natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με την προαναφερθείσα απόφαση Victoria Film, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν
In its judgment in Victoria Film, the Court held that it did not have jurisdiction to give a ruling on questions referred for a preliminary ruling by the Skatterättsnämnden on the ground that it performs an essentially
11 — Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 31ης Μαΐου 2005, C-53/03, Syfait κ.λπ.
11 — See, in particular, the judgment in Case C-53/03 Syfait and Others [2005] ECR I-4609, paragraph 21.
Συνεπώς, το Δικαστήριο μπορεί να χρειαστεί να εξετάσει αν η αίτηση υποβλήθηκε
Therefore, the Court Justice may find it necessary to determine whether the reference
13 — Βλ. αποφάσεις Zabala Erasun κ.λπ., προαναφερθείσα (σκέψεις 28 και 29 καθώς και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία), García Blanco, προαναφερθείσα (σκέψεις 27 και 28), της 20ής Ιανουαρίου 2005, C-306/03, Salgado Alonso (Συλλογή 2005, σ.
12 — See the judgment in Case 338/85 Pardini [1988] ECR 2041, paragraphs 10 and 11.
I-705, σκέψεις 41 και 42), καθώς και της 15ης Ιουνίου 2006, C-466/04, Acereda Herrera (Συλλογή 2006, σ. I-5341, σκέψη 49).
13 — See judgments in Zabala Erasun and Others, paragraphs 28 and 29, and the caselaw cited; García Blanco, paragraphs 27 and 28; Case C-306/03 Salgado Alonso [2005] ECR I-705, paragraphs 41 and 42; and Case C-466/04 Acereda Herrera [2006] ECR I-5341, paragraph 49.
9 — Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 20ής Ιανουαρίου 2005, C-225/02, García Blanco (Συλλογή 2005, σ. I-523, σκέψη 26).
9 — See, in particular, Case C-225/02 García Blanco [2005] ECR I-523, paragraph 26.
14 — Βλ. σημείο 10 των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα Fennelly στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 1998, C-134/97, Victoria Film (Συλλογή 1998, σ. I-7023).
14 — See paragraph 10 of the Opinion of Advocate General Fennelly in Case C-134/97 Victoria Film [1998] ECR I-7023.
10 — Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 15ης Ιουνίου 1995, C-422/93 έως C-424/93, Zabala Erasun κ.λπ. (Συλλογή 1995, σ.
10 — See, in particular, Joined Cases C-422/93 to C-424/93 Zabala Erasun and Others [1995] ECR I-1567, paragraphs 13 to 17, and the caselaw cited.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-458/06
OPINION OF MR BOT — CASE C-458/06 donnant matière à procès, étant précisé que la contestation est entendue comme un différend.’ 18 administrative function and stated that a national court may refer a question to the Court of Justice only if there is a case pending before it and if it is called upon to give judgment in proceedings intended to lead to a decision of a judicial nature. 16
Εν συνεχεία, όσον αφορά πάντοτε την προϋπόθεση της υπάρξεως διαφοράς, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι δεν έχει αρμοδιότητα να αποφανθεί σε περίπτωση που η διαφορά κατασκευάστηκε κατά τρόπο τεχνητό από τους διαδίκους με σκοπό να οδηγηθεί το Δικαστήριο στο να διατυπώσει συμβουλευτική γνώμη επί γενικού ή υποθετικού ζητήματος 19ή ακόμη σε περίπτωση που τα αιτήματα του προσφεύγοντος της κύριας δίκης ικανοποιήθηκαν στο σύνολό τους μετά την εκ μέρους του εθνικού δικαστηρίου υποβολή προς το Δικαστήριο της αιτήσεως εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως 20.
Next, still regarding the requirement of the existence of a dispute, the Court has already declared that it lacks jurisdiction where the dispute has been arranged artificially by the parties in order to induce the Court to give an advisory opinion on general or hypothetical questions 19or even, where the applicant’s claims in the main proceedings were met after the national court made a reference for a preliminary ruling to the Court of Justice. 20
Πάντως, με την ίδια απόφαση, το Δικαστήριο προσέθεσε ότι, μόνο σε περίπτωση που ο ιδιώτης ή η Skatteverket ασκήσουν προσφυγή κατά της προκριματικής γνωμοδοτήσεως, το Regeringsrätten το οποίο επιλαμβάνεται, έτσι, της προσφυγής μπορεί να θεωρηθεί ότι ασκεί δικαιοδοτικής φύσεως λειτουργία, κατά την έννοια του άρθρου 234 ΕΚ, έχουσα ως αντικείμενο τον έλεγχο της νομιμότητας μιας πράξεως η οποία ρυθμίζει τη φορολογία του υποκειμένου στον φόρο 17.
However, the Court added that where a taxpayer or the Skatteverket brings an action challenging a preliminary decision, the Regeringsrätten, before which the matter is thus brought, may, for the purposes of Article 234 EC, be regarded as performing a judicial function with the object of reviewing the legality of an act determining a taxpayer’s assessment to tax. 17
Στις περιπτώσεις αυτές, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι δεν υφίστατο πραγματική διαφορά ή ότι η διαφορά που οδήγησε στην υποβολή του προδικαστικού ερωτήματος έπαυσε να υφίσταται, καθόσον δεν υπήρχε ή έπαυσε να υπάρχει αμφισβήτηση μεταξύ των διαδίκων.
In such cases the Court has held that there was no genuine dispute or that the dispute which gave rise to the question referred for a preliminary ruling no longer existed, since there was not or was no longer a dispute between the parties.
Επομένως, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Regeringsrätten αποτελεί εθνικό δικαστήριο, κατά την έννοια του άρθρου 234 ΕΚ.
However, I am of the opinion that in the case in the main proceedings the condition requiring the existence of a dispute pending before the national court is not satisfied.
Πάντως, επισημαίνω ότι στην υπόθεση της κύριας δίκης δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλοι οι διάδικοι, ήτοι η Gourmet Classic, η Skatterättsnämnden και η Skatteverket, συμφωνούν ως προς τη λύση που πρέπει να δοθεί.
I note that, in the main proceedings, it is common ground that all the parties, that is to say, Gourmet Classic, the Skatterättsnämnden and the Skatteverket are in agreement as to the solution to be adopted.
18 — Βλ. Le Petit Robert — Dictionnaire de la langue française, Dictionnaires Le Robert, Παρίσι, 2004.
18 — A controversy which may give rise to legal proceedings, where that controversy must be understood as a difference of opinion. See, Le Petit Robert — Dictionnaire de la langue française, Dictionnaires Le Robert, Paris 2004.
16 — Σκέψεις 14 και 15.
16 — Paragraphs 14 and 15.
17 — Σκέψεις 18 και 19.
17 — Paragraphs 18 and 19.
I-8261, σκέψεις 16 και 17).
See, also, Case C-200/98 X and Y [1999] ECR I-8261, paragraphs 16 and 17.
20 — Βλ. απόφαση García Blanco, προαναφερθείσα (σκέψεις 29 έως 31).
19 — See Foglia.20 — See judgment in García Blanco, paragraphs 29 to 31.
Συγκεκριμένα, από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η Gourmet Classic ζήτησε από τη Skatterättsnämnden την επιβεβαίωση για το ότι στο κρασί που χρησιμοποιείται στη μαγειρική δεν έπρεπε να επιβληθεί ο φόρος επί της αλκοόλης, καθόσον, κατά την άποψή της, αυτό υπαγόταν στις εξαιρέσεις του άρθρου 27, παράγραφος 1, στοιχείο στ΄, της οδηγίας 92/83, τις οποίες επαναλαμβάνει το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, σημείο 5, του LAS 21.
It is clear from the order for reference that Gourmet Classic asked the Skatterättsnämnden for confirmation that the cooking wine would not be subject to excise duty on alcohol since, in Gourmet Classic’s view, it is one of the exceptions laid down in Article 27(1)(f) of Directive 92/83, repeated in point 5 of the first subparagraph of Paragraph 7 of the LAS. 21
Δεν είναι η πρώτη φορά που το Regeringsrätten υποβάλλει στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα στο πλαίσιο διαφοράς κύριας δίκης η οποία αφορά γνωμοδότηση της Skatterättsnämnden 24.
It is not the first time that the Regeringsrätten has asked the Court about a dispute in the main proceedings concerning an opinion of the Skatterättsnämnden.
Στις προγενέστερες αυτές υποθέσεις, το Δικαστήριο δέχθηκε ότι είναι αρμόδιο να αποφανθεί επί των υποβληθέντων από το Regeringsrätten προδικαστικών ερωτημάτων, σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία του Victoria Film.
24In the earlier cases, the Court held that it had jurisdiction to rule on questions referred for a preliminary ruling by the Regeringsrätten, in accordance with the caselaw in Victoria Film, cited above.
Συγκεκριμένα, στις εν λόγω υποθέσεις, το Regeringsrätten είχε επιληφθεί προσφυγής κατά προκριματικής γνωμοδοτήσεως της Skatterättsnämnden και, επομένως, είχε επιληφθεί της διαφοράς προκειμένου να εκδώσει δικαιοδοτική απόφαση 25.
In those cases, an appeal was brought before the Regeringsrätten against a preliminary opinion of the Skatterättsnämnden and it was therefore required to give a ruling in order to decide the dispute. 25
Στο πλαίσιο της υποθέσεως αυτής, η Skatteverket υποστήριξε ενώπιον της Skatterättsnämnden ότι το κρασί που χρησιμοποιείται στη μαγειρική μπορούσε πράγματι να υπαχθεί στην εξαίρεση που προβλέπει η εν λόγω διάταξη 22.
In this case, the Skatteverket submitted before the Skatterättsnämnden that cooking wine could in fact qualify for the exemption laid down in point 5 of the first subparagraph of Paragraph 7 of the LAS. 22
Σε αντίθεση προς την υπό κρίση υπόθεση, είχε αμφισβητηθεί η γνωμοδότηση της Skatterättsnämden, επομένως υπήρχε διαφορά.
Unlike this case, the opinion of the Skatterättsnämnden was challenged, which gave rise to a dispute.
Ασφαλώς, με την απόφαση της 9ης
It is true that in Leclerc-Siplec 26the Court held that it had jurisdiction even though the defendant in the main proceedings was in complete agreement with the applicant. 27
Εξάλλου, το Regeringsrätten προσθέτει, με τη σκέψη 22 της αποφάσεως περί παραπομπής, ότι οι διάδικοι της κύριας δίκης συμφωνούν ως προς το ότι δεν πρέπει να καταβληθεί φόρος επί της αλκοόλης.
The Regeringsrätten also adds, in paragraph 22 of its order for reference that the parties to the main proceedings are in agreement about the fact that no excise duty on alcohol should be levied.
Εντούτοις, επισημαίνεται ότι στην προαναφερθείσα απόφαση Leclerc-Siplec αφορμή της υποθέσεως της κύριας δίκης
However, it should be pointed out that in Leclerc-Siplec, at the time the main proceedings began, a genuine dispute existed
Από τα ανωτέρω στοιχεία προκύπτει κατά τρόπο σαφή ότι μεταξύ των διαδίκων δεν υπάρχει αντιδικία και ότι, συνεπώς, ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου δεν υπάρχει διαφορά.
It is clear from those facts that there is no difference of opinion between the parties and therefore there is no dispute before the national court.
24 — Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 29ης Μαρτίου 2007, C-111/05, Aktiebolaget NN (Συλλογή 2007, σ.
24 — See, in particular, the judgment in Case C-111/05 Aktiebolaget NN [2007] ECR I-2697, and Order of 10 May 2007 in Case C-102/05 A and B [2007] ECR I-3871.
25 — Η υπογράμμιση δική μου.26 — Συλλογή 1995, σ. I-179.27 — Σκέψεις 3, 14 και 15.
21 — See order for reference, paragraph 11.22 — Ibidem, paragraph 12.23 — Ibidem, paragraph 13.
21 — Βλ. απόφαση περί παραπομπής (σκέψη 11).22 — Όπ.π. (σκέψη 12).23 — Όπ.π. (σκέψη 13).
25 — Emphasis added.26 — Case C-412/93 Leclerc-Siplec [1995] ECR I-179.27 — Paragraphs 3, 14 and 15.
Με άλλα λόγια, κατά την άποψή μου, το δικαστήριο αυτό ζητεί από το Δικαστήριο να διατυπώσει συμβουλευτική γνώμη.
In other words, in my view, the national court is asking the Court of Justice to give an advisory opinion.
αποτέλεσε μια πραγματική διαφορά μεταξύ των διαδίκων.
between the parties.
Συγκεκριμένα, οι εταιρίες TF1 Publicité και M6 Publicité είχαν αρνηθεί να μεταδώσουν διαφημιστικό μήνυμα σχετικό με την πώληση υγρών καυσίμων στις υπεραγορές Leclerc.
TF1 Publicité and M6 Publicité refused to broadcast an advertising message on fuel distribution at Leclerc supermarkets.
Η εταιρία εισαγωγών Édouard Leclerc-Siplec ενήγαγε, έτσι, τις δύο αυτές εταιρίες ενώπιον του tribunal de commerce de Paris (Γαλλία) 28.
The import company Édouard Leclerc-Siplec therefore brought an action against those two companies before the Tribunal de Commerce Paris (France). 28
Πάντως, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει, με την απόφαση της 16ης Ιουλίου 1992, C-83/91, Meilicke 30, ότι το πνεύμα συνεργασίας που πρέπει να πρυτανεύει κατά τη λειτουργία της διαδικασίας της αίτησης εκδόσεως προδικαστικής απόφασης συνεπάγεται ότι το εθνικό δικαστήριο, από την πλευρά του, θα σέβεται την αποστολή που έχει ανατεθεί στο Δικαστήριο 31.
The Court stated in Meilicke 30that the spirit of cooperation which must prevail in the preliminary ruling procedure requires the national court to have regard to the function entrusted to the Court of Justice.
Η αποστολή αυτή συνίσταται όχι στη διατύπωση συμβουλευτικών γνωμών, αλλά στην ανταπόκριση σε αντικειμενική ανάγκη που συνδέεται με την επίλυση της διαφοράς 32.
31That function does not consist in giving advisory opinions, but in fulfilling a requirement inherent in the effective resolution of a dispute. 32
Στην υπό κρίση υπόθεση, αφετηρία της κύριας δίκης δεν είναι μια διαφορά μεταξύ των διαδίκων, αλλά η αίτηση για την επικύρωση μιας γνωμοδοτήσεως επί της οποίας συμφωνούν όλοι οι διάδικοι.
In this case the basis of the proceedings is not a dispute between the parties, but a request for confirmation of an opinion with respect to which the parties are in agreement.
Η υπόθεση της κύριας δίκης παρουσιάζει την ιδιομορφία ότι η Skatteverket μπορεί να προσφύγει ενώπιον του Regeringsrätten κατά της γνωμοδοτήσεως της Skatterättsnämnden, ακόμη και αν η προσφυγή αυτή έχει ως αίτημα την επικύρωση της εν λόγω γνωμοδοτήσεως.
A special feature of these proceedings is that the Skatteverket may bring an appeal before the Regeringsrätten about an opinion adopted by the Skatterättsnämnden, even if the appeal seeks confirmation of that opinion.
Κατά την άποψή μου, η αναγνώριση της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου σε περίπτωση όπως η υπό κρίση θα συνεπαγόταν καταστρατήγηση του επιδιωκόμενου από το άρθρο 234 ΕΚ σκοπού και παράκαμψη των προϋποθέσεων σύμφωνα με τις οποίες η προσφυγή στο Δικαστήριο, βάσει του εν λόγω άρθρου, προϋποθέτει την ύπαρξη διαφοράς και απαιτεί η υποβολή του προδικαστικού ερωτήματος να δικαιολογείται από την ανάγκη επιλύσεως πραγματικής διαφοράς.
In my view, to accept that the Court has jurisdiction in a case such as that before me is to distort the objective pursued by Article 234 EC and disregard the conditions for bringing an action before the Court under that article to the effect that there must be a dispute and that the question referred for a preliminary ruling must be justified by the need to resolve a genuine controversy.
Προσθέτω ότι, ακόμη κι αν υποτεθεί ότι το Regeringsrätten υιοθετήσει τελικά θέση αντίθετη προς την της Skatterättsnämnden και όλων των διαδίκων της κύριας δίκης, η Gourmet Classic θα μπορούσε, ενδεχομένως, να αμφισβητήσει ενώπιον του εθνικού δικαστή την απόφαση περί της επιβολής σε βάρος της φόρων εισαγωγής, ο δε εθνικός δικαστής θα μπορούσε, στο πλαίσιο αυτού
Further, even assuming that the Regeringsrätten were to adopt a position contrary to the position of the Skatterättsnämnden and all the parties to the main proceedings, Gourmet Classic could, if necessary, challenge the decision to make it liable to pay
Εξάλλου, το αιτούν δικαστήριο εξηγεί, με την αίτησή του, ότι επελήφθη προκειμένου να «δημιουργήσει νομολογιακό προηγούμενο» επί του ζητήματος της απαλλαγής του κρασιού που χρησιμοποιείται στη μαγειρική από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης και να προσδώσει γενικότερη σημασία στο εν λόγω ζήτημα.
The national court further states in its order that the case was brought before it with a view to ‘creating a precedent’ on the issue of the exemption of cooking wine from excise duty and to make it of general application.
28 — Σκέψεις 2 και 3.29 — Συλλογή 2003, σ. I-905.
28 — Paragraphs 2 and 3.
30 — Συλλογή 1992, σ.
29 — Case C-318/00 Bacardi-Martini and Cellier des Dauphins [2003] ECR I-905.
I-4871.31 — Σκέψη 25.32 — Απόφαση Foglia, προαναφερθείσα (σκέψεις 18 και 20).
30 — Case C-83/91 Meilicke [1992] ECR I-4871.31 — Paragraph 25.32 — Judgment in Foglia, paragraphs 18 and 20.
Λαμβανομένων υπόψη όλων αυτών των στοιχείων, φρονώ ότι Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να αποφανθεί επί του υποβληθέντος από το Regeringsrätten ερωτήματος.
In light of all of those factors, I am of the opinion that the Court does not have jurisdiction to give a ruling on the question referred by the Regeringsrätten.
που θα αποτελούσε πραγματική διαφορά, να υποβάλει στο Δικαστήριο ερώτημα σχετικά με το περιεχόμενο του άρθρου 20 της οδηγίας 92/83.
import duties before the national court and the Regeringsrätten could, in the proceedings which would constitute a genuine dispute, ask the Court for a ruling on the scope of Article 20 of Directive 92/83.
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο να κρίνει ότι δεν έχει αρμοδιότητα να αποφανθεί επί του υποβληθέντος από το Regeringsrätten προδικαστικού ερωτήματος.
Having regard to all of the foregoing considerations, I consider that the Court should hold that it lacks jurisdiction to give a ruling on the question referred by the Regeringsrätten.
Στην υπόθεση C-458/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Regeringsrätten (Σουηδία) με απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 16 Νοεμβρίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Regeringsrätten (Sweden), made by decision of 9 November 2006, received at the Court on 16 November 2006, in the proceedings
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 20, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 92/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά (ΕΕ L 316, σ. 21).
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of the first indent of Article 20 of Council Directive 92/83/EEC of 19 October 1992 on the harmonisation of the structures of excise duties on alcohol and alcoholic beverages (OJ 1992 L 316, p. 21).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο προσφυγής που άσκησε η Skatteverket (σουηδική φορολογική αρχή) ενώπιον του Regeringsrätten με αίτημα την επικύρωση προκριματικής γνωμοδοτήσεως της Skatterättsnämnden (επιτροπής φορολογικού δικαίου), σχετικής με το φορολογικό καθεστώς της αλκοόλης που περιέχεται στο κρασί που χρησιμοποιείται στη μαγειρική.
The reference was made in the context of an appeal brought by the Skatteverket (Swedish tax administration) before the Regeringsrätten (Supreme Administrative Court), seeking confirmation of a preliminary opinion of the Skatterättsnämnden (Swedish Revenue Law Commission) concerning the taxation of alcohol contained in cooking wine.
Το άρθρο 20 της οδηγίας 92/83 ορίζει:
Article 20 of Directive 92/83 provides:
«Για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας ο όρος αιθυλική αλκοόλη περιλαμβάνει:
‘For the purposes of this Directive the term ‘ethyl alcohol’ covers:
— όλα τα προϊόντα με αποκτημένο ογκομετρικό αλκοολικό τίτλο άνω του 1,2 % vol, τα οποία υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 2207 και 2208, ακόμη και όταν τα εν λόγω προϊόντα αποτελούν μέρος προϊόντος υπαγομένου σε άλλο κεφάλαιο της ΣΟ,
— all products with an actual alcoholic strength by volume exceeding 1.2% volume which fall within CN [headings] 2207 and 2208, even when those products form part of a product which falls within another chapter of the CN,
Το άρθρο 27, παράγραφος 1, στοιχείο στ΄, της εν λόγω οδηγίας προβλέπει:
Article 27(1)(f) of the directive provides:
«Τα κράτη μέλη απαλλάσσουν τα προϊόντα που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία από τον εναρμονισμένο ειδικό φόρο κατανάλωσης σύμφωνα με τους όρους τους οποίους καθορίζουν με σκοπό την ορθή και απλή εφαρμογή των απαλλαγών αυτών και την πρόληψη φοροδιαφυγής, φοροαποφυγής ή κατάχρησης:
‘Member States shall exempt the products covered by this Directive from the harmonised excise duty under conditions which they shall lay down for the purpose of ensuring the correct and straightforward application of such exemptions and of preventing any evasion, avoidance or abuse:
[…] στ) όταν χρησιμοποιούνται απευθείας ή ως συστατικά ημιμεταποιημένων προϊόντων για την παραγωγή ειδών διατροφής, γεμιστών ή όχι, εφόσον σε κάθε περίπτωση η περιεχόμενη αλκοόλη δεν υπερβαίνει τα 8,5 λίτρα καθαρής αλκοόλης ανά 100 χιλιόγραμμα προϊόντος για τις σοκολάτες και τα 5 λίτρα καθαρής αλκοόλης ανά 100 χιλιόγραμμα προϊόντος, για άλλα προϊόντα.»
(f) when used directly or as a constituent of semi-finished products for the production of foodstuffs, filled or otherwise, provided that in each case the alcoholic content does not exceed 8.5 litres of pure alcohol per 100 kg of the product for chocolates, and 5 litres of pure alcohol per 100 kg of the product for other products.’
Στη Σουηδία, η φορολόγηση της αλκοόλης και των διαφόρων ειδών αλκοολούχων ποτών ρυθμίζεται από τον νόμο (1994:1564) περί του ειδικού φόρου κατανάλωσης επί της αλκοόλης [lagen (1994:1564) om alkoholskatt (SFS 1994, αριθ. 1564), στο εξής: LAS].
In Sweden, the taxation of alcohol and various types of alcoholic drinks is regulated by the Law (lagen (1994:1564) om alkoholskatt (SFS 1994, No 1564); ‘the LAS’) on excise duty on alcohol.
Σύμφωνα με το άρθρο 1, πρώτο εδάφιο, του νόμου αυτού, οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης επί της αλκοόλης καταβάλλονται για την μπύρα, το κρασί και άλλα ποτά προερχόμενα από ζύμωση, για τα ενδιάμεσα προϊόντα, καθώς και για την αιθυλική αλκοόλη, τα οποία παρασκευάζονται στην εθνική επικράτεια, εισέρχονται ή παραλαμβάνονται από άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή εισάγονται από τρίτη χώρα.
Under Paragraph 1(1) of the LAS, alcohol excise duty is payable on beer, wine and other fermented beverages, intermediate products and ethyl alcohol, which are produced in Sweden, brought or taken from another Member State of the European Union or imported from a nonmember State.
Το άρθρο 6 του LAS προβλέπει ότι οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης καταβάλλονται για τα προϊόντα που εμπίπτουν στις κλάσεις ΣΟ 2207 και ΣΟ 2208, με αλκοολικό τίτλο άνω του 1,2 % vol, ακόμη και αν αυτά περιέχονται σε άλλα προϊόντα τα οποία εμπίπτουν σε άλλο κεφάλαιο της Συνδυασμένης Ονοματολογίας.
Under Paragraph 6 of the LAS, excise duty on ethyl alcohol is payable on products covered by CN headings 2207 and 2208 with an alcoholic strength exceeding 1.2% by volume, even when those products form part of a product which falls within another chapter of the Combined Nomenclature.
Κατά το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, σημείο 5, του LAS, ειδικός φόρος κατανάλωσης δεν καταβάλλεται για τα προϊόντα που χρησιμοποιούνται απευθείας σε τρόφιμα ή ως συστατικά ημιμεταποιημένων προϊόντων για την παραγωγή ειδών διατροφής, γεμιστών ή όχι, εφόσον σε κάθε περίπτωση η περιεχόμενη αλκοόλη δεν υπερβαίνει τα 8,5 λίτρα καθαρής αλκοόλης ανά 100 kg προϊόντος για τις σοκολάτες και τα 5 λίτρα καθαρής αλκοόλης ανά 100 kg προϊόντος για άλλα προϊόντα.
Under Paragraph 7(1)(5) of the LAS, no excise duty is payable on products which are used directly in foodstuffs or as a constituent of semi-finished products for the production of foodstuffs, filled or otherwise, provided that, in each case, the alcohol content does not exceed 8.5 litres of pure alcohol per 100 kg of the product for chocolates and 5 litres of pure alcohol per 100 kg of the product for other foodstuffs.
Η υπόθεση της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
The main proceedings and the question referred for a preliminary ruling
Επιθυμώντας να θέσει στο εμπόριο στη Σουηδία κρασί που χρησιμοποιείται στη μαγειρική και θέλοντας να πληροφορηθεί το φορολογικό καθεστώς στο οποίο υπόκειται το κρασί αυτό, η Gourmet Classic Ltd (στο εξής: Gourmet) ζήτησε από τη Skatterättsnämnden μια προκριματική γνωμοδότηση.
Wishing to market cooking wine in Sweden and to know how it would be taxed, Gourmet Classic Ltd (‘Gourmet’) applied for a preliminary opinion from the Skatterättsnämnden.
Προς στήριξη της αιτήσεώς της, η Gourmet ισχυρίστηκε ότι το κρασί που χρησιμοποιείται στη μαγειρική τυγχάνει της απαλλαγής των άρθρων 27, παράγραφος 1, στοιχείο στ΄, της οδηγίας 92/83 και 7, πρώτο εδάφιο, σημείο 5, του LAS.
In support of its application, Gourmet contended that cooking wine falls within the exemption provided for in Article 27(1)(f) of Directive 92/83 and Paragraph 7(1)(5) of the LAS.
Στο πλαίσιο της ίδιας διαδικασίας, η Skatteverket υποστήριξε ότι το κρασί που χρησιμοποιείται στη μαγειρική υπόκειται στον ειδικό φόρο κατανάλωσης, δύναται όμως να τύχει της απαλλαγής του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, σημείο 5, του LAS.
In the same proceedings, the Skatteverket submitted that cooking wine is subject to excise duty but can be exempted under Paragraph 7(1)(5) of the LAS.