natgillin/translations-raw huggingface dataset:
«Οι επιχειρήσεις που είναι επιφορτισμένες με τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος ή που έχουν χαρακτήρα δημοσιονομικού μονοπωλίου υπόκεινται στους κανόνες της παρούσας Συνθήκης, ιδίως στους κανόνες ανταγωνισμού, κατά το μέτρο που η εφαρμογή των κανόνων αυτών δεν εμποδίζει νομικά ή πραγματικά την εκπλήρωση της ιδιαίτερης αποστολής που τους έχει ανατεθεί.
‘Undertakings entrusted with the operation of services of general economic interest or having the character of a revenue-producing monopoly shall be subject to the rules contained in this Treaty, in particular to the rules on competition, in so far as the application of such rules does not obstruct the performance, in law or in fact, of the particular tasks assigned to them.
Η ανάπτυξη των συναλλαγών δεν πρέπει να επηρεάζεται σε βαθμό ο οποίος θα αντέκειτο προς το συμφέρον της Κοινότητας.»
The development of trade must not be affected to such an extent as would be contrary to the interests of the Community.’
Το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ ορίζει:
Article 87(1) EC states:
«Ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές, εκτός αν η παρούσα Συνθήκη ορίζει άλλως.»
‘Save as otherwise provided in this Treaty, any aid granted by a Member State or through State resources in any form whatsoever which distorts or threatens to distort competition by favouring certain undertakings or the production of certain goods shall, in so far as it affects trade between Member States, be incompatible with the common market.’
Το Πρωτόκολλο για το σύστημα δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα κράτη μέλη (ΕΕ 1997, C 340, σ.
The protocol on the system of public broadcasting in the Member States (OJ 1997 C 340, p.
109, στο εξής: πρωτόκολλο του Άμστερνταμ), το οποίο προστέθηκε ως παράρτημα στη Συνθήκη ΕΚ με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ, ορίζει:
109; ‘the Amsterdam Protocol’), introduced by the Treaty of Amsterdam as an annex to the EC Treaty, states:
«[Τα κράτη μέλη,] εκτιμώντας ότι το σύστημα της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα κράτη μέλη είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις δημοκρατικές, κοινωνικές και
‘[The Member States,] considering that the system of public broadcasting in the Member States is directly related to the democratic, social and cultural needs of each
Οι διατάξεις της Συνθήκης [ΕΚ] ισχύουν υπό την επιφύλαξη της αρμοδιότητας των κρατών μελών να μεριμνούν για τη χρηματοδότηση της δημόσιας ραδιοτηλεοπτικής υπηρεσίας, εφόσον η χρηματοδότηση αυτή παρέχεται σε ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς για την εκπλήρωση του στόχου της δημόσιας υπηρεσίας, έτσι όπως την έχει θεσμοθετήσει, οριοθετήσει και οργανώσει κάθε κράτος μέλος, και εφόσον η χρηματοδότηση αυτή δεν επηρεάζει τις συνθήκες του εμπορίου και τον ανταγωνισμό εντός της Κοινότητας σε βαθμό αντιβαίνοντα στο κοινό συμφέρον, ενώ λαμβάνεται υπόψη η πραγματοποίηση του στόχου που εξυπηρετεί αυτή η δημόσια υπηρεσία.»
The provisions of the [EC Treaty] shall be without prejudice to the competence of Member States to provide for the funding of public service broadcasting in so far as such funding is granted to broadcasting organisations for the fulfilment of the public service remit as conferred, defined and organised by each Member State, and in so far as such funding does not affect trading conditions and competition in the Community to an extent which would be contrary to the common interest, while the realisation of the public service remit of that public service shall be taken into account.’
Στις 15 Νοεμβρίου 2001, η Επιτροπή δημοσίευσε ανακοίνωση σχετική με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις που αφορούν τις δημόσιες υπηρεσίες ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων (ΕΕ C 320, σ.
On 15 November 2001, the Commission published a communication on the application of State aid rules to broadcasting (OJ 2001 C 320, p.
5, στο εξής: ανακοίνωση περί ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων), με την οποία η Επιτροπή διατύπωσε τις αρχές που ακολουθεί κατά την εφαρμογή του άρθρου 87 ΕΚ και του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ σχετικά με τη χρηματοδότηση των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών από το Δημόσιο (σημείο 4 της ανακοινώσεως αυτής).
5; ‘the Communication on broadcasting’) in which the Commission set out the principles to be followed by the Commission in the application of Articles 87 EC and 86(2) EC to State financing of public service broadcasting (point 4 of that communication).
Η RTP — Radiotelevisão Portuguesa, SA είναι ανώνυμη εταιρία ανήκουσα στο Δημόσιο, στην οποία έχει παραχωρηθεί η δημόσια υπηρεσία τηλεόρασης στην Πορτογαλία δυνάμει συμβάσεων τιτλοφορούμενων «συμβάσεις παραχωρήσεως δημόσιας υπηρεσίας τηλεόρασης», οι οποίες συνάφθηκαν διαδοχικώς στις 17 Μαρτίου 1993 και στις 31 Δεκεμβρίου 1996 (στο εξής, από κοινού: συμβάσεις παραχωρήσεως δημόσιας υπηρεσίας).
RTP — Radiotelevisão Portuguesa, SA, is a limited liability company with public capital entrusted with providing the Portuguese public television service, pursuant to contracts entitled ‘concession contracts for public service television’, concluded, successively, on 17 March 1993 and 31 December 1996 (together ‘the public service contracts’).
Η προσφεύγουσα SIC — Sociedade Independente de Comunicação, SA είναι εμπορική τηλεοπτική εταιρία, η οποία εκμεταλλεύεται ένα από τα κύρια κανάλια ιδιωτικής τηλεόρασης στην Πορτογαλία.
The applicant, SIC - Sociedade Independente de Comunicação, SA, is a commercial television company which runs one of the main private television channels in Portugal.
Η προσφεύγουσα υπέβαλε στην Επιτροπή τρεις καταγγελίες, στις 30 Ιουλίου 1993 και στις 12 Φεβρουαρίου 1994 (NN 133/B/01), στις 16 Οκτωβρίου 1996 (NN 85/B/2001) και στις 18 Ιουνίου 1997 (NN 94/B/99) αντιστοίχως, με τις οποίες την ενημέρωσε ότι η Δημοκρατία της Πορτογαλίας χορηγεί ενισχύσεις στην RTP, οι οποίες συνίστανται σε ad hoc μέτρα και σε ετήσιες αντισταθμιστικές πληρωμές.
By three complaints submitted by the applicant, dated 30 July 1993 and 12 February 1994 (NN 133/B/01), 16 October 1996 (NN 85/B/2001) and 18 June 1997 (NN 94/B/99) respectively, the Commission was informed that the Portuguese Republic had implemented a number of ad hoc measures and annual compensation measures in favour of RTP which constituted State aid incompatible with the common market.
Στις 3 Μαρτίου 1997, η προσφεύγουσα άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγή η οποία πρωτοκολλήθηκε με τον αριθμό T-46/97, με αίτημα την ακύρωση, αφενός, της αποφάσεως της Επιτροπής της 7ης Νοεμβρίου 1996, η οποία εκδόθηκε χωρίς να κινηθεί η επίσημη διαδικασία του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ), περί διαδικασίας εφαρμογής του άρθρου 88 ΕΚ στον τομέα της χρηματοδοτήσεως των δημοσίων τηλεοπτικών καναλιών, και, αφετέρου, της αποφάσεως την οποία φέρεται ότι περιέχει το έγγραφο της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 1996.
On 3 March 1997, the applicant brought Case T-46/97 before the Court of First Instance for the annulment of the Commission decision of 7 November 1996 taken without prior initiation of the formal investigation procedure laid down in Article 93(2) of the EC Treaty (now Article 88(2) EC), concerning a proceeding under Article [88] EC on the financing of public television channels, along with the annulment of a decision allegedly contained in a letter from the Commission of 20 December 1996.
Με την απόφαση αυτή και το έγγραφο αυτό, η Επιτροπή έκρινε ότι ορισμένα από τα καταγγελθέντα μέτρα δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις ενώ, για ορισμένα άλλα ζήτησε πληροφοριακά στοιχεία από τις πορτογαλικές αρχές.
By that decision and by that letter, the Commission found that certain measures challenged in the complaints did not constitute State aid and requested information from the Portuguese authorities in respect of certain other of those measures.
Με την απόφαση της 10ης Μαΐου 2000, T-46/97, SIC κατά Επιτροπής (Συλλογή 2000, σ. II-2125), το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση της 7ης Νοεμβρίου 1996, αποφαινόμενο ότι, εφόσον μετά την προκαταρκτική εξέταση της Επιτροπής, η οποία διήρκεσε πολύ περισσότερο από το συνήθως αναγκαίο, εξακολουθούσαν να υφίστανται σοβαρές δυσχέρειες, θα ήταν δικαιολογημένη η κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης (σκέψεις 105 έως 109 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου).
In its judgment in Case T-46/97 SIC v Commission [2000] ECR II-2125, the Court of First Instance noted that serious difficulties remained at the end of the Commission’s preliminary investigation, which had lasted considerably longer than normally necessary, justifying the initiation, by the Commission, of the formal investigation procedure (paragraphs 105 to 109 of the judgment) and annulled the decision of 7 November 1996.
Αντιθέτως, το Πρωτοδικείο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή κατά του εγγράφου της 20ής Δεκεμβρίου 1996, κρίνοντας ότι το συγκεκριμένο έγγραφο δεν περιείχε απόφαση (σκέψη 49 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου).
By contrast, the Court dismissed as inadmissible the action brought against the letter of 20 December 1996, since that letter did not constitute a decision (paragraph 49 of the judgment).
Κατόπιν αυτής της δικαστικής αποφάσεως, η προσφεύγουσα απηύθυνε στην Επιτροπή, με τρία έγγραφα της 26ης Ιουλίου 2001, τρεις προσκλήσεις προς ενέργεια
Following that judgment, the applicant sent the Commission three letters dated 26 July 2001 each containing a request to act in respect of a different one of its three
Παράλληλα με τις εν λόγω προσκλήσεις προς ενέργεια, η προσφεύγουσα άσκησε στις 6 Δεκεμβρίου 2001 ενώπιον του Πρωτοδικείου δύο προσφυγές κατά παραλείψεως, οι οποίες πρωτοκολλήθηκαν με τους αριθμούς T-297/01 και T-298/01.
Those requests to act were followed by two actions for failure to act brought by the applicant before the Court of First Instance on 6 December 2001 and lodged under case numbers T-297/01 and T-298/01.
Κατόπιν πρωτοβουλίας που ανέλαβε η Επιτροπή στις 7 Νοεμβρίου 2001 και των θέσεων που έλαβε το εν λόγω θεσμικό όργανο στις 13 Νοεμβρίου 2001 και στις 30 Σεπτεμβρίου 2003 (σκέψεις 13 και 14 κατωτέρω), η δίκη επί των προσφυγών αυτών καταργήθηκε (απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Φεβρουαρίου 2004, T-297/01 και T-298/01, SIC κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. II-743).
Following a Commission initiative of 7 November 2001 and that institution’s statements of its position of 13 November 2001 and 30 September 2003 (paragraphs 13 and 14 below), it was held that there was no need to adjudicate in those cases (Joined Cases T-297/01 and T-298/01 SIC v Commission [2004] ECR II-743).
Με έγγραφο της 7ης Νοεμβρίου 2001, η Επιτροπή ζήτησε από τη Δημοκρατία της Πορτογαλίας, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου [88] ΕΚ (ΕΕ L 83, σ.
By letter of 7 November 2001, the Commission requested, pursuant to Article 10(3) of Council Regulation (EC) No 659/1999 of 22 March 1999 laying down detailed rules for the application of Article [88] EC (OJ 1999 L 83, p.
1), στοιχεία σχετικά με τις προαναφερθείσες στην ανωτέρω σκέψη 8 ετήσιες αντισταθμιστικές πληρωμές, προκειμένου να διαπιστώσει αν πρόκειται για νέες ή για υφιστάμενες ενισχύσεις.
1), that the Portuguese Republic communicate information regarding the annual compensation measures mentioned in paragraph 8 above in order to enable it to determine the classification of those payments as new or existing aid.
Εν συνεχεία, με έγγραφο της 30ής Σεπτεμβρίου 2003, η Επιτροπή κάλεσε τη Δημοκρατία της Πορτογαλίας, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 17, παράγραφος 2, του κανονισμού 659/1999, να υποβάλει τις παρατηρήσεις της, προχωρώντας έτσι στο πρώτο στάδιο εξέτασης των μέτρων αυτών ως υφιστάμενων ενισχύσεων.
Thus, by letter of 30 September 2003, the Commission notified the Portuguese Republic of a request for observations, in accordance with Article 17(2) of Regulation No 659/1999, and initiated, in so doing, the first stage of the investigation of those measures as existing aid.
Αυτές οι ετήσιες αντισταθμιστικές πληρωμές και η σχετική διαδικασία που κινήθηκε με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2003 δεν αποτελούν αντικείμενο της κρινόμενης προσφυγής.
Those annual compensation measures and the procedure initiated in respect of them by the decision of 30 September 2003 is not the subject of this action.
Με έγγραφο της 13ης Νοεμβρίου 2001, η Επιτροπή ενημέρωσε τη Δημοκρατία της Πορτογαλίας σχετικά με τη απόφασή της να κινήσει την επίσημη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, όσον αφορά ορισμένα ad hoc μέτρα που έλαβε η Δημοκρατία της Πορτογαλίας υπέρ της RTP μεταξύ 1992 και 1998.
By letter of 13 November 2001, the Commission informed the Portuguese Republic of its decision to initiate the formal investigation procedure pursuant to Article 88(2) EC regarding a number of ad hoc measures adopted by the Portuguese Republic for RTP between 1992 and 1998.
Πρόκειται για τα εξής μέτρα:
Those measures are the following:
— απαλλαγή από τέλη και έξοδα καταχωρίσεως του συστατικού εγγράφου της RTP το 1992, ύψους 33 εκατομμυρίων πορτογαλικών εσκούδων (PTE) (στο εξής: φορολογικές απαλλαγές)·
— the exemption from the duties and expenses relating to the registration of the legal document creating the undertaking in the amount of Portuguese escudos (‘PTE’) 33 million (‘the tax exemptions’);
— διευκολύνσεις για την πληρωμή των τελών χρήσεως του δικτύου τηλεοπτικής μετάδοσης, τις οποίες παρέσχε η εταιρία Portugal Telecom στην RTP (στο εξής: διευκολύνσεις για την πληρωμή του τέλους χρήσεως του δικτύου τηλεοπτικής μετάδοσης)·
— the grant by Portugal Telecom to RTP of payment facilities for the fees for the use of the television broadcasting network (‘the payment facilities for the fee’);
— συμβιβασμός μεταξύ του αρμοδίου για την κοινωνική ασφάλιση οργανισμού και της RTP, για την εξόφληση του χρέους της RTP προς τον οργανισμό αυτό σε δόσεις και την παραίτηση του οργανισμού από την απαίτησή του για τόκους υπερημερίας·
— the amicable settlement concluded between the body responsible for social security and RTP, whereby RTP’s debt was rescheduled and the social security body’s claim for default interest was waived;
— αύξηση του κεφαλαίου της RTP κατά 5,4 δισεκατομμύρια PTE, το 1993, ως αντιστάθμισμα της πωλήσεως του δικτύου τηλεοπτικής μετάδοσης από την RTP·
— the increase in RTP’s capital of PTE 5 400 million in 1993 as compensation for the sale of the television broadcasting network by RTP;
— ομολογιακό δάνειο 5 δισεκατομμυρίων PTE το 1994 με την εγγύηση της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας (στο εξής: ομολογιακό δάνειο του 1994)·
— the issue of bonds in 1994 for PTE 5 000 million, allegedly guaranteed by the Portuguese Republic (‘the 1994 bond issue’);
— πρωτόκολλο που συνήφθη το 1996 μεταξύ της RTP και του Υπουργείο Πολιτισμού της Πορτογαλίας, σχετικά με την ενίσχυση του κινηματογράφου από την RTP·
— the protocol between RTP and the Portuguese Ministry of Culture, concluded in 1996, to support promotion of cinema by RTP;
— σχέδιο αναδιαρθρώσεως για το διάστημα μεταξύ 1996 και 2000·
— the restructuring plan for the period from 1996 to 2000;
— αύξηση κεφαλαίου της RTP κατά 52,2 δισεκατομμύρια PTE από τη Δημοκρατία της Πορτογαλίας μεταξύ 1994 και 1997·
— increases in RTP’s capital by the Portuguese Republic between 1994 and 1997, amounting to PTE 52 200 million;
— δάνεια της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας προς την RTP, το 1997 και το 1998, συνολικού ύψους 20 δισεκατομμυρίων PTE.
— loans granted by the Portuguese Republic to RTP in 1997 and 1998 in the amount of PTE 20 000 million.
Η απόφαση κινήσεως της επίσημης διαδικασίας εξέτασης δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, C 85, σ.
The decision to initiate the formal investigation procedure was published in the Official Journal of the European Communities (OJ 2002 C 85, p.
9) και κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα με έγγραφο της 8ης Ιανουαρίου 2002.
9) and was notified to the applicant by letter of 8 January 2002.
Με την απόφαση αυτή, η Επιτροπή ζήτησε από τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν παρατηρήσεις.
In that decision, the Commission requested the interested parties to submit their observations.
1543.003.CA.001 έγγραφο της 8ης Φεβρουαρίου 2002 και με το υπ’ αριθ.
By letters of 8 February 2002 (ref.
1543.003.OB.001 έγγραφο της 9ης Μαΐου 2002.
1543.003.CA.001) and 9 May 2002 (ref. 1543.003.OB.001), the applicant submitted its observations to the Commission.
Με τις παρατηρήσεις αυτές, ζήτησε από την Επιτροπή να υποχρεώσει τις πορτογαλικές αρχές να δημοσιοποιήσουν τις προβλεπόμενες από το άρθρο 19 της συμβάσεως παραχωρήσεως δημόσιας υπηρεσίας του 1993 και από το άρθρο 25 της συμβάσεως παραχωρήσεως δημόσιας υπηρεσίας του 1996 εκθέσεις εξωτερικού ελέγχου της RTP (στο εξής: συμβατικώς προβλεπόμενες εκθέσεις εξωτερικού ελέγχου).
In those observations, it called on the Commission to request the Portuguese authorities to disclose the external audit reports on RTP, provided for in Article 19 of the 1993 public service contract and by Article 25 of the 1996 public service contract (‘the contractual external audit reports’).
Η προσφεύγουσα ζήτησε να της δοθεί η δυνατότητα να υποβάλει παρατηρήσεις επί των εκθέσεων αυτών.
The applicant requested permission to submit observations on the content of those reports.
Η Επιτροπή δεν απάντησε στα αιτήματα αυτά της προσφεύγουσας.
The Commission did not respond to those requests by the applicant.
Από τον Μάρτιο του 2003 και για να επιτύχει τη δημοσιοποίηση των συμβατικώς προβλεπόμενων εκθέσεων εξωτερικού ελέγχου ή για να λάβει έγγραφη βεβαίωση περί της μη υπάρξεώς τους, η προσφεύγουσα προέβη, σε εθνικό επίπεδο, σε διάφορες ενέργειες, αρχικώς ενώπιον του Υπουργού Επικρατείας και Οικονομικών, του Υπουργού Προεδρίας και του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της RTP, ακολούθως ενώπιον της πορτογαλικής επιτροπής προσβάσεως σε διοικητικά έγγραφα και, τέλος, ενώπιον του Tribunal Administrativo de Círculo de Lisboa (διοικητικό πρωτοδικείο Λισαβόνας, Πορτογαλία).
From the month of March 2003 and in order to obtain disclosure of the contractual external audit reports or a statement to the effect that they did not exist, the applicant initiated, at a national level, several successive sets of proceedings, first before the Minister for State and Finance, the minister responsible for carrying out the duties of the President and the President of the Board of Management of RTP, later before the Portuguese Commission for Access to Administrative Documents and lastly before the Tribunal Administrativo de Círculo de Lisboa (Administrative Circuit Court for Lisbon) (Portugal).
Με έγγραφο της 16ης Μαΐου 2003, η προσφεύγουσα ζήτησε εκ νέου από την Επιτροπή να υποχρεώσει τις πορτογαλικές αρχές να δημοσιοποιήσουν τις συμβατικώς προβλεπόμενες εκθέσεις εξωτερικού ελέγχου.
By letter of 16 May 2003, the applicant repeated its request for the Commission to require the Portuguese authorities to disclose the contractual external audit reports.
Με έγγραφο της 19ης Ιουνίου 2003, η Επιτροπή απέρριψε το αίτημα αυτό.
By letter of 19 June 2003, the Commission turned down that request.
Με έγγραφο της 4ης Αυγούστου 2003 που απέστειλε στην Επιτροπή, η προσφεύγουσα επέκρινε τη θέση που αυτή έλαβε.
By letter of 4 August 2003 to the Commission, the applicant criticised the position which that institution had adopted.
Με την απόφαση 2005/406/ΕΚ, της 15ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με μέτρα ad hoc που εφάρμοσε η Πορτογαλία υπέρ της RTP (ΕΕ 2005, L 142, σ.
By Commission Decision 2005/406/EC of 15 October 2003 on ad hoc measures implemented by Portugal for RTP (OJ 2005 L 142, p.
1, στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), η Επιτροπή αποφάσισε ότι ορισμένα από τα ad hoc μέτρα συνιστούν κρατικές ενισχύσεις συμβατές με την κοινή αγορά (άρθρο 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως), ενώ τα υπόλοιπα ad hoc μέτρα δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις (άρθρο 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
1; ‘the contested decision’), the Commission decided that certain of the ad hoc measures constituted State aid compatible with the common market (Article 1 of the contested decision), whilst the other ad hoc measures did not constitute State aid (Article 2 of the contested decision).
Μετά από απόφαση του Tribunal Administrativo de Círculo de Lisboa της 16ης Οκτωβρίου 2003, οι πορτογαλικές αρχές κοινοποίησαν στην προσφεύγουσα μία εκ των συμβατικώς προβλεπόμενων εκθέσεων εξωτερικού ελέγχου, την οποία είχε καταρτίσει το 2001 μια ελεγκτική εταιρία για τη χρήση 1998 (στο εξής: συμβατικώς προβλεπόμενη έκθεση εξωτερικού ελέγχου για το 1998).
By letter of 4 December 2003, following the judgment of the Tribunal Administrativo de Círculo de Lisboa of 16 October 2003, the Portuguese authorities sent the applicant one of the contractual external audit reports carried out in 2001 by a firm of auditors and relating to the 1998 tax year (‘the contractual external audit report for 1998’).
Οι πορτογαλικές αρχές ενημέρωσαν την προσφεύγουσα, σχετικά με τις συμβατικώς προβλεπόμενες εκθέσεις εξωτερικού ελέγχου για τα έτη 1993 έως 1997, ότι «ο Υπουργός Προεδρίας, μη έχοντας στην κατοχή του τις εκθέσεις αυτές, δεν δύναται να εκδώσει επίσημη βεβαίωση, διότι η ύπαρξη των εκθέσεων αυτών δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθεί με βεβαιότητα».
The Portuguese authorities informed the applicant that, with regard to the contractual external audit reports for the years 1993 to 1997, ‘as they are not in the possession of the minister responsible for carrying out the duties of the President, it is impossible for him to issue a statement, since the existence or non-existence of those reports cannot be established with certainty’.
Με έγγραφο της 11ης Δεκεμβρίου 2003, η Επιτροπή κοινοποίησε την προσβαλλόμενη απόφαση στην προσφεύγουσα.
By letter of 11 December 2003, the Commission communicated the contested decision to the applicant.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 31 Δεκεμβρίου 2003, η προσφεύγουσα άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
By application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 31 December 2003, the applicant brought this action.
Κατόπιν μεταβολής της συνθέσεως των τμημάτων του Πρωτοδικείου στις 13 Σεπτεμβρίου 2004, ο εισηγητής δικαστής ορίστηκε πρόεδρος του πέμπτου τμήματος και η εκδίκαση της υπό κρίση υποθέσεως ανατέθηκε, ως εκ τούτου, στο τμήμα αυτό.
The composition of the Chambers of the Court of First Instance changed with effect from 13 September 2004, resulting in the appointment of the Judge-Rapporteur as President of the Fifth Chamber, to which this case was, consequently, assigned.
08/2002 έκθεση ελέγχου διαχείρισης της RTP, της 6ης Ιουνίου 2002, την οποία είχε καταρτίσει το Tribunal de Contas (Ελεγκτικό Συνέδριο της Πορτογαλίας) (στο εξής: έκθεση του Tribunal de Contas).
In the annex to the reply, the applicant produced a management audit report for RTP, No 08/2002 of 6 June 2002, drawn up by the Tribunal de Contas (Court of Auditors) (Portugal) (‘the report of the Tribunal de Contas’).
Εξάλλου, η προσφεύγουσα ζήτησε από το Πρωτοδικείο, δυνάμει του άρθρου 65, στοιχείο β΄, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, να υποχρεώσει την Επιτροπή να προσκομίσει τα λεπτομερή στοιχεία που της διαβίβασαν, σύμφωνα με το υπόμνημα αντικρούσεως, οι πορτογαλικές αρχές.
In addition, pursuant to Article 65(b) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance, the applicant requested the Court to require the Commission to produce the detailed information which, according to the defence, the Portuguese authorities had sent to that institution.
— να ακυρώσει το άρθρο 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως, καθότι δεν συντρέχουν τα στοιχεία που απαιτούνται για την εφαρμογή του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ·
— annul Article 1 of the contested decision inasmuch as it does not satisfy the criteria necessary for Article 86(2) EC to apply;
— να ακυρώσει το άρθρο 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως, καθόσον ορίζει ότι οι φορολογικές απαλλαγές, οι διευκολύνσεις για την πληρωμή του τέλους χρήσεως του δικτύου τηλεοπτικής μετάδοσης και το ομολογιακό δάνειο του 1994 δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις·
— annul Article 2 of the contested decision inasmuch as it establishes that the tax exemptions, the payment facilities for the fee and the 1994 bond issue do not constitute State aid;