natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
Advocate General C. Stix-Hackl delivered her Opinion at the sitting of the Full Court on 12 June 2003.
Ο γενικός εισαγγελέας J. Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 12ης Ιουνίου 2003.
Interpretation of Article 39 EC in relation to legislation of a Member State reserving the post of captain in the merchant navy to nationals ofthat State — Situation of small fishing v es s e L ·
Η σύνταξη του πρωτοτύπου περατώθηκε σης 30.9.2003.
Original version: French Completed on 30.09.2003 Catalogue No: QD-AC-03-016-EN-C
Εβδομάδα από 16 έως 20 Ιουνίου 2003 αριθ. 17/03
Week 16 to 20 June 2003 n° 17/03
Υποθ. C-383/01 De Danske Bilimportører κατά Skatteministeriet, Told- og Skattestyrelsen Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
Case C-383/01 De Danske Bilimportører v Skatteministeriet, Told- og Skattestyrelsen Free movement of goods
Υποθ. C-420/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
Case C-420/01 Commission of the European Communities v Italian Republic Free movement of goods
Υποθ. C-329/00 Βασίλειο της Ισπανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Γεωργία
Case C-329/00 Kingdom of Spain v Commission of the European Communities Agriculture
Υποθ. C-444/00 9 The Queen, κατόπιν αιτήσεως της Mayer Parry Recycling Ltd, κατά Environment Agency, Secretary of State for the Environment, Transport and the Regions Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-444/00 The Queen, on the application of Mayer Parry Recycling Ltd ν Environment Agency, Secretary of State for the Environment, Transport and the Regions Environment and consumers
Υποθ. C-l 10/01 Malika Tennah-Durez κατά Conseil national de l'ordre des médecins Ελευθερία εγκαταστάσεως
Case C-110/01 Malika Tennah-Durez ν Conseil national de l'ordre des médecins Freedom of establishment
Υποθ. C-34/02 Sante Pasquini κατά Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων
Case C-161/02 Commission of the European Communities ν French Republic Environment and consumers
Υποθ. Τ-52/00 Coe Clerici Logistics SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ανταγωνισμός
Case T-52/00 Coe Clerici Logistics SpA ν Commission of the European Communities Competition
Υποθ. Τ-385/00 Jean-Paul Seiller κατά Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T-385/00 Jean-Paul Seiller ν European Investment Bank Staff Regulations of Officials
Υποθ. Τ-78/02 Stephan-Harald Voigt κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T-78/02 Stephan-Harald Voigt ν European Central Bank Staff Regulations of Officials
Υποθ. C-156/03 P-R Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Les Laboratoires Servier SA Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-156/03 P-R Commission of the European Communities ν Les Laboratoires Servier SA Environment and consumers
Υποθ. C-4/01 S.G. Martin R.KA Daby B.J. Willis κατά South Bank University
Case C-4/01 S.G. Martin R.K.A. Daby B.J. Willis ν South Bank University
Υποθ. C-277/00 Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case C-277/00 Federal Republic of Germany ν Commission of the European Communities
Υποθ. C-383/01 De Danske Bilimportører κατά Skatteministeriet, Told- og Skattestyrelsen Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
Case C-383/01 De Danske Bilimportører ν Skatteministeriet, Told- og Skattestyrelsen Free movement of goods
Προδικαστική »Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Τέλος ταξινομήσεως των καινούριων αυτοκινήτων — Εσωτερικός φόρος — Μέτρο αποτελέσματος ισοδυνάμου προς ποσοτικ ó περιορισμό» (Ολομέλεια)
Preliminary ruling (Free movement of goods — Charge on the registration of new motor vehicles —Internal taxation —Measure having an equivalent effect to a quantitative restriction) (Full Court)
Με διάταξη της 26ης Σεπτεμβρίου 2001 το Østre Landsret υπέβαλε δυο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 28 ΕΚ και 30 ΕΚ
By order of 26 September 2001 the Østre Landsret (Eastern Regional Court) referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Articles 28 EC and 30 EC.
Επιβάλλεται κατ' αρχάς η διαπίστωση ότι, όπως προκύπτει από τη δικογραφία, στη Δανία δεν υπάρχει βιομηχανία παραγωγής αυτοκινήτων.
It should be stated at the outset that, as is apparent from the documents before the Court, there is no production of motor vehicles in Denmark.
Κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ των ετών 1985 και 2000, ο συνολικός αριθμός των ταξινομηθέντων εντός αυτού του κράτους μέλους αυτοκινήτων ανήλθε από 1 501 000 σε 1 854 000 και ο αριθμός των νέων ταξινομήσεων κυμάνθηκε μεταξύ 78 453 και 169 492 ετησίως.
During the period from 1985 to 2000, the total number of registered vehicles in Denmark rose from 1 501 000 to 1 854 000 and the number of new registrations varied between 78 453 and 169 492 per year.
Τον Ιανουάριο του 1999 η DBI αγόρασε ένα καινούριο αυτοκίνητο μάρκας Audi, προκειμένου να το χρησιμοποιεί ο διευθυντής της, αντί συνολικής τιμής (περιλαμβανομένων των δαπανών παραδόσεως) 498 546 DKK, εκ των οποίων 297 456 DKK αποτελούσαν το τέλος ταξινομήσεως.
In January 1999, DBI purchased a new Audi vehicle for the use of its director for a total price (including delivery costs) of DKK 498 546, including DKK 297 456 in registration duty.
Κρίνοντας ότι το τέλος αυτό επιβλήθηκε κατά παράβαση, μεταξύ άλλων, του άρθρου 28 ΕΚ, η DBI ζήτησε από τις φορολογικές αρχές την επιστροφή του, επικαλούμενη ιδίως τις σκέψεις 12 και 13 της αποφάσεως της 11ης Δεκεμβρίου 1990, C-47/88, Επιτροπή κατά Δανίας.
Since De Danske Bilimportører ('DBI') took the view that that charge had been levied in breach, inter alia, of Article 28 EC, it requested its repayment from the tax authorities, relying in particular on paragraphs 12 and 13 of Case C-47/88 Commission ν Denmark [1990].
Κατ' αυτήν, το υπερβολικά υψηλό τέλος ταξινομήσεως καθιστούσε αδύνατη την εισαγωγή αυτοκινήτων στη Δανία υπό συνήθεις εμπορικές συνθήκες, πράγμα το οποίο ευνοεί τις εντός του κράτους μέλους αγορές ήδη ταξινομηθέντων μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, τα οποία πρέπει να θεωρούνται δανικά προϊόντα.
In its submission, the excessive level of the registration duty made it impossible to import motor vehicles to Denmark under normal commercial conditions, to the benefit of domestic purchases of previously registered used vehicles, which were to be regarded as Danish products.
Το Skatteministeriet απάντησε ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, οι φορολογικές επιβαρύνσεις δεν μπορούν να εμπίπτουν στο άρθρο 28 ΕΚ, δεδομένου ότι η νομιμότητα των εσωτερικών φόρων μπορεί να κρίνεται μόνον υπό το πρίσμα του άρθρου 90 ΕΚ
The Skatteministeriet responded that, according to the case-law of the Court, fiscal contributions cannot be caught by Article 28 EC, since the lawfulness of domestic taxation may be assessed only in the light of Article 90 EC.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Østre Landsret αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο δύο προδικαστικά ερωτήματα
In those circumstances the Østre Landsret decided to stay proceedings and to refer two questions to the Court for a preliminary ruling.
Επί του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος
The first question referred for a preliminary ruling
Με το πρώτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά το Δικαστήριο, κατ' ουσίαν, αν το άρθρο 28 ΕΚ έχει την έννοια ότι απαγορεύει, κατ' αρχήν, την επιβολή τέλους επί της ταξινομήσεως των καινούριων αυτοκινήτων, όπως είναι το επίμαχο στην κύρια δίκη τέλος ταξινομήσεως.
By its first question, the national court is essentially asking the Court whether Article 28 EC must be interpreted as precluding, as a rule, the levy of a charge on the registration of new motor vehicles, such as the registration duty at issue in the main proceedings.
Δικαστηρίου
Reply of the Court
Υπενθυμίζεται ότι το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 28 ΕΚ δεν περιλαμβάνει τα εμπόδια στα οποία αναφέρονται άλλες ειδικές διατάξεις και ότι τα εμπόδια φορολογικής φύσεως ή ισοδυνάμου αποτελέσματος προς δασμούς, στα οποία αναφέρονται τα άρθρα 23 ΕΚ, 25 ΕΚ και 90 ΕΚ, δεν εμπίπτουν στην απαγόρευση του άρθρου 28 ΕΚ
The scope of Article 28 EC does not extend to the obstacles to trade covered by other specific provisions of the Treaty and obstacles of a fiscal nature or having an effect equivalent to customs duties, which are covered by Articles 23 EC, 25 EC and 90 EC, do not fall within the prohibition laid down in Article 28 EC.
Εξάλλου, όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 25 ΕΚ και το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 90 ΕΚ, από παγία νομολογία προκύπτει ότι οι διατάξεις περί επιβαρύνσεων ισοδυνάμου αποτελέσματος καθώς και οι διατάξεις περί συνεπαγομένων δυσμενή διάκριση εσωτερικών φόρων δεν εφαρμόζονται σωρευτικώς, οπότε ο ίδιος φόρος δεν είναι δυνατόν, στο πλαίσιο του συστήματος της Συνθήκης, να εμπίπτει, ταυτοχρόνως, και στις δύο αυτές κατηγορίες.
Furthermore, as regards the scope of Articles 25 EC and 90 EC, it is settled case-law that provisions relating to charges having equivalent effect and those relating to discriminatory internal taxation cannot be applied together, with the result that, under the system established by the Treaty, the same charge cannot belong to both categories at the same time.
Εν προκειμένω, κατά το μέτρο που ένα τέλος ταξινομήσεως των καινούριων αυτοκινήτων, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη δανικό τέλος ταξινομήσεως, έχει προδήλως φορολογικό χαρακτήρα και επιβάλλεται όχι λόγω της διασχίσεως των συνόρων του κράτους μέλους που το καθιέρωσε, αλλά κατά την πρώτη ταξινόμηση του αυτοκινήτου αυτού στο έδαφος του κράτους αυτού, πρέπει να θεωρηθεί ότι εμπίπτει σε ένα γενικό σύστημα εσωτερικών εισφορών επί των εμπορευμάτων και, συνεπώς, να εξετασθεί υπό το πρίσμα του άρθρου 90 ΕΚ
In the present case, since a charge on the registration of new motor vehicles, such as the Danish registration duty at issue in the main proceedings, is manifestly of a fiscal nature and is charged not by reason of the vehicle crossing the frontier of the Member State which introduced the charge, but upon first registration of the vehicle in the territory of that State, the charge must be regarded as part of a general system of internal dues on goods and thus examined in the light of Article 90 EC.
Το γεγονός ότι ένα τέτοιο τέλος πλήττει κατ' ουσίαν μόνον τα καινούρια εισαγόμενα αυτοκίνητα, λόγω της ελλείψεως εγχώριας παραγωγής, δεν μπορεί να έχει ως συνέπεια τον χαρακτηρισμό του ως φορολογικής επιβαρύνσεως ισοδυνάμου αποτελέσματος, υπό την έννοια του άρθρου 25 ΕΚ, αντί να χαρακτηρισθεί εσωτερικός φόρος, υπό την έννοια του άρθρου 90 ΕΚ, δεδομένου ότι εμπίπτει σ' ένα γενικό σύστημα εσωτερικών εισφορών, στο οποίο εμπίπτουν συστηματικά κατηγορίες αυτοκινήτων σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια, που εφαρμόζονται ανεξαρτήτως καταγωγής των προϊόντων.
The fact that a charge of that sort is in fact imposed solely on imported new vehicles, because there is no domestic production, is not such as to cause it to be characterised as a charge having equivalent effect, for the purposes of Article 25 EC, rather than internal taxation, within the meaning of Article 90 EC, since it is part of a general system of internal dues applied systematically to categories of vehicles in accordance with objective criteria irrespective of the origin of the products.
Το άρθρο 90 ΕΚ οτο σύνολο του, αποσκοπεί στη διασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών, υπό κανονικές συνθήκες ανταγωνισμού, με την κατάργηση κάθε μορφής προστατευτισμού που θα μπορούσε να προκύψει από την επιβολή εσωτερικών φόρων που εισάγουν διακρίσεις εις βάρος προϊόντων καταγόμενων από άλλα κράτη μέλη.
The aim of Article 90 EC as a whole is to ensure the free movement of goods between the Member States in normal conditions of competition by the elimination of all forms of protection which may result from the application of internal taxation that discriminates against products from other Member States.
Σκοπός της διατάξεως αυτής είναι να διασφαλίσει, με τον τρόπο αυτό, την απόλυτη ουδετερότητα των εσωτερικών φόρων από πλευράς ανταγωνισμού μεταξύ εγχωρίων και εισαγομένων προϊόντων.
Thus Article 90 EC must guarantee the complete neutrality of internal taxation as regards competition between domestic products and imported products.
Αντίθετα, δεν μπορεί να γίνει επίκληση του άρθρου 90 ΕΚ κατά των εσωτερικών φόρων που επιβαρύνουν εισαγόμενα προϊόντα, όταν δεν υπάρχει ομοειδής ή ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή.
On the other hand, Article 90 EC cannot be invoked against internal taxation imposed on imported products where there is no similar or competing domestic production.
Ειδικότερα, δεν μπορεί βάσει του άρθρου αυτού να ασκηθεί κριτική επί της υπερβολικής φορολογίας που ενδέχεται να επιβάλλουν τα κράτη μέλη σε συγκεκριμένα προϊόντα εφόσον δεν δημιουργούνται διακρίσεις ούτε υφίσταται προστατευτισμός.
In particular, it does not provide a basis for censuring the excessiveness of the level of taxation which the Member States might adopt for particular products, in the absence of any discriminatory or protective effect.
Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή στη Δανία εγχώρια παραγωγή αυτοκινήτων, όπως διαπιστώθηκε ανωτέρω, ούτε εξάλλου προϊόντων που θα μπορούσαν να ανταγωνισθούν τα αυτοκίνητα.
At present there is no domestic production ofcars in Denmark, as has already been noted above, nor indeed of any products hable to compete with cars.
Υπό τις συνθήκες αυτές συνάγεται ότι το δανικό τέλος ταξινομήσεως που πλήττει τα καινούρια αυτοκίνητα διαφεύγει τις απαγορεύσεις του άρθρου 90 ΕΚ
In those circumstances, it must be concluded that the Danish registration duty imposed on new motor vehicles is not covered by the prohibitions laid down in Article 90 EC.
Είναι αλήθεια ότι, όπως υπενθύμισε η DBI, το Δικαστήριο έκρινε στη σκέψη 12 της προπαρατεθείσας αποφάσεως του Επιτροπή κατά Δανίας ότι τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επιβαρύνουν τα προϊόντα που, ελλείψει εγχώριας παρεμφερούς παραγωγής, διαφεύγουν την εφαρμογή των απαγορεύσεων του άρθρου
It is true, as DBI pointed out, that the Court held, in paragraph 12 of Commission ν Denmark, that it is not permissible for the Member States to impose on products which, in the absence of comparable domestic production, escape the application of the prohibitions contained in Article 90 EC charges of such an amount that the free movement of goods within the common market would be impeded as far as those goods were concerned.
90 ΕΚ, με φόρους τέτοιου ύψους ώστε να διακυβεύεται, όσον αφορά τα εν λόγω προϊόντα, η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο εσωτερικό της κοινής αγοράς.
It is however sufficient in that regard to state that, in any event, the figures communicated by the national court as to the number of new vehicles registered in Denmark, and thus imported into that Member State, do not in any way show that the free movement of that type of goods between Denmark and the other Member States is impeded.
Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν υπάρχει λόγος να θεωρηθεί ότι ένα τέλος όπως το δανικό τέλος ταξινομήσεως έχασε την ιδιότητα του ως εσωτερικού φόρου, υπό την έννοια του άρθρου 90 ΕΚ και κατέστη μέτρο αποτελέσματος ισοδυνάμου προς ποσοτικό περιορισμό, υπό την έννοια του άρθρου 28 ΕΚ ούτε να εξετασθεί το περιεχόμενο της επιφυλάξεως που διατύπωσε το Δικαστήριο στις σκέψεις 12 και 13 της προπαρατεθείσας αποφάσεως Επιτροπή κατά Δανίας.
In those circumstances, it cannot be considered that a charge such as the Danish registration duty has ceased to be internal taxation, within the meaning of Article 90 EC, and should be classified as a measure having equivalent effect to a quantitative restriction, for the purposes of Article 28 EC, nor is it appropriate to examine the scope of the proviso adopted by the Court in paragraphs 12 and 13 of Commission ν Denmark.
Το άρθρο 90 ΕΚ έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει ένα τέτοιο τέλος»
Article 90 EC must be interpreted as notprecluding such a charge. '
«Επιβάρυνση την οποία επιβάλλει κράτος μέλος κατά την πρώτη ταξινόμηση αυτοκινήτου δεν αποτελεί κατ' αρχήν μέτρο αποτελέσματος ισοδυνάμου προς ποσοτικό περιορισμό επί των εισαγωγών απαγορευόμενο από το άρθρο 28 ΕΚ αλλά πρέπει να εκτιμάται βάσει του άρθρου 90 ΕΚ ως εσωτερικός φόρος, εκτός αν ο τρόπος επιβολής του είναι τέτοιος ώστε να αποτελεί δασμό ή μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος, υπό την έννοια του άρθρου 25 ΕΚ»
'A charge levied by a Member State on the first registration of a motor vehicle is not in principle a measure having an effect equivalent to a quantitative restriction on imports prohibited under Article 28 EC but falls to be assessed under Article 90 EC as internal taxation, unless the mode of imposition is such that it constitutes a customs duty or charge having equivalent effect within the meaning of Article 25 EC.'
Προδικαστική «Επιστροφές κατά την εξαγωγή — Άρθρα 47 και 48 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 — Χορήγηση πρόσθετων προθεσμιών» (Πρώτο τμήμα)
(Export refunds —Articles 47 and 48 of Regulation (EEC) No 3665/87 — Grant of an extension of time) (First Chamber)
Με διάταξη της 15ης Νοεμβρίου 2001 το Corte d'appello di Genova υπέβαλε πέντε προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 47 και 48 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987.
By order of 15 November 2001 the Corte d'appello di Genova (Court of Appeal, Genoa) referred to the Court for a preliminary ruling five questions on the interpretation of Articles 47 and 48 of Commission Regulation (EEC) No 3665/87 of 27 November 1987.
Κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο του 1995, η Eribrand εξήγαγε στο Ισραήλ τρεις παρτίδες ρυζιού που φορτώθηκαν σε πλοία στο λιμάνι της Ραβένα (Ιταλία) με προορισμό το λιμάνι της Χάιφα (Ισραήλ).
In the course of March and April 1995, Eribrand exported to Israel three consignments of rice which were loaded on vessels sailing from the port of Ravenna (Italy) bound for the port of Haifa (Israel).
Τον Ιούλιο του 1995, οι ιταλικές διοικητικές αρχές κατέβαλαν στην Eribrand περίπου 33 εκατομμύρια ιταλικές λίρες (ITL) ως προκαταβολή για τις αιτηθείσες επιστροφές κατά την εξαγωγή.
In July 1995, the Italian authorities paid Eribrand an advance of about ITL 33 million in respect of the amount of export refunds for which it had applied.
Παρά τις επανειλημμένες αιτήσεις της Eribrand, ο Ισραηλινός αγοραστής δεν απέστειλε τα τελωνειακά πιστοποιητικά εισαγωγής που είναι αναγκαία για να αποδειχθεί η κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο Ισραήλ.
The Israeli buyer did not send Eribrand the customs certificates of entry needed to prove release of the goods for consumption in Israel, despite repeated requests.
Διαπιστώνοντας ότι δεν θα ήταν σε θέση να τηρήσει την προβλεπόμενη στο άρθρο 47, παράγραφος 2, του κανονισμού 3665/87 προθεσμία των δώδεκα μηνών για την προσκόμιση των εγγράφων, η Eribrand υπέβαλε στις 6 Μαρτίου 1996 στο Ministero delle Finanze δύο αιτήσεις χορηγήσεως πρόσθετων προθεσμιών.
Realising that it would not be in a position to comply with the timelimit of 12 months set by Article 47(2) of Regulation No 3665/87 for the production of those documents, on 6 March 1996, Eribrand submitted two applications for extensions of time to the Ministero delle Finanze.
Οι αιτήσεις αυτές υποβλήθηκαν εγκαίρως, ήτοι εντός της προβλεπόμενης στο άρθρο 47, παράγραφος 5, του κανονισμού 3665/87 προθεσμίας.
Those applications were made timeously, that is to say within the timelimit set by Article 47(5) of Regulation No 3665/87.
Με έγγραφα της 19ης Οκτωβρίου 1996, το Ministero delle Finanze απέρριψε τις αιτήσεις.
By letters of 19 October 1996, the Ministero delle Finanze rejected those applications.
Στις 18 Δεκεμβρίου 1996, το Ministero delle Finanze ζήτησε από την Eribrand την επιστροφή της προκαταβολής.
On 18 December 1996, it also demanded that Eribrand repay the advance which it had been paid.
Μετά την απόρριψη, στις 16 Σεπτεμβρίου 1997, των μεταγενέστερων ενστάσεων της, η Eribrand κατέβαλε πράγματι το απαιτηθέν ποσό, το οποίο ισούτο με το ποσό που είχε λάβει αυξημένο κατά 15 %.
Since Eribrand's subsequent appeals were rejected on 16 September 1997, it actually repaid the amount demanded, that is the sum received plus 15%.
Κατόπιν ενεργειών των ιταλικών προξενικών αρχών στο Ισραήλ και του τοπικού παραρτήματος του Istituto per il Commercio Estero (Ινστιτούτου για το εξωτερικό εμπόριο, στο εξής: ICE) και αφού η υπόθεση ανατέθηκε σε Ιταλούς και Ισραηλινούς δικηγόρους, η Eribrand κατόρθωσε να λάβει τα τελωνειακά πιστοποιητικά εισαγωγής.
It was only as a result of steps taken through the Italian embassy in Israel and the local office of the Istituto per il Commercio Estero (Foreign Trade Institute, hereinafter 'the FIT), and having instructed Italian lawyers, and Israeli lawyers, that Eribrand succeeded in obtaining the customs certificates of entry.
Στις 3 Δεκεμβρίου 1997, τα κατέθεσε στο Ministero delle Finanze.
On 3 December 1997, it forwarded them to the Ministero delle Finanze.
Στις 4 Δεκεμβρίου 1997, η Eribrand κατέθεσε αγωγή ενώπιον του Tribunale di Genova (Ιταλία), ζητώντας να υποχρεωθεί το Ministero delle Finanze να της καταβάλει ποσό ύψους περίπου 103 εκατομμυρίων ITL λόγω οφειλομένων επιστροφών κατά την εξαγωγή.
On 4 December 1997, Eribrand commenced proceedings in the Tribunale di Genova (Italy) seeking judgment against the Ministero delle Finanze for a sum of about ITL 103 million in respect of the export refunds due to it.
Με απόφαση της 3ης Φεβρουαρίου 2000 το Tribunale di Genova δέχθηκε το αίτημα της Eribrand βάσει του άρθρου 47, παράγραφος 4, του κανονισμού 3665/87.
By judgment of 3 February 2000, the Tribunale di Genova gave judgment for Eribrand on the basis of Article 47(4) of Regulation No 3665/87.
Το Ministero delle Finanze άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Corte d'appello di Genova.
The Ministero delle Finanze appealed against that judgment to the Corte d'appello di Genova.
Επί των τριών πρώτων ερωτημάτων
The first three questions referred
Με τα τρία πρώτα ερωτήματα, τα οποία πρέπει να συνεξεταστούν, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν, ενόψει των άρθρων 47 και 48 του κανονισμού 3665/87, υφίστανται ανώτατα χρονικά όρια για τις πρόσθετες προθεσμίες που μπορούν να χορηγηθούν δυνάμει του άρθρου 47, παράγραφος 4, και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποια είναι τα όρια αυτά ή αν, αντιθέτως, η χορήγηση πρόσθετων προθεσμιών για την προσκόμιση των δικαιολογητικών που αποδεικνύουν τη συμπλήρωση των τελωνειακών διατυπώσεων για τη διάθεση στην κατανάλωση είναι δυνατή παρά την παρέλευση της συνολικής προθεσμίας των 18 μηνών.
By its first three questions, which it is appropriate to consider together, the referring court is asking in essence whether, in the light of Articles 47 and 48 of Regulation No 3665/87, extensions of time which can be granted to exporters under Article 47(4) are subject to maximum time-limits and, if the answer is in the affirmative, what are those time-limits, or if, on the contrary, the grant of such extensions of time for the production of documents establishing that the customs formalities for the release of the goods for consumption have been completed is possible notwithstanding the fact that the total period of 18 months is exceeded.
Κατά το Δικαστήριο, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι από τα άρθρα 47 και 48 του κανονισμού 3665/87 δεν προκύπτει ότι στις αρμόδιες εθνικές αρχές επιβάλλονται ανώτατα χρονικά όρια για τη χορήγηση πρόσθετων προθεσμιών δυνάμει του άρθρου 47, παράγραφος 4.
According to the Court, it must be concluded that it does not follow from Articles 47 and 48 of Regulation No 3665/87 that extensions of time which can be granted to exporters by virtue of Article 47(4) are subject to maximum time-limits which are binding on the competent national authorities.
Με το τέταρτο και το πέμπτο ερώτημα, τα οποία πρέπει επίσης να συνεξεταστούν, το αιτούν δικαστήριο ερωτά το Δικαστήριο επί της εκτάσεως της δικαστικής προστασίας που πρέπει να παρέχεται στον εξαγωγέα, όταν οι αρμόδιες εθνικές αρχές κακώς του αρνούνται τη χορήγηση πρόσθετης προθεσμίας δυνάμει του άρθρου 47, παράγραφος 4, του κανονισμού 3665/87.
By its fourth and fifth questions, which it is also convenient to consider together, the referring court is asking the Court of Justice about the extent of the judicial protection which should be given to exporters where the competent national authorities wrongly refuse to grant them an extension of time under Article 47(4) of Regulation No 3665/87.