natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όμως, σύμφωνα με το αιτούν δικαστήριο, το εν λόγω πρόγραμμα δεν υλοποιήθηκε με αποτέλεσμα, μολονότι η Centro Europa 7 διέθετε τη σχετική άδεια, να μην είναι σε θέση να εκπέμπει λόγω μη παραχώρησης των ραδιοσυχνοτήτων.
According to the national court, however, that plan has not been implemented, with the result that, although it has rights, Centro Europa 7 has never been in a position to broadcast for lack of radio frequencies.
Η Centro Europa 7 άσκησε ενώπιον του Tribunale amministrativo regionale del Lazio προσφυγή με την οποία ζητούσε, μεταξύ άλλων, την αναγνώριση του δικαιώματός της να της παραχωρηθούν ραδιοσυχνότητες και την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη.
Centro Europa 7 brought an action before the Tribunale amministrativo regionale (Regional Administrative Court) del Lazio (Italy) seeking, inter alia, a declaration that it was entitled to the allocation of frequencies and to compensation for the damage suffered.
Το εν λόγω tribunale απέρριψε την προσφυγή αυτή με απόφαση της 16ης Σεπτεμβρίου 2004.
That court dismissed that application by judgment of 16 September 2004.
Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι, στο πλαίσιο της προσφυγής που ασκήθηκε κατά της εν λόγω αποφάσεως ενώπιον του Consiglio di Stato από τη Centro Europa 7, οι εναγόμενοι της κύριας δίκης αντιτείνουν, μεταξύ άλλων, τον νόμο 112/2004.
According to the decision making the reference, in the appeal brought by Centro Europa 7 against that judgment before the Consiglio di Stato (Council of State) (Italy), the defendants in the main proceedings invoke against it, inter alia, Law No 112/2004.
Το Consiglio di Stato, διευκρινίζοντας με την εν λόγω απόφαση ότι περιορίζει την εξέταση της προσφυγής στο αίτημα αποζημιώσεως της Centro Europa 7 και ότι δεν πρόκειται να αποφανθεί στην παρούσα φάση επί του αιτήματος χορήγησης ραδιοσυχνοτήτων, παρατηρεί ότι η μη παραχώρηση ραδιοσυχνοτήτων στη Centro Europa 7 οφειλόταν ουσιαστικά σε νομοθετικούς λόγους.
While stating, in that decision, that it restricted its examination to Centro Europa 7’s application for damages and did not intend to rule at that stage on the application for the grant of radio frequencies, the Consiglio di Stato observes that the failure to allocate radio frequencies to Centro Europa 7 was caused by essentially legislative factors.
Υπενθυμίζει ότι το άρθρο 3, παράγραφος 2, του νόμου 249/1997 παρέχει στους «de facto κατόχους» ραδιοσυχνοτήτων, που βάσει του προγενέστερου καθεστώτος έχουν άδεια ασκήσεως της δραστηριότητάς τους, τη δυνατότητα να συνεχίσουν τις εκπομπές τους μέχρι τη χορήγηση νέων αδειών ή μέχρι την απόρριψη των αιτήσεων χορήγησης νέων αδειών και, σε κάθε περίπτωση, το αργότερο έως τις 30 Απριλίου 1998.
It notes that Article 3(2) of Law No 249/1997 enabled the ‘de facto users’ of radio frequencies, authorised to carry on their activity under the earlier system, to continue broadcasting until new rights were granted or applications for new rights were rejected and, in any event, not after 30 April 1998.
Υπενθυμίζει, επίσης, ότι το άρθρο 3, παράγραφος 7, του νόμου 249/1997 παρείχε τη δυνατότητα συνέχισης των εν λόγω εκπομπών, παραπέμποντας στην Autorità για τον καθορισμό μιας καταληκτικής ημερομηνίας, υπό την προϋπόθεση και μόνον της ταυτόχρονης μετάδοσης των εκπομπών σε επίγειες ραδιοσυχνότητες μέσω δορυφόρου ή καλωδίου.
It notes, also, that Article 3(7) of Law No 249/1997 authorised the continuation of those broadcasts by referring back to the Autorità to fix a deadline, on the sole condition that the programmes are broadcast simultaneously on terrestrial radio frequencies and by satellite or cable.
Λόγω μη καθορισμού καταληκτικής ημερομηνίας από την Autorità, το Corte costituzionale όρισε την 31η Δεκεμβρίου 2003 ως την ημερομηνία κατά την οποία τα προγράμματα που μεταδίδονταν από υπερβαίνοντα το όριο δίκτυα θα έπρεπε να μεταδίδονται αποκλειστικά και μόνο μέσω δορυφόρου ή καλωδίου, έτσι ώστε να μπορούν να ελευθερωθούν, σύμφωνα με το αιτούν δικαστήριο, οι ραδιοσυχνότητες που επρόκειτο να παραχωρηθούν στη Centro Europa 7.
In the absence of a date fixed by the Autorità, the Corte costituzionale set 31 December 2003 as the date by which the programmes broadcast by the channels in breach of the threshold would have to be broadcast only by satellite or cable, so that, according to the national court, the radio frequencies to be allocated to Centro Europa 7 would be freed up.
Ωστόσο, σύμφωνα με το αιτούν δικαστήριο, η προθεσμία αυτή δεν τηρήθηκε μετά από την παρέμβαση του εθνικού νομοθέτη, καθόσον το άρθρο 1 του νομοθετικού διατάγματος 352/2003, το οποίο μετατράπηκε στον νόμο 43, της 24ης Φεβρουαρίου 2004, παρέτεινε τη δραστηριότητα των υπερβαινόντων το όριο δικτύων μέχρι τη διεξαγωγή έρευνας από την Autorità σχετικά με την ανάπτυξη των τηλεοπτικών ψηφιακών δικτύων, και ακολούθως λόγω του νόμου 112/2004, και ιδίως του άρθρου 23, παράγραφος 5, αυτού.
According to the national court, that deadline was, however, not complied with following the intervention of the national legislature, as Article 1 of Decree-Law No 352/2003, now Law No 43 of 24 February 2004, extended the activities of the channels in breach of the threshold pending the completion of an inquiry by the Autorità into the development of digital channels, then by virtue of Law No 112/2004, in the light of, inter alia, Article 23(5) thereof.
Ο νόμος 112/2004 παρέτεινε, με μηχανισμό γενικής έγκρισης, τη δυνατότητα των υπερβαινόντων το όριο δικτύων να συνεχίσουν τις εκπομπές σε επίγειες ραδιοσυχνότητες μέχρι την υλοποίηση του εθνικού προγράμματος κατανομής ραδιοσυχνοτήτων για την ψηφιακή τηλεόραση, οπότε τα δίκτυα αυτά δεν υποχρεώθηκαν να ελευθερώσουν τις ραδιοσυχνότητες που προορίζονταν να παραχωρηθούν στους κατόχους αδειών.
Law No 112/2004 extended, by a general authorisation mechanism, the possibility for the channels in breach of the threshold to continue to broadcast on the terrestrial radio frequencies until the national allocation plan for radio frequencies for digital television was implemented, with the result that those channels were not required to free up the radio frequencies intended for allocation to the rights holders.
Επομένως ο νόμος αυτός είχε ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με το αιτούν δικαστήριο, τη μη ελευθέρωση των ραδιοσυχνοτήτων που προορίζονταν για τους κατόχους αδειών αναλογικών εκπομπών και την παρεμπόδιση της συμμετοχής στην πειραματική ψηφιακή τηλεόραση άλλων επιχειρήσεων εκτός από αυτές που εξέπεμπαν ήδη de facto σε επίγειες ραδιοσυχνότητες.
According to the national court, that Law therefore had the effect of blocking the radio frequencies intended for allocation to the rights holders and of preventing operators other than those de facto broadcasting on terrestrial frequencies from participating in the digital television experimentation.
Αφού η Centro Europa 7 αμφισβήτησε τη συμβατότητα του νομοθετικού διατάγματος 352/2003 και του νόμου 112/2004 με το κοινοτικό δίκαιο, το Consiglio di Stato διερωτάται σχετικά με τη συμμόρφωση της ιταλικής νομοθεσίας, αρχής γενομένης από τον νόμο 249/1997, με τις διατάξεις της Συνθήκης περί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και περί ανταγωνισμού, με τα άρθρα 8 και 9, παράγραφος 1, της οδηγίαςπλαισίου, με τα άρθρα 5, 7 και 17 της οδηγίας για την αδειοδότηση, καθώς και με την αρχή της πολυφωνίας των πηγών πληροφόρησης, η οποία περιέχεται στο άρθρο 10 της ΕΣΔΑ, ως γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου.
Since Centro Europa 7 disputed the compatibility of Decree-Law No 352/2003 and Law No 112/2004 with Community law, the Consiglio di Stato asks whether the Italian legislation, starting from Law No 249/1997, is compatible with the Treaty provisions on freedom to provide services and on competition, Articles 8 and 9(1) of the Framework Directive, Articles 5, 7 and 17 of the Authorisation Directive and the principle of pluralism of information sources, part of Article 10 of the ECHR, as a general principle of Community law.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Consiglio di Stato αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
In those circumstances, the Consiglio di Stato decided to stay the proceedings and to refer the following questions to the Court for a preliminary ruling:
«1) Εγγυάται το άρθρο 10 της ΕΣΔΑ, όπως κατοχυρώνεται με το άρθρο 6 [ΕΕ], την εξωτερική πολυφωνία στην πληροφόρηση στον ραδιοτηλεοπτικό τομέα, με συνέπεια να υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν πραγματική πολυφωνία και αποτελεσματικό ανταγωνισμό στον τομέα αυτό, που να βασίζεται σε ένα σύστημα ελέγχου των συγκεντρώσεων το οποίο να διασφαλίζει, σε σχέση με την τεχνολογική ανάπτυξη, την πρόσβαση στα δίκτυα και την ύπαρξη πλειόνων φορέων, χωρίς να υπάρχει καμία δυνατότητα να θεωρηθούν νόμιμες οποιεσδήποτε δυοπωλικές διευθετήσεις της αγοράς;
‘(1) Does Article 10 of the ECHR, as referred to in Article 6 of the [EU] Treaty, guarantee pluralism in the broadcasting sector, thus requiring the Member States to secure pluralism and competition in the sector based on an antitrust system which, in step with technological development, secures network access and a multiplicity of operators and renders duopolistic market behaviour unlawful?
2) Επιβάλλουν οι διατάξεις της Συνθήκης […] που εγγυώνται την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και τον ανταγωνισμό, όπως έχουν ερμηνευθεί από την Επιτροπή με την ερμηνευτική ανακοίνωση της 29ης Απριλίου 2000 σχετικά με τις συμβάσεις παραχώρησης στο κοινοτικό δίκαιο, να διέπονται οι συμβάσεις αυτές από αρχές που να διασφαλίζουν τη μη ύπαρξη διακρίσεων, την ίση μεταχείριση, τη διαφάνεια, την αναλογικότητα και τον σεβασμό των δικαιωμάτων των ιδιωτών; Αντίκεινται στις διατάξεις και στις αρχές αυτές της Συνθήκης οι διατάξεις του ιταλικού δικαίου που περιλαμβάνονται στο άρθρο 3, παράγραφος 7, του νόμου 249/1997 και στο άρθρο 1 του νομοθετικού διατάγματος [352/2003], καθόσον οι διατάξεις αυτές επέτρεψαν στους εκμεταλλευόμενους τηλεοπτικά δίκτυα που “υπερβαίνουν” τα όρια που θέτει η αντιμονοπωλιακή νομοθεσία να εξακολουθήσουν να ασκούν αδιαλείπτως τη δραστηριότητά τους, με αποτέλεσμα να αποκλείονται οι επιχειρηματίες που, όπως η εφεσείουσα εταιρία, κατέχουν μεν τη σχετική άδεια, η οποία τους χορηγήθηκε κατόπιν κανονικής διαδικασίας βασιζόμενης στον ανταγωνισμό, αλλά δεν έχουν μπορέσει να ασκήσουν τη δραστηριότητα που αφορά η άδεια, λόγω μη παραχώρησης ραδιοσυχνοτήτων (εξαιτίας της ανεπάρκειας ή της έλλειψης συχνοτήτων που οφείλεται στην προαναφερθείσα συνέχιση της εκμετάλλευσης των λεγόμενων υπερβαινόντων το όριο δικτύων από τους δικαιούχους των δικτύων αυτών);
(2) Do the provisions of the … Treaty which secure freedom to provide services and competition, on the interpretation provided by the Commission in the interpretative communication of 29 April 2000 on grants of rights under Community law, require the principles governing that matter to be capable of ensuring equal nondiscriminatory treatment, as well as transparency, proportionality and respect for the rights of individuals; and are those provisions and principles of the Treaty infringed by Article 3(7) of Italian Law No 249/1997, and by Article 1 of Decree-Law [No 352/2003], inasmuch as those provisions enabled individuals operating networks in breach of the limits laid down by competition law to continue to operate, thereby excluding operators, such as the appellant undertaking, which, though in possession of the relevant rights granted following a regular competitive procedure, were unable to carry on the activity in respect of which such rights were granted because of a failure to allocate frequencies owing to their insufficient number or scarcity as a result of the continued exercise of rights by the owners of networks in breach of the limits on concentrations under antitrust law?
3) Επιβάλλει το άρθρο 17 της […] οδηγίας για την αδειοδότηση την απευθείας εφαρμογή της οδηγίας αυτής στην εθνική έννομη τάξη, από τις 25 Ιουλίου 2003,
(3) With effect from 25 July 2003, does Article 17 of [the Authorisation Directive] render that directive directly effective in the internal legal order and oblige a
ΑΠΟΦΑΣΗ της 31.1.2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-380/05 και επιβάλλει στο κράτος μέλος που έχει χορηγήσει άδειες τηλεοπτικής μετάδοσης (περιλαμβανομένου του δικαιώματος εγκατάστασης δικτύων ή παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικής επικοινωνίας ή του δικαιώματος χρήσης συχνοτήτων) την υποχρέωση προσαρμογής των αδειών αυτών στην κοινοτική ρύθμιση; Συνεπάγεται η υποχρέωση αυτή ότι είναι αναγκαίο να παραχωρούνται πράγματι οι ραδιοσυχνότητες που είναι απαραίτητες για την άσκηση της δραστηριότητας αυτής;
Member State which has granted broadcasting rights (right to install networks or provide electronic communication services or the right to use frequencies) to bring them into line with Community rules; and does that entail the need actually to allocate the frequencies necessary for carrying on the activity in question?
4) Αντίκειται στο άρθρο 9 της […] οδηγίας-πλαισίου και στο άρθρο 5 της οδηγίας για την αδειοδότηση, τα οποία προβλέπουν δημόσιες, διαφανείς και αμερόληπτες διαδικασίες (άρθρο 5), οι οποίες να διεξάγονται με βάση αντικειμενικά, διαφανή, αμερόληπτα και αναλογικά κριτήρια (άρθρο 9), το σύστημα γενικής έγκρισης που προβλέπει το εθνικό δίκαιο (άρθρο 23, παράγραφος 5, του νόμου 112/2004) και το οποίο, επιτρέποντας τη συνέχιση της εκμετάλλευσης των λεγόμενων «υπερβαινόντων το όριο» δικτύων, τα οποία δεν επελέγησαν με διαγωνισμό, καταλήγει να βλάπτει τα δικαιώματα που έχουν άλλες επιχειρήσεις βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας (του άρθρου 17, παράγραφος 2, της […] οδηγίας για την αδειοδότηση), από τις οποίες αφαιρείται, μολονότι οι επιχειρήσεις αυτές έχουν επιλεγεί κατόπιν διαδικασιών με βάση τον ανταγωνισμό, κάθε δυνατότητα να ασκήσουν τη δραστηριότητά τους;
(4) Do Article 9 of [the Framework Directive] and Article 5 of the Authorisation Directive providing for transparent and nondiscriminatory public procedures (Article 5) conducted on the basis of objective, transparent, nondiscriminatory and proportionate criteria (Article 9) preclude a system providing for general authorisation under national law (Article 23(5) of Law No 112/2004); by permitting the continued operation, under that system of networks in breach of limits and not selected under a competitive procedure, do those provisions ultimately impinge on the Community-law rights under (Article 17(2) of the … Authorisation Directive) of other undertakings which are prevented from operating even though they have been successful in competitive procedures?
5) Επιβάλλουν στα κράτη μέλη το άρθρο 9 της [οδηγίας-πλαισίου], τα άρθρα 5, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, και 7, παράγραφος 3, της οδηγίας για την αδειοδότηση και το άρθρο 4 της [σχετικής με τον ανταγωνισμό] οδηγίας την υποχρέωση να μεριμνήσουν ώστε να παύσει, τουλάχιστον από τις 25 Ιουλίου 2003 (άρθρο 17 οδηγίας για την αδειοδότηση), η κατάσταση που χαρακτηρίζεται από την de facto κατάληψη των ραδιοσυχνοτήτων (τη λειτουργία εγκαταστάσεων χωρίς τη χορήγηση γενικής ή ειδικής άδειας κατόπιν σύγκρισης των υποψηφίων) που αφορούν τηλεοπτικές δραστηριότητες, όπως η κρίσιμη εν προκειμένω, έτσι ώστε να μην αναπτύσσεται η δραστηριότητα αυτή κατά παράβαση των αδειών που έχει χορηγήσει το ίδιο το κράτος μέλος μετά από δημόσιο διαγωνισμό αλλά και πέρα από κάθε ορθό προγραμματισμό των εναέριων συχνοτήτων και πέρα από οποιαδήποτε λογική για την ενίσχυση της πολυφωνίας;
(5) Do Article 9 of the [Framework Directive], the second subparagraph of Article 5(2) and Article 7(3) of the Authorisation Directive, and Article 4 of the [Competition Directive], require the Member States to arrange for the cessation, at least as from 25 July 2003 (see Article 17 of the Authorisation Directive), of a situation of de facto use of frequencies (use of facilities without grant of rights or authorisations issued following a selection procedure), on the basis of the broadcasting system already in place, so that broadcasting cannot be undertaken where there is no proper planning in regard to matters concerning the airwaves and no logical increase in pluralism, in contravention of rights awarded by the Member State following a public procedure?
6) Μήπως το κράτος μέλος μπορούσε και μπορεί να επικαλείται την παρέκκλιση που προβλέπουν το άρθρο 5, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της […] οδηγίας για την αδειοδότηση και το άρθρο 4 της [σχετικής με τον ανταγωνισμό] οδηγίας μόνο με σκοπό την προστασία της πολυφωνίας στην πληροφόρηση και τη διασφάλιση της προστασίας της πολιτιστικής ή γλωσσικής πολυμορφίας και όχι υπέρ των εκμεταλλευόμενων δίκτυα που υπερβαίνουν τα όρια που προβλέπει ήδη η εθνική αντιμονοπωλιακή νομοθεσία;
(6) Is the derogation in the second subparagraph of Article 5(2) of the … Authorisation Directive, and in Article 4 of the [Competition Directive], available to be relied on by the Member State solely in order to protect pluralism of information and to guarantee the protection of cultural or linguistic diversity and not in favour of operators of networks in breach of the antitrust limits laid down in national competition legislation?
7) Πρέπει το κράτος μέλος, προκειμένου να επικαλεστεί την παρέκκλιση που προβλέπει το άρθρο 5 της οδηγίας [για την αδειοδότηση], να εκθέσει τους σκοπούς που επιδιώκει στην πραγματικότητα η εθνική ρύθμιση που προβλέπει την παρέκκλιση;
(7) In order to benefit from the derogation under Article 5 of [the Authorisation Directive], does the Member State have to indicate the objectives actually pursued by the national derogatory rules?
8) Μπορεί η παρέκκλιση αυτή να εφαρμόζεται πέρα από την περίπτωση του φορέα της ραδιοτηλεοπτικής δημόσιας υπηρεσίας (στην Ιταλία, της RAI) ακόμη και υπέρ ιδιωτικών φορέων που δεν έχουν ανακηρυχθεί πλειοδότες ή μειοδότες σε διαγωνισμό, άρα σε βάρος επιχειρήσεων στις οποίες, αντίθετα, έχει χορηγηθεί νομότυπα άδεια κατόπιν διαγωνισμού;
(8) May that derogation be applied, in addition to the case of the concessionary of the public broadcasting service (RAI in Italy), in favour also of private operators who have been unsuccessful in competitive procedures and to the detriment of undertakings who may have duly been granted rights following a competitive procedure?
10) Τέλος, διασφαλίζει την απαιτούμενη κατά το κοινοτικό δίκαιο προστασία της πολυφωνίας των πηγών πληροφόρησης και του ανταγωνισμού στον ραδιοτηλεοπτικό τομέα η εθνική ρύθμιση —όπως ο νόμος 112/2004— που προβλέπει ένα νέο όριο, ίσο με το 20 % των πόρων, υπολογιζόμενο σε μια νέα διευρυμένη βάση [το ΟΣΥ (ολοκληρωμένο σύστημα υπηρεσιών) του άρθρου 2, στοιχείο g, και του άρθρου 15 του νόμου 112/2004], που περιλαμβάνει επίσης δραστηριότητες που δεν επηρεάζουν την πολυφωνία των πηγών πληροφόρησης, ενώ η «σχετική αγορά» στην αντιμονοπωλιακή νομοθεσία προσδιορίζεται κανονικά με βάση μια διαφοροποίηση των αγορών του τηλεοπτικού τομέα, αφού γίνεται διάκριση ακόμη και μεταξύ συνδρομητικής τηλεόρασης και μη συνδρομητικών τηλεοράσεων [βλ., μεταξύ άλλων, την απόφαση της Επιτροπής της 21ης Μαρτίου 2000, με την οποία αναγνωρίστηκε το συμβατό ορισμένης συγχώνευσης με την κοινή αγορά στην υπόθεση COMP/JV.
(10) Lastly, is the pluralism of sources of information and of competition in the broadcasting sector, which is guaranteed by European law, secured by national rules, such as Law No 112/2004 providing for a new limit of 20 per cent of resources linked to a new very wide criterion (the ICS — integrated communications system — Article 2(g) and Article 15 of Law No 112/2004)? This criterion also brings in activities which do not affect media pluralism, whereas under antitrust law the “relevant market” is constructed normally by differentiating the markets in the broadcasting sector by drawing a distinction between pay TV and non-pay TV operating via the airwaves (reference is made inter alia to [Commission Decision of 21 March 2000 declaring a concentration to be compatible with the common market (Case No COMP/JV.
37 — BSkyB/Kirch Pay TV, με βάση τον κανονισμό (ΕΟΚ) 4064/89 του Συμβουλίου, και την απόφαση της Επιτροπής της 2ας Απριλίου 2003, με την οποία αναγνωρίστηκε το συμβατό ορισμένης συγχώνευσης με την κοινή αγορά και τη Συμφωνία για τον ΕΟΧ στην υπόθεση COMP/M.2876 — Newscorp/Telepiù];»
37 — BSKYB/Kirch Pay TV], based on [Council Regulation (EEC) No 4064/89 of 21 December 1989 on the control of concentrations between undertakings] Merger Procedure 21/03/2000 and [Commission Decision of 2 April 2003 declaring a concentration to be compatible with the common market and the EEA Agreement (Case No COMP/M. 2876 — Newscorp/Telepiù), based on [Regulation No 4064/89].’
Με τα ερωτήματα που υπέβαλε, το αιτούν δικαστήριο ζητεί κατ’ ουσίαν από το Δικαστήριο να αποφανθεί σχετικά με την ερμηνεία των διατάξεων της Συνθήκης περί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και ελεύθερου ανταγωνισμού, της οδηγίαςπλαισίου, της οδηγίας για την αδειοδότηση, της σχετικής με τον ανταγωνισμό οδηγίας, καθώς και του άρθρου 10 της ΕΣΔΑ, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 6 ΕΕ.
By its questions, the national court asks the Court, essentially, to rule on the interpretation of the provisions of the Treaty on freedom to provide services and competition, the Framework Directive, the Authorisation Directive, the Competition Directive and Article 10 of the ECHR, in so far as Article 6 EU refers thereto.
Καταρχάς, διαπιστώνεται, πρώτον, ότι με ορισμένα ερωτήματά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί εάν ορισμένες διατάξεις της οικείας ιταλικής νομοθεσίας είναι συμβατές με το κοινοτικό δίκαιο.
As a preliminary point, it must be stated, first, that by some of its questions the national court is inviting the Court to give a ruling on the compatibility with Community law of certain provisions of the Italian legislation relevant in this case.
I-8389, σκέψη 43, καθώς και της 23ης Μαρτίου 2006, C-237/04, Enirisorse, Συλλογή 2006, σ. I-2843, σκέψη 24, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
It is not the task of the Court, in preliminary ruling proceedings, to rule upon the compatibility of provisions of national law with Community law or to interpret national legislation or regulations (see Case C-151/02 Jaeger [2003] ECR I-8389, paragraph 43, and Case C-237/04 Enirisorse [2006] ECR I-2843, paragraph 24 and the caselaw cited).
Το Δικαστήριο, πάντως, έχει κρίνει επανειλημμένα ότι είναι αρμόδιο να παράσχει στο εθνικό δικαστήριο όλα τα σχετικά με το κοινοτικό δίκαιο ερμηνευτικά στοιχεία στα οποία μπορεί να στηριχθεί για να εκτιμήσει κατά πόσον οι διατάξεις αυτές συμβιβάζονται προς το κοινοτικό δίκαιο, προκειμένου να εκδώσει απόφαση επί της υποθέσεως της οποίας επιλαμβάνεται (βλ., μεταξύ άλλων, την απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 1993, C-292/92, Hόnermund κ.λπ., Συλλογή 1993, σ. Ι-6787, σκέψη 8, και την προαναφερθείσα στη σκέψη 24 απόφαση Enirisorse).
The Court has, however, repeatedly held that it is competent to give the national court full guidance on the interpretation of Community law in order to enable it to determine the issue of compatibility for the purposes of the case before it (see, inter alia, Case C-292/92 Hünermund and Others [1993] ECR I-6787, paragraph 8, and Enirisorse, paragraph 24).
Επομένως, στην υπό κρίση υπόθεση, το Δικαστήριο πρέπει να περιοριστεί στην εξέταση των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου, παρέχοντας μια ερμηνεία που θα είναι χρήσιμη στο αιτούν δικαστήριο, στο οποίο εναπόκειται να εκτιμήσει τη συμβατότητα των εθνικών νομοθετικών διατάξεων με το κοινοτικό δίκαιο, προκειμένου να αποφανθεί επί της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του.
It is therefore appropriate for the Court, in the present case, to restrict its analysis to the provisions of Community law by providing an interpretation of them which will be of use to the national court, which has the task of determining the compatibility of the provisions of national law with Community law, for the purposes of deciding the dispute before it.
Εντούτοις, το Δικαστήριο αδυνατεί να απαντήσει σε προδικαστικό ερώτημα υποβληθέν από εθνικό δικαστήριο όταν προδήλως προκύπτει ότι η ερμηνεία ενός
None the less, the Court has no jurisdiction to give a preliminary ruling on a question submitted by a national court where it is quite obvious that the ruling sought by that