natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα»
The tax authorities brought an appeal before the High Court of Justice of England and Wales, Chancery Division (Revenue), challenging solely the characterisation of the 5% abatement as a tax as a matter of United Kingdom law.
Ο γενικό; εισαγγελέα; S.
In its judgment of 2 November 2000, the High Court ruled that it did not matter how the charge was characterised as a matter of United Kingdom law, because the question whether the 5% charge fell within Article 5( 1 ) was a question of Community law.
Alber δεν ανέπτυξε προτάσει;.
It was in those circumstances that the Special Commissioners referred the a number of questions to the Court for a preliminary ruling.
Το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) έλαβε την απόφαση να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς προτάσεις του γενικού εισαγγελέα, τον οποίο άκουσε προηγουμένως.
By their first question, the Special Commissioners essentially ask whether taxation such as the 5% charge envisaged by the double taxation convention at issue in the main proceedings amounts to a withholding tax on profits which a subsidiary distributes to its parent company within the meaning of Article 5(1) of the Directive.
Υποθ. C-74/02 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Περιβάλλον και καταναλωτές
The Court has already held that any tax on income received in the State in which dividends are distributed is a withholding tax on distributed profits for the purposes of Article 5( 1 ) of the Directive where the chargeable event for the tax is the payment of dividends or of any other income from shares, the taxable amount is the income from those shares and the taxable person is the holder of the shares.
»Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 1999/94/ΕΚ — Μη εμπρόθεσμη μεταφορά εσωτερικό δίκαιο» (Πρώτο τμήμα)
It follows that, in so far as the 5% charge envisaged by the double taxation convention at issue in the main proceedings is imposed on the dividends distributed by the resident subsidiary to its non-resident parent company, it must be regarded as a withholding tax on distributed profits, in principle prohibited by Article 5(1) of the Directive.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 5 Μαρτίου 2002, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με σκοπό να διαπιστωθεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θεσπίζοντας ή, πάντως, μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη συμμόρφωση της προς την οδηγία 1999/94ΈΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1999, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
The part of the 5% charge applying to the tax credit to which distribution of the dividend confers entitlement does not possess the characteristics of a withholding tax on distributed profits, in principle prohibited by Article 5(1 ) of the Directive, because it is not imposed on the profits distributed by the subsidiary.
Το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι δεν αμφισβητείται εν προκειμένω ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν έλαβε τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για την πλήρη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο εντός της προς τούτο ταχθείσας προθεσμίας.
The tax credit is a fiscal instrument designed to avoid double taxation, in economic terms, first in the hands of the subsidiary and then in the hands of the parent company in receipt of the dividends, of the profits distributed as dividends. Thus it does not constitute income from shares.
*1) Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση της προς την οδηγία 1999/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1999, για τιςπληροφορίες που πρέπει να τίθενται στη διάθεση των καταναλωτών σχετικά με την οικονομία καυσίμου και τις εκπομπές αυτοκινήτων, παρέβη τις
In so far as the 5% charge envisaged by the double taxation convention at issue in the main proceedings applies to the tax credit to which distribution of the dividend by the resident subsidiary to its non-resident parent company confers entitlement, it is not to be regarded as a withholding tax on distributed profits, in principle prohibited by Article 5(1) of the Directive.
Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα*
Because of the answer given to the first question, the second question concerns the 5% charge only in so far as it is imposed on the dividends.
Ο γενικό; εισαγγελέα; J. Mischo δεν ανέπτυξε ποοτάσει;.
As pointed out in paragraph 45 of this judgment, the Directive is intended to eliminate, by the introduction of a common system for the taxation of distributed profits, any disadvantage to parent companies and subsidiaries resident in different Member States and thereby to facilitate the grouping together of companies at Community level.
Το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) έλαβε την απόφαση να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς προτάσεις του γενικού εισαγγελέα, τον οποίο άκουσε προηγουμένως.
To this end, first, as stated in the fourth recital in the preamble to the Directive, where a parent company by virtue of its association with its subsidiary receives distributed profits, the State of the parent company must either refrain from taxing such profits or tax them while authorising the parent company to deduct from the amount of tax due that fraction of the corporation tax paid by the subsidiary which relates to those profits.
Προδικαστική « Οδηγία 90/435/ΕΟΚ — Φόρος επί των εταιριών — Μητρικές και θυγατρικές διαφορετικών κρατών μελών — Έννοια της παρακρατήσεως φόρου στην πηγή» (Πέμπτο τμήμα)
It is stated, however, that the Federal Republic of Germany and the Hellenic Republic, by reason of the particular nature of their corporate tax systems, and the Portuguese Republic, for budgetary reasons, should be authorised temporarily to maintain a withholding tax.
Με διάταξη της 6ης Φεβρουαρίου 2001, οι Special Commissioners of Income Tax (στο εξής: Commissioners) υπέβαλαν τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, καθώς και ως προς την ερμηνεία και το κύρος του άρθρου 7, παράγραφος 2, της οδηγίας.
On that basis, Article 5(1) of the Directive establishes the principle that withholding taxes on profits distributed by a subsidiary established in one Member State to its parent company established in another Member State are prohibited.
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
The temporary derogations for the German, Greek and Portuguese tax systems, announced in the fifth recital, are laid down in express terms in Article 5(2), (3) and (4) of the Directive.
Η Océ NV είναι η μητρική εταιρία της Océ UK Ltd, εταιρίας που συστάθηκε και εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο.
In the context of the convention at issue in the main proceedings, the 5% charge was established directly in conjunction with payment of a tax credit which was introduced in order to mitigate the economic double taxation of dividends paid by a subsidiary established in the United Kingdom to its parent company established in the Netherlands.
Το 1992 και το 1993, η Océ UK Ltd κατέβαλε στη μητρική της εταιρία μερίσματα συνολικού ποσού 13 περίπου εκατομμυρίων GBP και, λόγω αυτού, όφειλε να καταβάλει τον ACT.
That charge, which amounts to a withholding tax within the meaning of Article 5(1) of the Directive in so far as it is imposed on the dividends, was not, as the Italian Government has pointed out, set at a rate such as to cancel out the effects ofthat lessening of the economic double taxation of dividends.
Στην Océ NV χορηγήθηκε πίστωση φόρου ίση προς το ήμισυ· της πιστώσεως φόρου που θα δικαιούνταν φυσικό πρόσωπο, κάτοικος
In any event, any tax paid in the United Kingdom in respect of the dividends remains deductible from the tax due in the Netherlands, pursuant to Article 22(2)(c) of the convention at issue in the main proceedings.
Ηνωμένου Βασιλείου (ήτοι περίπου 2,174 εκατομμύρια GBP), αφαιρούμενης της επιβαρύνσεως του 5 % επί του αθροίσματος του μερίσματος και της πιστώσεως φόρου (761 000 GBP), οπότε εισέπραξε πρόσθετο ποσό ίσο περίπου προς 1,4 εκατομμύρια GBP.
By their third question, the Special Commissioners seek to ascertain whether Article 7(2) of the Directive is invalid for want of reasoning or failure to consult the Economic and Social Committee and the European Parliament, with the result that it does not have the effect of preserving the right of the United Kingdom to charge the 5% tax.
Εκτιμώντας ότι η επιβάρυνση του 5 % αποτελούσε, κατά παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435, παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των μερισμάτων που της κατέβαλε η θυγατρική της, η Océ NV άσκησε προσφυγή κατά της φορολογίας αυτής ενώπιον των Commissioners.
Since Article 7(2) of the Directive merely enables specific sets of domestic or agreement-based rules to continue to apply, where they are consistent with the aim of the Directive as set out in the third recital in its preamble and recalled above, the insertion of Article 7(2) into the text of the Directive must be regarded as a technical adjustment and does not constitute a substantial change requiring consultation of the Parliament and the Economic and Social Committee for a second time.
Ανέπεμψε την υπόθεση ενώπιον των Commissioners ενόψει της υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων στο Δικαστήριο.
On the other hand, such taxation does not amount to a withholding tax prohibited by Article 5(1) of the Directive in so far as it is imposed on the tax credit to which that distribution of dividends confers entitlement in the United Kingdom.
Υπό τις συνθήκες αυτές, οι Special Commissioners of Income Tax υπέβαλαν στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
Article 7(2) of Directive 90/435 is to be interpreted as allowing taxation such as the 5% charge envisaged by the double taxation convention at issue in the main proceedings even though that charge, in so far as it applies to dividends paid by the subsidiary to its parent company, amounts to a withholding tax within the meaning of Article 5(1) of the Directive.
Συνεπώς, καθόσον πλήττει τα μερίσματα που διανέμει η ημεδαπή θυγατρική στην αλλοδαπή μητρική εταιρία, η προβλεπόμενη από την επίδικη στην κύρια δίκη σύμβαση περί διπλής φορολογίας επιβάρυνση του 5 % πρέπει να θεωρηθεί ως παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των διανεμομένων κερδών, η οποία κατ' αρχήν απαγορεύεται από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας.
'(1) The 5% charge provided for by Article 10(3)(a)(ii) of the Convention between the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland and the Kingdom of the Netherlands for the Avoidance of Double Taxation and the Prevention of Fiscal Evasion with respect to Taxes on Income and Capital Gains concluded in the Hague on 7 November 1980 constitutes a withholding tax on profits distributed by a subsidiary to a parent company within the meaning of Article 5(1) of Directive 90/435 in so far as it is applied to dividends, whereas it does not constitute such a tax in so far as it is applied to the tax credit.
Επομένως, δεν αποτελεί απόδοση τίτλων.
That charge can be considered consistent with Directive 90/435 by virtue of Article 7(2) ofthat directive, even where it constitutes a withholding tax.
Επί του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος
Examination of the third question did not disclose formal and procedural defects liable to call into question the validity of Article 7(2) of the Directive.'
Δεδομένης της απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, το δεύτερο ερώτημα αφορά την επιβάρυνση του 5 % μόνον κατά το μέτρο που πλήττει τα μερίσματα.
(Appeal — Action for a declaration of failure to act —Competition -Complaint —Control of concentrations —Definition of a position for the purposes of Article 232 EC —Inadmissibility) (Sixth Chamber)
Σκοπός της οδηγίας είναι να εξαλειφθεί, με τη θέσπιση ενός κοινού συστήματος φορολογήσεως των διανεμομένων κερδών, η δυσμενής μεταχείριση των μητρικών και θυγατρικών εταιριών που εδρεύουν σε διαφορετικά κράτη μέλη και να διευκολυνθούν τοιουτοτρόπως οι συνεργασίες εταιριών σε κοινοτική κλίμακα.
By application lodged at the Court Registry on 7 May 2002, Schlüsselverlag J.S. Moser GmbH, J. Wimmer Medien GmbH & Co. KG, Styria Medien AG, Zeitungs- und Verlags-Gesellschaft mbH, Eugen Ruß Vorarlberger Zeitungsverlag und Druckerei GmbH, 'Die Presse' Verlags-Gesellschaft mbH and 'Salzburger Nachrichten' Verlags-Gesellschaft mbH & Co. KG appealed, under Article 49 of the EC Statute of the Court of Justice, against the order of the Court of First Instance of 11 March 2002, in Case T-3/02 Schlüsselverlag J.S. Moser and Others ν Commission [2002] (hereinafter 'the contested order'), by which the Court of First Instance dismissed as manifestly inadmissible their action for a declaration that, by unlawfully failing to adopt a decision on the compatibility of a concentration with the common market, the Commission had failed to act. The appeal
Προς τούτου, αφενός, όπως ορίζει η τέταρτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας, όταν μια μητρική εταιρία, ως εταίρος της θυγατρικής της, λαμβάνει διανεμηθέντα κέρδη, το κράτος μέλος της μητρικής εταιρίας πρέπει ή να μην φορολογήσει τα κέρδη αυτά ή να τα φορολογήσει επιτρέποντας όμως παράλληλα στην εταιρία αυτή να εκπέσει, από το ποσό του φόρου της, το τμήμα του φόρου που κατέβαλε η θυγατρική εταιρία και που αναλογεί στα κέρδη αυτά.
The appellants claim that the Court of Justice should set aside the contested order, declare that, by failing to adopt any decision with regard to the concentration in issue, the Commission has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty, and order the Commission to pay the costs.
Αφετέρου, όπως προκύπτει από την πέμπτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας, προκειμένου να εξασφαλιστεί η φορολογική ουδετερότητα, πρέπει να απαλλάσσονται από παρακράτηση στην πηγή τα διανεμηθέντα κέρδη μιας θυγατρικής εταιρίας προς τη μητρική της, εκτός από ορισμένες ειδικές περιπτώσεις.
The Commission's response to the ground of appeal that the Court of First Instance was wrong in holding the letter of 7 November 2001 to be a definition of its position putting an end to the failure to act is that it was under no obligation, in such a situation, formally to define its position on the appellants' complaint and that no failure to act could therefore be imputed to it.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η επίδικη στην κύρια δίκη παρακράτηση στην πηγή μπορεί να θεωρηθεί ως εμπίπτουσα σε ένα σύνολο συμβατικών διατάξεων σχετικών με τη χορήγηση πιστώσεων φόρου στους δικαιούχους των μερισμάτων και αποβλέπουσα τοιουτοτρόπως στην ελάφρυνση της διπλής φορολογίας.
Furthermore, the Commission cannot validly maintain that it is not required to take a decision on the very principle of its competence as supervising authority, when it is solely responsible, under Article 21 of the Merger Regulation, for taking, subject to review by the Court of Justice, the decisions provided for by that regulation.
Επί του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος
Finally, nothing justifies the Commission in avoiding its obligation to undertake, in the interests of sound administration, a thorough and impartial examination of the complaints which are made to it.
Με το τρίτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας είναι ανίσχυρο λόγω ελλείψεως αιτιολογίας ή λόγω μη διαβουλεύσεως με την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οπότε δεν εξασφαλίζει στο Ηνωμένο Βασίλειο το δικαίωμα να εισπράττει την επιβάρυνση του 5 %.
In those circumstances, the Commission is not entitled to maintain that it could decline to define its position in this case and that, therefore, no failure to act could, in any event, be attributed to it.
Στο μέτρο που το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας επιτρέπει μόνον την εφαρμογή ειδικών εθνικών ή συμβατικών φορολογικών συστημάτων, εφόσον αυτά είναι σύμφωνα με τον σκοπό της οδηγίας, όπως αυτός ορίζεται στην τρίτη αιτιολογική της σκέψη, η εισαγωγή του άρθρου 7, παράγραφος 2, στο κείμενο της οδηγίας πρέπει να θεωρηθεί ως τεχνική προσαρμογή και δεν συνιστά ουσιώδη τροποποίηση που να χρήζει δεύτερης διαβουλεύσεως με το Κοινοβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή.
The Community legislature intended to lay down a clear division between the activities of the national authorities and those of the Community authorities, by avoiding successive definitions of positions by those different authorities on the same transaction, and that it wished to ensure scrutiny of concentrations within periods compatible both with the requirements of sound administration and those of commercial life.
«1) Φόρος όπως η προβλεπόμενη από την επίδικη στην κύρια δίκη σύμβαση περί διπλής φορολογίας επιβάρυνση τον 5 %, καθόσον πλήττει τα μερίσματα που διανέμει η εδρεύουσα στο Ηνωμένο Βασίλειο θυγατρική στην εδρεύουσα σε άλλο κράτος μέλος μητρική εταιρία, συνιστά παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των κερδών που διανέμει η θυγατρική στη μητρική της εταιρία υπό την έννοια τον άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών.
The requirements of legal certainty and of continuity of Community action which are at the origin of all those provisions would be disregarded if the Commission could, pursuant to the second paragraph of Article 232 EC, be requested to make a determination, outside a reasonable period, on the compatibility with the common market of a concentration which was not notified to it.
Αντιθέτως κατά το μέτρο που πλήττει την πίστωση φόρου στην οποία η διανομή των μερισμάτων γεννά δικαίωμα στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ίδια επιβάρυνση δεν αποτελεί παρακράτηση φόρου στην πηγή απαγορευόμενη από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας
Undertakings could thus lead the Commission to call in question a decision taken by the competent national authorities with regard to a concentration, even after the exhaustion of the possible legal remedies against such decision in the legal system of the Member State concerned.
Το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 90/435 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιτρέπει φορολογία όπως η προβλεπόμενη από την επίδικη στην κύρια δίκη σύμβαση περί διπλής φορολογίας επιβάρυνση τον 5 %, ακόμη και αν η επιβάρυνση αυτή, κατά το μέτρο που εφαρμόζεται στα μερίσματα που καταβάλλει η θυγατρική στη μητρική της εταιρία, συνιστά παρακράτηση φόρου στην πηγή νπό την έννοια τον άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής
In those circumstances, the period of time at the end of which the Commission was seised of a complaint and subsequently called upon to act by the appellants could not, in this case, be regarded as reasonable and it was therefore no longer open to the appellants to bring an action for a declaration of failure to act in that respect.
Πρότεινε οτο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
Case T-308/01 Henkel KGaA ν Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) (OHIM), LHS (UK) Ltd Intellectual property
«Αίτηση αναιρέσεως— Προσφυγή κατά παραλείψεως— Ανταγωνισμός— Καταγγελία — Ελεγχος των πράξεων συγκεντρώσεως — Αήψη θέσεως κατά την έννοια του άρθρου 232 ΕΚ — Απαράδεκτο της προσφυγής» (Έκτο τμήμα)
Registration was also sought in respect of certain other goods in Classes 1 and 5 and certain services in Class 42 of the Nice Agreement.
Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 7 Μαίου 2002, οι εταιρίες Schlüsselverlag J. S. Moser GmbH, J.
On 26 January 1999, the applicant filed a notice of opposition under Article 42( 1 ) of Regulation No 40/94 in respect of the categories of goods referred to in paragraph 5 above.
Η αίτηση αναιρέσεως
In support of its opposition, the applicant relied on the ground for refusal laid down in Article 8(1 )(b) of Regulation No 40/94.
Οι αναιρεσείουσες ζητούν να αναιρεθεί η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της Συνθήκης ΕΚ διότι δεν έλαβε καμία απόφαση σχετικά με την επίδικη πράξη συγκεντρώσεως και να καταδικαστεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
On 24 May 1999, the other party to the proceedings before the Board of Appeal requested that the applicant furnish proof, in accordance with Article 43(2) and (3) of Regulation No 40/94, that during the period of five years preceding the date of publication of the Community trade mark application the earlier mark had been put to genuine use in the Member State in which that earlier mark was protected.
Η επιχειρηματολογία αυτή της Επιτροπής δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
Third, it produced five instructions for use, written in German, which refer to various cleaning products for motor vehicles and on which the earlier mark is written in black letters and dated from 24 October 1995 to 25 September 1998.
Πρώτον, η Επιτροπή δεν μπορεί να μη λαμβάνει θέση επί των καταγγελιών των επιχειρήσεων, που δεν έχουν σχέση με πράξη συγκεντρώσεως που μπορεί να έχει κοινοτική διάσταση.
By decision of 4 July 2000, the Opposition Division rejected the opposition on the ground that the applicant had not furnished sufficient proof that the earlier mark had been put to genuine use.
Δεν απαλλάσσει την Επιτροπή από την υποχρέωση να απαντήσει κατά τρόπο αιτιολογημένο σε καταγγελία αντλούμενη από το ότι αυτή ακριβώς η αρμοδιότητα είχε αγνοηθεί.
The Board of Appeal found that the applicant had not contested the Opposition Division's finding that the evidence submitted by the applicant before it was insufficient to establish that the earlier mark had been put to genuine use (paragraph 12 of the contested decision).
Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, η Επιτροπή αβασίμως υποστηρίζει ότι μπορούσε να μη λάβει θέση εν προκειμένω και, εν συνεχεία, δεν μπορούσε εν πάση περιπτώσει να της καταλογιστεί καμιά παράλειψη.
By application, in English, lodged at the Registry of the Court on 10 December 2001, the applicant brought this action.
Αντιθέτως, η Επιτροπή ορθώς υποστηρίζει ότι η πρόσκληση να ενεργήσει που της απευθύνθηκε στις 25 Μαίου 2001 ήταν, εν πάση περιπτώσει, εκπρόθεσμη.
The Court finds that, by failing itself to examine the evidence the applicant had produced in the proceedings before the Opposition Division, particularly Mr Blacha's declaration, the Board of Appeal failed to fulfil its obligations under Article 61(1) and Article 62(1) of Regulation No 40/94. Consequently, the first plea must be upheld.
Να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως.
Annuls the decision of the Third Board of Appeal of the Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) of 12 September 2001 (Case R-738/2000-3);
Να καταδικάσει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα.»
Orders the Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) to pay the costs. '
Τ-308/01 Henkel KGaA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), LHS (UK) Ltd Πνευματική ιδιοκτησία
Direct action —Annulment of the alleged decision wheeby the Commission concluded with the United States an agreement on the 'guidelines in matters of legislative cooperation and transparency' —Challengeable measure (ageement at expert level) —Encroachment on Council competence (Article 300 EC) —Incompatibility with the free exercise of the Commission's sole power to make proposals
23 Σεπτεμβρίου 2003 ανακοπής από το κατά τη
Advocate General S. Alber delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 25 September 2003.
Το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση είναι το λεκτικό σημείο KLEENCARE.
Annulment of Commission Decision E(2000) 686 final of 1 March 2000, by which the Commission requires the recovery of aid paid to Greek cooperatives, including aid for reorganisation of the dairy cooperative AGNO
Η καταχώριση του σήματος ζητήθηκε, αφενός, για προϊόντα εμπίπτοντα στις κλάσεις 1 και 3 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας.
Advocate General L. A. Geelhoed delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 25 September 2003.