natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αυτή η μετατροπή θα καταστήσει δυνατές άλλες κοινές ενέργειες, οι οποίες ήταν αδύνατες έως σήμερα.
Jean Monnet circumscribed the spirit of the discussions which were about to open: 'We are here to undertake a common task — not to negotiate for our own national advantage, but to seek it to the advantage of all.
Από όλα αυτά θα γεννηθεί η Ευρώπη, μια Ευρώπη σταθερά ενωμένη και οικοδομη­μένη.
Only if we eliminate from our debates any particularist feelings shall we reach a solution.
Μια Ευρώπη όπου το βιοτικό επίπεδο θα ανέλθει χάρη στη συγκέ­ντρωση της παραγωγής και στην επέκταση των αγορών που θα προκαλέ­σουν την πτώση των τιμών [...]»
In so far as we, gathered here, can change our methods, the attitude of all Europeans will likewise gradually change' (').
Ο τόνος δόθηκε. Δεν πρόκειται για νέα τεχνική συμφωνία, έρμαιο του σκληρού παζαρέματος των διαπραγματευτών.
— the age-old enmity between France and Germany must be eliminated; any action taken must in the first place concern these two countries, but it is open to any other European nations which share the aims;
Η δήλωση (βλέπε παρακάτω στο παράρ­τημα) θέτει σειρά αρχών:
— action must be taken immediately on one limited but decisive point: Franco-German production of coal and steel must be placed under a common High Authority;
Η Γαλλία συγκαλεί στις 20 Ιουνίου 1950, στο Παρίσι, διακυβερνητική διάσκεψη την προεδρία της οποίας ανέλαβε ο Jean Monnet.
At the request of the Netherlands, the Council of Ministers, representing the Member States and which was to give its assent in certain cases, was set up.
Οι τρεις χώρες της Μπενελούξ και η Ιταλία ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και βρέθηκαν στο τραπέζι των διαπραγ­ματεύσεων.
A Parliamentary Assembly and a Court of Justice were to round off the struc­ture which underpins the institutional system of the current Communities.
Μόνον εάν εξαλείψουμε από τις συζητήσεις μας κάθε συναίσθημα ιδιαιτερότητας θα μπορέσει να βρεθεί λύση.
— the decisions of the High Authority will be binding on the1 member countries.
— Η Ευρώπη δεν θα δημιουργηθεί διαμιάς, θα διαμορφωθεί μέσα από συγκεκριμένα επιτεύγματα.
The negotiators never lost sight of the fact that they had the political mandate to construct ,m organisation which was totally new with regard to its objectives and methods.
Πρέπει πρώτα να καθιερωθεί η «πραγματική αλληλεγγύη». — Η μακραίωνη αντίθεση της Γαλλίας και της Γερμανίας πρέπει να εξαλειφθεί: η πρόταση αφορά κυρίως αυτές τις δύο χώρες, όμως είναι ανοιχτή σε όλα τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά έθνη τα οποία μοιράζονται τους στόχους της.
It was essential for the emerging institution to avoid all the shortcomings peculiar to the traditional intergovernmental organisations: the requirement of unanimity for national financial contributions, and subordination of the executive to the repre­sentatives of the national States.
Οι συζητήσεις επέτρεψαν την τελειο­ποίηση του επιδιωκόμενου διεθνούς οικοδομήματος.
Swift action was needed for the French initiative, which quickly became a Franco­German initiative, to retain its chances of becoming reality.
Μετά τη δήλωση Robert Schuman της 9ης Μαΐου 1950 ακολούθησε στις 18 Απριλίου 1951 η υπογραφή της συνθήκης του Παρισιού η πρώτη από τις ιδρυτικές συνθήκες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας θεσμικό όργανο από όλα τα μειονεκτή­ματα που χαρακτηρίζουν τους κλασικούς διακυβερνητικούς οργανισμούς: απαιτή­σεις της ομοφωνίας, εθνικές οικονομικές συνεισφορές, υπόταξη του εκτελεστικού στους αντιπροσώπους των κρατών.
Robert Schuman's declaration of 9 May 1950 was followed, on 1 8 April 1951, by the signing of lhe Treaty of Paris the first of the Treaties establishing the European Community.
από αίτημα των Κάτω Χωρών, θεσπίστηκε συμβούλιο υπουργών οι οποίοι αντιπρο­σώπευαν τα κράτη και έπρεπε να εκφρά­ζουν σε ορισμένες περιπτώσεις τη σύμφωνη γνώμη τους.
10 August 1952 the High Authority, chaired by )ean Monnet, took up its seat in Luxembourg. bourg.
Στις 18 Απριλίου 1951 υπογράφηκε η συνθήκη που θέσπισε την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα, με διάρ­κεια 50 ετών.
On 18 April 1951, the Treaty establishing the Coal and Steel Community was signed for a period of 50 years.
«Οι προτάσεις Schuman είναι επαναστατικές, ειδάλλως δεν υφίστανται.
'The Schuman proposals are revolutionary or they are nothing.
Η θεμελιώδης αρχή τους είναι η παραχώρηση εξουσίας σε έναν περιορισμένο αλλά αποφασιστικό τομέα.
The indispensable first principle of these proposals is the abnegation of sovereignty in a limited but decisive field.
Σχέδιο που δεν ξεκινά με βάση αυτή την αρχή δεν μπορεί να συνεισφέρει με κανέναν χρήσιμο τρόπο στην επίλυση των μεγάλων προβλημάτων που μας αποδυναμώνουν.
A plan which is not based on this principle can make no useful contribution to the solution ot the major problems which undermine our existence.
Η συνεργασία των εθνών, όσο σημαντική και να είναι, δεν επιλύει τίποτα.
Cooperation between nations, while essential, cannot alone meet our problem.
Αυτό που πρέπει να επιτευχθεί είναι η συγχώνευση των συμφερό­ντων των ευρωπαϊκών λαών και όχι απλό η διατήρηση των ισορροπιών αυτών των συμφερόντων.» Jean Monnet
What must be sought is a fusion ot the interests of the European peoples and not merely another effort to maintain the equilibrium of those interests Jean Monnet
Οι καινοτόμοι αρχές της πρώτης Ευρωπαϊκής Κοινότητας έχοντας την πεποίθηση ότι η συμβολή την οποία μια οργανωμένη και ζώσα Ευρώπη δύναται να παρά­σχει στον πολιτισμό, είναι απαραίτητη για τη διατήρηση ειρηνικών σχέσεων, έχοντας συνείδηση ότι η Ευρώπη δεν θα οικοδομηθεί παρά μόνο με συγκε­κριμένα επιτεύγματα διά της δημιουργίας αρχικώς μιας πραγμα­τικής αλληλεγγύης και διά της εγκα­θιδρύσεως κοινών βάσεων οικο­νομικής αναπτύξεως,
The innovatory principles of the first European Community convinced that the contribution which an organised and vital Europe can make to civilisation is indispensable to the maintenance of peaceful relations; recognising that Europe can be built only through practical achievements which will first of all create real soli­darity, and through the establishment of common bases for economic develop­ment;
Εάν χρειάστηκε σχεδόν ένας χρόνος για την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων της συνθήκης του Παρισιού, είναι γιατί στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων αυτών τέθηκαν ορισμένες ουσιώδεις ερωτήσεις στις οποίες ο Jean Monnet ήθελε να δώσει τις πιο κατάλληλες απαντήσεις.
The reason il took nearly a year to conclude the negotiations of the Treaty of Paris was thai these negotiations gave rise to a series ot fundamental questions to which lean Monnet wished to provide the most appro­priate answers.
Όπως είδαμε, δεν επρόκειτο για κλασικές διπλωματικές διαπραγμα­τεύσεις.
As we have seen, this was no traditional diplomatic negotiation.
Tu πρόοωπα nou διορίστηκαν από τις έξι κυβερνήσεις συγκεντρώθηκαν για να εφεύρουν ένα εντελώς νέο νομικο-πολιτικό σύστημα, το οποίο φιλο­δοξούσε να διαρκέσει.
The persons designated by lhe six governments had come together to invent a totally new — and lasting — legal ,ind political system.
ενδιαφερόμενοι να συμβάλουν διά της επεκτάσεως της βασικής παρα­γωγής τους στην ανύψωση του βιοτικού επιπέδου και στην πρόοδο των ειρηνικών έργων,
anxious to help, by expanding their basic production, to raise the standard ot living and further the works of peace;
Το προοίμιο της συνθήκης ΕΚΑΧ, αποτε­λούμενο από πέντε σύντομες παραγρά­φους, περιέχει όλη τη φιλοσοφία που δεν έπαψε να εμπνέει τους πρωτοπόρους της ευρωπαϊκής οικοδόμησης:
The preamble to the ECSC Treaty, comprising five short paragraphs, contains the whole philosophy which was to he the leitmotif of the promoters of European construction:
«επειδή η παγκόσμιος ειρήνη δεν δύναται να διαφυλαχθεί παρά μόνο με δημιουργικές προσπάθειες στο μέτρο των κινδύνων που την απειλούν, αποφασισμένοι να υποκαταστήσουν στις προαιώνιες αντιζηλίες μία συγχώνευση των ουσιωδών συμφε­ρόντων τους, να θεμελιώσουν διά της εγκαθιδρύσεως μιας οικονομικής κοινότητας τις πρώτες βάσεις μιας ευρύτερης και βαθύτερης κοινότητας μεταξύ λαών επί μακρόν χρόνον αντί-
'Considering that world peace can be safeguarded only by creative efforts commensurate with the dangers that threaten il; resolved to substitute for age­old rival­ries the merging of their essential inter­ests; to create, by establishing an economic community, the basis for a broader and deeper community among peoples long divided by bloody conflicts; and to lay the foundations for institutions which will give direction to a destinv henceforward shared'.
Η πρώτη ευρωπαϊκή ράβδος σιδήρου κατα­σκευάστηκε στις 30 Απριλίου 1953 στο Esch-sur-Alzette, του Μεγάλου Δουκάτου του Λου­ξεμβούργου.
he ÍIM I iimptMn ¡ron ingot was cast on 30 April 145) in tsch-sur-Alzette, Grand-Duchy of Luxembourg, lean Monnet, President, and the members of the High Authority oí the European Coal and Steel Community celebrate the event. {Source: Fondation lean Monnet pour l'Europe, Lausanne).
«Παγκόσμια ειρήνη», «συγκεκριμένα επιτεύγματα», «πραγματική αλλη­λεγγύη», «συγχώνευση των ουσιωδών συμφερόντων», «κοινότητα», «εφεξής κοινό πεπρωμένο»: τόσες λέξεις-κλειδιά που φέρουν το σπόρο τόσο του κοινο­τικού πνεύματος όσο και της κοινοτικής μεθόδου και διατηρούν σήμερα όλη την κινητήρια δύναμη τους.
'World peace', 'practical achievements', 'real solidarity', 'merging of essential inter ests', 'community', 'destiny henceforward shared': these are all key words which are the embryonic form of both the spirit and the Community method and still today retain their rallying potential.
Η ανωτερότητα των θεσμών
The founding fathers had experienced the chaos, violence and the arbitrary which are the companions of war.
Η εφαρμογή στις διεθνείς σχέσεις των αρχών της ισότητας, της διαιτησίας και του συμβιβασμού, που ισχύουν στο εσωτερικό των δημοκρατιών, αποτελεί πολιτισμική πρόοδο.
While the prime objective of the ECSC Treaty, i.e. the management of the coal and steel market, today no longer has the same importance as before, for the European economy of the 1950s, the institutional principles which it laid down are still very much topical.
Οι ιδρυτές είχαν ζήσει την ίδια εμπειρία της αταξίας, της βίας και της αυθαιρεσίας που συνο-
They started a momentum of which we are still reaping the benefits and which fuels a political vision which we must be careful not to depart from if we are not to call into question our precious 'acquis communautaire'.
αποκλειστικά και μόνον στην Κοινό­τητα.
wisdom, the naturo oí men subordinateci to the same rules will not change, but their behaviour gradually will.'
δεύουν τον πόλεμο.
Cooperation between the institutions
— Η Ανώτατη Αρχή, και σήμερα η Επιτροπή, έχει ευθύνη αποκλειστικά απέναντι στη Συνέλευση (σήμερα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο), η οποία μπορεί να ψηφίσει τη μομφή στη διάρ­κεια ψηφοφορίας με ειδική πλειο­ψηφία.
To place relations between countries on a pacific and democratic footing, casting out the spirit of domination and nationalism, these were the deep­seated motivations which gave the first Community its political content and placed it amongst the major historic achievements.
μεταξύ των θεσμικών
777e independence of the
Η ανεξαρτησία των κοινοτικών οργάνων
— the appointment of members, today commissioners, by joint agreement between the governments (J).
Τα θεσμικά όργανα πρέπει να διαθέτουν δική τους εξουσία έτσι ώστε να εκτελέ­σουν το έργο τους.
For Jean Monnet, the independence of the High Authority was the cornerstone of the new system. However, as the negotiations continued, he acknowledged the need to give the Member States the opportunity to assert their national Interests.
Οι εγγυήσεις που προσδίδονται στην ανώτατη αρχή της ΕΚΑΧ και από τις οποίες επωφελούνται τα σημερινά κοινοτικά θεσμικά όργανα ανήκουν σε τρεις τάξεις:
This was the safest way of preventing the emerging community from being limited to exces­sively technical objectives, for it needed to be also able to intervene in sectors in which macroeconomic decisions would be taken and these were a matter for the govern­ments.
— Ο διορισμός των μελών, σήμερα των επιτρόπων, πραγματοποιείται με την κοινή συμφωνία των κυβερνήσεων (2).
Hence the creation, alongside the High Authority, of our Council of Ministers the role of which was strictly limited in that it was not called upon to decide unani­mously but by majority.
Δεν πρόκειται για εθνικούς αντιπρο­σώπους αλλά για προσωπικότητες που ασκούν την εξουσία τους με τρόπο συλλογικό και που δεν μπορούν να. δεχθούν οδηγίες από τα κράτη μέλη.
Its assent was required only in limited cases. The High Authority retained the monopoly of legisla­tive initiative, a prerogative which, extended to the competences of the present Commission, is essential in that it is the guarantee that all Community interests will he defended in a proposal from the college.
Με τον ίδιο τρόπο οι ευρωπαϊκές δημόσιες υπηρεσίες οφείλουν πίστη
From 1951 on, dialogue was organised between the four institutions on a basis not of subordination but of cooperation, each institution exercising its own functions within a comprehensive decision­making system of a pre­federal type.
Η ανεξαρτησία της Ανώτατης Αρχής ήταν για τον Jean Monnet ο ακρογωνιαίος λίθος του νέου συστήματος.
— the responsibility of the High Authority, and today that of the Commission, exclusively to the Assembly (today the
Όμως στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων παρα­δέχθηκε την ανάγκη να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να διεκδικήσουν τα εθνικά συμφέροντα τους.
(­')Tht > European Commission is also sul χ »diluted to the voleo) investiture by the I uropivin Parliament. As the principle of representation of States within the Council had been selected, there remained the delicate matter of their respective weighting.
Η σύμφωνη γνώμη του δεν ήταν απαραίτητη παρά μόνον σε περιορισμένες περιπτώσεις.
The Benelux coun­tries and Italy, fearing that they would be placed in a minority situation on account of
Από το 1951 ο διάλογος οργανώνεται μεταξύ των τεσσάρων θεσμικών οργάνων όχι σε βάση υπαγωγής αλλά συνεργασίας, όπου ο καθένας ασκεί τις δικές του αρμοδιό­τητες στο εσωτερικό ενός πλήρους συστήματος λήψης αποφάσεων προομοσπονδιακού τύπου.
Germany, on the other hand, advocated a system of representation proportional to production, a proposal which of course could hardly allay partners' misgivings, quite the opposite.
Η ισότητα μεταξύ των κρατών σε όλα τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, σημερινά ή μεταγενέστερα [...]
'You know how much I am attached to equality of rights for my country in the future, and how much I deplore the attempts at domination in which it has been involved in the past.
Η απάντηση του καγκελάριου ήταν άμεση:
Thus was laid one of the legal and moral foundations which gives the notion of Community its full meaning.
«Γνωρίζετε την αφοσίωση μου στην ισότητα των δικαιωμάτων για τη χώρα μου στο μέλλον και πόσο καταδικάζω τις επιχειρήσεις κυριαρχίας στις οποίες ενεπλάκη στο παρελθόν.
The ECSC, the first stone in the European edifice lean Monnet was convinced that only the principle of equality between countries could produce a new mentality. However, he was aware of how difficult it was to get six countries of unequal dimensions to forego the option of a veto.
Είμαι ευτυχής που δίνω την απόλυτα σύμφωνη γνώμη μου στην πρόταση σας, δεδομένου ότι δεν νοώ την Κοινότητα χωρίς απόλυτη ισότητα.»
For the big countries in their relations with one another and for the smaller countries in their relations with the bigger countries '... Their innermost security lay in their power to say No, which is the privilege of national sovereignty' {'ή.
Δεδομένου ότι διατηρήθηκε η αρχή της αντιπροσώπευσης των κρατών στο πλαίσιο του Συμβουλίου, απέμενε μόνον να επιλυθεί το λεπτό ζήτημα του αντί­στοιχου βάρους τους.
'I have been authorised to propose to you that relations between France and Germany in the European Community be based on the principle of equality in the Council, the Assembly and all future or existing institu­tions ...
Όσο για τη Γερμανία, πρότεινε σύστημα αντιπροσώπευσης σε αναλογία με την παραγωγή, πράγμα το οποίο δεν μπορούσε παρά να τρομοκρατήσει τους εταίρους της.
Let me add that this is how I have always envisaged the offer of union which was the starting point of the present Treaty: and I think I am right in saying this is how you envisaged it from the moment we first met.
Έτσι τέθηκε ένα από τα νομικά θεμέλια, ηθικής εμβέλειας, που προσδίδει όλη τη σημασία της στην έννοια «Κοινότητα».
The spirit of discrimination has been the cause of the world's greatest ills, and the Community is an attempt to overcome it'.
Ο Jean Monnet ήταν πεπεισμένος ότι μόνον η αρχή της ισότητας μεταξύ των κρατών είχε τη δυνατότητα να δημιουρ­γήσει μια νέα νοοτροπία.
In the absence of a peace treaty between the tonner warring sides, the first European Community was both an act of confidence in the resolve of France and Germany and their partners to sublimate the mistakes of the past and perform Λίλ act of faith in a common future of progress.
«Η δύναμη του να πουν όχι αποτελούσε την ασφάλεια των μεγάλων στις μεταξύ τους σχέσεις και των μικρών κατά των μεγάλων» (3).
The failure of the project for a European Defence Community on .50 August 1954, after the rejection by the French National Assembly of the Treaty signed on 27 May 1952, did not halt the initial momentum.
'Ετσι ο πρόεδρος της διάσκεψης συναντά τον καγκελάριο Adenauer στις 4 Απριλίου 1951 στη Βόννη, για να τον πείσει για τις αρετές της αρχής της ισότητας:
At the initiative of statesmen from the Benelux countries, Paul Henri Spaak, \ΛΠ Beven and Joseph Bech, the process was relaunched at Messina in June 1955.
Παρά τις αναταραχές της Ιστο­ρίας και τις εθνικιστικές αντιθέσεις, το έργο που ξεκίνησε το 1950 δεν μπορούσε πια να σταματήσει.
The onward march towards the Treaty of Rome, signed on 25 March 1957, establishing the European Economic Community and Euratom, was boosted by external events: the Suez crisis and the repression in Hungary prompted Europe to close ranks.
Η αποτυχία του σχεδίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας
The European Communities set up in Brussels and Luxembourg grew in
Το 1984 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε σχέδιο συνθήκης για την Ευρω­παϊκή Ένωση όπου προτείνεται ένα ποιο­τικό άλμα στην ολοκλήρωση των θεσμικών οργάνων.
In 1984, the European Parliament adopted a draft treaty on European union, proposing that the institutions make a quantum leap in terms of integration.
Εγκρίνοντας το 1985 το Λευκό Βιβλίο για την εσωτερική αγορά, η Επιτροπή με επικεφαλής τον Jacques Delors δίνει συγκεκριμένο περιεχόμενο σε αυτή τη θέληση για νέο ξεκίνημα και καθορίζει μια ημερομηνία σταθμό: την 1η Ιανουαρίου 1993.
By adopting the White Paper on the large internal market in 1985, the Commission, headed by Jacques Delors, gave concrete expression to this resolve for recovery and set a target date of 1 January 1993.
Στη γενική κοινή αγορά προστέθηκαν οι εξής νέες πολιτικές: αγροτική, εμπορική, περιφερειακή, κοινωνική, για την έρευνα, για το περιβάλλον, για την εκπαίδευση, για τη συνεργασία με τον τρίτο κόσμο.
The common market was consolidated by common policies in agriculture, trade, regional affairs, social affairs, research, the environment, education, ,md cooperation with the third world.
Το 1972 προσχώρησαν στις Κοινότητες το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιρλανδία και η Δανία· ακολούθησαν η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία συμπληρώνοντας την κοινο­τική Ευρώπη στη μεσογειακή της πλευρά.
In 1972, the United Kingdom, Ireland and Denmark joined the Communities; later the entry of Greece, Spain and Portugal brought a bigger Mediterranean presence into the Community.
Το 1995, γεννιέται η Ευρώπη των Δεκα­πέντε από την προσχώρηση της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας.
In 1995, the 15-country Europe emerges with the membership of Austria, Finland and Sweden.
Αποδυναμωμένη από τη διπλή πετρελαϊκή κρίση του 1973 και του 1979, η Κοινότητα αντιστέκεται ωστόσο στις φυγόκεντρες δυνάμεις και εδραιώνει τη συνοχή της διαμορφώνοντας το ευρωπαϊκό νομισμα­τικό σύστημα το 1979.
Weakened by the two successive oil shocks of I 973 and 1979, the Community never theless resisted centrifugal tendencies and consolidated its cohesion by introducing a European Monetary System in 1979.
Αυτό δημιουργεί σταδιακά τις προϋποθέσεις μιας αργής αλλά μη αναστρέψιμης πορείας προς την οικονομική και νομισματική ένωση, η οποία καταλήγει την 1η Ιανουαρίου 1999 στην υιοθέτηση του ευρώ από έντεκα κράτη της Ένωσης.
This system gradually paved the way for a slow but irreversible move towards economic and monetary union which came to fruition on 1 January 1999 with the adoption of the euro by I I Member States of the European Union.
Υπογράφοντας την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη το 1986 τα κράτη μέλη άντλησαν την έμπνευση τους και τη θεσμική μέθοδο τους απευθείας από το σχέδιο Schuman: συμπλήρωσαν τη συνθήκη της Ρώμης με μια σειρά συγκεκριμένων στόχων, οι οποίοι διαρθρώνονται γύρω από τον κύριο στόχο της μεγάλης αγοράς χωρίς σύνορα, και κατάρτισαν χρονοδιάγραμμα.
Like any undertaking constantly evolving, Europe could not evade teething troubles tind growing pains: the institutional crisis ol I 9(i5 when one Member State attempted to call into question the majority system of voting; and lhe linancial crisis caused by the mismatch between own resources and the sharp increases in expenditure arising trom the proliferation of' new policies and the increasing costs of the common agricultural policy.
Ανανέ­ωσαν τη διαδικασία λήψης αποφάσεων επεκτείνοντας το πεδίο αποφάσεων που λαμβάνονται με ειδική πλειοψηφία.
Nevertheless, no matter how categorical its demands may have been, no Member State has contemplated leaving a Community which is seen as an irreplaceable frame-
Έδωσαν την ελπίδα σε εκατομμύρια ευρωπαίων πολιτών προτείνοντας τους έναν ευρύτερο ορίζοντα και δίνοντας
The fall of the Berlin Wall on 3 October 1990, followed by the reunification of Germany and the démocratisation of the countries of central and eastern Europe, freed from the yoke of the Soviet Union, itself prey to its own disintegration in December 199 I, brought about a radical
τους τα μέσα προσαρμογής στις νέες παγκόσμιες συνθήκες.
change ¡η the political structure oí our continent.
Η συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Νοεμβρίου 1993, καθορίζει φιλόδοξο πρόγραμμα για τα κράτη μέλη: νομισματική ένωση έως το 1999, νέες κοινές πολιτικές, ευρωπαϊκή ιθαγένεια, κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας, εσωτερική ασφάλεια.
Once again, countries were faced with a dilemma, whether to take the soft option of focusing national policies on immediate interests or embrace a common vision and management of their joint future.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, άμεση δημοκρατική έκφραση της Ένω­σης, αποκτά νέες αρμοδιότητες που επι­βεβαιώνουν το ρόλο του ως συννομοθέτη.
Opting to give priority to respect their European commitment and acknowledging the need to incorporate such upheaval into a common perspective, the Member States committed themselves to a process of consolidation of the Union by negotiating a new treaty, of which the new guidelines were adopted at the Maastricht European Council meeting of 9 and 10 December 1991.
Πενήντα χρόνια ύπαρξης δεν μείωσαν τη δύναμη έμπνευσης από την οποία γεννή­θηκε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
Will the heirs ol the lounding lathers, today responsible lor the destiny of the peoples of the whole continent, from Lisbon to Tallinn, from Dublin to Warsaw, take on board the final message of lean Monnet C), the guiding light of this first Community, who
Για μια ακόμα φορά τα κράτη βρίσκονται αντιμέτωπα με ένα δίλημμα: την ευκολία της διεξαγωγής εθνικών πολιτικών που ευνοούν το άμεσο συμφέρον ή αλλιώς το κοινό όραμα και τη συντονισμένη διαχείριση του κοινού μέλλοντος τους.
The Treaty on European Union, which entered into force on 1 November 1993 set an ambitious timetable for the Member States: monetary union by 1999, new common policies, European citizenship, common foreign and security policy, and urges them to adopt his vision of the future!1
Και η ίδια η Κοινότητα δεν είναι παρά ένα στάδιο προς τις μορφές οργάνωσης του κόσμου του αύριο.»,
And the Community itself is only a stage on the way lo lhe organised world of the future.'
(*) «Δεν μπορούμε να σταματήσουμε όταν γύρω μας ολόκληρος ο κόσμος κινείται.
Community we have created is not an end in itself? It is a process of change, continuing that process which in an earlier period of history produced our national forms of life.