natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η χρήση σημείου πανομοιότυπου ή παρόμοιου με καταχωρισμένο σήμα ανταγωνιστή στο πλαίσιο διαφήμισης που συγκρίνει τα χαρακτηριστικά των προϊόντων ή υπηρεσιών που διαθέτει ή παρέχει ο εν λόγω ανταγωνιστής υπό το εν λόγω σήμα με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που διαθέτει ή παρέχει ο ανταγωνιστής διέπεται κατά τρόπο εξαντλητικό από το άρθρο 3α της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Σεπτεμβρίου 1984, για την παραπλανητική και τη συγκριτική διαφήμιση, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 97/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1997, και δεν χωρεί εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο α΄ ή β΄, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων.
‘(1) The use of a sign identical or similar to the registered trade mark of a competitor in an advertisement which compares the characteristics of goods or services marketed by that competitor under that trade mark with the characteristics of goods or services supplied by the advertiser is covered exhaustively by Article 3a of Council Directive 84/450/EEC of 10 September 1984 concerning misleading and comparative advertising, as amended by Direct ive 97/55/EC of the European Parliament and of the Council of 6 October 1997, and is not subject to the application of Article 5(1)(a) or (b) of First Council Directive 89/104/EEC of 21 December 1988 to approximate the laws of the Member States relating to trade marks.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα) της 12ης Ιουνίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (First Chamber)
Στην υπόθεση C-533/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) με απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 28 Δεκεμβρίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης O2 Holdings Limited,
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division), made by decision of 14 December 2006, received at the Court on 28 December 2006, in the proceedings
O2 (UK) Limited κατά
O2 Holdings Limited,
Mengozzi γραμματέας: J.
O2 HOLDINGS AND O2 (UK)
Swedenborg, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 29ης Νοεμβρίου 2007, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: P. Mengozzi, Registrar: J. Swedenborg, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 29 November 2007, after considering the observations submitted on behalf of:
Wils, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 31ης Ιανουαρίου 2008, εκδίδει την ακόλουθη
— the Commission of the European Communities, by W. Wils, acting as Agent, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 31 January 2008, gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των άρθρων 5, παράγραφος 1, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ.
This reference for a preliminary ruling relates to the interpretation of Article 5(1) of First Council Directive 89/104/EEC of 21 December 1988 to approximate the laws of the Member States relating to trade marks (OJ 1989 L 40, p.
1), και 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Σεπτεμβρίου 1984, για την παραπλανητική και τη συγκριτική διαφήμιση (ΕΕ L 250, σ.
1) and Article 3a(1) of Council Directive 84/450/EEC of 10 September 1984 concerning misleading and comparative advertising (OJ 1984 L 250, p.
17), όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 97/55/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1997 (ΕΕ L 290, σ.
17), as amended by Directive 97/55/EC of the European Parliament and of the Council of 6 October 1997 (OJ 1997 L 290, p.
18, στο εξής: οδηγία 84/450).
18; ‘Directive 84/450’).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ των O2 Holdings Limited και O2 (UK) Limited [στο εξής, από κοινού: O2 και O2 (UK)] και της Hutchison 3G UK Limited (στο εξής: H3G) σχετικά με τη χρήση από την H3G, στο πλαίσιο συγκριτικής διαφήμισης, σημάτων των οποίων δικαιούχοι είναι η O2 και η O2 (UK).
The reference was made in the context of a dispute between O2 Holdings Limited and O2 (UK) Limited (‘O2 and O2 (UK)’) and Hutchison 3G UK Limited (‘H3G’) concerning the use by H3G, in comparative advertising, of marks belonging to O2 and O2 (UK).
Το άρθρο 5 της οδηγίας 89/104, με τίτλο «Δικαιώματα που παρέχει το σήμα», ορίζει:
Article 5 of Directive 89/104, entitled ‘Rights conferred by a trade mark’, provides:
O2 HOLDINGS και O2 (UK) α) σημείο πανομοιότυπο με το σήμα για προϊόντα ή υπηρεσίες πανομοιότυπες με εκείνες για τις οποίες το σήμα έχει καταχωριστεί· β) σημείο για το οποίο, λόγω της ταυτότητας ή της ομοιότητάς του με το σήμα και της ταυτότητας ή της ομοιότητας των προϊόντων ή των υπηρεσιών που καλύπτονται από το σήμα και το σημείο, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης του κοινού, συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου συσχέτισης του σημείου με το σήμα.
(b) any sign where, because of its identity with, or similarity to, the trade mark and the identity or similarity of the goods or services covered by the trade mark and the sign, there exists a likelihood of confusion on the part of the public, which includes the likelihood of association between the sign and the trade mark.
Το άρθρο 6 της οδηγίας 89/104, με τίτλο «Περιορισμός των αποτελεσμάτων του σήματος», προβλέπει, στην παράγραφο 1:
Article 6 of Directive 89/104, entitled ‘Limitation of the effects of a trade mark’, provides in paragraph 1:
«Το δικαίωμα που παρέχει το σήμα δεν επιτρέπει στον δικαιούχο του να απαγορεύει στους τρίτους να χρησιμοποιούν στις συναλλαγές: α) το όνομά του και τη διεύθυνσή του· β) ενδείξεις περί το είδος, την ποιότητα, την ποσότητα, τον προορισμό, την αξία, τη γεωγραφική προέλευση, τον χρόνο παραγωγής του προϊόντος ή της παροχής της υπηρεσίας ή άλλα χαρακτηριστικά τους· γ) το σήμα, εάν είναι αναγκαίο, προκειμένου να δηλωθεί ο προορισμός προϊόντος ή υπηρεσίας, και ιδίως όταν πρόκειται για εξαρτήματα ή ανταλλακτικά,
(b) indications concerning the kind, quality, quantity, intended purpose, value, geographical origin, the time of production of goods or of rendering of the service, or other characteristics of goods or services;
O2 HOLDINGS και O2 (UK) εφόσον η χρήση αυτή γίνεται σύμφωνα με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία και το εμπόριο.»
O2 HOLDINGS AND O2 (UK) provided he uses them in accordance with honest practices in industrial or commercial matters.’
Οι διατάξεις για τη συγκριτική διαφήμιση προστέθηκαν στην οδηγία 84/450 από την οδηγία 97/55.
The provisions on comparative advertising were inserted in Directive 84/450 by Directive 97/55.
Η δέκατη τρίτη έως δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 97/55 έχουν ως εξής:
Recitals 13 to 15 in the preamble to Directive 97/55 read as follows:
«13) ότι το άρθρο 5 της […] οδηγίας 89/104 […] παρέχει στο δικαιούχο καταχωρισμένου σήματος αποκλειστικό δικαίωμα το οποίο περιλαμβάνει το δικαίωμα να απαγορεύει σε κάθε τρίτο να χρησιμοποιεί κατά τις συναλλαγές σημείο πανομοιότυπο ή παρόμοιο προς το κατατεθέν σήμα για πανομοιότυπα προϊόντα ή υπηρεσίες ή, ενδεχομένως, ακόμη και για άλλα προϊόντα·
… Article 5 of … Directive 89/104 … confers exclusive rights on the proprietor of a registered trade mark, including the right to prevent all third parties from using, in the course of trade, any sign which is identical with, or similar to, the trade mark in relation to identical goods or services or even, where appropriate, other goods;
14) ότι, ωστόσο, μπορεί να είναι απαραίτητο, για την αποτελεσματική λειτουργία της συγκριτικής διαφήμισης, να προσδιορίζονται τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες ανταγωνισμού με μνεία του σήματος ή της εμπορικής επωνυμίας των οποίων ο ανταγωνιστής είναι δικαιούχος·
… it may, however, be indispensable, in order to make comparative advertising effective, to identify the goods or services of a competitor, making reference to a trade mark or trade name of which the latter is the proprietor;
15) ότι, κατά την εν λόγω χρήση του σήματος ή της εμπορικής επωνυμίας ή άλλων διακριτικών σημείων άλλου εφόσον πληρούνται οι όροι που θέτει η παρούσα οδηγία, δεν παραβιάζεται αυτό το αποκλειστικό δικαίωμα, δεδομένου ότι η χρήση αυτή αποβλέπει μόνο στη διάκριση μεταξύ των δύο ανταγωνιστών και, κατά συνέπεια, στην αντικειμενική ανάδειξη των διαφορών.»
… such use of another’s trade mark, trade name or other distinguishing marks does not breach this exclusive right in cases where it complies with the conditions laid down by this Directive, the intended target being solely to distinguish between them and thus to highlight differences objectively.’
Σύμφωνα με το άρθρο της 1, η οδηγία 84/450 έχει μεταξύ άλλων ως σκοπό τον καθορισμό των όρων υπό τους οποίους επιτρέπεται η συγκριτική διαφήμιση.
According to Article 1, the purpose of Directive 84/450 is inter alia to lay down the conditions under which comparative advertising is permitted.
Το άρθρο 2, σημείο 2α, της οδηγίας αυτής ορίζει ως συγκριτική διαφήμιση «κάθε διαφήμιση που κατονομάζει ρητά ή υπονοεί έναν ανταγωνιστή ή τα αγαθά και τις υπηρεσίες που προσφέρονται από έναν ανταγωνιστή».
Article 2(2a) of Directive 84/450 defines comparative advertising as ‘any advertising which explicitly or by implication identifies a competitor or goods or services offered by a competitor’.
Το άρθρο 3α, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας ορίζει:
Article 3a(1) of Directive 84/450 provides:
«Η συγκριτική διαφήμιση επιτρέπεται, όσον αφορά τη σύγκριση, όταν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) δεν είναι παραπλανητική σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 2, το άρθρο 3 και το άρθρο 7, παράγραφος 1·
‘Comparative advertising shall, as far as the comparison is concerned, be permitted when the following conditions are met:
[…] δ) δεν δημιουργεί στην αγορά σύγχυση μεταξύ του διαφημιζόμενου και ενός ανταγωνιστή ή μεταξύ των σημάτων, εμπορικών επωνυμιών, άλλων διακριτικών σημείων, αγαθών ή υπηρεσιών του διαφημιζόμενου και ενός ανταγωνιστή· ε) δεν έχει ως συνέπεια τη δυσφήμιση ή την υποτίμηση των σημάτων, των εμπορικών επωνυμιών, άλλων διακριτικών σημείων, αγαθών, υπηρεσιών, δραστηριοτήτων ή καταστάσεων ενός ανταγωνιστή·
(d) it does not create confusion in the market place between the advertiser and a competitor or between the advertiser’s trade marks, trade names, other distinguishing marks, goods or services and those of a competitor;
O2 HOLDINGS και O2 (UK) ζ) δεν επιφέρει αθέμιτο όφελος από τη φήμη σήματος, εμπορικής επωνυμίας ή άλλων διακριτικών σημείων ενός ανταγωνιστή ή των δηλωτικών καταγωγής ανταγωνιστικών προϊόντων· η) δεν παρουσιάζει ένα αγαθό ή μια υπηρεσία ως απομίμηση ή αντίγραφο αγαθού ή υπηρεσίας που φέρουν σήμα κατατεθέν ή εμπορική επωνυμία.»
(g) it does not take unfair advantage of the reputation of a trade mark, trade name or other distinguishing marks of a competitor or of the designation of origin of competing products;
Οι διατάξεις της οδηγίας 89/104 μεταφέρθηκαν στο εσωτερικό δίκαιο με τον νόμο του 1994 περί σημάτων (Trade Marks Act 1994).
The provisions of Directive 89/104 were transposed into national law by the Trade Marks Act 1994.
Οι διατάξεις της οδηγίας 84/450 μεταφέρθηκαν στο εσωτερικό δίκαιο με τους κανονισμούς του 1988 για τον έλεγχο της παραπλανητικής διαφήμισης (Control of Misleading Advertisements Regulations 1988, SI 1988/915), όπως έχουν τροποποιηθεί από τους κανονισμούς του 2003 (SI 2003/3183, στο εξής: UK Regulations).
The provisions of Directive 84/450 were transposed into national law by the Control of Misleading Advertisements Regulations 1988 (SI 1988/915), as amended in 2003 (SI 2003/3183; ‘the UK Regulations’).
Η καταπολέμηση της παραπλανητικής διαφήμισης και η τήρηση των διατάξεων σε θέματα συγκριτικής διαφήμισης, που προβλέπονται στο άρθρο 4 της οδηγίας 84/450, εξασφαλίζονται, κατ’ εφαρμογή των UK Regulations, από τον Director General of Fair Trading, διοικητική αρχή αρμόδια τόσο για να αποφασίσει επί των προσφυγών όσο και για να κινήσει τις κατάλληλες νόμιμες διαδικασίες.
The combating of misleading advertising and compliance with the provisions on comparative advertising, under Article 4 of Directive 84/450, are ensured, pursuant to the UK Regulations, by an administrative authority competent either to decide on complaints or to initiate appropriate legal proceedings.
Η παράγραφος 3 του κανόνα 4A των UK Regulations διευκρινίζει:
(a) conferring a right of action in any civil proceedings in respect of any contravention of this regulation (save as provided for in these Regulations); or
«Οι διατάξεις του παρόντος κανόνα δεν έχουν την έννοια ότι α) παρέχουν δικαίωμα αστικής αγωγής σχετικά με οποιαδήποτε παράβαση του κανονισμού αυτού (εκτός εάν ρητώς προβλέπεται από διατάξεις των παρόντων κανονισμών)· β) εισάγουν εξαίρεση σε δικαίωμα αγωγής ή άλλου ένδικου βοηθήματος (αστικού ή ποινικού) σε διαδικασία που κινήθηκε βάσει άλλης διατάξεως πλην των παρόντων κανονισμών.»
(b) derogating from any right of action or other remedy (whether civil or criminal) in proceedings instituted otherwise than by virtue of these Regulations.’
Η O2 και η O2 (UK) ασκούν δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας.
O2 and O2 (UK) carry on business as suppliers of mobile telephone services.
Για τους σκοπούς της προώθησης των υπηρεσιών τους, χρησιμοποιούν με πολλούς τρόπους εικόνες που παριστάνουν σαπουνόφουσκες.
They use bubble images in a host of ways to advertise their services.
Δεν αμφισβητείται ότι, στον τομέα της κινητής τηλεφωνίας, οι καταναλωτές συνδέουν τις εικόνες που παριστάνουν σαπουνόφουσκες στο νερό, ιδίως σε μπλε φόντο, με τις υπηρεσίες που παρέχουν η O2 και η O2 (UK).
It is established that, in the context of mobile phones, consumers associate images of bubbles in water (particularly against a graduated blue background) with O2 and O2 (UK).
Η O2 και η O2 (UK) είναι ειδικότερα δικαιούχοι δύο εθνικών εικονιστικών σημάτων, που αναπαριστούν το καθένα μία στατική εικόνα με σαπουνόφουσκες, καταχωρισμένων στο Ηνωμένο Βασίλειο για συσκευές και υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών (στο εξής: σήματα με σαπουνόφουσκες).
O2 and O2 (UK) are proprietors in particular of two national figurative trade marks, each of which consists of a static picture of bubbles, registered in the United Kingdom in respect of telecommunications apparatus and services (‘the bubbles trade marks’).
Η H3G παρέχει επίσης υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας που διατίθενται στην αγορά με το σημείο «3».
H3G is also a provider of mobile telephone services marketed under the sign ‘3’.
Παρέχει ειδικότερα μία προπληρωμένη υπηρεσία («pay-as-you-go») ονομαζόμενη «Threepay».
It offers in particular a pay-as-you-go service known as ‘Threepay’.
Το 2004, η H3G εγκαινίασε εκστρατεία συγκριτικής διαφήμισης.
During 2004, H3G launched an advertising campaign.
Στο πλαίσιο της εκστρατείας αυτής, μεταδιδόταν τηλεοπτικώς διαφήμιση που επιχειρούσε σύγκριση μεταξύ των δικών της τιμών με τις τιμές των υπηρεσιών της O2 και της O2 (UK).
To that end, it broadcast in particular a television advertisement in which it compared the price of its services with those of O2 and O2 (UK).
Η τηλεοπτική αυτή διαφήμιση (στο εξής: επίδικη διαφήμιση) χρησιμοποιούσε στην αρχή το όνομα της «O2» και εικόνες με ασπρόμαυρες σαπουνόφουσκες που κινούνταν, στη συνέχεια δε εικόνες της υπηρεσίας «Threepay» και του «3», καθώς και μήνυμα από το οποίο προέκυπτε ότι οι υπηρεσίες της H3G ήταν φθηνότερες κατά έναν ειδικό τρόπο.
This televised advertisement (‘the disputed advertisement’) began by using the name ‘O2’ and moving black-and-white bubble imagery, followed by ‘Threepay’ and ‘3’ imagery, together with a message that H3G’s services were cheaper in a specific way.
Η O2 και η O2 (UK) άσκησαν ενώπιον του High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division, αγωγή κατά της H3G λόγω παραποιήσεως/απομιμήσεως των σημάτων τους με σαπουνόφουσκες. 20
O2 and O2 (UK) brought proceedings against H3G for infringement of their bubbles trade marks before the High Court of Justice of England and Wales, Chancery Division.
Η O2 και η O2 (UK) δέχθηκαν, κατά τη διαδικασία της κύριας δίκης, ότι η σύγκριση των τιμών ανταποκρινόταν στην αλήθεια και ότι η επίδικη διαφήμιση στο σύνολό της δεν ήταν παραπλανητική.
They accepted, for the purposes of the main proceedings, that the price comparison in the disputed advertisement was true and that that advertisement, as a whole, was not misleading.
Ειδικότερα, δεν υπαινισσόταν κανενός είδους επαγγελματική σχέση μεταξύ των O2 και O2 (UK), αφενός, και της H3G, αφετέρου.
In particular it did not suggest any form of trade connection between O2 and O2 (UK), on the one hand, and H3G, on the other.
Η αγωγή απορρίφθηκε με απόφαση της 23ης Μαρτίου 2006.
That action for infringement was dismissed by judgment of 23 March 2006.
Κατ’ ουσίαν, το High Court έκρινε ότι η χρήση των εικόνων με σαπουνόφουσκες στην επίδικη διαφήμιση υπαγόταν βεβαίως στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/104, επειδή όμως η εν λόγω διαφήμιση ήταν συμβατή με το άρθρο 3α της οδηγίας 84/450, η H3G διέθετε, λόγω της συμβατότητας αυτής, μέσο άμυνας βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/104.
Essentially, the High Court held that the use of the bubbles images in the disputed advertisement fell within Article 5(1)(b) of Directive 89/104, but since that advertisement complied with Article 3a of Directive 84/450, such compliance provided H3G with a defence under Article 6(1)(b) of Directive 89/104.
Το αιτούν δικαστήριο ζητεί, πρώτον, την ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/104.
The referring court asks, in the first place, for an interpretation of Article 5(1) of Directive 89/104.
Το αιτούν δικαστήριο ερωτά, αφενός, αν η χρήση που αναφέρεται στη διάταξη αυτή αφορά αποκλειστικά τη χρήση που έχει ως αντικείμενο τη διάκριση της εμπορικής προελεύσεως των προϊόντων ή των υπηρεσιών που διατίθενται στην αγορά από τον τρίτον.
It seeks to ascertain, first, whether the use referred to in that provision is solely use for the purposes of distinguishing the trade origin of the goods or services marketed by the third party.
Κατά το αιτούν δικαστήριο, καταφατική απάντηση στο ερώτημα αυτό θα συνεπαγόταν ότι η χρήση του σήματος ανταγωνιστή στο πλαίσιο συγκριτικής διαφήμισης δεν εμπίπτει στο άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/104, διότι το σήμα δεν χρησιμοποιείται στη συγκριτική διαφήμιση προς δήλωση της προέλευσης των προϊόντων του διαφημιζόμενου.
In its opinion, an affirmative answer would mean that use of a competitor’s trade mark in the context of comparative advertising does not fall within Article 5(1) of Directive 89/104, because the trade mark is not being used there to indicate the origin of the advertiser’s goods.
Αφετέρου, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν, για την εκτίμηση του αν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/104, πρέπει να γίνει αποκλειστικά σύγκριση μεταξύ του σήματος και του επίμαχου σημείου και μεταξύ των προϊόντων ή των υπηρεσιών για τα οποία έχει καταχωριστεί το σήμα και αυτών για τα οποία χρησιμοποιείται το σημείο ή εάν, αντιθέτως, πρέπει να ληφθεί υπόψη το πλαίσιο των πραγματικών περιστατικών εντός του οποίου χρησιμοποιείται το σημείο.
Second, it seeks to know, for the purposes of assessing the existence of a likelihood of confusion within the meaning of Article 5(1)(b) of Directive 89/104, whether consideration should be limited exclusively to a comparison between the trade mark and the disputed sign and between the goods or services for which the mark is registered and those for which the sign is used, or whether, on the other hand, it is appropriate to take account of the factual context in which the sign is used.
Δεύτερον, το αιτούν δικαστήριο θεωρεί ότι η συμβατότητα με το άρθρο 3α της οδηγίας 84/450 της συγκριτικής διαφήμισης στην οποία χρησιμοποιείται το σήμα ανταγωνιστή συνιστά μέσο άμυνας αντιτάξιμο στην προσφυγή που ασκεί ο ανταγωνιστής κατά της χρήσης αυτής του σήματός του.
The referring court considers, in the second place, that the conformity with Article 3a of Directive 84/450 of a comparative advertisement in which a competitor’s trade mark is used constitutes a defence against the action brought by the competitor against such use of his mark.
Επίσης, εάν το Δικαστήριο κρίνει ότι το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/104 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, η διάταξη αυτή
Thus, should the Court interpret Article 5(1) of Directive 89/104 to the effect that, in a case such as that in the main proceedings, that provision enables the proprietor of a registered mark to prohibit the use of his mark in comparative advertising, the
O2 HOLDINGS και O2 (UK) παρέχει δικαίωμα στον δικαιούχο του καταχωρισμένου σήματος να απαγορεύσει τη χρήση του σήματος σε συγκριτική διαφήμιση, το αιτούν δικαστήριο ζητεί την ερμηνεία του άρθρου 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 84/450 προκειμένου να καθοριστεί αν, για να είναι επιτρεπτή συγκριτική διαφήμιση στην οποία χρησιμοποιείται σημείο πανομοιότυπο ή παρόμοιο με το σήμα ανταγωνιστή, πρέπει η χρήση του σημείου αυτού να είναι «απαραίτητη» για τη σύγκριση μεταξύ των προϊόντων ή των υπηρεσιών του ανταγωνιστή και του διαφημιζόμενου.
O2 HOLDINGS AND O2 (UK) referring court asks for an interpretation of Article 3a(1) of Directive 84/450 for the purposes of ascertaining whether, in order for a comparative advertisement in which a sign identical with, or similar to, a competitor’s mark is used to be permitted, use of that sign must be ‘indispensable’ to a comparison between the goods or services of the competitor and those of the advertiser.
Με τα ερωτήματά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί συγχρόνως από το Δικαστήριο την ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/104 και του άρθρου 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 84/450.
By its questions the referring court asks the Court of Justice to interpret both Article 5(1) of Directive 89/104 and Article 3a(1) of Directive 84/450.
Η υπόθεση της κύριας δίκης χαρακτηρίζεται πράγματι από το γεγονός ότι η O2 και η O2 (UK) ισχυρίζονται ότι η χρήση, από την H3G, σημείου παρόμοιου των σημάτων τους με σαπουνόφουσκες σε συγκριτική διαφήμιση προσβάλλει το αποκλειστικό δικαίωμα που τους παρέχουν τα εν λόγω σήματα.
The case in the main proceedings is characterised by the fact that O2 and O2 (UK) claim that the use, by H3G, of a sign similar to their bubbles trade marks in a comparative advertisement jeopardises the exclusive right granted to them by those marks.
Είναι επίσης αναγκαίο, πριν από την εξέταση των προδικαστικών ερωτημάτων, να διευκρινιστεί η σχέση μεταξύ των οδηγιών 89/104 και 84/450.
It is thus necessary, before examining the questions referred for a preliminary ruling, to clarify the relationship between Directives 89/104 and 84/450.
Σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 89/104, το καταχωρισμένο σήμα παρέχει στον δικαιούχο αποκλειστικό δικαίωμα δυνάμει του οποίου ο δικαιούχος του μπορεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να απαγορεύει σε κάθε τρίτο να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές, χωρίς τη συγκατάθεσή του, σημείο πανομοιότυπο ή παρόμοιο με το σήμα του.
In accordance with Article 5(1) and (2) of Directive 89/104, the registered trade mark is to confer on the proprietor exclusive rights therein, by virtue of which he is to be entitled, under certain conditions, to prevent all third parties not having his consent from using in the course of trade, any sign which is identical with, or similar to, his trade mark.
Σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 3, στοιχείο δ΄, της οδηγίας αυτής, ο δικαιούχος μπορεί ιδίως να απαγορεύσει σε κάθε τρίτο να χρησιμοποιεί το σημείο αυτό στη διαφήμιση.
Under Article 5(3)(d) of that directive, he may, inter alia, prevent all third parties from using such a sign in advertising.
Η χρήση από διαφημιζόμενο, σε συγκριτική διαφήμιση, σημείου πανομοιότυπου ή παρόμοιου με το σήμα ανταγωνιστή ενδέχεται να αποτελεί χρήση υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 89/104.
Use by an advertiser, in a comparative advertisement, of a sign identical with, or similar to, a competitor’s mark may constitute use within the meaning of Article 5(1) and (2) of Directive 89/104.