natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πράγματι, ήταν αναγκαίες σημαντικές εσωτερικές μεταρρυθμίσεις για να προσαρμοστούν οι στρατιωτικές δομές και δυνατότητες για να εξοπλιστούν για νέα καθήκοντα, όπως είναι η διαχείριση κρίσεων, η διατήρηση της ειρήνης και οι επιχειρήσεις υποστήριξης της ειρήνης, πέρα από την διασφάλιση της συνεχούς ικανότητάς τους για να εκπληρώνουν τους θεμελιώδεις αμυντικούς τους ρόλους.
Indeed, major internal reforms were needed to adapt military structures and capabilities to equip them for new tasks, such as crisis management, peacekeeping and peace-support operations, in addition to ensuring their continued ability to fulfil their fundamental defence roles.
Αντιδρώντας στις νέες προκλήσεις για την ασφάλεια, το ΝΑΤΟ εξελίχθηκε από εκεί που ήταν κυρίως μια σφικτά δεμένη Συμμαχία με ευθύνη την συλλογική άμυνα, και έγινε το επίκεντρο για τον συνεταιρισμό των κρατών που συνεργάζονται στενά στον ευρύτερο τομέα της ασφάλειας.
In response to the new security challenges, NATO has evolved from being primarily a tightly knit Alliance with responsibility for collective defence, to becoming the focus for a partnership of nations cooperating closely in the wider field of security.
/ Πως λειτουργεί τo ΝΑΤΟ Μια από τις σημαντικές λειτουργίες για την ανθεκτικότητα της Συμμαχίας είναι η διαδικασία που έχει για την λήψη αποφάσεων και η οποία βασίζεται στην αμοιβαία συναίνεση.
/How NATO works One of the keys to the Alliance’s durability is its decision-making process based on consensus.
Αυτό σημαίνει πως όλες οι αποφάσεις πρέπει να είναι ομόφωνες.
This means that all decisions have to be unanimous.
Κατά συνέπεια, συχνά πριν από τη λήψη μιας απόφασης απαιτούνται παρατεταμένες διαβουλεύσεις και συζητήσεις.
As a result, protracted consultations and discussions are often required before an important decision can be taken.
Παρόλο που το σύστημα αυτό σε έναν εξωτε-ρικό παρατηρητή μπορεί να φαίνεται αργό και δυσκίνητο, παρουσιάζει δύο μεγάλα πλεονεκτήματα.
Although this system may appear slow and unwieldy to an outside observer, it has two major advantages.
Το πρώτο είναι ότι γίνεται σεβαστή η κυριαρχία και ανεξαρτησία του κάθε κράτους μέλους.
Firstly, the sovereignty and independence of each member country is respected.
Το δεύτερο είναι ότι, όταν λαμβάνεται μια απόφαση, έχει την πλήρη υποστήριξη όλων των κρατών μελών και την δέσμευση τους για την υλοποίησή της.
Secondly, when a decision is reached, it has the full backing of all member countries and their commitment to implement it.
Το πλέον σημαντικό όργανο λήψης-αποφάσεων στο ΝΑΤΟ είναι το Βόρειο-Ατλαντικό Συμβούλιο, στο οποίο κάθε κράτος μέλος εκπροσωπείται από ένα μόνιμο αντιπρόσωπο με το βαθμό του πρέσβη, ο οποίος υποστηρίζεται από μια εθνική αντιπροσωπεία που αποτελείται από διπλωματικό προσωπικό και συμβούλους άμυνας.
The most important decision-making body in NATO is the North Atlantic Council on which each member country is represented by a permanent representative with the rank of ambassador, supported by a national delegation consisting of diplomatic staff and defence advisers.
Το Συμβούλιο συγκαλείται σε πρεσβευτικό επίπεδο τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, και συνήθως και πιο συχνά.
The Council meets at ambassadorial level at least once a week and usually more frequently.
Υπάρχουν επίσης τακτικές συνεδριάσεις του Συμβουλίου σε επίπεδο υπουργών εξωτερικών, υπουργών άμυνας και, κατά περιόδους, αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων.
There are also regular meetings of the Council at the level of foreign ministers, defence ministers and, from time to time, heads of state and government.
Επικεφαλής του ΝΑΤΟ είναι ο Γενικός Γραμματέας ο οποίος διορίζεται για περίπου τέσσερα χρόνια.
NATO is headed by a Secretary General who is appointed for approximately four years.
Ο ή η Γενικός/ή Γραμματέας είναι ανώτερος διεθνής πολιτικός άνδρας από ένα από τα κράτη μέλη.
He or she is a senior international statesman from one of the member countries.
Ο Γενικός Γραμματέας προεδρεύει σε συνεδριάσεις του Βόρειο-Ατλαντικού Συμβουλίου και άλλων σημαντικών οργάνων του ΝΑΤΟ και βοηθά στην επίτευξη συναίνεσης μεταξύ των κρατών μελών.
The Secretary General chairs meetings of the North Atlantic Council and other important NATO bodies and helps to build consensus among the member nations.
Στο πλαίσιο της διαχείρισης των καθημερινών δραστηριοτήτων της Συμμαχίας, ο/η Γενικός/ή Γραμματέας υποστηρίζεται από ένα διεθνές προσωπικό ειδικών και αξιωματούχων από όλα τα κράτη του ΝΑΤΟ.
In managing day-to-day activities of the Alliance, he or she is supported by an international staff of experts and officials from all NATO countries.
Το ΝΑΤΟ δεν έχει δικές του ένοπλες δυνάμεις.
NATO does not have armed forces of its own.
Οι περισσότερες δυνάμεις που έχει στη διάθεση του το ΝΑΤΟ παραμένουν κάτω από την πλήρη εθνική διοίκηση και τον έλεγχο έως ότου ανατεθεί σε αυτές από τα κράτη μέλη να αναλάβουν αποστολές που κυμαίνονται από την συλλογική άμυνα έως τις νέες αποστολές όπως είναι αυτές της διατήρησης και της υποστήριξης της ειρήνης.
Most forces available to NATO remain under full national command and control until they are assigned by the member countries to undertake tasks ranging from collective defence to new missions such as peacekeeping and peace-support.
Οι πολιτικές και στρατιωτικές δομές του ΝΑΤΟ προσφέρουν τον απαιτούμενο προηγμένο σχεδιασμό για να διευκολυνθούν οι εθνικές δυνάμεις έτσι ώστε να φέρνουν σε πέρας τα καθήκοντα τους, όπως επίσης και τις οργανωτικές διευθετήσεις που χρειάζονται για την κοινή τους διοίκηση, έλεγχο, εκπαίδευση και εξάσκηση.
NATO’s political and military structures provide for the advance planning required to enable national forces to carry out these tasks, as well as the organisational arrangements needed for their joint command, control, training and exercising.
/ Οικοδομώντας την ασφάλεια μέσα από συνεργασίες Πολλά από τα ουσιώδη προβλήματα που ευθύνονται για την διαίρεση της Ευρώπης στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου επιδεινώνονταν από ιδεολογικό, πολιτικό και στρατιωτικό ανταγωνισμό μεταξύ της Ανατολής και της Δύσης.
/Building security through partnerships Many of the underlying problems responsible for the division of Europe during the Cold War were compounded by ideological, political and military antagonism between East and West.
Μετά από τις θεαματικές αλλαγές που οδήγησαν στο τέλος του τον Ψυχρό Πόλεμο, το ΝΑΤΟ προχώρησε σε μια σειρά από νέες πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ασφάλειας και της σταθερότητας εγκαθιδρύοντας θεσμούς για διάλογο, για οικοδόμηση εμπιστοσύνης και για συνεργασία με πρώην αντιπάλους, όπως επίσης και με άλλα Ευρωπαϊκά κράτη και γειτονικές χώρες στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.
Since the dramatic changes which brought the Cold War to an end, NATO has taken a series of initiatives to strengthen security and stability by establishing institutions for dialogue, confidence building and cooperation with former adversaries, as well as other European states and neighbouring countries in the wider Mediterranean region.
Ένα από τα πρώτα μέτρα προς την κατεύθυνση αυτή ήταν η σύσταση του Βόρειο-Ατλαντικού Συμβουλίου Συνεργασίας το 1991.
An early step in this direction was the establishment of the North Atlantic Cooperation Council in 1991.
Μετά τη μετονομασία του σε Ευρω-Ατλαντικό Συμβούλιο Σύμπραξης, έγινε το κύριο βήμα για διαβούλευση και συνεργασία μεταξύ του ΝΑΤΟ και μη-μελών κρατών στον Ευρω-Ατλαντικό χώρο.
Since renamed the Euro-Atlantic Partnership Council, this has become the principal forum for consultation and cooperation between NATO and non-member countries in the Euro-Atlantic area.
Το 1994 το ΝΑΤΟ παρουσίασε μια πρωτοβουλία γνωστή ως Σύμπραξη για την Ειρήνη.
In 1994 NATO introduced an initiative known as the Partnership for Peace.
Αυτό είναι ένα πρόγραμμα που σχεδιάστηκε για να βοηθήσει τις συμμετέχουσες χώρες στην αναδιάρθρωση των ενόπλων τους δυνάμεων έτσι ώστε να καταστούν ικανές να παίζουν το δικό τους ρόλο σε μια δημοκρατική κοινωνία και να συμμετέχουν σε ειρηνευ-τικές επιχειρήσεις.
This is a programme designed to assist participating countries in restructuring their armed forces to enable them to play their proper role in a democratic society and to participate in NATO-led peacekeeping operations.
Φτιαγμένο στα μέτρα των ατομικών αναγκών της κάθε χώρας, προσφέρει δυνατότητες για πρακτική συνεργασία σε πολλούς διαφορετικούς τομείς, επιτρέποντας στους συμμετέχοντες να επιλέξουν το μέγεθος του προγράμματος ανάλογα με τις απαιτήσεις των αναγκών για την ασφάλεια τους.
Tailored to the individual needs of each country, it offers opportunities for practical cooperation in many different fields, allowing participants to choose as much or as little from the programme as their security needs require.
Οι δραστηριότητες κυμαίνονται από στρατιωτικές ασκήσεις και εργαστήρια έως σεμινάρια και σειρές εκπαιδευτικών μαθημάτων.
Activities range from military exercises and workshops to seminars and training courses.
Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο να γίνονται πιο διαφανείς οι στρατιωτικές δυνάμεις και να έχουν την κατάλληλη δημοκρατική διαχείριση και έλεγχο.
Particular emphasis is placed on making military forces more transparent and subject to proper democratic oversight and control.
Η εμπειρία που αποκτήθηκε μέσα από τη Σύμπραξη για την Ειρήνη συνεισέφερε σημαντικά στη συνεργασία μεταξύ των κρατών που συμμετέχουν σε δυνάμεις διατήρησης της ειρήνης όπως είναι η Δύναμη Σταθεροποίησης (SFOR) στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και η Δύναμη του Κοσσυφοπεδίου (KFOR).
The experience gained through the Partnership for Peace has contributed significantly to the cooperation between the countries participating in peacekeeping forces such as the Stabilisation Force (SFOR) in Bosnia and Herzegovina and the Kosovo Force (KFOR).
Το 1995 το ΝΑΤΟ εγκαθίδρυσε το Μεσογειακό Διάλογο με έξι χώρες - Αίγυπτο, Ισραήλ, Ιορδανία, Μαυριτανία, Μαρόκο και Τυνησία - από την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.
In 1995, NATO established a Mediterranean Dialogue with six countries – Egypt, Israel, Jordan, Mauritania, Morocco and Tunisia – in the wider Mediterranean region.
Το πρόγραμμα, στο οποίο το 2000 προστέθηκε και η Αλγερία, στοχεύει στη δημιουργία καλών σχέσεων και στην βελτίωση της αμοιβαίας κατανόησης με τα κράτη της περιοχής της Μεσογείου, όπως επίσης και στην προώθηση της περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας.
The programme, which was joined by Algeria in 2000, is aimed at creating good relations and improving mutual understanding with the countries of the Mediterranean area, as well as promoting regional security and stability.
Οι σχετικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν προσκλήσεις για συμμετοχή εκπροσώπων από τα κράτη του Διαλόγου για να παρακολουθήσουν μαθήματα στη Σχολή του ΝΑΤΟ στο Oberammergau, στη Γερμανία, και στο Κολέγιο Άμυνας του ΝΑΤΟ στη Ρώμη της Ιταλίας.
Activities include invitations to participants from Dialogue countries to attend courses at the NATO School in Oberammergau, Germany and the NATO Defense College in Rome, Italy.
Το 1997, το ΝΑΤΟ και η Ρωσία, και το ΝΑΤΟ και η Ουκρανία, έθεσαν την διμερή τους συνεργασία σε πιο επίσημη βάση.
In 1997, NATO and Russia and NATO and Ukraine placed their bilateral cooperation on a more formal basis.
Υπογράφηκαν διμερείς συμφωνίες μεταξύ του κάθε κράτους και του ΝΑΤΟ για να τεθούν τα θεμέλια για την μελλοντική τους σχέση.
Bilateral agreements were signed between each of these countries and NATO to lay the foundations for their future relationships.
Εγκαθιδρύθηκε τόσο το Μόνιμο Μεικτό Συμβούλιο ΝΑΤΟ-Ρωσίας όσο και η Επιτροπή ΝΑΤΟ-Ουκρανίας για να αποτελέσει το καθένα από αυτά το μέσο για τη διευκόλυνση της τακτικής διαβούλευσης και της συζήτησης των θεμάτων ασφαλείας.
The NATO-Russia Permanent Joint Council and the NATO-Ukraine Commission were established as a means to facilitate regular consultation and discussion of security matters.
Τα θέματα που συζητούνται στις συνεδριάσεις των οργάνων αυτών ποικίλλουν από τη διατήρηση της ειρήνης στα Βαλκάνια, την διαχείριση κρίσεων και τη μη-εξάπλωση όπλων μαζικής καταστροφής, έως την αμυντική μετατροπή, την προστασία του περιβάλλοντος και την σχεδίαση για έκτακτη πολιτική κατάσταση.
Topics discussed at meetings of these bodies have ranged from peacekeeping in the Balkans, crisis management and the non-proliferation of weapons of mass destruction, to defence conversion, environmental protection and civil-emergency planning.
Το 2002, οι Σύμμαχοι και η Ρωσία διαμόρφωσαν μια βαθύτερη και στενότερη σχέση με την δημιουργία του Συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ρωσίας, το οποίο αντικατέστησε το Μόνιμο Μεικτό Συμβούλιο.
In 2002, the Allies and Russia formed a deeper and closer relationship with the creation of the NATO-Russia Council, which replaced the Permanent Joint Council.
Δεν ήταν μια απλή αλλαγή του ονόματος αλλά κάτι πολύ περισσότερο και έθεσε την σχέση σε μια τελείως διαφορετική βάση.
This involved much more than a change of name and placed the relationship on an entirely new footing.
Το νέο φόρουμ, στο οποίο όλα τα κράτη μετέχουν σε ισότιμη βάση, προεδρεύεται από τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ και αναγνώρισε την πάλη εναντίον της τρομοκρατίας, την διαχείριση κρίσεων και την μη-εξάπλωση των όπλων μαζικής καταστροφής ως τους σημαντικούς τομείς συνεργασίας.
The new forum, in which all countries participate as equals, is chaired by the NATO Secretary General and has identified the struggle against terrorism, crisis management and the non-proliferation of weapons of mass destruction as key areas of cooperation.
Όπως συμβαίνει και με το Βορειο-Ατλαντικό Συμβούλιο, οι αποφάσεις στο Συμβούλιο ΝΑΤΟ-Ρωσίας λαμβάνονται στην βάση της συναίνεσης.
As with the North Atlantic Council, decisions taken by the NATO-Russia Council are made on the basis of consensus.
/H διεύρυνση του NATO Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, κάποια κράτη της Ανατολικής Ευρώπης κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα μελλοντικά τους συμφέροντα ασφαλείας θα μπορούσαν να εξυπηρετηθούν καλύτερα με το να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ και διατύπωσαν την πρόθεσή τους να επιδιώξουν να γίνουν μέλη του.
/NATO enlargement From the early 1990s, a number of Eastern European countries concluded that their future security interests could best be met by joining NATO and voiced their intention of seeking membership.
Τρία πρώην Εταιρικά κράτη –Τσεχική Δημοκρατία, Ουγγαρία, και Πολωνία – τον Μάρτιο του 1999 έγιναν μέλη, με αποτέλεσμα τα κράτη μέλη να γίνουν 19.
Three former Partner countries – the Czech Republic, Hungary and Poland – became members in March 1999, bringing the number of member countries to 19.
Κατά την Διάσκεψη Κορυφής της Πράγας τον Νοέμβριο του 2002, επτά ακόμη κράτη –Βουλγαρία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Ρουμανία, Σλοβακία και Σλοβενία – προσκλήθηκαν να αρχίσουν τις συζητήσεις για την ιδιότητα του μέλους.
At the Alliance’s Prague Summit in November 2002, seven more countries – Bulgaria, Estonia, Latvia, Lithuania, Romania, Slovakia and Slovenia – were invited to begin membership talks.
Έγιναν επισήμως μέλη της Συμμαχίας στα τέλη του Μαρτίου 2004.
They formally joined the Alliance at the end of March 2004.
Τα επτά νέα μέλη και άλλα που επιδιώκουν να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ επωφελήθηκαν από ένα Σχέδιο Δράσης για Μελλοντικά Μέλη που δημιουργήθηκε το 1999 για να βοηθήσει τα ενδιαφερόμενα Εταιρικά κράτη να προετοιμαστούν για την ιδιότητα του μέλους.
The seven newest members and other NATO aspirants have benefited from a Membership Action Plan that was put in place in 1999 to help interested Partner countries prepare for membership.
Το σχέδιο προσφέρει στα επίδοξα μέλη πρακτικές συμβουλές και εξειδικευμένη βοήθεια.
The plan offers aspiring members practical advice and targeted assistance.
Με τη σειρά τους, τα επίδοξα μέλη αναμένεται να πετύχουν ορισμένους πολιτικούς στόχους, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται η ειρηνική επίλυση των εδαφικών διαφορών, ο σεβασμός των δημοκρατικών διαδικασιών και του κράτους δικαίου, και ο δημοκρατικός έλεγχος των ενόπλων τους δυνάμεων.
In turn, aspiring members are expected to meet certain political goals, including the peaceful resolution of territorial disputes, respect for democratic procedures and the rule of law, and the democratic control of their armed forces.
Η συμμετοχή στο σχέδιο δεν προσφέρει καμία εγγύηση για μελλοντική ιδιότητα του μέλους, όμως βοηθά τα κράτη να προσαρμόσουν τις ένοπλές τους δυνάμεις και να προετοιμαστούν για τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες που θα φέρει η ιδιότητα του μέλους της Συμμαχίας.
Participation in the plan does not offer any guarantee of future membership, but it does help countries to adapt their armed forces and to prepare for the obligations and responsibilities Alliance membership would bring.
Οι κυβερνήσεις του ΝΑΤΟ έχουν κάνει σαφές ότι η διεύρυνση της Συμμαχίας δεν είναι ένας αυτοσκοπός, αλλά ένα μέσο για την διεύρυνση της ασφάλειας του ΝΑΤΟ ακόμη περισσότερο και για να γίνει η Ευρώπη ως σύνολο πιο σταθερή.
NATO governments have made clear that the enlargement of the Alliance is not an aim in itself, but a means of extending NATO’s security further afield and making Europe as a whole more stable.
Η διαδικασία διεύρυνσης βοηθά στο να αποτραπεί η σύγκρουση, επειδή η ίδια η προοπτική της ιδιότητας του μέλους λειτουργεί ως ένα κίνητρο για τα επίδοξα μέλη προκειμένου να λύσουν τις διαφορές με τους γείτονές τους και να προωθήσουν με τις μεταρρυθμίσεις και τον εκδημοκρατισμό.
The enlargement process helps to head off conflict, because the very prospect of membership serves as an incentive for aspiring members to resolve disputes with their neighbours and push ahead with reforms and democratisation.
Επιπλέον, τα νέα μέλη δεν θα πρέπει να απολαμβάνουν μόνον τα οφέλη από την ιδιότητα του μέλους, θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να συνεισφέρουν στην συνολική ασφάλεια όλων των κρατών μελών.
Moreover, new members should not only enjoy the benefits of membership, they should also be able to contribute to the overall security of all member countries.
Με άλλα λόγια, θα πρέπει να είναι τόσο προμηθευτές όσο και καταναλωτές ασφάλειας.
In other words, they need to be providers as well as consumers of security.
/Τo NATO στα Βαλκάνια Μετά την διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, η Συμμαχία εστίασε μεγάλο μέρος της προσοχής της και της ενεργητικότητας της στα Βαλκάνια.
/NATO in the Balkans In the wake of the disintegration of the former Yugoslavia, the Alliance has focused much attention and energy on the Balkans.
Το ΝΑΤΟ επενέβη στρατιωτικά για να σταματήσει ή για να αποτρέψει την σύγκρουση εκεί σε τρεις περιπτώσεις – στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη το 1995, στο Κοσσυφοπέδιο το 1999 και στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας* το 2001 – και σήμερα ηγείται δύο αποστολών διατήρησης της ειρήνης, της Δύναμης Σταθεροποίησης (SFOR) στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη και της Δύναμης Κοσσυφοπεδίου (KFOR) στην νότια επαρχία της Σερβίας στο Κοσσυφοπέδιο.
NATO has intervened militarily to halt or head off conflict there on three occasions – in Bosnia and Herzegovina in 1995, in Kosovo in 1999 and in the former Yugoslav Republic of Macedonia* in 2001 – and is currently leading two peacekeeping missions, the Stabilisation Force (SFOR) in Bosnia and Herzegovina and the Kosovo Force (KFOR) in the southern Serbian province of Kosovo.
Και οι δύο αποστολές επιδιώκουν να εγγυηθούν ένα ασφαλές περιβάλλον, μέσα στο οποίο όλοι οι πολίτες, ανεξαρτήτως της εθνικής τους προέλευσης, να μπορούν να ζουν ειρηνικά και όπου, με διεθνή βοήθεια, η δημοκρατία μπορεί να αρχίσει να μεγαλώνει.
Both missions seek to guarantee a secure environment, in which all citizens, irrespective of their ethnic origins, can live in peace and where, with international aid, democracy can begin to grow.
Τα στρατεύματα διατήρησης της ειρήνης του ΝΑΤΟ έφθασαν στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη το 1995, και στο Κοσσυφοπέδιο το 1999 μαζί με στρατιώτες από πολλά Εταιρικά κράτη, στα οποία συμπεριλαμβάνονται η Ρωσία και η Ουκρανία.
NATO peacekeepers arrived in Bosnia and Herzegovina in December 1995 and in Kosovo in June 1999 together with soldiers from many Partner countries, including Russia and Ukraine.
Και στις δύο περιοχές, το ΝΑΤΟ αναμείχθηκε έντονα σε εκστρατείες για να βοηθήσει στο να τερματιστούν μεγάλης-κλίμακας μάχες.
In both regions, NATO had been heavily involved in campaigns to help end large-scale fighting.
Στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη, οι Σύμμαχοι του ΝΑΤΟ προχώρησαν σε αεροπορικές επιχειρήσεις εναντίον των δυνάμεων των Σέρβων της Βοσνίας τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1995.
In Bosnia and Herzegovina, NATO Allies conducted air operations against Bosnian Serb forces in August and September 1995.
Η ενέργεια αυτή βοήθησε στο να αλλάξει η ισορροπία των δυνάμεων μεταξύ των εμπλεκομένων μερών επί του εδάφους και έπεισε την Σερβοβοσνιακή ηγεσία να δεχθεί την ειρηνευτική συμφωνία, της οποίας η διαπραγμάτευση έγινε στο Dayton, στο Οχάιο.
This action helped shift the balance of power between parties on the ground and persuade the Bosnian Serb leadership to accept the peace settlement, which was negotiated in Dayton, Ohio.
Η SFOR έχει την εντολή από τα Ηνωμένα Έθνη όχι μόνον για την διατήρηση της ειρήνης στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, αλλά επίσης, όπου είναι απαραίτητο, να την επιβάλλει.
SFOR has a UN mandate not just to maintain peace in Bosnia and Herzegovina, but also, where necessary, to enforce it.
Από τη στιγμή που βελτιώθηκε η κατάσταση ασφαλείας, μειώθηκε και ο αριθμός των στρατευμάτων που αναπτύχθηκαν στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
As the security situation has improved the number of troops deployed in Bosnia and Herzegovina has been reduced.
Την ίδια στιγμή, εξελίχθηκε και η φύση των καθηκόντων.
At the same time, the nature of the task has evolved.
Σήμερα, η SFOR βοηθά τους πρόσφυγες και τους εκτοπισμένους να επιστρέψουν στα σπίτια τους και αναζητά τους υπόπτους για εγκλήματα πολέμου προκειμένου να τους φέρει ενώπιον της δικαιοσύνης.
Today, SFOR helps refugees and displaced persons return to their homes and seeks out war crimes suspects to bring them to justice.
Επίσης η SFOR συνεισφέρει στην μεταρρύθμιση του Βοσνιακού στρατού - που στο τέλος των εχθροπραξιών ήταν χωρισμένος σε εθνολογική βάση σε τρεις αντιμαχόμενους στρατούς (Βοσνιο-Μουσουλμανικός, Κροατικός και Σερβικός) - ώστε να αποσοβηθεί το ενδεχόμενο μιας εκ νέου σύγκρουσης.
SFOR is also contributing to the reform of the Bosnian military – divided at the end of hostilities into three ethnically based rival armies (Bosnian Muslim, Croat and Serb) – to avert any prospect of renewed conflict.
Πριν από την στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο προηγήθηκε περισσότερος από ένας χρόνος κλιμακούμενης βίας, αυξημένων κινδύνων για την επέκταση της διαμάχης σε ολόκληρη την περιοχή, και επανειλημμένων παραβιάσεων από την πλευρά του Βελιγραδίου των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ που ζητούσαν να δοθεί ένα τέλος στην καταπίεση της Αλβανικού πληθυσμού του Κοσσυφοπεδίου.
NATO’s military intervention in Kosovo followed more than a year of escalating violence, increasing risks of the extension of the conflict throughout the region, and Belgrade’s repeated violations of UN Security Council resolutions calling for an end to its repression of Kosovo’s Albanian population.
Τον Μάρτιο του 1999, όλα τα κράτη μέλη της Συμμαχίας αποφάσισαν να δρομολογήσουν μια αεροπορική` εκστρατεία εναντίον των στρατιωτικών και παραστρατιωτικών δομών της Γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης, που ευθύνονταν για την καταπίεση αυτή.
In March 1999, the Alliance decided to launch an air campaign against the military and paramilitary structures of the Yugoslav government responsible for the repression.
Η απόφαση ελήφθη αφού εξαντλήθηκαν πρώτα όλες οι άλλες επιλογές και είχαν αποτύχει και πάλι να ξεπεράσουν την αδιαλλαξία του Βελιγραδίου οι ειρηνευτικές συζητήσεις.
The decision was reached after all other options had been exhausted and peace talks had again failed to overcome Belgrade’s intransigence.
Αντιμέτωποι με την αδυναμία του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ για να αναλάβει δράση ώστε να εξασφαλίσει ότι θα γίνουν σεβαστά τα σχετικά με την σύγκρουση ψηφίσματά του, τα κράτη του ΝΑΤΟ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μόνη τους επιλογή ήταν το να καταφύγουν στα στρατιωτικά μέσα για να σταματήσει μια ανθρωπιστική καταστροφή και να αποκατασταθεί η σταθερότητα στην περιοχή.
Faced with the UN Security Council’s inability to undertake action to ensure that its resolutions relating to the conflict were respected, the NATO countries concluded that their only option was to resort to military means to halt a humanitarian catastrophe and restore stability to the region.