natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στη Γαλλία, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις της αποζημιώσεως, και μεταξύ άλλων αυτή της απώλειας μιας σοβαρής ευκαιρίας η οποία είναι η μόνη που μπορεί να δημιουργήσει βέβαιη ζημία, ο διοικητικός δικαστής καθορίζει το ποσό της αποζημιώσεως με γνώμονα το ότι η αποκατάσταση της ζημίας πρέπει να είναι ανάλογη με την αξία της ευκαιρίας που χάθηκε και δεν μπορεί να είναι ίση με το όφελος που η ευκαιρία αυτή θα είχε παράσχει αν είχε αξιοποιηθεί 31.
30In France, where the conditions for compensation have been satisfied, in particular the condition as to the loss of a genuine opportunity, which is the only type of loss which constitutes certain damage, the administrative court determines the amount of compensation having regard to the criterion that compensation for the damage must be measured at the value of the lost opportunity and cannot be equal to the advantage that that opportunity would have provided if it had materialised.
Όταν πρόκειται να καθοριστεί το ποσό της αποζημιώσεως που επιδικάζεται στον παθόντα, ο διοικητικός δικαστής δύναται, στο πλαίσιο αιτήματος αποζημιώσεως, να αξιολογήσει συνολικά το ποσό
31 With regard to setting the amount of compensation awarded to the victim, the administrative court may make, in the context of an action for damages, an overall assessment of the amount of damage, whilst observing the principle of full compen-
32 — Βλ. συναφώς τις αποφάσεις του Conseil d’État της 8ης Φεβρουαρίου 1984, Gueninchault, αριθ. 44690/044777, και της 8ης Νοεμβρίου 2002, Guisset, αριθ.
32 — See, in that regard, Conseil d’État, 8 February 1984, Mlle Gueninchault, No 44690/044777 and, 8 November 2002, M. Guisset, No 227147, published on the website www.legifrance.gouv.fr.
Στην απόφαση Liuzzi (απόφαση της 2ας Φεβρουαρίου 1996, αριθ.
In the Mme Liuzzi judgment (2 February
34 — Απόφαση του Corte suprema di cassazione, τμήμα εργατικών διαφορών, της 14ης Δεκεμβρίου 2001, αριθ. 15810.
33 — See, Conseil d’État, 27 May 1987, Legoff, No 59158 published on the website www.legifrance.gouv.fr and, Conseil d’État, 24 January 1996, Collins, Recueil Lebon, No 103987.
31 — Βλ. την απόφαση του Conseil d’État της 6ης Νοεμβρίου 2000, Grégory, αριθ.
31 — See, Conseil d’État, 6 November 2000, Grégory, No 189398, published on the website www.legifrance.gouv.fr.
Στην υπόθεση εκείνη, το Conseil d’État διευκρίνισε ότι ο αιτών δεν μπορούσε να επικαλεστεί τις παροχές που θα είχε λάβει ως φοιτητής της École normale supérieure, λόγω απωλείας της ευκαιρίας να πετύχει στις εξετάσεις για την εισαγωγή στη σχολή αυτή.
In that case, the Conseil d’État held that the applicant could not claim the benefit of payments that he would have received as a student of the École Normale Supérieure, on account of his loss of the opportunity to pass the competition for entry to that school.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά GIRARDOT ανατεθεί 37.
COMMISSION v GIRARDOT been awarded to it with certainty.
Όμοια προσέγγιση αν και λιγότερο κατηγορηματική, ακολουθήθηκε στην προαναφερθείσα απόφαση Farrugia κατά Επιτροπής 38, όπου με ανάλογο σκεπτικό
37 A similar approach, albeit less categorical, was adopted in Farrugia v Commission, 38 which rejected,
Η Επιτροπή ισχυρίζεται στην αίτηση αναιρέσεως ότι η νομολογία του Πρωτοδικείου δείχνει κάποια ασυνέπεια, αφενός, όσον αφορά την αναγνώριση της απώλειας μιας ευκαιρίας ως ζημίας δυναμένης να γίνει αντικείμενο πλήρους αποζημιώσεως και, αφετέρου, όσον αφορά τον τρόπο υπολογισμού της ζημίας που απέρρευσε σε διάφορες υποθέσεις από την απώλεια μιας ευκαιρίας.
Commission suggests in the main appeal that the caselaw of the Court of First Instance shows some inconsistency, first, as regards recognition of the loss of an opportunity as damage capable of compensation in its own right and, second, as regards the method of calculating the damage resulting from the loss of an opportunity in different cases.
απορρίφθηκε ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι ο τελευταίος υπέστη σημαντική ζημία επειδή έχασε μια μοναδική ευκαιρία να συνεχίσει τις σπουδές και έρευνές του λόγω της παράνομης απορρίψεως της υποψηφιότητάς του για μια υποτροφία, η οποία κατά την εφαρμοστέα κοινοτική ρύθμιση έπρεπε να του χορηγηθεί από την Επιτροπή.
on similar grounds, the applicant’s claim that he suffered substantial damage as a result of having lost a unique opportunity to pursue his studies and research on account of the unlawful rejection of his application for a research training fellowship which, under the applicable Community legislation, was to be awarded by the Commission.
Ωστόσο, στις υπαλληλικές διαφορές προκύπτει ότι το Πρωτοδικείο δεν επιδεικνύει την ίδια αυστηρότητα αναγνωρίζοντας, με ένα οπωσδήποτε πλειοψηφικό νομολογιακό ρεύμα, ότι δύναται να γίνει αντικείμενο
However, in disputes concerning the Staff Regulations, it seems that the Court of First Instance has not demonstrated the same rigour in finding, on an issue characterised to say the least by predominant judicial opinion, that the loss of an opportunity of being recruited or promoted is capable of
Είναι αλήθεια ότι σε υποθέσεις που δεν είναι κοινοτικές υπαλληλικές διαφορές το Πρωτοδικείο έχει κρίνει ότι, εφόσον δεν είναι ούτε πραγματική ούτε βέβαιη, η ζημία που απορρέει από την απώλεια μιας ευκαιρίας δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο αποζημιώσεως.
It is certainly true that in disputes other than those concerning the Community public service, the Court of First Instance has taken the view that it is not possible to compensate for damage resulting from the loss of an opportunity, since it is neither actual nor certain.
Έτσι, σε υποθέσεις δημοσίων συμβάσεων, το Πρωτοδικείο έχει την τάση να θεωρεί ότι η ζημία που απορρέει από διαφυγόντα κέρδη λόγω παραβάσεως του κοινοτικού δικαίου από την Επιτροπή στο πλαίσιο διαδικασίας προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών προϋποθέτει δικαίωμα του ενάγοντος να του ανατεθεί η σύμβαση 36.
Thus, in disputes concerning public contracts, the Court of First Instance tends to take the view that the damage which results from a loss of profit due to an infringement of Community law by the Commission in the conduct of a tendering procedure, presupposes that the applicant is entitled to be awarded the contract.
Σε μια τέτοια κατάσταση το Πρωτοδικείο έχει κρίνει ότι η ζημία λόγω διαφυγόντων κερδών την οποία επικαλείται ένα πρόσωπο του οποίου δεν έγινε δεκτή η προσφορά δεν είναι ούτε πραγματική ούτε βέβαιη, καθόσον δεν μπορεί να συναχθεί ότι η σύμβαση θα του είχε σίγουρα
36 In such a situation, the Court of First Instance has ruled that the damage resulting from the loss of profit alleged by the rejected tenderer was neither actual nor certain insofar as it is not possible to infer that the contract would have
II-2719, σκέψη 79), και της 17ης Μαρτίου 2005, T-160/03, AFCon Management Consultants κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 2005, σ.
37 — Case T-365/00 AICS v Parliament [2002] ECR II-2719, paragraph 79, and Case T-160/03 AFCon Management Consultants and Others v Commission [2005] ECR II-981, paragraphs 112 to 114.
II-981, σκέψεις 112 έως 114). Η προσέγγιση αυτή δικαιολογήθηκε από τον γενικό εισαγγελέα Poiares Maduro στις προτάσεις του της 7ης Σεπτεμβρίου 2006 στην υπόθεση Agraz (απόφαση του Δικαστηρίου της 9ης Νοεμβρίου 2006, C-243/05 P, Συλλογή 2006, σ.
That approach was justified by Advocate General Poiares Maduro in his Opinion delivered on 7 September 2006 in Case C-243/05 P Agraz [2006] ECR I-10833, in which he pointed out, in point 20 and in reference to the judgments cited above, that the fact that the Commission has been granted discretion may justify the hypothetical nature of any damage, in strictly limited cases of lost opportunities.
I-10833), όπου υπογράμμισε, στο σημείο 20 και παραπέμποντας στις προαναφερθείσες αποφάσεις, ότι η αναγνώριση διακριτικής εξουσίας της Επιτροπής δύναται να αποτελέσει στοιχείο ικανό να δικαιολογήσει τον υποθετικό χαρακτήρα μιας ζημίας, σε σαφώς οριοθετημένες περιπτώσεις απωλείας μιας ευκαιρίας.
Accordingly, in his view, where an applicant for a post or a tenderer for a contract is excluded from entitlement to compete because of an error on the part of the Community, a court refuses to compensate for the loss of opportunity which results from this for the person concerned because the person concerned cannot count on any right or legitimate expectation that he will obtain the post or contract in question.
Η περιουσιακή ζημία που απορρέει από την απώλεια των κερδών που θα προέκυπταν από τη λήψη της θέσεως ή της συμβάσεως παραείναι αβέβαιη για να μπορέσει να θεωρηθεί ικανή να γίνει αντικείμενο αποζημιώσεως.
The material damage resulting from loss of the profits which would have resulted from obtaining the post or contract appears too uncertain to be deemed to be damage for which reparation may be granted.
Το Δικαστήριο ναι μεν αναίρεσε την απόφαση του Πρωτοδικείου στην υπόθεση εκείνη, πλην όμως δεν αποφάνθηκε επί της προβληματικής της απώλειας μιας ευκαιρίας.
Although the Court set aside the judgment of the Court of First Instance in that case, it nonetheless did not have to rule on the issue of the loss of an opportunity.
36 — Αποφάσεις της 29ης Οκτωβρίου 1998, T-13/96, TEAM κατά Επιτροπής (Συλλογή 1998, σ.
36 — Case T-13/96 TEAM v Commission [1998] ECR II-4073, paragraph 76, and Case T-231/97 New Europe Consulting and Brown v Commission [1999] ECR II-2403, paragraph 51.
38 — Σκέψεις 44 και 46.
38 — Case T-230/94 Farrugia v Commission [1996] ECR II-195, paragraphs 44 and 46.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-348/06 P αποζημιώσεως η απώλεια μιας ευκαιρίας προσλήψεως ή προαγωγής 39.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-348/06 P confirmed, on appeal, by the Court in its judgment in Council v De Nil and Impens.
αυτές, το Πρωτοδικείο έχει κρίνει, μερικές φορές με διφορούμενο τρόπο, ότι η ζημία που προκλήθηκε αποτελεί ηθική βλάβη 40και/ή περιουσιακή ζημία 41, δεχόμενο, προκειμένου περί του τρόπου υπολογισμού της ζημίας, είτε μια μέθοδο που στηρίζεται στη μισθολογική διαφορά 42είτε την επιδίκαση αποζημιώσεως κατά δίκαιη κρίση 43.
41 nonmaterial and/or material in nature, by using, in respect of the method for calculating the damage, either a method based on the earnings differential, 42or a method of reparation ex aequo et bono. 43
Η περιουσιακή φύση της ζημίας που απορρέει από την απώλεια μιας ευκαιρίας
The material nature of damage suffered because of the loss of an opportunity for career development seems to have been
Το Πρωτοδικείο είχε κρίνει, στη σκέψη 47 της αποφάσεως της 26ης Ιουνίου 1996 στην υπόθεση de Nil και Impens κατά Συμβουλίου 44, ότι οι ενάγουσες απέδειξαν την ύπαρξη δικαιώματος να αποκατασταθεί η ζημία που απέρρευσε από το ότι δεν ανακατετάγησαν στην κατηγορία Β συγχρόνως με τους άλλους επιτυχόντες ενός εσωτερικού διαγωνισμού που είχε οργανωθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, καθόσον, μολονότι δεν είχαν δικαίωμα προαγωγής μετά την ανακατάταξή τους, είχαν ούτως ή άλλως χάσει μια ευκαιρία να εξελιχθεί η σταδιοδρομία τους κατά τρόπον ανάλογο με εκείνον των επιτυχόντων του εν λόγω διαγωνισμού.
At first instance, the Court of First Instance took the view, in paragraph 47 of De Nil and Impens v Council, 44that the applicants had established the existence of a right to compensation for the damage resulting from the fact that they had not been reclassified in Category B at the same time as the other successful candidates in an internal competition organised by the Council of the European Union, insofar as, even though they were not entitled to promotion after their reclassification, they had, in any event, lost an opportunity of seeing their careers develop in the future in a manner comparable to the careers of the candidates who were successful in that competition.
Πέρα από αυτή την περιουσιακή ζημία, το Πρωτοδικείο δέχθηκε το αίτημα χρηματικής ικανοποιήσεως των εναγουσών λόγω της ηθικής βλάβης που συνδεόταν με την παρατεταμένη κατάσταση αβεβαιότητας στην οποία είχαν περιέλθει όσον αφορά την εξέλιξη της σταδιοδρομίας τους.
In addition to that material damage, the Court of First Instance upheld the applicants’ claim for compensation of the nonmaterial damage suffered by the applicants linked to the state of prolonged uncertainty in which they found themselves as regards the development of their careers.
Κατόπιν αυτών, αξιολόγησε κατά δίκαιη κρίση στο ποσό των 500 000 βελγικών φράγκων συλλήβδην την περιουσιακή ζημία και την ηθική βλάβη.
It therefore evaluated, ex aequo et bono, the combined material and nonmaterial damage at BEF 500 000.
40 — Προαναφερθείσες αποφάσεις Moat κατά Επιτροπής, σκέψεις 44 έως 48, και της 31ης Ιανουαρίου 2007, C κατά Επιτροπής, σκέψη 70.
40 — Moat v Commission, paragraphs 44 to 48, and Case T-166/04 C v Commission, paragraph 70.
Η προαναφερθείσα απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 1994, C κατά Επιτροπής, η οποία ανήκει σε αυτή την κατηγορία καθόσον το Πρωτοδικείο δέχθηκε το αίτημα χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω της ηθικής βλάβης του ενάγοντος, είναι παρά ταύτα κάπως διφορούμενη καθόσον, αφενός, το Πρωτοδικείο δεν ανέφερε ρητώς τη φύση της ζημίας που έγινε αντικείμενο αποζημιώσεως και, αφετέρου, επιδίκασε χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ανώτερη εκείνης που είχε ζητηθεί από τον ενάγοντα, απορρίπτοντας το στηριγμένο στη διαφορά μεταξύ προσδοκωμένων και ληφθεισών αποδοχών αίτημα αποκαταστάσεως της περιουσιακής ζημίας από την απώλεια μιας ευκαιρίας προσλήψεως, οπότε δύναται να συναχθεί ότι το Πρωτοδικείο αξιολόγησε συνολικά τις δύο βλάβες.
Case T-47/93 C v Commission, which seems to fall within this category since the Court of First Instance upheld the claim for compensation of the nonmaterial damage suffered by the applicant, nevertheless is somewhat ambiguous insofar as, on the one hand, the Court of First Instance did not expressly indicate the nature of the damage for which it was awarding compensation and, on the other hand, it awarded an amount in respect of nonmaterial damage higher than that claimed by the applicant, while dismissing the claim for compensation in respect of the material damage of loss of opportunity to be recruited based on the difference between the anticipated earnings and those actually received, with the result that it is possible to infer from this that the Court of First Instance carried out an overall assessment of the two forms of damage.
41 — Προαναφερθείσες αποφάσεις Bories κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψεις 195, 197, 200 και 202· Eagle κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 150, και Sanders κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 150.
41 — Bories and Others v Commission, paragraphs 195, 197, 200 and 202; Eagle and Others v Commission, paragraph 150; Sanders and Others v Commission, paragraph 150.
Βλ. και την προαναφερθείσα απόφαση Allo κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 73, την οποία η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση (σκέψη 56) κατατάσσει στις υποθέσεις όπου έγινε δεκτός ο περιουσιακός χαρακτήρας της ζημίας η οποία απέρρευσε από την απώλεια μιας ευκαιρίας, ενώ, στην υπόθεση εκείνη και αντιθέτως προς τις άλλες προαναφερθείσες αποφάσεις, το Πρωτοδικείο διαπίστωσε ότι δεν αποδείχθηκε η προβληθείσα ζημία.
See, also, Case T-386/94 Allo v Commission [1996] ECR-SC I-A-393 and II-1161, paragraph 73, which the judgment under appeal classes among the cases which have acknowledged that the damage suffered on account of the loss of an opportunity is material in nature, the Court of First Instance having, in that case and in contrast to the other judgments cited above, found that the alleged damage had not been established.
Εκδικάζοντας αίτηση αναιρέσεως που είχε υποβληθεί από το Συμβούλιο, το Δικαστήριο αναίρεσε την απόφαση του
On an appeal brought by the Council, the Court set aside the judgment of the Court of First Instance inasmuch as it held that the
42 — Βλ. τις προαναφερθείσες αποφάσεις Eagle κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 163, και Sanders κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 166.
42 — See, Eagle and Others v Commission, paragraph 163, and Sanders and Others v Commission, paragraph 166.
43 — Βλ. τις προαναφερθείσες αποφάσεις Moat κατά Επιτροπής, σκέψη 49·της 27ης Οκτωβρίου 1994, C κατά Επιτροπής, σκέψη 55·Bories κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψεις 194 έως 204, και της 31ης Ιανουαρίου 2007, C κατά Επιτροπής, σκέψη 79.
43 — See Moat v Commission, paragraph 49; Case T-47/93 C v Commission, paragraph 55; Bories and Others v Commission, paragraphs 194 to 204; and Case T-166/04 C v Commission, paragraph 79.
44 — T-91/95 (Συλλογή Υπ.Υπ.
44 — Case T-91/95.
1996, σ. I-A-327 και II-959).
ECR-SC I-A-327 and II-959.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά GIRARDOT με τη νομολογία του Πρωτοδικείου, ότι η ζημία που απορρέει από την απώλεια αυτή είναι περιουσιακής φύσεως, όπως διαπιστώθηκε στη σκέψη 56 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
‘accepts the idea’, in spite of some critical remarks regarding the caselaw of the Court of First Instance, that the damage resulting from such a loss is of a material nature, as stated in paragraph 56 of the judgment under appeal.
Διαπιστώνοντας ότι στο σημείο αυτό η διαφορά ήταν ώριμη να κριθεί, το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα των εναγουσών σχετικά με τη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.
Finding that, on that issue, the state of the proceedings so permitted, the Court dismissed the applicants’ claim concerning compensation for the non-mater - ial damage.
Αντιθέτως, το Δικαστήριο απέρριψε τις αιτιάσεις που το Συμβούλιο είχε διατυπώσει κατά του ότι το Πρωτοδικείο δέχθηκε την ύπαρξη περιουσιακής ζημίας.
However, the Court rejected the Council’s criticisms of the Court of First Instance’s acknowledgment of the existence of material damage.
Έτσι, διευκρίνισε, στη σκέψη 28 της προαναφερθείσας αποφάσεως Συμβούλιο κατά de Nil και Impens και παραπέμποντας ρητώς στην προαναφερθείσα σκέψη 47 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου, ότι «δεν μπορεί να αποκλειστεί εν των προτέρων ότι οι υπάλληλοι που απέτυχαν στον [σχετικό] διαγωνισμό […] και που, όπως οι ενάγουσες, πέτυχαν στον δεύτερο διαγωνισμό […] υπέστησαν υλική ζημία συνισταμένη στο γεγονός ότι η σταδιοδρομία τους δεν εξελίχθηκε κατά τρόπο ανάλογο με τη σταδιοδρομία των επιτυχόντων του [σχετικού] διαγωνισμού […] λόγω της αδυναμίας ανακατατάξεώς τους από την 1η Ιανουαρίου 1991».
Accordingly, it ruled, in paragraph 28 of the judgment and with express reference to the abovementioned paragraph 47 of the judgment of the Court of First Instance, that ‘it cannot in principle be excluded that the officials who failed in the … Competition [in question] and, like the applicants, were successful in the second Competition … suffered material damage consisting in the fact that they lost the opportunity of seeing their careers develop in the future in a manner comparable to the careers of the candidates who were successful in [the] Competition [in question], owing to the impossibility of reclassifying them from 1 January 1991’.
Αντιθέτως, στην αίτησή της αναιρέσεως, η Επιτροπή λέγει ότι δεν μπορεί να δεχθεί τη μέθοδο που το Πρωτοδικείο χρησιμοποίησε για να αποτιμήσει τη ζημία αυτή.
However, in its appeal, the Commission states that it cannot accept the method used by the Court of First Instance to quantify such damage.
Υπογραμμίζει ότι, αποτιμώντας την απώλεια ευκαιρίας με τη διαφορά μεταξύ των αποδοχών που η ενδιαφερόμενη θα είχε λάβει αν είχε προσληφθεί και των αποδοχών που όντως έλαβε, το Πρωτοδικείο διέστρεψε την έννοια της απώλειας ευκαιρίας.
It points out that, by quantifying the loss of opportunity as the difference between the earnings which the person concerned would have received if she had been recruited and those that she actually obtained, the Court of First Instance distorted the notion of loss of opportunity.
Κατά την Επιτροπή, η μέθοδος που έγινε δεκτή από το Πρωτοδικείο, η οποία στηρίζεται στη μισθολογική διαφορά, καταλήγει στο να καθοριστεί μια υποθετική ζημία και στο να επιδικαστεί αποζημίωση για την απώλεια μιας εξασφαλίσεως και όχι για την απώλεια μιας ευκαιρίας καταλήψεως μιας θέσεως.
The method used by the Court of First Instance, which is based on the earnings differential, amounts, in effect, in the Commission’s view, to assessing hypothetical damage and to making good the loss of a guarantee and not an opportunity of obtaining a post.
Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Επιτροπή διευκρίνισε και ότι ο αναγκαίος αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παρανομίας και της ζημίας που προκλήθηκε δεν αντιστοιχεί σε μια από τις προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία, δηλαδή στην προϋπόθεση να υπάρχει άμεσος αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παρανομίας που διαπράχθηκε και της ζημίας.
At the hearing, the Commission also stated that the required causal link between the unlawful act and the damage suffered failed to satisfy one of the conditions laid down in the case-law, namely that there should be a direct causal link between the unlawful act committed and the damage.
Δεν βλέπω τον λόγο να μη γίνει ανάλογη εκτίμηση όσον αφορά την απώλεια μιας ευκαιρίας προσλήψεως, όπως η επίμαχη στην παρούσα υπόθεση 45.
I cannot think of any objection to carrying out a similar assessment concerning the loss of an opportunity to be recruited, such as that at issue in this case. 45 Moreover, it should be pointed out that, in the main appeal, the Commission does not dispute that the loss of an opportunity of being recruited may be compensated for and
45 — Εν προκειμένω δύναται να σημειωθεί ότι στην απόφαση της 5ης Απριλίου 1973, 11/72, Giordano κατά Επιτροπής (Συλλογή τόμος 1972-1973, σ. 511, σκέψεις 8 και 9), το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα αποζημιώσεως του ενάγοντος λόγω της περιουσιακής ζημίας που φερόταν ότι προκλήθηκε από την απώλεια σοβαρής ευκαιρίας προσλήψεως, όχι επειδή η ζημία αυτή δεν είχε σχέση με διαφορά σχετικά με εξωσυμβατική ευθύνη, αλλά απλώς επειδή ο ενάγων δεν απέδειξε το υποστατό της ευκαιρίας να προσληφθεί.
45 — I would point out, in that regard, that in Case 11/72 Giordiano v Commission [1973] ECR 417, paragraphs 8 and 9, the Court dismissed the applicant’s claim for compensation for the alleged material damage suffered as a result of the loss of a real chance of being appointed not because such damage is not relevant in disputes concerning noncontractual liability, but simply because the applicant had failed to adduce proof as to the reality of his chance of recruitment.
Πριν εκτιμηθεί το βάσιμο του ισχυρισμού αυτού, η επιχειρηματολογία της Επιτροπής θέτει, όπως έδειξε η M.-C. Girardot (βλ. το σημείο 41 των προτάσεών μου), το προκα-
Before assessing the merits of that view, the line of argument put forward by the Commission raises, as was made apparent by Ms Girardot (see point 41 above), the
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-348/06 P ταρκτικό πρόβλημα του παραδεκτού της, ζήτημα που πρέπει τώρα να εξετάσω.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-348/06 P preliminary issue of its admissibility, a question which it is now appropriate to consider.
Συγκεκριμένα, από τη μια πλευρά, η Επιτροπή εξηγεί με την αίτησή της αναιρέσεως ότι σκοπό έχει να αποφανθεί το Δικαστήριο επί του τρόπου υπολογισμού που έγινε δεκτός στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση για να αποκατασταθεί η ζημία που προκλήθηκε από την απώλεια μιας ευκαιρίας.
Indeed, on the one hand, the Commission explains therein that it requests the Court to rule on the method of calculation used in the judgment under appeal to make good the damage caused by the loss of an opportunity.
Ωστόσο, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι, για να μπορεί να ασκεί δικαστικό έλεγχο επί των αποφάσεων του Πρωτοδικείου, οι αποφάσεις αυτές πρέπει να έχουν επαρκή αιτιολογία και, ειδικότερα, να αναφέρουν τα κριτήρια που ελήφθησαν υπόψη για τον καθορισμό του ποσού της αποζημιώσεως 47.
However, in the light of the caselaw cited, those pleas in the main appeal should either be declared inadmissible or, as the Court has already had occasion to do, 48be reclassified as alleging the absence or inadequacy of the statement of reasons in the judgment under appeal as regards the criteria taken into account in determining the compensation for the damage, in order to render those grounds of appeal meaningful.
Από την άλλη όμως πλευρά, η Επιτροπή δεν περιορίζεται να αμφισβητήσει την έκταση της αποζημιώσεως, αλλά, όπως το καταλαβαίνω, με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως εντοπίζει ένα αληθινό νομικό σφάλμα που φέρεται ότι υπάρχει στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
Nonetheless, and on the other hand, the Commission does not confine itself to challenging the extent of the compensation for the damage, but identifies, in my view, in its single plea in support of its claims, a genuine error of law which allegedly renders the judgment under appeal unlawful.