natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εξάλλου, ο καθού της κύριας δίκης και η Πολωνική Κυβέρνηση ισχυρίζονται ότι μόνο μία προϋπόθεση περί κατοικίας, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, μπορεί να εγγυηθεί τον έλεγχο ότι δεν έχει μεταβληθεί η κατάσταση του δικαιούχου της οικείας παροχής ούτως ώστε να επηρεάζεται το δικαίωμά του επί της παροχής αυτής.
Furthermore, the defendant in the main proceedings and the Polish Government maintain that only a residence condition such as that at issue in the main proceedings is capable of ensuring that it can be verified that the situation of the recipient of the benefit concerned has not been subject to changes which may affect his entitlement to that benefit.
Συναφώς, ο καθού της κύριας δίκης και η Πολωνική Κυβέρνηση επισημαίνουν ότι η αδυναμία προσφυγής στη διοικητική και ιατρική συνδρομή των άλλων κρατών μελών που προβλέπει για τις παροχές κοινωνικής ασφάλειας ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου
In that regard, they state that the fact that there cannot be recourse to the administrative and medical assistance of the other Member States, a possibility provided for in respect of social security benefits by Regulation (EEC) No 1408/71 of the Council of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within
1996 (ΕΕ 1997, L 28, σ.
NERKOWSKA the Community, in the version amended and updated by Council Regulation (EC) No 118/97 of 2 December 1996 (OJ 1997 L 28, p.
1), πλήττει την αποτελεσματικότητα και την πρακτική αξία του ελέγχου των αρμόδιων πολωνικών οργανισμών.
1), renders the monitoring carried out by the competent Polish bodies ineffective.
Περαιτέρω, υποστηρίζουν ότι άλλα λιγότερο περιοριστικά μέτρα δεν θα ήταν εξίσου αποτελεσματικά με την εν λόγω προϋπόθεση.
They also submit that other, less restrictive, measures would not be as effective as the residence condition.
Βεβαίως, τόσο η βούληση εγγύησης του δεσμού μεταξύ της κοινωνίας του οικείου κράτους μέλους και του δικαιούχου της παροχής όσο και η ανάγκη ελέγχου του γεγονότος ότι ο δικαιούχος εξακολουθεί να πληροί τους όρους χορήγησης της παροχής αυτής αποτελούν επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος δυνάμενους να δικαιολογήσουν το γεγονός ότι οι όροι χορήγησης ή καταβολής μιας τέτοιας παροχής μπορούν να επηρεάσουν την ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών του εν λόγω κράτους μέλους.
It is true that both the wish to ensure that there is a connection between the society of the Member State concerned and the recipient of a benefit and the necessity to verify that the recipient continues to satisfy the conditions for the grant of that benefit constitute objective considerations of public interest which are capable of justifying the fact that the conditions for the grant or payment of the benefit may affect the freedom of movement of the citizens of that Member State.
Όσον αφορά την προϋπόθεση ύπαρξης δεσμού με την κοινωνία του οικείου κράτους μέλους, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, προκειμένου περί παροχής όπως η επίμαχη της κύριας δίκης, η οποία δεν διέπεται από το κοινοτικό δίκαιο, τα κράτη μέλη έχουν ευρεία διακριτική ευχέρεια όσον αφορά τον καθορισμό των κριτηρίων αξιολογήσεως ενός τέτοιου συνδέσμου, τηρουμένων των ορίων που επιβάλλει το κοινοτικό δίκαιο (προμνησθείσα απόφαση Tas-Hagen και Tas, σκέψη 36).
As regards the requirement for a connection with the society of the Member State concerned, the Court has held, with regard to a benefit such as that at issue in the main proceedings, which is not covered by Community law, that Member States enjoy a wide margin of appreciation in deciding which criteria are to be used to assess the degree of connection to society, while at the same time being required to comply with the limits imposed by Community law (Tas-Hagen and Tas, paragraph 36).
Επομένως, ένα κράτος μέλος επιτρέπεται να προβλέπει, μέσω προϋποθέσεων ιθαγένειας ή κατοικίας του ενδιαφερομένου, αποζημίωση των αμάχων θυμάτων πολέμου ή καταστολής μόνο για τα άτομα που θεωρεί ότι εκδηλώνουν κάποιο βαθμό σύνδεσης με την κοινωνία του εν λόγω κράτους μέλους.
It is thus lawful for a Member State to restrict, by means of conditions related to the nationality or to the place of residence of the person concerned, the compensation granted to civilian victims of war or repression to persons who are regarded as showing a certain degree of connection to the society of that Member State.
Πάντως, ακόμη και αν ο διαπιστωθείς στη σκέψη 33 της παρούσας αποφάσεως περιορισμός μπορεί να δικαιολογηθεί από τους επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος που μνημονεύθηκαν στην προηγούμενη σκέψη, πρέπει ωστόσο να μην είναι δυσανάλογος προς τον επιδιωκόμενο σκοπό.
However, while the restriction found in paragraph 33 of the present judgment is capable of being justified by objective considerations of public interest such as those mentioned in the previous paragraph, that restriction must also not be disproportionate in the light of the objective pursued.
Πρώτον, όσον αφορά την προϋπόθεση περί συνεχούς κατοικίας στο εθνικό έδαφος καθ’ όλη τη διάρκεια χορήγησης της εν λόγω παροχής, η οποία θεωρείται ως στοιχείο συνδέσμου των αμάχων θυμάτων πολέμου ή καταστολής με την πολωνική κοινωνία, διαπιστώνεται ότι, αν και δεν αμφισβητείται ότι η κατοικία αποτελεί κριτήριο της ύπαρξης ενός τέτοιου δεσμού, υπό συνθήκες όπως αυτές της υπόθεσης της κύριας δίκης, μια τέτοια προϋπόθεση υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού.
First, as regards the condition of continued residence in national territory throughout the period of payment of the benefit which is considered a factor connecting civilian victims of war or repression to Polish society, it must be held that, although it is true that residence constitutes a criterion capable of showing that there is such a connection, the fact remains that, in circumstances such as those of the main proceedings, such a condition goes beyond what is necessary to achieve the objective pursued.
Nerkowska έχει πολωνική ιθαγένεια και έζησε στην Πολωνία για περισσότερο από είκοσι χρόνια, περίοδο κατά την οποία σπούδασε και εργάστηκε.
It is common ground that Ms Nerkowska has Polish nationality and lived in Poland for more than 20 years, during which time she studied and worked there.
Το γεγονός ότι ο δικαιούχος παροχής έχει την ιθαγένεια του κράτους μέλους που χορηγεί την επίμαχη στην κύρια δίκη παροχή και έχει ζήσει στο κράτος αυτό για περισσότερο από είκοσι χρόνια, ως φοιτητής και εργαζόμενος, αρκεί για να αποδείξει την ύπαρξη δεσμών μεταξύ του κράτους αυτού και του δικαιούχου της παροχής αυτής.
The fact that a person is a national of the Member State granting the benefit at issue in the main proceedings and lived in that State for more than 20 years studying and working may be sufficient to establish a connection between that State and the recipient of the benefit.
Δεύτερον, όσον αφορά το επιχείρημα ότι η προϋπόθεση περί κατοικίας είναι ο μοναδικός τρόπος για να ελεγχθεί ότι ο δικαιούχος αναπηρικής σύνταξης εξακολουθεί να πληροί τους όρους χορήγησής της, αρκεί η απάντηση ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι ο επιδιωκόμενος σκοπός δεν μπορεί να επιτευχθεί με άλλα λιγότερο αναγκαστικά αλλά εξίσου αποτελεσματικά μέσα.
Secondly, as regards the argument that the residence condition is the sole means of verifying that the recipient of a disability pension continues to satisfy the conditions for the grant of that pension, it is sufficient to reply that it cannot be reasonably claimed that the objective pursued cannot be achieved by other means which, although less restrictive, are just as effective.
Πράγματι, αν ο ιατρικός ή διοικητικός έλεγχος απαιτούσε την παρουσία στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους του δικαιούχου παρόμοιας με την επίμαχη στην κύρια δίκη παροχής, θα ήταν δυνατόν το εν λόγω κράτος μέλος να ζητήσει από τον δικαιούχο να μεταβεί στο κράτος αυτό προκειμένου να υποβληθεί σε έναν τέτοιο έλεγχο, ακόμη και επί ποινή διακοπής της χορήγησης της παροχής σε περίπτωση αδικαιολόγητης άρνησης του εν λόγω δικαιούχου.
If medical or administrative checks make it necessary for the recipient of a benefit such as that at issue in the main proceedings to be in the territory of the Member State concerned, nothing precludes that Member State from requesting that the recipient go to that State for the purpose of undergoing such a check, including on pain of suspension of payment of the benefit if there is an unwarranted refusal on the part of the recipient.
Επομένως, η προϋπόθεση περί κατοικίας, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο για την επίτευξη του σκοπού του ελέγχου του γεγονότος ότι ο δικαιούχος παροχής εξακολουθεί να πληροί τους όρους χορήγησής της και, ως εκ τούτου, παραβιάζει την προμνησθείσα στις σκέψεις 34 και 40 της παρούσας απόφασης αρχή της αναλογικότητας.
Consequently, a residence condition such as that at issue in the main proceedings goes beyond what is necessary to achieve the objective of verifying that the recipient of a benefit continues to satisfy the conditions for grant of the benefit and, therefore, it fails to comply with the principle of proportionality referred to in paragraphs 34 and 40 of this judgment.
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, η απάντηση στο ερώτημα που υποβλήθηκε είναι ότι το άρθρο 18, παράγραφος 1, ΕΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει νομοθεσία κράτους μέλους δυνάμει της οποίας το κράτος αυτό αρνείται, γενικώς και ανεξαιρέτως, τη χορήγηση στους υπηκόους του παροχής υπέρ των αμάχων θυμάτων πολέμου ή καταστολής για τον λόγο και μόνον ότι οι ενδιαφερόμενοι δεν κατοικούν καθ’ όλη τη διάρκεια χορήγησης της παροχής αυτής στο έδαφος του κράτους αυτού, αλλά στο έδαφος άλλου κράτους μέλους.
In view of the foregoing considerations, the answer to the question referred must be that Article 18(1) EC is to be interpreted as precluding legislation of a Member State under which it refuses, generally and in all circumstances, to pay to its nationals a benefit granted to civilian victims of war or repression solely because they are not resident in the territory of that State throughout the period of payment of the benefit, but in the territory of another Member State.
Υπόθεση C-162/07
Case C-162/07
«Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Υποκείμενοι στον φόρο — Άρθρο 4, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο — Μητρική και θυγατρικές εταιρίες — Εφαρμογή από το κράτος μέλος του καθεστώτος ενός και μόνον υποκειμένου στον φόρο — Προϋποθέσεις — Συνέπειες»
(Sixth VAT directive — Taxable persons — Second subparagraph of Article 4(4) — Parent companies and subsidiaries — Implementation by the Member State of the single taxable person scheme — Conditions — Consequences)
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ης Μαΐου 2008 . . . . . . . .
Judgment of the Court (Third Chamber), 22 May 2008 . . . . . . . . . . . .
Φορολογικές διατάξεις — Εναρμόνιση των νομοθεσιών — Φόροι κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας — Υποκείμενοι στον φόρο
Tax provisions — Harmonisation of laws — Turnover taxes — Common system of value added tax — Taxable persons
(Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου, άρθρο 4 § 4, εδ. 2)
(Council Directive 77/388, Art. 4(4), second subpara.)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-162/07
SUMMARY — CASE C-162/07
Φορολογικές διατάξεις — Εναρμόνιση των νομοθεσιών — Φόροι κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας — Απλουστευμένο σύστημα υποβολής δηλώσεων και καταβολής φόρου προστιθεμένης αξίας
Tax provisions — Harmonisation of laws — Turnover taxes — Common system of value added tax — Mechanism to simplify declarations and payments of value added tax
Η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας δεν απαγορεύει μια εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει, απλώς, διαφορετική μεταχείριση των υποκειμένων στον φόρο που επιθυμούν να επιλέξουν ένα απλουστευμένο σύστημα υποβολής δηλώσεων και καταβολής ΦΠΑ, ανάλογα με το αν η μητρική εταιρία ή επιχείρηση κατέχει το 50 % τουλάχιστον των μετοχών ή μεριδίων των υποχρέων το αργότερο από την αρχή του ημερολογιακού έτους που προηγήθηκε του έτους υποβολής της δηλώσεως, ή, αντιθέτως, αν πληροί τις προϋποθέσεις αυτές μόνον κατόπιν της ημερομηνίας αυτής.
The principle of fiscal neutrality does not preclude national legislation which simply treats taxable persons wishing to opt for a mechanism to simplify value added tax declarations and payments differently according to whether the parent company or body has held more than 50% of the share capital or stock of the persons with whom it is linked since at least the beginning of the calendar year preceding that in which the declaration was made or, on the contrary, satisfies those conditions only after that date.
Εξάλλου, ούτε η αρχή της απαγορεύσεως της καταχρήσεως δικαιώματος ούτε η αρχή της αναλογικότητας απαγορεύουν μια τέτοια ρύθμιση 77/388/ΕΟΚ.
Moreover, neither the principle prohibiting the abuse of rights nor the principle of proportionality precludes such legislation.
Το άρθρο 4, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, της έκτης οδηγίας 77/388, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών, αποτελεί κανόνα του οποίου η εφαρμογή από κράτος μέλος προϋποθέτει προηγούμενη διαβούλευση με τη συμβουλευτική επιτροπή για τον ΦΠΑ και θέσπιση εθνικής ρυθμίσεως παρέχουσας στα φυσικά και ιδίως στα νομικά πρόσωπα που είναι εγκατεστημένα στο εσωτερικό της χώρας και ανεξάρτητα από νομικής απόψεως, αλλά στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους από δημοσιονομικής, οικονομικής και οργανωτικής απόψεως, τη δυνατότητα να μην αντιμετωπίζονται πλέον ως χωριστοί υποκείμενοι στον φόρο, αλλά ως ένας και μοναδικός, με ένα και μοναδικό ατομικό αριθμό ΦΠΑ και, ακολούθως, με αποκλειστική δυνατότητα δηλώσεως ΦΠΑ.
The second subparagraph of Article 4(4) of Sixth Directive 77/388 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes is a provision which, in order to be implemented by a Member State, requires prior consultation by that State of the Advisory Committee on value added tax and the adoption of national legislation authorising persons, in particular companies, established in the territory of the country who, while legally independent, are closely bound to one another by financial, economic and organisational links, no longer to be treated as separate taxable persons for the purposes of value added tax in order to be treated as a single taxable person to whom a single value added tax identification number is allocated and, accordingly, the sole person entitled to submit value added tax declarations.
Ελλείψει προηγούμενης διαβουλεύσεως με τη συμβουλευτική επιτροπή για τον ΦΠΑ, μια εθνική ρύθμιση που θα πληρούσε τα κριτήρια αυτά θα συνιστούσε μεταφορά διατάξεως της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη κατά παράβαση της διαδικαστικής επιταγής του άρθρου 4, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, της έκτης οδηγίας.
Where there has been no prior consultation of the Advisory Committee on value added tax, national legislation which meets those criteria constitutes legislation adopted in breach of the procedural requirement laid down in the second subparagraph of Article 4(4) of Sixth Directive 77/388.
(βλ. σκέψη 23, διατακτ. 1)
(see para. 23, operative part 1)
(βλ. σκέψη 32, διατακτ. 2)
(see para. 32, operative part 2)
Στην υπόθεση C-162/07, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) με απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 26 Μαρτίου 2007, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Corte Suprema di Cassazione (Italy), made by decision of 30 November 2006, received at the Court on 26 March 2007, in the proceedings
Mazák γραμματέας: M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 30ής Ιανουαρίου 2008, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: J. Mazák, Registrar: M. Ferreira, Principal Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 30 January 2008, after considering the observations submitted on behalf of:
— η Ιταλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον I. M.
— the Italian Government, by I. M. Braguglia, acting as Agent, and G. De Bellis, Avvocato dello Stato,
— η Κυπριακή Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την E.
— the Cypriot Government, by E. Syméonidou, acting as Agent,
— η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, εκπροσωπούμενη από τη C.
— the United Kingdom Government, by C. Gibbs, acting as Agent, and I. Hutton, Barrister,
— η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον A. Aresu και την M.
— the Commission of the European Communities, by A. Aresu and M. Afonso, acting as Agents, having decided, after hearing the Advocate General, to proceed to judgment without an Opinion,
AMPLISCIENTIFICA και AMPLIFIN εκδίδει την ακόλουθη
AMPLISCIENTIFICA AND AMPLIFIN gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of the second subparagraph of Article 4(4) of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment (OJ 1977 L 145, p.
49, στο εξής: έκτη οδηγία).
1, the ‘Sixth Directive’).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ, αφενός, των εταιριών Ampliscientifica Srl (στο εξής: Ampliscientifica) και Amplifin SpA (στο εξής: Amplifin) και, αφετέρου, του Ministero dell’Economia e delle Finanze και της Agenzia delle Entrate, σχετικά με τη διορθωτική πράξη επιβολής φόρου προστιθεμένης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) που απευθύνθηκε στην Amplifin για τα έτη 1990 και 1991.
The reference was made in proceedings between Ampliscientifica Srl (‘Ampliscientifica’) and Amplifin SpA (‘Amplifin’) on the one hand and the Ministero dell’Economia e delle Finanze (Ministry of Finance) and the Agenzia delle Entrate (Revenue Authority) on the other concerning an additional assessment to value added tax (‘VAT’) which was addressed to Amplifin in respect of the years 1990 and 1991.
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας ορίζει τα εξής:
Article 4(1) of the Sixth Directive provides as follows:
«Θεωρείται ως υποκείμενος στον φόρο οποιοσδήποτε ασκεί, κατά τρόπο ανεξάρτητο και σε οποιονδήποτε τόπο, μια από τις οικονομικές δραστηριότητες που αναφέρονται στην παράγραφο 2, ανεξαρτήτως του επιδιωκόμενου σκοπού και των αποτελεσμάτων της δραστηριότητας αυτής.»
‘“Taxable person” shall mean any person who independently carries out in any place any economic activity specified in paragraph 2, whatever the purpose or results of that activity.’
Κατά το άρθρο 4, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, της έκτης οδηγίας:
The second subparagraph of Article 4(4) of the Sixth Directive is worded as follows:
«Με την επιφύλαξη της διαβουλεύσεως που προβλέπεται από το άρθρο 29, κάθε κράτος μέλος έχει την ευχέρεια να θεωρεί ως ένα υποκείμενο στον φόρο τα εγκατεστημένα στο εσωτερικό της χώρας πρόσωπα, τα οποία είναι μεν ανεξάρτητα μεταξύ τους από νομικής απόψεως, συνδέονται όμως στενά από χρηματοδοτικής, οικονομικής και οργανωτικής απόψεως.»
‘Subject to the consultations provided for in Article 29, each Member State may treat as a single taxable person persons established in the territory of the country who, while legally independent, are closely bound to one another by financial, economic and organisational links.’
Το άρθρο 27, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας προβλέπει τα εξής:
Article 27(1) of the Sixth Directive provides as follows:
«Το Συμβούλιο δύναται, προτάσει της Επιτροπής, να επιτρέπει ομοφώνως σε κάθε κράτος μέλος τη λήψη ειδικών μέτρων, κατά παρέκκλιση από την παρούσα οδηγία, με σκοπό την απλοποίηση της εισπράξεως του φόρου ή την αποτροπή ορισμένων περιπτώσεων φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής.
‘The Council, acting unanimously on a proposal from the Commission, may authorise any Member State to introduce special measures for derogation from the provisions of this Directive, in order to simplify the procedure for charging the tax or to prevent certain types of tax evasion or avoidance.
Τα προοριζόμενα για απλοποίηση της εισπράξεως του φόρου μέτρα δεν επιτρέπεται να επηρεάζουν, παρά μόνο κατά τρόπο αμελητέο, το ποσό του οφειλομένου φόρου στο στάδιο της τελικής καταναλώσεως.»
Measures intended to simplify the procedure for charging the tax, except to a negligible extent, may not affect the amount of tax due at the final consumption stage.’
Το άρθρο 29 της έκτης οδηγίας προβλέπει την ίδρυση συμβουλευτικής επιτροπής για τον ΦΠΑ.
Article 29 of the Sixth Directive sets up an Advisory Committee on VAT.
Το προεδρικό διάταγμα 633
The Decree of the President of the Republic No 6337
Το άρθρο 73, τρίτο εδάφιο, του προεδρικού διατάγματος 633, της 26ης Οκτωβρίου 1972, για τη θέσπιση και τη ρύθμιση του φόρου προστιθεμένης αξίας (τακτικό
The third paragraph of Article 73 of the Decree of the President of the Republic No 633 of 26 October 1972 establishing and regulating value added tax (ordinary
292, της 11ης Νοεμβρίου 1972), όπως τροποποιήθηκε με το προεδρικό διάταγμα 24, της 29ης Ιανουαρίου 1979 (GURI αριθ.
AMPLISCIENTIFICA AND AMPLIFIN supplement to GURI No 292 of 11 November 1972), as amended by the Decree of the President of the Republic No 24 of 29 January 1979 (GURI No 30 of 31 January 1979), provides as follows:
«Ο Υπουργός Οικονομικών μπορεί να ορίσει με διάταγμα, θεσπίζοντας τις σχετικές λεπτομέρειες εφαρμογής, ότι οι δηλώσεις των θυγατρικών θα υποβάλλονται από τη μητρική εταιρία ή επιχείρηση στο γραφείο της φορολογικής έδρας της και ότι ο φόρος […] θα καταβάλλεται στο ίδιο αυτό γραφείο για το καθαρό συνολικό ποσό που οφείλουν η μητρική εταιρία ή επιχείρηση και οι θυγατρικές της, χωρίς τις απαλλασσόμενες από φόρο προσαυξήσεις.
‘The Minister of Finance shall have authority to issue decrees laying down appropriate rules which provide that declarations of subsidiary companies may be submitted by the parent company or body to the office for the place at which it is registered for tax purposes and that payments … may be made to that office of the total amount due by the parent company or body and by the subsidiary companies, net of any deductible excess.
Οι δηλώσεις αυτές, υπογεγραμμένες επίσης από τη μητρική εταιρία ή επιχείρηση, πρέπει να υποβάλλονται και στα γραφεία της φορολογικής έδρας των θυγατρικών, εφόσον τηρούνται οι λοιπές υποχρεώσεις και δεσμεύσεις των εν λόγω εταιριών.
The declarations, which are also to be signed by the parent company or body, must also be submitted to the offices for the places at which the subsidiary companies are registered for tax purposes, without prejudice to the other obligations and liabilities of those companies.
Ως ελεγχόμενη νοείται η εταιρία της οποίας οι μετοχές ή τα μερίδια ανήκουν σε ποσοστό μεγαλύτερο του 50 % σε άλλη εταιρία από την αρχή του προηγούμενου ημερολογιακού έτους.»
A company shall be regarded as a subsidiary where over 50% of the shares or stock in that company has been held by another company since the beginning of the previous calendar year.’
Το προεδρικό διάταγμα της 13ης Δεκεμβρίου 1979
The Ministerial Decree of 13 December 1979
344, της 19ης Δεκεμβρίου 1979), όπως τροποποιήθηκε με το υπουργικό διάταγμα της 18ης Δεκεμβρίου 1989 (GURI αριθ. 301, της 28ης Δεκεμβρίου 1989, στο εξής: διάταγμα του 1979).
The authority provided for in the third paragraph of Article 73 was implemented by the Ministerial Decree of 13 December 1979 adopting rules on value added tax relating to payments and declarations by subsidiary companies (GURI No 344 of 19 December 1979), as amended by the Ministerial Decree of 18 December 1989 (GURI No 301 of 28 December 1989 (‘the 1979 Decree’).