natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όπως υπογράμμισε το Δικαστήριο στην απόφασή του της 11ης Ιανουαρίου 2005, C-26/03, Stadt Halle και RPL Lochau 37, ο κύριος στόχος των κοινοτικών κανόνων στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων δεν είναι μόνον η ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών, αλλά και ο ελεύθερος και ανόθευτος ανταγωνισμός εντός όλων των κρατών μελών (σκέψη 44) 38.
The Court made clear in Stadt Halle and RPL Lochau 37 that the principal objective of the Community rules in the field of public procurement is, in addition to the free movement of goods and services, the opening-up to undistorted competition in all the Member States (paragraph 44). 38
Αφού αναγνωρίστηκε η υποχρέωση να διασφαλίζεται η διαφάνεια και η ισότητα κατά τη σύναψη των δημοσίων συμβάσεων που εκφεύγουν από τους ειδικούς κανόνες, πρέπει να οριοθετηθεί η υποχρέωση αυτή εξετάζοντας αν πρέπει να αντικατοπτρίζεται στο γραπτό δίκαιο.
Having established that contracts which are excluded from the specific provisions must be awarded in accordance with the principles of transparency and equal treatment, it is necessary to define that obligation and establish whether it must be enshrined in legislation.
Συγκεκριμένα, οι οδηγίες αφορούν κατ’ ουσίαν τη σύναψη —έστω και αν επηρεάζουν και άλλα στάδια όπως η εκτέλεση της συμβάσεως—, αποκλείουν ορισμένες συμβάσεις και, τέλος, δεν περιλαμβάνουν γενικές διατάξεις που να εφαρμόζονται στις εξαιρούμενες συμβάσεις.
However, an analysis of the Directives reveals the absence of a complete body of law at Community level, 39because, first, the Directives essentially govern procurement, although they also have an effect on other stages, such as performance of the contract; second, the Directives exclude certain contracts; and, finally, the Directives do not contain any general provisions with which the excluded contracts are required to comply.
Με την προαναφερθείσα απόφαση Coname, το Δικαστήριο δεν διέλυσε την αβεβαιότητα αυτή, παρά τη λεπτομερή μελέτη στην οποία προέβη η γενική εισαγγελέας Stix-Hackl με τις προτάσεις της.
The Court did not dispel that uncertainty in Coname, despite the detailed analysis undertaken by Advocate General Stix-Hackl in the Opinion in that case.
Πάντως, αρκετές εκκρεμούσες υποθέσεις μπορούσαν να επαναφέρουν τη συζήτηση 36.
However, there are a number of cases pending in which the debate may be rekindled. 36
Ο περιορισμός της κανονιστικής ρυθμίσεως στην προετοιμασία της ζήτησης προσφορών, στη διαδικασία και στα είδη του
The restriction of the scope of the Directives to the preparatory stages, the procedure and the methods of awarding contracts, as
37 — Συλλογή 2005, σ. I-1.
37 — Case C-26/03 [2005] ECR I-1.
Κατ’ αντίθεση προς τις υποθέσεις αυτές, οι οποίες αφορούν συγκεκριμένες δημόσιες συμβάσεις, η παρούσα διαφορά έχει ευρύτερο χαρακτήρα που μας υποχρεώνει να λάβουμε υπόψη τις οδηγίες και τη Συνθήκη.
Unlike those cases, which concern specific contracts, the present case is broader in scope and requires an examination of the Directives and of the Treaty.
38 — Παρά το ότι οι διατάξεις αυτές πληρούν άλλους στόχους, όπως η εξασφάλιση των οικονομικών συμφερόντων της διοικήσεως, μετριάζοντας τις τιμές·García-Trevijano Garnica, J. A., «Disposiciones comunes a los contratos administrativos. En especial, el precio y su revisión», σε Derecho de los contratos públicos. Estudio sistemático de la Ley 13/1995, de 18 de mayo, de contratos de las Administraciones Públicas, coor.
38 — Although those rules also fulfil other objectives, such as protecting the financial interests of the contracting authority by enabling price screening. See García-Trevijano Garnica, J.A., ‘Disposiciones comunes a los contratos administrativos. En especial, el precio y su revisión’, Derecho de los contratos públicos. Estudio sistemático de la Ley 13/1995, de 18 de mayo, de contratos de las Administraciones Públicas, coordinated by Pendás, B., Praxis, Barcelona, 1995, p. 258.
79, παρατηρεί ωστόσο ότι οι οδηγίες «ανοίγουν τον δρόμο για ένα κοινό καθεστώς των δημοσίων συμβάσεων».
79, that, nevertheless, the Directives are creating ‘a move towards a common system of procurement’.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ διαγωνισμού, που προκύπτει από τον ίδιο τον τίτλο των οδηγιών, δικαιολογείται από το γεγονός ότι πρόκειται για φάσεις οι οποίες επηρεάζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, την ελευθερία εγκαταστάσεως, την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και τις αρχές που απορρέουν από τις ελευθερίες αυτές.
COMMISSION v ITALY indicated by their titles, is justified by the fact that those are the stages which affect the free movement of goods, freedom of establishment, freedom to provide services, and the principles derived from those freedoms.
Έτσι, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά το άρθρο 249 ΕΚ, «[η] οδηγία δεσμεύει κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται, όσον αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, αλλά αφήνει την επιλογή του τύπου και των μέσων στην αρμοδιότητα των εθνικών αρχών», πράγμα που σημαίνει ότι η μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο πρέπει να περιλαμβάνει ολόκληρη την οδηγία, μόνον όμως την οδηγία.
It is therefore important to recall that Article 249 EC provides that ‘[a] directive shall be binding, as to the result to be achieved, upon each Member State to which it is addressed, but shall leave to the national authorities the choice of form and methods’, from which it follows that, while transposition must extend to the whole of a directive, it nevertheless extends to the directive alone.
Επίσης, μπορεί να γίνει κατανοητός ο αποκλεισμός ορισμένων συμβάσεων λόγω του ευαίσθητου αντικειμένου τους —όπως είναι οι μυστικές συμβάσεις ή εκείνες που επιβάλλουν ειδικά μέτρα ασφαλείας— λόγω του ότι εμπίπτουν σε άλλες οδηγίες —για παράδειγμα στον τομέα των τηλεπικοινωνιών— ή λόγω της αξίας τους, με το δικαιολογητικό ότι είναι μικρής σημασίας.
It is also possible to explain the exclusion of certain contracts on the grounds that they have a sensitive object, such as contracts which are secret or are subject to stringent security measures; that they fall within the scope of other directives, such as telecommunications contracts; or that they have a modest value.
Κατά συνέπεια, στο παρόν στάδιο εξελίξεως του κοινοτικού δικαίου, ούτε ο σκοπός, ούτε το περιεχόμενο, ούτε η πρακτική αποτελεσματικότητα των οδηγιών περί των δημοσίων συμβάσεων επιβάλλουν όπως οι αρχές που τις διαπνέουν μνημονεύονται ρητά στις έννομες τάξεις των κρατών μελών στην περίπτωση των δημοσίων συμβάσεων που εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής των εν λόγω οδηγιών.
Accordingly, as Community law currently stands, neither the objective, the subject-matter, nor the effectiveness of the Directives require that legislation adopted by the Member States in relation to contracts excluded from the scope of the Directives must refer expressly to the principles on which the latter are founded.
Η παραπομπή στη Συνθήκη
Reference to the Treaty
Δικαστήριο έκρινε ότι τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ συνιστούν συγκεκριμένη έκφραση της
In Commission v Italy, 41the Court found that Articles 43 EC and 49 EC embody specific instances of the principle of equal treatment (paragraph 8), which, as the Court
40 — Το άρθρο 2 της οδηγίας 2004/18 ορίζει ότι οι αναθέτουσες αρχές «αντιμετωπίζουν τους οικονομικούς φορείς ισότιμα και χωρίς διακρίσεις και ενεργούν με διαφάνεια».
40 — Article 2 of Directive 2004/18 requires contracting authorities to ‘treat economic operators equally and non-discriminatorily’ and to act ‘in a transparent way’, while Articles 4 to 6 set out rules governing all public contracts and relating to ‘economic operators’, ‘conditions relating to agreements concluded within the World Trade Organisation’, and ‘confidentiality’.
Τα άρθρα 4 έως 6 διαλαμβάνουν ορισμένους κανόνες που έχουν εφαρμογή στο σύνολο των δημοσίων συμβάσεων, που αφορούν τους «οικονομικούς φορείς», τους «όρο[υς] σχετικά με τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου» και την «εχεμύθεια»·ωστόσο, κατά το άρθρο 7, οι διατάξεις αυτές, όπως τα άλλα άρθρα της οδηγίας, αφορούν μόνο τις συμβάσεις «που δεν εξαιρούνται».
However, Article 7 provides that those articles, like the other provisions of the Directive, apply only to public contracts ‘which are not excluded’.
41 — Συλλογή 1989, σ. 4035.
41 — Case C-3/88 [1989] ECR 4035.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-412/04 αρχής της ίσης μεταχειρίσεως (σκέψη 8), η οποία, κατά την απόφαση της 25ης Απριλίου 1996, C-87/94, Επιτροπή κατά Βελγίου 42, σημαίνει ότι όλοι οι προσφέροντες πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες όταν υποβάλλουν τις προσφορές τους, ανεξάρτητα από την ιθαγένεια (σκέψεις 33 και 54).
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-412/04 held in Commission v Belgium, 42 means that all tenderers must have equality of opportunity when they formulate their tenders, irrespective of their nationality (paragraphs 33 and 54).
Εφόσον επρόκειτο για σύμβαση που εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής των οδηγιών, το Δικαστήριο επικαλέστηκε το πρωτογενές δίκαιο (σκέψη 16) και παρατήρησε ότι η μη τήρηση της διαφάνειας συνεπαγόταν έμμεση δυσμενή διάκριση αντίθετη προς τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ (σκέψεις 17 έως 19), που μπορούσε να δικαιολογηθεί λόγω «ιδιαίτερων περιστάσεων, όπως είναι το πολύ περιορισμένο οικονομικό ενδιαφέρον», που επιτρέπει ευλόγως να υποστηριχθεί ότι η εν λόγω παραχώρηση δεν θα ενδιέφερε τις επιχειρήσεις άλλων χωρών και ότι «οι συνέπειες για τις οικείες θεμελιώδεις ελευθερίες θα έπρεπε συνεπώς να θεωρηθούν υπερβολικά τυχαίες και έμμεσες ώστε να μπορεί να συναχθεί ενδεχόμενη προσβολή των ελευθεριών αυτών» (σκέψη 20).
Since the contract concerned did not fall within the scope of any of the Directives, the Court applied primary law (paragraph 16), and pointed out that infringement of the principle of transparency amounted to indirect discrimination contrary to Articles 43 EC and 49 EC (paragraphs 17 to 19), which was justified by ‘special circumstances, such as a very modest economic interest at stake’, so that ‘it could reasonably be maintained that an undertaking located’ in another Member State ‘would have no interest in the concession at issue and that the effects on the fundamental freedoms concerned should therefore be regarded as too uncertain and indirect to warrant the conclusion that they may have been infringed’ (paragraph 20).
Η κοινολόγηση των δυνατοτήτων συνάψεως συμβάσεων αποτελεί το στοιχείο κλειδί στην εφαρμογή των αρχών της Συνθήκης, η οποία ωστόσο, δεν περιλαμβάνει κανένα κριτήριο σχετικό με τον τρόπο συντάξεως των διακηρύξεων.
The publication of a call for tenders is the key element from the point of view of the principles laid down in the Treaty, which, however, does not contain any guidance which might indicate the manner in which notices must be published.
Συναφώς, η νομολογία άφησε ελεύθερη την οδό, παρά το ότι επιβάλλει ορισμένους ελάχιστους κανόνες.
The Court has not intervened in this matter, except to offer minimal guidance.
Έτσι, μεταξύ των αποφάσεων που έχουν ήδη παρατεθεί, εκείνη της 13ης Οκτωβρίου 2005, Parking Brixen, αναφέρει ότι «στην αναθετούσα δημόσια αρχή εναπόκειται να προσδιορίσει, υποκείμενη στον έλεγχο των αρμόδιων εθνικών δικαστηρίων, το είδος του διαγωνισμού που ανταποκρίνεται στις ιδιομορφίες της επίμαχης παραχωρήσεως δημόσιας υπηρεσίας», όμως η μη διεξαγωγή οποιουδήποτε διαγωνισμού δεν είναι σύμφωνη προς τους κανόνες που έχουν εφαρμογή (σκέψη 50, με παράθεση των σκέψεων 61 και 62 της αποφάσεως Telaustria και Telefonadress) 43, ιδέα η οποία μπορεί να μεταφερθεί σε κάθε είδος δημόσιας συμβάσεως.
Thus, as concerns the caselaw already cited, the Court held in Parking Brixen that ‘[i]t is for the concessiongranting public authority to evaluate, subject to review by the competent courts, the appropriateness of the detailed arrangements of the call for competition to the particularities of the public service concession in question’ but a complete lack of any call for tenders is incompatible with the principles of the Treaty (paragraph 50, which cites paragraphs 61 and 62 of the judgment in Teleaustria and Telefonadress), 43 an approach which may be applied to any type of contract.
Σε μια ευρύτερη οπτική, η γενική εισαγγελέας Stix-Hackl, με τις προτάσεις της στην υπόθεση Coname, εξέφρασε αμφιβολίες επί του ζητήματος αν οι θεμελιώδεις ελευθερίες επιβάλλουν ενιαίους κανόνες για όλους τους διαγωνισμούς (σκέψη 70) και πρότεινε ένα απλοποιημένο καθεστώς το οποίο θα καθόριζε τις κατηγορίες δημοσίων συμβάσεων σε συνάρτηση με τη σπουδαιότητά τους σε σχέση με την εσωτερική αγορά (σκέψεις 75 επ.).
In a wider context, in the Opinion in Coname, Advocate General Stix-Hackl expressed uncertainty as to whether the fundamental freedoms require uniform rules for all awards (point 70), and proposed a simplified set of rules which assesses the different categories on the basis of their relevance to the internal market (point 75 et seq).
Με την προπαρατεθείσα απόφαση Coname, το Δικαστήριο επέμεινε στις
In Coname, the Court analysed the direct award by an Italian local authority of the
42 — Συλλογή 1996, σ. I-2043.
42 — Case C-87/94 [1996] ECR I-2043.
43 — Στο σημείο 43 των προτάσεών του στην υπόθεση αυτή, ο γενικός εισαγγελέας Fennelly εξήγησε ότι «η ουσιαστική τήρηση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας επιβάλλει να τηρείται κατά τη σύναψη των παραχωρήσεων ένας ελάχιστος βαθμός δημοσιότητας και διαφάνειας», παρά το ότι τούτο δεν συνεπάγεται, κατ’ αυτόν, ότι «η αναθέτουσα αρχή είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει κατ’ αναλογία τις διατάξεις των οδηγιών» που ασκούν επιρροή.
43 — In point 43 of the Opinion in that case, Advocate General Fennelly states that ‘substantive compliance with the principle of nondiscrimination on grounds of nationality requires that the award of concessions respect a minimum degree of publicity and transparency’ but does not require ‘the awarding entity to apply by analogy the provisions of the most relevant … directives’.
Τα προηγούμενα στοιχεία μου επιτρέπουν να καταλήξω, αφενός, στο ότι οι αρχές της διαφάνειας και της ίσης μεταχειρίσεως που διαλαμβάνει η Συνθήκη έχουν εφαρμογή
From the foregoing I conclude, first of all, that regard must always be had to the principles of equal treatment and transparency as laid down in the Treaty, without
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ
COMMISSION v ITALY contrary to caselaw which, in the Coname judgment, allows direct awards in certain situations without the need to hold an invitation to tender (point 21).
(σημεία 96 και 97), διότι οι οδηγίες προβαίνουν σε διαφοροποίηση αναλόγως της αξίας των παροχών.
the need for provisions of secondary law or national law calling for observance those principles; 44 and, second, that the degree of publication of a call for tenders is currently a matter for each Member State, subject to certain restrictions.
Δ — Συμπέρασμα
D — Corollary
Α — Προκαταρκτική παρατήρηση
VII — Examination of the grounds of failure to fulfil obligations
Υπό το φως της προηγούμενης ερμηνείας, φρονώ ότι ούτε οι οδηγίες ούτε η Συνθήκη επιβάλλουν στα κράτη μέλη να προβλέπουν ρητά, όσον αφορά τις εξαιρούμενες συμβάσεις, γενικές διατάξεις σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της διαφάνειας, της ίσης μεταχειρίσεως και της δημοσιότητας που επιβάλλει ο ελεύθερος ανταγωνισμός.
In the light of the analysis carried out, it is my view that neither the Directives nor the Treaty require the Member States expressly to lay down general provisions for excluded contracts, concerning the application of the principles of equal treatment and transparency or publicity which are essential to free competition.
Ένα κράτος μέλος το οποίο θεσπίζει τέτοιους κανόνες το πράττει σε συνάρτηση με την ελεύθερη βούλησή του και όχι για να συμμορφωθεί με υποχρέωση απορρέουσα από την ιδιότητά του ως μέλους της Ενώσεως.
Any action by the Member States in that regard would be voluntary rather than the result of an obligation arising from membership of the Union.
Η αντίθετη λύση θα συνεπαγόταν σημαντικές πρακτικές δυσχέρειες, τις οποίες αναφέρει στις προτάσεις της η γενική εισαγγελέας Stix-Hackl στην υπόθεση Coname, όπως η επιλογή του τρόπου δημοσιεύσεως ή το ελάχιστο περιεχόμενο της προκηρύξεως
To conclude otherwise would give rise to the significant practical difficulties set out in the Coname Opinion, such as the choice of the means of publication and the minimum content of the notice (points 96 and 97), because the Directives make a distinction based on the financial value of the activities concerned. Such an approach would also be
Στην αρχή των ανά χείρας προτάσεων ανέφερα ότι η Επιτροπή προσάπτει στην Ιταλική Δημοκρατία ότι παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων αφού απέκλεισε, με δύο τρόπους κατ’ ουσίαν, ορισμένους διαγωνισμούς από το πεδίο εφαρμογής των κανόνων και των αρχών της κοινοτικής νομοθεσίας: πρώτον, αναγάγοντας τις παρεπόμενες εργασίες ως το μόνο κριτήριο που επιτρέπει να προσδιορίζεται το νομικό καθεστώς των μικτών
At the beginning of this Opinion, I stated that the Commission complains that Italy has failed to fulfil its obligations in the field of public contracts by excluding certain procurement procedures from the rules and provisions of Community law, essentially in two ways; first, by providing that the value of ancillary works is the sole criterion for determining whether mixed contracts fall within the scope of the Community legislation; and,
45 — Βλ., επίσης, εκκρεμούσες υποθέσεις C-507/03, C-532/03 και C-195/04, που περιγράφονται στην υποσημείωση 36.
45 — Cases C-507/03, C-532/03 and C-195/04, cited in footnote 36, in which judgment is pending.
44 — Πάντως, ο Ιταλός νομοθέτης επέμεινε στις αρχές αυτές με τη μεταρρύθμιση του 2005, στην οποία θα αναφερθώ κατωτέρω.
44 — However, the Italian legislature included a reference to those principles in the 2005 amendment, which I will discuss below.
Κατά συνέπεια, στην υπό κρίση υπόθεση, πρέπει να ληφθεί υπόψη η νομοθεσία που ίσχυε κατά τη λήξη της προθεσμίας των δύο μηνών που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη της 15ης Οκτωβρίου 2003 και όχι οι μεταγενέστερες τροποποιήσεις.
Accordingly, in the case before the Court, regard must be had to the legislation in force at the end of the twomonth period allowed in the reasoned opinion of 15 October 2003, but not to any legislation adopted subsequently.
Β — Η οριοθέτηση των μικτών συμβάσεων
B — Definition of mixed contracts
Παρά το ότι η καθής κυβέρνηση αρνείται ότι οι διατάξεις της έννομης τάξης της σχετικά με την πραγματοποίηση των εργασιών από ιδιώτες που προκύπτουν από τη μείωση των φόρων οικοδομικών αδειών είναι αντίθετες προς το κοινοτικό δίκαιο, προσθέτει ότι οι άλλες ασυμβατότητες που διαπίστωσε η προσφεύγουσα έχουν εκλείψει κατόπιν των τροποποιήσεων που απορρέουν από τον νόμο 62/2005, της 18ης Απριλίου 2005 46.
Although the defendant Government specifically contests the claim that the provisions of Italian law governing works carried out by private persons which are deductible from urban development fees are incompatible with Community law, it submits that the other infringements detailed by the plaintiff were rectified as a result of the amendments introduced by Law No 62/2005 of 18 April, Legge comunitaria 2004. 46
Οι μικτές συμβάσεις έργων, προμηθειών και υπηρεσιών καθώς και οι συμβάσεις προμηθειών και οι συμβάσεις υπηρεσιών οι οποίες περιλαμβάνουν παρεπόμενες εργασίες πρέπει να τηρούν την ιταλική νομοθεσία ενσωματώσεως [των οδηγιών], αν οι εργασίες αυτές αντιπροσωπεύουν περισσότερο του 50 % της αξίας (άρθρο 2, παράγραφος 1, του νόμου 109/94 και, κατά τον ίδιο τρόπο, άρθρο 3, παράγραφος 3, του νομοθετικού διατάγματος 157/95).
Mixed works, supply and service contracts and mixed supply and service contracts which include ancillary works must comply with the Italian implementing legislation if those works constitute more than 50% of the price (Article 2(1) of Law No 109/94 and, similarly, Article 3(3) of Legislative Decree No 157/95).
Η οικονομική αποτίμηση ενός στοιχείου αυτού του είδους των συμβάσεων συνιστά επομένως το αποκλειστικό κριτήριο εφαρμογής του νόμου.
The financial evaluation of a component of that type of contract is, therefore, the exclusive criterion for application of the Law.
Αρκεί να υπομνησθεί εδώ ότι, κατά τη νομολογία, η ύπαρξη παραβάσεως πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με την κατάσταση του κράτους μέλους όπως αυτή εμφανιζόταν μετά τη λήξη της προθεσμίας που καθορίστηκε με την αιτιολογημένη γνώμη και ότι οι μεταβολές που πραγματοποιήθηκαν στη συνέχεια δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο 47.
Suffice it to recall the caselaw of the Court to the effect that the question whether a Member State has failed to fulfil its obligations must be determined by reference to the situation prevailing in the Member State at the end of the period laid down in the reasoned opinion and the Court cannot take account of any subsequent changes. 47
47 — Αποφάσεις της 27ης Νοεμβρίου 1990, C-200/88, Επιτροπή κατά Ελλάδας (Συλλογή 1990, σ. I-4299, σκέψη 13)· της 2ας Μαΐου 1996, C-133/94, Επιτροπή κατά Βελγίου (Συλλογή 1996, σ.
47 — Judgments in Case C-200/88 Commission v Greece [1990] ECR I-4299, paragraph 13; Case C-133/94 Commission v Belgium [1996] ECR I-2323, paragraph 17; Case C-103/00 Commission v Greece [2002] ECR I-1147, paragraph 23; and Case C-333/01 Commission v Spain [2003] ECR I-2623, paragraph 8.
Η Επιτροπή, στηριζόμενη στην απόφαση Gestión Hotelera Internacional, προπαρατεθείσα, υποστηρίζει ότι το εφαρμοστέο νομικό καθεστώς πρέπει να εξαρτάται από το κύριο αντικείμενο της συμβάσεως, που ορίζεται, μεταξύ άλλων παραγόντων και όχι αποκλειστικά, από την αξία των παροχών, διότι, στην αντίθετη περίπτωση, θα αποκλείονταν οι μικτές συμβάσεις των οποίων η εκτιμώμενη αξία υπερβαίνει τα κατώτατα όρια των οδηγιών 92/50 και 93/36, αλλά των οποίων
The Commission cites the Gestión Hotelera Internacional judgment in support of its contention that application of the Community provisions must be determined by reference to the principal object of the contract as defined, inter alia and not exclusively, by the financial value of the activities concerned because to do otherwise would lead to the exclusion of mixed contracts with a value in excess of the thresholds laid down in Directives 92/50 and 93/36 but,
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ η αξία είναι μικρότερη εκείνων της οδηγίας 93/37 για τον μόνο λόγο ότι οι εργασίες, καίτοι παρεπόμενες, αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο τμήμα της τιμής.
COMMISSION v ITALY simply because the works, although ancillary, constitute the predominant component of the price, below the thresholds fixed in Directive 93/37.
Με τις διευκρινίσεις αυτές κατά νου, φαίνεται προφανές ότι οι οδηγίες εμποδίζουν όπως η αξία των εργασιών συνιστά σε όλες τις περιπτώσεις το καθοριστικό κριτήριο του νομικού καθεστώτος των μικτών συμβάσεων, διότι, σ’ αυτή την περίπτωση, συμβάσεις των οποίων ο κεντρικός πυρήνας συνίσταται σε υπηρεσίες ή σε προμήθειες θα εκφεύγουν από τους κοινοτικούς κανόνες υπό το πρόσχημα ότι οι ουσιώδεις υποχρεώσεις έχουν μικρότερη αξία.
It is clear from those considerations that the Directives preclude the value of the works from being, in all cases, the criterion which determines the legal provisions applicable to mixed contracts because, otherwise, contracts whose primary purpose is services or supply might be excluded from the scope of the Community legislation merely by reason of the lower value of their primary obligations.
Η καθής κυβέρνηση επικαλείται εγκύκλιο του Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti (Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών) 48και την τροποποίηση του νόμου 109/94, που αποβλέπουν όπως η αξία των παρεπόμενων εργασιών στις μικτές συμβάσεις αγνοείται, προκειμένου η οικονομική πτυχή να έχει ακόμη προεξέχουσα σημασία, όχι όμως αποκλειστική, για τον προσδιορισμό της εφαρμοστέας νομοθεσίας.
The defendant cites a circular from the Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti (Ministry of Infrastructure and Transport) 48 and the amendment of Law No 109/94 as evidence that, in mixed contracts, the value of ancillary works is not taken into account, with the result that the financial aspect is also the predominant, albeit not the only, criterion for the purpose of selecting the applicable legislation.
B1/2316, της 18ης Δεκεμβρίου 2003, GURI αριθ.
48 — Circular No B1/2316 of 18 December 2003, GURI No 79 of 3 April 2004.