natgillin/translations-raw huggingface dataset:
«1) Όταν ο υποκείμενος στον φόρο ασκεί ταυτοχρόνως επιχειρηματική και μη επιχειρηματική δραστηριότητα, καθορίζεται το δικαίωμα προς έκπτωση του [ΦΠΑ] που κατέβαλε επί των εισροών ανάλογα με τη σχέση που υφίσταται μεταξύ των φορολογητέων πράξεων και των υποκειμένων στον φόρο πράξεων, αφενός, και των φορολογητέων και απαλλασσομένων από τον φόρο πράξεων, αφετέρου, (άποψη της προσφεύγουσας) ή η έκπτωση του φόρου είναι δυνατή μόνο στο μέτρο που οι δαπάνες που συνδέονται με την έκδοση μετοχών και σιωπηρών συμμετοχών πρέπει να καταλογιστούν στην οικονομική δραστηριότητα της προσφεύγουσας υπό την έννοια της [έκτης] οδηγίας […];
‘(1) If a taxable person simultaneously engages in a business activity and a private activity, is the entitlement to deduct input [VAT] determined according to the proportion of assessable and taxable transactions, on the one hand, to assessable and exempt transactions, on the other hand, or is the deduction of tax allowed only to the extent that the expenditure connected with the issue of shares and silent partnerships is to be attributed to the applicant’s economic activity within the meaning of Article 2(1) of [the Sixth] Directive …?
2) Στην περίπτωση κατά την οποία η έκπτωση του [ΦΠΑ που καταβλήθηκε] επί των εισροών είναι δυνατή μόνο στο μέτρο που οι δαπάνες που συνδέονται με την έκδοση μετοχών και σιωπηρών συμμετοχών πρέπει να καταλογιστούν στην οικονομική δραστηριότητα, πρέπει τα ποσά που αντιστοιχούν στον καταβληθέντα [ΦΠΑ] επί των εισροών να κατανεμηθούν μεταξύ του επιχειρηματικού και μη επιχειρηματικού τμήματος της δραστηριότητας βάσει “κλίμακας κατανομής ανάλογα με τη φύση της επενδύσεως” ή πρέπει να θεωρηθεί —όπως ισχυρίζεται η προσφεύγουσα— ότι μια “κλίμακα κατανομής ανάλογα με τη φύση της πράξεως” είναι επίσης αντικειμενική, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 17, παράγραφος 5, της [έκτης] οδηγίας […];»
(2) If the deduction of input [VAT paid] is allowed only to the extent that the expend- iture connected with the issue of shares and silent partnerships is to be attributed to the applicant’s economic activity, should the apportionment of the input tax between business activity and private activity be carried out according to an “investment formula” or is a “transaction formula”, applying Article 17(5) of [the Sixth] Directive … mutatis mutandis, also appropriate?’
Η Securenta υποστηρίζει ότι όλα τα καταβληθέντα ποσά του ΦΠΑ επί των εισροών που επιβάρυναν τις δαπάνες για την απόκτηση κεφαλαίων είναι εκπεστέα, δεδομένου ότι η έκδοση μετοχών εξυπηρετεί την αύξηση των οικονομικών πόρων της εταιρίας και λειτουργεί προς όφελος της συνολικής οικονομικής της δραστηριότητας.
Securenta submits that all the input VAT paid in respect of the expenditure connected with the acquisition of capital is deductible, since a share issue serves to increase the financial resources of a company for the benefit of its economic activity in general.
Για να προσδιοριστεί η έκταση του δικαιώματος εκπτώσεως πρέπει να καθοριστεί η σχέση που υφίσταται μεταξύ των φορολογητέων και υπαγομένων στον φόρο πράξεων, αφενός, και των φορολογητέων και απαλλασσομένων από τον φόρο πράξεων, αφετέρου.
In order to determine the amount covered by the right to deduct, it is necessary to define the proportion of assessable and taxable transactions, on the one hand, to assessable and exempt transactions, on the other.
Η Γερμανική Κυβέρνηση θεωρεί ότι η έκπτωση του φόρου επί των εισροών είναι δυνατή μόνο στο μέτρο που οι δαπάνες που συνδέονται με την έκδοση μετοχών και σιωπηρών συμμετοχών έχουν σχέση με την επιχειρηματική δραστηριότητα.
The German Government takes the view that deduction of the input VAT paid is allowable only to the extent that the expenditure connected with the issue of shares and silent partnerships is to be attributed to a business activity.
Η εν λόγω κυβέρνηση εξηγεί ότι, στην υπόθεση της κύριας δίκης, ένα τμήμα του κεφαλαίου που αποκτήθηκε με τον τρόπο αυτό εξυπηρέτησε τομείς στους οποίους δεν ασκήθηκε καμία επιχειρηματική δραστηριότητα, δηλαδή για τις συμμετοχές σε άλλες επιχειρήσεις.
The German Government explains that, in the main proceedings, part of the capital thus acquired was allocated to areas in which no business activity was carried out, that is to say, the acquisition of financial holdings.
Επομένως, η κατανομή μεταξύ επιχειρηματικής και μη επιχειρηματικής δραστηριότητας του ΦΠΑ που καταβλήθηκε επί των εισροών πρέπει να πραγματοποιηθεί βάσει κλίμακας κατανομής ανάλογα με τη φύση της επενδύσεως.
It is therefore appropriate to apportion the input VAT paid between business activity and private activity, using a formula based on the nature of the investment.
Η Πορτογαλική Κυβέρνηση προβάλλει ότι ο ΦΠΑ που καταβλήθηκε επί των εισροών είναι εκπεστέος μόνον κατά το μέρος που αφορά τις πράξεις που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της επιχειρηματικής δραστηριότητας και ότι η κλίμακα κατανομής ανάλογα με τη φύση της επενδύσεως αποτελεί την πλέον ενδεδειγμένη μέθοδο κατανομής.
The Portuguese Government submits that the input VAT paid is deductible only with regard to transactions effected in the framework of business activity and that the investment formula is the more appropriate method of apportionment.
Η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου υπογραμμίζει ότι η αναλογία επί των γενικών εξόδων που συνδέονται με τη μη οικονομική δραστηριότητα δεν λαμβάνεται υπόψη κατά τον υπολογισμό του δικαιώματος εκπτώσεως από τον ΦΠΑ που καταβλήθηκε επί των εισροών.
The United Kingdom Government points out that the proportion of the overhead inputs that is linked to a noneconomic activity is not taken into account for the purposes of calculating the deductibility of input VAT paid.
Ως προς τη μέθοδο κατανομής, η εν λόγω κυβέρνηση θεωρεί ότι δεν διέπεται από τις διατάξεις της έκτης οδηγίας, οπότε επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών.
As to the method of apportionment, that Government takes the view that it is not prescribed by the Sixth Directive and is a matter for the discretion of the Member States.
Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τονίζει ότι η φορολογική μεταχείριση της επιχειρηματικής δραστηριότητας εξαρτάται από τη δυνατότητα εφαρμογής ενός από τους λόγους για τους οποίους παρέχεται το δικαίωμα απαλλαγής.
The Commission of the European Communities points out that the tax treatment of a business activity depends on the applicability of one of the factors giving rise to the right to exemption.
Ενώ οι πράξεις που αφορούν αξιόγραφα απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ, οι παραδόσεις ακινήτων μπορούν, ενδεχομένως, να φορολογηθούν.
While transactions in securities are exempt from VAT, supplies of immovable goods may, where appropriate, be taxed.
Υπό τις συνθήκες αυτές, εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να προβεί στην εξέταση της φύσεως των διαφορετικών δραστηριοτήτων της Securenta.
In those circumstances, it is for the national court to conduct an examination of the nature of the various activities carried out by Securenta.
Συναφώς, η Επιτροπή προτείνει κλίμακα κατανομής ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της επενδύσεως, η οποία πρέπει να εξειδικευθεί επαρκώς για να αντανακλά την οικονομική πραγματικότητα.
In that regard, the Commission advocates the investment formula, which needs, however, to be sufficiently finely adjusted as to reflect economic reality.
Με το πρώτο του ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά με ποιον τρόπο πρέπει να καθοριστεί το δικαίωμα προς έκπτωση του ΦΠΑ που καταβλήθηκε επί των εισροών στην περίπτωση που ο υποκείμενος στον φόρο ασκεί ταυτοχρόνως οικονομική και μη οικονομική δραστηριότητα.
By its first question, the national court seeks to ascertain how, in the case of a taxpayer who carries out both economic and noneconomic activities, the right to deduct input VAT paid is to be determined.
Για να δοθεί απάντηση στο υποβληθέν ερώτημα, πρέπει να υπομνησθεί, πρώτον, ότι το δικαίωμα εκπτώσεως αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του μηχανισμού του
In order to reply to that question, it should first be recalled that the right to deduct is an integral part of the VAT scheme which in principle may not be limited and which
Το καθεστώς εκπτώσεων της έκτης οδηγίας σκοπεί, συγκεκριμένα, να απαλλάξει πλήρως τον επιχειρηματία από το βάρος του ΦΠΑ που οφείλει ή κατέβαλε στο πλαίσιο των οικονομικών δραστηριοτήτων του.
The rules governing deduction introduced by the Sixth Directive are meant to relieve the trader entirely of the burden of the VAT payable or paid in the course of all his economic activities.
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που παρέσχε το αιτούν δικαστήριο, η Securenta ασκεί τρία είδη δραστηριοτήτων, δηλαδή, πρώτον, μη οικονομικές δραστηριότητες που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της έκτης οδηγίας, δεύτερον, οικονομικές δραστηριότητες οι οποίες εμπίπτουν, κατά συνέπεια, στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής, αλλά απαλλάσσονται του ΦΠΑ, και, τρίτον, φορολογητέες οικονομικές δραστηριότητες.
It is apparent from the information supplied by the national court that Securenta carries out three types of activity: (i) noneconomic activities, which do not fall within the scope of the Sixth Directive; (ii) economic activities, which as such fall within the scope of that directive but are exempt from VAT; and (iii) taxed economic activities.
Το ερώτημα που τίθεται επομένως, στο πλαίσιο αυτό, είναι αν και, ενδεχομένως, σε ποιό βαθμό έχει δικαίωμα ο υποκείμενος στον φόρο να εκπέσει τον ΦΠΑ επί των εισροών που επιβάρυνε δαπάνες που δεν καταλογίζονται σε συγκεκριμένες δραστηριότητες εκροών.
The question therefore arises, in that context, whether — and, if so, to what extent — such a taxable person has the right to deduct input VAT relating to expenditure which is not attributable to specific output transactions.
Υπό τις συνθήκες αυτές, δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ που καταβλήθηκε επί των εισροών, ο οποίος επιβάρυνε τις δαπάνες για την έκδοση μετοχών και άτυπων αφανών συμμετοχών, υφίσταται μόνον εάν το κεφάλαιο που αποκτήθηκε με τον τρόπο αυτό προοριζόταν για την οικονομική δραστηριότητα του ενδιαφερομένου.
In those circumstances, the input VAT paid in relation to the expenditure connected with the issue of shares or atypical silent partnerships can give rise to the right to deduct only if the capital thus acquired was used in connection with the economic activities of the person concerned.
Το Δικαστήριο έχει κρίνει επ’ αυτού ότι το καθεστώς εκπτώσεων της έκτης οδηγίας αφορά το σύνολο των οικονομικών δραστηριοτήτων του υποκειμένου στον φόρο, ανεξαρτήτως του επιδιωκομένου σκοπού και των αποτελεσμάτων των δραστηριοτήτων αυτών, υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω δραστηριότητες υπόκεινται, κατ’ αρχήν, οι ίδιες σε ΦΠΑ (βλ. αποφάσεις Gabalfrisa κ.λπ., προπαρατεθείσα, σκέψη 44·της 8ης Ιουνίου 2000, C-98/98, Midland Bank, Συλλογή 2000, σ. I-4177, σκέψη 19, και Abbey National, προπαρατεθείσα, σκέψη 24).
The Court has held that the deductions scheme laid down by the Sixth Directive relates to all economic activities, whatever their purpose or results, provided that they are themselves subject in principle to VAT (see Gabalfrisa and Others, paragraph 44; Case C-98/98 Midland Bank [2000] ECR I-4177, paragraph 19; and Abbey National, paragraph 24).
Στην υπόθεση της κύριας δίκης, όπως επισήμανε το αιτούν δικαστήριο, οι δαπάνες που συνδέονται με παροχές που πραγματοποιήθηκαν για την έκδοση μετοχών και για συμμετοχές σε επιχειρήσεις δεν ήσαν καταλογιστέες αποκλειστικά σε οικονομικές δραστηριότητες εκροών της Securenta και δεν αποτελούσαν επομένως μέρος των στοιχείων που συνθέτουν την τιμή των σχετικών με τις εν λόγω δραστηριότητες πράξεων.
In the main proceedings, as the national court has observed, the expenditure connected with supplies of services carried out in the context of the issue of shares and financial holdings was not solely attributable to downstream economic activities carried out by Securenta and was not therefore among the elements which, alone, go to make up the cost of the transactions relating to those activities.
Στην αντίθετη περίπτωση, οι σχετικές παροχές θα είχαν ευθεία και άμεση σχέση με τις οικονομικές δραστηριότητες του υποκειμένου στον φόρο (βλ. προπαρατεθείσες αποφάσεις Abbey National, σκέψεις 35 και 36, καθώς και Cibo Participations, σκέψη 33).
If, however, that had been the case, the supplies of services concerned would have had a direct and immediate link with the taxpayer’s economic activities (see Abbey National, paragraphs 35 and 36, and Cibo Participations, paragraph 33).
Ωστόσο, όπως προκύπτει από τον φάκελο που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Securenta για τις εν λόγω χρηματοοικονομικές πράξεις της διαφοράς της κύριας δίκης προορίζονταν, εν μέρει τουλάχιστον, για την πραγματοποίηση μη οικονομικών δραστηριοτήτων.
However, it is apparent from the documents before the Court that the costs incurred by Securenta for the financial transactions at issue in the main proceedings were, at least in part, for the performance of noneconomic activities.
Πάντως, δεν μπορεί να παρέχεται δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ επί των εισροών που επιβάρυνε δαπάνες του υποκειμένου στον φόρο στο μέτρο που αυτός αφορά δραστηριότητες οι οποίες, λόγω του μη οικονομικού χαρακτήρα τους, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της έκτης οδηγίας.
To the extent that input VAT relating to expenditure incurred by a taxpayer is connected with activities which, in view of their noneconomic nature, do not fall within the scope of the Sixth Directive, it cannot give rise to a right to deduct.
Επομένως, στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι, όταν ο υποκείμενος στον φόρο ασκεί ταυτοχρόνως οικονομικές δραστηριότητες, φορολογητέες ή απαλλασσόμενες, και μη οικονομικές δραστηριότητες που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της έκτης οδηγίας, η έκπτωση του ΦΠΑ που επιβάρυνε δαπάνες συνδεόμενες με την έκδοση μετοχών και άτυπων αφανών συμμετοχών
The answer to the first question must therefore be that, where a taxpayer simultaneously carries out economic activities, taxed or exempt, and noneconomic activities outside the scope of the Sixth Directive, deduction of the VAT relating to expenditure connected with the issue of shares and atypical silent partnerships is allowed
SECURENTA παρέχεται μόνο στον βαθμό που οι δαπάνες αυτές μπορούν να καταλογιστούν στην οικονομική δραστηριότητα του υποκειμένου στον φόρο κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
SECURENTA only to the extent that that expenditure is attributable to the taxpayer’s economic activity within the meaning of Article 2(1) of that directive.
Με το δεύτερο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν, στην περίπτωση που η έκπτωση του φόρου επί των εισροών είναι δυνατή μόνο στο μέτρο που οι δαπάνες του υποκειμένου στον φόρο μπορούν να καταλογιστούν στην οικονομική δραστηριότητα, η κατανομή των ποσών του ΦΠΑ που επιβάρυναν τις δαπάνες αυτές πρέπει να γίνεται βάσει κλίμακας κατανομής ανάλογα με τη φύση της επενδύσεως ή στην περίπτωση κατ’ αναλογία εφαρμογής του άρθρου 17, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας, βάσει κλίμακας κατανομής ανάλογα με τη φύση της πράξεως.
By its second question, the national Court seeks to ascertain whether, on the assumption that deduction of input VAT is allowed only to the extent that the expenditure incurred by the taxpayer is attributable to economic activities, apportionment of the input tax between economic activity and noneconomic activity should be carried out in accordance with an investment formula or — where Article 17(5) of the Sixth Directive applies mutatis mutandis — a transaction formula.
Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, πρέπει να επισημανθεί ότι οι διατάξεις της έκτης οδηγίας δεν περιέχουν κανόνες για τις μεθόδους ή τα κριτήρια που πρέπει να εφαρμόσουν τα κράτη μέλη κατά τη θέσπιση διατάξεων που επιτρέπουν τον επιμερισμό του καταβληθέντος ΦΠΑ επί των εισροών αναλόγως του αν οι αντίστοιχες δαπάνες συνδέονται με οικονομικές ή μη οικονομικές δραστηριότητες.
In order to reply to that question, it should be noted that the provisions of the Sixth Directive do not include rules relating to the methods or criteria which the Member States are required to apply when adopting provisions permitting the apportionment of input VAT paid according to whether the relevant expenditure relates to economic activities or to noneconomic activities.
Συγκεκριμένα, όπως παρατήρησε η Επιτροπή, οι κανόνες των άρθρων 17, παράγραφος 5, και 19 της έκτης οδηγίας αφορούν τον ΦΠΑ επί των εισροών που επιβαρύνει τις δαπάνες που συνδέονται αποκλειστικά με οικονομικές δραστηριότητες, διακρίνοντας, μεταξύ των εν λόγω δραστηριοτήτων, σε αυτές που φορολογούνται, οι οποίες παρέχουν δικαίωμα εκπτώσεως και σε αυτές που απαλλάσσονται, οι οποίες δεν παρέχουν τέτοιο δικαίωμα.
As the Commission has noted, the rules set out in Articles 17(5) and 19 of the Sixth Directive relate to input VAT on expenditure connected exclusively with economic activities, and distinguish between economic activities which are taxed and give rise to the right to deduct and those which are exempt and do not give rise to such a right.
Υπό τις συνθήκες αυτές, για να μπορέσουν οι υποκείμενοι στον φόρο να προβούν στους αναγκαίους υπολογισμούς, στα κράτη μέλη εναπόκειται να προβλέψουν τις ενδεδειγμένες μεθόδους και τα κριτήρια για τον σκοπό αυτό, τηρώντας τις αρχές στις οποίες στηρίζεται το κοινό σύστημα του ΦΠΑ.
In those circumstances, and so that taxpayers can make the necessary calculations, it is for the Member States to establish methods and criteria appropriate to that aim and consistent with the principles underlying the common system of VAT.
Συναφώς, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, όταν η έκτη οδηγία δεν περιλαμβάνει τις αναγκαίες ενδείξεις για τους αριθμητικούς αυτούς προσδιορισμούς, τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να ασκήσουν την εν λόγω εξουσία λαμβάνοντας υπόψη τον σκοπό και την οικονομία της οδηγίας αυτής (βλ., συναφώς, απόφαση της 14ης Σεπτεμβρίου 2006, C-72/05, Wollny, Συλλογή 2006, σ. I-8297, σκέψη 28).
In that regard, the Court has held that, where the Sixth Directive does not contain the guidance necessary for such precise calculations, the Member States are required to exercise that power, having regard to the aims and broad logic of the Directive (see, to that effect, Case C-72/05 Wollny [2006] ECR I-8297, paragraph 28).
Ειδικότερα, όπως τόνισε ο γενικός εισαγγελέας στη σκέψη 47 των προτάσεών του, τα κράτη μέλη τα οποία καλούνται να λάβουν τα σχετικά μέτρα οφείλουν να τηρούν την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας επί της οποίας βασίζεται το κοινό σύστημα του ΦΠΑ.
In particular, and as the Advocate General noted in point 47 of his Opinion, the measures which the Member States are required to adopt in that regard must comply with the principle of fiscal neutrality on which the common system of VAT is based.
Επομένως, τα κράτη μέλη πρέπει να ασκούν τη διακριτική τους ευχέρεια κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζουν ότι η έκπτωση πραγματοποιείται μόνο για το μέρος του ΦΠΑ που αναλογεί στο ποσό για το οποίο παρέχεται δικαίωμα εκπτώσεως.
Accordingly, the Member States must exercise their discretion in such a way as to ensure that deduction is made only for that part of the VAT proportional to the amount relating to transactions giving rise to the right to deduct.
Πρέπει ως εκ τούτου να μεριμνούν ώστε ο υπολογισμός της αναλογίας μεταξύ οικονομικών και μη οικονομικών δραστηριοτήτων να αντανακλά αντικειμενικά το πραγματικό ποσό των δαπανών για τις εισροές που αναλογεί σε καθεμία από τις δύο αυτές δραστηριότητες.
They must therefore ensure that the calculation of the proportion of economic activities to noneconomic activities objectively reflects the part of the input expenditure actually to be attributed, respectively, to those two types of activity.
Πρέπει να προστεθεί ότι, στο πλαίσιο της ασκήσεως της εν λόγω ευχέρειας, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν, ενδεχομένως, κλίμακα κατανομής ανάλογα με τη φύση της επενδύσεως ή κλίμακα κατανομής ανάλογα με τη φύση της πράξεως ή ακόμη κάθε άλλη ενδεδειγμένη κλίμακα, χωρίς να υποχρεούνται να περιοριστούν σε μία μόνον από τις μεθόδους αυτές.
It is appropriate to add that, when exercising that discretion, the Member States have the right to apply, as necessary, an investment formula or a transaction formula or any other appropriate formula, without being required to restrict themselves to only one of those methods.
Επομένως, στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι ο καθορισμός των μεθόδων και των κριτηρίων κατανομής του καταβληθέντος ΦΠΑ επί των εισροών μεταξύ οικονομικών και μη οικονομικών δραστηριοτήτων κατά την έννοια της έκτης οδηγίας εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών, τα οποία, κατά την άσκηση της ευχέρειάς τους αυτής, οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τον σκοπό και την οικονομία της οδηγίας αυτής και, για τον λόγο αυτό, να προβλέπουν έναν τρόπο υπολογισμού που να αντανακλά αντικειμενικά το πραγματικό ποσό των δαπανών για τις εισροές που αναλογεί σε καθεμία από τις δύο αυτές δραστηριότητες.
The answer to the second question must therefore be that the determination of the methods and criteria for apportioning input VAT between economic and noneconomic activities within the meaning of the Sixth Directive is in the discretion of the Member States who, when exercising that discretion, must have regard to the aims and broad logic of the Directive and, on that basis, provide for a method of calculation which objectively reflects the part of the input expenditure actually to be attributed, respectively, to those two types of activity.
Υπόθεση C-78/07
Case C-78/07
«Γεωργία — Κανονισμοί (ΕΟΚ) 2328/91 και (ΕΚ) 950/97 — Άρθρα 17 και 18 — Εξισωτική αποζημίωση λόγω μονίμων φυσικών μειονεκτημάτων — Γεωργοί που λαμβάνουν σύνταξη λόγω συμπλήρωσης συντάξιμου χρόνου — Δικαίωμα στην εξισωτική αποζημίωση — Όρια»
(Agriculture — Regulations (EEC) No 2328/91 and (EC) No 950/97 — Articles 17 and 18 — Compensatory allowances for permanent natural handicaps — Farmers receiving length-of-service pensions — Right to compensatory allowances — Limits)
Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 13ης Μαρτίου 2008 . . . . . .
Judgment of the Court (Seventh Chamber), 13 March 2008 . . . . . . .
Γεωργία — Κοινή γεωργική πολιτική — Διαρθρωτική μεταρρύθμιση — Βελτίωση της αποτελεσματικότητας των γεωργικών διαρθρώσεων
Agriculture — Common agricultural policy — Structural reform — Improving the efficiency of agricultural structures
(Κανονισμός 950/97 του Συμβουλίου, άρθρα 17 και 18)
(Council Regulation No 950/97, Arts 17 and 18)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-78/07 εν λόγω κάτοχος γεωργικής εκμετάλλευσης εισπράττει σύνταξη, ειδικότερα δε σύνταξη λόγω συμπλήρωσης συντάξιμου χρόνου.
SUMMARY — CASE C-78/07 farmer is in receipt of a pension, in particular, a length-of-service pension.
Τα άρθρα 17 και 18 του κανονισμού 950/97, για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των γεωργικών διαρθρώσεων, παρέχουν στα κράτη μέλη την ευχέρεια να χορηγήσουν εξισωτική αποζημίωση στον κάτοχο γεωργικής εκμετάλλευσης που πληροί τις προϋποθέσεις των δύο αυτών άρθρων.
Articles 17 and 18 of Regulation No 950/97 on improving the efficiency of agricultural structures confer on Member States the right to grant a compensatory allowance to a farmer who fulfils the conditions laid down in those articles.
Πάντως, τα άρθρα αυτά δεν απαγορεύουν σε κράτος μέλος να αρνηθεί την καταβολή τέτοιας αποζημίωσης σε περίπτωση που ο
However, those articles do not preclude a Member State from refusing payment of such an allowance where that
(βλ. σκέψη 23 και διατακτ.)
(see para. 23, operative part)
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έβδομο τμήμα) της 13ης Μαρτίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Seventh Chamber)
Στην υπόθεση C-78/07, με αντικείμενο αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione siciliana (Ιταλία) με απόφαση της 18ης Μαΐου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 13 Φεβρουαρίου 2007, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione siciliana (Italy), made by decision of 18 May 2006, received at the Court on 13 February 2007, in the proceedings
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο τμήμα), συγκείμενο από τους U.
THE COURT (Seventh Chamber), composed of U. Lõhmus, President of the Chamber, P. Lindh (Rapporteur) and A. Arabadjiev, Judges,
Braguglia, επικουρούμενο από τον G. Aiello, avvocato dello Stato,
— the Italian Government, by I.M. Braguglia, acting as Agent, and G. Aiello, avvocato dello Stato,