natgillin/translations-raw huggingface dataset:
«Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρο 15, σημείο 2 — Απαλλαγή των παραδόσεων αγαθών προς εξαγωγή εκτός της Κοινότητας — Προϋποθέσεις απαλλαγής που δεν πληρούνται — Απόδειξη εξαγωγής νοθευθείσα από τον αγοραστή — Προμηθευτής που επιδεικνύει την επιμέλεια ενός συνετού εμπόρου»
(Sixth VAT Directive — Article 15(2) — Exemption for supplies of goods for export to a destination outside the Community — Conditions for exemption not fulfilled — Proof of export falsified by the purchaser — Supplier acting with due commercial care)
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 21ης Φεβρουαρίου 2008 . . .
Opinion of Advocate General Mazák delivered on 25 October 2007 . . . .Judgment of the Court (Fourth Chamber), 21 February 2008 . . . . . .
Φορολογικές διατάξεις — Εναρμόνιση των νομοθεσιών — Φόροι κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας — Απαλλαγές προβλεπόμενες από την έκτη οδηγία
Tax provisions — Harmonisation of laws — Turnover taxes — Common system of value added tax — Exemptions provided for in the Sixth Directive
(Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου, άρθρο 15, σκέψη 2)
(Council Directive 77/388, Art. 15(2))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-271/06
SUMMARY — CASE C-271/06
Αντιθέτως, δεν αντίκειται στο κοινοτικό δίκαιο να απαιτείται από τον προμηθευτή να λαμβάνει κάθε μέτρο που μπορεί ευλόγως να απαιτηθεί από αυτόν για να διασφαλίσει ότι η πράξη που πραγματοποιεί δεν οδηγεί σε συμμετοχή σε φορολογική απάτη.
On the other hand, it is not contrary to Community law to require the supplier to take every step which could reasonably be required of him to satisfy himself that the transaction which he is effecting does not result in his participation in tax evasion.
Επομένως, το ότι ο προμηθευτής ενήργησε καλοπίστως, έλαβε κάθε εύλογο μέτρο που μπορούσε και αποκλείεται η συμμετοχή του σε φορολογική απάτη αποτελούν σημαντικά στοιχεία για να καθοριστεί η δυνατότητα να υποχρεωθεί ο προμηθευτής αυτός να καταβάλει εκ των υστέρων τον ΦΠΑ.
Accordingly, the fact that the supplier acted in good faith, that he took every reasonable measure in his power and that his participation in fraud is excluded are important points in deciding whether that supplier can be obliged to account for the value added tax after the event.
Το άρθρο 15, σημείο 2, της έκτης οδηγίας 77/388, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν εμποδίζει την απαλλαγή, εκ μέρους κράτους μέλους, από τον ΦΠΑ τον σχετικό με παράδοση αγαθών προς εξαγωγή εκτός της Κοινότητας όταν οι προϋποθέσεις μιας τέτοιας απαλλαγής δεν συντρέχουν, αλλά ο υποκείμενος στον φόρο δεν μπορούσε να αντιληφθεί τούτο, έστω και επιδεικνύοντας όλη την επιμέλεια ενός συνετού εμπόρου, λόγω της νοθεύσεως του αποδεικτικού εξαγωγής που προσκόμισε ο αγοραστής.
Article 15(2) of Sixth Directive 77/388 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes, as amended by Directive 95/7, must be interpreted as not precluding a Member State from granting an exemption from value added tax on the supply of goods for export to a destination outside the European Community, where the conditions for such an exemption are not met, but the taxable person was not able to recognise — even by exercising due commercial care — that they were not met, because the export proofs provided by the purchaser had been forged.
Ομοίως, θα ήταν αντίθετο προς την αρχή της ασφάλειας δικαίου το γεγονός ότι ένα κράτος μέλος το οποίο προέβλεψε τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή της απαλλαγής μιας παραδόσεως αγαθών προς εξαγωγή εκτός της Κοινότητας, καθορίζοντας, μεταξύ άλλων, κατάλογο των εγγράφων που πρέπει να υποβληθούν στις αρμόδιες αρχές, και δέχθηκε αρχικώς τα έγγραφα που υπέβαλε ο προμηθευτής ως δικαιολογητικά αποδεικτικά στοιχεία του δικαιώματος απαλλαγής μπορεί μεταγενέστερα να υποχρεώσει τον προμηθευτή αυτόν να καταβάλει τον σχετικό με την εν λόγω παράδοση ΦΠΑ, όταν αποδεικνύεται ότι, λόγω φοροδιαφυγής που διέπραξε ο αγοραστής, την οποία δεν γνώριζε και δεν μπορούσε να γνωρίζει ο προμηθευτής, οι προϋποθέσεις απαλλαγής όντως δεν συνέτρεχαν.
Likewise, it would be contrary to the principle of legal certainty if a Member State which has laid down the conditions for the application of the exemption of supplies of goods for export to a destination outside the Community by prescribing, among other things, a list of the documents to be presented to the competent authorities, and which has accepted, initially, the documents presented by the supplier as evidence establishing entitlement to the exemption, could subsequently require that supplier to account for the value added tax on that supply, where it transpires that, because of the purchaser’s fraud, of which the supplier had and could have had no knowledge, the conditions for the exemption were in fact not met.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο σκοπός προλήψεως της φορολογικής απάτης που επιδιώκει το άρθρο 15 της έκτης οδηγίας δικαιολογεί ενίοτε τις αυξημένες απαιτήσεις σχετικά με τις υποχρεώσεις των προμηθευτών.
The objective of preventing tax evasion referred to in Article 15 of the Sixth Directive sometimes justifies stringent requirements as regards the obligations of suppliers as persons liable to payment of value added tax.
Πάντως, κάθε κατανομή του κινδύνου μεταξύ των τελευταίων και της φορολογικής αρχής, κατόπιν απάτης που διέπραξε τρίτος, πρέπει να συνάδει προς την αρχή της αναλογικότητας.
However, any sharing of the risk between the supplier and the tax authorities, following fraud committed by a third party, must be compatible with the principle of proportionality.
Τούτο δεν συμβαίνει στην περίπτωση κατά την οποία ένα φορολογικό σύστημα καθιστά πλήρως υπεύθυνο για την καταβολή του ΦΠΑ τον προμηθευτή, ανεξάρτητα από τη συμμετοχή του στη διαπραχθείσα από τον αγοραστή απάτη.
That will not be the case if a tax regime imposes the entire responsibility for the payment of value added tax on suppliers, regardless of whether or not they were involved in the fraud committed by the purchaser.
Συγκεκριμένα, όπως παρατήρησε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 45 των προτάσεών του, θα ήταν προδήλως δυσανάλογο να καταλογίζεται σε υποκείμενο στον φόρο η απώλεια φορολογικών εσόδων που προκύπτουν από τις δόλιες συμπεριφορές τρίτων επί των οποίων δεν έχει καμία επίδραση.
It would clearly be disproportionate to hold a taxable person liable for the shortfall in tax caused by fraudulent acts of third parties over which he has no influence whatsoever.
(βλ. σκέψεις 21-26, 29 και διατακτ.)
(see paras 21-26, 29, operative part)
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑJÁN MAZÀK της 25ης Οκτωβρίου 2007 1
OPINION OF ADVOCATE GENERALMAZÁK delivered on 25 October 2007 1
I — Εισαγωγή που καθιερώνει το άρθρο 15, σημείο 2, της έκτης οδηγίας, πρέπει να ερμηνευθούν ως εμποδίζουσες ένα κράτος μέλος να χορηγεί φορολογική απαλλαγή για λόγους επιείκειας όταν οι προϋποθέσεις απαλλαγής πραγματικά δεν συνέτρεχαν αλλά ο υποκείμενος στον φόρο, λόγω της δόλιας συμπεριφοράς των φερόμενων αγοραστών, δεν μπορούσε να το γνωρίζει, ακόμη και αν επιδείκνυε την επιμέλεια ενός συνετού εμπόρου.
I — Introduction as laid down in Article 15(2) of the Sixth Directive must be interpreted as precluding a Member State from granting, on grounds of fairness, a tax exemption in a case where the conditions for exemption were in fact not satisfied but the taxable person was, due to fraudulent conduct by the supposed purchasers, unable, even by exercising due commercial care, to recognise that those conditions were not met.
Με απόφαση της 2ας Μαρτίου 2006, το Bundesfinanzhof (ομοσπονδιακό φορολογικό δικαστήριο) (Γερμανία) υπέβαλε στο Δικαστήριο ερώτημα σχετικό με την ερμηνεία της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση) 2, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ 3 (στο εξής: έκτη οδηγία), και ειδικότερα του άρθρου 15 αυτής.
By order of 2 March 2006, the Bundesfinanzhof (Federal Finance Court) (Germany) referred to the Court a question on the interpretation of Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment, 2as amended by Council Directive 95/7/EC 3(‘the Sixth Directive’), in particular Article 15 thereof.
Το αιτούν δικαστήριο ζητεί κατ’ ουσίαν να πληροφορηθεί αν οι κανόνες φορολογικής απαλλαγής των εξαγωγών προς τρίτη χώρα
The referring court essentially wishes to ascertain whether the provisions on exemption from tax for exports to a third country
3 — Οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, για την τροποποίηση της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ και για τη λήψη μέτρων απλούστευσης στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας — πεδίο εφαρμογής ορισμένων απαλλαγών και πρακτικές λεπτομέρειες εφαρμογής τους (ΕΕ L 102, σ. 18).
3 — Council Directive 95/7/EC of 10 April 1995 amending Directive 77/388/EEC and introducing new simplification measures with regard to value added tax — scope of certain exemptions and practical arrangements for implementing them (OJ 1995 L 102, p. 18).
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο καταστάσεως στην οποία, επί πολλά έτη, Πολωνοί υπήκοοι ζητούσαν και ελάμβαναν από τη γερμανική υπεραγορά Netto (Netto Supermarkt) την επιστροφή του φόρου κύκλου εργασιών επί προϊόντων τα οποία φέρονταν ως εξαχθέντα από την Κοινότητα, συλλέγοντας εγκαταλελειμμένες στους χώρους σταθμεύσεως, στα καλάθια αγοραζομένων ειδών και στους κάλαθους άχρηστων χαρτιών των υπεραγορών ταμειακές αποδείξεις και νοθεύοντας τα αποδεικτικά εξαγωγής με παραποιημένα έντυπα και νοθευμένες τελωνειακές σφραγίδες.
This question was raised against the background that, over several years, Polish nationals fraudulently claimed and obtained from the German supermarket ‘Netto’ (‘Netto Supermarkt’) reimbursement of the turnover tax on goods, allegedly exported from the Community, by collecting till receipts dropped in the car parks, shopping baskets and waste bins of the supermarket and by counterfeiting proofs of export by means of forged forms and forged customs stamps.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-271/06
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-271/06
II — Νομικό πλαίσιο των αγαθών που μεταφέρονται από τον ίδιο τον αγοραστή και προορίζονται για εξοπλισμό ή εφοδιασμό σκαφών αναψυχής και τουριστικών αεροσκαφών ή οποιουδήποτε άλλου μεταφορικού μέσου ιδιωτικής χρήσεως·
II — Legal framework the equipping, fuelling and provisioning of pleasure boats and private aircraft or any other means of transport for private use;
Α — Η έκτη οδηγία
A — The Sixth Directive
Σε περίπτωση που η παράδοση αφορά αγαθά τα οποία μεταφέρουν οι ταξιδιώτες στις προσωπικές τους αποσκευές, η απαλλαγή αυτή εφαρμόζεται υπό την προϋπόθεση ότι:
In the case of the supply of goods to be carried in the personal luggage of travellers, this exemption shall apply on condition that:
Οι διατάξεις του άρθρου 15 της έκτης οδηγίας, με επικεφαλίδα «Απαλλαγές των πράξεων κατά την εξαγωγή, των εξομοιουμένων προς αυτές πράξεων και των διεθνών μεταφορών», στο μέτρο που αφορούν την παρούσα υπόθεση, ορίζουν:
Article 15 of the Sixth Directive, entitled ‘Exemption of exports from the Community and like transactions and international transport’, provides, so far as relevant to this case, as follows:
— ο ταξιδιώτης δεν είναι εγκατεστημένος εντός της Κοινότητας,
— the traveller is not established within the Community,
«Με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, τα κράτη μέλη απαλλάσσουν, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζουν, ώστε να εξασφαλίζεται η ορθή και απλή εφαρμογή των προβλεπομένων κατωτέρω απαλλαγών και να αποτρέπεται κάθε ενδεχόμενη φοροδιαφυγή, φοροαποφυγή και κατάχρηση:
‘Without prejudice to other Community provisions Member States shall exempt the following under conditions which they shall lay down for the purpose of ensuring the correct and straightforward application of such exemptions and of preventing any evasion, avoidance or abuse:
— τα αγαθά μεταφέρονται εκτός Κοινότητας πριν από την παρέλευση του τρίτου μήνα που έπεται του μηνός κατά τον οποίο πραγματοποιήθηκε η παράδοση,
— the goods are transported to a destination outside the Community before the end of the third month following that in which the supply is effected,
— τις παραδόσεις αγαθών, αποστελλομένων ή μεταφερομένων από μη εγκατεστημένο στο εσωτερικό της χώρας αγοραστή ή για λογαριασμό του, εκτός του εδάφους της Κοινότητας, εξαιρέσει η συνολική αξία της παράδοσης, συμπεριλαμβανομένου του φόρου προστιθέμενης αξίας, υπερβαίνει το ισόποσο των 175 ECU σε εθνικό νόμισμα, το οποίο καθορίζεται
— the supply of goods dispatched or transported to a destination outside the Commuity by or on behalf of a purchaser not established within the territory of the country, with the exception of goods transported by the purchaser himself for the total value of the supply, including value added tax, is more than the equivalent in national currency of ECU 175, fixed in
NETTO SUPERMARKT σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 69/169/ΕΟΚ·τα κράτη μέλη δύνανται ωστόσο να απαλλάσσουν μια παράδοση, η συνολική αξία της οποίας είναι κατώτερη από το ποσό αυτό,
NETTO SUPERMARKT accordance with Article 7(2) of Directive 69/169/EEC; however, Member States may exempt a supply with a total value of less than that amount.
Κάθε κράτος μέλος διαβιβάζει στην Επιτροπή υπόδειγμα των σφραγίδων που χρησιμοποιεί για τη χορήγηση της θεώρησης η οποία αναφέρεται στη δεύτερη περίπτωση του τρίτου εδαφίου.
Each Member State shall transmit to the Commission specimens of the stamps it uses for the endorsement referred to in the second indent of the third subparagraph.
Η Επιτροπή διαβιβάζει την πληροφορία αυτή στις φορολογικές αρχές των λοιπών κρατών μελών.»
The Commission shall transmit this information to the tax authorities in the other Member States.’
Β — Εθνικό δίκαιο που έχει εφαρμογή
B — Relevant national law
Η έκτη οδηγία μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο της Γερμανίας με τον Umsatzsteuergesetz 1993 (νόμο περί φόρου κύκλου εργασιών 1993, στο εξής: UstG 1993).
The Sixth Directive was implemented in Germany by the Umsatzsteuergesetz 1993 (Law on Turnover Tax) (‘the UStG 1993’).
θεωρείται ως ταξιδιώτης μη εγκατεστημένος εντός της Κοινότητας ο ταξιδιώτης του οποίου η κατοικία ή η συνήθης διαμονή δεν ευρίσκεται εντός της Κοινότητας.
a traveller not established within the Community shall be taken to mean a traveller whose domicile or habitual residence is not situated within the Community.
Για τους σκοπούς της παρούσας διάταξης, θεωρείται ως “κατοικία ή συνήθης διαμονή” ο τόπος που αναγράφεται ως κατοικία ή συνήθης διαμονή στο διαβατήριο, στο δελτίο ταυτότητας ή σε οποιοδήποτε άλλο έγγραφο το οποίο αναγνωρίζεται ως αποδεικτικό ταυτότητας από το κράτος μέλος εντός του οποίου πραγματοποιείται η παράδοση·
For the purposes of this provision, “domicile or habitual residence” shall mean the place entered as such in a passport, identity card or other identity documents which the Member State within whose territory the supply takes place recognises as valid,
Οι διατάξεις σχετικά με την απαλλαγή των πράξεων εξαγωγής και των εξομοιούμενων πράξεων από τον φόρο προστιθεμένης αξίας περιλαμβάνονται στα άρθρα 4, παράγραφος 1, στοιχείο a, και 6 του UstG 1993.
The provisions concerning the exemption of exports and like transactions from turnover tax are contained in Paragraph 4(1)(a) and Paragraph 6 of the UStG 1993.
Βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο a, του UStG 1993, οι παραδόσεις η εξαγωγή αποδεικνύεται μέσω της προσκόμισης τιμολογίου ή άλλου στοιχείου που επέχει θέση τιμολογίου, το οποίο φέρει θεώρηση του τελωνείου εξόδου από την Κοινότητα.
Under Paragraph 4(1)(a) of the UStG 1993, of the transactions falling under Para- proof of exportation shall be furnished by means of the invoice or other document in lieu thereof, endorsed by the customs office where the goods left the Community.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-271/06 αγαθών, ειδικότερα οι παραδόσεις προς εξαγωγή (άρθρο 6 του UStG 1993) που εμπίπτουν στο άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 1, του νόμου αυτού, απαλλάσσονται από τον φόρο.
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-271/06 graph 1(1)(1) of the UStG 1993, inter alia export supplies (Paragraph 6 of the UStG 1993) are exempt from tax.
Κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, σημείο 2, του UStG 1993, γίνεται λόγος για παράδοση προς εξαγωγή όταν, σε περίπτωση παραδόσεως, ο αγοραστής μεταφέρει ή αποστέλλει το αντικείμενο της παραδόσεως προς το έδαφος της τρίτης χώρας, με εξαίρεση τα εδάφη που αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 3, του UStG 1993, και εφόσον πρόκειται για αλλοδαπό αγοραστή.
There is an export supply, according to Paragraph 6(1)(2) of the UStG 1993, where on a supply the purchaser has transported or dispatched the object of the supply to a thirdcountry territory, excluding territories under Paragraph 1(3) of the UStG 1993, and is a foreign purchaser.
Κατά το άρθρο 6, παράγραφος 4, του UStG 1993, ο επιχειρηματίας πρέπει να αποδεικνύει ότι οι προϋποθέσεις που διαλαμβάνονται, ειδικότερα, στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού όντως συντρέχουν.
Under Paragraph 6(4) of the UStG 1993, the conditions inter alia of subparagraph 1 must be proved by the operator.
Το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομικών μπορεί, με την έγκριση της Bundesrat (Άνω Βουλή) να ορίζει με κανονιστική απόφαση τον τρόπο με τον οποίο ο επιχειρηματίας προβαίνει στην απόδειξη.
The Federal Ministry of Finance can, with the assent of the Bundesrat, determine by regulation how the operator is to provide the proof.
«Αν ο επιχειρηματίας πραγματοποίησε παράδοση ως απαλλαγμένη φόρου, μολονότι δεν υφίστανται οι κατά την παράγραφο 1 προϋποθέσεις, η παράδοση πρέπει παρά ταύτα να θεωρηθεί ως απαλλαγμένη φόρου, εφόσον η αξίωση της φορολογικής απαλλαγής στηρίζεται σε ανακριβή στοιχεία του αγοραστή και ο επιχειρηματίας δεν μπορούσε να διαγνώσει το αναληθές αυτών των στοιχείων ακόμη και επιδεικνύοντας την επιμέλεια ενός συνετού εμπόρου.
‘If the operator treats a supply as exempt from tax even though the conditions under paragraph 1 are not met, the supply is nevertheless to be regarded as taxexempt if the claiming of the tax exemption is based on incorrect statements by the purchaser and the operator was not able to recognise the incorrectness of those statements, even by exercising due commercial care.
Σ’ αυτή την περίπτωση, ο αγοραστής οφείλει τον διαφυγόντα φόρο.»
In that case the purchaser owes the unpaid tax.’
Το υπουργείο έκανε χρήση της εξουσίας που του παρέχει το άρθρο 6, παράγραφος 4, του UStG 1993, με το άρθρο 8, παράγραφος 1, της κανονιστικής αποφάσεως για την εφαρμογή του νόμου αυτού (UStDV).
The Ministry has made use of the authority conferred by Paragraph 6(4) of the UStG 1993, in Paragraph 8(1) of the Umsatzsteuer-Durchführungsverordnung (Turnover Tax Implementation Regulation, ‘the UstDV’). Under that provision, in the case of export supplies, an operator within the scope of that regulation must demonstrate by documentary evidence that he or the purchaser has transported or dispatched the object of the supply into the thirdcountry territory (proof of export).
Το εθνικό δίκαιο δεν περιλαμβάνει καμία ισοδύναμη διάταξη για την προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης για τις παραδόσεις προς εξαγωγή προς τρίτες χώρες.
National law does not lay down an equivalent provision on the protection of legitimate expectations for export supplies to third countries.
Πάντως, το άρθρο 227 του γερμανικού Abgabenordung (γενικού φορολογικού κώδικα, στο εξής: AO), περιέχει τις ακόλουθες γενικές ρυθμίσεις ως προς την επιείκεια:
The German Abgabenordung (General Tax Code) (‘the AO’), however, contains in Paragraph 227 the following general provisions on fairness:
Η Netto Supermarkt εκμεταλλεύεται υπεραγορές με παροχή εκπτώσεως στο ομόσπονδο κράτος του Mecklenburg-Δυτικής Πομερανίας.
Netto Supermarkt operates several discount supermarkets in the German state Mecklenburg-Vorpommern.
Όσον αφορά την επιστροφή του φόρου κύκλου εργασιών, η Netto Supermarkt είχε καθορίσει, στο πλαίσιο της εσωτερικής οργανώσεως της επιχειρήσεως, ότι ο φόρος κύκλου εργασιών στα μη εμπορικού χαρακτήρα ταξίδια επιστρέφεται μόνον όταν το κουπόνι και το τελωνειακό έγγραφο φέρουν κατά το ήμισυ τη σφραγίδα και ο αλλοδαπός πολίτης επιδεικνύει το διαβατήριό του.
As regards the reimbursement of turnover tax, it had decided internally that it would reimburse turnover tax to non-commercial travellers only if the impression of the stamp was half on the voucher and the customs form and the foreign national presented his passport.
Τις ρυθμίσεις αυτές τις εισήγαγε πριν εκδοθεί το επεξηγηματικό δελτίο του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Οικονομικών της 18ης Μαρτίου 1999, για την απαλλαγή από τον φόρο κύκλου εργασιών που αφορά παραδόσεις προς εξαγωγή στο πλαίσιο μη εμπορικού χαρακτήρα ταξιδίων.
It introduced those rules before the circular of the Bundesministerium der Finanzen (Federal Ministry of Finance) of 18 March 1999 on exemption from turnover tax for export supplies to non-commercial travellers, containing recommendations for proof of export in non-commercial travel, appeared.
Υπό τις ίδιες προϋποθέσεις μπορούν ήδη καταβληθέντα ποσά να επιστραφούν ή να συνυπολογισθούν.»
‘The tax authorities may waive, in whole or in part, claims arising from a liability to tax where it would be unfair to pursue them in the circumstances of the particular case; on the same conditions, amounts which have already been paid may be reimbursed or set off.’
III — Ιστορικό, διαδικασία και υποβληθέντα ερωτήματα
III — Factual background, procedure and questions referred
Μεταξύ 1992 και 1998, η Netto Supermarkt επέστρεψε σημαντικά ποσά φόρου κύκλου εργασιών σε ορισμένους πελάτες της υποθέτοντας εσφαλμένως ότι συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις απαλλαγής των παραδόσεων προς εξαγωγή.
From 1992 to 1998, Netto Supermarkt refunded considerable amounts of value added tax to some of its customers on the erroneous assumption that the legal conditions for a tax exemption for export supplies were met.
Όπως κατέδειξε η έρευνα που είχε πραγματοποιήσει στη συνέχεια η φορολογική αρχή, Πολωνοί υπήκοοι παρουσίαζαν στη Netto Supermarkt νοθευμένα τελωνειακά έντυπα καθώς και παλαιά τιμολόγια που ανήκαν σε άλλους πελάτες και τα οποία έβρισκαν στους χώρους σταθμεύσεως των καταστημάτων της Netto.
As the investigations conducted by the Tax Office confirmed later on, Polish nationals had provided Netto Supermarkt with forged forms of the customs authority and used receipts of other customers which they found in the car park of the Netto stores. They had gone on to furnish the forged forms and the used receipts with a stamp which was a counterfeit of the customs authority’s original stamp.
Οι δόλιες αυτές πρακτικές αποκαλύφθηκαν το 1998, όταν η Netto Supermarkt
The fraudulent conduct was discovered in 1998, when Netto Supermarkt contacted
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-271/06 ήταν αντικειμενικά ανεπιεικής και υπό τις ιδιαίτερες συνθήκες της συγκεκριμένης περιπτώσεως η εφαρμογή του δικαιώματος που αντλείται από τη φορολογική οφειλή δεν ήταν αντίθετη προς τις νομοθετικές διατάξεις.
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-271/06 the statutory principles.
Έκρινε ότι στην προσφεύγουσα έπρεπε να καταλογιστεί ότι είναι συνυπεύθυνη για την αδικαιολόγητη καταβολή των φόρων κύκλου εργασιών, έστω και αν με τις συνετές ενέργειές της αποτράπηκε περαιτέρω ζημία.
It found that Netto Supermarkt had to accept liability for being partly responsible for the unjustified paying out of turnover taxes, even if further damage was prevented by deliberate action on its part.
επικοινώνησε με το Hauptzollamt Neubrandenburg (Κεντρικό Τελωνείο του Neubrandenburg) προκειμένου να διαπιστωθεί αν μια συχνά εμφανιζόμενη τελωνειακή σφραγίδα και τα σχετικά με αυτή τελωνειακά έγγραφα ήσαν νοθευμένα.
the Hauptzollamt Neubrandenburg (Principal Customs Office, Neubrandenburg) to find out whether the frequently used stamp and the corresponding papers were counterfeit.
Μολονότι υπάλληλος του κεντρικού τελωνείου είχε αρχικά θεωρήσει ότι τα έντυπα και η σφραγίδα ήσαν γνήσια, κατόπιν νέας εξετάσεως, η τελωνειακή διοίκηση κατέληξε τελικά ότι τα προσκομιζόμενα έγγραφα ήσαν πλαστά.
After an employee of the Principal Customs Office had initially considered the forms and stamp to be genuine, that office, after further examination, found the documents produced to be falsified.