natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το Βασίλειο της Δανίας ζητεί την ακύρωση του σημείου 2 του παραρτήματός της και, συνακόλουθα, του σημείου 1.
The Kingdom of Denmark is seeking the annulment of point 2 of the Annex to the contested decision and, as a consequence, the annulment of point 1.
Η Επιτροπή εκτιμά ότι το Κοινοβούλιο δεν εκθέτει τους λόγους για τους οποίους τα σημεία 1 και 3 του παραρτήματος της προσβαλλομένης αποφάσεως πρέπει να ακυρωθούν και ζητεί τον περιορισμό της προσφυγής στο σημείο 2 του παραρτήματος αυτού.
The Commission considers that the Parliament sets out no reasons as to why points 1 and 3 of the Annex to the contested decision should be annulled and requests that the action be restricted to point 2 of the Annex.
Το Κοινοβούλιο απαντά ότι ο τίτλος που περιέχεται στο εν λόγω σημείο 1 αναφέρει το DecaBDE και επισημαίνει ότι το σημείο 3 του εν λόγω παραρτήματος, το οποίο αφορά την εξαίρεση των «[εδράνων] και [εμβόλων] από μόλυβδο/ορείχαλκο», στερείται αιτιολογίας.
The Parliament responds that the title set out in point 1 of the Annex refers to DecaBDE, and points out that there is no statement of reasons for point 3 of that Annex, relating to the exemption in respect of ‘Lead in lead-bronze bearing shells and bushes’.
Επικουρικώς, το Κοινοβούλιο ζητεί από το Δικαστήριο να κρίνει την προσφυγή του παραδεκτή σε ό,τι αφορά τα σημεία 1 και 2 του παραρτήματος της προσβαλλομένης αποφάσεως.
In the alternative, the Parliament claims that the Court should declare its application admissible in so far as it concerns points 1 and 2 of the Annex to the contested decision.
Με το υπόμνημά της ανταπαντήσεως στην υπόθεση C-14/06, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η έκδοση της αποφάσεώς της 2005/618/ΕΚ, της 18ης Αυγούστου 2005, για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την καθιέρωση μέγιστων τιμών συγκέντρωσης για ορισμένες επικίνδυνες ουσίες στα είδη ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ΕΕ L 214, σ.
In its rejoinder in Case C-14/06, the Commission draws attention to the fact that the adoption of Decision 2005/618/EC of 18 August 2005 amending Directive 2002/95/EC of the European Parliament and of the Council for the purpose of establishing the maximum concentration values for certain hazardous substances in electrical and electronic equipment (OJ 2005 L 214, p.
65), θα μπορούσε να περιορίσει την έκταση της διαφοράς, καθόσον η απόφαση αυτή εφαρμόζεται επί των προσμείξεων PBDE και καθιστά δυσχερή τη διάθεση DecaBDE στο εμπόριο.
65) may, inasmuch as it applies to the impur- ities in PBDE and makes the marketing of DecaBDE difficult, reduce the scope of the present dispute.
Από την εξέταση της προσφυγής του Κοινοβουλίου δεν προκύπτει κανένας λόγος ακυρώσεως όσον αφορά ειδικά το σημείο 3 του παραρτήματος της προσβαλλομένης αποφάσεως.
The examination of the Parliament’s action reveals no plea specifically referring to point 3 of the Annex to the contested decision.
Αντιθέτως, η ακύρωση του σημείου 2 θα μπορούσε να συνεπάγεται την ακύρωση του σημείου 1.
On the other hand, the annulment of point 2 could lead, as a consequence, to the annulment of point 1.
Η τροποποίηση του τίτλου του παραρτήματος της οδηγίας 2002/95 την οποία πραγματοποιεί το σημείο 1, εισάγοντας σε αυτόν, μεταξύ άλλων, μια αναφορά στις PBDE, φαίνεται προκύπτουσα από την ανάγκη να αντιστοιχιστεί ο εν λόγω τίτλος προς το περιεχόμενο του παραρτήματος αυτού, όπως τροποποιείται με το προαναφερθέν σημείο 2.
The amendment of the title of the Annex to Directive 2002/95, which point 1 of the Annex to the contested decision brings about by inserting, inter alia, a reference to PBDE, seems to reflect the need to ensure a link between the title of the Annex to Directive 2002/95 and the content of that Annex, as amended by point 2 of the Annex to the contested decision.
Το σημείο αυτό εισάγει ειδικότερα στο εν λόγω παράρτημα το νέο σημείο 9α, το οποίο αφορά το DecaBDE, μια ουσία που ανήκει στην κατηγορία των PBDE.
Point 2 of the Annex to the contested decision inserts in the Annex to Directive 2002/95 a new point 9a, devoted to DecaBDE, a substance belonging to the PBDE family.
Επομένως, τα σημεία 1 και 2 του παραρτήματος της προσβαλλομένης αποφάσεως είναι πιθανόν να μην μπορούν να διαχωρισθούν ενόψει της ενδεχόμενης ακυρώσεως του εν λόγω σημείου 2.
It follows that points 1 and 2 of the Annex to the contested decision may not be mutually independent in the context of the possible annulment of point 2.
Το αντικείμενο της προσφυγής του Κοινοβουλίου πρέπει ως εκ τούτου να περιορισθεί στα δύο αυτά σημεία.
It is therefore necessary to restrict the subjectmatter of the Parliament’s action to those two points.
Η έκδοση της αποφάσεως 2005/618 η οποία, κατά την Επιτροπή, θα μπορούσε να καταστήσει δυσχερή τη διάθεση του DecaBDE στο εμπόριο, δεν κατέστησε τις προσφυγές άνευ αντικειμένου, δεδομένου ότι η δυσχέρεια διαθέσεως στο εμπόριο δεν έχει το ίδιο αποτέλεσμα με μια πλήρη απαγόρευση χρήσεως, την οποία θα συνεπαγόταν η ακύρωση της αποφάσεως περί εξαιρέσεως του προϊόντος αυτού.
As regards the adoption of Decision 2005/618 which, according to the Commission, could make it difficult to market DecaBDE, that does not appear to have divested the actions of their purpose, since a marketing problem does not have the same effect as a total prohibition on use, which would be the consequence of an annulment of the decision exempting that product.
Το Κοινοβούλιο και το Βασίλειο της Δανίας προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους, οι οποίοι μπορούν να ομαδοποιηθούν και να συνοψισθούν ως εξής: πρώτον, υποστηρίζεται ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση, δεν τήρησε τις προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 2002/95 και ότι έτσι υπερέβη τις εξουσίες που της είχε παραχωρήσει ο νομοθέτης·δεύτερον, προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας, καθόσον ουδόλως αναφέρει τον τρόπο με τον οποίο πληρούνται οι προβλεπόμενες στη διάταξη αυτή προϋποθέσεις·τρίτον, προβάλλεται ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση, δεν τήρησε την αρχή της προφυλάξεως.
The Parliament and the Kingdom of Denmark rely on the following pleas in law, which can be grouped together and summarised as follows: (i) they claim that the Commission, in adopting the contested decision, did not comply with the conditions laid down in Article 5(1)(b) of Directive 2002/95 and that it thus exceeded the powers conferred upon it by the legislature; (ii) they claim that the contested decision is vitiated by failure to state reasons, in that it in no way indicates how the conditions laid down in Article 5(1)(b) of Directive 2002/95 were met; (iii) they submit that the Commission, in adopting the contested decision, has breached the precautionary principle.
Επιπλέον, το Κοινοβούλιο προβάλλει λόγο αντλούμενο από παράβαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση εξαίρεσε όλες τις εφαρμογές του DecaBDE σε πολυμερή.
Furthermore, the Parliament puts forward a plea alleging breach of the principle of proportionality in that the contested decision exempts all the polymeric applications of DecaBDE.
Επί του πρώτου λόγου, που αντλείται από παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 2002/95, καθώς και υπέρβαση και/ή κατάχρηση εξουσίας
The first plea in law: infringement of Article 5(1)(b) of Directive 2002/95, and action ultra vires and/or misuse of powers
Το Κοινοβούλιο και το Βασίλειο της Δανίας υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή δεν τήρησε τις προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 2002/95 και ότι έτσι υπερέβη τις εξουσίες που της είχε παραχωρήσει ο κοινοτικός νομοθέτης.
The Parliament and the Kingdom of Denmark claim that the Commission did not comply with the conditions laid down in Article 5(1)(b) of Directive 2002/95 and that it thus exceeded the powers conferred on it by the Community legislature.
Το Βασίλειο της Δανίας υπενθυμίζει ότι, όταν το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο αναθέτουν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με το άρθρο 202 ΕΚ, αυτή οφείλει, κατ’ εφαρμογήν της αρχής της κατανομής των αρμοδιοτήτων, να φροντίζει ώστε να τηρεί τους σκοπούς και να εφαρμόζει τα κριτήρια που καθορίζονται από τον κοινοτικό νομοθέτη.
The Kingdom of Denmark points out that, when the Parliament and the Council confer implementing powers on the Commission in accordance with Article 202 EC, the Commission must, pursuant to the principle of conferred powers, take pains to act in conformity with the aims laid down by the Community legislature and to apply the criteria that it has set.
Εν προκειμένω, η Επιτροπή όχι μόνον παρέβη τις επιβαλλόμενες από την οδηγία 2002/95 προϋποθέσεις, αλλά και εκμεταλλεύθηκε τις παραχωρηθείσες σε αυτήν αρμοδιότητες για να επιβάλει τη δική της αξιολόγηση των κινδύνων αντί της αξιολογήσεως του νομοθέτη, ενεργώντας έτσι κατά κατάχρηση εξουσίας.
The Kingdom of Denmark claims that, in the present case, the Commission has not only infringed the conditions laid down in Directive 2002/95 but has also used the powers conferred on it to impose its own risk assessment in place of that of the legislature, thus misusing the powers conferred on it.
Τα προσφεύγοντα εκτιμούν ότι, στο μέτρο κατά το οποίο η οδηγία 2002/95 καθιερώνει με το άρθρο της 4, παράγραφος 1, την αρχή της απαγορεύσεως των απαριθμούμενων σε αυτό ουσιών, η προβλεπόμενη στο άρθρο της 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, δυνατότητα εξαιρέσεως πρέπει να ερμηνεύεται στενά.
The applicants consider that, in so far as Directive 2002/95 lays down in Article 4(1) the principle that the substances listed in that provision are prohibited, the possibility of exemption, provided for in Article 5(1)(b), must be strictly interpreted.
Η δυνατότητα αυτή δεν μπορεί να αφορά παρά μόνον εφαρμογές ουσιών και όχι αυτή την ίδια την ουσία, διότι διαφορετικά παραβιάζεται το άρθρο 4 της οδηγίας αυτής.
The possibility of exemption can arise only in respect of the application of substances and not to a substance as such, since that would infringe Article 4 of that directive.
Προς στήριξη του επιχειρήματος αυτού, τα προσφεύγοντα παραθέτουν τις λοιπές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί βάσει του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 2002/95, οι οποίες αφορούν μόνον ειδικές εφαρμογές, καθώς και την τέταρτη αιτιολογική σκέψη της προσβαλλομένης αποφάσεως, σύμφωνα με την οποία «[ο]ι εξαιρέσεις από την απαγόρευση για ορισμένα συγκεκριμένα υλικά και κατασκευαστικά στοιχεία πρέπει να είναι περιορισμένες ως προς το πεδίο εφαρμογής».
In support of that argument, the applicants refer to the other decisions adopted on the basis of Article 5(1)(b) of Directive 2002/95, which cover only specific applications, and to the fourth recital of the contested decision, according to which ‘[e]xemptions from the prohibition for certain specific materials or components should be limited in their scope.’
Τα προσφεύγοντα επισημαίνουν, καταρχάς, ότι δεν πληρούται η προϋπόθεση του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/95 η οποία αφορά τις τροποποιήσεις που είναι «αναγκαίες για την προσαρμογή του παραρτήματος στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο».
The applicants claim, first, that the condition indicated in Article 5(1) of Directive 2002/95, which covers amendments ‘necessary in order to adapt the Annex to scientific and technical progress’ is not met.
Αντιθέτως, τα διαθέσιμα μετά την έκδοση της οδηγίας αυτής επιστημονικά στοιχεία ενισχύουν τις υφιστάμενες αμφιβολίες σε σχέση με την επικινδυνότητα του DecaBDE.
On the contrary, the scientific data available after the adoption of the directive reinforce the existing doubts regarding the dangers of DecaBDE.
Σύμφωνα με τα προσφεύγοντα, η Επιτροπή δεν απέδειξε ούτε ότι πληρούται μία από τις δύο προβλεπόμενες στο άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 2002/95 προϋποθέσεις, αλλά χρησιμοποίησε ένα μη προβλεπόμενο στην οδηγία αυτή και, ως εκ τούτου, παράνομο κριτήριο, βεβαιώνοντας, με την τρίτη αιτιολογική σκέψη της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι «[α]πό την αξιολόγηση του κινδύνου από το δεκαβρωμοδιφαινυλαιθέρα (DecaBDE), βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 […] προέκυψε ότι επί του παρόντος δεν υφίσταται ανάγκη να ληφθούν μέτρα για τη μείωση των κινδύνων για τους καταναλωτές πέραν των ήδη εφαρμοζόμενων».
According to the applicants, the Commission did not show that one of the two conditions laid down in Article 5(1)(b) of Directive 2002/95 was met, but used a criterion which is not provided for in that directive — and which is therefore unlawful — stating, in the third recital of the contested decision, that ‘the risk assessment of DecaBDE, under Regulation (EEC) No 793/93 […] has concluded that there is at present no need for measures to reduce the risks for consumers beyond those which are being applied already’.
Κατά τον τρόπο αυτό, η Επιτροπή στηρίχθηκε σε μια μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο ενός κανονισμού με διαφορετική φιλοσοφία, δεν καταρτίστηκε με σκοπό την τήρηση της αρχής της προφυλάξεως και δεν αποβλέπει στο να κρίνει αν πληρούνταν μία από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 2002/95 προϋποθέσεις.
The applicants maintain that, in so doing, the Commission relied on a study adopted in the context of a regulation which is based on a different philosophy, a study which was not prepared with a view to compliance with the precautionary principle and which did not seek to determine whether one of the conditions laid down in Article 5(1)(b) of Directive 2002/95 had been met.
Η Επιτροπή πραγματοποίησε νέα γενική αξιολόγηση του κινδύνου και, εξαιρώντας, βάσει της αξιολογήσεως αυτής, την επίμαχη ουσία αυτή καθεαυτή, καταστρατήγησε την απόφαση του κοινοτικού νομοθέτη και στέρησε την οδηγία αυτή από την πρακτική αποτελεσματικότητά της.
The Commission carried out a new general assessment of the risk and, by exempting, on the basis of that assessment, the substance at issue itself, it circumvented the decision of the Community legislature and thwarted the practical effect of Directive 2002/95.
Το Βασίλειο της Δανίας υποστηρίζει ότι η Επιτροπή ουδόλως εξέτασε τις δυνατότητες υποκαταστάσεως του DecaBDE, μολονότι πολυάριθμοι παραγωγοί έχουν παύσει να το χρησιμοποιούν και το προβάλλουν στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής πολιτικής τους.
The Kingdom of Denmark claims that the Commission in no way examined the possibilities of replacing DecaBDE even though many producers have stopped using it and point that out in the context of their environmental policy.
Η δεύτερη αιτιολογική σκέψη της προσβαλλομένης αποφάσεως, σύμφωνα με την οποία «η εξάλειψη ή υποκατάσταση των […] επικίνδυνων [αυτών] ουσιών […] εξακολουθεί να είναι πρακτικά αδύνατη», είναι συναφώς εσφαλμένη.
The second recital of the contested decision, according to which ‘the elimination or substitution of these hazardous substances […] is still impracticable’ is incorrect in that regard.
Συνεπώς, η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 2002/95, εν πάση περιπτώσει, δεν πληρούται.
The first condition laid down in Article 5(1)(b) of the Directive is therefore not, on any view, met.
Το Βασίλειο της Νορβηγίας υπογραμμίζει ότι η Επιτροπή χρησιμοποίησε τα πορίσματα των διαφόρων εκθέσεων που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο του κανονισμού 793/93 κατά τρόπο επιλεκτικό, υποτιμώντας τόσο τις σοβαρές ανησυχίες που ανακύπτουν σαφώς από τις εκθέσεις αυτές και από τις γνωμοδοτήσεις των επιστημονικών
The Kingdom of Norway claims that the Commission used the findings of the various reports presented in the context of Regulation No 793/93 in a selective manner, underestimating the genuine concerns which are apparent from those reports and
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ και ΔΑΝΙΑ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ επιτροπών όσο και την αυξανόμενη συνειδητοποίηση των κινδύνων του DecaBDE.
PARLIAMENT AND DENMARK v COMMISSION the opinions of the scientific committees and the growing realisation of the dangers linked to DecaBDE.
Με την τρίτη αιτιολογική σκέψη της προσβαλλομένης αποφάσεως, ιδίως, η Επιτροπή αναφέρεται μόνο στον κίνδυνο που διατρέχουν οι καταναλωτές, ενώ οι εν λόγω εκθέσεις πραγματεύονταν αντιστοίχως το ζήτημα των εργαζομένων, των καταναλωτών και του ανθρώπου που εκτίθεται εμμέσως μέσω του περιβάλλοντος.
In the third recital of the contested decision, in particular, the Commission refers only to the risk to consumers, while the reports dealt with workers, consumers and people indirectly exposed through the environment.
Η Επιτροπή υπενθυμίζει τις δυσχέρειες για την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως και υποστηρίζει ότι το άρθρο 5 της οδηγίας 2002/95 δεν πρέπει να ερμηνεύεται στενά.
The Commission emphasises the difficulties surrounding the adoption of the contested decision and contends that Article 5 of Directive 2002/95 need not be interpreted strictly.
Επισημαίνει, πρώτον, ότι αμέσως μετά το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, που απαγορεύει τη χρήση ορισμένων επικίνδυνων ουσιών, ακολουθεί το άρθρο 4, παράγραφος 2, της ίδιας οδηγίας, που προβλέπει εξαιρέσεις από την απαγόρευση αυτή, και ότι οι διατάξεις αυτές έχουν συνεπώς ως αποτέλεσμα την καθιέρωση μιας απαγορεύσεως της οποίας η έκταση είναι πιο περιορισμένη απ’ ό,τι φαίνεται.
The Commission points out, first, that Article 4(1) of that directive, which prohibits the use of certain dangerous substances, is immediately followed by Article 4(2) thereof which provides for exemptions from that prohibition, and argues that those provisions therefore have the effect of establishing a prohibition which is narrower in scope than it appears to be.
Η Επιτροπή παρατηρεί, δεύτερον, ότι το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/95 δεν συνεπάγεται την απονομή σε αυτήν μιας αυστηρώς καθορισμένης αρμοδιότητας, αλλά την υποχρέωσή της να ενεργήσει εφόσον πληρούνταν μία από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας αυτής προϋποθέσεις, πράγμα που δεν της καταλείπει περιθώριο εκτιμήσεως.
The Commission notes, secondly, that the effect of Article 5(1) of Directive 2002/95 is not to confer on the Commission a narrowly defined discretionary power but rather to place it under an obligation to act where one of the conditions laid down in Article 5(1)(b) is met, which does not allow the Commission any room for manoeuvre.
Η Επιτροπή προβάλλει, τέλος, ότι, μολονότι το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 2002/95 συνιστά τη νομική βάση της προσβαλλομένης αποφάσεως, ωστόσο πρέπει να ληφθεί υπόψη το σημείο 10 του παραρτήματος της οδηγίας αυτής.
Lastly, the Commission contends that, although Article 5(1)(b) of Directive 2002/95 constitutes the legal basis for the contested decision, it is nevertheless necessary to take into account point 10 of the Annex to that directive.
Το σημείο αυτό έχει έννομα αποτελέσματα, καθόσον συνεπεία αυτού κάθε ενέργεια
That point has legal effects, in that it brings any action on the part of the Commission regarding DecaBDE within
Ως εκ τούτου, δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οποιαδήποτε από τις ενέργειές της, η οποία αφορά το DecaBDE και εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/95, συνιστά προσαρμογή στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο.
Consequently, the Commission is not required to show that particular action that it has taken with regard to DecaBDE and which falls within the scope of Article 5(1) of Directive 2002/95 constitutes an adaptation to scientific and technical progress.
Συναφώς, το Ηνωμένο Βασίλειο προσθέτει ότι το σημείο 10 απηχεί τον δισταγμό του κοινοτικού νομοθέτη, ο οποίος αναγνώρισε ότι μια συμπληρωματική αξιολόγηση ήταν δικαιολογημένη.
In that regard, the United Kingdom adds that point 10 reflects the hesitation of the Community legislature, which recognised that further evaluation was justified.
Το κράτος μέλος αυτό εκτιμά επιπλέον ότι η Επιτροπή διαθέτει, για την αξιολόγηση τέτοιων τεχνικών προβλημάτων, ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως και ότι πρέπει να αποδειχθεί ότι υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα.
The United Kingdom considers, in addition, that the Commission has a broad discretion as regards the evaluation of such technical problems, and it is necessary to show that it has committed a manifest error.
Η Επιτροπή προβάλλει ότι εν προκειμένω πληρούνταν η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 2002/95.
The Commission notes that, in the present case, the second condition laid down in Article 5(1)(b) of Directive 2002/95 was met.
Από την έκθεση του 2002 προκύπτει ότι «δεν απαιτείται επί του παρόντος καμία δοκιμή και/ή συμπληρωματικές πληροφορίες ή η λήψη μέτρων μείωσης των κινδύνων πέρα από αυτά που ήδη εφαρμόζονται».
The 2002 report shows that ‘there is at present no need for further information and/or testing or for risk reduction measures beyond those which are being applied already’.
Το πόρισμα αυτό επικυρώθηκε από την ΕΕΤΟΠ καθώς και με την πολιτικού χαρακτήρα σύσταση που διατυπώθηκε στο πλαίσιο της εκθέσεως του 2004, με την οποία συμφωνήθηκε η εφαρμογή ενός εθελοντικού προγράμματος περιορισμού των εκπομπών παράλληλα με τη συγκέντρωση συμπληρωματικών στοιχείων.
That finding was confirmed by the CSTEE and by the policy recommendation drawn up in the framework of the 2004 Report, in which it was agreed that a voluntary emissions reduction programme should be put into operation in parallel with the collection of further data.
Με το σχέδιο προσθήκης του 2005 εκτιμήθηκε ότι το πόρισμα της εκθέσεως του 2004 δεν έπρεπε να τροποποιηθεί σε συνάρτηση με νέα στοιχεία, αλλά ότι συνιστάτο η επέκταση των υφιστάμενων προγραμμάτων παρακολούθησης.
The 2005 draft addendum concluded that the findings of the 2004 Report did not need to be amended in the light of the new data but that it was advisable to extend the existing monitoring programmes.
Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι στις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις ουδέποτε προβλέφθηκε η απαγόρευση του DecaBDE, η Επιτροπή δεν υποχρεούνταν να εξετάσει τις επιπτώσεις των υποκαταστάτων στο περιβάλλον, στην υγεία και στην ασφάλεια.
The Commission maintains that, having regard to the fact that the prohibition of DecaBDE was never proposed in the scientific opinions, it was under no obligation to examine the environmental, health and safety impact of substitute products.
Ειδικότερα, μόνον εφόσον η απαγόρευση αυτή είχε απαιτηθεί θα έπρεπε να διεξαχθεί τέτοια εξέταση.
Such an examination would only have been necessary if there had been such a prohibition in the first place.
Ομοίως, δεν υπήρχε κανένας λόγος να περιορισθεί η εξαίρεση σε ειδικές εφαρμογές του DecaBDE.
By the same token, there was no reason to restrict the exemption to specific applications of DecaBDE.
Η Επιτροπή επισημαίνει επιπλέον ότι δεν υποχρεούται να συμβουλευθεί την ΕΕΥΠΚ ή να λάβει υπόψη της τη γνωμοδότησή της, δεδομένου ότι το άρθρο 7 της οδηγίας 2002/95 προβλέπει ότι επικουρείται από την επιτροπή η οποία συγκροτείται δυνάμει του άρθρου 18 της οδηγίας 75/442, ήτοι την επιτροπή για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο.
The Commission notes additionally that it is not obliged to consult the SCHER or to take account of its opinion, since Article 7 of Directive 2002/95 provides that the Commission is to be assisted by the Committee created under Article 18 of Directive 75/442, that is to say, by the Technical Adaptation Committee.
Το Κοινοβούλιο, το Βασίλειο της Δανίας, το Βασίλειο της Σουηδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας προβάλλουν ότι το σημείο 10 του παραρτήματος της οδηγίας 2002/95 είχε ως μοναδικό αποτέλεσμα τη δημιουργία χρονικής προτεραιότητας και όχι την εξουσιοδότηση ή τη δημιουργία διαδικασίας αξιολογήσεως χωριστής από αυτή που ήδη προβλέπει η οδηγία 2002/95.
According to the Parliament, the Kingdom of Denmark, the Kingdom of Sweden and the Kingdom of Norway, the effect of point 10 of the Annex to Directive 2002/95 is only to create a priority in time, not to empower or to create an evaluation procedure separate from that provided for in Directive 2002/95.
Η ερμηνεία αυτή του σημείου 10 της οδηγίας ενισχύεται από το πλαίσιο εντός του οποίου εκδόθηκε η οδηγία αυτή.
That interpretation of point 10 is supported by the context in which that directive was adopted.