natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η κυριαρχία του παράκτιου κράτους επί της ζώνης αυτής είναι λειτουργική και περιορίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 55 της Συμβάσεως, στις αρμοδιότητες που του αναγνωρίζει η Σύμβαση 44.
The sovereignty of the coastal State over this zone is functional and under Article 55 of the Convention on the Law of the Sea is limited to the competence conferred on it by that convention.
Κατά το άρθρο 211, παράγραφος 5, τα παράκτια κράτη δύνανται να εκδίδουν, για την αποκλειστική οικονομική ζώνη τους και για τους σκοπούς της εφαρμογής στην οποία αναφέρεται το τμήμα 6, νόμους και κανονισμούς με σκοπό την πρόληψη, τη μείωση και τον έλεγχο της ρυπάνσεως από πλοία.
44 Under Article 211(5), coastal States, for the purpose of enforcement as provided for in Section 6 of the Convention on the Law of the Sea, may in respect of their exclusive economic zones adopt laws and regulations for the prevention, reduction and control of pollution from vessels which conform and give effect to generally accepted international rules and standards established through the competent international organisation or general diplomatic conference.
Στην ανοικτή θάλασσα, το άρθρο 87, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, κατοχυρώνει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα.
Article 87(1)(a) guarantees freedom of navigation on the high seas.
Το άρθρο 89 απαγορεύει κατ’ αρχήν στα κράτη να υπαγάγουν οποιοδήποτε τμήμα της ανοικτής θάλασσας στην κυριαρχία τους.
Article 89 prohibits States in principle from subjecting any part of the high seas to their sovereignty.
Πάντως, όταν πλοίο βρίσκεται εκουσίως σε λιμένα ή σε πλωτή υπεράκτια εγκατάσταση, το κράτος του λιμένα έχει τη δυνατότητα, δυνάμει του άρθρου 218, παράγραφος 1, να διεξαγάγει έρευνα.
However, under Article 218(1), when a vessel is voluntarily within a port or at an off-shore terminal of a State, that State may undertake investigations.
Εφόσον τα αποδεικτικά στοιχεία το δικαιολογούν, το κράτος του λιμένα δύναται να κινήσει διαδικασία για οποιαδήποτε απόρριψη εκ μέρους πλοίου πέραν των εσωτερικών υδάτων, της αιγιαλίτιδας ζώνης ή της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης του κράτους αυτού.
Where the evidence so warrants, the harbour State may institute proceedings in respect of any discharge from that vessel outside the internal waters, territorial sea or exclusive economic zone of that State, on condition that the discharge violates applicable international rules and standards established through the competent international organisation or general diplomatic conference.
39 απόφαση
42 — Aktiebolaget NN, cited in footnote 39, paragraph 59.
Τα στενά διεθνούς ναυσιπλοΐας διέπονται, λόγω της λειτουργίας αυτής, από τις ειδικές διατάξεις του μέρους III της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας.
By reason of this function, straits used for international navigation are subject to special provisions set out in Part III of the Convention on the Law of the Sea.
Σύμφωνα με το άρθρο 42, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, τα παράκτια στενών κράτη δύνανται να εκδίδουν νόμους και κανονισμούς αφορώντες τη διέλευση από τα στενά και αναφερόμενους, μεταξύ άλλων, στην πρόληψη, τη μείωση και τον έλεγχο της ρυπάνσεως, υλοποιώντας την εφαρμοστέα διεθνή κανονιστική ρύθμιση που διέπει την απόρριψη εντός των στενών υδρογονανθράκων, καταλοίπων υδρογονανθράκων και άλλων επιβλαβών ουσιών.
Under Article 42(1)(b), States bordering straits may adopt laws and regulations relating to transit passage through straits in respect of, inter alia, the prevention, reduction and control of pollution, by giving effect to applicable international regulations regarding the discharge of oil, oily wastes and other noxious substances in the strait.
44 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση Aktiebolaget NN (σκέψη 59).
43 — However, this competence appears not yet or rarely to be utilised fully in practice between States and whether it is recognised as international customary law would appear to be a matter of dispute.
43 — Εντούτοις, χρήση της ανωτέρω αρμοδιότητας δεν έχει γίνει ακόμη ή έχει γίνει σπανίως στη διεθνή πρακτική, οπότε αμφισβητείται προφανώς το αν μπορεί να αναγνωριστεί ως εθιμικό διεθνές δίκαιο.
The argument that it is so recognised is supported by Patricia Birnie and Alan Boyle, International Law & the Environment, 2ndedition, Oxford 2002, 376. For the opposite view, see Farkhanda Zia-Mansoor, ‘International Regime and the EU Developments for Preventing and Controlling Vessel-Source Oil Pollution’, European Environmental Law Review 2005, 165 (170) and Alan Khee-Jin Tan, Vessel-Source Marine Pollution, Cambridge, 2006, p. 221. 44 — See Aktiebolaget NN, cited in footnote 39, paragraph 59.
προκειμένω: πρέπει να ελεγχθεί αν η Κοινότητα νομιμοποιείται, δυνάμει της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας, να εκδώσει τις αμφισβητούμενες διατάξεις της οδηγίας 2005/35.
INTERTANKO AND OTHERS necessary to examine whether the Community is entitled under the Convention on the Law of the Sea to adopt the contested provisions of Directive 2005/35.
Επομένως, όπως προκύπτει σαφώς από τις ανωτέρω διατάξεις, η Κοινότητα δύναται, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων που της μεταβίβασαν τα κράτη μέλη, να προβλέπει κυρώσεις σε περίπτωση απορρίψεων εντός των θαλάσσιων ζωνών στις οποίες αναφέρεται η υπό κρίση υπόθεση, καθόσον οι απορρίψεις παραβιάζουν γενικώς αποδεκτούς διεθνείς κανόνες.
Consequently, it is clear from these provisions that the Community, in the exercise of the powers assumed by Member States, may lay down penalties for discharges into the sea areas here in issue where they infringe generally recognised international rules.
Οι διατάξεις αυτές δεν είναι ανεπιφύλακτες στον βαθμό που προϋποθέτουν την έκδοση διεθνών προτύπων επί του θέματος.
These provisions are not unconditional in so far as they require the adoption of corresponding international standards.
Εντούτοις, η Επιτροπή υπογραμμίζει ορθώς ότι η προϋπόθεση αυτή πληρούται μέσω της Marpol 73/78.
However, the Commission correctly points out that this condition is satisfied by Marpol 73/78.
Όπως προκύπτει ειδικότερα από τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη, καθώς και από το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 2005/35 οι γενικώς αποδεκτοί διεθνείς κανόνες είναι οι ρήτρες της Marpol 73/78.
As is clear in particular from recital (2) in the preamble to Directive 2005/35 and from Article 1(1) thereof, the generally recognised international rules are the requirements laid down in Marpol 73/78.
Κανένας από τους διαδίκους δεν υποστηρίζει την άποψη ότι οι σχετικές ρήτρες δεν είναι αρκούντως σαφείς και ανεπιφύλακτες.
None of the parties contends that these requirements are not sufficiently clear and unconditional.
Πάντως, ακόμη και αν το Δικαστήριο εκτιμούσε ότι τα δικαιώματα των ιδιωτών αποτελούν ουσιώδες προαπαιτούμενο για την εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων ως στοιχείων ελέγχου της νομιμότητας, το αποτέλεσμα δεν θα ήταν διαφορετικό.
However, even if the Court were to regard the rights of individuals as an essential prerequisite for the application of the abovementioned provisions as a test of legality, the situation would be no different.
Πράγματι, ήδη με την απόφαση Poulsen και Diva Navigation 46, το Δικαστήριο αναφέρθηκε στην αναγνωριζόμενη με τα άρθρα 87, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, και 58, παράγραφος 1, της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας ελευθερία της ναυσιπλοΐας.
In Poulsen and Diva Navigation 46 it referred to the freedom of navigation under Article 87(1)(a) and Article 58(1) of the Convention on the Law of the Sea. The Community may encroach on these rights outside the territorial sea only in so far as the Convention on the Law of the Sea confers rule-making powers on it.
Το ερώτημα αν οι επίδικες διατάξεις εφαρμόζονται απευθείας και αν —ως εκ τούτου— δημιουργούν δικαιώματα υπέρ των ιδιωτών δεν είναι αποφασιστικής σημασίας για την απάντηση επί της αιτήσεως εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως.
Whether or not the provisions in question are directly applicable and — correlatively — whether they confer rights on individuals is not conclusive for the purpose of responding to the request for a preliminary ruling.
Κατ’ αρχήν, ούτε οι νομικές βάσεις της Συνθήκης εφαρμόζονται απευθείας, υπό την έννοια ότι οι ιδιώτες θα μπορούσαν να συναγάγουν εξ αυτών δικαιώματα ή έννομες συνέπειες υπέρ των ιδίων.
Even the legal bases of the Treaties are in principle not directly applicable in the sense that individuals can derive from them rights or legal consequences to their benefit.
Εντούτοις, οι ιδιώτες δύνανται να αμφισβητήσουν τη νομιμότητα των διατάξεων του παράγωγου δικαίου αμφισβητώντας τη νομική βάση τους 45.
Nevertheless, individuals may question the legality of rules of secondary law by contesting the legal basis thereof.
Το ίδιο ισχύει εν
45 That is precisely the situation in the present case: it is here
46 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 22 (σκέψη 25).
46 — Cited in footnote 22, paragraph 25.
45 — Βλ., επί παραδείγματι, αποφάσεις της 14ης Δεκεμβρίου 2004, C-210/03, Swedish Match (Συλλογή 2004, σ. I-11893, σκέψεις 27 επ.), και της 6ης Δεκεμβρίου 2005, C-453/03, C-11/04, C-12/04 και C-194/04, ABNA κ.λπ.
45 — See, for example, Case C-210/03 Swedish Match [2004] ECR I-11893, paragraph 27 et seq., and Joined Cases C-453/03, C-11/04, C-12/04 and C-194/04 ABNA and Others [2005] ECR I-10423, paragraph 52 et seq.
(Συλλογή 2005, σ. I-10423, σκέψεις 52 επ.).
47 — Naturally, rules may also be justified by other international standards.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-308/06 γ) Η εφαρμογή της Marpol 73/78
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-308/06
Τέλος, οι αιτούσες της κύριας δίκης θεμελιώνουν το επιχείρημά τους περί εξετάσεως της οδηγίας 2005/35 υπό το πρίσμα της Marpol 73/78 ειδικότερα στο γεγονός ότι η οδηγία σκοπεύει στην εναρμόνιση της εφαρμογής της ανωτέρω Συμβάσεως εντός των κρατών μελών.
The claimants in particular relied for the examination of Directive 2005/35 on the basis of Marpol 73/78 also on the fact that the directive is designed to harmonise implementation of that convention in the Member States.
Εξετάζω την υποθετική αυτή περίπτωση στο παρόν στάδιο της αναλύσεώς μου επικουρικώς, εφόσον το Δικαστήριο δεν κάνει χρήση της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας ως κριτηρίου νομιμότητας της οδηγίας.
I will examine this argument at this juncture in the alternative in case the Court does not apply the Convention on the Law of the Sea as the criterion for the legality of the directive.
Αντιθέτως, δεν είναι πειστική η άποψη της Ιταλίας ότι, παρά τις ανωτέρω διατάξεις, υφίσταται η δυνατότητα εκδόσεως και εφαρμογής, πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης, αυστηρότερων προστατευτικών κανόνων.
By contrast, Italy’s view that more stringent protective measures could be adopted and applied outside the territorial sea in spite of these provisions is unconvincing.
Ασφαλώς, αληθεύει ότι τα κράτη πρέπει να προστατεύουν το θαλάσσιο περιβάλλον, όπως αυτό εκφράζεται ειδικότερα με το άρθρο 192 της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας.
It is true that States must protect the marine environment, as expressed in particular in Article 192 of the Convention on the Law of the Sea.
Πάντως, πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης, η υποχρέωση αυτή συγκεκριμενοποιείται με τις ανωτέρω διατάξεις οι οποίες υλοποιούν τα αναπτυχθέντα δυνάμει του άρθρου 211, παράγραφος 1, κοινά διεθνή πρότυπα.
However, this duty is given concrete expression outside the territorial sea by the abovementioned provisions, which give effect to the common international standards developed pursuant to Article 211(1).
Η παραπομπή στα κοινά πρότυπα δικαιολογείται από το γεγονός ότι τα μονομερή μέτρα θα υπήρχε κίνδυνος να εξαρτήσουν τη διεθνή ναυσιπλοΐα από εξαιρετικά επαχθείς όρους.
This reference to common standards is justified by the fact that unilateral measures could place an unreasonable burden on international shipping.
Αυτό συμβαίνει ειδικότερα για την ανοικτή θάλασσα, όπου θα μπορούσε κάλλιστα να τύχει παράλληλα εφαρμογής πολλαπλότητα διαφορετικών προστατευτικών προτύπων.
This is particularly true on the high seas, where it is possible to imagine a large number of different standards of protection applying in parallel.
Όπως υπογραμμίζουν οι αιτούσες της κύριας δίκης, καθώς και η Δανική, η Ελληνική, η Μαλτέζικη, η Σουηδική και η Κυπριακή Κυβέρνηση, ορισμένα στοιχεία είναι ενδεικτικά της βουλήσεως η οδηγία 2005/35 να μην παρεκκλίνει της Marpol 73/78.
As the claimants and the Danish, Greek, Maltese, Swedish and Cypriot Governments point out, there are a number of factors which suggest that Directive 2005/35 should not derogate from Marpol 73/78.
Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, αυτής, αντικείμενο της οδηγίας είναι η ενσωμάτωση στο κοινοτικό δίκαιο των διεθνών προτύπων σχετικά με τη ρύπανση από τα πλοία.
According to Article 1(1), the purpose of the directive is to incorporate international standards for shipsource pollution into Community law.
Σύμφωνα με τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη της, τα πρότυπα αυτά θεμελιώνονται στη Marpol 73/78, στην οποία αναφέρεται το άρθρο 2, σημείο 1, της οδηγίας 48, υπό μορφή δυναμικής παραπομπής.
According to recital (2) in the preamble, these standards are set out in Marpol 73/78, to which Article 2(1) 48 of the directive refers in the form of a dynamic reference.
Η τρίτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας διευκρινίζει ότι σκοπείται η εναρμόνιση της εφαρμογής της Συμβάσεως εκ μέρους των κρατών μελών.
According to recital (3) in the preamble, implementation of this convention by the Member States is to be harmonised by the directive.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τη δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη της 49, πρόκειται να προβλεφθούν κυρώσεις σε περίπτωση παραβιάσεως των εν
In particular, according to recital (15), 49penalties for violations of these international standards are to be established. However, no
48 — Η γερμανική απόδοση της διατάξεως αυτής είναι ατελής και δυσχερώς κατανοητή, δεδομένου ότι παραλείπεται η πρώτη γραμμή του ορισμού.
48 — In the German version this provision is incomplete and also barely comprehensible as the first line of the definition is missing.
49 — Σύμφωνα με τη γερμανική απόδοση της οδηγίας, η συγκεκριμένη αιτιολογική σκέψη φέρει τον αριθμό 14, καθόσον η καθεαυτό δέκατη τέταρτη αιτιολογική σκέψη, η οποία αφορά την επιτροπολογία, παραλείπεται στη γερμανική απόδοση.
49 — In the German version of the directive this is incorrectly designated recital (14) since the actual recital (14) on comitology is missing in the German version.
Πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης, η Marpol 73/78 καθίσταται υπό την έννοια αυτή, μέσω της παραπομπής στις προπαρατεθείσες διατάξεις της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας που συνήψε η Κοινότητα, το κριτήριο νομιμότητας της οδηγίας 2005/35.
Consequently, through the reference in the above provisions of the Convention on the Law of the Sea concluded by the Community Marpol 73/78 is the test standard applicable to Directive 2005/35 outside the territorial sea.
Συναφώς, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι, εντός των ανωτέρω ζωνών, είναι θεμιτές δυνάμει της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας αποκλειστικά και μόνον οι συνάδουσες προς τη Marpol 73/78 διατάξεις, ήτοι όσες συγκεκριμενοποιούν τα καθοριζόμενα εκεί προστατευτικά πρότυπα.
In this respect it should be borne in mind that under the Convention on the Law of the Sea only rules which comply with Marpol 73/78, that is to say, rules which implement the standard of protection laid down therein, are permitted.
Αντιθέτως, οι κανόνες που βαίνουν πέραν της Marpol 73/78 στερούνται νομιμότητας όσον αφορά τις οικείες θαλάσσιες ζώνες.
By contrast, rules which go beyond Marpol 73/78 are not permitted in these sea areas.
INTERTANKO κ.λπ.
INTERTANKO AND OTHERS express indications of an intended derogation from Marpol 73/78 are to be found in the wording of Directive 2005/35.
Αντιθέτως, από την ανάγνωση της οδηγίας 2005/35 ουδεμία ρητή ένδειξη περί προθέσεως παρεκκλίσεως από τη Marpol 73/78 μπορεί να συναχθεί.
52By contrast, in the case of the implementation of Marpol 73/78 by Directive 2005/35 no obligation has been assumed by the Community.
Αντιθέτως, στην περίπτωση της εφαρμογής της Marpol 73/78 μέσω της οδηγίας 2005/35, η Κοινότητα ουδεμία ανέλαβε διεθνή δέσμευση.
None the less, the Court has at least intimated that Directive 98/44 should be reviewed in the light of the Convention on the Grant of European Patents, 53even though it was only the Member States, and not the Community, that were parties to it. 54
Ως λόγο επιβάλλοντα τον έλεγχο αυτό, το Δικαστήριο επισήμανε ότι, όπως είχε υποστηριχθεί ενώπιόν του, η οδηγία γεννά για τα κράτη μέλη υποχρεώσεις, η εκτέλεση των οποίων παραβιάζει τις απορρέουσες από το διεθνές δίκαιο υποχρεώσεις τους, ενώ υποτίθεται ότι η οδηγία, όπως είναι διατυπωμένη, δεν θίγει τις ως άνω υποχρεώσεις 55.
As grounds for embarking on the examination, the Court stated that it was argued that the directive imposed obligations on the Member States, fulfilment of which would breach their own obligations under international law, even though the directive itself claimed not to affect those obligations. 55
Η άποψη ότι η Κοινότητα δεσμεύεται διά της εφαρμογής υποχρεώσεων αναληφθεισών βάσει του διεθνούς δικαίου στηρίζεται επίσης στην αναπτυχθείσα στα πλαίσια της ΓΣΔΕ νομολογία.
The assumption that the Community is bound through the implementation of obligations under international law is also based on caselaw developed in connection with GATT.
Ασφαλώς, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση και την οικονομία τους, η ΓΣΔΕ και οι Συμφωνίες ΠΟΕ δεν καταλέγονται κατ’ αρχήν μεταξύ των κανόνων υπό το φως των οποίων το Δικαστήριο ελέγχει τη νομιμότητα των πράξεων των κοινοτικών θεσμικών οργάνων 50.
It is true that, given their nature and structure, GATT and the WTO Agreements are not in principle among the rules in the light of which the Court is to review the legality of measures adopted by the Community institutions.
Πάντως, σε περίπτωση κατά την οποία πρόθεση της Κοινότητας ήταν να υλοποιήσει συγκεκριμένη υποχρέωση αναληφθείσα στο πλαίσιο αυτό ή εφόσον η κοινοτική πράξη παραπέμπει ρητώς σε συγκεκριμένες διατάξεις των ως άνω συμφωνιών, εναπόκειται στο Δικαστήριο να ελέγξει τη νομιμότητα της επίδικης κοινοτικής πράξεως υπό το φως των κανόνων των εν λόγω συμφωνιών 51.
50 However, where the Community has intended to implement a particular obligation assumed in the context thereof, or where the Community measure refers expressly to the precise provisions of those agreements, it is for the Court to review the legality of the Community measure in question in the light thereof. 51
Εντούτοις, η ανωτέρω νομολογία εδράζεται στο τεκμήριο ότι η ΓΣΔΕ και οι Συμφωνίες ΠΟΕ αποτελούν τμήμα του κοινοτικού δικαίου και ως εκ τούτου δεσμεύουν κατ’
However, this caselaw is based on the fact that GATT and the WTO Agreements form part of Community law and are therefore in principle binding on the Community
Πάντως, δεν υφίσταται νομικό θεμέλιο για τον έλεγχο του παράγωγου δικαίου υπό το φως των υποχρεώσεων διεθνούς δικαίου των κρατών μελών τις οποίες δεν ανέλαβε η Κοινότητα.
However, there is no discernible legal basis for examining secondary law on the basis of international-law obligations of the Member States which the Community has not itself assumed.
Εξάλλου, τούτο θα αντέκειτο προς τη διαπίστωση, με την ιδία απόφαση, ότι η Κοινότητα δεν δεσμεύεται από τις διεθνείς υποχρεώσεις των κρατών μελών της 56.
Rather, such an examination would run counter to the finding made in the judgment in Netherlands v Parliament and Council that the Community is not bound by the Member States’ obligations under international law. 56
52 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 25 απόφαση International Fruit Company κ.λπ. (σκέψεις 10 επ.).
52 — International Fruit Company, cited in footnote 25, paragraphs 10 and 13 et seq.
Σήμερα, ο δεσμευτικός χαρακτήρας είναι απόρροια του άρθρου 300, παράγραφος 7, ΕΚ, δεδομένου ότι η Κοινότητα συνήψε τις Συμφωνίες ΠΟΕ.
Today this binding effect arises from Article 300(7) EC, since the Community has acceded to the WTO Agreements.
53 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 21 απόφαση Κάτω Χώρες κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου (σκέψεις 61 επ.).
53 — Netherlands v Parliament and Council, cited in footnote 21, paragraphs 61 and 62.
54 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 21 απόφαση Κάτω Χώρες κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου (σκέψεις 51 επ.).
54 — Netherlands v Parliament and Council, cited in footnote 21, paragraphs 51 and 52.
55 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 21 απόφαση Κάτω Χώρες κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου (σκέψεις 55 επ.).
55 — Netherlands v Parliament and Council, cited in footnote 21, paragraphs 55 and 56.
Βλ. άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/44.
See Article 1(2) of Directive 98/44.
56 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 21 απόφαση Κάτω Χώρες κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου (σκέψεις 51 επ.).
51 — Case 70/87 Fediol v Commission [1989] ECR 1781, paragraph 19 et seq.; Case C-69/89 Nakajima v Council [1991] ECR I-2069, paragraph 31; and Germany v Council, paragraph 111, Portugal v Council, paragraph 49, Biret International, paragraph 53, and Van Parys, paragraph 40, all cited in footnote 50.
51 — Αποφάσεις της 22ας Ιουνίου 1989, 70/87, Fediol κατά Επιτροπής (Συλλογή 1989, σ.
56 — Netherlands v Parliament and Council, cited in footnote 21, paragraphs 51 and 52.
Εντούτοις, περαιτέρω υποχρεώσεις της Κοινότητας δεν δύνανται να απορρέουν από τις συμβάσεις των κρατών μελών τις οποίες δεν υιοθέτησε η Κοινότητα.
Nevertheless, more extensive binding effects on the Community cannot arise from agreements of the Member States which the Community has not adopted.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο περί εφαρμογής της οδηγίας 2005/35 στόχος δεν δικαιολογεί την προσφυγή στη Marpol 73/78 ως κριτηρίου νομιμότητας της οδηγίας αυτής.
Therefore, the implementation objective of Directive 2005/35 also does not mean that Marpol 73/78 can be used as a criterion for determining the legality of that directive.
Επομένως, η Κοινότητα μπορεί να επιβάλει κατ’ αρχήν στα κράτη μέλη μέτρα αντίθετα προς τις απορρέουσες από το διεθνές δίκαιο υποχρεώσεις τους.
Accordingly, the Community can in principle require the Member States to take measures which run counter to their obligations under international law.
Τούτο έχει ήδη καταδειχθεί με το άρθρο 307 ΕΚ, το οποίο ρυθμίζει τις συγκρούσεις μεταξύ των προϋφιστάμενων διεθνών συμφωνιών και του κοινοτικού δικαίου.
This is already demonstrated by Article 307 EC, which governs inconsistencies between pre-existing international agreements and Community law.
Αν και σε μια πρώτη φάση οι απορρέουσες από προϋφιστάμενες συμβάσεις υποχρεώσεις των κρατών μελών δεν θίγονται από τυχόν συγκρούσεις με το κοινοτικό δίκαιο, εντούτοις τα κράτη μέλη οφείλουν να λάβουν όλα τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να θέσουν τέρμα στις συγκρούσεις αυτές.
Even if the Member States’ obligations under pre-existing agreements are initially unaffected by conflicts with Community law, the Member States must nevertheless take all appropriate measures to put an end to such conflicts.
Τούτο ενδέχεται να απαιτεί την καταγγελία διεθνών συμβάσεων 57.
This may even require the denunciation of international agreements. 57 Member
Κατ’ αρχήν, τα κράτη μέλη αδυνατούν να επικαλεστούν τις συναφθείσες μετά την προσχώρησή τους συμβάσεις έναντι του κοινοτικού δικαίου 58.
States cannot in principle invoke agreements concluded after accession as against Community law. 58
Το πρώτο ερώτημα αφορά τη συμβατότητα του άρθρου 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2005/35 προς τη Marpol 73/78.
The first question concerns the compatibility of Article 5(2) of Directive 2005/35 with Marpol 73/78.
Τούτου δοθέντος, τυχόν σύγκρουση μεταξύ του κοινοτικού δικαίου και των διεθνών δεσμεύσεων των κρατών μελών είναι πάντοτε γενεσιουργός προβλημάτων και δύναται να θίξει την πρακτική αποτελεσματικότητα των οικείων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου και/ή του διεθνούς δικαίου.
A conflict between Community law and Member States’ obligations under international law will, however, always give rise to problems and is likely to undermine the practical effectiveness of the relevant provisions of Community law and/or of international law.
Επομένως, είναι ορθό και επιβεβλημένο βάσει της αρχής της συνεργασίας μεταξύ των κοινοτικών θεσμικών οργάνων και των κρατών μελών να καταβάλλονται προσπάθειες προς αποφυγή των συγκρούσεων, ειδικότερα κατά την ερμηνεία των επίδικων διατάξεων.
It is therefore sensible and dictated by the principle of cooperation between Community institutions and Member States that efforts be made to avoid conflicts, particularly in the interpretation of the relevant provisions.