natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατόπιν αυτού και με τη συμφωνία τόσο των κρατών μελών όσο και των λοιπών συμβαλλόμενων στη ΓΣΔΕ μερών, η Κοινότητα υποκατέστησε τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της ΓΣΔΕ.
Accordingly, and with the agreement of both the Member States and the other parties to GATT, the Community acted on behalf of the Member States within the framework of GATT.
20 — Απόφαση της 14ης Ιουλίου 1994, C-379/92 (Συλλογή 1994, σ.
20 — Case C-379/92 Peralta [1994] ECR I-3453, paragraph 16.
I-3453, σκέψη 16).
21 — Case C-377/98 Netherlands v Parliament and Council [2001] ECR I-7079, paragraph 52.
23 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 22 απόφαση Poulsen και Diva Navigation (σκέψεις 9 επ.).
22 — Case C-286/90 Poulsen and Diva Navigation [1992] ECR I-6019.
24 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 20 απόφαση Peralta.
24 — Peralta, cited in footnote 20.
21 — Απόφαση της 9ης Οκτωβρίου 2001, C-377/98, Κάτω Χώρες κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου (Συλλογή 2001, σ.
23 — Poulsen and Diva Navigation, cited in footnote 22, paragraphs 9 and 10.
I-7079, σκέψη 52).
As regards the binding effect of customary international law, see also Case C-162/96 Racke [1998] ECR I-3655, paragraph 45.
25 — Απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 1972, 21/72 έως 24/72, International Fruit Company κ.λπ.
25 — Joined Cases 21/72, 22/72, 23/72 and 24/72 International Fruit Company and Others [1972] ECR 1219, paragraph 10 et seq.
Εξάλλου, το Δικαστήριο έκρινε σε ανάλογη υπόθεση ότι η Σύμβαση χορηγήσεως ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, η οποία υπογράφηκε στο Μόναχο στις 5 Οκτωβρίου 1973 29, δεν δέσμευε την Κοινότητα, μολονότι διά της οδηγίας 98/44/ΕΚ 30επετεύχθη μερικώς η εναρμόνιση με τη Σύμβαση αυτή 31.
Moreover, in a case with similar facts the Court ruled that the Convention on the Grant of European Patents, signed at Munich on 5 October 1973, was not binding, 29 even though Directive 98/44, 30 under examination in that case, had partially harmonised implementation of that convention. 31
Σε αντίθεση προς ό,τι συνέβη με την εμπορική πολιτική, εν προκειμένω δεν υφίσταται, δυνάμει της Συνθήκης, αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας να ρυθμίζει την εκ μέρους των πλοίων απόρριψη στη θάλασσα ρυπογόνων ουσιών.
Unlike in the case of trade policy, in the present case the Community has no exclusive competence under the Treaty to lay down rules on the discharge by ships of pollutants into the sea.
Πρόκειται μάλλον για συντρέχουσα αρμοδιότητα —όπως προκύπτει από το άρθρο 80, παράγραφος 2, ΕΚ, σχετικά με την πολιτική των μεταφορών, ή από το άρθρο 175 ΕΚ, σχετικά με την πολιτική στον τομέα του περιβάλλοντος 26—, ήτοι για αρμοδιότητα που εξακολουθεί να εμπίπτει στα κράτη μέλη ενόσω και στον βαθμό που δεν την ασκεί η Κοινότητα 27.
This competence — either under Article 80(2) EC concerning transport policy or Article 175 EC concerning policy on the environment 26 — is instead competitive in nature, that is to say, it remains with the Member States so long and in so far as it is not exercised by the Community.
Ασφαλώς, η Κοινότητα άσκησε τη σχετική αρμοδιότητα το αργότερο με την έκδοση της οδηγίας 2005/35, πλην όμως δεν δύναται εξ αυτού να συναχθεί η πλήρης μεταβίβαση των οικείων αρμοδιοτήτων των κρατών μελών στην Κοινότητα, καθόσον η οδηγία περιορίζεται, δυνάμει του άρθρου 1, παράγραφος 2, αυτής στον ορισμό των κατ’ ελάχιστον προτύπων τα οποία τα κράτη μέλη δύνανται να καταστήσουν αυστηρότερα τηρώντας το διεθνές δίκαιο.
27 Although the Community exercised this competence at the latest when it adopted Directive 2005/35, it should not be concluded that it thereby assumed the relevant areas of competence of the Member States in their entirety since, according to its Article 1(2), the directive merely lays down a minimum standard beyond which the Member States may go, subject to international law.
Επιπλέον, δεν υποστηρίχθηκε ότι η Κοινότητα διαδέχθηκε τα κράτη μέλη όσον αφορά τη Marpol 73/78 ή ότι παρόμοια διαδοχή είχε τύχει της ευνοϊκής αποδοχής εκ μέρους των λοιπών συμβαλλόμενων μερών, όπως συνέβη στην περίπτωση της ΓΣΔΕ.
Furthermore, it has not been submitted that the Community acted as the successor to the Member States in connection with Marpol 73/78 or that such action was agreed to by the other parties, as in the case of GATT.
Η Κοινότητα διαθέτει απλώς και μόνον το καθεστώς του παρατηρητή στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΔΝΟ), στην αρμοδιότητα του οποίου εμπίπτει η Marpol 73/78.
The Community has merely observer status at the IMO, within the competence of which Marpol 73/78 falls.
Ανεξάρτητα από το αν η όχι η κοινοτική αρμοδιότητα είναι αποκλειστική, υφίσταται αβεβαιότητα ως προς το αν παρόμοια μεταβίβαση αρμοδιοτήτων, προϊόν της ασκήσεώς τους, αρκεί για να συναχθεί το συμπέρασμα ότι οι βάσει του διεθνούς δικαίου υποχρεώσεις των κρατών μελών δεσμεύουν την Κοινότητα.
Irrespective of whether or not the Community’s competence is now exclusive, there must also be doubts as to whether such an assumption of powers resulting from the exercise of competence is sufficient as a basis on which to conclude that the Member States’ obligations under international law are binding on the Community.
Κατόπιν αυτού, δεν μπορεί να υποστηρίζεται εγκύρως ότι η Κοινότητα δεσμεύεται από τη Marpol 73/78 για τον λόγο ότι της μεταβιβάστηκαν αρμοδιότητες των κρατών μελών.
Therefore, it cannot be validly argued that the Community is bound by Marpol 73/78 on the ground that it has assumed powers of the Member States.
28 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 20 απόφαση.
26 — See the Opinion delivered by Advocate General Mazák on 28 June 2007 in Case C-440/05 Commission v Council [2007] ECR I-9097, point 65.
26 — Βλ. προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Mazák στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 23ης Οκτωβρίου 2007, C-440/05, Επιτροπή κατά Συμβουλίου (μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή, σημείο 35).
29 — Netherlands v Parliament and Council, cited in footnote 21, paragraph 52.
29 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 21 απόφαση Κάτω Χώρες κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου (σκέψη 52).
27 — See Case 22/70 Commission v Council (‘AETR’) [1971] ECR 263, paragraphs 17 and 18, and Opinion 1/03 (Lugano Convention) [2006] ECR I-1145, paragraph 114 et seq.
30 — Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουλίου 1998, για την έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων (ΕΕ L 213, σ. 13).
30 — Directive 98/44/EC of the European Parliament and of the Council of 6 July 1998 on the legal protection of biotechnological inventions (OJ 1998 L 213, p. 13).
I-1145, σκέψεις 114 επ.).
28 — Cited in footnote 20.
31 — Βλ. ένατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 98/44.
31 — See recital (9) in the preamble to Directive 98/44.
Όπως υποστήριξαν στην πλειονότητά τους οι διάδικοι κατά την έγγραφη διαδικασία, η Marpol 73/78 θα μπορούσε να ενσωματωθεί στο κοινοτικό δίκαιο ως κριτήριο ελέγχου μέσω της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας.
As most of the parties submitted in the written procedure, Marpol 73/78 may have been incorporated as a test standard into Community law by the Convention on the Law of the Sea.
Κατά την άποψη της Γαλλικής Κυβερνήσεως και του Συμβουλίου, με την οποία συντάχθηκαν και η Ιταλική, η Ισπανική και η Σουηδική Κυβέρνηση, καθώς και το Κοινοβούλιο κατά την προφορική διαδικασία, οι δύο αυτές προϋποθέσεις δεν επιτρέπουν στους ιδιώτες να επικαλούνται τη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας.
In the view of the French Government and the Council, which the Italian, Spanish and Swedish Governments and the Parliament supported at the hearing, both conditions preclude individuals from relying on the Convention on the Law of the Sea.
Κατά το άρθρο 300, παράγραφος 7, ΕΚ, οι συναπτόμενες σύμφωνα με τις οριζόμενες στο άρθρο αυτό προϋποθέσεις δεσμεύουν τα θεσμικά όργανα της Κοινότητας και τα κράτη μέλη.
Under Article 300(7) EC, agreements concluded under the conditions set out in that article are to be binding on the institutions of the Community and on Member States.
Η Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας υπογράφηκε από την Κοινότητα και εν συνεχεία εγκρίθηκε με την απόφαση 98/392.
The Convention on the Law of the Sea was signed by the Community and subsequently approved by Decision 98/392.
Επομένως, κατά πάγια νομολογία, οι διατάξεις της Συμβάσεως αποτελούν πλέον αναπόσπαστο τμήμα της κοινοτικής έννομης τάξεως 32.
It follows, according to settled caselaw, that the provisions of that convention now form an integral part of the Community legal order. 32
Το επιχείρημα αυτό αιφνιδιάζει αν ληφθεί υπόψη η νομολογία του Δικαστηρίου.
In view of the Court’s previous caselaw, this submission is surprising.
Ειδικότερα, άξια μνείας είναι η απόφαση Poulsen και Diva Navigation, αντικείμενο της οποίας ήταν το ερώτημα αν, στα πλαίσια ποινικής δίκης, υπήρχε η δυνατότητα να αντιταχθεί στον Δανό πλοίαρχο πλοίου νηολογημένου στον Παναμά η προβλεπόμενη με κανονισμό της Κοινότητας σε θέματα αλιείας απαγόρευση αλιεύσεως.
Particularly worthy of note is the judgment in Poulsen and Diva Navigation, the issue in which was whether a prohibition on fishing laid down in a Community fisheries regulation could be invoked in criminal proceedings as against the Danish master of a Panamanian-regis-tered vessel.
Στην υπόθεση εκείνη, το Δικαστήριο αναφέρθηκε στη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας ήδη πριν από την έναρξη ισχύος της ως εκφράζουσα το εθιμικό διεθνές δίκαιο, προκειμένου να διαπιστώσει τον αποκλειστικό δεσμό του πλοίου με το κράτος της σημαίας 35και να αποκλείσει την τυχόν απαγόρευση αλιεύσεως εκ μέρους του εν λόγω πλοίου εντός της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και της αιγιαλίτιδας ζώνης 36.
In that case the Court referred to the Convention on the Law of the Sea as an expression of international customary law even before its entry into force in order to establish that the vessel concerned could be attributed solely to the flag State 35 and to rule out the application to that vessel of the prohibition on fishing in the exclusive economic zone and in the territorial sea.
Άρα, το Δικαστήριο αναγνώρισε ήδη, κατ’ αρχήν, ότι οι ιδιώτες μπορούν να επικαλεστούν διατάξεις
36 Therefore, the Court already acknowledged in principle that individuals can rely on rules laid down in the Convention on the Law of the Sea. At the
Βλ. επίσης προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 13 απόφαση IATA και ELFAA (σκέψη 36) και προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 18 απόφαση Merck (σκέψη 35).
33There-fore, the Court reviews the legality of acts of the Community institutions in the light of the provisions of such agreements, subject to the reservation that neither the nature nor the broad logic of the agreement in question
34 — Απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 1987, 12/86, Demirel (Συλλογή 1987, σ.
34 — Case 12/86 Demirel [1987] ECR 3719, paragraph 14; Racke, cited in footnote 23, paragraph 31; and IATA and ELFAA, cited in footnote 13, paragraph 39.
3719, σκέψη 14), προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 23 απόφαση Racke (σκέψη 31) και προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 13 απόφαση IATA και ELFAA (σκέψη 39).
32 — Commission v Ireland, cited in footnote 17, paragraph 82; see also IATA and ELFAA, cited in footnote 13, paragraph 36, and Merck, cited in footnote 18, paragraph 31.
35 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 22 απόφαση Poulsen και Diva Navigation (σκέψεις 13 και 15).
35 — Poulsen and Diva Navigation, cited in footnote 22, paragraphs 13 and 15.
I-3465, σκέψη 33), καθώς και προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 13 απόφαση IATA και ELFAA (σκέψη 35).
33 — Case C-61/94 Commission v Germany [1996] ECR I-3989, paragraph 52; Case C-286/02 Bellio F.lli [2004] ECR I-3465, paragraph 33; and IATA and ELFAA, cited in footnote 13, paragraph 35.
36 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 22 απόφαση Poulsen και Diva Navigation (σκέψη 25).
36 — Poulsen and Diva Navigation, cited in footnote 22, paragraph 25.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-308/06 της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-308/06 hearing the claimants correctly pointed out that it would be completely incomprehensible if they were to be deprived of this opportunity after the Convention on the Law of the Sea had entered into force.
Το Συμβούλιο θεωρεί προφανώς ως σημαντικό έρεισμα επί του οποίου αυτό στηρίζεται το γεγονός ότι, εξ όσων το ίδιο γνωρίζει, τα τρίτα κράτη δεν εφαρμόζουν τη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας στο εσωτερικό δίκαιό τους.
An important motivating factor for the Council appears to lie in the fact that nonmember countries do not, to its knowledge, apply the Convention on the Law of the Sea in their national law.
Ειδικότερα, κατ’ αυτό, τα δικαιοδοτικά όργανα αποφεύγουν κατά κανόνα να αποφαίνονται επί ζητημάτων ερμηνείας της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας.
It submits, in particular, that clarification by the courts of matters relating to interpretation of the Convention on the Law of the Sea is generally avoided.
Ακόμη και αν το ανωτέρω επιχείρημα ήταν ορθό, δεν θα απέκλειε κατ’ ανάγκη τυχόν εφαρμογή στα πλαίσια του κοινοτικού δικαίου 40.
Even if this submission were correct, it would not automatically preclude application in Community law.
Αντιθέτως, επιβάλλεται η εξέταση της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας.
40Instead, the Convention on the Law of the Sea must be examined.
Ουδέν ενδεικτικό στοιχείο συναφώς απαντά στη μεταγενέστερη της ενάρξεως ισχύος της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας νομολογία.
Nor does the caselaw since the entry into force of the Convention on the Law of the Sea contain any indications to that effect.
Το Δικαστήριο συνήγαγε ότι συντρέχει ευθύνη του κράτους της σημαίας βάσει του δημόσιου διεθνούς δικαίου εκ του άρθρου 94 της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας 37, ενώ προσδιόρισε πρόσφατα το εδαφικό πεδίο εφαρμογής της έκτης οδηγίας ΦΠΑ 38 βάσει των διατάξεων της Συμβάσεως σχετικά με τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών στις διάφορες θαλάσσιες ζώνες 39.
Thus, for example, the Court has derived the liability of flag States under international law from Article 94 of the Convention on the Law of the Sea 37 and recently defined the territorial scope of the Sixth VAT Directive 38on the basis of the rules on States’ sovereign rights in the different sea areas.
Οι ανωτέρω διατάξεις αποκτούν και πάλι ενδιαφέρον στην υπό κρίση υπόθεση.
39 These rules are also once more of interest in the present case.
Όσον αφορά τη φύση και την οικονομία της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας, το Συμβούλιο υπογραμμίζει ειδικότερα ότι η Σύμβαση εστιάζεται σε προβλήματα παγκόσμιας εμβέλειας που πρέπει να διευθετούνται σε διμερές επίπεδο και δυνάμει της αρχής της αμοιβαιότητας.
With regard to the nature and broad logic of the Convention on the Law of the Sea, the Council, in particular, emphasises its focus on global matters to be regulated at international level and in accordance with the principle of reciprocity.
Επίσης, περιλαμβάνει εδαφικά ζητήματα και λειτουργίες στις οποίες εμπλέκονται τα κράτη.
It contends that territorial questions and the functions assigned to States per se are also involved.
Τέλος, πάντοτε κατά το Συμβούλιο, η Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας προβλέπει διάφορες διαδικασίες επιλύσεως των διαφορών, σύμφωνα με τις οποίες αναγνωρίζεται υπέρ των συμβαλλόμενων κρατών κάποιος βαθμός ευελιξίας.
Finally, the Convention on the Law of the Sea provides for a variety of dispute resolution procedures which confer on the contracting States a degree of flexibility.
Πάντως, στις προαναφερθείσες υποθέσεις, το Δικαστήριο δεν ερμήνευσε ούτε τη φύση ούτε την οικονομία της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας, αλλ’ ούτε έλεγξε αν οι επίδικες εν προκειμένω διατάξεις είναι, υπό την έποψη του περιεχομένου τους, άνευ αιρέσεων και αρκούντως ακριβείς.
In those cases, however, the Court did not examine either the nature or the broad logic of the Convention on the Law of the Sea or establish whether the provisions here in question are, as regards their content, unconditional and sufficiently precise.
Επομένως, πρέπει να εξεταστούν οι ενστάσεις που διατυπώθηκαν ως προς τυχόν εφαρμογή των διατάξεων της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας εν προκειμένω.
It is therefore necessary to examine the objections to the application of the provisions of the Convention on the Law of the Sea in this case.
37 — Απόφαση της 28ης Απριλίου 2005, C-410/03, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 2005, σ.
37 — Case C-410/03 Commission v Italy [2005] ECR I-3507, paragraphs 53 and 54.
Εν συντομία, με την επιχειρηματολογία αυτή επιδιώκεται η μεταλαμπάδευση της νομολογίας σχετικά με την ιδιαίτερη φύση της ΓΣΔΕ και της Συμφωνίας ΠΟΕ στη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας.
In brief, the submission seeks to apply the caselaw on the particular nature of the GATT and WTO Agreements to the Convention on the Law of the Sea.
Ειδικότερα, το επιχείρημα περί της αμοιβαιότητας προσκρούει στη φύση της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας ως «Συντάγματος
However, the argument concerning reciprocity in particular is at odds with the nature of the Conven-
38 — Οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ.
38 — Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment (OJ 1977 L 145, p.
49), όπως αυτή τροποποιήθηκε με την οδηγία 2002/93/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 2002 (ΕΕ L 331, σ. 27).
1), as amended by Council Directive 2002/93/EC of 3 December 2002 (OJ 2002 L 331, p. 27).
40 — Απόφαση της 26ης Οκτωβρίου 1982, 104/81, Kupferberg (Συλλογή 1982, σ. 3641, σκέψη 18).
40 — Case 104/81 Kupferberg [1982] ECR 3641, paragraph 18.
INTERTANKO κ.λπ.
INTERTANKO AND OTHERS to Article 280 of the Convention on the Law of the Sea rules out any exclusive powers.
των Ωκεανών», όπως ακούστηκε επανειλημμένα κατά τη διάρκεια της προφορικής διαδικασίας.
41 tion on the Law of the Sea as a ‘constitution of the sea’, which was repeatedly put forward at the hearing.
Σύμφωνα με την τέταρτη αιτιολογική σκέψη της, η Σύμβαση αποσκοπεί στην εγκαθίδρυση «μιας έννομης τάξεως για τις θάλασσες και τους ωκεανούς προς διευκόλυνση των διεθνών επικοινωνιών και προς προώθηση των ειρηνικών χρήσεων των θαλασσών και των ωκεανών και της δίκαιης και αποτελεσματικής χρήσεως των πόρων τους […]».
According to the fourth recital in its preamble, the Convention seeks to establish an objective ‘legal order for the seas and oceans which will facilitate international communication, and will promote the peaceful uses of the seas and oceans, the equitable and efficient utilisation of their resources …’.
Σε αντίθεση προς ό,τι υποστηρίχθηκε από μερικούς, η «ευελιξία» ή, ακριβέστερα, η δυνατότητα επιλογής της διαδικασίας διευθετήσεως των διαφορών ουδαμώς αποτελεί δείκτη για την ευελιξία των λοιπών διατάξεων της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας.
Contrary to what is argued by some, the ‘flexibility’, or rather the possibility, of choosing the dispute-settlement procedure is by no means an indication of the flexibility of the other provisions of the Convention on the Law of the Sea.
Ούτε οι αφορώσες τη διευθέτηση των διαφορών διατάξεις ούτε οποιαδήποτε άλλη διάταξη της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας παρέχουν εν γένει στα συμβαλλόμενα κράτη την ευελιξία ή τη δυνατότητα να αποκλίνουν από τις διατάξεις της Συμβάσεως.
Neither the rules on dispute settlement nor any other provision of the Convention on the Law of the Sea provide the contracting States, in general terms, with flexibility or opportunities to derogate from the rules of the Convention.
Η αναφορά στην ειρηνική χρήση συνδέεται ακριβώς και με τα εμπλεκόμενα στις θαλάσσιες μεταφορές πρόσωπα.
The reference to peaceful use is directed precisely also at individuals involved in maritime transport.
Τούτο υπογραμμίζεται με τις αφορώσες τη μη στρατιωτική ναυσιπλοΐα διατάξεις.
This is emphasised by the rules on non-military shipping.
Παραδοσιακώς, η ναυσιπλοΐα αυτή λαμβάνει χώρα κατά κύριο λόγο μέσω ιδιωτών, ζωτικό συμφέρον των οποίων είναι τα κράτη να τηρούν τους κανόνες της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας σε θέματα θαλάσσιας ναυσιπλοΐας.
Traditionally such shipping is operated for the most part by private individuals who have a vital interest in States complying with the rules on maritime transport laid down in the Convention on the Law of the Sea.
Τούτο ισχύει ειδικότερα για τις αφορώσες την αβλαβή διέλευση διατάξεις επί των οποίων επανέρχομαι κατωτέρω, αλλ’ ισχύει επίσης, κατά κανόνα και για τις αφορώσες τις αρμοδιότητες σε θέματα ρυπάνσεως από πλοία διατάξεις.
This is true, for example, of the rules on innocent passage, which will be addressed below, but also more generally of the rules on competence relating to shipsource pollution.
Επομένως, η Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας συνιστά κριτήριο νομιμότητας των πράξεων των κοινοτικών θεσμικών οργάνων.
The Convention on the Law of the Sea therefore constitutes the criterion for the legality of the actions of Community institutions.
Η υπό κρίση υπόθεση δεν ανάγεται στις αρμοδιότητες των κρατών μελών να εκδίδουν κανόνες εφαρμοστέους επί των πλοίων που φέρουν τη σημαία τους.
This case does not relate to the powers of Member States to adopt rules on ships flying their respective flags.
Αντιθέτως, το πρώτο ερώτημα αφορά τις διατάξεις των άρθρων 4 και 5 της οδηγίας 2005/35, καθ’ ό μέτρο
Rather, the first question concerns the rules which Article 4 and Article 5(2) of Directive 2005/35 lay
41 — Βλ. προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 40 απόφαση Kupferberg (σκέψη 20), αντικείμενο της οποίας ήταν η εκτέλεση συμφωνίας εντός ειδικού θεσμικού πλαισίου.
41 — See Kupferberg, cited in footnote 40, paragraph 20, on special institutional frameworks for the implementation of an agreement.
Οι προβλεπόμενες στη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας δυνατότητες διευθετήσεως των διαφορών δεν συνιστούν εμπόδιο για το Δικαστήριο να κάνει χρήση των διατάξεων της Συμβάσεως προκειμένου να ελέγξει τη νομιμότητα πράξεων του παράγωγου κοινοτικού δικαίου.
The dispute-settlement schemes provided for by the Convention on the Law of the Sea do not prevent the Court from referring to the provisions of the Convention to examine the legality of secondary Community law.
Πράγματι, οι ανωτέρω κανόνες δεν απονέμουν σε άλλα θεσμικά όργανα την αποκλειστική αρμοδιότητα να ερμηνεύουν τη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας.
These rules do not establish exclusive competence on the part of other institutions to interpret the Convention on the Law of the Sea.
Αντιθέτως, η ευχέρεια των συμβαλλόμενων κρατών να συμφωνούν μεταξύ τους επί της διαδικασίας διευθετήσεως των διαφορών, εξουσία που τους
On the contrary, the freedom of the contracting States, emphasised by the Council, to agree on dispute-settlement procedure freely amongst themselves pursuant
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-308/06 αυτή διαδικασία προϋποθέτει ότι το ενδιαφερόμενο κράτος έχει τη δυνατότητα να επιβάλει κυρώσεις για τις απορρίψεις της μορφής αυτής στην ανοικτή θάλασσα.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-308/06 tled to impose penalties for such discharges on the high seas.
αφορούν όλες τις μορφές ρυπάνσεως από πλοία εντός των στενών, της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης ή στην ανοικτή θάλασσα, ανεξάρτητα από το αν πλέουν υπό κοινοτική ή όχι σημαία.
down concerning all shipsource pollution in straits, in the exclusive economic zone or on the high seas, regardless of whether or not the ships involved are flagged to a Member State.
Το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι η νομοθετική αρμοδιότητα εντός των εν λόγω ζωνών, ήτοι εκτός του εδάφους των κρατών μελών, καθορίζεται σύμφωνα με τη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας 42.
The Court has already held that the power to make rules in these areas, that is to say, outside the sovereign territory of the Member States, must be determined in accordance with the Convention on the Law of the Sea.
Οι σχετικές με το πρώτο ερώτημα διατάξεις είναι αυτές των άρθρων 87, 89, 218, παράγραφος 1, 55, 58, 211, παράγραφος 5, και 42, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας.
42 The rules relevant to the first question are laid down in Articles 87, 89, 218(1), 55, 58, 211(5) and 42(1)(b) of the Convention on the Law of the Sea.
Δυνάμει του άρθρου 58, παράγραφος 1, της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας, η ελευθερία της ναυσιπλοΐας ισχύει και εντός της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης.
Under Article 58(1) of the Convention on the Law of the Sea, the freedom of navigation applies also in the exclusive economic zone.