natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τέλος, το Πρωτοδικείο έχει κρίνει, με την προπαρατεθείσα στη σκέψη 10 απόφαση ECA, ότι το άρθρο 6β της Συμβάσεως των Παρισίων έχει επίσης εφαρμογή στα σήματα υπηρεσιών, αφού το επίμαχο στην υπόθεση αυτή σήμα προσδιόριζε τόσο προϊόντα της κλάσης 9 όσο και υπηρεσίες της κλάσης 41 και το Πρωτοδικείο δεν διέκρινε μεταξύ προϊόντων και υπηρεσιών όταν αποφάνθηκε ότι νομίμως δεν έγινε δεκτή η καταχώριση του σήματος αυτού βάσει του άρθρου 6β της Συμβάσεως των Παρισίων.
Lastly, the Court itself confirmed, in ECA, paragraph 10 above, that Article 6ter of the Paris Convention is also applicable to service marks, since the mark which was at issue in that case designated both goods, in Class 9, and services, in Class 41, and the Court did not distinguish between goods and services when it held that registration of that mark had been correctly refused under Article 6ter of the Paris Convention.
Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, το ΓΕΕΑ υποστήριξε τη διασταλτική ερμηνεία του άρθρου 6β της Συμβάσεως των Παρισίων, βάσει της οποίας θα μπορούσαν να εμπέσουν στο πεδίο εφαρμογής του και τα σήματα υπηρεσιών αφού μάλιστα, από τη θέσπιση του άρθρου 6β της Συμβάσεως των Παρισίων, η τελευταία αυτή κατηγορία σημάτων έχει γίνει εξίσου σημαντική με τα σήματα προϊόντων.
At the hearing, OHIM argued in favour of a wide interpretation of Article 6ter of the Paris Convention which would cover service marks as well because, since the adoption of Article 6ter of the Paris Convention, that category of marks has acquired increased importance, comparable to that of trade marks for goods.
Εξάλλου, κατά το ΓΕΕΑ, ο ΠΟΠΙ προτείνει αυτή την ερμηνεία της εν λόγω διάταξης.
Furthermore, according to OHIM, the WIPO recommends such an interpretation of the provision in question.
Το ΓΕΕΑ, με το απαντητικό υπόμνημά του, υποστηρίζει επίσης ότι, εν πάση περιπτώσει, το ζήτημα της εφαρμογής του άρθρου 6β της Συμβάσεως των Παρισίων στα σήματα υπηρεσιών δεν τίθεται ενώπιον του Πρωτοδικείου, αφού, αφενός, το ζήτημα αυτό δεν θίχτηκε κατά τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ και, αφετέρου, η προσφεύγουσα, με την προσφυγή της, δεν υποστήριξε επαρκώς την άποψή της κατά την οποία η εν λόγω διάταξη δεν έχει εφαρμογή στα σήματα υπηρεσιών.
In its reply, OHIM also maintained that, in any event, the issue of the application of Article 6ter of the Paris Convention to service marks was not part of the discussions before the Court, seeing that, on the one hand, that issue had never been broached during the procedure before the departments of OHIM and, on the other hand, the applicant had not sufficiently explained the argument that that provision does not apply to service marks in its application.
Πάντως, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, το ΓΕΕΑ δέχθηκε ότι το Πρωτοδικείο δύναται να εξετάσει το ζήτημα αυτό, παρά την απουσία σχετικής ειδικής επιχειρηματολογίας εκ μέρους της προσφεύγουσας, όπως αναφέρεται στα πρακτικά της συνεδριάσεως.
However, at the hearing, OHIM conceded that the Court could examine that issue, in spite of failure by the applicant to submit specific arguments in that regard, and this was noted in the minutes of the hearing.
Σημειωτέον καταρχάς ότι η προσφεύγουσα, τόσο ενώπιον του ΓΕΕΑ όσο και ενώπιον του Πρωτοδικείου, επικαλέστηκε στην ουσία ένα μόνο λόγο ακυρώσεως, αντλούμενο από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο η’, του κανονισμού 40/94, σύμφωνα με τον οποίο η καταχώριση του επίμαχου σήματος δεν δύναται να απορριφθεί βάσει του άρθρου 6β, παράγραφος 1, στοιχείο α’, της Συμβάσεως των Παρισίων, αφού το σήμα αυτό δεν αποτελεί ούτε το κρατικό έμβλημα του Καναδά ούτε απομίμησή του «εξ επόψεως εραλδικής».
It must be pointed out at the outset that, both before the departments of OHIM and before the Court, the applicant essentially relied on a single plea in law alleging infringement of Article 7(1)(h) of Regulation No 40/94, on the ground that registration of the mark applied for, which is neither the emblem of the Canadian State nor an imitation thereof ‘from a heraldic point of view’, cannot be refused pursuant to Article 6ter(1)(a) of the Paris Convention.
Πάντως, το ζήτημα της εφαρμογής του άρθρου 6β, παράγραφος 1, στοιχείο α’, της Συμβάσεως των Παρισίων στα σήματα υπηρεσιών αποτελεί πρόβλημα που πρέπει να λυθεί πρώτα ώστε να εξασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του κανονισμού 40/94 όσον αφορά τον λόγο ακυρώσεως που προβάλλει η προσφεύγουσα.
The issue of the applicability of Article 6ter(1)(a) of the Paris Convention to service marks is a preliminary matter which must be resolved in order to ensure that Regulation No 40/94 is properly applied having regard to the plea submitted by the applicant.
Πράγματι, για να κριθεί αν το επίμαχο σήμα, στο μέτρο που αφορά υπηρεσίες, αποτελεί σήμα του οποίου η καταχώριση αντίκειται ενδεχομένως στο άρθρο 6β, παράγραφος 1, στοιχείο α’, πρέπει προηγουμένως να εξεταστεί αν η διάταξη αυτή έχει εφαρμογή στα σήματα υπηρεσιών.
In order to establish whether the mark applied for, in so far as it covers services, is a mark whose registration may be contrary to Article 6ter(1)(a), it is necessary to establish whether that provision applies to service marks.
Αν η διάταξη αυτή δεν έχει εφαρμογή στα σήματα υπηρεσιών, η άρνηση του ΓΕΕΑ να καταχωρίσει το σήμα αυτό για υπηρεσίες θα συνιστούσε πράγματι
If that is not the case, then OHIM’s refusal to register that mark in respect of the services actually constitutes
Επομένως, το ζήτημα της εφαρμογής του άρθρου 6β της Συμβάσεως των Παρισίων στα σήματα υπηρεσιών περιλαμβανόταν στα νομικά στοιχεία της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαφοράς, έστω και αν οι διάδικοι δεν διατύπωσαν άποψη επί του οικείου ζητήματος και το ΓΕΕΑ δεν αποφάνθηκε συναφώς [απόφαση του Πρωτοδικείου της 1ης Φεβρουαρίου 2005, T-57/03, SPAG κατά ΓΕΕΑ — Dann και Backer (HOOLIGAN), Συλλογή 2005, σ. II-287, σκέψη 21].
Therefore, the matters of law in the dispute brought before the Board of Appeal included the issue of the applicability of Article 6ter of the Paris Convention to service marks, even if the applicant did not put forward a view on that matter and even if the Board of Appeal omitted to rule on that aspect (Case T-57/03 SPAG v OHIM — Dann and Backer (HOOLIGAN) [2005] ECR II-287, paragraph 21).
Κατά συνέπεια, το ζήτημα αυτό δύναται να ανακύψει για πρώτη φορά ενώπιον του Πρωτοδικείου (προπαρατεθείσα απόφαση HOOLIGAN, σκέψη 22).
That issue may therefore be raised for the first time before the Court of First Instance (HOOLIGAN, paragraph 22).
Για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω στη σκέψη 23, το ζήτημα αυτό συμπεριλαμβάνεται στα νομικά στοιχεία της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαφοράς.
For the reasons given in paragraph 23 above, that issue is also one of the matters of law in the dispute brought before the Court.
Πράγματι, επισημαίνεται ότι ο δικαστής, αν και οφείλει να αποφαίνεται μόνον επί των αιτημάτων των διαδίκων, στους οποίους απόκειται ο καθορισμός του πλαισίου της διαφοράς, δεν δεσμεύεται μόνον από τα επιχειρήματα που προβάλλουν οι διάδικοι προς στήριξη των ισχυρισμών τους, διότι, σε αντίθετη περίπτωση, θα μπορούσε να θεμελιώσει την απόφασή του σε εσφαλμένους νομικούς ισχυρισμούς (διατάξεις του Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2004, C-470/02 P, UER κατά Μ6 κ.λπ., μη δημοσιευθείσα στη Συλλογή, σκέψη 69, και της 13ης Ιουνίου 2006, C-172/05 P, Mancini κατά Επιτροπής, μη δημοσιευθείσα στη Συλλογή, σκέψη 41).
Although it must rule only on the application of the parties, whose task it is to define the scope of the dispute, the Court cannot be bound merely by the arguments relied upon by the parties in support of their claims, since it would otherwise be forced, in some circumstances, to base its decisions on erroneous legal considerations (order of 27 September 2004 in Case C-470/02 P UER v M6 and Others, not published in the ECR, paragraph 69, and order of 13 June 2006 in Case C-172/05 P Mancini v Commission, not published in the ECR, paragraph 41).
Τούτο ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, αφού η προσφεύγουσα εξέφρασε αμφιβολίες ως προς την εφαρμογή του άρθρου 6β της Συμβάσεως των Παρισίων στα σήματα υπηρεσιών.
That is particularly so in the present case, as the applicant has voiced doubts as to the applicability of Article 6ter of the Paris Convention to service marks.
Επομένως, όπως δέχθηκε και το ΓΕΕΑ κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, το ζήτημα αυτό δεν εκφεύγει του πλαισίου της συζήτησης και πρέπει να εξετασθεί από το Πρωτοδικείο, αφού η εξέταση αυτή είναι απαραίτητη για να δοθεί απάντηση στον μοναδικό λόγο ακυρώσεως που προβάλλει η προσφεύγουσα.
Therefore, as OHIM itself conceded at the hearing, that issue is not outside of the scope of the discussions and must be examined by the Court, as that examination is necessary to deal with the single plea raised by the applicant.
Επομένως, πρέπει να εξεταστεί αν το άρθρο 6β της Συμβάσεως των Παρισίων έχει εφαρμογή και στα σήματα υπηρεσιών.
Consequently, it must be examined whether Article 6ter of the Paris Convention also applies to service marks.
Συναφώς, διαπιστώνεται ότι το γράμμα της διάταξης αυτής αφορά μόνον τα «εμπορικά ή βιομηχανικά σήματα».
In that regard, it must be stated that the wording of that provision refers only to ‘trade marks’.
Από το άρθρο 1, παράγραφος 2, το άρθρο 6, παράγραφος 1, και, τέλος, από το άρθρο 6στ, της
It is clear from Article 1(2), Article 6(1) and Article 6sexies of the Paris Convention that the Convention establishes a distinction
AMERICAN CLOTHING ASSOCIATES κατά ΓΕΕΑ (ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΦΥΛΛΟΥ ΣΦΕΝΔΑΜΝΟΥ)
AMERICAN CLOTHING ASSOCIATES v OHIM (REPRESENTATION OF A MAPLE LEAF) between, on the one hand, ‘trade marks’ which, as is apparent from Article 7 thereof, are registered for goods and, on the other hand, ‘service marks’.
Δεδομένου ότι το άρθρο 6β αφορά μόνον τα εμπορικά ή βιομηχανικά σήματα, ήτοι τα σήματα προϊόντων, προκύπτει ότι η απαγόρευση καταχωρίσεως και χρήσεως που θεσπίζει η διάταξη αυτή δεν αφορά τα σήματα υπηρεσιών.
As Article 6ter refers only to trade marks, that is to say to marks for goods, the conclusion must be that the prohibition on registration and use established by that provision does not affect service marks.
Πάντως, το ΓΕΕΑ υποστηρίζει ότι ο κοινοτικός νομοθέτης δύναται να απαγορεύσει και επί υπηρεσιών την καταχώριση σημάτων που περιλαμβάνουν κρατικό έμβλημα ως στοιχείο, ακόμη και αν δεν την απαγόρευε βάσει του άρθρου 6β της Συμβάσεως των Παρισίων.
However, OHIM submits that the Community legislature may also prohibit the registration of marks which contain a State emblem as an element in respect of services, although it is not required to do so under Article 6ter of the Paris Convention.
Διαπιστώνεται ωστόσο ότι το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο η’, του κανονισμού 40/94 παραπέμπει απλώς στο άρθρο 6β της Συμβάσεως των Παρισίων, ορίζοντας ότι «δεν γίνονται δεκτά για καταχώριση τα σήματα που […] απορρίπτονται δυνάμει του άρθρου 6β της Συμβάσεως των Παρισίων».
Clearly, Article 7(1)(h) of Regulation No 40/94 merely refers to Article 6ter of the Paris Convention, by stating that ‘the following shall not be registered: trade marks which … are to be refused pursuant to Article 6ter of the Paris Convention’.
Το γεγονός και μόνον που επικαλείται το ΓΕΕΑ ότι το άρθρο 7 του κανονισμού 40/94 δεν διακρίνει μεταξύ σημάτων προϊόντων και σημάτων υπηρεσιών δεν αρκεί για να θεμελιώσει το αντίθετο συμπέρασμα, αφού η διάκριση αυτή εισάγεται από το άρθρο 6β της Συμβάσεως των Παρισίων, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο η’, του κανονισμού 40/94.
The mere fact, relied upon by OHIM, that Article 7 of Regulation No 40/94 makes no distinction between marks for goods and service marks is not sufficient to result in the contrary conclusion, as that distinction is established by Article 6ter of the Paris Convention to which Article 7(1)(h) of Regulation No 40/94 refers.
Πράγματι, αν ο κοινοτικός νομοθέτης ήθελε να απαγορεύσει και για τις υπηρεσίες την καταχώριση των σημάτων που περιλαμβάνουν «θυρεούς, σημαίες και λοιπά κρατικά εμβλήματα», δεν θα είχε αρκεστεί στην απλή παραπομπή στο άρθρο 6β της
If the Community legislature had also intended to prohibit the registration of marks containing ‘armorial bearings, flags, and other State emblems’ in respect of services, it would not merely have referred to Article 6ter of the Paris Convention, but
Συμβάσεως των Παρισίων, αλλά θα είχε εισαγάγει στο ίδιο το κείμενο του άρθρου 7 του κανονισμού 40/94 την απαγόρευση καταχωρίσεως, είτε ως κοινοτικού σήματος είτε ως στοιχείου ενός τέτοιου σήματος «των θυρεών, σημαιών και λοιπών κρατικών εμβλημάτων […] καθώς και κάθε απομιμήσεως εξ επόψεως εραλδικής», χωρίς να διακρίνει έτσι, εμμέσως πλην αναγκαίως, από την παραπομπή και μόνο στο άρθρο 6β της Συμβάσεως των Παρισίων, μεταξύ σημάτων προϊόντων και σημάτων υπηρεσιών.
2008 — CASE T-215/06 would have inserted in the wording of Article 7 of Regulation No 40/94 a prohibition against the registration, either as a Community trade mark or as an element of such a mark, ‘of armorial bearings, flags, and other State emblems … and any imitation from a heraldic point of view’ without distinguishing, implicitly but necessarily, by the mere fact of referring to Article 6ter of the Paris Convention, between marks for goods and service marks.
Η απόφαση ECA, ανωτέρω σκέψη 10, που επικαλείται το ΓΕΕΑ, δεν καταρρίπτει τα προηγούμενα επιχειρήματα, αφού, το Πρωτοδικείο, με την απόφαση αυτή, ουδόλως εξέτασε το ζήτημα της εφαρμογής του άρθρου 6β της Συμβάσεως των Παρισίων στα σήματα υπηρεσιών, ζήτημα άλλωστε που δεν τέθηκε από τους διαδίκους της υπόθεσης αυτής.
The above considerations cannot be invalidated by the judgment in ECA, paragraph 10 above, relied upon by OHIM, because, in that judgment, the Court did not examine the issue of the applicability of Article 6ter of the Paris Convention to service marks, an issue which was, moreover, not raised by the parties in that case.
Τέλος, το επιχείρημα του ΓΕΕΑ ότι το άρθρο 6β της Συμβάσεως των Παρισίων πρέπει να ερμηνευθεί διασταλτικώς είναι απορριπτέο.
Lastly, OHIM’s argument that Article 6ter of the Paris Convention should be interpreted widely must be rejected.
Αφενός, το μοναδικό έγγραφο του ΠΟΠΙ που επικαλείται το ΓΕΕΑ και ασκεί επιρροή στην υπόθεση (βλ. ανωτέρω σκέψη 19) αναφέρει μόνον ότι το άρθρο 6β της Συμβάσεως των Παρισίων «δεν υποχρεώνει τα συμβαλλόμενα μέρη της Συμβάσεως των Παρισίων να αρνηθούν ή να ακυρώσουν την καταχώριση και να απαγορεύσουν τη χρήση ως σημάτων υπηρεσιών ή ως στοιχείων σημάτων υπηρεσιών των κρατικών εμβλημάτων ή λοιπών επισήμων συμβόλων.
First, the only relevant WIPO document put forward by OHIM (see paragraph 19 above) merely states that Article 6ter of the Paris Convention ‘does not oblige States party to the Paris Convention to refuse or to invalidate the registration, and to prohibit the use of State emblems or other official signs as a service mark or as an element of a service mark.
Πάντως, τα κράτη είναι ελεύθερα να το πράξουν […]».
States are nevertheless free to do so …’.
Επομένως, αντιθέτως προς τους ισχυρισμούς του ΓΕΕΑ, το έγγραφο αυτό δεν συνηγορεί υπέρ της διασταλτικής ερμηνείας της διάταξης αυτής.
Thus, contrary to OHIM’s submission, that document by no means militates in favour of a wide interpretation of that provision.
Σημειωτέον εξάλλου ότι ακριβώς για την επέκταση στα σήματα υπηρεσιών της προστασίας των σημάτων προϊόντων βάσει της Συμβάσεως των Παρισίων προστέθηκε ειδική διάταξη στο άρθρο 16 της Συμβάσεως περί του δικαίου των σημάτων που υπογράφηκε στη Γενεύη στις 27 Οκτωβρίου 1994.
Furthermore, it must be pointed out that it was precisely in order to extend to service marks the protection granted by the Paris Convention to marks for goods that a specific provision was inserted in Article 16 of the Trade Mark Law Treaty, adopted at Geneva on 27 October 1994.
Πάντως, η εν λόγω σύμβαση που υπογράφηκε από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα δεν έχει κυρωθεί από αυτήν.
However, that Treaty, which was signed by the European Community on 30 June 1995, was not ratified by it.
Αφετέρου και κυρίως, μπορεί να συναχθεί ότι ο κοινοτικός νομοθέτης, κατά τη σχετικά πρόσφατη θέσπιση του κανονισμού 40/94, ήταν εν γνώσει της σημασίας των σημάτων υπηρεσιών στο σύγχρονο εμπόριο και θα μπορούσε, ως εκ τούτου, να
Secondly and above all, it may be assumed that, when it adopted Regulation No 40/94 relatively recently, the Community legislature was aware of the importance, in modern commerce, of service marks and could, therefore, also have extended the
AMERICAN CLOTHING ASSOCIATES κατά ΓΕΕΑ (ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΦΥΛΛΟΥ ΣΦΕΝΔΑΜΝΟΥ) επεκτείνει και σε αυτή την κατηγορία σημάτων την προστασία των κρατικών εμβλημάτων βάσει του άρθρου 6β της Συμβάσεως των Παρισίων.
AMERICAN CLOTHING ASSOCIATES v OHIM (REPRESENTATION OF A MAPLE LEAF) protection granted to State emblems by Article 6ter of the Paris Convention to that category of marks.
Αφού λοιπόν ο νομοθέτης δεν έκρινε σκόπιμο να επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής των επίμαχων διατάξεων, δεν πρέπει ο δικαστής να τον υποκαταστήσει και να δεχθεί μια contra legem ερμηνεία των εν λόγω διατάξεων, των οποίων η έννοια είναι σαφής.
As the legislature did not see fit to extend the scope of the relevant provisions in such a way, it is not for the Community judicature to take the place of the Community legislature and apply an interpretation contra legem of those provisions, whose meaning is in no way ambiguous.
Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, απορρίπτοντας την καταχώριση του επίμαχου σήματος για τις υπηρεσίες της κλάσης 40, παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο η’, του κανονισμού 40/94 και πρέπει να ακυρωθεί.
It follows from all of the above that in refusing to register the mark sought for the services in Class 40, the contested decision infringed Article 7(1)(h) of Regulation No 40/94 and must be annulled.
Επί των προϊόντων των κλάσεων 18 και 25
The goods in Classes 18 and 25
H προσφεύγουσα υπενθυμίζει, καταρχάς, τη νομολογία του Πρωτοδικείου σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 6β, παράγραφος 1, στοιχείο α’, της Συμβάσεως των Παρισίων (απόφαση ECA, ανωτέρω σκέψη 10, σκέψη 39) και καταλήγει ότι η καταχώριση παρόμοιου σήματος με το επίμαχο, το οποίο δεν παρακωλύει το δικαίωμα του κράτους να ελέγχει τη χρήση των κυριαρχικών του συμβόλων και δεν παραπλανά το κοινό ως προς την προέλευση των προϊόντων και των υπηρεσιών, δεν μπορεί να απορριφθεί βάσει της διατάξεως αυτής.
The applicant refers, at the outset, to the caselaw of the Court relating to the interpretation of Article 6ter(1)(a) of the Paris Convention (ECA, paragraph 10 above, paragraph 39) and concludes from that that the registration of a mark which, like the mark applied for, does not undermine the right of the State to control the use of the symbols of its sovereignty and cannot mislead the public as to the origin of the goods and services for which it is used cannot be refused on the basis of that provision.
Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως θεώρησε ότι η ύπαρξη του λεκτικού στοιχείου «rw» στο προς καταχώριση σήμα δεν ασκεί επιρροή.
First, the applicant submits that the Board of Appeal erred in dismissing the presence of the word element ‘rw’ in the mark applied for as irrelevant.
Κατά την προσφεύγουσα, πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη η αντίληψη του μέσου καταναλωτή και ειδικότερα η συνολική εντύπωση που προκαλεί
According to the applicant, regard must always be had to the perception of the average consumer and, more particularly, to the overall impression that the mark has on him (see, by analogy,
I-8499, σκέψη 35· βλ., επίσης, απόφαση ECA, ανωτέρω σκέψη 10, σκέψη 64).
Case C-404/02 Nichols [2004] ECR I-8499, paragraph 35; see also, ECA, paragraph 10 above, paragraph 64).
Εξάλλου, ο μέσος καταναλωτής αντιλαμβάνεται συνήθως το σήμα ως ενιαίο σύνολο (απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Νοεμβρίου 1997, C-251/95, SABEL, Συλλογή 1997, σ. I-6191, σκέψη 23).
The average consumer normally perceives a mark as a whole (Case C-251/95 SABEL [1997] ECR I-6191, paragraph 23).
Στην προκειμένη περίπτωση, το λεκτικό στοιχείο «rw», σύντμηση του κυρίου σήματος της προσφεύγουσας RIVER WOODS, αποτελεί ενιαίο σύνολο με το εικονιστικό στοιχείο του προς καταχώριση σήματος.
In the present case, the word element ‘rw’, an abbreviation of the applicant’s principal mark RIVER WOODS, forms a whole with the figurative element of the mark applied for.
Κατά τα λοιπά, πρέπει να ληφθεί υπόψη ο τρόπος με τον οποίο ο μέσος καταναλωτής αντιλαμβάνεται το σήμα κατά τη συνήθη χρήση του.
Moreover, account must be taken of the way in which that mark is perceived by the average consumer in the normal circumstances in which it is used.
Η προσφεύγουσα αναπαράγει στην προσφυγή της εικόνες που, κατά την άποψή της, δίνουν την εντύπωση μιας τέτοιας αντίληψης.
In its application, the applicant reproduces images, which, in its opinion, give an idea of such a perception.
Η θεώρηση της συνολικής εντύπωσης του προς καταχώριση σήματος, όπως γίνεται αντιληπτό κατά τη συνήθη χρήση του, αποκλείει κάθε δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο η’, του κανονισμού 40/94 στην προκειμένη περίπτωση.
The taking into account of the overall impression of the mark sought, as perceived in the normal circumstances in which it is used, excludes any possibility of the application of Article 7(1)(h) of Regulation No 40/94 in the present case.
Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το τμήμα προσφυγών επίσης εσφαλμένως εκτίμησε, με το σημείο 16 της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι «μπορεί να δοθεί η εντύπωση στο ενδιαφερόμενο κοινό ότι [το φύλλο σφενδάμνου που απεικονίζεται στο προς καταχώριση σήμα] αποτελεί εραλδική απομίμηση του καναδικού εμβλήματος».
Secondly, the applicant submits that that the Board of Appeal also erred in finding, in paragraph 16 of the contested decision, that, as regards the maple leaf in the mark sought, ‘the relevant public may have the impression that it is a heraldic imitation of the Canadian emblem’.
Η προσφεύγουσα υπενθυμίζει ότι η προβλεπόμενη από το άρθρο 6β, παράγραφος 1, στοιχείο α’, της Συμβάσεως των Παρισίων προστασία των κρατικών εμβλημάτων αφορά τις ομοιότητες σε έναν πολύ συγκεκριμένο τομέα, ήτοι τις απομιμήσεις «εξ επόψεως εραλδικής».
The applicant states that the protection granted to State emblems by Article 6ter(1)(a) of the Paris Convention covers similarities in a well-defined area, namely imitations ‘from a heraldic point of view’.
Η προσφεύγουσα επισημαίνει συναφώς ότι «[η] επισήμανση αυτή περιορίζει πράγματι το περιεχόμενο της απαγορευμένης απομίμησης σε σχέση με ό,τι συνήθως θεωρείται ως απαράδεκτο στο δίκαιο των σημάτων.
The applicant submits in that regard that ‘this qualification effectively narrows down the scope of the impermissible imitation beyond what would normally be considered unacceptable in trademark law.
Επομένως, η χρήση του συμβόλου αφεαυτού είναι ελεύθερη και αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη σύνθεση
As State emblems frequently comprise common symbols, such as a lion, an eagle or the sun, imitations are forbidden only if they reproduce the heraldic characteristics of the
AMERICAN CLOTHING ASSOCIATES κατά ΓΕΕΑ (ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΦΥΛΛΟΥ ΣΦΕΝΔΑΜΝΟΥ) των εμπορικών ή βιομηχανικών σημάτων» (πρακτικά αναθεωρητικής διασκέψεως της Χάγης του 1925, σ. 245).
State sign concerned. In consequence, the symbol as such remains free and may be used in the composition of trademarks’ (Acts of the 1925 Revision Conference of The Hague, p. 245).
Η προσφεύγουσα παραπέμπει επίσης στις διαπραγματεύσεις της διάσκεψης της Λισαβόνας, η οποία πραγματοποιήθηκε το 1958 για την αναθεώρηση της Συμβάσεως των Παρισίων όσον αφορά το ζήτημα αν ο περιορισμός της προστασίας του άρθρου 6β, παράγραφος 1, στοιχείο α’, στις απομιμήσεις «εξ επόψεως εραλδικής» πρέπει να εξαλειφθεί (πρακτικά διάσκεψης της Λισαβόνας, σ. 129, 131, 139 και 140).
The applicant also refers to the deliberations at the Conference of Lisbon, held in 1958 for the purpose of revising the Paris Convention, concerning the question whether the confinement of the protection granted by Article 6ter(1)(a) to imitations ‘from a heraldic point of view’ should be abandoned (Acts of the Conference of Lisbon, pp. 129, 131 and 139-140).