natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Απόκειται, κατά συνέπεια, στο αιτούν δικαστήριο να αποφανθεί αν οι απαριθμούμενες στη σκέψη 114 της παρούσας διατάξεως δαπάνες συνιστούν για τις εταιρίες αυτές χρηματική ζημία οφειλόμενη σε παράβαση του κοινοτικού δικαίου καταλογιστέα στο εν λόγω κράτος μέλος (βλ., σχετικά, προπαρατεθείσες αποφάσεις Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 208, και Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, σκέψη 114).
It is therefore for the national court to determine whether the expenditure referred to in paragraph 114 of the present order represents, in the case of the companies concerned, financial losses suffered by reason of a breach of Community law for which the Member State in question is responsible (see, to that effect, Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 208, and Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, paragraph 114).
Το Δικαστήριο έχει, ακόμη, επισημάνει ότι, χωρίς να αποκλείεται η δυνατότητα θεμελιώσεως της ευθύνης του κράτους μέλους υπό προϋποθέσεις λιγότερο αυστηρές βάσει της εθνικής νομοθεσίας, οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες ένα κράτος μέλος υποχρεούται να αποκαθιστά ζημίες που προκλήθηκαν σε ιδιώτες από παραβάσεις του κοινοτικού δικαίου που του καταλογίζονται είναι τρεις, ήτοι ο παραβιασθείς κανόνας δικαίου να αποσκοπεί στην απονομή δικαιωμάτων στους ιδιώτες, η
The Court has also observed that, while it has not gone so far as to rule out the possibility of a State being liable in less restrictive conditions on the basis of national law, there are three conditions under which a Member State will be liable to make reparation for loss and damage caused to individuals as a result of breaches of Community law for which it can be held responsible, namely that the rule of law infringed must be intended to confer rights on individuals, that the breach must be sufficiently
Συναφώς, η συνδρομή των προϋποθέσεων βάσει των οποίων στοιχειοθετείται η ευθύνη των κρατών μελών για ζημίες που προκαλούνται σε ιδιώτες από παραβάσεις του κοινοτικού δικαίου πρέπει, κατ’ αρχήν, να διαπιστώνεται από τα εθνικά δικαστήρια σύμφωνα με τις σχετικές υποδείξεις του Δικαστηρίου (προπαρατεθείσες αποφάσεις Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 210, και Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, σκέψη 116).
In that regard, it is, in principle, for the national courts to apply the criteria for establishing the liability of Member States for damage caused to individuals by breaches of Community law, in accordance with the guidelines laid down by the Court for the application of those criteria (Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 210, and Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, paragraph 116).
Όσον αφορά την επίμαχη στην κύρια δίκη νομοθεσία, είναι πρόδηλον ότι πληρούται η πρώτη προϋπόθεση όσον αφορά τα άρθρα 43 ΕΚ και 56 ΕΚ.
So far as concerns the legislation at issue in the main proceedings, the first condition is plainly satisfied as regards Articles 43 EC and 56 EC.
Πράγματι, αποτέλεσμα των διατάξεων αυτών είναι η παροχή δικαιωμάτων σε ιδιώτες (προπαρατεθείσες αποφάσεις Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 211, και Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, σκέψη 117).
Those provisions confer rights on individuals (Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 211, and Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, paragraph 117).
Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, το Δικαστήριο έχει επισημάνει, αφενός, ότι μια παράβαση του κοινοτικού δικαίου είναι κατάφωρη όταν ένα κράτος μέλος, κατά την άσκηση της κανονιστικής του εξουσίας, υπερβαίνει, κατά τρόπο πρόδηλο και σοβαρό, τα όρια που επιβάλλονται στην άσκηση των εξουσιών του.
As regards the second condition laid down, the Court pointed out, first, that a breach of Community law will be sufficiently serious where, in the exercise of its legislative power, a Member State has manifestly and gravely disregarded the limits on its discretion.
Αφετέρου, αν το οικείο κράτος μέλος, κατά τον χρόνο που διέπραξε την παράβαση, διέθετε αισθητά περιορισμένο, ακόμα και ανύπαρκτο, περιθώριο εκτιμήσεως, η απλή παράβαση του κοινοτικού δικαίου αρκεί ενδεχομένως για να διαπιστωθεί κατάφωρη παράβαση (προπαρατεθείσες αποφάσεις Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 212, και Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, σκέψη 118).
Secondly, where, at the time when it committed the infringement, the Member State in question had only considerably reduced, or even no, discretion, the mere infringement of Community law may be sufficient to establish the existence of a sufficiently serious breach (Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 212, and Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, paragraph 118).
Για να κρίνει αν μια παράβαση είναι κατάφωρη, το εθνικό δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την περίπτωση που έχει υποβληθεί στην κρίση του.
In order to determine whether a breach of Community law is sufficiently serious, it is necessary to take account of all the factors which characterise the situation brought before the national court.
Μεταξύ των στοιχείων αυτών καταλέγονται ιδίως ο βαθμός σαφήνειας και ακρίβειας του παραβιασθέντος κανόνα, ο ηθελημένος ή ακούσιος χαρακτήρας της διαπραχθείσας παραβάσεως ή της προκληθείσας ζημίας, το συγγνωστό ή ασύγγνωστο ενδεχομένης νομικής πλάνης και το γεγονός ότι η στάση ενός κοινοτικού οργάνου μπορεί να συνετέλεσε στη θέσπιση ή τη διατήρηση αντιθέτων προς το κοινοτικό δίκαιο εθνικών μέτρων ή πρακτικών (προπαρατεθείσες αποφάσεις Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 213, και Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, σκέψη 119).
Those factors include, in particular, the clarity and precision of the rule infringed, whether the infringement and the damage caused were intentional or involuntary, whether any error of law was excusable or inexcusable, and the fact that the position taken by a Community institution may have contributed to the adoption or maintenance of national measures or practices contrary to Community law (Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 213, and Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, paragraph 119).
Εν πάση περιπτώσει, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι μια παράβαση του κοινοτικού δικαίου είναι κατάφωρη όταν συνεχίζεται παρά την έκδοση δικαστικής αποφάσεως που διαπιστώνει την προσαπτόμενη παράβαση ή προδικαστικής αποφάσεως ή πάγιας σχετικής νομολογίας του Δικαστηρίου, από τις οποίες προκύπτει ότι η επίμαχη συμπεριφορά στοιχειοθετεί παράβαση (προπαρατεθείσες αποφάσεις Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 214, και Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, σκέψη 120).
On any view, the Court has already stated that a breach of Community law will clearly be sufficiently serious if it has persisted despite a judgment finding the infringement in question to be established, or a preliminary ruling or settled caselaw of the Court on the matter, from which it is clear that the conduct in question constituted an infringement (Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 214, and Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, paragraph 120).
Εν προκειμένω, το αιτούν δικαστήριο, για να εκτιμήσει αν η διαπραχθείσα από το οικείο κράτος μέλος παράβαση του άρθρου 43 ΕΚ ή του άρθρου 56 ΕΚ είναι κατάφωρη, πρέπει να λάβει υπόψη του ότι, σε έναν τομέα όπως η άμεση φορολογία, οι συνέπειες που απορρέουν από τις εγγυήσεις της Συνθήκης περί ελεύθερης κυκλοφορίας αποκαλύπτονται σταδιακά (προπαρατεθείσες αποφάσεις Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 215, και Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, σκέψη 121).
In the present case, in order to determine whether a breach of Article 43 EC or Article 56 EC committed by the Member State concerned is sufficiently serious, the national court must take into account the fact that, in a field such as direct taxation, the consequences arising from the freedoms of movement guaranteed by the Treaty have been only gradually made clear (Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 215, and Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, paragraph 121).
Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή την άμεση αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της παραβιάσεως της υποχρεώσεως που υπέχει το κράτος και της ζημίας που υπέστησαν οι ζημιωθέντες, απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να διαπιστώσει αν η προβαλλόμενη
As regards the third condition, namely the requirement for a direct link between the breach of the obligation resting on the State and the loss or damage sustained by the injured parties, it is for the national court to assess whether the loss and damage
Συγκεκριμένα, με την επιφύλαξη του δικαιώματος αποζημίωσης που αντλείται απευθείας από το κοινοτικό δίκαιο εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, το κράτος υποχρεούται να θεραπεύει τις συνέπειες της προκληθείσας ζημίας στο πλαίσιο του εθνικού δικαίου περί ευθύνης, με δεδομένο ότι οι προβλεπόμενες από την εθνική νομοθεσία προϋποθέσεις αποζημίωσης δεν μπορεί να είναι λιγότερο ευνοϊκές από εκείνες που αφορούν παρόμοιες απαιτήσεις στηριζόμενες στο εσωτερικό δίκαιο ούτε μπορούν να είναι τέτοιες ώστε να καθιστούν την αποζημίωση πρακτικώς αδύνατη ή εξαιρετικώς δυσχερή (προπαρατεθείσες αποφάσεις Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 219, και Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, σκέψη 123).
Indeed, subject to the right of reparation which flows directly from Community law where those conditions are satisfied, it is on the basis of the rules of national law on liability that the State must make reparation for the consequences of the loss and damage caused, provided that the conditions for reparation of loss and damage laid down by national law are not less favourable than those relating to similar domestic claims and are not so framed as to make it, in practice, impossible or excessively difficult to obtain reparation (Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 219, and Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, paragraph 123).
Το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει, επίσης, ότι, για τον καθορισμό του ύψους της αποζημίωσης, το εθνικό δικαστήριο μπορεί να ερευνήσει αν ο ζημιωθείς κατέβαλε τη δέουσα επιμέλεια, ώστε να αποφύγει τη ζημία ή να περιορίσει την έκτασή της και ιδίως αν χρησιμοποίησε εγκαίρως όλα τα ένδικα βοηθήματα που είχε στη διάθεσή του (προπαρατεθείσα απόφαση Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, σκέψη 124).
The Court also made clear that, in order to determine the loss or damage for which reparation may be granted, the national court may inquire whether the injured person showed reasonable diligence in order to avoid the loss or damage or limit its extent and whether, in particular, he availed himself in time of all the legal remedies available to him (Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, paragraph 124).
THE TEST CLAIMANTS IN THE CFC AND DIVIDEND GROUP LITIGATION φορολογικό πλεονέκτημα που τους αρνείται το εθνικό δίκαιο, αμφισβητώντας την απορριπτική απόφαση της φορολογικής αρχής με τα προβλεπόμενα προς τούτο ένδικα βοηθήματα, επικαλούμενοι την υπεροχή και το άμεσο αποτέλεσμα του κοινοτικού δικαίου (προπαρατεθείσα απόφαση Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, σκέψη 125).
TEST CLAIMANTS IN THE CFC AND DIVIDEND GROUP LITIGATION had not applied for a tax advantage which national law denied them, with a view to challenging the refusal of the tax authorities by means of the legal remedies provided for that purpose, invoking the primacy and direct effect of Community law (Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, paragraph 125).
Από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει επίσης ότι η εφαρμογή των διατάξεων περί ελεύθερης κυκλοφορίας θα καθίστατο αδύνατη ή υπέρμετρα δυσχερής αν οι στηριζόμενες στις διατάξεις αυτές αξιώσεις επιστροφής ή αποζημίωσης απορρίπτονταν ή περιορίζονταν με μοναδικό σκεπτικό ότι οι εμπλεκόμενες εταιρίες δεν ζήτησαν από τη φορολογική αρχή την ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση που τους στερεί η εθνική νομοθεσία, σε συνδυασμό, ενδεχομένως, με τις σχετικές διατάξεις ΣΑΔΦ (βλ., επ’ αυτού, προπαρατεθείσα απόφαση Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, σκέψη 126).
It is also clear from the Court’s caselaw that the application of the provisions relating to the freedoms of movement would be rendered impossible or excessively difficult if claims for restitution or compensation based on infringement of those provisions had to be rejected or reduced solely because the companies concerned had not applied to the tax authorities for the benefit of a tax regime which national law, combined, where appropriate, with the relevant provisions of the DTCs, denied them (see, to that effect, Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, paragraph 126).
Επομένως, αν αποδειχθεί ότι η επίμαχη στην κύρια δίκη εθνική νομοθεσία, σε συνδυασμό, ενδεχομένως, με τις σχετικές διατάξεις ΣΑΔΦ, συνιστά απαγορευόμενο από τα άρθρα 43 ΕΚ ή 56 ΕΚ περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως ή της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων αντιστοίχως, απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να κρίνει αν η εφαρμογή της νομοθεσίας αυτής θα συνεπαγόταν, σε κάθε περίπτωση, απόρριψη των αιτημάτων που υπέβαλαν οι προσφεύγουσες της κύριας δίκης στις φορολογικές αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου (προπαρατεθείσα απόφαση Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, σκέψη 127).
Thus, it is for the national court to determine whether, should it be established that the national legislation at issue in the main proceedings, combined, where appropriate, with the relevant provisions of the DTCs, constitutes a restriction on the freedom of establishment prohibited by Article 43 EC, or a restriction on the free movement of capital prohibited by Article 56 EC, the application of that legislation would, on any basis, have led to the failure of the claims of the claimants in the main proceedings before the United Kingdom tax authorities (Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation, paragraph 127).
— Ελλείψει σχετικής κοινοτικής ρυθμίσεως, απόκειται στην εσωτερική έννομη τάξη κάθε κράτους μέλους να ορίσει τα αρμόδια δικαστήρια και να ρυθμίσει τους δικονομικούς κανόνες ασκήσεως των ενδίκων βοηθημάτων που αποσκοπούν στην
— In the absence of Community legislation, it is for the domestic legal system of each Member State to designate the courts and tribunals having jurisdiction and to lay down the detailed procedural rules governing actions for safeguarding
Όσον αφορά άλλες ζημίες που τυχόν υπέστη ένα πρόσωπο λόγω καταλογιστέας σε κράτος μέλος παραβάσεως του κοινοτικού δικαίου, το εν λόγω κράτος μέλος υποχρεούται να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστησαν οι ιδιώτες υπό τις προϋποθέσεις που απαριθμούνται στη σκέψη 51 της προπαρατεθείσας αποφάσεως, Brasserie du pêcheur και Factortame, χωρίς ωστόσο αυτό να αποκλείει το ενδεχόμενο θεμελιώσεως της ευθύνης του κράτους υπό λιγότερο περιοριστικούς όρους βάσει του εθνικού δικαίου.
As regards other loss or damage which a person may have sustained by reason of a breach of Community law for which a Member State is liable, the latter is under a duty to make reparation for the loss or damage caused to individuals under the conditions set out in paragraph 51 of the judgment in Brasserie du Pêcheur and Factortame, but that does not preclude the State from being liable under less restrictive conditions, where national law so provides.
— Αν αποδειχθεί ότι η επίμαχη στην κύρια δίκη εθνική νομοθεσία συνιστά αντίθετο στο άρθρο 43 ΕΚ ή στο άρθρο 56 ΕΚ περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως ή της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων αντιστοίχως, το αιτούν δικαστήριο, προκειμένου να διαπιστώσει τις ζημίες για τις οποίες πρέπει να επιδικαστεί αποζημίωση, μπορεί να εξετάσει αν οι ζημιωθέντες επέδειξαν εύλογη επιμέλεια ώστε να αποτρέψουν ή να περιορίσουν τη ζημία τους και, ιδίως, αν χρησιμοποίησαν σε εύθετο χρόνο όλα τα ένδικα βοηθήματα που είχαν στη διάθεσή τους.
— Where it is established that the legislation of a Member State constitutes a restriction on freedom of establishment prohibited by Article 43 EC or a restriction on the free movement of capital prohibited by Article 56 EC, the national court may, in order to establish the recoverable losses, determine whether the injured parties have shown reasonable diligence in order to avoid those losses or to limit their extent and whether, in particular, they availed themselves in time of all legal remedies available to them.
Ωστόσο, προκειμένου η άσκηση των δικαιωμάτων που οι ιδιώτες αντλούν από τα άρθρα 43 ΕΚκαι 56 ΕΚ να μην καταστεί αδύνατη ή υπέρμετρα δυσχερής, το αιτούν δικαστήριο μπορεί να εξετάσει αν η εφαρμογή της νομοθεσίας αυτής, σε συνδυασμό, ενδεχομένως, με σχετικές διατάξεις ΣΑΔΦ, θα συνεπαγόταν σε κάθε περίπτωση την απόρριψη των αιτημάτων των προσφευγουσών της κύριας δίκης από τις φορολογικές αρχές του οικείου κράτους μέλους.
However, in order to prevent the exercise of the rights which Articles 43 EC and 56 EC confer on individuals from being rendered impossible or excessively difficult, the national court may determine whether the application of that legislation, coupled, where appropriate, with the relevant provisions of DTCs, would, in any event, have led to the failure of the claims brought by the claimants in the main proceedings before the tax authorities of the Member State concerned.
Το άρθρο 56 ΕΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει νομοθεσία κράτους μέλους, δυνάμει της οποίας απαλλάσσονται από τον φόρο εταιριών τα μερίσματα που μια ημεδαπή εταιρία εισπράττει από άλλη ημεδαπή εταιρία, ενώ επιβάλλεται τέτοιος φόρος στα μερίσματα που μια ημεδαπή εταιρία λαμβάνει από αλλοδαπή εταιρία, στην οποία η ημεδαπή κατέχει τουλάχιστον το 10 % των δικαιωμάτων ψήφου, και παράλληλα, στη δεύτερη περίπτωση, παρέχεται πίστωση για τον φόρο που πράγματι κατέβαλε η διανέμουσα εταιρία στο κράτος εγκατάστασής της, υπό την προϋπόθεση ότι ο συντελεστής φορολογίας των μερισμάτων αλλοδαπής προέλευσης δεν είναι υψηλότερος από τον ισχύοντα για τα μερίσματα ημεδαπής προέλευσης και ότι παρέχεται πίστωση φόρου τουλάχιστον ισόποση με τον φόρο που κατέβαλε η διανέμουσα εταιρία στο κράτος μέλος εγκατάστασής της, χωρίς να υπερβαίνει το ποσό του φόρου που θα καταβαλλόταν στο κράτος μέλος εγκατάστασης της δικαιούχου εταιρίας.
Article 56 EC is to be interpreted as meaning that it does not preclude legislation of a Member State which exempts from corporation tax dividends which a resident company receives from another resident company, when that State imposes corporation tax on dividends which a resident company receives from a nonresident company in which the resident company holds at least 10% of the voting rights, while granting a tax credit for the tax actually paid by the company making the distribution in the Member State in which it is resident, provided that the rate of tax applied to foreignsourced dividends is no higher than the rate of tax applied to nationally-sourced dividends and that the tax credit is at least equal to the amount paid in the Member State of the company making the distribution, up to the limit of the amount of the tax charged in the Member State of the company receiving the distribution.
Επίσης, το άρθρο 56 ΕΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει νομοθεσία κράτους μέλους δυνάμει της οποίας απαλλάσσονται από
Article 56 EC is, furthermore, to be interpreted as meaning that it precludes legislation of a Member State which exempts from corporation tax dividends
Ένα τέτοιο φορολογικό μέτρο πρέπει, κατά συνέπεια, να μην εφαρμόζεται εφόσον αποδεικνύεται, βάσει αντικειμενικών και εξακριβώσιμων από τρίτους στοιχείων, ότι, παρά την ύπαρξη κινήτρου φορολογικής φύσεως, η εν λόγω ελεγχόμενη αλλοδαπή εταιρία είναι πράγματι εγκατεστημένη στο κράτος μέλος υποδοχής και ασκεί εκεί ουσιαστικές οικονομικές δραστηριότητες.
Accordingly, such a tax measure must not be applied where it is proven, on the basis of objective factors which are ascertainable by third parties, that despite the existence of tax motives, that controlled foreign company is actually established in the host Member State and carries on genuine economic activities there.
Όσον αφορά άλλες ζημίες που τυχόν υπέστη ένα πρόσωπο λόγω καταλογιστέας σε κράτος μέλος παραβάσεως του κοινοτικού δικαίου, το εν λόγω κράτος μέλος υποχρεούται να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστησαν οι ιδιώτες υπό τις προϋποθέσεις που απαριθμούνται στη σκέψη 51 της αποφάσεως της 5ης Μαρτίου 1996, C-46/93 και C-48/93, Brasserie du pêcheur και Factortame, χωρίς ωστόσο αυτό να αποκλείει το ενδεχόμενο θεμελιώσεως της ευθύνης του κράτους υπό λιγότερο περιοριστικούς όρους βάσει του εθνικού δικαίου.
As regards other loss or damage which a person may have sustained by reason of a breach of Community law for which a Member State is liable, the latter is under a duty to make reparation for the loss or damage caused to individuals under the conditions set out in paragraph 51 of the judgment in Joined Cases C-46/93 and C-48/93 Brasserie du Pêcheur and Factortame [1996] ECR I-1029, but that does not preclude the State from being liable under less restrictive conditions, where national law so provides.
Αν αποδειχθεί ότι η επίμαχη στην κύρια δίκη εθνική νομοθεσία συνιστά αντίθετο στο άρθρο 43 ΕΚ ή στο άρθρο 56 ΕΚ περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως ή της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων αντιστοίχως, το αιτούν δικαστήριο, προκειμένου να διαπιστώσει τις ζημίες για τις οποίες πρέπει να επιδικαστεί αποζημίωση, μπορεί να εξετάσει αν οι ζημιωθέντες επέδειξαν εύλογη επιμέλεια ώστε να αποτρέψουν ή να περιορίσουν τη ζημία τους και, ιδίως, αν χρησιμοποίησαν σε εύθετο χρόνο όλα τα ένδικα βοηθήματα που είχαν στη διάθεσή τους.
Where it is established that the legislation of a Member State constitutes a restriction on freedom of establishment prohibited by Article 43 EC or a restriction on the free movement of capital prohibited by Article 56 EC, the national court may, in order to establish the recoverable losses, determine whether the injured parties have shown reasonable diligence in order to avoid those losses or to limit their extent and whether, in particular, they availed themselves in time of all legal remedies available to them.
Ωστόσο, προκειμένου η άσκηση των δικαιωμάτων που οι ιδιώτες αντλούν από τα άρθρα 43 ΕΚ ή 56 ΕΚ να μην καταστεί αδύνατη ή υπέρμετρα δυσχερής, το αιτούν δικαστήριο μπορεί να εξετάσει αν η εφαρμογή της νομοθεσίας αυτής, σε συνδυασμό, ενδεχομένως, με σχετικές διατάξεις συμβάσεων για την αποφυγή διπλής φορολογίας, θα συνεπαγόταν σε κάθε περίπτωση την απόρριψη των αιτημάτων των προσφευγουσών της κύριας δίκης από τις φορολογικές αρχές του οικείου κράτους μέλους.
However, in order to prevent the exercise of the rights which Articles 43 EC and 56 EC confer on individuals from being rendered impossible or excessively difficult, the national court may determine whether the application of that legislation, coupled, where appropriate, with the relevant provisions of Double Taxation Conventions, would, in any event, have led to the failure of the claims brought by the claimants in the main proceedings before the tax authorities of the Member State concerned.
Υπόθεση C-55/06
Case C-55/06
Arcor AG & Co. KG κατά Bundesrepublik Deutschland (αίτηση του Verwaltungsgericht Köln για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
Arcor AG & Co. KG v Bundesrepublik Deutschland (Reference for a preliminary ruling from the Verwaltungsgericht Köln)