natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ειδικότερα, προβλέπεται ότι η συγκριτική διαφήμιση δεν πρέπει να δημιουργεί κίνδυνο συγχύσεως στην αγορά μεταξύ σημάτων, εμπορικών επωνυμιών, άλλων διακριτικών σημείων του διαφημιζόμενου και ενός ανταγωνιστή [στοιχείο δ΄]· να μην έχει ως συνέπεια τη δυσφήμιση ή την υποτίμηση των σημάτων, των εμπορικών επωνυμιών ή άλλων διακριτικών σημείων ενός ανταγωνιστή [στοιχείο ε΄]· να μην επιφέρει αθέμιτο όφελος από τη φήμη σήματος, εμπορικής επωνυμίας ή άλλων διακριτικών σημείων ενός ανταγωνιστή [σημείο ζ΄]· να μην παρουσιάζει ένα αγαθό ή μια υπηρεσία ως απομίμηση ή αντίγραφο αγαθού ή υπηρεσίας που φέρουν σήμα κατατεθέν ή εμπορική επωνυμία [στοιχείο η΄].
22In particular it provides that comparative advertising must not create confusion in the market place between the advertiser’s trade marks, trade names or other distinguishing marks and those of a competitor (subparagraph (d)); discredit or denigrate the trade marks, trade names or other distinguishing marks of a competitor (subparagraph (e)); take unfair advantage of the reputation of a trade mark, trade name or other distinguishing marks of a competitor (subparagraph (g)); present goods or services as imitations or replicas of goods or services bearing a protected trade mark or trade name (subparagraph (h)).
Συνεπώς, κατά το Δικαστήριο, όταν η σύγκριση δεν έχει ως αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα τη δημιουργία τέτοιων καταστάσεων αθέμιτου ανταγωνισμού, το κοινοτικό
It follows, according to the Court, that, ‘where the comparison does not have the intention or effect of giving rise to such situations of unfair competi-
Η χρησιμοποίηση του σήματος ανταγωνιστή στο πλαίσιο διαφήμισης που συγκρίνει τα χαρακτηριστικά των προϊόντων που διαθέτει ή των υπηρεσιών που παρέχει ο ανταγωνιστής υπό το εν λόγω σήμα με αυτά του διαφημιζόμενου διέπεται επομένως κατά ειδικό και αποκλειστικό τρόπο από το άρθρο 3α της οδηγίας 84/450.
The use of a competitor’s trade mark in an advertisement which compares the characteristics of goods or services marketed by him under that mark with those of the advertiser is therefore specifically and exhaustively covered by Article 3a of Directive 84/450.
Η χρησιμοποίηση αυτή απαγορεύεται μόνον εάν είναι αντίθετη προς τις προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο αυτό.
It is prohibited only if does not comply with the conditions laid down in that article.
Στην περίπτωση αυτή, η απαγόρευση τάσσεται από το άρθρο αυτό και όχι από το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο α΄ ή β΄, της οδηγίας 89/104.
In that case, it is prohibited under that article and not under Article 5(1)(a) or (b) of Directive 89/104.
Αντιθέτως, αν η χρήση είναι σύμφωνη με τις προϋποθέσεις αυτές, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι απαγορεύεται από τις διατάξεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο α΄ ή β΄, της οδηγίας 89/104.
Conversely, if it complies with those conditions, it cannot be held to be prohibited under the provisions contained in Article 5(1)(a) or (b) of Directive 89/104.
21 — Ο σωρευτικός χαρακτήρας των προϋποθέσεων αυτών υπογραμμίζεται με την ενδέκατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 97/55 («οι όροι της συγκριτικής διαφήμισης πρέπει να είναι σωρευτικοί και να πληρούνται στο σύνολό τους») και υπενθυμίζεται από το Δικαστήριο με την προπαρατεθείσα απόφαση Pippig Augenoptik, σκέψη 54.
21 — The cumulative nature of those conditions is emphasised in the 11th recital in the preamble to Directive 97/55 (‘the conditions of comparative advertising should be cumulative and respected in their entirety’) and mentioned by the Court in Pippig Augenoptik, paragraph 54.
23 — Ομοίως, σκέψη 49.
23 — Ibid., paragraph 49.
Βλ., επίσης, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Tizzano της 12ης Σεπτεμβρίου 2002 στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση Pippig Augenoptik (σημείο 27).
See also Advocate General Tizzano’s Opinion delivered on 12 September 2002 in Pippig Augenoptik, point 27.
22 — Απόφαση Pippig Augenoptik, προπαρατεθείσα, σκέψη 47.
22 — Ibid., paragraph 47.
O2 HOLDINGS και O2 (UK) της αγωγής της λόγω παραποιήσεως/απομιμήσεως, όπως είχε αρχικώς κατατεθεί 26, τη χρήση από τον διαφημιζόμενο (H3G), όχι σημάτων άλλου (της O2 ή των σημάτων με τις σαπουνόφουσκες), αλλά σημείων (εικόνων με σαπουνόφουσκες) που παρουσιάζουν μεγάλη ομοιότητα με τα σήματα άλλου (τα σήματα με τις σαπουνόφουσκες).
O2 HOLDINGS AND O2 (UK) tially proposed, 26the subject of the dispute pending before the referring court is now the use by an advertiser (H3G) not of another’s trade marks (O2 or the bubbles trade marks) but of signs (pictures of bubbles) which are closely similar to another’s trade marks (the bubbles trade marks).
Όπως κι αν έχει το πράγμα, εκτιμώ ότι η διευκρίνιση αυτή δεν μεταβάλλει, κατ’ ουσίαν, τους όρους του προβλήματος που εξετάζεται ανωτέρω.
I consider however that this does not substantially alter the terms of the problem examined above.
Οι διατάξεις αυτές, όπως και οι διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/104, δεν λαμβάνονται συνεπώς υπόψη για τους σκοπούς της εκτίμησης του αν επιτρέπεται η εν λόγω χρήση.
Those provisions, like the provisions contained in Article 6(1) of Directive 89/104, do not, therefore, come into consideration for the purpose of determining whether that use is lawful.
Ελάχιστη σημασία έχει αν το ίδιο συμπέρασμα προέκυπτε και στην περίπτωση που δεν υπήρχε η οδηγία 97/55 —εφόσον, όπως ισχυρίζονται η H3G και η Επιτροπή, η εν λόγω χρήση δεν εμπίπτει, εν πάση περιπτώσει, στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχεία α΄ και β΄, της οδηγίας 89/104 24— ή αν αντιθέτως προκύπτει από τη θέσπιση, με την προσθήκη του άρθρου 3α στην οδηγία 84/450 από την οδηγία 97/55, ενός συστήματος το οποίο, ως lex specialis για τις περιπτώσεις της χρήσης σήματος άλλου σε συγκριτική διαφήμιση, αποκλίνει από το σύστημα του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχεία α΄ και β΄, της οδηγίας 89/104.
There is little point in wondering whether that conclusion would also have been reached in the absence of Directive 97/55 — because, as H3G and the Commission argue, that use does not in any case fall within the scope of application of Article 5(1)(a) and (b) of Directive 89/104 24 — or whether on the contrary it follows from the introduction, with the addition of Article 3a to Directive 84/450 by Directive 97/55, of a system which, being presented as a lex specialis in cases where another’s trade mark is used in a comparative advertisement, therefore derogates from the system contained in Article 5(1)(a) and (b) of Directive 89/104.
Το ζήτημα αυτό έχει, για τους σκοπούς της διαφοράς που εκδικάζεται ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, υποθετικό χαρακτήρα, οπότε η επίλυσή του δεν είναι απαραίτητη στην υπό κρίση διαδικασία υποβολής προδικαστικού ερωτήματος.
That question is purely hypothetical for the purposes of the dispute assigned to the referring court and so there is no need to resolve it in the present preliminary ruling proceedings.
Τονίζω εξάλλου, ότι, όπως υπογράμμισε η O2 25, το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, όπως διατυπώθηκε με την απόφαση περί παραπομπής, αφορά τη χρήση από τον διαφημιζόμενο σήματος άλλου (ή, ακριβέστερα, σημείου πανομοιότυπου με το σήμα άλλου), ενώ η διαφορά ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου αφορά πλέον, κατόπιν του περιορισμού από την O2 του αντικειμένου
I also note that, as O2 points out, 25the first question as formulated in the order for reference turns on the use by an advertiser of another’s trade mark (or, to be more precise, a sign identical to another’s trade mark) whereas, following O2’s decision to reduce the scope of its claim of infringement as ini-
Η χρήση, σε διαφημιστικό μήνυμα, σημείου παρόμοιου με το σήμα ανταγωνιστή μπορεί να αποτελεί έναν από τους τρόπους προσδιορισμού, τουλάχιστον έμμεσου, του εν λόγω ανταγωνιστή ή των προϊόντων του και των υπηρεσιών του, υπό την έννοια του άρθρου 2, σημείο 2α, της οδηγίας 84/450.
The use in an advertisement of a sign similar to a competitor’s trade mark may be one of the ways of identifying that competitor or that competitor’s goods or services, at least by implication, within the meaning of Article 2(2a) of Directive 84/450.
Το διαφημιστικό μήνυμα που περιέχει μια τέτοια χρήση, το οποίο έχει ως στόχο τη σύγκριση μεταξύ του διαφημιζόμενου και του ανταγωνιστή του, ή μεταξύ των αντίστοιχων προϊόντων και υπηρεσιών, εμπίπτει στις διατάξεις του άρθρου 3α της οδηγίας 84/450.
An advertisement which makes such use of a sign and which is intended to establish a comparison between the advertiser and his competitor or between the goods or services concerned will be subject to the system contained in Article 3a of Directive 84/450.
Το άρθρο αυτό, όπως αναφέρθηκε, προβλέπει, εντός ενός ευρύτερου συνόλου διατάξεων που ορίζουν εξαντλητικώς τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται η συγκριτική διαφήμιση, τις ειδικές διατάξεις για την εξασφάλιση της προστασίας του σήματος έναντι αυτού του είδους διαφήμισης.
As we have seen, that article provides, within a more extensive set of rules establishing an exhaustive list of the conditions on which comparative advertising may be permitted, specific rules intended to protect the trade mark against that type of advertisement.
Επομένως, εφόσον ο δικαιούχος του σήματος επιθυμεί να απαγορεύσει τη χρήση, στο πλαίσιο συγκριτικής διαφήμισης, ενός σημείου παρόμοιου με το εν λόγω σήμα, πρέπει να στηρίξει την αξίωσή
Consequently, where the proprietor of a trade mark seeks to contest the use in comparative advertising of a sign similar to that trade mark, he must base his own claim on the breach of one of the conditions laid down in Article 3a of
24 — Αυτή είναι κατ’ ουσίαν η άποψη που διατύπωσε ο γενικός εισαγγελέας Jacobs με τις προτάσεις του της 20ής Σεπτεμβρίου 2001 στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση Hölterhoff (σημεία 74 έως 77).
24 — That is essentially the view expressed by Advocate General Jacobs in his Opinion delivered on 20 September 2001 in Hölterhoff, points 74 to 77.
25 — Βλ. σημείο 52 των γραπτών παρατηρήσεών της.
25 — See paragraph 52 of its written observations.
26 — Βλ., ανωτέρω, σκέψη 11.
26 — See point 11 above.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-533/06 του στην παράβαση μίας εκ των προϋποθέσεων του άρθρου 3α της οδηγίας 84/450 27, δεδομένου ότι, αντιθέτως, η χρήση αυτή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/104, όπως η χρήση του σήματος άλλου στο ίδιο πλαίσιο.
Directive 84/450 27 and, conversely, such use does not, like the use of another’s trade mark in the same context, fall within the ambit of Article 5(1) of Directive 89/104.
ερωτά, πρώτον, εάν, για να επιτρέπεται υπό την έννοια του άρθρου 3α της οδηγίας 84/450 η χρήση του σήματος ανταγωνιστή σε συγκριτική διαφήμιση, πρέπει να είναι «απαραίτητη».
whether the use of a competitor’s trade mark in a comparative advertisement must be ‘indispensable’ in order to be permitted within the meaning of Article 3a of Directive 84/450.
Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, το αιτούν δικαστήριο ερωτά ποια είναι τα κριτήρια βάσει των οποίων πρέπει να εκτιμηθεί η αναγκαιότητα και αν η προϋπόθεση αυτή αποκλείει κάθε χρήση σημείου που δεν είναι πανομοιότυπο με το σήμα του ανταγωνιστή, αλλά παρουσιάζει μεγάλες ομοιότητες.
If so, the referring court would like to know the criteria by which such indispensability is to be judged and whether that requirement precludes any use of a sign which is not identical to the competitor’s trade mark but is closely similar to it.
Θεωρώ, επομένως, ότι στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα μπορεί να δοθεί η εξής απάντηση:
I therefore consider that the first question may be answered as follows:
Η O2, βασιζόμενη στη δέκατη τέταρτη και δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 97/55, στις προπαρασκευαστικές εργασίες της οδηγίας αυτής και στη νομο-
O2 claims, on the basis of recitals 14 and 15 in the preamble to Directive 97/55, the preparatory work for that directive and the caselaw of the Court, in particular Toshiba 28and Siemens, 29that the advertiser’s use of a
«Η χρήση σημείου πανομοιότυπου ή παρόμοιου με καταχωρισμένο σήμα ανταγωνιστή στο πλαίσιο διαφήμισης που συγκρίνει τα χαρακτηριστικά των προϊόντων ή υπηρεσιών που διαθέτει ή παρέχει ο εν λόγω ανταγωνιστής υπό το εν λόγω σήμα με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που διαθέτει ή παρέχει ο ανταγωνιστής διέπεται κατά τρόπο εξαντλητικό από το άρθρο 3α της οδηγίας 84/450 και δεν χωρεί εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο α΄ ή β΄, της οδηγίας 89/104.» λογία του Δικαστηρίου, ιδίως δε στις αποφάσεις Toshiba 28και Siemens 29, ισχυρίζεται ότι, αν η χρήση σε συγκριτική διαφήμιση του σήματος ανταγωνιστή του διαφημιζόμενου δεν είναι απαραίτητη για τον προσδιορισμό του εν λόγω ανταγωνιστή ή των προϊόντων ή των υπηρεσιών του, τότε αντλείται αθέμιτο όφελος από τη φήμη του εν λόγω σήματος κατά παράβαση του άρθρου 3α, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, της οδηγίας 84/450.
‘The use of a sign identical or similar to the registered trade mark of a competitor in an advertisement which compares the characteristics of goods or services marketed by that competitor under that trade mark with the characteristics of goods or services supplied by the advertiser is covered exhaustively by Article 3a of Directive 84/450 and is not subject to the application of Article 5(1) (a) or (b) of Directive 89/104.’ competitor’s trade mark in a comparative advertisement, if it is not indispensable in order to identify the competitor or the goods or services concerned, takes unfair advantage of the reputation of the trade mark in breach of Article 3a(1)(g) of Directive 84/450.
Η O2 προβάλλει ότι, από τη στιγμή που η H3G χρησιμοποίησε, για τους σκοπούς της εν λόγω συγκριτικής διαφήμισης, το σήμα O2, απολύτως πρόσφορο για τον προσδιορισμό του ανταγωνιστή του διαφημιζόμενου, ο ανταγωνιστής αυτός ουδόλως ήταν απαραίτητο να χρησιμοποιήσει τις εικόνες με τις σαπουνόφουσκες, κατά μείζονα λόγο διότι αυτές αποτελούσαν παραποιημένη απεικόνιση των σαπουνόφουσκων της O2.
O2 argues that since, for the purposes of the comparative advertisement in question, H3G made use of the O2 trade mark which is perfectly suitable for identifying the advertiser’s competitor, there was no need for it to use the pictures of bubbles, especially as they represented a distorted version of O2’s bubbles trade mark.
Συμφωνώ, πάντως, με την άποψη της H3G και της Επιτροπής ότι το άρθρο 3α της οδηγίας 84/450 δεν επιβάλλει να πληρούται
However, I agree with the view taken by H3G and the Commission that Article 3a of Directive 84/450 does not demand that the
Με το δεύτερο και τρίτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο
By the second and third questions, the referring court seeks to ascertain, first,
28 — Απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2001, C-112/99 (Συλλογή 2001, σ. I-7945).
27 — With reference, of course, to the national provisions transposing Article 3a into domestic law.
29 — Απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου 2006, C-59/05 (Συλλογή 2006, σ. I-2147).
28 — Case C-112/99 [2001] ECR I-7945.29 — Case C-59/05 [2006] ECR I-2147.
O2 HOLDINGS και O2 (UK) η προϋπόθεση της αναγκαιότητας της χρήσης του σήματος του άλλου προκειμένου να προσδιοριστεί ο ανταγωνιστής ή τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες του στη συγκριτική διαφήμιση.
O2 HOLDINGS AND O2 (UK) use of another’s trade mark for the purpose of identifying the competitor or the products or services concerned should meet a requirement of indispensability.
υποτίμηση του ανταγωνιστή αυτού.
use of another’s trade mark or distinguishing marks in comparative advertising may be deduced from other provisions of Article 3a.
Εξάλλου, πρέπει να τονίσω τον διφορούμενο και ασαφή χαρακτήρα της παρατεθείσας στο σημείο 44, ανωτέρω, διαπιστώσεως του Δικαστηρίου, ως προς το μέρος της που εξαρτά την τήρηση του άρθρου 3α, παράγραφος 1, στοιχείο ε΄, της οδηγίας 84/450 από την τήρηση όλων των λοιπών προϋποθέσεων που τάσσει το κοινοτικό δίκαιο υπό τις οποίες επιτρέπεται η συγκριτική διαφήμιση, που δεν αφορούν, ωστόσο, τη δυσφημιστική ή υποτιμητική πλευρά μιας τέτοιας διαφήμισης που λαμβάνεται υπόψη από τη διάταξη αυτή.
However, I shall not omit to mention the ambiguity and vagueness of the Court’s ruling which I quoted in point 44 above, in so far as it appears to make compliance with Article 3a(1)(e) of Directive 84/450 dependent upon compliance with all the other conditions for the lawfulness of comparative advertising laid down by Community law, conditions which are not however concerned with the discrediting or denigrating aspect of such advertising addressed by that provision.
Το συμπέρασμα αυτό όμως δεν μπορεί να συναχθεί απλώς βάσει αυτών που έκρινε το Δικαστήριο με τις σκέψεις 83 και 84 της αποφάσεως Pippig Augenoptik, στις οποίες παραπέμπει η H3G, όσον αφορά το ζήτημα της αναπαραγωγής, σε διαφημιστικό μήνυμα, εκτός του ονόματος του ανταγωνιστή, του λογότυπου και της εικόνας της προσόψεως του καταστήματός του.
Such a conclusion cannot however be reached simply on the basis of the Court’s ruling, in paragraphs 83 and 84 of the judgment in Pippig Augenoptik cited by H3G, concerning the problem of the reproduction in an advertising message of the competitor’s logo and a picture of its shop front, in addition to the competitor’s name.
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι, σύμφωνα με τη δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 97/55, «το άρθρο 3α, παράγραφος 1, στοιχείο ε΄, της οδηγίας 84/450 δεν απαγορεύει να παρουσιάζεται σε μια συγκριτική διαφήμιση, εκτός από το όνομα του ανταγωνιστή, και ο λογότυπος της εταιρίας του και μία εικόνα της προσόψεως του καταστήματός του, εφόσον η διαφήμιση αυτή τηρεί τις καθοριζόμενες από το κοινοτικό δίκαιο προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται η συγκριτική διαφήμιση».
The Court concluded in that case, from an examination of recital 15 in the preamble to Directive 97/55, that ‘Article 3a(1)(e) of Directive 84/450 does not prevent comparative advertising, in addition to citing the competitor’s name, from reproducing its logo and a picture of its shop front, if that advertising complies with the conditions for lawfulness laid down by Community law’.
Προκειμένου να εκτιμηθεί αν το άρθρο 3α της οδηγίας 84/450 προβλέπει την προϋπόθεση της αναγκαιότητας για τη χρήση του σήματος άλλου σε συγκριτική διαφήμιση, υπενθυμίζω, πρώτον, ότι το άρθρο αυτό επιχειρεί εξαντλητική εναρμόνιση των προϋποθέσεων υπό τις οποίες επιτρέπεται η σύγκριση αυτή (βλ. σημείο 30 ανωτέρω) και παρατηρώ ότι καμία από τις διατάξεις του δεν θέτει ρητώς την προϋπόθεση της αναγκαιότητας για τη χρήση του σήματος ή των λοιπών διακριτικών σημείων άλλου.
For the purpose of determining whether Article 3a of Directive 84/450 prescribes a requirement of indispensability with respect to the use of another’s trade mark in comparative advertising, I recall first that that article effects an exhaustive harmonisation of the conditions under which such advertising might be lawful (see paragraph 30 above) and I note that none of its provisions expressly lays down a requirement of indispensability with respect to the use of another’s trade mark or other distinguishing marks.
Πάντως, εφόσον η προπαρατεθείσα διάταξη αφορά αποκλειστικά την απαγόρευση της συγκριτικής διαφήμισης που «συνεπάγεται […] τη δυσφήμιση ή την υποτίμηση» των σημάτων ή άλλων σχετικών με τον ανταγωνιστή στοιχείων, το ανωτέρω συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε το Δικαστήριο μπορεί να σημαίνει, αντικειμενικά, μόνον ότι η αναπαραγωγή, σε διαφημιστικό μήνυμα, εκτός του ονόματος του ανταγωνιστή, του λογότυπου και της εικόνας της προσόψεως του καταστήματός του —δηλαδή στοιχείων που πιθανώς δεν είναι απαραίτητα για τον προσδιορισμό του ανταγωνιστή ο οποίος αναφέρεται με το όνομά του— δεν συνεπάγεται, καθεαυτή, τη δυσφήμιση ή την
Consequently, since that provision is intended solely to prohibit comparative advertising that ‘discredit[s] or denigrate[s]’ trade marks or other elements connected with a competitor, that conclusion reached by the Court can only mean, objectively, that the reproduction in an advertising message of the competitor’s logo and a picture of its shop front, in addition to the competitor’s name, — i.e. of elements which are probably not indispensable for the purpose of identifying a competitor who has already been mentioned by name — does not in itself discredit or denigrate that competitor. That does not however eliminate the possibility that, as O2 has pointed out, a requirement of indispensability with respect to the
Δεν νομίζω επίσης, όπως ισχυρίστηκε η O2, ότι η προϋπόθεση αυτή μπορεί να εξαχθεί εμμέσως από το άρθρο 3α, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, της εν λόγω οδηγίας, διάταξη η οποία απαγορεύει να αντλείται αθέμιτο όφελος από τη φήμη του σήματος ή άλλου διακριτικού σημείου του ανταγωνιστή ή από την ονομασία προελεύσεως των προϊόντων των ανταγωνιστών.
Nor does it seem to me that, as O2 contends, such a requirement can be deduced by implication from Article 3a(1)(g) of that directive, a provision which prohibits taking unfair advantage of the reputation of a trade mark or other distinguishing marks of a competitor or of the designation of origin of competing products.
Τόνισε, εισαγωγικά, ότι υπάρχει υπέρβαση του ορίου αυτού όταν ο διαφημιζόμενος ωθείται στην ενέργειά του μόνον από την επιθυμία να αντλήσει όφελος από τη φήμη του ανταγωνιστή του για να ευνοήσει τη δική του δραστηριότητα, αλλά ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υφίσταται κατάχρηση φήμης όταν το περιεχόμενο της συγκριτικής διαφημίσεως δικαιολογείται από ορισμένες ανάγκες 30.
He suggested, first, that that is the case where a step is taken by the advertiser only with a view to taking advantage of the reputation of his competitor for the benefit of his own activities, but that there could not truly be considered to be an unfair advantage where the content of the comparative advertising can be justified by reference to certain conditions. 30
Η παραπομπή της O2 στη δέκατη τέταρτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 97/55 δεν αρκεί για να στηρίξει την ερμηνεία της όσον αφορά την εν λόγω διάταξη.
O2’s reference to recital 14 in the preamble to Directive 97/55 does not serve to substantiate its interpretation of that provision.
Όπως ορθώς τονίζει η Επιτροπή, ο κοινοτικός νομοθέτης θέλησε με αυτή την αιτιολογική σκέψη να υπογραμμίσει απλώς ότι, σε γενικές γραμμές, για να πραγματοποιηθεί μια αποτελεσματική συγκριτική διαφήμιση είναι αναπόφευκτη η αναφορά του σήματος ή της εμπορικής επωνυμίας του ανταγωνιστή, χωρίς ωστόσο να τάσσεται στο στάδιο αυτό προϋπόθεση υπό την οποία επιτρέπεται η αναφορά αυτή.
As the Commission rightly observes, in that recital the Community legislature seems merely to have wished to make it clear that, in general, for comparative advertising to be effective reference will inevitably be made to a competitor’s trade mark or trade name, but has not prescribed a condition subject to which such a reference might be lawful.
Εξάλλου, οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται η εν λόγω αναφορά παρατίθενται με την επόμενη δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη («εφόσον πληρούνται οι όροι που θέτει η παρούσα οδηγία»), στην οποία ως «εν λόγω χρήση του σήματος» νοείται η χρήση του σήματος για τον προσδιορισμό των προϊόντων ή των υπηρεσιών του ανταγωνιστή και όχι η χρήση του σήματος που είναι απαραίτητη για τον σκοπό αυτό.
Moreover, the conditions on which such a reference might be permitted are mentioned separately in the following recital 15 (‘where it complies with the conditions laid down by this Directive’) which, when it mentions ‘such use of another’s trade mark’, is referring to use of a trade mark to identify the goods or services of a competitor, not to use of a trade mark which is indispensable for that purpose.
Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να ερμηνεύσει το άρθρο 3α, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, της οδηγίας 84/450.
The Court has already had occasion to interpret Article 3a(1)(g) of Directive 84/450.
30 — Προτάσεις της 8ης Φεβρουαρίου 2001 στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση Toshiba (σημεία 79 και 80).
In Toshiba it was asked by the national court, among other things, to clarify the criteria to be used when assessing whether comparative advertising takes unfair advantage of the reputation of a distinguishing mark of a competitor within the meaning of that provision.