natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρέπει να υπομνησθεί καταρχάς ότι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή εξέτασε αν από την τιμολογιακή πολιτική της επιχειρήσεως με δεσπόζουσα θέση δημιουργείτο κίνδυνος να εξαφανιστεί από την αγορά μια τόσο αποδοτική επιχείρηση όπως είναι μια επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση.
It must be observed first of all that the Commission considered in the contested decision whether the pricing practices of the dominant undertaking could have the effect of removing from the market an economic operator that was just as efficient as the dominant undertaking.
Επομένως, η Επιτροπή βασίστηκε αποκλειστικά στα τιμολόγια και στο κόστος της προσφεύγουσας και όχι στην ειδική κατάσταση των υπαρχόντων ή ενδεχόμενων ανταγωνιστών της προσφεύγουσας για να εκτιμήσει αν η τιμολογιακή πολιτική της προσφεύγουσας ήταν καταχρηστική.
The Commission therefore relied exclusively on the applicant’s charges and costs, instead of on the particular situation of the applicant’s actual or potential competitors, in order to assess whether the applicant’s pricing practices were abusive.
Πράγματι, κατά την Επιτροπή, «καταχρηστική συμπίεση των τιμών στοιχειοθετείται όταν η διαφορά μεταξύ των λιανικών τελών μιας επιχείρησης που κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά και του χονδρικού τέλους για την παροχή αντίστοιχων υπηρεσιών στους ανταγωνιστές της είναι αρνητική ή δεν επαρκεί για την κάλυψη του κόστους προϊόντος του φορέα που κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά για την παροχή υπηρεσιών στους λιανικούς του πελάτες της κατάντη αγοράς» (προσβαλλόμενη απόφαση, αιτιολογική σκέψη 107).
According to the Commission, ‘there is an abusive margin squeeze if the difference between the retail prices charged by a dominant undertaking and the wholesale prices it charges its competitors for comparable services is negative, or insufficient to cover the productspecific costs to the dominant operator of providing its own retail services on the downstream market’ (recital 107 to the contested decision).
Εν προκειμένω, η συμπίεση των τιμών είναι καταχρηστική διότι η προσφεύγουσα «δεν θα ήταν […] σε θέση να παρέχει τις δικές της λιανικές υπηρεσίες χωρίς να υφίσταται ζημία στην περίπτωση που θα όφειλε να καταβάλλει τη χονδρική τιμή πρόσβασης ως εσωτερική τιμή μεταφοράς για τις δικές της λιανικές υπηρεσίες» (προσβαλλόμενη απόφαση, αιτιολογική σκέψη 140).
In the present case, the margin squeeze is said to be abusive because the applicant itself ‘would have been unable to offer its own retail services without incurring a loss if … it had had to pay the wholesale access price as an internal transfer price for its own retail operations’ (recital 140 to the contested decision).
Υπό τις συνθήκες αυτές, «ανταγωνιστ[ές] [που] λειτουργούν εξίσου αποδοτικά» με την προσφεύγουσα δεν μπορούν «είναι σε θέση να παρέχουν τις λιανικές υπηρεσίες πρόσβασης σε ανταγωνιστική τιμή μόνο όταν καταφέρνουν να είναι αποδοτικότεροι από την [προσφεύγουσα] [και μπορούν να αποκομίζουν έσοδα από αλλού» (προσβαλλόμενη απόφαση, αιτιολογική σκέψη 141·βλ. επίσης την αιτιολογική σκέψη 108 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
In those circumstances, ‘competitors [who] are just as efficient’ as the applicant cannot ‘offer retail access services at a competitive price unless they find additional efficiency gains’ (recital 141 to the contested decision; see also recital 108 to the contested decision).
Στη συνέχεια, διαπιστώνεται ότι, ακόμα και αν ο κοινοτικός δικαστής δεν έχει αποφανθεί ρητά μέχρι σήμερα επί της μεθόδου που πρέπει να εφαρμόζεται για να εκτιμάται η ύπαρξη φαινομένου της συμπιέσεως των τιμών, από τη νομολογία προκύπτει σαφώς ότι ο καταχρηστικός χαρακτήρας της τιμολογιακής πολιτικής μιας
Next, it must be noted that, although the Community judicature has not yet explicitly ruled on the method to be applied in determining the existence of a margin squeeze, it nevertheless follows clearly from the caselaw that the abusive nature of a dominant undertaking’s pricing practices is determined in principle on the basis of its own
I-3359, σκέψη 74), το Δικαστήριο έλαβε υπόψη μόνο τις τιμές και το κόστος της επιχειρήσεως με δεσπόζουσα θέση προκειμένου να εκτιμήσει αν η τιμολογιακή πολιτική της επιχειρήσεως AKZO ήταν καταχρηστική.
Thus, in its judgment in Case C-62/86 AKZO v Commission [1991] ECR I-3359, paragraph 74, the Court of Justice took into consideration only the charges and costs of the dominant undertaking, AKZO, in order to assess whether AKZO’s pricing practices were abusive.
Επομένως, το Δικαστήριο δεν δέχθηκε την άποψη που πρότεινε ο γενικός εισαγγελέας C.-O. Lenz, κατά τον οποίο ήταν «επιβεβλημένη [η] ανάλυση των στοιχείων κόστους και των τριών ολιγοπωλιακών επιχειρήσεων (ήτοι της AKZO και των δύο ανταγωνιστών της), ώστε να διαμορφωθεί ακριβής εικόνα του τιμών που πρέπει πράγματι να θεωρείται ως οικονομικώς εύλογο» (σημείο 34 των προτάσεων).
The approach suggested by Advocate General Lenz, according to which it was ‘necessary to analyse the cost structure of all three oligopolists [namely AKZO and its two competitors], so that a reliable picture [could] be obtained of the price level that was in fact economically justified’ (point 34 of his Opinion), was not therefore followed by the Court.
Ακολουθώντας μια παρόμοια άποψη, το Πρωτοδικείο δέχθηκε, με την απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 2000, T-5/97, Industrie des poudres sphériques κατά Επιτροπής (Συλλογή 2000, σ.
Similarly, the Court of First Instance held in Case T-5/97 Industrie des poudres sphériques v Commission [2000] ECR II-3755 that the fact that the applicant, which had complained of an alleged practice of margin squeezing, ‘cannot, seemingly because of its higher processing costs, remain competitive in the sale of the derived product cannot justify characterising [the dominant undertaking’s] pricing policy as abusive’ (paragraph 179).
Τέλος, η Επιτροπή, με την απόφασή της 88/518/ΕΟΚ, της 18ης Ιουλίου 1988, σχετικά με μια διαδικασία εφαρμογής του άρθρου [82 ΕΚ] (IV/30.178 — Napier Brown — British Sugar (ΕΕ L 284, σ.
Finally, in its Decision 88/518/EEC of 18 July 1988 relating to a proceeding under Article [82 EC] (Case No IV/30.178 Napier Brown — British Sugar) (OJ 1988 L 284, p.
41, στο εξής: απόφαση Napier Brown/British Sugar), επίσης θεώρησε ότι το φαινόμενο της συμπιέσεως των τιμών έπρεπε να υπολογιστεί βάσει των τιμολογίων και του κόστους της επιχειρήσεως με καθετοποιημένη δομή η οποία είχε δεσπόζουσα θέση (αιτιολογική σκέψη 66).
41; ‘the Napier Brown/British Sugar decision’), the Commission also took the view that a margin squeeze should be calculated on the basis of the charges and costs of the vertically integrated dominant operator (recital 66).
Με την απόφαση αυτή η Επιτροπή διαπιστώνει ότι «η διατήρηση, εκ μέρους μιας εταιρίας που έχει δεσπόζουσα θέση στις αγορές πρώτης ύλης και ενός αντίστοιχου παραγώγου προϊόντος, ενός περιθωρίου μεταξύ της τιμής της πρώτης ύλης την οποία χρεώνει στις εταιρίες που την ανταγωνίζονται στην κατασκευή του παραγώγου προϊόντος, [αφενός], και της τιμής την οποία χρεώνει για το παράγωγο προϊόν καθεαυτό, [αφετέρου], το
It finds in that decision that ‘[t]he maintaining, by a dominant company, which is dominant in the markets for both a raw material and a corresponding derived product, of a margin between the price which it charges for a raw material to the companies which compete with the
DEUTSCHE TELEKOM κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ οποίο δεν αντανακλά επαρκώς το κόστος μεταποιήσεως της δεσπόζουσας εταιρίας (στην περίπτωση αυτή το περιθώριο που διατηρούσε η British Sugar μεταξύ των τιμών της ζάχαρης για βιομηχανική χρήση και της ζάχαρης για το λιανικό εμπόριο, σε σύγκριση με το κόστος ανασυσκευασίας της), με συνέπεια να είναι περιορισμένος ο ανταγωνισμός στο παράγωγο προϊόν […], αποτελεί κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης της» (αιτιολογική σκέψη 66).
DEUTSCHE TELEKOM v COMMISSION dominant company in the production of the derived product [on the one hand] and the price which it charges for the derived product [on the other], which is insufficient to reflect that dominant company’s own costs of transformation (in this case the margin maintained by British Sugar between its industrial and retail sugar prices compared to its own repackaging costs) with the result that competition in the derived product is restricted, is an abuse of dominant position’ (recital 66).
Πρέπει να προστεθεί ότι κάθε άλλη ερμηνεία υπάρχει κίνδυνος να προσβάλει τη γενική αρχή της ασφαλείας δικαίου.
It must be added that any other approach could be contrary to the general principle of legal certainty.
Πράγματι, αν η νομιμότητα της τιμολογιακής πολιτικής μιας επιχειρήσεως με δεσπόζουσα θέση εξαρτάτο από την ειδική κατάσταση των ανταγωνιστριών επιχειρήσεων, ιδίως από τη δομή του κόστους τους, που αποτελεί στοιχείο το οποίο γενικά δεν γνωρίζει η επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση, η τελευταία δεν θα μπορούσε να εκτιμήσει τη νομιμότητα της δικής της συμπεριφοράς.
If the lawfulness of the pricing practices of a dominant undertaking depended on the particular situation of competing undertakings, particularly their cost structure — information which is generally not known to the dominant undertaking — the latter would not be in a position to assess the lawfulness of its own activities.
Επομένως, ορθώς η Επιτροπή προέβη σε ανάλυση σχετικά με τον καταχρηστικό χαρακτήρα της τιμολογιακής πολιτικής της προσφεύγουσας αποκλειστικά σε συνάρτηση με την ειδική κατάσταση της προσφεύγουσας και, επομένως, σε συνάρτηση με τα τιμολόγια και το κόστος της εταιρίας αυτής.
The Commission was therefore correct to analyse the abusive nature of the applicant’s pricing practices solely on the basis of the applicant’s particular situation and therefore on the basis of the applicant’s charges and costs.
Καθόσον πρέπει να εξεταστεί αν η ίδια η προσφεύγουσα, ή μια επιχείρηση εξίσου αποδοτική με αυτήν, θα ήταν σε θέση να προτείνει τις υπηρεσίες της στους συνδρομητές με διαφορετικό τρόπο και όχι κάτω του κόστους, αν ήταν υποχρεωμένη προηγουμένως να καταβάλλει, με τη μορφή εσωτερικής μεταφοράς μεταξύ εταιριών, τέτοιες τιμές σχετικά με τις εσωτερικές υπηρεσίες χονδρικής, το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι οι ανταγωνιστές της δεν επιδιώκουν να αναπαραγάγουν τη δική της δομή πελατείας και μπορούν να αποκομίζουν συμπληρωματικά έσοδα από καινοτόμα προϊόντα τα οποία μόνον αυτοί προσφέρουν στην αγορά, σχετικά με τα οποία η προσφεύγουσα δεν παραθέτει καμία διευκρίνιση, είναι αστήρικτο.
Since it is necessary to consider whether the applicant itself, or an undertaking just as efficient as the applicant, would have been in a position to offer retail services otherwise than at a loss if it had first been obliged to pay wholesale access charges as an internal transfer price, the applicant’s argument that its competitors are not seeking to replicate its own customer pattern and can acquire additional revenue from innovative products which they alone supply on the market (as to which the applicant provides no details however) is ineffective.
Για τους ίδιους λόγους, δεν μπορεί να γίνει δεκτό το επιχείρημα ότι οι ανταγωνιστές μπορούν να αποκλείουν τη δυνατότητα (προ)επιλογής.
For the same reasons, the argument that competitors can exclude the possibility of (pre)selection cannot succeed.
— Επί της αιτιάσεως που αντλείται από το γεγονός ότι η Επιτροπή έλαβε υπόψη μόνο τα έσοδα του συνόλου των υπηρεσιών προσβάσεως στο δίκτυο, αποκλείοντας τα έσοδα από άλλες υπηρεσίες, ιδίως εκείνα που προέρχονται από τηλεφωνικές κλήσεις
— Complaint that the Commission took into account only revenues from all access services and excluded revenues from other services, particularly those from call services
Πρώτον, πρέπει να εξεταστεί αν η Επιτροπή ορθώς έλαβε υπόψη αποκλειστικά τα έσοδα από τις υπηρεσίες προσβάσεως της προσφεύγουσας για να εκτιμήσει το φαινόμενο της συμπιέσεως των τιμών, αποκλείοντας τα έσοδα από άλλες υπηρεσίες, όπως οι υπηρεσίες τηλεφωνικών κλήσεων.
First, it is necessary to consider whether, for the purposes of calculating the margin squeeze, the Commission was entitled to take into account only revenues from the applicant’s access services, and to exclude revenues from other services, such as call services.
Πρέπει να υπομνησθεί καταρχάς ότι το ισχύον από το 1990 κοινοτικό νομικό πλαίσιο αποσκοπεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για έναν αποτελεσματικό ανταγωνισμό στην αγορά τηλεπικοινωνιών.
It must be borne in mind first of all that the Community legal framework in place since 1990 aims to create the conditions for effective competition in telecommunications markets.
Έτσι, η οδηγία οδηγίας 96/19/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 1996, για τροποποίηση της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ όσον αφορά το πλήρες άνοιγμα των αγορών τηλεπικοινωνιών στον ανταγωνισμό (ΕΕ L 74, σ.
Thus, Commission Directive 96/19/EC of 13 March 1996 amending Directive 90/388/EEC with regard to the implementation of full competition in telecommunications markets (OJ 1996 L 74, p.
Συγκεκριμένα, τούτο θα πρέπει να οδηγήσει σε μείωση των τιμών των υπεραστικών και διεθνών τηλεφωνικών κλήσεων και σε αύξηση του εφάπαξ τέλους συνδέσεως, του μηνιαίου τέλους και της τιμής των αστικών τηλεφωνικών κλήσεων (προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P.
13), which, as regards the tariff structure of incumbent operators, makes a distinction between the initial connection, the monthly rental, local calls, regional calls and long-distance calls, aims to effect tariff rebalancing between those different elements on the basis of actual costs, in order to ensure full competition in telecommunications markets.
Léger υπό την απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Ιανουαρίου 2004, C-500/01, Επιτροπή κατά Ισπανίας, Συλλογή 2004, σ. I-583, I-604, σκέψη 7).
Specifically, that operation had to take the form of a reduction in the charges for regional and international calls and an increase in connection charges, the monthly rental and local call rates (Opinion of Advocate General Léger in Case C-500/01 Commission v Spain [2004] ECR I-583, point 7).
Τα κράτη μέλη είχαν την υποχρέωση να καταργήσουν τα εμπόδια στην τιμολογιακή αναπροσαρμογή όσο το δυνατό γρηγορότερα από της ενάρξεως ισχύος της οδηγίας 96/19, τούτο δε έως την 1η Ιανουαρίου 1998 το αργότερο (προαναφερθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Ισπανίας, σκέψη 32).
The Member States were bound to phase out the restrictions on tariff rebalancing as soon as possible after the entry into force of Directive 96/19 and at the latest by 1 January 1998 (Commission v Spain, paragraph 32).
Όπως ορθά υπογραμμίζει η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 120 της προσβαλλομένης αποφάσεως, «η διάκριση των τελών πρόσβασης και τηλεφωνικών κλήσεων επιβάλλεται ήδη από την αρχή της αναδιάρθρωσης των τιμολογίων που επιβάλλει η κοινοτική νομοθεσία».
As the Commission correctly observes in recital 120 to the contested decision, ‘[s]eparate consideration of access charges and call charges is in fact [therefore] required by the Community-law principle of tariff rebalancing’.
223a του Υπουργείου, η προσφεύγουσα υποχρεώθηκε να παρέχει στους ανταγωνιστές της από τον Ιούνιο του 1997 μια πλήρως αποδεσμοποιημένη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο.
Next, it must be noted that, by decision No 223a of the BMPT, the applicant was obliged to offer its competitors fully unbundled access to the local loop with effect from June 1997.
Όμως, δεν μπορεί να υπάρχει καθεστώς ανόθευτου ανταγωνισμού παρά μόνον όταν εξασφαλίζεται η ισότητα ευκαιριών μεταξύ των διαφόρων επιχειρηματιών (αποφάσεις του Δικαστηρίου της 22ας Μαΐου 2003, C-462/99, Connect Austria, Συλλογή 2003, σ.
However, a system of undistorted competition between the applicant and its competitors can be guaranteed only if equality of opportunity is secured as between the various economic operators (Case C-462/99 Connect Austria [2003] ECR I-5197, paragraph 83, and Joined Cases C-327/03 and C-328/03 ISIS Multimedia and Firma O2 [2005] ECR I-8877, paragraph 39).
Ακόμα και αν γίνει δεκτό ότι, από πλευράς συνδρομητή, οι υπηρεσίες προσβάσεως και τηλεφωνικών κλήσεων αποτελούν ένα σύνολο, για τους ανταγωνιστές της προσφεύγουσας η παροχή υπηρεσιών τηλεφωνικών κλήσεων στον συνδρομητή μέσω του δικτύου σταθερής τηλεφωνίας της προσφεύγουσας προϋποθέτει πρόσβαση στον τοπικό βρόχο.
While it is true that, from the point of view of the end-user, access services and call services constitute a whole, the fact remains that, as far as the applicant’s competitors are concerned, the provision of call services to endusers via the applicant’s fixed network requires access to the local loop.
Επομένως, η ισότητα ευκαιριών μεταξύ του ιστορικού φορέα που είναι ο κύριος του δικτύου σταθερής τηλεφωνίας, όπως η προσφεύγουσα, αφενός, και των ανταγωνιστών του, αφετέρου, σημαίνει ότι οι τιμές για τις υπηρεσίες προσβάσεως καθορίζονται σε ένα τέτοιο επίπεδο ώστε οι ανταγωνιστές να είναι σε ίση θέση έναντι του ιστορικού φορέα όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών τηλεφωνικών κλήσεων.
Equality of opportunity as between the incumbent operator and owner of the fixed network, such as the applicant, on the one hand, and its competitors, on the other, therefore means that prices for access services must be set at a level which places competitors on an equal footing with the incumbent operator as regards the provision of call services.
Η εν λόγω ισότητα ευκαιριών εξασφαλίζεται μόνον αν ο ιστορικός φορέας καθορίζει τις τιμές του λιανικής σε επίπεδο που παρέχει τη δυνατότητα τους ανταγωνιστές —που καθ’ υπόθεση είναι εξίσου αποτελεσματικοί όσο και ο ιστορικός φορέας— να μετακυλίσουν το σύνολο του κόστους που συνδέεται με την υπηρεσία χονδρικής επί των τιμών λιανικής.
Equality of opportunity is secured only if the incumbent operator sets its retail prices at a level which enables competitors — presumed to be just as efficient as the incumbent operator — to reflect all the wholesale costs in their retail prices.
Εντούτοις, αν ο ιστορικός φορέας δεν τηρεί την αρχή αυτή, οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά δεν μπορούν να παρέχουν υπηρεσίες προσβάσεως στους συνδρομητές τους παρά μόνον κάτω του κόστους.
However, if the incumbent operator does not adhere to that principle, new entrants can only offer access services to their endusers at a loss.
Τότε, υποχρεώνονται να αντισταθμίζουν τις σχετικές ζημίες σε επίπεδο της προσβάσεως στον τοπικό βρόχο με υψηλά τιμολόγια σε επίπεδο τηλεφωνικών κλήσεων, πράγμα το οποίο επίσης νοθεύει τους όρους του ανταγωνισμού στην αγορά τηλεφωνικών κλήσεων.
They would then be obliged to offset losses incurred in relation to local network access by higher call charges, which would also distort competition in telecommunications markets.
Επομένως, ακόμα και αν αληθεύει, όπως διατείνεται η προσφεύγουσα, ότι, από πλευράς συνδρομητή, οι υπηρεσίες προσβάσεως και τηλεφωνικών κλήσεων αποτελούν ένα σύνολο, η Επιτροπή ορθά θεώρησε στην αιτιολογική σκέψη 119 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι, για την εκτίμηση του αν η τιμολογιακή πολιτική της προσφεύγουσας νοθεύει τον ανταγωνισμό, έπρεπε να εξετάσει την ύπαρξη ενός φαινομένου συμπιέσεως των τιμών μόνο σε επίπεδο υπηρεσιών προσβάσεως και, κατά συνέπεια, χωρίς να συνυπολογίσει τα τιμολόγια των τηλεφωνικών κλήσεων.
Therefore it follows that, even if, as the applicant claims, it were true that access services and telephone calls constitute a ‘cluster’ as far as the enduser is concerned, the Commission was entitled to conclude in recital 119 to the contested decision that, in order to assess whether the applicant’s pricing practices distort competition, it was necessary to consider the existence of a margin squeeze in relation to access services alone, and thus without including telephone call charges in its calculation.
Εξάλλου, ο υπολογισμός της αμοιβαίας αντισταθμίσεως μεταξύ των τιμολογίων προσβάσεως και των τιμολογίων τηλεφωνικών κλήσεων, στο οποίο αναφέρεται η προσφεύγουσα, επιβεβαιώνει ότι η προσφεύγουσα και οι ανταγωνιστές της δεν βρίσκονται σε ίση θέση σε επίπεδο προσβάσεως στον τοπικό βρόχο, πράγμα το οποίο αποτελεί ωστόσο απαραίτητη προϋπόθεση για έναν ανόθευτο ανταγωνισμό στην αγορά τηλεφωνικών κλήσεων.
Furthermore, the calculation offsetting access charges and call charges to which the applicant refers itself confirms that the applicant and its competitors are not on an equal footing as regards local network access, which is, however, a prerequisite for undistorted competition in the telephone calls market.
Εν πάση περιπτώσει, καθόσον η προσφεύγουσα μείωσε έντονα τις τιμές της για τις τηλεφωνικές κλήσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου την οποία αφορά η προσβαλλόμενη απόφαση (βλ. σκέψη 19 ανωτέρω), δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι οι ανταγωνιστές δεν είχαν την ίδια οικονομική δυνατότητα να προβούν στην αντιστάθμιση περί της οποίας κάνει λόγο η προσφεύγουσα.
In any event, since the applicant significantly lowered its telephone call charges in the period covered by the contested decision (see paragraph 19 above), it is conceivable that competitors did not even have the economic opportunity to offset charges suggested by the applicant.
Πράγματι, οι ανταγωνιστές, που υφίστανται ήδη ένα ανταγωνιστικό μειονέκτημα σε σχέση με την προσφεύγουσα σε επίπεδο προσβάσεως στον τοπικό βρόχο, θα έπρεπε να έχουν ακόμη χαμηλότερα τιμολόγια τηλεφωνικών κλήσεων από ό,τι η προσφεύγουσα για να παρακινήσουν τους ενδεχόμενους πελάτες να καταγγείλουν τη σύμβασή τους με την προσφεύγουσα και να συνάψουν σχετική σύμβαση συνδρομής μαζί τους.
In fact, the competitors, already at a competitive disadvantage by comparison with the applicant in relation to local network access, had to apply even lower call charges than the applicant in order to encourage potential customers to discontinue their subscription to the applicant and to subscribe to them instead.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι, προς υπολογισμό του φαινομένου της συμπιέσεως των τιμών, ορθά η Επιτροπή έλαβε υπόψη αποκλειστικά τα έσοδα των υπηρεσιών προσβάσεως στο δίκτυο, αποκλείοντας τα έσοδα από άλλες υπηρεσίες, όπως οι υπηρεσίες τηλεφωνικών κλήσεων.
It follows from the foregoing that, for the purposes of calculating the margin squeeze, the Commission was entitled to take account only of revenues from access services and to exclude revenues from other services, such as call services.
Αφετέρου, η παρεμβαίνουσα I, ανταγωνίστρια της προσφεύγουσας, υποστηρίζει ότι η απουσία της στην αγορά των υπηρεσιών αναλογικής συνδέσεως είναι συνέπεια της καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως εκ μέρους της προσφεύγουσας και δεν οφείλεται σε αυτόβουλη επιλογή της.
Second, as regards the applicant’s argument that its competitors are interested only in higher-value markets, namely (in the present case) the broadband market in which there is no margin squeeze and therefore no need to take account of analogue access services for end-users, it must be borne in mind for the purposes of calculating the margin squeeze that, for the applicant’s competitors, broadband access necessarily involves access to analogue or ISDN lines (see paragraph 148 above).
Εν πάση περιπτώσει, όπως τονίστηκε με τις σκέψεις 186 έως 193 ανωτέρω, ο καταχρηστικός χαρακτήρας της τιμολογιακής πολιτικής της προσφεύγουσας πρέπει να εκτιμηθεί σε συνάρτηση με την ειδική κατάστασή της
Moreover, the first intervener, a competitor of the applicant, claims that its absence from the analogue access services market is the result of the abuse of the applicant’s dominant position and not of its own free choice. In any event, as has been noted in
DEUTSCHE TELEKOM κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ και, επομένως, σε συνάρτηση με τα τιμολόγιά της και το κόστος της.
DEUTSCHE TELEKOM v COMMISSION paragraphs 186 to 193 above, the abusive nature of the applicant’s pricing practices must be assessed on the basis of the applicant’s particular situation and therefore on the basis of its charges and costs.
Επομένως, η εκτίμηση του καταχρηστικού χαρακτήρα της τιμολογιακής πολιτικής της προσφεύγουσας δεν μπορεί να επηρεάζεται από ενδεχόμενες προτιμήσεις τις οποίες θα μπορούσαν να έχουν οι ανταγωνιστές της προσφεύγουσας για την μια ή την άλλη αγορά.
The assessment of the abusive nature of the applicant’s pricing practices cannot therefore be influenced by any preferences which the applicant’s competitors may have for one or other market.
Όμως, σε επίπεδο παροχών προς τους συνδρομητές, η προσφεύγουσα προσφέρει υπηρεσίες αναλογικής συνδέσεως, συνδέσεως ISDN και συνδέσεως ADSL, οι οποίες αντιστοιχούν όλες σε μια ενιαία υπηρεσία σε επίπεδο υπηρεσιών χονδρικής.
The Court notes that, at the retail level, the applicant offers analogue, ISDN and ADSL access services, all of which constitute a single service at wholesale level.