natgillin/translations-raw huggingface dataset:
(βλ. σκέψεις 45-49, 51, διατακτ. 1)
(see paras 45-49, 51, operative part 1)
Βεβαίως, η έννοια του κινδύνου συγχύσεως είναι η ίδια στα άρθρα 4, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, και 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της πρώτης οδηγίας 89/104 για τα σήματα.
The notion of likelihood of confusion is the same in Articles 4(1)(b) and 5(1)(b) of Directive 89/104 concerning trade marks.
Ωστόσο, όταν πληρούνται οι απαιτούμενες από το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/104 προϋποθέσεις για την απαγόρευση της χρήσεως σημείου πανομοιότυπου ή παρόμοιου με καταχωρισμένο σήμα, η συγκριτική διαφήμιση στην οποία χρησιμοποιείται το εν λόγω σημείο αποκλείεται να πληροί την περί επιτρεπτού προϋπόθεση που τάσσει το άρθρο 3α, παράγραφος 1, στοιχείο δ΄, της οδηγίας 84/450.
However, where the conditions required in Article 5(1)(b) of Directive 89/104 to prevent the use of a sign identical with, or similar to, a registered trade mark are met, a comparative advertisement in which that sign is used cannot satisfy the condition, laid down in Article 3a(1)(d) of Directive 84/450, as amended by Directive 97/55, under which comparative advertising is permitted.
Ωστόσο, στο πλαίσιο του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/104 τίθεται υπό αμφισβήτηση αίτηση καταχωρίσεως σήματος.
Article 4(1)(b) of Directive 89/104, however, concerns an application for registration of a mark.
Αντιθέτως, στην περίπτωση του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/104, ο τρίτος που χρησιμοποιεί σημείο πανομοιότυπο ή παρόμοιο με καταχωρισμένο σήμα δεν διεκδικεί κανένα δικαίωμα σήματος επί του σημείου αυτού, αλλά προβαίνει
Once a mark has been registered, its proprietor has the right to use it as he sees fit so that, for the purposes of assessing whether the application for registration falls within the ground for refusal laid down in that provision, it is necessary to ascertain whether there is a likelihood of confusion with the opponent’s earlier mark in all the circumstances in which the mark applied for might be used if it were to be registered.
Συγκεκριμένα, αφενός, σε περίπτωση ομοιότητας μεταξύ του σήματος και του σημείου και μεταξύ των προϊόντων ή υπηρεσιών, ο κίνδυνος συγχύσεως αποτελεί την ειδική προϋπόθεση προστασίας.
First, in the case of similarity between the mark and the sign and between the goods or services, the likelihood of confusion constitutes the specific condition for protection.
Το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/104 δεν εφαρμόζεται παρά μόνο σε περίπτωση στην οποία, λόγω της ταυτότητας ή της ομοιότητας των σημάτων και των προσδιοριζόμενων προϊόντων ή υπηρεσιών, υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως του κοινού.
Article 5(1)(b) of Directive 89/104 is thus designed to apply only if, by reason of the identity or similarity both of the marks and of the goods or services which they designate, there exists a likelihood of confusion on the part of the public.
Αφετέρου, όπως προκύπτει από το άρθρο 3α, παράγραφος 1, στοιχείο δ΄, της οδηγίας 84/450, η συγκριτική διαφήμιση δεν επιτρέπεται αν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ διαφημιζόμενου και ανταγωνιστή ή μεταξύ των σημάτων, των προϊόντων ή των υπηρεσιών διαφημιζόμενου και ανταγωνιστή.
Second, it is apparent from Article 3a(1)(d) of Directive 84/450 that comparative advertising is not permitted if there is a likelihood of confusion between the advertiser and a competitor or between the advertiser’s trade marks, goods or services and those of a competitor.
Υπό το φως της δέκατης τρίτης έως και της δέκατης πέμπτης αιτιολογικής σκέψης της οδηγίας 97/55, στην έννοια της «συγχύσεως» που χρησιμοποιείται τόσο στο άρθρο 5, παράγραφος 1,
In the light of recitals 13 to 15 of Directive 97/55, the same interpretation must be given to the term ‘confusion’ used in both Article 5(1)(b) of
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-533/06 σε στιγμιαία χρήση. Υπό τις συνθήκες αυτές, για να εκτιμηθεί αν ο δικαιούχος του καταχωρισμένου σήματος έχει δικαίωμα να αντιταχθεί στην ειδική αυτή χρήση, η εξέταση πρέπει να περιοριστεί στις περιστάσεις που χαρακτηρίζουν την εν λόγω χρήση, χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί αν μία άλλη χρήση του ίδιου σημείου μπορεί ενδεχομένως, υπό άλλες περιστάσεις, να δημιουργήσει κίνδυνο συγχύσεως.
SUMMARY — CASE C-533/06 whether the proprietor of the registered mark is entitled to oppose that specific use, the assessment must be limited to the circumstances characterising that use, without there being any need to investigate whether another use of the same sign in different circumstances would also be likely to give rise to a likelihood of confusion.
δεν έχει δικαίωμα να απαγορεύσει τη χρήση από τρίτον, σε συγκριτική διαφήμιση, σημείου παρόμοιου με το σήμα αυτό για προϊόντα ή υπηρεσίες πανομοιότυπες ή παρόμοιες με εκείνες για τις οποίες καταχωρίστηκε το εν λόγω σήμα, όταν η χρήση αυτή δεν δημιουργεί κίνδυνο συγχύσεως στο κοινό, και τούτο ανεξαρτήτως του αν η εν λόγω συγκριτική διαφήμιση πληροί ή όχι όλες τις περί επιτρεπτού προϋποθέσεις του άρθρου 3α της οδηγίας 84/450, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 97/55.
(see paras 65-67) of a registered trade mark is not entitled to prevent the use by a third party, in a comparative advertisement, of a sign similar to that mark in relation to goods or services identical with, or similar to, those for which that mark was registered where such use does not give rise to a likelihood of confusion on the part of the public, and that is so irrespective of whether or not the comparative advertisement satisfies all the conditions laid down in Article 3a of Directive 84/450 concerning misleading advertising and comparative advertising, as amended by Directive 97/55, under which comparative advertising is permitted.
Το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/104 έχει την έννοια ότι ο δικαιούχος καταχωρισμένου σήματος
Article 5(1)(b) of First Directive 89/104 concerning trade marks is to be interpreted as meaning that the proprietor
(βλ. σκέψη 69, διατακτ. 2)
(see para. 69, operative part 2)
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑPAOLO MENGOZZI της 31ης Ιανουαρίου 2008 1
OPINION OF ADVOCATE GENERALMENGOZZI delivered on 31 January 2008 1
Το άρθρο 5 της οδηγίας 89/104, με τίτλο «Δικαιώματα που παρέχει το σήμα», ορίζει:
Article 5 of Directive 89/104, under the heading ‘Rights conferred by a trade mark’, reads as follows:
Με την υπό κρίση αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, το Court of Appeal (England & Wales) υποβάλλει στο Δικαστήριο ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία διατάξεων της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων 2, και της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Σεπτεμβρίου 1984, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παραπλανητική διαφήμιση 3, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 97/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1997 4. «1.
By the present reference for a preliminary ruling, the Court of Appeal (England and Wales) puts to the Court questions concerning the interpretation of provisions contained in First Council Directive 89/104/EEC of 21 December 1988 to approximate the laws of the Member States relating to trade marks 2 and in Council Directive 84/450/EEC of 10 September 1984 concerning misleading and comparative advertising 3 as amended by
Το καταχωρισμένο σήμα παρέχει στον δικαιούχο αποκλειστικό δικαίωμα.
The proprietor shall be entitled to prevent all third parties not having his consent from using in the course of trade:
Ο δικαιούχος δικαιούται να απαγορεύει σε κάθε τρίτο να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές, χωρίς τη συγκατάθεσή του: α) σημείο πανομοιότυπο με το σήμα για προϊόντα ή υπηρεσίες πανομοιότυπες με εκείνες για τις οποίες το σήμα έχει καταχωριστεί·
(a) any sign which is identical with the trade mark in relation to goods or services which are identical with those for which the trade mark is registered;
Τα εν λόγω ερωτήματα ανέκυψαν στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην κινητή τηλεφωνία, την O2 Holdings Limited και την O2 (UK) Limited (στο εξής από κοινού: O2), αφενός, και τη Hutchison 3G Limited (στο εξής: H3G), αφετέρου, σχετικά με τηλεοπτική διαφημιστική εκστρατεία που πραγματοποίησε η δεύτερη στο Ηνωμένο Βασίλειο για την προώθηση υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας.
These questions were raised in the context of proceedings between companies operating in the mobile phone sector, O2 Holdings Limited and O2 (UK) Limited (together ‘O2’), of the one part, and Hutchison 3G Limited (‘H3G’), of the other, concerning a television advertising campaign run by the latter in the United Kingdom to promote its mobile telephone services.
1 — Γλώσσα του πρωτοτύπου: η ιταλική.2 — ΕΕ 1989, L 40, σ.
1 — Original language: Italian.2 — OJ 1989 L 40, p.
1.3 — ΕΕ L 250, σ.
1.3 — OJ 1984 L 250, p.
17.4 — ΕΕ L 290, σ. 18.
17.4 — OJ 1997 L 290, p. 18.
β) σημείο για το οποίο, λόγω της ταυτότητας ή της ομοιότητάς του με το σήμα και της ταυτότητας ή της ομοιότητας των προϊόντων ή των υπηρεσιών που καλύπτονται από το σήμα και το σημείο, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης του κοινού, συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου συσχέτισης του σημείου με το σήμα.
(b) any sign where, because of its identity with, or similarity to, the trade mark and the identity or similarity of the goods or services covered by the trade mark and the sign, there exists a likelihood of confusion on the part of the public, which includes the likelihood of association between the sign and the trade mark.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-533/06
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-533/06
Ένα κράτος μέλος μπορεί επίσης να προβλέπει ότι ο δικαιούχος δικαιούται να απαγορεύει σε κάθε τρίτο να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές, χωρίς τη συγκατάθεσή του, σημείο πανομοιότυπο ή παρόμοιο με το σήμα, για προϊόντα ή υπηρεσίες μη παρόμοιες με εκείνες για τις οποίες το σήμα έχει καταχωριστεί, εάν αυτό χαίρει φήμης μέσα στο κράτος μέλος και η χρησιμοποίηση του σημείου, χωρίς νόμιμη αιτία, θα επέφερε, αχρεωστήτως, όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του σήματος ή θα ήταν βλαπτική για τον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη.
Any Member State may also provide that the proprietor shall be entitled to prevent all third parties not having his consent from using in the course of trade any sign which is identical with, or similar to, the trade mark in relation to goods or services which are not similar to those for which the trade mark is registered, where the latter has a reputation in the Member State and where use of that sign without due cause takes unfair advantage of, or is detrimental to, the distinctive character or the repute of the trade mark.
Οι παράγραφοι 1 έως 4 δεν θίγουν τις διατάξεις που ισχύουν στα κράτη μέλη σχετικά με την προστασία από τη χρήση του σημείου για σκοπούς άλλους από εκείνους της διάκρισης των προϊόντων ή των υπηρεσιών, όταν η χρήση του σημείου αυτού, χωρίς νόμιμη αιτία, επιφέρει, αχρεωστήτως, όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του σήματος ή είναι βλαπτική για τον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη.»
Paragraphs 1 to 4 shall not affect provisions in any Member State relating to the protection against the use of a sign other than for the purposes of distinguishing goods or services, where use of that sign without due cause takes unfair advantage of, or is detrimental to, the distinctive character or the repute of the trade mark.’
Μπορεί, ιδίως, να απαγορεύεται, εάν πληρούνται οι όροι των παραγράφων 1 και 2:
The following, inter alia, may be prohibited under paragraphs l and 2:
Το άρθρο 6 της οδηγίας 89/104, με τίτλο «Περιορισμός των αποτελεσμάτων του σήματος», προβλέπει, στην παράγραφο 1: α) η επίθεση του σημείου επί των προϊόντων ή της συσκευασίας τους·
Article 6(1) of Directive 89/104, under the heading ‘Limitation of the effects of a trade mark’, establishes that:
Το άρθρο 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 84/450 ορίζει: εφόσον η χρήση αυτή γίνεται σύμφωνα με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία και το εμπόριο.»
Article 3a(1) of Directive 84/450 provides as follows:
«Η συγκριτική διαφήμιση επιτρέπεται, όσον αφορά τη σύγκριση, όταν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
‘Comparative advertising shall, as far as the comparison is concerned, be permitted when the following conditions are met: provided he uses them in accordance with honest practices in industrial or commercial matters.’
Η οδηγία 97/55 πρόσθεσε στην οδηγία 84/450, η οποία αφορούσε αρχικώς μόνον την παραπλανητική διαφήμιση, σειρά διατάξεων για τη συγκριτική διαφήμιση.
Directive 97/55 introduced a number of provisions on comparative advertising into Directive 84/450, which originally related only to misleading advertising.
Το άρθρο 2, σημείο 2α, της οδηγίας 84/450, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 97/55 (στο εξής: οδηγία 84/450) 5, ορίζει ως «συγκριτική διαφήμιση», για τους σκοπούς της οδηγίας αυτής, «κάθε διαφήμιση που κατονομάζει ρητά ή υπονοεί έναν γ) συγκρίνει κατά τρόπο αντικειμενικό ένα ή περισσότερα χαρακτηριστικά που είναι ουσιώδη, συναφή, επαληθεύσιμα, και αντιπροσωπευτικά των εν λόγω αγαθών και υπηρεσιών, στα οποία μπορεί να συμπεριλαμβάνεται και η τιμή·
(b) it compares goods or services meeting the same needs or intended for the same purpose; amended by Directive 97/55 (‘Directive 84/450’), 5 defines ‘comparative advertis- ing’, for the purposes of the directive, as ‘any advertising which explicitly or by implication identifies a competitor or goods or services offered by a competitor’.
5 — Η οδηγία 84/450 τροποποιήθηκε μεταγενέστερα από την οδηγία 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά («οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (ΕΕ L 149, σ. 22).
5 — Directive 84/450 was subsequently amended by Directive 2005/29/EC of the European Parliament and of the Council of 11 May 2005 concerning unfair business-to-consumer practices in the internal market (‘the Unfair Practices Directive’) (OJ 2005 L 149, p. 22).
Ορισμένες από τις τροποποιήσεις που εισήγαγε η οδηγία 2005/29 αφορούν διατάξεις της οδηγίας 84/450 για τη συγκριτική διαφήμιση, μεταξύ των οποίων το άρθρο 3α.
Some of the amendments made by Directive 2005/29 relate to provisions of Directive 84/450 concerning comparative advertising, including Article 3a.
Η οδηγία 2005/29 είναι ωστόσο μεταγενέστερη των γεγονότων της υπό κρίση υποθέσεως· θα λάβω επομένως υπόψη, με τις παρούσες προτάσεις, το κείμενο της οδηγίας 84/450, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 97/55, και όχι όπως έχει μετά τις τροποποιήσεις της οδηγίας 2005/29.
However, Directive 2005/29 was adopted after the events at issue; the text I shall have in mind in this Opinion is therefore the text of Directive 84/450 as amended by Directive 97/55 and not the text resulting from the further amendments introduced by Directive 2005/29.
Εξάλλου, η οδηγία 84/450 καταργήθηκε προσφάτως και αντικαταστάθηκε, από 12ης Δεκεμβρίου 2007, από την οδηγία 2006/114/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για την παραπλανητική και τη συγκριτική διαφήμιση (ΕΕ L 376, σ.
Also, Directive 84/450 has recently been repealed and replaced, as from 12 December 2007, by Directive 2006/114/EC of the European Parliament and of the Council of 12 December 2006, concerning misleading and comparative advertising (OJ 2006 L 376, p.
21), η οποία όμως αποτελεί απλώς κωδικοποίηση, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, των διατάξεων της οδηγίας 84/450 που ίσχυε προηγουμένως.
21), which is however merely a version, codified in the interests of clarity and rationality, of the provisions of Directive 84/450 previously in force.
δ) δεν δημιουργεί στην αγορά σύγχυση μεταξύ του διαφημιζόμενου και ενός ανταγωνιστή ή μεταξύ των σημάτων,
(d) it does not create confusion in the market place between the advertiser and a competitor or between the advertiser’s
Η υπόθεση της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα εμπορικών επωνυμιών, άλλων διακριτικών σημείων, αγαθών ή υπηρεσιών του διαφημιζόμενου και ενός ανταγωνιστή· ε) δεν έχει ως συνέπεια τη δυσφήμιση ή την υποτίμηση των σημάτων, των εμπορικών επωνυμιών, άλλων διακριτικών σημείων, αγαθών, υπηρεσιών, δραστηριοτήτων ή καταστάσεων ενός ανταγωνιστή·
The main proceedings and the questions referred for a preliminary ruling trade marks, trade names, other distinguishing marks, goods or services and those of a competitor;
Για τους σκοπούς της προώθησης, ειδικότερα, των υπηρεσιών της κινητής τηλεφωνίας, η O2 χρησιμοποιεί διάφορες εικόνες που παριστάνουν σαπουνόφουσκες.
For the purpose of promoting its mobile phone services, in particular, O2 uses images of bubbles in various ways.
Είναι ειδικότερα δικαιούχος, πέραν των σημάτων που αποτελούνται από τον συνδυασμό του γράμματος O και του αριθμού 2 (στο εξής: σήματα O2), δύο εικονιστικών σημάτων που αναπαριστούν το καθένα μία στατική εικόνα με σαπουνόφουσκες, καταχωρισμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο για συσκευές και υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών (στο εξής: σήματα με σαπουνόφουσκες).
It is the proprietor, inter alia, of trade marks consisting of the combination of the letter O and the number 2 (‘the O2 trade marks’) and also of two pictorial trade marks, both consisting of static pictures of bubbles, registered in the United Kingdom for telecommunications apparatus and services (‘the bubbles trade marks’).
Όπως προκύπτει από την απόφαση περί παραπομπής, έχει αποδειχθεί ότι οι καταναλωτές συνδέουν τις εικόνες που παριστάνουν σαπουνόφουσκες στο νερό (ιδίως σε μπλε φόντο), στο πλαίσιο της κινητής τηλεφωνίας, αποκλειστικά με την O2.
It is apparent from the order for reference that it is established that consumers associate images of bubbles in water (particularly against a graduated blue background) in the context of mobile phones exclusively with O2.
στ) για προϊόντα με ονομασία προέλευσης, αφορά σε κάθε περίπτωση προϊόντα με την ίδια ονομασία προέλευσης· ζ) δεν επιφέρει αθέμιτο όφελος από τη φήμη σήματος, εμπορικής επωνυμίας ή άλλων διακριτικών σημείων ενός ανταγωνιστή ή των δηλωτικών καταγωγής ανταγωνιστικών προϊόντων·
(g) it does not take unfair advantage of the reputation of a trade mark, trade name or other distinguishing marks of a competitor or of the designation of origin of competing products;
Η H3G παρέχει στο Ηνωμένο Βασίλειο υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας που χαρακτηρίζονται από το σημείο «3» από τον Μάρτιο του 2003 και μετά, όταν άλλες επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων η O2, είχαν ήδη παγιώσει τη θέση τους στην αγορά.
H3G started providing mobile phone services in the United Kingdom, under the mark ‘3’, only in March 2003 when four other providers, including O2, were well established in the market.
Τον Μάρτιο του 2004, η H3G εγκαινίασε μία προπληρωμένη υπηρεσία ονομαζόμενη «Threepay» και, εντός του ιδίου έτους, εκστρατεία συγκριτικής διαφήμισης, στο πλαίσιο της οποίας μεταδίδονταν τηλεοπτικώς διαφημιστικά μηνύματα που επιχειρούσαν σύγκριση τιμών με τις τιμές των υπηρεσιών των ανταγωνιστικών επιχειρήσεων.
In March 2004 H3G launched a pay-as-you-go service called ‘Threepay’ and, in the same year, started their comparative advertising campaign using TV advertisements to make a price comparison with their competitors’ services.
O2 HOLDINGS και O2 (UK) προϋποθέσεις για την εφαρμογή της εξαιρέσεως του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/104.
O2 HOLDINGS AND O2 (UK) referred to in Article 6(1)(b) of Directive 89/104 were satisfied.
σαπουνόφουσκες κατά της H3G και κατά του τηλεοπτικού διαφημιστικού μηνύματος που προέβαλε η H3G, το οποίο χρησιμοποιούσε, επιπλέον της σχηματικής και κινούμενης αναπαράστασης ενός 3, τον όρο «O2», καθώς και εικόνες με σαπουνόφουσκες που κινούνταν, και από τις οποίες προέκυπτε, κατ’ ουσίαν, ότι η υπηρεσία «Threepay» ήταν φθηνότερη από την ανάλογη υπηρεσία που πρόσφερε η O2 (στο εξής: επίδικη διαφήμιση).
trade marks in respect of a TV advertisement put out by H3G, in which the term ‘O2’ and moving pictures of bubbles were used, together with a stylised animated picture of a 3, and which implied essentially that the ‘Threepay’ service was cheaper than the similar service provided by O2 (‘the advertisement at issue’).
Η O2 προσέβαλε την απόφαση αυτή ενώπιον του Court of Appeal, αμφισβητώντας την εφαρμογή της εν λόγω εξαιρέσεως.
O2 brought an appeal against that judgment before the Court of Appeal, contending that the defence referred to did not apply.
Η H3G αμφισβήτησε επίσης την εν λόγω απόφαση κατά το μέρος που έκρινε ότι η επίδικη διαφήμιση ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/104 και ζήτησε να απορριφθεί, εν πάση περιπτώσει, η έφεση της O2.
H3G for its part disputed the judgment in so far as it ruled that the advertisement at issue fell within Article 5(1)(b) of Directive 89/104 and called for O2’s appeal to be dismissed.
Για την επίλυση της ένδικης διαφοράς, το Court of Appeal, με απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2006, έκρινε ότι πρέπει να υποβάλει στο Δικαστήριο τα εξής προδικαστικά ερωτήματα:
In the course of the proceedings, O2 subsequently abandoned the claim of infringement of the O2 trade marks 6and accepted that the price comparison was true and that as a whole, the advertisement at issue was not misleading in any way and that, in particular, it did not suggest any form of trade connection between 02 and 3.
Η αγωγή με βάση την παραποίηση/απομίμηση, που αφορούσε πλέον μόνον τη χρήση των εικόνων με σαπουνόφουσκες της επίδικης διαφήμισης, απορρίφθηκε με απόφαση της 23ης Μαρτίου 2006.
The action for infringement, now directed only against the use of the bubbles images in the advertisement at issue, was dismissed by judgment of 23 March 2006.
Κατ’ ουσίαν, ο δικαστής που επιλήφθηκε της διαφοράς έκρινε ότι η εν λόγω χρήση υπαγόταν βεβαίως στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/104, η εν λόγω διαφήμιση όμως δεν αντέβαινε στο άρθρο 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 84/450, οπότε συνέτρεχαν οι
In essence, the court before which the action was brought held that the use of the bubbles images in the advertisement fell within Article 5(1)(b) of Directive 89/104, but that the advertisement complied with Article 3a(1) of Directive 84/450 and so the conditions for application of the defence
6 — Βλ. απόφαση περί παραπομπής, σκέψη 3· γραπτές παρατηρήσεις της O2, σ.
6 — See order for reference, paragraph 3; O2’s written observations, p.
14, υποσημείωση 4, και γραπτές παρατηρήσεις της H3G, σημεία 5 και 6.
14, note 4, and H3G’s written observations, paragraphs 5 and 6.
7 — Βλ. απόφαση περί παραπομπής, σκέψη 11.
7 — See order for reference, paragraph 11.
Οσάκις ένας επιχειρηματίας χρησιμοποιεί σε συγκριτική διαφήμιση το καταχωρισμένο σήμα ανταγωνιστή του, για να είναι η χρήση σύμφωνη με το άρθρο 3α της οδηγίας 84/450, όπως έχει τροποποιηθεί, πρέπει να είναι “απαραίτητη”, και αν πρέπει, ποια είναι τα κριτήρια βάσει των οποίων κρίνεται η αναγκαιότητα;
(2) Where a trader uses, in a comparative advertisement, the registered trade mark of a competitor, in order to comply with Article 3a of Directive 84/450 as amended must that use be “indispensable” and if so what are the criteria by which indispensability is to be judged?
Ειδικότερα, αν υπάρχει απαίτηση της αναγκαιότητας, αποκλείει αυτή τη χρήση σήματος τόσο παρόμοιου προς το καταχωρισμένο ώστε να δημιουργείται σύγχυση;»
(3) In particular, if there is a requirement of indispensability, does the requirement preclude any use of a sign which is not identical to the registered trade mark but is closely similar to it?’