natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Ιταλική Κυβέρνηση συνήγαγε από τις διατάξεις αυτές ότι τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα να απαγορεύουν κάθε διαφήμιση στους τομείς της υγείας στους οποίους το ζήτημα της διαφήμισης δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο μέτρων εναρμόνισης.
Similarly, the Italian Government has made reference to the provisions of Directive 2001/83 which prohibit the advertising to the general public of medicinal products which are available on medical prescription only and which authorise the Member States to ban advertising of medicinal products the cost of which may be reimbursed.
β) Η δικαιολόγηση του περιορισμού
(b) Whether the restriction may be justified
Η Βελγική Κυβέρνηση εξέθεσε τους λόγους που την οδήγησαν να απαγορεύσει
The Belgian Government has set out the reasons for which the ban on advertising
I-6569, σκέψη 22 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
56 — Case C-262/02 Commission v France [2004] ECR I-6569, paragraph 22 and the caselaw cited.
Σύμφωνα με την ως άνω κυβέρνηση, η πληροφόρηση του κοινού στον τομέα της υγείας πρέπει να πραγματοποιείται απο αντικειμενικές πηγές, η δε διαφήμιση στην οποία προβαίνουν οι ίδιοι οι παρέχοντες δεν πληροί αυτή την προϋπόθεση αντικειμενικότητας.
According to the Italian Government, information provided to the public in the healthcare sector must come from objective sources and advertising carried out by the service providers themselves would not fulfil that requirement of objectivity.
DOULAMIS εξαιρέσεις από την απαγόρευση των περιορισμών της ελεύθερης κυκλοφορίας 58.
DOULAMIS freedoms of movement.
Η προστασία της δημόσιας υγείας περιλαμβάνεται, επίσης, μεταξύ των επιτακτικών λόγων γενικού συμφέροντος που μπορούν να δικαιολογήσουν περιορισμούς της άσκησης των ελευθεριών που εγγυάται η Συνθήκη 59.
58The protection of public health is also one of the overriding reasons relating to the general interest which are capable of justifying restrictions on the freedoms of movement guaranteed by the Treaty. 59
Έχω τη γνώμη, όπως και η Βελγική και η Ιταλική Κυβέρνηση, ότι τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα να απαγορεύουν στους παρέχοντες υπηρεσίες οδοντιατρικής περίθαλψης να διαφημίζουν στο κοινό τις υπηρεσίες τους, εφόσον η απαγόρευση αυτή περιορίζεται πράγματι στην προώθηση των εν λόγω υπηρεσιών.
In the same way as the Belgian and Italian Governments, I am of the opinion that Member States are entitled to prohibit dental care providers from advertising their services to the general public where that prohibition is limited to the promotion of those services.
Την ερμηνεία αυτή στηρίζω στις ακόλουθες σκέψεις.
I base that analysis on the following considerations.
Επίσης, δεν αμφισβητείται ότι πληρούται και η δεύτερη από τις προϋποθέσεις που απαιτεί η νομολογία.
It is also indisputable that the second condition required by caselaw is also fulfilled.
Η απαγόρευση που επιβάλλεται στους παρέχοντες υπηρεσίες να διαφημίζουν με οποιονδήποτε τρόπο στο κοινό τις υπηρεσίες τους είναι πράγματι κατάλληλη να αποτρέψει αυτούς από ενέργειες προβολής τους οι οποίες θα μπορούσαν να πλήξουν την εμπιστοσύνη που τους δείχνουν οι ασθενείς τους, επηρεάζοντας την αξιοπρέπεια του επαγγέλματός τους και να θέσουν, έτσι, σε κίνδυνο την ποιότητα των υπηρεσιών τους.
The ban prohibiting service providers from engaging in advertising of any kind of their services to the general public is indeed intended to prevent them from engaging in advertising activities which might undermine the trust which their patients place in them, by detracting from the dignity of their profession and thus compromising the quality of care.
Κατά πάγια νομολογία, περιορισμοί στην άσκηση της ελεύθερης κυκλοφορίας που απορρέουν από εθνικά μέτρα που εφαρμόζονται αδιακρίτως μπορούν να δικαιολογούνται όταν ικανοποιούν επιτακτικές ανάγκες γενικού συμφέροντος, είναι κατάλληλοι για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού και δεν υπερβαίνουν τα αναγκαία για την επίτευξη του σκοπού αυτού όρια 57.
In accordance with settled caselaw, a restriction on the exercise of the freedoms of movement resulting from a national measure which is applicable without distinction may be justified where it serves overriding requirements relating to the public interest, is suitable for securing the attainment of the objective it pursues and does not go beyond what is necessary in order to attain it. 57
Επομένως, το ζήτημα που αποτελεί το επίκεντρο της υπό κρίση υποθέσεως αφορά το κατά πόσον η απαγόρευση αυτή είναι ανάλογη σε σχέση με τους ανωτέρω επιδιωκόμενους σκοπούς ή, με άλλα λόγια, κατά πόσον οι σκοποί αυτοί μπορούν να προστατευθούν εξίσου αποτελεσματικά με λιγότερο περιοριστικά μέτρα.
The question at the centre of the present case is therefore, in actual fact, whether such a prohibition is disproportionate in relation to such objectives or, in other words, whether those objectives may be achieved just as effectively by measures which are less restrictive.
Το ζήτημα αυτό τίθεται ακόμη πιο επιτακτικά καθόσον κατά την εποχή των καταγγελλόμενων στο πλαίσιο της διαφοράς
That question is particularly apposite given that, at the time of the conduct complained of in the main proceedings, there
Συγκεκριμένα, η προστασία της δημόσιας υγείας περιλαμβάνεται μεταξύ των λόγων που μπορούν να δικαιολογήσουν μέτρα που εισάγουν διακρίσεις σε βάρος των υπηκόοων άλλων κρατών μελών.
The protection of public health is cited as one of the grounds capable of justifying a measure which discriminates against nationals of other Member States.
Συναφώς, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι η υγεία και η ζωή των ανθρώπων κατέχουν την πρώτη θέση μεταξύ των συμφερόντων που προστατεύουν οι διατάξεις της Συνθήκης, οι οποίες προβλέπουν τις δυνατές
The Court has held, in this regard, that the health and life of humans rank foremost among the property or interests protected by the Treaty provisions providing for possible derogations from the prohibition of restrictions on the
57 — Απόφαση CaixaBank France, προπαρατεθείσα (σκέψη 17 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
57 — CaixaBank France, paragraph 17 and the caselaw cited.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-446/05 της κύριας δίκης πραγματικών περιστατικών υφίσταντο κοινοτικές πράξεις οι οποίες είχαν ως σκοπό την προστασία των καταναλωτών από τις υπερβολές της διαφημίσεως και, ειδικότερα, από την παραπλανητική διαφήμιση και τη τηλεοπτική διαφήμιση που δύναται να ενθαρρύνει επιβλαβείς για την υγεία συμπεριφορές.
OPINION OF MR BOT — CASE C-446/05 were already Community measures in place which sought to protect consumers against excessive advertising, in particular against misleading advertising and television advertising which might encourage behaviour prejudicial to health.
της ζωής του.
protection of his life.
Λαμβανομένης υπόψη της σοβαρότητας του ζητήματος, ο ασθενής, όταν καλείται να αποφασίσει κατά πόσον θα αναζητήσει ή μη υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, δεν διαθέτει την ελεύθερη κρίση που διαθέτει όσον αφορά άλλες υπηρεσίες.
Bearing in mind the importance of what is thus at stake, when having to decide whether or not to avail himself of treatment, the patient does not have the same freedom of choice as he does with other services.
Ο ασθενής που αναζητεί υπηρεσίες στον τομέα της υγείας δεν ικανοποεί κάποια επιθυμία, αλλά ανταποκρίνεται σε μια αναγκαιότητα.
When he avails himself of treatment, the patient is not satisfying a desire but responding to a need.
Επομένως, η ύπαρξη του νομοθετικού αυτού πλαισίου με υποχρεώνει να εξετάσω αν η προστασία της δημόσιας υγείας και της αξιοπρέπειας του επαγγέλματος μπορούν να δικαιολογήσουν την απαγόρευση που επιβάλλεται στους παρέχοντες υπηρεσίες οδοντιατρικής περίθαλψης να διαφημίζουν τις υπηρεσίες αυτές με τους ίδιους όρους όπως οποιοσδήποτε άλλος παρέχων υπηρεσίες, δηλαδή να προωθούν την παροχή των υπηρεσιών τους με ανακοινώσεις κάθε μορφής, προκειμένου να παροτρύνουν τον καταναλωτή να κάνει χρήση αυτών.
The existence of that legislation therefore prompts me to examine whether the protection of public health and the protection of the dignity of the profession are capable of justifying a ban prohibiting dental care providers from engaging in advertising in the same way as for any other service provider, that is to say by promoting their services through any form of communication in order to encourage the consumer to purchase them.
Ομοίως, πρέπει να εξεταστεί αν οι λόγοι αυτοί μπορούν να δικαιολογήσουν την απαγόρευση κάθε μορφής διαφημίσεως προς το κοινό.
It must also be ascertained whether those grounds are capable of justifying a ban on any form of advertising to the general public.
Δεύτερον, ο τομέας των υπηρεσιών οδοντιατρικής περίθαλψης, όπως το σύνολο των δραστηριοτήτων στον τομέα της υγείας, αποτελεί έναν από τους τομείς στους οποίους ο βαθμός «ασυμμετρίας στην πληροφόρηση» μεταξύ του παρέχοντος και του αποδέκτη της παροχής, σύμφωνα με την έκφραση που χρησιμοποιεί η Επιτροπή στην προαναφερθείσα έκθεση σχετικά με τον ανταγωνισμό στον τομέα των ελευθερίων επαγγελμάτων 60, είναι, κατά την άποψή μου, ιδιαίτερα υψηλός.
In the second place, the dental care sector, as with all activities in the healthcare sector, is one in which, in my opinion, the degree of ‘asymmetry of information’ between the provider and the recipient of the service, to adopt the expression used by the Commission in its abovementioned Report on Competition in Professional Services, 60is at its highest.
Αυτό σημαίνει ότι ο παρέχων υπηρεσίες διαθέτει, στον τομέα της δραστηριότητάς του, ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο γνώσεων σε σχέση με τον αποδέκτη, με συνέπεια ο αποδέκτης να μην είναι σε θέση να εκτιμήσει ουσιαστικά την ποιότητα της υπηρεσίας την οποία αγοράζει.
This means that, in his area of activity, the service provider has a level of competence which is very much higher than that of the recipient, so that the latter is not in a position to make a genuine assessment of the quality of the service he is purchasing.
Έχω τη γνώμη ότι η προστασία της δημόσιας υγείας δύναται να δικαιολογήσει την απαγόρευση κάθε ανακοινώσεως προς το κοινό που αποσκοπεί στην προσέλκυση ή παρότρυνση πελατών, για τους ακόλουθους λόγους:
I take the view that the protection of public health is capable of justifying a ban on any form of communication which offers enticements or incentives to the general public for the following reasons.
Συνεπώς, λαμβανομένης υπόψη της ασυμμετρίας αυτής στο επίπεδο των γνώσεων και της σοβαρότητας που αντιπροσωπεύει για τον αποδέκτη η απόφαση να αναζητήσει ή μη υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, έχω τη γνώμη ότι η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του ασθενούς και του
Consequently, taking into account that asymmetry in the level of competence and the significance to the patient of the decision whether or not to avail himself of healthcare services, I consider that the relationship of trust between the patient and the healthcare professional is a vital one. In other
Πρώτον, οι παροχές στον τομέα της υγείας δεν συνιστούν παροχές υπηρεσιών κατά τη συνήθη έννοια.
In the first place, healthcare services differ from other services.
Επιπλέον, ο ασθενής καταφεύγει στις υπηρεσίες αυτές ανταποκρινόμενος σε πραγματική ανάγκη που αφορά την αποκατάσταση της υγείας του και, ενδεχομένως, την προστασία
Moreover, a patient who avails himself of those services is responding to a genuine need related to the restoration of his health and, in some cases, the
60 — Σημείο 25.
60 — Point 25.
DOULAMIS προστασίας της δημόσιας υγείας και τον τρόπο με τον οποίο θα επιτευχθεί ο σκοπός αυτός, τηρώντας, εξυπακούεται, την αρχή της αναλογικότητας 61, έχω τη γνώμη ότι τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ δεν αποκλείουν την απαγόρευση αυτή.
DOULAMIS be achieved, having due regard, of course, to the principle of proportionality, 61I am of the opinion that such a prohibition is not contrary to Articles 43 EC and 49 EC.
ασκούντος σχετικό με την υγεία επάγγελμα έχει ουσιώδη χαρακτήρα.
words, it must be possible for the patient to be convinced that, when that practitioner advises or recommends that he follow a course of treatment, the reasons for that advice or recommendation relate solely to the protection of his health.
Πάντως, η απαγόρευση αυτή υπόκειται σε περιορισμούς.
That prohibition cannot, however, be unlimited.
Αυτό σημαίνει ότι το κοινό πρέπει να είναι σε θέση να γνωρίζει τα στοιχεία ταυτότητας του παρέχοντος υπηρεσίες, φυσικού ή νομικού προσώπου, τις δραστηριότητες που αυτός έχει δικαίωμα να ασκεί, τον τόπο ασκήσεως, τις ώρες επισκέψεων, καθώς και τους τρόπους επικοινωνίας με αυτόν, όπως τους αριθμούς τηλεφώνου, τηλεομοιοτυπίας ή κάποια διεύθυνση Internet.
This means that the public must have some way of knowing the identity of the service provider, be that a natural or a legal person, the services which he is permitted to provide, the place where he provides them, his hours of business and contact details, such as telephone and fax numbers or an internet address.
Για τον λόγο αυτό, συμμερίζομαι την άποψη της Βελγικής και της Ιταλικής Κυβέρνησης που υποστηρίζουν ότι η σχέση αυτή εμπιστοσύνης θα εθίγετο κατ’ ανάγκην, αν οι παρέχοντες υπηρεσίες οδοντιατρικής περίθαλψης μπορούσαν να προβαίνουν σε διαφήμιση απευθυνόμενη στο κοινό προκειμένου να προωθήσουν τις υπηρεσίες τους.
That is why I share the opinion of the Belgian and Italian Governments when they state that that relationship of trust would necessarily be undermined if dental care providers were permitted to advertise to the general public in order to promote their services.
Σε μια τέτοια περίπτωση, θα ήταν εύλογο ο ασθενής να φοβάται ότι όταν ο οικείος επαγγελματίας τον συμβουλεύει ή του συνιστά να αναζητήσει υπηρεσίες οδοντιατρικής περίθαλψης, η συμβουλή ή η σύσταση αυτή έχουν ως κίνητρο, τουλάχιστον εν μέρει, το οικονομικό όφελος του επαγγελματία.
In such circumstances, the patient might legitimately fear that, when the practitioner advises or recommends that he follow a course of treatment, that advice or recommendation is motivated, at least in part, by the economic interests of the practitioner.
Επομένως, ο ασθενής θα μπορούσε να μη δώσει ιδιαίτερη σημασία στη συμβουλή ή τη σύσταση αυτή και να θέσει, έτσι, σε κίνδυνο την κατάσταση της υγείας του, αρνούμενος ή αναβάλλοντας την προταθείσα παροχή.
The patient might then reassess the value of that advice or recommendation and thus compromise his state of health by refusing or deferring the treatment proposed.
Επομένως, η πρόσβαση του κοινού στις αντικειμενικές αυτές πληροφορίες είναι αναγκαία για την υλοποίηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των επαγγελματιών του τομέα της υγείας.
Public access to such factual information is therefore necessary in order to put into effect the free movement of healthcare professionals.
Επίσης, συμβάλλει στην καλύτερη προστασία της δημόσιας υγείας, καθόσον ευνοεί τυην κινητικότητα των ασθενών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
It also helps to improve the protection of public health by facilitating patient mobility within the Union.
Η εξέλιξη της νομολογίας του Δικαστηρίου μετά την απόφαση
Developments in the Court’s caselaw since the judg-
61 — Βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 25ηs Ιουλίου 1991, C-1/90 και C-176/90, Aragonesa de Publicidad Exterior και Publivía (Συλλογή 1991, σ. I-4151, σκέψη 16).
61 — See, to that effect, Joined Cases C-1/90 and C-176/90 Aragonesa de Publicidad Exterior and Publivía [1991] ECR I-4151, paragraph 16.
Κατά συνέπεια, έχω τη γνώμη ότι η προστασία της δημόσιας υγείας μπορεί πράγματι να δικαιολογήσει την απαγόρευση που επιβάλλεται στους παρέχοντες υπηρεσίες οδοντιατρικής περίθαλψης, κάθε διαφημίσεως για την προώθηση των υπηρεσιών τους.
Consequently, I am of the opinion that the protection of public health may properly justify a ban prohibiting dental care providers from engaging in any form of advertising to the general public to promote their services.
Στο μέτρο που, ελλείψει κοινών ή εναρμονισμένων κανόνων, σε κάθε κράτος μέλος απόκειται να καθορίζει το επιθυμητό επίπεδο
In so far as, in the absence of common or harmonised rules on advertising in the dental care sector, it is for each Member State to decide on the degree of protection which it wishes to afford to public health and on the way in which that level of protection is to
Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εκτιμήσει αν, εν προκειμένω, οι διαφημίσεις που καταχώρισε ο Ι. Doulamis στον τηλεφωνικό κατάλογο της Belgacom, εξέρχονται του πλαισίου του ως άνω περιορισμού, ενόψει, ιδίως, του τρόπου παρουσίασης των διαφημίσεων αυτών και των ενδείξεων «Άμεση επιδιόρθωση σε μία ώρα», «Δωρεάν έλεγχος και παροχή συμβουλών», «Εξατομικευμένες υπηρεσίες» και «Μεταφορά από την κατοικία».
It is for the national court to assess whether, in the case at issue, the advertisements which Mr Doulamis placed in the Belgacom telephone directory fall outside that limitation, in the light, in particular, of the manner in which those advertisements were presented and details such as ‘Immediate one-hour repairs’, ‘Free check-ups and consultations’, ‘Personal service’ and ‘Home visits’.
C-120/95, Decker 62 και την προαναφερθείσα απόφαση Kohll αποδεικνύει ότι όλο και περισσότεροι ασθενείς αναζητούν περίθαλψη σε άλλα κράτη μέλη.
ments in Decker 62and Kohll demonstrate that patients are increasingly seeking healthcare in other Member States.
Η τάση αυτή εξηγείται από διάφορους λόγους.
There are several reasons for that trend.
Οι ασθενείς αυτοί ενδέχεται να θέλουν να επωφεληθούν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης με χαμηλότερο κόστος, ή να υποβληθούν σε είδος περιθάλψεως που δεν είναι διαθέσιμο στο κράτος μέλος της κατοικίας τους, ή ακόμη να τύχουν ταχύτερης περιθάλψεως σε σχέση με το κράτος μέλος αυτό.
They may, for example, wish to benefit from less expensive healthcare or treatments which do not exist in their State of residence, or they may wish to be treated more quickly than in the State of residence.
Η κινητικότητα αυτή των ασθενών, καθόσον τους παρέχει τη δυνατότητα προσβάσεως σε περισσότερες υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε σχέση με το κράτος μέλος τους, συμβάλλει, επίσης, στην προστασία της δημόσιας υγείας.
This mobility, in giving patients access to a wider range of healthcare than is available in their Member State, also contributes to the protection of public health.
Εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία απαγορεύει στους παρέχοντες υπηρεσίες οδοντιατρικής περίθαλψης να διαφημίζουν, άμεσα ή έμμεσα, στο κοινό τις υπηρεσίες τους δεν θα πρέπει να φθάνει μέχρι του σημείου να απαγορεύει την απλή μνεία εκ μέρους αυτών, χωρίς σκοπό προσέλκυσης ή παρότρυνσης πελατών, σε τηλεφωνικό κατάλογο ή σε άλλα μέσα πληροφόρησης του κοινού, των στοιχείων που τους επιτρέπουν να καταστήσουν γνωστή την επαγγελματική τους ιδιότητα, όπως των στοιχείων ταυτότητάς τους, των δραστηριοτήτων τις οποίες έχουν δικαίωμα να ασκούν, του τόπου στον οποίο τις ασκούν, των ωρών επισκέψεων και των τρόπων επικοινωνίας με αυτούς.
A national law prohibiting dental care providers from advertising their services, whether directly or indirectly, to the general public should not go so far as to prohibit such service providers from giving, in a telephone directory or other source of information accessible by the public, basic details, free from enticements or incentives, making known their existence as professionals, such as their name, the activities they are permitted to pursue, the place where they pursue them, their hours of business and their contact details.
62 — Απόφαση της 28ης Απριλίου 1998 (Συλλογή 1998, σ. I-1831).
62 — Case C-120/95 [1998] ECR I-1831.
Υπό τις συνθήκες αυτές, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο αιτούν δικαστήριο ότι εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία απαγορεύει στους παρέχοντες υπηρεσίες οδοντιατρικής περίθαλψης, στο πλαίσιο ασκήσεως ελευθερίου επαγγέλματος ή λειτουργίας οδοντιατρείου, να διαφημίζουν με οποιονδήποτε τρόπο, άμεσα ή έμμεσα, στο κοινό τις υπηρεσίες τους συνιστά περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, κατά την έννοια των άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ.
In the light of the foregoing considerations, I shall propose that the Court’s answer to the referring court should be that a national law which prohibits dental care providers, in the context of professional services or a dental surgery, from engaging in advertising of any kind of their services, whether directly or indirectly, to the general public constitutes a restriction on the freedom of establishment and the freedom to provide services within the meaning of Articles 43 EC and 49 EC.
Πάντως, ο περιορισμός αυτός δικαιολογείται από την προστασία της δημόσιας υγείας, υπό τον όρον ότι η επίμαχη εθνική νομοθετική ρύθμιση δεν απαγορεύει την εκ μέρους των παρεχόντων απλή μνεία, χωρίς σκοπό προσέλκυσης ή παρότρυνσης πελατών, σε τηλεφωνικό κατάλογο ή σε άλλα μέσα πληροφόρησης του κοινού, των στοιχείων που τους επιτρέπουν να καταστήσουν γνωστή την επαγγελματική τους ιδιότητα, όπως των στοιχείων ταυτότητάς τους, των δραστηριοτήτων τις οποίες έχουν δικαίωμα να ασκούν, του τόπου στον οποίο τις ασκούν, των ωρών επισκέψεων και των τρόπων επικοινωνίας με αυτούς.
However, that restriction is justified on the ground of the protection of public health where the national legislation in question does not have the effect of prohibiting such service providers from giving, in a telephone directory or other source of information accessible by the public, basic details, free from enticements or incentives, making known their existence as professionals, such as their name, the activities they are permitted to pursue, the place where they pursue them, their hours of business and their contact details.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, προτείνω στο υποβληθέν από το tribunal de première instance de Bruxelles προδικαστικό ερώτημα να δοθεί η ακόλουθη απάντηση:
In the light of the foregoing, I propose that the Court should reply to the question referred for a preliminary ruling by the Tribunal de première instance de Bruxelles as follows:
«Τα άρθρα 81 ΕΚ, 3, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, ΕΚ και 10, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, σε συνδυασμό, έχουν την έννοια ότι επιτρέπουν εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία απαγορεύει στους παρέχοντες υπηρεσίες οδοντιατρικής περίθαλψης, στο πλαίσιο ασκήσεως ελευθερίου επαγγέλματος ή λειτουργίας οδοντιατρείου, να διαφημίζουν με οποιονδήποτε τρόπο, άμεσα ή έμμεσα, στο κοινό τις υπηρεσίες τους.
‘Article 81 EC, Article 3(1)(g) EC, and the second paragraph of Article 10 EC, read in conjunction, must be interpreted as meaning that it does not preclude a national law which prohibits dental care providers, in the context of professional services or a dental surgery, from engaging in advertising of any kind of their services, whether directly or indirectly, to the general public.
Πάντως, η νομοθετική αυτή ρύθμιση συνιστά περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών κατά την έννοια των άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ.
However, such legislation constitutes a restriction on the freedom of establishment and the freedom to provide services within the meaning of Articles 43 EC and 49 EC.
Ο περιορισμός αυτός δικαιολογείται από την προστασία της δημόσιας υγείας, εφόσον η επίμαχη εθνική νομοθετική ρύθμιση δεν απαγορεύει την εκ μέρους των παρεχόντων απλή μνεία, χωρίς σκοπό προσέλκυσης ή παρότρυνσης πελατών, σε τηλεφωνικό κατάλογο ή σε άλλα μέσα πληροφόρησης του κοινού, των στοιχείων που τους επιτρέπουν να καταστήσουν γνωστή την επαγγελματική τους ιδιότητα, όπως των στοιχείων ταυτότητάς τους, των δραστηριοτήτων τις οποίες έχουν δικαίωμα να ασκούν, του τόπου στον οποίο τις ασκούν, των ωρών επισκέψεων και των τρόπων επικοινωνίας με αυτούς.»
That restriction is justified on the ground of the protection of public health where the national legislation in question does not have the effect of prohibiting dental care providers from giving, in a telephone directory or other source of information accessible by the public, basic details, free from enticements or incentives, making known their existence as professionals, such as their name, the activities they are permitted to pursue, the place where they pursue them, their hours of business and their contact details.’
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) της 13ης Μαρτίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Second Chamber)