natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών αποτέλεσαν αντικείμενο της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992 (ΕΕ L 209, σ. 1).
Public service contracts were subject to Council Directive 92/50/EEC of 18 June 1992 (OJ 1992 L 209, p. 1).
Πριν καταργηθούν από την οδηγία 2004/18, τα ανωτέρω νομοθετικά κείμενα είχαν τροποποιηθεί από την οδηγία 97/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1997 (ΕΕ L 328, σ. 1).
Prior to their inclusion in Directive 2004/18, the foregoing provisions were updated in European Parliament and Council Directive 97/52/EC of 13 October 1997 (OJ 1997 L 328, p. 1).
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-393/06 μπορούν να διορίζουν περισσότερα από τα μισά μέλη του διοικητικού, διευθυντικού ή εποπτικού οργάνου της επιχείρησης (άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β΄).
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-393/06 supply, works and service contracts (which are defined in Article 1(2)) in certain sectors characterised by their closed nature, due to the grant of special or exclusive rights (recitals 1 to 3).
Η οδηγία θεωρεί επίσης ως «αναθέτοντες φορείς» τις οργανώσεις οι οποίες, ακόμη και αν δεν είναι «αναθέτουσες αρχές» ή «δημόσιες επιχειρήσεις», ασκούν μία από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 δυνάμει ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων (άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο β΄).
The directive also defines as ‘contracting entities’ organisations which, while they are not ‘contracting authorities’ or ‘public undertakings’, carry out any of the activities referred to in Articles 3 to 7 on the basis of special or exclusive rights (Article 2(2)(b)).
III — Τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
III — The facts of the main proceedings and the questions referred for a preliminary ruling
Η Fernwärme Wien GmbH είναι εταιρία που ιδρύθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1969 και καταχωρίστηκε νομίμως στο βιβλίο εταιριών της Βιέννης, οπότε απέκτησε νομική προσωπικότητα.
In addition to ‘contracting authorities’ (which are defined, in Article 2(1)(a), in the same terms as in Directive 2004/18), the directive also classifies ‘public undertakings’ as ‘contracting entities’. A public undertaking is any undertaking over which the contracting authorities may exercise, directly or indirectly, a dominant influence by virtue of their ownership of it, their financial participation therein, or the rules which govern it.
Ο εταιρικός σκοπός της είναι, πέραν της δραστηριότητας του γενικού σχεδιασμού κλιματιστικών εγκαταστάσεων για μεγάλα συμπλέγματα ακινήτων την
They exercise such an influence when (1) they hold the majority of the undertaking’s subscribed capital, or (2) they control the majority of the votes attaching to shares issued by the undertaking, or (3) they appoint more than half of the undertaking’s administrative, management or supervisory body.
AIGNER οποία ασκεί σε ανταγωνισμό με άλλες επιχειρήσεις, η παροχή αστικής θερμάνσεως μέσω αγωγών, εντός του Δήμου της Βιέννης, σε κατοικίες, δημόσιους οργανισμούς, γραφεία, επιχειρήσεις και λοιπούς χώρους.
AIGNER district of Vienna. Without prejudice to that activity, the company is also engaged, in competition with other operators, in the general planning of refrigeration plants for large real estate projects.
Aigner, Wasser-Wärme-Umwelt GmbH μετέσχε σ’ αυτή τη διαδικασία συνάψεως συμβάσεως, αποδεχόμενη τους όρους της, με μία κύρια και μία εναλλακτική προσφορά.
Aigner, Wasser-Wärme-Unwelt GmbH, which accepted the published conditions, participated in the selection process by submitting two tenders — a main tender and an alternative.
Στις 18 Μαΐου 2006, η Fernwärme Wien της κοινοποίησε την απόρριψη της εναλλακτικής της προσφοράς, απόφαση την οποία προσέβαλε ενώπιον του Vergabekontrollsenat des Landes Wien.
On 18 May 2006, Fernwärme Wien informed the applicant that the second tender had been rejected, a decision which the applicant challenged before the Vergabekontrollsenat des Landes Wien.
Σήμερα, κατόπιν πολλών τροποποιήσεων των εταιρικών καταστατικών οι οποίες δεν μετέβαλαν τον εταιρικό σκοπό της, η εταιρία έχει τη μορφή εταιρίας περιορισμένης ευθύνης η οποία ανήκει, στο σύνολό της, στον Δήμο της Βιέννης 9.
Following successive amendments of the founding contract, in which its objects remained unchanged, the undertaking is currently a limited liability company and is wholly owned by Vienna City Council. 9 The Kontrollamt (Monitoring Office) of Vienna checks the undertaking’s finances while the municipality, exercising its rights in the general meeting, appoints and removes the directors, approves their management, and does the same in respect of the members of the supervisory board.
«1) Πρέπει η οδηγία 2004/17/EΚ […] να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι o αναθέτων φορέας, ο οποίος δραστηριοποιείται σε έναν από τους τομείς στους οποίους αναφέρεται το άρθρο 3 της οδηγίας αυτής, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής και σε σχέση με μία χωριστή δραστηριότητα που ασκεί υπό συνθήκες ανταγωνισμού;
‘(1) Must Directive 2004/17/EC … be interpreted as meaning that a contracting entity which carries out activities in the sectors referred to in Article 3 … also falls within the scope of that directive in relation to an activity pursued in parallel under competitive conditions?
Με καταχώριση στην Amtsblatt der Stadt Wien (Επίσημη εφημερίδα του Δήμου της Βιέννης) στο φύλλο της 1ης Μαρτίου 2006, η Fernwärme Wien δημοσίευσε προκήρυξη για την τοποθέτηση κλιματιστικών εγκαταστάσεων σε σύμπλεγμα γραφείων και εμπορικών καταστημάτων στη Βιέννη (με την ονομασία «Town-Town»), ορίζοντας ότι δεν θα έχει εφαρμογή το αυστριακό δίκαιο περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων.
By announcement in the Amtsblatt der Stadt Wien (Official Journal of the City of Vienna) of 1 March 2006, Fernwärme Wien published an invitation to tender for the construction of a refrigeration plant for an office and shopping centre in Vienna (called ‘Town-Town’), stating that national procurement law did not apply.
9 — Η εταιρία ελέγχεται κατά 0,001 % από τη Wiener Stadtwerke Holding AG, της οποίας μοναδικός μέτοχος είναι ο Δήμος Βιέννης, και κατά 99,999 % από τη θυγατρική της, Wien Energie GmbH.
9 — A 99.999% stake is held by Wien Energie GMBH and a 0.001% stake by Wiener Stadwerke Holding AG. The former is owned by the latter, whose sole shareholder is the City of Vienna.
2) Στην περίπτωση κατά την οποία τούτο θα έπρεπε να ισχύει μόνο για τις αναθέτουσες αρχές, πρέπει μία επιχείρηση,
(2) In the event that this is the case only in respect of contracting authorities: must an undertaking such as Fernwärme
V — Η αρμοδιότητα του Δικαστηρίου όπως είναι η [Fernwärme Wien], να χαρακτηριστεί ως οργανισμός δημοσίου δικαίου κατά την έννοια της οδηγίας 2004/17 ή της οδηγίας 2004/18 […] στην περίπτωση που παρέχει αστική θέρμανση σε μία συγκεκριμένη περιοχή χωρίς να αντιμετωπίζει στην πράξη ανταγωνισμό ή θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η αγορά οικιακής θερμάνσεως η οποία περιλαμβάνει επίσης πηγές ενέργειας όπως είναι το φυσικό αέριο, το πετρέλαιο, ο άνθρακας κ.λπ.;
Wien Ges.m.b.H. be characterised as a body governed by public law within the meaning of Directive 2004/17/EC or Directive 2004/18/EC if it provides district heating in a given area without any real competition, or must the market for domestic heating, which also includes energy sources such as gas, oil and coal, be taken into account?
Το Δικαστήριο, με την απόφαση της 18ης Ιουνίου 2002, στην υπόθεση C-92/00, HI 10., χαρακτήρισε το Vergabekontrollsenat des Landes Wien ως «δικαστήριο» κατά την έννοια του άρθρου 234 ΕΚ (σκέψη 28).
In HI, 10the Court held that the Vergabekontrollsenat des Landes Wien must be regarded as a court or tribunal within the meaning of Article 234 EC (paragraph 28).
Ακολουθώντας την πάγια νομολογία του ως προς το θέμα αυτό, αποφάνθηκε ότι το Vergabekontrollsenat des Landes Wien πληροί τα κριτήρια που αφορούν τη διά νόμου σύστασή του, τον δεσμευτικό χαρακτήρα της δικαιοδοσίας του, την κατ’ αντιμωλία φύση της διαδικασίας και την εφαρμογή των κανόνων δικαίου (σκέψη 26), και, συγχρόνως, λόγω της σύνθεσης και της λειτουργίας του, πληροί τις απαιτήσεις μονιμότητας και ανεξαρτησίας (σκέψη 27).
In accordance with its settled caselaw on that definition, the Court found that the Vergabekontrollsenat complies with the criteria of being established by law, having compulsory jurisdiction and an inter partes procedure, and applying rules of law (paragraph 26), and that, on account of its composition and functioning, it satisfies the requirements of permanence and independence (paragraph 27).
Έξι μήνες νωρίτερα, με τις προτάσεις μου στην υπόθεση De Coster, άσκησα
Six months earlier, in my Opinion in De Coster, I criticised that caselaw for being ‘too flexible and not sufficiently consistent’, 11 and I proposed a change of bearing with a view to taking a firmer course 12which, by
IV — Η διαδικασία Δικαστηρίου
IV — The procedure before the Court of Justice focusing on the raison d’être of the preliminary ruling, would encourage fruitful cooperation between courts.
10 — Συλλογή 2002, σ. I-5553
10 — Case C-92/00 [2002] ECR I-5553.
La notion de juridiction en droit communautaire», Liber amicorum Bo Vesterdorf, Emile Bruylant, Βρυξέλλες, 2007, υπό εκτύπωση, υπογραμμίζει την αμφιλεγόμενη ασυνέπεια της νομολογίας η οποία εξακολουθεί να τάσσεται υπέρ χαρακτηριστικών τα οποία, στην πλειοψηφία τους, δεν είναι ούτε ειδικά ούτε αποκλειστικά της έννοιας του δικαστηρίου, αυξάνοντας έτσι τις δυσχέρειες ορισμού της έννοιας αυτής.
La notion de juridiction en droit communautaire’, Liber amicorum Bo Vesterdorf, Emile Bruylant, Brussels, 2007 (printing underway), draws attention to the ambiguous inconsistency of the caselaw which persists in focusing on characteristics which, for the most part, are neither specific nor exclusive to the concept of a court or tribunal, thereby making it more difficult to define the term correctly.
Οι διάδικοι της κύριας δίκης, η Επιτροπή και οι Κυβερνήσεις της Αυστρίας, της Ουγγαρίας και της Φινλανδίας υπέβαλαν γραπτές παρατηρήσεις και οι εκπρόσωποι της Ing.
The parties to the main proceedings, the Commission, and the Austrian, Hungarian and Finnish Governments submitted written observations, and the representatives of Ing.
Aigner, της Κυβερνήσεως της Αυστρίας και της Επιτροπής παρέστησαν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 11ης Οκτωβρίου 2007 προκειμένου να εκθέσουν προφορικώς τους ισχυρισμούς τους.
Aigner, the Austrian Government and the Commission presented oral argument at the hearing on 11 October 2007.
Στο πνεύμα αυτό προτείνω το άρθρο 234 ΕΚ να εφαρμόζεται, κατά γενικό κανόνα, μόνο στα όργανα που ανήκουν στη δικαστική εξουσία του κάθε κράτους, όταν ασκούν τα αμιγώς δικαιοδοτικά καθήκοντά τους και, κατ’ εξαίρεση, στα όργανα τα οποία, χωρίς να ανήκουν στη δικαστική εξουσία, έχουν τον τελευταίο λόγο στην εθνική έννομη τάξη, εφόσον πληρούν τα κριτήρια της νομολογίας ιδίως σε σχέση με την ανεξαρτησία και την κατ’ αντιμωλία διεξαγωγή της διαδικασίας.
For that purpose, I propose that, as a general rule, Article 234 EC should cover only bodies forming part of the judicial power of every State, when they carry out their judicial duties in the proper sense, including, by way of an exception, those bodies which, while not belonging to that structure, have the final word in the national legal order, provided that they satisfy the requirements laid down in caselaw, in particular, the requirements of independence and the adversarial nature of the proceedings.
Η πρόσφατη εξέλιξη της νομολογίας τείνει 17ως επί το πλείστον στον ορισμό
Recent developments in caselaw reveal 17greater zeal in identifying the features which define the concept of a court or tribunal, especially independ- ence, allowing a glimpse of a position close
Έτσι, με την απόφαση C-516/99, Schmid 19, το Δικαστήριο έκρινε εαυτόν αναρμόδιο να αποφανθεί επί των προδικαστικών ερωτημάτων του Berufungssenat V
19 to that in De Coster.
15 — Για παράδειγμα, πέραν της αποφάσεως HI, παραπέμπω στην απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2002, C-470/99, Universale-Bau κ.λπ.
Thus, in Schmid, the Court held that it lacked jurisdiction to hear a reference from the Berufungssenat V der Finanzlandesdirektion (Fifth Appeal Chamber of the Regional Finance Authority)
(Συλλογή 2002, σ. I-11617).
14 — [2007] ECR I-8817, at I-8820.
16 — Με τις προτάσεις του της 15ης Μαΐου 1997 στην υπόθεση C-54/96, Dorsch Consult (Συλλογή 1997, σ.
15 — By way of example, in addition to HI, attention should also be drawn to Case C-470/99 Universale-Bau [2002] ECR I-11617.
I-4961), ο γενικός εισαγγελέας Tesauro επισημαίνει ότι αν ένα όργανο δεν έχει χαρακτήρα δικαστηρίου, «δεν αποκτά την ιδιότητα αυτή για τον λόγο και μόνο ότι δεν υπάρχει καλύτερη λύση» (σημείο 40).
16 — In the Opinion in Case C-54/96 Dorsch Consult [1997] ECR I-4961, Advocate General Tesauro observed that, if a body is not a judicial body, ‘it does not become one simply because there is no better solution’ (point 40).
17 — Όπως υπογράμμισα με τις προτάσεις στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Μαρτίου 2006, C-259/04, Emanuel (Συλλογή 2006, σ. I-3089, σκέψη 26).
It is not appropriate to reproduce here the points I made in the De Coster Opinion (points 75 to 79) concerning the undesirability of an administrative authority, no matter how independent, intervening in a dialogue between courts, and repeated in the Opinion in Case C-195/06 Österreichischer
13 — Το στοιχείο αυτό δεν αναφέρεται στην υπόθεση HI.
17 — As I pointed out in the Opinion in Case C-259/04 Emanuel [2006] ECR I-3089, point 26.
14 — Απόφαση της 18ης Οκτωβρίου 2007 (Συλλογή 2007, σ. I-8817).
13 — That fact is not mentioned in the judgment in HI.
19 — Απόφαση της 30ής Μαΐου 2002 (Συλλογή 2002, σ. I-4573).
19 — Case C-516/99 [2002] ECR I-4573.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-393/06 der Finanzlandesdirektion (πέμπτο τμήμα της περιφερειακής φορολογικής διευθύνσεως που επιλαμβάνεται σε δεύτερο βαθμό) της Βιέννης, της Κάτω Αυστρίας και του Burgenland, όπως ακριβώς έπραξε και με την απόφασή του C-53/03, Syfait κ.λπ.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-393/06 for Vienna, Lower Austria and Burgenland, while, in Syfait and others, 20the Court like- wise ruled inadmissible a reference from the Epitropi Antagonismou (Greek Competition Commission). 21
Ευελπιστώ ότι οι δικαστές στους οποίους απευθύνομαι θα αντιληφθούν τα θετικά σημεία της προτάσεως που υπέβαλα στο πλαίσιο της υποθέσεως De Coster 25, ωστόσο, στην περίπτωση που δεν αποδεχθούν την πρότασή μου, θα αναλύσω στη συνέχεια, επικουρικώς, το ουσιαστικό περιεχόμενο των προδικαστικών αυτών ερωτημάτων, προκειμένου να εκπληρώσω το καθήκον μου να διατυπώνω δημοσίως προτάσεις με πλήρη αμεροληψία και ανεξαρτησία.
I cherish the hope that the judges whom I address will be persuaded of the virtues of the proposal set out in De Coster, 25but, in case they do not follow my recommendation, I shall now go on to analyse, in the alternative, the substance of the present reference for a preliminary ruling, with the intention of fulfilling my duty, acting with complete impartiality and independence, to deliver an opinion in open court.
VI — Ανάλυση ερωτημάτων
VI — Analysis of the questions referred for a preliminary ruling
Η τάση αυτή γίνεται έντονα αισθητή αν ληφθεί υπόψη ότι το Δικαστήριο απάντησε, στο παρελθόν, σε προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλαν όργανα παρεμφερή με τα προπαρατεθέντα, όπως τα ισπανικά οικονομικά και διοικητικά δικαστήρια 22καθώς και το επίσης ισπανικό δικαστήριο ανταγωνισμού 23.
That trend is abundantly clear if regard is had to the fact that, in the past, the Court did deal with questions referred for a preliminary ruling by bodies similar to the ones mentioned, such as the Spanish economic and administrative courts 22 and the Spanish Tribunal de Defensa de la Competencia (Competition Court). 23
Παρ’ ότι έχει παρέλθει πολύς χρόνος, οι προτάσεις μου στην υπόθεση De Coster παραμένουν επίκαιρες 24και, ως εκ τούτου, όχι μόνο για λόγους συνέπειας, αλλά και διότι αποτελεί πεποίθησή μου, υποστηρίζω ότι το Bundeskommunikationssenat δεν αποτελεί δικαιοδοτικό όργανο κατά την έννοια του άρθρου 234 ΕΚ και προτείνω στο Δικαστήριο να κρίνει εαυτό αναρμόδιο να εξετάσει τα προδικαστικά του ερωτήματα.
A — Directives 2004/17 and 2004/18: two routes towards a single objective (first question) reason, not only for the sake of consistency but also with total conviction, I maintain that the Vergabekontrollsenat des Landes Wien is not a court or tribunal for the purposes of Article 234 EC and I propose that the Court should declare that it lacks jurisdiction to consider the questions which that body has referred for a preliminary ruling.
Το κοινοτικό δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων έχει έναν περιορισμένο άμεσο στόχο: τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων.
Community public procurement law pursues an immediate, limited aim: coordination of the procedures for the award of public contracts.
Αλλά, όπως προκύπτει από τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 2004/18 και από την ένατη αιτιολογική σκέψη
However, as may be deduced from recital 2 in the preamble to Directive 2004/18 and recital 9 in the
23 — Απόφαση της 16ης Ιουλίου 1992, C-67/91, Asociación Española de Banca Privada κ.λπ.
23 — Case C-67/91 Asociación Española de Banca Privada and Others [1992] ECR I-4785.
200, οι προτάσεις στην υπόθεση De Coster «αποτελούν σκληρή κριτική κατά της νομολογίας του Δικαστηρίου» και θέτουν μια «τάξη στο νομολογιακό χάος».
200, asserts that the De Coster opinion ‘amounted to the strongest attack on the caselaw of the Court of Justice in that area’ and that it provides ‘some order in the chaos of the case-law’.
AIGNER της οδηγίας 2004/17, καθώς και από τη νομολογία του Δικαστηρίου 26, ο στόχος αυτός και του «παρόχου υπηρεσιών» και, αφετέρου, την έννοια της «αναθέτουσας αρχής» (άρθρο 1, παράγραφοι 8 και 9)·και αντικειμενικά καθορίζοντας τις δημόσιες συμβάσεις έργων, υπηρεσιών και προμηθειών καθώς και τη σύμβαση παραχώρησης δημοσίων έργων ή υπηρεσιών (άρθρο 1, παράγραφοι 2 έως 4).
‘contractor’, ‘supplier’ and ‘service provider’, and, on the other, the term ‘contracting authority’ (Article 1(8) and (9)); and objectively, by defining ‘public works contracts’, ‘public service contracts’ and ‘public supply contracts’, together with ‘public works concession’ and ‘service concession’ (Article 1(2) to (4)).
Έτσι, η ανάθεση των υπαγόμενων στην οδηγία 2004/18 δημοσίων συμβάσεων, οι οποίες έχουν συναφθεί από «αναθέτουσα αρχή», πρέπει να γίνεται, σε όλα τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τις αρχές και τους κανόνες διαδικασίας που ορίζει η οδηγία.
So, contracts governed by Directive 2004/18, which are approved by a contracting authority, must be awarded in all the Member States in accordance with the principles and the procedural rules laid down in the directive.
αποτελεί απλώς ένα μέσο για την επίτευξη ενός πλέον φιλόδοξου σκοπού: την ανάπτυξη του πραγματικού ανταγωνισμού στον τομέα αυτό με την υλοποίηση των θεμελιωδών ελευθεριών για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
more than an instrument for the achievement of a more important objective, namely, the development of effective competition in the sector, in the interests of establishing the fundamental freedoms in European integration.
Έτσι, σκοπός της οδηγίας είναι η εξάλειψη των εμποδίων στην ελεύθερη παροχή των υπηρεσιών με την προστασία των συμφερόντων των εγκατεστημένων σε κράτος μέλος επιχειρηματιών οι οποίοι επιθυμούν να παραδώσουν αγαθά ή να παράσχουν υπηρεσίες σε αναθέτουσες αρχές που είναι εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος.
The purpose is, therefore, to eliminate barriers to freedom of movement by protecting the interests of economic operators in one Member State who wish to sell goods or services to contracting entities in other Member States.
Επομένως, πρέπει να αποκλειστεί ο κίνδυνος να προτιμηθούν οι ημεδαποί υποβάλλοντες προσφορές («buy national») αποκλείοντας το ενδεχόμενο το όργανο που είναι αρμόδιο για τη σύναψη της συμβάσεως να καθορίζει τη στάση του με βάση εκτιμήσεις μη οικονομικής φύσεως 27(για τον λόγο αυτό το θεμελιώδες κριτήριο για την ανάθεση του έργου είναι πάντοτε το κριτήριο της προσφοράς με τη χαμηλότερη τιμή ή της πλέον συμφέρουσας από οικονομικής απόψεως προσφοράς).
Accordingly, it is necessary to avoid the risk of preference being given to national tenderers (‘buy national’), excluding the possibility that the body responsible for awarding the contract may be guided by considerations other than economic 27(for that reason, the essential criterion when awarding a contract is that of the lowest or economically most advantageous tender).
Υπογραμμίζεται έτσι η προσωπική διάσταση: το καθοριστικό στοιχείο δεν βρίσκεται στη φύση της οικείας πράξεως, αλλά στην προσωπικότητα αυτού που την προτείνει, εφόσον κάθε σύμβαση που συνάπτουν οι δημόσιες αρχές υπόκειται στον διαδικαστικό συντονισμό που διεκπεραιώνεται από το παράγωγο δίκαιο.
The emphasis is thus placed on the personal dimension, since the conclusive criterion is not the nature of the activity but rather who performs it, because all public procurement is subject to the procedural coordination undertaken by the secondary legislation.
Η οδηγία 2004/18, όπως και οι προγενέστερές της, ορίζει το πεδίο εφαρμογής της: υποκειμενικά, καθορίζοντας, αφενός, τις έννοιες του «εργολήπτη», του «προμηθευτή»
Like its predecessors, Directive 2004/18 delimits its scope as follows: subjectively, by defining, on the one hand, the terms
I-73, σκέψη 33)· BFI Holding, σκέψη 42· University of Cambridge, σκέψη 17· και Επιτροπή κατά Γαλλίας, σκέψη 42.
27 — Judgments in Mannesmann Anlagenbau and Others, paragraph 33; BFI Holding, paragraph 42; University of Cambridge, paragraph 17; and Commission v France, paragraph 42.
Η απαίτηση αυτή είναι τόσο θεμελιώδης ώστε η απόφαση Mannesmann Anlagenbau Austria κ.λπ. εξέτεινε το πεδίο εφαρμογής της κοινοτικής ρύθμισης (στην υπόθεση εκείνη, της οδηγίας 93/37) σε όλες τις δραστηριότητες των οργανισμών δημοσίου δικαίου, επικαλούμενη την ασφάλεια δικαίου
That requirement is so fundamental that, in Mannesmann Anlagenbau Austria and Others, the Court extended the application of the Community legislation (in that case, Directive 93/37) to all the activities of bodies governed by public law, arguing that the legislature does not make a distinction between contracts relating to needs in the
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-393/06 να αποκτηθεί να καταστήσει εφικτή την εξεύρεση οριστικής λύσεως 29.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-393/06 was that experience would provide a definitive solution.
και το γεγονός ότι ο νομοθέτης δεν διακρίνει μεταξύ δημοσίων συμβάσεων συναρτώμενων ή μη με ανάγκες γενικού συμφέροντος (σκέψεις 32 και 34).
29 general interest and contracts which are unrelated to that task, and citing the interests of legal certainty (paragraphs 32 and 34).
Ωστόσο, αυτή η «διατομεακή» προσέγγιση (χαρακτηρισμός που χρησιμοποιεί η Επιτροπή στις γραπτές παρατηρήσεις της) δεν υπάρχει στην οδηγία 2004/17, η οποία δεν έχει εφαρμογή σε όλες τις δραστηριότητες των «αναθέτοντων φορέων», αλλά μόνο σε αυτές που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7.
However, that ‘intersectoral’ (the adjective used by the Commission in its written observations) harmonisation was abandoned in Directive 2004/17 which, rather than applying to all the activities of the contracting entities, concerns only those activities set out in Articles 3 to 7.
Η ευκαιρία παρουσιάστηκε με την οδηγία 93/38 που συντόνισε τις διαδικασίες συνάψεως των συμβάσεων στους τομείς αυτούς και καθόρισε τους αναθέτοντες φορείς ανεξαρτήτως του νομικού τους καθεστώτος (δημοσίου ή ιδιωτικού).
The opportunity arose on the adoption of Directive 93/38, which coordinated public procurement procedures in those excluded markets and defined the contracting bodies without reference to their legal status (public or private).
Η οδηγία έλαβε υπόψη της τη δυνατότητα επιρροής των εθνικών αρχών στη συμπεριφορά αυτών των φορέων, λόγω του κλειστού χαρακτήρα των εν λόγω αγορών και της υπάρξεως ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων, και έθεσε ως στόχο το άνοιγμα των αγορών αυτών στον ανταγωνισμό (ένατη, ενδέκατη και δωδέκατη αιτιολογική σκέψη).
The directive also took into account the capacity of national authorities to influence the behaviour of such entities, due to the closed nature of the markets concerned and to the existence of special or exclusive rights, for the purposes of also opening up those markets to competition (recitals 9, 11 and 12).