natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Καθεμία προσέγγιση έχει επίσης μειονεκτήματα. Οι υπηρεσίες που
The role of psycho-social care should be examined as a possible catalyst in drug users' progression from dependence to abstinence.
Οι ουσίες υποκατάστασης έχουν διαφο­ρετικά χαρακτηριστικά.
Heroin treatment trials are under way in Germany and the Netherlands and are under discussion in other EU Member States.
Η βουπρενορφίνη δεν ενέχει κινδύνους υπερβολικής δόσης' επίσης, αναστέλλει τις επιπτώσεις από παράλληλη χρήση ηρωίνης.
These involve supplying extremely problematic heroin users with their original drug under medically-controlled conditions.
Ορισμένοι εμπειρογνώμονες προτιμούν τη βουπρενορφίνη για τους χρήστες νεαρότερης ηλικίας και τη μεθαδόνη για τους χρήστες μεγαλύτερης ηλικίας σε μακροπρόθεσμη βάση.
In general, substitution treatment is delivered either by GPs or specialised centres with services tailored to addicts' needs.
Επίσης, η βουπρενορφίνη φαίνεται ότι είναι καλύτερη για τις εγκύους, καθώς προκαλεί λιγότερα προβλήματα στα νεογνά σε σύγκριση με τη μεθαδόνη.
Each has its merit: GPs offer wide geographical coverage, while specialised centres have considerable experience and expertise.
Δοκιμές θεραπείας με ηρωίνη βρίσκονται σε εξέλιξη στη Γερμανία και στις Κάτω Χώρες, ενώ συζητούνται επίσης σε άλλα κράτη μέλη της EE.
However, nearly all EU Member States have treatment concentrated in either one or the other.
Είναι σημαντικό, για όλα τα υποκατάστατα, να προσαρμόζεται σε κάθε άτομο η δοσολογία υποκατάστασης με το προηγούμενο επίπεδο χρήσης του ναρκωτικού.
Services offered by GPs vary considerably and addicts may feel uneasy among regular patients. Specialised centres are not evenly spread geographically, which might lead to disadvantages for drug users in remote areas.
Ο ρόλος της ψυχοκοινωνικής μέριμνας θα έπρεπε να εξεταστεί ως πιθανός καταλύτης στη μετάβαση των χρηστών ναρκωτικών από την εξάρτηση στην αποχή.
In some countries, good links have been established with specialist dual-diagnosis
Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2002
January-February 2002
Πίνακας 1: Θεραπεία υποκατάστασης μεταξύ προβληματικών χρηστών ναρκωτικών
Table 1: Substitution treatment among problem drug users
Εκτιμήσεις σχετικά με την επικράτηση της προβληματικής χρήσης ναρκωτικών (')
Estimated prevalence of problem drug use < ' Estimated number of clients in substitution treatment
Ρυθμός κάλυψης της θεραπείας υποκατάστασης (%) (2)
Substitution coverage rate (%) (2)
4 398 (4 298 μεθαδόνη, 100 βουπρενορφίνη) (1η Ιανουαρίου 1999) (4)
4 398 (4 298 methadone, 100 buprenorphine) (1 January 1999) (4)
966 (1η Ιανουαρίου 2000) (
966 (1 January 2000) (
72 236 λαμβάνουν μεθαδόνη (1999)
72 236 receiving methadone (1999)
71 260 (62 900 λαμβάνουν βουπρενορφίνη και 8 360 λαμβάνουν μεθαδόνη) (Δεκέμβριος 1999) (4)
71 260 (62 900 receiving buprenorphine and 8 360 receiving methadone) (December 1999) (4)
5 032 (31 Δεκεμβρίου 2000) (
5 032 (31 December 2000) (
864 (164 στο επίσημο πρόγραμμα και + 700 λαμβάνουν Mephenon® (μεθαδόνη σε μορφή δισκίου) με συνταγή παθολόγου, 2000) (4)
864 (164 in the official programme and +/- 700 prescribed Mephenon® (methadone in pill form) by GPs; 2000) (4)
4 232 (1η Ιανουαρίου 2000) (
4 232 (1 January 2000) (
6 040 (1η Ιανουαρίου 2000) (
6 040 (1 January 2000)
240 (170 βουπρενορφίνη και 70 μεθαδόνη)
240 (170 buprenorphine and 70 methadone)
621 (31 Μαΐου 2000) (
621 (31 May 2000) (
(') Οι μέθοδοι για τον υπολογισμό της προβληματικής χρήσης ναρκωτικών ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό στα κράτη μέλη της ΕΕ.
(') Methods for estimating problem drug use vary widely in EU Member States.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικό με την εθνική επικρότηση και την προβληματική χρήση ναρκωτικών βλέπε την ενότητα σχετικά με την προβληματική χρήση ναρκωτικών στο κεφάλαιο 1 (ΕΚΠΝΤ 2001 Ετήσια έκθεση) και τον πίνακα 1 που διατίθεται επί γραμμής στη διεύθυνση: httpV/annualreport.emcdda.org.
For more details on national prevalence and problem drug use, see section on problem drug use in Chapter 1 (EMCDDA 2001 Annual report) and online Table 1 OL at: http://annualreport.emcdda.org.
Οι εκτιμήσεις σχετικό με την προβληματική χρήση ναρκωτικών αναφέρονται κυρίως στους χρήστες οπιούχων, με εξαίρεση τη Φινλανδία και τη Σουηδία όπου η χρήση αμφεταμίνης είναι μεγαλύτερη.
Estimates of problem drug use mainly refer to opiate users, except for Finland and Sweden where amphetamine use is significant. Here, estimates for Finland and Sweden exclude amphetamine users.
Εδώ, στις εκτιμήσεις που αφορούν τη Φινλανδία και τη Σουηδία έχουν εξαιρεθεί οι χρήστες αμφεταμίνης. )
(2) Estimated proportion of problem drug users in substitution treatment.
Υπολογιζόμενη αναλογία των προβληματικών χρηστών ναρκωτικών που υποβάλλονται σε θεραπεία υποκατάστασης. )
(3) Prevalence figure only covers injecting drug users, which may result in an overestimated substitution coverage rate.
Η 100 % κάλυψη της θεραπείας υποκατάστασης θεωρείται απίθανη, γεγονός το οποίο υποδηλώνει ότι η εκτίμηση επικράτησης των 4 694 ατόμων ενδέχεται να υποτιμά την πραγματική επικρότηση.
(5) A substitution coverage rate of 100 % seems implausible, which suggests that the prevalence estimate of 4 694 may underestimate current prevalence.
G) Μόνο χρήστες οπιούχων.
(6) Opiate users only.
7) Πιο ακριβή στοιχεία για το HB: επικράτηση προβληματικής χρήσης ναρκωτικών (οπιούχα) = 162 000-244 000' άτομα υποβαλλόμενα σε θεραπεία υποκατάστασης = 35 000' ποσοστό κάλυψης = 14-22 %.
(7) More precise data for the UK: prevalence of problem drug use (opiates) = 162 000-244 000; clients in substitution treatment = 35 000; coverage rate =
είναι ακριβείς και εύκολα συγκρίσιμες.
Drug users in substitution treatment solution for amphetamine or cocaine problems.
Ωστόσο, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η υποκατάσταση είναι χρήσιμη μόνο για την αντιμετώπιση του προβλήματος της χρήσης οπιούχων.
In northern EU Member States, more problems are caused by amphetamines than by heroin; and, in the EU generally, cocaine use cannot be ignored.
Στον πίνακα 1 παρουσιάζονται εκτιμήσεις σχετικά με τον αριθμό των προβληματικών χρηστών ναρκωτικών (κυρίως των χρηστών οπιούχων) στην ΕΕ, καθώς και τα υπολογιζόμενα ποσοστά των ατόμων που υποβάλλονται σε θεραπεία υποκατάστασης.
Table 1 shows estimated numbers of problem drug users (mainly opiate users) in the EU and estimated percentages in substitution treatment.
Σε ορισμένες χώρες το ποσοστό τους είναι πολύ χαμηλό, περίπου στο 10 %' σε άλλες χώρες, υπερβαίνουν το ήμισυ.
In some countries, they are as low as around 10 %; in others, they exceed half.
Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι οι εκτιμήσεις σχετικά με την προβληματική χρήση ναρκωτικών εξακολουθούν να μην
Despite the expansion in substitution treatment in recent years, most Member States still report a lack of quality control, monitoring and assessment of individual programmes.
«Η ίδρυση νέων κέντρων για την παροχή θεραπείας μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα δύσκολη.
It has to be borne in mind that estimates of problem drug use still lack precision and are not easily comparable.
Οι περισσότερες χώρες αναφέρουν αντιστάσεις εκ μέρους των τοπικών κοινωνιών απέναντι στα προγράμματα θεραπείας.
Low coverage implies that a large number of drug users may be at increased risk of overdose, health damage, HIV and other infectious diseases, and social exclusion.
Ωστόσο, η αντίσταση αυτή (...) αποδεικνύεται ότι είναι συνηθέστερη πριν από την καθιέρωση των
However, it has to be remembered that substitution is only useful in countering problem opiate use. There is no similar
Συμπεράσματα Θεραπεία υποκατάστασης — Ζητήματα πολιτικής f ι tT*Tnj ι[A'i»lijr·!· n
Substitution treatment — policy considerations ations available on the state of substitution treatment in the EU today, and indicates primary sources for those who wish to know more.
3, Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Λουξεμβούργο, 2000.
Euro­Methworks: http://www.q4q.nl/methwork
Τα ναρκωτικά στο προσκήνιο είναι μια σειρά δελτίων για θέματα πολιτικής που εκδίδονται από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας (ΕΚΠΝΤ), με έδρα τη Λισσαβόνα.
Drugs in focus is a series of policy briefings published by the European Monitoring Centre for Drugs and Drug Addiction (EMCDDA), Lisbon.
Τα δελτία δημοσιεύονται έξι φορές ετησίως στις έντεκα επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, καθώς και στη νορβηγική γλώσσα.
The briefings are published six times a year in the 11 official languages of the European Union plus Norwegian.
Γλώσσα πρωτοτύπου: αγγλικά.
Original language: English.
Μπορούν επίσης να μεταφορτωθούν από την ιστοθέση του ΕΚΠΝΤ στη διεύθυνση http://www.emcdda.org.
They may also be downloaded from the EMCDDA web site (http://www.emcdda.org).
Για δωρεάν συνδρομές απευθυνθείτε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στη διεύθυνση: info@emcdda.org.
OFFICIAL PUBLISHER: Office for Official Publications of the European Communities. © European Monitoring Centre for Drugs and Drug Addiction, 2002. EXECUTIVE DIRECTOR: Georges Estievenart.
Τα ναρκωτικά στο προσκήνιο
Drugs in focus
Εξισορρόπηση μεταξύ ποινής και θεραπείας
Drug users and the law in the EU for Drugs and Drug Addiction
Οι νομοθεσίες περί ναρκωτικών στην Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ) επιδιώκουν συνεχώς να επιτύχουν ισορροπία μεταξύ ποινής και θεραπείας.
A balance between punishment and treatment credibility of the legal system relating to personal drug use.
ευκαιρίες απαλλαγής των δραστών και, όπου αυτό δεν είναι δυνατόν, προβαίνουν σε ρυθμίσεις επιβολής επιεικέστερων ποινών, όπως πρόστιμα, αναστολή άδειας οδήγησης κλπ.
Drug laws in the European Union (EU) seek continuously to strike a balance between punishment and treatment.
δικαστήρια, όπου επιβάλλονται ποινές φυλάκισης, ιδίως αν πρόκειται για κατ' εξακολούθηση δράστες.
An EMCDDA Insights publication. Prosecution of drug users in Europe: varying pathways to similar objectives [3] focuses on the issue in considerable depth and offers individual country reports.
Εντούτοις, τα δεδομένα δείχνουν ότι η δράση των διωκτικών αρχών κατά των χρηστών ναρκωτικών αυξάνεται —πιθανώς λόγω της αυξανόμενης επικράτησης των ναρκωτικών [2]— και ποικίλλει τόσο εντός των χωρών όσο και μεταξύ αυτών.
Nevertheless, data show that police action against drug users is rising — possibly due to greater drug prevalence [2] — and varies both within and between countries.
Επιπλέον, ορισμένες περιπτώσεις παράνομης προσωπικής χρήσης ναρκωτικών συνεχίζουν να φθάνουν στα
Moreover, some cases of illicit personal use of drugs do continue to reach the courts and prison sentences are still given, especially to repeat offenders.
Οι τρεις συνθήκες των Ηνωμένων Εθνών (HE) για τα ναρκωτικά [1] περιορίζουν τη χρήση ναρκωτικών αποκλειστικά σε ιατρικούς ή επιστημονικούς σκοπούς.
The three United Nations (UN) conventions on drugs [1] limit drug use exclusively to medical or scientific purposes.
Παρόλο που οι συνθήκες δεν προτρέπουν να θεωρείται η παράνομη χρήση ναρκωτικών ως εγκληματική πράξη, η σύμβαση του 1988 αναγνωρίζει ως τέτοια την κατοχή για προσωπική χρήση ως ένα ακόμη μέτρο πάταξης της διακίνησης ναρκωτικών σε διεθνές επίπεδο.
While they do not call for illicit use of drugs to be considered a crime, the 1988 Convention — as a step towards tackling international drug trafficking — does identify possession for personal use to be regarded as such.
«Ενώ οι συλλήψεις για τα ναρκωτικά αυξάνονται —με τους χρήστες κάνναβης να συγκεντρώνουν τα υψηλότερα ποσοστά δίωξης από τις αρχές— τα συστήματα δικαιοσύνης στις περισσότερες χώρες επιζητούν συνεχώς ευκαιρίες για να απαλλάσσουν τους παραβάτες χρήστες ναρκωτικών, να επιβάλλουν επιεικείς ποινές και να καταφεύγουν στα ποινικά μέτρα ως την τελευταία λύση. Το μήνυμα που στέλνουμε στους πολίτες —ιδίως τους νέους— είναι συγκεχυμένο και συχνά αντιφατικό.
Qu Ote I 'While drugrelated arrests are on the increase — with police resources concentrated on tackling cannabis users — justice systems in most countries increasingly seek opportunities to discharge drug offenders, apply "soft" sanctions or consider criminal measures as a tast resort The message we send citizens — especially the young — is confusing and often contradictory.
Η αποτελεσματική πολιτική δίωξης των ναρκωτικών χρειάζεται να είναι πιο συνεκτική και επομένως πιο αξιόπιστη.»
An effective prosecution policy on drugs needs to be more consistent and therefore more credible.'
MIKE TRACE, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΚΠΝΤ
MIKE TRACE, CHAIRMAN EMCDDA MANAGEMENT BOARD
Οι συμβαλλόμενες χώρες έχουν επομένως υποχρέωση να ενεργούν κατά της παράνομης κατοχής για προσωπική χρήση, διατηρούν όμως το δικαίωμα να αποφασίζουν για τη συγκεκριμένη πολιτική που θα ακολουθήσουν.
Signatory countries are thus obliged to address the illegal possession of drugs for personal use, but retain their individual freedom to decide on the exact policies to be adopted.
Το δικαίωμα αυτό τα κράτη μέλη το ερμηνεύουν και το εξασκούν κατά τη διατύπωση της εθνικής τους νομοθεσίας λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, τις νοοτροπίες και προτεραιότητες τους, διατηρώντας όμως ταυτόχρονα απαγορευτική πολιτική.
In framing their national laws, EU Member States have interpreted and applied this freedom taking their own characteristics, culture and priorities into account, while maintaining a prohibitive stance.
Ωστόσο, αν συγκρίνει κανείς τις νομοθεσίες με τις ακολουθούμενες πρακτικές διαπιστώνει ότι οι θέσεις των κρατών μελών στην Ε Ε φαίνεται να διαφέρουν μεταξύ τους πολύ λιγότερο απ' ό,τι θα περίμενε κανείς.
The UN drug conventions leave countries room for manoeuvre to control illicit possession of drugs for personal use as they see fit, without rigidly defining specific punishments.
Εντός της ΕΕ, η νομοθεσία που ρυθμίζει την προσωπική χρήση ναρκωτικών ποικίλλει από χώρα σε χώρα.
Within the EU, laws regulating personal use of drugs vary from country to country. In some, punishment includes prison sentences; in others, possession for personal use has been decriminalised in recent years.
Σε ορισμένες, η ποινή περιλαμβάνει φυλάκιση, σε άλλες η κατοχή για προσωπική χρήση έχει προσφάτως αποποινικοποιηθεί.
In many countries, judicial and administrative authorities increasingly seek opportunities to discharge offenders, or, failing that, arrangements that stop short of severe criminal punishment, such as fines, suspension of a driving licence, etc.
Η δράση των διωκτικών αρχών κατά της παράνομης χρήσης και κατοχής ναρκωτικών αυξάνεται σε γενικές γραμμές στην ΕΕ, παρόλο που διαφέρει εντός και μεταξύ των χωρών.
Police action against illicit use and possession of drugs, although differing within and between countries, is generally increasing in the EU.
Οι εισαγγελείς στα περισσότερα κράτη μέλη τείνουν σήμερα να μην επιβάλλουν ποινικές κυρώσεις για αδικήματα περί χρήσης και κατοχής ναρκωτικών.
Prosecutors in most Member States now lean towards non-criminal sanctions for drug use and possession offences. But firm action, including imprisonment, is still the usual outcome for addicts who sell drugs or commit property crime, especially when they are reoffenders.
Εναλλακτικά της ποινικής δίωξης μέτρα —κυρίως θεραπευτικής ή κοινωνικής φύσης— υπάρχουν σήμερα σε ολόκληρη την ΕΕ, αλλά η εφαρμογή και η αποτελεσματικότητα τους ποικίλλει.
Alternatives to criminal prosecution — usually of a therapeutic or social nature — are now widely available across the EU, but their application and effectiveness vary.
GEORGES ESTIEVENART ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΕΚΠΝΤ
Programmes offering alternatives to prosecution can benefit from coordination between the justice and health systems.
Χρήστες ναρκωτικών και νομοθεσία — Επισκόπηση
Drug users and the law — overview
Η δράση των διωκτικών αρχών αυξάνεται
Police action on the rise
Στο Βέλγιο, τη Δανία, τη Γερμανία και την Αυστρία, οι νομοθεσίες και οι οδηγίες ορίζουν ότι οι δράστες που διαπράττουν για πρώτη φορά το αδίκημα της παράνομης κατοχής ναρκωτικών, ιδίως κάνναβης, δεν τιμωρούνται.
In several European countries, the principle of legality obliges the police to report for prosecution any offence of which they are aware.
Αντιθέτως, «καλούνται" να απέχουν από τη χρήση ναρκωτικών στο μέλλον, συνήθως με τη μορφή προειδοποιήσεων ή με την επιβολή επιτήρησης.
And research [3] suggests that most individuals suspected of offences of drug use or possession for use are, indeed, reported for prosecution.
Σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες, η αρχή της νομιμότητας υποχρεώνει την αστυνομία να αναφέρει κάθε αδίκημα που περιέρχεται στην αντίληψη της, με σκοπό την άσκηση ποινικής δίωξης.
that first offenders for illicit possession of drugs, especially cannabis, should not be punished. Instead, they are 'invited' to refrain from taking drugs in future, often with warnings and probation.
Από τις έρευνες διαπιστώνεται ότι στα περισσότερα άτομα που θεωρούνται ύποπτα για αδικήματα περί χρήσης ή κατοχής για χρήση ναρκωτικών ασκείται όντως ποινική δίωξη.
In the Netherlands, possession for personal use of small amounts of cannabis is prohibited by law but tolerated under certain circumstances.
Στις Κάτω Χώρες, η κατοχή για προσωπική χρήση μικρών ποσοτήτων κάνναβης απαγορεύεται διά νόμου, αλλά υπάρχει καθεστώς ανοχής σε συγκεκριμένες περιστάσεις.
In Ireland, possession of cannabis is punishable by a fine on the first or second conviction but a sentence for imprisonment is possible from the third offence onwards.
Η διεθνής νομοθεσία περί ναρκωτικών στηρίζεται στις συνθήκες των Ηνωμένων Εθνών του 1961, 1971 και του 1988 [1].
International drug law is based on the UN conventions of 1961, 1971 and 1988 [1], It was Article 3.2 of the latter that first required signatories to characterise possession of drugs for personal use as a criminal offence.
Στο άρθρο 3.2 της τελευταίας ζητήθηκε για πρώτη φορά από τα συμβαλλόμενα μέρη να χαρακτηρίσουν την κατοχή ναρκωτικών για προσωπική χρήση ως ποινικό αδίκημα.
But it subjugates this requirement to the . principles and concepts of national legal systems, leaving countries leeway to decide on the exact policy to be adopted.
Στην Ιρλανδία, η κατοχή κάνναβης τιμωρείται με πρόστιμο κατά την πρώτη ή δεύτερη καταδίκη, ενώ μόνο από την τρίτη φορά και μετά είναι δυνατόν να επιβληθεί ποινή φυλάκισης.
As a result, signatories have not felt obliged to adopt uniform legal measures against those found in possession of drugs for personal use.
Ωστόσο, η δράση των διωκτικών αρχών ποικίλλει εντός και μεταξύ των χωρών.
But police action varies both within and between countries.
Η Νορβηγία, η φινλανδία και η Σουηδία θεωρούν ότι η στοχοθετημένη αστυνομική δράση αποτρέπει σε μεγάλο βαθμό τη χρήση ναρκωτικών.
Norway, Finland and Sweden consider targeted police action a significant deterrent to drug use.
Αλλού στην Ευρώπη, η αστυνομική επέμβαση προβλέπεται για θέματα δημόσιας τάξης και διατάραξης, με σκοπό τη διάσπαση ομάδων που συγκεντρώνονται σε «πιάτσες».
Elsewhere in Europe, issues of public order and nuisance determine police intervention in dispersing open drug scenes.
Εξάλλου, το άρθρο 3 της συνθήκης του 1988 στηρίζεται στη φιλοσοφία της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης όσον αφορά τη διεθνή διακίνηση ναρκωτικών [4],
On the whole, police action against drug use or possession is reported to occur 'accidentally' in the course of routine patrolling — or when drug use becomes too visible or too dangerous.
Στοιχεία του έτους 2000 δείχνουν ότι σε πολλά κράτη μέλη, οι συλλήψεις για χρήση και κατοχή ναρκωτικών για χρήση αυξάνονται [2].
Meanwhile, in the UK, a suggestion from the Home Secretary in 2001 that cannabis be reclassified as a 'Class C' rather than 'Class B' drug could render possession of cannabis for personal use a non-arrestable offence in the future.
Στη Γαλλία, οδηγία του 1999 συστήνει μόνο προειδοποίηση ειδικά για τα αδικήματα περί χρήσης ναρκωτικών.
Moreover, the underlying philosophy of Article 3 of the 1988 Convention is improving the effectiveness of the criminal justice system in relation to international drug trafficking [4].
Διάγραμμα 1 — Πιθανότατα αποτελέσματα διώξεων για »κατοχή ναρκωτικών για προσωπική χρήση»
In several countries, the majority of arrests for drug offences are for use or possession for use (see Figure 2), while offences of drug dealing or trafficking are
Δίωξη και καταδίκη, ακολουθούμενη από φυλάκιση, πρόστιμα ή μέτρα θεραπείας
In France, a 1999 directive recommends only a warning for drug-use offences specifically. Finally, in Greece, Norway, Finland and Sweden, the law prohibiting use is reported to be applied 'to the letter'.
Απαλλαγή ή εναλλακτικός προσανατολισμός με αποτέλεσμα τη μετρίαση των κατηγοριών
Figure 1 — Most likely outcomes in prosecuting 'possession of drugs for personal use'
Η νομοθεσία που ρυθμίζει τη χρήση και κατοχή για χρήση ναρκωτικών διαφέρει από χώρα σε χώρα στην ΕΕ.
Laws regulating the use and possession for use of drugs vary considerably from one EU country to another.
Σε ορισμένες, ο νόμος τις απαγορεύει και προβλέπει ποινές φυλάκισης.
In some, the law prohibits such acts and allows prison sentences.
Σε άλλες, οι πράξεις αυτές απαγορεύονται, αλλά οι κυρώσεις τείνουν να είναι επιεικείς.
In others, these acts are prohibited but sanctions tend to be lenient. The remainder do not consider drug use and possession for use as criminal offences.
Στις υπόλοιπες, η χρήση και η κατοχή για χρήση ναρκωτικών δεν θεωρούνται ποινικά αδικήματα.
■ Prosecution and conviction, followed by prison, fines or therapeutic measures
"Ί Απαλλαγή ή προσανατολισμός σε εναλλακτικές — λύσεις κατά την ποινική δίωξη (διά νόμου, οδηγιών, κατευθυντήριων γραμμών)
3 Discharge or diversion to alternative measures at prosecution (by law, directives, guidelines)
~Ί Διοικητικές κυρώσεις ή μέτρα θεραπείας (αποποινικοποίηση διά νόμου)
]] Administrative sanctions or therapeutic measures (decriminalisation by law)
Οι εξελίξεις τα τελευταία πέντε χρόνια δείχνουν ότι εμφανίζονται ομοιότητες στη νομοθεσία και τις οδηγίες που διέπουν τα συστήματα ποινικής δικαιοσύνης των κρατών μελών σχετικά με τους χρήστες ναρκωτικών τείνοντας κυρίως στην επιβολή επιεικέστερων μέτρων σε ό,τι αφορά την προσωπική χρήση ναρκωτικών.
Developments over the last five years show similar laws and guidelines emerging within Member States' criminal justice systems in response to drug users — notably a move towards more lenient measures for personal drug use.
Ορισμένες χώρες νομιμοποιούν σήμερα πρακτικές που εφαρμόζονταν ήδη ευρέως.
Some countries now legitimise practices that had become common.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, ευθυγραμμίζουν τη νομοθεσία με την πρακτική της αστυνομίας και των διωκτικών αρχών, ενισχύοντας την αξιοπιστία του νόμου.
In so doing, they bring the law into line with police and prosecution practice, thus enhancing the law's credibility.
Σημείωση: Σ αυτό το χάρτη, ο όρος «κατοχή ναρκωτικών για προσωπική χρήση» αναφέρεται στην κατοχή μικρής ποσότητας ναρκωτικών, χωρίς σοβαρότερες παραβάσεις (εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας κλπ.).
In Spain, Italy and Portugal, criminal sanctions do not apply to the possession of any drugs for personal use.
Στην Ισπανία, την Ιταλία και την Πορτογαλία δεν επιβάλλονται ποινικές κυρώσεις για την κατοχή οποιουδήποτε ναρκωτικού προορίζεται για προσωπική χρήση.
Instead, sanctions tend to be administrative: a warning, fine or, particularly in Italy, suspension of a driving licence.
Σε περιπτώσεις που διαπιστώνεται εξάρτηση, επιβάλλεται θεραπεία.
In cases of addiction, treatment is required.
Από το 2001, η νομοθεσία του Λουξεμβούργου προβλέπει μόνο επιβολή προστίμου για τη χρήση, τη μεταφορά, την κατοχή και την απόκτηση κάνναβης για προσωπική χρήση.
Since 2001, Luxembourg law has envisaged only a fine for cannabis use and its transportation, possession and acquisition for personal use.
Υποσημείωση: Στοιχεία Λουξεμβούργου: μόνον κάνναβη. Πηγή: European legal database on drugs (ELDD) «Εικόνες χωρών» (http://eldd.emcdda.org) και ΕΚΠΝΤ Insights αριθ. 5 [3].
Note: In this chart, the term 'possession of drugs for personal use' refers to possession of a small amount of drugs, with no graver offences involved (property crime, retail sale, etc.).
Μάρτιος-Απρίλιος 2002
March-April 2002
Διάγραμμα 2 — Αδικήματα περί χρήσης/κατοχής ναρκωτικών επί του συνόλου των συλλήψεων για αδικήματα περί ναρκωτικών
Figure 2 — Drug use/possession offences amongst the total of drug law arrests