natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά συνέπεια, το πρωτοδικείο του Bari απαγόρευσε στη WECO τη χρήση του όρου «LongLife» για τη διανομή των δερμάτινων προϊόντων της επιπλώσεως σε ορισμένα κράτη μέλη, και μεταξύ αυτών οτη Γερμανία.
First, if Directive 83/189 does not apply to the national provisions at issue in the main proceedings, the national court asks whether the Member State concerned must inform the Commission of the adoption of those provisions in accordance with Article 3(2) of Directive 75/442.
Το 1998 η WECO προσήψε στην Italian Leather κακή εκτέλεση της συμβάσεως· της ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται να δεχθεί, κατά συνέπεια, τη χρησιμοποίηση κοινού διαφημιστικού μηνύματος κατά τις επικείμενες εκθέσεις, αλλά θα παρουσιάσει το δικό της σήμα WECO.
In that regard, it must be observed that it is clear from both the nature of the rules enacted in Decree No 92377 and the preamble to that decree that, if Directive 83/189 does not apply, the French authorities ought to have informed the Commission of the proposed national provisions at issue.
Κατόπιν αιτήσεως της Italian Leather, το Landgericht Koblenz, με διάταξη της 18ης Ιανουαρίου 1999 (στο εξής διάταξη περί εκτελέσεως), αφενός, κήρυξε τη διάταξη του πρωτοδικείου του Bari εκτελεστή και, αφετέρου, επέβαλε χρηματική ποινή βάσει του άρθρου 890, παράγραφος 1, του ZPO.
By its third question, the national court is essentially asking whether Article 30 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 28 EC) precludes national provisions such as the second paragraph of Article 4 and the fourth paragraph of Article 6 of Decree No 92377, inasmuch as those provisions, which are applicable to all products alike, are not proportionate to the mandatory requirement relating to the protection of the environment.
Με απόφαση της 17ης Νοεμβρίου 1998, το Landgericht Koblenz, στο οποίο υποβλήθηκε η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατ' εφαρμογήν του άρθρου 24 της Συμβάσεως των Βρυξελλών, απέρριψε την αίτηση διότι δεν πληρούνταν οι «προϋποθέσεις λήψεως ασφαλιστικών μέτρων».
In that regard it must be observed, as a preliminary point, first, that in the light of the answers to the first and second questions, if the national court were to interpret the second paragraph of Article 4 of Decree No 92377 as establishing an obligation to mark or label the packaging, an answer to the third question would not be necessary in so far as it concerns that provision.
Η Itahan Leather υπέβαλε κατά της αποφάσεως του Oberlandesgericht αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Bundesgerichtshof.
In the event of such an interpretation, as has been observed above, that provision would not be enforceable against individuals.
Το Bundesgerichtshof έχει αμφιβολίες όσον αφορά την ερμηνεία του άρθρου 27, σημείο 3, της Συμβάσεως των Βρυξελλών.
Second, if the failure by a Member State to inform the Commission that it plans to adopt national provisions such as those at issue in the main proceedings constitutes an infringement of Article 3(2) of Directive 75/442, the national court asks whether that failure to inform the Commission may be invoked by an individual in order to have those provisions declared unenforceable.
Σύμφωνα με το εν λόγω δικαστήριο, το να γίνει δεκτό το αίτημα της Itahan Leather θα ισοδυναμούσε με καταδίκη της WECO σε εκτέλεση της συμβάσεως. Η Itahan Leather όμως δεν απέδειξε την ύπαρξη κινδύνου ανεπανόρθωτης βλάβης ή οριστικής απώλειας δικαιώματος, προϋποθέσεις που, κατά το γερμανικό δίκαιο, πρέπει να πληρούνται για τη λήψη του ζητούμενου μέτρου.
In that regard, it should be noted that in paragraphs 20 to 23 of its judgment in Enichem Base, the Court observed that neither the wording nor the purpose of Article 3(2) of Directive 75/442 in its original version provides any support for the view that failure by the Member States to observe their obligation under that provision to give prior notice in itself renders unlawful the national rules thus adopted, inasmuch as that provision merely requires the Member States to inform the Commission of any draft rules to which it applies, without laying down any procedure for Community control of those draft rules or making implementation of
Σύμφωνα με το Bundesgerichtshof, η νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με το αν τα έννομα αποτελέσματα διαφορετικών αποφάσεων αλληλοαναιρούνται αφορά, μέχρι σήμερα, μόνον καταστάσεις όπου υφίοταντο αποκλίσεις
Second, while it is settled case-law that in the context of the cooperation between the Court of Justice and the national courts provided for by Article 234 EC, it is solely for the national court before which the dispute has been brought, and which must assume responsibility for the subsequent judicial decision, to determine in the light of the particular circumstances of the case both the need for a preliminary ruling in order to enable it to deliver judgment and the relevance of the questions which it submits to the Court, the Court has also stated that, in exceptional circumstances, it can examine the conditions in which the case was referred to it by the national
ουσιαστικού δικαίου.
an approved undertaking.
Πρώτον, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ασυμβίβαστο, κατά την έννοια του άρθρου 27, σημείο 3, της Συμβάσεως, πρέπει να εξεταστεί αν οι εν λόγω αποφάσεις αναπτύσσουν έννομες συνέπειες οι οποίες αποκλείουν η μία την άλλη (απόφαση της 4ης Φεβρουαρίου 1988, 145/86, Hoffmann, σκέψη 22).
In that regard, it should be observed that, even if that national provision were to be interpreted in that way, the obligation imposed by that provision does not relate as such to the product or its packaging and therefore does not, of itself, constitute a rule laying down requirements to be met by goods, such as requirements concerning their labelling or packaging (see, in particular, Case C-123/00 Bellamy and English Shop Wholesale [2001], paragraph 18).
Επί του πρώτου ερωτήματος
court, in order to determine whether it has jurisdiction.
Δεύτερον, δεν έχει σημασία αν οι οικείες αποφάσεις εκδόθηκαν στο πλαίσιο διαδικασιών ασφαλιστικών μέτρων ή διαδικασιών ουσίας.
On the other hand, in such a case, the general obligation to identify the packaging as provided for in that national provision may be regarded as a selling arrangement.
Το άρθρο 27, σημείο 3, της Συμβάσεως των Βρυξελλών, δεδομένου ότι, όπως και το άρθρο 25 της Συμβάσεως αυτής, αφορά «αποφάσεις» χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις, έχει γενική ισχύ. Κατά συνέπεια, οι αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων, όπως και οι λοιπές αποφάσεις τις οποίες αφορά το άρθρο 25, υπόκεινται στους κανόνες περί ασυμβιβάστου που θέτει η εν λόγω Σύμβαση.
It is for the national court to verify whether the relevant conditions, under the case-law of the Court, for exempting such an obligation from the scope of application of Article 30 of the Treaty are met, namely that the provision at issue applies to all relevant traders operating within the national territory and that it affects in the same manner, in law and in fact, the marketing of domestic products and of those from other Member States (see, in particular, Joined Cases C-267/91 and C-268/91 Keck and Mithouard [1993], paragraph 16, and Case C254/98 TK-Heimdienst [2000], paragraph 23).
Τρίτον, είναι ομοίως άνευ σημασίας το ότι οι κανόνες που διέπουν την οργάνωση των εθνικών διαδικασιών ασφαλιστικών μέτρων είναι δυνατόν να παρουσιάζουν μεγαλύτερες διαφορές, ανάλογα με τα συμβαλλόμενα κράτη, σε σχέση με τους κανόνες που διέπουν την οργάνωση των διαδικασιών ουσίας.
As the Court has already observed at paragraph 36 of this judgment, none of the evidence in the documents before the Court supports the conclusion that the fourth paragraph of Article 6 of Decree No 92377 imposes an obligation on producers of products marketed in packaging and intended for household consumption or on importers of such products from other Member States to use packaging meeting certain technical requirements. To the extent that the third question relates to the compatibility of such an obligation with Article 30 of the Treaty, it must be observed that the Court does not have before it the factual or legal material necessary to give a useful answei to that question in so fai as it concerns the fourth paragraph of Article 6 of Decree No 92-377.
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα αυτό, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, αφετέρου, αν το δικαστήριο του κράτους αναγνωρίσεως υποχρεούται να αρνηθεί την αναγνώριση της αλλοδαπής αποφάσεως ή αν η εν λόγω Σύμβαση του παρέχει τη δυνατότητα να αρνηθεί τούτο μόνον αν εκτιμήσει ότι η κοινωνική τάξη του κράτους αναγνωρίσεως θα διαταραχθεί πράγματι και σε σημαντικό βαθμό από τη συνύπαρξη δύο αντιφατικών αποφάσεων.
Therefore, the third question must be answered solely in so far as it seeks to ascertain whether Article 30 of the Treaty precludes a national provision such as the second paragraph of Article 4 of Decree No 92377 and only in the event that that provision were to be interpreted as not establishing an obligation to apply a mark or label but as imposing only a general obligation to identify the packaging collected for disposal by
Πράγματι, αφενός, η Σύμβαση δεν έχει σκοπό να ενοποιήσει τους κανόνες ουσιαστικού και δικονομικού δικαίου των συμβαλλομένων κρατών, αλλά να κατανείμει τη διεθνή δικαιοδοσία όσον αφορά τη λύση των αστικών και εμπορικών διαφορών στις ενδοκοινοτικές σχέσεις και να διευκολύνει την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων (αποφάσεις της 15ης Μαΐου 1990, C-365/88, Hagen, σκέψη 17, και της 7ης Μαρτίου 1995, C-68/93, Shevill κ.λπ., σκέψη 35).
Finally, it must be observed that if the general obligation to identify the packaging laid down in the second paragraph of Article 4 of Decree No 92377 has taken the form of an obligation on Sapod to mark the packaging by affixing the 'Green Dot logo', that latter obligation arises out of a private contract between the parties to the main proceedings. Such a contractual provision cannot be regarded as a barrier to trade for the purposes of Article 30 of the Treaty since it was not imposed by a Member State but agreed between individuals (see, to that effect, inter alia, Case 8/74 Dassonville [1974], paragraph 5, and Colim, paragraph 36).
Υπό το πρίσμα των προεκτεθέντων, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη είναι ασυμβίβαστες μεταξύ τους.
83/189/EEC of 28 March 1983 laying down a procedure f or the provision of information in the field of technical standards and regulations, as amended by Council Directive 88/182/EEC of 22 March 1988, only if the national court were to hold that it had to be interpreted as requiring a mark or label to be applied.
Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος του πρώτου ερωτήματος, περί των συνεπειών του ασυμβιβάστου μεταξύ μιας αλλοδαπής αποφάσεως και μιας αποφάσεως δικαστηρίου του κράτους αναγνωρίσεως, επιβάλλεται καταρχάς η διαπίστωση ότι, σύμφωνα με τη σχετική με τη Σύμβαση των Βρυξελλών έκθεση του Μ.
In the event that a national provision such as the second paragraph of Article 4 of Decree No 92377 were to be interpreted as requiring a mark or label to be applied, an individual may invoke the failure to make notification of that national provision in accordance with Article 8 of Directive 83/189. It is then for the national court to refuse to apply that provision, the question of the conclusions to be drawn from the inapplicability ofthat national provision as regards the severity of the sanction under the applicable national law, such as nullity or unenforceability of the contract, being a question governed by national law.
Jenard, «[α]ναμφισβήτητα, η κοινωνική ειρήνη ενός κράτους θα διαταρασσόταν αν ήταν δυνατόν να επωφεληθεί κανείς από δύο αντίθετες δικαστικές αποφάσεις».
That conclusion is, however, subject to the condition that the applicable rules of national law are not less favourable than those governing similar domestic actions and are not framed in such a way as to render impossible in practice the exercise of rights conferred by Community law.
Το δικαστήριο του κράτους αναγνωρίσεως εφόσον διαπιστώσει ασυμβίβαστο μεταξύ αποφάσεως δικαστηρίου άλλου συμβαλλόμενου κράτους και αποφάσεως εκδοθείσας μεταξύ των ίδιων διαδίκων από δικαστήριο του κράτους αναγνωρίσεως υποχρεούται να μην αναγνωρίσει την αλλοδαπή απόφαση»
Although the Decree ought to have been notified to the Commission pursuant to Article 3(2) of Council Directive 75/442/EEC of 15 July 1975 on waste, as amended by Council Directive 91/156/EEC of 18 March 1991, that failure to notify may not be relied upon by an individual in order to have the provisions of the Decree declared unenforceable.'
Ο γενικός εισαγγελέας P.
Case C-360/00 Land Hessen v G. Ricordi & Co. Bühnen- und Musikverlag GmbH Principles of Community law 6 June 2002
Léger ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέιιπτου τμήματος της 21ης Φεβρρυαρίου 2002.
Preliminary ruling (Term of copyright protection — Principle of non-discrimination on grounds of nationality — Applicability to copyright which arose prior to the entry into force of the EEC Treaty) (Fifth Chamber)
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
Bohème by the Italian composer Giacomo Puccini performed in the 1993/1994 and 1994/1995 seasons.
Το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αιτήσεως αναγνωρίσεως ή κηρύξεως εκτελεστής της αλλοδαπής αποφάσεως δεν διαθέτει εξουσία να δεχθεί την αίτηση στηριζόμενο στο ότι η εν λόγω απόφαση δεν διαταράσσει σε σημαντικό βαθμό την κοινωνική τάξη όταν η εκδοθείσα στο κράτος προελεύσεως απόφαση είναι ασυμβίβαστη, κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου 27, σημείο 3, της Συμβάσεως, με την απόφαση που εκδόθηκε στο κράτος αναγνωρίσεως.»
By order of 30 March 2000, received at the Court on 28 September 2000, the Bundesgerichtshof (Federal Court of Justice) referred to the Court for a preliminary ruling under Article 234 EC a question on the interpretation of the first paragraph of Article 6 of the EC Treaty (now, after amendment, the first paragraph of Article 12 EC).
C-159/00 Sapod Audic και Eco-Emballages SA Περιβάλλον και καταναλωτές
The Land Hessen operates the Staatstheater (State theatre) in Wiesbaden (Germany).
με παραγωγούς ή συνάψει συμβάσεις εισαγωγείς.
rights fall within the scope of application of the EC Treaty (see, to that effect, Joined Cases C92/92 and C-326/92 Phil Collins and Others [1993], paragraph 27).
Η Sapod είναι μια γαλλική επιχείρηση που εμπορεύεται πουλερικά σε πλαστική συσκευασία.
During the 1993/1994 and 1994/1995 seasons, the Staatstheater in Wiesbaden staged a number of performances of that opera without Ricordi's consent.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 1993, η Sapod συνήψε με την Eco-Emballages σύμβαση προσχωρήσεως.
Next, it should be noted that the fact that the author had died when the EEC Treaty entered into force in the Member State of which he was a national does not preclude the application of the first paragraph of Article 6 of the EC Treaty.
Η σύμβαση προέβλεπε την καταβολή μιας ετήσιας εισφοράς.
The Landgericht seised allowed Ricordi's application. The appeal brought by the Land Hessen was unsuccessful.
Η Sapod κατέβαλε τις πρώτες εισφορές χωρίς δυσκολία.
The Land thus brought an appeal on points of law (Revision).
Εν συνεχεία σταμάτησε να καταβάλλει την προβλεπόμενη εισφορά και, δεδομένου ότι η σύμβαση ανανεώθηκε, όφειλε στις 30 Σεπτεμβρίου 1996 το ποσό των 60 791 γαλλικών φράγκων (FRF).
Lastly, it must be determined whether the difference of treatment at issue in the main proceedings, established by the UrhG between German and foreign authors, is contrary to Community law.
δίκης και τα
That interpretation cannot be accepted.
Η απόφαση αυτή επιβεβαιώθηκε με απόφαση του cour d'appel de Paris της 23ης Ιανουαρίου 1998.
In those circumstances, the Bundesgerichtshof stayed proceedings and referred a question to the Court for a preliminary ruling.
Στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, η Sapod ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, αφενός, ότι το διάταγμα 92-377 συνιστούσε τεχνικό κανόνα, υπό την έννοια της οδηγίας 83/189, ο οποίος δεν είχε κοινοποιηθεί στην Επιτροπή και δεν μπορούσε συνεπώς να αντιταχθεί στους τρίτους και, αφετέρου, ότι η υποχρέωση προσχωρήσεως σε εγκεκριμένο σύστημα όπως αυτό που δημιούργησε η Eco-Emballages συνιστούσε μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος ασύμβατο προς το άρθρο 30 της Συνθήκης.
Although it is undisputed that the first paragraph of Article 6 of the EC Treaty is not concerned with any disparities in treatment or the distortions which may result, for the persons and undertakings subject to the jurisdiction of the Community, from divergences existing between the laws of the various Member States, so long as those laws affect all the persons subject to them, in accordance with objective criteria and without direct or indirect regard to nationality, it does prohibit 'any discrimination on grounds of nationality'. Consequently, that provision requires each Member State to ensure that nationals of other Member States in a situation governed by Community law are placed on a completely equal footing with its own nationals (see, to that effect, Phil Collins and Others, cited above, paragraphs 30 and 32).
Η Eco-Emballages έλαβε, με διυπουργική απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 1992, την έγκριση που προβλέπεται στο άρθρο 6 του διατάγματος 92-377 για να προβαίνει στην ανάληψη των αποβλήτων που προκύπτουν από την απόρριψη των χρησιμοποιημένων συσκευασιών από προϊόντα καταναλωθέντα ή χρησιμοποιηθέντα από τα νοικοκυριά, για τα οποία απόβλητα έχει
By its question, the national court seeks in essence to ascertain whether the prohibition of discrimination in the first paragraph of Article 6 of the EC Treaty is also applicable to the protection of copyright in cases where the author had died when the EEC Treaty entered into force in the Member State of which he was a national and, if so, whether it precludes the term of protection granted by the legislation of a Member State to the works of an author who is a national of another Member State being shorter than the term granted to the works of its own nationals.
Στη συνέχεια, αφού η Sapod άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως του cour d'appel de Paris,
First of all, it must be recalled that, by reason in particular of their effects on intraCommunity trade in goods and services, copyright and related
το Cour de cassation αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
Moreover, since Article 7(8) of the Berne Convention permits the Federal Republic of Germany to extend to the rights of a foreign author the 70-year term of protection prescribed by German law, the mechanism of comparison of the terms of protection provided for in that provision cannot justify the difference of tieatment as legards the term of protection, which is established by the abovementioned provisions of the UrhG, between the rights of a Geiman author and those of an author who is a national of another Member State.
Εκ προριμίου, πρέπει να τονιστεί, πρώτον, ότι, με το πρώτο και το δεύτερρ ερώτημα, τα αιτούν δικαστήριο ζητεί την ερμηνεία της οδηγίας 83/189 ως αυτή ίσχυε τόσο πριν όσο και μετά τη θέση σε ισχύ της οδηγίας 94/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 1994, που τροποποιεί σημαντικά για δεύτερη φορά την οδηγία 83/189.
'The prohibition of discrimination in the first paragraph of Article 6 of the EC Treaty (now, after amendment, the first paragraph of Article 12 EC) is also applicable to the protection of copyright in cases where the author had died when the EEC Treaty entered into force in the Member State of which he was a national.
Υπό τις συνθήκες αυτές, τα εν λόγω ερωτήματα πρέπει να εξεταστούν με γνώμονα την οδηγία 83/189, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 88/182, χωρίς όμως να ληφθεί υπόψη η οδηγία 94/10.
It precludes the term of protection granted by the legislation of a Member State to the works of an author who is a national of another Member State being shorter than the term granted to the works of its own nationals.'
Επομένως, οι διατάξεις αυτές έχουν υποχρεωτικό χαρακτήρα υπό την έννοια του άρθρου 1, σημείο 5, της οδηγίας 83/189.
Advocate General P. Ruiz-Jarabo Colomer delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 28 February 2002.
εναπόκειται να ερμηνεύσει το εθνικό δίκαιο, εν προκειμένω, το άρθρο 4, δεύτερο εδάφιο, του διατάγματος 92-377.
(Community trade mark — Figurative mark Kùs device with plume — Right to be heard — Article 73 of Regulation (EC) No 40/94 — Prior registration of the mark in certain Member States) (Second Chamber)
Η ανάλυση αυτή φαίνεται να επιβεβαιώνεται από το άρθρο 5 του διατάγματος 92-377, στον βαθμό που η διάταξη αυτή προβλέπει ότι η φύση του προσδιορισμού της ταυτότητας διευκρινίζεται με τις συμβάσεις που συνάπτονται μεταξύ των εγκεκριμένων οργανισμών ή επιχειρήσεων και των παραγωγών.
By decision of 29 May 2000 (hereinafter 'the contested decision'), which was notified to the applicant on 31 May 2000, the Third Board of Appeal upheld in part the examiner's decision on the ground that the mark in question was devoid of distinctive character for the purposes of Article 7(l)(b) of Regulation No 40/94 for most of the products in Class 30 of the Nice Agreement in respect of which registration had been sought, and annulled the decision of the examiner in respect of certain other products in the same class.
Συγκεκριμένα, μολονότι οι λεπτομέρειες του μαρκαρίσματος ή της επισημάνσεως δεν έχουν διευκρινιστεί, το μαρκάρισμα ή η επισήμανση θα ήσαν, αυτά καθεαυτά, στην περίπτωση αυτή υποχρεωτικά, τούτο δε και για τα εισαγόμενα προϊόντα (βλ, μεταξύ άλλων, απόφαση της 20ής Μαρτίου 1997, C-13/96, Bic Benelux, σκέψη 23).
By letter of 21 January 1999, the examiner informed the applicant that the trade mark did not appear to be eligible for registration because it was devoid of any distinctive character within the meaning of Article 7(l)(b) of Regulation No 40/94 in respect of the products in Class 30 of the Nice Agreement contemplated in the application for the mark.
Αν ερμηνευθεί έτσι, η διάταξη αυτή δεν καθορίζει συνεπώς τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά ενός προϊόντος υπό την έννοια του άρθρου 1, σημείο 1, της οδηγίας 83/189 και, κατά συνέπεια, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί τεχνική προδιαγραφή (βλ μεταξύ άλλων, απόφαση της 8ης Μαρτίου 2001, C-278/99, Van der Burg, σκέψη 20).
By decision of 12 May 1999, the examiner refused the application in part, pursuant to Article 38 of Regulation No 40/94, in so far as it related to all the products in Class 30 of the Nice Agreement, on the grounds indicated in his letter of 21 January 1999.
Ωστόσο, πρέπει να τονιστεί ότι, στο πλαίσιο της κατανομής των αρμοδιοτήτων που προβλέπονται στο άρθρο 234 ΕΚ στο αιτούν δικαστήριο
In addition, the application was remitted back to the examiner for further prosecution concerning evidence as to whether the trade mark had become distinctive under Article 7(3) of Regulation No 40/94 (paragraph 2 of the operative part of the contested decision).
Κατά συνέπεια, παρέλκει η εξέταση του αν το άρθρο 6, τέταρτο εδάφιο, του διατάγματος 92-377 μπορεί, σε μια διαφορά όπως αυτή της κύριας δίκης, να χαρακτηριστεί τεχνική προδιαγραφή υπό την έννοια της οδηγίας 83/189.
According to Article 73 of Regulation No 40/94, decisions of the Office are to be based only on reasons on which the parties concerned have had an opportunity to present their comments.
Με το δεύτερο ερώτημα του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί την ερμηνεία τόσο της οδηγίας 83/189 όσο και της οδηγίας 75/442.
When the file was examined, the Board of Appeal was entitled to use any of the items of information included in the application form, without first having to give the applicant the opportunity to comment on them.
Πρέπει να εξεταστούν διαδοχικά οι δύο αυτές οδηγίες.
The Board of Appeal was under no obligation to invite the applicant to present its views on the words 'kiss device with plume' entered on the form by the applicant itself, since they did not appear to be an obvious error on the part of the trade mark applicant.