natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αντίθετα προς τα υποστηριζόμενα από το Dornier, έκρινε ότι οι υπηρεσίες αυτές δεν μπορούσαν να απαλλαγούν της καταβολής του εν λόγω φόρου κατ' εφαρμογήν του άρθρου 4, σημείο 16, στοιχείο c, του UStG.
By its third question, the national court asks the Court whether the psychotherapeutic treatment provided by Dornier may be exempted from VAT under Article 13A(l)(c) of the Sixth Directive, having regard, first, to the principle of neutrality inherent in the common system of VAT and, second, to the fact that the same treatment could have been provided on a tax-exempt basis by psychotherapists employed by Dornier if they had provided it not as employees but as self-employed taxable persons.
Το Dornier άσκησε προσφυγή κατά της πράξεως περί επιβολής φόρου για το 1990 ενώπον του Hessisches Finanzgericht, Kassel (Γερμανία).
The Court has held that the exemption envisaged in Article 13A(l)(c) of the Sixth Directive is not dependent on the legal form of the taxable person supplying the medical or paramedical services referred to in that provision.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Dornier άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Bundesfinanzhof, το οποίο αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα.
By its first question, the national court essentially asks whether the exemption from VAT provided for in Article 13A(l)(b) of the Sixth Directive applies to psychotherapeutic treatment given in the out-patient facility of a foundation governed by private law by qualified psychologists employed by the foundation who are licensed to carry out such treatment but are not doctors.
Η απάντηση στο ερώτημα αυτό παρουσιάζει ενδιαφέρον για την εξέταση του πρώτου ερωτήματος, το οποίο αφορά την ερμηνεία του στοιχείου δ' της ίδιας διατάξεως.
In this case, it is common ground that the psychotherapeutic treatment given in Dornier's out-patient facility by qualified psychologists generally constitutes services provided to the patients as an end in themselves and not as a means of better enjoying other types of services.
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει καταρχάς να δοθεί η απάντηση στο τρίτο ερώτημα.
In so far as that treatment is not ancillary to hospital or medical care, it is not an activity 'closely related' to services exempted under Article 13A(l)(b) of the Sixth Directive.
Με το τρίτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν η παρεχόμενη από το Dornier ψυχοθεραπευτική αγωγή μπορεί να τύχει της απαλλαγής από τον ΦΠΑ η οποία προβλέπεται στο άρθρο 13, Α παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας, λαμβανομένων υπόψη, αφενός, της αρχής της ουδετερότητας η οποία είναι συμφυής του κοινού συστήματος ΦΠΑ και, αφετέρου, του γεγονότος ότι η ίδια αγωγή θα μπορούσε να τύχει της εν λόγω απαλλαγής αν παρείχετο από ψυχοθεραπευτές ενεργούντες όχι υπό την ιδιότητα του απασχολουμένου στο Dornier, αλλά υπό την ιδιότητα του υποκειμένου στον φόρο ανεξάρτητρυ επαγγελματία.
Accordingly, the Court finds that psychotherapeutic treatment given in an out-patient facility of a foundation governed by private law by qualified psychologists who are not doctors is an activity 'closely related' to hospital or medical care within the meaning of Article 13A(l)(b) of the Sixth Directive only when such treatment is actually given as a service ancillary to the hospital or medical care received by the patients in question and constituting the principal service.
Συναφώς, τρ Δικαστήρισ έκρινε ήδη ότι η απαλλαγή στην οποία αναφέρεται το άρθρο 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας δεν εξαρτάται από τη νρμική μορφή του υπρκειμένρυ στσν φόρο που παρέχει τις μνημονευόμενες στις εν λόγω διατάξεις ιατρικές ή παραϊατρικές υπηρεσίες.
The term 'medical care' in Article 13A(l)(b) of the Sixth Directive must be interpreted as covering all provision of medical care envisaged in letter (c) of the same provision, including services provided by persons who are not doctors but who provide paramedical services, such as psychotherapeutic treatment given by qualified psychologists.
Η έννοια του πρώτου ερωτήματος του αιτούντος δικαστηρίου είναι κατ' ουσίαν αν η απαλλαγή από τον ΦΠΑ η οποία πρρβλέπεται στο άρθρο 13, Α, παράγραφρς 1, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας ισχύει για ψυχοθεραπευτική αγωγή παρεχόμενη στους χώρους εξωτερικών ιατρείων ενός ιδρύματος ιδιωτικού
By its second question, the national court asks, first, whether the term 'other duly recognised establishments of a similar nature' in Article 13A(l)(b) of the Sixth Directive presupposes a formal recognition procedure of an out-patient facility of a foundation governed by private law or whether recognition of such an establishment may also derive, for example, from the fact that the cost of treatment given there is assumed by the social security authorities in accordance with applicable rules, which apply equally to hospitals, centres for medical treatment and other establishments.
δικαίου μέσω διπλωματούχων ψυχολόγων απασχολούμενων από το ίδρυμα αυτό, PI οποίοι έχουν την άδεια να παρέχουν την αγωγή αυτή, αλλά δεν τους επιτρέπεται να ασκούν τη δραστηριότητα τους ως ιατρρί.
In the case in the main proceedings, it is therefore for the national court to determine, in the light of all of those factors, whether the refusal to recognise Dornier for the purposes of the exemption provided for in Article 13A(l)(b) of the Sixth Directive gives rise to an infringement of the principle of equal treatment as compared to other operators providing the same treatment in comparable situations.
Εν πρρκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι η ψυχρθεραπευτική αγωγή η ρπρία παρέχεται στους χώρσυς εξωτερικών ιατρείων τρυ Dornier, από διπλωματρύχους ψυχολόγους, συνιστά γενικώς υπηρεσία η οποία παρέχεται στους αποδέκτες της ως αυτοσκοπός και όχι ως μέσον για να απολαύσουν αυτοί υπό τις καλύτερες συνθήκες άλλες υπηρεσίες.
It is in this light that it is appropriate to take account of the fact that the social security authorities do not reimburse, or only partially reimburse, patients for the costs of psychotherapeutic treatment.
Εφόσον η εν λόγω ψυχρθεραπευτική αγωγή δεν έχει παρεπόμενρ χαρακτήρα εν σχέσει προς νοσοκομειακή ή ιατρική περίθαλψη, δεν εμπίπτει στην έννοια «στενά συνδεόμενες [...] πράξεις» με τις παροχές οι οποίες απαλλάσσονται δυνάμει του άρθρου 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας.
If Dormer's situation is comparable in this respect to that of other operators providing the same treatment, the mere fact that the cost of that treatment is not fully covered by the social security authorities does not justify a difference in the treatment of providers for VAT purposes.
Ο όρος «ιατρική περίθαλψη», ο οποίος περιλαμβάνεται στο άρθρο 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας, ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι καλύπτει το σύνολο των παροχών ιατρικής περιθάλψεως στις οποίες αναφέρεται η ίδια διάταξη υπό στοιχείο γ', ιδίως τις παροχές που πραγματοποιούνται από πρόσωπα μη έχοντα την ιδιότητα του ιατρού αλλά παρέχοντα παραϊατρικές υπηρεσίες, όπως η παρεχόμενη από διπλωματούχους ψυχολόγους ψυχοθεραπευτική αγωγή.
By its fourth question, the national court asks whether, in circumstances such as those in the main proceedings, the provisions of Article 13A(l)(b) and (c) of the Sixth Directive may be relied on by a taxable person before a national court in order to obtain an exemption for treatment provided by it.
Η έννοια του δευτέρου ερωτήματος του αιτούντος δικαστηρίου είναι, αφενός, αν η έκφραση «άλλα ιδρύματα της αυτής φύσεως, δεόντως αναγνωρισμένα», η οποία περιλαμβάνεται στο άρθρο 13, Α παράγραφος 1, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας, προϋποθέτει τυπική διαδικασία αναγνωρίσεως της υπηρεσίας επισκέψεως ασθενών σε χώρους εξωτερικών ιατρείων ενός ιδρύματος ιδιωτικού δικαίου ή αν η αναγνώριση τέτοιου ιδρύματος μπορεί επίσης να απορρέει, παραδείγματος χάριν, από το γεγονός ότι τα έξοδα της παρεχόμενης εντός του ιδρύματος αγωγής αναλαμβάνουν οι φορείς κοινωνικής ασφαλίσεως σύμφωνα με τις ρυθμίσεις οι οποίες ισχύουν, κατά τον ίδιο τρόπο, για τα νοσοκομειακά ιδρύματα, για τα κέντρα ιατρικής περιθάλψεως καθώς και για άλλα ιδρύματα και, αφετέρου, αν το γεγονός ότι οι φορείς κοινωνικής ασφαλίσεως δεν αποδίδουν, ή αποδίδουν μόνον εν μέρει, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι αποδέκτες των εν λόγω υπηρεσιών δικαιολογεί την κατάργηση της απαλλαγής.
The taxable person may therefore rely directly, in the national court, on Article 13A(l)(b) of the Sixth Directive to contest the application of a rule of national law requiring that the treatment be provided under medical supervision. However, it also follows from the answer to the second question that, in order for it to obtain recognition as an 'other duly recognised establishment of a similar nature' and thus to benefit from the exemption provided for in Article 13A(l)(b) of the Sixth Directive, the national court must determine, in the light of all the relevant factors, in particular the circumstances of the case in the main proceedings, whether the taxable person satisfies the conditions of application of that exemption.
Αν η κατάσταση τσυ Dornier είναι συναφώς συγκρίσιμη προς εκείνη άλλων επιχειρηματιών που παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες, το γεγονός και μόνον ότι το κόστος των παροχών αυτών δεν επιβαρύνει πλήρως τους οργανισμούς κοινωνικής ασφαλίσεως δεν δικαιολογεί διαφορετική μεταχείριση μεταξύ παρεχόντων υπηρεσίες όσον αφορά την υποβολή στον ΦΠΑ
However, the term "medical care" in that provision must be interpreted as covering all provision of medical care envisaged in letter (c) of the same provision, including services provided by persons who are not doctors but who give paramedical services, such as psychotherapeutic treatment given by qualified psychologists.
Με το τέταρτρ ερώτημα, τρ αιτούν δικαστήριο ερωτά εάν, υπό συνθήκες όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, ένας υποκείμενος στον φόρρ μπρρεί να επικαλεστεί τις διατάξεις του άρθρου 13, Α
Recognition of an establishment for the purposes of Article 13A(l)(b) of the Sixth Directive 77/388 does not presuppose a formal recognition procedure; nor must such recognition necessarily derivepom national tax law provisions. Where the national rules pertaining to recognition contain restrictions which exceed the limits of the discretion allowed to Member States under that provision, it is for the national court to determine, in the light of au the relevant facts, whether a taxable person must none the less be
Εν προκειμένω, από τη δοθείσα στο δεύτερο ερώτημα απάντηση προκύπτει ότι οι εθνικοί κανόνες περί αναγνωρίσεως ιδρύματος ενόψει της χορηγήσεως της απαλλαγής η οποία προβλέπεται στο άρθρο 13, Α παράγραφος 1, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας, ενέχουν περιορισμό μη συμβατό με τα οριζόμενα στη διάταξη αυτή.
Since the exemption envisaged in Article 13A(l)(c) of the Sixth Directive 77/388 is not dependent on the legal form of the taxable person providing the medical or paramedical services referred to in that provision, psychotherapeutic treatment provided by a foundation governed by private law and given by psychotherapists employed by the foundation may benefit from that exemption.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
In circumstances such as those in the main proceedings, Article 13A(l)(b) and (c) of the Sixth Directive 77/388 may be relied on by a taxable person before a national court in order to contest the application of rules of national law which are incompatible with mat provision.'
Η αναγνώριση ενός ιδρύματος κατά την έννοια του άρθρου 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο β, της έκτης οδηγίας 77/388 δεν προϋποθέτει τυπική διαδικασία αναγνωρίσεως η δε αναγνώριση αυτή δεν πρέπει κατ' ανάγκη να προκύπτει από εθνικές διατάξεις φορολογικού χαρακτήρα Όταν οι εθνικές κανόνες περί αναγνωρίσεως περιλαμβάνουν περιορισμούς οι οποίοι βαίνουν πέραν των ορίων της εξουσίας εκτιμήσεως που παρέχει στα κράτη μέλη η διάταξη αυτή, απόκειται στο εθνικό δικαστήριο να καθορίσει, βάσει του συνόλου των ασκούντων επίδραση στοιχείων, αν ένας υποκείμενος στον φόρο πρέπει ωστόσο να θεωρείται ως "άλλο ίδρυμα της αυτής φύσεως δεόντως αναγνωρισμένο' κατά την έννοια της διατάξεως αυτής
'(1) Psychotherapeutic treatment, given in an out-patient facility by a foundation employing qualified psychologists who are licensed medical practitioners but who are not registered as doctors, qualifies as "medical care", and therefore not as "closely related activities" to such care, within the meaning of Article 13(A)(1)(b) of Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment. It is for the national court to establish, in the light of all relevant factors, whether the taxable person is a "duly recognised establishment of a similar nature" within the meaning of Article 13(A)(1)(b) of the Sixth Directive.
Δεδομένου ότι η απαλλαγή στην οποία αναφέρεται το άρθρο 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο γ, της έκτης οδηγίας 77/388 δεν εξαρτάται από τη νομική μορφή του
(3) The exemptions provided for in Article 13(A)(1)(b) and (c) of the Sixth Directive 77/388/EEC may be relied upon by a taxable person in order to oppose national rules incompatible with that provision.'
Πρότεινε οτσ Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
(Failure of a Member State to fulfil obligations — Social security — Articles 69 and 71 of Regulation (EEC) No 1408/71 — Unemployment benefit — Frontier workers — Retention of benefit entitlement when seeking employment in another Member State) (Fifth Chamber)
Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να καθορίσει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα κρίσιμα στοιχεία, αν ο υποκείμενος στον φόρο αποτελεί "ίδρυμα της αυτής φύσεως, δεόντως αναγνωρισμένο", κατά την έννοια του άρθρου 13, Α παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας.
When Mr Lorenz, a Netherlands resident who was a frontier worker in Germany, became wholly unemployed, he drew unemployment benefit borne by the Netherlands institutions, in accordance with Article 71(l)(a)(ii) of Regulation No 1408/71.
Η απαλλαγή του άρθρου 13, Α παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας 77/388 δεν εξαρτάται από τη νομική μορφή του υποκειμένου στον φόρο που παρέχει τις μνημονευθείσες ιατρικές ή παραϊατρικές υπηρεσίες.
The Commission submits that the Netherlands administrative practice of denying the benefit of the arrangements set up by Article 69 of Regulation No 1408/71 to wholly unemployed frontier workers covered by Article 71(l)(a)(ii) of that regulation who are resident in the Netherlands and wish to go to another Member State in order to seek employment there infringes those provisions.
Ο υποκείμενος στον φόρο μπορεί να επικαλεστεί τις απαλλαγές του άρθρου 13, Α παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', της έκτης οδηγίας 77/388 για να αντιταχθεί σε μη σύμφωνη προς τη διάταξη αυτήν εθνική νομοθετική ρύθμιση.»
In its defence, the Netherlands Government submits first, that, as is apparent from the provision's very wording, in order for Article 69 of Regulation No 1408/71 to apply the unemployed person must derive his entitlement to unemployment benefit from the national legislation itself under the conditions laid down by it and not from another provision of Regulation No 1408/71 which, like Article 71(l)(a)(ii), attaches the person concerned to the national legislation by means of a fiction.
Υποθ. C-311/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων
First, as the Commission has correctly stated, it is clear from the very wording of Article 71(l)(a)(ii) of Regulation No 1408/71 that a wholly unemployed frontier worker is to receive benefits in accordance with the provisions of the legislation of the Member State in whose territory he resides.
«Παράβαση κράτους μέλους— Κοινωνική ασφάλιση — Άρθρα 69 και 71 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 — Παροχές ανεργίας — Μεθοριακοί εργαζόμενοι — Διατήρηση του δικαιώματος λήψεως παροχών σε περίπτωση αναζητήσεως εργασίας σε άλλο κράτος μέλος» (Πέμπτο τμήμα)
71(l)(a)(ii) on the basis of a legal fiction according to which he must, for the purposes of application of that legislation, be regarded as having been subject thereto while last employed is therefore not such as to affect the conclusion that such a worker falls, in this area, within the competence of the State of residence alone.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 7 Αυγούστου 2001, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, με το να αρνείται στους ευρισκόμενους σε πλήρη ανεργία μεθοριακούς εργαζομένους την ευχέρεια να χρησιμοποιήσουν την προβλεπόμενη στο άρθρο 69 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, δυνατότητα να μεταβρύν, υπό τις πρρϋπρθέσεις πσυ καθρρίζρνται στην εν λόγω διάταξη, σε ένα ή σε περισσότερα κράτη μέλη προς αναζήτηση εργασίας διατηρώντας ταυτόχρρνα τρ δικαίωμα τρυς σε παροχές ανεργίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 69 και 71 του εν λόγω κανονισμού.
Article 69 of Regulation No 1408/71 must be interpreted as applying to wholly unemployed frontier workers covered by Article 71 (1)(a)(ii) of that regulation, so that the Member State in which such workers reside is obliged to ensure, under the conditions laid down by Article 69, that their right to unemployment benefits is retained.
Ο Η.
The Court:
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
(Failure of a Member State to fulfil obligations —Article 28 EC — Prohibition on marketing under the name limpiador con lejía (cleaner with bleach) of goods lawfully manufactured and marketed in other Member States where their active chlorine content is less than 35 g/l) (Fifth Chamber)
*1) Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, με το να αρνείται στους ευρισκόμενους σε πλήρη ανεργία μεθοριακούς εργαζομένους την ευχέρεια να χρησιμοποιήσουν την προβλεπόμενη στο άρθρο 69 του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, δυνατότητα να μεταβούν, υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην εν λόγω διάταξη, σε ένα ή σε περισσότερα κράτη μέλη προς αναζήτηση εργασίας διατηρώντας ταυτόχρονα το δικαίωμα τους σε παροχές ανεργίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 69 και 71 του εν λόγω κανονισμού
By application lodged at the Court Registry on 19 September 2001, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by refusing access to the Spanish market under the name of 'limpiador con lejía' ('cleaner with bleach') or similar to products lawfully manufactured and marketed in other Member States where their active chlorine content is less than 35 grams per litre, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under Article 28 EC.
Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα»
It is not disputed by the parties and is, moreover, expressly admitted by the Spanish Government that refusal to grant access to the Spanish market under the name 'limpiador con lejía' or similar to products lawfully manufactured and marketed in other Member States where their chlorine content is less than 35 g/l constitutes a measure having equivalent effect within the meaning of Article 28 EC.
Πρότεινε στσ Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
The parties however disagree as to whether that obstacle to the free movement of goods may be justified in the light of public health or consumer protection.
— να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.»
Where those requirements are met, there is no reason to doubt that the level of safety thus prescribed suffices to guarantee adequate and appropriate protection of consumers.
6 Νοεμβρίου 2003
Orders the Kingdom of Spain to pay the costs.'
Εάν τηρούνται οι απαιτήσεις αυτές, δεν υπάρχει κανένας λόγρς να αμφισβητηθεί τρ γεγρνός ότι τρ ρύτως καθρριζόμενρ επίπεδρ ασφαλείας αρκεί για να εξασφαλιστεί επαρκής και πρόσφορη προστασία των καταναλωτών.
By application lodged at the Court Registry on 24 December 2001, the Kingdom of the Netherlands brought an action for annulment of Commission Decision 2001/739/EC of 17 October 2001 on the total amount of Community aid for the eradication of classical swine fever in the Netherlands in 1998, in so far as the determination of the total amount of Community financial aid for the eradication of classical swine fever in the Netherlands in 1998 provides for a reduction of 25% of the compensation paid to farmers.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
First part of the second plea and fourth plea
*1) Το Βασίλειο της Ισπανίας εμποδίζοντας την πρόσβαση στην ισπανική αγορά με την ονομασία "limpiador con lejía" (απορρυπαντικό με χλωρίνη) ή με παρόμοια ονομασία προϊόντων τα οποία νομίμως παρασκευάζονται και διατίθενται στο
The first part of the second plea and the fourth plea put forward in the present case are identical to the first part of the second plea and the fourth plea in Case C-293/00 Netherlands ν Commission [2003] ECR 1-0000, in which judgment has been given today. As those pleas were rejected in that case (see paragraphs 20 to 30), and in the absence of any new arguments on the part of the Netherlands Government as regards the present case, those pleas must be rejected on the same grounds.
Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα»
At points 137 to 149 and 184 to 194 of her Opinion, the Advocate General has stated her reasons for concluding that the complaints put forward by the Commission in respect of the fight against classical swine fever in 1998 reveal no manifest error of assessment on the Commission's part.
Να καταδικαστεί το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.»
Advocate General C. Stix-Hackl delivered her Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 26 June 2003.
Υποθ.
See Case C-293/00.
C-501/01 Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Γεωργία
Case C-4/01 Serene Martin, Rohit Daby, Brian Willis ν South Bank University Social policy
Επί του πρώτου σκέλους του δευτέρου λόγου ακυρώσεως και επί του τετάρτου λόγου ακυρώσεως
Preliminary ruling (Directive 771187¡EEC — Safeguarding of employees' rights in the event of transfers of undertakings, businesses or parts of businesses — Early retirement and associated benefits) (Sixth Chamber)
Το πρώτρ σκέλος του δεύτερου λόγου ακυρώσεως και ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πσυ πρρβάλλρνται στην παρρύσα υπόθεση είναι πανομοιότυπα με το πρώτρ σκέλος του δεύτερου λόγρυ ακυρώσεως και τον
By order of 5 January 2001 the Employment Tribunal, Croydon, referred to the Court for a preliminary ruling nine questions on the interpretation of Article 3 of Council Directive 77/187/EEC of 14 February 1977 on the approximation of the laws of the Member States relating to the safeguarding of employees' rights in the event of transfers of undertakings, businesses or parts of businesses.
τέταρτρ λόγρ ακυρώσεως που πρρβάλλρνται στην υπόθεση C-293/00, Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής, επί της οποίας εκδίδεται σήμερα απόφαση (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).
Those questions were raised in proceedings between Ms Martin, Mr Daby and Mr Willis ('the applicants') and their last employer, South Bank University ('SBU'), concerning the terms upon which they can take early retirement.
Δεδομένου ότι οι λόγοι αυτοί απορρίφθηκαν στην εν λόγω υπόθεση (βλ. σκέψεις 20 έως 30) και δεδομένου ότι η Ολλανδική Κυβέρνηση δεν έχει προβάλει συναφώς νέα επιχειρήματα σχετικά με την παρούσα υπόθεση, σι λόγρι αυτρί πρέπει να απρρριφθούν με τρ ίδιο σκεπτικό.
The applicants claim to be able to benefit from the early retirement terms offered by their previous employer, which formed part of the National Health Service ('NHS'), on the ground that their employment entity was transferred from the NHS to SBU.
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως και επί του δεύτερου σκέλους του δεύτερου λόγου ακυρώσεως
Prior to 1 November 1994, the applicants were employed as nursing lecturers at the Redwood College of Health Studies ('Redwood College'), which formed part of the NHS.