natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η προβλεπόμενη από το άρθρο 253 ΕΚ υποχρέωση αιτιολογήσεως περιορίζεται, κατ’ αρχήν, στην παράθεση των λόγων για τους οποίους μια συγκεκριμένη κατηγορία επιχειρηματιών επωφελείται ενός συγκεκριμένου μέτρου, αλλά δεν συνεπάγεται ότι πρέπει να δικαιολογηθεί ο αποκλεισμός όλων των άλλων επιχειρηματιών που δεν βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση.
The obligation to state reasons laid down by Article 253 EC is in principle restricted to the reasons for which a given category of operators is to benefit from a given measure and does not mean that it is necessary to justify the exclusion of all other operators which are not in a comparable situation.
Συγκεκριμένα, δεδομένου ότι ο αριθμός των κατηγοριών που αποκλείονται από το ευεργέτημα ενός μέτρου είναι εν δυνάμει απεριόριστος, δεν είναι δυνατό να απαιτείται από τα κοινοτικά όργανα να παρέχουν ειδική αιτιολογία για καθεμία από αυτές.
Since the number of categories excluded from the benefit of a measure is potentially unlimited, the Community institutions cannot be under a duty to provide specific reasoning in relation to each of them.
Αντιθέτως, όταν οι ωφελούμενοι από την πράξη, αφενός, και άλλοι αποκλεισθέντες επιχειρηματίες, αφετέρου, βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση, το κοινοτικό όργανο που εκδίδει την πράξη οφείλει να παραθέτει, στο πλαίσιο ειδικής αιτιολογίας, σε ποιον βαθμό η κατ’ αυτόν τον τρόπο καθιερωθείσα διαφορετική μεταχείριση είναι αντικειμενικώς δικαιολογημένη.
None the less, where the beneficiaries of the measure, on the one hand, and other excluded operators, on the other, are in a comparable situation, the Community institution which is the author of the act is under a duty to explain in what way the difference in treatment thus introduced is objectively justified and to give specific reasons in that regard.
Κρατική ενίσχυση η οποία συνεπάγεται βελτίωση της οικονομικής καταστάσεως της ωφελούμενης επιχειρήσεως χωρίς να είναι αναγκαία για την επίτευξη των προβλεπομένων από το άρθρο 87, παράγραφος 3, ΕΚ σκοπών δεν δύναται να θεωρηθεί ότι συμβιβάζεται με την κοινή αγορά.
State aid which improves the financial situation of the recipient undertaking without being necessary for the attainment of the objectives laid down by Article 87(3) EC cannot be considered compatible with the common market.
Η διαπίστωση της μη αναγκαιότητας μιας ενισχύσεως μπορεί, ιδίως, να απορρέει από το γεγονός ότι η υλοποίηση του προς ενίσχυση σχεδίου άρχισε, ή μάλιστα ολοκληρώθηκε, από
A finding that an aid measure is not necessary can arise in particular from the fact that the aid project has already been started, or even completed, by the undertaking concerned prior to the
(βλ. σκέψεις 81-82)
(see paras 81, 82)
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-390/06
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-390/06
I — Η σχετική εθνική νομοθεσία
MAZÁKdelivered on 27 November 2007
Α — Προϊσχύσαν καθεστώς ενισχύσεων
I — Relevant national legislation
Η υπό κρίση αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά το κύρος της αποφάσεως της Επιτροπής SG(2000)D/105754, της 12ης Ιουλίου 2000, με την οποία κρίθηκε ότι συμβιβάζεται με τη Συνθήκη ένα καθεστώς επενδυτικών ενισχύσεων στις μειονεκτούσες περιοχές της Ιταλίας 2 (στο εξής: επίδικη απόφαση).
The present request for a preliminary ruling concerns the validity of Commission Decision SG(2000)D/105754 of 12 July 2000 declaring compatible with the Treaty an aid scheme for investment in the less-favoured regions of Italy 2 (‘the contested decision’).
Με τον νόμο 488 της 19ης Δεκεμβρίου 1992 3(στο εξής: νόμος 488/92), ο Ιταλός νομοθέτης έλαβε χρηματοδοτικά μέτρα που αποσκοπούσαν στο να ενθαρρύνουν τις εταιρίες για την ανάπτυξη ορισμένων παραγωγικών δραστηριοτήτων σε μειονεκτούσες περιοχές της χώρας.
In Law No 488 of 19 December 1992 3(‘Law No 488/92’), the Italian legislature put in place financial measures intended to encourage companies to develop certain productive activities in less-favoured regions of the country.
Με απόφαση της 21ης Μαΐου 1997 4(στο εξής: απόφαση του 1997), η Επιτροπή αποφάσισε να μη διατυπώσει αντιρρήσεις, έως τις 31 Δεκεμβρίου 1999, έναντι του καθεστώτος κρατικών ενισχύσεων 5το οποίο στηρίζεται στον νόμο 488/92 και σε διάφορες διατάξεις περί εφαρμογής του εν λόγω νόμου.
(‘the 1997 decision’), the Commission decided, with effect until 31 December 1999, not to raise any objections to the State aid scheme 5 based on Law No 488/92 and various provisions implementing that Law.
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο της εκδικάσεως αγωγής αποζημιώσεως που άσκησε η ιταλική εταιρία Nuova Agricast κατά του Ιταλικού Δημοσίου.
The reference was made in the course of an action for damages brought by the Italian company Nuova Agricast against the Italian State.
Η Nuova Agricast ισχυρίζεται, κατ’ ουσίαν, ότι υπέστη ζημία λόγω του ότι δεν δύναται να είναι δικαιούχος ενός καθεστώτος κρατικών ενισχύσεων που ενέκρινε η Επιτροπή με την επίδικη απόφαση και ζητεί να προσδιορισθεί σε ποια έκταση οι ιταλικές αρχές μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνες προς τούτο.
In essence, Nuova Agricast claims it has suffered damage by reason of the fact that it cannot be a beneficiary of a State aid scheme authorised by the Commission in the contested decision and seeks to establish the extent to which the Italian authorities may be held liable for this.
3.4 — EE C 242, σ. 4.
3.4 — OJ 1997 C 242, p. 4.
5 — Τούτο σημαίνει ότι, κατόπιν προκαταρκτικής εξετάσεως του καθεστώτος, η Επιτροπή θεώρησε ότι δεν υπήρχε λόγος να διατυπώσει αντιρρήσεις έναντι του καθεστώτος ενισχύσεων που κοινοποίησε το κράτος μέλος.
5 — This means that after a preliminary examination of the scheme, the Commission considered that there was no reason to object to the aid scheme which was notified by the Member State.
1 — Γλώσσα του πρωτοτύπου: η αγγλική.2 — EE C 278, σ. 26.
1 — Original language: English.2 — OJ 2000 C 278, p. 26.
ε) α) Οι χρηματοοικονομικοί πόροι κάθε έτους εδιαιρούντο σε δύο ίσα μέρη και εχορηγούντο μέσω δύο προσκλήσεων υποβολής αιτήσεων.
(a) The financial resources of each year were divided in two equal parts and allocated through two invitations to apply.
Επί τη βάσει των διαθεσίμων του έτους το οποίο αφορούσαν οι πόροι, μπορούσε να τροποποιηθεί με διάταγμα του Υπουργού ο τρόπος κατανομής των κονδυλίων, ιδίως χορηγώντας τους διαθέσιμους πόρους μέσω μίας μόνο προσκλήσεως υποβολής αιτήσεων.
On the basis of the funds available in the year to which the resources related, the rules for the distribution of funds could be modified by Ministerial decree, in particular by allowing the funds in question to be allocated through a single invitation to apply.
β) Οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο προσκλήσεως υποβολής αιτήσεων εξετάζονταν από αρμόδια πιστωτικά ιδρύματα, τα οποία απένεμαν βαθμούς βάσει κανονιστικών κριτηρίων (στην ιταλική γλώσσα «indicatori», στο εξής: δείκτες).
(b) The applications submitted under an invitation to apply were examined by competent credit institutions, which attributed marks based on regulatory criteria (in Italian ‘indicatori’, hereinafter ‘indicators’).
Οι επιχειρήσεις των οποίων οι αιτήσεις εγγράφηκαν σε περιφερειακό πίνακα, πλην όμως οι οποίες δεν μπορούσαν να τύχουν ενισχύσεως λόγω του ότι οι διαθέσιμοι πόροι υπολείπονταν του συνολικού απαιτούμενου ποσού των αιτηθεισών ενισχύσεων, μπορούσαν είτε να επανυποβάλουν το ίδιο σχέδιο, μία μόνο φορά, στην αμέσως επόμενη συναφή πρόσκληση υποβολής αιτήσεων, χωρίς τροποποίηση των σχετικών δεικτών αξιολογήσεως (πρόκειται για την επονομαζόμενη «αυτόματη εγγραφή») είτε να παραιτηθούν της «αυτόματης εγγραφής» και να επανυποβάλουν το ίδιο σχέδιο τροποποιώντας όμως ορισμένους δείκτες αξιολογήσεως, προκειμένου να καταστήσουν την αίτηση πιο ανταγωνιστική και να περιληφθούν στον πίνακα κατατάξεως της επόμενης «συναφούς προσκλήσεως» 7(πρόκειται για την επονομαζόμενη «αναδιατύπωση» της αιτήσεως).
(e) Undertakings whose applications were placed on a regional list but which could not benefit from the support measures because the available funds fell short of the amount required to cover all the measures requested could either resubmit the same project, once only, in the first appropriate invitation thereafter, without amending the relevant assessment indicators (known as ‘automatic inclusion’), or waive ‘automatic inclusion’ and resubmit the same project but with amendments to some of the assessment indicators, in order to make the application more competitive, joining the list of the next ‘appropriate invitation’ 7(known as ‘revision’ of the application).
Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, οι προβλεπόμενοι για τις αρχικές αιτήσεις όροι διατηρούνταν σε ισχύ προς τον σκοπό της επιλεξιμότητας των δαπανών, πράγμα που είχε ως συνέπεια ότι η ενίσχυση μπορούσε να καλύπτει και τις δαπάνες που είχαν πραγματοποιηθεί από την ημερομηνία υποβολής της πρώτης αιτήσεως.
In both cases, the conditions laid down for the original applications were maintained as valid for the purposes of the eligibility of the expenditure, which meant that the support measures were also to be allocated in respect of expenditure incurred as from the date of the first application.
6 — Εκτός από τις δαπάνες για μηχανολογικό σχεδιασμό και μελέτες καθώς και για την αγορά και χωροταξική διευθέτηση του γαιοτεμαχίου της επιχειρήσεως, οι οποίες ήσαν επιλέξιμες εφόσον είχαν πραγματοποιηθεί εντός των δώδεκα μηνών που προηγήθηκαν της ημερομηνίας υποβολής της αιτήσεως.
6 — Except for expenditure on engineering plans and studies and on the purchase and organisation of company land, which was eligible from 12 months preceding the date on which the application was submitted.
7 — Ως «συναφής» πρόσκληση νοείται η πρόσκληση που αφορά τα μέτρα ενισχύσεως του ίδιου οικονομικού κλάδου.
7 — An ‘appropriate’ invitation is an invitation relating to support measures in the same economic sector.
γ) Εν συνεχεία, το αρμόδιο υπουργείο κατήρτιζε περιφερειακούς πίνακες κατατάξεως των αιτήσεων βάσει των βαθμών που ελήφθησαν κατόπιν της ως άνω εξετάσεως και θέσπιζε διάταγμα σχετικά με την κατανομή των ενισχύσεων στους αιτούντες κατά φθίνουσα σειρά βαθμολογίας, αρχίζοντας με τον πρώτο αιτούντα και μέχρις εξαντλήσεως των διαθέσιμων κονδυλίων για κάθε πίνακα.
(c) Thereafter, the competent Ministry established regional rankings of the applications on the basis of marks obtained pursuant to this examination and adopted a decree on the allocation of the aid to the applicants in descending order, starting with the first, until the funds available for each list were exhausted.
Β — Νέο καθεστώς ενισχύσεων
B — New aid scheme introduced on the occasion of the last invitation organised on the basis of the preceding scheme and approved by the Commission up to 31 December 1999, which were considered eligible for aid but were not cleared because insufficient financial resources were allocated to that invitation, will exceptionally be eligible.’
κρατικών ενισχύσεων που αυτές θέσπισαν ιταλικές αρχές σύμφωνα με τον νόμο 488/92.
On 18 November 1999, the Italian authorities notified to the Commission 8 a State aid scheme adopted by the Italian authorities pursuant to Law No 488/92.
Το καθεστώς αποτελούσε, στην πραγματικότητα, μια προέκταση, συνοδευόμενη από τροποποιήσεις, του προϊσχύσαντος καθεστώτος ενισχύσεων ώστε να παραταθεί η ισχύς του από 1ης Ιανουαρίου 2000.
The scheme was in fact a modified extension of the old aid scheme from 1 January 2000.
Κατόπιν των τροποποιήσεων που εισήγαγαν στο καθεστώς οι ιταλικές αρχές, η Επιτροπή εξέδωσε, στις 12 Ιουλίου 2000, τη επίδικη απόφαση, με την οποία ανέφερε ότι δεν είχε την πρόθεση να διατυπώσει αντιρρήσεις έναντι του κοινοποιηθέντος καθεστώτος έως τις 31 Δεκεμβρίου 2006.
Following alterations to the scheme by the Italian authorities, on 12 July 2000 the Commission issued the contested decision, in which it stated that it did not intend to raise any objections to the notified scheme with effect until 31 December 2006.
Η επίδικη απόφαση περιέχει μια μεταβατική διάταξη η οποία ορίζει:
The contested decision contains a transitional provision which states:
Οι ως άνω κανόνες του εθνικού δικαίου ορίζουν ότι οι επιδοτήσεις μπορούσαν να χορηγηθούν επί τη βάσει «των δαπανών που θεωρούντο επιλέξιμες για τα προγράμματα τα οποία υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της τελευταίας συναφούς προσκλήσεως υποβολής αιτήσεων, εγκρίθηκαν, αλλά δεν έλαβαν ενίσχυση λόγω ανεπάρκειας των χρηματοοικονομικών πόρων.»
These national rules provide that support measures could be granted on the basis ‘of the expenditure held to be eligible in the context of programmes relating to the last appropriate invitation to apply for support measures, which had been examined and approved but had not been supported because the necessary financial resources were not available’.
«Αποκλειστικά και μόνο στο πλαίσιο της πρώτης εφαρμογής του εν λόγω καθεστώτος, ήτοι στο πλαίσιο της πρώτης προσκλήσεως υποβολής αιτήσεων που θα δημοσιευθεί υπό το κράτος του εν λόγω καθεστώτος και υπό την επιφύλαξη της προϋποθέσεως ότι οι αιτήσεις ενισχύσεως πρέπει σε κάθε περίπτωση να υποβάλλονται πριν την έναρξη εκτελέσεως του επενδυτικού σχεδίου, θα
‘Only on the occasion of the first implementation of the scheme in question, that is to say on the occasion of the first invitation to apply for support measures to be organised on the basis of the scheme in question, it being understood that applications for aid must in any case be introduced before work is started on the investment project, applications
8 — Το καθεστώς καταχωρίσθηκε από την Επιτροπή με τον αριθμό N 715/99.
8 — The scheme was registered by the Commission under No N 715/99.
166, της 18ης Ιουλίου 2000.10 — GURI αριθ.
9 — GURI No 166, 18 July 2000.10 — GURI No 175, 28 July 2000.
II — Ιστορικό της διαφοράς
II — Factual background
Το νέο καθεστώς ενισχύσεων, το οποίο εγκρίθηκε με τη επίδικη απόφαση, δεν διατήρησε σε ισχύ, προς τον σκοπό του προσδιορισμού των επιλέξιμων δαπανών, τις προϋποθέσεις που ήσαν εφαρμοστέες επί της αρχικής αιτήσεως της Nuova Agricast.
The new aid scheme, authorised by the contested decision, did not maintain as valid, for the purposes of determining the expenditure that was eligible, the conditions which were applicable to Nuova Agricast’s initial application.
Η αναδιατυπωθείσα αίτηση της εν λόγω εταιρίας απορρίφθηκε και, ως εκ τούτου, αυτή δεν συμπεριελήφθη στον σχετικό περιφερειακό πίνακα.
Its revised application was rejected and thus not listed in the relevant regional list.
Στο πλαίσιο του προϊσχύσαντος καθεστώτος ενισχύσεων, η Nuova Agricast υπέβαλε αίτηση κρατικής ενισχύσεως απαντώντας στην τρίτη συναφή πρόσκληση, η οποία αφορούσε το πρώτο εξάμηνο του 1998.
Under the old aid scheme, Nuova Agricast submitted an application for State aid in response to the third appropriate invitation, which concerned the first semester of 1998.
Η αίτησή της συμπεριελήφθη στον περιφερειακό πίνακα για την περιοχή της Απουλίας, ο οποίος εγκρίθηκε με διάταγμα του ΥΒΕΒ της 14ης Αυγούστου 1998.
Its application was included in the regional list for the region of Apulia, approved by decree of the MICA on 14 August 1998.
III — Η διαδικασία ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου και το υποβληθέν ερώτημα
III — Proceedings before the national court and the question referred
Λαμβανομένης υπόψη της κατατάξεώς της στον περιφερειακό πίνακα και της ανεπάρκειας διαθέσιμων πόρων, η Nuova Agricast δεν έλαβε τα κονδύλια που είχε ζητήσει με την αίτησή της.
Given its ranking in the regional list and the insufficiency of available funds, it did not receive the funds it had applied for.
Η Nuova Agricast άσκησε αγωγή ενώπιον του Tribunale ordinario di Roma (Ιταλία) κατά του αρμοδίου ιταλικού υπουργείου [ήτοι του Ministero delle Attività Produttive (Υπουργείου Παραγωγικών Δραστηριοτήτων), στο οποίο περιήλθαν οι αρμοδιότητες του ΥΒΕΒ] προς αποκατάσταση των ζημιών που φέρεται ότι υπέστη λόγω μη καταβολής της αιτηθείσας κρατικής ενισχύσεως.
Nuova Agricast brought an action before the Tribunale ordinario (District Court) di Roma (Italy) against the competent Italian Ministry (the Ministero delle Attività Produttive, which has taken over the powers of the MICA) for damages allegedly suffered by it as a consequence of the non-payment of the State aid that it had applied for.
Εν συνεχεία, δημοσιεύθηκε μια τέταρτη πρόσκληση υποβολής αιτήσεων, η οποία αφορούσε το δεύτερο εξάμηνο του 1998.
A fourth invitation, concerning the second semester of 1998, was published.
Η Nuova Agricast αποφάσισε να μην κάνει χρήση του δικαιώματός της για αυτόματη εγγραφή της αιτήσεώς της στο πλαίσιο της ως άνω προσκλήσεως, αλλά να αναμείνει τη δημοσίευση της επόμενης συναφούς προσκλήσεως προκειμένου να επανυποβάλει την αίτησή της με αναδιατυπωμένη μορφή.
Nuova Agricast decided not to use its right to automatic inclusion of its application for that invitation but to wait for the next appropriate invitation in order to submit its application in a revised form.
Η επόμενη συναφής πρόσκληση, στο πλαίσιο της οποίας η Nuova Agricast μπόρεσε εν τέλει να υποβάλει την αναδιατυπωθείσα αίτησή της, δημοσιεύθηκε μόλις στις 14 Ιουλίου 2000, όταν το νέο καθεστώς ενισχύσεων είχε αρχίσει να ισχύει.
In this respect, Nuova Agricast takes the view that, in adopting the new aid scheme, the Italian authorities failed to protect properly the interests of companies, such as Nuova Agricast, who had waived their right to automatic inclusion in the fourth invitation in order to resubmit substantially the same project, with some amendments to the ‘assessment indicators’, under the next appropriate invitation, but who could not do
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-390/06 καθόσον η τέταρτη πρόσκληση ήταν η τελευταία συναφής πρόσκληση για τον σχετικό οικονομικό κλάδο στο πλαίσιο του προϊσχύσαντος καθεστώτος ενισχύσεων.
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-390/06 so as the fourth invitation was the last appropriate invitation for the economic sector concerned under the old aid scheme.
είχαν αποκτήσει δικαιώματα δυνάμει του προϊσχύσαντος καθεστώτος ενισχύσεων.
extraordinary exception applied only to those requests which had been submitted under the fourth and last invitation under the old aid scheme.
Το αιτούν δικαστήριο αναφέρει ότι η επίδικη απόφαση, υιοθετώντας ένα τόσο περιοριστικό πεδίο εφαρμογής για την ως άνω παρέκκλιση, παραβίασε την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των υπαγομένων στην πρώτη κατηγορία επιχειρήσεων.
The referring court states that by adopting such a restrictive scope for this exception the contested decision infringed the legitimate expectations of the companies of the first category.
Το αιτούν δικαστήριο θεωρεί ότι, για την εκτίμηση του αν οι ιταλικές αρχές υπέχουν ευθύνη, οφείλει να προσδιορίσει αν υφίσταται αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της φερόμενης ως πταισματικής συμπεριφοράς του Ιταλικού Δημοσίου και της ζημίας που φέρεται ότι υπέστη η Nuova Agricast.
The referring court considers that in order to assess the liability of the Italian authorities it must establish whether there is a causal link between the alleged misconduct of the Italian State and the damage allegedly suffered by Nuova Agricast.
Σύμφωνα με τη διάταξη περί παραπομπής, μετά τη λήξη ισχύος της εγκρίσεως του προϊσχύσαντος καθεστώτος ενισχύσεων, υφίσταντο τρεις κατηγορίες επιχειρήσεων: i) επιχειρήσεις όπως η Nuova Agricast, των οποίων η αίτηση είχε εγγραφεί σε έναν από τους περιφερειακούς πίνακες στο πλαίσιο της τρίτης προσκλήσεως υποβολής αιτήσεων και οι οποίες είχαν παραιτηθεί του δικαιώματός τους για αυτόματη εγγραφή της αιτήσεώς τους στο πλαίσιο της τέταρτης προσκλήσεως υποβολής αιτήσεων προκειμένου να υποβάλουν αναδιατυπωθείσα αίτηση στο πλαίσιο της επόμενης συναφούς προσκλήσεως (στο εξής: επιχειρήσεις υπαγόμενες στην πρώτη κατηγορία)·ii) επιχειρήσεις των οποίων η πρώτη αίτηση είχε υποβληθεί στο πλαίσιο της τέταρτης προσκλήσεως υποβολής αιτήσεων και των οποίων οι αιτήσεις είχαν συμπεριληφθεί στους περιφερειακούς πίνακες σχετικά με την εν λόγω πρόσκληση, πλην όμως οι οποίες δεν έλαβαν την αιτηθείσα ενίσχυση λόγω ανεπάρκειας κονδυλίων·οι επιχειρήσεις αυτές καλύπτονται από τη μεταβατική διάταξη την οποία προβλέπει η επίδικη απόφαση (στο εξής: επιχειρήσεις υπαγόμενες στη δεύτερη κατηγορία)· και iii) επιχειρήσεις οι οποίες δεν είχαν ακόμη υποβάλει αίτηση, μολονότι είχε αρχίσει η υλοποίηση του επενδυτικού σχεδίου τους (στο εξής: επιχειρήσεις υπαγόμενες στην τρίτη κατηγορία).
According to the order for reference, there were three categories of companies after the authorisation for the old aid scheme had expired: (i) companies, such as Nuova Agricast, whose application had been entered on one of the regional lists under the third invitation and which had waived their right to automatic resubmission of their application under the fourth invitation in order to submit a reformulated application under the next appropriate invitation (‘companies of the first category’); (ii) companies whose first application had been submitted under the fourth invitation and whose applications had been included on the regional lists relating to that invitation but which had not received the aid requested because of insufficiency of funds; these companies are covered by the transitional provision set out in the contested decision (‘companies of the second category’); and (iii) companies which had not yet submitted an application, although the implementation of their investment project had already started (‘companies of the third category’).
Κατά το αιτούν δικαστήριο, η επίδικη απόφαση επηρεάζει την ως άνω αιτιώδη συνάφεια καθόσον παρεμβάλλεται μεταξύ της προσαπτομένης στις ιταλικές αρχές από τη Nuova Agricast συμπεριφοράς και της ζημίας που υπέστη η εν λόγω εταιρία.
According to the referring court, the contested decision affects this causal link because it is interposed between the conduct for which Nuova Agricast blames the Italian authorities and the damage suffered by Nuova Agricast.
Έτσι, το αιτούν δικαστήριο θεωρεί ότι οφείλει να προσδιορίσει τον αντίκτυπο που είχε η συμπεριφορά των ιταλικών αρχών επί της αποφάσεως της Επιτροπής.
The referring court thus considers that it must determine the impact which the conduct of the Italian authorities had on the Commission’s decision.
Προς τούτο, το αιτούν δικαστήριο θεωρεί αναγκαίο να προσδιορισθεί αν η μεταβατική διάταξη που περιέχει η επίδικη απόφαση είναι ενδεχομένως ανίσχυρη ως παραβιάζουσα τους κανόνες και τις αρχές της κοινοτικής έννομης τάξεως.
For that purpose the referring court deems it necessary to determine whether the transitional provision contained in the contested decision may be invalid, because it infringes the rules and principles of the Community legal order.
Λαμβανομένου υπόψη ότι οι υπαγόμενες στην πρώτη και τη δεύτερη κατηγορία επιχειρήσεις ευρίσκονται σε νομικώς ανάλογες καταστάσεις, αλλά τυγχάνουν διαφορετικής μεταχειρίσεως με γνώμονα την πιθανή επιλεξιμότητά τους στο πλαίσιο του νέου καθεστώτος ενισχύσεων λόγω της μεταβατικής διατάξεως, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ αρχάς, αν η μεταβατική διάταξη παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
Given that the companies of the first and the second categories are in similar legal situations but are treated differently with regard to their possible eligibility for in the new aid scheme by reason of the transitional provision, the referring court asks first of all whether the transitional provision breaches the principle of equal treatment.
την Επιτροπή μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1999, κρίθηκαν επιλέξιμες για ενίσχυση, αλλά δεν τελεσφόρησαν λόγω ανεπάρκειας των χρηματοπιστωτικών πόρων της εν λόγω προσκλήσεως”, με συνέπεια την αναιτιολόγητη παράλειψη —κατά παράβαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως την οποία ορίζει το άρθρο 253 ΕΚ— των αιτήσεων που είχαν υποβληθεί στο πλαίσιο των προηγουμένων προσκλήσεων, δεν έλαβαν ενίσχυση λόγω ελλείψεως πόρων και βρίσκονταν εν αναμονή της αυτόματης εγγραφής τους στην αμέσως επόμενη πρόσκληση υποβολής αιτήσεων ή της αναδιατυπώσεώς τους στο πλαίσιο της πρώτης “συναφούς” προσκλήσεως που θα δημοσιευόταν κατ’ εφαρμογήν του νέου καθεστώτος;»
consequent unjustified passing-over — in breach of the principle of equal treatment and of the obligation to state the reasons on which the decision was based pursuant to Article 253 EC — of applications made in connection with earlier invitations, which had not been supported because of a lack of funds and which were waiting to be included automatically in the next invitation or to be revised and resubmitted in the first “appropriate” invitation established under the new scheme?’