natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σχετικά με το αν το ύψος των πληρωμών RES είναι ανάλογο προς τις πραγματοποιηθείσες δαπάνες, η καθής επισημαίνει ότι οι προσφεύγουσες, αν και φέρουν το σχετικό βάρος, δεν απέδειξαν ότι είναι προδήλως εσφαλμένη η εκτίμηση της Επιτροπής σχετικά με τον αναλογικό χαρακτήρα του RES (απόφαση Boehringer κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, σκέψη 118 ανωτέρω, σκέψεις 74 επ.).
As regards the proportionality of the amount of the RES payments by reference to the costs incurred, the defendant observes that it is for the applicants to demonstrate, which they have failed to do, that the Commission made a manifest error of assessment in accepting the proportionality of the RES system (Boehringer v Council and Commission, paragraph 118 above, paragraph 74 et seq.).
Λόγω της εξουσίας εκτιμήσεως των κρατών μελών τόσο κατά τον ορισμό μιας ΥΓΟΣ όσο και κατά τον καθορισμό της μεθόδου υπολογισμού της αντισταθμίσεως των υποχρεώσεων ΥΓΟΣ, κατά την έννοια του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ, οι προσφεύγουσες έπρεπε να αποδείξουν ότι το RES είναι προδήλως δυσανάλογο σε σχέση με τον σκοπό της διασφαλίσεως της λειτουργίας της ιρλανδικής αγοράς ΙΑΥ υπό οικονομικώς αποδεκτούς όρους (προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs στην υπόθεση επί της οποίας
In light of the discretion left to the Member States both in defining an SGEI and in determining the method of calculating the compensation for the SGEI obligations, within the meaning of Article 86(2) EC, the applicants ought to have shown that the RES was manifestly disproportionate as a means of ensuring the functioning of the Irish PMI market under economically acceptable conditions (Opinion of Advocate General Jacobs in AOK-Bundesverband and Others, paragraph 108 above, points 95 to 101). It follows
Οι προσφεύγουσες, πάντως, δεν απέδειξαν κάτι τέτοιο.
The applicants have failed to demonstrate that that is the case.
Η καθής ζητεί, συνεπώς, την απόρριψη του κρινόμενου λόγου ακυρώσεως.
The defendant therefore submits that the present plea must be rejected.
iii) Επιχειρήματα της Ιρλανδίας και του Βασιλείου των Κάτω Χωρών
(iii) Arguments of Ireland and of the Kingdom of the Netherlands
Η Ιρλανδία συμμερίζεται την επιχειρηματολογία της Επιτροπής σχετικά με την απόρριψη του κρινόμενου λόγους ακυρώσεως.
Ireland adopts the argument developed by the Commission in support of the present plea.
Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φρονεί ότι, εν προκειμένω, οι υποχρεώσεις ΙΑΥ πληρούν τις σχετικές με τις υποχρεώσεις ΥΓΟΣ προϋποθέσεις, κατά την έννοια του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ.
The Kingdom of the Netherlands submits that in the present case the PMI obligations fulfil the conditions which must be satisfied by the SGEI obligations for the purposes of Article 86(2) EC.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου α) Επί του παραδεκτού των επιχειρημάτων της Ιρλανδίας και του VHI σχετικά με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως
(a) The admissibility of the arguments put forward by Ireland and the VHI with respect to the first plea
Πρέπει να εξεταστεί, καταρχάς, η επιχειρηματολογία των προσφευγουσών ότι τα επιχειρήματα της Ιρλανδίας και του VHI κατά του πρώτου λόγου ακυρώσεως που αντλείται από παράβαση του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ είναι απαράδεκτα σύμφωνα με το άρθρο 116, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας.
It is appropriate to examine first of all the applicants’ argument that the arguments put forward by Ireland and by the VHI against the first plea alleging infringement of Article 87(1) EC are inadmissible.
Υπενθυμίζεται, σχετικά, ότι, κατά το άρθρο 40, τέταρτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, το οποίο εφαρμόζεται στο Πρωτοδικείο δυνάμει του άρθρου 53 του ίδιου οργανισμού, η παρέμβαση δύναται να έχει ως μοναδικό αντικείμενο την υποστήριξη των αιτημάτων του ενός των διαδίκων.
In that regard, it must be borne in mind that, under the fourth paragraph of Article 40 of the Statute of the Court of Justice, which applies to the Court of First Instance by virtue of Article 53 of that Statute, an application to intervene must be limited to supporting the form of order sought by one of the parties.
Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 116, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο παρεμβαίνων αποδέχεται τη δίκη στο στάδιο που αυτή βρίσκεται κατά τον χρόνο της παρεμβάσεώς του.
In addition, under Article 116(3) of the Rules of Procedure, the intervener must accept the case as it finds it at the time of its intervention.
Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει, συναφώς, ότι η καθής δεν προέβαλε ρητώς επιχειρήματα σχετικά με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως.
In that regard, the Court notes that the defendant explicitly declined in its defence to submit arguments against the first plea.
Αφενός, ο πρώτος λόγος, όπως προβλήθηκε από τις προσφεύγουσες, εξακολουθεί να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του πλαισίου της υπό κρίση διαφοράς.
The fact none the less remains that the first plea, as raised by the applicants, continues to form an integral part of the framework of the present dispute.
Αφετέρου, το ότι η καθής δεν επιχειρηματολόγησε επί του συγκεκριμένου λόγου ακυρώσεως δεν αρκεί για να περιοριστεί το περιεχόμενο της διαφοράς αυτής.
Second, the mere fact that the defendant declines to comment on that plea cannot restrict the scope of the dispute.
Επιπλέον, στο πλαίσιο της άμυνάς της κατά του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, η καθής ουσιαστικά αμφισβητεί τα επιχειρήματα που προέβαλαν οι προσφεύγουσες προς
Furthermore, far from implying an admission that the plea is well founded, that waiver of the right to reply is based on the argument that the plea is of no relevance to the outcome of the dispute. In
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, δεν συντρέχει, εν προκειμένω, περιορισμός του πλαισίου της διαφοράς, όσον αφορά τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, ώστε να μην επιτραπεί στους παρεμβαίνοντες να προβάλουν επιχειρήματα επιπλέον αυτών της καθής.
In those circumstances, there is no limitation in this case of the framework of the dispute as regards the first plea that would preclude the interveners from raising arguments in addition to those raised by the defendant.
Πράγματι, η Ιρλανδία και ο VHI κινούνται απολύτως στο πλαίσιο του πρώτου λόγου ακυρώσεως, προβάλλοντας επιχειρήματα σχετικά με το αν πληρούνται σωρευτικώς τα τέσσερα κριτήρια της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω.
In effect, Ireland and the VHI fully comply with the scope of the first plea by putting forward arguments which entail the satisfaction of the four cumulative criteria resulting from the Altmark judgment.
Ομοίως, τα επιχειρήματα αυτά δεν επηρεάζουν τα αιτήματα της καθής για απόρριψη της υπό κρίση προσφυγής στο σύνολό της, τα οποία η Ιρλανδία και ο VHI εξακολουθούν να υποστηρίζουν.
Likewise, those arguments do not affect the form of order sought by the defendant, namely that the present application should be dismissed in its entirety, a form of order which Ireland and the VHI continue to support.
I-2099, σκέψεις 59 έως 61), κρίνεται απαράδεκτο, δυνάμει του άρθρου 40, τέταρτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, σε συνδυασμό με το άρθρο 116, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας.
However, in so far as Ireland seeks to establish, in the context of the first plea, that the RES does not involve State aid within the meaning of Article 87(1) EC because there is no transfer of public resources (Case C-379/98 PreussenElektra [2001] ECR I-2099, paragraphs 59 to 61), that argument cannot be upheld, as it is inadmissible under the fourth paragraph of Article 40 of the Statute of the Court of Justice, read in conjunction with Article 116(3) of the Rules of Procedure.
Αν και η καθής ουδέν αναφέρει συναφώς στις έγγραφες παρατηρήσεις της, το εν λόγω επιχείρημα αντιφάσκει προς τη διαπίστωση που διατυπώνεται στη σκέψη 39 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι το RES όντως περιλαμβάνει μεταφορά δημόσιων πόρων.
Although the defendant does not comment on that point in its written pleadings, that argument contradicts the finding made at recital 39 to the contested decision that the RES does in fact involve the transfer of public resources.
Επιπλέον, οι προσφεύγουσες δεν τοποθετήθηκαν σχετικά με τη διαπίστωση αυτή με το δικόγραφο της προσφυγής.
Furthermore, that finding was not discussed by the applicants in the application.
Ωστόσο, το δικόγραφο της προσφυγής, σε συνδυασμό με το υπόμνημα αντικρούσεως, καθορίζει το πλαίσιο της διαφοράς, το οποίο οι παρεμβαίνοντας οφείλουν να αποδέχονται ως έχει κατά τον χρόνο της παρεμβάσεώς τους.
In effect, the application, taken in conjunction with the defence, determines the framework of the dispute which the applicants must accept in the state in which they find it at the time of their intervention.
Συνεπώς, αυτό το επιχείρημα της Ιρλανδίας είναι απαράδεκτο, διότι τροποποιεί το περιεχόμενο του αντικειμένου της διαφοράς, κατά την έννοια της παρατιθέμενης στη σκέψη 153 νομολογίας.
Consequently, Ireland’s argument on that point is inadmissible in that it alters the scope of the subjectmatter of the dispute within the meaning of the caselaw cited at paragraph 153 above.
Πρέπει, επομένως, να γίνει δεκτό ότι οι προσφεύγουσες και η καθής συμφωνούν ότι, στο πλαίσιο του RES, πραγματοποιείται μεταφορά δημόσιων πόρων κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ.
It must therefore be accepted that, in accordance with the concordant assessment made by the applicants and the defendant, the RES constitutes a system that involves the transfer of public resources within the meaning of Article 87(1) EC.
Από το σύνολο των προηγουμένων σκέψεων προκύπτει ότι, πλην του επιχειρήματος περί μη μεταφοράς δημόσιων πόρων, τα σχετικά με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως επιχειρήματα της Ιρλανδίας και του VHI είναι παραδεκτά.
It follows from all of the foregoing considerations that, apart from the argument that there was no transfer of public resources, the arguments put forward by Ireland and the VHI with respect to the first plea are admissible.
BUPA κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ β) Επί της εφαρμογής των προϋποθέσεων της αποφάσεως Altmark
(b) The applicability of the Altmark conditions
Υπενθυμίζεται ότι ο πρώτος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται κυρίως στις προϋποθέσεις που διατύπωσε το Δικαστήριο με την απόφαση Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω, η οποία είναι μεταγενέστερη της προσβαλλομένης αποφάσεως και της οποίας το περιεχόμενο δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει η Επιτροπή κατά τον χρόνο εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως.
It must be borne in mind that the first plea is based, particularly, on the conditions laid down by the Court of Justice in Altmark, paragraph 89 above, a judgment delivered after the contested decision was adopted and the contents of which the Commission could not therefore have been aware of when it adopted its decision.
Πράγματι, την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή, προκειμένου να δικαιολογήσει ότι δεν υφίσταται κρατική ενίσχυση στη συγκεκριμένη περίπτωση, τη στήριξε, κατά κύριο λόγο, στην απόφαση Ferring, σκέψη 41 ανωτέρω (σκέψη 40 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
In the contested decision, in order to justify the finding that there was no State aid in this case, the Commission relied primarily on the judgment in Ferring, paragraph 41 above (recital 40 to the contested decision).
Επιβάλλεται, όμως, η διαπίστωση ότι το Δικαστήριο δεν περιόρισε χρονικά τα αποτελέσματα της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω.
However, it must be stated that the Court of Justice did not place any temporal limitation on the scope of its findings in Altmark.
Ελλείψει τέτοιου χρονικού περιορισμού, οι σχετικές με την ερμηνεία του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ σκέψεις είναι απολύτως εφαρμόσιμες στην υπό κρίση εν προκειμένω πραγματική και νομική κατάσταση, όπως αυτή τέθηκε υπόψη της Επιτροπής κατά τον χρόνο εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως.
In the absence of such a limitation ratione temporis, those findings resulting from an interpretation of Article 87(1) EC are therefore fully applicable to the factual and legal situation of the present case as it presented itself to the Commission when it adopted the contested decision.
Υπενθυμίζεται, συναφώς, ότι η ερμηνεία που το Δικαστήριο δίδει σε διάταξη κοινοτικού δικαίου περιορίζεται στο να διαφωτίσει και να διευκρινίσει την έννοια και το περιεχόμενο της διατάξεως αυτής, όπως θα έπρεπε να νοείται και να εφαρμόζεται αφότου τέθηκε σε ισχύ.
In that connection, it must be borne in mind that the interpretation which the Court of Justice gives of a provision of Community law is limited to clarifying and defining the meaning and scope of that provision as it ought to have been understood and applied from the time of its entry into force.
Τέτοιος περιορισμός, όμως, μπορεί να τεθεί μόνο με την απόφαση που αποφαίνεται επί της ζητούμενης ερμηνείας (βλ. σχετικά και κατ’ αναλογία, αποφάσεις του Δικαστηρίου της 15ης Μαρτίου 2005, C-209/03, Bidar, Συλλογή 2005, σ.
It follows that the provision as thus interpreted may, and must, be applied even to legal relationships which arose and were established before the judgment in question and it is only exceptionally that, in application of a general principle of legal certainty which is inherent in the Community legal order, the Court may decide to restrict the right to rely upon a provision, which it has interpreted, with a view to calling in question legal relationships established in good faith.
I-2119, σκέψεις 66 και 67, και της 6ης Μαρτίου 2007, C-292/04, Meilicke κ.λπ., Συλλογή 2007, σ. Ι-1835, σκέψεις 34 έως 36, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
However, such a restriction may be allowed only in the actual judgment ruling upon the interpretation sought (see, to that effect and by analogy, Case C-209/03 Bidar [2005] ECR I-2119, paragraphs 66 and 67, and Case C-292/04 Meilicke and Others [2007] ECR I-1835, paragraphs 34 to 36 and the caselaw there cited).
Το Πρωτοδικείο αποφαίνεται ότι οι σκέψεις αυτές, οι οποίες απορρέουν από νομολογία που αφορά, ειδικότερα, την υποχρέωση εφαρμογής
The Court considers that those considerations, which derive from caselaw dealing, in particular, with the national courts’ duty to apply Community law, apply
Πρέπει, επομένως, να εξεταστεί αν και κατά πόσον η προσβαλλόμενη απόφαση είναι συμβατή με τα κριτήρια της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω, τα οποία, όπως δέχονται και οι προσφεύγουσες, έχουν ταυτόσημο ως επί το πλείστον περιεχόμενο με τα κριτήρια του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ.
The Court must therefore examine whether and to what extent the contested decision is compatible with the criteria laid down in Altmark, the scope of which, as the applicants too acknowledge, to a large extent overlaps that of the criteria of Article 86(2) EC.
Πάντως, λόγω της ιδιαίτερης φύσεως της προβαλλόμενης, εν προκειμένω, αποστολής ΥΓΟΣ, η οποία συνίσταται στην υποχρέωση όλων των επιχειρηματιών που δραστηριοποιούνται στην ιρλανδική αγορά ΙΑΥ να τηρούν ορισμένες υποχρεώσεις που η προσβαλλόμενη απόφαση χαρακτηρίζει ως υποχρεώσεις ΥΓΟΣ και οι οποίες ουδέποτε έχουν εξεταστεί έως σήμερα από τον κοινοτικό δικαστή, τα κριτήρια της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω, πρέπει να εφαρμοστούν με το πνεύμα και τη σκοπιμότητα υπό την οποία διατυπώθηκαν, προσαρμοσμένα στις συγκεκριμένες συνθήκες της υπό κρίση υποθέσεως.
However, in light of the particular nature of the SGEI mission relied on in this case, which consists in the obligation for all operators active on the Irish PMI market to comply with a number of obligations characterised by the contested decision as SGEI obligations, and which the Community judicature has thus far never had to consider, it is appropriate to apply the criteria formulated in Altmark, in accordance with the spirit and the purpose which prevailed when they were laid down, in a manner adapted to the particular facts of the present case.
γ) Περί του αν υφίσταται αποστολή ΥΓΟΣ κατά την έννοια της πρώτης προϋποθέσεως της αποφάσεως Altmark και του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ i) Προκαταρκτική παρατήρηση
(c) The existence of an SGEI mission within the meaning of the first Altmark condition and Article 86(2) EC
Σύμφωνα με την πρώτη προϋπόθεση της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω (σκέψη 89), η δικαιούχος επιχείρηση πρέπει να είναι πράγματι επιφορτισμένη με την εκπλήρωση ορισμένων σαφώς καθορισμένων υποχρεώσεων συναφών με την παροχή δημόσιας υπηρεσίας και η υποχρέωση αυτή πρέπει να είναι σαφώς καθορισμένη.
According to the first Altmark condition (paragraph 89), the recipient undertaking must actually have public service obligations to discharge, and the obligations must be clearly defined.
Οι διάδικοι δεν αμφισβητούν ότι η υποχρέωση δημόσιας υπηρεσίας, για την οποία γίνεται λόγος στην απόφαση Altmark, αντιστοιχεί εννοιολογικά στην ΥΓΟΣ, όπως καθορίζεται με την προσβαλλόμενη απόφαση, και δεν διαφέρει από την αντίστοιχη έννοια του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ.
It is common ground between the parties that the concept of public service obligation referred to in that judgment corresponds to that of the SGEI as designated by the contested decision and that it does not differ from that referred to in Article 86(2) EC.
Στο πλαίσιο του πρώτου και του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες προέβαλαν, κατ’ ουσίαν, ότι η ΥΓΟΣ αποτελεί έννοια του κοινοτικού δικαίου, ερμηνευόμενη στενά και αντικειμενικά, η δε συμμόρφωση προς αυτή εμπίπτει στον πλήρη έλεγχο των κοινοτικών οργάνων, μη επιτρεπομένης της αναθέσεως του ελέγχου αυτού στις εθνικές αρχές.
In the context of the first and second pleas, the applicants essentially claimed that the concept of SGEI is a concept of Community law which is strict and objective in nature and compliance with which is subject to unlimited control by the Community institutions and not capable of being delegated to the national authorities.
Μολονότι τα κράτη μέλη διαθέτουν στον τομέα αυτόν ορισμένη ευχέρεια όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο σκοπεύουν να διασφαλίσουν και να ρυθμίσουν την παροχή ΥΓΟΣ, ο καθορισμός της εν λόγω ΥΓΟΣ εξαρτάται από ορισμένα αντικειμενικά κριτήρια, όπως είναι η καθολικότητα της υπηρεσίας και ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της, η συνδρομή των οποίων πρέπει να ελέγχεται από τα κοινοτικά όργανα.
Although the Member States have a certain latitude as to the manner in which they propose to ensure and regulate the provision of an SGEI, the determination of the SGEI depends on a set of objective criteria, such as the universality of the service and its compulsory nature, the presence of which must be verified by the institutions.
Αντιθέτως, εν προκειμένω, δεν υφίσταται υποχρέωση ή αποστολή κοινής ωφέλειας επιβάλλουσα στους ασφαλιστές να παρέχουν ορισμένες υπηρεσίες ΙΑΥ ούτε εξασφαλίζεται η παροχή των υπηρεσιών αυτών σε όλο τον πληθυσμό της Ιρλανδίας.
In the present case, on the other hand, there is no obligation, or indeed mission, of general interest imposed on insurers to provide certain PMI services and those services are not available to the entire Irish population.
Οι υπηρεσίες ΙΑΥ συνιστούν, απλώς, χρηματοοικονομικής φύσεως προαιρετικές υπηρεσίες, ή και υπηρεσίες «πολυτελείας», που δεν σκοπούν στην υποκατάσταση του δημοσίου συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως.
PMI services are merely optional, indeed ‘luxury’, financial services and are not intended to replace the public social security system.
Επιπλέον, κατά την προσβαλλόμενη απόφαση, ΥΓΟΣ αποτελούν μόνον οι υποχρεώσεις ΙΑΥ και όχι οι υπηρεσίες ΙΑΥ καθαυτές.
Furthermore, the contested decision designates only PMI obligations, and not PMI services as such, as SGEIs.
Πάντως, οι υποχρεώσεις ΙΑΥ, αν και έχουν τεθεί προς εξυπηρέτηση της κοινής ωφέλειας, αποτελούν απλώς συνήθεις, κανονιστικού χαρακτήρα υποχρεώσεις που ισχύουν κατά την άσκηση και κατά τον έλεγχο της δραστηριότητας των ασφαλιστών ΙΑΥ, πράγμα που, κατά τη νομολογία και σύμφωνα με την πρακτική που ακολουθεί η Επιτροπή κατά την έκδοση αποφάσεων, δεν αρκεί για να χαρακτηριστούν ως ΥΓΟΣ.
However, PMI obligations, although they are adopted in the general interest, are merely ordinary regulatory obligations applying to the exercise and control of the activity of PMI insurers, which, according to the caselaw and to the Commission’s practice in taking decisions, does not suffice for them to be characterised as SGEIs.
Η καθής, υποστηριζόμενη από την Ιρλανδία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και τον VHI, υποστηρίζει ότι, αφενός, ο ορισμός των ΥΓΟΣ εμπίπτει, κυρίως, στην αρμοδιότητα και στην εξουσία εκτιμήσεως των κρατών μελών, ο δε σχετικός έλεγχος που τα κοινοτικά όργανα είναι αρμόδια να πραγματοποιούν περιορίζεται στην ύπαρξη προδήλου σφάλματος εκτιμήσεως, πράγμα που δεν συμβαίνει εν προκειμένω.
The defendant, supported by Ireland, the Kingdom of the Netherlands and the VHI, contends that the definition of SGEIs falls primarily within the competence and discretion of the Member States and that the control which the Community institutions are authorised to carry out in that respect is limited to control of a manifest error of assessment, which is not present in this case.
Η καθής και η Ιρλανδία τονίζουν ότι η ΙΑΥ αποτελεί, αφενός, σημαντικό εργαλείο στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής και της πολιτικής υγείας που ακολουθεί η Ιρλανδία, τομείς που, δυνάμει του άρθρου 152 ΕΚ, εμπίπτουν στην αποκλειστική, ουσιαστικά, αρμοδιότητα των κρατών μελών, καθώς και, αφετέρου, σημαντικό συμπλήρωμα του δημόσιου συστήματος ασφαλίσεως υγείας, χωρίς, ωστόσο, να το υποκαθιστά.
The defendant and Ireland submit that PMI is an important instrument of the social and health policy pursued by Ireland, a matter which, under Article 152 EC, is essentially reserved for the competence of the Member States, and an important supplement to the public health insurance system, although it does not replace that system.
Εν προκειμένω, οι ΥΓΟΣ για τις οποίες γίνεται λόγος στην προσβαλλόμενη απόφαση
In this case, contrary to the applicants’ allegations, the PMI services as such, in conjunction with the PMI
Ειδικότερα, οι υποχρεώσεις ΙΑΥ, περιλαμβανομένης της ελεύθερης προσβάσεως και του ενιαίου τιμολογίου, διασφαλίζουν την πρόσβαση όλων στις υπηρεσίες ΙΑΥ.
In particular, the PMI obligations, including open enrolment and community rating, ensure that the PMI services are available to all.
Συναφώς, αντιθέτως προς την άποψη των προσφευγουσών, δεν απαιτείται οι υπηρεσίες ΙΑΥ να έχουν αυστηρά καθολικό και υποχρεωτικό χαρακτήρα, να είναι δωρεάν ή οικονομικώς προσιτές σε όλο τον πληθυσμό της Ιρλανδίας και να υποκαθιστούν το δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως.
In that regard, contrary to the applicants’ opinion, it is not necessary that the PMI services be universal and compulsory in the strict sense, that they be free of charge or economically accessible to the whole of the Irish population and that they constitute a substitute for the public social security system.
Επιπλέον, κατά το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, λόγω του ότι η ΥΓΟΣ αποτελεί έννοια με δυναμικό περιεχόμενο, η επιβολή, από το κράτος μέλος σε όλους τους ασφαλιστές, ορισμένων υποχρεώσεων, όπως είναι οι υποχρεώσεις ΙΑΥ, για την τήρηση των οποίων έχει θεσπιστεί σύστημα χορηγήσεως αδειών και ελέγχου, αρκεί για να χαρακτηριστούν οι υποχρεώσεις αυτές ως υποχρεώσεις ΥΓΟΣ.
Furthermore, in the opinion of the Kingdom of the Netherlands, in light of the dynamic concept of SGEIs, it is sufficient that the State imposes certain requirements, such as PMI obligations, on all insurers, compliance with those requirements being subject to a system of authorisation and control, in order for them to be able to be characterised as SGEIs.
Επομένως, δεν είναι απαραίτητη η χορήγηση ειδικού ή αποκλειστικού δικαιώματος στη επιχείρηση.
Accordingly, the grant of a special or exclusive right to an undertaking is not necessary.
ii) Σχετικά με την έννοια της αποστολής ΥΓΟΣ και με την αρμοδιότητα ορισμού και ελέγχου των ΥΓΟΣ
(ii) The concept of an SGEI mission and the powers to define and control SGEIs