natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Schneider υποστήριξε και σε σχέση με το τρίτο προδικαστικό ερώτημα ότι, σύμφωνα με τον προστατευτικό σκοπό του κανονισμού, είναι δυνατόν να απαγορεύονται μόνο χρήσεις που ενέχουν κίνδυνο παραπλανήσεως.
However, a risk of confusion with Spanish, Portuguese and other wines in respect of which the terms in question are protected does not exist in particular where the (German) region is also indicated.
Η Ελληνική Κυβέρνηση θεωρεί ότι η απαγόρευση της χρήσεως των προστατευομένων ενδείξεων υφίσταται και όσον αφορά τη χρήση για οίνους από κράτη παραγωγής διαφορετικά από το της προστατευομένης ενδείξεως.
The Hellenic Government takes the view that the prohibition on using the protected terms also applies to use for wines from States of origin other than that of the protected term.
Το ομόσπονδο κράτος Ρηνανίας-Παλατινάτου, με τις έγγραφες παρατηρήσεις του, δεν εξέφρασε άποψη σχετικά με το τρίτο προδικαστικό ερώτημα.
The Land Rheinland-Pfalz did not comment on the third question in its written observations.
Κατά τη συνεδρίαση, το κράτος Ρηνανίας-Παλατινάτου συντάχθηκε, όσον αφορά το τρίτο προδικαστικό ερώτημα, με τις απόψεις της Ιταλίας, της Ελλάδας και της Επιτροπής.
At the hearing Rheinland-Pfalz supported the submissions on the third question made by Italy, Greece and the Commission.
Η Ιταλική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι παραδοσιακές ενδείξεις προστατεύονται, σύμφωνα με το άρθρο 24 του κανονισμού 753/2002, σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση από κάθε απομίμηση ή αναφορά.
The Italian Government argues that under Article 24 of Regulation No 753/2002 traditional terms are protected against any imitation or evocation throughout the European Union.
Στο πλαίσιο αυτό, η προστασία αυτή εφαρμόζεται
Within that framework the protection applies exclusively to wines which are eligible for protection and come from a certain producer Member State. In
Κατά την άποψη της Επιτροπής, το τρίτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να νοηθεί πιο στενά.
In the opinion of the Commission, the third question must be construed more narrowly.
Η ερμηνεία του άρθρου 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 753/2002 αφορά, κατ’ ουσίαν, το κατά πόσον απαγορεύεται η χρήση των ενδείξεων «Reserve» ή «PrivatReserve» για οίνους της κατηγορίας v.q.p.r.d που παράγονται στη Γερμανία, δεδομένου ότι η ένδειξη «Reserve» αναφέρεται στο παράρτημα ΙΙΙ ως συμπληρωματική παραδοσιακή ένδειξη για οίνους της ίδιας κατηγορίας που παράγονται στην Αυστρία.
The interpretation of Article 24(2) of Regulation No 753/2002 essentially revolves around whether the use of the terms ‘Reserve’ and ‘PrivatReserve’ is prohibited for wines in the category ‘quality wine psr’ produced in Germany because the designation ‘Reserve’ is listed in Annex III as an ‘other traditional term’ for wines in the same category produced in Austria.
Στο ερώτημα αυτό πρέπει, κατά την άποψη της Επιτροπής, προς την οποία συνάσσεται και η Ισπανική Κυβέρνηση, να δοθεί καταφατική απάντηση διότι, σύμφωνα με το άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 753/2002, οι παραδοσιακές ενδείξεις που εμφαίνονται στο παράρτημα III προορίζονται για τους
In the view of the Commission, which is also endorsed by the Spanish Government, that question should be answered in the affirmative because under Article 24(2) of Regulation No 753/2002 the traditional terms listed in
SCHNEIDER οίνους με τους οποίους συνδέονται, δηλαδή τους οίνους που ανήκουν στην ίδια κατηγορία.
Annex III are reserved for wines with which they are linked, that is to say wines belonging to the same categories of wine.
Κατά συνέπεια, η ένδειξη «Reserve» προορίζεται για τους οίνους της κατηγορίας v.q.p.r.d που παράγονται στην Αυστρία και τυγχάνει προστασίας από κάθε σφετερισμό, απομίμηση ή αναφορά όσον αφορά οίνους της ίδιας κατηγορίας που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη, συνεπώς και έναντι οίνων της κατηγορίας v.q.p.r.d που έχουν παραχθεί στη Γερμανία.
Thus the designation ‘Reserve’ is reserved for wines in the category ‘quality wine psr’ produced in Austria and is protected against unlawful misuse, imitation or evocation for wines in the same category from other Member States, including wines in the category ‘quality wine psr’ produced in Germany.
οίνων. Για τον λόγο αυτό πρέπει, κατά την ερμηνεία του κανονισμού που ακολουθεί, να ληφθεί υπόψη η ιστορία της θέσπισης του κανονισμού 1493/1999, ιδίως η συνειδητή διαρθρωτική τροποποίηση των βασικών αρχών της νομοθεσίας περί ονομασιών, σε σχέση με τον προϊσχύσαντα κανονισμό 2392/89 6.
In the interpretation given below it is therefore important to bear in mind the historical background to Regulation No 1493/1999, in particular the deliberate structural modification of the fundamental principles of the legislation on wine designations compared with its predecessor, Regulation (EEC) No 2392/89.
Όσον αφορά τις ενδείξεις για τους μη αφρώδεις οίνους, το σύστημα του κανονισμού 2392/89 χαρακτηριζόταν από την αρχή της απαγορεύσεως, σύμφωνα με την οποία μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μόνον οι ενδείξεις που αναφέρονταν κατά τρόπο περιοριστικό στον κανονισμό 7.
6The system of Regulation No 2392/89 was characterised with respect to wine designations for still wines by the principle of prohibition, according to which only the designations listed exhaustively in the regulation could be used.
Αντιθέτως, αρχικώς απαγορεύονταν, σύμφωνα με τα άρθρα 11 και 12, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 2392/89, όλες οι ενδείξεις που δεν αναφέρονταν στον κανονισμό, με ελάχιστες εξαιρέσεις, μέχρις ότου ο κανονισμός 1427/96 8 υιοθέτησε μια κάπως περισσότερο ελαστική λύση 9.
7 On the other hand, under Article 11 and the first subparagraph of Article 12(1) of Regulation No 2392/89 all designations not listed in the regulation were originally prohibited, with a few exceptions, until Regulation No 1427/96 8introduced a certain relaxation. 9
Λόγω του ότι η αρχή της απαγορεύσεως θεωρήθηκε πολύ αυστηρή και μη
Since the principle of prohibition was felt to be too rigid and no longer consistent
Διαφορετική ερμηνεία δεν δικαιολογεί ούτε η αχρησία των προαιρετικών ενδείξεων οίνων, την οποία φοβάται το BverwG.
The blocked development of optional wine designations feared by the Bundesverwaltungsgericht does not justify any other interpretation either.
Τέτοιου είδους αχρησία απορρέει αναγκαστικά από κάθε απαγόρευση παράνομων σφετερισμών και καλύπτει μόνον τις πανομοιότυπες, όχι όμως τις απλώς παρεμφερείς ή παράγωγες ενδείξεις, όπως την ένδειξη «Privat-Reserve».
This follows inevitably from any prohibition on unlawful misuse and also covers only identical, and not merely similar or derived terms, like the term ‘Privat-Reserve’.
Η ένδειξη αυτή μπορεί να χρησιμοποιείται ελεύθερα, εφόσον δεν συντρέχει παράνομη απομίμηση ή αναφορά, ζήτημα που πρέπει να κρίνει το εθνικό δικαστήριο.
That term may be used freely provided there is no unlawful imitation or evocation, which is to be assessed by the national court.
Τελικώς, η ερμηνεία που πρεσβεύει το BverwG επιβάλλεται για λόγους αποτελεσματικότητας της προστασίας των ενδείξεων οίνων στην κοινή αγορά (effet utile).
Ultimately the interpretation favoured by that court is necessary for reasons of the effectiveness (effet utile) of the protection of wine designations in the Common Market.
6 — Κανονισμός (ΕΟΚ) του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1989, σχετικά με τη θέσπιση των γενικών κανόνων για την περιγραφή και την παρουσίαση των οίνων και των γλευκών σταφυλιών (ΕΕ L 232, σ. 13).
6 — Council Regulation (EEC) No 2392/89 of 24 July 1989 laying down general rules for the description and presentation of wines and grape musts (OJ 1989 L 232, p. 13).
Στον κανονισμό αυτό προστέθηκε και ο κανονισμός (ΕΟΚ) 3201/90 της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 1990, περί των λεπτομερειών εφαρμογής για τον χαρακτηρισμό και την παρουσίαση οίνων και γλευκών σταφυλής.
That regulation was followed by Commission Regulation (EEC) No 3201/90 of 16 October 1990 laying down detailed rules for the description and presentation of wines and grape musts (OJ 1990 L 309, p. 1).
V — Εκτίμηση της γενικής εισαγγελέα
V — Advocate General’s assessment
7 — Το Δικαστήριο, με την απόφαση της 5ης Ιουλίου 1995, C-46/94, Voisine (Συλλογή 1995, σ. I-1859, σκέψεις 22 και 27), διαπίστωσε, παραπέμποντας στα άρθρα 11 και 12 του κανονισμού 2392/89, ότι τα άρθρα αυτά καταδεικνύουν τη βούληση του κοινοτικού νομοθέτη να καταρτίσει, με τον κανονισμό αυτόν, ένα λεπτομερή και πλήρη κώδικα διέποντα την περιγραφή και την παρουσίαση των οίνων και καθορίζουν τις μόνες επιτρεπόμενες ενδείξεις για την περιγραφή ενός v.q.p.r.d. στην ετικέτα.
7 — In Case C-46/94 Voisine [1995] ECR I-1859, paragraphs 22 and 27, the Court held, with reference to Articles 11 and 12 of Regulation No 2392/89, that they reveal the Community legislature’s intention to adopt, in that regulation, a detailed and complete code governing the description and presentation of wines and that both those articles determine the sole particulars permitted for describing quality wine psr on the labelling.
8 — Κανονισμός (ΕΚ) του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1996, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 2392/89 σχετικά με τη θέσπιση των γενικών κανόνων για την περιγραφή και την παρουσίαση των οίνων και των γλευκών σταφυλιών (ΕΕ L 184, σ. 3).
8 — Council Regulation (EC) No 1427/96 of 26 June 1996 amending Regulation No 2392/89 laying down general rules for the description and presentation of wines and grape musts (OJ 1996 L 184, p. 3).
Βλ., επίσης, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Geelhoed της 14ης Μαρτίου 2002 στην υπόθεση C-81/01, Borie Manoux (Συλλογή 2002, σ.
See also the Opinion of Advocate General Geelhoed in Case C-81/01 Borie Manoux [2002] ECR I-9259, point 29, in which it was stated, with regard to the use of an indication for wines not regulated by Community law ‘that any statement on the label of a quality wine psr needs to have an explicit basis in Regulation No 2392/89.’
Ο κανονισμός 1493/1999 προέβη σε νέα ρύθμιση της κοινής οργανώσεως αγοράς των
Regulation No 1493/1999 reformed the common organisation of the market in wine.
Κατά την ερμηνεία των κανόνων της νομοθεσίας περί των ονομασιών των αμπελοοινικών προϊόντων πρέπει, εξαρχής, να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι εθνικές διατάξεις περί σημάνσεως δεν θίγουν μόνον τα εμπορικά συμφέροντα των καταναλωτών, αλλά μπορούν να επιφέρουν και περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των
It should be borne in mind, first of all, in interpreting the rules of the legislation on wine designations, that national labelling rules affect not only the commercial interests of consumers, but also entail a restriction on the free movement of goods. Therefore, in
Σύμφωνα με την αρχή του επιτρεπτού ή της απαγορεύσεως της καταχρήσεως, όσον αφορά τους μη αφρώδεις οίνους, επιτρέπονται, εκτός από τις προαιρετικές ενδείξεις που αναφέρονται στον κανονισμό 1493/1999, όλες οι λοιπές χρήσιμες ενδείξεις, εφόσον δεν απαγορεύονται από τον νόμο και δεν οδηγούν σε παραπλάνηση των καταναλωτών 11.
According to the principle of authorisation or misuse, in addition to the optional designations listed in Regulation No 1493/1999, all other useful information for still wines is permitted unless it is prohibited by law or misleads consumers.
Αυτή η ελαστικότητα χαρακτηρίστηκε και ως φιλελευθεροποίηση.
11This relaxation has also been described as liberalisation.
13 — Η 50ή αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 1493/1999 έχει ως εξής: «H περιγραφή, ονομασία και παρουσίαση των προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις προοπτικές εμπορίας τους· κατά συνέπεια, στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες που να διέπουν τα θέματα αυτά, οι οποίοι θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα νόμιμα συμφέροντα των καταναλωτών και των παραγωγών, και θα διευκολύνουν την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και την παραγωγή προϊόντων ποιότητας·οι θεμελιώδεις αρχές αυτών των κανόνων πρέπει να προβλέπουν την υποχρεωτική χρησιμοποίηση ορισμένων ενδείξεων που θα επιτρέπουν την ταυτοποίηση του προϊόντος και θα παρέχουν στον καταναλωτή ορισμένες σημαντικές πληροφορίες, καθώς και την προαιρετική χρήση ορισμένων άλλων ενδείξεων, βάσει κοινοτικών κανόνων ή με την επιφύλαξη διατάξεων για την πρόληψη της απάτης.»
13 — Recital 50 in the preamble to Regulation No 1493/1999 states: ‘The description, designation and presentation of products covered by this Regulation can have significant effects on their marketability; this Regulation should therefore lay down rules in this connection which take into account the legitimate interests of consumers and producers and promote the smooth operation of the internal market and the production of quality products; the fundamental principles of these rules should provide for the obligatory use of certain terms so as to identify the product and provide consumers with certain important items of information and the optional use of other information on the basis of Community rules or subject to rules concerning the prevention of fraudulent practices.’
10 — Η δέκατη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 753/2002 έχει ως εξής: «Ο κανονισμός (ΕΚ) 1493/1999 έχει εναρμονίσει τη σήμανση για όλα τα αμπελοοινικά προϊόντα με βάση το υπόδειγμα που έχει ήδη συνταχθεί για τους αφρώδεις οίνους επιτρέποντας τη χρήση όρων άλλων από εκείνους που ρητά έχουν ρυθμισθεί στην κοινοτική νομοθεσία, υπό τον όρο ότι είναι ακριβείς.
10 — Recital 10 in the preamble to Regulation No 753/2002 states: ‘Regulation (EC) No 1493/1999 harmonises the labelling for all wine sector products with the model already established for sparkling wines, by allowing the use of terms other than those expressly covered by Community legislation, provided that they are accurate.
Πρέπει συνεπώς να εναρμονιστούν με τον ίδιο τρόπο οι διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού αυτού με βάση το υπόδειγμα που έχει καθοριστεί για τους αφρώδεις οίνους φροντίζοντας ώστε να απομακρυνθεί οποιοσδήποτε κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ των όρων αυτών και εκείνων που έχουν ήδη θεσπιστεί και η χρήση τέτοιων όρων να υπαχθεί στην υποχρέωση για τους εμπορευόμενους να αποδεικνύουν την ακρίβειά τους σε περίπτωση αμφιβολίας.»
The rules for implementing this Regulation should therefore also be harmonised in the same way, using the model established for sparkling wines, while ensuring that there is no risk of these other terms being confused with the terms covered by Community legislation and that such terms may be used only if operators can prove their accuracy where there is any doubt.’
Ο συγγραφεύς τονίζει ότι η φιλελευθεροποίηση της νομοθεσίας περί ονομασιών θεωρείτο ότι, συνολικώς, θα δημιουργούσε μεγαλύτερη διαφάνεια και θα παρείχε περισσότερες πληροφορίες στους καταναλωτές, με θετικές επιπτώσεις για τις πωλήσεις.
The author stresses that the liberalisation of the legislation on wine designations was generally intended to create more transparency and information for consumers, with positive effects on sales.
Επισημαίνει όμως ακόμη ότι, με τον τρόπο αυτό, δεν καθίσταται απλούστερη η απάντηση στο ερώτημα, ποιες πληροφορίες είναι επιτρεπτές, υποκείμενες μόνον στον περιορισμό της απαγορεύσεως παραπλανήσεως, ή δεν επιτρέπονται λόγω της υπάρξεως ενδείξεων που υπόκεινται σε ρύθμιση.
However, he also points out that this had not made it any easier to answer the question what information is permitted or is limited only by the prohibition on misleading consumers and what is not permitted because of particulars already regulated.
12 — Έβδομη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 1493/1999.
12 — Recital 7 in the preamble to Regulation No 1493/1999.
SCHNEIDER εμπορευμάτων.
SCHNEIDER accordance with the decision in Clinique, 15prohibitions on misleading information in
Στο μέτρο αυτό, σύμφωνα με την απόφαση Clinique 15, πρέπει ακόμη και οι απαγορεύσεις παραπλανήσεως της κοινοτικής νομοθεσίας, και ιδίως αυτές, να ερμηνεύονται υπό το πρίσμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων 16.
Community legislation must also be interpreted specifically in the light of the free movement of goods. 16 The risk of misleading consumers cannot override the requirements of the free movement of goods unless that risk is sufficiently serious.
Ο κίνδυνος εξαπατήσεως των καταναλωτών δεν μπορεί να έχει το προβάδισμα έναντι των απαιτήσεων της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων παρά μόνο στον βαθμό που είναι αρκούντως σοβαρός 17.
17 For that reason I would warn against a very broad interpretation of the criteria relating to misleading information.
1493/1999, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι οι ενδείξεις «Reserve» και «Grande Reserve» ή «Reserve» και «PrivatReserve» μπορούν, για οίνους που έχουν παραχθεί σε ένα κράτος μέλος, να χρησιμοποιηθούν κατ’ αρχήν, δηλαδή ανεξαρτήτως του ζητήματος της συγκρούσεως των ενδείξεων αυτών με περιλαμβανόμενες στο παράρτημα ΙΙΙ του ίδιου κανονισμού ενδείξεις, ως «άλλες ενδείξεις» κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, εφόσον το εν λόγω κράτος μέλος δεν έχει θεσπίσει νομοθετικές διατάξεις σχετικά με τη χρήση των ενδείξεων αυτών ως «συμπληρωματικών παραδοσιακών ενδείξεων», κατά την έννοια του άρθρου 47, παράγραφος 2, στοιχείο β΄, σε συνδυασμό με το τμήμα Β, σημείο 1, στοιχείο β΄, πέμπτη περίπτωση, του παραρτήματος VII του κανονισμού 1493/1999, σε συνδυασμό με το άρθρο 23 του κανονισμού 753/2002.
nations ‘Réserve’ and ‘Grande Réserve’ and ‘Reserve’ and ‘PrivatReserve’ may be used for wines produced in a Member State in principle, that is, irrespective of any conflict between those designations and designations listed in Annex III to that regulation, as ‘other particulars’ within the meaning of those provisions, provided that Member State has not adopted any legislation regarding the use of those designations as ‘other traditional terms’ within the meaning of Article 47(2)(b) in conjunction with the fifth indent of point B(1)(b) of Annex VII of Regulation No 1493/1999 and Article 23 of Regulation No 753/2002.
Β — Επί ερωτήματος
B — The first question
Με το πρώτο προδικαστικό του ερώτημα, το BVerwG ερωτά, κατ’ ουσίαν, κατά πόσον πρέπει το άρθρο 47, παράγραφος 2, στοιχείο γ΄, σε συνδυασμό με το τμήμα Β, σημείο 3, του παραρτήματος VII του κανονισμού
With its first question the Bundesverwaltungsgericht is essentially seeking to ascertain whether Article 47(2)(c) and point B(3) of Annex VII of Regulation No 1493/1999 are to be interpreted as meaning that the desig-
Το άρθρο 47, παράγραφος 2, του κανονισμού 1493/1999 αναφέρει τρεις τύπους ενδείξεων.
Article 47(2) of Regulation No 1493/1999 mentions three types of particulars: certain compulsory terms, 18optional terms subject to conditions and other optional terms, including information which may be useful for consumers.
Η έκταση της προστασίας των ενδείξεων αυτών καθορίζεται από το περιεχόμενό τους.
The scope of the protection afforded to those particulars is determined according to their substance.
Στην προκειμένη όμως υπόθεση, ενδιαφέρον παρουσιάζουν μόνον οι δύο τύποι προαιρετικών ενδείξεων.
In this case, however, only the two optional terms are of relevance.
15 — Απόφαση της 2ας Φεβρουαρίου 1994, C-315/92, Clinique Laboratories και Estée Lauder Cosmetics (Συλλογή 1994, σ.
15 — Case C-315/92 Clinique Laboratories and Estée Lauder Cosmetics [1994] ECR I-317, paragraph 12 et seq.
I-317, σκέψεις 12 επ.). Με τη σκέψη 13 της αποφάσεως αυτής, το Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 28 ΕΚ) απαγορεύει τα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, τα οποία προκύπτουν από κανόνες περί των προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούν τα εν λόγω εμπορεύματα (όπως οι προϋποθέσεις που αφορούν την ονομασία τους, το σχήμα τους, τις διαστάσεις τους, το βάρος τους, τη σύνθεσή τους, την παρουσίασή τους, την επισήμανσή τους, τη συσκευασία τους), ακόμη και αν οι κανόνες αυτοί εφαρμόζονται αδιακρίτως σε όλα τα προϊόντα, εφόσον η εν λόγω εφαρμογή δεν δικαιολογείται από ένα σκοπό γενικού συμφέροντος που να δίνει το προβάδισμα στις απαιτήσεις της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων.
In paragraph 14 of that judgment, the Court found that Article 30 of the EC Treaty (now Article 28 EC) prohibits obstacles to the free movement of goods resulting from rules that lay down requirements to be met by such goods (such as requirements as to designation, form, size, weight, composition, presentation, labelling, packaging), even if those rules apply without distinction to all products, unless their application can be justified by a public-interest objective taking precedence over the free movement of goods.
I-6039, σκέψη 24).
17 — Case C-313/94 Graffione [1996] ECR I-6039, paragraph 24.
Στην απόφαση αυτή, το Δικαστήριο παραπέμπει ρητώς στην απόφαση Clinique.
In that judgment the Court makes express reference to the judgment in Clinique.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-285/06 του άρθρου 6 του κανονισμού 753/2002 που θα δεχόταν ότι το άρθρο αυτό αναφέρεται σε αφηρημένο κίνδυνο παραπλανήσεως, θα αντιστρατευόταν τον σκοπό της αρχής του επιτρεπτού ή της απαγορεύσεως της καταχρήσεως, δεδομένου ότι με την αρχή αυτή είναι συνυφασμένη μια συγκεκριμένη, σχεδόν περιπτωσιολογική θεώρηση του κινδύνου παραπλανήσεως.
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-285/06 abstract risk of misleading consumers would run counter to the purpose of the principle of authorisation or misuse, since a specific, almost casuistic approach to the risk of misleading consumers is inherent in that principle.
Μια αφηρημένη θεώρηση θα έθιγε, επίσης, κατά τρόπο δυσανάλογο, τα νόμιμα συμφέροντα των παραγωγών.
An abstract approach would also affect disproportionately the legitimate interests of producers.
Οι συμπληρωματικές παραδοσιακές ενδείξεις είναι προαιρετικές ενδείξεις που επιτρέπονται υπό ορισμένους όρους (ρυθμιζόμενες προαιρετικές ενδείξεις σύμφωνα με τη διάταξη περί παραπομπής).
Other traditional terms are optional particulars subject to conditions (regulated ‘optional particulars’ in the words of the order for reference).
Σύμφωνα με το άρθρο 23 του κανονισμού 753/2002, ως συμπληρωματική παραδοσιακή ένδειξη νοείται «ένας όρος που χρησιμοποιείται κατά παράδοση για τον χαρακτηρισμό των οίνων που αναφέρονται στον παρόντα τίτλο στα κράτη μέλη παραγωγής και ο οποίος αναφέρεται κυρίως σε μια μέθοδο παραγωγής, παρασκευής, παλαίωσης ή στην ποιότητα, το χρώμα, τον τύπο της τοποθεσίας ή σε ένα ιστορικό γεγονός που συνδέεται με την ιστορία του εν λόγω οίνου και ο οποίος ορίζεται στη νομοθεσία των κρατών μελών παραγωγής προς τον σκοπό της περιγραφής των εν λόγω οίνων που έχουν παραχθεί στο έδαφός τους».
Under Article 23 of Regulation No 753/2002, other traditional terms are ‘additional terms traditionally used … to designate … the production or ageing method or the quality, colour, type of place, or a particular event linked to the history of the wine concerned and defined in a Member State’s legislation for the purposes of designating the wines concerned originating in its territory’.
Το άρθρο 6 του κανονισμού 753/2002 αποτελεί την προστατευτική ρήτρα για τις άλλες ενδείξεις και τις συμπληρωματικές παραδοσιακές ενδείξεις.
Article 6 of Regulation No 753/2002 is the protective clause governing other particulars and other traditional terms.
Πράγματι, η χρήση άλλων ενδείξεων, κατά την έννοια του παραρτήματος VII, τμήμα B, σημείο 3, του κανονισμού 1493/1999, διευκρινίζεται με το άρθρο 6 του κανονισμού 753/2002.
The use of other particulars within the meaning of point B(3) of Annex VII to Regulation No 1493/1999 is clarified by Article 6 of Regulation No 753/2002.
Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, η χρήση άλλων ενδείξεων εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι εκ του λόγου αυτού δεν πρέπει να γεννάται κίνδυνος παραπλανήσεως των καταναλωτών όσον αφορά υποχρεωτικές και ρυθμιζόμενες προαιρετικές ενδείξεις.
Under that provision, the use of other particulars is subject to the condition that there is no risk that such particulars might mislead consumers with regard to compulsory or regulated optional particulars.
O κίνδυνος παραπλανήσεως παίζει, στο δίκαιο περί των ονομασιών των αμπελοοινικών προϊόντων, παρόμοιο ρόλο με αυτόν του κινδύνου συγχύσεως στο δίκαιο των σημάτων.
The risk of misleading consumers plays a similar role in the legislation on wine designations as the likelihood of confusion in trade mark law.