find that despite becoming brilliant in passing the exams, you have sometimes failed in life. 
તો બની શકે કે પરીક્ષામાં હોંશિયાર હોવા છતાં જીવનમાં ક્યારેક નિષ્ફળ થઈ જાવ છો.
It is a huge psychological battle. 
સાચે જ, જીવનને આગળ વધવા માટે પ્રતિસ્પર્ધા કામમાં નથી આવતી.
In reality, it is not the competition with others that takes us ahead in life but it is competing with ourselves or ‘ANUSPARDHA’, which takes our life forward. 
જીવનને આગળ વધવા અનુસ્પર્ધા કામ આવે છે, અને હું જ્યારે અનુસ્પર્ધા કહું છું તો તેનો અર્થ છે પોતાની સાથે સ્પર્ધા કરવી.
How can tomorrow be made better than yesterday! 
ગઇ કાલથી આવતીકાલ વધુ સારી કેવી રીતે હોય ?
How can a future occasion be used to improve upon the past results. 
વિતેલા પરિણામથી આવનાર અવસર વધુ સારો કેવી રીતે હોય.
It is a feature in the life of most of the successful players that they compete with themselves. 
મોટા ભાગના સફળ ખેલાડીઓના જીવનની એક વિશેષતા એ છે કે તેઓ અનુસ્પર્ધા કરે છે.
Let us take the example of Mr. Sachin Tendulkar. 
આપણે શ્રીમાન સચિન તેંડુલકરજીનું જ ઉદાહરણ લઇએ.
He kept on breaking his own records consecutively and consistently for about twenty years, everytime surpassing and outdoing himself and thus continuously forging ahead. 
વીસ વર્ષ સતત પોતાના જ રેકોર્ડ તોડતા જવા, પોતાને જ દર વખતે હરાવવા અને આગળ વધવું.
Friends, in every field of life and when taking exams, if you were able to study peacefully for two hours earlier, then are you now able to do so for three hours? 
જીવનના દરેક ક્ષેત્રમાં મિત્રો જ્યારે તમે પરીક્ષા દેવા જઇ રહ્યા છો ત્યારે વિચારો, પહેલા જો બે કલાક શાંતિથી વાંચી શકતા હો તો ત્રણ કલાક વાંચી શકો છો ?
You couldn’t sleep earlier due to exam tension, are you able to sleep now? 
પહેલાં પરીક્ષાની ચિંતામાં ઊંઘ નહોતી આવતી, હવે આવે છે ?
Put yourself to test, and you’ll find that a defeat in competition with others results in frustration, disappointment, despair and jealousy, but ‘Anuspardha’ or ‘competition with self’ leads to self-analysis and introspection and makes our determination stronger and more resolute. 
પોતાની જ કસોટી કરો તો તમારા ધ્યાનમાં આવશે – પ્રતિસ્પર્ધા, પરાજય, હતાશા, નિરાશા અને ઇર્ષાને જન્મ આપે છે, પરંતુ અનુસ્પર્ધા, આત્મમંથન, આત્મચિંતનનું કારણ બને છે, સંકલ્પ શક્તિને દૃઢ બનાવે છે અને જ્યારે કોઇ પોતાને જ પરાજિત કરી દે છે તો આગળ વધવાનો ઉત્સાહ સ્વયંભૂ પેદા થાય છે, બહારથી કોઇ વધારાની શક્તિની જરૂર પડતી નથી.
And when we prevail over ourselves, then the motivation to do better becomes innate, you don’t need any external sources of energy. 
અંદરથી તે
That energy is generated from within on its own. 
શક્તિ આપોઆપ પેદા થાય છે.
If you perform poorly against him, you will become distressed and disappointed, will be filled with envy, that will devour and consume you. 
જો તમે તેની સરખામણીમાં ખરાબ કરશો તો દુઃખી અને નિરાશ થઇ જશો, ઇર્ષા આવશે, આ ઇર્ષા તમને ખાતી રહેશે અને જો તમે બરાબરીના હશો તો સુધારાની જરૂરિયાત તમે ક્યારેય નહીં અનુભવો.
Therefore I urge you to engage in ‘Anuspardha’, or ‘competition with self’. 
પહેલાં શુ કર્યું હતું, તેનાથી આગળ કેમ કરીશ, સારૂં કેવી રીતે કરીશ.
You must focus on how to improve upon your past performance and how to perform even better. 
બસ, તેના પર જ ધ્યાન કેન્દ્રિત કરો.
And you’ll witness for yourself the positive change that it will bring about in you. 
તમે જુઓ, ઘણું પરિવર્તન અનુભવશો.
Shriman S. Sunder Ji has expressed his feelings on the role of parents. 
શ્રીમાન એસ.સુંદરજીએ વાલીઓની ભૂમિકાના સંદર્ભે પોતાની લાગણી વ્યક્ત કરી છે.
He says that during exams, parents have a vital role to play. 
તેમનું કહેવું છે કે પરીક્ષામાં વાલીઓની ભૂમિકા ઘણી મહત્વની હોય છે.
She would then compare answers and thus be of great help to me. 
તે ઉત્તર મેળવતી અને આ રીતે તે મારી મદદ કરતી હતી.
She would help me rectify errors. 
ભૂલો સુધારતી હતી.
My mother did not clear the Class 10 exam, yet without her aid, it would have been impossible for me to pass the CBSE exam.” 
મારી માતાએ દસમા ધોરણની પરીક્ષા પાસ નહોતી કરી, પરંતુ તેના સહયોગ વગર મારા માટે સી.બી.એસ.ઇ.ની પરીક્ષા પાસ કરવી અશક્ય હતી.”
And you must have observed today also that women are a majority amongst those who ask me questions or send in suggestions. 
સુંદરજી, આપની વાત સાચી છે અને આજે પણ તમે જોયું હશે તો, મને પ્રશ્નો પૂછનારા, સૂચનો કરનારામાં મહિલાઓની સંખ્યા વધુ છે.
I shall urge parents to lay emphasis on just three points – acceptance, mentoring and sharing time. 
હું વાલીઓને એટલું જ કહેવા માગીશ – ત્રણ વાતો પર આપણે ભાર આપીએ.
Accept things as they are. 
સ્વીકારવું, શીખવવું, સમય આપવો.
Once you learn to accept, maximum number of problems will be solved there and then. 
એક વાર તમે સ્વીકારતા શીખી જશો તો મોટા ભાગની સમસ્યા ત્યાં જ સમાપ્ત થઇ જશે.
Every parent must be experiencing this. 
દરેક વાલી એ વાત અનુભવતો કે અનુભવતી હશે.
Expectation on the part of parents and teachers is the root cause of the problem. 
વાલીઓ, શિક્ષકોની અપેક્ષા જ સમસ્યાના મૂળમાં હોય છે.
Acceptance brings about new avenues in finding solutions to problems. 
સ્વીકાર્યતા સમસ્યાઓના સમાધાનનો માર્ગ ખોલી દે છે.
Expectations make the path difficult. 
અપેક્ષાઓ રાહ મુશ્કેલ કરી દે છે.
Accepting a certain state provides us with the opportunity of opening up newer vistas. 
અવસ્થાને સ્વીકાર કરવાથી નવો રસ્તો ખોલવાનો અવસર મળી જાય છે.
Just accept things as they are. 
અને આથી જે છે તેને સ્વીકારો.
You will feel much lighter. 
તમે પણ ભારમુક્ત બની જશો.
We keep deliberating on the heavy weight of our tiny tots‘ school bags, but there are times when I feel that expectations and aspirations on the part of parents are far too heavier compared to those school bags. 
આપણે લોકો નાનાં બાળકોની સ્કૂલ બેગના વજનની ચર્ચા કરતા રહીએ છીએ પરંતુ ક્યારેક મને લાગે છે કે વાલીઓની જે અપેક્ષા હોય છે, આશાઓ હોય છે તે બાળકોની સ્કૂલ બેગથી પણ થોડી વધુ ભારે બની જાય છે.
Former M.P. Purushottam Mavlankar, son of India’s first Lok Sabha Speaker Ganesh Dada Mavlankar, had come to the hospital to see him. 
આપણા ભારતની લોકસભાના પહેલા અધ્યક્ષ ગણેશ દાદા માવલંકરના પુત્ર પુરૃષોત્તમ માવલંકર, જે ક્યારેક સાંસદ પણ હતા.
He started cracking jokes and lightened the atmosphere in a matter of just a few minutes. 
ટૂચકાઓ સંભળાવવા લાગ્યા અને પહેલી બે-ચાર મિનિટમાં જ વાતાવરણ હળવું બનાવી દીધું.
In a way, we terrify a patient with constant references to his ailment. 
બીમાર વ્યક્તિ પાસે જઇને આપણે ઘણી વાર તેમને બીમારીથી ડરાવી દઇએ છીએ.
Have you ever thought of creating an atmosphere of joy and laughter for children during exams? 
તમને ક્યારેય લાગ્યું કે પરીક્ષાના દિવસોમાં બાળકોને હસી-ખુશીનું વાતાવરણ આપીએ ?
See it for yourself, the whole ambience will be transformed. 
તમે જોજો, વાતાવરણ બદલાઇ જશે.
I have received an incredible phone call. 
એક કમાલનો ફોન કોલ મને આવ્યો છે.
The gentleman does not wish to reveal his name. 
તે સજ્જન મને તેમનું નામ કહેવા માગતા નથી.
When you listen to the call, you will come to know why he does not want to identify himself! 
ફોન સાંભળીને તમને ખબર પડી જશે કે તેઓ પોતાનું નામ કહેવા કેમ નથી માગતા ?
“Namaskar, Pradhan Mantriji, I cannot divulge my name because of something that I did in my childhood. 
“નમસ્કાર, વડાપ્રધાનશ્રી, હું મારું નામ કહી શકતો નથી કારણકે મેં કામ જ કંઇક એવું કર્યું હતું બાળપણમાં.
Once, when I was young, I had made an attempt to cheat in my exams. 
મેં બાળપણમાં એક વાર ચોરી કરવાનો પ્રયાસ કર્યો હતો.
And I started preparing most thoroughly for that. 
તે માટે મેં ઘણી તૈયારી કરવાની શરૂ કરી હતી કે ચોરી કેવી રીતે કરવી.
I could have very well secured the same marks by devoting that time to studying, which I wasted while pondering how to copy. 
તે વખતે હું ભણીને-વાંચીને એટલા જ માર્ક લાવી શકતો હતો, જેટલો મેં ચોરી કરવા માટે મગજ ચલાવવામાં વાપર્યું.
Moreover, when I tried to use unfair means to pass the exam, I got caught and a lot of my friends around me also had to undergo distress because of me.” 
અને જ્યારે મેં નકલ કરીને પાસ થવાનો પ્રયાસ કર્યો તો તેમાં હું પકડાઇ પણ ગયો અને મારા કારણે મારી આસપાસના અનેક મિત્રોને ઘણી તકલીફ પડી.”
What you say is right. 
તમારી વાત સાચી છે.
These shortcut ways become the reason for using unfair means. 
આ શોર્ટ કટવાળા રસ્તા જે હોય છે તે નકલ કરવા માટે કારણ બની જાય છે.
There are times when not having enough confidence in oneself makes one crave to peep into a fellow student’s answer sheet, may be just to confirm if one has written the correct answer. 
ઘણી વાર પોતાના પર વિશ્વાસ ન હોવાના લીધે મન થાય છે કે બાજુવાળામાંથી જરા જોઇ લઉં , ખાતરી કરી લઉં કે મેં જે લખ્યું છે તે સાચું છે કે નહીં અને ઘણી વાર તો આપણે સાચું લખ્યું હોય છે પણ બાજુવાળાએ ખોટું લખ્યું હોય છે તો તેણે જે લખ્યું છે તેને આપણે સાચું માની બેસીએ છીએ અને ફસાઇ જઇએ છીએ.
Sometimes it happens that our own answer is correct and the other’s answer is wrong. 
આમ, ચોરી ક્યારેય ફાયદો કરાવતી નથી.
Thus unfair means lead us nowhere. 
ચોરી તમને ખરાબ બનાવે છે.