natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατόπιν των προεκτεθέντων, είναι σαφές ότι, βάσει των κανονισμών 1408/71 και 574/72 και λαμβανομένων υπόψη του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας και της αρχής ίσης μεταχειρίσεως, ένα πρόσωπο ευρισκόμενο σε κατάσταση όπως η επίμαχη της κύριας δίκης δεν μπορεί να ζητήσει την εφαρμογή του δικαίου του κράτους κατοικίας προκειμένου να του χορηγηθεί το επίδομα τέκνων που προβλέπει το δίκαιο αυτό.
In the light of all the foregoing, it is clear that, under Regulation No 1408/71 and Regulation No 574/72 and account being taken of the right to freedom of movement and equal treatment, a person in a situation such as that in issue in the main proceedings is not entitled to application of the legislation of the State of residence so as to receive child benefit as provided for under that legislation.
Φρονώ ότι, στο πλαίσιο ενός συστήματος συντονισμού το οποίο βασίζεται στην αρχή της εφαρμογής της lex loci laboris και στον σύνδεσμο του τόπου απασχολήσεως, οι
In my view, in a system of coordination based on the principle of lex loci laboris and the criterion of employment,
43 — Η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων επιβάλλει να μην αντιμετωπίζονται διαφορετικά οι παρεμφερείς καταστάσεις και να μην αντιμετωπίζονται κατά τον ίδιο τρόπο οι διαφορετικές καταστάσεις.
43 — The principle of nondiscrimination requires that comparable situations must not be treated differently and different situations must not be treated in the same way.
1408/71, στην περίπτωση κατά την οποία ένα πρόσωπο κατοικεί σε ένα κράτος μέλος και ασκεί μισθωτή δραστηριότητα στο έδαφος άλλου κράτους μέλους εφαρμόζεται το δίκαιο του κράτους απασχολήσεως.
As regards Question 4, it suffices to note, as the German Government has sub - mitted, that Article 13(2)(a) of Regulation No 1408/71 provides that the legislation of the State of employment is to apply where a person resides in one Member State and is engaged in paid employment in the territory of another Member State.
Συνεπώς, η αρχή της lex loci laboris έχει εφαρμογή ανεξαρτήτως αν ο ενδιαφερόμενος μισθωτός επιστρέφει στην οικογενειακή εστία μετά το πέρας κάθε εργάσιμης ημέρας, περίσταση η οποία στερείται εν προκειμένω σημασίας από νομικής απόψεως.
The lex loci laboris principle thus applies regardless of whether the employed person concerned returns to the family residence at the end of each working day, which is in fact a random circumstance with no legal relevance in the present context.
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Finanzgericht Köln (φορολογικό δικαστήριο Κολωνίας) (Γερμανία):
For the reasons given above, I propose that the questions referred by the Finanzgericht Köln should be answered as follows:
«Βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, τους μη μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, και του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 647/2005, λαμβανομένων δε υπόψη του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας και του δικαιώματος ίσης μεταχειρίσεως, ένα πρόσωπο ευρισκόμενο σε κατάσταση όπως η επίμαχη της κύριας δίκης δεν μπορεί να ζητήσει την εφαρμογή του δικαίου του κράτους κατοικίας προκειμένου να του χορηγηθεί το επίδομα τέκνων που προβλέπει το δίκαιο αυτό, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι το πρόσωπο αυτό επιστρέφει στην οικογενειακή εστία μετά το πέρας κάθε εργάσιμης ημέρας.»
‘Under Regulation (EEC) No 1408/71 of the Council of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community, as amended by Regulation (EC) No 647/2005 of the European Parliament and of the Council of 13 April 2005, and Regulation (EEC) No 574/72 of the Council of 21 March 1972 laying down the procedure for implementing Regulation No 1408/71, also as amended by Regulation No 647/2005, and account being taken of the right to freedom of movement and equal treatment, a person in a situation such as that under examination by the referring court is not entitled to application of the legislation of the State of residence so as to receive child benefit as provided for under that legislation, regardless of the fact that that person returns to the family residence at the end of each working day.’
Στην υπόθεση C-352/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Finanzgericht Köln (Γερμανία) με απόφαση της 10ης Αυγούστου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 25 Αυγούστου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Finanzgericht Köln (Germany), made by decision of 10 August 2006, received at the Court on 25 August 2006, in the proceedings
— η Γερμανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον M.
— the German Government, by M. Lumma and C. Schulze-Bahr, acting as Agents,
— η Ισπανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον F. Díez Moreno,
— the Spanish Government, by F. Díez Moreno, acting as Agent,
— η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον V. Kreuschitz και την I.
— the Commission of the European Communities, by V. Kreuschitz and I. Kaufmann-Bühler, acting as Agents, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 29 November 2007, gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 13, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Article 13(2)(a) of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social
1), και όπως τροποποιήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005 (ΕΕ L 117, σ.
1), as amended by Regulation (EC) No 647/2005 of the European Parliament and of the Council of 13 April 2005 (OJ 2005 L 117, p.
1, στο εξής, αντιστοίχως: κανονισμός 1408/71 και κανονισμός 574/72).
1), (hereinafter, respectively, ‘Regulation No 1408/71’ and ‘Regulation No 574/72’).
Bosmann και της Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Aachen (Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Απασχολήσεως — Ταμείου Οικογενειακών Επιδομάτων του Άαχεν, στο εξής: Bundesagentur), σχετικά με την άρνηση χορηγήσεως οικογενειακών επιδομάτων εντός της Γερμανίας.
The reference was made in the course of proceedings between Mrs Bosmann and the Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Aachen (Federal Employment Agency — Aachen Family Benefits Office, ‘the Bundesagentur’) concerning a refusal to grant child benefits in Germany.
Η πρώτη και η πέμπτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 1408/71 έχουν ως εξής:
The first and fifth recitals in the preamble to Regulation No 1408/71 read as follows:
«οι κανόνες συντονισμού των εθνικών νομοθεσιών περί κοινωνικής ασφάλισης εντάσσονται στο πλαίσιο της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων και οφείλουν να συμβάλλουν στη βελτίωση του επιπέδου ζωής τους και των συνθηκών απασχόλησής τους·
‘Whereas the provisions for coordination of national social security legislations fall within the framework of freedom of movement for workers who are nationals of Member Sates and should contribute towards the improvement of their standard of living and conditions of employment;
[…] πρέπει, στο πλαίσιο αυτού του συντονισμού, να υπάρξει εγγύηση, στο εσωτερικό της Κοινότητας, για ίση μεταχείριση των εργαζομένων που είναι πολίτες κρατών μελών καθώς και των προσώπων που έλκουν απ’ αυτούς δικαιώματα και των επιζώντων αυτών έναντι διαφόρων εθνικών νομοθεσιών».
Whereas it is necessary, within the framework of that coordination, to guarantee within the Community equality of treatment under the various national legislations to workers living in the Member States and their dependants and their survivors’.
Η όγδοη έως και η δέκατη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού αυτού έχουν ως εξής:
The 8th to 10th recitals in the preamble to Regulation No 1408/71 state:
Το άρθρο 13 του κανονισμού 1408/71, το οποίο φέρει τον τίτλο «Γενικοί κανόνες», ορίζει ότι:
Article 13 of Regulation No 1408/71, entitled ‘General rules’, provides:
Με την επιφύλαξη των άρθρων 14γ και 14στ, τα πρόσωπα για τα οποία ισχύει ο παρών κανονισμός υπόκεινται στη νομοθεσία ενός μόνου κράτους μέλους.
Subject to Articles 14c and 14f, persons to whom this Regulation applies shall be subject to the legislation of a single Member State only.
Με την επιφύλαξη των άρθρων 14 έως 17: α) το πρόσωπο που ασκεί μισθωτή δραστηριότητα στο έδαφος κράτους μέλους υπόκειται στη νομοθεσία του κράτους αυτού, ακόμη και αν κατοικεί στο έδαφος άλλου κράτους μέλους ή αν η επιχείρηση ή ο εργοδότης που το απασχολεί έχει την έδρα της ή την κατοικία του στο έδαφος άλλου κράτους μέλους·
(a) a person employed in the territory of one Member State shall be subject to the legislation of that State even if he resides in the territory of another Member State or if the registered office or place of business of the undertaking or individual employing him is situated in the territory of another Member State;
Το άρθρο 73 του κανονισμού αυτού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Μισθωτοί ή μη μισθωτοί, τα μέλη της οικογένειας των οποίων κατοικούν σε κράτος μέλος άλλο από το αρμόδιο κράτος», ορίζει τα εξής:
Under Article 73 of Regulation No 1408/71, entitled ‘Employed or selfemployed persons the members of whose families reside in a Member State other than the competent State’:
«Ο μισθωτός ή μη μισθωτός που υπάγεται στη νομοθεσία κράτους μέλους δικαιούται, για τα μέλη της οικογενείας του που κατοικούν στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, τις οικογενειακές παροχές που προβλέπονται από τη νομοθεσία του πρώτου κράτους, σαν να κατοικούσαν τα μέλη αυτά στο έδαφος του κράτους αυτού, με την επιφύλαξη των διατάξεων του παραρτήματος VI.»
‘An employed or selfemployed person subject to the legislation of a Member State shall be entitled, in respect of the members of his family who are residing in another Member State, to the family benefits provided for by the legislation of the former State, as if they were residing in that State, subject to the provisions of Annex VI.’
Το άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού 574/72, το οποίο φέρει τον τίτλο «Εφαρμοστέοι κανόνες σε περίπτωση σωρεύσεως δικαιωμάτων οικογενειακών παροχών ή επιδομάτων των μισθωτών ή μη μισθωτών», ορίζει ότι:
Article 10(1) of Regulation No 574/72, entitled ‘Rules applicable to employed or selfemployed persons in the case of overlapping of rights to family benefits or family allowances’, provides:
«1. α) Το δικαίωμα οικογενειακών παροχών ή επιδομάτων που οφείλονται κατά τη νομοθεσία κράτους μέλους, σύμφωνα με την οποία η κτήση αυτού του δικαιώματος παροχών ή επιδομάτων δεν εξαρτάται από όρους ασφαλίσεως, απασχόλησης ή μη μισθωτής δραστηριότητας, αναστέλλεται όταν, κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου και για το ίδιο μέλος της οικογένειας, οφείλονται παροχές είτε δυνάμει μόνο της εθνικής νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους είτε κατ’ εφαρμογή των άρθρων 73, 74, 77 ή 78 του κανονισμού [1408/71], και τούτο μέχρι του ποσού των παροχών αυτών.
‘(a) Entitlement to benefits or family allowances due under the legislation of a Member State, according to which acquisition of the right to those benefits or allowances is not subject to conditions of insurance, employment or selfemployment, shall be suspended when, during the same period and for the same member of the family, benefits are due only in pursuance of the national legislation of another Member State or in application of Articles 73, 74, 77 or 78 of … Regulation [No 1408/71], up to the sum of those benefits.
β) Πάντως, αν έχει ασκηθεί επαγγελματική δραστηριότητα στο έδαφος του πρώτου κράτους μέλους: i) στην περίπτωση των παροχών που οφείλονται, είτε δυνάμει μόνον της εθνικής νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους είτε δυνάμει των άρθρων 73 ή 74 του κανονισμού [1408/71], από το άτομο που έχει δικαίωμα οικογενειακών παροχών ή από το άτομο στο οποίο έχουν αυτές χορηγηθεί, το δικαίωμα οικογενειακών παροχών που οφείλονται, είτε δυνάμει μόνο της εθνικής νομοθεσίας αυτού του άλλου κράτους μέλους είτε δυνάμει των εν λόγω άρθρων, αναστέλλεται μέχρι του ποσού των οικογενειακών παροχών που προβλέπεται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο έδαφος του
(i) in the case of benefits due either only under national legislation of another Member State or under Articles 73 or 74 of … Regulation [No 1408/71] to the person entitled to family benefits or to the person to whom they are to be paid, the right to family benefits due either only under national legislation of that other Member State or under these Articles shall be suspended up to the sum of family benefits provided for by the legislation of the Member State in
Το άρθρο 62, παράγραφος 1, σημείο 1, του νόμου περί φόρου εισοδήματος (Einkommensteuergesetz) ορίζει ότι:
Paragraph 62.1.1 of the Law on Income Tax (Einkommensteuergesetz) provides:
«Όποιος έχει την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του στη Γερμανία δικαιούται οικογενειακό επίδομα τέκνων […], σύμφωνα με τον παρόντα νόμο.»
‘In respect of children … a person shall be entitled to child benefit under this law if he has a residence in Germany or normally resides there.’
Τα τέκνα κατοικούν επίσης στη Γερμανία όπου σπουδάζουν.
They also reside Germany where they are students.
Η Bundesagentur ερμήνευσε τις εφαρμοστέες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου υπό την έννοια ότι η B.
However, after Mrs Bosmann took up, on 1 September 2005, employment in the Netherlands, she was, by a decision of 18 October 2005, refused payment of those benefits from October 2005.
Bosmann υπόκειται αποκλειστικά στη νομοθεσία του κράτους μέλους απασχολήσεως, δηλαδή τη νομοθεσία του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, με συνέπεια η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να μη θεωρείται πλέον το αρμόδιο κράτος, το οποίο είναι υπόχρεο για την καταβολή των εν λόγω επιδομάτων.
The Bundesagentur construed the relevant provisions of Community law as meaning that Mrs Bosmann is subject only to the legislation of the Member State of employment, namely that of the Kingdom of the Netherlands, so that the Federal Republic of Germany cannot be regarded as the competent State, liable to pay those benefits.
Bosmann επιστρέφει στη Γερμανία μετά το πέρας κάθε εργάσιμης ημέρας ή μόνον τα σαββατοκύριακα και τις αργίες.
The national court states that it has not been clarified whether Mrs Bosmann returns to Germany at the end of each working day or only on week-ends and other public holidays.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Finanzgericht Köln αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
It was in those circumstances that the Finanzgericht Köln (Finance Court, Cologne) decided to stay proceedings and to refer to the Court the following questions for a preliminary ruling:
1) Πρέπει το άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κανονισμού […] 1408/71 […] να ερμηνευθεί συσταλτικά υπό την έννοια ότι δεν αποκλείει την ύπαρξη δικαιώματος για τη λήψη επιδόματος τέκνων εντός του κράτους κατοικίας (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας), στην περίπτωση μητέρας η οποία συντηρεί μόνη τα τέκνα της και η οποία δεν λαμβάνει επίδομα τέκνων στο κράτος απασχολήσεως (Βασίλειο των Κάτω Χωρών), λόγω της ηλικίας των τέκνων της;
‘(1) Is Article 13(2)(a) of … Regulation … No 1408/71 … to be interpreted restrictively, so as not to [preclude] entitlement to child benefit of a mother bringing up children on her own in the State of residence (the Federal Republic of Germany), who does not receive child benefit in the State of employment (the Kingdom of the Netherlands) because of the age of the children?
Πρέπει το άρθρο 10 του κανονισμού […] 574/72 […] να ερμηνευθεί συσταλτικά υπό την έννοια ότι δεν αποκλείει την ύπαρξη δικαιώματος για τη λήψη επιδόματος τέκνων εντός του κράτους κατοικίας (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας), στην περίπτωση μητέρας η οποία συντηρεί μόνη τα τέκνα της και η οποία δεν λαμβάνει επίδομα τέκνων στο κράτος απασχολήσεως (Βασίλειο των Κάτω Χωρών), λόγω της ηλικίας των τέκνων της;
Is Article 10 of … Regulation … No 574/72 … to be interpreted restrictively, so as not to [preclude] entitlement to child benefit of a mother bringing up children on her own in the State of residence (Federal Republic of Germany), who does not receive child benefit in the State of employment (Kingdom of the Netherlands) because of the age of the children?
3) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο και στο δεύτερο ερώτημα:
(3) If the answer to Question 1 and Question 2 is in the negative:
4) Έχει σημασία προκειμένου να δοθεί απάντηση στα ανωτέρω ερωτήματα το αν η εργαζόμενη επιστρέφει στην οικογενειακή εστία μετά το πέρας κάθε εργάσιμης ημέρας;
(4) Is it relevant to the answers to the above questions whether the employee returns to the family residence at the end of each working day?’
Με το πρώτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν το άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κανονισμού 1408/71 μπορεί να ερμηνευθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε
By its first question, the national court is asking whether Article 13(2)(a) of Regulation No 1408/71 lends itself to an interpretation which permits an employed person in Mrs Bosmann’s situation, who comes within the scope of Regulation No 1408/71
BOSMANN ένας μισθωτός ευρισκόμενος στην κατάσταση της B. Bosmann, ο οποίος εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1408/71 και υπάγεται στο σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους μέλους απασχολήσεως, εν προκειμένω του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, να μπορεί να λαμβάνει οικογενειακές παροχές στο κράτος μέλος εντός του οποίου κατοικεί, εν προκειμένω στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, οσάκις διαπιστώνεται ότι το ευεργέτημα αυτό δεν μπορεί να του χορηγηθεί στο αρμόδιο κράτος μέλος, λόγω της ηλικίας των τέκνων του.
BOSMANN and is subject to the social security scheme of the Member State of her employment, in this case the Kingdom of the Netherlands, to receive child benefit in the Member State where she resides, in this case the Federal Republic of Germany, if it is established that she cannot, because of the ages of her children, be granted such a benefit in the competent Member State.
Πριν δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, πρέπει να υπομνησθούν οι γενικοί κανόνες βάσει των οποίων, κατά τον κανονισμό 1408/71, καθορίζεται η εφαρμοστέα νομοθεσία προκειμένου περί εργαζομένων οι οποίοι διακινούνται εντός της Κοινότητας.
Before replying to that question, it is appropriate to note the general rules to which, under Regulation No 1408/71, the determination of the legislation applicable to workers moving within the Community is subject.
Οι διατάξεις του τίτλου II του κανονισμού 1408/71, βάσει των οποίων καθορίζεται η εφαρμοστέα νομοθεσία προκειμένου περί εργαζομένων που διακινούνται εντός της Κοινότητας, σκοπούν στην υπαγωγή των ενδιαφερομένων στο σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως ενός μόνον κράτους μέλους, έτσι ώστε να αποτρέπονται η σώρευση εφαρμοστέων εθνικών νομοθεσιών και οι περιπλοκές που μπορούν να ανακύψουν από αυτήν.
The aim of the provisions of Title II of Regulation No 1408/71, which determine the legislation applicable to workers moving within the Community, is to ensure that the persons concerned shall be subject to the social security scheme of only one Member State in order to prevent more than one system of national legislation from being applicable and to avoid the complications which may result from that situation.
Η αρχή αυτή εκφράζεται με το άρθρο 13, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71, το οποίο ορίζει ότι ο εργαζόμενος για τον οποίο ισχύει ο παρών κανονισμός υπόκειται στη νομοθεσία ενός μόνον κράτους μέλους (βλ. απόφαση της 12ης Ιουνίου 1986, 302/84, Ten Holder, Συλλογή 1986, σ. 1821, σκέψεις 19 και 20).
That principle is expressed in Article 13(1) of Regulation No 1408/71 which provides that a worker to whom that legislation applies shall be subject to the legislation of a single Member State only (see Case 302/84 Ten Holder [1986] ECR 1821, paragraphs 19 and 20).
Κατά το άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κανονισμού 1408/71, το πρόσωπο που ασκεί μισθωτή δραστηριότητα στο έδαφος κράτους μέλους υπόκειται στη νομοθεσία του κράτους αυτού, ακόμη και αν κατοικεί στο έδαφος άλλου κράτους μέλους.
Under Article 13(2)(a) of Regulation No 1408/71, a person employed in the territory of one Member State is to be subject to the legislation of that State even if he resides in the territory of another Member State.
Ο βάσει της διατάξεως αυτής καθορισμός της νομοθεσίας κράτους μέλους ως της εφαρμοστέας προκειμένου περί εργαζομένου έχει ως αποτέλεσμα ότι μόνον η νομοθεσία αυτού του κράτους μέλους έχει εφαρμογή στην περίπτωση του εργαζομένου αυτού (βλ. προπαρατεθείσα απόφαση Ten Holder, σκέψη 23).
The effect of determining that a given Member State’s legislation is the legislation applicable to a worker pursuant to that provision is that only the legislation of that Member State is applicable to him (see Ten Holder, paragraph 23).
Όσον αφορά την ειδική περίπτωση των οικογενειακών παροχών, βάσει του άρθρου 73 του κανονισμού 1408/71, ο εργαζόμενος που υπόκειται στη νομοθεσία κράτους μέλους δικαιούται, για τα μέλη της οικογενείας του που κατοικούν στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, τις οικογενειακές παροχές που προβλέπονται από τη νομοθεσία του πρώτου κράτους, σαν να κατοικούσαν τα μέλη αυτά στο έδαφος του κράτους αυτού.
As regards the specific context of family benefits, under Article 73 of Regulation No 1408/71 a person subject to the legislation of a Member State is to be entitled, in respect of the members of his family who are residing in another Member State, to the family benefits provided for by the legislation of the former State, as if they were residing in that State.
Bosmann είναι, καταρχήν, η νομοθεσία του κράτους μέλους απασχολήσεως, δηλαδή η ολλανδική νομοθεσία.
Consequently, as the national court has correctly held, the legislation applicable to Mrs Bosmann’s situation is, in principle, the legislation of the Member State of her employment, that is the Netherlands legislation.
Πάντως, μολονότι το εφαρμοστέο δίκαιο προκειμένου περί εργαζομένου του οποίου η περίπτωση καταλέγεται μεταξύ αυτών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του τίτλου ΙΙ του κανονισμού 1408/71 πρέπει να καθορίζεται βάσει των διατάξεων αυτών, η εφαρμογή των διατάξεων άλλης έννομης τάξεως δεν αποκλείεται πάντοτε (βλ. απόφαση της 20ής Ιανουαρίου 2005, C-302/02, Laurin Effing, Συλλογή 2005, σ. I-553, σκέψη 39).
Since the law applicable to the situation of an employed person in one of the situations covered by the provisions of Title II of Regulation No 1408/71 is to be determined in accordance with those provisions, the application of provisions from another system of legislation is not thereby always precluded (see Case C-302/02 Laurin Effing [2005] ECR I-553, paragraph 39).
Κατά την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σε μια περίπτωση όπως αυτή της B. Bosmann, είναι δυνατό, βάσει του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του κανονισμού 574/72, να αποκλεισθεί η εφαρμογή της νομοθεσίας του κράτους μέλους απασχολήσεως, το οποίο έχει καθορισθεί, βάσει του άρθρου 13, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κανονισμού 1408/71, ως αρμόδιο κράτος, και να εφαρμοσθεί η νομοθεσία του κράτους μέλους της κατοικίας του ενδιαφερομένου.
In the submission of Commission of the European Communities, in a situation such as Mrs Bosmann’s, it is on the basis of Article 10(1)(a) of Regulation No 574/72 that the application of provisions of the system of legislation of the Member State of employment, designated, under Article 13(2)(a) of Regulation No 1408/71, as the competent State, may be disregarded to allow for the application of the legislation of the relevant person’s Member State of residence.
Επομένως, η ύπαρξη συνδέσμου με δύο κράτη μέλη, δηλαδή με το της κατοικίας και το της απασχολήσεως, καθιστά μεταξύ άλλων δυνατή τη σώρευση των δικαιωμάτων λήψεως παροχών.
Thus, the existence of a link of attachment to two Member States, namely that of residence and that of employment, permits, in particular, the overlapping of rights to benefits.