natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η αναιρεσείουσα προέβαλε, προς στήριξη της προσφυγής της, δύο λόγους ακυρώσεως, αντλούμενους, πρώτον, από παραβίαση της αρχής της αυτεπάγγελτης εξετάσεως των πραγματικών περιστατικών του άρθρου 74, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του κανονισμού και, δεύτερον, από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού.
In support of its action, the appellant relied on two pleas in law: one alleging infringement of the principle of OHIM’s duty to examine the facts of its own motion, laid down by the first sentence of Article 74(1) of the regulation, and the other alleging infringement of Article 7(1)(b) of the regulation.
Το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
In the judgment under appeal, the Court of First Instance dismissed the action.
Κατά το Πρωτοδικείο, η απόφαση του τμήματος προσφυγών, το οποίο, έχοντας πειστεί για τον περιγραφικό χαρακτήρα τόσο
On the first plea in law, the Court of First Instance held that it was sufficient that the Board of Appeal applied the descriptiveness test, as interpreted by the caselaw,
Επί του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, το Πρωτοδικείο επισήμανε, κατ’ αρχάς, ότι, κατά πάγια νομολογία, ένα λεκτικό σήμα το οποίο είναι περιγραφικό των χαρακτηριστικών των οικείων αγαθών ή υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού στερείται κατ’ ανάγκην, εξ αυτού του λόγου και μόνο, διακριτικού χαρακτήρα σε σχέση με αυτά τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (σκέψη 44).
On the second plea in law, the Court of First Instance first of all referred to settled caselaw, according to which a word mark that is descriptive of the characteristics of the goods or services concerned for the purposes of Article 7(1)(c) of the regulation is, on that account, necessarily devoid of any distinctive character in relation to the same goods or services for the purposes of Article 7(1)(b) of the regulation (paragraph 44).
Ακολούθως, το Πρωτοδικείο διαπίστωσε ότι ορθώς το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι το οικείο κοινό αντιλαμβάνεται, στον χρηματοπιστωτικό τομέα, το στοιχείο «euro» ως το νόμισμα που κυκλοφορεί εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ως περιγραφικό αυτού του νομισματικού χώρου (σκέψη 51)·επιπλέον, ότι ορθώς το τμήμα προσφυγών δέχθηκε ότι, στο πλαίσιο των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, το στοιχείο «hypo» γίνεται αντιληπτό από τον μέσο καταναλωτή ως σύντμηση της λέξης «hypothèque» (σκέψη 52)·ότι το λεκτικό σήμα EUROHYPO αποτελεί, απλώς, συνδυασμό δύο περιγραφικών στοιχείων, ο οποίος δεν δημιουργεί αρκετά διαφορετική εντύπωση από εκείνη που προκαλεί η απλή σώρευση των στοιχείων που το απαρτίζουν, ώστε να υπερισχύει του αθροίσματος αυτών των στοιχείων (σκέψη 55)·και ότι η λύση που δόθηκε με την απόφαση BABY-DRY [απόφαση του Πρωτοδικείου της 8ης Ιουλίου 1999, T-163/98, Procter & Gamble I - 3302
It then held that the Board of Appeal had rightly observed that the public concerned perceived ‘euro’, in the financial field, as the currency which is in circulation in the European Union and as describing that monetary area (paragraph 51); that, furthermore, the Board of Appeal had rightly held that in the context of financial services ‘hypo’ was understood by the average consumer as an abbreviation of ‘hypothek’ (mortgage) (paragraph 52); that the word sign EUROHYPO is a combination of two descriptive elements, which does not create an impression sufficiently far removed from that produced by the mere combination of the elements of which it is composed to amount to more than the sum of its parts (paragraph 55); that the solution identified
Α — Επί του πρώτου λόγου αναιρέσεως κατά ΓΕΕΑ (BABY-DRY), Συλλογή 1999, σ.
A — The first ground of appeal in the BABY-DRY judgment (Case T-163/98 Procter & Gamble v OHIM (BABY-DRY) [1999] ECR II-2383) cannot be transposed to the sign EUROHYPO (paragraph 56). 14.
II-2383] δεν πρέπει να εφαρμοσθεί στην περίπτωση του σημείου EUROHYPO (σκέψη 56).
In its appeal, the appellant claims that the Court of Justice should set aside this judgment and declare the decision of the Fourth Board of Appeal invalid.
Επίσης, ζητεί να καταδικασθεί το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
It also requests that OHIM should be ordered to pay the costs.
IV — Παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο
OHIM contends that the Court should dismiss the appeal and order the appellant to pay the costs.
Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το άρθρο 74, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του κανονισμού επιβάλλει στο ΓΕΕΑ την υποχρέωση να πραγματοποιεί εμπεριστατωμένες αναλύσεις, προκειμένου να διαπιστώνει με βεβαιότητα αν συντρέχει λόγος απορρίψεως της αιτήσεως καταχωρίσεως.
The appellant claims that the first sentence of Article 74(1) of the regulation requires that in-depth analyses must be carried out in order to establish with certainty whether there are grounds for refusing registration.
Κατά την άποψή της, ούτε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ούτε οι προγενέστερες αποφάσεις του καθού πρωτοδίκως περιέχουν διαπιστώσεις περί πραγματικών περιστατικών σε σχέση με τον φερόμενο ως περιγραφικό χαρακτήρα του σημείου EUROHYPO στο σύνολό του.
Neither the judgment nor the defendant’s decisions which preceded it contain findings of fact as to the allegedly descriptive character of the sign EUROHYPO, seen as a whole.
Το καθού πρωτοδίκως επικαλέστηκε αποκλειστικώς και μόνον τα αποτελέσματα κάποιων ερευνών στα οποία γινόταν μνεία του ενδεχομένου χρησιμοποιήσεως των στοιχείων «euro» και «hypo» για περιγραφικούς σκοπούς και ισχυρίσθηκε απλώς, χωρίς να στηριχθεί σε αποδεικτικά στοιχεία ή να παραπέμψει σε συγκεκριμένη πηγή, ότι ο επίμαχος όρος είναι, στο σύνολό του, το ίδιο περιγραφικός με το άθροισμα των επιμέρους στοιχείων του.
The defendant cited only the results of research referring to possible descriptive uses of the elements ‘euro’ and ‘hypo’ and simply asserts, without evidence or indication of any source, that the word as a whole is just as descriptive as the sum of its parts.
Η αναιρεσείουσα προσθέτει ότι από ορισμένα έγγραφα προκύπτει ότι το ΓΕΕΑ πραγματοποίησε έρευνες προς αναζήτηση αποδεικτικών στοιχείων περί της ενδεχόμενης χρήσεως των επίμαχων όρων για περιγραφικούς σκοπούς και ότι «απέκρυψε εσκεμμένως» από το Πρωτοδικείο τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών.
The appellant adds that certain documents point to OHIM having carried out research in order to find evidence of a possible descriptive use, and that it ‘knowingly concealed’ the results of its research from the Court of First Instance.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το ΓΕΕΑ παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά.
In doing so, OHIM has misrepresented the facts.
Επομένως, η διαπίστωση του Πρωτοδικείου περί της φερομένης ως περιγραφικής σημασίας του όρου «eurohypo», στο σύνολό του, στηρίχθηκε σε εσφαλμένη πραγματική βάση και πρέπει, ως εκ τούτου, να αναιρεθεί από το Δικαστήριο.
The finding of the Court of First Instance relating to the allegedly descriptive meaning of the whole word ‘eurohypo’ is therefore based on distorted facts and consequently should be corrected by the Court of Justice.
Η Eurohypo προβάλλει, προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, δύο λόγους που αντλούνται από παράβαση του άρθρου 74, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του κανονισμού και από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού, αντιστοίχως.
In support of its appeal, the appellant puts forward two grounds of appeal, alleging infringement of the first sentence of Article 74(1) and infringement of Article 7(1) (b) of the regulation, respectively.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-304/06 P η απαίτηση αιτιολογήσεως δεν πρέπει να συγχέεται με την υποχρέωση αποδείξεως.
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-304/06 P it considers a fact to be established or not.
Το ΓΕΕΑ υποστηρίζει ότι μπορεί, βάσει της πεποιθήσεως που έχει διαμορφώσει, να κρίνει αν θα θεωρήσει κάποιο πραγματικό περιστατικό ως αυταπόδεικτο.
OHIM argues that it is clear from the caselaw of the Court of First Instance that it may base its analysis on facts arising from practical experience generally acquired from the marketing of general consumer goods which are likely to be known by anyone and are in particular known by the consumers of those goods.
Στην περίπτωση αυτή, δεδομένου ότι πρόκειται απλώς για συγκεκριμενοποίηση της υποχρεώσεως που υπέχει το ΓΕΕΑ να εξετάζει τα πραγματικά περιστατικά, και όχι για επιβολή υποχρεώσεως αποδείξεως, το ΓΕΕΑ δεν υποχρεούται να παραθέτει παραδείγματα αυτής της πρακτικής πείρας.
Since that gives concrete expression to OHIM’s duty to set out the facts, and not to a duty to provide evidence, in such a case OHIM is not obliged to provide examples of such practical experience.
περιγραφικό χαρακτήρα των στοιχείων «euro» και «hypo», λαμβανομένων μεμονωμένως, ενώ εξέτασε επικουρικώς μόνον τη συνολική εντύπωση που προκαλεί το σήμα.
descriptiveness of the elements ‘euro’ and ‘hypo’ taken separately, and only secondarily examined the overall impression produced by the mark.
Η αναιρεσείουσα συγκρίνει την υπό κρίση υπόθεση με εκείνη επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση του Πρωτοδικείου της 2ας Ιουλίου 2002, T-323/00, SAT.1 κατά ΓΕΕΑ (SAT.2) 4, που αναιρέθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2004, C-329/02 P, SAT.1 κατά ΓΕΕΑ 5.
The appellant compares this to the judgment of the Court of First Instance in Case T-323/00 SAT.1 v OHIM (SAT.2), 4which was set aside by the Court of Justice in Case C-329/02 P SAT.1 v OHIM.
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι σε αμφότερες τις υποθέσεις το Πρωτοδικείο εξέτασε επικουρικώς μόνο τη συνολική εντύπωση που δημιουργεί ο συνδυασμός των λέξεων και δεν απέδωσε καμία σημασία σε ζητήματα όπως η ύπαρξη ευρηματικών στοιχείων, τα οποία θα έπρεπε να λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο αυτής της εκτιμήσεως.
5 The appellant argues that in both cases, the Court of First Instance only secondarily examined the overall impression produced by the combination of words and refused to give any relevance to aspects such as the existence of an element of imaginativeness, which ought to be taken into account in the context of such an examination.
Οι λόγοι αυτοί συνέτειναν αποφασιστικά στην αναίρεση της αποφάσεως T-323/00 από το Δικαστήριο και η ίδια λύση επιβάλλεται εν προκειμένω.
These reasons played a decisive part in the Court’s setting aside the judgment in Case T-323/00, and in the present case, according to the appellant, there can be no other outcome.
Το ΓΕΕΑ προσθέτει ότι η εκτίμηση περί του διακριτικού χαρακτήρα στηρίζεται στην a priori εξέταση της τεκμαιρομένης αντιλήψεως του μέσου καταναλωτή για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που προσδιορίζει το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση.
OHIM adds that distinctiveness is examined through a priori examination of the average consumer’s supposed perception of the products and services covered by the mark applied for.
Κατά συνέπεια, το γεγονός ότι είτε τα επιμέρους στοιχεία ενός σημείου είτε το σύνθετο σημείο στο σύνολό του χρησιμοποιούνται στην πράξη για περιγραφικούς σκοπούς μπορεί μεν να συνιστά μία ένδειξη, αλλά δεν αποτελεί προϋπόθεση για τη διαπίστωση της ελλείψεως διακριτικού χαρακτήρα.
Consequently, while actual descriptive use of elements of the sign or of the sign taken as a whole could support the finding that it lacked distinctiveness, such use could never require that this finding be reached.
Επομένως, αν ένα πραγματικό στοιχείο δεν ασκεί επιρροή στη νομική εκτίμηση, δεν μπορεί να προσαφθεί στο τμήμα προσφυγών ότι δεν έκανε μνεία αυτού του στοιχείου.
Therefore, if an issue of fact is irrelevant to the legal analysis, the Board of Appeal cannot be criticised for not having mentioned it.
Η αναιρεσείουσα επισημαίνει, επίσης, τις αναλογίες που υφίστανται μεταξύ της προκειμένης περιπτώσεως και της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2001, C-383/99, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ 6. Κατά την αναιρεσείουσα, το Δικαστήριο δεν στήριξε αυτή την απόφασή του στον ασυνήθη χαρακτήρα της διαδοχής των λέξεων BABY-DRY (αντί DRY-BABY), αλλά στο σκεπτικό ότι αυτός ο συνδυασμός των επιμέρους όρων δεν αποτελεί συνήθη ονομασία για πάνες βρεφών. Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το αυτό ισχύει για το λεκτικό σημείο EUROHYPO σε σχέση με τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες για τις οποίες απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεώς του. Β — Επί του δεύτερου λόγου αναιρέσεως
The appellant also draws a parallel with Case C-383/99 P Procter & Gamble v OHIM. 6 In this judgment, the Court did not base its decision on the unusual nature of the sequence of the words ‘BABY-DRY’ (instead of DRY-BABY), but on the fact that this word combination represented an unusual way of referring to babies’ nappies. The same is true of EUROHYPO for the rejected financial services. In both cases, the individual elements of the two marks are comprehensible to the public. Furthermore, in the B — The second ground of appeal
Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται, πρώτον, ότι το Πρωτοδικείο ανέλυσε μόνον τον
First, the appellant claims that the Court of First Instance merely analysed the
EUROHYPO κατά ΓΕΕΑ
EUROHYPO v OHIM name ‘BABY-DRY’, the individual elements are much more clearly emphasised by the hyphen than in EUROHYPO.
Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, τα επιμέρους στοιχεία των δύο σημάτων γίνονται, λαμβανόμενα μεμονωμένως, αμέσως αντιληπτά από το κοινό.
In the latter, the graphic fusion of the two elements to form a particular combination of words is much more distinct.
λέξη που προκύπτει από τον συνδυασμό τους έχει περάσει στην καθημερινή γλώσσα και έχει αποκτήσει δική της σημασία.
registration if the compound word has become part of everyday language and has acquired its own meaning.
Εντούτοις, το κριτήριο αυτό ασκεί μεν επιρροή στο πλαίσιο του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού, σε σχέση με την ενδεχόμενη απαίτηση να παραμείνει το σήμα ελεύθερο προς χρησιμοποίηση από όλους, πλην όμως δεν έχει εφαρμογή στο πλαίσιο της ερμηνείας του στοιχείου β΄ της διατάξεως αυτής, το οποίο αφορά τη διαπίστωση της υπάρξεως διακριτικού χαρακτήρα, ήτοι την ικανότητα του σήματος να γίνεται αντιληπτό από το κοινό υπό την έννοια ότι υποδηλώνει εμπορική προέλευση.
That criterion is relevant in the context of Article 7(1)(c) of the regulation as regards the possibility of a requirement of availability, but it is not a criterion that applies to the interpretation of Article 7(1)(b) for the purpose of establishing distinctive character, that is, whether the mark is capable of being perceived by the public as indicating the commercial origin.
Το Πρωτοδικείο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού, καθόσον, για να αιτιολογήσει την απόφασή του περί απορρίψεως της αιτήσεως καταχωρίσεως, εφάρμοσε το ως άνω κριτήριο, το οποίο αφορά αποκλειστικώς και μόνον το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού.
In applying that criterion, which relates solely to Article 7(1)(c) of the regulation, as a reason for its decision to dismiss the action, the Court of First Instance incorrectly interpreted Article 7(1)(b) of the regulation.
Κατά την άποψη του ΓΕΕΑ, το Πρωτοδικείο εκτίμησε, με τις σκέψεις 54 επ. της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, τη συνολική εντύπωση που προκαλεί το επίμαχο σήμα και έκρινε, όπως και το τμήμα προσφυγών, ότι ο συνδυασμός των δύο περιγραφικών στοιχείων δεν δημιουργεί κάποια διαφορετική εντύπωση που να υπερισχύει του αθροίσματος των στοιχείων αυτών.
OHIM argues that the Court of First Instance, in paragraph 54 et seq. of the judgment under appeal, assessed the overall impression produced by the trade mark and took the view, like the Board of Appeal, that the combination of the two descriptive elements does not create an impression that is more than the sum of its parts.
Επιπλέον, η επί της ουσίας εκτίμηση του Πρωτοδικείου για το επίμαχο σήμα στο σύνολό του δεν υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο του Δικαστηρίου.
As to whether the substance of the result of the assessment of the trade mark as a whole is vindicated, this is a question that can no longer be the subject of review at the stage of appeal proceedings.
Το ΓΕΕΑ υποστηρίζει επίσης ότι το Πρωτοδικείο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο συνδυασμός των λέξεων δεν είναι, εν προκειμένω, ασυνήθης και ότι, ως εκ τούτου, η περίπτωση του επίμαχου σήματος δεν μπορεί να συγκριθεί με εκείνη του λεκτικού σημείου BABY-DRY.
OHIM also states that the Court of First Instance concluded that the structure of the word combination is not unusual and therefore that it is not comparable to the sign ‘BABY-DRY’.
Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται, δεύτερον, ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου στηρίχθηκε στην εφαρμογή του κριτηρίου ότι ένα λεκτικό σήμα που αποτελείται από επιμέρους περιγραφικά στοιχεία μπορεί να θεωρηθεί ως δυνάμενο να καταχωρισθεί αν η σύνθετη
Secondly, the appellant takes the view that the judgment of the Court of First Instance was based on the use of a criterion according to which a trade mark comprising descriptive elements may be capable of
Η αναιρεσείουσα προσθέτει ότι το Πρωτοδικείο εφάρμοσε εσφαλμένως αυτό το κριτήριο στο μέτρο που έκρινε, με τη σκέψη 55 της αποφάσεώς του, ότι η αναιρεσείουσα δεν απέδειξε ότι η επίδικη σύνθετη λέξη έχει αποκτήσει δική της σημασία και ότι, εξ αυτού του λόγου, στερείται διακριτικού χαρακτήρα.
The appellant adds that the Court of First Instance erred in the application of this criterion by stating in paragraph 55 of the judgment that the appellant had not established that the compound word at issue had acquired its own meaning and by denying on that basis that it was sufficiently distinctive.
Κατά την αναιρεσείουσα το σημείο EUROHYPO στο σύνολό του πληροί το σχετικό κριτήριο.
According to the appellant, the overall sign EUROHYPO fulfils the criterion of having its own meaning.
Ακόμη και αν υποτεθεί ότι τα επιμέρους στοιχεία «euro» και «hypo», λαμβανόμενα μεμονωμένως, γίνονται αντιληπτά στην πράξη ως περιγραφικές ενδείξεις του ευρωπαϊκού νομίσματος και της υποθήκης αντιστοίχως, ο σύνθετος όρος eurohypo είναι πιθανότερο να εκληφθεί από το γερμανικό κοινό ως σύντμηση του «Europäische Hypothekenbank» («Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ενυπόθηκων Δανείων») —αν όχι ως απλή και σαφής παραπομπή στην αναιρεσείουσα ως επιχείρηση προελεύσεως— και, επομένως, ως αυτοτελής έννοια η οποία υπερισχύει του αθροίσματος των
Even if it were to be accepted that the individual elements ‘euro’ and ‘hypo’ are actually understood as a descriptive indication of the European currency and of the word ‘hypothek’ (mortgage), the word ‘eurohypo’ is more likely to be understood by the German public as an abbreviation of ‘Europäische Hypothekenbank’ (‘European mortgage bank’) — apart merely from being an indication of the appellant as the undertaking of origin — and therefore in a sense is more than the sum of the currency ‘euro’ and the idea of ‘hypothek’. This is, moreover,
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-304/06 P επιμέρους στοιχείων, ήτοι του νομίσματος «euro» και της [εμπράγματης ασφάλειας της] «υποθήκης».
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-304/06 P proved by the practice of numerous other banks whose names include the element ‘hypo’ as well as by the history of the creation of the appellant, arising from a merger with inter alia ‘Eurohypo AG Europäische Hypothekenbank der Deutschen Bank’, to become ‘Deutsche Hypothekenbank Frank-furt-Hamburg AG’.
Επομένως, ένα περιγραφικό σήμα εμπίπτει, κατά γενικό κανόνα, στο πεδίο εφαρμογής αμφότερων των κανόνων.
Therefore it is self-evident that the rules identified in the caselaw concerning Article 7(l)(c) of the regulation with regard to findings on the descriptiveness of a compound word are equally applicable to the analysis of a descriptive term in the context of Article 7(1)(b) of the regulation, in so far as the criterion for examining both rules is the relevant public’s perception.
Η αναιρεσείουσα δεν διευκρίνισε τον λόγο για τον οποίο οι δύο διαφορετικοί σκοποί γενικού συμφέροντος που δικαιολογούν καθέναν από τους κανόνες αυτούς συνεπάγονται και διαφορετική ερμηνεία του κριτηρίου του περιγραφικού χαρακτήρα ανάλογα με τον εφαρμοστέο κανόνα.
The appellant fails to show why the different public interest that underlies each of the rules should lead to a different interpretation of the criterion of the descriptive term, depending on the rule at issue.
Το ΓΕΕΑ ισχυρίζεται ότι το ζήτημα αν ο καταναλωτής αντιλαμβάνεται κάποιον όρο ως περιγραφικό δεν εξαρτάται αποκλειστικώς και μόνον από τον σκοπό που επιδιώκει ο εφαρμοστέος κανόνας.
OHIM considers that the question whether the consumer will perceive a word as descriptive precisely does not depend on the protection which the rule to be applied seeks to achieve.
Εξάλλου, η αναιρεσείουσα φαίνεται να συμμερίζεται την άποψη αυτή, διότι ζητεί να εφαρμοσθεί στην προκειμένη περίπτωση η λύση που δόθηκε με την απόφαση BABY-DRY, η οποία αφορούσε το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού.
Furthermore, the appellant appears to share this point of view, since it would like to transpose the caselaw in BABY-DRY, handed down in the context of Article 7(l)(c) of the regulation, to the present case.
Τέλος, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι, ενώ το γενικό συμφέρον που αποτελεί τη δικαιολογητική βάση της διατάξεως του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού αφορά την ανάγκη να μην περιορίζεται αδικαιολογήτως η δυνατότητα των λοιπών επιχειρήσεων που εμπορεύονται προϊόντα ή υπηρεσίες, όπως αυτά για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση, να χρησιμοποιούν το σήμα, ο σκοπός γενικού συμφέροντος που επιδιώκεται με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού έγκειται, πρωτίστως, στην ανάγκη διασφαλίσεως της ελεύθερης χρησιμοποιήσεως του σήματος από όλους.
Finally, the appellant states that, while the public interest underlying Article 7(1) (b) of the regulation is based on the need not to restrict unjustifiably the availability of the sign for other operators which market goods or services such as those in respect of which registration is sought, the public interest which Article 7(1)(c) of the regulation is designed to protect is clearly based on the requirement that the sign may be freely used by all.
Επομένως, το Πρωτοδικείο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού, καθόσον στο πλαίσιο της εκτιμήσεως του διακριτικού χαρακτήρα, κατά την έννοια αυτής της διατάξεως, εξέτασε παρεμπιπτόντως και τον λόγο απαραδέκτου του στοιχείου γ΄ του άρθρου αυτού, χωρίς να διακρίνει μεταξύ των δύο διαφορετικών σκοπών γενικού συμφέροντος.
Thus, by examining in passing the ground for refusal set out in subparagraph (c) in examining subparagraph (b), without distinguishing between the different types of public interest, the Court of First Instance incorrectly interpreted Article 7(l)(b).
Η αναιρεσείουσα παραπέμπει, συναφώς, στη σκέψη 36 της αποφάσεως SAT.1 κατά ΓΕΕΑ 7.
On this subject, the appellant refers to paragraph 36 of the judgment in SAT.1 v OHIM. 7
Α — Επί του πρώτου λόγου αναιρέσεως
A — The first ground of appeal
Κατά το ΓΕΕΑ, τα πεδία εφαρμογής των κανόνων των στοιχείων β΄ και γ΄ του άρθρου
According to OHIM, the scope of the rules set out in Article 7(1)(b) overlaps with that of the rules set out in Article 7(1) (c) of the regulation. Thus a descriptive
Στον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, ότι το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε, απλώς, ότι
In response to the appellant, which states that the Board of Appeal simply maintained,
7 — Προπαρατεθείσα.
7 — Cited in footnote 5.
EUROHYPO κατά ΓΕΕΑ γνωστά στους πάντες, ιδίως δε στους καταναλωτές αυτών των προϊόντων 10.
EUROHYPO v OHIM particular known by the consumers of those goods.
ο όρος «eurohypo» είναι στο σύνολό του το ίδιο περιγραφικός με το άθροισμα των επιμέρους στοιχείων «euro» και «hypo», χωρίς να το αποδείξει, το ΓΕΕΑ αντιτείνει ότι υπέχει, συναφώς, μόνον υποχρέωση αιτιολογήσεως, και όχι αποδείξεως.
10 but without establishing, that the word ‘eurohypo’ taken as a whole is just as descriptive as the sum of the elements ‘euro’ and ‘hypo’, OHIM states that it is not under a duty to provide evidence, but only a duty to state reasons.
Εν προκειμένω, όπως τόνισε το Πρωτοδικείο με τη σκέψη 20 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών δεν ανέλυσε μόνον τη σημασία των επιμέρους στοιχείων «euro» και «hypo», αλλά εξέτασε και τις πιθανές σημασίες του σύνθετου όρου «eurohypo».
In this case, as the judgment under appeal points out in paragraph 20, the Board of Appeal analysed not only the meaning of the elements ‘euro’ and ‘hypo’ but also the possible meanings of the compound word ‘eurohypo’.