natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 10 Σεπτεμβρίου 2007, το οποίο πρωτοκολλήθηκε με τον αριθμό T-342/07, η Ryanair άσκησε προσφυγή περί ακυρώσεως της απόφασης περί απαγορεύσεως.
By application lodged with the Registry of the Court of First Instance on 10 September 2007, registered under number T-342/07, Ryanair brought an action for annulment of the Prohibition Decision.
Μετά την έκδοση της απόφασης περί απαγορεύσεως, η Ryanair αγόρασε περαιτέρω το 4,3 % των μετοχών της Aer Lingus, ανεβάζοντας τη συνολική συμμετοχή της σε ποσοστό 29,4 %.
Following the Prohibition Decision, Ryanair acquired a further 4.3% of the share capital of Aer Lingus, bringing its total shareholding to 29.4%.
Κατά τη διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής πριν την έκδοση της απόφασης περί απαγορεύσεως, η Aer Lingus υποστήριξε ότι η Επιτροπή οφείλει να λάβει απόφαση βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού και να καλέσει τη Ryanair να διαθέσει τη μειοψηφική συμμετοχή της στην Aer Lingus αν η Επιτροπή απαγορεύσει τη συγκέντρωση.
During the proceedings before the Commission prior to the Prohibition Decision, Aer Lingus submitted that the Commission should take a decision under Article 8(4) of the Regulation requiring Ryanair to divest itself of its minority stake in Aer Lingus should the Commission prohibit the concentration.
Στις 27 Ιουνίου 2007, ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού απηύθυνε επιστολή στην αιτούσα επισημαίνοντας ότι, κατά την άποψη των αρμοδίων για τον έλεγχο των συγχωνεύσεων υπηρεσιών, η Επιτροπή δεν έχει την εξουσία εκ του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού να διατάξει τη Ryanair να διαθέσει τη μειοψηφική συμμετοχή της, εφόσον δεν υπάρχει ένδειξη ότι, με το 25,22 % των μετοχών της Aer Lingus, η Ryanair θα ήταν σε θέση να ασκήσει de jure ή de facto έλεγχο επί της Aer Lingus κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 2, του κανονισμού.
On 27 June 2007, the Deputy Director General of the Directorate-General for Competition addressed a letter to the applicant indicating that, in the opinion of the services in charge of Merger Control, the Commission did not have the power under Article 8(4) of the Regulation to order Ryanair to divest itself of its minority shareholding, insofar as there was no indication that, with 25.22% of Aer Lingus shares, Ryanair would be in a position to exercise de jure or de facto control over Aer Lingus within the terms of Article 3(2) of the Regulation.
Για τους ίδιους λόγους, η επιστολή αναφέρει ότι η Επιτροπή δεν θα είχε την εξουσία να λάβει προσωρινά μέτρα βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού.
For the same reasons, the letter stated that the Commission would lack the power to adopt interim measures under Article 8(5) of the Regulation.
Στις 17 Αυγούστου 2007, η Aer Lingus ζήτησε από την Επιτροπή να κινήσει κατά της Ryanair τη διαδικασία του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού και να λάβει προσωρινά μέτρα κατά το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού αυτού εμποδίζοντας τη Ryanair να ασκήσει τα οικεία δικαιώματα ψήφου στην Aer Lingus ή, επικουρικώς, να δηλώσει ρητά ότι η Επιτροπή δεν έχει την εξουσία να λάβει τέτοια μέτρα.
On 17 August 2007, Aer Lingus addressed to the Commission a request that it open proceedings against Ryanair under Article 8(4) of the Regulation and that it adopt interim measures under Article 8(5) thereof to prevent Ryanair from exercising its voting rights in Aer Lingus, or, alternatively, to state formally that the Commission does not have the power to adopt such measures.
Επιπλέον, η Aer Lingus ζήτησε από την Επιτροπή να λάβει ρητά θέση όσον αφορά την ερμηνεία του άρθρου 21 του κανονισμού.
In addition, Aer Lingus requested that the Commission explicitly take a position on the interpretation of Article 21 of the Regulation.
Στις 11 Οκτωβρίου 2007, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση C(2007) 4600 τελικό, με την οποία απέρριψε το αίτημα της Aer Lingus (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
On 11 October 2007, the Commission adopted Decision C(2007) 4600 final rejecting Aer Lingus’ request (‘the Contested Decision’).
Η προσβαλλόμενη απόφαση
The Contested Decision
Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή διατυπώνει την άποψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανονισμού, συγκέντρωση υπάρχει μόνον οσάκις μια επιχείρηση αποκτά τον έλεγχο, ο δε έλεγχος ορίζεται ως η δυνατότητα καθοριστικού επηρεασμού.
In the Contested Decision, the Commission took the view that, pursuant to Article 3 of the Regulation, a concentration arises only where an undertaking acquires control, control being defined as the possibility of exercising decisive influence.
Όσον αφορά το άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού, η Επιτροπή υπενθύμισε ότι η διάταξη αυτή της δίνει την εξουσία, οσάκις η συγκέντρωση έχει ήδη πραγματοποιηθεί, να απαιτεί από τις μετέχουσες επιχειρήσεις να λύσουν τη συγκέντρωση, ιδίως με τη διάθεση όλων των μετοχών ή στοιχείων του ενεργητικού που έχουν αποκτήσει, ούτως ώστε να επανέλθει η προϋπάρξασα της πραγματοποίησης της συγκέντρωσης κατάσταση.
As to Article 8(4) of the Regulation, the Commission recalled that this provision allows it, where a concentration has already been implemented, to require the undertakings concerned to dissolve the concentration, in particular through the disposal of all the shares or assets acquired, so as to restore the situation prevailing prior to the implementation of the concentration.
Η Επιτροπή διαπίστωσε όμως ότι η εξεταζόμενη συγκέντρωση δεν είχε πραγματοποιηθεί εφόσον η Ryanair δεν είχε αποκτήσει τον έλεγχο της Aer Lingus.
However, the Commission found that the concentration assessed in the present case had not been implemented, insofar as Ryanair had not acquired control of Aer Lingus.
Συνεπώς, οι συναλλαγές που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της Επιτροπής δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ότι συνιστούν πραγματοποίηση της κοινοποιηθείσας συγκέντρωσης.
The transactions that were carried out during the Commission’s proceedings could therefore not be considered to constitute implementation of the notified concentration.
Ειδικότερα, η Επιτροπή υπογράμμισε ότι το μειοψηφικό πακέτο μετοχών που κατείχε η Ryanair δεν της παρείχε, de jure ή de facto, τον έλεγχο επί της Aer Lingus κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 2, του κανονισμού.
In particular, the Commission underlined that the minority stake held by Ryanair did not grant it, de jure or de facto, control of Aer Lingus within the meaning of Article 3(2) of the Regulation.
Η Επιτροπή πρόσθεσε ότι, ναι μεν η μειοψηφική συμμετοχή μπορεί υπό ορισμένες περιστάσεις να οδηγήσει στη διαπίστωση υπάρξεως ελέγχου, πλην όμως δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι εν προκειμένω συντρέχουν τέτοιες περιστάσεις.
The Commission added that, even though minority shareholdings may in certain circumstances lead to a finding of control, there were no indications that such circumstances were present in this case.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχε στη διάθεσή της η Επιτροπή, τα δικαιώματα της Ryanair ως μειοψηφούντος μετόχου (ειδικότερα το δικαίωμα παρεμποδίσεως της λήψεως των καλουμένων «ειδικών αποφάσεων» κατά το ιρλανδικό δίκαιο των εταιριών) συνδέονται αποκλειστικά με δικαιώματα αναγόμενα στην προστασία των μειοψηφούντων μετόχων και δεν παρέχουν έλεγχο επί της Aer Lingus.
In fact, according to the information available to the Commission, Ryanair’s rights as a minority shareholder (in particular the right to block so-called ‘special resolutions’ under Irish company law) are associated exclusively with rights related to the protection of minority shareholders and do not confer control upon Aer Lingus.
Επιπλέον, η Επιτροπή επισήμανε ότι η ίδια η Aer Lingus δεν υποστήριξε ότι το αποκτηθέν μειοψηφικό πακέτο μετοχών θα οδηγούσε στον έλεγχο της Aer Lingus από τη Ryanair.
Furthermore, the Commission pointed out that Aer Lingus itself did not claim that the minority stake acquired would lead to control by Ryanair over Aer Lingus.
Τέλος, η Επιτροπή παρατήρησε ότι η παρούσα υπόθεση διαφέρει από την περίπτωση παλαιοτέρων υποθέσεων όπου είχε εφαρμοστεί το άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού όπως με την απόφαση της Επιτροπής, της 30ής Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό μέτρων επαναφοράς των συνθηκών αποτελεσματικού ανταγωνισμού σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 4064/89 (Υπόθεση COMP/M. 2416 — Tetra Laval/Sidel) ΕΕ 2004, L 38, σ.
Finally, the Commission stated that the present case differed from the situation in past cases where Article 8(4) had been applied, such as in the Commission Decision of 30 January 2002 setting out measures to restore conditions of effective competition pursuant to Article 8(4) of Council Regulation (EEC) No 4064/89 (Case COMP/M.2416 — Tetra Laval/Sidel, OJ 2004 L 38, p.
1, στο εξής: υπόθεση Tetra Laval/Sidel), και με την απόφαση 2004/276/EK της Επιτροπής, της 30ής Ιανουαρίου 2002, με την οποία η Επιτροπή ζήτησε από ορισμένες επιχειρήσεις να χωριστούν σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 4064/89 (Υπόθεση COMP/M.2283 — Schneider/Legrand) ΕΕ 2004, L 101, σ.
1, ‘the Tetra Laval/Sidel Case’) and in the Commission Decision of 30 January 2002 requiring undertakings to be separated pursuant to Article 8(4) of Council Regulation (EEC) No 4064/89 (Case COMP/M.2283 — Schneider/Legrand, OJ 2004 L 101, p.
134, στο εξής: υπόθεση Schneider/Legrand).
134, ‘the Schneider/Legrand Case’).
Πράγματι, στις υποθέσεις εκείνες, αντίθετα προς την παρούσα υπόθεση, η απόκτηση είχε ήδη ολοκληρωθεί επιτυχώς και ο αποκτήσας είχε πλέον τον έλεγχο του στόχου.
In fact, in those cases, by contrast to the present situation, an acquisition had already been successfully completed and the acquirer had acquired control of the target.
Όσον αφορά το αίτημα της Aer Lingus να λάβει η Επιτροπή προσωρινά μέτρα κατά το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού, η Επιτροπή επισήμανε ότι η διάταξη αυτή αναφέρεται στην περίπτωση που η συγκέντρωση «έχει ήδη πραγματοποιηθεί και έχει κηρυχθεί ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά» και κατέληξε, συνεπώς, στο συμπέρασμα ότι δεν είχε την εξουσία να λάβει προσωρινά μέτρα στην υπόθεση αυτή.
As concerns Aer Lingus’ request that the Commission adopt interim measures pursuant to Article 8(5) of the Regulation, the Commission noted that the wording of this provision referred similarly to a situation where a concentration ‘has already been implemented and is declared incompatible with the common market’ and concluded therefore that it did not have the power to take interim measures in that case.
Αναφορικά με το αίτημα της Aer Lingus να λάβει η Επιτροπή θέση ως προς την ερμηνεία του άρθρου 21 του κανονισμού, η Επιτροπή επισήμανε ότι το αίτημα
In relation to Aer Lingus’ request that the Commission adopt a position on the interpretation of Article 21 of the Regulation, the Commission noted that such a request
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 19 Νοεμβρίου 2007 και πρωτοκολλήθηκε με τον αριθμό T-411/07, η αιτούσα άσκησε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως βάσει της διατάξεως του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ.
By application lodged at the Court Registry on 19 November 2007, registered under number T-411/07, the applicant brought an action for annulment of the Contested Decision on the basis of the fourth paragraph of Article 230 EC.
Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία αυθημερόν, το οποίο πρωτοκολλήθηκε με τον αριθμό T-411/07 R, η αιτούσα ζήτησε τη λήψη προσωρινών μέτρων και την αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως βάσει των άρθρων 242 ΕΚ και 243 ΕΚ και του άρθρου 104 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
By separate document lodged at the Registry on the same day, registered under number T-411/07 R, the applicant applied for the adoption of interim measures and for the suspension of the operation of the Contested Decision on the basis of Articles 242 EC and 243 EC, and of Article 104 of the Rules of Procedure of the Court of First Instance.
Στις 12 Δεκεμβρίου 2007, η Επιτροπή υπέβαλε γραπτές παρατηρήσεις επί της αιτήσεως προσωρινών μέτρων.
On 12 December 2007 the Commission submitted its written observations on this application for interim measures.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 27 Νοεμβρίου 2007, η Ryanair ζήτησε την άδεια να παρέμβει προς στήριξη των αιτημάτων της Επιτροπής.
By a document lodged at the Registry on 27 November 2007, Ryanair applied for leave to intervene in support of the form of order sought by the Commission.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 4 Δεκεμβρίου 2007, η Aer Lingus δεν προέβαλε αντιρρήσεις στην αίτηση παρεμβάσεως της Ryanair και δήλωσε ότι δεν διατυπώνει αίτημα εμπιστευτικής μεταχειρίσεως για κανένα από τα έγγραφα που κατέθεσε ενώπιον του Πρωτοδικείου, στην υπόθεση T-411/07 R.
By a document lodged at the Registry on 4 December 2007, Aer Lingus raised no objections to Ryanair’s application for leave to intervene and stated that it made no confidentiality claims in relation to any of the documents which it had lodged with the Court in Case T-411/07 R.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 5 Δεκεμβρίου 2007, η Επιτροπή δεν προέβαλε αντιρρήσεις στην αίτηση παρεμβάσεως της Ryanair.
By a document lodged at the Registry on 5 December 2007, the Commission raised no objections to Ryanair’s application for leave to intervene.
Με διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 7ης Δεκεμβρίου 2007, επετράπη στη Ryanair να παρέμβει προς στήριξη των αιτημάτων της Επιτροπής και να καταθέσει υπόμνημα παρεμβάσεως το οποίο και κατέθεσε στις 19 Δεκεμβρίου 2007.
By order of the President of the Court of First Instance of 7 December 2007, Ryanair was granted leave to intervene in support of the form of order sought by the Commission and to submit a statement in intervention, which it did on 19 December 2007.
Στις 24 Ιανουαρίου 2008, πραγματοποιήθηκε η επ’ ακροατηρίου συζήτηση.
A hearing was held on 24 January 2008.
Αιτήματα
Forms of order sought
Η αιτούσα ζητεί από τον Πρόεδρο του Πρωτοδικείου:
The applicant claims that the President of the Court of First Instance should:
— να υποχρεώσει την Επιτροπή να απαιτήσει από τη Ryanair, μέχρις εκδόσεως αποφάσεως στην κύρια υπόθεση ή στην υπόθεση T-342/07, και δη την εξ αυτών μεταγενέστερη:
— order the Commission to require Ryanair, until judgment in the main application or in Case T-342/07, whichever is the later:
— να μην ασκήσει τα οικεία δικαιώματα ψήφου ή οποιαδήποτε άλλα δικαιώματα συνδεόμενα ή απορρέοντα από τη συμμετοχή της Ryanair στην Aer Lingus (περιλαμβανομένων, ανεξαιρέτως, παραστάσεως ή ψήφου κατά τις συνεδριάσεις, ή τη σύγκληση γενικών συνελεύσεων) εκτός αν η Επιτροπή επιτρέψει παρέκκλιση·
— not to exercise the voting rights or any other rights attached or deriving from the shareholding held by Ryanair in Aer Lingus (including, without limitation, attendance or voting at meetings, or the requisition of general meetings) except in accordance with a derogation granted by the Commission;
— να καταθέσει τις επίδικες μετοχές σε μεσεγγύηση και να μη διαθέσει καμία παρά μόνον προς πώληση και σύμφωνα με διαδικασία που θα εγκρίνει η Επιτροπή·
— to vest the shares in question in a trustee and not to dispose of any of them except to a buyer, and in accordance with a procedure, approved by the Commission;
— να μην αυξήσει περαιτέρω τις μετοχές της στην Aer Lingus·
— not to increase further its shareholding in Aer Lingus;
— επικουρικώς, να απευθύνει οποιαδήποτε παρόμοια εντολή κατά της Επιτροπής και/ή της Ryanair κατά την κρίση του·
— alternatively, adopt any order to similar effect against the Commission and/or Ryanair as the President may think fit;
— να αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης της Επιτροπής C(2007) 4600 τελικό, της 11ης Οκτωβρίου 2007, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της αιτούσας περί κινήσεως της διαδικασίας του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού, στο μέτρο του αναγκαίου·
— suspend the Commission’s decision of 11 October 2007 C(2007) 4600 final rejecting the applicant’s request that proceedings be opened under Article 8(4) of the Regulation, in so far as necessary;
Η Επιτροπή ζητεί από τον Πρόεδρο του Πρωτοδικείου:
The Commission contends that the President of the Court should:
— να απορρίψει την αίτηση αναστολής εκτελέσεως·
— dismiss the application for suspension;
— να απορρίψει την αίτηση προσωρινών μέτρων·
— dismiss the application for interim measures;
— να καταδικάσει την αιτούσα στα δικαστικά έξοδα.
— order the applicant to pay the costs.
Η Ryanair ζητεί από τον Πρόεδρο του Πρωτοδικείου:
Ryanair contends that the President of the Court should:
— να απορρίψει την αίτηση·
— dismiss the application;
— να καταδικάσει την αιτούσα στα δικαστικά έξοδα της παρεμβάσεως.
— order the applicant to pay the costs associated with the intervention.
Κατά τα άρθρα 242 ΕΚ και 243 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 225, παράγραφος 1, ΕΚ, το Πρωτοδικείο δύναται, εφόσον εκτιμά ότι το επιβάλλουν οι περιστάσεις, να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης πράξεως ή να διατάξει τα αναγκαία προσωρινά μέτρα.
Under Articles 242 EC and 243 EC, in conjunction with Article 225(1) EC, the Court of First Instance may, if it considers that circumstances so require, order that application of the act contested before it be suspended or prescribe any necessary interim measures.
Το άρθρο 104, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου ορίζει ότι η αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων πρέπει να αναφέρει το αντικείμενο της δίκης, τις περιστάσεις από τις οποίες προκύπτει το επείγον και τους πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς που αποδεικνύουν prima facie το βάσιμο του ζητουμένου προσωρινού μέτρου.
Article 104(2) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance provides that an application for interim measures must state the subject-matter of the proceedings, the circumstances giving rise to urgency, and the pleas of fact and law establishing a prima facie case for the interim measures applied for.
Κατόπιν αυτού, ο δικαστής που εκδικάζει την αίτηση μπορεί να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως της πράξεως και/ή προσωρινά μέτρα αν αποδεικνύεται ότι δικαιολογούνται, prima facie, από τα πραγματικά και νομικά περιστατικά και αν είναι επείγοντα υπό την έννοια ότι είναι ανάγκη, για την αποφυγή σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας των συμφερόντων του αιτούντος, να διαταχθούν και να παραγάγουν αποτελέσματα πριν από την έκδοση της αποφάσεως στην κύρια δίκη.
Thus, the judge hearing the application may order suspension of operation of an act and/or interim measures if it is established that such an order is justified, prima facie, in fact and in law and that it is urgent in so far as, in order to avoid serious and irreparable harm to the applicant’s interests, it must be made and produce its effects before a decision is reached in the main action.
Οι προϋποθέσεις αυτές είναι σωρευτικές, πράγμα που σημαίνει ότι τα προσωρινά μέτρα πρέπει να απορρίπτονται αν ελλείπει μία από αυτές [διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 14ης Οκτωβρίου 1996, C-268/96 P(R), SCK και FNK κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996, σ. I-4971, σκέψη 30].
Those conditions are cumulative, with the result that an application for interim measures must be dismissed if any one of them is not satisfied (order in Case C-268/96 P(R) SCK and FNK v Commission [1996] ECR I-4971, paragraph 30).
I-1461, σκέψη 73 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Where appropriate, the judge hearing the application must also weigh up the interests involved (see the order in Case C-445/00 R Austria v Council [2001] ECR I-1461, paragraph 73 and the case cited).
Επιπλέον, στο πλαίσιο αυτής της σφαιρικής εξέτασης, ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων έχει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως και είναι ελεύθερος να καθορίσει, ενόψει των ιδιαιτεροτήτων της υποθέσεως, τη σειρά και τον τρόπο κατά τον οποίο πρέπει να εξακριβωθεί η συνδρομή των διαφόρων αυτών προϋποθέσεων εφόσον κανένας κανόνας κοινοτικού δικαίου δεν επιβάλλει κάποιο προκαθορισμένο σχέδιο αναλύσεως για να εκτιμήσει την αναγκαιότητα της εκδόσεως διατάξεως προσωρινών μέτρων [διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 19ης Ιουλίου 1995, C-149/95 P(R), Επιτροπή κατά Atlantic Container Line κ.λπ., Συλλογή 1995, σ. I-2165, σκέψη 23, και διάταξη του προέδρου του πρώτου τμήματος του Δικαστηρίου της 3ης Απριλίου 2007, C-459/06 P(R), Vischim κατά Επιτροπής, μη δημοσιευθείσα στη Συλλογή, σκέψη 25].
In addition, in the context of that overall examination, the judge hearing the application has a wide discretion and is free to determine, having regard to the specific circumstances of the case, the manner and order in which those various conditions are to be examined, there being no rule of Community law imposing a pre-estab-lished scheme of analysis within which the need to order interim measures must be analysed and assessed (order in Case C-149/95 P(R) Commission v Atlantic Container Line and Others [1995] ECR I-2165, paragraph 23, and order of 3 April 2007 in Case C-459/06 P(R) Vischim v Commission, not published in the ECR, paragraph 25).
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η αίτηση προσωρινών μέτρων πρέπει να απορριφθεί διότι κανένα από τα ζητούμενα μέτρα δεν ανήκει σε αυτά που μπορούν να χορηγηθούν στο πλαίσιο διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
The Commission submits that the application for interim measures should be dismissed on the ground that none of the relief sought is of the type that can be granted in the framework of interim proceedings.
Πρώτον, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι τα ζητούμενα προσωρινά μέτρα υπερακοντίζουν την έκταση αυτού που η αιτούσα θα μπορούσε να επιτύχει στην κύρια δίκη που δεν θα μπορούσε να συνίσταται στην αυτόματη διάθεση της μειοψηφίας μετοχών της Ryanair.
First, the Commission argues that the interim measures requested go beyond the scope of what the applicant could obtain in the main proceedings, which cannot result in the automatic divestiture of Ryanair’s minority shareholding.
Αν το αίτημα της Aer Lingus ευδοκιμήσει στην κύρια δίκη, τότε η Επιτροπή θα οφείλει να λάβει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Πρωτοδικείου σύμφωνα με το άρθρο 233 ΕΚ.
Should Aer Lingus prevail in the main proceedings, it would be for the Commission to take the necessary measures to comply with the Court’s judgment, in accordance with Article 233 EC.
Επιπλέον, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η αιτούσα ζητεί τη λήψη μέτρων που θα παραγάγουν αποτελέσματα μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση στην κύρια δίκη ή στην υπόθεση T-342/07, και δη η εξ αυτών μεταγενέστερη.
In addition, the Commission points out that the applicant requests the adoption of measures having effect until the judgment in the main application or in Case T-342/07, whichever is the later.
Κατά την Επιτροπή, η χρονική επέκταση της διάρκειας των ζητουμένων μέτρων πέραν της περατώσεως της κύριας δίκης ισοδυναμεί με άρση του προσωρινού χαρακτήρα της διαδικασίας προσωρινών μέτρων.
According to the Commission, extending the duration of the measures sought beyond the end of the main proceedings would be to deny the provisional nature of the interim measures procedure.
Υποστηρίζει επίσης ότι η παρούσα αίτηση προσωρινών μέτρων δεν μπορεί να συνδέεται με διαφορετική και χωριστή δίκη στην οποία η αιτούσα δεν είναι διάδικος.
It also argues that the present application for interim measures cannot relate to different and separate proceedings to which the applicant is not a party.
Δεύτερον, όσον αφορά το αίτημα αναστολής εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, κατά πάγια νομολογία, δεν μπορεί να γίνει λόγος κατ’ αρχήν για αναστολή εκτελέσεως αρνητικής απόφασης της διοίκησης.
Second, so far as concerns the request for suspension of the Contested Decision, the Commission submits that, according to consistent case-law, an application for suspension of operation cannot, in principle, be envisaged against a negative administrative decision.