natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με το τρίτο ερώτημά του, υπό β΄, το αιτούν δικαστήριο ζητεί από το Δικαστήριο να καθορίσει αν το κόστος που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στο πλαίσιο της εφαρμογής
By Question 3(b) the national court asks the Court of Justice to determine whether the costs which have to be taken into account in the application of the pricing
Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα αυτό, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, με το τρίτο ερώτημά του, υπό γ΄, αν το εν λόγω κόστος μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει αξιολογήσεως στηριζομένης σε αναλυτικό υπόδειγμα κόστους «από τη βάση στην κορυφή» ή «από την κορυφή στη βάση».
If that question is to be answered in the negative, the national court asks, by Question 3(c), whether those costs may be proven by a valuation made on the basis of a bottomup or top-down analytical cost model.
Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο ζητεί επίσης από το Δικαστήριο να καθορίσει, ιδίως, τις μεθοδολογικές απαιτήσεις της αξιολογήσεως αυτής.
In that regard, the national court also asks the Court to determine, in particular, the methodological requirements of that valuation.
— Επί του τρίτου ερωτήματος, υπό β΄, που αφορά τα λογιστικά έγγραφα
— Question 3(b): accounting documents
Όσον αφορά τη δικαιολόγηση, βάσει πλήρων και κατανοητών λογιστικών εγγράφων, του κόστους που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στο πλαίσιο της εφαρμογής της αρχής της τιμολόγησης που προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού 2887/2000, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ο κανονισμός αυτός, καθώς και οι οδηγίες 97/33 και 98/10, δεν περιέχουν κάποια σχετική διάταξη.
As regards proof, on the basis of complete and comprehensible accounting documents, of the costs which have to be taken into consideration when applying the pricing principle laid down in Article 3(3) of Regulation No 2887/2000, it should be noted that that regulation and Directives 97/33 and 98/10 do not contain any provisions in that regard.
Η Arcor υποστηρίζει ωστόσο ότι υφίστανται, στο παράρτημα V της οδηγίας 97/33, ενδείξεις σύμφωνα με τις οποίες ο κοινοτικός νομοθέτης αποσκοπεί στην εξασφάλιση της θεσπίσεως συστήματος κοστολόγησης στηριζομένου σε λεπτομερή έγγραφα, για να μην μπορεί ο κοινοποιημένος φορέας εκμετάλλευσης να καταστρατηγεί το σύστημα αυτό αποστέλλοντας ελλιπή και ακατανόητα λογιστικά έγγραφα, πράγμα που συνεπάγεται την εκ μέρους των ΕΚΑ χρησιμοποίηση θεωρητικών υποδειγμάτων κοστολόγησης.
Arcor submits, however, that there are indications in Annex V to Directive 97/33 that the Community legislature sought to ensure the adoption of a costaccounting system based on detailed documents in such a way that a notified operator cannot circumvent that system by sending incomplete and incomprehensible accounting documents. That implies that the NRAs are to use theoretical costaccounting models.
Ακόμη και αν υποτεθεί ότι τούτο ισχύει, ελλείψει ρητής σχετικής διατάξεως, δεν μπορεί να συναχθεί από το παράρτημα V της οδηγίας 97/33 ότι υφίσταται υποχρέωση δικαιολογήσεως σε όλες τις περιπτώσεις, με πλήρη και κατανοητά έγγραφα, του κόστους που λαμβάνεται υπόψη στο πλαίσιο της εφαρμογής της αρχής του υπολογισμού των τιμών για την αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος.
Supposing that to be the case, in the absence of an express provision to that effect, it cannot be inferred from Annex V to Directive 97/33 alone that there is an obligation to prove in each case, by means of complete and comprehensible documents, the costs taken into account when applying the principle that rates for unbundled access to the local loop are to be set on the basis of costorientation.
Συναφώς, πρέπει να τονιστεί ότι το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β΄, του κανονισμού 2887/2000 προβλέπει ότι η ΕΚΑ διαθέτει την εξουσία να απαιτεί από τους κοινοποιημένους φορείς εκμετάλλευσης την παροχή πληροφοριών σχετικών με την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού.
In that regard, the Court observes that Article 4(2)(b) of Regulation No 2887/2000 provides that the NRA is to have the power to require notified operators to supply information relevant for the implementation of that regulation.
Επομένως, δυνάμει της διατάξεως αυτής, οι ΕΚΑ μπορούν να ζητούν πληροφορίες, τούτο δε ακόμη και όταν πρόκειται για έγγραφα που δικαιολογούν το κόστος που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στο πλαίσιο της εφαρμογής της αρχής του υπολογισμού των τιμών της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος, την οποία προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού 2887/2000.
Thus, pursuant to that provision, NRAs may request information even in respect of documents justifying costs which have to be taken into consideration when applying the principle that rates for unbundled access to the local loop are to be set on the basis of costorientation, laid down in Article 3(3) of Regulation No 2887/2000.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι στο τρίτο ερώτημα, υπό β΄, πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β΄, του κανονισμού 2887/2000, η ΕΚΑ μπορεί να ζητεί από τον κοινοποιημένο φορέα εκμετάλλευσης να της παρέχει πληροφορίες σχετικά με τα έγγραφα που δικαιολογούν το κόστος το οποίο λαμβάνεται υπόψη στο πλαίσιο της εφαρμογής της αρχής του υπολογισμού των τιμών της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος.
It follows from the above that the answer to Question 3(b) must be that, pursuant to Article 4(2)(b) of Regulation No 2887/2000, the NRA may request notified operators to supply relevant information on the documents justifying the costs taken into account when applying the principle that rates for unbundled access to the local loop are to be set on the basis of costorientation.
Δεδομένου ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν περιέχει διάταξη αφορώσα τα προς έλεγχο λογιστικά έγγραφα, εναπόκειται στις ΕΚΑ και μόνον, σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο, να εξετάζουν αν, για τις ανάγκες της κοστολόγησης, τα προσκομισθέντα έγγραφα είναι τα πλέον κατάλληλα.
Since Community law does not contain any provision concerning the accounting documents to be checked, it is the task of the NRAs alone, in accordance with the law applicable, to examine whether, for the purposes of cost-accounting, the documents produced are the most appropriate ones.
— Επί του τρίτου ερωτήματος, υπό γ΄, που αφορά τα αναλυτικά υποδείγματα κόστους
— Question 3(c): analytical cost models
Το υπόδειγμα αυτό στηρίζεται στο κόστος με το οποίο επιβαρύνθηκε ένας φορέας εκμετάλλευσης για να αποκτήσει και να εκμεταλλευθεί το δίκτυό του.
As regards analytical cost models, it should be noted, as a preliminary point, that, in the analytical model for bottomup costs, it is necessary to take account of the current value of the investments in the construction of a new network.
Αντιθέτως, το υπόδειγμα «από την κορυφή στη βάση», που αποκαλείται επίσης «top down», στηρίζεται στο κόστος που πράγματι κατέβαλε ο κοινοποιημένος φορέας εκμετάλλευσης.
That model is based on the costs which an operator would incur to acquire and exploit its own network. By contrast, the top-down model is based on the costs actually incurred by the notified operator.
Συναφώς, επιβάλλεται εκ προοιμίου η διαπίστωση ότι ούτε ο κανονισμός 2887/2000 ούτε οι οδηγίες 97/33 και 98/10 περιέχουν συγκεκριμένες και συγκλίνουσες ενδείξεις σχετικά με το ερώτημα που υπέβαλε το αιτούν δικαστήριο.
In that regard, it should be noted at the outset that neither Regulation No 2887/2000 nor Directives 97/33 and 98/10 contain any concrete and consistent guidance on the question referred by the national court.
Περαιτέρω, η πέμπτη αιτιολογική σκέψη της συστάσεως 98/322 αναφέρει ότι τα οικονομικά υποδείγματα «από τη βάση στην κορυφή» τελειοποιούνται μεν σε υψηλό βαθμό, πλην όμως παραμένουν ατελή και επομένως συνιστάται για το εγγύς μέλλον συγκερασμός αμφότερων των προσεγγίσεων από την κορυφή στη βάση και από τη βάση στην κορυφή.
In addition, the fifth recital in the preamble to Recommendation 98/322 states that although the bottomup economic/engineering models are becoming highly sophisticated, they are as yet imperfect, and thus reconciliation of top-down and bottomup approaches is advised for the foreseeable future.
Επομένως, από τον κανονισμό 2887/2000 και από τα νομοθετήματα του ΠΚΠ που εφαρμόζονται στην υπόθεση της κύριας δίκης προκύπτει ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις από τις οποίες να προκύπτει επαρκώς κατά νόμο ο προσανατολισμός του κοινοτικού νομοθέτη υπέρ ενός λογιστικού υποδείγματος «από τη βάση στην κορυφή» ή «από την κορυφή στη βάση».
Therefore, it is apparent from Regulation No 2887/2000 and the legislation of the FRF applicable in the case in the main proceedings that there is no evidence to establish to the required legal standard that the Community legislature opted for either a bottomup or a top-down accounting model.
Ελλείψει άλλης διευκρίνισης, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το κοινοτικό δίκαιο αφήνει στις ΕΚΑ, βάσει του ισχύοντος δικαίου, την επιλογή της χρησιμοποίησης των μεθόδων κοστολόγησης τις οποίες θεωρούν, ανάλογα με την περίπτωση, τις πλέον κατάλληλες.
In the absence of further clarification, it must be found that Community law leaves to the NRAs, on the basis of the applicable law, the choice of costaccounting method which they deem most appropriate in a specific case.
Υπό τις συνθήκες αυτές, παρέλκει η απάντηση στο σχετικό ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου που αφορά τις μεθοδολογικές απαιτήσεις της αξιολογήσεως που στηρίζεται σε ένα αναλυτικό υπόδειγμα κόστους «από τη βάση στην κορυφή» ή «από την κορυφή στη βάση».
In those circumstances it is not necessary to answer the subsequent question concerning the methodological requirements of the valuation based on an analytical model of bottomup or top-down costs.
Επομένως, στο τρίτο ερώτημα, υπό γ΄, πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν αποκλείει τη δυνατότητα των ΕΚΑ, στο πλαίσιο της εφαρμογής της αρχής του υπολογισμού των τιμών της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος, ελλείψει πλήρων και κατανοητών λογιστικών εγγράφων, να καθορίζουν το κόστος στηριζόμενες σε ένα αναλυτικό υπόδειγμα κόστους «από τη βάση στην κορυφή» ή «από την κορυφή στη βάση».
The answer to Question 3(c) must therefore be that when NRAs are applying the principle that rates for unbundled access to the local loop are to be set on the basis of costorientation, Community law does not preclude them, in the absence of complete and comprehensible accounting documents, from determining the costs on the basis of an analytical bottomup or top-down cost model.
Επί του πρώτου ερωτήματος, που αφορά το πεδίο εφαρμογής της αρχής του υπολογι­σμού των τιμών της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος
Question 1: the scope of the principle that rates for access to the local loop are to be set on the basis of costorientation
Με το πρώτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν το άρθρο 1, παράγραφος 4, του κανονισμού 2887/2000 έχει την έννοια ότι η αρχή του υπολογισμού των τιμών της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος, την οποία προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού, συνιστά ελάχιστη απαίτηση από την οποία η εθνική νομοθεσία των κρατών μελών δεν μπορεί να αποστεί εις βάρος των δικαιούχων.
By its first question the national court asks whether Article 1(4) of Regulation No 2887/2000 must be understood as meaning that the principle that rates for access to the local loop are to be set on the basis of costorientation, laid down in Article 3(3) of that regulation, constitutes a minimum requirement from which national law of the Member States may not deviate to the prejudice of beneficiaries.
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 4, του κανονισμού 2887/2000, ο κανονισμός αυτός δεν θίγει τα δικαιώματα των κρατών μελών να διατηρούν ή να θεσπίζουν μέτρα, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, τα οποία περιλαμβάνουν λεπτομερέστερες διατάξεις από εκείνες του εν λόγω κανονισμού ή/και βρίσκονται εκτός του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού αυτού, όσον αφορά, μεταξύ άλλων, άλλα είδη πρόσβασης σε τοπικές υποδομές.
In that regard, pursuant to Article 1(4) thereof, Regulation No 2887/2000 is without prejudice to the rights of Member States to maintain or introduce measures in conformity with Community law which contain more detailed provisions than those set out in that regulation and/or are outside the scope of that regulation, inter alia with respect to other types of access to local infrastructures.
Όσον αφορά το άρθρο 3, παράγραφος 3, του ίδιου κανονισμού, πρέπει επίσης να υπομνησθεί ότι το άρθρο αυτό απλώς προβλέπει γενικώς ότι οι κοινοποιημένοι φορείς εκμετάλλευσης υπολογίζουν τις τιμές της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος, χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις.
As regards Article 3(3) of that regulation, it should also be pointed out that it merely states, in a general manner, that notified operators are to charge prices for unbundled access to the local loop set on the basis of costorientation, without any further details.
Λαμβανομένου υπόψη του περιεχομένου των προαναφερθεισών διατάξεων του κανονισμού 2887/2000 και του πλαισίου των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, με το πρώτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ’ ουσίαν το Δικαστήριο αν λεπτομερή εθνικά μέτρα, τα οποία λαμβάνονται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού, μπορούν να καθιστούν ανεφάρμοστη την αρχή του υπολογισμού των τιμών της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού.
In view of the wording of those provisions of Regulation No 2887/2000 and the facts of the case in the main proceedings, it must be found that, by its first question, the national court asks the Court of Justice, in essence, whether detailed national measures, adopted in accordance with the provisions of Article 1(4) of that regulation, are capable of rendering inapplicable the principle that rates for access to the local loop are to be set on the basis of costorientation, as laid down in Article 3(3) of that regulation.
Συναφώς, πρέπει να διευκρινιστεί, πρώτον, ότι το άρθρο 1, παράγραφος 4, του κανονισμού 2887/2000 παρέχει, βεβαίως, τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να διατηρούν ή να θεσπίζουν μέτρα περιέχοντα λεπτομερέστερες διατάξεις από αυτές του κανονισμού αυτού και, ειδικότερα, τις διατάξεις που αφορούν την αρχή του υπολογισμού των τιμών της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος.
In that regard, the Court notes, first, that Article 1(4) of Regulation No 2887/2000 does grant the Member States the possibility to maintain in force or to introduce measures which contain more detailed provisions than those laid down in that regulation and, in particular, those concerning the principle that rates for access to the local loop are to be set on the basis of costorientation.
Μια τέτοια διάταξη δεν μπορεί ωστόσο να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι παρέχει την ευχέρεια στα κράτη μέλη, με τη διατήρηση ή τη θέσπιση εθνικών μέτρων, να παρεκκλίνουν από την εν λόγω αρχή.
However, such a provision cannot be interpreted as granting the Member States the right to derogate from that principle by maintaining in force or adopting national measures.
Συγκεκριμένα, από τη διατύπωση του άρθρου 1, παράγραφος 4, του κανονισμού 2887/2000 προκύπτει ότι η διάταξη αυτή επιτρέπει στο οικείο κράτος μέλος να συμπληρώνει, με λεπτομερείς εθνικές διατάξεις, τις σχετικές διατάξεις του κανονισμού αυτού, εν προκειμένω αυτές που αφορούν την αρχή του υπολογισμού των τιμών της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος, και όχι να παρεκκλίνει από τις διατάξεις αυτές.
It is apparent from the wording of Article 1(4) of Regulation No 2887/2000 that that provision permits the Member State concerned to supplement, by means of detailed national provisions, the relevant provisions of that regulation, in this case those concerning the principle that rates for access to the local loop are to be set on the basis of costorientation, but not to derogate from it.
Η ευχέρεια την οποία παρέχει το άρθρο 1, παράγραφος 4, του κανονισμού 2887/2000 στο οικείο κράτος μέλος επιβάλλεται λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι, όπως αναφέρθηκε στις σκέψεις 48 και 49 της παρούσας αποφάσεως, ο κανονισμός αυτός δεν περιέχει κανένα συγκεκριμένο στοιχείο που να αφορά τον ορισμό της εν λόγω αρχής.
The discretionary power which Article 1(4) of Regulation No 2887/2000 grants to the Member State concerned is necessary in the light of the fact that, as pointed out in paragraphs 48 and 49 above, that regulation does not contain any specific information concerning the definition of that principle.
Συνεπώς, η δυνατότητα διατηρήσεως ή λήψεως μέτρων περιεχόντων λεπτομερέστερες διατάξεις, την οποία αναγνωρίζει το άρθρο 1, παράγραφος 4, του κανονισμού 2887/2000, παρέχει το δικαίωμα στα κράτη μέλη να προβλέπουν στην εθνική τους νομοθεσία διατάξεις δυνάμενες να συγκεκριμενοποιήσουν την αρχή του υπολογισμού των τιμών της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος, υπό την προϋπόθεση ότι οι διατάξεις αυτές τηρούν τα όρια που θέτει το άρθρο 1, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού.
Consequently, the possibility of maintaining in force or introducing measures containing more detailed provisions, recognised in Article 1(4) of Regulation No 2887/2000, authorises the Member States to lay down provisions of national law giving concrete expression to the principle that rates for access to the local loop are to be set on the basis of costorientation provided that they respect the limits laid down in Article 1(4).
Περαιτέρω, πρέπει να υπομνησθεί ότι η έκδοση του εν λόγω κανονισμού πραγματοποιήθηκε, όπως αναφέρεται στη δέκατη τέταρτη αιτιολογική του σκέψη, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας όπως διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης, στο πλαίσιο δε αυτό αναφέρεται ρητώς ότι τα κράτη μέλη διατηρούν τη δυνατότητα θεσπίσεως των ειδικών κανόνων στον εν λόγω τομέα.
In addition, it should be pointed out that that regulation was adopted, as is stated in recital 14 in the preamble thereto, in accordance with the principle of subsidiarity set out in Article 5 of the Treaty and it is only in that context that it is expressly stated that the Member States retain the possibility to establish specific rules in the field in question.
Επιπλέον, πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι διάδικοι της κύριας δίκης που κατέθεσαν παρατηρήσεις ενώπιον του Δικαστηρίου δεν προβάλλουν το επιχείρημα ότι η αρχή του υπολογισμού των τιμών της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος θα μπορούσε να μην εφαρμοστεί λόγω των διατάξεων του άρθρου 1, παράγραφος 4, του κανονισμού 2887/2000, καθόσον οι εθνικές διατάξεις που εφαρμόζονται στην υπόθεση της κύριας δίκης, ήτοι τα άρθρα 24 του TKG 1996 και τα άρθρα 2 και 3 της TEntgV, συνιστά λεπτομερή εφαρμογή της αρχής αυτής.
Furthermore, the parties to the main proceedings which submitted observations to the Court of Justice do not argue that the principle that rates for access to the local loop are to be set on the basis of costorientation can not apply by reason of Article 1(4) of Regulation No 2887/2000, since the national provisions applicable in the main proceedings, namely Paragraph 24 of the TKG 1996 and Paragraphs 2 and 3 of the TEntgV, constitute a detailed application of that principle.
Αντιθέτως, υποστηρίχθηκε ότι η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης αρχή τιμολόγησης πρέπει να συγκεκριμενοποιείται από εθνικές διατάξεις στο πλαίσιο του περιθωρίου εκτιμήσεως το οποίο διαθέτουν συναφώς τα κράτη μέλη και ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν υπήρξε εν προκειμένω υπέρβαση αυτού του περιθωρίου εκτιμήσεως.
By contrast, they have submitted that the pricing principle at issue in the main proceedings must be given concrete expression by national provisions in the context of the discretion which the Member States enjoy in the field and that, in any event, that discretion has not been exceeded in this instance.
Υπό τις συνθήκες αυτές, τίθεται, δεύτερον, το ερώτημα αν οι επίμαχες στο πλαίσιο της κύριας δίκης εθνικές διατάξεις, όπως είναι τα άρθρα 24 του TKG 1996 και 2 και 3 της TEntgV, συνιστούν λεπτομερείς διατάξεις κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 4, του κανονισμού 2887/2000.
In those circumstances, the question arises, second, as to whether the national provisions at issue in the main proceedings, such as Paragraph 24 of the TKG 1996 and Paragraphs 2 and 3 of the TEntgV, constitute detailed provisions within the meaning of Article 1(4) of Regulation No 2887/2000.
Είναι αναμφίβολο ότι από την ανάγνωση και μόνον των εθνικών αυτών διατάξεων μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι πρόκειται για λεπτομερείς διατάξεις κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού.
It is clear from a mere reading of those national provisions that they are detailed provisions within the meaning of Article 1(4) of that regulation.
Συγκεκριμένα, οι εν λόγω εθνικές διατάξεις θέτουν σε εφαρμογή, τηρουμένου του κοινοτικού δικαίου, την αρχή του υπολογισμού των τιμών της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος μέσω τεχνικών μέτρων που αφορούν, μεταξύ άλλων, τα τέλη και τα έγγραφα που πρέπει να προσκομίζονται από την επιχείρηση η οποία έχει υποβάλει αίτηση εγκρίσεως τιμών.
Those national provisions implement, in accordance with Community law, the principle that rates for unbundled access to the local loop are to be set on the basis of costorientation by means of technical measures regarding, inter alia, the charges and documents which have to be produced by the undertaking which has made an application for rates approval.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η δυνατότητα που παρέχει στα κράτη μέλη το άρθρο 1, παράγραφος 4, του κανονισμού 2887/2000, να θεσπίζουν λεπτομερή εθνικά μέτρα δεν μπορεί να καθιστά ανεφάρμοστη την αρχή του υπολογισμού των τιμών της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού.
It follows from the above that the answer to Question 1 must be that the possibility granted to the Member States, in Article 1(4) of Regulation No 2887/2000, to adopt detailed national measures cannot render inapplicable the principle that rates for unbundled access to the local loop are to be set on the basis of costorientation as laid down in Article 3(3) of that regulation.
Επί του τρίτου ερωτήματος, υπό ε΄, που αφορά την εξουσία εκτιμήσεως των ΕΚΑ στο πλαίσιο της εφαρμογής της αρχής του υπολογισμού των τιμών της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο με βάση το κόστος
Question 3(e): the discretion of the NRAs in applying the principle that rates for access to the local loop are to be set on the basis of costorientation
Πρέπει να υπομνησθεί ότι το άρθρο 4 του κανονισμού 2887/2000, που επιγράφεται «Εποπτεία από την [ΕΚΑ]», προβλέπει, στην παράγραφό του 1, ότι η ΕΚΑ μεριμνά ώστε η τιμολόγηση της αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο να ευνοεί την ύπαρξη δίκαιων και βιώσιμων συνθηκών ανταγωνισμού.
It should be pointed out that Article 4(1) of Regulation No 2887/2000, entitled ‘Supervision by the [NRA]’, provides that the NRA is to ensure that charging for unbundled access to the local loop fosters fair and sustainable competition.
Συναφώς, η παράγραφος 2 του ίδιου αυτού άρθρου αναφέρει ότι η ΕΚΑ διαθέτει την εξουσία, αφενός, να επιβάλλει αλλαγές στην προσφορά αναφοράς για την αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο και στις συναφείς εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των τιμών, όπου αυτές οι αλλαγές δικαιολογούνται, και, αφετέρου, να απαιτεί από τους κοινοποιημένους φορείς εκμετάλλευσης την παροχή πληροφοριών σχετικών με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
In that regard, Article 4(2) of that regulation states that the NRA is to have the power, first, to impose changes on the reference offer for unbundled access to the local loop and related facilities, including prices, where such changes are justified, and, second, to require notified operators to supply information relevant for the implementation of that regulation.