natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
Advocate General L. A. Geelhoed delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 16 October 2003.
Υποθ. C-476/01 Staatsanwaltschaft Frankenthal (Pfalz) κατά Felix Kapper
Not available.
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
This bulletin is issued by the Court's Press and Information Division (L-2925 Luxembourg) to provide rapid information on the work of the Court.
Ο γενικός εισαγγελέας D.
This information may be reproduced provided the source is acknowledged.
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
Original version: French Completed on 09.01.2004 Catalogue No: QD-AC-03-027-EN-C
Εβδομάδα από 20 έως 24 Οκτωβρίου 2003 αριθ. 28/03
Week of 20 to 24 October 2003 n° 28/03
Ενώπιον του Δικαστηρίου j
Court of Justice
Συνεκδ. υποθ. C-261/01 και C-262/01 Belgische Staat κατά Eugene van Calster, Felix Cleeren, Openbaar Slachthuis NV Κρατικές ενισχύσεις
Joined Cases C-261/01 and C-262/01
Συνεκδ. υποθ. C-317/01 και C-369/01 Eran Abatay κ.λπ., Nadi Sahin κατά Bundesanstalt für Arbeit Εξωτερικές σχέσεις
Joined Cases C-317/01 and C-369/01 Eran Abatay and Others, Nadi Sahin v Bundesanstalt für Arbeit External relations
Υποθ. C-56/01 Patricia Inizan κατά Caisse primaire d'assurance maladie des Hauts-de-Seine Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών
Patricia Inizan v Caisse primaire d'assurance maladie des Hauts-de-Seine Freedom to provide services
Υποθ. C-245/01
Case C-245/01
Υποθ.
Case C-408/01
C-109/02 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Φορολογία
Adidas-Salomon AG, formerly Adidas AG, Adidas Benelux BV ν Fitnessworld Trading Ltd Approximation of laws
Υποθ.
Case C-115/02
Υποθ. C-115/02 Administration des douanes et droits indirects κατά Rioglass SA Transremar SL Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
Administration des douanes et droits indirects v Rioglass SA Transremar SL Free movement of goods
Υποθ. C-154/02 Jan Nilsson Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-154/02 Jan Nilsson Environment and consumers
Υποθ. C-191/01 Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) κατά Wm. Wrigley Jr.
Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) v Wm. Wrigley Jr.
Company Πνευματική ιδιοκτησία
Company Intellectual property
Υποθ. Τ-368/00 General Motors Nederland BV, Opel Nederland BV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ανταγωνισμός
Case T-368/00
Υποθ. Τ-302/01 Gerhard Birkhoff κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
General Motors Nederland BV, Opel Nederland BV v Commission of the European Communities Competition
Υποθ.
Case T-392/02
Υποθ.
Case T-311/01
Υποθ. Τ-65/98 Van den Bergh Foods Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ανταγωνισμός
Case T-65/98
Υποθ.
Case T-255/01
Τ-255/01 Changzhou Hailong Electronics & Light Fixtures Co. Ltd, Zhejiang Yankon Group Co. Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Εμπορική πολιτική Page 4
Changzhou Hailong Electronics & Light Fixtures Co. Ltd, Zhejiang Yankon Group Co. Ltd v Council of the European Union Commercial policy Page 3
Υποθ. Τ-279/01 Giorgio Lebedef κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T-279/01 Giorgio Lebedef ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
Υποθ. Τ-24/02 Maddalena Lebedef-Caponi κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T-24/02 Maddalena Lebedef-Caponi ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
Υποθ. Τ-25/02 Michel Sautelet κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T-25/02 Michel Sautelet ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
Υποθ. C-365/03 Industrias Químicas del Valles SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-365/03 P(R) Industrias Químicas del Vallés SA ν Commission of the European Communities Environment and consumers
Υποθ. C-359/01 British Sugar pic κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case C-359/01 British Sugar pic ν Commission of the European Communities
Υποθ. C-272/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας
Case C-272/01 Commission of the European Communities ν Portuguese Republic
21 Οκτωβρίου 2003
21 October 2003
Προδικαστική «Επιβαρύνσεις υπέρ τρίτων — Υποχρεωτικές εισφορές υπέρ του Ταμείου για την υγεία και την παραγωγή των ζώων — Εισφορά που επιβάλλεται αναδρομικώς — Κύρος απόφασης της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων — Αρμοδιότητα της Επιτροπής» (Ολομέλεια)
Preliminary ruling (Aid financed by parafiscal charges — Compulsory charges to finance a fund for animal health and livestock production — Retroactive effect of the charges — Validity of a Commission decision concerning State aid — Powers of the Commission) (Full Court)
Με διατάξεις της 28ης Ιουνίου 2001, το Hof van Beroep te Antwerpen υπέβαλε διάφορα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, και συγκεκριμένα των άρθρων 93 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 88 ΕΚ) και 173 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 230 ΕΚ) καθώς και της αποφάσεως της Επιτροπής, της 9ης Αυγούστου 1996, σχετικά με το μέτρο ενίσχυσης Ν 366/96 (στο εξής: απόφαση του 1996).
By orders of 28 June 2001, the Hof van Beroep (Court of Appeal) te Antwerpen referred to the Court for a preliminary ruling several questions on the interpretation of Community law, in particular of Article 93 of the EC Treaty (now Article 88 EC) and Article 173 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 230 EC) and of the Commission Decision of 9 August 1996 relating to aid measure No Ν 366/96 ('the 1996 Decision')·
Οι κύριες δίκες
The main proceedings
Οι Van Calster και Cleeren αγοράζουν και πωλούν ζώα από τα οποία εξάγεται ένας αριθμός.
Mr Van Calster and Mr Cleeren buy and sell cattle, some of which is exported.
Κατέβαλαν εισφορές στο Ταμείο του 1987 βάσει του νόμου και του διατάγματος του 1987.
They have paid charges to the 1987 Fund on the basis of the 1987 Law and Decree.
Το Openbaar Slachthuis αγοράζει, σφάζει και πωλεί ζώα και εμπορεύεται κρέατα.
Openbaar Slachthuis buys, slaughters and sells cattle and markets meat.
Κατέβαλε και αυτό εισφορές στο Ταμείο του 1987.
It has also paid charges to the 1987 Fund.
Στις κύριες δίκες οι Van Calster και Cleeren καθώς και το Openbaar Slachthuis ζητούν την επιστροφή μέρους των εισφορών για τον λόγο ότι εισπράχθηκαν κατά παράβαση του κοινοτικού δικαίου.
In the disputes in the main proceedings Mr Van Calster, Mr Cleeren and Openbaar Slachthuis are seeking reimbursement of part of the charges on the ground that they were levied contrary to Community law.
Οι εισφορές αυτές ζητήθηκε να καταβληθούν και για τα εγχώρια και για τα εισαχθέντα ζώα και ζωικά προϊόντα.
Those charges were levied both in respect of national animals and animal products and in respect of imported animals and animal products.
Δεδομένου ότι το άρθρο 14, τελευταία περίοδος, του νόμου του 1998 προέβλεπε ένα σύστημα επιστροφής των εισφορών που είχαν εισπραχθεί για εισαχθέντα ζώα και ζωικά προϊόντα, οι κύριες δίκες αφορούν μόνο τις εισφορές που εισπράχθηκαν για τα εγχώρια ζώα και ζωικά προϊόντα.
Since the last sentence of Article 14 of the 1998 Law establishes a reimbursement scheme for charges levied on imported animals and animal products, the disputes in the main proceedings relate only to the charges levied on national animals or animal products.
Τα πρωτοβάθμια δικαστήρια που εκδίκασαν τις διαφορές δέχθηκαν τις αγωγές των Van Calster και Cleeren και του Openbaar Slachthuis.
The decisions handed down by the national courts at first instance upheld the actions of Mr Van Calster and Mr Cleeren and of Openbaar Slachthuis.
Το Βελγικό Δημόσιο άσκησε όμως έφεση κατά των αποφάσεων αυτών ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου.
However, the Belgian State has appealed against those decisions to the referring court
Κατά των Van Calster και Cleeren καθώς και του Openbaar Slachthuis, το Βελγικό Δημόσιο επικαλέστηκε το άρθρο 17, δεύτερο εδάφιο, του νόμου του 1998.
In answer to Mr Van Calster, Mr Cleeren and Openbaar Slachthuis, the Belgian State has relied on the second paragraph of Article 17 of the 1998 Law.
Παρατήρησε ότι, βάσει της διατάξεως αυτής, διενεργείται συμψηφισμός μεταξύ των πιστώσεων εκ της επιστροφής των εισφορών που καταβλήθηκαν
It has submitted that, pursuant to that provision, sums owed in respect of the repayment of charges paid under the 1987 regime are offset against charges due retroactively under the 1998 regime.
Οι Van Calster και Cleeren καθώς και το Openbaar Slachthuis υποστήριξαν ότι ο νόμος του 1998 δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση για αναδρομική επιβάρυνση.
However, Mr Van Calster, Mr Cleeren and Openbaar Slachthuis argue that the 1998 Law cannot constitute the basis for a retroactive charge.
Συναφώς, προέβαλαν μεταξύ άλλων το επιχείρημα ότι το κοινοτικό δίκαιο αντίκειται ef αυτή την αναδρομικότητα.
They rely, inter alia, on the argument that Community law precludes such a charge from being imposed retroactively.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το αιτούν δικαστήριο, κρίνοντας ότι η επίλυση των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του απαιτεί την ερμηνεία ορισμένων κανόνων του κοινοτικού δικαίου, ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο διάφορα προδικαστικά ερωτήματα.
In those circumstances, the referring court, taking the view that the outcome of the disputes pending before it requires an interpretation of certain Community rules, decided to stay proceedings and to refer several questions to the Court for a preliminary ruling.
Επί του πρώτου ερωτήματος στις υποθέσεις C-261/01 και C-262/01
The first question in Cases C-261/01 and C-262/01
Με το πρώτο ερώτημα στις υποθέσεις C-261/Ö1 και C-262/01, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατά τα ουσιώδη αν το άρθρο 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης έχει την έννοια ότι, υπό τις περιστάσεις των υποθέσεων της κύριας δίκης, αντίκειται στην είσπραξη εισφορών που χρηματοδοτούν ένα σύστημα ενισχύσεων το οποίο κρίθηκε συμβιβαστό με την κοινή αγορά με απόφαση της Επιτροπής, οσάκις οι εισφορές αυτές επιβάλλονται αναδρομικά.
By its first question in Cases C-261/01 and C-262/01 the national court is asking essentially whether Article 93(3) of the Treaty must be interpreted as precluding, in circumstances such as those in the main proceedings, the levying of charges which finance an aid scheme that has been declared compatible with the common market by a Commission decision, where those charges are imposed retroactively.
Ο νόμος του 1998 επιβάλλει εισφορές αναδρομικώς από 1ης Ιανουαρίου 1988.
The 1998 Law imposes charges with effect retroactively to 1 January 1988.
Ένα μέρος των εισφορών που προβλέπει ο νόμος του 1998 επιβάλλεται δηλαδή για περίοδο προγενέστερη της αποφάσεως του 1996.
Part of the charges provided for by the 1998 Law is therefore imposed in respect of a period which predates the 1996 Decision.
Συνεπώς, κατά το μέτρο που ο νόμος του 1998 επιβάλλει εισφορές αναδρομικώς για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1988 μέχρι 8 Σεπτεμβρίου 1996 είναι παράνομος διότι εν προκειμένω δεν τηρήθηκε η υποχρέωση κοινοποιήσεως του συστήματος ενίσχυσης πριν από την εφαρμογή του.
Accordingly, inasmuch as the 1998 Law imposes charges with retroactive effect in regard to the period from 1 January 1988 to 8 August 1996, it is illegal owing to the failure to observe the requirement for notification prior to putting the aid scheme into effect.
Κατά συνέπεια, οι εν λόγω εισφορές εισπράχθηκαν κατά παράβαση του άρθρου 93, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος, της Συνθήκης.
Those charges are therefore levied in breach of the last sentence of Article 93(3) of the Treaty.
Επιπλέον, ο νόμος του 1998 κατήργησε τον νόμο του 1987, ο οποίος δεν είχε κοινοποιηθεί στην Επιτροπή, και αντικατέστησε το σύστημα ενισχύσεων και εισφορών που προέβλεπε ο τελευταίος με ένα νέο σύστημα, ουσιαστικά πανομοιότυπο και αναδρομικώς εφαρμόσιμο από 1η Ιανουαρίου 1988, ημερομηνία ενάρξεως ισχύος του νόμου του 1987.
Furthermore, the 1998 Law abolished the 1987 Law, which had not been notified to the Commission, and replaced the scheme of aid and charges established by the 1987 Law by a new, essentially identical, scheme with retroactive effect to 1 January 1988, the date of entry into force of the 1987 Law.
Όπως παρατήρησε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 14 των προτάσεων του, ο Βέλγος νομοθέτης θέλησε κατ' αυτόν τον τρόπο να εξουδετερώσει τις συνέπειες της παράβασης της υποχρέωσης προηγουμένης κοινοποίησης του μέτρου ενισχύσεων που προέβλεπε ο νόμος του 1987.
As the Advocate General has observed in paragraph 14 of his Opinion, the aim of the Belgian legislature was thereby to remedy the consequences of the breach of the obligation to make prior notification of the aid established by the 1987 Law.
Η νομοθετική τεχνική αυτού του είδους δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συμβιβάζεται με την υποχρέωση κοινοποιήσεως που επιβάλλει το άρθρο 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης.
That legislative method cannot be considered compatible with the obligation to notify under Article 93(3) of the Treaty.
Πράγματι, αν κρινόταν επιτρεπτή, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν αμέσως να εφαρμόσουν ένα σχέδιο κρατικών ενισχύσεων χωρίς να το κοινοποιήσουν και να αποφύγουν τις συνέπειες της παράλειψης κοινοποίησης με την κατάργηση του μέτρου και την ταυτόχρονη επαναφορά του με αναδρομική ισχύ.
If it were upheld, the Member States could immediately put a plan for State aid into effect without notifying it to the Commission and the consequences of a failure to notify could be avoided by abolishing the measure and reintroducing it simultaneously with retroactive effect.
Περαιτέρω υπογραμμίζεται ότι η έλλειψη νομιμότητας ενός μέτρου ενίσχυσης ή μέρους του μέτρου αυτού λόγω παραβάσεως της υποχρεώσεως κοινοποιήσεως πριν από την εφαρμογή του δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι το μέτρο αυτό κρίθηκε συμβατό με την κοινή αγορά με οριστική απόφαση της Επιτροπής.
Moreover, the illegality of an aid measure, or of part of that measure, owing to infringement of the obligation to notify prior to its implementation is not affected by the fact that the measure has been held to be compatible with the common market by a final decision of the Commission.
Επί του δευτέρου ερωτήματος στην υπόθεση C-262/01
By its second question in Case C-262/01 the national court asks essentially whether the 1996 Decision must be interpreted as approving the retroactive effect of the 1998 Law.
Με το δεύτερο ερώτημα στην υπόθεση C-262/01, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατά τα ουσιώδη, αν η απόφαση του 1996 έχει την έννοια ότι περιλαμβάνει έγκριση της αναδρομικής ισχύος του νόμου του 1998.
It must be observed, first of all, that the 19% Decision does not refer to the fact that the 1998 Law imposes charges with retroactive effect.
Πρέπει να σημειωθεί εξ αρχής ότι η απόφαση του 1996 δεν αναφέρει ότι ο νόμος του 1998 επιβάλλει εισφορές αναδρομικώς.
In any event, even if the Commission did examine the compatibility with the common market of the charges imposed with retroactive effect, it does not have competence to decide that an aid scheme put into effect contrary to Article 93(3) of the Treaty is legal.
Εν πάση περιπτώσει, ακόμα και αν υποτεθεί ότι η Επιτροπή εξέτασε το συμβατό με την κοινή αγορά των εισφορών που επιβλήθηκαν αναδρομικώς, δεν είναι αρμόδια να κρίνει ότι ένα σύστημα ενισχύσεων που τέθηκε σε εφαρμογή κατά παράβαση του άρθρου 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης είναι νόμιμο.
Whilst assessment of the compatibility of aid measures with the common market falls within the exclusive competence of the Commission, subject to review by the Court, it is for the national courts to ensure that the rights of individuals are safeguarded where the obligation to give prior notification of State aids to the Commission pursuant to Article 93(3) of the Treaty is infringed.
Η απόφαση της Επιτροπής, της 9ης Αυγούστου 1996, σχετικά με το με-ajo ενίσχυσης Ν 366/96, δεν ενέχει έγκριση της αναδρομικής ισχύος του νόμου της 23ης Μαρτίου 1998 για τη δημιουργία του Fonds budgétairepour la santé et la qualité des animaux et des produits animaux.»
The Commission Decision of 9 August 1996 relating to aid measure No N 366/96 does not approve the retroactive effect of the Law of 23 March 1998 on the establishment of a budgetary fund f or the health and quality of animals and animal products.'
Ο γενικός εισαγγελέας F. G.
Advocate General F. G. Jacobs delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 10 April 2003.
Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 10ης Απριλίου 2003.
That is so even where a Member State introduces new legislation, notified to the Commission, in which the Member State purports to ratify retrospectively the imposition of the tax or charge.
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
(2) The decision of the Commission of 9 August 1996, concerning aid No 366/96, did not approve the charges financing the aid regime or their retroactive effect.
C-317/01 και C-369/01 Eran Abatay κ.λπ., Nadi Sabin κατά Bundesanstalt für Arbeit Εξωτερικές σχέσεις
Joined Cases C-317/01 and C-369/01 Eran Abatay and Others, Nadi Sahin ν Bundesanstalt für Arbeit External relations
Προδικαστική «Σύνδεση ΕΟΚ-Τουρκίας — Ερμηνεία του άρθρου 41, παράγραφος 1, του προσθέτου πρωτοκόλλου και του άρθρου 13 της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως — Κατάργηση των περιορισμών της ελεύθερης κυκλοφορίας εργαζομένων, της ελευθερίας
Preliminary ruling (EEC-Turkey Association — Interpretation of Article 41(1) of the Additional Protocol and Article 13 of Decision No 1/80 —Abolition of restrictions on the freedom of movement for workers, on the freedom of establishment and on the freedom to provide services — Standstill clauses — Direct effect — Scope — Legislation of a Member State requiring a work permit in the international road haulage sector) (Full Court)
εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών — Ρήτρες 'standstill'' — Άμεσο αποτέλεσμα — Περιεχόμενο — Νομοθεσία κράτους μέλους που απαιτεί άδεια εργασίας στον τομέα των διεθνών οδικών μεταφορών εμπορευμάτων» (Ολομέλεια)
By orders of 20 June and 2 August 2001, the Bundessozialgericht referred to the Court for a preliminary ruling several questions on the interpretation of Article 41(1) of the Additional Protocol signed at Brussels on 23 November 1970 and concluded, approved and confirmed on behalf of the Community by Council Regulation (EEC) No 2760/72 of 19 December 1972 and of Article 13 of Decision No 1/80 of 19 September 1980 on the development of the Association ('Decision No 1/80').
Η υπόθεση C-317I01
Case C-317/01
Από τη διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι οι Abatay κ.λπ. είναι Τούρκοι υπήκοοι που κατοικούν στην Τουρκία και εργάζονται ως οδηγοί, εκτελώντας κυρίως διεθνείς οδικές μεταφορές εμπορευμάτων.
According to the order for reference Mr Abatay and Others are Turkish nationals residing in Turkey and working as drivers engaged mainly in international haulage.
Είναι υπάλληλοι της εταιρίας Baqir Dis Tic. Ve Paz.
They are employed by Baqir Dis Tic. Ve Paz.
Ltd St (στο εξής: Baqir Dis) που εδρεύει στη Μερσίνα (Τουρκία) και αποτελεί «υποκατάστημα» της εταιρίας Baqir GmbH που εδρεύει στη Στουτγάρδη (Γερμανία).
Ltd St ('Baquir Dis'), established in Mersin, Turkey, which is a subsidiary of Baqir GmbH, a company with its registered office in Stuttgart, Germany.
Η Baqir Dis και η Baqir GmbH μεταφέρουν στη Γερμανία φρούτα και λαχανικά που, κατά την πλειονότητα τους, προέρχονται από δικές τους καλλιέργειες στην Τουρκία.
Baqir Dis and Baqir GmbH import fruit and vegetables, mostly self-grown in Turkey, into Germany.
Τα εμπορεύματα μεταφέρονται από την Τουρκία στη Γερμανία με φορτηγά οχήματα που έχουν γερμανικές άδειες κυκλοφορίας στο όνομα της Baqir GmbH και τα οποία οδηγούν, μεταξύ άλλων, οι Abatay κ.λπ.
The goods are transported from Turkey to Germany in lorries registered in Germany in the name of Baqir GmbH and driven by, among others, Mr Abatay and Others.
Το Bundesanstalt είχε χορηγήσει στους ως άνω οδηγούς άδεια εργασίας που ίσχυε μέχρι και την 30ή Σεπτεμβρίου 1996.
The Bundesanstalt had issued a work permit valid until 30 September 1996 to each of those drivers.
Ωστόσο, κατά τη λήξη αυτής της περιόδου, αρνήθηκε να τους χορηγήσει νέες άδειες εργασίας.
However, after that date, it refused to issue further permits.
Το Sozialgericht Nürnberg (Γερμανία), το οποίο επελήφθη της προσφυγής των Abatay κ.λπ., έκρινε, με αποφάσεις της 27ης Οκτωβρίου 1998, ότι οι προσφεύγοντες δεν χρειάζονταν άδεια εργασίας.
In proceedings brought by Mr Abatay and Others, the Sozialgericht Nuremberg (Germany) held, by judgments of 27 October 1998, that the plaintiffs did not require work permits.
Με απόφαση της 25ης Ιουλίου 2000, το Bayerisches Landessozialgericht (Γερμανία) απέρριψε τις εφέσεις που άσκησε το Bundesanstalt κατά των αποφάσεων αυτών.
By judgment of 25 July 2000, the Bayerisches Landessozialgericht (Germany) dismissed the appeals brought by the Bundesanstalt against those judgments.
Σύμφωνα με την απόφαση του Bayerisches Landessozialgericht, η ρήτρα «standstill» του άρθρου 13 της αποφάσεως 1/80 διατηρεί τη νομική κατάσταση η οποία υφίστατο κατά την έναρξη της δραστηριότητας των Τούρκων οδηγών στη Γερμανία και καλύπτει επίσης την εργασία που εκτέλεσαν οι Τούρκοι οδηγοί οτο συγκεκριμένο κράτος μέλος, η οποία εμπίπτει στην αγορά εργασίας που αναφέρεται στην εν λόγω διάταξη.
According to that Court, the 'standstill' clause in Article 13 of Decision No 1/80 maintained the legal position obtaining when the activity of the Turkish drivers in Germany began and also covered the activity in that Member State of Turkish drivers forming part of the employment market mentioned in that article.
Προς στήριξη της αιτήσεως του αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Bayerisches Landessozialgericht, το Bundesanstalt υποστηρίζει ότι δεν προβλέπεται υπέρ των εργαζομένων ρήτρα «standstill» παρόμοια με αυτή του άρθρου 41, παράγραφος 1, του προσθέτου πρωτοκόλλου.
In support of the appeal on a point of law which it brought against the judgment of the Bayerisches Landessozialgericht, the Bundesanstalt argues that there is no provision laying down a 'standstill' clause comparable to that in Article 41(1) of the Additional Protocol for the benefit of workers. Article 13 of
περιορισμούς όσον αφορά την πρόσβαση Τούρκων εργαζομένων στην αγορά εργασίας ή η απαγόρευση εισαγωγής νέων περιορισμών του άρθρου 13 της αποφάσεως 1/80 αναφέρεται μόνο στο χρονικό σημείο της πρώτης νόμιμης διαμονής ή της πρώτης νόμιμης απασχολήσεως ενός εργαζομένου;
Taking the view that, in the circumstances, the dispute turned on the interpretation of Community law, the 11th Chamber of the Bundessozialgericht decided to stay proceedings and to refer the following questions to the Court for a preliminary ruling:
Εφαρμόζεται το άρθρο 13 της αποφάσεως 1/80 [...] και στην περίπτωση εργαζομένων απασχολούμενων στην Τουρκία, οι οποίοι, ως οδηγοί οχημάτων διεθνών μεταφορών εμπορευμάτων, διέρχονται τακτικά από το έδαφος κράτους μέλους της Κοινότητας, χωρίς να είναι εντεταγμένοι στη νόμιμη αγορά εργασίας αυτού του κράτους μέλους;
Is Article 13 of Decision No 1/80 ... to be interpreted as prohibiting a Member State of the Community from introducing national provisions which, in comparison with the position under national law on 1 December 1980, lay down new restrictions on access to the employment market for Turkish workers generally, or does the prohibition on introducing new restrictions under Article 13 of Decision No 1/80 relate only to the time when a worker is first legally resident and employed?
Από τη διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι ο Ν.
(a) a Turkish worker is entitled to plead a restriction on the freedom to provide services which is contrary to the Additional Protocol and, if so, that
Sahin, Τούρκος, αρχικά, υπήκοος, ο οποίος απέκτησε τη γερμανική υπηκοότητα το 1991, είναι κύριος της επιχειρήσεως διεθνών μεταφορών Sahin International Transport, με έδρα στο Göppingen (Γερμανία). Ο Ν.
According to the order for reference, Mr Sahin, who was originally a Turkish citizen but who acquired German nationality in 1991, runs the transport undertaking Sahin Internationale Transporte, established in Göppingen (Germany).