natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η παρούσα Συνθήκη αρχίζει να ισχύει την 1η Νοεμβρίου 2006, εφόσον έχουν κατατεθεί όλα τα έγγραφα επικύρωσης ή άλλως την πρώτη ημέρα του δεύτερου μήνα που ακολουθεί την κατάθεση του εγγράφου επικύρωσης του υπογράφοντος κράτους που προέβη τελευταίο στην ενέργεια αυτή.
This Treaty shall enter into force on 1 November 2006, provided that all the instruments of ratification have been deposited, or, failing that, on the first day of the second month following the deposit of the instrument of ratification by the last signatory State to take this step.
Constitution/el 341 ΑΡΘΡΟ IV-448 Αυθεντικά κείμενα και μεταφράσεις 1.
Constitution/en 341 ARTICLE IV-448 Authentic texts and translations 1.
Κατατίθεται στο αρχείο της κυβέρνησης της Ιταλικής Δημοκρατίας, η οποία διαβιβάζει επικυρωμένο αντίγραφο στην κυβέρνηση καθενός από τα άλλα υπογράφοντα κράτη.
This Treaty, drawn up in a single original in the Czech, Danish, Dutch, English, Estonian, Finnish, French, German, Greek, Hungarian, Irish, Italian, Latvian, Lithuanian, Maltese, Polish, Portuguese, Slovak, Slovenian, Spanish and Swedish languages, the texts in each of these languages being equally authentic, shall be deposited in the archives of the Government of the Italian Republic, which will transmit a certified copy to each of the governments of the other signatory States.
Η παρούσα Συνθήκη μπορεί εξάλλου να μεταφραστεί σε οποιεσδήποτε άλλες γλώσσες μεταξύ εκείνων που, σύμφωνα με τη συνταγματική τάξη των κρατών μελών, θεωρούνται επίσημες γλώσσες στο σύνολο ή σε τμήμα της επικράτειάς τους.
This Treaty may also be translated into any other languages as determined by Member States among those which, in accordance with their constitutional order, enjoy official status in all or part of their territory.
Τα συγκεκριμένα κράτη μέλη καταθέτουν επικυρωμένο αντίγραφο των μεταφράσεων αυτών προς φύλαξη στα αρχεία του Συμβουλίου.
A certified copy of such translations shall be provided by the Member States concerned to be deposited in the archives of the Council.
ΕΙΣ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογεγραμμένοι πληρεξούσιοι υπέγραψαν την παρούσα Συνθήκη.
IN WITNESS WHEREOF, the undersigned plenipotentiaries have signed this Treaty.
29 ###
29 ###
/H Ατλαντική Συμμαχία
/The Atlantic Alliance
Ο Οργανισμός Βορειο-Ατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) δίνει υπόσταση στον διατλαντικό δεσμό που συνδέει την Ευρώπη με την Βόρεια Αμερική σε μια μοναδική συμμαχία άμυνας και ασφάλειας.
The North Atlantic Treaty Organisation (NATO) embodies the transatlantic link that binds Europe and North America in a unique defence and security alliance.
Ο θεμελιώδης και διαρκής σκοπός του ΝΑΤΟ, που διατυπώνεται στην Συνθήκη της Ουάσινγκτον, είναι το να διαφυλάσσει την ελευθερία και την ασφάλεια όλων των μελών του με πολιτικά και στρατιωτικά μέσα.
NATO’s essential and enduring purpose, set out in the Washington Treaty, is to safeguard the freedom and security of all its members by political and military means.
Για τον σκοπό αυτό, το ΝΑΤΟ πρόσφερε στην συλλογική ασφάλεια των μελών του από τότε που ιδρύθηκε το 1949.
To this end, NATO has provided for the collective defence of its members since its foundation in 1949.
Επίσης λειτούργησε ως ένα ουσιώδες φόρουμ για διαβούλευση πάνω στα θέματα ασφαλείας που ενδιέφεραν τα μέλη του, και ως βασικός πυλώνας της ειρήνης και της σταθερότητας στον Ευρω-Ατλαντικό χώρο.
It has also acted as an essential forum for consultation on security issues of interest to its members, and as an essential pillar of peace and stability in the Euro-Atlantic area.
Με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η Συμμαχία ανέλαβε νέα θεμελιώδη καθήκοντα, συμπεριλαμβάνοντας την οικοδόμηση συνεταιρισμών ασφαλείας με δημοκρατίες από ολόκληρη την Ευρώπη, έως τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία.
With the end of the Cold War, the Alliance took on new fundamental tasks, including building security partnerships with democracies across Europe, through the Caucasus and into Central Asia.
Αντιδρώντας στις αλλαγές του συνολικού περιβάλλοντος ασφαλείας, η Συμμαχία ανέλαβε επιπρόσθετες ευθύνες.
In response to changes in the overall security environment, the Alliance has taken on additional responsibilities.
Σε αυτές συγκαταλέγονται η αντιμετώπιση τόσο της αστάθειας που προκαλείται από περιφερειακές και εθνικές συγκρούσεις εντός της Ευρώπης όσο και των απειλών που προέρχονται έξω από τα όρια του Ευρω-Ατλαντικού χώρου.
These include addressing both instability caused by regional and ethnic conflicts within Europe and threats emanating from beyond the Euro-Atlantic area.
Σήμερα, η Συμμαχία εμπλέκεται σε ένα αυξανόμενο ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, που σχεδιάστηκαν για να προωθήσουν την συνεργασία με τη Ρωσία, την Ουκρανία και άλλα κράτη που είναι εκτός ΝΑΤΟ και για να αντιμετωπίσουν εκ των προτέρων τις νέες προκλήσεις ασφαλείας του 21ου αιώνα, όπως είναι αυτές που θέτουν η διεθνής τρομοκρατία και η εξάπλωση των όπλων μαζικής καταστροφής.
Today, the Alliance is engaged in an increasingly broad range of activities, designed to promote cooperation with Russia, Ukraine and other countries outside NATO and to confront proactively the new security challenges of the 21st century, such as those posed by international terrorism and the proliferation of weapons of mass destruction.
Προκειμένου να παραμείνει αποτελεσματική στην υπεράσπιση και την προώθηση της ασφάλειας σε αυτό το νέο περιβάλλον ασφαλείας που αλλάζει γρήγορα, η Συμμαχία έχει εμπλακεί σε μια εξελισσόμενη μεταμόρφωση η οποία επηρεάζει όλες τις πλευρές της ατζέντας της, με νέες αποστολές, νέα μέλη, νέες δυνατότητες, νέους συνεταιρισμούς, και νέους τρόπους συνεργασίας.
In order to remain effective in defending and promoting security in this new and rapidly changing security environment, the Alliance is engaged in an ongoing transformation affecting all aspects of its agenda, with new missions, new members, new capabilities, new partnerships, and new ways of doing business.
Οι τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 – κατά τις οποίες χρησιμοποιήθηκαν ως όπλα μαζικής καταστροφής επιβάτες αεροπορικών εταιρειών – έκαναν κατανοητό τον τρόπο με τον οποίο έχει αλλάξει το περιβάλλον ασφαλείας από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και μετά αλλά και την ευπάθεια της σύγχρονης κοινωνίας στις νέες απειλές για την ασφάλεια.
The terrorist attacks against the United States of 11 September 2001 – in which passenger airliners were used as weapons of mass destruction – brought home the way in which the security environment has changed since the end of the Cold War and the vulnerability of modern society to new security threats.
Αντιδρώντας, οι Σύμμαχοι προχώρησαν για πρώτη φορά στην επίκληση του Άρθρου 5 της Συνθήκης της Ουάσινγκτον, του όρου της συλλογικής ασφάλειας του ΝΑΤΟ, προσφέροντας έτσι σε μια κρίσιμη στιγμή πολιτική και πρακτική υποστήριξη στις Ηνωμένες Πολιτείες.
In response, the Allies invoked Article 5 of the Washington Treaty, NATO’s collective defence provision, for the first time, providing political and practical support for the United States at a critical moment.
Επιπλέον, έκτοτε, αφ’ ενός βοήθησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες στην αντίδρασή τους εναντίον των τρομοκρατικών επιθέσεων και αφ’ ετέρου προχώρησαν στα απαραίτητα βήματα για να ενισχύσουν την ικανότητα του ΝΑΤΟ στην αντιμετώπιση του κινδύνου που θέτει η διεθνής τρομοκρατία.
Moreover, since then, they have both assisted the United States in its response to the terrorist attacks and taken steps to enhance NATO’s capacity to deal with the threat posed by international terrorism.
/Αντιδρώντας στις νέες απειλές για την ασφάλεια Αν και τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 προκάλεσαν έντονη αναστάτωση στην Συμμαχία, το ΝΑΤΟ αρκετά χρόνια νωρίτερα είχε αρχίσει την προσαρμογή της κουλτούρας εργασίας του για να αντιμετωπίσει το μεταβαλλόμενο περιβάλλον ασφαλείας.
/Responding to new security threats Although the events of 11 September 2001 were a great shock to the Alliance, NATO had begun adapting its working culture to address the changing security environment several years earlier.
Το 1999, οι Σύμμαχοι συμφώνησαν σε μια νέα Στρατηγική Αντίληψη.
In 1999, the Allies agreed a new Strategic Concept.
Το έγγραφο αυτό, το οποίο διατυπώνει τις απειλές για την ασφάλεια που αντιμετωπίζει η Συμμαχία και τον τρόπο με τον οποίο επιδιώκει να τις αντιμετωπίσει, περιέγραψε τους κινδύνους ασφαλείας ως «πολυ-κατευθυνόμενους και που συχνά είναι δύσκολο να προβλεφθούν» και αφιερώνει ειδική προσοχή στην απειλή που θέτει η εξάπλωση των όπλων μαζικής καταστροφής και των μέσων μεταφοράς τους.
This document, which sets out the security threats faced by the Alliance and the way in which it seeks to address them, described the security risks as “multidirectional and often difficult to predict” and devoted special attention to the threat posed by the proliferation of weapons of mass destruction and the means of their delivery.
Επίσης έκανε σαφές ότι τα συμφέροντα ασφαλείας της Συμμαχίας μπορούν να επηρεαστούν και από άλλους κινδύνους με ευρύτερη φύση, όπως είναι οι τρομοκρατικές ενέργειες, η δολιοφθορά και το οργανωμένο έγκλημα, ή η διατάραξη στην ζωτικών πόρων.
It also made clear that Alliance security interests could be affected by other risks of a wider nature, such as acts of terrorism, sabotage and organised crime, as well as the disruption of the flow of vital resources.
Για την αντιμετώπιση παρομοίων απειλών, η Συμμαχία προχώρησε σε μια σειρά από πρωτοβουλίες που στοχεύουν στην βελτίωση των στρατιωτικών της δυνατοτήτων και στην ενίσχυση της συνεργασίας τόσο μεταξύ των μελών της όσο και με τα Εταιρικά κράτη και τους άλλους διεθνείς οργανισμούς.
To address such threats, the Alliance took a series of initiatives aimed at improving its military capabilities and enhancing cooperation both among members and with Partner countries and other international organisations.
Αυτές συμπεριλάμβαναν την Πρωτοβουλία Αμυντικών Δυνατοτήτων, ένα πρόγραμμα υψηλού-επιπέδου που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1999 προκειμένου να εκσυγχρονίσει τις στρατιωτικές δυνατότητες στο νέο περιβάλλον ασφαλείας, την δημιουργία το 2000 ενός Κέντρου για Όπλα Μαζικής Καταστροφής, εντός του οποίου οι Σύμμαχοι μοιράζονται τις πληροφορίες γύρω από τα όπλα μαζικής καταστροφής και επιδιώκουν να συντονίσουν τις πλέον κατάλληλες απαντήσεις· και την ανάπτυξη εντός της Συμμαχίας μιας Ευρωπαϊκής Ταυτότητας Ασφάλειας και Άμυνας η οποία θα επιτρέψει στα Ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ να αναλάβουν μεγαλύτερες ευθύνες στους τομείς της ασφάλειας και της άμυνας.
These included a Defence Capabilities Initiative, a high-level programme introduced in 1999 to update military capabilities in response to the new security environment; the establishment in 2000 of a Weapons of Mass Destruction Centre, in which Allies share information about the threat of weapons of mass destruction and seek to coordinate the most appropriate responses; and the development of a European Security and Defence Identity within the Alliance to enable NATO’s European members to take on greater responsibilities in the security and defence field.
Οι τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 προσέδωσαν μια νέα αίσθηση στην έλλειψη χρονικών περιθωρίων για τις προσπάθειες αυτές.
The terrorist attacks of 11 September 2001 added new urgency to these efforts.
Από τότε που ξεκίνησαν, το ΝΑΤΟ αποδύθηκε σε μια περιεκτική αναθεώρηση των δραστηριοτήτων του και των διαδικασιών εργασίας.
In their wake, NATO embarked on a comprehensive review of its activities and working procedures.
Κάτι που κατέληξε σε ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων, πρωτοβουλιών και προγραμμάτων που ενέκριναν οι Συμμαχικοί ηγέτες κατά την Διάσκεψη Κορυφής της Πράγας τον Νοέμβριο του 2002.
This culminated in a package of reforms, initiatives and programmes endorsed by Alliance leaders at the Prague Summit in November 2002.
Την ίδια στιγμή, 14 Σύμμαχοι ανέπτυξαν δυνάμεις στο Αφγανιστάν σε υποστήριξη της καθοδηγούμενης από τις ΗΠΑ επιχείρησης εναντίον της al Qaida, της τρομοκρατικής ομάδας που ευθύνεται για τις επιθέσεις, και των Ταλιμπάν, του καθεστώτος που την περιέθαλπε, όπως επίσης και στην επακολουθήσασα επιχείρηση διατήρησης της ειρήνης, την Διεθνή Δύναμη Βοηθείας για Ασφάλεια (ISAF), στην Καμπούλ.
At the same time, 14 Allies deployed forces in Afghanistan in support of the US-led operation against al Qaida, the terrorist group responsible for the attacks, and the Taliban, the regime harbouring it, as well as in the follow-on peacekeeping mission, the International Security Assistance Force (ISAF), in Kabul.
Επιπλέον, μετά από αίτημα των κρατών μελών που παίζουν ενεργό ρόλο στην αποστολή αυτή και προκειμένου να υπάρξει συνέχεια, το ΝΑΤΟ ανέλαβε την ευθύνη της καθοδήγησης της ISAF και εξετάζει τις δυνατότητες για άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις πέρα από τον Ευρω-Ατλαντικό χώρο.
Moreover, at the request of member countries playing an active part in this mission and to provide continuity, NATO has assumed responsibility for leading ISAF and is examining the possibilities of other similar operations beyond the Euro-Atlantic area.
Αν και τα μέλη του ΝΑΤΟ περιστασιακά διαφώνησαν για τους πλέον κατάλληλους τρόπους αντίδρασης πάνω στις νέες απειλές για την ασφάλεια, όλα αναγνωρίζουν ότι οι απειλές αυτές μπορεί να εκπορεύονται πέρα από τον Ευρω-Ατλαντικό χώρο, και ότι ένας οργανισμός από μόνος του δεν μπορεί να τις επιλύσει, και επίσης ότι δεν μπορούν να βασιστούν πάνω στις αμυντικές δομές που σχεδιάστηκαν για την αντιμετώπιση των συμβατικών στρατιωτικών συγκρούσεων.
Although NATO members have occasionally disagreed over the most appropriate ways to respond to new security threats, all recognise that such threats may originate from beyond the Euro-Atlantic area, and that they cannot be solved by one organisation alone, nor by relying on defence structures designed to deal with conventional military conflicts.
Πέρα από την συνεργασία με άλλους αποτελεσματικούς οργανισμούς, η Συμμαχία θα πρέπει ως εκ τούτου να προσαρμοστεί για να αντιμετωπίσει νέες και διαφορετικές προκλήσεις.
In addition to working together with other competent organisations, the Alliance must therefore adapt to face new and different challenges.
Αποτέλεσμα αυτού ήταν ότι το ΝΑΤΟ μετακινήθηκε από του να είναι μια γεωγραφικά προσδιορισμένη συμμαχία σε μια που αναγνωρίζει ότι οι απειλές για την ασφάλεια δεν περιορίζονται πλέον από πλευράς τοποθεσίας τους και προβλεψιμότητάς τους και είναι προετοιμασμένη να τις αντιμετωπίσει οποτεδήποτε και οπουδήποτε συμβούν.
As a result, NATO has moved from being a geographically defined alliance to one that recognises that security threats are no longer limited in terms of their location and predictability and is prepared to address them whenever and wherever they occur.
Επιπρόσθετα, προκειμένου να οικοδομήσει ένα πιο ασφαλές περιβάλλον, το ΝΑΤΟ σφυρηλατεί ακόμη στενότερες σχέσεις με διεθνείς οργανισμούς, όπως την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον Οργανισμό για Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη, τα Ηνωμένα Έθνη, και με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ακόμη, και με κράτη που δεν είναι μέλη του, στα οποία συμπεριλαμβάνονται η Ρωσία, η Ουκρανία και Εταίροι τόσο από τον Ευρω-Ατλαντικό χώρο όσο και από την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.
Moreover, in order to build a more secure environment, NATO is forging ever closer relations with international organisations, including the European Union, the Organization for Security and Co-operation in Europe, the United Nations and even the World Health Organization, and with non-member countries, including Russia, Ukraine, and Partners both in the Euro-Atlantic area and in the wider Mediterranean region.
/H προέλευση της Συμμαχίας Επακόλουθο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν το να διαχωριστεί η Ανατολική και η Δυτική Ευρώπη από τις ιδεολογικές και πολιτικές διαιρέσεις του Ψυχρού Πολέμου.
/Alliance origins In the aftermath of the Second World War, Eastern and Western Europe found themselves separated by the ideological and political divisions of the Cold War.
Η Ανατολική Ευρώπη υπήχθη στην κυριαρχία της Σοβιετικής Ένωσης.
Eastern Europe fell under the domination of the Soviet Union.
Το 1949, 12 χώρες και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού σχημάτισαν τον Οργανισμό του Βόρειο-Ατλαντικού Συμφώνου ώστε να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο σε περίπτωση που η Σοβιετική Ένωση θα επιδίωκε να διευρύνει τον έλεγχό της από την Ανατολική Ευρώπη σε άλλα μέρη της ηπείρου.
In 1949, 12 countries from both sides of the Atlantic formed the North Atlantic Treaty Organisation to counter the risk that the Soviet Union would seek to extend its control of Eastern Europe to other parts of the continent.
Μεταξύ του 1947 και 1952, το Σχέδιο Μάρσαλ παρείχε τα μέσα για τη σταθεροποίηση των Δυτικοευρωπαϊκών οικονομιών.
Between 1947 and 1952, the Marshall Plan afforded the means of stabilising Western European economies.
Ο ρόλος του ΝΑΤΟ ως μιας πολιτικό-στρατιωτικής συμμαχίας ήταν το να προσφέρει την συλλο-γική άμυνα απέναντι σε κάθε μορφή επίθεσης και το να διατηρήσει ένα ασφαλές περιβάλλον για την ανάπτυξη της δημοκρατίας και της οικονομικής προόδου.
NATO’s role as a political and military alliance was to provide for collective defence against any form of aggression and to maintain a secure environment for the development of democracy and economic growth.
Σύμφωνα με τα λόγια του τότε Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Χάρρυ Σ.
In the words of the then US President Harry S.
Τρούμαν, το Σχέδιο Μάρσαλ και το ΝΑΤΟ αποτελούσαν τα "τα δύο μισά από το ίδιο καρύδι".
Truman, the Marshall Plan and NATO were “two halves of the same walnut”.
Τα ιδρυτικά μέλη του ΝΑΤΟ - Βέλγιο, Καναδάς, Δανία, Γαλλία, Ισλανδία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Νορβηγία, Πορτογαλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ηνωμένες Πολιτείες - δεσμεύθηκαν για την αμοιβαία αμυντική συν-δρομή σε περίπτωση στρατιωτικής επίθεσης εναντίον οποιασδήποτε από τις χώρες αυτές.
The founding members of NATO – Belgium, Canada, Denmark, France, Iceland, Italy, Luxembourg, the Netherlands, Norway, Portugal, the United Kingdom and the United States – committed themselves to come to each other’s defence in the event of military aggression against any one of them.
Συνδέοντας τη Βόρεια Αμερική με την άμυνα της Δυτικής Ευρώπης, η Συμμαχία έκανε σαφές ότι κάθε απόπειρα πολιτικού ή στρατιωτικού εξαναγκασμού εναντίον της Δυτικής Ευρώπης θα αποτύγχανε.
By binding North America to the defence of Western Europe, the Alliance demonstrated that any attempt at political and military coercion against Western Europe would fail.
Ταυτοχρόνως, διασφάλιζε ότι οι πολιτικές της εθνικής άμυνας σταδιακά θα γινόντουσαν πιο ολοκληρωμένες και αλληλένδετες.
Simultaneously, it ensured that national defence policies would gradually become more integrated and interdependent.
Κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1950, οι διεθνείς εξελίξεις, με αποκορύφωμα το ξέσπασμα του Πολέμου της Κορέας, φάνηκε να επιβεβαιώνουν τους Δυτικούς φόβους σχετικά με τις επεκτατικές φιλοδοξίες της Σοβιετικής Ένωσης.
By the early 1950s, international developments, culminating in the outbreak of the Korean War, appeared to confirm Western fears of the Soviet Union’s expansionist ambitions.
Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ αύξησαν τις προσπάθειες τους για την ανάπτυξη των απαραίτητων στρατιωτικών δομών για την υλοποίηση της δέσμευσης τους για κοινή άμυνα.
Accordingly, NATO member states increased their efforts to develop the military structures needed to implement their commitment to joint defence.
Η παρουσία Βόρειο-Αμερικανικών δυνάμεων σε Ευρωπαϊκό έδαφος, μετά από αίτημα των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, βοήθησε να αποθαρρυνθεί η Σοβιετική Ένωση από του να σκεφθεί ότι θα μπορούσε μια τέτοια επίθεση να επιτύχει.
The presence of North American forces on European soil, at the request of European governments, helped to discourage the Soviet Union from thinking that aggression could succeed.
Επιπλέον, με την πάροδο του χρόνου, και άλλα κράτη έγιναν Σύμμαχοι.
Moreover, as time passed, more states became Allies.
Το 1952 η Ελλάδα και η Τουρκία έγιναν μέλη της Συμμαχίας, ακολουθούμενες μετά από τρία χρόνια από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, και το 1982 από την Ισπανία.
In 1952 Greece and Turkey joined the Alliance, followed three years later by the Federal Republic of Germany, and in 1982 by Spain.
Μέσω της Συμμαχίας, η Δυτική Ευρώπη και η Βόρεια Αμερική όχι μόνο υπερασπίστηκαν από κοινού την ανεξαρτησία τους αλλά πέτυχαν επίσης ένα χωρίς προηγούμενο επίπεδο σταθερότητας.
Through the Alliance, Western Europe and North America not only jointly defended their independence but also achieved an unprecedented level of stability.
Πράγματι, η ασφάλεια που προσέφερε το ΝΑΤΟ περιγράφηκε ως το "οξυγόνο της ευημερίας" το οποίο έθεσε την βάση για την Ευρωπαϊκή οικονομική συνεργασία και ολοκλήρωση.
Indeed, the security provided by NATO has been described as the “oxygen of prosperity” which laid the basis for European economic cooperation and integration.
Επίσης, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, βοήθησε για να τελειώσει ο Ψυχρός Πόλεμος και μαζί με αυτόν και η διαίρεση της Ευρώπης.
At the beginning of the 1990s, it also helped end the Cold War and with it the division of Europe.
/To τέλος του Ψυχρού Πολέμου Στην διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ο ρόλος και ο σκοπός του ΝΑΤΟ προσδιοριζόταν με σαφήνεια από την ύπαρξη της απειλής που έθετε η Σοβιετική Ένωση.
/End of the cold war During the Cold War, NATO’s role and purpose were clearly defined by the existence of the threat posed by the Soviet Union.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, είχε διαλυθεί το Σύμφωνο της Βαρσοβίας λόγω της επιμονής των κρατών της Ανατολικής Ευρώπης που μόλις είχαν απελευθερωθεί, και η Σοβιετική Ένωση είχε καταρρεύσει.
By the early 1990s, the Warsaw Pact had been dissolved at the insistence of the newly liberated countries of Eastern Europe, and the Soviet Union had collapsed.
Με την εξαφάνιση των παραδοσιακών εχθρών, κάποιοι σχολιαστές πίστεψαν ότι επίσης δεν ήταν αναγκαίο και το ΝΑΤΟ και ότι θα μπορούσαν να μειωθούν δραματικά οι μελλοντικές αμυντικές δαπάνες και επενδύσεις για τις ένοπλες δυνάμεις.
With the disappearance of traditional adversaries, some commentators believed that the need for NATO had also been removed and that future defence expenditure and investment in armed forces could be dramatically reduced.
Λόγω της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης, πολλοί Σύμμαχοι του ΝΑΤΟ μείωσαν σημαντικά τις αμυντικές τους δαπάνες, κάποιοι μάλιστα μέχρι και 25 τοις εκατό.
In the wake of the disintegration of the Soviet Union, many NATO Allies cut their defence spending significantly, some by as much as 25 per cent.
Ωστόσο, οι ελπίδες για ένα ακόμη μεγαλύτερο μέρισμα ειρήνης αποδείχθηκαν υπερβολικά αισιόδοξες.
However, hopes for a still larger peace dividend proved unduly optimistic.
Γρήγορα φάνηκε το ότι αν και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου μπορεί να απομάκρυνε την απειλή μιας στρατιωτικής εισβολής, όμως σε κάποια μέρη της Ευρώπης αυξήθηκε η αστάθεια.
It soon became apparent that although the end of the Cold War might have removed the threat of military invasion, instability in some parts of Europe had increased.
Μια σειρά από περιφερειακές συγκρούσεις, οι οποίες συχνά τροφοδοτούνταν από εθνικές εντάσεις, ξέσπασαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία και σε μέρη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και υπήρχε ο κίνδυνος της εξάπλωσής τους.
A number of regional conflicts, often fuelled by ethnic tensions, broke out in the former Yugoslavia and in parts of the former Soviet Union and threatened to spread.
Σύντομα τα κράτη του ΝΑΤΟ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η δέσμευσή τους για κοινή άμυνα και η συνεργασία που επιτυγχανόταν μέσω του ΝΑΤΟ συνέχιζε να αποτελεί την καλύτερη εγγύηση για την ασφάλειά τους.
NATO countries rapidly came to the conclusion that their commitment to collective defence and the cooperation achieved through NATO continued to provide the best guarantee of their security.
Επιπλέον, αν και απομακρύνθηκε η προοπτική μιας στρατιωτικής εισβολής, απαιτούντο νέες μορφές πολιτικής και στρατιωτικής συνεργασίας για να διατηρηθεί η ειρήνη και η σταθερότητα στην Ευρώπη και για να προληφθεί η κλιμάκωση των περιφερειακών εντάσεων μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Furthermore, although the prospect of military invasion had receded, new forms of political and military cooperation were required to preserve peace and stability in Europe and prevent the escalation of regional tensions after the end of the Cold War.