natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Tele2, από το αποτέλεσμα της ανάλυσης της αγοράς εξαρτώνται άμεσα οι αξιώσεις που έχει ο ανταγωνιστής του κυριάρχου της αγοράς κατ’ αυτού.
According to Tele2, that is because the rights which a competitor of the dominant undertaking has in respect of that undertaking depend directly on the result of that market analysis.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το αιτούν δικαστήριο αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα δύο προδικαστικά ερωτήματα:
It is in those circumstances that the Verwaltungsgerichtshof decided to stay the proceedings and to refer the following two questions to the Court of Justice for a preliminary ruling:
Με το πρώτο του ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, αν η έννοια του επηρεαζομένου χρήστη ή επιχειρήσεως του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίαςπλαισίου, καθώς και η έννοια του επηρεαζομένου μέρους του άρθρου 16, παράγραφος 3, της οδηγίας αυτής, πρέπει να ερμηνευθούν ως δυνάμενες να μην αφορούν μόνο μία επιχείρηση με σημαντική (άλλοτε) ισχύ στην αγορά, η οποία αποτέλεσε το αντικείμενο αποφάσεως κανονιστικής αρχής, ληφθείσας στο πλαίσιο της διαδικασίας ανάλυσης της αγοράς του άρθρου 16 της ίδιας οδηγίας, της οποίας είναι αποδέκτης, αλλά και τους χρήστες και ανταγωνιστές της εν λόγω επιχειρήσεως με σημαντική (άλλοτε) ισχύ, οι οποίοι δεν είναι μεν αποδέκτες της αποφάσεως αυτής, πλην όμως τα δικαιώματα θίγονται με την απόφαση.
By its first question the national court asks, in essence, whether the terms user ‘affected’ or undertaking ‘affected’ (betroffen) for the purposes of Article 4(1) of the Framework Directive and the term party ‘affected’ (betroffene) within the meaning of Article 16(3) of that directive must be interpreted as covering not only an undertaking (formerly) having significant power on the relevant market which is the subject of a decision of a national regulatory authority taken in the context of a market analysis procedure referred to in Article 16 of that directive, and which is the addressee of that decision, but also users and undertakings in competition with such an undertaking (formerly) having significant power which are not themselves addressees of that decision but the rights of which are adversely affected by it.
Εισαγωγικά, διαπιστώνεται ότι, όπως προκύπτει από τη διάταξη περί παραπομπής, στην υπόθεση της κύριας δίκης, πρόκειται για το δικαίωμα της ιδιότητας μέρους της προ της ασκήσεως της προσφυγής διοικητικής διαδικασίας, εν προκειμένω της διαδικασίας ανάλυσης της αγοράς που διεξάγει η TCK δυνάμει του άρθρου 37 του TKG,
It should be noted, at the outset, that, as is apparent from the decision making the reference, at issue in the case in the main proceedings is the right to be a party in non-adversarial administrative proceedings, in this case market analysis proceedings conducted by the TCK pursuant to Paragraph 37 of the TKG, which imple-
Αντιθέτως, το άρθρο 4 της εν λόγω οδηγίας, το οποίο επίσης προβάλλει το αιτούν δικαστήριο, ρυθμίζει κανονιστικώς ένα ζήτημα που εμπίπτει στο δίκαιο των διοικητικών διαφορών, εφόσον το άρθρο αυτό 4 προβλέπει ότι τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε βάσει αποτελεσματικών μηχανισμών να καθίσταται δυνατό, σε εθνικό επίπεδο, σε κάθε χρήστη ή σε κάθε επιχείρηση που παρέχει δίκτυα και/ή υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών και επηρεάζεται από απόφαση κανονιστικής αρχής να ασκεί προσφυγή ενώπιον οργανισμού, ανεξαρτήτου των εμπλεκομένων μερών, που μπορεί να είναι δικαστήριο.
That article states that Member States are to ensure that effective mechanisms exist at national level under which any user or undertaking providing electronic communications networks and/or services which is affected by a decision of a national regulatory authority has the right of appeal against that decision to an appeal body which is independent of the parties involved, and which may be a court.
Όταν ο οργανισμός προσφυγών δεν αποτελεί δικαστήριο, αιτιολογεί πάντοτε τις αποφάσεις του εγγράφως και, περαιτέρω, στην περίπτωση αυτή, η απόφασή του μπορεί να αναθεωρηθεί από δικαστήριο υπό την έννοια του άρθρου 234 ΕΚ.
Where the appeal body is not judicial in character, written reasons for its decision must always be given and, furthermore, in such a case, its decision is to be subject to review by a court or tribunal within the meaning of Article 234 EC.
Περαιτέρω, από τη διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι, σύμφωνα με το αυστριακό δικονομικό δίκαιο, η ιδιότητα μέρους στο πλαίσιο διαδικασίας ανάλυσης της αγοράς παρέχει δικαιώματα συμμετοχής στην εν λόγω διαδικασία, καθώς και το δικαίωμα προσβάσεως στον φάκελο της διοικητικής διαδικασίας, το δικαίωμα ακροάσεως, το δικαίωμα προσβάσεως στα αποτελέσματα της διεξαγωγής αποδείξεων και υποβολής συναφώς παρατηρήσεων καθώς και το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων κατά της αποφάσεως που λαμβάνεται μετά το πέρας της διαδικασίας αυτής.
In addition, it is apparent from the decision making the reference that, under Austrian procedural law, the status of party to market analysis proceedings confers the right to participate in those proceedings, as well as the right to consult the file in the administrative proceedings, the right to be heard, the right to be informed of the results of the procedure for administration of the evidence and to comment on it, and the right to appeal against the decision taken at the end of such proceedings.
Λαμβανομένης υπόψη της διατυπώσεως του άρθρου 4 της οδηγίαςπλαισίου, όπως υπενθυμίστηκε στη σκέψη 17 της παρούσας αποφάσεως, για να δοθεί απάντηση στο πρώτο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου, έχει σημασία να εκτιμηθεί το περιεχόμενο της έννοιας του «επηρεαζομένου» χρήστη ή επιχειρήσεως από απόφαση κανονιστικής αρχής του εν λόγω άρθρου 4.
In the light of the wording of Article 4 of the Framework Directive, as noted in paragraph 17 above, it is necessary to assess the scope of the terms user ‘affected’ or undertaking ‘affected’ by a decision of a national regulatory authority for the purposes of that article in order to answer the first question referred by the national court.
Επιβάλλεται, κατ’ αρχάς, η διαπίστωση ότι η οδηγία-πλαίσιο δεν καθορίζει την έννοια αυτή.
First, it must be pointed out that the Framework Directive does not define that term.
Κατά τη Βελγική Κυβέρνηση, το γεγονός ότι, στο αγγλικό και γερμανικό κείμενο της οδηγίας αυτής, στα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 16, παράγραφος 3, υπάρχει παρεμφερής διατύπωση, ήτοι, «affected» (επηρεαζόμενο) και «betroffen» (επηρεαζόμενο), αντιστοίχως, επισημαίνει ότι οι δύο διατάξεις αφορούν το ίδιο πραγματικό γεγονός και, κατά συνέπεια, οι ολλανδικές διατυπώσεις «getroffen» (επηρεαζόμενο) και «die gevolgen ondervinden» (που υφίσταται τις συνέπειες) των άρθρων 4, παράγραφος 1, και 16, παράγραφος 3, σημαίνουν το ίδιο πράγμα.
According to the Belgian Government, the fact that, in the English and German versions of that directive, Articles 4(1) and 16(3) use the same term, namely ‘affected’ and ‘betroffen’ respectively, indicates that those two provisions concern the same idea and that, consequently, the Dutch versions ‘getroffen’ (affected) and ‘die gevolgen ondervinden’ (literally, ‘incurring consequences’), given in Articles 4(1) and 16(3) respectively, have the same meaning.
Το αιτούν δικαστήριο κρίνει επίσης ότι, εφόσον στα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 16, παράγραφος 3, της οδηγίαςπλαισίου χρησιμοποιείται, στο γερμανικό κείμενο, η ίδια λέξη «betroffenen», πρέπει να τους αναγνωρίζεται το ίδιο περιεχόμενο.
The national court also takes the view that, since, in the German version, Articles 4(1) and 16(3) of the Framework Directive both use the expression ‘betroffenen’, their scope must be deemed to be the same.
Ωστόσο, η απάντηση στο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου δεν μπορεί να συναχθεί από τις διαπιστώσεις αυτές.
However, the answer to the question referred by the national court cannot be deduced from those findings.
Συγκεκριμένα, σε πολλές γλωσσικές αποδόσεις της οδηγίαςπλαισίου, ήτοι στη γερμανική, αγγλική, βουλγαρική, δανική, ισπανική, ελληνική, ιταλική, λετονική, λιθουανική, πολωνική, σλοβακική, σουηδική και τσεχική, χρησιμοποιείται ο ίδιος ενιαίος όρος στα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 16, παράγραφος 3, της οδηγίας αυτής, ενώ σε άλλες γλώσσες χρησιμοποιούνται στις ίδιες διατάξεις δύο διαφορετικές λέξεις, όπως στο γαλλικό κείμενο των εν λόγω διατάξεων, χρήστης ή επιχείρηση «affecté(e)» και μέρη «concernées».
Several language versions of the Framework Directive, namely the Bulgarian, Czech, Danish, English, German, Greek, Italian, Latvian, Lithuanian, Polish, Slovak, Spanish and Swedish and versions, use one and the same term in Articles 4(1) and 16(3) of that directive, whereas in other language versions of the same provisions two different terms are used, such as user ‘affecté’ or undertaking ‘affectée’ and parties ‘concernées’ in the French version.
Κατά συνέπεια, το περιεχόμενο που θέλησε να δώσει ο κοινοτικός νομοθέτης στην έννοια του «επηρεαζομένου» χρήστη ή επιχειρήσεως από απόφαση εθνικής κανονιστικής αρχής, του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίαςπλαισίου, πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με τον σκοπό που επιδιώκει το άρθρο 4 στο πλαίσιο της οδηγίας αυτής.
Accordingly, the scope which the Community legislature intended to confer on the terms user ‘affected’ or undertaking ‘affected’ by a decision of a national regulatory authority for the purposes of Article 4(1) of the Framework Directive must be assessed in the light of the purpose of that article within the context of that directive.
Επιβάλλεται πάντως η διαπίστωση ότι, ακόμη κι αν υποτεθεί ότι επιχείρηση τελούσα στην κατάσταση της προσφεύγουσας της κύριας δίκης εμπίπτει στο άρθρο 16, παράγραφος 3, της οδηγίαςπλαισίου, δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι η επιχείρηση αυτή μπορεί να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
It must, however, be noted that, even if one assumes that an undertaking in a situation similar to that of the applicant in the main proceedings falls within Article 16(3) of the Framework Directive, it does not automatically follow that that undertaking may fall within the scope of Article 4(1) thereof.
Όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 19 των προτάσεών του, το άρθρο 4, παράγραφος 1, επιδιώκει σαφώς διαφορετικούς σκοπούς από το άρθρο 16, παράγραφος 3.
As pointed out by the Advocate General in point 19 of his Opinion, Article 4(1) of the Framework Directive pursues objectives which are very distinct from those pursued by Article 16(3) thereof.
Συγκεκριμένα, η συνέπεια, για μια επιχείρηση, να εμπίπτει στην πρώτη διάταξη είναι ότι έχει δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής κατά αποφάσεως εθνικής κανονιστικής αρχής που την επηρεάζει, ενώ η δεύτερη διάταξη της παρέχει, σε περίπτωση αποφάσεως περί άρσεως υποχρεώσεων επιβεβλημένων στην επιχείρηση με σημαντική άλλοτε ισχύ στη σχετική αγορά, το δικαίωμα να ειδοποιείται εγκαίρως περί της άρσεως αυτής.
The consequence of the applicability of Article 4(1) to an undertaking is that that undertaking is granted a right to appeal against a decision taken by a national regulatory authority by which it is affected, whereas Article 16(3) grants it the right, in the case of a decision to withdraw obligations placed on the undertaking (formerly) having significant power on the relevant market, to be given an appropriate period of notice of that withdrawal.
I-2271, σκέψη 37 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία), δυνάμει της οποίας εναπόκειται στα δικαστήρια των κρατών μελών, κατ’ εφαρμογήν της αρχής της συνεργασίας του άρθρου 10 ΕΚ, να διασφαλίζουν την ένδικη προστασία των δικαιωμάτων που οι πολίτες αντλούν από το κοινοτικό δίκαιο (απόφαση Unibet, προπαρατεθείσα, σκέψη 38 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
As stated by the Advocate General in point 22 of his Opinion, Article 4 of the Framework Directive follows from the principle of effective judicial protection, which is a general principle of Community law stemming from the constitutional traditions common to the Member States and which has been enshrined in Articles 6 and 13 of the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms, signed in Rome on 4 November 1950 (Case C-432/05 Unibet [2007] ECR I-2271, paragraph 37 and the caselaw cited), pursuant to which it is for the courts of the Member States to ensure judicial protection of an individual’s rights under Community law (Unibet, paragraph 38 and the caselaw cited).
Στην υποθετική περίπτωση του άρθρου 4 της οδηγίαςπλαισίου, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να προβλέπουν μηχανισμό προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου προκειμένου να προστατεύουν τα δικαιώματα τα οποία αντλούν οι χρήστες και οι επιχειρήσεις από την κοινοτική έννομη τάξη.
In the case covered by Article 4 of the Framework Directive, the Member States are required to provide for a right of appeal before an appellate body in order to protect the rights which users and undertakings derive from the Community legal order.
Κατά συνέπεια, η επιταγή περί χορηγήσεως αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, για την οποία κάνει λόγο το άρθρο 4 της οδηγίαςπλαισίου, πρέπει να τυγχάνει επίσης εφαρμογής στους χρήστες και τις επιχειρήσεις που μπορούν να αντλούν δικαιώματα από την κοινοτική έννομη τάξη, μεταξύ άλλων από τις οδηγίες περί τηλεπικοινωνιών, των οποίων τα δικαιώματα θίγονται από απόφαση εθνικής κανονιστικής αρχής.
It follows that the requirement to provide effective judicial protection, which is at the origin of Article 4 of the Framework Directive, must apply to both users and undertakings which may derive rights from the Community legal order, in particular from telecommunications directives, and whose rights are affected by a decision taken by a national regulatory authority.
Επομένως, πρέπει να καθοριστεί αν οι χρήστες και οι ανταγωνιστές της επιχειρήσεως με σημαντική άλλοτε ισχύ στη σχετική αγορά δύνανται να αντλούν δικαιώματα από την κοινοτική έννομη τάξη, μεταξύ άλλων από τις οδηγίες περί τηλεπικοινωνιών, των οποίων τα δικαιώματα αυτά θίγονται από απόφαση εθνικής κανονιστικής αρχής, της οποίας δεν είναι αποδέκτες, υποθετική περίπτωση κατά την οποία πρέπει να διαθέτουν δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής προκειμένου να υποβάλουν την απόφαση αυτή σε δικαστικό έλεγχο.
It is thus necessary to determine whether the users and undertakings operating in competition with an undertaking (formerly) having significant power on the relevant market may derive rights from the Community legal order, in particular from telecommunications directives, and whether their rights may be affected by a decision taken by a national regulatory authority which is not addressed to them. If that is the case, they should be entitled to a right of appeal in order to make that decision amenable to judicial review.
Όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 29 των προτάσεών του και όπως ισχυρίζεται η προσφεύγουσα της κύριας δίκης και η Επιτροπή, ορισμένες ειδικές υποχρεώσεις που επιβάλλονται στην επιχείρηση με σημαντική ισχύ στη σχετική αγορά σύμφωνα με το άρθρο 16, παράγραφοι 3 και 4, της οδηγίαςπλαισίου, καθώς και της οδηγίας για την πρόσβαση, που παρατίθενται εκεί, αποτελούν μέτρα προστασίας των χρηστών και ανταγωνιστών της εν λόγω επιχειρήσεως με σημαντική ισχύ στην αγορά και, επομένως, δύνανται να τους χορηγούν δικαιώματα.
As pointed out by the Advocate General in point 29 of his Opinion, and as submitted by the applicant in the main proceedings and the Commission, certain specific obligations imposed on the undertaking with significant power on the relevant market in accordance with Article 16(3) and (4) of the Framework Directive and the provisions of the Access Directive which are cited therein are protective measures adopted in the interest of users and undertakings in competition with that undertaking with significant market power and are therefore capable of conferring rights on them.
Μεταξύ αυτών των μέτρων προστασίας, περιλαμβάνονται, ιδίως, τα μέτρα που μπορεί να λαμβάνει η εθνική κανονιστική αρχή σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας για την πρόσβαση, καθώς και οι υποχρεώσεις περί απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ των ανταγωνιστών και οι υποχρεώσεις περί της προσβάσεως των ανταγωνιστών σε ειδικά στοιχεία του δικτύου και της χρήσης τους, τα οποία προβλέπονται στα άρθρα 10 και 12, αντιστοίχως, της οδηγίας για την πρόσβαση.
Those protective measures include, for example, those which may be adopted by national regulatory authorities under Article 8 of the Access Directive and the obligations of nondiscrimination between competitors and the obligations to give competitors access to specific network facilities and the use of such facilities, laid down respectively in Articles 10 and 12 of the latter directive.
Όσον αφορά, μεταξύ άλλων, τις εν λόγω υποχρεώσεις χορηγήσεως πρόσβασης σε στοιχεία του δικτύου, το άρθρο 12, παράγραφος 1, της οδηγίας για την πρόσβαση προβλέπει ότι «[Η] εθνική κανονιστική αρχή δύναται, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8, να επιβάλλει, σε φορείς εκμετάλλευσης, υποχρεώσεις να ικανοποιούν εύλογες αιτήσεις για πρόσβαση ή χρήση ειδικών στοιχείων του δικτύου και συναφών ευκολιών, μεταξύ άλλων σε περιπτώσεις όπου, η εθνική κανονιστική αρχή κρίνει ότι, η άρνηση πρόσβασης ή οι παράλογοι όροι και προϋποθέσεις με ανάλογο αποτέλεσμα, θα δυσχέραιναν τη δημιουργία βιώσιμης ανταγωνιστικής αγοράς, σε επίπεδο λιανικού εμπορίου ή ότι δεν θα ήταν προς το συμφέρον των τελικών χρηστών».
As regards, inter alia, those obligations to provide access to network facilities and the use of those facilities, Article 12(1) of the Access Directive provides that ‘a national regulatory authority may, in accordance with the provisions of Article 8, impose obligations on operators to meet reasonable requests for access to, and use of, specific network elements and associated facilities, inter alia in situations where the national regulatory authority considers that denial of access or unreasonable terms and conditions having a similar effect would hinder the emergence of a sustainable competitive market at the retail level, or would not be in the enduser’s interest’.
Όπως η υποχρέωση περί απαγορεύσεως διακρίσεων του άρθρου 10 της ίδιας οδηγίας, οι υποχρεώσεις περί της προσβάσεως των ανταγωνιστών σε ειδικά στοιχεία του δικτύου και της χρήσης τους αφορούν τη χορήγηση της πρόσβασης στους ενδιαφερόμενους ανταγωνιστές.
As in the case of the obligation of nondiscrimination laid down in Article 10 of that directive, those obligations concerning the access of competitors to specific network facilities and the use thereof seek to enable interested competitors to benefit from such access.
Επομένως, οι χρήστες ή οι ανταγωνιστές της επιχειρήσεως με σημαντική ισχύ στη σχετική αγορά πρέπει να θεωρούνται ως δυνητικοί δικαιούχοι δικαιωμάτων αντιστοιχούντων στις ειδικές κανονιστικές υποχρεώσεις που επιβάλλονται από εθνική κανονιστική αρχή στην επιχείρηση με σημαντική ισχύ δυνάμει του άρθρου 16 της οδηγίαςπλαισίου και των οδηγιών περί τηλεπικοινωνιών που παρατίθενται εκεί. Συνεπώς,
It follows that users or undertakings competing with an undertaking with significant power on the relevant market must be considered to be potential beneficiaries of the rights corresponding to the specific regulatory obligations imposed by a national regulatory authority on that undertaking with significant market power pursuant to Article 16 of the Framework Directive and the telecommunications directives
TELE2 TELECOMMUNICATION οι εν λόγω χρήστες και επιχειρήσεις δύνανται να θεωρηθούν ως «επηρεαζόμενοι», υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίαςπλαισίου, από τις αποφάσεις της αρχής αυτής περί τροποποιήσεως ή άρσεως των εν λόγω υποχρεώσεων.
TELE2 TELECOMMUNICATION cited therein. Consequently, those users and undertakings may be regarded as being ‘affected’, within the meaning of Article 4(1) of the Framework Directive, by decisions of that authority which amend or withdraw those obligations.
Στη συνέχεια, επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίαςπλαισίου, οι εθνικές κανονιστικές αρχές πρέπει να προάγουν τον ανταγωνισμό στην παροχή δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών καθώς και στοιχείων και συναφών ευκολιών, μεταξύ άλλων, μεριμνώντας να μη στρεβλώνεται ή δυσχεραίνεται ο ανταγωνισμός στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
Next, it should be pointed out that, under Article 8(2) of the Framework Directive, the national regulatory authorities must promote competition in the provision of electronic communications networks, electronic communications services and associated facilities and services by, inter alia, ensuring that there is no distortion or restriction of competition in the electronic communications sector.
Ωστόσο, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 24 των προτάσεών του και όπως προβάλλει η Δανική Κυβέρνηση, αυστηρά ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίαςπλαισίου, σύμφωνα με την οποία η διάταξη αυτή χορηγεί δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής μόνο στα πρόσωπα που είναι αποδέκτες των αποφάσεων των εθνικών κανονιστικών αρχών, δυσκόλως συνάδει με τους γενικούς σκοπούς και τις βασικές ρυθμίσεις που απορρέουν από το άρθρο 8 της εν λόγω οδηγίας για τις εθνικές κανονιστικές αρχές, ειδικότερα δε με τον σκοπό της προαγωγής του ανταγωνισμού.
As noted by the Advocate General in point 24 of his Opinion, and as submitted by the Danish Government, a strict interpretation of Article 4(1) of the Framework Directive to the effect that that provision confers a right of appeal only on persons to whom the decisions of the national regulatory authorities are addressed would be difficult to reconcile with the general objectives and regulatory principles resulting, for those authorities, from Article 8 of that directive, particularly with the objective of promoting competition.
Επομένως, το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίαςπλαισίου πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι σκοπεί στη χορήγηση δικαιώματος ασκήσεως προσφυγής και σε άλλα πρόσωπα πλην των αποδεκτών αποφάσεως εθνικής κανονιστικής αρχής στο πλαίσιο ανάλυσης της αγοράς.
It follows that Article 4(1) of the Framework Directive must be interpreted as granting a right of appeal also to persons other than the addressees of a decision taken by a national regulatory authority in the context of a market analysis.
Συνεπώς, πρέπει να θεωρηθεί ότι «επηρεάζονται» υπό την έννοια της διατάξεως αυτής οι ανταγωνιστές της επιχειρήσεως με σημαντική άλλοτε ισχύ στη σχετική αγορά όταν τα δικαιώματά τους δύνανται να θιγούν από τέτοια απόφαση.
Thus, users and undertakings competing with an undertaking (formerly) having significant power on the market concerned must be regarded as being ‘affected’ for the purposes of that provision when their rights are potentially affected by such a decision.
Στη συνέχεια, όσον αφορά το άρθρο 16, παράγραφος 3, τρίτη περίοδος, της οδηγίαςπλαισίου, η διάταξη αυτή προβλέπει ότι τα μέρη «που επηρεάζονται» από την άρση τομεακών κανονιστικών υποχρεώσεων ειδοποιούνται εγκαίρως.
As regards, next, the third sentence of Article 16(3) of the Framework Directive, that provision provides that the parties ‘affected’ by the withdrawal of sector-specific regulatory obligations are to be given an appropriate period of notice. An under-
Κατά τα λοιπά, το ίδιο ισχύει ως προς τις αποφάσεις περί επιβολής τέτοιων υποχρεώσεων στην επιχείρηση αυτή, ανεξαρτήτως ρητής συναφώς μνείας στο άρθρο 16, παράγραφος 4, της οδηγίας αυτής.
The same applies with regard to decisions imposing such obligations on such an undertaking, irrespective of the fact that Article 16(4) of that directive does not state so expressly.
Αντιθέτως, η ειδοποίηση του άρθρου 16, παράγραφος 3, της ίδιας οδηγίας γίνεται πλήρως κατανοητή όσον αφορά ανταγωνίστριες επιχειρήσεις οι οποίες αντλούσαν όφελος από τις υποχρεώσεις που έχουν αρθεί.
By contrast, the period of notice laid down in Article 16(3) of that directive acquires its full significance in relation to competing undertakings which, for their part, benefit from the obligations the withdrawal of which has been decided.
Επομένως, ο κοινοτικός νομοθέτης, προβλέποντας την κοινοποίηση της ειδοποιήσεως αυτής, θέλησε να προστατεύσει κυρίως τους ανταγωνιστές της επιχειρήσεως με σημαντική άλλοτε ισχύ στην αγορά ως «επηρεαζόμενα» μέρη.
It follows that, in providing that a period of notice must be given, the Community legislature sought to protect, above all, competitors of the undertaking (formerly) having significant power on the market in their capacity as ‘affected’ parties.