natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αφετέρου, το να απαιτείται από την Επιτροπή όχι μόνον να προσκομίζει αποδεικτικό στοιχείο περί σοβαρών και εύλογων αμφιβολιών που έχει η ίδια, αλλά και να καταδεικνύει την ύπαρξη σοβαρής παραλείψεως κατά την εφαρμογή ρητών κοινοτικών κανόνων αντίκειται προς την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με το βάρος της αποδείξεως, νομολογία η οποία εξακολουθεί να ισχύει και μετά την έκδοση των κατευθυντήριων γραμμών (βλ., όσον αφορά παράλληλη εφαρμογή της ανωτέρω νομολογίας και των κατευθυντήριων γραμμών, αποφάσεις του Δικαστηρίου της 9ης Ιανουαρίου 2003, C-157/00, Ελλάδα κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. I-153, σκέψεις 28, 29, 35 και 36, και της 24ης Φεβρουαρίου 2005, C-318/02, Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής, μη δημοσιευθείσα στη Συλλογή, σκέψεις 34 και 35).»
On the other hand, to require the Commission not only to adduce evidence of serious and reasonable doubt on its part but also to demonstrate the existence of a serious deficiency in the compliance with explicit Community rules would be contrary to the consistent caselaw of the Court concerning the burden of proof, caselaw that was maintained after the Guidelines had been adopted (see, regarding concurrent application of that caselaw and the Guidelines, Case C-157/00 Greece v Commission [2003] ECR I-153, paragraphs 28, 29, 35 and 36, and Case C-318/02 Netherlands v Commission, not published in the ECR, paragraphs 34 and 35).’
Κατόπιν αυτού, το Πρωτοδικείο έκρινε, στη σκέψη 34 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι, υπό το φως των ανωτέρω σκέψεων, έπρεπε να εξεταστεί η προβληθείσα από τη Βελγική Κυβέρνηση επιχειρηματολογία έναντι των λόγων στους οποίους η Επιτροπή είχε στηρίξει την επίδικη απόφαση.
The Court stated in paragraph 34 of the judgment under appeal that it was in the light of those considerations that the Belgian Government’s arguments against the grounds on which the Commission had based the contested decision should be examined.
Προβαίνοντας σε από κοινού εξέταση του πρώτου λόγου ακυρώσεως και του πρώτου σκέλους του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, το Πρωτοδικείο έκρινε, στις σκέψεις 47 έως 50 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, υπό τον τίτλο «Επί της σημασίας των παρατυπιών που επισήμανε η Επιτροπή», ότι οι αποκλίσεις μεταξύ της δηλωθείσας εκτάσεως και της εκτάσεως ΗΣΓΠ, η οποία ήλθε στο φως κατά το στάδιο του διοικητικού ελέγχου, συνιστούσαν ανωμαλίες ενδεικτικές εν δυνάμει παρατυπιών που περιείχαν οι αιτήσεις ενισχύσεως και συνεπάγονταν κίνδυνο ζημίας για το ΕΓΤΠΕ.
Carrying out a joint examination of the first plea and the first part of the second plea, the Court of First Instance found, in paragraphs 47 to 50 of the judgment under appeal, under the heading ‘Seriousness of the anomalies detected by the Commission’, that the discrepancies between the area declared and the GIS area, discovered at the administrative checking stage, constituted anomalies indicating potential irregularities in aid applications involving a risk of loss for the EAGGF.
Στη σκέψη 49 της αποφάσεώς του, το Πρωτοδικείο διευκρίνισε ότι οι διατάξεις που ίσχυαν κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών δεν υποχρέωναν τα κράτη μέλη να κάνουν χρήση του ΗΣΓΠ.
The Court of First Instance stated in paragraph 49 of that judgment that the legislation in force at the relevant time did not require Member States to use a GIS.
Πάντως, εκτίμησε ότι, έχοντας εξοπλισθεί εκ των προτέρων με το ΗΣΓΠ, ήτοι προτού ακόμα τούτο καταστεί υποχρεωτικό ή περιπέσει σε αχρησία λόγω του γενικευμένου ελέγχου μέσω δορυφορικής τηλεανιχνεύσεως, οι βελγικές αρχές διέθεταν όργανο ελέγχου ικανό να παράσχει χρήσιμες ενδείξεις
However, it held that, by adopting a GIS at an early stage before it was made compulsory or obsolete as a result of widespread satellite monitoring the Belgian authorities had adopted a monitoring instrument capable of supplying relevant information
ΒΕΛΓΙΟ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ πέραν των ρητώς προβλεπομένων από το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 3887/92 υποχρεώσεων.
BELGIUM v COMMISSION which went further than the express obligations laid down in Article 6(2) of Regulation No 3887/92.
Κατά το Πρωτοδικείο, η Επιτροπή δεν μπορούσε να αγνοήσει το ανωτέρω στοιχείο κατά τη διαμόρφωση της απόψεώς της ότι υφίσταται σοβαρή και εύλογη αμφιβολία, σαφώς ενδεικτική κινδύνου ζημίας για το ΕΓΤΠΕ, απλώς και μόνον με τη δικαιολογία ότι το σύστημα που εντόπισε τα στοιχεία αυτά δεν ήταν υποχρεωτικό ή δεν προοριζόταν για τον σκοπό αυτόν.
In the view of the Court, the Commission could not ignore this element establishing the existence of serious and reasonable doubt, which clearly indicated a risk of loss for the EAGGF, simply because the system which detected it was not compulsory or was not intended for that purpose.
Ακολούθως, το Πρωτοδικείο έκανε δεκτό, στη σκέψη 52 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι η ισχύουσα κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών κανονιστική ρύθμιση δεν επέβαλε ρητώς στα κράτη μέλη την υποχρέωση να προστρέχουν στις λεπτομέρειες ελέγχου που απαιτούσε η Επιτροπή με τη συνοπτική έκθεσή της.
The Court of First Instance then accepted, at paragraph 52 of the judgment under appeal, that the legislation in force at the relevant time did not expressly require Member States to use the inspection procedures prescribed by the Commission in its summary report.
Πάντως, κατά τη συλλογιστική του Πρωτοδικείου, εδραζόμενη επί τούτου στην απορρέουσα από τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της 12ης Ιουνίου 1990, C-8/88, Γερμανία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1990, σ.
However, according to the Court’s reasoning, based on Case C-8/88 Germany v Commission [1990] ECR I-2321, paragraph 16, and Case C-468/02 Spain v Commission, paragraph 35, those obligations to take action in response to anomalies detected by a GIS stemmed, in some cases implicitly, from the rules in force, whereby it is for the Member States to organise an effective system of checks and supervision.
Με τις σκέψεις 53 και 54 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεώς του, το Πρωτοδικείο διευκρίνισε ότι, όπως προέκυπτε από την ανωτέρω κανονιστική ρύθμιση, τα κράτη μέλη οφείλουν να οργανώσουν συνολικά διοικητικούς ελέγχους και επιτόπιους ελέγχους ικανούς να διασφαλίσουν ότι τηρούνται ορθώς οι ουσιαστικές και τυπικές προϋποθέσεις χορηγήσεως των ενισχύσεων.
The Court of First Instance stated in paragraphs 53 and 54 of the judgment under appeal that it followed from those rules that Member States are required to organise a series of administrative and on-the-spot checks to ensure that the substantive and formal conditions for granting aid are correctly observed.
Εξάλλου, το Πρωτοδικείο διευκρίνισε ότι, όπως προέκυπτε επίσης από τη νομολογία, ο διοικητικός έλεγχος, ο οποίος προηγείται των επιτόπιων ελέγχων, πρέπει να διενεργείται κατά τρόπο επιτρέποντα στις εθνικές αρχές να συναγάγουν όλα τα πιθανά συμπεράσματα, ήτοι τις τυχόν βεβαιότητες ή αμφιβολίες, ως προς την τήρηση των προϋποθέσεων χορηγήσεως των ενισχύσεων (βλ., ιδίως, αποφάσεις της 3ης Οκτωβρίου 1996, C-41/94, Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996, σ. I-4733, σκέψη 17, και της 14ης Απριλίου 2005, προπαρατεθείσα, Ισπανία κατά Επιτροπής, σκέψη 40).
Moreover the Court pointed out that it was also clear from caselaw that the administrative checks preceding on-the-spot checks must be carried out in such a way as to enable the national authorities to draw all possible conclusions, be they matters of certainty or of doubt, regarding compliance with the conditions for granting aid (see in particular Case C-41/94 Germany v Commission [1996] ECR I-4733, paragraph 17, and Case C-468/02 Spain v Commission, paragraph 40).
Κατόπιν αυτού, το Πρωτοδικείο έκρινε, στη σκέψη 55 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι, ενώπιον ενός κινδύνου επελεύσεως ζημίας για το ΕΓΤΠΕ, ο οποίος εντοπίστηκε σαφώς κατά τη διενέργεια του διοικητικού ελέγχου, η απραξία των βελγικών αρχών θα ισοδυναμούσε σαφώς με μη θέσπιση των εμμέσως αναγκαίων μέτρων ελέγχου προκειμένου να τηρηθεί ένας από τους ρητούς κανόνες που ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών.
The Court then found in paragraph 55 of the judgment under appeal that, faced with the risk of loss for the EAGGF clearly identified during the administrative check, inaction on the part of the Belgian authorities would clearly amount to a failure to adopt the controls implicitly required in order to comply with one of the explicit rules in force at the relevant time.
Εξ αυτού, το Πρωτοδικείο συνήγαγε, στη σκέψη 57 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι οι βελγικές αρχές όφειλαν να αντιδράσουν στις εντοπισθείσες από το ΗΣΓΠ παρατυπίες.
The Court concluded in paragraph 57 of the judgment under appeal that the Belgian authorities were therefore required to take action in response to the anomalies detected by the GIS.
Όσον αφορά τα θεσπισθέντα από το Βασίλειο του Βελγίου μέτρα, το Πρωτοδικείο έκρινε, στη σκέψη 62 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι, υπό τις ανωτέρω περιστάσεις και ενόψει των πραγματικών περιστατικών που διαπιστώθηκαν κατά τις διενεργηθείσες τον μήνα Μάιο του έτους 2001 επαληθεύσεις, η Επιτροπή βασίμως διατηρούσε σοβαρές επιφυλάξεις ως προς την ακρίβεια των δηλωθεισών εκτάσεων και ως προς την αποτελεσματικότητα των διενεργηθέντων ελέγχων.
With regard to the measures adopted by the Kingdom of Belgium, the Court found in paragraph 62 of the judgment under appeal that, in those circumstances and in view of the facts established during the checks carried out in May 2001, the Commission was entitled to entertain serious doubts as to whether the areas declared were correct and whether the checks carried out were effective.
Ακολούθως, στις σκέψεις 65 έως 70 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο έκανε δεκτό το επιχείρημα της Επιτροπής ότι, λόγω όψιμης κωδικοποιήσεως των στοιχείων εντός του ΗΣΓΠ, ορισμένοι φάκελοι διέφυγαν ενός επιτόπιου ελέγχου.
In paragraphs 65 to 70 of the judgment under appeal, the Court accepted the Commission’s argument that owing to the late input of the data into the GIS some files had escaped on-the-spot checking.
Το Πρωτοδικείο έκρινε μεταξύ άλλων ότι:
The Court held in particular:
«69 Η Βελγική Κυβέρνηση δεν προσκόμισε συναφή στοιχεία ικανά να ανατρέψουν τις διαπιστώσεις της Επιτροπής σχετικά με τη μη διενέργεια επιτόπιου ελέγχου λόγω όψιμης κωδικοποιήσεως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ορισμένος αριθμός φακέλων διέφυγε παρόμοιο έλεγχο (βλ., συναφώς, απόφαση του Δικαστηρίου της 10ης Νοεμβρίου 2005, C-307/03, Ιταλία κατά Επιτροπής, μη δημοσιευθείσα στη Συλλογή, σκέψεις 33 έως 35).
‘69 As the Belgian Government has failed to adduce relevant evidence to overturn the Commission’s findings regarding the absence of on-the-spot checks because of late input of data, the conclusion must be drawn that a number of files escaped such checking (see to that effect Case C-307/03 Italy v Commission, not published in the ECR, paragraphs 33 to 35).
70 Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι κανένα αφορών το ΕΓΤΠΕ κείμενο δεν προέβλεπε κωδικοποίηση διά γραφήματος πριν από τις 31 Αυγούστου κάθε έτους.
70 That finding is not called into question by the fact that no provision relating to the EAGGF required graphic data to be entered before 31 August of each year.
Πράγματι, η απουσία ρητώς επιβαλλόμενων υποχρεώσεων δεν δύναται να διαλύσει τις οφειλόμενες στην έλλειψη επιτόπιου ελέγχου αμφιβολίες.
The absence of express obligations is not capable of dispelling doubts arising from the absence of on-the-spot checks.
Εν πάση περιπτώσει, αφής στιγμής η σχετική καθυστέρηση συνεπάγεται έλλειψη ελέγχου, έρχεται σε αντίθεση με τη γενική υποχρέωση αναφορικά με τη δυνατότητα διενεργείας παρόμοιων ελέγχων.
In any event, since that delay leads to an absence of checks, it infringes the general obligation to be in a position to carry out such checks.
Ομοίως, το γεγονός ότι επιτόπιοι έλεγχοι διενεργήθηκαν μετά τις 31 Αυγούστου και είχαν ως αποτέλεσμα
Also, the fact that on-the-spot checks were conducted after 31
ΒΕΛΓΙΟ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ διορθώσεις δεν σημαίνει ότι πραγματοποιήθηκαν όλοι οι αναγκαίοι έλεγχοι και δεν καταδεικνύει ότι οι ως άνω επιτόπιοι έλεγχοι ήσαν προϊόν αποτελεσματικής αναλύσεως των κινδύνων η οποία έλαβε χώρα μετά τις 31 Αυγούστου.»
August and gave rise to corrections does not mean that all the necessary checks were carried out and does not show that such on-the-spot checks were the result of an effective risk analysis carried out after 31 August.’
Κατόπιν αυτού, το Πρωτοδικείο κατέληξε στο συμπέρασμα, στις σκέψεις 71 και 72 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι το προσφεύγον κράτος μέλος δεν είχε προσκομίσει επαρκή στοιχεία ικανά να αντικρούσουν τις σοβαρές και εύλογες αμφιβολίες της Επιτροπής σχετικά με την αξιοπιστία των ελέγχων, αμφιβολίες που προέκυψαν από το ότι δεν ελήφθησαν επαρκώς υπόψη παρατυπίες που εντοπίστηκαν με το ΗΣΓΠ και από την έλλειψη ελέγχων.
Hence, the Court concluded, in paragraphs 71 and 72 of that judgment, that the applicant Member State had not adduced sufficient evidence to allay the Commission’s serious and reasonable doubts regarding the reliability of the checks, those doubts arising from the failure to take sufficient account of the anomalies detected by the GIS and the absence of checks.
Έκρινε ότι, ως εκ τούτου, η Επιτροπή νομιμοποιούνταν να επιβάλει δημοσιονομική διόρθωση.
It therefore considered that the Commission was entitled to apply a financial correction.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, απερρίφθησαν ο πρώτος λόγος ακυρώσεως καθώς και το πρώτο σκέλος του δεύτερου λόγου ακυρώσεως.
In those circumstances, the first plea and the first part of the second plea were rejected.
Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, αντλούμενο από την απουσία ενεστώτος κινδύνου επελεύσεως ζημίας για το ΕΓΤΠΕ, και τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, αντλούμενο από τον στερούμενο αναλογικότητας χαρακτήρα της κατ’ αποκοπή διορθώσεως σε σχέση με τη ζημία που θα υφίστατο στην πράξη το ΕΓΤΠΕ, σκέλος και λόγο που το Πρωτοδικείο εκτίμησε από κοινού, τούτο δεν προσέφυγε στη μέθοδο υπολογισμού που πρότεινε το Βασίλειο του Βελγίου προκειμένου να καταδείξει τη φερόμενη έλλειψη αναλογικότητας των δημοσιονομικών διορθώσεων που εφαρμόστηκαν.
As regards the second part of the second plea, alleging an absence of real risk of loss for the EAGGF, and the third plea, alleging that the flatrate correction is disproportionate to the loss actually suffered by the EAGGF, which the Court of First Instance decided to deal with jointly, the latter did not accept the method of calculation put forward by the Kingdom of Belgium to demonstrate the allegedly disproportionate nature of the financial corrections applied.
Στις σκέψεις 88 και 90 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, υπογραμμίστηκε μεταξύ άλλων ότι η υπεργενικευμένη εκτίμηση στην οποία προέβη η Βελγική Κυβέρνηση και υποτίθεται ότι καταδεικνύει την ανώτατη ζημία που υπέστη το ΕΓΤΠΕ δεν ελάμβανε υπόψη την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων, ενώ ήταν αδύνατο να συναχθεί αν περιελάμβανε ή όχι τους φακέλους που είχαν αποτελέσει αντικείμενο όψιμης κωδικοποιήσεως.
It stated in particular, in paragraphs 88 and 90 of the judgment under appeal, that the extrapolations submitted by the Belgian Government, designed to show the maximum loss sustained by the EAGGF, failed to take into account the recovery of undue payments, and that it was impossible to know whether or not they included the files that were entered into the system late.
Δεδομένου ότι το οικείο κράτος μέλος δεν κατέστη εφικτό να καταδείξει την ανώτατη ζημία που υπέστη το ΕΓΤΠΕ, το Πρωτοδικείο συνήγαγε, στις σκέψεις 92 και 93 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι ορθώς η Επιτροπή είχε τη δυνατότητα να επιβάλει κατ’ αποκοπή διόρθωση, η οποία δεν ήταν δυνατό, καθ’ υπόθεση, να έχει παραβιάσει την αρχή της αναλογικότητας, δοθέντος ότι ορίστηκε στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο που προβλέπουν οι κατευθυντήριες γραμμές, ήτοι το 2 %, τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία οι κατευθυντήριες γραμμές δεν αμφισβητήθηκαν από το Βασίλειο του Βελγίου.
Since that Member State was unable to show the maximum loss sustained by the EAGGF, the Court concluded in paragraphs 92 and 93 of the judgment under appeal that the Commission was entitled to impose a flatrate correction and that, as that correction had been set at 2%, the lowest rate provided for in the Guidelines, and the Guidelines had not been challenged by the Kingdom of Belgium, that correction could not by definition have infringed the principle of proportionality.
Κατόπιν αυτού, το Πρωτοδικείο απέρριψε το δεύτερο σκέλος του δεύτερου λόγου ακυρώσεως καθώς και τον τρίτο λόγο ακυρώσεως.
The Court therefore rejected the second part of the second plea and the third plea.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, απερρίφθη η προσφυγή και το Βασίλειο του Βελγίου καταδικάστηκε στα δικαστικά έξοδα.
In those circumstances, the application was dismissed and the Kingdom of Belgium was order to pay the costs.
IV — Τα αιτήματα των διαδίκων
IV — Forms of order sought
Με την παρούσα αίτησή του αναιρέσεως, το Βασίλειο του Βελγίου ζητεί από το Δικαστήριο:
In this appeal, the Kingdom of Belgium is asking the Court of Justice:
— να ακυρώσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και την επίδικη απόφαση της Επιτροπής,
— to set aside the judgment under appeal and annul the contested decision;
— επικουρικώς, να ακυρώσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και, βάσει της αρμοδιότητάς του να αποφαίνεται κατά πλήρη δικαιοδοσία, να μειώσει τη δημοσιονομική διόρθωση σε ποσό ύψους 1 491 085 ευρώ·
— in the alternative, to set aside the judgment under appeal and, under its unlimited jurisdiction, to reduce the financial correction to EUR 1 491 085;
— έτι επικουρικότερον, να ακυρώσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο·
— in the further alternative, to set aside the judgment under appeal and refer the case back to the Court of First Instance;
— να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα τόσο ενώπιον του Πρωτοδικείου όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου.
— to order the Commission to pay the costs incurred before the Court of First Instance and the Court of Justice.
Με το υπόμνημά της αντικρούσεως, η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη του Βασιλείου του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
The Commission contends that the Court should dismiss the appeal and order the Kingdom of Belgium to pay the costs.
V — Οι λόγοι αναιρέσεως
V — The grounds of the appeal
Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, το Βασίλειο του Βελγίου προβάλλει, κατ’ ουσίαν, πέντε λόγους αναιρέσεως της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, αντλούμενους αντιστοίχως από:
In support of its appeal, the Kingdom of Belgium puts forward in essence five grounds on which the judgment under appeal should be set aside, alleging respectively:
— παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών·
— distortion of the facts;
— παράβαση των άρθρων 8 του κανονισμού 3508/92 και 6 και 9 του κανονισμού 3887/92·
— infringement of Article 8 of Regulation No 3508/92 and Articles 6 and 9 of Regulation No 3887/92;
— αθετήσεις της υποχρεώσεως περί αιτιολογήσεως·
— infringement of the obligation to provide adequate reasons;
— παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, και
— infringement of the principle of proportionality; and
— πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την έλλειψη αρμοδιότητας των κοινοτικών δικαιοδοτικών οργάνων να αποφαίνονται κατά πλήρη δικαιοδοσία επί των ποσών των δημοσιονομικών διορθώσεων που θεσπίζει η Επιτροπή σε θέματα ΕΓΤΠΕ.
— an error of law concerning the absence of unlimited jurisdiction on the part of the Community Courts concerning the amounts of financial corrections imposed by the Commission in respect of the EAGGF.
Α — Επί του πρώτου λόγου αναιρέσεως ο οποίος αντλείται από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών
A — First ground of appeal: distortion of the facts
Το Βασίλειο του Βελγίου υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά διαπιστώνοντας, μεταξύ άλλων, στη σκέψη 47 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι, «οσάκις εμφαίνεται από το ΗΣΓΠ στα πλαίσια του διοικητικού ελέγχου, ότι η δηλωθείσα με αίτηση χορηγήσεως ενισχύσεως έκταση είναι ανώτερη της εκτάσεως ΗΣΓΠ, η σχετική απόκλιση συνιστά αντικανονικότητα ενδεικτική εν δυνάμει παρατυπίας της ανωτέρω αιτήσεως», καθόσον, «αν η έκταση ΗΣΓΠ αντιστοιχεί κατά το μάλλον και ήττον στην πραγματική έκταση σε σχέση με τη δηλωθείσα με την αίτηση χορηγήσεως ενισχύσεως, τότε η καταβολή της ενισχύσεως βάσει της εκτάσεως, με γνώμονα τη δηλωθείσα έκταση, συνεπάγεται αχρεώστητη καταβολή υπέρ του αιτούντος και ως εκ τούτου ζημία για το ΕΓΤΠΕ».
The Kingdom of Belgium submits that the Court of First Instance distorted the facts in finding in particular, in paragraph 47 of the judgment under appeal, that ’where the GIS shows, during the administrative checks, that the area declared in an aid application is greater than the GIS area, that discrepancy constitutes an anomaly indicating a potential irregularity in that application’, since, ’if the GIS area corresponds more closely to the actual area than the area declared in the aid application, the payment of area aid on the basis of the area claimed leads to undue payment to the applicant and hence a loss for the EAGGF.’
Παρόμοιος ισχυρισμός εκφράζει πεπλανημένη αντίληψη της λειτουργίας του ΗΣΓΠ που έθεσε σε εφαρμογή το Βασίλειο του Βελγίου.
Such an assertion demonstrates a misunderstanding as to how the GIS set up by the Kingdom of Belgium functions.
Κατ’ αυτό, συνιστά, παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών στον βαθμό που το Πρωτοδικείο λαμβάνει το ΗΣΓΠ ως εργαλείο μετρήσεως μεγαλύτερης ακριβείας ως προς τα πραγματικά δεδομένα της εκτάσεως έναντι των δηλωθέντων από τους έχοντες την εκμετάλλευση και ως εκ τούτου το σύστημα αυτό καθιστούσε εφικτή τη διαπίστωση των παρατυπιών και τον σαφή εντοπισμό των κινδύνων επελεύσεως ζημιών για το ΕΓΤΠΕ.
According to the appellant, it constitutes a distortion of the facts in so far as the Court of First Instance considers the GIS to be a measuring instrument providing data that is closer to the actual area data than the data declared by the farmers and that that system consequently made it possible to detect anomalies and identify clearly risks of losses for the EAGGF.
Κατά το οικείο κράτος μέλος, το ΗΣΓΠ στόχευε στον εντοπισμό των αγροτεμαχίων και στην ανίχνευση των επικαλυπτόμενων αγροτεμαχίων, καθώς και των διπλών δηλώσεων, χωρίς να προσφέρεται για τον προσδιορισμό των πραγματικών εκτάσεων των αγροτεμαχίων, ιδίως λόγω της παλαιότητας ορισμένων φωτογραφιών των οποίων έγινε χρήση.
According to that Member State, the GIS served only to identify agricultural parcels and to detect overlapping parcels and duplicate declarations and did not enable the actual areas of the parcels to be determined, in particular because some of the photographic images used were old.
Εξάλλου, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, στη σκέψη 47 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο δεν εξέλαβε ότι το ΗΣΓΠ αποτελούσε όργανο μετρήσεως αλλ’ ότι η μη σύμπτωση της δηλωθείσας εκτάσεως με την έκταση ΗΣΓΠ έδιδε λαβή για σοβαρές αμφιβολίες ως προς το υποστατό της δηλωθείσας από τον γεωργό επιφανείας.
The Commission for its part contends that the meaning the Court intended to convey in paragraph 47 of the judgment under appeal was not that the GIS was a measuring instrument but that the difference between the areas declared and the GIS areas raised serious doubts as to the accuracy of the areas declared by the farmers.
ΒΕΛΓΙΟ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ α΄, του κανονισμού 3887/92, το οποίο προβλέπει ότι ο διοικητικός έλεγχος των αιτήσεων χορηγήσεως ενισχύσεων περιλαμβάνει ιδίως διασταυρούμενους ελέγχους.
BELGIUM v COMMISSION as regards the requirements laid down by Article 6(2)(a) of Regulation No 3887/92, which provides that the administrative checks on aid applications must include in particular cross-checks.
Η χρήση του επιρρήματος «ιδίως» σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι ο διοικητικός έλεγχος εκτείνεται και σε άλλα μέτρα εκτός των διασταυρούμενων επαληθεύσεων.
Use of the phrase ’in particular’ necessarily implies that the administrative checks include measures other than cross-checks.