natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τούτο ισχύει, ιδίως, όσον αφορά τους όρους «erhalten», «received», «reçu» και «ricevuto» που περιλαμβάνονται, αντίστοιχα, στο κείμενο της οδηγίας 2000/35 στη γερμανική, αγγλική, γαλλική και ιταλική γλώσσα.
Such is the case, inter alia, of the wording ‘erhalten’, ‘received’, ‘reçu’ and ‘ricevuto’ in the German, English, French and Italian language versions respectively of Directive 2000/35.
Εν πάση περιπτώσει, από τις προπαρασκευαστικές εργασίες της εν λόγω οδηγίας προκύπτει σαφώς ότι η επιλογή του όρου «λάβει» δεν ήταν τυχαία, αλλά απόρροια συνειδητής αποφάσεως του κοινοτικού νομοθέτη.
Moreover, it is clear from the travaux préparatoires for that directive that the choice of the word ‘received’ was not random, but the result of a deliberate decision by the Community legislature.
Συγκεκριμένα, όπως υπογραμμίζει
As the Commission points out, during the discussions in the
ΑΠΟΦΑΣΗ της 3.4.2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-306/06 η Επιτροπή, κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προηγήθηκαν της εκδόσεως της οδηγίας αυτής, προτιμήθηκε τελικά ο όρος αυτός σε σχέση με διάφορες άλλες λιγότερο ακριβείς εκφράσεις όσον αφορά τον προσδιορισμό του χρονικού σημείου από του οποίου η πληρωμή, στο πλαίσιο εμπορικής συναλλαγής, πρέπει να θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκε εντός της προβλεπομένης προθεσμίας.
Council of the European Union which preceded the adoption of that directive, that word was finally preferred to a number of other, less precise, expressions with regard to determination of the point from which a payment is to be regarded as having been made within the period for payment in a commercial transaction.
Επιπλέον, η ερμηνεία σύμφωνα με την οποία η πίστωση του οφειλόμενου ποσού στον λογαριασμό του δανειστή συνιστά το αποφασιστικό κριτήριο της πληρωμής, καθόσον στηρίζεται στη χρονική στιγμή κατά την οποία το οφειλόμενο ποσό τίθεται στη διάθεση του δανειστή κατά τρόπο βέβαιο, είναι σύμφωνη προς τον επιδιωκόμενο από την οδηγία 2000/35 κύριο σκοπό, όπως αυτός προκύπτει ιδίως από την έβδομη και δέκατη έκτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας, ήτοι την προστασία των προσώπων που έχουν χρηματικές απαιτήσεις.
Furthermore, an interpretation which makes the crediting of the amount due to the account of the creditor the decisive criterion of payment, inasmuch as it is based on the point when the sum due is definitely at the creditor’s disposal, complies with the main objective pursued by Directive 2000/35, as is apparent, inter alia, from recitals 7 and 16 in the preamble thereto, that is to say the protection of those holding financial debts.
Τέλος, πρέπει να προστεθεί ότι μια τέτοια ανάγνωση του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, περίπτωση ii, της οδηγίας αυτής επιρρωννύεται από την ερμηνεία που υιοθέτησε το Δικαστήριο όσον αφορά άλλους τομείς του κοινοτικού δικαίου.
It is worth adding also that such a reading of Article 3(1)(c)(ii) of the Directive appears to be confirmed by the interpretation adopted by the Court in respect of other areas of Community law.
Έτσι, όπως επισημαίνει η 01051 Telecom, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η πιστωτική εγγραφή στον λογαριασμό των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων συνιστά το αποφασιστικό κριτήριο για να καθοριστεί αν ένα κράτος μέλος, το οποίο οφείλει να θέσει ορισμένο χρηματικό ποσό στη διάθεση της Κοινότητας, παρέβη τις υποχρεώσεις του και, κατά συνέπεια, αν υποχρεούται στην καταβολή τόκων υπερημερίας (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 12ης Ιουνίου 2003, C-363/00, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή 2003, σ. I-5767, σκέψεις 42, 43 και 46).
Thus, as 01051 Telecom points out, it is apparent from the caselaw of the Court that the crediting to the account of the own resources of the European Communities constitutes the decisive criterion for establishing whether a Member State which is required to place a sum of money at the disposal of the Commission has failed to fulfil its obligations and whether, consequently, it is required to pay interest for late payment (see, to that effect, Case C-363/00 Commission v Italy [2003] ECR I-5767, paragraphs 42, 43 and 46).
Επομένως, η κρίσιμη στιγμή για να καθοριστεί αν η πληρωμή μέσω τραπεζικού εμβάσματος, στο πλαίσιο εμπορικής συναλλαγής, δύναται να θεωρηθεί ότι πραγματοποιήθηκε εγκαίρως, οπότε να αποκλείεται η καταβολή τόκων υπερημερίας κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, είναι η ημερομηνία κατά την οποία το οφειλόμενο ποσό πιστώθηκε στον λογαριασμό του δανειστή.
Accordingly, the decisive point for the assessment of whether, in a commercial transaction, payment by bank transfer may be regarded as having been made in time, thus excluding the possibility of the debt giving rise to the charging of interest for late payment within the meaning of that provision, is the date on which the sum due is credited to the account of the creditor.
Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από το επιχείρημα που υποστήριξε ειδικότερα η Φινλανδική Κυβέρνηση, ότι μια τέτοια ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, περίπτωση ii, της οδηγίας 2000/35 θα κατέληγε στο να αναλάβει ο οφειλέτης, κατά τρόπο παράλογο, τον σχετικό με τις προθεσμίες διεκπεραιώσεως των τραπεζικών συναλλαγών κίνδυνο.
That conclusion cannot be called into question by the argument, raised in particular by the Finnish Government, that such an interpretation of Article 3(1)(c)(ii) of Direct- ive 2000/35 would lead to the debtor’s being unreasonably required to bear the risk relating to delays in the handling of banking transactions.
Συναφώς, αρκεί η διαπίστωση ότι η διάταξη αυτή προβλέπει ακριβώς, εν τέλει, ότι ο οφειλέτης δεν πρέπει να ευθύνεται για καθυστερήσεις οι οποίες δεν πρέπει να του καταλογιστούν.
In that regard, it is sufficient to observe that that provision lays down specifically, in its last phrase, that the debtor must not be held liable for delays for which he is not responsible.
Με άλλα λόγια, αυτή καθαυτή η οδηγία 2000/35 αποκλείει την καταβολή τόκων υπερημερίας στις περιπτώσεις στις οποίες η καθυστέρηση πληρωμής δεν αποτελεί τη συνέπεια της συμπεριφοράς του οφειλέτη, ο οποίος επιμελώς έλαβε υπόψη του τις συνήθως αναγκαίες για την εκτέλεση τραπεζικού εμβάσματος προθεσμίες.
In other words, Directive 2000/35 itself excludes interest for late payment in cases where the late payment is not the result of the debtor’s conduct, as he has diligently taken into account the periods normally necessary for execution of a bank transfer.
Εν πάση περιπτώσει, όπως παρατηρεί και η Τσεχική Κυβέρνηση, στο πλαίσιο των εμπορικών συναλλαγών, είναι σύνηθες κανονιστικές ή συμβατικές διατάξεις να καθορίζουν τις αναγκαίες για την εκτέλεση τραπεζικού εμβάσματος προθεσμίες, οπότε ο οφειλέτης να είναι σε θέση να προβλέψει τις προθεσμίες αυτές και να αποφύγει την καταβολή τόκων υπερημερίας.
Moreover, as the Czech Government observes, it is usual in commercial transactions for regulatory or contractual provisions to lay down the periods required for the execution of bank transfers, so that a debtor is in a position to take such periods into account and thus avoid incurring interest for late payment.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω σκέψεων, στο υποβληθέν ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, περίπτωση ii, της οδηγίας 2000/35 έχει την έννοια ότι, για να αποτραπεί η γένεση της υποχρεώσεως καταβολής τόκων υπερημερίας ή για να παύσει αυτή να υφίσταται, απαιτείται έγκαιρη πίστωση του οφειλόμενου ποσού στον λογαριασμό του δανειστή.
In view of all the foregoing considerations, the answer to the question referred to the Court must be that Article 3(1)(c)(ii) of Directive 2000/35 is to be interpreted as meaning that it requires, in order that a payment by bank transfer may avoid or put an end to the application of interest for late payment, that the sum due be credited to the account of the creditor within the period for payment.
Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, περίπτωση ii, της οδηγίας 2000/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, έχει την έννοια ότι, για να αποτραπεί η γένεση της υποχρεώσεως καταβολής τόκων υπερημερίας ή για να παύσει αυτή να υφίσταται, απαιτείται έγκαιρη πίστωση του οφειλόμενου ποσού στον λογαριασμό του δανειστή.
Article 3(1)(c)(ii) of Directive 2000/35/EC of the European Parliament and of the Council of 29 June 2000 on combating late payment in commercial transactions is to be interpreted as meaning that it requires, in order that a payment by bank transfer may avoid or put an end to the application of interest for late payment, that the sum due be credited to the account of the creditor within the period for payment.
Υπόθεση C-331/06
Case C-331/06
(αίτηση του Rechtbank te Amsterdam για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
(Reference for a preliminary ruling from the Rechtbank te Amsterdam)
«Ασφάλιση γήρατος — Εργαζόμενος υπήκοος κράτους μέλους — Κοινωνικές εισφορές — Διαφορετικές περίοδοι — Διαφορετικά κράτη μέλη — Υπολογισμός των περιόδων ασφαλίσεως — Αίτηση χορηγήσεως συντάξεως — Κατοικία σε άλλο κράτος μέλος»
(Old-age insurance — Worker who is a national of a Member State — Social security contributions — Separate periods — Different Member States — Calculation of periods of insurance — Application for a pension — Residence in a nonMember State)
Mazák της 16ης Ιανουαρίου 2008 . . . .
Opinion of Advocate General Mazák delivered on 16 January 2008 . . . . . .
I - 1959Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 3ης Απριλίου 2008 . . . . . . I - 1975
I - 1959Judgment of the Court (Second Chamber), 3 April 2008 . . . . . . . . . . .
Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων — Ασφάλιση γήρατος και θανάτου — Υπολογισμός των παροχών
Social security for migrant workers — Old-age and survivor’s insurance — Calculation of benefit
(Κανονισμός 1408/71 του Συμβουλίου, άρθρα 10 και 48 § 2)
(Council Regulation No 1408/71, Arts 10 and 48(2))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-331/06
SUMMARY — CASE C-331/06 subject to the provisions of the national law of the Member State of the institution responsible for paying the pension.
Συγκεκριμένα, ναι μεν το άρθρο 10 του κανονισμού 1408/71 θεσπίζει απόλυτο δικαίωμα για λήψη της συντάξεως σε οποιοδήποτε κράτος μέλος, πλην όμως ούτε ο κανονισμός αυτός ούτε κάποια άλλη διάταξη του κοινοτικού δικαίου υποχρεώνουν τα κράτη μέλη να καταβάλουν συντάξεις σε τρίτα κράτη.
While Article 10 of Regulation No 1408/71 introduces a binding right to have a pension paid in any Member State, neither that regulation nor any provision of Community law requires Member States to pay pensions in nonMember States.
Το άρθρο 48, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71 όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 631/2004, υποχρεώνει τον αρμόδιο φορέα του τελευταίου κράτους μέλους στο οποίο κατοικούσε ο εργαζόμενος, υπήκοος κράτους μέλους, να λάβει υπόψη, για τον υπολογισμό της συντάξεως γήρατος του εργαζομένου αυτού, ο οποίος κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως εκκαθάρισης της συντάξεως αυτής κατοικεί σε τρίτο κράτος, τις περιόδους εργασίας που πραγματοποίησε σε άλλο κράτος μέλος υπό τους ίδιους όρους ως εάν ο εργαζόμενος εξακολουθεί να κατοικεί στο έδαφος της Κοινότητας.
Article 48(2) of Regulation No 1408/71, as amended and updated by Regulation No 631/2004, requires the competent institution of the last Member State in which a worker who is a national of a Member State resided to take into account, in calculating the old-age pension of that worker, who, when he submits his pension claim, is resident in a nonMember State, of the periods worked in another Member State under the same conditions as if that worker still resided in the Community.
(βλ. σκέψεις 38-39 και διατακτ.)
(see paras 38, 39, operative part)
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑJÁN MAZÁK της 16ης Ιανουαρίου 2008 1 ασφαλίσεως ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών.
OPINION OF ADVOCATE GENERALMAZÁK delivered on 16 January 2008 1 other social security systems of one or several other Member States.
Η παρούσα αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως αφορά το άρθρο 48 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1386/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2001 (στο εξής: κανονισμός 1408/71 ή κανονισμός) 2.
This reference for a preliminary question concerns Article 48 of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community, as amended by Regulation (EC) No 1386/2001 of the European Parliament and of the Council of 5 June 2001 (‘Regulation No 1408/71’ or ‘the Regulation’). 2
Το άρθρο 48, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71 προβλέπει κατ’ ουσίαν ότι τόσο σύντομες περίοδοι ασφαλίσεως πρέπει να προστίθενται στις περιόδους ασφαλίσεως που συμπληρώθηκαν στο πλαίσιο άλλων συστημάτων κοινωνικής
Article 48(2) of Regulation No 1408/71 provides, in essence, that such short periods are to be aggregated to periods of insurance completed under
Στην υπόθεση που αποτελεί αντικείμενο της υπό κρίση αιτήσεως για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, ένας Βρετανός υπήκοος εργάστηκε επί σειρά ετών εντός της Κοινότητας (κυρίως στις Κάτω Χώρες, αλλά και εννέα μήνες στη Δανία) πριν εγκατασταθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου ζει έκτοτε.
In the case giving rise to the present reference, a British national worked for several years in the Community (mainly in the Netherlands but also for nine months in Denmark) and then moved to the United States, where he has been living ever since.
Όταν υπέβαλε αίτηση συνταξιοδοτήσεως στις αρμόδιες ολλανδικές αρχές, τέθηκε το ζήτημα αν ο κανόνας του άρθρου 48, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71 έπρεπε να εφαρμοστεί επί αιτήσεως συνταξιοδοτήσεως την οποία υπέβαλε πρόσωπο το οποίο κατοικεί εκτός της Κοινότητας, πράγμα το οποίο θα είχε εν προκειμένω ως συνέπεια ότι, για τον υπολογισμό του ποσού της αιτούμενης συντάξεως, οι ολλανδικές αρχές θα έπρεπε να λάβουν υπόψη τους περιόδους ασφαλίσεως που συμπληρώθηκαν τόσο βάσει του ολλανδικού δικαίου όσο και βάσει του δανικού δικαίου.
When he submitted a request for a pension to the Netherlands pension authorities, the question arose whether the rule contained in Article 48(2) of Regulation No 1408/71 should be applied to a pension request submitted by a person residing outside the Community, which would mean, in this case, that the Netherlands pension authority would have to take into account the periods of insurance completed under both Netherlands and Danish law when calculating the pension requested.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-331/06
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-331/06
Το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού προβλέπει:
Article 3(1) of that regulation states as follows:
Α — Το κοινοτικό νομικό πλαίσιο
A — Community legislation
«Ισότητα μεταχειρίσεως
‘Equality of treatment
Ο κανονισμός 1408/71 ορίζει τους κανόνες για τον συντονισμό της εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας.
Regulation No 1408/71 lays down provisions for the coordination of the application of national social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community.
Τα πρόσωπα [που κατοικούν στο έδαφος ενός από τα κράτη μέλη 3] για τα οποία
Subject to the special provisions of this Regulation, persons [resident in the territory of one of the Member States 3] to whom this Regulation applies shall be subject to the same obligations and enjoy the same benefits under the legislation of any Member State as the nationals of the State.’
«Καλυπτόμενα πρόσωπα
‘Persons covered
Το άρθρο 10 του κανονισμού προβλέπει:
Article 10 of the Regulation states:
Ο παρών κανονισμός ισχύει για μισθωτούς ή μη μισθωτούς και για σπουδαστές που υπάγονται ή υπήχθησαν στη νομοθεσία ενός ή περισσότερων από τα κράτη μέλη και είναι υπήκοοι ενός από τα κράτη μέλη ή απάτριδες ή πρόσφυγες που κατοικούν στο έδαφος κράτους μέλους, καθώς και για τα μέλη της οικογένειάς τους και για τους επιζώντες τους.
This Regulation shall apply to employed or selfemployed persons and to students who are or have been subject to the legislation of one or more Member States and who are nationals of one of the Member States or who are stateless persons or refugees residing within the territory of one of the Member States, as well as to the members of their families and their survivors.
«Άρση της ρήτρας κατοικίας — Επίπτωση της υποχρεωτικής ασφαλίσεως στην απόδοση των εισφορών
‘Waiving of residence clauses — Effect of compulsory insurance on reimbursement of contributions
3 — Καταργήθηκε με τον κανονισμό 647/2005.
3 — Deleted by Regulation No 647/2005.
Εκτός αν ο παρών κανονισμός προβλέπει άλλως, οι εις χρήμα παροχές αναπηρίας, γήρατος ή επιζώντων, οι συντάξεις εργατικών ατυχημάτων ή επαγγελματικής ασθενείας και τα επιδόματα θανάτου που αποκτώνται δυνάμει της νομοθεσίας ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών δεν δύνανται να υποστούν καμία μείωση, τροποποίηση, αναστολή, κατάργηση, κατάσχεση επειδή ο δικαιούχος κατοικεί στο έδαφος κράτους μέλους άλλου από εκείνο, όπου ευρίσκεται ο φορέας οφειλέτης.
Save as otherwise provided in this Regulation invalidity, old-age or survivors’ cash benefits, pensions for accidents at work or occupational diseases and death grants acquired under the legislation of one or more Member States shall not be subject to any reduction, modification, suspension, withdrawal or confiscation by reason of the fact that the recipient resides in the territory of a Member State other than that in which the institution responsible for payment is situated.
μπορούσε να διεκδικήσει ο ενδιαφερόμενος, εάν όλες οι περίοδοι ασφαλίσεως και/ή κατοικίας που πραγματοποιήθηκαν υπό τις νομοθεσίες των κρατών μελών στις οποίες είχε υπαχθεί ο εργαζόμενος (μισθωτός ή μη μισθωτός) είχαν πραγματοποιηθεί στο εν λόγω κράτος μέλος και υπό τη νομοθεσία που εφαρμόζεται κατά την ημερομηνία της εκκαθαρίσεως της παροχής.
(a) the competent institution shall calculate the theoretical amount of the benefit to which the person concerned could lay claim provided all periods of insurance and/or of residence, which have been completed under the legislation of the Member States to which the employed person or selfemployed person was subject, have been completed in the State in question under the legislation which it administers on the date of the award of the benefit.
Αν, κατά τη νομοθεσία αυτή, το ποσό της παροχής είναι ανεξάρτητο από τη διάρκεια των περιόδων που πραγματοποιήθηκαν, το ποσό αυτό λαμβάνεται ως το θεωρητικό ποσό που αναφέρεται στο παρόν στοιχείο·
If, under this legislation, the amount of the benefit is independent of the duration of the periods completed, the amount shall be regarded as being the theoretical amount referred to in this paragraph;
Το προηγούμενο εδάφιο έχει επίσης εφαρμογή επί παροχών εφ’ άπαξ που χορηγούνται σε περίπτωση νέου γάμου του επιζώντος συζύγου, ο οποίος είχε δικαίωμα συντάξεως επιζώντος.
The first subparagraph shall also apply to lump-sum benefits granted in cases of remarriage of a surviving spouse who was entitled to a survivors’ pension.
Το άρθρο 48 του κανονισμού προβλέπει:
Article 48 of the Regulation provides:
Παρά το άρθρο 46, παράγραφος 2, ο φορέας κράτους μέλους δεν υποχρεούται να χορηγεί παροχές δυνάμει χρονικών περιόδων
Notwithstanding Article 46(2), the institution of a Member State shall not be required
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-331/06 οι οποίες έχουν πραγματοποιηθεί υπό τη νομοθεσία που εφαρμόζει και οι οποίες πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη στιγμή της επέλευσης του κινδύνου, σε περίπτωση που: αυτά, οι προϋποθέσεις της οποίας πληρούνται, σαν να είχαν πραγματοποιηθεί όλες οι περίοδοι ασφαλίσεως και κατοικίας, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν και ελήφθησαν υπόψη σύμφωνα με το άρθρο 45, παράγραφοι 1 έως 4, υπό τη νομοθεσία του κράτους αυτού.»
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-331/06 to award benefits in respect of periods completed under the legislation it administers which are taken into account when the risk materialises, if: obligations, benefits shall be awarded exclusively under the legislation of the last of those States whose conditions are satisfied, as if all the periods of insurance and residence completed and taken into account in accordance with Article 45(1) to (4) had been completed under the legislation of that State.’
— η διάρκεια των εν λόγω χρονικών περιόδων είναι μικρότερη του έτους,
— the duration of the said periods does not amount to one year,
Το άρθρο 36, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 4 (στο εξής: κανονισμός εφαρμογής) θέτει τον ακόλουθο κανόνα: και
36(3) of Regulation (EEC) (‘the Implementing Regulation’) provides as follows: and
— αν ληφθούν υπόψη οι περίοδοι αυτές και μόνο, δεν αποκτάται δικαίωμα παροχών δυνάμει των διατάξεων αυτής της νομοθεσίας.
— taking only these periods into consideration, no right to benefit is acquired by virtue of the provisions of that legislation.
«Εφόσον ο αιτών κατοικεί στο έδαφος ενός κράτους, που δεν είναι κράτος μέλος, υποχρεούται να υποβάλει την αίτησή του στον αρμόδιο φορέα εκείνου από τα κράτη μέλη στη νομοθεσία του οποίου ο εργαζόμενος υπήγετο τελευταία.
‘Where a claimant resides in the territory of a State which is not a Member State, he shall submit his claim to the competent institution of that Member State to whose legislation the employed or selfemployed person was last subject.
Ο αρμόδιος φορέας καθενός από τα άλλα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη λαμβάνει υπόψη τις περιόδους που αναφέρονται στην παράγραφο 1 για την εφαρμογή του άρθρου 46, παράγραφος 2, με εξαίρεση το στοιχείο β΄.
The competent institution of each of the Member States concerned shall take into account the periods referred to in paragraph 1, for the purposes of applying Article 46(2) excepting subparagraph (b).
Στην περίπτωση που ο αιτών υποβάλλει την αίτησή του στον φορέα του κράτους μέλους του οποίου είναι υπήκοος, ο τελευταίος αυτός τη διαβιβάζει στον αρμόδιο φορέα.»
Should the claimant submit his claim to the institution of the Member State of which he is a national, the latter shall forward such claim to the competent institution.’
4 — Κανονισμός (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. εκδ. 05/001, σ.
4 — Regulation of the Council of 21 March 1972 fixing the procedure for implementing Regulation (EEC) No 1408/71 on the application of social security schemes to employed persons and their families moving within the Community (OJ, English Special Edition 1972(I), p.
138), όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97, της 2ας Δεκεμβρίου 1996 (ΕΕ 1997 L 28, σ. 1).
159), as amended and updated by Council Regulation (EC) No 118/97 of 2 December 1996 (OJ 1997 L 28, p. 1).
Στην περίπτωση που η εφαρμογή της παραγράφου 1 θα έχει ως αποτέλεσμα να απαλλαγούν από τις υποχρεώσεις τους όλοι οι φορείς των ενδιαφερομένων κρατών, οι παροχές χορηγούνται αποκλειστικά κατά τη νομοθεσία του τελευταίου από τα κράτη
If the effect of applying paragraph 1 would be to relieve all the institutions of the Member States concerned of their
II — Τα πραγματικά περιστατικά, η διαδικασία ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου και το προδικαστικό ερώτημα
II — Factual background, procedure before the national court and the question referred
Η νομοθεσία των Κάτω Χωρών
Netherlands legislation
Ο προσφεύγων γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1935 και έχει τη βρετανική ιθαγένεια.
The applicant was born on 13 December 1935 and is a British national.
Από την 1η Σεπτεμβρίου 1972 μέχρι την 1η Απριλίου 1975 και από την 1η Ιανουαρίου 1976 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1977, ήτοι επί τέσσερα έτη και επτά μήνες, διέμενε και εργαζόταν στις Κάτω Χώρες.
From 1 September 1972 to 1 April 1975 and from 1 January 1976 to 31 December 1977, that is to say, for four years and seven months, he was resident and worked in the Netherlands.