natgillin/translations-raw huggingface dataset:
(3) Ως αποσπασμένος εργαζόμενος θεωρείται κάθε εργαζόμενος ο οποίος, κατά κανόνα, απασχολείται στην αλλοδαπή και κατά τη διάρκεια ορισμένου χρόνου παρέχει τις υπηρεσίες του στο έδαφος του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.
(3) A posted worker shall be taken to mean any employee habitually working abroad and who for a limited period performs his work in the territory of the Grand Duchy of Luxembourg.
(4) Ο όρος “εργασιακή σχέση” ορίζεται σύμφωνα με το λουξεμβουργιανό δίκαιο.»
(4) The meaning of the term “employment relationship” shall be determined in accordance with Luxembourg law.’ the posting of a worker to the territory of the Grand Duchy of Luxembourg, even for a short or predetermined period for and under the direction of undertakings such as those referred to in paragraph 1 of this article, under a contract concluded between the undertaking making the posting and the party for whom the services are intended, established or operating in Luxembourg;
Το άρθρο 7 του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002 ορίζει τα εξής:
Article 7 of the Law of 20 December 2002 provides:
«(1) Για την εφαρμογή του νόμου αυτού, η επιχείρηση, ακόμη και αν έχει την έδρα της εκτός του εδάφους του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου ή ασκεί συνήθως τις δραστηριότητές της εκτός της λουξεμβουργιανής επικράτειας, της οποίας ένας ή περισσότεροι εργαζόμενοι ασκούν δραστηριότητα στο Λουξεμβούργο, περιλαμβανομένων και αυτών που αποτελούν το αντικείμενο προσωρινής αποσπάσεως σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1 και 2 του παρόντος νόμου, πρέπει, πριν από την έναρξη των εργασιών, να θέσει στη διάθεση της Επιθεωρήσεως Εργασίας και Ορυχείων, κατόπιν απλής η απόσπαση εργαζομένου, ακόμη και για σύντομη ή προκαθορισμένη διάρκεια, στο έδαφος του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, σε εγκατάσταση της επιχειρήσεως αποστολής ή σε επιχείρηση η οποία ανήκει στον ίδιο όμιλο με την επιχείρηση αποστολής,
‘(1) For the purposes of the application of this law, an undertaking, even if its seat is outside the territory of the Grand Duchy of Luxembourg or it habitually operates outside Luxembourg territory, which has one or more workers exercising an activity in Luxembourg, including those temporarily posted to Luxembourg in accordance with Articles 1 and 2 of this law, must, prior to the commencement of the work, make available to the posting of a worker to the territory of the Grand Duchy of Luxembourg, even for a short or a predetermined period, to an establishment belonging to the undertaking making the posting or to an undertaking belonging to the same group as the undertaking making the posting;
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-319/06 αιτήσεως και το συντομότερο δυνατόν, τα ουσιώδη στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη διενέργεια ελέγχου, και ιδίως: είναι ασφαλισμένοι οι εργαζόμενοι κατά τη διαμονή τους στη λουξεμβουργιανή επικράτεια,
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-319/06 cover for the workers during their stay on Luxembourg territory; the Inspection du travail et des mines (Labour and Mines Inspectorate) on demand and within as short a period as possible the basic information necessary for monitoring purposes, including, in particular:
— αντίγραφο της γραπτής συμβάσεως εργασίας ή του εγγράφου που καταρτίζεται βάσει της οδηγίας 91/533/ΕΟΚ της 14ης Οκτωβρίου 1991 σχετικά με την υποχρέωση του εργοδότη να ενημερώνει τον εργαζόμενο για τους όρους που διέπουν τη σύμβαση ή τη σχέση εργασίας.
— a copy of the contract of employment or document produced by reason of Directive 91/533/EEC of 14 October 1991 on an employer’s obligation to inform employees of the conditions applicable to the contract or employment relationship.
— τα ακριβή επαγγελματικά προσόντα των εργαζομένων,
— the surname, first name, place and date of birth, marital status, nationality and occupation of each worker;
(2) Κανονιστική απόφαση του Μεγάλου Δούκα μπορεί να ρυθμίσει ακριβέστερα την εφαρμογή του παρόντος άρθρου στο μέλλον.»
(2) A Grand-Ducal Regulation may give further details in respect of the application of this article.’
— την ιδιότητα με την οποία προσελήφθησαν από την επιχείρηση και τη δραστηριότητα την οποία ασκούν συνήθως,
— the capacity in which they are engaged by the undertaking and the occupation to which they are regularly assigned in it;
Το άρθρο 8 του ιδίου νόμου ορίζει τα εξής:
Article 8 of the Law provides as follows:
— την ένδειξη του τόπου κατοικίας και, εν ανάγκη, της συνήθους διαμονής των εργαζομένων,
— the domicile and, where appropriate, the habitual residence of the workers;
— ενδεχομένως την άδεια διαμονής ή την άδεια εργασίας,
— residence and work permits, if necessary;
— τη(ις) θέση(εις) εργασίας στο Λουξεμβούργο και τη διάρκεια των εργασιών,
’Any undertaking established and having its registered office abroad or having no fixed establishment in Luxembourg within the meaning of the tax law, one or more of whose workers carry out work in whatsoever capacity in Luxembourg, shall be required to retain in Luxembourg with an ad hoc agent resident there the documents necessary for monitoring its compliance with the obligations arising in application of this law and, in particular, of Article 7 above.
— αντίγραφο του εντύπου E 101, ή, ενδεχομένως, ακριβή ένδειξη των οργανισμών κοινωνικής ασφαλίσεως, στους οποίους
— a copy of form E 101 or, where appropriate, precise information concerning the social security institutions providing
Τα έγγραφα αυτά πρέπει να προσκομίζονται, κατόπιν αιτήσεως και το συντομότερο δυνατόν, στην Επιθεώρηση Εργασίας και Ορυχείων.
Those documents shall be produced to the Labour and Mines Inspectorate on demand and within as short a period as possible.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ της έμμισθης δραστηριότητας για τον ακριβή τόπο καταθέσεως των εγγράφων.» ασκήσεως της
COMMISSION v LUXEMBOURG with proof of receipt, sent by the undertaking or the representative referred to in the previous paragraph, at the very latest prior to the employment activities envisaged, of the exact location of the documents deposited.’
III — Η προ της προσφυγής διαδικασία
III — Prelitigation procedure
— το άρθρο 7 του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002, το οποίο επέβαλε στις επιχειρήσεις των οποίων ο εργαζόμενος ασκεί μόνιμη ή προσωρινή δραστηριότητα στο Λουξεμβούργο την υποχρέωση να παράσχουν στην Επιθεώρηση Εργασίας και Ορυχείων (Inspection du travail et des mines) «πριν από την έναρξη των εργασιών», «κατόπιν απλής αιτήσεως» και «το ταχύτερο δυνατόν» πρόσβαση στα ουσιώδη στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη διενέργεια ελέγχου, δεν παρουσιάζει επαρκή σαφήνεια ώστε να διασφαλίζει την ασφάλεια δικαίου,
— Article 8 of the Law of 20 December 2002 restricts freedom to provide services by requiring those undertakings to designate an ad hoc agent resident in Luxembourg whose task it is to keep the documents necessary for monitoring the obligations incumbent on the undertaking.
Με έγγραφο οχλήσεως της 1ης Απριλίου 2004, η Επιτροπή επέστησε την προσοχή της Κυβερνήσεως του Λουξεμβούργου σε ορισμένες ελλείψεις όσον αφορά τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 96/71 με τον νόμο της 20ής Δεκεμβρίου 2002.
By letter of formal notice of 1 April 2004, the Commission drew the attention of the Luxembourg Government to certain inconsistencies in the transposition of Direct ive 96/71 by means of the Law of 20 December 2002.
Η Επιτροπή προέβαλε τις ακόλουθες αιτιάσεις σχετικά με ενδεχόμενη παράβαση της οδηγίας 96/71 καθώς και των άρθρων 49 και 50 ΕΚ:
With regard to a possible infringement of Directive 96/71 and Articles 49 EC and 50 EC, the Commission raised the following complaints:
— ο νόμος της 20ής Δεκεμβρίου 2002 υποχρεώνει τις επιχειρήσεις οι οποίες εδρεύουν σε άλλο κράτος μέλος και αποσπούν εργαζομένους για την παροχή υπηρεσιών στο Λουξεμβούργο να τηρούν όρους εργασίας και απασχολήσεως που βαίνουν πέρα των επιταγών των άρθρων 3, παράγραφοι 1 και 10, της οδηγίας 96/71,
— the Law of 20 December 2002 obliges undertakings established in a different Member State and which post workers to Luxembourg for the purpose of the provision of services to comply with terms and conditions of employment going beyond those required by Article 3(1) and (10) of Directive 96/71;
Με το έγγραφο απαντήσεως της 30ής Αυγούστου 2004, η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου ισχυρίσθηκε ότι οι νομοθετικές διατάξεις κατά των οποίων βάλλει η Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή των όρων εργασίας και απασχολήσεως συνιστούν διατάξεις δημοσίας τάξεως υπό την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 10, της οδηγίας 96/71.
In its letter of reply of 30 August 2004 the Luxembourg Government argued that the legislative provisions contested by the Commission concerning the applicability of terms and conditions of employment constituted public policy provisions within the meaning of Article 3(10) of Directive 96/71.
Όσον αφορά τη δεύτερη αιτίαση, η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου αναγνώρισε την ανεπαρκή μεταφορά της οδηγίας 96/71 στο εσωτερικό δίκαιο.
In respect of the second complaint the Luxembourg Government acknowledged the incomplete transposition of Directive 96/71.
— ο νόμος της 20ής Δεκεμβρίου 2002 μεταφέρει ανεπαρκώς στο εσωτερικό δίκαιο την οδηγία 96/71, στο μέτρο που το εθνικό δίκαιο περιορίζει την έννοια των «ελαχίστων περιόδων αναπαύσεως» στον χρόνο εβδομαδιαίας αναπαύσεως και αποκλείει άλλες περιόδους αναπαύσεως καθώς και τον χρόνο ημερήσιας αναπαύσεως ή τον χρόνο του διαλείμματος,
— the Law of 20 December 2002 constitutes incomplete transposition of Directive 96/71 inasmuch as national law restricts the concept of ’minimum rest periods’ to the weekly rest period and excludes other rest periods such as the daily rest period or rest breaks;
— επέβαλε, με το άρθρο 8 του νόμου αυτού, τη διατήρηση στο Λουξεμβούργο, εις χείρας ad-hoc εντολοδόχου που κατοικεί στο κράτος αυτό, τα αναγκαία για τoν έλεγχο έγγραφα.
— by requiring, in Article 8 of that Law, that documents necessary for monitoring purposes be kept in Luxembourg by an ad hoc agent resident there, the Grand Duchy of Luxembourg had failed to fulfil its obligations under Article 3(1) and (10) of Directive 96/71 and Articles 49 EC and 50 EC.
Όσον αφορά την τρίτη και την τέταρτη αιτίαση της Επιτροπής, η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου χαρακτήρισε τις διατάξεις του άρθρου 7 του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002 συμβατές προς το κοινοτικό δίκαιο, εφόσον η υποχρέωση υποδείξεως ενός ad hoc εντολοδόχου, κατοίκου Λουξεμβούργου, επιφορτισμένου με τη διατήρηση των εγγράφων που είναι απαραίτητα για τον έλεγχο της τηρήσεως των υποχρεώσεων που υπέχουν οι εν λόγω επιχειρήσεις ούτε υποχρεώνει σε προηγούμενη δήλωση ούτε αποτελεί εισάγουσα δυσμενή διάκριση απαίτηση.
As regards the Commission’s third and fourth complaints, the Luxembourg Government considered the provisions in Article 7 of the Law of 20 December 2002 compatible with Community law, because the obligation to designate an ad hoc agent resident in Luxembourg whose task it is to store the documents necessary for monitoring the obligations incumbent on those undertakings neither requires prior notification nor constitutes a discriminatory obligation.
Αντιθέτως, πρόκειται για μέτρα χωρίς τα οποία οι αρμόδιες εθνικές αρχές δεν μπορούν να εκπληρώσουν τη λειτουργία ελέγχου.
Rather, they constitute measures without which the competent national authorities would be unable to exercise their monitoring role.
Η Επιτροπή ζήτησε περαιτέρω από το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου να λάβει, εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση, τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί με την αιτιολογημένη γνώμη.
The Commission called upon the Grand Duchy of Luxembourg to adopt the measures necessary to comply with the reasoned opinion within two months of its notification.
Η Επιτροπή δεν ικανοποιήθηκε από την απάντηση αυτή και αποφάσισε, κατά συνέπεια, να αποστείλει στην Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου αιτιολογημένη γνώμη με ημερομηνία 18 Οκτωβρίου 2005, με την οποία προσήψε στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ότι παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 10, της οδηγίας 96/71, καθώς και από τα άρθρα 49 ΕΚ και 50 ΕΚ, καθόσον:
The Commission was not satisfied by that reply and accordingly decided to send the Luxembourg Government a reasoned opinion of 18 October 2005 in which it claimed that:
Με έγγραφο της 22ας Δεκεμβρίου 2005, η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου ζήτησε παράταση της προθεσμίας αυτής, για να εκθέσει την άποψή της.
By letter of 22 December 2005, the Luxembourg Government requested an extension to that time-limit in order to set out its position.
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή άσκησε προσφυγή.
The Commission accordingly commenced proceedings.
— όρισε ότι τα σημεία 1, 2, 8 και 11 της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002 συνιστούν αστυνομικές διατάξεις εμπίπτουσες στην «εθνική δημόσια τάξη»,
— by declaring points (1), (2), (8) and (11) of Article 1(1) of the Law of 20 December 2002 to be mandatory provisions falling under national public policy;
IV — Η ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία και τα αιτήματα των διαδίκων
IV — Proceedings before the Court and forms of order sought
Με την προσφυγή που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Ιουλίου 2006, η Επιτροπή ζήτησε από το Δικαστήριο:
In its application which was lodged with the Court Registry on 20 July 2006 the Commission asks the Court to hold that:
— μετέφερε ανεπαρκώς στο εσωτερικό δίκαιο το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, της οδηγίας 96/71 με το άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 3, του νόμου αυτού,
— by setting out, in Article 7(1) of that Law, conditions which are not sufficiently clear to ensure legal certainty;
Με το υπόμνημα αντικρούσεως που κατέθεσε στις 5 Οκτωβρίου 2006, η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου ζήτησε να απορριφθεί η προσφυγή ως αβάσιμη και να καταδικαστεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
In its defence, lodged on 5 October 2006, the Luxembourg Government claims that the application should be dismissed as unfounded and that the Commission should be ordered to pay the costs.
όρισε ότι τα σημεία 1, 2, 8 και 11 της παραγράφου 1 του άρθρου 1, του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002 συνιστούν αστυνομικές διατάξεις εμπίπτουσες στην «εθνική δημόσια τάξη»,
by failing fully to transpose Article 3(1)(a) of Directive 96/71 in point (3) of Article 1(1) of that Law;
2) μετέφερε ανεπαρκώς στο εσωτερικό δίκαιο το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, της οδηγίας 96/71 με το άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 3, του νόμου αυτού,
by setting out, in Article 7(1) of that Law, conditions which are not sufficiently clear to ensure legal certainty;
Η έγγραφη διαδικασία περατώθηκε με την κατάθεση των υπομνημάτων απαντήσεως της Επιτροπής της 10ης Νοεμβρίου 2006 και ανταπαντήσεως της Κυβερνήσεως του Λουξεμβούργου της 12ης Ιανουαρίου 2007.
The written phase of the proceedings was concluded following submission of the Commission’s reply on 10 November 2006 and the rejoinder of the Luxembourg Government on 12 January 2007.
Δεν υπήρξε προφορική συζήτηση.
There was no hearing.
Η Επιτροπή στηρίζει την προσφυγή της σε τέσσερις αιτιάσεις, τις οποίες προβάλλει κατά των λουξεμβουργιανών κανονιστικών διατάξεων μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.
The Commission bases its action on four complaints directed against the Luxembourg legislation transposing the Directive.
επέβαλε, με το άρθρο 8 του νόμου αυτού, τη διατήρηση στο Λουξεμβούργο, εις χείρας ad hoc εντολοδόχου που κατοικεί στο κράτος αυτό, τα αναγκαία για τoν έλεγχο έγγραφα,
the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under Article 3(1) and (10) of Directive 96/71 and Articles 49 EC and 50 EC; and
Α — Επί της πρώτης αιτιάσεως: πλημμελής μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο του άρθρου 3, παράγραφοι 1 και 10, της οδηγίας 96/71 του κράτους εγκαταστάσεως, το οποίο μετέφερε την οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο, και όχι, αντίθετα, στο κράτος υποδοχής.
A — First complaint: incorrect transposition of Article 3(1) and (10) of Directive 96/71 under Directive 91/533 is a task solely for the authorities in the State of establishment — which has an obligation to transpose the Directive — not for those of the host State.
— Αυτόματη προσαρμογή των αποδοχών στην εξέλιξη του κόστους ζωής (άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 2, του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002)
— Automatic adjustment of rates of pay to reflect changes in the cost of living (point (2) of Article 1(1) of the Law of 20 December 2002)
Η Επιτροπή προσάπτει στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ότι προέβη σε πλημμελή μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 96/71, καθόσον με την πρώτη αιτίασή της βάλλει κατά τεσσάρων διατάξεων του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002.
The Commission complains that the Grand Duchy of Luxembourg has incorrectly transposed Directive 96/71, challenging by means of its first complaint four provisions contained in the Law of 20 December 2002.
Φρονεί ότι το Λουξεμβούργο, καθόσον εσφαλμένως αναγόρευσε όλες τις εθνικές διατάξεις σε διατάξεις δημοσίας τάξεως, επέβαλε στις επιχειρήσεις που αποσπούν εργαζομένους στο Λουξεμβούργο υποχρεώσεις οι οποίες βαίνουν πέραν των επιταγών της οδηγίας 96/71.
In its view, in wrongfully declaring all national provisions to be mandatory provisions falling under national public policy Luxembourg has imposed on undertakings posting workers to Luxembourg obligations in excess of the requirements of Directive 96/71.
Κατά την Επιτροπή, η μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο στηρίζεται σε υπερβολικά ευρεία ερμηνεία της έννοιας των «διατάξεων δημοσίας τάξεως» του άρθρου 3, παράγραφος 10, της οδηγίας 96/71.
In its view, transposition is based on too broad an interpretation of the concept of ’public policy provisions’ in Article 3(10) of Directive 96/71.
Οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να αξιολογούνται βάσει της δηλώσεως 10 για την οδηγία 96/71, η οποία διευκρινίζει την έννοια αυτή.
Such provisions must be assessed in the light of Declaration No 10 on Directive 96/71 which clarifies that concept.
Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι η λουξεμβουργιανή νομοθεσία, καθόσον απαιτεί την αυτόματη προσαρμογή των αποδοχών στην εξέλιξη του κόστους ζωής, αντιβαίνει προς την οδηγία 96/71, η οποία προβλέπει απλώς ρύθμιση των συντελεστών του ελαχίστου ορίου μισθού από το κράτος αποστολής.
The Commission takes the view that, in requiring the automatic adjustment of rates of pay to reflect changes in the cost of living, the Luxembourg legislation conflicts with Directive 96/71 which provides only for minimum rates of pay to be regulated by the State of origin.
— Απαίτηση γραπτής συμβάσεως εργασίας ή αντίστοιχου εγγράφου υπό την έννοια της οδηγίας 91/533/ΕΟΚ (άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 1, του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002)
— Requirement of a written contract of employment or a corresponding document within the meaning of Directive 91/533 (point (1) of Article 1(1) of the Law of 20 December 2002)
— Τήρηση της κανονιστικής ρυθμίσεως της μερικής απασχολήσεως και των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου (άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 8, του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002)
— Compliance with rules on parttime and fixedterm work (point (8) of Article 1(1) of the Law of 20 December 2002)
Η αιτίαση αυτή αφορά, κατ’ αρχάς, την προβλεπόμενη στον νόμο υποχρέωση να αποσπώνται εργαζόμενοι οι οποίοι συνδέονται με την επιχείρηση με γραπτή σύμβαση εργασίας ή αντίστοιχο έγγραφο υπό την έννοια της οδηγίας 91/533.
This criticism concerns, first, the legal obligation only to post workers who are linked to the undertaking by a written contract of employment or corresponding document within the meaning of Directive 91/533.
Η Επιτροπή φρονεί ότι ο έλεγχος της τηρήσεως των υποχρεώσεων που απορρέουν από την οδηγία 91/533 στην περίπτωση της αποσπάσεως εργαζομένων απόκειται μόνο στις αρχές
The Commission takes the view that, in a case where workers are posted, the monitoring of compliance with the obligations arising
Κατά την Επιτροπή, δεν απόκειται στο κράτος υποδοχής, κατά την οδηγία 96/71, να επιβάλλει στις επιχειρήσεις οι οποίες αποσπούν εργαζομένους, τη νομοθεσία του σχετικά με τη μερική απασχόληση και τις συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου.
According to the Commission, Directive 96/71 does not permit the host State to impose its legislation concerning parttime and fixedterm work on undertakings which post workers.
— Τήρηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας (άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 11, του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002)
B — Second complaint: incomplete transposition of Article 3(1)(a) of Directive 96/71
Β — Επί της δεύτερης αιτιάσεως: ανεπαρκής μεταφορά του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, της οδηγίας 96/71 στο εσωτερικό δίκαιο
— Compliance with collective labour agreements (point (11) of Article 1(1) of the Law of 20 December 2002)
Η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου αναγνωρίζει την ανεπαρκή μεταφορά της οδηγίας 96/71 στο εσωτερικό δίκαιο και παραπέμπει στη νομοθετική μεταβολή της 19ης Μαΐου 2006.
The Luxembourg Government acknowledges the incomplete transposition of Direct ive 96/71 and refers to the legislative amendment of 19 May 2006.
Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας δεν θα μπορούσαν, ανεξαρτήτως του ουσιαστικού περιεχομένου τους, να συνιστούν αστυνομικές διατάξεις της «εθνικής δημοσίας τάξεως».
The Commission argues that, regardless of their substantive content, collective labour agreements cannot constitute administrative provisions of ’national public policy’.
Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι δεν έλαβε καμία πληροφορία συναφώς.
The Commission argues that it has not been informed thereof.
Γ — Επί της τρίτης αιτιάσεως: ανεπαρκής σαφήνεια ως προς τα μέτρα ελέγχου
C — Third complaint: lack of clarity concerning monitoring measures
Η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου παραπέμπει διεξοδικά στις αναλύσεις που περιέχονται στο έγγραφο απαντήσεως της 30ής Αυγούστου 2004, κατά τις οποίες οι διατάξεις του άρθρου 1 του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002 αποτελούν διατάξεις δημοσίας τάξεως, επειδή αποσκοπούν στην προστασία των εργαζομένων.
The Luxembourg Government refers extensively to the observations made in its letter of reply of 30 August 2004, according to which the provisions of Article 1 of the Law of 20 December 2002 constitute public policy provisions because their aim is to guarantee worker protection.
Ακόμη και αν η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου θεωρεί, κατά βάση, ορθή την παραπομπή στη δήλωση 10 για την οδηγία 96/71 στην οποία προέβη η Επιτροπή, υπενθυμίζει ότι η προαναφερθείσα δήλωση δεν δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Κοινότητας και, κατά συνέπεια, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ως στοιχείο ερμηνείας.
Although the Luxembourg Government considers the Commission’s reference to Declaration No 10 on Directive 96/71 to be in principle correct, it recalls that the said declaration was not published in the Official Journal of the European Communities and, accordingly, that it may not be used as an aid to interpretation.
Εν πάση περιπτώσει, θεωρεί ότι οι διατάξεις του άρθρου 1 του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002 δικαιολογούνται από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος.
In any event, it considers the provisions of Article 1 of the Law of 20 December 2002 to be justified by overriding reasons of public interest.
Τέλος, παραπέμπει, προς στήριξη της γνώμης της, στη νομοθετική διαδικασία, η οποία κατέληξε στην πρόταση της Επιτροπής για την οδηγία σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά 5.
Finally, in support of its view it refers to the legislative procedure which led to the Commission proposal for a directive on services in the internal market. 5
5 — Τροποποιημένη πρόταση για οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, της 4ης Απριλίου 2006 [COM(2006) 160 τελικό].
5 — Amended proposal for a directive of the European Parliament and of the Council on services in the internal market of 4 April 2006 (COM(2006) 160 final).
Κατά την Επιτροπή, το άρθρο 7, παράγραφος 1, του νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 2002 δεν είναι διατυπωμένο με επαρκή σαφήνεια ώστε να διασφαλίζει για τις επιχειρήσεις οι οποίες επιθυμούν να αποσπάσουν εργαζομένους στο Λουξεμβούργο την αναγκαία ασφάλεια δικαίου.
According to the Commission, Article 7(1) of the Law of 20 December 2002 is formulated in a manner which is insufficiently clear to guarantee the requisite legal certainty for undertakings wishing to post workers to Luxembourg.
Στο μέτρο που η διάταξη αυτή εντείνει τον κίνδυνο των εν λόγω επιχειρήσεων να παραβιάσουν τον νόμο, συνιστά αδικαιολόγητο περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
In increasing the risk of those undertakings infringing the law, that provision constitutes an unjustified restriction on freedom to provide services.