natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι εν λόγω τρεις τελευταίες αποφάσεις αφορούσαν την υποχρέωση των κοινοτικών οργάνων να σέβονται τα θεμελιώδη δικαιώματα.
For good measure, it should be noted that these last three cases concerned the obligation of Community institutions to respect fundamental rights.
13 — Άρθρο 49 ΕΕ.
13 — Article 49 EU.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-380/05 τα δικαιώματα που παρέχονται στους Ευρωπαίους πολίτες.
OPINION OF MR POIARES MADURO — CASE C-380/05 the same as the degree of protection of fundamental rights at the level of the European Union, there must be some measure of equivalence in order to ensure that the law of the Union can operate effectively within the national legal order.
Ωστόσο, εφόσον η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων σε ορισμένο κράτος μέλος δεν είναι άκρως ανεπαρκής υπό την έννοια αυτή, φρονώ ότι το Δικαστήριο πρέπει να εξετάζει τη συμβατότητα των εθνικών μέτρων με τα θεμελιώδη δικαιώματα μόνον όταν τα μέτρα αυτά εμπίπτουν στο πεδίο της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου όπως αυτή ορίζεται στη μέχρι σήμερα νομολογία του 15 .
as the protection of fundamental rights in a Member State is not gravely inadequate in that sense, I believe the Court should review national measures for their conformity with fundamental rights only when these measures come within the scope of application of the Court’s jurisdiction as defined in its caselaw to date. 15
Στην υπό κρίση υπόθεση, προτείνω στο Δικαστήριο να εμμείνει στην πάγια θέση του.
As to the present case, I propose that the Court remain faithful to its conventional approach.
Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αλυσιτελές το πρώτο ερώτημα που υπέβαλε το αιτούν δικαστήριο όσον αφορά το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης.
This is not to say that the first question asked by the national court, as regards the right to freedom of expression, is devoid of relevance.
Εντούτοις, όπως θα δούμε, η λυσιτέλειά του εξαρτάται από το ζήτημα εάν υπάρχει περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας.
However, as we shall see, its relevance is auxiliary to the issue whether there has been a restriction of free movement.
Η περίπτωση αυτή ίσως φαίνεται απίθανη εκ πρώτης όψεως αλλά δεν προεξοφλώ εκ του προχείρου το ενδεχόμενο σοβαρής και διαρκούς προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων σε ορισμένο κράτος μέλος, η οποία να καθιστά αδύνατη τη συμμόρφωση του κράτους αυτού με πολλές από τις κοινοτικές υποχρεώσεις του και να περιορίζει ουσιαστικά τη δυνατότητα των ατόμων να επωφεληθούν πλήρως από τα δικαιώματα που τους παρέχονται από το κοινοτικό δίκαιο.
The scenario may seem unlikely at first sight, but I do not discount, offhand, the idea that a serious and persistent breach of fundamental rights might occur in a Member State, making it impossible for that State to comply with many of its EU obligations and effectively limiting the possibility for individuals to benefit fully from the rights granted to them by EU law.
Για παράδειγμα, θα ήταν δύσκολο να ασκούν οι πολίτες της Ένωσης τα δικαιώματά τους για ελεύθερη κυκλοφορία σε κράτος μέλος στο οποίο το σύστημα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων είναι ελλιπές.
For instance, it would be difficult to envisage citizens of the Union exercising their rights of free movement in a Member State where there are systemic shortcomings in the protection of fundamental rights.
Αυτές οι συστημικές ελλείψεις ισοδυναμούν ουσιαστικά με παραβίαση των κανόνων της ελεύθερης κυκλοφορίας.
Such systemic shortcomings would, in effect, amount to a violation of the rules on free movement.
III — Αναδιατύπωση των υποβληθέντων προδικαστικών ερωτημάτων
III — Rephrasing the questions referred for a preliminary ruling
I-3025), και προαναφερθείσα στην υποσημείωση 14 απόφαση Pupino.
15 — See, in particular, Case 5/88 Wachauf [1989] ECR 2609; ERT, cited in footnote 14; Case C-71/02 Karner [2004] ECR I-3025; and Pupino, cited in footnote 14.
Η πρότασή μου δεν είναι ότι κάθε προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 2, ΕΕ, συνιστά αυτή καθαυτή παραβίαση των κανόνων της ελεύθερης κυκλοφορίας.
My suggestion is not that any violation of fundamental rights within the meaning of Article 6(2) EU constitutes, of itself, an infringement of the rules on free movement.
Μόνο οι σοβαρές και επαναλαμβανόμενες προσβολές που δείχνουν την ύπαρξη ενός συστημικού προβλήματος ως προς την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων στο οικείο κράτος μέλος θα μπορούσαν, κατά την άποψή μου, να συνιστούν παραβιάσεις
Only serious and persistent violations which highlight a problem of systemic nature in the protection of fundamental rights in the Member State at issue, would, in my view, qualify as violations of the rules on free movement, by virtue of the direct threat they would pose to the transnational dimension of European citizenship and to the integrity of the EU legal order. However, so long
δικαστήριο. Δυστυχώς, ο τρόπος διατύπωσης των εν λόγω ερωτημάτων είναι προβληματικός από πολλές απόψεις.
18As the Court held in Telemarsica- the way in which those questions are formulated is problematic in several respects.
Καταρχάς, το αιτούν δικαστήριο ζητεί ουσιαστικά από το Δικαστήριο να αποφανθεί σχετικά με τη συμβατότητα της εθνικής νομοθεσίας με το κοινοτικό δίκαιο.
First of all, the referring court essentially asks the Court of Justice to determine the compatibility of national legislation with Community law.
Ο ρόλος του περιορίζεται στην ερμηνεία των κρίσιμων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου.
It is up to the referring court to determine if its national law is compatible with those provisions.
Το εθνικό δικαστήριο είναι αυτό που θα κρίνει εάν το εθνικό δίκαιο είναι συμβατό με τις εν λόγω διατάξεις 16.
16 bruzzo, this is ‘of particular importance in the field of competition, which is characterised by complex factual and legal situations.’ 19
Όταν το αιτούν δικαστήριο ζητεί, με το δεύτερο ερώτημά του, την ερμηνεία των κανόνων της Συνθήκης περί ανταγωνισμού, έχει προφανώς κατά νου κυρίως το άρθρο 86, παράγραφος 1, ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 82 ΕΚ.
It would seem that, where the referring court asks, by its second question, for an interpretation of the Treaty rules on competition, it does so primarily with a view to Article 86(1) EC, read in conjunction with Article 82 EC.
Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, ένα κράτος μέλος παραβιάζει τις επιβαλλόμενες από αυτές τις δύο διατάξεις απαγορεύσεις, όταν η σχετική επιχείρηση οδηγείται, «απλώς και μόνο με την άσκηση των ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων που της έχουν χορηγηθεί, σε καταχρηστική εκμετάλλευση της δεσπόζουσας θέσεώς της ή όταν τα δικαιώματα αυτά είναι ικανά να δημιουργήσουν μια κατάσταση εντός της οποίας η επιχείρηση αυτή οδηγείται σε τέτοια καταχρηστική συμπεριφορά» 20. Ωστόσο, η αίτηση
According to the Court’s caselaw, a Member State infringes the prohibitions laid down by those two provisions where it confers special or exclusive rights on an undertaking that ‘merely by exercising [those rights], is led to abuse its dominant position or where such rights are liable to create a situation in which that undertaking is led to commit such abuses.’ 20However, the order for reference does not contain any indication regarding, in particular, the defi-
Επιπλέον, είναι αναγκαίο να περιοριστεί η έκταση της αίτησης του αιτούντος δικαστηρίου για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως.
Moreover, it is necessary to moderate the scope of the referring court’s request for a preliminary ruling.
Τα ερωτήματα του Consiglio di Stato άπτονται διαφόρων πτυχών της ιταλικής νομοθεσίας.
The questions of the Consiglio di Stato touch upon various aspects of the Italian legislation.
Εντούτοις, δεν θα ήταν δέον για το Δικαστήριο να επιληφθεί ερωτημάτων του κοινοτικού δικαίου που δεν είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης.
However, it would be inappropriate for the Court to deal with questions of Community law that are not necessary to resolve the dispute in the main proceedings.
Το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι τέτοιου είδους ερωτήματα είναι απαράδεκτα 17.
The Court has held that such questions are inadmissible.
Σύμφωνα με τη νομολογία αυτή, δεν θα ασχοληθώ με τα ερωτήματα του αιτούντος δικαστηρίου που αφορούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας για την απόκτηση δικαιωμάτων ψηφιακής τηλεόρασης και τον νέο ορισμό, βάσει του νόμου Gasparri, της σχετικής τηλεοπτικής αγοράς.
17In conformity with that caselaw, I shall not deal with the referring court’s questions pertaining to the eligibility criteria for obtaining rights for digital television and the new definition, under the Gasparri Law, of the relevant broadcasting market.
I-6619, σκέψη 27), και απόφαση της 14ης Σεπτεμβρίου 2006, C-138/05, Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie (Συλλογή 2006, σ. I-8339, σκέψη 30).
18 — See, for instance, Joined Cases C-295/04 to C-298/04 Manfredi and Others [2006] ECR I-6619, paragraph 27, and Case C-138/05 Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie [2006] ECR I-8339, paragraph 30.
19 — Απόφαση της 26ης Ιανουαρίου 1993, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-320/90, C-321/90 και C-322/90, Telemarsicabruzzo (Συλλογή 1993, σ. I-393, σκέψη 6).
19 — Joined Cases C-320/90, C-321/90 and C-322/90 Telemarsicabruzzo [1993] ECR I-393, paragraph 7.
I-2843, σκέψη 24), και την απόφαση της 9ης Σεπτεμβρίου 2003, C-151/02, Jaeger (Συλλογή 2003, σ. I-8389, σκέψη 43).
16 — See, for instance, Case C-237/04 Enirisorse [2006] ECR I-2843, paragraph 24, and Case C-151/02 Jaeger [2003] ECR I-8389, paragraph 43.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-380/05
OPINION OF MR POIARES MADURO — CASE C-380/05 nition of the relevant market, the calculation of the market shares held by the various undertakings operating on that market, and the supposed abuse of a dominant position.
Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι, ακόμη και μετά την αναδιατύπωση αυτή, η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως προσκρούει στον σκόπελο του απαραδέκτου, όσον αφορά το άρθρο 49 ΕΚ, επειδή τα επίμαχα πραγματικά περιστατικά της κύριας δίκης δεν φαίνεται να έχουν επιπτώσεις διασυνοριακού χαρακτήρα.
It might be argued that, rearticulated in this way, the reference for a preliminary ruling none the less founders on the rock of inadmissibility in so far as Article 49 EC is concerned, because the facts at issue in the main proceedings appear to have no crossborder implications.
Εντούτοις, το επιχείρημα αυτό δεν είναι πειστικό.
However, that argument is not convincing.
Με τις αποφάσεις Guimont 24και Anomar κ.λπ.
In Guimont 24as well as in Anomar and Others, 25the Court accepted questions
21 — Βλ. επίσης, για παράδειγμα, απόφαση της 17ης Φεβρουαρίου 2005, C-134/03, Viacom Outdoor (Συλλογή 2005, σ. I-1167, σκέψεις 25 έως 29).
21 — See also, for instance, Case C-134/03 Viacom Outdoor [2005] ECR I-1167, paragraphs 25 to 29.
22 — Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι σημασία εν προκειμένω έχει το άρθρο 43 ΕΚ.
22 — It might be argued that Article 43 EC is also of relevance.
Εντούτοις, δεν θεωρώ ότι είναι αναγκαίο να εξετασθεί η υπό κρίση υπόθεση υπό το πρίσμα τόσο του άρθρου 43 ΕΚ όσο και του άρθρου 49 ΕΚ, καθόσον αμφότερα, κατά την άποψή μου, οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα.
However, I do not consider it necessary to examine the present case under Article 43 EC as well as under Article 49 EC, since both, in my view, would lead to the same result.
24 — Απόφαση της 5ης Δεκεμβρίου 2000, C-448/98 (Συλλογή 2000, σ. I-10663, σκέψεις 22 και 23).
referred by the national court relating to the Treaty rules on free movement, although they were raised in a case that had no crossborder element.
26 — Παρατιθέμενη στην υποσημείωση 19 απόφαση, σκέψη 30.
24 — Case C-448/98 [2000] ECR I-10663, paragraphs 22 and 23.25 — Case C-6/01 [2003] ECR I-8621, paragraphs 39 to 41.
23 — Οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (ΕΕ L 108, σ. 33).
23 — Directive 2002/21/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on a common regulatory framework for electronic communications networks and services (‘Framework Directive’) (OJ 2002 L 108, p. 33).
Βλ., επίσης, οδηγία 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) (ΕΕ L 108, σ.
See also Directive 2002/20/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on the authorisation of electronic communications networks and services (‘Authorisation Directive’) (OJ 2002 L 108, p.
21), και οδηγία 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση) (ΕΕ L 108, σ. 7).
21); and Directive 2002/19/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on access to, and interconnection of, electronic communications networks and associated facilities (‘Access Directive’) (OJ 2002 L 108, p. 7).
CENTRO EUROPA 7 τη δυσμενή μεταχείριση των υπηκόων του κράτους μέλους αυτού 27.
CENTRO EUROPA 7 treatment of a Member State’s own nationals.
Επομένως, το Δικα- στήριο πρέπει και στην υπό κρίση υπόθεση να ερμηνεύσει το άρθρο 49 ΕΚ.
27Therefore, the Court should, also in the present case, provide an interpretation of Article 49 EC.
IV — Εκτίμηση περιορισμό που καθιστά δυσχερέστερη τη διείσδυση στην εθνική αγορά των επιχειρηματιών από άλλα κράτη μέλη από ό,τι των ημεδαπών 30.
Treaty precludes limitations that would make it more difficult for operators in other Member States than for domestic operators to gain access to the national market.
Βάσει των κανόνων περί ελεύθερης κυκλοφορίας, τα μέτρα των κρατών μελών που έχουν ή θα μπορούσαν να έχουν αυτό το αποτέλεσμα, είναι αποδεκτά μόνον εάν είναι πρόσφορα και αναγκαία για την εξυπηρέτηση ενός θεμιτού δημοσίου συμφέροντος και εάν οι διαφορετικές συνέπειες αφενός για τους ημεδαπούς επιχειρηματίες και αφετέρου για τους επιχειρηματίες από άλλα κράτη μέλη τελούν σε αναλογία προς τις αντικειμενικές διαφορές μεταξύ των εν λόγω επιχειρηματιών 31.
30Under the free movement rules, any Member State measure which would, actually or potentially, have such an effect, can be upheld only if the measure is suitable and necessary for the pursuit of a legitimate public interest and if the disparate impact on domestic operators and operators in other Member States is proportionate to objective differences between those operators. 31
Η Συνθήκη επιτρέπει καταρχήν τη διατήρηση των κρατικών μονοπωλίων ή της κρατικής ιδιοκτησίας ορισμένων εταιριών 28.
In principle, the Treaty allows them to maintain State monopolies or public ownership of certain companies.
Τα εθνικά μέτρα που περιορίζουν τον αριθμό των επιχειρηματιών σε ορισμένο τομέα της αγοράς μπορούν να περιορίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία, καθόσον τα μέτρα αυτά ενέχουν τον κίνδυνο παγίωσης των δομών της ημεδαπής αγοράς και προστασίας των επιχειρηματιών που διαθέτουν ισχυρή παρουσία στον οικείο τομέα.
National measures which limit the number of operators in a particular market sector are liable to restrict free movement, since such measures carry the risk that they may solidify domestic market structures and protect the position of operators who have obtained a stronghold in that sector.
Επιπλέον, οι επιχειρηματίες αυτοί είναι πιθανό να είναι ημεδαποί.
Such operators, moreover, are likely to be domestic operators.
Ως εκ τούτου, κάθε περιορισμός του αριθμού των επιχειρηματιών σε έναν τομέα της εθνικής αγοράς πρέπει να είναι δικαιολογημένος.
Restrictions on the number of operators in a sector of the national market must therefore be justified.
Εντούτοις, η Συνθήκη αποκλείει κάθε
As a consequence, Community law usually does not grant operators a right to operate in a particular sector. However, the
Όπως επισημαίνεται με την απόφαση Placanica, ένα σύστημα παραχώρησης αδειών που περιορίζει τον συνολικό αριθμό των επιχειρηματιών στην ημεδαπή μπορεί
As the judgment in Placanica illustrates, it is possible for a licensing system which limits the total number of operators in the national territory to be justified in the
27 — Βλ., επίσης, σημεία 121 έως 154 των προτάσεων της γενικής εισαγγελέα Sharpston στην υπόθεση C-212/06, Gouvernement de la Communauté française και Gouvernement wallon, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου, και τις προτάσεις μου στην υπόθεση C-72/03, Carbonati Apuani (απόφαση της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, Συλλογή 2004, σ. I-8027, σημεία 61 έως 63).
27 — See also points 121 to 154 of the Opinion of Advocate General Sharpston in Case C-212/06 Gouvernement de la Communauté française and Gouvernement wallon, currently pending before this Court, and my own Opinion in Case C-72/03 Carbonati Apuani [2004] ECR I-8027, points 61 to 63.
30 — Βλ., για παράδειγμα, απόφαση της 8ης Σεπτεμβρίου 2005, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-544/03 και C-545/03, Mobistar και Belgacom Mobile (Συλλογή 2005, σ. I-7723, σκέψεις 31 έως 33).
30 — See, for instance, Joined Cases C-544/03 and C-545/03 Mobistar and Belgacom Mobile [2005] ECR I-7723, paragraphs 31 to 33.
I-14887), και τις προτάσεις μου στην υπόθεση C-434/04, Ahokainen και Leppik (απόφαση της 28ης Σεπτεμβρίου 2006, Συλλογή 2006, σ. I-9171).
31 — See, for instance, Case C-322/01 Deutscher Apotheker-verband [2003] ECR I-14887 and my Opinion in Case C-434/04 Ahokainen and Leppik [2006] ECR I-9171.
29 — Βλ. σημείο 26 των προτάσεών μου της 7ης Σεπτεμβρίου 2006 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-463/04 και C-464/04, Federconsumatori κ.λπ., που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου.
29 — See point 26 of my Opinion in Joined Cases C-463/04 and C-464/04 Federconsumatori and Others, currently pending before this Court.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-380/05 να δικαιολογείται για λόγους δημοσίου συμφέροντος 32.
OPINION OF MR POIARES MADURO — CASE C-380/05 light of considerations of public interest.
Επομένως, θα μπορούσε, συμβάσεων που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των εν λόγω εναρμονισμένων κανόνων, το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να σέβονται τις αρχές της απαγόρευσης των διακρίσεων και της διαφάνειας δυνάμει του πρωτογενούς κοινοτικού δικαίου 34.
32Thus, a national limit on the total number rules, the Court has held that Member States must respect the principles of non-discrimi-nation and transparency by virtue of primary Community law.
καταρχήν, να θεωρηθεί επιτρεπτό, κατά το άρθρο 49 ΕΚ, ένα εθνικό όριο για τον συνολικό αριθμό των επιχειρηματιών ορισμένου τομέα της αγοράς υπηρεσιών.
34 of operators in a particular market sector for services could, in principle, be held permissible under Article 49 EC.
Ωστόσο, γι’ αυτό θα απαιτούνταν όχι μόνο ένας εύλογος λόγος για τον περιορισμό του αριθμού των επιχειρηματιών αλλά και μια διαδικασία επιλογής που να αποκλείει κάθε αυθαίρετη διάκριση, παρέχοντας επαρκή εχέγγυα για τη χορήγηση του δικαιώματος λειτουργίας βάσει αντικειμενικών κριτηρίων.
However, that would require not only a legitimate reason for limiting the number of operators, but also a selection process which excludes arbitrary discrimination by providing sufficient guarantees that the right to operate is awarded on the basis of objective criteria.
Συνεπώς, όταν ένα κράτος μέλος παρέχει τέτοια δικαιώματα, πρέπει να ενεργεί με διαφανείς διαδικασίες και χωρίς διακρίσεις.
Therefore, when a Member State grants such a right, it must do so pursuant to transparent and nondiscriminatory procedures.
Σκοπός της εν λόγω απαίτησης είναι η διασφάλιση για όλους τους επιχειρηματίες, σε ολόκληρη την Κοινότητα, ίσων ευκαιριών διείσδυσης σε οποιοδήποτε τμήμα της εσωτερικής αγοράς.
The purpose of this requirement is to ensure that operators throughout the Community have equal opportunities to gain access to any part of the internal market.
Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που ένα κράτος μέλος χορηγεί σε περιορισμένο αριθμό ιδιωτικών επιχειρήσεων το δικαίωμα παροχής υπηρεσιών εθνικών τηλεοπτικών μεταδόσεων με ραδιοσυχνότητες.
The same holds true in a situation where a Member State awards, to a limited number of private operators, the right to provide national television broadcasting services by radio frequency.
Τα κράτη μέλη ενδέχεται να θέλουν να περιορίσουν την πρόσβαση στην εν λόγω αγορά, εμποδίζοντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, την ελευθερία παροχής υπηρεσιών.
Member States may want to restrict access to that particular market, thus hindering the freedom to provide services.
Ο περιορισμός αυτός μπορεί να δικαιολογείται για λόγους δημόσιας τάξης, εάν είναι πρόσφορος και αναγκαίος για τη μείωση του κινδύνου ραδιοφωνικών παρεμβολών, εκτός εάν ο περιορισμός συνεπάγεται αυθαίρετη διάκριση.
The restriction may be justified on grounds of public policy if it is suitable and necessary in order to reduce the risk of harmful radio interference, unless the restriction results in arbitrary discrimination.
Συνεπώς, η διαδικασία του διαγωνισμού για τη χορήγηση δικαιωμάτων παροχής υπηρεσιών εθνικής τηλεοπτικής μετάδοσης πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 49 ΕΚ, να συνάδει με την αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων και την επακόλουθη υποχρέωση διαφάνειας.
Consequently, the tender procedure for awarding rights to provide national broadcasting services must, by virtue of Article 49 EC, comply with the principle of non-discrimination and the ensuing duty of transparency.
Στο ίδιο σκεπτικό βασίζονται οι κοινοτικοί κανόνες που διέπουν τις διαδικασίες σύναψης δημόσιων συμβάσεων και συμβάσεων παραχώρησης.
The same reasoning underpins the Community rules governing the procedures for the award of public contracts and concessions.
Οι διαδικασίες αυτές διέπονται από τις αρχές της απαγόρευσης των διακρίσεων και της διαφάνειας.
Those procedures are governed by the principles of non-discrimination and transparency.
Σε ορισμένους τομείς, η παράγωγη νομοθεσία υλοποιεί τις αρχές αυτές και θέτει συγκεκριμένους κανόνες για τις δημόσιες συμβάσεις 33.
In certain fields, secondary legislation fleshes out those principles and lays down specific public procurement rules.
Ωστόσο, ακόμη και στην περίπτωση
33However, even with regard to contracts that fall outside the scope of those harmonised
Οι αρχές αυτές κατέχουν επίσης σημαντική θέση στο κοινό κανονιστικό πλαίσιο
These principles also occupy an important position in the common regulatory framework for electronic communications
32 — Απόφαση της 6ης Μαρτίου 2007, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-338/04, C-359/04 και C-360/04 (Συλλογή 2007, σ. I-1891, σκέψη 53).
32 — Joined Cases C-338/04, C-359/04 and C-360/04 [2007] ECR I-1891, paragraph 53.
Βλ., επίσης, την απόφαση του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ της 30ής Μαΐου 2007, E-3/06, Ladbrokes, σκέψεις 40 έως 48.
See also the judgment of the EFTA Court of 30 May 2007 in Case E-3/06 Ladbrokes, paragraphs 40 to 48.
33 — Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ.
33 — Directive 2004/18/EC of the European Parliament and of the Council of 31 March 2004 on the coordination of procedures for the award of public works contracts, public supply contracts and public service contracts (OJ 2004 L 134, p.
114), η οποία τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/97/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006 (ΕΕ L 363, σ.
114), last amended by Council Directive 2006/97/EC of 20 November 2006 (OJ 2006 L 363, p.
107), και οδηγία 2004/17/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ.
107); Directive 2004/17/EC of the European Parliament and of the Council of 31 March 2004 coordinating the procurement procedures of entities operating in the water, energy, transport and postal services sectors (OJ 2004 L 134, p.
1), η οποία τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/97/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006 (ΕΕ L 363, σ. 107).
1), last amended by Council Directive 2006/97/EC of 20 November 2006 (OJ 2006 L 363, p. 107).