natgillin/translations-raw huggingface dataset:
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 91 § 1)
(Staff Regulations, Art. 91(1))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-348/06 P
SUMMARY — CASE C-348/06 P
Αναίρεση — Λόγοι — Απλή επανάληψη των ισχυρισμών και επιχειρημάτων που προβλήθηκαν ενώπιον του Πρωτοδικείου — Απαράδεκτο
Appeals — Grounds — Mere repetition of the pleas and arguments put forward before the Court of First Instance — Inadmissibility
(Άρθρο 225 ΕΚ· Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 58· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 112 § 1, στοιχείο γ΄)
(Art. 225 EC; Statute of the Court of Justice, Art. 58; Rules of Procedure of the Court of Justice, Art. 112(1)(c))
ως ποσοστό η πιθανότητα προσλήψεως προκειμένου να πολλαπλασιαστεί με την κατά τα πιο πάνω μισθολογική απώλεια, οδηγεί αναγκαστικά τον κοινοτικό δικαστή να στηριχθεί σε σειρά υποθέσεων που είναι ως εκ της φύσεώς τους αβέβαιες, αλλά εμπίπτουν στην ανέλεγκτη κρίση των πραγματικών περιστατικών από το Πρωτοδικείο και στο περιθώριο εκτιμήσεως που αυτό διαθέτει.
being recruited in order to weight that loss, necessarily leads the Community judicature to rely on a series of suppositions, by their nature uncertain, but which fall within that appraisal of the facts by the Court of First Instance and the discretion at its disposal.
Το Πρωτοδικείο, όταν εκδικάζει μια διαφορά με χρηματικό χαρακτήρα υπό την έννοια του άρθρου 91, παράγραφος 1, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως, έχει αρμοδιότητα πλήρους δικαιοδοσίας, στο πλαίσιο της οποίας διαθέτει την εξουσία, αν χρειάζεται, να υποχρεώσει αυτεπαγγέλτως τον καθού στην καταβολή αποζημιώσεως για τη ζημία που προκλήθηκε από πταίσμα του και, στην περίπτωση αυτή, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων της υποθέσεως να αξιολογήσει κατά δίκαιη κρίση τη ζημία που προκλήθηκε.
Under Article 91(1) of the Staff Regulations, the Court of First Instance has, in disputes of a financial character, unlimited jurisdiction, pursuant to which it has the power, if need be of its own motion, to order the defendant to pay compensation for the damage caused by the defendant’s wrongful act and, in such a case, taking account of the circumstances of the case, to assess the damage suffered ex aequo et bono.
Επί πλέον, όταν το Πρωτοδικείο έχει διαπιστώσει την ύπαρξη ζημίας, μόνον αυτό είναι αρμόδιο να εκτιμήσει, εντός των ορίων του αιτήματος αποζημιώσεως και τηρουμένης της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, τον τρόπο και την έκταση της αποκαταστάσεως της ζημίας αυτής.
In addition, when the Court of First Instance has determined that there is damage, it alone has jurisdiction to decide, within the confines of the claim and subject to compliance with the obligation to state reasons, how and to what extent reparation for the damage should be provided.
Από τα άρθρα 225 ΕΚ, 58, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου και 112, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να αναφέρει με ακριβή τρόπο τα επικρινόμενα στοιχεία της αποφάσεως της οποίας ζητείται η αναίρεση καθώς και τα νομικά επιχειρήματα που με συγκεκριμένο τρόπο υποστηρίζουν την αίτηση αυτή.
In that regard, the method used to determine the extent of reparation for the damage resulting from the loss of a chance for a member of the temporary staff whose candidature has been unlawfully rejected of being recruited to a post within a Community institution, adopted in the domestic law of several Member States, based on a criterion relating to loss of earnings, establishing the difference between the earnings aspired to and the earnings actually received, then assessing, as a percentage, the chance of
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά GIRARDOT η εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών που έγινε από το δικαστήριο αυτό στην απόφαση εκείνη.
COMMISSION v GIRARDOT assessment of facts which that Court undertook in that judgment.
Δεν ικανοποιεί την πιο πάνω επιταγή η αίτηση αναιρέσεως που σκοπό έχει όχι να προσδιοριστεί η ύπαρξη νομικών σφαλμάτων στη συλλογιστική του Πρωτοδικείου στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, αλλά να τεθεί υπό αμφισβήτηση, αφενός, με την επανάληψη των επιχειρημάτων που προβλήθηκαν πρωτοδίκως και, αφετέρου, με την επίκληση φερομένων νέων αποδείξεων,
That requirement is not satisfied by an appeal which seeks not to identify errors of law allegedly vitiating the reasoning of the Court of First Instance in the judgment under appeal but rather, by repeating arguments relied on at first instance and putting forward supposed new evidence, seeks to challenge the
(βλ. σκέψεις 88, 91)
(see paras 88, 91)
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-348/06 P
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-348/06 P
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑPAOLO MENGOZZI της 22ας Νοεμβρίου 2007 1
MENGOZZIdelivered on 22 November 2007
Ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ), όπως είχε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, ορίζει στο άρθρο του 29, παράγραφος 1:
Article 29(1) of the Staff Regulations of Officials of the European Communities (‘the Staff Regulations’), in the version applicable to the facts giving rise to the dispute at first instance, provides that:
«Για την πλήρωση των κενών θέσεων σε όργανο, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, αφού εξετάσει:
‘Before filling a vacant post in an institution, the appointing authority shall first consider:
α) τις δυνατότητες προαγωγής και μεταθέσεως εντός του οργάνου·
(a) whether the post can be filled by promotion or transfer within the institutions;
I — Το νομικό πλαίσιο β) τις δυνατότητες οργανώσεως εσωτερικών διαγωνισμών στο όργανο·
(b) whether to hold competitions internal to the institution;
Κατά το άρθρο 236 ΕΚ, το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να αποφαίνεται επί οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ της Κοινότητας και των υπαλλήλων της εντός των ορίων και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ορίζει ο κανονισμός υπηρεσιακής τους καταστάσεως ή απορρέουν από το καθεστώς που τους διέπει.
Under Article 236 EC, the Court of Justice is to have jurisdiction in any dispute between the Community and its servants within the limits and under the conditions laid down in the Staff Regulations or the Conditions of Employment.
γ) τις αιτήσεις μετατάξεως υπαλλήλων άλλων οργάνων των τριών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
(c) what applications for transfer have been made by officials of other institutions of the three European Communities;
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά GIRARDOT
COMMISSION v GIRARDOT
Το άρθρο 47 του ΚΛΠ ορίζει: κινεί τη διαδικασία διαγωνισμών βάσει τίτλων, κατόπιν εξετάσεων ή βάσει τίτλων και εξετάσεων.
Article 47 of the Conditions of Employment provides: and then follow the procedure for competitions on the basis either of qualifications or of tests, or of both qualifications and tests.
Η διαδικασία διαγωνισμών καθορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ.
Annex III lays down the competition procedure.
«Εκτός από την περίπτωση θανάτου του υπαλλήλου, η υπαλληλική σχέση του τελευταίου λύεται:
‘Apart from cessation on death, the employment of temporary staff shall cease:
Το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΛΠ), όπως είχε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, ορίζει, στο άρθρο του 2, στοιχείο δ΄, ότι έκτακτος υπάλληλος υπό την έννοια του Καθεστώτος αυτού θεωρείται «ο υπάλληλος ο οποίος προσλαμβάνεται για να καταλάβει προσωρινά μόνιμη θέση, αμείβεται από τις πιστώσεις ερευνών και επενδύσεων και περιλαμβάνεται στον πίνακα προσωπικού που προσαρτάται στον προϋπολογισμό του οικείου θεσμικού οργάνου».
Article 2(d) of the Conditions of Employment of Other Servants of the European Communities (‘the Conditions of Employment’), in the version applicable to the facts giving rise to the dispute at first instance, provides that for the purposes of those Conditions of Employment, ‘temporary staff’ means ‘staff engaged to fill temporarily a permanent post paid from research and investment appropriations and included in the list of posts appended to the budget relating to the institution concerned’.
στο τέλος του μετά την προειδοποίηση χρονικού διαστήματος που αναφέρεται στη σύμβαση […].
at the end of the period of notice stipulated in the contract… In the case of a servant within the meaning of Article 2 [(d) of the Conditions of Employment] the period of notice shall not be less than one month for each completed year of service, subject to a minimum of three months and a maximum of 10 months …;
Οι περιπτώσεις λύσεως της υπαλληλικής σχέσεως χωρίς προειδοποίηση ορίζονται στα άρθρα 48 έως 50 του ΚΛΠ.
Cases of termination without notice are defined in Articles 48 to 50 of the Conditions of Employment.
II — Το ιστορικό της δαφοράς
II — The facts giving rise to the dispute scientific and technical service from the research and investment budget.
Σύμφωνα με την ανασύσταση των πραγματικών περιστατικών στην οποία προέβη το Πρωτοδικείο, η M.-C. Girardot εισήλθε στην υπηρεσία της Επιτροπής την 1η Φεβρουαρίου 1996, ως αποσπασμένος εμπειρογνώμονας κράτους μέλους.
According to the account of the facts by the Court of First Instance, Ms Girardot entered the service of the Commission on 1 February 1996 as a seconded national expert.
Διατήρησε το καθεστώς αυτό μέχρι τις 31 Ιανουαρίου 1999.
She retained that status until 31 January 1999.
Στις 9 και 12 Φεβρουαρίου 2001, η Γενική Διεύθυνση «Προσωπικό και διοίκηση» δημοσίευσε δύο ανακοινώσεις κενών μονίμων θέσεων αμειβομένων με κονδύλια έρευνας.
On 9 and 12 February 2001, the ‘Personnel and Administration’ Directorate-General published two vacancy notices for permanent posts remunerated on research credits.
Με έγγραφο της 20ής Φεβρουαρίου 2001, η M.-C. Girardot εκδήλωσε το ενδιαφέρον της, αφενός, για μια θέση κατηγορίας A, που είχε προκηρυχθεί με την υπό στοιχεία COM/2001/CCR/16/R ανακοίνωση κενής θέσεως της 9ης Φεβρουαρίου 2001, και, αφετέρου, για επτά άλλες θέσεις κατηγορίας A, που είχαν προκηρυχθεί με ανακοίνωση κενών θέσεων της 12ης Φεβρουαρίου 2001.
By letter of 20 February 2001, Ms Girardot expressed her interest in a Category A post, published in vacancy notice COM/2001/CCR/16/R of 9 February 2001 and also in seven other Category A posts, published in the vacancy notice of 12 February 2001.
Με σύμβαση της 15ης Ιανουαρίου 1999, η οποία συνήφθη για δύο έτη και μετά ανανεώθηκε με τροποποιητική σύμβαση για ένα έτος, η M.-C. Girardot προσλήφθηκε ως έκτακτος υπάλληλος υπό την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο δ΄, του ΚΛΠ.
By contract of 15 January 1999, concluded for a period of two years and subsequently renewed by means of a supplementary agreement for a period of one year, Ms Girardot was employed as a member of the temporary staff within the meaning of Article 2(d) of the Conditions of Employment.
Στο πλαίσιο αυτό, τοποθετήθηκε πρώτα στη Γενική Διεύθυνση «Βιομηχανία» και στη συνέχεια στη Γενική Διεύθυνση «Κοινωνία της πληροφορίας» της Επιτροπής.
In that capacity, she was transferred successively to the ‘Industry’ Directorate-General and then to the ‘Information Society’ Directorate-General of the Commission.
Με έγγραφο της 15ης Μαρτίου 2001, η Επιτροπή πληροφόρησε την M.-C. Girardot ότι «δεν δύναται να δεχθεί την υποψηφιότητά της» για τη θέση που προκηρύχθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2001.
By letter of 15 March 2001, the Commission informed Ms Girardot that it ‘[had been] unable to accept her application’ for the post published on 9 February 2001.
2 — Πρέπει να σημειωθεί ότι, με την απάντησή της στην αίτηση αναιρέσεως, η M.-C. Girardot αμφισβητεί ότι εμφανίστηκε στον διαγωνισμό αυτόν.
2 — It should be noted that, in her response to the appeal, Ms Girardot disputes that she took part in that competition.
Ωστόσο, το σημείο αυτό δεν έχει καμία σημασία στο πλαίσιο της παρούσας υποθέσεως, καθόσον δεν αμφισβητείται ότι η διαπιστωθείσα στην παρεμπίπτουσα απόφαση του Πρωτοδικείου έλλειψη συγκριτικής εξετάσεως των προσόντων (ή εν πάση περιπτώσει έλλειψη αποδείξεως ότι έγινε τέτοια εξέταση) στηρίχθηκε εν μέρει στο γεγονός ότι η M.-C. Girardot δεν πέτυχε στον διαγωνισμό αυτόν, πραγματικό στοιχείο σχετικά με το οποίο δεν χωρεί αμφιβολία.
However, that point is of no significance in this case, since it is common ground that the absence of any consideration of comparative merits (or in any event the failure to demonstrate that such an examination had been carried out) which was condemned by the Court of First Instance in its interim judgment was in part based on the fact that Ms Girardot was not a successful candidate in that competition, a fact which is not open to any doubt.
Στις 26 Ιουλίου 2000, η Γενική Διεύθυνση «Προσωπικό και διοίκηση» της Επιτροπής δημοσίευσε μια ανακοίνωση κενών θέσεων με την οποία ανέφερε ότι, στο πλαίσιο της αποφάσεώς της σχετικά με τη νέα πολιτική για το προσωπικό έρευνας, η Επιτροπή οργανώνει εσωτερικούς διαγωνισμούς για την κατάρτιση εφεδρικών πινάκων για μελλοντικές προσλήψεις, ένας από τους οποίους διαγωνισμούς είναι ο εσωτερικός διαγωνισμός COM/T/R/ST/A/2000 σχετικά με τις σταδιοδρομίες A 8/A 5, A 4 και A 3 της κατηγορίας A που αμείβονται με κονδύλια του επιστημονικοτεχνικού πλαισίου του προϋπολογισμού έρευνας και επενδύσεων.
On 26 July 2000, the ‘Personnel and Administration’ Directorate-General of the Commission published a vacancy notice stating that, in the context of its decision on the new policy on research staff, the Commission was organising ‘internal reserve competitions’, which included ‘internal reserve competition’ COM/T/R/ST/A/2000 for career brackets A8/A5, A4 and A3 of Category A remunerated on credits of the
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά GIRARDOT σε συσχετισμό με αυτό, πριν δεχθεί την υποψηφιότητα των άλλων υποψηφίων 3.
COMMISSION v GIRARDOT rejecting her application and, as a corollary, accepting that of the other candidates. 3
Όσο για τις επτά άλλες θέσεις, η Επιτροπή πληροφόρησε την M.-C. Girardot, με έγγραφο της 13ης Μαρτίου 2001, ότι η υποψηφιότητά της «δεν δύναται να ληφθεί υπόψη» λόγω του ότι οι θέσεις αυτές «είναι προσιτές μόνον από το οργανικό προσωπικό που βρίσκεται στην υπηρεσία της Επιτροπής και έχει πετύχει σε διαγωνισμό».
With regard to the other seven posts, the Commission informed Ms Girardot, by letter of 13 March 2001, that her application ‘[could] not be taken into consideration’ on the ground that those posts ‘[were] available only to staff covered by the Staff Regulations in the service of the Commission who were successful candidates in a competition’.
Για κάθε θέση η Επιτροπή δέχθηκε την υποψηφιότητα επτά άλλων υποψηφίων, οι οποίοι όλοι ήσαν έκτακτοι υπάλληλοι και όλοι περιλαμβάνονταν στον πίνακα που είχε καταρτιστεί μετά τον εσωτερικό διαγωνισμό COM/T/R/ST/A/2000 για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις, και διόρισε κάθε έναν από αυτούς στη θέση για την οποία είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον.
For each post the Commission accepted the application of seven other candidates, all of whom were members of the temporary staff and appeared on the list drawn up following ‘internal reserve competition’ COM/T/R/ST/A/2000, and appointed each of them to the post in which they had expressed an interest.
Στις 8 Ιουνίου 2001, η M.-C. Girardot υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά των περιεχομένων στα δύο αυτά έγγραφα αποφάσεων απορρίψεως της υποψηφιότητάς της.
On 8 June 2001, Ms Girardot lodged a complaint against the decisions rejecting her application which were contained in those two letters. That complaint was the subjectmatter of an implied decision rejecting it.
III — Η παρεμπίπτουσα απόφαση του Πρωτοδικείου
III — The interim judgment of the Court of First Instance
Παρά ταύτα, το Πρωτοδικείο υπενθύμισε ότι, για να εξασφαλίσει υπέρ της προσφεύγουσας το ωφέλιμο αποτέλεσμα της ακυρωτικής αποφάσεως, ο κοινοτικός δικαστής δύναται να ασκήσει την εξουσία πλήρους
Nevertheless, the Court of First Instance pointed out that the Community judicature may, in order to ensure that the annulling judgment has a practical effect in the appli-
3 — Σκέψεις 65 έως 71 και 78 έως 80 της εν λόγω αποφάσεως.4 — Παρεμπίπτουσα απόφαση, σκέψη 88.5 — Αυτόθι, σκέψεις 85 έως 87.
3 — Paragraphs 65 to 71 and 78 to 80 of the interim judgment.4 — Interim judgment paragraph 88.5 — Ibid. (paragraphs 85 to 87).
Με την παρεμπίπτουσα απόφασή του, το Πρωτοδικείο ακύρωσε τις αποφάσεις της Επιτροπής περί απορρίψεως της υποψηφιότητας της M.-C. Girardot, με το σκεπτικό ότι δεν αποδείχθηκε ότι η Επιτροπή εξέτασε δεόντως τα προσόντα της ενδιαφερόμενης πριν απορρίψει την υποψηφιότητά της και,
By its interim judgment, the Court of First Instance annulled the Commission’s decisions rejecting Ms Girardot’s application, on the ground that it had not been established that the Commission had duly considered the merits of the person concerned before
IV — Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δικαιοδοσίας που έχει στις διαφορές με χρηματικό χαρακτήρα και να υποχρεώσει, ακόμη και αυτεπαγγέλτως, το καθού κοινοτικό όργανο να καταβάλει αποζημίωση 6ή να καλέσει το κοινοτικό αυτό όργανο να προστατεύσει προσηκόντως τα δικαιώματα της προσφεύγουσας.
IV — The judgment under appeal cant’s interests, use the unlimited jurisdiction conferred on it in proceedings concerning financial matters and, if need be, of its own motion, order the defendant institution to pay compensation, 6or request that institution to provide adequate protection for the applicant’s rights.
Μη έχοντας καταλήξει σε συμφωνία σχετικά με μια δίκαιη χρηματική αποζημίωση, οι διάδικοι στις 6 Σεπτεμβρίου 2004 ανέφεραν στο Πρωτοδικείο το ποσό της αποζημιώσεως που κάθε ένας από αυτούς θεωρεί ότι πρέπει να επιδικαστεί.
Since they were unable to reach an agreement on fair financial compensation, the parties sent the Court of First Instance their submissions on the quantum of damages on 6 September 2004.
Η M.-C. Girardot πρότεινε το ποσό της αποζημιώσεως αυτής να καθοριστεί κυρίως σε 2 687 994 ευρώ, επικουρικώς σε 432 887 ευρώ και επικουρικότερα σε 250 248 ευρώ, πλέον τόκων.
Ms Girardot proposed that the amount of that compensation be set at EUR 2 687 994 or, in the alternative, at EUR 432 887 and, in the further alternative, at EUR 250 248, with legal interest.
Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο κάλεσε τους διαδίκους να αναζητήσουν συμφωνία δίκαιης χρηματικής αποζημιώσεως λόγω της παράνομης απορρίψεως της υποψηφιότητας της M.-C. Girardot, συμφωνίας που να λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι η ενδιαφερόμενη δεν δύναται πλέον να μετάσχει σε προσεχή διαδικασία καθόσον πια ούτε είναι σε θέση ούτε έχει δικαίωμα να εκδηλώσει ενδιαφέρον για θέσεις προς κάλυψη μετά από ανακοίνωση κενών θέσεων «ειδικά για έρευνα».
In the present case, the Court of First Instance requested the parties to seek an agreement setting fair financial compensation for the unlawful rejection of Ms Girardot’s application, which was to take into account the fact that the person concerned would no longer be able to take part in a future procedure, since she was neither in a position nor entitled to express her interest in vacant posts by responding to specific ‘research’ vacancy notices.
Στην περίπτωση που δεν καταρτιστεί τέτοια συμφωνία, το Πρωτοδικείο διευκρίνισε ότι οι διάδικοι πρέπει εντός προθεσμίας τριών μηνών από τη δημοσίευση της παρεμπίπτουσας αποφάσεως να του αναφέρουν το ποσό που θεωρούν ότι πρέπει να επιδικαστεί.
In the absence of such an agreement, the Court of First Instance stated that the parties must present to it their submissions, with figures, within a period of three months of delivery of the interim judgment.
Η Επιτροπή πρότεινε να καθοριστεί το ποσό αυτό σε 23 917, 43ευρώ, θεωρώντας εύλογο να χορηγηθούν στην M.-C. Girardot, «αφενός, καθαρές αποδοχές τριών μηνών που θα καταβάλλονταν εντός του προβλεπόμενου από [το άρθρο 47, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του ΚΛΠ] ελάχιστου χρονικού διαστήματος μετά την προειδοποίηση, δηλαδή 18 917,43 ευρώ, σε αντιστάθμισμα της χαμένης ευκαιρίας καταλήψεως οποιασδήποτε από τις οκτώ σχετικές θέσεις, και, αφετέρου, 5 000 ευρώ σε αντιστάθμισμα της χαμένης ευκαιρίας συμμετοχής σε νέα διαδικασία πληρώσεως κενών θέσεων» 7.
The Commission proposed that that amount be set at EUR 23 917.43, taking the view that it was reasonable to award Ms Girardot ‘first, three months’ net earnings paid in respect of the minimum period of notice provided for by [Article 47(2)(a) of the Conditions of Employment], or EUR 18 917.43, as compensation for the lost opportunity to be recruited to one of the eight posts in question and, second, EUR 5 000 as compensation for the lost opportunity to take part in a new procedure for filling vacant posts’.
Το ποσό αυτό θα έπρεπε να αυξηθεί με τόκους μεταξύ της ημερομηνίας δημοσιεύσεως της παρεμπί-
7 That amount should have been increased by the compensatory
6 — Αυτόθι, σκέψη 89.
6 — Ibid. (paragraph 89).
Το Πρωτοδικείο παραπέμπει εν προκειμένω στην απόφαση του Δικαστηρίου της 5ης Ιουνίου 1980, 24/79, Oberthür κατά Επιτροπής (Συλλογή τόμος 1980/ΙΙ, σ. 229, σκέψη 14).
The Court of First Instance refers in that regard to Case 24/79 Oberthür v Commission [1980] ECR 1743, paragraph 14.
1093], και της 27ης Οκτωβρίου 1987, 176/86 και 177/86, Houyoux και Guery κατά Επιτροπής (Συλλογή 1987, σ.
See also Case 44/59 Fiddelaar v Commission [1960] ECR 535 and Joined Cases 176/86 and 177/86 Houyouxand Guery v Commission [1987] ECR 4333, paragraph 16.
4333, σκέψη 16). Σημειωτέον ότι εν προκειμένω η M.-C. Girardot όντως δεν είχε ζητήσει την αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε με τη φερόμενη παρανομία της Επιτροπής.
It should be noted that, in the present case, Ms Girardot did not in fact claim compensation for the damage caused by the alleged unlawful act committed by the Commission.
Βλ., ως παραδείγματα περιπτώσεων όπου έγινε δεκτό ότι οι δύο πιο πάνω αποφάσεις είναι αδιαίρετες μεταξύ τους και όπου ακυρώθηκαν οι αποφάσεις αυτές, τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της 30ής Ιουνίου 1983, 85/82, Schloh κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1983, σ.
It should also be pointed out that the interim judgment seems to form part of a minority line of caselaw as regards matters relating to the appointment or recruitment procedure, in that it adopts the approach of compensating the applicant rather than annulling both the decision rejecting the latter’s application and that appointing or recruiting a third party.
7 — Αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, σκέψη 45.
7 — Paragraph 45 of the judgment under appeal.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά GIRARDOT πτουσας αποφάσεως και της πραγματικής καταβολής των οφειλομένων, καθώς και, συμβολικά, με ένα ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης 8.
COMMISSION v GIRARDOT interest payable between the date of delivery of the interim judgment and the date of actual payment of the sum payable, together with nominal damages of one Euro as compensation for the nonmaterial damage. 8 point on which the parties agreed.
δικείο εξέθεσε, στις σκέψεις 57 και 58 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι, για να καθοριστεί η έκταση της ζημίας από την επίμαχη απώλεια ευκαιρίας, πρέπει να «καθοριστεί η διαφορά μεταξύ των αποδοχών που η M.-C. Girardot θα είχε λάβει στην περίπτωση που είχε γίνει δεκτή η υποψηφιότητά της και των αποδοχών που όντως έλαβε κατόπιν της παράνομης απορρίψεως της υποψηφιότητάς της, και μετά, αν παρίσταται ανάγκη, να εκτιμηθούν, ως ποσοστό, οι πιθανότητες που η M.-C. Girardot είχε να γίνει δεκτή η υποψηφιότητά της».
10 Finally, the Court of First Instance stated, in paragraphs 57 and 58 of the judgment under appeal, that, for the purposes of assessing the extent of the damage arising from the loss of an opportunity, which is in dispute between the parties to the present case, it was appropriate to ‘determine the difference between the earnings which Ms Girardot would have received in the event that her opportunity of having her application accepted had materialised and those which she actually received following the unlawful rejection of her application, and then, if appropriate, to assess, as a percentage, the chance that Ms Girardot had of that eventuality materialising’.