natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Για τον λόγο αυτό, και το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως εμφανίζεται αβάσιμο.
It nevertheless found that the annulment of the contested decision constituted, in itself, sufficient compensation for that damage.
να αναγνωρίσει την τέλεση της πράξειος σεξουαλικής παρενόχλησης της οποίας υπήρξε θύμα και την ηθική βλάβη που υπέστη λόγω αυτής·
Neither has she proved that the Court of First Instance based itself exclusively on that inquiry, since during the course of the proceedings she was able to express herself freely in her application and in a later pleading and moreover, as pointed out in paragraph 28 of the present judgment, among the elements of the inquiry reproduced in the grounds of the judgment under appeal are Ms Campogrande's own statements.
— να υποχρειόσει την Επιτροπή να καταβάλει αποζημίωση κατά την κρίση του.
As regards, on the other hand, the facts relating to the sexual harassment, the Court of First
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Πρωτοδικείο ότι παρέβη τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου και τη νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με τους νέους ισχυρισμούς καθότι απέρριψε ως απαράδεκτο το αίτημα αποζημιώσεως που διατύπωσε η αναιρεσείουσα, προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη λόγιο τιον αντιποίνων μετά την υποβολή της ενστάσεως της, διότι δεν είχε προηγηθεί η δέουσα διοικητική διαδικασία.
Preliminary ruling (Nationalpig levy — Charge having equivalent effect to export duty — Internal taxation — Levy system authorised by the Commission as aid compatible with the common market — Levy incompatible with provisions of the EC Treaty other than Articles 92 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 87 EC) and 93 of the EC Treaty (now Article 88 EC) — Discretion of the national court) (Sixth Chamber)
Μ.
Not available.
Κατά συνέπεια το τέταρτο σκέλος του πριότου λόγου αναιρέσειος είναι απαράδεκτο.
Advocate General J. Mischo delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 10 May 2001.
Αντιθέτως, ενώπιον του Πριοτοδικείου η Α.
He proposed that the Court should reply as follows:
Όμως, και αν ακόμα υποτεθούν αποδεδειγμένα, τα αντίποινα αυτά δεν αποτελούν συνέπεια της σιωπηρής αποφάσειος της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση αριογής της αναιρεσείουσας, την οποία και ακύρωσε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, αλλά την άμεση συνέπεια της υποβολής της καταγγελίας από την αναιρεσείουσα.
Articles 9 and 12 of the EC Treaty (now, after amendment, Articles 23 EC and 25 EC), and Article 16 of the EC Treaty (revoked by the Treaty of Amsterdam) must be construed as meaning that the prohibition of charges having equivalent effect to a customs duty does not refer to a charge levied by a public body in respect of pigs produced in a Member State and sold for slaughter on the national market or for export live to other Member States, provided that the charge is identical and that the revenue generated by the levy is allocated to the activities not benefiting exclusively the marketing of pigs for the national market but also the marketing of pigs exported live to other Member States.
Επί τον τρίτον λόγον αναιρέσεως, της αρνησιδικίας που προέβαλε το Πρωτοδικείο, παραλείποντας να αποφανθεί επί των προϋποθέσεων ευθύνης της Επιτροπής
Any charge levied on pigs produced in one Member State and sold for slaughter on the national market or for export live to other Member States is covered by the prohibition on discrimination laid down in Article 95 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 90 EC), where the allocation of the revenue generated by the charge means that the burden of the charge weighs more heavily on the marketing of pigs exported live to other Member States than on the marketing of pigs sold for slaughter in the Member State concerned.
Επί τον δειηέρον λόγον αναιρέσεως, της παραβάσεως διατάξεων τον κοινοτικού δικαίον και της νομολογίας σχετικά με τους νέονς ισχυρισμούς
The fact that a national charge is part of a system of aids authorised by the Commission under the rules on State aids makes no difference to applicability to that charge of the prohibitions laid down in Article 9 et seq. and Article 95 of the Treaty.
Διαπιστώνεται ότι το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η Επιτροπή βαρύνεται με παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά που συνίσταται στο ότι άφησε την αναιρεσείουσα σε κατάσταση αβεβαιότητας όσον αφορά τη συνέχεια που θα έδινε στην αίτηση αρωγής της και ότι αυτή η παράνομη
However, where a national court considers that any of those prohibitions applies to a charge that has been so authorised, it is for that court to make a reference to the Court of Justice using the procedure in Article 177 of the EC Treaty (now Article 234 EC) for the latter to rule on the merits of such applicability.'
Με τον ισχυρισμό αυτό και μόνο η αναιρεσείουσα δεν αποδεικνύει, αφενός, ότι κατά τη διεξαγωγή της έρευνας προσβλήθηκαν τα δικακόματα άμυνας.
(Failure of a Member State to fulfil its obligations — Directive 851374/EEC — Liability for defective products — Incorrect transposition) (Fifth Chamber)
Επί τον τέταρτον λόγον προσβολής των δικαιωμάτων
Advocate General L.A. Geelhoed delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 18 September 2001.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
In Case C-183/00 he proposed that the Court should reply as follows:
Πρότεινε στο Δικαστήριο:
In Case C-52/00 he proposed that the Court should:
Υποθ. C-234/99 Niels Nygård κατά Svineafgiftsfonden Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
Case C-154/00 Commission of the European Communities ν Hellenic Republic Approximation of laws
23 Απριλίου 2002
25 April 2002
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του Ν.
Advocate General L.A. Geelhoed delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 18 October 2001.
Η διαφορά της κύριας προδικαστικά ερωτήματα
He proposed that the Court should answer as follows:
Ο Ν. Nygård, παραγωγός χοίρων εγκατεστημένος στη Δανία εξήγαγε, μεταξύ 1ης Αυγούστου 1992 και 1ης Ιουλίου 1993, ζώντες χοίρους στη Γερμανία, προοριζόμενους για το σφαγείο.
'a) declare that the Hellenic Republic has failed to fulfil its obligations under Council Directive 85/374/EEC of 25 July 1985 on the approximation of the laws, regulations and administrative provisions of the Member States concerning liability for defective products.
αντιστοίχως στη δανική αγορά και στις αγορές του εξωτερικού (60 aÆ του συνόλου icov επιδοτήσειον).
Case C-183/00 María Victoria González Sánchez ν Medicina Asturiana SA Approximation of laws
Πρέπει τα άρθρα 9 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσειος, άρθρο 23 ΕΚ), 12 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 25 ΕΚ) και 16 της Συνθήκης ΕΚ (που έχει καταργηθεί με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ) ή το άρθρο 95 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 90 ΕΚ) να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντίκειται προς αυτές τις διατάξεις — ή, ενδεχομένως, αυτήν την διάταξη — το να επιβάλλει μια δημόσια αρχή κράτους
(Failure of a Member State to fulfil its obligations — Community rules on conservation and management of fisher}· resources — Inspection of the fishing fleet and monitoring of catches (Article 5(2) of Regulation No 170/83 and Article 1(1) of Regulation No 2241/87, Article 9(2) of Regulation (EEC) No 3760/92 and Article 2 of Regulation (EEC) No 2847/93) - Rules on fishing leading to excedence of fishing quotas for 1991 to 1994 — Defective implementation of obligations concerning — Belated stopping of fishing (Article 11(2) of Regulation No 2241/87 and Article 21(2) of Regulation No 2847/93) - No criminal or administrative proceedings against those responsible for exceeding quotas (Article 1 (2) of Regulation 2241/87 and Article 31 of Regulation 2847/93)) (Fifth Chamber)
ταμεύον, των οποίων οι πόροι διατίθενται για σκοπούς σχετικούς με την παραγωγή και την εμπορία τιον γεωργικών προϊόντων της Δανίας.
Advocate General C. Stix-Hackl delivered her Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 11 October 2001.
Ειδικότερα, ο Ν.
Not available.
Σύμφιονα με τον Ν.
Case C-396/00 Commission of the European Communities ν Italian Republic Environment and consumers
αποτελέσματος προς εξαγωγικούς δασμούς, εφόσον ο εν λόγιο εσιοτερικός φόρος πλήττει επίσης, κατά τρόπο συστηματικό και βάσει των ιδίων κριτηρίων, τα ζώα που δεν εξάγονται κατά την παράδοση τους προς σφαγή (προπαρατεθείσα απόφαση Irish Creamery Milk Suppliers Association κ.λπ., σκέψη 24).
(Failure by a Member State to fulfil its obligations — Directive 91/271/EEC — Urban waste-water treatment — Urban waste-water of the city of Milan — Discharge in a sensitive area — Relevant catchment area) (Sixth Chamber)
μεριμνά για την καταβολή της επιβαρύνσειος.
5(2) of the aforementioned directive, as specified in Article 5(5).
'Ετσι, σύμφωνα με τα άρθρα 1 έιος 3 της υπουργικής αποφάσεως αριθ.
By letter of 18 November 1997, the Commission asked the Italian Government to provide it with information on progress in the collection and treatment of urban waste water for the agglomeration of Milan.
Υπό τις συνθήκες αυτές, έστω και αν υποτεθεί ότι ο Ν.
On 29 January 1998, the Italian Government replied that there were plans to build three waste water treatment plants intended to cover 95% of discharges.
'Οντως, όπιος προκύπτει από τις διατάξεις των άρθριον 1 έως 3 της υπουργικής αποφάσεως αριθ.
It attached to its reply a note from the Ministry of the Environment and a technical report on the progress of collection and treatment of urban waste water in the Milan area.
Τέλος, προκειμένου περί του προορισμού του προϊόντος της επίδικης στην κύρια δίκη φορολογικής επιβαρύνσεως, από τη διάταξη περί
The Commission concluded from that reply that the agglomeration of Milan did not have a waste water treatment plant, so that the waste from a population of roughly 2.7 million was being
έτσι, σε δυσμενή μεταχείριση τα εξαγόμενα εγχιόρια προϊόντα (βλ., κατ' αναλογίαν, την απόφαση της 2ας Αυγούστου 1993, C-266/91, CELBI, σκέψη 14). Σε μια τέτοια περίπτιοση, η φορολογική επιβάρυνση που εισπράττεται επί του εξαγομένου προϊόντος, νόμιμη κατ' αρχήν, θα πρέπει να απαγορευθεί στο μέτρο που αντισταθμίζει μερικώς το βάρος που φέρει το μεταποιούμενο ή διατιθέμενο στην εγχιόρια αγορά προϊόν και να μειωθεί αναλογικώς (βλ., κατ' αναλογίαν, την απόφαση της 18ης Ιουνίου 1975, 94/74, IGAV, σκέψη 13, την προπαρατεθείσα απόφαση Scharbatke, σκέψη 10, και της 17ης Σεπτεμβρίου 1997, C-347/95, UCAL, σκέψη 23).
By application lodged with the Registry of the Court on 26 October 2000, the Commission of the European Communities brought an action under Article 226 EC for a declaration that, by not ensuring that by 31 December 1998 at the latest the discharges of urban waste water of the city of Milan, located within a catchment area draining into areas of the delta of the River Po and the north-west coast of the Adriatic Sea defined by Decree-Law No 152 of the Italian Republic of 11 May 1999, enacting provisions on the prevention of water pollution and implementing Directive 91/271/EEC concerning urban waste-water treatment and Directive 91/676/EEC of 12 December 1991 concerning the protection of waters against pollution caused by nitrates from agricultural sources as sensitive, within the meaning of Article 5 of Council Directive 91/271/EEC of 21 May 1991 concerning urban waste-water treatment, were subjected to more stringent treatment than secondary treatment or an equivalent treatment prescribed by Article 4 of that directive, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article
λογιστικά και λοιπά στοιχεία που είναι σχετικά με τη διαχείριση τιον οργανισμιόν που εισπράττουν την επιβάρυνση και παρέχουν τις ενισχύσεις ή τα άλλα πλεονεκτήματα.
According to the Italian Government, the area of the city of Milan is not in any of the sensitive areas identified directly by the Decree or designated as such by the Lombardy region.
Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι, εν προκειμένω, όπιος προκύπτει από την απάντηση στο πρώτο προδικαστικό εριοτημα, το ζήτημα του προορισμού του προϊόντος της επίδικης στην κύρια δίκη φορολογικής επιβαρύνσεως είναι δυνατό να αποτελέσει το αντικείμενο μεμονο)μένης εκτιμήσεως σε σχέση με το σύνολο του εθνικού συστήματος φορολογήσειος του οποίου η επιβάρυνση αυτή αποτελεί μέρος.
By letters of 9 July and 27 October 1999, the Italian authorities contested that allegation, arguing inter alia that they were not required to subject the waste in question to more stringent treatment in so far as it did not, at least not directly, discharge into an area identified as sensitive by the Decree.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
It was in those circumstances that Commission brought the present action.
Ο γενικό; εισαγγελέα; J.
Orders the Italian Republic to pay the costs'
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση:
Advocate General F.G. Jacobs delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 11 December 2001.
Μια φορολογική επιβάρυνση που επιβάλλεται επί των παραγομένων εντός κράτους μέλους χοίρων, οι οποίοι πωλούνται προς σφαγή στην εγχώρια αγορά ή προς εξαγοιγή, ζώντες, σ' άλλα κράτη μέλη, εμπίπτει στην απαγόρευση δυσμενοόν διακρίσειον του άρθρου 95 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 90 ΕΚ), όταν ο προοριμός του προϊόντος της φορολογικής επιβαρύνσεως έχει ως αποτέλεσμα η εν λόγω φορολογική επιβάρυνση να πλήττει βαρύτερα την εμπορία των χοίρων που εξάγονται ζώντες προς άλλα κράτη μέλη απ' ό,τι την εμπορία τιον χοίριον που πιολούνται προς σφαγή εντός του οικείου κράτους μέλους.
Ί) declare that the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article 5(2) of Council Directive 91/271/EEC of 21 May 1991 concerning urban waste water treatment by not ensuring that by 31 December 1998 at the latest the discharges of urban waste water of the city of Milan, located within a basin flowing into the areas of the delta of the River Po and the north-west coast of the Adriatic Sea - areas defined by Decree 152 of the Italian Republic of 11 May 1999 as sensitive within the meaning of Article 5 of the Directive — were subjected to more stringent treatment than secondary treatment or an equivalent treatment prescribed by Article 4 of the Directive;
Υποθ. C-52/00 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας Προσέγγιση των νομοθεσιών
Case T-372/00 Mário Campolargo ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
25 Απριλίου 2002 ελαττωματικών
24 April 2002
«Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 85/374/ΕΟΚ — Ευθύνη λόγω προϊόντων — Εσφαλμένη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο» (Πέμπτο τμήμα)
(Non-contractual liability for an unlawful act — Regulation (EEC) No 2340/90 — Embargo on trade with Iraq — Impairment of rights equivalent to expropriation — Causal link) (Fourth Chamber)
Θεωρώντας ότι η οδηγία δεν μεταφέρθηκε ορθώς στο γαλλικό δίκαιο, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία λόγω παραβάσεως.
September 1987, the contracting parties signed an annex under which the applicant agreed to supply an additional quantity of ammunition for a price of USD 18 090 000.
Δεδομένου ότι η απάντηση της Γαλλικής Δημοκρατίας στην αιτιολογημένη αυτή γνώμη δεν κρίθηκε ικανοποιητική, η Επιτροπή άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
On 12 January 1987, the applicant concluded with the Ministry of Defence of the Republic of Iraq a contract ('the contract') to provide a number of lots of ammunition for a price, calculated per item free on board, totalling (USD) 65 124 000 United States dollars. On 25
Επί της ουσίας παρακολούθηση.
Commercial Bank of Greece in favour of the applicant.
Επιπλέον, οι δυνατότητες παρεκκλίσεοις εξαρτώνται ιδίως από προϋποθέσεις αξιολογήσεοις ενόψει πιο
By telex of 21 January 1987, the Central Bank of Iraq informed the Commercial Bank of Greece that a letter of credit, expiring on 25 March 1990, had been issued in favour of the applicant.
Επί της πρώτης αιτιάσεως, αντλούμενης από την εσφαλμένη μεταφορά του άρθρου 9, πρώτο εδάφιο, στοιχείο β, της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο
The validity of that letter of credit was extended several times; the last extension, until 30 May 1991, was communicated to the Commercial Bank of Greece by telex from the Central Bank of Iraq of 23 April 1989.
προιοθημένης εναρμονίσειος στην οποία αναφέρεται ρητώς η προτελευταία αιτιολογική σκέψη της οδηγίας.
Article 12(1) of the contract stipulates that all disputes arising in connection with the contract were to be finally settled by the International Chamber of Commerce, Geneva.
Η Γαλλική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί τη διαφορά αυτή, αλλά προβάλλει τέσσερα επιχειρήματα για να τη δικαιολογήσει.
territory of the Community of all commodities or products originating in, or coming from, Iraq or Kuwait and the export to those countries of all commodities or products originating in, or coming from, the Community.
Τρίτον, έχει το ίδιο αποτέλεσμα με κανόνα πλήρους απαλλαγής από την αδικοπρακτική ευθύνη η οποία, στο γαλλικό δίκαιο, είναι αντίθετη προς τη δημόσια τάξη. Τέταρτον, οι επικρίσεις αιτές επιβεβαιώνονται από το γεγονός ότι η Επιτροπή, με την Πράσινη Βίβλο της 28ης Ιουλίου 1999 περί της αστικής ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων [COM(1999) 396 final], μελετά την κατάργηση της.
Article 2 of the same regulation prohibits as from 7 August 1990: (a) all activities or commercial transactions, including all operations connected with transactions which have already been concluded or partially carried out, the object or effect of which is to promote the export of any commodity or product originating in, or coming from, Iraq or Kuwait; (b) the sale or supply of any commodity or product, wherever it originates or comes from, to any natural or legal person in Iraq or Kuwait or to any other natural or legal person for the purposes of any commercial activity carried out in or from the territory of Iraq or Kuwait; and (c) any activity the object or effect of which is to promote such sales or supplies.
Τα ένδικα αυτά βοηθήματα επιδιώκουν διαφορετικούς στόχους και διέπονται από διαφορετικές ρυθμίσεις.
Between 25 October 1987 and 30 May 1989, the applicant sent 10 lots of ammunition under the contract and received after each shipment 10% of the price for each lot.
Οι αιτιάσεις που επικαλείται η Επιτροπή επιβάλλεται να ερευνηθούν υπό το φως των ως άνω σκέψεων.
Under the terms of the contract the remaining 90% was to be paid 24 months after each shipment.
μέσον άμυνας κατά προσφυγής λόγιο παραβάσεως στηριζομένης στην παράλειψη εκτελέσείος της αποφάσεως αυτής (απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 1992, C-74/91, Επιτροπή κατά Γερμανίας, σκέψη 10).
On 2 August 1990, the United Nations Security Council adopted Resolution 660 (1990) to the effect that there had been a breach of international peace and security resulting from Iraq's invasion of Kuwait and that Iraqi forces should withdraw immediately and unconditionally from the territory of Kuwait.
συνέπεια να θιγούν η ενότητα και η πρακτική αποτελεσματικότητα του εν λόγιο δικαίου και, συνεπώς, δεν μπορεί να επιτραπεί (βλ., μεταξύ άλλιον, απόφαση της 2ας Ιουλίου 1996, C-473/93, σκέψη 38, και προαναφερθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Ελλάδος, σκέψη 24).
The documents before the Court show that the Central Bank of Iraq refused to pay the applicant the remaining 90% of the price of the goods plus the agreed interest, that is, USD 75 451 500, which was owed to it under the contract, invoking United Nations Security Council Resolutions 661 (1990), 670 (1990) and 687 (1991).
Κατά τα λοιπά, η οριοθέτηση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας στην οποία προβαίνει ο κοινοτικός νομοθέτης είναι αποτέλεσμα διαδικασίας πολύπλοκης σταθμίσειος διαφορετικιόν συμφερόντων.
On 6 August 1990, the United Nations Security Council adopted Resolution 661 (1990) in which, declaring that it was 'mindful of its responsibilities under the Charter of the United Nations for the maintenance of international peace and security' and noting that the Republic of Iraq had not complied with Resolution 660 (1990), it decided to impose an embargo on trade with Iraq and Kuwait.
Επί της δευτέρας αιτιάσεως αντλονμένης από την εσφαλμένη μεταφορά τον άρθρον 3, παράγραφος 3, της οδηγίας στο εσαπερικό δίκαιο
The embargo was subsequently confirmed by the United Nations Security Council in Resolutions 670 (1990) of 25 September 1990 and 687 (1991) of 3 April 1991.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το όριο του άρθρου 9, πρώτο εδάφιο, στοιχείο β', της οδηγίας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι προσβάλλει το δικαίωμα τιον ζημιωθέντων περί προσφυγής στη δικαιοσύνη.
On 8 August 1990, the Council, referring to the 'serious situation resulting from the invasion of Kuwait by Iraq' and to United Nations Security Council Resolution 661 (1990), adopted, on a proposal from the Commission, Regulation (EEC) No 2340/90 preventing trade by the Community as regards Iraq and Kuwait.
Η Γαλλική Κυβέρνση δεν αμφισβητεί τη διαφορά αυτή.
Article 1 of Regulation No 2340/90 prohibits as from 7 August 1990 the introduction into the
νομιμότητας μιας οδηγίας, της οποίας την παράβαση του προσάπτει η Επιτροπή.
On 28 May 1991, the applicant brought proceedings before the Polimeles Protodikio Athinon (Court of First Instance (several judges), Athens) (Greece) against the Central Bank of Iraq.
Επιπλέον, η εν λόγιο επιχειρηματολογία δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
On 12 November 1992, that court delivered its judgment ordering the Central Bank of Iraq to pay the applicant the sum of USD 75 451 500, plus interest at the statutory rate.
Επομένως, η δεύτερη αιτίαση της Επιτροπής πρέπει να γίνει δεκτή.
That judgment was declared provisionally enforceable in respect of the sum of USD 35 000 000.
Ούτε το άρθρο 15 τους επιτρέπει να καταργούν ή να τροποποιούν τους κανόνες περί απαλλαγής του άρθρου 7, σημείο δ'.
The applicant attempted to have it enforced in Iraq, but was prevented by the retaliatory measures taken by that country as a result of the embargo.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
The judgment of 12 November 1992 was upheld by
Το κείμενο τιον προτάσειον δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
the Efetio Athinon (Court of Appeal, Athens) on 19 June 1996.
Ευθύνη λόγω ελαττωματικών
regulation to undertakings in the applicant's position.
θειοριόντας ότι με τον νόμο 2251/94 δεν εξασφαλίσθηκε εμπροθέσμιος ορθή μεταφορά του άρθρου 9, πρώτο εδάφιο, στοιχείο β', της οδηγίας, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία διαπιστώσεοις παραβάσεοις κράτους μέλους.
The documents before the Court, in particular those relating to proceedings before the Polimeles Protodikio Athinon and the Efetio Athinon, show that the Central Bank of Iraq refused to pay the sum owed to the applicant, pleading compliance with United Nations Security Council Resolutions 661 (1990), 670 (1990) and 687 (1991).
Δεδομένου ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν απάντησε στην πιο πάνω γνιόμη, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.
Believing itself bound by those resolutions, the Central Bank of Iraq justified its refusal by the impossibility of making that payment without acting in breach of the freeze on Iraqi funds imposed by the United Nations Security Council.
Παρά ταύτα, θειορεί ότι με τον εν λόγιο νόμο μεταφέρθηκε ορθώς η οδηγία.
On two occasions, namely from 10 to 14 July 1994 and from 22 to 24 July 1995, representatives of the applicant and of the Iraqi Government met in order to clarify any matters pending between the parties in relation to the contract.
Γενικά, ισχυρίζεται ότι με την οδηγία πραγματοποιήθηκε μόνον ελάχιστη εναρμόνιση τιον νομοθεσιών τιον κρατιόν μελιόν, οπότε τα κράτη αυτά μπορούν να θεσπίσουν ή διατηρήσουν διατάξεις που είναι πιο προστατευτικές για τους καταναλωτές.
At the first meeting, the Iraqi Government proposed to pay its debt to the applicant by means of the Iraqi assets frozen in banks in the United States of America, on condition that the attachment on the Iraqi oil tankers anchored in the port of Piraeus be lifted and that the applicant abandon all proceedings before the Greek courts and the International Chamber of Commerce, Geneva.
Ειδικότερα, προβάλλει διάφορα επιχειρήματα από τα οποία, κατ' αυτήν, προκύπτει ότι δεν ήταν αναγκαία η μεταφορά του σχετικού ορίου στην ελληνική έννομη τάξη.
At the second meeting, the representatives of the applicant and of the Iraqi Government considered the possibility that the sum owed might be paid by means of crude oil and oil products and they agreed to meet again at a later date in order to fix the timetable and procedure for payment.