natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Είναι γεγονός ότι το γαλλικό κείμενο της εν λόγω διατάξεως θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι υπαγορεύει να ερμηνευθεί ο όρος «acquis» («χορηγούμενη») υπό την έννοια της «juridiquement acquis» («νομικά συντελεσθείσας χορηγήσεως»).
However, at the time when it credits the amount in question to the agent's account established in its books, Freemans has not yet actually paid the AOP discount to the agent. Where the agent does not use that amount, Freemans disposes of it by adding it to its profit and loss account.
Ωστόσο, από το γερμανικό κείμενο της ίδιας διατάξεως («erhält») συνάγεται μάλλον ότι η επιστροφή τιμήματος πρέπει να συντελείται πράγματι κατά τον χρόνο πραγματοποιήσεως της πράξεως.
It is only when the customer uses the AOP discount that the discount is actually paid, so that, as Article 11C(1) of the Sixth Directive provides, the taxable amount for the corresponding purchase must be reduced accordingly under conditions to be determined by the Member States.
Εν πάση περιπτώσει, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι καμία από τις γλωσσικές αποδόσεις του άρθρου 11, Α, παράγραφος 3, στοιχείο β', δεν περιέχει
'Upon a proper construction of Article llA(3)(b) and C(l) of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation ofine laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment, the taxable amount in respect of goods supplied by mail order from a catalogue to a customer for the customer's own use where the supplier allows the customer a discount from the catalogue price, a separate account being credited in the customer's favour with the amount
Συγκεκριμένα, σε περίπτωση που ο αντιπρόσωπος δεν χρησιμοποιήσει το ποσό αυτό, τούτο περιέρχεται στη Freemans η οποία το προσθέτει στον λογαριασμό αποτελεσμάτων της.
ofthat discount as and when instalment payments are paid to the supplier-a discount which may then be immediately withdrawn or used in another way by the customer — is the full catalogue price of the goods sold to the customer, reduced accordingly by the amount of mat discount at the time when it is withdrawn or used in another way by the customer. '
Εντούτοις, το Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 11, Γ, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας είχε εφαρμογή.
Advocate General J. Mischo delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 11 January 2001.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
He proposed that the Court should answer the question submitted to it by the VAT and Duties Tribunal, London as follows:
«Το άρθρο 11, Α, παράγραφος3, στοιχείο 0, και Γ, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας ομοιόμορφη φορολογική βάση, πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι η βάση επιβολής του φόρου για τα αγαθά που πωλούνται δι' αλληλογραφίας από κατάλογο σε πελάτη για ιδία αυτού χρήση, οσάκις ο προμηθευτής χορηγεί στον πελάτη επιστροφή τιμήματος επί της τιμής καταλόγου, ενώ πιστώνεται ένας χωριστός λογαριασμός υπέρ τον πελάτη με το ποσό της επιστροφής αυτής κατά τον χρόνο καταβολής τωνμηνιαίων δόσεων στον προμηθευτή επιστροφή τιμήματος η οποία μπορείτότε άμεσα να αναληφθεί ή να χρησιμοποιηθεί κατ' άλλον τρόπο από τον πελάτη —, αποτελείται από την πλήρη τιμή καταλόγου των πωληθέντων στον πελάτη αγαθών, μειωμένη κατά το ποσόν της εν λόγω επιστροφής τιμήματος κατά τον χρόνο κατά τον οποίο η επιστροφή αυτή αναλαμβάνεται ή χρησιμοποιείται κατ' άλλον τρόπο από τον πελάτη.»
'Article IIA and 11C of the Sixth Council Directive of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment, must be interpreted as meaning that the taxable amount in respect of goods supplied by mail order from a catalogue to a customer for the customer's own use, where the supplier in operating selffinanced credit terms allows a discount from the catalogue price to the customer ("AOP discount") with the discount being credited to the customer as and when instalment payments are made to the supplier (or use made of the AOP discount in reducing or discharging an instalment payment) but where the AOP discount which has accrued on payments made is available for immediate withdrawal or use by the customer even though future instalments payments will be due from that customer, is the full catalogue price of the goods sold to the customer less the AOP discount on that price.'
Mischo ανέπτυξε τι; προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος Tnc line Ιανουαρίρυ 2001.
Case C-2Ö/99 Commission of the European Communities ν Italian Republic Freedom of movement for persons
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση:
(Failure by a Member State to fulfil its obligations — Freedom of establishment — Freedom to provide services — Activity of transport consultant) (Sixth Chamber)
«Το άρθρο 11, Α, και το άρθρο 11, Γ, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχουν την έννοια ότι η βάση επιβολής του φόρου όσον αφορά προϊόντα πωλούμενα δι' αλληλογραφίας από κατάλογο σε πελάτη για δική του χρήση, στην περίπτωση κατά την οποία, αφενός, ο προμηθευτής, παρέχοντας αυτοχρηματοδοτούμενη πίστωση, χορηγεί στον πελάτη επιστροφή τιμήματος σε σχέση με την τιμή καταλόγου (επιστροφή τιμήματος "λόγω ιδίων αγορών"), με τη δε επιστροφή αυτή τιμήματος πιστώνεται
By application lodged at the Court Registry on 16 July 1999, the Commission of the European Communities brought an action under Article 226 EC for a declaration that, by placing restrictions on the pursuit of the activity of transport consultant, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Articles 52 and 59 of the EC Treaty (now, after amendment, Articles 43 EC and 49 EC).
Υποθ. C-263/99 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
Artide 3 of Law No 264/91 makes the obtaining of that authorisation subject to a number of conditions, including, according to Article 3(l)(a), that the proprietor of the undertaking should be 'an Italian national or a national of a Member State of the European Community residing in Italy*.
»Παράβαση κράτους μέλους — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών— Δραστηριότητα συμβούλου σε θέματα κυκλοφορίας των μέσων μεταφοράς» (Έκτο τμήμα) μεταξύ των οποίων, σύμφωνα με την παράγραφο 1, στοιχείο a, του εν λόγω άρθρου, εκείνης ότι ο ιδιοκτήτης της επιχειρήσεως πρέπει να είναι «Ιταλός πολίτης ή υπήκοος κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, κάτοικος Ιταλίας».
It must be observed that, by requiring that only nationals of other Member States, not including Italian nationals, reside within Italy in order to be entitled to the requisite authorisation in order to take up and pursue activities as transport consultants in Italy, the wording of Article 3(l)(a) of the Law of 1991, as in force upon expiry of the period prescribed in the reasoned opinion, constituted discrimination on the ground of nationality, prohibited by virtue of Article 52 of the Treaty.
Το άρθρο 3, παράγραφος 4, του νόμου 264/91 εξαρτά τη χορήγηση της αδείας από την κατάθεση στις περιφερειακές αρχές ανάλογης χρηματικής εγγυήσεως.
Article 9(4) provides that whoever pursues the activity of transport consultant without being in possession of the requisite authorisation is liable to administrative fines or, depending on the circumstances, fines under the criminal law.
Το εθνικό νομικό πλαίσιο
Pre-litigation procedure
Το άρθρο 8 του νόμου 264/91 προβλέπει τον καθορισμό κατωτάτων και ανωτάτων αμοιβών για την άσκηση της εν λόγω δραστηριότητας.
Moreover, the provisions of Law No 264/91 relating to the lodging of a security, the fixing of minimum and maximum fees and to imposition of fines for the unauthorised pursuit of the activity concerned does not take account of the fact that service providers from other Member States can, in some circumstances, be subject to similar obligations in the Member State in which they are established.
Το άρθρο 9, παράγραφος 4, προβλέπει ότι οποιοσδήποτε ασκεί τη δραστηριότητα συμβούλου σε θέματα κυκλοφορίας των μέσοιν μεταφοράς, χωρίς να κατέχει την απαιτούμενη άδεια, υπόκειται σε διοικητικές και, ενδεχομένως, ποινικές κυρώσεις.
Considering that Article 3(l)(a) of Law No 264/91 was incompatible with the fundamental principle prohibiting any discrimination on grounds of nationality, laid down, with regard to freedom of establishment, by Article 52 of the Treaty, and that the provisions of Article 3(l)(a), in conjunction with Articles 4, 8 and 9(4) of that Law, were incompatible with the fundamental principle of freedom to provide services laid down in Article 59 of the Treaty, the Commission, by letter dated 7 November 1995, gave the Italian Government formal notice.
Ο legge 264, disciplina dell'attività di consulenza per la circolazione dei mezzi di trasporto (νόμος 264, περί της δραστηριότητας συμβούλου σε θέματα κυκλοφορίας των μέσων μεταφοράς), της 8ης Αυγούστου 1991, επιφυλάσσει την άσκηση της δραστηριότητας αυτής στους επιχειρηματίες και στις επιχειρήσεις που έχουν λάβει ρητή άδεια από τις αρμόδιες διοικητικές αρχές της επαρχίας.
In order to determine whether the Commission's second complaint is well-founded, it must be observed, first, that the condition that nationals of the other Member States wishing to pursue the activity of transport consultant in Italy must have their residence in that Member State directly negates the freedom to provide services in so far as it makes it impossible for persons established in other Member States to provide services in Italy.
ασκήσεως της προσφυγής
Infringement of Article 52 of the Treaty
Το άρθρο 3 του νόμου 264/91 εξαρτά τη λήψη της αδείας αυτής από σειρά προϋποθέσεων,
The Commission submits that, by restricting the pursuit of the activity of transport consultant solely to nationals of other Member States residing in Italy, Article 3(l)(a) of Law No 264/91 constitutes discrimination on the
Η Επιτροπή, κρίνοντας ανεπαρκή την απάντηση της Ιταλικής Κυβερνήσεως, απηύθυνε στις 14 Ιουλίου 1997 στην Ιταλική Δημοκρατία αιτιολογημένη γνώμη.
restriction on the freedom to provide services within the meaning of Article 59 of the Treaty. The same is true for the conditions to be met for obtaining such authorisation, such as the lodging of a security.
Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η προϋπόθεση της κατοικίας που επιβάλλεται στους εγκατεστημένους σε άλλα κράτη μέλη υπηκόους αντίκειται και στο άρθρο 59 της Συνθήκης, διότι συνιστά άρνηση της ίδιας της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών που εγγυάται η διάταξη αυτή.
It must however be observed that the Commission has not made clear how and to what extent a service provider, even if he is required to comply with minimum and maximum fees within the Member State in which he is established, is subject to restrictions to the freedom to provide services within the meaning of Article 59 of the Treaty by reason of the fact that, in another Member State, in which he pursues his activity temporarily or occasionally, he is likewise required to comply with similar fees.
Εν πάση περιπτώσει, οι διατάξεις αυτές είναι δυσανάλογες σε σχέση με τους στόχους που, κατά την Ιταλική Κυβέρνηση, επιδιώκουν.
The freedom to provide services, being one of the fundamental principles of the Treaty, may be restricted only by rules justified by the public interest and applicable to all persons and undertakings operating in the territory of the Member State where the service is provided, in so far as that interest is not safeguarded by the rules to which the provider of such a service is subject in the Member State where he is established.
Δεδομένου ότι η Ιταλική Κυβέρνηση δεν απάντησε στην αιτιολογημένη γνώμη, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.
In those circumstances, it must be concluded that the complaint alleging infringement of Article 59 of the Treaty is well founded in so far as it relates only to Articles 3(1)(a), 4 and 9(4) of Law No 264/91. On the other hand, it must be rejected in so far as it concerns Article 8 of that Law.
Επί της παραβάσεως του άρθρου 52 της Συνθήκης
By requiring all persons to fulfil the same conditions for obtaining prior administrative authorisation required for the pursuit, in Italy, of the activity of transport consultant, Law No 264/91 makes it impossible for account to be taken of obligations to which the person
Επί της παραβάσεως του άρθρου 59 της Συνθήκης
By placing, in the context of the Law of 8 August 1991 No 264 1991, restrictions on the pursuit of the activity of transport consultant, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Articles 43 EC and 49 EC.
παρέχων τις υπηρεσίες εντός του κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένος.
Case C-43/99 Ghislain Leclere, Alina Deaconescu ν Caisse Nationale des Prestations Familiales Freedom of movement for persons
Επιβάλλεται ωστόσο η διαπίστωση ότι η Επιτροπή δεν εξήγησε κατά τι και σε ποιον βαθμό ο παρέχων υπηρεσίες, ακόμη και αν όφειλε να τηρεί τις κατώτατες και ανώτατες
Since the birth of their child, Mr and Mrs Leclere-Deaconescu have received family allowances from the Fund. However, the Fund refused to award them the other allowances payable under Luxembourg legislation on the birth of a child.
Υπό τις συνθήκες αυτές, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η αντλούμενη από την παράβαση του άρθρου 59 της Συνθήκης αιτίαση είναι βάσιμη, όσον αφορά μόνον τα άρθρα 3, παράγραφοι 1, στοιχείο a, και 4, και 9, παράγραφος 4, του νόμου 264/91. Αντιθέτως, πρέπει να απορριφθεί στο μέτρο που αφορά το άρθρο 8 του εν λόγω νόμου.
By judgment of 10 February 1999, the Conseil Supérieur des Assurances Sociales (Social Insurance Appeals Board) referred to the Court five questions on, first, the interpretation of Articles 48 and 51 of the EC Treaty (now, after amendment, Articles 39 EC and 42 EC), Articles l(u), 10a, 73 and 77 of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971, and of Article 7 of Council Regulation (EEC) No 1612/68 of 15 October 1968 on freedom of movement for workers within the Community and, second, the validity of Articles l(u)(i) and 10a of, and Annexes II and Ha to, Regulation No 1408/71.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
Their appeal against that refusal was dismissed by a judgment of 3 August 1998 of the Conseil Arbitral des Assurances Sociales (Social Insurance Arbitration Board), Luxembourg.
«1) Η Ιταλική Δημοκρατία, εξαρτώντας στο πλαίσιο του legge n° 264, disciplina dell'attività di consulenza per la circolazione dei mezzi di trasporto (νόμου 264, περί της δραστηριότητας συμβούλου σε θέματα κυκλοφορίας των μέσων μεταφοράς), της 8ης Αυγούστου 1991, την άσκηση της δραστηριότητας συμβούλου σε θέματα κυκλοφορίας των μέσων μεταφοράς επ' απειλή κυρώσεων, από την κατοχή διοικητικής αδείας και τη χορήγηση της από την προϋπόθεση σα οι υπήκοοι των λοιπών κρατών μελών κατοικούν στην Ιταλία και καταθέτουν εγγύηση, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 52 και 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ).
Those questions were raised in proceedings between Ghislain Leclere and his wife, Alina Deaconescu, who are both ofBelgian nationality, and the Caisse Nationale des Prestations Familiales (National Family Benefits Fund, 'the Fund'), a Luxembourg institution, concerning the latter's refusal to award the applicants in the main proceedings the Luxembourg maternity, childbirth and child-raising allowances for their child, born in 1995, on the ground that the applicants did not reside in Luxembourg.
Ο γενικός εισαγγελέας S. Alber ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 8ης Μαρτίου 2001.
The plaintiffs appealed against that judgment and the Conseil Supérieur des Assurances Sociales took the view that examination of the relevant Community regulations and the case-law of the Court of Justice left open a number of questions concerning, in particular, the determination of the entitlement to family benefits of a frontier worker in receipt of an invalidity pension awarded by the Member State in which he worked.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ότι:
Mr Leclere, who lives in Fauvillers (Belgium), was employed in Luxembourg as a frontier worker until 1981 and in that capacity contributed to the Luxembourg social security scheme. He was the victim of an accident at
Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
The Conseil Supérieur des Assurances Sociales considered that the outcome of the proceedings pending before it depended on an interpretation of the relevant provisions of Community law and
31 Μαΐου 2001
Question 1
Το 1981 υπέστη εργατικό ατύχημα και από τότε λαμβάνει σύνταξη αναπηρίας καταβαλλόμενη από τον λουξεμβουργιανό οργανισμό κοινωνικής ασφαλίσεως.
51 of the Treaty, the fact that a category of benefits is not affected by the coordination provisions of Regulation No 1408/71 cannot on any view render the relevant provisions of that regulation invalid.
Λόγω του ότι λαμβάνει τη σύνταξη αυτή, υπόκειται στο Λουξεμβούργο σε καταβολή των εισφορών της υποχρεωτικής ασφαλίσεως ασθενείας και σε φόρο εισοδήματος.
Restriction of the scope of Regulation No 1408/71 cannot in itself have the effect of adding further disparities to those resulting from the lack of harmonisation of national legislation or of infringing the principle of equal treatment.
Με απόφαση της 10ης Φεβρουαρίου 1999, το Conseil supérieur des assurances sociales υπέβαλε στο Δικαστήριο πέντε προδικαστικά ερωτήματα ως προς, αφενός, την ερμηνεία των άρθρων 48 και 51 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρων 39 ΕΚ και 42 ΕΚ), των άρθρων 1, στοιχείο κα', 10α, 73 και 77 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, καθώς και του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας, και, αφετέρου, το κύρος των άρθρων 1, στοιχείο κα', σημείο i, και 10α, καθώς και των παραρτημάτων II και Πα του κανονισμού 1408/71.
By the first question, the national court is essentially asking the Court to rule on the validity, in the light of Articles 48 and 51 of the Treaty, first, of Article l(u)(i) of Regulation No 1408/71 and Annex II thereto and, second, of Article 10a of that regulation and Annex IIa thereto, in that they permit a residence condition to be imposed for the award of Luxembourg childbirth and maternity allowances.
Από της γεννήσεως του τέκνου τους, το ζεύγος Leclere-Deaconescu λαμβάνουν από το Ταμείο οικογενειακά επιδόματα.
The inclusion of Luxembourg antenatal allowances and childbirth allowances in the category of special childbirth and adoption allowances to which Regulation No 1408/71 does not apply cannot therefore be regarded as invalid.
Ωστόσο, το Ταμείο αρνήθηκε να τους χορηγήσει τα λοιπά επιδόματα των οποίων την καταβολή προβλέπει η λουξεμβουργιανή νομοθεσία λόγω γεννήσεως τέκνου.
As the Commission correctly points out, however, the exclusion of the special childbirth and adoption allowances from the scope of Regulation No 1408/71, provided for in Article l(u)(i) of that regulation, does not have the effect of dispensing Member States from the need to ensure that no other rule of Community law, deriving in particular from Regulation No 1612/68, precludes the imposition of a residence condition.
Η προσφυγή που άσκησαν κατά της αρνήσεως αυτής απορρίφθηκε με απόφαση της 3ης Αυγούστου 1998 του Conseil arbitral des assurances social (Λουξεμβούργο) (συμβουλίου διαιτησίας των κοινωνικών ασφαλίσεων).
As regards, second, special non-contributory benefits, which, according to Annex Ha to Regulation No 1408/71, include the Luxembourg maternity allowance, it is open to the Community legislature when implementing Article 51 of the Treaty to adopt provisions which derogate from the principle of exportability of social security benefits.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ, αφενός, του G. Ledere και της συζύγου του Α.
It should be pointed out that both Article l(u)(i) of Regulation No 1408/71 and Annex II thereto, as regards the special childbirth and adoption allowances, and Article 10a of that regulation and Annex Ha thereto, as regards special non-contributory benefits, have the effect of permitting an exception to the principle that residence clauses do not apply, which is set out in Article 10 of Regulation No 1408/71 and applied, for the various categories of benefits, in Title III of that regulation.
Deaconescu, αμφοτέρων βελγικής ιθαγενείας, και, αφετέρου, του Caisse nationale des prestations familiales (εθνικού ταμείου οικογενειακών παροχών, στο εξής: Ταμείο), λουξεμβουργιανού οργανισμού, όσον αφορά την άρνηση του τελευταίου να χορηγήσει στους εφεσείοντες της κύριας δίκης τα λουξεμβουργιανάεπιδόματα μητρότητας,τοκετού και ανατροφής για το γεννηθέν στις 13 Μαρτίου 1995 τέκνο τους, με το αιτιολογικό ότι οι αιτούντες δεν κατοικούσαν στο Λουξεμβούργο.
That exception is made possible, in the case of the special childbirth and adoption allowances referred to in Annex II, such as the Luxembourg antenatal and childbirth allowances, by the fact that they are excluded, by Article l(u)(i), from the category of family benefits within the meaning of the regulation and, in the case of the special non-contributory allowances referred to in Annex IIa, such as the Luxembourg maternity allowance, by the effect of Article 10a(l), which provides that persons can be granted such benefits only in the territory of the Member State in which they reside and in accordance with the legislation of that State.
Η διαφορά της κύριας δίκης
It follows that, for the purpose of examining their validity, those two categories of exceptions are not similar in nature.
Το Conseil supérieur des assurances sociales (ανώτατο συμβούλιο των κοινωνικών ασφαλίσεων), ενώπιον του οποίου άσκησαν έφεση κατά της εν λόγω αποφάσεως, θεώρησε ότι μετά την εξέταση των σχετικών κοινοτικών κανονισμών και της νομολογίας του Δικαστηρίου παρέμεναν ανοικτά ορισμένα ζητήματα που
It is necessary, first, to ascertain the validity of the exclusion of special childbirth and adoption allowances, which include, for Luxembourg, antenatal and childbirth allowances.
αφορούσαν ειδικότερα τον καθορισμό των δικαιωμάτων επί οικογενειακών παροχών ενός μεθοριακού εργαζομένου ο οποίος λαμβάνει σύνταξη αναπηρίας χορηγούμενη από το κράτος μέλος στο οποίο άσκησε την επαγγελματική δραστηριότητα του.
Having regard to the characteristics set out above, the Luxembourg maternity allowance cannot be regarded, in relation to the benefits referred to in Article 4(1) of Regulation No 1408/71, as being in the nature of a special allowance. Since it is not a special non-contributory benefit, it is not covered by the scheme of derogations provided for in Article 10a of Regulation No 1408/71.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι, από την άποψη της εξετάσεως του κύρους τους, οι δύο αυτές κατηγορίες εξαιρέσεων δεν είναι παρεμφερούς φύσεως.
The Luxembourg child-raising allowance, which is mentioned neither in Annex II nor in Annex IIa to Regulation No 1408/71, is intended to make up for the loss in income incurred when one of the parents devotes himself or herself principally to raising children under the age of two years in the family home.
Το Conseil supérieur des assurances sociales, θεωρώντας ότι για τη λύση της ενώπιον του εκκρεμούς διαφοράς ήταν απαραίτητη η ερμηνεία των σχετικών διατάξεων του κοινοτικού δικαίου και η εκτίμηση του κύρους ορισμένων από αυτές, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
The third question referred by the national court essentially concerns whether a person receiving an invalidity pension is able to derive from Article 73 of Regulation No 1408/71 a right to family allowances other than the family allowances referred to in Article 77 of that regulation.