natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με το πρώτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν ο κανονισμός 2081/92 ή το άρθρο 28 ΕΚ απαγορεύουν την εφαρμογή διατάξεως διμερούς συμφωνίας, συναφθείσας μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης χώρας, η οποία παρέχει σε απλή και έμμεση ένδειξη γεωγραφικής προελεύσεως της εν λόγω τρίτης χώρας προστασία εντός του κράτους μέλους εισαγωγής η οποία είναι ανεξάρτητη από οποιονδήποτε κίνδυνο παραπλανήσεως και παρέχει τη δυνατότητα να εμποδίζεται η εισαγωγή εμπορεύματος που έχει νομίμως διατεθεί στο εμπόριο εντός άλλου κράτους μέλους.
By its first question, the national court is asking essentially whether Regulation No 2081/92 or Article 28 EC precludes the application of a provision of a bilateral agreement between a Member State and a nonmember country, under which a simple and indirect indication of geographical source from that nonmember country is accorded protection in the importing Member State, irrespective of whether there is any risk of consumers being misled, and the import of a product lawfully marketed in another Member State may be prevented.
— Όσον αφορά τον κανονισμό 2081/92
- Regulation No 2081/92
Ο κανονισμός 2081/92 έχει ως σκοπό την εξασφάλιση ομοιόμορφης προστασίας, εντός της Κοινότητας, των γεωγραφικών ενδείξεων στις οποίες αναφέρεται και έχει καθιερώσει την υποχρέωση κοινοτικής καταχωρίσεως τους, ώστε να μπορούν να τυγχάνουν προστασίας εντός κάθε κράτους μέλους, ενώ η εθνική προστασία που θα παρείχε ένα κράτος μέλος σε γεωγραφικές ονομασίες οι οποίες δεν πληρούν τις προϋποθέσεις καταχωρίσεως δυνάμει του κανονισμού 2081/92 διέπεται από το εθνικό δίκαιο αυτού του κράτους μέλους και περιορίζεται στο έδαφος αυτού.
The aim of Regulation No 2081/92 is to ensure uniform protection within the Community of the geographical designations which it covers; it introduced a requirement of Community registration in respect of those designations so that they could enjoy protection in every Member State, whereas the national protection which a Member State accords to geographical designations that do not meet the conditions for registration under Regulation No 2081/92 is governed by the national law of that Member State and is confined to its territory.
Η ερμηνεία αυτή δεν ανασκευάζεται από το γεγονός ότι το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης εθνικό σύστημα προστασίας των ενδείξεων γεωγραφικής προελεύσεως προβλέπει απόλυτη προστασία, ήτοι ανεξάρτητη από κάθε κίνδυνο παραπλανήσεως.
No doubt is cast on that interpretation by the fact that the national system of protection of indications of geographical source at issue in the main proceedings provides for absolute protection, that is to say, irrespective of whether there is any risk of consumers being misled.
Συγκεκριμένα, το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 2081/92 δεν προσδιορίζεται βάσει τέτοιου στοιχείου, αλλά εξαρτάται κυρίως από τη φύση της ονομασίας, υπό την έννοια ότι περιορίζεται στους προσδιορισμούς που αφορούν προϊόν για το οποίο υφίσταται ιδιαίτερη σχέση μεταξύ των χαρακτηριστικών του και της γεωγραφικής προελεύσεως του, καθώς και από την κοινοτική εμβέλεια της παρεχόμενης προστασίας.
The scope of Regulation No 2081/92 is not determined by reference to such factors, but depends essentially on the nature of the designation, in that it covers only designations of products for which there is a specific link between their characteristics and their geographic origin, and by the fact that the protection conferred extends to the Community.
Δεν αμφισβητείται ότι, ενόψει της υποθέσεως στην οποία αναφέρεται το πρώτο ερώτημα, η επίμαχη στην κύρια δίκη ονομασία δεν περιλαμβάνεται στους προσδιορισμούς οι οποίοι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 2081/92.
It is common ground that, for the purposes of the hypothesis to which the first question refers, the name at issue in the main proceedings is not a designation which comes within the scope of Regulation No 2081/92. Moreover, the protection which it enjoys under the bilateral instruments at issue is limited to Austrian territory.
Επιπλέον, η προστασία της οποίας τυγχάνει η ονομασία αυτή δυνάμει των επίμαχων διμερών συνθηκών περιορίζεται στην αυστριακή επικράτεια
If the findings of the national court show that according to factual circumstances and perceptions in the Czech Republic the name Bud designates a region or a place located on the territory of that State and its protection is justified there on the basis of the criteria laid down in Article 30 EC, that does not preclude such protection from being extended to the territory of a Member State such as, in this case, the Republic of Austria.
Με το δεύτερο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν ο κανονισμός 2081/92 ή το άρθρο 28 ΕΚ απαγορεύουν την εφαρμογή διατάξεως διμερούς συμφωνίας, συναφθείσας μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης χώρας, η οποία παρέχει σε ονομασία μη αναφερόμενη ούτε άμεσα ούτε έμμεσα εντός της χώρας αυτής στη γεωγραφική προέλευση του προϊόντος προστασία εντός του οικείου κράτους μέλους η οποία είναι ανεξάρτητη από οποιονδήποτε κίνδυνο παραπλανήσεως και παρέχει τη δυνατότητα να εμποδίζεται η εισαγωγή εμπορεύματος που έχει νομίμως διατεθεί στο εμπόριο εντός άλλου κράτους μέλους.
By its second question, the national court is asking essentially whether Regulation No 2081/92 or Article 28 EC precludes the application of a provision of a bilateral agreement between a Member State and a nonmember country under which a name which in that country does not directly or indirectly refer to the geographical source of the product is accorded protection in the Member State concerned, whether or not there is any risk of consumers being misled, and the import of a product lawfully marketed in another Member State may be prevented.
Εφόσον από τις έρευνες στις οποίες προέβη το αιτούν δικαστήριο προκύπτει ότι, βάσει των πραγματικών συνθηκών και των αντιλήψεων που επικρατούν στη Δημοκρατία της Τσεχίας, η ονομασία Bud δεν προσδιορίζει άμεσα ή έμμεσα κάποια περιοχή ή κάποιον τόπο της εν λόγω επικράτειας, τίθεται το ερώτημα αν η προβλεπόμενη στη διμερή σύμβαση απόλυτη προστασία της ονομασίας αυτής, η οποία συνιστά εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων (βλ. τις σκέψεις 96 και 97 της παρούσας αποφάσεως), μπορεί να δικαιολογείται στο κοινοτικό δίκαιο βάσει του άρθρου 30 ΕΚ ή κάποιας άλλη διατάξεως.
If the findings of the national court show that according to factual circumstances and perceptions prevailing in the Czech Republic, the name Bud does not directly or indirectly identify any region or place in the territory of that State, the question then arises whether the absolute protection of that name, as provided for by the bilateral convention, which constitutes an obstacle to the free movement of goods (see paragraphs 96 and 97 above) can be justified under Community law by reference to Article 30 EC or on some other ground.
Σε τέτοια περίπτωση, και υπό την επιφύλαξη της ενδεχόμενης προστασίας βάσει ειδικών δικαιωμάτων όπως το δικαίωμα επί εμπορικού σήματος, η προστασία της εν λόγω ονομασίας δεν μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει της προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας κατά την έννοια του άρθρου 30 ΕΚ (βλ., υπό την έννοια αυτή, την προπαρατεθείσα απόφαση Exportur, σκέψη 37, και την απόφαση της 7ης Μαΐου 1997, C-321/94 έως C-324/94, Pistre κ.λπ., σκέψη 53).
In that case, and without prejudice to any protection under specific rights such as trade mark rights, the protection of that name cannot be justified on the grounds of protection of industrial and commercial property within the meaning of Article 30 EC (see, to that effect, Exportur, paragraph 37, and Joined Cases C-321/94 to C-324/94 Pistre and Others [1997], paragraph 53).
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να εξεταστεί αν το εμπόδιο αυτό μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει υπέρτερης απαιτήσεως γενικού συμφέροντος όπως η αναφερόμενη στην εντιμότητα των εμπορικών συναλλαγών και στην προστασία των καταναλωτών.
In those circumstances, the Court must examine whether such an obstacle can be justified by an imperative requirement in the general interest such as fairness in commercial transactions or consumer protection.
Αν όμως αποδεικνυόταν ότι η ονομασία Bud ουδόλως αναφέρεται στη γεωγραφική προέλευση των προϊόντων τα οποία προσδιορίζει, θα έπρεπε να διαπιστωθεί ότι από τα στοιχεία που παρέσχε στο Δικαστήριο το αιτούν δικαστήριο ουδόλως προκύπτει ότι η προστασία της ονομασίας αυτής θα μπορούσε να συντελέσει στο να μην επιτυγχάνουν οι επιχειρηματίες ένα αθέμιτο πλεονέκτημα ή στο να μη παραπλανώνται οι καταναλωτές σχετικά με κάποιο χαρακτηριστικό των εν λόγω προϊόντων.
If it were established that the name Bud does not contain any reference to the geographical source of the products that it designates, the Court would have to hold that none of the information supplied to it by the national court shows that protection of that name is susceptible of preventing economic operators from obtaining an unfair advantage or consumers from being misled as to any of the characteristics of those products.
Με το τρίτο και το τέταρτο ερώτημα, τα οποία πρέπει να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν το άρθρο 307, πρώτο εδάφιο, ΕΚ ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι επιτρέπει σε δικαστήριο κράτους μέλους να εφαρμόζει διατάξεις διμερών συνθηκών όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, οι οποίες έχουν συναφθεί μεταξύ αυτού του κράτους μέλους και τρίτης χώρας και προβλέπουν την προστασία ονομασίας της εν λόγω τρίτης χώρας, έστω και αν οι διατάξεις αυτές είναι αντίθετες προς τους κανόνες της Συνθήκης, για τον λόγο ότι πρόκειται για υποχρέωση απορρέουσα από συμβάσεις συναφθείσες πριν από την ημερομηνία προσχωρήσεως του οικείου κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και αν το δεύτερο εδάφιο του άρθρου αυτού επιβάλλει στο εν λόγω εθνικό δικαστήριο να προβαίνει σε ερμηνεία των διατάξεων αυτών που να είναι συμβατή με το κοινοτικό δίκαιο.
By its third and fourth questions, which should be examined together, the national court is asking essentially whether the first paragraph of Article 307 EC is to be interpreted as permitting a court of a Member State to apply the provisions of bilateral agreements such as those at issue in the main proceedings, concluded between that State and a nonmember country and according protection to a name from the nonmember country, even where those provisions prove to be contrary to the Treaty rules, on the ground that they concern an obligation resulting from agreements concluded before the date of the accession of the Member State concerned to the European Union, and whether the second paragraph of that article requires that national court to interpret those provisions in such a way that they are consistent with Community law.
Πρέπει να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, δεδομένου ότι από τη δοθείσα στο δεύτερο ερώτημα απάντηση προκύπτει ότι, στην περίπτωση κατά την οποία η ονομασία Bud δεν θα εθεωρείτο ως αναφερόμενη άμεσα ή έμμεσα στη γεωγραφική προέλευση των προϊόντων τα οποία προσδιορίζει, το άρθρο 28 ΕΚ δεν θα επέτρεπε την προστασία την οποία παρέχουν οι επίμαχες διμερείς συνθήκες στην εν λόγω ονομασία.
It should be recalled that following its break-up on 1 January 1993, the Czech and Slovak Federative Republic, which had itself replaced the Czechoslovak Socialist Republic, ceased to exist and that two new independent States, namely the Czech Republic and the Slovak Republic, succeeded it on the respective parts of its territory.
Από το άρθρο 307, πρώτο εδάφιο, ΕΚ προκύπτει ότι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που απορρέουν από σύμβαση συναφθείσα πριν από τον χρόνο προσχωρήσεως ενός κράτους μέλους μεταξύ του κράτους αυτού και τρίτου κράτους δεν θίγονται από τις διατάξεις της Συνθήκης.
As is clear from, in particular, the resolution of the Czech National Council of 17 December 1992 and from Article 5 of Constitutional Law No 4/1993, the Czech Republic expressly accepted the principle of the automatic continuity of treaties.
Τίθεται ωστόσο το ερώτημα αν η Δημοκρατία της Τσεχίας αντλεί από τις εν λόγω συνθήκες δικαιώματα των οποίων μπορεί ακόμη να απαιτήσει τον σεβασμό από τη Δημοκρατία της Αυστρίας.
As to the Republic of Austria's position, it appears traditionally to have advocated what is known as the 'tabula rasa' principle, whereby, with the exception of treaties relating to territory or cases where there is an express agreement to the contrary, the succession of a new State to a contracting State automatically results in the expiry of the treaties concluded by the latter.
Πρέπει συγκεκριμένα να υπομνησθεί ότι, κατόπιν της διασπάσεως της την 1η Ιανουαρίου 1993, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Τσεχίας και της Σλοβακίας, η οποία είχε αποκατασταθεί στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας, έπαυσε να υφίσταται και δύο νέα ανεξάρτητα κράτη τη διαδέχθηκαν επί των αντιστοίχων μερών του εδάφους της, ήτοι η Δημοκρατία της Τσεχίας και η Δημοκρατία της Σλοβακίας.
In that regard, it is for the national court to ascertain whether, at any time between the break-up of the Czech and Slovak Federative Republic, which took place on 1 January 1993, and the Federal Chancellor's communication in 1997, the Republic of Austria indicated its intention to renegotiate or denounce the bilateral instruments at issue.
'Οπως προκύπτει ιδίως από τη δήλωση του εθνικού συμβουλίου της Τσεχίας της 17ης Δεκεμβρίου 1992 και από το άρθρο 5 του συνταγματικού νόμου αριθ.
As regards the Republic of Austria, it should again be made clear that it cannot be ruled out a priori that a declaration of intention in that regard, even where made after a certain delay (that is, not until 1997), can nevertheless be taken into account for the purpose of definitively establishing the intention of that Member State to accept the Czech Republic as contracting party to the bilateral instruments at issue and to find that, in the present case, application of those instruments comes within the scope of the first paragraph of Article 307 EC.
4/1993, η Δημοκρατία της Τσεχίας δέχθηκε ρητώς την αρχή της αυτόματης συνεχείας των συνθηκών.
It would be otherwise if, at any time prior to the Federal Chancellor's communication, the Republic of Austria had already clearly expressed the contrary intention.
'Οσον αφορά τη θέση της Δημοκρατίας της Αυστρίας, φαίνεται ότι το κράτος αυτό εφαρμόζει παραδοσιακώς την αποκαλούμενη «tabula rasa» αρχή κατά την οποία, πλην των συνθηκών εδαφικού χαρακτήρα ή εφόσον υφίσταται συμφωνία προβλέπουσα το αντίθετο, η διαδοχή νέου κράτους σε συμβαλλόμενο κράτος συνεπάγεται ότι οι συναφθείσες από το τελευταίο αυτό κράτος συνθήκες καθίστανται αυτομάτως ανενεργοί.
If, having carried out the checks that are necessary having regard, in particular, to the criteria set out in this judgment, the national court were to reach the conclusion that at the date of the Republic of Austria's accession to the European Union that Member State was bound to the Czech Republic by the bilateral instruments at issue, it would follow that those instruments can be regarded as acts concluded before the date of the Republic of Austria's accession to the European Union for the purposes of the first paragraph of Article 307 EC.
Συναφώς, στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εξετάσει αν, σε κάποιο χρονικό σημείο μεταξύ της διασπάσεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Τσεχίας και της Σλοβακίας, η οποία επήλθε την 1η Ιανουαρίου 1993, και της ανακοινώσεως του ομοσπονδιακού καγκελαρίου, η οποία πραγματοποιήθηκε το 1997, η Δημοκρατία της Αυστρίας εξεδήλωσε την πρόθεση να αναδιαπραγματευθεί ή να καταγγείλει τις επίμαχες διμερείς συνθήκες.
It should be added that, in accordance with the second paragraph of that provision, the Member States are required to take all appropriate steps to eliminate the incompatibilities between an agreement concluded before a Member State's accession and the Treaty.
Όσον αφορά τη Δημοκρατία της Αυστρίας, πρέπει ακόμη να διευκρινιστεί ότι δεν είναι δυνατό να αποκλειστεί εκ των προτέρων, μία συναφής δήλωση βουλήσεως, παρά το ότι πραγματοποιήθηκε με ορισμένη καθυστέρηση, ήτοι μόλις το 1997, να μπορεί ωστόσο να ληφθεί υπόψη για να καθοριστεί οριστικά η πρόθεση του εν λόγω κράτους μέλους να δεχθεί τη Δημοκρατία της Τσεχίας ως συμβαλλόμενο μέρος των επίμαχων διμερών συνθηκών και να θεωρηθεί ότι, εν προκειμένω, η εφαρμογή των συνθηκών αυτών εμπίπτει στο άρθρο 307, πρώτο εδάφιο, ΕΚ
If it proves impracticable to interpret an agreement concluded prior to a Member State's accession to the European Union in such a way that it is consistent with Community law then, within the framework of Article 307 EC, it is open to that State to take the appropriate steps, while, however, remaining obliged to eliminate any incompatibilities existing between the earlier agreement and the Treaty. If that Member State encounters difficulties which make adjustment of an agreement impossible, an obligation to denounce that agreement cannot therefore be excluded (see Case C-84/98 Commission ν Portugal [2000], paragraph 58).
Το συμπέρασμα θα ήταν διαφορετικό αν η Δημοκρατία της Αυστρίας, κάποια χρονική στιγμή πριν από την ανακοίνωση του ομοσπονδιακού καγκελαρίου, είχε ήδη εκφράσει σαφώς τη βούληση της περί του αντιθέτου.
In that regard, its should be noted that Article 16(3) of the bilateral convention provides that the two contracting parties may denounce the convention by giving notice of at least one year, issued in writing and through diplomatic channels.
Υπέχει ωστόσο την υποχρέωση να εξαλείψει τα ασυμβίβαστα που υφίστανται μεταξύ της προγενέστερης συμβάσεως και της Συνθήκης.
concerned to the European Union and the Treaty, the first paragraph of that article permits that State to continue to apply such an agreement in so far as it contains obligations which remain binding on that State under international law.
Το άρθρο 28 ΕΚ δεν επιτρέπει την εφαρμογή διατάξεως διμερούς συμφωνίας συναφθείσας μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης χώρας η οποία παρέχει σε ονομασία μη αναφερόμενη ούτε άμεσα ούτε έμμεσα εντός της χώρας αυτής στη γεωγραφική προέλευση του προϊόντος το οποίο προσδιορίζει προστασία εντός του κράτους μέλους εισαγωγής η οποία είναι ανεξάρτητη από οποιονδήποτε κίνδυνο παραπλανήσεως και παρέχει τη δυνατότητα να εμποδίζεται η εισαγωγή εμπορεύματος που έχει νομίμως διατεθεί στο εμπόριο εντός άλλου κράτους μέλους
Article 28 EC precludes the application of a provision of a bilateral agreement between a Member State and a nonmember country under which a name which in that country does not directly or indirectly refer to the geographical source of the product that it designates is accorded protection in the importing Member State, whether or not there is any risk of consumers being misled, and the import of a product lawfully marketed in another Member State may be prevented.
Το άρθρο 307, πρώτο εδάφιο, ΕΚ ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι επιτρέπει σε δικαστήριο κράτους μέλους υπό την επιφύλαξη των εξετάσεων στις οποίες πρέπει να προβεί το δικαστήριο αυτό βάσει ιδίως των στοιχείων που εκτίθενται στην παρούσα απόφαση, να εφαρμόζει διατάξεις διμερών συνθηκών, όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, οι οποίες έχουν συναφθεί μεταξύ του εν λόγω κράτους μέλους και
The first paragraph of Article 307 EC is to be interpreted as permitting a court of a Member State, subject to the findings to be made by that court having regard inter alia to the criteria set out in this judgment, to apply the provisions of bilateral agreements such as those at issue in the main proceedings, concluded between that State and a nonmember country and according protection to a name from the nonmember country, even where those provisions prove to be contrary to the EC Treaty rules, on the ground that they concern an obligation resulting from agreements concluded before the date of the accession of the Member State concerned to the European Union. Pending the success of one of the methods referred to in the second paragraph of Article 307 EC in eliminating any incompatibilities between an agreement predating that accession and the Treaty, the first paragraph ofthat article permits that State to continue to apply such an agreement in so far as it contains obligations which remain binding on that State under international law.'
τρίτης χώρας και συνεπάγονται την προστασία ονομασίας αυτής της τρίτης χώρας έστω και αν οι διατάξεις αυτές αποδεικνύονται αντίθετες προς τους κανόνες της Συνθήκης ΕΚ, για τον λόγο ότι πρόκειται για υποχρέωση απορρέουσα από συμβάσεις συναφθείσες πριν από τον χρόνο προσχωρήσεως του οικείου κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση Εν αναμονή της δυνατότητας εξαλείψεως ενδεχομένων ασυμβιβάστων μεταξύ συμβάσεως προγενέστερης της προσχωρήσεως του οικείου κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης δι' ενός των μέσων στα οποία αναφέρεται το άρθρο 307, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, το πρώτο εδάφιο του άρθρου αυτού επιτρέπει στο εν λόγω κράτος μέλος να εξακολουθήσει να εφαρμόζει τέτοια σύμβαση εφόσον αυτή συνεπάγεται υποχρεώσεις οι οποίες εξακολουθούν να το δεσμεύουν δυνάμει του διεθνούς δικαίου.»
(2) Articles 28 EC and 30 EC do not preclude the application of a bilateral agreement between a Member State and a nonmember country which grants absolute protection to a geographical indication which, although it is not the name of a specific region or place of the nonmember country, designates a product originating in a specific region or place in that country without, however, implying any particular links between the origin of the product and its qualities, provided that that designation has not become generic in the country of origin at the time of the entry into force of the agreement or subsequently.
Ο vεvικóc εισαγγελέας A Tizzano ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας TTIC 22ας Μαΐου 2003.
(3) Articles 28 EC and 30 EC preclude a national measure which reserves for producers established in a nonmember country the use of an indication which is incapable of establishing any link between the product and its geographical origin by granting to that designation absolute protection, regardless of any likelihood of confusion.
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
(4) The rules laid down in the agreement concluded at Vienna on 11 June 1976 between the Republic of Austria and the Czechoslovak Socialist Republic on the protection of designations referring to the source of agricultural and industrial products are covered by the first paragraph of Article 307 EC, and consequently prevail over any provisions to the contrary of Community law, despite the fact that Austria did not officially announce the succession of States in respect of that agreement until 1997, after Austria's entry into the Community.
Με διάταξη της 20ής Δεκεμβρίου 2000, το Østre Landsret υπέβαλε πέντε προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο στ', και Β, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση.
(5) Where the meaning of an agreement concluded by a Member State before its accession to the Community, such as the agreement concluded at Vienna on 11 June 1976 between the Republic of Austria and the Czechoslovak Socialist Republic on the protection of designations referring to the source of agricultural and industrial products, is ambiguous and its interpretation, according to the relevant rules of general international law, leaves scope for several meanings, the second paragraph of Article 307 EC requires the contracting Member State to give preference to the meaning which is most consistent with its Community obligations.'
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
Case C-8/01 Assurandør-Societetet ν Skatteministeriet Taxation