natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το Συμβούλιο θεωρεί ότι δεν ήταν υποχρεωμένο να επαληθεύσει το αναγραφόμενο στην προσφορά της προσφεύγουσας ποσού των κατηγοριών A, B, C και D και, ως εκ τούτου, να ανακαλύψει ότι η ορθή συνολική τιμή ήταν 271 811,67 ευρώ, αντί 234 059,67 ευρώ.
The Council is of the view that it was not under any duty to verify the addition of the total of categories A, B, C and D in the applicant’s tender and, having done so, to establish that the correct total price was EUR 271 811.67 rather than EUR 234 059.67.
Ομοίως, το Συμβούλιο φρονεί ότι από τα στοιχεία που
Similarly, the Council considers that the information set out in the ‘ordinary’ and
BELFASS κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περιλαμβάνονται στην «κανονική» και στη «θεωρητική» συγκριτική αξιολόγηση της επίμαχης προσφοράς, οι οποίες είναι συνημμένες στο υπόμνημα αντικρούσεως, δεν μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι είχε εντοπίσει το σφάλμα αυτό κατά την εξέταση της προσφοράς.
‘theoretical’ comparative evaluations of the tender concerned included in the annex to its defence cannot be used to demonstrate that it had established the existence of that error when the tender was being assessed.
Συγκεκριμένα, οι υπολογισμοί αυτοί πραγματοποιήθηκαν κατά την κατάρτιση του υπομνήματος αντικρούσεως για την υπό κρίση υπόθεση.
It carried out those evaluations in the course of preparing its defence to the present action.
Επιπλέον, η αναθέτουσα αρχή μπορεί να έρθει σε επαφή με τον προσφέροντα, κατόπιν δικής της πρωτοβουλίας, μόνον προς εξάλειψη προφανών σφαλμάτων.
It adds that a contracting authority can contact tenderers only in order to correct obvious clerical errors.
Φρονεί, όμως, ότι εν προκειμένω το σφάλμα δεν ήταν καθόλου προφανές και γι’ αυτό δεν μπόρεσε να το εντοπίσει.
The error in the present case was not obvious at all, with the result that it could not have detected it.
Εξάλλου, το Συμβούλιο επικαλείται τη γενική αρχή που αναγνώρισε το Δικαστήριο με την απόφαση Bernardi κατά Κοινοβουλίου, σκέψη 54 ανωτέρω, δυνάμει της οποίας δεν μπορεί να γίνει από διάδικο ενώπιον του Δικαστηρίου επίκληση πλημμελειών που μπορεί να είναι συνέπεια δικής του συμπεριφοράς.
The Council also relies on the general principle of law recognised by the Court of Justice in its judgment in Bernardi v Council, cited in paragraph 54 above, whereby a party cannot invoke before the Court irregularities which may have been the consequences of its own behaviour.
Ομοίως, θεωρεί ότι, ακόμη και αν ήταν σε θέση να εντοπίσει το επίμαχο σφάλμα, δεν θα μπορούσε, χωρίς κίνδυνο παραβάσεως των διατάξεων του άρθρου 99 του δημοσιονομικού κανονισμού και του άρθρου 148, παράγραφος 3, των κανόνων εφαρμογής, να έρθει σε επαφή με τον προσφέροντα προς διόρθωση του σφάλματος αυτού.
It likewise considers that, even if it should have detected the error in question, it would have been impossible for it, without risking infringing Article 99 of the Financial Regulation and Article 148(3) of the Implementing Rules, to make contact with the tenderer for the purposes of correcting the error concerned.
Προς στήριξη της απόψεως αυτής, επικαλείται, ειδικότερα, την απόφαση Adia interim κατά Επιτροπής, σκέψη 52 ανωτέρω.
In support of that argument, it relies in particular on Adia interim v Commission, cited in paragraph 52 above.
Τέλος, το Συμβούλιο θεωρεί ότι ένας από τους σκοπούς της προβλεπομένης στο άρθρο 100 του δημοσιονομικού κανονισμού γνωστοποιήσεως, η οποία έπεται της αναθέσεως της συμβάσεως και προηγείται της υπογραφής της, είναι να μπορεί ο προσφέρων να επισημάνει στην αναθέτουσα αρχή τυχόν σφάλματα που θα μπορούσαν να βλάψουν την αξιολόγηση της προσφοράς.
Lastly, the Council argues that one of the objectives of the notification provided for in Article 100 of the Financial Regulation, which follows the award of the contract and its signature, is to allow tenderers whose tenders are rejected to draw the contracting authority’s attention to any errors of assessment which may have undermined the evaluation of the tender.
Επισημαίνει, πάντως, ότι η προσφεύγουσα δεν αντέδρασε αφού έλαβε το έγγραφο της 13ης Οκτωβρίου 2004, με το οποίο πληροφορήθηκε τους λόγους απορρίψεως της προσφοράς της για το 1ο μέρος της συμβάσεως.
There was no reaction whatever on the applicant’s part once it had received the letter of 13 October 2004 informing it of the reasons for which its tender in respect of Lot No 1 had been rejected.
679, σκέψη 20, αποφάσεις του Πρωτοδικείου Tribunal Adia interim κατά Επιτροπής, σκέψη 52 ανωτέρω, σκέψη 49, και της 6ης Ιουλίου 2000, T-139/99, AICS κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 2000, σ. II-2849, σκέψη 39).
It is settled caselaw that the Council has a broad discretion in assessing the factors to be taken into account for the purpose of deciding to award a contract following an invitation to tender and that the Court’s review must be limited to verifying that there has been no serious and manifest error (Case 56/77 Agence européenne d’interims v Commission [1978] ECR 2215, paragraph 20; Adia interim v Commission, cited in paragraph 52 above, paragraph 49; and Case T-139/99 AICS v Parliament [2000] ECR II-2849, paragraph 39).
Επιπλέον, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 148 των κανόνων εφαρμογής, μετά την αποσφράγιση των προσφορών και σε περίπτωση που είτε μια προσφορά προκαλέσει αιτήματα αποσαφήνισης είτε πρόκειται να διορθωθούν προφανή ουσιώδη σφάλματα στο κείμενο της προσφοράς, η αναθέτουσα αρχή μπορεί, κατ’ εξαίρεση, να λάβει την πρωτοβουλία να έλθει σε επαφή με τον προσφέροντα.
In addition, Article 148 of the Implementing Rules provides that if, after the tenders have been opened, some clarification is required in connection with a tender, or if obvious clerical errors in the tender must be corrected, the contracting authority may, by way of exception, contact the tenderer.
Εν προκειμένω, πρέπει να εξεταστεί αν το ουσιώδες σφάλμα της προσφεύγουσας, δηλαδή το σφάλμα αθροίσεως που παρεισέφρησε στην προσφορά της όσον αφορά το σύνολο των κατηγοριών A, B, C και D (234 059,67 ευρώ αντί 271 811,67 ευρώ), αποτελεί προφανές ουσιώδες σφάλμα το οποίο όφειλε να εντοπίσει το Συμβούλιο.
In the present case, it is necessary to verify whether the clerical error committed by the applicant, namely an arithmetical error in its tender relating to the total of categories A, B, C and D (EUR 234 059.67 instead of EUR 271 811.67), was an obvious clerical error which the Council should have detected.
Συναφώς, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει, πρώτον, ότι ο τρόπος υπολογισμού της ωριαίας αμοιβής δεν καθιστούσε απαραίτητο τον εκ νέου υπολογισμό, από το Συμβούλιο, του ποσού των κατηγοριών A, B, C και D.
In that regard, the Court finds, first, that the method of calculation of the hourly rate of tenderers’ bids did not require the Council to make a fresh calculation of the total of categories A, B, C and D. It is common ground that the average hourly rate was to be calculated on the basis of the total price included in the tender and the total number of working hours proposed, as set out by the applicant in its tender.
Δεύτερον, δεν μπορεί να γίνει δεκτό, όπως υποστηρίζει η προσφεύγουσα, ότι η ορθή ωριαία αμοιβή στην προσφορά της ήταν το κατώτατο ποσό των 20,92 ευρώ, όπως αναγράφεται σαφώς και επακριβώς στη σελίδα 40 της προσφοράς, και ότι, για τον λόγο αυτό, το Συμβούλιο όφειλε να πιθανολογήσει την ύπαρξη σφάλματος στον
Secondly, it cannot be the case that, as the applicant argues, the correct hourly rate under its tender was set at a minimum figure of EUR 20.92, with that amount being clearly and precisely shown at page 40 of the tender, and that the Council should, for that reason, have considered whether it was likely that there had been
BELFASS κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ υπολογισμό της μέσης ωριαίας αμοιβής στην προσφορά της προσφεύγουσας.
BELFASS v COUNCIL an arithmetical error in the calculation of the average hourly rate in the applicant’s tender.
Συγκεκριμένα, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι το ποσό αυτό αναγράφεται στη σελίδα 40 της προσφοράς της προσφεύγουσας υπό την κατηγορία E, η οποία αφορούσε ρητώς την ωριαία αμοιβή για συμπληρωματικές εργασίας τις οποίες πραγματοποιεί, εφόσον ζητηθεί, το προσωπικό καθαριότητας «τις εργάσιμες ημέρες (από Δευτέρα έως Παρασκευή) μεταξύ 6:00 και 22:00».
That amount was entered at page 40 of the applicant’s tender under category E, which expressly related to the hourly rate for additional work undertaken, on request, by the cleaning staff ‘on working days (Monday to Friday) between 16.00 hrs and 22.00 hrs’.
Επομένως, η αναγραφόμενη ωριαία αμοιβή των 20,92 ευρώ αφορούσε συγκεκριμένο είδος παρεχομένων υπηρεσιών, δηλαδή συμπληρωματικές εργασίες, και, κατά συνέπεια, διαφορετικές υπηρεσίες από αυτές που αποτελούν αντικείμενο των κατηγοριών A, B, C και D.
Accordingly, the hourly rate of EUR 20.92 thus referred to concerned a particular type of services, namely additional work, which is, therefore, a different kind of work from the services referred to in categories A, B, C and D.
Τρίτον, αντιθέτως προς ό,τι ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι από την «κανονική» και τη «θεωρητική» συγκριτική αξιολόγηση που έχει επισυνάψει το Συμβούλιο στο υπόμνημα αντικρούσεως που υπέβαλε στο πλαίσιο της κρινομένης υποθέσεως αποδεικνύεται ότι το Συμβούλιο γνώριζε το σφάλμα της προσφεύγουσας.
Thirdly, contrary to what the applicant maintains, it cannot be accepted that the ‘ordinary’ and ‘theoretical’ evaluation tables produced by the Council as an annex to its defence in these proceedings show that the latter was aware of the error committed by the applicant.
Συγκεκριμένα, από τα έγγραφα αυτά προκύπτει σαφώς ότι το Συμβούλιο κατάρτισε τους συγκεκριμένους πίνακες για τις ανάγκες της παρούσας δίκης.
It is clear from the Council’s written pleadings that it drew up those tables for the purposes of these proceedings.
Άλλωστε, όπως διαπιστώνει το Πρωτοδικείο, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε το αντίθετο.
The Court also notes that the applicant has not established that the contrary is the case.
Επιπλέον, αντιθέτως προς ό,τι ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι δεν μπορεί να προσαφθεί στο Συμβούλιο ότι δεν την ενημέρωσε, στο πλαίσιο της κατά το άρθρο 100 του δημοσιονομικού κανονισμού γνωστοποιήσεως, για το δικαίωμά της να επισημάνει στην αναθέτουσα αρχή τυχόν σφάλματα εκτιμήσεως που θα μπορούσαν να βλάψουν την αξιολόγηση της προσφοράς της.
Furthermore, contrary to what the applicant claims, the Court considers that the Council cannot be criticised for not having informed the applicant, at the time of the notification provided for under Article 100 of the Financial Regulation, of the latter’s right to draw the attention of the contracting authority to any errors of assessment that might have undermined the evaluation of its tender.
Ι-1441, σκέψη 15, και απόφαση του Πρωτοδικείου της 24ης Φεβρουαρίου 2000, T-145/98, ADT Projekt κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. II-387, σκέψη 210).
According to the case-law, in the absence of express provisions of Community law, the Community administration and judicature cannot be placed under a general obligation to inform individuals of the remedies available or of the conditions under which they may exercise them (order in Case C-153/98 P Guérin automobiles v Commission [1999] ECR I-1441, paragraph 15, and Case T-145/98 ADT Projekt v Commission [2000] ECR II-387, paragraph 210).
Εν προκειμένω, πάντως, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι το άρθρο 100 του δημοσιονομικού κανονισμού δεν προβλέπει ρητώς τέτοια υποχρέωση.
In the present case, Article 100 of the Financial Regulation does not impose any such express obligation.
Εν πάση περιπτώσει, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα, όταν έλαβε το έγγραφο του Συμβουλίου της 13ης Οκτωβρίου 2004, υπέβαλε αίτημα αποσαφήνισης σχετικά με τις αιτίες απορρίψεως της προσφοράς της για το 2ο μέρος της συμβάσεως, αλλά δεν διατύπωσε καμία παρατήρηση σχετικά με την ύπαρξη προφανούς σφάλματος υπολογισμού στην προσφορά της για το 1ο μέρος της συμβάσεως.
In any event, it is clear that when the applicant received the Council’s letter of 13 October 2004, when it decided to seek clarification as to the reasons for which its tender in respect of Lot No 2 was rejected, it said nothing as regards the existence of an obvious clerical error in its tender in respect of Lot No 1.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το ουσιώδες σφάλμα της προσφεύγουσας δεν ήταν προφανές, κατά την έννοια του άρθρου 148, παράγραφος 3, των κανόνων εφαρμογής.
It follows that the clerical error committed by the applicant was not obvious, within the meaning of Article 148(3) of the Implementing Rules.
Δεν μπορεί, επομένως, να προσαφθεί στο Συμβούλιο ότι δεν το εντόπισε και, εν συνεχεία, ότι δεν το διόρθωσε ή, τουλάχιστον, ότι δεν ήρθε σε επαφή με την προσφεύγουσα, ώστε να καταστεί δυνατή η διόρθωση του σφάλματος αυτού.
Accordingly, the Council cannot be criticised for not having detected that error, and thus for not correcting it or, at the very least, for not contacting the applicant in order to allow it to rectify that error.
Κατά συνέπεια, ο μοναδικός λόγος ακυρώσεως που αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσε το Συμβούλιο με την απόφαση της 13ης Οκτωβρίου 2004, όσον αφορά το 1ο μέρος της συμβάσεως, είναι αβάσιμος.
Consequently, the single plea in law, alleging a manifest error of assessment committed by the Council in the decision of 13 October 2004, in so far as it relates to Lot No 1, is unfounded.
Επομένως, η προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως της 13ης Οκτωβρίου 2004, όσον αφορά το 1ο μέρος της συμβάσεως, πρέπει να απορριφθεί.
The action for annulment brought against the decision of 13 October 2004, in so far as it relates to Lot No 1, must therefore be rejected.
Επί της προσφυγής κατά της αποφάσεως της 13ης Οκτωβρίου 2004, όσον αφορά το 2ο μέρος της συμβάσεως
The action against the decision of 13 October 2004, in so far as it relates to Lot No 2
Προς στήριξη της προσφυγής της κατά της αποφάσεως της 13ης Οκτωβρίου 2004, όσον αφορά το 2ο μέρος της συμβάσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως, αντλούμενους αντιστοίχως από παραβίαση της γενικής αρχής της χρηστής διοικήσεως, από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και από παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων.
In support of its action against the decision of 13 October 2004, in so far as it relates to Lot No 2, the applicant raises three pleas in law alleging breach of the general principle of sound administration, a manifest error of assessment and breach of the principle of non-discrimination.
Εξάλλου, με το υπόμνημα απαντήσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει ένα τέταρτο λόγο ακυρώσεως, αντλούμενο από παράβαση, εκ μέρους του Συμβουλίου, των διατάξεων του άρθρου 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής, η οποία συνίσταται στο ότι το Συμβούλιο δεν ήρθε σε επαφή μαζί της προτού απορρίψει την προσφορά της.
In addition, the applicant has raised a fourth plea in its reply, alleging that, by failing to contact it before its tender was rejected, the Council infringed Article 139(1) of the Implementing Rules.
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι οι τρεις πρώτοι λόγοι ακυρώσεως, που αντλούνται αντιστοίχως από παραβίαση της γενικής αρχής της χρηστής διοικήσεως, από παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων και από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, στηρίζονται στο γεγονός ότι η προσφορά της για το 2ο μέρος της συμβάσεως απορρίφθηκε αυτομάτως, χωρίς να εξεταστεί, με μόνη αιτιολογία το ότι ο αναγραφόμενος στην εν λόγω προσφορά συνολικός αριθμός ωρών εργασίας ήταν πλέον του 12,5 % μικρότερος από τον μέσον όρο όλων των προσφορών που υποβλήθηκαν.
The applicant essentially submits that the first three pleas, alleging breach of the general principle of sound administration, breach of the principle of non-discrim-ination and a manifest error of assessment, are well founded inasmuch as its tender in respect of Lot No 2 was rejected automatically, without further consideration, on the sole ground that the total number of working hours included in that tender was more than 12.5% lower than the average of the total number of hours proposed in the tenders that were found to be admissible.
Πρώτον, η προσφεύγουσα έχει την άποψη ότι, για παρόμοιους λόγους, το κριτήριο επιλογής το οποίο περιλαμβάνεται στη συγγραφή υποχρεώσεων, σχετικά με τον μέσον όρο των ωρών εργασίας που προτάθηκαν, και βάσει του οποίου το Συμβούλιο απέρριψε την προσφορά της, χωρίς περαιτέρω εξέταση, παραβιάζει την αρχή της χρηστής διοικήσεως και συνιστά πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
In the first place, the applicant argues that, for similar reasons, the selection criterion in the specifications regarding the average of the total number of hours proposed, on which the Council based its rejection of the applicant’s tender, without giving it further consideration, infringes the principle of sound administration and is vitiated by a manifest error of assessment.
Συγκεκριμένα, ευνοεί τις προσφορές οι οποίες προβλέπουν περισσότερες ώρες παροχής υπηρεσιών από τις πράγματι απαραίτητες και, επομένως, συνεπάγονται υψηλότερο κόστος.
The result was that preference was given to tenders that provided for a greater number of hours to be worked than was truly necessary and which were therefore more expensive.
Συναφώς, πρώτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το εν λόγω κριτήριο που χρησιμοποίησε το Συμβούλιο εμποδίζει την αντικειμενική εκτίμηση του τι είναι απαραίτητο όσον αφορά την παροχή των ζητουμένων υπηρεσιών.
In that regard, the applicant first of all argues that the criterion adopted by the Council does not allow for an objective evaluation of what is needed in order to provide the services in question.
Αφενός, η προσφεύγουσα υπενθυμίζει ότι, από 1ης Ιανουαρίου 1998, διασφάλιζε, ικανοποιώντας πλήρως το Συμβούλιο, τον καθαρισμό και τη συντήρηση του διαλαμβανόμενου στο 2ο μέρος της συμβάσεως κτιρίου, με συνολικό αριθμό ωρών εργασίας ίσο προς τον αναγραφόμενο στην προσφορά της.
It states that it has, entirely to the Council’s satisfaction, been providing cleaning and maintenance services for the building covered by Lot No 2 since 1 January 1998 and has been doing so on the basis of a total number of hours equivalent to that included in its tender.
Ενώ δέχεται ότι το Συμβούλιο δεν μπορούσε να λάβει υπόψη του το προηγούμενο αυτό, θεωρεί, πάντως, ότι το γεγονός αυτό απλώς αποδεικνύει αντικειμενικά ότι ο αριθμός των ωρών που απαιτούνταν για την παροχή των ζητουμένων υπηρεσιών, υπό συνθήκες τουλάχιστον παρόμοιες, ήταν μικρότερος από αυτόν της τελικώς επιλεγείσας προσφοράς και, συνεπώς, το κριτήριο που χρησιμοποίησε το Συμβούλιο αποτελεί κίνητρο για υπερεκτίμηση του αριθμού αυτού.
While acknowledging that the Council could not take that experience into account, it takes the view that such experience simply provides objective evidence that the total number of hours needed to provide the services in question, in, at the very least, equivalent conditions, was lower than that included in the tender that was ultimately accepted and, accordingly, that the criterion applied by the Council encouraged the number of hours in question to be overestimated.
Αφετέρου, φρονεί ότι δεν είναι εύλογο η εκτίμηση της σημασίας των ζητουμένων υπηρεσιών να εξαρτάται από τις προσφορές των μετεχόντων στον διαγωνισμό, διότι αυτοί θα μπορούσαν, κατόπιν συνεννοήσεως, να αυξήσουν τεχνητά τις προσφερόμενες υπηρεσίες.
It also considers that the evaluation of the volume of the services in question cannot reasonably be dependent on the bids submitted by the tenderers themselves, since the latter could, in collusion with one another, have an interest in artificially inflating the volume of the services tendered for.
Τέλος, ο αριθμός των ωρών εργασίας δεν μπορεί να είναι το μοναδικό κριτήριο βάσει του οποίου εκτιμάται η ποιότητα της παρασχεθησομένης εργασίας.
Finally, the number of hours worked cannot be the main criterion for assessing the quality of the work to be undertaken.
Επ’ αυτού, η προσφεύγουσα παρατηρεί ότι, αν είχε αυξήσει τεχνητά τις ώρες εργασίας στην προσφορά της, δεν θα αποκλειόταν αυτομάτως.
As regards the last-mentioned point, the applicant states that, were it to have artificially inflated the number of hours proposed in its tender, that tender would not have been automatically excluded.
Δεύτερον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το Συμβούλιο δεν μπορεί να αντλεί επιχειρήματα από το γεγονός ότι η προσφορά του αναδόχου, αν και κατά 3,7 % ακριβότερη από τη δική της, προέβλεπε εντούτοις 25,2 % περισσότερες ώρες εργασίας από τη δική της.
Secondly, the applicant argues that the Council cannot rely on the fact that although the successful tenderer’s bid was 3.7% more expensive than that of the applicant, that tenderer proposed a number of hours that was 25.2% greater than the number of hours proposed in the applicant’s tender.
Επομένως, η υπερεκτίμηση των υπηρεσιών που προσφέρει ο ανάδοχος συνεπάγεται βλάβη για το Συμβούλιο και για το κοινωνικό σύνολο που το χρηματοδοτεί.
It states once again that the total number of hours proposed by the successful tenderer was higher than the number of hours that was actually necessary to carry out the work referred to in the specifications in
ΑΠΟΦΑΣΗ της 21.5.2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ T-495/04 υποψήφιος δεν παρέχει το σύνολο των αναγραφομένων στην προσφορά του ωρών εργασίας, πράγμα που, κατά την προσφεύγουσα, επιβεβαιώνει ότι ο αριθμός των ωρών που πρότεινε είναι ο απαραίτητος για τον καθαρισμό των διαλαμβανόμενων στο 2ο μέρος της συμβάσεως χώρων.
Accordingly, the overestimation of the services to be provided by the successful tenderer led to damage being done to the Council and those who fund it. It adds that the true position is that the selected tenderer does not provide all of the hours referred to in its tender and that that point confirms that the number of hours proposed by it corresponds with what was necessary in respect of the cleaning of the premises covered by Lot No 2.
Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το χρησιμοποιηθέν κριτήριο επιλογής προκαλεί δυσμενείς διακρίσεις, διότι συνεπάγεται τον αυτεπάγγελτο αποκλεισμό, χωρίς άλλη εξέταση, προσφορών οι οποίες είναι αντικειμενικά συμφέρουσες, από οικονομικής απόψεως, για το Συμβούλιο και απολύτως ικανοποιητικές ποιοτικώς.
In the second place, the applicant submits that the selection criterion adopted is discriminatory in so far as it leads to tenders being automatically excluded, without being given further consideration, that are objectively advantageous to the Council in budgetary terms and perfectly satisfactory from a qualitative point of view.
Τρίτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο παρέβη τις διατάξεις του άρθρου 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής.
In the third place, the applicant submits that the Council infringed the provisions of Article 139(1) of the Implementing Rules.
Συγκεκριμένα, προβάλλει ότι, προτού απορρίψει την προσφορά της, με το αιτιολογικό ότι ο αριθμός των ωρών εργασίας είναι υπερβολικά μικρός, το Συμβούλιο όφειλε να επαληθεύσει τις προσφορές, με αυτοπρόσωπη παράσταση των προσφερόντων, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής.
It argues that before rejecting its tender on account of the total number of hours of services proposed being abnormally low, the Council should have verified that tender, after due hearing of the parties, in accordance with Article 139(1) of the Implementing Rules.
Επιπλέον, από τη νομολογία προκύπτει ότι δεν επιτρέπεται η αυτόματη απόρριψη των υπερβολικά χαμηλών προσφορών οσάκις τούτο γίνεται κατ’ εφαρμογή μαθηματικού κριτηρίου (απόφαση του Δικαστηρίου της 22ας Ιουνίου 1989, 103/88, Fratelli Costanzo, Συλλογή 1989, σ. I-1839).
Furthermore, it is clear from the caselaw that the automatic elimination of abnormally low tenders on the basis of the application of a mathematical criterion is prohibited (Case 103/88 Fratelli Costanzo [1989] ECR 1839).
Το Συμβούλιο υπενθυμίζει ότι, κατά τη νομολογία, η ανάθεση συμβάσεως στον υποβαλόντα την πλέον συμφέρουσα από οικονομικής απόψεως προσφορά δεν σημαίνει ότι επιλέγεται οπωσδήποτε η φθηνότερη προσφορά.
The Council states that, according to the case-law, the award of a contract to the tenderer who submitted the tender offering best value for money does not mean that the successful tender is necessarily the cheapest.