natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τίθεται το ερώτημα αν, παρ’ όλ’ αυτά, μπορεί να υπάρξει λόγος που να δικαιολογεί, βάσει διάταξης του κοινοτικού δικαίου, τη μη εφαρμογή της θεμελιώδους απαίτησης
The question arises whether there can none the less be any justification for overriding the fundamental requirement of neutrality on the basis of any Community provision. The national court refers in its
Από τις άλλες παρατεθείσες διατάξεις, το άρθρο 18, παράγραφος 1, στοιχείο δ΄, επιτρέπει στα κράτη μέλη να καθορίζουν διατυπώσεις για την άσκηση του δικαιώματος προς έκπτωση· το άρθρο 22, παράγραφος 7, απαιτεί από τα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα ώστε οι επιχειρηματίες που υποχρεούνται σε καταβολή φόρου επί των εισροών σύμφωνα με τον μηχανισμό αντιστροφής της
Of the other provisions cited, Article 18(1)(d) authorises Member States to lay down formalities for the exercise of the right to deduct; Article 22(7) requires them to take measures to ensure that traders liable
24 — Βλ. την πρόσφατη απόφαση της 8ης Φεβρουαρίου 2007, C-435/05, Investrand (Συλλογή 2007, σ. I-1315, σκέψη 22).
24 — See, most recently, Case C-435/05 Investrand [2007] ECR I-1315, paragraph 22.
25 — Βλ. σημεία 8, 11 και 15 έως 18 ανωτέρω.
25 — See points 8, 11 and 15 to 18 above.
επιβάρυνσης να εκπληρούν τις υποχρεώσεις δήλωσης και εξόφλησης·και το άρθρο 22, παράγραφος 8, τους επιτρέπει να προβλέπουν και άλλες υποχρεώσεις για τη διασφάλιση της επακριβούς είσπραξης του φόρου και την αποφυγή της φοροδιαφυγής.
for input tax under the reverse charge mechanism comply with their obligations relating to declaration and payment; and Article 22(8) authorises them to impose other obligations for the correct collection of tax and prevention of evasion.
Η Ιταλική και η Κυπριακή Κυβέρνηση επικαλέστηκαν τις παραπάνω διατάξεις ως λόγους ικανούς να δικαιολογήσουν την εφαρμογή των ιταλικών κανόνων κατά τον τρόπο που επιχειρείται από τη φορολογική αρχή στην υπό κρίση υπόθεση, δεδομένου ιδίως ότι η εφαρμογή αυτή ενθαρρύνει την ορθή, εμπρόθεσμη και ακριβή δήλωση και αποτρέπει τη φορολογική απάτη ή τη φοροδιαφυγή.
The Italian and Cypriot Governments have referred to these as capable of justifying the application of the Italian rules in the way sought by the tax authority in the present case, particularly in so far as it is likely to encourage proper, timely and accurate declaration and to preclude fraud or evasion.
Ένας έμπορος αυτοκινήτων είχε αξίωση εισπράξεως προμήθειας μόνο για πωλήσεις σε πελάτες εντός της περιοχής του.
A car dealer was entitled to commission only on sales to customers in his area.
Προκειμένου να αξιώσει προμήθεια για πωλήσεις σε πελάτες σε άλλο κράτος μέλος, χρησιμοποίησε μεσάζοντα, ο οποίος αγόρασε και μεταπώλησε τα οχήματα εικονικά.
In order to claim commission on sales to a customer in another Member State, he engaged an intermediary to purchase and resell the vehicles for form’s sake.
Ο έμπορος χρέωσε ΦΠΑ στον μεσάζοντα, ο οποίος ζήτησε να εκπέσει τον φόρο αυτό.
He invoiced VAT to that intermediary, who sought to deduct it. The tax authority refused the deduction, because the transaction was a sham.
Στη συνέχεια ο έμπορος τακτοποίησε τα λογιστικά του βιβλία, ώστε να αντικατοπτρίζουν την πραγματική κατάσταση.
I disagree. Whilst the provisions in question certainly authorise the imposition of formalities, and of penalties in the event of noncompliance with those formalities (it will be remembered that substantial fines were imposed on Ecotrade in the present case, although their compatibility with Community law is not raised by the referring court), they do not justify a distortion of the VAT system itself.
Η απόφαση στην υπόθεση Collée
The judgment in Collée
Το Δικαστήριο επισήμανε ότι η απαλλαγή των ενδοκοινοτικών παραδόσεων από
The Court noted that the exemption of intraCommunity supplies in the Member
26 — Απόφαση της 27ης Σεπτεμβρίου 2007, C-146/05 (Συλλογή 2007, σ. I-7861).
26 — Case C-146/05 [2007] ECR I-7861.27 — See paragraphs 12 to 18 of the judgment.
Συναφώς, ίσως είναι χρήσιμο να υπενθυμίσω την πρόσφατη απόφαση του
In that connection, it may be useful to recall the Court’s recent judgment in
Αν μια παράδοση πληροί τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις απαλλαγής, τότε δεν οφείλεται γι’ αυτήν ΦΠΑ 31.
State of dispatch, with (reverse charge) taxation of the corresponding intraCommunity acquisition in the Member State of arrival, avoids double taxation and infringement of fiscal neutrality. 28
Το άρθρο 22 της έκτης οδηγίας προβλέπει τυπικές προϋποθέσεις όσον αφορά τη λογιστική καταχώριση, την τιμολόγηση, τη δήλωση και την παρουσίαση των συγκεντρωτικών στοιχείων, ενώ η παράγραφος 8 του ίδιου άρθρου επιτρέπει στα κράτη μέλη την επιβολή άλλων υποχρεώσεων, εφόσον τις κρίνουν αναγκαίες για την εξασφάλιση της ορθής εισπράξεως του φόρου και την αποφυγή της φοροδιαφυγής.
Article 22 of the Sixth Directive imposes formal obligations relating to accounts, invoicing, returns and recapitulative statements, and Article 22(8) allows Member States to impose other obligations deemed necessary for the correct levying and collection of the tax and to prevent evasion.
Ωστόσο, τα μέτρα αυτά δεν πρέπει να υπερβαίνουν το μέτρο που είναι αναγκαίο για την επίτευξη των σκοπών αυτών ούτε να διακυβεύουν την ουδετερότητα του ΦΠΑ 29.
However, such measures must not go further than necessary to attain such objectives, or undermine VAT neutrality. 29 the production of conclusive evidence that the substantive requirements have been satisfied. 32
Ένα εθνικό μέτρο που εξαρτά το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ από την τήρηση τυπικών προϋποθέσεων, χωρίς να λαμβάνει υπόψη κατά πόσον τηρήθηκαν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις, βαίνει πέραν του μέτρου που είναι αναγκαίο για την εξασφάλιση της ορθής εισπράξεως του φόρου 30.
A national measure which makes the right of exemption subject to compliance with formal obligations, without taking account of whether the substantive requirements have been satisfied, goes further than is necessary to ensure the correct levying and collection of the tax. 30
Είναι σημαντικό να μπορούν να ληφθούν υπόψη, στα λογιστικά βιβλία των φορολογουμένων, οι μεταβολές στον χαρακτηρισμό μιας ενδοκοινοτικής παραδόσεως που επήλθαν μετά την πραγματοποίηση της εν λόγω πράξεως.
It is important to allow amendments to the categorisation of an intraCommunity supply made after the transaction has taken place to be reflected in taxable persons’ accounts.
Ο ενδοκοινοτικός χαρακτήρας μιας παραδόσεως πρέπει επομένως να αναγνωρίζεται στην περίπτωση μεταγενέστερης τακτοποιήσεως της λογιστικής καταστάσεως, εφόσον πληρούνται τα αντικειμενικά κριτήρια 33.
The intraCommunity nature of a supply must therefore be recognised if the accounts are subsequently adjusted, provided that the objective criteria are met. 33
31 — Σκέψη 30 (όπου παρατίθενται οι προπαρατεθείσες στην υποσημείωση 28 αποφάσεις Optigen κ.λπ., σκέψη 44, Kittel και Recolta Recycling, σκέψη 41, και η προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 29 απόφαση Transport Service, σκέψεις 18 και 19).
31 — Paragraph 30 (citing Optigen, paragraph 44, Kittel and Recolta Recycling, paragraph 41, and Transport Service, paragraphs 18 and 19).
I-1991, σκέψη 29, και οι αποφάσεις της 19ης Σεπτεμβρίου 2000, C-454/98, Schmeink & Cofreth και Strobel, Συλλογή 2000, σ. I-6973, σκέψη 59, και της 21ης Φεβρουαρίου 2006, Halifax κ.λπ., Συλλογή 2006, σ. I-1609, σκέψη 92). 32 — Σκέψη 31.33 — Σκεψη 33.
29 — Paragraphs 25 and 26 (citing Joined Cases C-110/98 to C-147/98 Gabalfrisa [2000] ECR I-1577, paragraph 52, Case C-395/02 Transport Service [2004] ECR I-1991, paragraph 29, Case C-454/98 Schmeink & Cofreth [2000] ECR I-6973, paragraph 59, and Case C-255/02 Halifax [2006] ECR I-1609, paragraph 92). 32 — Paragraph 31.33 — Paragraph 33.
30 — Σκέψη 29.
30 — Paragraph 29.
ECOTRADE έρχονται στο κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιείται η τελευταία κατανάλωση 35.
ECOTRADE revenue belongs to the Member State of final consumption. 35
Τέλος, το κοινοτικό δίκαιο δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεωρούν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, την απόκρυψη της υπάρξεως ενδοκοινοτικής παραδόσεως ως απόπειρα απάτης στον τομέα του ΦΠΑ και να επιβάλλουν τις κυρώσεις που προβλέπει η εσωτερική τους νομοθεσία.
Finally, Community law does not prevent Member States, in certain circumstances, from treating concealment of the existence of an intraCommunity transaction as an attempt to evade VAT and from imposing penalties prescribed by domestic law.
Ωστόσο, οι εν λόγω κυρώσεις πρέπει πάντα να είναι ανάλογες προς τη σοβαρότητα της καταχρήσεως 36.
However, such penalties should always be proportionate to the gravity of the abuse. 36
Το ζήτημα αν το γεγονός ότι ο υποκείμενος στον φόρο απέκρυψε αρχικά την ύπαρξη ενδοκοινοτικής παραδόσεως ασκεί επιρροή και αν η απαλλαγή μπορεί να εξαρτηθεί από την καλή του πίστη εξαρτάται από το κατά πόσον υφίσταται κίνδυνος απώλειας φορολογικών εσόδων για το οικείο κράτος μέλος.
Whether the fact that the taxable person initially concealed the intraCommunity supply is relevant, and whether the exemption may be conditional upon his good faith, depends on whether the Member State concerned is at risk of losing any tax revenue.
Προς διασφάλιση της ουδετερότητας του ΦΠΑ, τα κράτη μέλη πρέπει να προβλέπουν τη δυνατότητα διορθώσεως του αχρεωστήτως αναγραφέντος επί τιμολογίου φόρου, εφόσον ο εκδότης του τιμολογίου αποδείξει την καλή του πίστη.
To ensure VAT neutrality, Member States must provide for correcting any tax improperly invoiced where the person who issued the invoice shows that he acted in good faith.
Εντούτοις, οσάκις αυτός εξαλείφει εγκαίρως και πλήρως τον κίνδυνο απώλειας φορολογικών εσόδων, η αρχή της ουδετερότητας επιτάσσει ο αχρεωστήτως αναγραφείς ΦΠΑ να μπορεί να τακτοποιηθεί, χωρίς η τακτοποίηση αυτή να εξαρτάται από την καλή πίστη του εκδότη του τιμολογίου.
However, where that person has in sufficient time wholly eliminated the risk of any loss in tax revenues, the principle of neutrality requires that VAT which has been improperly invoiced can be adjusted without adjustment being conditional on his having acted in good faith.
Το ίδιο ισχύει στην αναπροσαρμογή της λογιστικής καταστάσεως, προκειμένου να χορηγηθεί απαλλαγή φόρου για μια ενδοκοινοτική παράδοση 34.
The same applies to an account adjustment made to obtain exemption in respect of an intraCommunity supply. 34
Κατ’ αναλογία εφαρμογή στην υπό κρίση υπόθεση
Transposition to the present case
Φρονώ ότι η συλλογιστική που ακολούθησε το Δικαστήριο στην απόφαση Collée μπορεί κάλλιστα να εφαρμοστεί κατ’ αναλογία και στην υπό κρίση υπόθεση.
It seems to me that the Court’s reasoning in Collée can be transposed very neatly to the present case.
Η μη είσπραξη του ΦΠΑ για ενδοκοινοτική παράδοση που αρχικώς χαρακτηρίσθηκε εσφαλμένως ως παράδοση στο εσωτερικό της χώρας και για την οποία κατ’ αρχήν οφείλεται ΦΠΑ δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απώλεια φορολογικών εσόδων.
Non-collection of VAT on an intraCommunity supply which initially was incorrectly described as a supply within the territory of the country — giving rise, in principle, to the collection of VAT — cannot be regarded as a loss in tax revenue.
Ο μηχανισμός αντιστροφής της επιβάρυνσης αποσκοπεί στην αποφυγή της διπλής φορολογίας και στη διασφάλιση της φορολογικής ουδετερότητας.
The reverse charge mechanism seeks to avoid double taxation and to ensure fiscal neutrality.
Τα μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 18, παράγραφος
Measures under Articles 18(1)(d)
36 — Σκέψη 40 (όπου παρατίθεται η απόφαση Schmeink & Cofreth και Strobel, σκέψη 62). 34 — Σκέψεις 34 και 35 (όπου παρατίθενται η προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 29 απόφαση Schmeink & Cofreth και Strobel, σκέψεις 60 και 63, και η απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2003, C-78/02 έως C-80/02, Καραγιώργου κ.λπ., Συλλογή 2003, σ. I-13295, σκέψη 50). Η εμφανής ανακολουθία μεταξύ των δύο δηλώσεων περί της ανάγκης για καλή πίστη πηγάζει από το γεγονός ότι, με την απόφαση Schmeink & Cofreth και Strobel, το Δικαστήριο έκρινε ότι η προϋπόθεση της καλής πίστης την οποία είχε μνημονεύσει με την απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 1989, C-342/87, Genius Holding, Συλλογή 1989, σ. 4227, δεν ήταν ουσιώδης (βλ. απόφαση Schmeink & Cofreth και Strobel, ιδιαίτερα σκέψεις 50 έως 58). I - 3475
34 — Paragraphs 34 and 35 (citing Schmeink & Cofreth, paragraphs 60 and 63, and Joined Cases C-78/02 to C-80/02 Karageorgou [2003] ECR I-13295, paragraph 50). The apparent discrepancy between the two statements concerning the need for good faith stems from the fact that in Schmeink & Cofreth the Court considered that the requirement of good faith which it had mentioned in Case C-342/87 Genius Holding [1989] ECR 4227 was not essential (see Schmeink & Cofreth, in particular at paragraphs 50 to 58 of the judgment). 35 — Paragraph 37.36 — Paragraph 40 (citing Schmeink & Cofreth, paragraph 62). I - 3475
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-95/07 και C-96/07 αν δεν έχουν τηρηθεί από τους υποκειμένους στον φόρο ορισμένες τυπικές προϋποθέσεις.
OPINION OF MS SHARPSTON — JOINED CASES C-95/07 AND C-96/07 or 22(7) or (8) of the Sixth Directive must not go further than necessary to attain the objectives for which they are authorised, or undermine neutrality.
Είναι σημαντικό να επιτρέπονται, στα λογιστικά βιβλία των φορολογουμένων, οι μεταβολές στον χαρακτηρισμό μιας παραδόσεως.
A measure which subjects the right to deduct to compliance with formal obligations, regardless of whether the substantive requirements have been satisfied, goes further than is necessary.
Δεν υφίσταται τέτοιος κίνδυνος όταν η φορολογική οφειλή και το δικαίωμα προς έκπτωση αλληλοαναιρούνται.
Where it is clear that liability under the reverse charge mechanism gives rise to a right to deduct, fiscal neutrality requires that deduction be allowed if the substantive requirements were satisfied, even if the taxable person failed to comply with some of the formal requirements.
Παρ’ όλ’ αυτά, για τις παραλείψεις ορθής δήλωσης των φορολογουμένων πράξεων μπορούν να επιβάλλονται κατάλληλες και
It is important to allow the categorisation of a supply to be amended in taxable persons’ accounts.
Οι πράξεις πρέπει να φορολογούνται λαμβανομένων υπόψη των αντικειμενικών χαρακτηριστικών τους.
Where there is no risk of any loss in tax revenue, the principle of neutrality requires that VAT returns which have been erroneously completed can be adjusted.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, φρονώ ότι το Δικαστήριο πρέπει να απαντήσει στα ερωτήματα της Commissione Tributaria Provinciale di Genova ως εξής:
In the light of all the foregoing, I am of the opinion that the Court should answer the questions raised by the Commissione Tributaria Provinciale di Genova as follows:
«1) Οι διατάξεις των κοινοτικών οδηγιών περί ΦΠΑ δεν απαγορεύουν στο εθνικό δίκαιο να προβλέπει προθεσμία για την άσκηση εκ μέρους του υποκειμένου στον
‘(1) The provisions of the Community VAT directives do not preclude the imposition in national law of a limitation period for the exercise of a taxable person’s right to deduct input tax on goods and services which he uses for the purpose of his
ECOTRADE φόρο του δικαιώματος προς έκπτωση του φόρου επί των εισροών για τα αγαθά ή τις υπηρεσίες που χρησιμοποιεί για την πραγματοποίηση των φορολογουμένων πράξεών του, υπό τον όρο ότι η εν λόγω προθεσμία δεν είναι λιγότερο ευνοϊκή από τις προθεσμίες που ισχύουν σε παρόμοιες εσωτερικές καταστάσεις ούτε καθιστά πρακτικά αδύνατη ή εξαιρετικά δυσχερή την άσκηση του δικαιώματος αυτού.
ECOTRADE taxable transactions, provided that the period in question is not less favourable than those applicable to similar domestic situations and that it does not render the exercise of the right virtually impossible or excessively difficult.
2) Οι διατάξεις των κοινοτικών οδηγιών περί ΦΠΑ δεν απαγορεύουν στις φορολογικές αρχές να ελέγχουν τις δηλώσεις ΦΠΑ των υποκειμένων στον φόρο, ακόμα και μετά την εκπνοή της ενδεχομένως προβλεπόμενης προθεσμίας άσκησης του παραπάνω δικαιώματος, και να αξιώνουν την καταβολή του οφειλόμενου αλλά μη καταβληθέντος φόρου.
(2) The provisions of the Community VAT directives do not preclude a tax authority from verifying taxable persons’ VAT returns, even after the expiry of any such limitation period imposed, and claiming tax due but not paid.
3) Ωστόσο, οσάκις με τον έλεγχο εντοπίζεται μη δηλωθείσα οφειλή ΦΠΑ η οποία, αν είχε δηλωθεί, θα είχε ως συνέπεια να γεννηθεί ένα επακόλουθο δικαίωμα προς έκπτωση, δεν μπορεί να προβληθεί η αξίωση καταβολής του φόρου χωρίς να ληφθεί υπόψη το δικαίωμα προς έκπτωση.»
(3) However, in a situation where such verification reveals an undeclared liability to VAT which, had it been declared, would have entailed a concomitant right to deduct, the liability may not be enforced without taking account of the right to deduct.’
Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-95/07 και C-96/07, με αντικείμενο αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε η Commissione tributaria provinciale di Genova (Ιταλία) με απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 20 Φεβρουαρίου 2007, στο πλαίσιο των δικών
REFERENCES for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Commissione tributaria provinciale di Genova (Italy), made by decision of 13 December 2006, received at the Court on 20 February 2007, in the proceedings
Lindh και A. Arabadjiev (εισηγητή), δικαστές,
THE COURT (Third Chamber), composed of A. Rosas, President of the Chamber, U. Lõhmus, A. Ó Caoimh, P. Lindh and A. Arabadjiev (Rapporteur), Judges,
Sharpston γραμματέας: C. Strömholm, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 16ης Ιανουαρίου 2008, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: E. Sharpston, Registrar: C. Strömholm, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 16 January 2008, after considering the observations submitted on behalf of:
Braguglia, επικουρούμενο από τον G. De Bellis, avvocato dello Stato,
— the Italian Government, by I.M. Braguglia, acting as Agent, and G. De Bellis, avvocato dello Stato,
— η Κυπριακή Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την Α.
— the Cypriot Government, by A. Pantazi-Lambrou, acting as Agent,
— η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον A. Aresu και την M.
— the Commission of the European Communities, by A. Aresu and M. Afonso, acting as Agents, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 13 March 2008, gives the following
Οι αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορούν την ερμηνεία των άρθρων 17, 18, παράγραφος 1, στοιχείο δ΄, 21, παράγραφος 1, και 22 της έκτης οδηγίας
These references for a preliminary ruling concern the interpretation of Articles 17 and 18(1)(d), 21(1) and 22 of Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover
49), όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 2000/17/ΕΚ του Συμβουλίου, της 30ής Μαρτίου 2000 (ΕΕ L 84, σ.
1), as amended by Council Directive 2000/17/EC of 30 March 2000 (OJ 2000 L 84, p.
24, στο εξής: έκτη οδηγία).
24) (‘the Sixth Directive’).
Οι αιτήσεις αυτές υποβλήθηκαν στο πλαίσιο εκδικάσεως δύο διαφορών μεταξύ της Ecotrade SpA (στο εξής: Ecotrade) και της Agenzia delle Entrate — Ufficio di Genova 3 (στο εξής: Agenzia), σχετικά με διάφορες πράξεις επιβολής φόρου που εξέδωσε η Agenzia, διορθωτικές των δηλώσεων που είχε υποβάλει η Ecotrade για τον φόρο προστιθέμενης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) των χρήσεων 2000 και 2001.
The references were made in the course of two disputes between Ecotrade SpA (‘Ecotrade’) and Agenzia delle Entrate — Ufficio di Genova 3 (‘the Agenzia’), concerning a number of recovery notices issued by the latter reassessing, for the purposes of value added tax (‘VAT’), tax returns submitted by Ecotrade for the tax years 2000 and 2001.
Όσον αφορά το δικαίωμα προς έκπτωση, το άρθρο 17, παράγραφος 1 και παράγραφος 2, στοιχείο α΄, της έκτης οδηγίας, όπως διαμορφώθηκε μετά την τροποποίηση που του επέφερε το άρθρο 28στ, παράγραφος 1, της ίδιας οδηγίας, προβλέπει τα ακόλουθα:
As regards the right to deduct, Article 17(1) and (2)(a) of the Sixth Directive, in the version resulting from Article 28f(1) thereof provides:
Σύμφωνα με την παράγραφο 6 του άρθρου 17, έως ότου το Συμβούλιο της Ευρωπαϊ- κής Ένωσης καθορίσει τις δαπάνες οι οποίες δεν παρέχουν δικαίωμα προς έκπτωση του ΦΠΑ, τα κράτη μέλη δύνανται να διατηρήσουν όλες τις εξαιρέσεις, τις οποίες προβλέπει η εθνική τους νομοθεσία κατά τον χρόνο ενάρξεως ισχύος της έκτης οδηγίας, ενώ διευκρινίζεται ότι θα αποκλείονται οπωσδήποτε από το δικαίωμα προς έκπτωση οι δαπάνες, οι οποίες δεν έχουν χαρακτήρα αυστηρά επαγγελματικό, όπως οι δαπάνες πολυτελείας, ψυχαγωγίας ή κοινωνικής παραστάσεως.
According to Article 17(6), until the Council of the European Union has decided what expenditure is not to be eligible for a deduction of value added tax, Member States may retain all the exclusions provided for under their national laws when the Sixth Directive came into force, subject to the qualification that VAT may in no circumstances be deductible on expenditure which is not strictly business expenditure, such as that on luxuries, amusements or entertainment.
Η παράγραφος 7 του εν λόγω άρθρου επιτρέπει στα κράτη μέλη, με την επιφύλαξη μιας διαδικασίας διαβούλευσης που προβλέπεται στο άρθρο 29 της οδηγίας αυτής, να αποκλείσουν εν όλω η εν μέρει από το καθεστώς των εκπτώσεων, για λόγους συγκυρίας, ορισμένα αγαθά επενδύσεως ή το σύνολο αυτών ή ακόμα και άλλα αγαθά
Article 17(7) allows Member States, subject to the consultation procedure provided for in Article 29, to exclude for cyclical economic reasons totally or partly all or some capital goods or other goods from the system of deductions.
Σύμφωνα με το άρθρο 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της έκτης οδηγίας, όπως διαμορφώθηκε μετά την τροποποίηση που του επέφερε το άρθρο 28ζ της οδηγίας αυτής, ο ΦΠΑ οφείλεται, στο εσωτερικό καθεστώς, από τον λήπτη υπηρεσιών που αναφέρονται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 28β, σημείο Γ, της ίδιας οδηγίας, εφόσον παρέχονται από πρόσωπο υποκείμενο στον φόρο εγκατεστημένο στο εξωτερικό.
According to Article 21(1)(b) of the Sixth Directive, in the version resulting from Article 28g thereof, VAT is payable, under the internal system, by taxable persons to whom services covered inter alia by Article 28bC are supplied, if the services are carried out by a taxable person established abroad.
Το άρθρο 28β, σημείο Γ, στο οποίο γίνεται παραπομπή, αφορά την «παροχή υπηρεσιών ενδοκοινοτικής μεταφοράς αγαθών».
Article 28bC to which it refers covers ‘services in the intraCommunity transport of goods’.
Το καθεστώς αυτό, το οποίο εφαρμόζεται επιπλέον σε άλλες υπηρεσίες, είναι ευρέως γνωστό με τον συνήθως χρησιμοποιούμενο όρο «αντιστροφή της επιβάρυνσης».
That regime, which is also applicable to other services, is widely known as the ‘reverse charge procedure’.
Όσον αφορά τους τρόπους ασκήσεως του δικαιώματος προς έκπτωση σε περιπτώσεις όπως οι περιγραφείσες στην προηγούμενη σκέψη, το άρθρο 18, παράγραφος 1,
With regard to the rules for exercise of the right to deduct in circumstances such as those described in the preceding paragraph, Article 18(1)(d) of the Sixth Directive, in
Το άρθρο 18, παράγραφοι 2 και 3, της έκτης οδηγίας έχει ως εξής:
Article 18(2) and (3) of the Sixth Directive provides as follows:
Εξάλλου, στο άρθρο 22 της έκτης οδηγίας, όπως διαμορφώθηκε μετά την τροποποίηση που του επέφερε το άρθρο 28η της οδηγίας αυτής, προβλέπεται ορισμένος αριθμός υποχρεώσεων που βαρύνουν τον υποκείμενο στον φόρο.
Furthermore, Article 22 of the Directive, in the version resulting from Article 28h, lays down a series of obligations on persons liable for payment of VAT.