natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υποθ. C-140/01 72 Επιτροπή των Ευρωπαϊκιον Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
Case C-140/01 86 Commission of the European Communities v Kingdom of Belgium
Υποθ. Τ-191/99 60 David Petrie, Victoria Jane Primhak και David Verzoni, Associazione lettori di lingua straniera in Italia incorporating Committee for the Defence of Foreign Lecturers (ALSI/CDFL) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτοιν θεσμικό δίκαιο
Case T-191/99 53 David Petrie, Victoria Jane Primhak and David Verzoni, Associazione Lettori di Lingua Straniera in Italia incorporating Committee for the Defence of Foreign Lecturers (ALSI/CDFL) v Commission of the European Communities Law governing the institutions
Υποθ. Τ-46/00 65 Kvitsjøen AS κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτιον Αλιευτική πολιτική
Case T-46/00 Kvitsjøen AS v Commission of the European Communities Fisheries Policy
Υποθ.
Case C-287/00 88 Commission of the European Communities ν
Υποθ. C-96/00 Rudolf Gabriel
Case C-96/00 Rudolf Gabriel
Υποθ. C-376/00 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-376/00 Commission of the European Communities ν Italian Republic Environment and consumers
11 Δεκεμβρίου 2001 εκθέσεις
11 December 2001
«Παράβαση κράτους μέλους— Οδηγίες 75/4391ΕΟΚ και 75/442/ΕΟΚ— Εθνικές για την εφαρμογή των οδηγιών — Έλλειψη διαβιβάσεως στην Επιτροπή» (Πρώτο τμήμα)
(Failure of a Member State to fulfil obligations - Directives 75/439IEEC and 75/442/EEC — National reports on implementation — Failure to forward to the Commission) (First Chamber) and Article 12 of Directive 75/442, by the following:
Το άρθρο 5 της οδηγίας 91/692 αντικαθιστά το κείμενο των αναφερομένων στο παράρτημα VI της οδηγίας αυτής διατάξεων, μεταξύ τιον οποίων των άρθροχν 18 της οδηγίας 75/439 και 12 της οδηγίας 75/442, με το ακόλουθο κείμενο:
By application lodged at the Court Registry on 11 October 2000, the Commission of the European Communities brought an action under Article 226 EC for a declaration that, by failing to forward to the Commission, for the period from 1995 to 1997, the reports required under Article 18 of Council Directive 75/439/EEC of 16 June 1975 on the disposal of waste oils, as amended by Council Directive 91/692/EEC of 23 December 1991 standardising and rationalising reports on the implementation of certain Directives relating to the environment, and under Article 12 of Council Directive 75/442/EEC of 15 July 1975 on waste, as amended by Directive 91/692/EEC, within the periods fixed by those provisions, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under the said directives.
«Κάθε τρία χρόνια, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή πληροφορίες για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας μέσιο μιας τομεακής έκθεσης η οποία καλύπτει και τις άλλες σχετικές κοινοτικές οδηγίες.
'At intervals of three years Member States shall send information to the Commission on the implementation of this Directive, in the form of a sectoral report which shall also cover other pertinent Community Directives.
Η έκθεση αυτή καταρτίζεται βάσει ερωτηματολογίου ή σχεδιαγράμματος το οποίο καταρτίζει η Επιτροπή με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 6 της οδηγίας 91/692/ΕΟΚ [...].
The report shall be drawn up on the basis either of a questionnaire or outline drafted by the Commission in accordance with the procedure laid down in Article 6 of Directive 91/692/EEC ... .
Η έκθεση υποβάλλεται στην Επιτροπή εντός έξι μηνών από τη λήξη της τριετίας την οποία καλύπτει.
The report shall be made to the Commission within nine months of the end of the three-year period covered by it.
Η πρώτη έκθεση καλύπτει την περίοδο από 1995 μέχρι και 1997.
According to Article 1 thereof, the purpose of Directive 91/692 is to rationalise and improve on a sectoral basis the provisions on the transmission of information and the publication of reports concerning certain Community directives on the protection of the environment.
Εντός εννέα μηνών από την παραλαβή των εκθέσεων των κρατών μελών, η Επιτροπή δημοσιεύει μια κοινοτική έκθεση για την εφαρμογή της οδηγίας.»
The Commission shall publish a Community report on the implementation of the Directive within nine months of receiving the reports from the Member States.'
Η οδηγία 91/692, σύμφίονα με το άρθρο της 1, αποσκοπεί στον εξορθολογισμό και τη βελτίιοοη ανά τομέα των διατάξεων που αφορούν τη διαβίβαση πληροφοριών και τη δημοσίευση εκθέσεων για ορισμένες κοινοτικές οδηγίες στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος.
Article 5 of Directive 91/692 replaced the provisions listed in Annex VI to that directive, among which were Article 18 of Directive 75/439
'Οσον αφορά τη σχετική με τα χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια έκθεση, που προβλέπει το άρθρο 18 της τροποποιημένης οδηγίας 75/439, η Επιτροπή στις 18 Δεκεμβρίου 2000 έλαβε από το ιταλικό Υπουργείο Βιομηχανίας έκθεση για τα έτη 1995 και 1996.
formal notice to submit its observations, by letter of 26 January 2000 sent a reasoned opinion to that Member State requesting it to bring into force the measures necessary to comply with, among others, its obligations under Article 18 of Directive 75/439, as amended, and Article 12 of Directive 75/442, as amended, for the period 1995 to 1997 inclusive, within two months of notification of that opinion.
Ωστόσο, για το έτος 1997 κανένα πληροφοριακό στοιχείο δεν δόθηκε και τα πληροφοριακά στοιχεία για τα έτη 1995 και 1996 δεν πληρούσαν τις απαιτήσεις του ερωτηματολογίου της Επιτροπής.
under Article 18 of Directive 75/439, as amended, the Commission received on 18 December 2000 from the Italian Ministry of Industry a report covering the years 1995 and 1996. No information was, however, given for the year 1997 and the information provided for 1995 and 1996 did not satisfy the requirements of the questionnaire drawn up by the Commission.
Η κοινοποίηση της εκθέσεως αυτής δεν αίρει συνεπώς την παράβαση του άρθρου 18 της τροποποιημένης οδηγίας 75/439.
The notification of that report, the Commission argues, therefore does not make good the failure to fulfil obligations under Article 18 of Directive 75/439, as amended.
Η Επιτροπή, καθότι δεν έλαβε απάντηση από την Ιταλική Δημοκρατία σχετικά με τις εκθέσεις που προβλέπουν οι διατάξεις αυτές των τροποποιημένων οδηγιών 75/439 και 75/442, άσκησε την παρούσα προσφυγή.
As it received no response from the Italian Republic concerning the reports required by those provisions of Directives 75/439 and 75/442, as amended, the Commission brought the present action.
Υπ' αυτές τις συνθήκες, αρκεί, αφενός, η διαπίστωση ότι, εφόσον η Επιτροπή παραιτήθηκε από την προσφυγή της όσον αφορά την τροποποιημένη οδηγία 75/442, παρέλκει η απόφανση επί του μέρους τιον αιτημάτων της σχετικά με την οδηγία αυτή.
In those circumstances, it must be held, first, that, since the Commission has discontinued its action insofar as Directive 75/442, as amended, is concerned, there is no need to rule on the part of its claims relating to that directive.
Όσον αφορά τη σχετική με τα στερεά απόβλητα έκθεση, που προβλέπει το άρθρο 12 της τροποποιημένης οδηγίας 75/442, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι ενημερώθηκε κατά την ανάγνωση των παραρτημάτων του υπομνήματος αντικρούσεως.
In relation to the report on waste required under Article 12 of Directive 75/442, as amended, the Commission asserts that it became aware of this when it read the annexes to the statement of defence.
Εφόσον η έκθεση πληροί τα κριτήρια που θεσπίζει η τροποποιημένη οδηγία 75/442 και συνάδει προς το ερωτηματολόγιο της Επιτροπής, η Επιτροπή δηλώνει ότι παραιτείται από την προσφυγή όσον αφορά την εν λόγιο οδηγία.
As that report satisfies the criteria laid down by Directive 75/442, as amended, and complies with the questionnaire drawn up by the Commission, the latter has withdrawn its case insofar as that directive is concerned.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
In relation to the report on waste oils required
*1) Η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να διαβιβάσει στην Επιτροπή, για την περίοδο 1995 έως 1997, την έκθεση που προβλέπει το άρθρο 18 της οδηγίας 75/439/ΕΟΚ τον Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/692/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 1991, για την τυποποίηση και τον εξορθολογισμό των εκθέσεων που αφορούν την εφαρμογή ορισμένων οδηγιών για το περιβάλλον, εντός της ταχθείσας από την εν λόγω διάταξη προθεσμίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
Second, as the report required under Article 18 of Directive 75/439, as amended, relating to the period from 1995 to 1997, was not forwarded within the period laid down by that provision, the Commission's action must be held to be well founded insofar as that directive is concerned.
Ο γενικός εισαγγελέας D. Ruiz-Jarabo Colomer ανέπτυξε τις προτάσεις τον κατά τη συνεδρίαση του πρώτου τμήματος της 4ης Οκτωβρίου 2001.
Declares that, by failing to forward to the Commission, for the period from 1995 to 1997, the report required under Article 18 of Council Directive 751439/EEC of 16 June 1975 on the disposal of waste oik, as amended by Council Directive 91/692/EEC of 23 December 1991 standardising and rationalising reports on the implementation of certain Directives relating to the environment, within the period fixed by that provision, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under that directive;
C-324/99 DaimlerChrysler AG κατά Land Baden-Württemberg Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-324/99 DaimlerChrysler AG ν Land Baden-Württemberg Environment and consumers
Προδικαστική «Περιβάλλον — Απόβλητα — Κανονισμός (ΕΟΚ) 259/93 σχετικά με τις μεταφορές αποβλήτων — Προϋποθέσεις που δικαιολογούν απαγορεύσεις ή περιορισμούς στην εξαγωγή αποβλήτων— Εθνική νομοθεσία προβλέπουσα την υποχρέωση προσφοράς των αποβλήτων σε εξουσιοδοτημένο οργανισμό» (Ολομέλεια)
Preliminary ruling (Environment — Waste — Regulation (EEC) No 259/93 on shipments of waste — Conditions justifying prohibitions or restrictions on the export of waste — National legislation imposing the obligation to offer waste to an approved body) (Full Court)
Ευρωπαϊκής Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδο τους (στο εξής: κανονισμός).
Such measures shall immediately be notified to the Commission, which will inform the other Member States.'
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της DaimlerChrysler AG (στο εξής: DaimlerChrysler) και του Land Baden-Württenberg (ομόσπονδου κράτους της Βάδης-Βυρτεμβέργης) σχετικής με τη νομιμότητα αποφάσεως της κυβερνήσεως και του Υπουργού
By judgment of 24 June 1999, received at the Court on 30 August 1999, the Bundesverwaltungsgericht (Federal Administrative Court) referred to the Court for a preliminary ruling under Article 234 EC four questions on the interpretation of Council Regulation (EC) No 259/93 of 1 February 1993 on the supervision and control of shipments of waste within, into and out of the European Community ('the Regulation').
Με απόφαση της 24ης Ιουνίου 1999, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 30 Αυγούστου 1999, το Bundesverwaltungsgericht υπέβαλε, σύμφωνα με το άρθρο 234 ΕΚ τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της
The first sentence of Paragraph 9(1) of the Law on the reduction of waste at source and its management, and on the treatment of contaminated sites, in Land Baden-Württemberg ('the Landesabfallgesetz'), in the version of 15 October 1996, most recently amended by Paragraph 4 of the Law of 16 July 1998, provides that the Land authorities, together with producers and holders of waste, are to set up treatment centres for waste disposal where that waste requires special supervision.
Περιβάλλοντος και Συγκοινωνιών του ομόσπονδου αυτού κράτους προβλέπουσα την υποχρέωση προσφοράς σε εξουδιοδοτημένο οργανισμό ορισμένιον αποβλήτιον προς διάθεση.
The second sentence of Paragraph 9(2) of the Landesabfallgesetz authorises the Government of the Land to provide by decree that producers and holders of waste for disposal where that waste requires special supervision must offer it to the entities responsible for the treatment centres or to the Special Waste Agency set up pursuant to Paragraph 2a(l) of that law.
Το νομικό πλαίσιο
Article 4(3)(a)(i) of the Regulation provides:
Ο κανονισμός οργανώνει ιδίως την παρακολούθηση και τον έλεγχο της μεταφοράς αποβλήτων μεταξύ κρατιον μελών.
According to the third sentence of Paragraph 9(2) of the Landesabfallgesetz, waste that cannot be treated in the treatment centres is to be sent to the waste treatment installation proposed by the producer or holder of the waste.
Το άρθρο 4, παράγραφος 3, στοιχείο α', σημείο i, του κανονισμού προβλέπει:
'In order to implement the principles of proximity, priority for recovery and self-sufficiency at Community and national levels in accordance with Directive 75/442/EEC, Member States may take measures in accordance with the Treaty to prohibit generally or partially or to object systematically to shipments of waste.
73, στο εξής: απόφαση), ελήφθη βάσει του άρθρου 9, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, του LAbfG.
The Decree of the Government and the Minister foi the Environment and Transport of Land Baden-Württemberg of 12 September 1996 on the treatment of waste requiring special supervision and on the Special Waste Agency
Η εθνική ρύθμιση
between SBW and AVG on 5 May 1994 ('the Agreement').
Το άρθρο 9, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του νόμου περί μειώσεως και διαχειρίσεως των αποβλήτων και περί επεξεργασίας των παλαιών αποβλήτων στη Βάδη-Βυρτεμβέργη («Landesabfallgesetz», στο εξής: LAbfG), ως είχε στις 15 Οκτωβρίου 1996, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με το άρθρο 4 του νόμου της 16ης Ιουλίου 1998, ορίζει ότι οι αρχές του εν λόγω ομόσπονδου κράτους, με τη συνεργασία των παραγωγών και των κατόχων αποβλήτων, κατασκευάζουν κεντρικές εγκαταστάσεις για τη διαχείριση των προοριζομένων για διάθεση αποβλήτων που χρήζουν ιδιαιτέρας παρακολουθήσεως.
According to Paragraph 1(1) of the Decree, the entity responsible for the treatment centres for waste for disposal where that waste requires special supervision is the company Sonderabfallentsorgung Baden-Württemberg GmbH ('SBW'), set up in 1973 and owned, as to the majority of its shares, by Land Baden-Württemberg.
Βάσει του άρθρου 3, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της αποφάσεως, οι παραγωγοί και οι κάτοχοι προοριζομένων για διάθεση αποβλήτων που χρήζουν ιδιαιτέρας παρακολουθήσεως, τα οποία έχουν παραχθεί στη Βάδη-Βυρτεμβέργη ή τα οποία πρέπει να αποθηκευθούν, να αποτεθούν ή να τύχουν επεξεργασίας εκεί, οφείλουν να προσφέρουν τα απόβλητα αυτά στον αρμόδιο για τα ειδικά απόβλητα οργανισμό, ο οποίος στη συνέχεια τα αποστέλλει σε κέντρο επεξεργασίας, κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1, της αποφάσειος.
According to Paragraph 1(2) of the Decree, the treatment centres are, for waste for storage, the special disposal centre at Billigheim, Germany, and, for waste for burning, the waste incinerator belonging to the firm Abfall-Nerwertungsgesellschaft mbH ('AVG') in Hamburg, Germany, "within the framework of current delivery commitments'.
Η κύρια δίκη και τα προδικαστικά ερωτήματα
DaimlerChrysler disputed the legality of the Decree and, by application lodged on 4 December 1996, requested the Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg, Germany, to annul it.
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της αποφάσειος προβλέπει:
Under the first sentence of Paragraph 3(1) of the Decree, producers and holders of waste for disposal which is produced in Land Baden-Württemberg or which is to be treated, stored or deposited there must, where that waste requires special supervision, offer that waste to the Special Waste Agency, which sends it to a treatment centre, in accordance with Paragraph 4(1) of the Decree.
Η DaimlerChrysler αμφισβήτησε τη νομιμότητα της αποφάσεως και, με αίτηση ακυρώσεως που ασκήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1996, ζήτησε από το Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Γερμανία) την ακύρωση της.
DaimlerChrysler maintained that it was harmed by the obligation to offer the special waste to an incineration centre in Hamburg, on the ground that it was thereby prevented from having the waste produced by its factories in Land Baden-Württemberg incinerated more cheaply abroad, particularly in Belgium. Shipping the waste to the Hamburg installation, over distances generally between 600 and 800 kilometres, caused it to incur additional costs of DEM 2.2 million each year.
«Ο αρμόδιος για τα ειδικά απόβλητα οργανισμός αποστέλλει τα προσφερόμενα απόβλητα στην εταιρία SBW Sonderabfallentsorgung Baden-Württemberg GmbH, προκειμένου να τύχουν επεξεργασίας στις κεντρικές εγκαταστάσεις, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, εφόσον τα απόβλητα μπορούν να τύχουν επεξεργασίας στις εγκαταστάσεις αυτές.
'The Special Waste Agency shall send the waste offered to it to SBW Sonderabfallentsorgung Baden-Württemberg GmbH for treatment in the treatment installations in accordance with Paragraph 1(2) where the waste is capable of being treated in those installations.
Όσον αφορά την ειδική εγκατάσταση καύσειος αποβλήτων της εταιρίας Abfall-Verwertungsgesellschaft mbH στο Αμβούργο, πρέπει να τηρείται η υποχρέωση παραδόσεως 20 000 τόνων ετησίως.
In the case of the special incineration centre of Abfall-VerwertungsgesellschaftmbHin Hamburg, the obligation to deliver 20 000 tonnes per year must be observed. It shall dispatch the waste sent to it pursuant to the first sentence to treatment installations.'
Η εν λόγω εταιρία κατευθύνει τα απόβλητα που της παραδίδονται σύμφίονα με το πρώτο εδάφιο προς τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας.»
In support of its action, DaimlerChrysler claimed, inter alia, that the obligation laid down in the Decree to offer the waste to AVG's incineration centre is equivalent to a quantitative lestriction on exports prohibited by Article 34 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 29 EC) and is contrary to the provisions of the Directive and the Regulation.
Η DaimlerChrysler φρονεί ότι υφίσταται ζημία συνεπεία της υποχρεοόσεως προσφοράς τιον αποβλήτων σε μια ευρισκόμενη στο Αμβούργο εγκατάσταση καύσεως αποβλήτων, επειδή εμποδίζεται να προβεί, με μικρότερο κόστος, σε καύση στην αλλοδαπή και, ειδικότερα, στο Βέλγιο, των αποβλήτων που παράγονται στις ευρισκόμενες στη Βάδη-Βυρτεμβέργη βιομηχανικές της εγκαταστάσεις.
The delivery commitment referred to in Paragraphs 1(2) and 4(1) of the Decree, which relates to an annual quantity of 20 000 tonnes to be delivered to the special incineration centre in Hamburg, originated in an agreement concluded
Η μεταφορά των αποβλήτων μέχρι την εγκατάσταση του Αμβούργου, δηλαδή απόσταση μεταξύ 600 και 800 χιλιομέτριον, συνεπάγεται ετησίιος πρόσθετα έξοδα ύψους 2,2 εκατομμυρίων DEM.
In addition, the national court does not question the validity of Article 4(3)(a)(i) of the Regulation as regards Article 30 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 28 EC), Article 34 of the Treaty and Article 36 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 30 EC).
Η αναφερόμενη στα άρθρα 1, παράγραφος 2, και 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως υποχρέιοοη παραδόσεως 20 000 τόνων ετησίως προς την ειδική εγκατάσταση καύσειος αποβλήτων στο Αμβούργο απορρέει από σύμβαση συναφθείσα στις 5 Μαίου 1994 μεταξύ τιον εταιριών SBW και AVG (στο εξής: σύμβαση).
In the order for reference, the Bundesverwaltungsgericht finds that the Decree is not contrary to national law. As regards the compatibility of the Decree with Community law, the national court states that the introduction of an obligation for producers and holders of waste for disposal to offer the waste to the Special Waste Agency must be regarded as a measure prohibiting exports of waste which is consistent with Article 4(3)(a)(i) of the Regulation.
Προς υποστήριξη της αιτήσεως της, η DaimlerChrysler ισχυρίστηκε ιδίως ότι η προβλεπομένη από την απόφαση υποχρέωση προσφοράς τιον αποβλήτων στο κέντρο αποτεφριόσεως της εταιρίας AVG ισοδυναμούσε με ποσοτικό περιορισμό τιον εξαγωγών, απαγορευόμενο από το άρθρο 34 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 29 ΕΚ) και αντίθετο προς τις διατάξεις της οδηγίας και του κανονισμού.
In that context, the first question referred by the national court must be taken as relating to the question whether, when a national measure generally prohibiting exports of waste for disposal is justified by the principles of proximity, priority for recovery and self-sufficiency, in accordance with Article 4(3) (a) (i) of the Regulation, it is also necessary, because that provision uses the expression 'in accordance with the Treaty', that national measure must be subject to a further and separate review of its compatibility with Articles 34 and 36 of the Treaty.
Το Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg έκρινε την αίτηση ακυρώσειος αβάσιμη και την απέρριψε με απόφαση της 24ης Νοεμβρίου 1997.
However, being uncertain whether other aspects of the Decree are compatible with Community law, the Bundesverwaltungsgericht decided to stay proceedings and to refer a number of questions to the Court for a preliminary ruling.
Με απόφαση της 14ης Μαίου 1998, το Bundesverwaltungsgericht, ενώπιον του οποίου προσέφυγε με αναίρεση η αιτούσα, επέτρεψε την άσκηση αναθεωρήσεως (Révision).
It should be borne in mind that, where a matter is regulated in a harmonised manner at Community level, any national measure relating thereto must be assessed in the light of the provisions of that harmonising measure and not of Articles 30, 34 and 36 of the Treaty (see, in that regard, Case C-37/92 Vanacker and Lesale [1993], paragraph 9).
Κατά το προοίμιο της συμβάσεως αυτής, συναφθείσας για χρονικό διάστημα δεκαπέντε ετών, το ομόσπονδο κράτος του Αμβούργου θέτει cm] διάθεση του ομόσπονδου κράτους της Βάδης-Βυρτεμβέργης μέρος της ικανότητας του καύσεως, για την επεξεργασία των ειδικών αποβλήτων που προσφέρει η εταιρία SBW, αντί 1 200 γερμανικών μάρκων (DEM) για κάθε τόνο αποτεφριομένιον αποβλήτων.
It should be observed at the outset that, as the Commission rightly points out, although the national court refers in its questions to waste for disposal where that waste requires special supervision (hereinafter "waste for disposal requiring special supervision'), the Regulation, in defining, in Title II, Chapter A, the procedure applicable to shipments between Member States of waste for disposal, does not distinguish between particular categories according to the nature of the waste concerned.
Η καύση πραγματοποιείται στον αποτεφριοτή αποβλήτων της εταιρίας AVG.
The answer to the questions therefore applies without distinction to all shipments of waste for disposal governed by the Regulation, irrespective of whether the waste in question requires special supervision.
Με την κατ' αναίρεση απόφαση, το Bundesverwaltungsgericht κρίνει ότι η απόφαση δεν αντίκειται στις διατάξεις του εθνικού δικαίου.
The Regulation originated in a proposal for a Council Regulation (EEC) on the supervision and control of shipments of waste within, into and out of the European Community (90/C 289/05), presented by the Commission on 10 October 1990.
Η σύμβαση εξουσιοδοτεί την εταιρία SBW να παραδίδει στην εταιρία AVG το πολύ 30 000 τόνους ετησίιος.
It should first be noted that the first sentence of Paragraph 3(1) of the Decree, which lays down an obligation to offer waste for disposal to an approved local body, was adopted on the basis of Article 4(3)(a)(i) of the Regulation, which authorises Member States, under certain conditions, to take general measures restricting shipments of waste between Member States.
Για να εγγυηθεί την κάλυψη πιθανών ζημιών της εταιρίας SBW, το ομόσπονδο κράτος της Βάδης-Βυρτεμβέργης οφείλει να παράσχει εγγύηση για ποσό μέχρι 180 εκατομμυρίων DEM.
Furthermore, it is apparent from the first four recitals of the preamble that the Regulation was adopted with a view to replacing Directive 84/631 by a regulation, having regard to the commitments entered into by the Community in the context of various international conventions and, in particular, the Convention on the control of transboundary movements of hazardous wastes and their disposal, signed in Basel, Switzerland, on 22 March 1989 and approved on behalf of the