natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το κράτος μέλος λαμβάνει απόφαση βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 1 ή 2, μόνον εάν οι προτεινόμενες τροποποιήσεις γίνουν αποδεκτές από την Επιτροπή.
The Member State shall only take a decision under Article 11(1) or (2) if proposed amendments are accepted by the Commission.
Κάθε απορριπτική απόφαση της Επιτροπής αιτιολογείται.»
Reasons shall be given for any rejection decision by the Commission.’
Σύμφωνα με το άρθρο 10 της οδηγίας 2003/87, τα κράτη μέλη πρέπει να κατανείμουν δωρεάν τουλάχιστον το 95 % των δικαιωμάτων κατά την πρώτη περίοδο κατανομής.
Under Article 10 of Directive 2003/87, the Member States must allocate at least 95% of the allowances for the first allocation period free of charge.
Το άρθρο 11 της οδηγίας 2003/87 περί κατανομής και εκχωρήσεως των δικαιωμάτων προβλέπει:
Article 11 of Directive 2003/87 concerning the allocation and issue of allowances provides:
Κατά την τριετή περίοδο που αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2005, κάθε κράτος μέλος αποφασίζει τη συνολική ποσότητα δικαιωμάτων που θα κατανείμει για την εν λόγω περίοδο και την κατανομή των εν λόγω δικαιωμάτων στον φορέα εκμετάλλευσης κάθε εγκατάστασης.
For the three-year period beginning 1 January 2005, each Member State shall decide upon the total quantity of allowances it will allocate for that period and the allocation of those allowances to the operator of each installation.
Η απόφαση λαμβάνεται τρεις τουλάχιστον μήνες πριν από την έναρξη της περιόδου και βασίζεται στο [ΕΣΚ] που καταρτίζεται βάσει του άρθρου 9 και σύμφωνα με το άρθρο 10, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τυχόν παρατηρήσεις του κοινού.
This decision shall be taken at least three months before the beginning of the period and be based on its [NAP] developed pursuant to Article 9 and in accordance with Article 10, taking due account of comments from the public.
Κατά την πενταετή περίοδο που αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2008, και για κάθε μετέπειτα πενταετή περίοδο, κάθε κράτος μέλος αποφασίζει τη συνολική ποσότητα δικαιωμάτων που θα κατανείμει για την εν λόγω περίοδο και αρχίζει τη διαδικασία κατανομής των δικαιωμάτων στο φορέα εκμετάλλευσης κάθε εγκατάστασης.
For the fiveyear period beginning 1 January 2008, and for each subsequent fiveyear period, each Member State shall decide upon the total quantity of allowances it will allocate for that period and initiate the process for the allocation of those allowances to the operator of each installation.
Η απόφαση λαμβάνεται δώδεκα τουλάχιστον μήνες πριν από την έναρξη της σχετικής περιόδου και βασίζεται στο [ΕΣΚ] του που έχει καταρτισθεί βάσει του άρθρου 9 και σύμφωνα με το άρθρο 10, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τυχόν παρατηρήσεις του κοινού.
This decision shall be taken at least 12 months before the beginning of the relevant period and be based on the Member State’s [NAP] developed pursuant to Article 9 and in accordance with Article 10, taking due account of comments from the public.
Οι αποφάσεις που λαμβάνονται βάσει της παραγράφου 1 ή 2 πρέπει να είναι σύμφωνες με τις απαιτήσεις της συνθήκης [ΕΚ], και ιδιαίτερα με τα άρθρα 87 και 88.
Decisions taken pursuant to paragraph 1 or 2 shall be in accordance with the requirements of the [EC] Treaty, in particular Articles 87 and 88 thereof.
Το παράρτημα III της οδηγίας 2003/87 απαριθμεί έντεκα κριτήρια εφαρμοστέα στα ΕΣΚ.
Annex III to Directive 2003/87 lists 11 criteria applicable to NAPs.
Το πέμπτο και δέκατο κριτήριο του εν λόγω παραρτήματος III έχουν ως εξής:
The 5th and 10th criteria in that annex state as follows:
Το [ΕΣΚ] δεν πρέπει να εισάγει διακρίσεις μεταξύ επιχειρήσεων ή τομέων ώστε να ευνοούνται αθεμίτως κάποιες επιχειρήσεις ή δραστηριότητες, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Συνθήκης, και ιδίως των άρθρων 87 και 88 αυτής.
The [NAP] shall not discriminate between companies or sectors in such a way as to unduly favour certain undertakings or activities in accordance with the requirements of the Treaty, in particular Articles 87 and 88 thereof.
Το σχέδιο περιέχει κατάλογο των εγκαταστάσεων που καλύπτει η παρούσα οδηγία, με τις ποσότητες δικαιωμάτων που πρόκειται να διατεθούν σε καθεμία.»
The plan shall contain a list of the installations covered by this Directive with the quantities of allowances intended to be allocated to each.’
Σύμφωνα με το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/87, τα δικαιώματα ισχύουν για εκπομπές πραγματοποιούμενες κατά τη διάρκεια της περιόδου για την οποία εκχωρούνται.
According to Article 13(1) of Directive 2003/87, the allowances shall be valid only for emissions during the period for which they are issued.
Από την αναιρεσιβαλλομένη διάταξη προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα εκμεταλλεύεται εγκατάσταση παραγωγής υάλου στο Porz.
According to the order under appeal, the appellant operates a glass manufacturing plant at Porz.
Με την από 16 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση
By a decision of 16 December 2004 of the Umweltbundesamt (Federal
ΔΙΑΤΑΞΗ της 8.4.2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-503/07 P του Umweltbundesamt (γερμανικό ομοσπονδιακό γραφείο για το περιβάλλον), της κατανεμήθηκαν, για ένα μέρος της εγκαταστάσεως αυτής που τέθηκε σε λειτουργία κατά τη διάρκεια των ετών 2003 και 2004, δικαιώματα εκπομπών για την πρώτη περίοδο κατανομής βάσει του γερμανικού ΕΣΚ (στο εξής: γερμανικό ΕΣΚ Ι) και του άρθρου 8 του νόμου περί κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής για την περίοδο από 2005 έως 2007 (Zuteilungsgesetz 2007), της 26ης Αυγούστου 2004 (BGBI. 2004 I, σ.
Environment Agency), it was allocated emission allowances for the first allocation period, in respect of a part of that installation which was put into operation during 2003 and 2004, on the basis of the German NAP (‘German NAP I’) and of Paragraph 8 of the Law on the national allocation plan for greenhouse gas emission allowances for the period 2005 to 2007 (Zuteilungsgesetz 2007) of 26 August 2004 (BGBl. 2004 I, p.
2211, στο εξής: ZuG 2007).
2211; ‘the ZuG 2007’).
Δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του ZuG 2007, η εν λόγω εγκατάσταση απαλλάσσεται της εφαρμογής του συντελεστή εκπληρώσεως για περίοδο δώδεκα ετών από το έτος ενάρξεως της λειτουργίας της.
Under the second sentence of Paragraph 8(1) of the ZuG 2007, the installation concerned is exempt from a compliance factor during a period of 12 years from the year of its coming into operation.
Σύμφωνα με το άρθρο 2 του ZuG 2007, με την επιφύλαξη αντιθέτων ειδικών κανόνων, οι λυσιτελείς διατάξεις του νόμου αυτού εφαρμόζονται μόνον στην πρώτη περίοδο κατανομής.
Under Paragraph 2 of the ZuG 2007, unless otherwise specified, the relevant provisions of that law are applicable only to the first allocation period.
Εξάλλου, το άρθρο 7 του νόμου της 8ης Ιουλίου 2004, περί μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, για τη δημιουργία συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας (Gesetz zur Umsetzung der Richtlinie 2003/87/EG über ein System für den Handel mit Treibhausgasemissionszertifikaten in der Gemeinschaft, BGBI. 2004 I, σ.
Furthermore, Paragraph 7 of the Law of 8 July 2004 transposing Directive 2003/87/EC establishing a scheme for greenhouse gas emission allowance trading within the Community (Gesetz zur Umsetzung der Richtlinie 2003/87/EG über ein System für den Handel mit Treibhausgasemissionszertifikaten in der Gemeinschaft, BGBl. 2004 I, p.
1578, στο εξής: TEHG), προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι το ΕΣΚ που θεσπίζεται για κάθε περίοδο κατανομής αποτελεί τη βάση του νόμου περί κατανομής και ότι η κατανομή πραγματοποιείται βάσει του εν λόγω νόμου.
1578; ‘the TEHG’) provides, inter alia, that the NAP adopted for each allocation period is the basis for a law on allocation pursuant to which the allocation is carried out.
Δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 1, του TEHG, κάθε φορέας εκμεταλλεύσεως δικαιούται της κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής, σύμφωνα με τις διευκρινιζόμενες με τον νόμο περί κατανομής προϋποθέσεις.
Under Paragraph 9(1) of the TEHG, every operator of an installation has the right to obtain emission allowances under the conditions laid down in the law on allocation.
Κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 2 της διατάξεως αυτής, η κατανομή πραγματοποιείται σε σχέση με τη δραστηριότητα συγκεκριμένης περιόδου κατανομής.
Pursuant to Paragraph 9(2), the allocation is effected on the basis of the activity carried out during the particular allocation period.
Τέλος, το άρθρο 10, παράγραφος 1, του TEHG προβλέπει ότι κάθε κατανομή προϋποθέτει την υποβολή γραπτής αιτήσεως ενώπιον των αρμοδίων αρχών.
Finally, Paragraph 10(1) of the TEHG provides that each allocation requires a written application to be made to the competent authorities.
Στις 4 Ιουλίου 2006, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κοινοποίησε στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/87, το ΕΣΚ για τη δεύτερη περίοδο κατανομής (στο εξής: γερμανικό ΕΣΚ ΙI).
On 4 July 2006, the Federal Republic of Germany notified its NAP for the second allocation period (‘German NAP II’) to the Commission, in accordance with Article 9(1) of Directive 2003/87.
Όπως και το γερμανικό ΕΣΚ Ι, το γερμανικό ΕΣΚ II περιλαμβάνει, στο κεφάλαιο 6.1, τον γενικό κανόνα κατανομής που εφαρμόζεται στις υφιστάμενες εγκαταστάσεις (Bestandsanlagen), οι οποίες έχουν τεθεί σε λειτουργία πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2002.
Like the German NAP I, the German NAP II contains, in chapter 6.1, the general allocation rules for existing installations (‘Bestandsanlagen’) which entered into operation before 31 December 2002.
Όσον αφορά τις εγκαταστάσεις του βιομηχανικού τομέα, ο εφαρμοστέος συντελεστής εκπληρώσεως είναι 0,9875.
With regard to installations in the industrial sector, the applicable compliance factor is 98.75%.
Περαιτέρω, στο κεφάλαιο 6.2 του γερμανικού ΕΣΚ II, διευκρινίζεται, υπό τον τίτλο «Κατανομές βάσει του άρθρου 8 του ZuG 2007», ότι, δυνάμει της διατάξεως αυτής, δεν εφαρμόζεται κανένας συντελεστής εκπληρώσεως, στο πλαίσιο υπολογισμού του αριθμού των δικαιωμάτων εκπομπής που αφορούν τις εγκαταστάσεις που έχουν τεθεί σε λειτουργία μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2003 και 31ης Δεκεμβρίου 2004, για περίοδο δώδεκα ετών από της ενάρξεως της λειτουργίας τους.
Moreover, chapter 6.2 of the German NAP II states, under the heading ‘Allocations under Paragraph 8 of the ZuG 2007’, that, pursuant to that provision of the ZuG, no compliance factor is to be applied, in the calculation of the number of emission allowances for installations which were put into operation between 1 January 2003 and 31 December 2004, for a period of 12 years from the date of putting into operation.
Με την απόφασή της, η Επιτροπή απέρριψε εν μέρει το γερμανικό ΕΣΚ II.
By the contested decision, the Commission rejected the German NAP II in part.
Με το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως αυτής, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι περιγραφόμενοι στο κεφάλαιο 6.2 του γερμανικού ΕΣΚ ΙΙ κανόνες περί κατανομής, μεταξύ άλλων με τον τίτλο «Κατανομές βάσει του άρθρου 8 του ZuG 2007», δεν συμβιβάζονται με το πέμπτο κριτήριο του παραρτήματος III της οδηγίας 2003/87, καθόσον συνεπάγονται αδικαιολόγητο όφελος υπέρ των οικείων εγκαταστάσεων σε σχέση με άλλες υφιστάμενες παρεμφερείς εγκαταστάσεις, ως προς τις οποίες εφαρμόζεται η γενική μέθοδος κατανομής.
In Article 1(2) of the decision, the Commission found that the allocation rules described in chapter 6.2 of the German NAP II, inter alia under the heading ‘Allocations under Paragraph 8 of the ZuG 2007’, were incompatible with criterion 5 in Annex III to Directive 2003/87, in so far as they resulted in an unjustified advantage for the installations concerned over otherwise comparable existing installations to which the general allocation methodologies applied.
Συγκεκριμένα, η Επιτροπή θεώρησε ότι η δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής για ορισμένες δραστηριότητες με την εφαρμογή επιεικέστερου και, συνεπώς, ευνοϊκότερου συντελεστή εκπληρώσεως, αποτελεί επιλεκτικό οικονομικό όφελος για ορισμένες επιχειρήσεις, το οποίο δύναται να νοθεύσει ή να απειλήσει να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και να θίξει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών και, κατά συνέπεια, δύναται να αποτελέσει κρατική ενίσχυση αντίθετη προς τα άρθρα 87 ΕΚ και 88 ΕΚ.
The Commission considered the allocation of emission allowances free of charge for certain activities by application of a less stringent and therefore more advantageous compliance factor to be a selective economic advantage for certain undertakings, which could distort or threaten to distort competition and affect trade between Member States and which therefore was capable of constituting State aid contrary to Articles 87 EC and 88 EC.
Η Επιτροπή δέχεται μόνον ότι, για μια δεδομένη περίοδο κατανομής, η κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής σε υφιστάμενες εγκαταστάσεις μπορεί να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με διαφορετικές μεθόδους από αυτές που εφαρμόζονται στους «νεοεισερχόμενους», υπό την έννοια του άρθρου 3, στοιχείο η΄, της οδηγίας 2033/87, τους οποίους η οδηγία θεωρεί, επομένως, ως ιδιαίτερη κατηγορία.
The Commission conceded only that, during a given allocation period, the allocation of emission allowances to existing installations could be carried out in accordance with methods different from those applicable to ‘new entrants’ within the meaning of Article 3(h) of Directive 2003/87, who were thus recognised under that directive as constituting a distinct category.
Η δικαιολογία της άνισης αυτής μεταχειρίσεως είναι πάντως παρωχημένη για την επόμενη περίοδο κατανομής, όταν ο αρχικώς «νεοεισερχόμενος» μετατραπεί σε υφιστάμενη εγκατάσταση για την οποία διατίθενται δεδομένα στοιχεία παρεμφερή με τα στοιχεία των υφισταμένων εγκαταστάσεων.
The justification for such unequal treatment, however, became obsolete during the following allocation period, when the initial ‘new entrant’ turned into an existing installation for which data comparable to those for existing installations was available.
Με το άρθρο 2, παράγραφος 2, της αποφάσεώς της, η Επιτροπή δήλωσε ότι δεν θα εγείρει ενστάσεις κατά του γερμανικού ΕΣΚ ΙΙ αν, αποφεύγοντας τις δυσμενείς διακρίσεις, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας επιφέρει και της κοινοποιήσει τις εξής τροποποιήσεις:
In Article 2(2) of the contested decision, the Commission declared that it would not raise objections to the German NAP II, if, while avoiding any discrimination, the Federal Republic of Germany introduced and notified to it the following amendments:
«[Ο]ι εγγυήσεις κατανομής της πρώτης περιόδου κατανομής, όπως περιγράφονται στο κεφάλαιο 6.2 του [γερμανικού ΕΣΚ II] με τίτλους “Συμπληρωματικές νέες εγκαταστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 11 του ZuG 2007” και “Κατανομές σύμφωνα με το άρθρο 8 του ZuG 2007” […], δεν πρέπει να εφαρμόζονται, κατά την κατανομή των δικαιωμάτων εκπομπής, με τρόπο που να ευνοεί τις οικείες εγκαταστάσεις σε σχέση με άλλες υφιστάμενες παρεμφερείς εγκαταστάσεις, ως προς τις οποίες εφαρμόζεται η γενική μέθοδος κατανομής του εν λόγω ΕΣΚ· δηλαδή, στις οικείες εγκαταστάσεις πρέπει να εφαρμόζεται ο ίδιος συντελεστής εκπληρώσεως που εφαρμόζεται σε άλλες υφιστάμενες παρεμφερείς εγκαταστάσεις […].»
‘2 [T]he allocation guarantees from the first trading phase referred to in chapter 6.2 of the [German NAP II] under the headings “Additional new installations under Paragraph 11 of the ZuG 2007’ and ‘Allocations under Paragraph 8 of the ZuG 2007” … are not applied to the extent that they lead to an allocation for installations concerned which would be more favourable than what otherwise comparable existing installations receive under the general allocation methodologies of the [NAP], i.e. the same compliance factors should apply as for otherwise comparable existing installations.’
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 7 Φεβρουαρίου 2007, η αναιρεσείουσα άσκησε αναίρεση κατά της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως.
By application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 7 February 2007, the appellant brought an action for annulment of the contested decision.
Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε αυθημερόν, η αναιρεσείουσα ζήτησε την εκδίκαση της υποθέσεως με την ταχεία διαδικασία του άρθρου 76α του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
By separate document lodged the same day, the appellant applied for the case to be dealt with under the expedited procedure provided for in Article 76a of the Rules of Procedure of the Court.
Με το από 23 Φεβρουαρίου 2007 έγγραφο, η Επιτροπή αντέκρουσε την εκδίκαση της υποθέσεως με ταχεία διαδικασία.
By letter of 23 February 2007, the Commission opposed dealing with the case under an expedited procedure.
Με την από 7 Ιουνίου 2007 απόφαση του Πρωτοδικείου, έγινε δεκτή η αίτηση εκδικάσεως της υποθέσεως με ταχεία διαδικασία.
By decision of the Court of First Instance of 7 June 2007, the application for an expedited procedure was allowed.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 23 Μαρτίου 2007, η Επιτροπή προέβαλε, βάσει του άρθρου 114, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ένσταση απαραδέκτου κατά της προαναφερθείσας αναιρέσεως, επί της οποίας η αναιρεσείουσα υπέβαλε παρατηρήσεις στις 12 Απριλίου 2007.
By document lodged with the Registry of the Court of First Instance on 23 March 2007, the Commission raised, under Article 114(1) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance, a plea of inadmissibility against the abovementioned action, on which the appellant submitted observations on 12 April 2007.
Με την αίτηση αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
By its application, the appellant requested the Court of First Instance to:
— να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως καθόσον κρίνει ασυμβίβαστες με την οδηγία 2003/87 τις εγγυήσεις κατανομής που προκύπτουν από την πρώτη περίοδο κατανομής, όπως περιγράφονται στο κεφάλαιο 6.2 του γερμανικού ΕΣΚ II με τίτλους «Συμπληρωματικές νέες εγκαταστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 11 του ZuG 2007» και «Κατανομές σύμφωνα με το άρθρο 8 του ZuG 2007»·
— annul Article 1(2) of the contested decision to the extent that it declares the allocation guarantees from the first allocation period, referred to in chapter 6.2 of the German NAP II under the headings ‘Additional new installations under Paragraph 11 of the ZuG 2007’ and ‘Allocations under Paragraph 8 of the ZuG 2007’, to be incompatible with Directive 2003/87;
— να ακυρώσει το άρθρο 2, παράγραφος 2, της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως καθόσον με τη διάταξη αυτή επιβάλλονται υποχρεώσεις (Vorgaben) στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας όσον αφορά την εφαρμογή των εγγυήσεων κατανομής που προκύπτουν από την πρώτη περίοδο κατανομής, όπως περιγράφηκαν στο κεφάλαιο 6.2 του γερμανικού ΕΣΚ II με τίτλους «Συμπληρωματικές νέες εγκαταστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 11 του ZuG 2007» και «Κατανομές σύμφωνα με το άρθρο 8 του ZuG 2007», και καθόσον με τη διάταξη αυτή επιβάλλεται η εφαρμογή του εφαρμοστέου σε άλλες υφιστάμενες παρεμφερείς εγκαταστάσεις συντελεστή εκπληρώσεως·
— annul Article 2(2) of the contested decision to the extent that it imposes obligations (‘Vorgaben’) on the Federal Republic of Germany relating to the application of the allocation guarantees from the first allocation period referred to in chapter 6.2 of the German NAP II under the headings ‘Additional new installations under Paragraph 11 of the ZuG 2007’ and ‘Allocations under Paragraph 8 of the ZuG 2007’, and to the extent that it requires the application of the same compliance factor as for otherwise comparable existing installations;
Με την αναιρεσιβαλλομένη διάταξη, το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, κρίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι εφόσον η αναιρεσείουσα δεν ήταν αποδέκτης της αποφάσεως της Επιτροπής, η απόφαση αυτή δεν την αφορά ατομικώς, υπό την έννοια του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ.
By the order under appeal, the Court of First Instance dismissed the action as inadmissible, holding that Saint-Gobain Glass Deutschland (among others), which was not an addressee of the contested decision, was not individually concerned by that decision within the meaning of the fourth paragraph of Article 230 EC.
Προς στήριξη της κρίσεως αυτής, το Πρωτοδικείο διαπίστωσε, μεταξύ άλλων, με τη σκέψη 59 της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως, ότι η απόφαση της Επιτροπής αποτελεί πράξη γενικής ισχύος εφόσον τυγχάνει εφαρμογής σε αντικειμενικώς προσδιοριζόμενες καταστάσεις και συνεπάγεται έννομα αποτελέσματα έναντι κατηγοριών προσώπων τα οποία αντιμετωπίζονται γενικώς και αφηρημένως.
In support of that conclusion, the Court of First Instance found, in paragraph 59 of the order under appeal, that the contested decision constituted an act of general application since it applied to objectively determined situations and entailed legal effects for categories of persons regarded generally and in the abstract.
Συγκεκριμένα, τα άρθρα 1, παράγραφος 2, και 2, παράγραφος 2, της αποφάσεως της Επιτροπής αφορούν, γενικώς και αφηρημένως, όλους τους φορείς εκμεταλλεύσεως εγκαταστάσεων, τους οποίους αφορούν οι κανόνες του κεφαλαίου 6.2 του γερμανικού ΕΣΚ ΙI και ασκούν δραστηριότητες στους οικονομικούς τομείς που υπάγονται στο σύστημα κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής αερίων δυνάμει του παραρτήματος I της οδηγίας 2003/87.
Articles 1(2) and 2(2) of the contested decision concerned all the operators of the installations covered, in a general and abstract manner, by the rules laid down in chapter 6.2 of the German NAP II which were active in the economic sectors subject to the scheme for greenhouse gas emission allowance trading under Annex I to Directive 2003/87.
Κατά συνέπεια, ενόψει των διατάξεων αυτών και υπό την επιφύλαξη υπάρξεως ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών, οι εν λόγω φορείς εκμεταλλεύσεως θίγονται κατά τον ίδιο τρόπο και βρίσκονται σε παρεμφερή κατάσταση.
Accordingly, having regard to those provisions and subject to the existence of characteristics which were peculiar to them, those operators were affected in the same manner and placed in an identical situation.
937· της 18ης Μαΐου 1994, C-309/89, Codorniu κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1994, σ. I-1853, σκέψη 20· της 25ης Ιουλίου 2002, C-50/00 P, Unión de Pequeños Agricultores κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2002, σ.
The Court of First Instance then pointed out that, in accordance with settled caselaw, natural or legal persons other than the person to whom a measure is addressed can claim that the measure is of individual concern to them, within the meaning of the fourth paragraph of Article 230 EC, only if it affects them by reason of certain attributes peculiar to them or by reason of a factual situation which differentiates them from all other persons and distinguishes them individually in the same way as the addressee (see Case 25/62 Plaumann v Commission [1963] ECR 95, at p.
I-6677, σκέψη 36, και της 1ης Απριλίου 2004, C-263/02 P, Επιτροπή κατά Jégo-Quéré, Συλλογή 2004, σ. I-3425, σκέψη 45).
107; Case C-309/89 Codorníu v Council [1994] ECR I-1853, paragraph 20; Case C-50/00 P Unión de Pequeños Agricultores v Council [2002] ECR I-6677, paragraph 36; and Case C-263/02 P Commission v Jégo-Quéré [2004] ECR I-3425, paragraph 45).
Συναφώς, το Πρωτοδικείο επισήμανε ότι το γεγονός και μόνον ότι πράξη γενικής ισχύος μπορεί να έχει συγκεκριμένα διαφορετικά αποτελέσματα για τα διάφορα υποκείμενα δικαίου επί των οποίων έχει εφαρμογή δεν μπορεί να τα διαφοροποιεί σε σχέση με όλους τους λοιπούς ενδιαφερομένους επιχειρηματίες, εφόσον η εφαρμογή της πράξεως αυτής πραγματοποιείται δυνάμει αντικειμενικώς προσδιοριζομένης καταστάσεως.
In that regard, the Court of First Instance explained that the sole fact that a measure of general application may have practical effects which differ as between the various persons to whom it applies is not such as to differentiate them from all the other operators concerned, where that measure is applied on the basis of an objectively determined situation.
Ωστόσο, με τη σκέψη 61 της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι, εν προκειμένω, οι προσφεύγουσες, αντί να εξατομικεύονται λόγω ιδιαιτέρων ιδιοτήτων, θίγονται όπως οι λοιποί φορείς εκμεταλλεύσεως εγκαταστάσεων που υπάγονται στην ίδια εθνική και κοινοτική νομοθεσία, ως ευρισκόμενοι στην ίδια κατάσταση.
In paragraph 61 of the order under appeal, the Court of First Instance held that the applicants in those proceedings, far from being individually distinguished by attributes peculiar to them, were affected in the same way as all the other operators of installations subject to the same national and Community legislation who were in the same situation.