natgillin/translations-raw huggingface dataset:
1. τη γραπτή σύμβαση εργασίας ή το έγγραφο που συντάσσεται βάσει της οδηγίας 91/533/ΕΟΚ [του Συμβουλίου], της 14ης Οκτωβρίου 1991, σχετικά με την υποχρέωση του εργοδότη να ενημερώνει τον εργαζόμενο για τους όρους που διέπουν τη σύμβαση ή τη σχέση εργασίας [(EE L 288, σ. 32)],
1. the written contract of employment or the document established pursuant to [Council] Directive 91/533/EEC of 14 October 1991 on an employer’s obligation to inform employees of the conditions applicable to the contract or employment relationship (OJ 1991 L 288, p. 32);
2. τον κατώτατο κοινωνικό μισθό και την αυτόματη προσαρμογή των αποδοχών στην εξέλιξη του κόστους ζωής,
2. the minimum rates of pay and automatic adjustment to reflect changes in the cost of living;
3. τον χρόνο εργασίας και τον χρόνο εβδομαδιαίας ανάπαυσης,
3. working time and weekly rest periods;
5. το κλείσιμο των επιχειρήσεων,
5. annual closure periods;
6. τις επίσημες αργίες,
6. public holidays;
7. τη ρύθμιση της προσωρινής απασχολήσεως και την εκμίσθωση εργατικού δυναμικού,
7. the rules on temporary work and the loan of workers;
8. τη ρύθμιση της μερικής απασχολήσεως και των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου,
8. the rules on parttime and fixedterm work;
9. τις προστατευτικές διατάξεις για τους όρους εργασίας και απασχολήσεως των παιδιών, των νέων, των εγκύων και των λεχώνων,
9. the protective measures applicable to the terms and conditions of employment of children and of young people and of pregnant women or women who have recently given birth;
10. την απαγόρευση των διακρίσεων,
10. non-discrimination;
11. τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας,
11. collective labour agreements;
12. την υποχρεωτική αδράνεια σύμφωνα με τις διατάξεις σχετικά με την ανεργία λόγω αντίξοων συνθηκών και την ανεργία για τεχνικούς λόγους,
12. enforced inactivity in accordance with the legislation on bad weather or technical layoffs;
13. την παράνομη εργασία, περιλαμβανομένων και των διατάξεων περί της άδειας εργασίας για εργαζομένους οι οποίοι δεν είναι υπήκοοι κράτους μέλους του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου,
13. clandestine or illegal work, including the provisions on work permits for workers who are not nationals of a Member State of the European Economic Area;
14. την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων στον χώρο εργασίας, γενικώς, και τις διατάξεις περί προλήψεως των ατυχημάτων της Ενώσεως Ασφαλίσεως Ατυχημάτων σύμφωνα με το άρθρο 154 του κώδικα κοινωνικής ασφαλίσεως και τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και προστασίας της υγείας που καθιερώθηκαν με κανονιστική απόφαση του Μεγάλου Δούκα κατόπιν σύμφωνης γνώμης του Συμβουλίου της Επικρατείας και με τη συναίνεση της διασκέψεως των Προέδρων της Βουλής, βάσει του άρθρου 14 του νόμου της 17ης Ιουνίου 1994, για την ασφάλεια και την προστασία της υγείας στον χώρο εργασίας, ειδικώς.
14. the safety and health of workers in the workplace in general and, in particular, the accident prevention rules of the Association d’assurance contre les accidents (Accident Insurance Association) issued in accordance with Article 154 of the Social Security Code and the minimum requirements concerning safety and health laid down by Grand-Ducal Regulation, adopted following the mandatory opinion of the Conseil d’Etat and with the approval of the Conference of the Presidents of the Chamber of Deputies on the basis of Article 14 of the amended Law of 17 June 1994 on the safety and health of workers in the workplace.
2) Οι διατάξεις της πρώτης παραγράφου του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται σε όλους τους εργαζομένους ανεξαρτήτως ιθαγενείας, οι οποίοι βρίσκονται στην υπηρεσία οποιασδήποτε επιχειρήσεως, και με την επιφύλαξη της ιθαγενείας και της νομικής ή πραγματικής έδρας της επιχειρήσεως.»
shall constitute mandatory provisions falling under national public policy as regards, in particular, collective labour agreements or contracts in accordance with the Law of 27 March 1986 approving the Convention of Rome of 19 June 1980 on the law applicable to contractual obligations and are as such applicable to all workers performing an activity in the territory of the Grand Duchy of Luxembourg, including those temporarily posted to Luxembourg, regardless of the duration or purpose of the posting.
Το άρθρο 2 του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002 έχει ως εξής:
Article 2 of the Law of 20 December 2002 states:
«1) Οι διατάξεις του άρθρου 1 του παρόντος νόμου εφαρμόζονται περαιτέρω σε όλες τις επιχειρήσεις, οι οποίες, στο πλαίσιο διεθνικής παροχής υπηρεσιών, προβαίνουν σε απόσπαση εργαζομένων στο έδαφος του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, με την εξαίρεση των ναυτικών του εμπορικού ναυτικού.
‘(1) The provisions of Article 1 of this law shall also apply to undertakings, with the exception of merchant shipping crew, which in the framework of the transnational provision of services post workers to the territory of the Grand Duchy of Luxembourg.
2) “Απόσπαση” αποτελούν, κατά την παράγραφο 1 ανωτέρω, οι ακόλουθες ενέργειες οι οποίες πραγματοποιούνται από τις οικείες επιχειρήσεις, στο μέτρο που κατά τη διάρκεια της αποσπάσεως υφίσταται σχέση εργασίας μεταξύ της επιχειρήσεως αποστολής και του εργαζομένου:
(2) “Posting”, for the purposes of paragraph 1 above, shall mean, in particular, the following operations performed by the undertakings concerned, provided there is an employment relationship between the undertaking making the posting and the worker during the period of posting:
1. η απόσπαση εργαζομένου, ακόμη και για σύντομη ή προκαθορισμένη διάρκεια, για λογαριασμό και υπό τη διεύθυνση των αναφερομένων στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου επιχειρήσεων στο έδαφος του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, στο πλαίσιο συμβάσεως που συνάπτεται μεταξύ της επιχειρήσεως αποστολής και του αποδέκτη των υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένος ή ασκεί τις δραστηριότητές του στο Λουξεμβούργο,
1. the posting of a worker to the territory of the Grand Duchy of Luxembourg, even for a short or predetermined period for and under the direction of undertakings such as those referred to in paragraph 1 of this article, under a contract concluded between the undertaking making the posting and the party for whom the services are intended, established or operating in Luxembourg;
2. η απόσπαση εργαζομένου, ακόμη και για σύντομη ή προκαθορισμένη διάρκεια, στο έδαφος του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, σε εγκατάσταση της επιχειρήσεως αποστολής ή σε επιχείρηση η οποία ανήκει στον ίδιο όμιλο με την επιχείρηση αποστολής,
2. the posting of a worker to the territory of the Grand Duchy of Luxembourg, even for a short or a predetermined period, to an establishment belonging to the undertaking making the posting or to an undertaking belonging to the same group as the undertaking making the posting;
3. με την επιφύλαξη της εφαρμογής του νόμου της 19ης Μαΐου 1994 για τη ρύθμιση της προσωρινής απασχολήσεως και της προσωρινής εκμισθώσεως εργατικού δυναμικού, η απόσπαση εργαζομένου, ακόμη και για σύντομη ή προκαθορισμένη διάρκεια, μέσω επιχειρήσεως προσωρινής απασχολήσεως ή στο πλαίσιο εκμισθώσεως εργατικού δυναμικού, σε επιχείρηση που κάνει σχετική χρήση και είναι εγκατεστημένη ή ασκεί τις δραστηριότητές της στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου.
3. without prejudice to the application of the Law of 19 May 1994 regulating temporary work and the temporary loan of manpower, the posting of a worker by a temporary employment undertaking, or under a loan of manpower, even for a short or a predetermined period, to a user undertaking established or operating on the territory of the Grand Duchy of Luxembourg.
3) Ως αποσπασμένος εργαζόμενος θεωρείται κάθε εργαζόμενος ο οποίος, κατά κανόνα, απασχολείται στην αλλοδαπή και κατά τη διάρκεια ορισμένου χρόνου παρέχει τις υπηρεσίες του στο έδαφος του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.
(3) A posted worker shall be taken to mean any employee habitually working abroad and who for a limited period performs his work in the territory of the Grand Duchy of Luxembourg.
4) Ο όρος “σχέση εργασίας” ορίζεται σύμφωνα με το λουξεμβουργιανό δίκαιο.»
(4) The meaning of the term “employment relationship” shall be determined in accordance with Luxembourg law.’
Το άρθρο 7 του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002 ορίζει:
Article 7 of the Law of 20 December 2002 provides:
«1) Για την εφαρμογή του παρόντος νόμου, η επιχείρηση, ακόμη και αν έχει την έδρα της εκτός του εδάφους του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου ή ασκεί συνήθως τις δραστηριότητές της εκτός της λουξεμβουργιανής επικράτειας, της οποίας ένας ή περισσότεροι εργαζόμενοι ασκούν δραστηριότητα στο Λουξεμβούργο, περιλαμβανομένων και αυτών που αποτελούν το αντικείμενο προσωρινής αποσπάσεως σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1 και 2 του παρόντος νόμου, πρέπει, πριν από την έναρξη των εργασιών, να θέσει στη διάθεση της Επιθεωρήσεως Εργασίας και Ορυχείων, κατόπιν απλής αιτήσεως και το συντομότερο δυνατόν, τα ουσιώδη στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη διενέργεια ελέγχου, και ιδίως:
‘(1) For the purposes of the application of this law, an undertaking, even if its seat is outside the territory of the Grand Duchy of Luxembourg or it habitually operates outside Luxembourg territory, which has one or more workers exercising an activity in Luxembourg, including those temporarily posted to Luxembourg in accordance with Articles 1 and 2 of this law, must, prior to the commencement of the work, make available to the Inspection du travail et des mines (Labour and Mines Inspectorate) on demand and within as short a period as possible the basic information necessary for monitoring purposes, including, in particular:
— το επώνυμο, το όνομα, τον τόπο και την ημερομηνία γεννήσεως, την οικογενειακή κατάσταση, την ιθαγένεια και το επάγγελμα των εργαζομένων,
— the surname, first name, place and date of birth, marital status, nationality and occupation of each worker;
— τα ακριβή επαγγελματικά προσόντα των εργαζομένων,
— the specific designation of the workers;
— την ένδειξη του τόπου κατοικίας και, εν ανάγκη, της συνήθους διαμονής των εργαζομένων,
— the domicile and, where appropriate, the habitually residence of the workers;
— τη(ις) θέση(εις) εργασίας στο Λουξεμβούργο και τη διάρκεια των εργασιών,
— the place or places of work in Luxembourg and the duration of the work;
— αντίγραφο του εντύπου E 101, ή, ενδεχομένως, ακριβή ένδειξη των οργανισμών κοινωνικής ασφαλίσεως, στους οποίους είναι ασφαλισμένοι οι εργαζόμενοι κατά τη διαμονή τους στη λουξεμβουργιανή επικράτεια,
— a copy of form E 101 or, where appropriate, precise information concerning the social security institutions providing cover for the workers during their stay on Luxembourg territory;
— αντίγραφο της συμβάσεως εργασίας ή του εγγράφου που καταρτίζεται βάσει της οδηγίας 91/533/ΕΟΚ, της 14ης Οκτωβρίου 1991, σχετικά με την υποχρέωση του εργοδότη να ενημερώνει τον εργαζόμενο για τους όρους που διέπουν τη σύμβαση ή τη σχέση εργασίας.
— a copy of the contract of employment or document produced by reason of Directive 91/533/EEC of 14 October 1991 on an employer’s obligation to inform employees of the conditions applicable to the contract or employment relationship.
2) Κανονιστική απόφαση του Μεγάλου Δούκα μπορεί να ρυθμίσει ακριβέστερα την εφαρμογή του παρόντος άρθρου στο μέλλον.»
(2) A Grand-Ducal Regulation may give further details in respect of the application of this article.’
Το άρθρο 8 του ιδίου νόμου έχει ως εξής:
Article 8 of the Law of 20 December 2002 states:
«Κάθε επιχείρηση, η οποία εδρεύει στην αλλοδαπή και έχει εκεί την εταιρική έδρα ή δεν έχει στο Λουξεμβούργο μόνιμη εγκατάσταση υπό την έννοια του φορολογικού νόμου και της οποίας ένας ή περισσότεροι εργαζόμενοι παρέχουν οποιεσδήποτε υπηρεσίες στο Λουξεμβούργο, είναι υποχρεωμένη να καταθέσει σε ad hoc εντολοδόχο, κάτοικο Λουξεμβούργου, τα αναγκαία έγγραφα για τη διενέργεια ελέγχου της τηρήσεως των υποχρεώσεων που υπέχει κατ’ εφαρμογή του παρόντος νόμου και ιδίως του άρθρου 7 ανωτέρω.
‘Any undertaking established and having its registered office abroad or having no fixed establishment in Luxembourg within the meaning of the tax law, one or more of whose workers carry out work in whatsoever capacity in Luxembourg, shall be required to retain in Luxembourg with an ad hoc agent resident there the documents necessary for monitoring its compliance with the obligations arising in application of this law and, in particular, of Article 7 above.
Τα έγγραφα αυτά πρέπει να προσκομίζονται, κατόπιν απλής αιτήσεως και το συντομότερο δυνατόν, στην Επιθεώρηση Εργασίας και Ορυχείων.
Those documents shall be produced to the Labour and Mines Inspectorate on demand and within as short a period as possible.
Η Επιθεώρηση Εργασίας και Ορυχείων πρέπει εκ των προτέρων να ενημερωθεί με συστημένη επιστολή με αποδεικτικό παραλαβής από την επιχείρηση ή από τον αναφερόμενο στο προηγούμενο εδάφιο εντολοδόχο της πριν από την έναρξη της έμμισθης δραστηριότητας για τον ακριβή τόπο καταθέσεως των εγγράφων.»
The Labour and Mines Inspectorate must be informed in advance, by registered letter, with proof of receipt, sent by the undertaking or the representative referred to in the previous paragraph, at the very latest prior to the employment activities envisaged, of the exact location of the documents deposited.’
Με έγγραφο οχλήσεως της 1ης Απριλίου 2004, η Επιτροπή ανέφερε στις λουξεμβουργιανές αρχές ότι ο νόμος της 20ής Δεκεμβρίου 2002 έρχεται, ενδεχομένως, σε αντίθεση με το κοινοτικό δίκαιο.
By a letter of formal notice of 1 April 2004, the Commission indicated to the Luxembourg authorities that the Law of 20 December 2002 was likely to be incompatible with Community law.
Ειδικότερα, ο νόμος αυτός:
In particular that law was said to:
— επιβάλλει στις επιχειρήσεις οι οποίες είναι εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος και προβαίνουν σε απόσπαση εργαζομένων στο Λουξεμβούργο να τηρούν όρους εργασίας και απασχολήσεως που βαίνουν πέραν των επιταγών του άρθρου 3, παράγραφοι 1 και 10, της οδηγίας 96/71·
— require undertakings established in another Member State which posted workers to Luxembourg to comply with terms and conditions of employment going beyond the requirements of Article 3(1) and (10) of Directive 96/71;
— δεν διασφαλίζει στους αποσπασμένους εργαζομένους, τιθεμένης κατά μέρος της εβδομαδιαίας αναπαύσεως, την τήρηση καμίας άλλης περιόδου αναπαύσεως (ημερήσια ανάπαυση)·
— fail to ensure that posted workers are afforded any other rest period (daily rest period) entitlement apart from the weekly rest period;
— στερείται της αναγκαίας σαφήνειας για τη διασφάλιση της ασφαλείας δικαίου καθόσον υποχρεώνει τις επιχειρήσεις που προβαίνουν σε απόσπαση εργαζομένων στο Λουξεμβούργο να παράσχουν στην Επιθεώρηση Εργασίας και Ορυχείων πριν από την έναρξη των εργασιών, κατόπιν απλής αιτήσεως και το συντομότερο δυνατόν, πρόσβαση στα ουσιώδη στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη διενέργεια ελέγχου, και
— lack the necessary clarity to ensure legal certainty, by requiring undertakings posting workers to Luxembourg to make available to the Labour and Mines Inspectorate prior to the commencement of work on demand and within as short a period as possible the basic information necessary for monitoring purposes;
— περιορίζει την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών καθόσον απαιτεί από τις επιχειρήσεις των οποίων η έδρα βρίσκεται εκτός της επικράτειας του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου ή οι οποίες δεν έχουν εκεί μόνιμη εγκατάσταση να διατηρούν, εις χείρας ad hoc εντολοδόχου που κατοικεί στο κράτος μέλος αυτό, τα αναγκαία για τον έλεγχο έγγραφα.
— restrict freedom to provide services by requiring undertakings whose registered office is outside the territory of the Grand Duchy of Luxembourg or which do not have a permanent establishment there to keep the documents necessary for monitoring purposes with an ad hoc agent resident in Luxembourg.
Με το έγγραφο απαντήσεως της 30ής Αυγούστου 2004, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ισχυρίσθηκε ότι οι όροι εργασίας και απασχολήσεως που αποτελούν αντικείμενο της πρώτης αιτιάσεως που προβλήθηκε με το ως άνω έγγραφο οχλήσεως εμπίπτουν στις «διατάξεις δημοσίας τάξεως», όπως αυτές προβλέπονται στο άρθρο 3, παράγραφος 10, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 96/71.
In its response of 30 August 2004, the Grand Duchy of Luxembourg stated that the terms and conditions of employment which are the subject of the first complaint raised in the letter of formal notice are ‘public policy provisions’ as provided for in the first indent of Article 3(10) of Directive 96/71.
Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου αναγνώρισε το βάσιμο της δεύτερης αιτιάσεως που προβλήθηκε με το εν λόγω έγγραφο οχλήσεως.
The Grand Duchy of Luxembourg acknowledged that the second complaint in the letter of formal notice was well founded.
Όσον αφορά την τρίτη και την τέταρτη αιτίαση που εμφαίνονται στο ίδιο έγγραφο, το ως άνω κράτος μέλος ανέφερε, αφενός, ότι το άρθρο 7 του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002 δεν επέβαλλε τη διενέργεια προηγούμενης δηλώσεως και, αφετέρου, ότι η υποχρέωση γνωστοποιήσεως στην Επιθεώρηση Εργασίας και Ορυχείων του ονόματος ενός θεματοφύλακα που διατηρεί τα απαιτούμενα από τον νόμο έγγραφα αποτελούσε απαίτηση μη εισάγουσα δυσμενή διάκριση, η οποία ήταν απαραίτητη για τη διεξαγωγή των ελέγχων που διενεργούσε η εν λόγω διοικητική αρχή.
As regards the third and fourth complaints in the letter of formal notice, the Grand Duchy of Luxembourg stated, first, that Article 7 of the Law of 20 December 2002 did not require prior notification and, second, that the obligation to transmit to the Labour and Mines Inspectorate the name of the person keeping the documents required by the Law was a nondiscriminatory requirement that was essential to enable that authority to carry out checks.
Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν ικανοποιήθηκε από τις απαντήσεις αυτές, επανέλαβε τις αιτιάσεις της με αιτιολογημένη γνώμη της 12ης Οκτωβρίου 2005, διά της οποίας κάλεσε το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου να συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις του εντός προθεσμίας δύο μηνών από την παραλαβή της γνώμης αυτής.
Since it was not satisfied by those answers, the Commission repeated its complaints in a reasoned opinion of 12 October 2005, calling on the Grand Duchy of Luxembourg to comply with its obligations within a period of two months of receipt of that opinion.
Αφού ζήτησε παράταση της προθεσμίας κατά έξι εβδομάδες, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου δεν έκρινε αναγκαίο να απαντήσει στην εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη.
After requesting an additional period of six weeks, the Grand Duchy of Luxembourg did not consider it necessary to reply to the reasoned opinion.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, την υπό κρίση προσφυγή λόγω παραβάσεως.
Therefore, the Commission brought this action for failure to fulfil obligations pursuant to Article 226 EC.
Επί της πρώτης αιτιάσεως, που αντλείται από πλημμελή μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο του άρθρου 3, παράγραφοι 1 και 10, της οδηγίας 96/71
The first plea in law: incorrect transposition of Article 3(1) and (10) of Directive 96/71
Με την πρώτη αιτίασή της, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου μετέφερε πλημμελώς στο εσωτερικό δίκαιο το άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 10, της οδηγίας 96/71.
By its first complaint, the Commission claims that the Grand Duchy of Luxembourg has incorrectly transposed Article 3(1) and (10) of Directive 96/71.
Ειδικότερα, η Επιτροπή θεωρεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, αναγορεύοντας εσφαλμένως τις εθνικές διατάξεις που αφορούν τους τομείς, στους οποίους αναφέρονται οι επίμαχες απαιτήσεις, σε αναγκαστικού χαρακτήρα διατάξεις που εμπίπτουν στην εθνική δημόσια τάξη και, ως εκ τούτου, απαιτώντας την τήρηση των εν λόγω διατάξεων από τις επιχειρήσεις που προβαίνουν σε απόσπαση εργαζομένων στην επικράτειά του, επιβάλλει στις επιχειρήσεις αυτές υποχρεώσεις που βαίνουν πέραν των προβλεπομένων από την οδηγία 96/71.
More specifically, the Commission takes the view that, by wrongly describing the national provisions relating to the areas covered by the measures in question as mandatory provisions falling under national public policy and thereby requiring undertakings which post workers to its territory to comply with them, the Grand Duchy of Luxembourg imposes obligations on those undertakings which go beyond those laid down by Directive 96/71.
Κατά το εν λόγω θεσμικό όργανο, η έννοια της δημοσίας τάξεως που εμφαίνεται στο άρθρο 3, παράγραφος 10, της οδηγίας αυτής δεν μπορεί να προσδιορίζεται μονομερώς από κάθε κράτος μέλος, δεδομένου ότι το τελευταίο δεν είναι ελεύθερο να επιβάλλει μονομερώς όλες τις αναγκαστικού χαρακτήρα διατάξεις του εργατικού του δικαίου στους παρέχοντες υπηρεσίες που είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος.
According to the Commission, the notion of public policy in Article 3(10) of Directive 96/71 cannot be unilaterally defined by each Member State, since the latter are not free to impose unilaterally all the mandatory provisions of their employment law on suppliers of services established in another Member State.
Πρώτον, τέτοια υποχρέωση αποτελεί εκείνη την οποία προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 1, του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002 και η οποία επιτάσσει να αποσπάται μόνον το προσωπικό που συνδέεται προς την επιχείρηση με γραπτή σύμβαση εργασίας ή με άλλο έγγραφο που θεωρείται ανάλογο κατά την οδηγία 91/533.
First, the obligation laid down in Article 1(1) of the Law of 20 December 2002 to post only staff linked to the undertaking by a written contract of employment or another document deemed analogous thereto under Directive 91/533 is such a mandatory obligation.
Συναφώς, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, εν πάση περιπτώσει, ο έλεγχος της τηρήσεως των διατάξεων της οδηγίας 91/533 απόκειται στις αρχές του κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένη η οικεία επιχείρηση, το οποίο μετέφερε την οδηγία αυτή στο εσωτερικό δίκαιο, και όχι, σε περίπτωση αποσπάσεως, στο κράτος μέλος υποδοχής.
In that regard the Commission points out that in any event the monitoring of compliance with the provisions of Directive 91/533 is the responsibility of the authorities of the Member State in which the undertaking concerned is established and which has transposed that directive, not of the host Member State.
Δεύτερον, όσον αφορά την αυτόματη προσαρμογή των αποδοχών στην εξέλιξη του κόστους ζωής, την οποία προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 2, του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η λουξεμβουργιανή νομοθεσία αντίκειται στην οδηγία 96/71, η οποία προβλέπει ρύθμιση, εκ μέρους του κράτους μέλους υποδοχής, των συντελεστών μισθού μόνον όσον αφορά τους κατώτατους μισθούς.
Second, as regards the automatic adjustment of rates of remuneration to the cost of living provided for in Article 1(2) of the Law of 20 December 2002, the Commission maintains that Luxembourg law conflicts with Directive 96/71, which provides that the host Member State is to regulate rates of pay only as regards minimum rates.
Τρίτον, όσον αφορά την τήρηση της κανονιστικής ρυθμίσεως της μερικής απασχολήσεως και των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, την οποία προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 8, του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι, δυνάμει της οδηγίας 96/71, δεν απόκειται στο κράτος μέλος υποδοχής να επιβάλλει τη νομοθεσία του σχετικά με τη μερική απασχόληση και τις συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στις επιχειρήσεις οι οποίες προβαίνουν σε απόσπαση εργαζομένων στο έδαφός του.
Third, as regards compliance with the rules on parttime and fixedterm work laid down by point 8 of Article 1(1) of the Law of 20 December 2002, the Commission submits that, under Directive 96/71, it is not for the host Member State to impose its rules in respect of parttime and fixedterm work on undertakings which post workers to its territory.
Τέταρτον, όσον αφορά την υποχρέωση τηρήσεως των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, την οποία προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 11, του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι πράξεις οι οποίες υπάγονται σε μια κατηγορία πράξεων αυτή καθεαυτή, ανεξαρτήτως του ουσιαστικού περιεχομένου τους, δεν μπορούν να συνιστούν αναγκαστικού χαρακτήρα διατάξεις εμπίπτουσες στην εθνική δημόσια τάξη.
Fourth, as regards the obligation to comply with collective labour agreements, laid down in point 11 of Article 1(1) of the Law of 20 December 2002, the Commission submits that acts which fall within a category of acts cannot as such constitute mandatory provisions falling under national public policy irrespective of their substantive content.