natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η σχετική παράλειψη του Ιταλού νομοθέτη, όσον αφορά τις δημόσιες συμβάσεις που αφορούν έργα εξοπλισμού αξίας μικρότερης από το κατώτατο όριο εφαρμογής της οδηγίας 93/37 τα οποία εκτελούνται από τον κάτοχο οικοδομικής αδείας ή εγκεκριμένου οικιστικού σχεδίου, στην περίπτωση κατά την οποία αποδεικνύεται η ύπαρξη βέβαιου διασυνοριακού ενδιαφέροντος, δεν αίρει ωστόσο την εφαρμογή των άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ στις εν λόγω συμβάσεις.
The fact that the Italian legislature did not adopt such provisions with respect to public contracts for infrastructure works executed by the holder of a building permit or an approved estate plan the value of which is below the threshold for application of Directive 93/37, for cases where the existence of a certain crossborder interest is established, does not call into question the applicability of Articles 43 EC and 49 EC to those contracts.
Κατά συνέπεια, η δεύτερη αιτίαση, καθόσον στηρίζεται στην παραβίαση θεμελιωδών κανόνων της Συνθήκης, πρέπει να απορριφθεί.
Therefore, the second complaint, in so far as it is based on the infringement of fundamental rules of the Treaty, must be dismissed.
Δεύτερον, όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2, παράγραφος 5, του νόμου 109/1994, ενόψει των επιταγών της οδηγίας 93/37, πρέπει κατ’ αρχάς να υπομνησθεί ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, το γεγονός ότι η διάταξη του εθνικού δικαίου που προβλέπει την απευθείας εκτέλεση των έργων υποδομής αποτελεί τμήμα ενός συνόλου πολεοδομικών κανόνων που έχουν δικά τους χαρακτηριστικά και επιδιώκουν ειδικούς σκοπούς, διαφορετικούς από τους σκοπούς της οδηγίας, δεν αρκεί για να γίνει δεκτό ότι η απευθείας εκτέλεση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 93/37 όταν συντρέχουν τα στοιχεία που απαιτούνται για να εμπίπτει σ’ αυτό το πεδίο εφαρμογής (βλ. απόφαση Ordine degli Architetti κ.λπ., προπαρατεθείσα, σκέψη 66).
Second, as regards the scope of Article 2(5) of Law No 109/1994 in the light of the requirements of Directive 93/37, according to settled caselaw the fact that a provision of national law allowing direct execution by the holder of a building permit or an approved estate plan of infrastructure works which offset the whole or part of the contribution payable in respect of the permit forms part of a set of urban development regulations which are of a special nature and pursue a specific aim that is separate from Directive 93/37 is not sufficient to exclude the direct execution of works from the scope of the directive when the elements needed to bring it within the scope of the directive are present (see Ordine degli Architetti and Others, paragraph 66).
Η εκτέλεση αυτή πρέπει επίσης να υπόκειται στις διαδικασίες που προβλέπει η οδηγία 93/37 όταν πληροί τις προϋποθέσεις που διαλαμβάνει η οδηγία αυτή για να χαρακτηρίζεται σύμβαση δημοσίων έργων και, ειδικότερα, όταν συντρέχει το συμβατικό στοιχείο που απαιτεί το άρθρο 1, στοιχείο α΄, αυτής και η αξία του έργου ισούται ή υπερβαίνει το κατώτατο όριο που καθορίζει το άρθρο 6, παράγραφος 1, αυτής.
Such execution must therefore be subject to the procedures provided for in Directive 93/37 where it satisfies the conditions contained therein for classification of a public works contract and, in particular, where the contractual element required in Article 1(a) thereof is present and the value of the work is equal to or higher than the threshold laid down in Article 6(1).
Εξάλλου, από το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 93/37 προκύπτει ότι, όταν ένα έργο υποδιαιρείται σε πολλά τμήματα, καθένα από τα οποία αποτελεί αντικείμενο ιδιαίτερης συμβάσεως, η αξία κάθε τμήματος πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για την αποτίμηση του ποσού που αναφέρει η παράγραφος 1 του ίδιου άρθρου που θα προσδιορίσει αν αυτή η οδηγία πρέπει ή όχι να έχει εφαρμογή σε όλα τα τμήματα.
Furthermore, it is clear from Article 6(3) of Directive 93/37 that, where a work is subdivided into several lots, each one the subject of a contract, the value of each lot must be taken into account for the purpose of calculating the amount referred to in Article 6(1) which determine whether or not the directive is applicable to all the lots.
Κατά συνέπεια, όπως παρατήρησε ο γενικός εισαγγελέας με τις προτάσεις του, εφόσον η σύμβαση που έχει συναφθεί μεταξύ ενός ιδιώτη, ιδιοκτήτη γηπέδων για οικιστική ανάπτυξη, και της κοινοτικής διοικήσεως πληροί τα κριτήρια του ορισμού της «συμβάσεως δημοσίων έργων» κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο α΄, της οδηγίας 93/37, που υπομνήσθηκαν στη σκέψη 45 της παρούσας αποφάσεως, η εκτιμώμενη αξία η οποία πρέπει κατ’ αρχήν να λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να εξακριβωθεί αν το κατώτατο όριο που καθορίζει αυτή η οδηγία έχει επιτευχθεί και αν, κατά συνέπεια, για την ανάθεση της συμβάσεως πρέπει να τηρούνται οι κανόνες δημοσιότητας που θέτει η οδηγία, δεν μπορεί να κατανοηθεί παρά μόνο βάσει της συνολικής αξίας των διαφόρων εργασιών και έργων, με πρόσθεση των αξιών των διαφόρων τμημάτων.
Therefore, as the Advocate General has stated in point 88 of his Opinion, if the agreement concluded between a private person who is the owner of development land and the municipal authority satisfies the criteria for the definition of a ‘public works contract’ within the meaning of Article 1(a) of Directive 93/37, which are set out in paragraph 45 of this judgment, the estimated value which must in principle be taken into account in order to ascertain whether the threshold set by the directive is attained and whether, therefore, the award of the contract must comply with the rules on advertising laid down therein, may be calculated solely by reference to the total value of the various works, by adding together the value of the various lots.
Μη προβλέποντας διαδικασία αναθέσεως σύμφωνη με τις επιταγές της οδηγίας 93/37 παρά μόνο στην περίπτωση κατά την οποία η εκτιμώμενη αξία καθενός από τα τμήματα αυτά, λαμβανόμενα ατομικά, υπερβαίνει το κατώτατο όριο εφαρμογής της οδηγίας, η ιταλική νομοθεσία αντιβαίνει προς την οδηγία αυτή.
By providing for an award procedure which complies with the requirements of Directive 93/37 only where the estimated value of each of those lots, taken individually, exceeds the threshold for application of the directive, Italian law infringes the directive.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το άρθρο 2, παράγραφος 5, του νόμου 109/1994 παραβαίνει τις επιταγές της οδηγίας 93/37 περιορίζοντας αδικαιολόγητα την προσφυγή στις διαδικασίες που αυτή θεσπίζει.
It is clear from the foregoing that Article 2(5) of Law No 109/1994 fails to comply with the requirements of Directive 93/37 by improperly limiting use of the procedures established by the directive.
Η τρίτη αιτίαση αφορά την ανάθεση μελετών, διευθύνσεως και ελέγχου των έργων στο πλαίσιο δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών αξίας μικρότερης από τα κατώτατα όρια της εφαρμογής των σχετικών κοινοτικών διατάξεων.
The third complaint concerns the award of the design, supervision and inspection of works in the context of public service contracts the value of which is below the threshold for the application of the relevant Community provisions.
Κατά τα άρθρα 17, παράγραφος 12, και 30, παράγραφος 6 bis, του νόμου 109/1994, οι δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών που έχουν ως αντικείμενο τη μελέτη και τη διεύθυνση των έργων καθώς και τον έλεγχο εκτελέσεως αυτών, των οποίων η εκτιμώμενη αξία είναι μικρότερη του κατωτάτου ορίου εφαρμογής της οδηγίας 92/50, μπορούν να ανατεθούν σε πρόσωπα που απολαύουν της εμπιστοσύνης του αναθέτοντος φορέα.
According to Articles 17(12) and 30(6a) of Law No 109/1994, public service contracts for the design and supervision of works and inspection of the works, the estimated value of which is below the threshold for the application of Directive 92/50, may be awarded to persons trusted by the awarding entity.
Η Επιτροπή επικρίνει τις διατάξεις αυτές, οι οποίες επιτρέπουν την προσφυγή σε τρόπο αναθέσεως των σχετικών δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών που αποκλείουν κάθε μορφή δημοσιότητας, για τον λόγο ότι, καίτοι οι συμβάσεις αυτές δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 92/50, εξακολουθούν να υπόκεινται στους κανόνες της Συνθήκης περί της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και της ελευθερίας εγκαταστάσεως καθώς και στις αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων, της ίσης μεταχειρίσεως, της αναλογικότητας και της διαφάνειας.
The Commission criticises those provisions, which allow the use of a method of awarding the public service contracts concerned that excludes any form of advertising, on the ground that, although those contracts do not fall within the scope of Directive 92/50, they remain subject to the rules of the Treaty on the freedom to provide services and freedom of establishment as well as to the principles of nondiscrimination, equal treatment, proportionality and transparency.
Η Ιταλική Δημοκρατία προβάλλει ότι όλες οι διατάξεις του παραγώγου δικαίου πρέπει να ερμηνεύονται με βάση τις γενικές αρχές της Συνθήκης και κάθε ερμηνεία που απομακρύνεται από αυτές είναι παράνομη.
The Italian Republic submits that any rule of secondary legislation must be interpreted on the basis of the general principles of the Treaty and that any interpretation which deviates from them would be unlawful.
Η ενδεχόμενη έλλειψη νομιμότητας δεν μπορεί, σε κάθε περίπτωση, να προκύψει παρά μόνον από την κακή εφαρμογή της διατάξεως στη συγκεκριμένη περίπτωση.
In any event, any unlawfulness can only arise from an incorrect application of the rule to a particular case.
Επομένως, δεν μπορεί να υπάρχει, κατά το στάδιο της μεταφοράς της κοινοτικής νομοθεσίας στο εσωτερικό δίκαιο, υποχρέωση ειδικής αναφοράς στις διατάξεις της Συνθήκης.
Therefore, when transposing Community law, there cannot be a requirement to refer specifically to the provisions of the Treaty.
Προσθέτει ότι μια υπουργική εγκύκλιος είχε επισύρει την προσοχή των αναθετουσών αρχών ως προς την επιταγή τηρήσεως των γενικών αρχών της απαγορεύσεως των
It adds that a ministerial circular drew the attention of contracting authorities to the requirement to comply with the general principles of nondiscrimination, equal
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ διακρίσεων, της ίσης μεταχειρίσεως και της διαφάνειας και ότι, σε κάθε περίπτωση, η απευθείας ανάθεση των οικείων συμβάσεων σε πρόσωπα εμπιστοσύνης μπορεί να γίνεται μόνον κατόπιν ελέγχου της επαγγελματικής τους πείρας και των επαγγελματικών προσόντων τους.
COMMISSION v ITALY treatment and transparency and that, in any event, direct award of the contracts concerned to trusted persons may take place only after their professional experience and professional capacity have been checked.
Δεν αμφισβητείται, όπως αναφέρθηκε στη σκέψη 66 της παρούσας αποφάσεως, ότι οι δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών οι οποίες βρίσκονται εκτός του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 92/50 και για τις οποίες αποδεικνύεται ότι παρουσιάζουν όντως διασυνοριακό ενδιαφέρον, εξακολουθούν να υπόκεινται στις θεμελιώδεις ελευθερίες που προβλέπει η Συνθήκη υπό τις προϋποθέσεις που διασαφήνισε η παρατιθέμενη στην εν λόγω σκέψη νομολογία.
It is settled case-law, as stated in paragraph 66 of this judgment, that public service contracts falling outside the scope of Directive 92/50 which have been shown to be of certain crossborder interest remain subject to the fundamental freedoms laid down by the Treaty in the circumstances specified in the caselaw set out in that paragraph.
Άπαξ οι υποχρεώσεις που απορρέουν από το πρωτογενές δίκαιο σχετικά με την ίση μεταχείριση και τη διαφάνεια εφαρμόζονται έτσι αυτοδικαίως στις συμβάσεις αυτές, οι οποίες ωστόσο εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας λόγω της αξίας τους, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που καθορίζει η νομολογία αυτή, δεν μπορεί να απαιτείται από την εθνική νομοθεσία μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο της εν λόγω οδηγίας να τις μνημονεύει ρητά.
Since the obligations arising from primary law that relate to equal treatment and transparency are therefore automatically applicable to those contracts — which are nevertheless excluded from the scope of Directive 92/50 on account of their value — in so far as the conditions laid down by that caselaw are satisfied, there is no requirement for the national legislation transposing the directive to recall them expressly.
Επομένως, η τρίτη αιτίαση πρέπει να απορριφθεί.
Therefore, the third complaint must be dismissed.
Η τέταρτη αιτίαση αφορά τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραφος 2, του νόμου 109/1994, κατά τις οποίες, όταν οι αναθέτουσες αρχές δεν μπορούν να ασκήσουν τις δραστηριότητες διευθύνσεως των έργων που εναπόκεινται κατ’ αρχήν στα τεχνικά τους γραφεία, οι δραστηριότητες αυτές ανατίθενται στον υπεύθυνο μελετητή του προγράμματος κατά την έννοια του άρθρου 17, παράγραφος 4, του εν λόγω νόμου.
The fourth complaint concerns the provisions of Article 27(2) of Law No 109/1994, according to which, if the contracting authorities are unable to carry out the supervision of works which is as a rule the responsibility of their technical departments, those activities are entrusted to the project designer within the meaning of Article 17(4) thereof.
Η πέμπτη αιτίαση είναι σχετική με την ανάθεση των δραστηριοτήτων ελέγχου των δημοσίων έργων όπως αυτή διέπεται από τα άρθρα 28, παράγραφος 4, του νόμου 109/1994 και 188 του ΠΔ 554/1999.
The fifth complaint relates to the award of testing and of inspection tasks in respect of public works, as governed by Article 28(4) of Law No 109/1994 and Article 188 of DPR No 554/1999.
Από τη συνδυασμένη ανάγνωση των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι, καίτοι τα καθήκοντα αυτά εναπόκεινται κατ’ αρχήν στα τεχνικά γραφεία των αναθετουσών αρχών, σε περίπτωση ελλείψεως προσωπικού που διαπιστώνει και βεβαιώνει ο έχων την ευθύνη της διαδικασίας, η διοίκηση μπορεί να αναθέσει τα εν λόγω καθήκοντα σε τρίτους που περιλαμβάνονται στους καταλόγους οι οποίοι έχουν καταρτιστεί προς τούτο από το Υπουργείο Δημοσίων Έργων, χωρίς να προσφύγει στις διαδικασίες διαγωνισμού.
It is clear from a combined reading of those provisions that although those tasks are, as a rule, the responsibility of the technical departments of the contracting authorities, where a lack of staff has been established and certified by the person responsible for the procedure the authority may award the tasks to third parties featured on lists drawn up for that purpose by the Ministry of Public Works, without using the procedures relating to the opening of contracts up to competition.
Η Επιτροπή φρονεί ότι οι διατάξεις των άρθρων 27, παράγραφος 2, και 28, παράγραφος 4, του νόμου 109/1994, στο μέτρο που επιτρέπουν να ανατίθενται απευθείας, χωρίς διαδικασία διαγωνισμού, οι εν λόγω δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών, παραβαίνουν, ανάλογα με την αξία των εν λόγω συμβάσεων, είτε τις οδηγίες 92/50 και 93/38 είτε τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ.
In the Commission’s view, since Articles 27(2) and 28(4) of Law No 109/1994 allow the public service contracts concerned to be directly awarded without competition, they infringe, depending on the value of those contracts, either Directives 92/50 and 93/38 or Articles 43 EC and 49 EC.
Η Ιταλική Δημοκρατία αντιτάσσει ότι έλαβε υπόψη τις επικρίσεις που διατύπωσε η Επιτροπή και, κατά συνέπεια, τροποποίησε τη νομοθεσία της εκδίδοντας τον κοινοτικό νόμο 2004.
The Italian Republic replies that it took formal notice of the criticisms made by the Commission and, as a result, it has amended its legislation by adopting Community Law 2004.
Πρέπει να υπογραμμιστεί, προκαταρκτικά, ότι, σύμφωνα με τη νομολογία που υπομνήσθηκε στη σκέψη 42 της παρούσας αποφάσεως, μόνον η εθνική νομοθεσία που ίσχυε στις 15 Δεκεμβρίου 2003 πρέπει να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο εκτιμήσεως των αιτιάσεων που διατύπωσε η Επιτροπή.
It must be noted as a preliminary point that, in accordance with the caselaw set out in paragraph 42 of this judgment, only the national legislation in force on 15 December 2003 may be taken into account in assessing the complaints made by the Commission.
Όπως παρατήρησε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 101 των προτάσεών του, οι δραστηριότητες διευθύνσεως και ελέγχου των έργων εμπίπτουν στην κατηγορία 12 τόσο του παραρτήματος I A της οδηγίας 92/50 όσο και του παραρτήματος XVI A της οδηγίας 93/38.
As the Advocate General has noted, in point 101 of his Opinion, supervision and the inspection of works are included in Category No 12 of both Annex I A to Directive 92/50 and Annex XVI A to Directive 93/38.
Συναφώς, αφενός, από το άρθρο 8 της οδηγίας 92/50 προκύπτει ότι οι συμβάσεις που έχουν ως αντικείμενο τις υπηρεσίες που περιλαμβάνονται στο εν λόγω παράρτημα
It is clear, first, from Article 8 of Directive 92/50 that contracts which have as their object services listed in Annex I A are to be awarded in particular in accordance with
I A συνάπτονται σύμφωνα, ειδικότερα, με τις διατάξεις του τίτλου III της οδηγίας αυτής η οποία αφιερώνεται στην επιλογή των διαδικασιών συνάψεως των συμβάσεων και, αφετέρου, από το άρθρο 15 της οδηγίας 93/38 προκύπτει ότι οι δημόσιες συμβάσεις προμηθειών και οι συμβάσεις δημοσίων έργων, καθώς και οι συμβάσεις που έχουν ως αντικείμενο τις υπηρεσίες που περιλαμβάνονται στο εν λόγω παράρτημα XVI A, συνάπτονται σύμφωνα, ειδικότερα, με τις διατάξεις του τίτλου IV της τελευταίας αυτής οδηγίας σχετικά με τις διαδικασίες συνάψεως των συμβάσεων.
2008 — CASE C-412/04 the provisions of Title III of that directive which concerns the choice of award procedures and, second, from Article 15 of Directive 93/38 that supply and works contracts and contracts which have as their object services listed in Annex XVI A are to be awarded in accordance with, inter alia, the provisions of Title IV of Directive 93/38, relating to award procedures.
Κατά συνέπεια, στο μέτρο που η ανάθεση δραστηριοτήτων διευθύνσεως των έργων πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες των οδηγιών 92/50 και 93/38, η απευθείας ανάθεση στον μελετητή όπως αυτή προκύπτει από το άρθρο 27, παράγραφος 2, του νόμου 109/1994 αποτελεί παράβαση των οδηγιών αυτών όσον αφορά τις συμβάσεις οι οποίες εμπίπτουν, βάσει της αξίας τους, στο πεδίο εφαρμογής τους.
Therefore, in so far as contracts for the supervision of works must be awarded in accordance with the rules laid down by Directives 92/50 and 93/38, the direct award to the project designer, as resulting from Article 27(2) of Law No 109/1994, infringes those directives as regards contracts which, having regard to their value, fall within the scope of the directives.
Ομοίως, στο μέτρο που η ανάθεση των δραστηριοτήτων ελέγχου των έργων πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες των οδηγιών 92/50 και 93/38, η ανάθεση σε τρίτους υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 28, παράγραφος 4, του νόμου 109/1994 και 188 του ΠΔ 554/1999 αποτελεί παράβαση των εν λόγω οδηγιών όσον αφορά τις συμβάσεις που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής τους.
Likewise, in so far as contracts for inspection works must be awarded in accordance with the rules laid down by Directives 92/50 and 93/38, the award to third parties in the circumstances set out in Article 28(4) of Law No 109/1994 and Article 188 of DPR No 554/1999 infringes those directives as far as concerns the contracts included in their scope.
Δεύτερον, όσον αφορά τις συμβάσεις για τις οποίες η αξία των οικείων υπηρεσιών είναι μικρότερη από το κατώτατο όριο εφαρμογής των οδηγιών 92/50 και 93/38, η έλλειψη, στις εφαρμοστέες εθνικές διατάξεις, ρητής μνείας σχετικής με την εκτέλεση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη Συνθήκη δεν μπορεί να σημαίνει, όπως αναφέρθηκε στις σκέψεις 68 και 82 της παρούσας αποφάσεως, ότι δεν επιβάλλεται η τήρηση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της υποχρεώσεως διαφάνειας κατά την ανάθεση των συμβάσεων εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που καθορίζει η νομολογία που υπομνήσθηκε στη σκέψη 66 της παρούσας αποφάσεως.
In the second place, in the case of contracts in respect of which the value of the services concerned is below the threshold for application of Directives 92/50 and 93/38, as stated in paragraphs 68 and 82 of this judgment the absence from the applicable national provisions of any express reference to the application of the obligations arising from the Treaty does not mean that there is no need to comply with the principle of equal treatment and the obligation of transparency when awarding those contracts in so far as the conditions laid down by the caselaw recalled in paragraph 66 of this judgment are satisfied.
Κατά συνέπεια, η τέταρτη και η πέμπτη αιτίαση πρέπει να απορριφθούν καθόσον αφορούν την παράβαση των άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, πλην όμως είναι βάσιμες κατά τα λοιπά.
Therefore, the fourth and fifth pleas must be dismissed in so far as they refer to the infringement of Articles 43 EC and 49 EC but are well founded as to the remainder.
Η έκτη αιτίαση αφορά τα άρθρα 37 bis έως 37 quater του νόμου 109/1994, κατ’ εφαρμογήν των οποίων οι διοικήσεις μπορούν να επιτρέπουν την εκτέλεση, από εξωτερικούς φορείς, δημοσίων έργων που μπορεί να τυγχάνουν εμπορικής εκμεταλλεύσεως σύμφωνα με ειδική διαδικασία αναθέσεως.
The sixth complaint concerns Articles 37a to 37c of Law No 109/1994, pursuant to which the authorities may allow the execution by third parties of public works which can be exploited commercially, in accordance with a specific award procedure.
Κατά την πρώτη φάση, οι τρίτοι καλούνται να υποβάλουν προτάσεις, ως ανάδοχοι, με σκοπό την κατακύρωση των παραχωρήσεων, δεδομένου ότι το κόστος αναλαμβάνεται εν μέρει ή στο σύνολό του από τους αναδόχους αυτούς.
During the first stage, third parties are invited to submit, as promoters, proposals for the award of concessions, in respect of which the costs are assumed wholly or in part by the promoters.
Εφόσον αποτιμηθούν οι προτάσεις, εκείνες που κρίνονται δημοσίου συμφέροντος επιλέγονται κατά τη δεύτερη φάση κατά την οποία κινείται, για κάθε μια από τις προτάσεις που έγιναν δεκτές, διαδικασία κλειστών διαγωνισμών που αποβλέπει στην επιλογή δύο προσφορών.
Once the proposals submitted have been evaluated, those considered to be in the public interest are selected in a second stage, in the course of which, with respect to each proposal selected, a restricted tender procedure is opened with a view to selecting two further offers.
Στη συνέχεια, η αναθέτουσα αρχή κινεί διαδικασία με διαπραγμάτευση με τον ανάδοχο και τους άλλους τρίτους που υπέβαλαν τις δύο καλύτερες προσφορές στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας υποβολής προσφορών, ο δε ανάδοχος έχει τη δυνατότητα να προσαρμόσει την πρότασή του προς εκείνη που η αναθέτουσα αρχή θεωρεί την καλύτερη.
A negotiated procedure is then opened by the contracting authority with the promoter and the other third parties who have submitted the two best offers in the tender procedure, the promoter having the opportunity to adapt his proposal to the offer considered most suitable by the contracting authority.
Η Επιτροπή προβάλει ότι η κανονιστική αυτή ρύθμιση συνιστά παράβαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.
The Commission submits that those rules are liable to constitute an infringement of the principle of equal treatment.
Φρονεί συγκεκριμένα ότι ο τρόπος με τον οποίο καλούνται να ανταγωνιστούν οι ενδιαφερόμενοι για την παραχώρηση ευνοεί ρητώς τον ανάδοχο σε σχέση με όλους τους λοιπούς εν δυνάμει ανταγωνιστές.
It takes the view that the rules for opening the concession up to competition favour the promoter as compared with all the other potential tenderers for two reasons.
Έτσι, αφενός, ο ανάδοχος καλείται αυτομάτως να μετάσχει στη διαδικασία με διαπραγμάτευση με σκοπό την ανάθεση της παραχωρήσεως, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε σύγκριση μεταξύ της προτάσεώς του και των προσφορών που έχουν υποβάλει οι συμμετέχοντες στον διαγωνισμό.
First, the promoter is automatically invited to take part in the negotiated procedure for the award of the concession, irrespective of any comparison between his proposal and the offers submitted by the participants in the previous tendering procedure.
Αφετέρου, ο ανάδοχος έχει τη δυνατότητα να τροποποιήσει την πρότασή του κατά τη διαδικασία με διαπραγμάτευση για να την προσαρμόσει προς την προσφορά που η αναθέτουσα αρχή θεωρεί ως την καλύτερη.
Second, the promoter has the opportunity to amend his proposal during the negotiated procedure in order to adapt it to the tender considered by the contracting authority to be the most suitable.
Συγκεκριμένα, το πλεονέκτημα αυτό θα ισοδυναμούσε κατ’ ουσίαν στην αναγνώριση, υπέρ του εν λόγω αναδόχου, ενός δικαιώματος προτεραιότητας κατά την ανάθεση της παραχωρήσεως.
In reality, that advantage amounts to the recognition of a right of priority for the promoter in the award of the concession.