natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι γενικές αρχές του δικαίου δηλαδή —για τις οποίες το Δικαστήριο έκρινε βάσει του άρθρου 220 ΕΚ ότι αποτελούν τμήμα του πρωτογενούς κοινοτικού δικαίου— αποκτούν ειδική έκφραση και εφαρμόζονται μέσω ειδικών κοινοτικών νομοθετημάτων. […]Αν υποτεθεί ότι η αρχή αυτή αντιστρέφεται τελείως και αναγνωριστεί σε μια γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου που, […] εκφράζεται με συγκεκριμένη κοινοτική νομοθεσία, κάποιος βαθμός αυτονομίας ώστε να μπορεί να προβληθεί αντί ή ανεξάρτητα της νομοθεσίας αυτής, τότε θα προέκυπτε μια προβληματική κατάσταση.Όχι μόνον η προσέγγιση αυτή θα δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα ασφαλείας δικαίου, αλλά και θα έθετε εν αμφιβόλω την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της Κοινότητα και των κρατών μελών και την απονομή εξουσιών εν γένει στο πλαίσιο της Συνθήκης» (σημεία 136 έως 138).
Thus general principles of law — referred to by the Court on the basis of Article 220 EC as part of primary Community law — are given expression and effect through specific Community legislation …A problematic situation could arise, however, if this concept were to be turned practically upside down by allowing a general principle of Community law which, as in the present case, may be considered to be expressed in specific Community legislation, a degree of emancipation such that it can be invoked instead or independently of that legislation.Not only would such an approach raise serious concerns in relation to legal certainty, it would also call into question the distribution of competence between the Community and the Member States, and the attribution of powers under the Treaty in general …’ (paragraphs 136 to 138).
15 — Στο τεύχος 43, 2006, αριθ.
15 — The Common Market Law Review, No 1, Vol.
1, οι εκδότες του περιοδικού Common Market Law Review επικρίνουν με ισχυρά επιχειρήματα την απόφαση Mangold, επισημαίνοντας ότι προσθέτει ένα περαιτέρω επίπεδο πολυπλοκότητας στο κοινοτικό ρυθμιστικό πλαίσιο (βλ., ιδίως, σ.
43, 2006, dedicates a perceptive editorial to the Mangold judgment, which is critical in tone and draws attention to the extreme level of complexity the judgment brings to the Community legal framework.
7 και 8).
See, in particular, pp. 7 and 8.
16 — Ένα διαφορετικό ζήτημα ανακύπτει όταν μια οδηγία ορίζει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να την μεταφέρουν στην εσωτερική τους νομοθεσία λαμβάνοντας υπόψη τα θεμελιώδη δικαιώματα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
16 — A different situation arises where a directive requires the Member States to transpose it in the light of the fundamental rights of the European Union.
Με την απόφαση της 10ης Ιουλίου 2003, C-20/00 και C-64/00, Booker Aquaculture (Συλλογή 2003, σ. I-7411), το Δικαστήριο, ακολουθώντας την πρόταση του γενικού εισαγγελέα Mischo, έκρινε ότι κατά τη μεταφορά οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη, τα κράτη μέλη οφείλουν να σέβονται τα θεμελιώδη δικαιώματα, ως γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου.
In the judgment in Joined Cases C-20/00 and C-64/00 Booker Aquaculture and Hydro Seafood [2003] ECR I-7411, the Court, in line with the opinion of Advocate General Mischo, declared that, in so far as they are general principles of Community law, the fundamental rights must be observed by States when transposing directives into their national legal systems.
Ασφαλώς, είναι αληθές ότι τα θεμελιώδη δικαιώματα της Ενώσεως δεν είναι χρήσιμα μόνο για την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, αλλά και για να ελέγχεται η δράση των εθνικών αρχών.
Indeed, the fundamental rights of the European Union are useful not only for interpretation but also for reviewing acts of the public authorities.
Η λειτουργία αυτή βασίζεται στον συνταγματικό ουσιαστικά χαρακτήρα των θεμελιωδών δικαιωμάτων, τα οποία δημιουργούν ένα χώρο ελευθερίας των ιδιωτών, συγχρόνως όμως νομιμοποιούν και τη δράση της Ενώσεως.
That function is derived from the essentially constitutional nature of the fundamental rights, in that, as well as conferring areas of freedom on individuals, they also legitimise the acts of the Union.
MICHAELER κ.λπ.
MICHAELER AND OTHERS years.
Το Δικαστήριο, αντιθέτως, έκρινε ότι, εφόσον το επίδικο σύστημα θέσπιζε κανόνες σχετικούς με τους όρους εργασίας, αποκλειόταν η εφαρμογή της οδηγίας 97/81 και απέφυγε το εξεταζόμενο εν προκειμένω θέμα 18.
17However, the Court held that the disputed scheme concerned working conditions, thereby excluding Directive 97/81 and avoiding the need to consider the question which has arisen in the present case. 18
Κατά τη γνώμη μου, οι αμφιβολίες που διατυπώνει το εθνικό δικαστήριο αφορούν δύο οδηγίες: την οδηγία 97/81 —στην οποία ρητώς αναφέρεται το αιτούν δικαστήριο— η οποία διέπει την εργασία μερικής απασχολήσεως και την οδηγία 76/207 περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας.
In my opinion, the uncertainties raised by the Italian court are governed by two directives: Directive 97/81, to which that court has expressly referred and which governs parttime work, and Directive 76/207, which concerns the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions.
Μολονότι το αιτούν δικαστήριο κάνει μνεία του άρθρου 137 ΕΚ, τα ερωτήματα τα οποία θέτει αφορούν την προαναφερθείσα οδηγία 76/207.
Although the referring court cites Article 137 EC, its questions pertain to Directive 76/207.
Ένα έτος αργότερα, το ζήτημα της συνυπάρξεως αυτών των οδηγιών ανέκυψε και πάλι στην απόφαση Wippel, στην οποία, τελικά, έγινε δεκτή η ταυτόχρονη εφαρμογή των οδηγιών σε μια συγκεκριμένη περίπτωση 19.
One year later, the question of the relationship between the two directives arose again in Wippel, in which the Court finally agreed that they could apply simultaneously in an individual case. 19 I feel it would be appropriate to recall at this juncture the opinion of Advocate General Kokott in that case.
Κρίνω σκόπιμο να παραπέμψω στις προτάσεις της γενικής εισαγγελέα Kokott επί της υποθέσεως εκείνης 20.
20 The advocate general took the view, which I fully support, that the two directives pursue different objectives.
Κατά τη γνώμη της, με την οποία συμφωνώ απολύτως, οι δύο οδηγίες επιδιώκουν διαφορετικούς σκοπούς.
In the absence of any material similarity, it is not possible to assume a relationship of general rule to special rule between the provisions. 21
Κατά συνέπεια, στην υπό κρίση υπόθεση, οι προαναφερθείσες οδηγίες μπορούν να ερμηνευθούν σύμφωνα με τις γενικές αρχές του δικαίου, έτσι ώστε να μην απαιτείται εφαρμογή των γενικών αρχών ως αυτοτελών κανόνων, πράγμα που θα οδηγούσε σε διεύρυνση της σφαίρας επιρροής των οδηγιών «από την πίσω πόρτα» και εκτός του πλαισίου της δημοκρατικής διαδικασίας λήψεως αποφάσεων.
Accordingly, in the present case it will be appropriate to interpret those directives in accordance with the general principles, while ensuring that those principles are not applied as autonomous rules which would have the effect of widening the scope of the directives by the back door and bypassing democratic decisionmaking processes.
Αφού διευκρινίστηκε η εφαρμογή των εν λόγω οδηγιών, τόσο σε σχέση με τις γενικές αρχές όσο και μεταξύ τους, θα πρέπει να
Now that the nature of the application of the directives has been identified, in terms of their relationship with the principles and
Τέλος, είναι σκόπιμο να εξεταστεί λεπτομερέστερα η σχέση μεταξύ των οδηγιών 97/81 και 76/207.
Finally, it will be necessary to examine in detail the relationship between Direct- ive 97/81 and Directive 76/207.
19 — Απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 2004, C-313/02 (Συλλογή 2004, σ. I-9483).
17 — Opinion of Advocate General Tizzano in Case C-77/02 Steinicke [2003] ECR I-9027.
20 — Προτάσεις της γενικής εισαγγελέα Kokott της 18ης Μαΐου 2004, στην υπόθεση C-313/02, Nicole Wippel (Συλλογή 2004, σ.
18 — Judgment in Steinicke, cited in footnote 17, paragraph 52.19 — Judgment in Case C-313/02 Wippel [2004] ECR I-9483
I-9483, σημεία 64 έως 67).
20 — Opinion of Advocate General Kokott in Wippel, cited in footnote 19, points 64 to 67.
21 — Όπως επισημαίνει η γενική εισαγγελέας Kokott στο σημείο 67 των προτάσεών της στην προπαρατεθείσα υπόθεση Wippel, «η απαγόρευση των δυσμενών διακρίσεων της οδηγίας 76/207 πρέπει να εφαρμόζεται, σύμφωνα με τη συμφωνίαπλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης, μαζί με την απαγόρευση της δυσμενούς μεταχειρίσεως των εργαζομένων με μερική απασχόληση, διότι αμφότερες οι διατάξεις ρυθμίζουν διαφορετικές καταστάσεις και επιδιώκουν διαφορετικούς σκοπούς.
21 — As the Advocate General states in point 67 of her Opinion in Wippel, ‘the prohibition on discrimination in Directive 76/207 is also applicable alongside the prohibition on discrimination against parttime workers under the Framework Agreement on parttime work because the two provisions relate to different facts and pursue different objectives.
Οι εκάστοτε απαγορεύσεις τους των δυσμενών διακρίσεων συνδέονται με διαφορετικές προϋποθέσεις.
Their particular prohibitions on discrimination are based on different circumstances.
Μεταξύ των διατάξεων αυτών δεν υπάρχει σχέση ειδικότερης προς γενικότερη διάταξη».
There is no relationship between them of general rule to special rule.’
Στην υπόθεση Steinicke, ο γενικός εισαγγελέας Tizzano υποστήριξε ότι τίποτε δεν εμποδίζει την εφαρμογή των δύο οδηγιών σε σύστημα απασχολήσεως με μειωμένο
In Steinicke, Advocate General Tizzano saw no reason not to apply the two directives to a parttime employment scheme with a view to retirement that was open only to employees who had worked fulltime for a total of at least three of the last five
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-55/07 και C-56/07 εξεταστεί επί της ουσίας το ερώτημα που έθεσε το Landesgericht Bozen, εξακριβώνοντας, πρώτον, αν τα επίμαχα ιταλικά μέτρα συνάδουν με την οδηγία 97/81, και, στη συνέχεια, εξετάζοντάς τα υπό το πρίσμα της οδηγίας 76/207.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — JOINED CASES C-55/07 AND C-56/07 between parttime and fulltime employment contracts.
διάκριση μεταξύ συμβάσεων εργασίας μερικής και πλήρους απασχολήσεως.
That aim is enshrined in Clause 1(a) of the Framework Agreement annexed to the directive, which states that its purpose is ‘to provide for the removal of discrimination against parttime workers and to improve the quality of parttime work’.
B — Τα διοικητικά βάρη που προβλέπει το νομοθετικό διάταγμα 61/2000 υπό το πρίσμα της οδηγίας 97/81
B — The administrative obligations imposed by Legislative Decree 61/2000 in the light of Directive 97/81
Η ίση μεταχείριση την οποία επιβάλλει η οδηγία αφορά κυρίως τις ουσιαστικές προϋποθέσεις της σχέσεως εργασίας.
The equal treatment required by the directive is aimed principally at the substantive conditions of the employment relationship.
Εν πάση περιπτώσει, η υπό κρίση υπόθεση δεν αφορά το περιεχόμενο της συμβάσεως εργασίας, δεδομένου ότι η επίμαχη ιταλική ρύθμιση προβλέπει γραφειοκρατικά μέτρα σχετικά με τις διοικητικές υποχρεώσεις που επιβάλλονται στους εργοδότες.
However, the present case does not concern the subjectmatter of the employment contract; instead, the Italian legislation introduces bureaucratic measures into the administrative obligations of employers.
Δημιουργεί μια κάθετη σχέση μεταξύ της δημόσιας αρχής (της επιθεωρήσεως εργασίας) και του ιδιώτη (εργοδότη).
Accordingly, this case relates to a vertical relationship between the State (the employment authority) and an individual (the employer).
Μολονότι η υπό κρίση υπόθεση δεν αφορά τη μορφή δυσμενούς διακρίσεως στην
Despite the fact that in the context of these proceedings the complaint does not concern the type of discrimination which
Το Landesgericht Bozen ζητεί να ερμηνευθεί η οδηγία 97/81 προκειμένου να εξακριβωθεί αν συνάδουν με αυτή δύο διατάξεις του ν.δ.
The Landesgericht Bozen requests an interpretation of Directive 97/81 in order to assess the compatibility with that Community act of two provisions of Legislative Decree 61/2000 (Articles 2 and 8).
61/2000 (τα άρθρα 2 και 8), οι οποίες επιβάλλουν στους εργοδότες την υποχρέωση να κοινοποιούν, εντός 30 ημερών από της συνάψεως της συμβάσεως εργασίας μερικής απασχολήσεως, αντίγραφο της συμβάσεως αυτής στην αρμόδια διεύθυνση της επιθεωρήσεως εργασίας, άλλως προβλέπουν αυστηρό σύστημα διοικητικών κυρώσεων με την επιβολή διοικητικού προστίμου 15 ευρώ για κάθε εργαζόμενο και για κάθε ημέρα καθυστερήσεως, χωρίς να ορίζεται ανώτατο όριο της διοικητικής ποινής.
In accordance with those provisions, employers must send a copy of parttime employment contracts, within 30 days of their conclusion, to the competent employment authority, with infringement being punished by severe administrative penalties under which a fine of EUR 15 is imposed for each employee concerned and for each day of delay; there is no ceiling on the amount payable.
23 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 19 απόφαση Wippel.
23 — Wippel, cited in footnote 19.
Είχα την ευκαιρία να εξετάσω ορισμένες πτυχές της εργασίας μερικής απασχολήσεως στις προτάσεις που ανέπτυξα στις 10 Ιουλίου 2007 στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 6ης Δεκεμβρίου 2007, C-300/06, Ursula Voß (Συλλογή 2007, σ. I-10573), σημεία 28 έως 31).
I examined certain aspects of parttime work in my opinion in Case C-300/06 Voß [2007] ECR I-10573, paragraphs 28 to 31.
Με στόχο την προώθηση της απασχολήσεως, η οδηγία 97/81 κατήργησε κάθε
With a view to promoting employment, Directive 97/81 abolished all discrimination
MICHAELER κ.λπ.
MICHAELER AND OTHERS constitutes an infringement of Community law.
του κοινοτικού δικαίου. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να εξακριβωθεί αν αυτή η διαφορετική μεταχείριση θεμελιώνεται σε αντικειμενική και εύλογη αιτιολογία.
Consequently, it is necessary to identify whether there is an objective, reasonable justification for the different treatment.
οποία κυρίως αναφέρεται η οδηγία 97/81, η εξέταση των μέτρων που θεσπίστηκαν στην Ιταλία δεν στερείται ενδιαφέροντος.
constitutes the main objective of Direct- ive 97/81, it is still important to examine the measures adopted in Italy.
Σύμφωνα με τη ρήτρα 5, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, της συμφωνίαςπλαισίου, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να εντοπίζουν και, όπου είναι αναγκαίο, να εξαλείφουν εµπόδια νοµικής ή διοικητικής φύσεως που µπορεί να περιορίσουν τις ευκαιρίες εργασίας µερικής απασχολήσεως.
Clause 5(1)(a) of the Framework Agreement calls on the Member States to identify obstacles of a legal or administrative nature which may limit the opportunities for parttime work and, where appropriate, eliminate them.
Καθίσταται συνεπώς προφανές ότι οι περιορισμοί γραφειοκρατικού χαρακτήρα που επιβάλλονται στις συμβάσεις εργασίας μερικής απασχολήσεως είναι δυνατόν να παραβιάζουν την οδηγία 97/81.
It is clear, therefore, that the bureaucratic restrictions imposed on the conclusion of parttime contracts are liable to infringe Directive 97/81.
Η νομολογία του Δικαστηρίου και η νομολογιακή πρακτική διαφόρων κρατών μελών αναγνωρίζουν ότι η αρχή της αναλογικότητας διαδραματίζει αυτόνομο ρόλο στο πλαίσιο της αναλύσεως της κοινοτικής αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
The principle of proportionality has been accorded a prominent position in the assessment of the Community principle of nondiscrimination by the caselaw of the Court and the judicial practice of a number of Member States. It has been treated in the same way by academic writers.
Με αυτή την άποψη τάσσεται και η θεωρία 24. Το τριπλό κριτήριο της αναλογικότητας αποτελεί, συνεπώς, το κατάλληλο εργαλείο για την επίλυση του προβλήματος, εφόσον η δυσμενής διάκριση αποδειχθεί πρόσφορη, αναγκαία και ανάλογη υπό στενή έννοια 25.
24 The threefold proportionality test provides a useful tool for resolving the problem, requiring that the discrimination must be appropriate, necessary and proportionate in the strict sense.
61/2000 με το προαναφερθέν άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, της οδηγίας 97/81.
Accordingly, my reply will focus on whether Legislative Decree 61/2000 is compatible with Clause (5)(1)(a) of the Framework Agreement annexed to Direct- ive 97/81.
Θα πρέπει να εξεταστεί, πρώτον, η νομιμότητα της υποχρεώσεως κοινοποιήσεως και, στη συνέχεια, να αναλυθεί η νομιμότητα του συστήματος κυρώσεων.
It is appropriate to assess the lawfulness of the notification obligation first of all, followed by the lawfulness of the punitive measures.
Και οι δύο πτυχές παραβιάζουν την αρχή της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων μεταξύ συμβάσεων εργασίας την οποία θεσπίζει η οδηγία 97/81.
The provisions concerned are both contrary to the principle of nondiscrimination between employment contracts laid down in Directive 97/81.
Για λόγους εννοιολογικής και λεκτικής σαφήνειας, οι αδυναμίες των δύο συστημάτων θα πρέπει να εξεταστούν χωριστά.
For reasons of conceptual and expositional clarity, the failings of the two provisions must be dealt with separately.
Η διοικητική υποχρέωση κοινοποιήσεως
The administrative notification obligation
25 — Το Δικαστήριο εφαρμόζει τακτικά την τριπλή αυτή αξιολόγηση.
25 — The Court carries out this threefold evaluation on a regular basis.
Schwarze, J., European Administrative Law, Sweet & Maxwell, Λονδίνο, 2006, de Búrca, G., The Principle of Proportionality and its Application in EC Law, Yearbook of European Law, τεύχος 13, 1993, Emiliou, N., The Principle of Proportionality in European Law, Kluwer, 1996 και Ellis, E. (εκδ.), The Principle of Proportionality in the Law of Europe, όπ.π. Σχετικά με τη θεωρητική κατασκευή της αρχής της αναλογικότητας σε μια μεθοδολογική προοπτική, και ιδίως σχετικά με τη συνταγματική διάσταση της αρχής, βλ. Bernal Pulido, C., El principio de proporcionalidad y los derechos fundamentales, 2η έκδ., Centro de Estudios Políticos y Constitucionales, Μαδρίτη, 2006. 36.
On the three steps for establishing proportionality in Community law, see Schwarze, J., European Administrative Law, Sweet & Maxwell, London, 2006; de Búrca, G., ‘The Principle of Proportionality and its Application in EC Law’, Yearbook of European Law, vol. 13, 1993; Emiliou, N., The Principle of Proportionality in European Law, Kluwer, 1996; and Ellis, E. (ed.), The Principle of Proportionality in the Law of Europe, op. cit. On the theoretical structure of the principle of proportionality, using a methodological perspective and with the emphasis on the constitutional nature of the principle, see Bernal Pulido, C., El principio de proporcionalidad y los derechos fundamentales, 2nd edition., Centro de Estudios Políticos y Constitucionales, Madrid, 2006. 36.
Το Landesgericht Bozen διερωτάται αν η υποχρέωση κοινοποιήσεως στην επιθεώρηση εργασίας όλων των συμβάσεων εργασίας μερικής απασχολήσεως αποτελεί παράβαση
The Landesgericht Bozen asks whether the obligation to notify all parttime employment contracts to the employment authority
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-55/07 και C-56/07 προτάσεών μου.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — JOINED CASES C-55/07 AND C-56/07 reference for answering the question referred for a preliminary ruling in the present case.
Αν έχει εκδοθεί οδηγία για την εναρμόνιση ενός συγκεκριμένου τομέα, οι γενικές αρχές επιτελούν ερμηνευτική λειτουργία.
Notwithstanding the obvious differences between the fundamental freedoms and a harmonised sector like employment, the methods of review employed by the Court are useful when it comes to drawing up rules for the interpretation of Directive 97/81.
ερώτημα, πρέπει να ληφθεί ως βάση η νομολογία στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας.
forward in paragraphs 17 to 22 of this Opinion. In the case of a directive which harmonises a specific sector, the general principles perform an interpretative function.
Στον τομέα αυτόν, το Δικαστήριο επιτάσσει με ιδιαίτερη αυστηρότητα την κατάργηση των μέτρων που εισάγουν άμεσες διακρίσεις, εφόσον οδηγούν σε κατάφωρη διάκριση, η δικαιολόγηση της οποίας απόκειται στα κράτη μέλη.
In that field, the Court reserves particularly harsh criticism for directly discriminatory measures, because they lead to open inequality which it is for the Member States, to justify.
Φρονώ ότι, προκειμένου να δοθεί απάντηση στο υποβληθέν προδικαστικό
It is my view that the caselaw on freedom of movement must become the point of
Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου οι σχετικές με τον έλεγχο της συμβατότητας με το κοινοτικό δίκαιο ορισμένων εθνικών διοικητικών διαδικασιών οι οποίες επιβάλλονται αποκλειστικά στους επαγγελματίες που ασκούν το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας στηρίζονται στην ελευθερία παροχής υπηρεσιών και την ελευθερία εγκαταστάσεως.
The freedom to provide services and the freedom of establishment have provided the Court with the opportunity to rule on the compatibility with Community law of a number of national administrative procedures aimed solely at professionals exercising the right to freedom of movement.
Με την απόφαση Vander Elst 28, το Δικαστήριο έκρινε ότι «εθνική κανονιστική ρύθμιση που εξαρτά την παροχή ορισμένων υπηρεσιών στο εθνικό έδαφος […] από τη χορήγηση διοικητικής αδείας, συνιστά περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών» 29.
In Vander Elst, 28the Court held that ‘national legislation which makes the provision of certain services on national territory … subject to the issue of an administrative licence constitutes a restriction on the freedom to provide services’.
Η κρίση αυτή, η οποία επαναλήφθηκε με πολυάριθμες αποφάσεις και καθιερώθηκε ως έλεγχος αναλογικότητας, βασίζεται στον πρόσφορο και αναγκαίο χαρακτήρα των διοικητικών μέτρων.
29 That finding, which has become settled caselaw and been endorsed as a test of proportionality, is founded on the appropriateness and necessity of the administrative measures concerned.
Πρώτον, το Δικαστήριο εξακριβώνει την ύπαρξη λογικής σχέσεως μεταξύ της υποχρεώσεως που επιβάλλει το εθνικό δίκαιο και του σκοπού τον οποίο διώκει 30.
First of all, the Court determines whether there is a logical relationship between the national obligation and the aim it pursues.
Δεύτερον, αξιολογεί αν υπάρχουν εναλλακτικά μέτρα, λιγότερο περιοριστικά,
30 Second, the Court evaluates whether there are less restrictive alternatives which would enable the State to achieve the same objectives using less
27 — Η αρχή της αναλογικότητας απαιτεί να έχει προηγουμένως οριστεί ένα επίπεδο ή ένα πρότυπο προστασίας το οποίο το δικαστήριο πρέπει να εφαρμόζει σε συνάρτηση με το πραγματικό, το θεσμικό και το κανονιστικό πλαίσιο της συγκεκριμένης περιπτώσεως.
27 — The principle of proportionality requires the prior determination of a level of protection, which must be adopted by the court carrying out the assessment on the basis of the factual, institutional and legislative context of each individual case.
Αυτό ισχύει για όλες τις έννομες τάξεις των κρατών μελών που έχουν αποδεχθεί την εν λόγω αρχή.
That occurs in all the legal systems of the Member States which have recognised the principle.
Σύμφωνα με τον P.
According to Craig, P., op. cit., p.
Craig,, όπ.π., σ. 657, «in any system of administrative law the courts will have to decide not only which tests to apply to determine the legality of administrative action, but also the rigour or intensity with which to apply them. In some legal systems this is worked out to a high degree, but the issue is pertinent for all systems.
657, ‘In any system of administrative law the courts will have to decide not only which tests to apply to determine the legality of administrative action, but also the rigour or intensity with which to apply them.
The relative intensity of judicial review is just as much a live question in relation to proportionality in the EU» [«σε κάθε σύστημα διοικητικού δικαίου, το δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποφασίσει μόνο ποια κριτήρια να εφαρμόσει για να αξιολογήσει τη νομιμότητα ενός διοικητικού μέτρου, αλλά και το επίπεδο αυστηρότητας και εντάσεως με το οποίο θα τα εφαρμόσει.
The relative intensity of judicial review is just as much a live question in relation to proportionality in the EU’.
30 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 28 απόφαση Vander Elst, σκέψεις 18 έως 22.
28 — Case C-43/93 [1994] ECR I-3803.29 — Judgment in Vander Elst, cited in footnote 28, paragraph 15.30 — Judgment in Vander Elst, paragraphs 18 to 22.
MICHAELER κ.λπ.
MICHAELER AND OTHERS onerous means.
Αυτή η δεύτερη πτυχή του ελέγχου καταλήγει συχνά στη διαπίστωση παραβάσεως του κοινοτικού δικαίου.
31That second stage of the test frequently culminates in a finding that there has been an infringement of Community law.