natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ποιοι λόγοι μπορούν να θεωρούνται αντικειμενικοί ορίζεται λεπτομερέστερα στο άρθρο 7 αυτού του νόμου.
13What may be regarded as ‘objective grounds’ is set out in section 7 of the 2003 Act.
Από το άρθρο 6, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 1, του νόμου του 2003 συνάγεται ότι εργαζόμενοι ορισμένου χρόνου δεν επιτρέπεται να τυγχάνουν δυσμενέστερης μεταχειρίσεως από αντίστοιχους εργαζομένους αορίστου
The combined effect of section 6(1) and section 2(1) of the 2003 Act is that a fixedterm employee may not be treated in
12 — Στη διάταξη περί παραπομπής εκτίθεται ότι αντιβαίνουσα προς το άρθρο 9, παράγραφος 1, του νόμου του 2003 συμφωνία για τη λήξη ισχύος της συμβάσεως μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα ή με την επέλευση ορισμένου γεγονότος είναι «void ab initio» (ex tunc άκυρη).
12 — The order for reference states that an agreement as to the expiry of the contract by effluxion of time or the occurrence of an event, and which contravenes section 9(1) of the 2003 Act, is ‘void ab initio’.
13 — Βλ. το άρθρο 6, παράγραφος 2, και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του νόμου του 2003.
11 — Footnote not relevant to the English translation.
IMPACT παρασχεθεί σχετική αρμοδιότητα από τον νόμο. Κανένας από τους δύο δεν έχει ρητώς αρμοδιότητα να αποφαίνεται επί αξιώσεως στηριζόμενης σε διάταξη αμέσου αποτελέσματος του κοινοτικού δικαίου, εκτός αν αυτή εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής διατάξεων, οι οποίες παρέχουν αρμοδιότητα στον Rights Commissioner ή στο Labour Court.
Neither has express jurisdiction to determine a claim based on a directly effective provision of Community law unless the provision at issue comes within the scope of the legislation that confers jurisdiction upon them.
Ιδιομορφίες του ιρλανδικού δημοσιοϋπαλληλικού δικαίου
Special features of Irish civil service law
Κατά το άρθρο 14 του νόμου του 2003, αξίωση στρεφόμενη κατά εργοδότη, με την οποία προβάλλεται παραβίαση αυτού του νόμου, πρέπει να υποβάλλεται σε πρώτο βαθμό σε έναν επίτροπο δικαιωμάτων, τον αποκαλούμενο «Rights Commissioner» 14.
Under section 14 of the 2003 Act, a complaint alleging that an employer has contravened any provision of the Act must be referred in the first instance to a ‘Rights Commissioner’.
Η σχετική προσφυγή μπορεί να ασκηθεί από τον ίδιο τον εργαζόμενο ή —με τη συναίνεσή του— από τη συνδικαλιστική οργάνωση στην οποία αυτός ανήκει.
14The complaint may be referred by an employee or — with the employee’s consent — by a trade union of which the employee is a member.
Ο Rights Commissioner αποφασίζει επί της προσφυγής κατόπιν ακροάσεως των διαδίκων και μπορεί να διατάξει τα προβλεπόμενα στο άρθρο 14, παράγραφος 2, του νόμου μέτρα.
The Rights Commissioner’s decision on a complaint is taken after hearing the parties and must incorporate one or more of the measures set out in section 14(2) of the 2003 Act.
Δικαιούται, μεταξύ άλλων, να υποχρεώσει τον εργοδότη σε καταβολή χρηματικής αποζημιώσεως έως κατ’ ανώτατο όριο το διπλάσιο των ετήσιων αποδοχών του καταγγέλλοντος.
The Rights Commissioner may, inter alia, require the employer to pay appropriate compensation of up to twice the complainant’s annual remuneration.
Με την αίτησή του για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει εξάλλου τις ακόλουθες ιδιομορφίες του ιρλανδικού δημοσιοϋπαλληλικού δικαίου.
In its order for reference, the referring court refers also to the following special features of Irish civil service law.
Το άρθρο 15 του νόμου του 2003 προβλέπει ότι οι διάδικοι μπορούν να ασκήσουν έφεση κατά της αποφάσεως του Rights Commissioner ενώπιον του Labour Court.
Section 15 of the 2003 Act provides that the parties may appeal to the Labour Court against the decision of a Rights Commissioner.
Στη συνέχεια, κατά της αποφάσεως του Labour Court μπορεί να ασκηθεί αναίρεση, περιοριζόμενη σε νομικά ζητήματα, ενώπιον του High Court.
An appeal against a judgment of the Labour Court may then be brought — on a point of law only — before the High Court.
Η απόφαση του High Court είναι οριστική και αμετάκλητη.
The determination of the High Court is final and conclusive.
Κατά τα στοιχεία που παρέχει το αιτούν δικαστήριο, τόσο ο Rights Commissioner όσο και το Labour Court έχουν εξουσία να αποφασίζουν μόνο καθόσον τους έχει
According to the referring court, the jurisdiction of the Rights Commissioner and of the Labour Court is limited to that which has been conferred upon them by statute.
Η πρόσληψη των μονίμων γίνεται μόνο με γενικό διαγωνισμό, απαγορεύεται δε ο διορισμός εργαζομένων ορισμένου χρόνου σε θέσεις μονίμων.
Recruitment to ‘established’ posts is by way of public competition, and the appointment to an ‘established’ post of a person who is employed in a temporary capacity is prohibited.
Η πρόσληψη εκτάκτων, αντιθέτως, γίνεται είτε με γενικό διαγωνισμό είτε με επιτόπιες προσλήψεις και μπορεί επίσης να είναι ορισμένου χρόνου.
On the other hand, recruitment to ‘unestablished’ posts is either by way of public competition or local recruitment, and may also be for a fixed term.
Υπάγονται στην ιρλανδική «Labour Relations Commission» (επιτροπή για τις σχέσεις εργασίας).
They operate under the auspices of the Irish Labour Relations Commission.
Ανάλογα με το σχετικό νομικό έρεισμα, οι αποφάσεις τους είναι δεσμευτικές ή έχουν απλώς χαρακτήρα μη δεσμευτικής συστάσεως.
Their decisions are either binding or simply in the nature of a non-binding recommendation, depending on the relevant legislation.
Βλ., επί παραδείγματι, αναλυτικότερα ως προς το έργο των Rights Commissioners στο πλαίσιο εργατικών διαφορών, στην ιστοσελίδα του Διαδικτύου http//www.lrc.ie eiten (τελευταία αναζήτηση στις 14 Νοεμβρίου 2007).
Further information about the role of the Rights Commissioners in employment disputes may be found at http://www.lrc.ie (last viewed on 14 November 2007).
Οι διατάξεις που διέπουν τα δικαιώματα για συντάξεις του δημοσίου στην Ιρλανδία
Under relevant regulations governing pension entitlements in the Irish civil service,
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-268/06 αντίστοιχων εργαζομένων αορίστου χρόνου.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-268/06 are merely claiming the same employment conditions as those of comparable permanent workers.
Άλλοι προσφεύγοντες απασχολήθηκαν αδιαλείπτως πλέον των τριών ετών και ζητούν όχι μόνον ίδιους όρους απασχολήσεως, αλλά επιπλέον συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου.
Other complainants have completed more than three years’ continuous service and are claiming not only the same employment conditions, but also contracts of indefinite duration.
προβλέπουν διαφορετικά συστήματα για τους μονίμους δημοσίους υπαλλήλους και τους εκτάκτους.
separate schemes exist for established and unestablished civil servants.
Υπάρχουν επίσης σημαντικές διαφορές στις διατάξεις που εφαρμόζονται για τις απολύσεις μονίμων δημοσίων υπαλλήλων και εκτάκτων υπαλλήλων.
There are significant differences also in the regulations applicable for the purpose of dismissing established as against unestablished civil servants.
Η πρακτική συνέπεια των διαφορών αυτών είναι ότι η θέση εργασίας των μονίμων δημοσίων υπαλλήλων είναι πολύ πιο ασφαλής απ’ ό,τι αυτή των εκτάκτων.
The practical consequence of these differences is that the security of tenure of established civil servants is significantly greater than that of unestablished civil servants.
III — Τα πραγματικά περιστατικά και η διαφορά της κύριας δίκης
III — Facts and the main proceedings
Ο λόγος για τον οποίο προτιμήθηκαν συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου ήταν είτε διότι επρόκειτο για κάλυψη προσωρινών αναγκών είτε διότι δεν είχε εξασφαλιστεί η χρονικώς απεριόριστη χρηματοδότηση για τις αντίστοιχες θέσεις εργασίας.
The reason for resorting to fixedterm contracts was either to meet a temporary need or to cover situations where permanent funding for the posts involved could not be guaranteed.
Κατά γενική πρακτική των οικείων υπουργείων, οι συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου ανανεώθηκαν κάθε φορά για χρονικά διαστήματα από 12 έως 24 μήνες.
The respondents’ general practice was to renew fixedterm employment contracts for periods of between 12 and 24 months.
Πάντως, αμέσως πριν από την έναρξη ισχύος του νόμου του 2003, το υπουργείο εξωτερικών παρέτεινε τις συμβάσεις εργασίας μερικών από τους προσφεύγοντες για χρονικά διαστήματα ορισμένου χρόνου διάρκειας έως οκτώ ετών.
However, during the period immediately before the 2003 Act entered into force, the Department of Foreign Affairs renewed the employment contracts of a number of the complainants for a fixed term of up to eight years.
Η IMPACT είναι μια συνδικαλιστική οργάνωση που εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργαζομένων στο δημόσιο στην Ιρλανδία.
IMPACT is a trade union representing the interests of civil and public servants in Ireland.
Στη διαφορά της κύριας δίκης, η IMPACT στρέφεται, ως εκπρόσωπος 91 συνολικώς από τα μέλη της, κατά διαφόρων ιρλανδικών υπουργείων, στα οποία τα οικεία μέλη της (στο εξής: επίσης, προσφεύγοντες) απασχολούνται ή απασχολούνταν ως έκτακτοι υπάλληλοι βάσει διαδοχικών σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου διαφορετικής διάρκειας.
The main proceedings are between IMPACT, as the representative of 91 of its members, and various Irish government departments (‘the respondents’) in which the trade union members concerned (‘the complainants’) are or were all employed as unestablished civil servants on the basis of successive fixedterm employment contracts of varying duration.
Οι συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου των προσφευγόντων άρχισαν όλες πριν από τις 14 Ιουλίου 2003 και συνεχίσθηκαν πέραν αυτού του χρονικού σημείου.
The complainants’ fixedterm employment contracts all commenced before 14 July 2003 and continued beyond that date. Some of the complainants have completed less than three years’ continuous service in their respective departments and accordingly
Η ρήτρα 4 της συμφωνίαςπλαισίου έχει άμεσο αποτέλεσμα, η ρήτρα 5 όμως όχι.
The Rights Commissioner ruled that Clause 4 of the Framework Agreement was directly effective but that Clause 5 was not.
Για το χρονικό διάστημα από τις 10 Ιουλίου 2001 έως τις 14 Ιουλίου 2003 —αυτό είναι το χρονικό διάστημα από την εκπνοή της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας 1999/70 στο εσωτερικό δίκαιο έως την μεταφορά της στο ιρλανδικό δίκαιο—, οι προσφεύγοντες στήριξαν τις αξιώσεις τους στις ρήτρες 4 και 5 της συμφωνίαςπλαισίου και επικαλέσθηκαν το άμεσο αποτέλεσμά τους.
In respect of the period from 10 July 2001 to 14 July 2003 — the period between the deadline for transposing Directive 1999/70 and the date of its actual transposition in Ireland — the complainants’ claims were based on Clauses 4 and 5 of the Framework Agreement and they relied on the direct effect of those provisions.
Για τον μετά τις 14 Ιουλίου 2003 χρόνο, οι προσφεύγοντες επικαλέσθηκαν το άρθρο 6 του νόμου του 2003.
In respect of the period after 14 July 2003, the complainants relied on section 6 of the 2003 Act.
Κατά συνέπεια, η Rights Commissioner έκρινε βάσιμους μόνο τους ισχυρισμούς των προσφευγόντων που δεν στηρίζονται στη ρήτρα 5 της συμφωνίαςπλαισίου.
Accordingly, the Rights Commissioner found that only the complaints made by the complainants which were not based on Clause 5 of the Framework Agreement were well founded.
Κατά την εκτίμησή της, τα υπουργεία, συνάπτοντας με τους προσφεύγοντες συμβάσεις προβλέπουσες όρους απασχολήσεως δυσμενέστερους από εκείνους των αντίστοιχων εργαζομένων αορίστου χρόνου, προσέβαλαν τα δικαιώματά τους που πηγάζουν τόσο από το εθνικό δίκαιο όσο και από την οδηγία 1999/70.
She held that the respondents had infringed the complainants’ rights under both national law and Directive 1999/70 by affording them less favourable conditions of employment than those afforded to comparable permanent workers.
Η Rights Commissioner έκρινε εν προκειμένω ότι αντίστοιχοι εργαζόμενοι αορίστου χρόνου είναι οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι.
The Rights Commissioner regarded established civil servants as comparable permanent workers.
Τα οικεία υπουργεία αμφισβήτησαν την αρμοδιότητα της Rights Commissioner να αποφανθεί επί της προσφυγής, καθόσον αυτή στηρίζεται στην οδηγία 1999/70.
The respondents challenged the jurisdiction of the Rights Commissioner to entertain the complaints in so far as they were based on Directive 1999/70.
Κατά την άποψή τους, οι Rights Commissioners μπορούν να αποφαίνονται μόνον επί προσφυγών, με τις οποίες προβάλλεται παράβαση των σχετικών διατάξεων του εθνικού δικαίου.
They contended that the Rights Commissioner’s jurisdiction was confined to adjudicating on complaints alleging a contravention of the relevant national law.
Επικουρικώς, τα υπουργεία προέβαλαν ότι οι ρήτρες 4 και 5 της συμφωνίαςπλαισίου δεν είναι απαλλαγμένες αιρέσεων και αρκούντως ακριβείς και ότι, ως εκ τούτου, οι ιδιώτες δεν μπορούν να τις επικαλούνται ενώπιον εθνικών δικαστηρίων.
In the alternative, the respondents contended that Clauses 4 and 5 of the Framework Agreement were not unconditional or sufficiently precise and could not therefore be relied upon by individuals before national courts.
Επιπλέον, κατά τη ρήτρα 4 της συμφωνίαςπλαισίου, ο εργαζόμενος ορισμένου χρόνου δεν δικαιούται της ίδιας αμοιβής και της ίδιας καταβολής συντάξεως όπως ο αντίστοιχος εργαζόμενος αορίστου χρόνου.
They also contended that a fixedterm worker was not entitled under Clause 4 of the Framework Agreement to the same pay and pensions as a comparable permanent worker.
Η Rights Commissioner έκρινε ότι έχει αρμοδιότητα και ως προς το χρονικό διάστημα μεταξύ της λήξεως της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας 1999/70 και της ημερομηνίας μεταφοράς της στο εσωτερικό δίκαιο στην Ιρλανδία.
The Rights Commissioner took the view that she had jurisdiction, including in respect of the period between the deadline for transposing Directive 1999/70 and the date of its actual transposition in Ireland.
Επιπλέον, έλαβε ως βάση ότι η εμπεριεχόμενη στη ρήτρα 4 της συμφωνίαςπλαισίου αρχή της
Furthermore, she proceeded on the assumption that, in relation to employment conditions, the principle of nondiscrimination referred to in Clause 4 of the Framework Agreement
Στηριζόμενη στο άρθρο 14, παράγραφος 2, του νόμου του 2003, η Rights Commissioner επιδίκασε χρηματικές αποζημιώσεις στους προσφεύγοντες, οι οποίες κατά περίπτωση ανήλθαν σε 2 000 έως 40 000 ευρώ.
The Rights Commissioner awarded the complainants monetary compensation pursuant to section 14(2) of the 2003 Act, ranging from EUR 2 000 to EUR 40 000, depending on the individual case.
Επιπλέον, υποχρέωσε τα επί μέρους υπουργεία να εφαρμόσουν στους προσφεύγοντες όρους απασχολήσεως όμοιους με αυτούς που ισχύουν για τους αντίστοιχους εργαζομένους αορίστου χρόνου.
She also ordered the respondents to apply to the complainants terms and conditions of employment equivalent to those enjoyed by comparable permanent workers.
Τέλος, ως προς ορισμένους των προσφευγόντων, η Rights Commissioner δέχθηκε ότι δικαιούνται να ζητήσουν σύναψη συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου που να προβλέπουν όρους που να μην είναι δυσμενέστεροι από εκείνους που ισχύουν για αντίστοιχους εργαζομένους αορίστου χρόνου.
Finally, the Rights Commissioner granted some of the complainants the right to an employment contract of indefinite duration on terms no less favourable than those enjoyed by com -parable permanent workers.
Τα οικεία υπουργεία εφεσίβαλαν την απόφαση της Rights Commissioner ενώπιον του Labour Court Dublin.
The respondents appealed against the Rights Commissioner’s decision to the Labour Court in Dublin.
Η IMPACT άσκησε αντέφεση κατά της αποφάσεως της Rights Commissioner, καθόσον με αυτή έγινε δεκτό ότι η ρήτρα 5 της συμφωνίαςπλαισίου δεν έχει απ’ ευθείας εφαρμογή.
IMPACT crossappealed against the Rights Commissioner’s decision in so far as it held that Clause 5 of the Framework Agreement was not directly effective.
— ο Rights Commissioner και το Labour Court δεν έχουν ρητώς αρμοδιότητα προς τούτο βάσει του εθνικού δικαίου του κράτους μέλους περιλαμβανομένων και των διατάξεων του εθνικού νόμου που μεταφέρει την οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο,
Individuals can pursue alternative claims arising out of a failure by their employer to apply the Dir -ective to their individual circumstances before the High Court and
IV — Η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως και η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου
IV — Reference for a preliminary ruling and the proceedings before the Court of Justice
Με διάταξη της 12ης Ιουνίου 2006, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 19 Ιουνίου 2006, το Labour Court του Δουβλίνου ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως:
By order of 12 June 2006, received at the Court of Justice on 19 June 2006, the Labour Court in Dublin decided to stay the proceedings before it and to refer the following questions to the Court of Justice for a preliminary ruling:
— οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προσφύγουν ενώπιον του αρμοδίου τακτικού δικαστηρίου κατά του κράτους μέλους και να ζητήσουν αποζημίωση για τη ζημία που υπέστησαν από την παράλειψη του κράτους μέλους να μεταφέρει εμπροθέσμως την οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο;
Individuals can pursue alternative claims before an ordinary court of competent jurisdiction against the Member State seeking damages for loss suffered by them arising from the Member State’s failure to transpose the Directive on time?
2) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: α) Είναι η ρήτρα 4, παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου […] αρκούντως
(2) If the answer to Question 1 is in the affirmative,
«1) Υποχρεώνει το κοινοτικό δίκαιο (και ειδικότερα η αρχή της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας) τους Rights Commissioners και το Labour Court, όταν εκδικάζουν, σε πρώτο βαθμό, υπόθεση δυνάμει διατάξεως του εθνικού δικαίου, ή έφεση κατά τέτοιας αποφάσεως, να εφαρμόζουν απευθείας εφαρμοστέα διάταξη της οδηγίας 1999/70 […] σε περιπτώσεις που:
‘(1) In deciding a case at first instance under a provision of domestic law or in determining an appeal against such a decision, are the Rights Commissioners and the Labour Court required by any principle of Community law (in particular the principle of equivalence and effectiveness) to apply a directly effective provision of Council Directive 1999/70/EC of 28 June 1999 concerning the framework agreement on fixedterm work concluded by ETUC, UNICE and CEEP in circumstances where:
IMPACT ακριβής και απαλλαγμένη αιρέσεων ώστε να μπορούν να την επικαλούνται οι ενδιαφερόμενοι ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων;
Directive 1999/70/EC unconditional and sufficiently precise in its terms as to be capable of being relied upon by individuals before their national courts?
— η ανανέωση για την παρατεταμένη αυτή περίοδο έχει ως αποτέλεσμα την παράκαμψη της εφαρμογής στον ενδιαφερόμενο των ευεργετικών διατάξεων της ρήτρας 5 της συμφωνίαςπλαισίου όταν αυτή έχει πλέον μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο και
(b) the renewal for the extended period has the effect of circumventing the application to an individual of the full benefit of Clause 5 of the Framework Agreement when transposed into domestic law, and
— η ανανέωση δεν υπαγορεύεται από αντικειμενικούς λόγους άσχετους με την κατάσταση του εργαζομένου ως εργαζομένου ορισμένου χρόνου;
Is Clause 5(1) of the Framework Agreement on Fixed-Term Work concluded by ETUC, UNICE and CEEP annexed to Direct- ive 1999/70/EC unconditional and sufficiently precise in its terms as to be capable of being relied upon by individuals before their national courts?
3) Λαμβανομένης υπόψη της απαντήσεως του Δικαστηρίου στο πρώτο ερώτημα και στο δεύτερο ερώτημα, στοιχείο β΄:
(3) Having regard to the Court’s answers to Question 1 and Question 2(b),
4) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα ή στο δεύτερο ερώτημα: εμποδίζει η ρήτρα 5, παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου […] τα κράτη μέλη υπό την ιδιότητα του εργοδότη να ανανεώσουν σύμβαση απασχολήσεως ορισμένου χρόνου μέχρι οκτώ έτη κατά την περίοδο μετά την ημερομηνία κατά την οποία η οδηγία έπρεπε να μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο και πριν από τη θέσπιση του εθνικού νόμου για τη μεταφορά της, οσάκις: υποχρεώνει κάποια διάταξη του κοινοτικού δικαίου (και ειδικότερα η υποχρέωση ερμηνείας του εθνικού δικαίου σύμφωνα με το γράμμα και τους σκοπούς της οδηγίας ώστε να επιτυγχάνεται το αποτέλεσμα που επιδιώκει η οδηγία) τον Rights Commissioner και το Labour Court να ερμηνεύουν διατάξεις του εθνικού δικαίου που θεσπίστηκαν
(4) If the answer to Question 1 or Question 2 is in the negative, are the Rights Commissioner and the Labour Court required by any provision of Community law (and in particular the obligation to interpret domestic law in light of the wording and purpose of a Directive so as to produce the result pursued by the Directive) to interpret provisions of domestic law enacted for the purpose of transposing Council does Clause 5(1) of the Framework Agreement on Fixed-Term Work concluded by ETUC, UNICE and CEEP annexed to Directive 1999/70/EC preclude a Member State, acting in its capacity as an employer, from renewing a fixed term contract of employment for up to eight years in the period after the said Directive should have been transposed and before the transposing legislation was enacted in domestic law where:
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-268/06 για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 1999/70 […] κατά την έννοια ότι εφαρμόζεται αναδρομικώς από την ημερομηνία κατά την οποία η οδηγία έπρεπε να έχει μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο οσάκις:
Directive 1999/70/EC of 28 June 1999 concerning the framework agreement on fixedterm work concluded by ETUC, UNICE and CEEP as having retrospective effect to the date on which the said Directive should have been transposed where:
Στην ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία, κατέθεσαν γραπτές παρατηρήσεις και διατύπωσαν προφορικώς τις απόψεις τους, εκτός από την IMPACT και τα καθών στη διαφορά της κύριας δίκης υπουργεία, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
IMPACT and the respondents in the main proceedings, and also the United Kingdom Government and the Commission of the European Communities, have submitted written and oral observations in the proceedings before the Court of Justice.
Επιπροσθέτως, η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών κατέθεσε γραπτές παρατηρήσεις.
In addition, the Netherlands Government has submitted written observations.
— η διατύπωση της διάταξης εθνικού δικαίου δεν αποκλείει ρητά τέτοια ερμηνεία, αλλά
— the wording of the provision of domestic law does not expressly preclude such an interpretation, but,
— κανόνας του εθνικού δικαίου περί ερμηνείας των νόμων αποκλείει την αναδρομική εφαρμογή εκτός αν υπάρχει σαφής και αναμφισβήτητη διάταξη περί του αντιθέτου;
— a rule of domestic law governing the construction of statutes precludes such retrospective application unless there is a clear and unambiguous indication to the contrary?
Α — Επί του πρώτου ερωτήματος: Υπο­χρέωση εφαρμογής διατάξεων αμέσου απο­τελέσματος του κοινοτικού δικαίου ελλείψει ρητώς παρεχόμενης αρμοδιότητας
A — Question 1: Obligation to apply directly effective provisions of Community law in the absence of express jurisdiction
Με το πρώτο του ερώτημα, το Labour Court ερωτά κατ’ ουσίαν αν ένα εθνικό δικαστήριο υποχρεούται να προβεί στην εφαρμογή διατάξεων του κοινοτικού δικαίου που έχουν άμεσο αποτέλεσμα, όταν ναι μεν στο πλαίσιο του εθνικού δικαίου δεν του παρέχεται προς τούτο ρητώς αρμοδιότητα, έχει όμως αρμοδιότητα να εφαρμόζει εθνικό νόμο θεσπισθέντα για τη μεταφορά αυτών των διατάξεων στο εθνικό δίκαιο, ο δε ιδιώτης δεν θα μπορούσε άλλως να επικαλεσθεί άμεσα
By its first question, the Labour Court asks, in essence, whether a national court is required to apply directly effective provisions of Community law if, notwithstanding the fact that it has not been given express jurisdiction to do so under domestic law, it does have jurisdiction to apply the national transposing legislation enacted in relation to those provisions and those provisions could do the “employment conditions” to which Clause 4 of the Framework Agreement annexed to Directive 1990/70/EC refers include conditions of an employment contract relating to remuneration and pensions?’
IMPACT αυτές τις διατάξεις παρά μόνον ενώπιον άλλων εθνικών δικαστηρίων και υπό λιγότερο ευνοϊκούς όρους.
IMPACT otherwise be directly relied upon by individuals only before other domestic courts and on less favourable terms.