natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στη συνέχεια το Πρωτοδικείο εξέτασε αν, κατά την νομολογία αυτή, η προσβαλλόμενη πράξη αφορά άμεσα την Infront στις δύο περιπτώσεις που αυτή προέβαλε με την προσφυγή της, δηλαδή, πρώτον, στην περίπτωση κατά την οποία η εταιρία θα πωλούσε τα δικαιώματα τηλεοπτικής αναμεταδόσεως των αγώνων της τελικής φάσεως του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA, των οποίων είναι
It then examined whether, in the light of that caselaw, Infront was directly concerned in the two cases envisaged by Infront in its action, namely that in which the television broadcasting rights for the matches of the FIFA World Cup finals, which it held for 2002 and 2006, were sold by it, for retransmission in the United Kingdom, to a television broadcaster under the United Kingdom’s
9 — Σκέψη 133.10 — Σκέψεις 134 και 135.
9 — Paragraph 133.10 — Paragraphs 134 and 135.
8 — Σκέψη 130.
8 — Paragraph 130.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά INFRONT WM οποίο είναι εγκατεστημένος ο τηλεοπτικός οργανισμός που απέκτησε τα δικαιώματα αναμεταδόσεως που είχε η Infront, είναι υποχρεωμένο να ελέγξει αν ο οργανισμός αυτός συμμορφώνεται προς τα μέτρα που ενέκρινε η Επιτροπή, η δε υποχρέωση αυτή απορρέει από το προσβαλλόμενο έγγραφο, το οποίο εγκρίνει ex nunc τα μέτρα αυτά, με σκοπό την αμοιβαία αναγνώρισή τους από τα λοιπά κράτη μέλη 11.
COMMISSION v INFRONT WM legislation implementing Article 3a(3) of the Directive, those authorities must ensure that broadcasters under their jurisdiction comply with the conditions for broadcasting the events in question as defined by the Member State in its measures approved and published in the Official Journal by the Commission’.
κάθε κράτος μέλος, στο πλαίσιο της νομοθεσίας του περί μεταφοράς του άρθρου 3α, παράγραφος 3, της οδηγίας, εντούτοις οι εν λόγω αρχές οφείλουν να διασφαλίζουν την τήρηση, εκ μέρους των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία τους, των προϋποθέσεων αναμεταδόσεως των εν λόγω εκδηλώσεων όπως αυτές καθορίστηκαν από το οικείο κράτος μέλος με τα μέτρα που ενέκρινε και δημοσίευσε στην Επίσημη Εφημερίδα η Επιτροπή» 13.
13 the television broadcaster which acquired Infront’s broadcasting rights was established would be required to satisfy itself that that broadcaster did not circumvent the measures approved by the Commission and that that obligation arose from the contested letter which validated those measures, thenceforth, for the purposes of their mutual recognition by the other Member States. 11
Στη συνέχεια, το Πρωτοδικείο εξέτασε το επιχείρημα της Επιτροπής ότι μόνον οι εγκατεστημένοι στο Ηνωμένο Βασίλειο τηλεοπτικοί οργανισμοί έχουν συμφέρον να αγοράσουν από την Infront τα δικαιώματα αναμεταδόσεως της τελικής φάσεως του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου της FIFA.
The Court of First Instance then considered the Commission’s argument that only television broadcasters established in the United Kingdom would be interested in purchasing from Infront the rights to broadcast the FIFA World Cup finals.
Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η υπό κρίση υπόθεση διαφέρει αυτής στην οποία εξέδωσε την απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2000, T-69/99, DSTV κατά Επιτροπής 12, την οποία επικαλέσθηκε η Επιτροπή, καθόσον αφορά το άρθρο 2α, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας, με το οποίο προβλέπεται ο εκ των υστέρων έλεγχος του συμβατού με το κοινοτικό δίκαιο των μέτρων που λαμβάνει κράτος μέλος προκειμένου να απαγορεύσει την εντός του εδάφους του μετάδοση εκπομπών προερχόμενων από άλλα κράτη μέλη.
The Court of First Instance concluded that the case now before the Court is different from the case which gave rise to the judgment in DSTV v Commission, 12cited by the Commission, concerning the second subparagraph of Article 2a(2) of the Directive, which requires a posteriori verification of the compatibility with Community law of the measures adopted by a Member State in order to prevent the broadcasting on its territory of programmes from other Member States.
Το Πρωτοδικείο επισήμανε επιπροσθέτως ότι με το προσβαλλόμενο έγγραφο, μετά τη δημοσίευση των μέτρων, δεν καταλείπεται στις εθνικές αρχές κανένα περιθώριο εκτιμήσεως ως προς την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους.
It stated, furthermore, that the contested letter did not leave the national authorities any discretion, once the measures were published, as to the performance of their obligations.
Συγκεκριμένα, κατά το Πρωτοδικείο «καίτοι οι λεπτομέρειες του ελέγχου στον οποίο οφείλουν να προβαίνουν οι εθνικές αρχές στο πλαίσιο του μηχανισμού αμοιβαίας αναγνωρίσεως καθορίζονται από
In the Court of First Instance’s view, ‘[a]lthough the detailed rules for the control which the national authorities are required to exercise under the mechanism of mutual recognition are determined by each Member State in the framework of its
Συγκεκριμένα, η Επιτροπή υποστήριξε ότι, ακόμα και αν ο εκ μέρους της προκαταρκτικός έλεγχος των κοινοποιηθέντων μέτρων συνεπαγόταν για τα λοιπά κράτη μέλη την υποχρέωση να διασφαλίσουν ότι οι εμπίπτοντες στη δικαιοδοσία τους τηλεοπτικοί οργανισμοί θα τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους ως προς τον κατάλογο των μείζονος σημασίας για την κοινωνία εκδηλώσεων, τούτο δεν θα είχε καμία συνέπεια εν προκειμένω.
The Commission maintained, indeed, that even if its preliminary verification of the measures notified were to cause other Member States to ensure that broadcasters in their jurisdiction respected the list of events of major importance for society, that would have no effect in the present case.
Κατά την Επιτροπή, είναι απίθανο να παραχωρούσε η Infront επί μέρους άδειες εκμεταλλεύσεως των τηλεοπτικών δικαιωμάτων της που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο σε τηλεοπτικό οργανισμό εγκατεστημένο εκτός Ηνωμένου Βασιλείου, καθόσον τα δικαιώματα αυτά μεταβιβάζονται επί
In the Commission’s submission, it was inconceivable that Infront would sub-license its television rights for the United Kingdom to a television broadcaster not established in the United Kingdom, as those rights were granted on a national basis. It stated that, at the national level, the income of television
11 — Σκέψεις 138 έως 143.12 — Συλλογή 2000, σ. II-4039.
11 — Paragraphs 138 to 143.12 — T-69/99 [2000] ECR II-4039.
13 — Σκέψη 146.
13 — Paragraph 146.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-125/06 P εθνικής βάσεως.
OPINION OF MR BOT — CASE C-125/06 P broadcasters was generated from advertising directed at the national audience, national licence fees or national subscription fees for pay television.
Επομένως, εφόσον οι οργανισμοί αυτοί έχουν συμφέρον να μεταδίδουν εκπομπές στο εγχώριο κοινό, μόνον όσοι απευθύνονται σε μεγάλο μέρος του εθνικού πληθυσμού θα δέχονταν να αγοράσουν, σε ιδιαίτερα υψηλή τιμή, τα δικαιώματα τηλεοπτικής αναμεταδόσεως κάτοχος των οποίων είναι η Infront.
As their interest was in providing programmes to a national audience, only those broadcasters reaching a high proportion of the national population would be prepared to pay very large amounts for the broadcasting rights held by Infront.
Ως εκ τούτου, καθόσον οι δυνητικοί αγοραστές επί μέρους αδειών εκμεταλλεύσεως τέτοιων δικαιωμάτων για το Ηνωμένο Βασίλειο είναι οργανισμοί που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία των βρετανικών αρχών, μόνον τα μέτρα που λαμβάνονται σε εθνικό επίπεδο θα μπορούσαν να αφορούν άμεσα την Infront 14.
Therefore, since the potential sub-licensees of such rights for the United Kingdom were entities under the jurisdiction of the United Kingdom authorities, only the national measures directly affected Infront.
έχουν συμφέρον να αγοράσουν από την [Infront] τα δικαιώματα αναμεταδόσεως των αγώνων της τελικής φάσεως του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου της FIFA, προκειμένου να τους αναμεταδώσουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, επιβάλλεται να τονισθεί ότι αν γινόταν δεκτό το επιχείρημα αυτό θα καθίστατο άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας το άρθρο 3α, παράγραφος 3, της οδηγίας.
14 established in the United Kingdom would be interested in purchasing from [Infront] the rights to broadcast the FIFA World Cup finals in order to broadcast them in the United Kingdom, it should be noted that such an assumption deprives Article 3a(3) of the Directive of all practical effect.
Πράγματι, πρέπει να τονισθεί ότι, κατά τις αιτιολογικές σκέψεις 18 και 19 της οδηγίας 97/36, σκοπός αυτής της διατάξεως είναι να παράσχει στο κοινό τη δυνατότητα ελεύθερης προσβάσεως στην εκ μέρους των κρατών μελών αναμετάδοση εκδηλώσεων θεωρουμένων ως μείζονος σημασίας για την κοινωνία και, βάσει της αρχής της αμοιβαίας αναγνωρίσεως, να υποχρεώσει τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν ότι οι εμπίπτοντες στη δικαιοδοσία τους ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί θα τηρούν τους καταλόγους εκδηλώσεων που έχει καταρτίσει άλλο κράτος μέλος, ώστε να μην αποστερούν από σημαντικό μέρος του κοινού του εν λόγω κράτους τη δυνατότητα παρακολουθήσεως εκδηλώσεων που αυτό το κράτος έχει καθορίσει.
According to recitals 18 and 19 to Directive 97/36, the purpose of that article is to ensure wide access by the public to television coverage of events considered to be of major importance for society by the Member States and, on the basis of the principle of mutual recognition, to require the Member States to ensure that broadcasters under their jurisdiction respect the list of events established by another Member State so as not to deprive a substantial proportion of the public in that State of the possibility of following the events designated by that State.
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή επισήμανε επίσης ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο η τηλεοπτική αγορά είναι εκ των πλέον ανταγωνιστικών στην Ευρώπη και ότι το 25 % των οργανισμών τηλεοπτικής αναμεταδόσεως που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό κατέχουν άδεια εκμεταλλεύσεως για το Ηνωμένο Βασίλειο 15.
The Commission also noted, in that context, that the television broadcasting market in the United Kingdom was one of the most competitive in Europe and that 25% of the broadcasters operating in the sector were licensed in the United Kingdom. 15
Το Πρωτοδικείο κατέληξε στο εξής συμπέρασμα:
The Court of First Instance held as follows:
«147 Τέλος, όσον αφορά το επιχείρημα της Επιτροπής κατά το οποίο μόνον οι εγκατεστημένοι στο Ηνωμένο Βασίλειο ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί
‘147 Lastly, as regards the Commission’s argument that only broadcasters
14 — Σκέψη 120.15 — Σκέψη 121.
14 — Paragraph 120.15 — Paragraph 121.
148 Εξάλλου, τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση του House of Lords [της 25ης Ιουλίου 2001], R κατά ITC, ex parte TV Danmark 1 Ltd [2001] UKHL 42 […], καίτοι αφορούν εκδηλώσεις καθορισθείσες από το Βασίλειο της Δανίας, επιβεβαιώνει την ύπαρξη περιπτώσεων περί εφαρμογής του μηχανισμού αμοιβαίας αναγνωρίσεως που θέσπισε το άρθρο 3α, παράγραφος 3, της οδηγίας.
148 The facts of the case which gave rise to the judgment of the House of Lords [of 25 July 2001] in R v ITC ex parte TV Danmark 1 Ltd [2001] UKHL 42 …, although relating to events designated by the Kingdom of Denmark, also confirm the existence of situations implementing the mechanism of mutual recognition established by Article 3a(3) of the Directive.
Επίσης, η Επιτροπή,
Furthermore, the 2001 Third
B — Επί του αν η προσβαλλόμενη πράξη αφορά ατομικά την Infront με την 3η έκθεση του 2001 προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, περί εφαρμογής της οδηγίας (COM/2001/009 τελική), επισημαίνει ότι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί εμπίπτοντες στην δικαιοδοσία του Ηνωμένου Βασιλείου αναμετέδωσαν, τρεις φορές, εκδηλώσεις περιλαμβανόμενες στον κατάλογο του Βασιλείου της Δανίας, κατά τέτοιο τρόπο ώστε σημαντικό τμήμα του δανικού πληθυσμού να μην έχει τη δυνατότητα παρακολουθήσεως αυτών των εκδηλώσεων.
Report from the Commission to the Council, the European Parliament and the Economic and Social Committee on the Application of [the Directive] (COM(2001) 9 final) states that in three cases, television broadcasters under the jurisdiction of the United Kingdom have broadcast events listed by the Kingdom of Denmark in a way that prevented a substantial part of the Danish population from seeing those events.
Το Πρωτοδικείο υπενθύμισε, καταρχάς, ότι, κατά πάγια νομολογία, πρόσωπα άλλα από τους αποδέκτες μιας αποφάσεως δεν μπορούν να ισχυρισθούν ότι η απόφαση τα αφορά ατομικά, παρά μόνον αν η απόφαση αυτή τα θίγει λόγω ορισμένων ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών τους ή λόγω μιας πραγματικής καταστάσεως η οποία τα διακρίνει έναντι κάθε άλλου προσώπου και, ως εκ τούτου, τα εξατομικεύει κατά τρόπο ανάλογο προς αυτόν του αποδέκτη.
The Court of First Instance noted first of all that, according to well-established caselaw, persons other than those to whom a decision is addressed may claim to be individually concerned only if that decision affects them by virtue of certain attributes which are peculiar to them or by reason of circumstances in which they are differentiated from all other persons and by virtue of these factors distinguishes them individually just as in the case of the person to whom the decision is addressed.
149 Υπό τις περιστάσεις αυτές, παρά τους αθεμελίωτους ισχυρισμούς της Επιτροπής ως προς την ιδιομορφία της ραδιοτηλεοπτικής αγοράς του Ηνωμένου Βασιλείου (βλ., ανωτέρω, σκέψη 121 [της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως]), δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι τα δικαιώματα τηλεοπτικής αναμεταδόσεως εντός αυτού του κράτους μέλους των ποδοσφαιρικών αγώνων της τελικής φάσεως του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου της FIFA θα τα αγοράσουν οπωσδήποτε ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί εγκατεστημένοι εντός αυτού του κράτους.»
149 In those circumstances, notwithstanding the Commission’s unsupported allegations as to the specificity of the television broadcasting market in the United Kingdom (see paragraph 121 [of the judgment under appeal]), it cannot be assumed that the rights to broadcast the FIFA World Cup finals in that State will be acquired by broadcasters established in that State.’
Στη συνέχεια, το Πρωτοδικείο επισήμανε ότι η Infront έχει, για τα έτη 2002 και 2006, τα αποκλειστικά δικαιώματα τηλεοπτικής αναμεταδόσεως των αγώνων της τελικής φάσεως του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου της FIFA, η οποία περιλαμβάνεται στις μείζονος σημασίας εκδηλώσεις που επέλεξε το Ηνωμένο Βασίλειο και ενέκρινε η Επιτροπή, καθώς και ότι οι τηλεοπτικοί οργανισμοί που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία των λοιπών κρατών μελών είναι υποχρεωμένοι να συνάψουν σύμβαση με την Infront, υπό την ιδιότητά της ως ενδιάμεσου πωλητή των δικαιωμάτων αναμεταδόσεως αυτής της διοργανώσεως, προκειμένου να αποκτήσουν άδεια τηλεοπτικής αναμεταδόσεώς της 16.
It stated next that Infront held the exclusive television broadcasting rights to the 2002 and 2006 FIFA World Cup finals, which were included among the events of major importance for society chosen by the United Kingdom and approved by the Commission, and that television broadcasters under the jurisdiction of the other Member States had necessarily to deal with Infront in its capacity as broker of the broadcasting rights to the World Cup finals, for the purposes of obtaining licences to broadcast them on television. 16
Το Πρωτοδικείο επισήμανε ότι με τα μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο
It stated that the measures adopted by the United Kingdom imposed restrictions on
Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι το προσβαλλόμενο έγγραφο αφορά άμεσα την Infront, καθόσον καθιστά δυνατή την εφαρμογή του μηχανισμού αμοιβαίας αναγνωρίσεως εκ μέρους των λοιπών κρατών μελών των μέτρων που κοινοποίησε το Ηνωμένο Βασίλειο.
The Court of First Instance concluded from the foregoing that Infront was directly concerned by the contested letter in so far as it enabled the implementation of the mechanism of mutual recognition by the other Member States of the measures notified by the United Kingdom.
16 — Σκέψεις 160 και 161.
16 — Paragraphs 160 and 161.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-125/06 P επιβάλλονται στους οργανισμούς αυτούς περιορισμοί ως προς τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορούν να αποκτήσουν τα αποκλειστικά δικαιώματα αναμεταδόσεως, έτσι ώστε τα μέτρα αυτά, μολονότι δεν αφορούν ρητώς την Infront, περιορίζουν τη δυνατότητά της να διαθέτει ελεύθερα τα δικαιώματά της 17.
OPINION OF MR BOT — CASE C-125/06 P those broadcasters as to the conditions under which they might acquire exclusive broadcasting rights, so that those measures, even if they did not expressly cover Infront, impeded its ability freely to dispose of its rights. 17
Το Πρωτοδικείο υπενθύμισε ότι η Infront απέκτησε, κατ’ αποκλειστικότητα, τα επίμαχα δικαιώματα πριν τεθεί σε ισχύ το άρθρο 3α της οδηγίας και, κατά μείζονα λόγο, πριν από την έκδοση του προσβαλλομένου εγγράφου, οπότε αυτό την αφορά λόγω ειδικού χαρακτηριστικού της 18.
It noted that Infront acquired the rights in question exclusively, before the entry into force of Article 3a of the Directive and, a fortiori, before the adoption of the contested letter, with the result that the letter concerned Infront by reason of a characteristic peculiar to it. 18
V — Η αίτηση αναιρέσεως
V — The appeal
Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, να αποφανθεί επί της προσφυγής που άσκησε η Infront στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση, κρίνοντας την προσφυγή αυτή απαράδεκτη, και να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της εν λόγω υποθέσεως και της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.
The Commission claims that the Court should set aside the judgment under appeal, give final judgment on Infront’s application in the case which gave rise to the judgment under appeal by declaring it to be inadmissible, and order Infront to pay the costs arising from that case and the present appeal.
Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη βαρύνεται με παραβίαση ουσιωδών τύπων, για τον λόγο ότι ελήφθη άνευ διαβουλεύσεως του σώματος των Επιτρόπων, ενώ ο γενικός διευθυντής που το υπέγραψε δεν είχε καμία ειδική εξουσιοδότηση από το σώμα των Επιτρόπων 19.
The Court of First Instance held that the contested measure was vitiated by a breach of essential procedural requirements, on the ground that it was adopted without the College of Commissioners being consulted and that the Director-General who signed it had received no specific power from the College. 19
Με το διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο ακύρωσε
As set out in the operative part of the judgment under appeal, the decision of the Commission contained in its letter to the United Kingdom was annulled, the remainder of the action was dismissed, the
17 — Σκέψεις 162 έως 165.18 — Σκέψεις 166 και 167.19 — Σκέψη 177.
17 — Paragraphs 162 to 165.18 — Paragraphs 166 and 167.19 — Paragraph 177.
Η Infront ζητεί κατ’ ουσία να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, ζητεί δε την καταδίκη αυτή ακόμη και αν, ενδεχομένως, κηρυχθεί βάσιμη η αίτηση αναιρέσεως, σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, δεδομένου ότι η Επιτροπή ζητεί την μερική μόνο αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
Infront contends, in essence, that the appeal should be dismissed and the Commission ordered to pay the costs; it requests the award of costs, pursuant to Article 69(3) of the Rules of Procedure, even if the appeal is allowed, in view of the fact that the Commission is challenging the judgment under appeal only in part.
Η Επιτροπή βάλλει κατά της κρίσεως του Πρωτοδικείου περί του ότι η προσβαλλόμενη πράξη αφορά άμεσα και ατομικά την Infront, κατά την έννοια του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ, σύμφωνα με το οποίο κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο δύναται να ασκήσει προσφυγή κατά των αποφάσεων οι οποίες, μολονότι εκδόθηκαν ως αποφάσεις που απευθύνονται σε άλλο πρόσωπο, το αφορούν άμεσα και ατομικά.
The Commission challenges the Court of First Instance’s findings that Infront was directly, and individually, concerned by the contested measure, within the meaning of the fourth paragraph of Article 230 EC, under which any natural or legal person may institute proceedings against a decision which, although in the form of a decision addressed to another person, is of direct and individual concern to the former.
Θα εξετάσω διαδοχικά αυτές τις δύο αιτιάσεις.
I shall examine those two grounds of appeal successively.
Α — Επί της κρίσεως ότι η προσβαλλόμενη πράξη αφορά άμεσα την Infront
A — The finding that Infront was directly concerned by the contested measure
Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται, επομένως, ότι η πράξη αυτή έχει ως αποτέλεσμα να υποχρεώσει τα κράτη μέλη να επιβάλουν στους τηλεοπτικούς οργανισμούς υποχρεώσεις δυνάμενες να τους αποθαρρύνουν να αγοράσουν τα δικαιώματα αναμεταδόσεως των εκδηλώσεων τις οποίες αφορούν τα κοινοποιηθέντα μέτρα ή να τους αναγκάσουν να αποκτήσουν τα δικαιώματα αυτά σε τιμή χαμηλότερη αυτής που θα δέχονταν να καταβάλουν αν δεν είχαν ληφθεί τα μέτρα αυτά.
It states that that measure requires the Member States to impose obligations on television broadcasters which could dissuade them from purchasing the broadcasting rights to events covered by the notified measures or lead them to acquire those rights at a price lower than that which they would have been willing to pay in the absence of those measures.
Μια εταιρία συνδρομητικής τηλεοράσεως μπορεί να παραιτηθεί από την αγορά των δικαιωμάτων αναμεταδόσεως τέτοιων εκδηλώσεων εφόσον αυτές πρέπει να μεταδοθούν και από τηλεοπτικό οργανισμό ελεύθερης προσβάσεως που καλύπτει το 95 % του εδάφους του Ηνωμένου Βασιλείου.
A pay television company might decide not to acquire the broadcasting rights to such events as they must also be broadcast by a free-to-air broadcaster covering 95% of the territory of the United Kingdom.
Επομένως, υπάρχουν λιγότεροι δυνητικοί αγοραστές των δικαιωμάτων που έχει η Infront και, κατά συνέπεια, η εταιρία αυτή βρίσκεται σε λιγότερο πλεονεκτική εμπορική θέση.
Infront would therefore have fewer potential purchasers and find itself, as a result, in a worse business situation.
Εντούτοις, πρόκειται απλώς για έμμεσες οικονομικές συνέπειες.
However, these are only indirect economic consequences.
Η νομική θέση της εταιρίας δεν έχει μεταβληθεί.
Its legal position would remain unaltered.
Λόγοι αναιρέσεως και επιχειρήματα των διαδίκων
Pleas in law and arguments of the parties
Επικουρικώς, στην περίπτωση κατά την οποία γίνει δεκτό ότι αρκεί μια πράξη να επηρεάζει την οικονομική θέση του προσφεύγοντος προκειμένου να θεωρηθεί ότι τον αφορά άμεσα, η Επιτροπή προσάπτει στο Πρωτοδικείο ότι δεν εξέθεσε ποιες ήταν πραγματικά οι οικονομικές συνέπειες της προσβαλλομένης πράξεως όσον αφορά έναν ενδιάμεσο πωλητή όπως η Infront.
In the alternative, assuming that it would be sufficient for the applicant to be directly concerned by a measure if that measure affects its economic position, the Commission complains that the Court of First Instance did not explain what exactly the business consequences of the contested measure would be for a broker such as Infront.
Κατά την αναιρεσείουσα, οι συνέπειες αυτές, στην πραγματικότητα, είναι εντελώς αβέβαιες καθόσον, απ’ ό,τι γνωρίζει η Επιτροπή, ουδέποτε υπήρξε τηλεοπτικός οργανισμός εγκατεστημένος σε κράτος μέλος διαφορετικό του Ηνωμένου Βασιλείου και διατεθειμένος να καταβάλει το ποσό που ζητούσε η Infront προκειμένου να αποκτήσει το δικαίωμα αναμεταδόσεως της τελικής φάσεως του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου της
In reality, such consequences are entirely uncertain, because, to the Commission’s knowledge, there has never been a television broadcaster established in a Member State other than the United Kingdom which would have been willing to pay the sum expected by Infront for the right to broadcast the FIFA World Cup finals in the United Kingdom. Since the income of television
Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο δεν εξήγησε κατά ποίο τρόπο η προσβαλλόμενη πράξη θα επηρέαζε άλλως πως πλην εμμέσως την εμπορική κατάσταση της Infront.
The Commission submits that the Court of First Instance did not show that the two conditions required by the caselaw were satisfied, according to which, first, the measure at issue must affect the applicant’s legal situation and, second, its implementation must be purely automatic.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-125/06 P κανόνων, το Πρωτοδικείο παρέβλεψε τις συνέπειες του άρθρου 3α, παράγραφος 3, της οδηγίας.
OPINION OF MR BOT — CASE C-125/06 P broadcasters is generated from advertising directed at the national audience, national licence fees or national subscription fees, a potential purchaser, in order to make such an investment, would have to have sufficiently broad coverage within the United Kingdom or wish to refocus its business on those lines.