natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σύμφωνα με τη σύμβαση για την αποφυγή της διπλής φορολογίας που έχει συναφθεί μεταξύ Γερμανίας και Λουξεμβούργου (στο εξής: Σύμβαση) 2, τα κέρδη των μόνιμων
Under the double taxation convention between Germany and Luxembourg (‘the DTC’), 2profits made by the permanent
2 — Σύμβαση μεταξύ του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας για την αποφυγή των περιπτώσεων διπλής φορολογίας και τη θέσπιση κανόνων αμοιβαίας διοικητικής συνδρομής στον τομέα των φόρων εισοδήματος και περιουσίας και στον τομέα του δημοτικού εμπορικού φόρου και του φόρου ακίνητης περιουσίας, η οποία υπογράφηκε στο Λουξεμβούργο στις 23 Αυγούστου 1958 [BGBl.
2 — Convention between the Grand Duchy of Luxembourg and the Federal Republic of Germany for the avoidance of double taxation and relating to mutual administrative and legal assistance in the fields of taxation of income and capital and of business and land taxation, signed in Luxembourg on 23 August 1958 (BGBl. 1959 II, p. 1270).
Η Lidl Belgium GmbH & Co. KG (στο εξής: Lidl), με έδρα τη Γερμανία, ασκούσε τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες μέσω, μεταξύ άλλων, μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασης στο Λουξεμβούργο. Το 1999, δηλαδή το επίμαχο οικονομικό έτος, η Lidl υπέστη ζημία από τη μόνιμη επιχειρηματική εγκατάσταση αυτή ύψους 163 382 γερμανικών μάρκων (DΕM) (83 536 ευρώ), την οποία εξέπεσε καταρχάς κατά τον προσδιορισμό του συνολικού εισοδήματός της. Το Finanzamt (η ΔΟΥ) δεν επέτρεψε την I - 3605
Lidl Belgium GmbH & Co. KG (‘Lidl’), established in Germany, carried out its business activities through, inter alia, a permanent establishment situated in Luxembourg. In 1999, the financial year in dispute, Lidl incurred a loss from that establishment in the sum of DEM 163 382 (EUR 83 536), which it initially deducted in calculating its total income. The Finanzamt (Tax Office) I - 3605
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΥΠΟΘΕΣΗ C-414/06 έκπτωση αυτή.
OPINION OF MS SHARPSTON — CASE C-414/06 refused to allow the deduction.
Η υπόθεση έφθασε ενώπιον του Bundesfinanzhof, το οποίο έχει υποβάλει το ερώτημα που παρατέθηκε παραπάνω.
The matter came before the Bundesfinanzhof, which has referred the question set out above.
Γραπτές παρατηρήσεις υπέβαλαν η Lidl, η Φινλανδική, η Γαλλική, η Γερμανική, η Ελληνική, η Ολλανδική και η Σουηδική Κυβέρνηση, καθώς και η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και η Επιτροπή.
Written observations have been submitted by Lidl, the Finnish, French, German, Greek, Netherlands, Swedish and the United Kingdom Governments and the Commission.
Όλοι οι ανωτέρω, πλην του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά και το Finanzamt, εκπροσωπήθηκαν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση.
All those parties, with the exception of the United Kingdom but with the addition of the Finanzamt, were represented at the hearing.
Ανάλυση της υπόθεσης
Analysis
Η Γαλλική, η Γερμανική και η Ολλανδική Κυβέρνηση υποστηρίζουν ότι δεν συντρέχει παράβαση του άρθρου 43 ΕΚ, αλλά δεν μπορώ να συμφωνήσω με την άποψη αυτή.
Although France, Germany, the Netherlands and Sweden submit that there is no infringement of Article 43 EC, I cannot share that view.
Είναι προφανές ότι η γερμανική εταιρία που έχει μόνιμη επιχειρηματική εγκατάσταση στο Λουξεμβούργο που έχει υποστεί ζημίες αντιμετωπίζεται λιγότερο ευνοϊκά από τη γερμανική εταιρία που διαθέτει ημεδαπή μόνιμη επιχειρηματική εγκατάσταση που έχει υποστεί ζημίες: ενώ στη δεύτερη αυτή περίπτωση η ζημία λαμβάνεται υπόψη για τη βεβαίωση των κερδών της εταιρίας, αυτό δεν συμβαίνει στην πρώτη περίπτωση.
A German company with a permanent establishment in Luxembourg which has made a loss is manifestly treated less favourably than a German company with a domestic permanent establishment which has made a loss: in the latter case, the loss is taken into account in computing the company’s profits, in the former case, it is not.
Το ζήτημα που υποβάλλεται στην κρίση του Δικαστηρίου είναι αν η επίδικη ρύθμιση μπορεί παρ’ όλα αυτά να θεωρηθεί δικαιολογημένη, και ειδικότερα i) αν οι δικαιολογητικοί λόγοι τους οποίους δέχτηκε το Δικαστήριο με την απόφαση Marks & Spencer 5 σε σχέση με την έκπτωση των ζημιών των θυγατρικών εταιριών έχουν 6.
4 The issue before this Court is whether the contested measure may none the less be justified, and in particular (i) whether the grounds of justification accepted by the Court in Marks & Spencer 5in the context of the deduction of losses made by subsidiaries are applicable 5.
I-11619, σκέψεις 21 έως 23), και της 6ης Δεκεμβρίου 2007, C-298/05, Columbus Container Services BVBA (Συλλογή 2007, σ. I-10451, σκέψη 53).
4 — If authority should be required, it may be found in Case C-141/99 AMID [2000] ECR I-11619, paragraphs 21 to 23, and Case C-298/05 Columbus Container Services [2007] ECR I-10451, paragraph 53.
3 — Η Γαλλική Κυβέρνηση έχει κάπως διαφορετική άποψη επί του θέματος, καθόσον υποστηρίζει απλώς ότι η ανάλυση και η αιτιολόγηση είναι, ούτως ή άλλως, ακριβώς η ίδια σε αμφότερες τις περιπτώσεις.
3 — The French Government has a variation on this theme, simply saying that the analysis and justification are in any event the same in both cases.
5 — Απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2005, C-446/03 (Συλλογή 2005, σ. I-10837).
5 — Case C-446/03 [2005] ECR I-10837.
LIDL BELGIUM εφαρμογή στην περίπτωση της έκπτωσης των ζημιών των μόνιμων επιχειρηματικών εγκαταστάσεων και ii), σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, αν η επίδικη ρύθμιση συνάδει προς την αρχή της αναλογικότητας.
LIDL BELGIUM in the context of the deduction of losses made by a permanent establishment and (ii), if so, whether the contested measure is proportionate.
και το Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζουν κατ’ ουσία ότι οι μόνιμες επιχειρηματικές εγκαταστάσεις εμπίπτουν στην ίδια κατηγορία με τις αλλοδαπές θυγατρικές εταιρίες, οπότε δεν υπάρχει λόγος διαφοροποίησης από την απόφαση Marks & Spencer. 8.
the Netherlands (in the alternative) and the United Kingdom submit, essentially, that the situation of permanent establishments is analogous to that of foreign subsidiaries; there is accordingly no need to distinguish Marks & Spencer. 8.
Με την απόφαση Marks & Spencer, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η νομοθεσία κράτους μέλους η οποία δεν παρέχει στην εγκατεστημένη στην ημεδαπή εταιρία τη δυνατότητα να εκπίπτει από τα φορολογητέα κέρδη της τις ζημίες που υφίσταται η εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος θυγατρική της, ενώ παρέχει τη δυνατότητα αυτή για τις ζημίες που έχει υποστεί μια εγκατεστημένη στην ημεδαπή θυγατρική, συνιστά περιορισμό της ελευθερίας εγκατάστασης ο οποίος αντιβαίνει στα άρθρα 43 ΕΚ και 48 ΕΚ. Στη συνέχεια πάντως το Δικαστήριο έκρινε ότι ο περιορισμός ήταν δικαιολογημένος ενόψει i) του σκοπού της διαφύλαξης της ισόρροπης κατανομής των εξουσιών φορολόγησης, ii) του κινδύνου διττής έκπτωσης των ζημιών και iii) του κινδύνου φοροαποφυγής, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι ο περιορισμός αυτός δεν υπερέβαινε το αναγκαίο για την επίτευξη των σκοπών αυτών μέτρο. 9.
In Marks & Spencer the Court recognised that national legislation which prevented a resident company from deducting from its taxable profits losses incurred by a subsidiary established in another Member State while permitting it to deduct losses incurred by a resident subsidiary amounted to a restriction on the freedom of establishment contrary to Articles 43 and 48 EC. However, the Court went on to hold that the restriction was justified on the grounds of (i) the aim of preserving the allocation of the power to impose taxes, (ii) the danger that losses might be used twice and (iii) the risk of tax avoidance, provided of course that it did not go beyond what was necessary to attain those objectives. 9.
Η Φινλανδία, η Γαλλία, η Ελλάδα, οι Κάτω Χώρες (ως επικουρικό επιχείρημα)
Lidl, Germany and the Commission submit 6that those grounds of justification
Στην απόφαση εκείνη το Δικαστήριο, πριν εξετάσει τους τρεις δικαιολογητικούς λόγους, αποφάνθηκε ότι, προκειμένου να εκτιμηθεί αν δικαιολογείται ο περιορισμός ότι η έκπτωση που προβλέπεται για τους ομίλους εταιριών ισχύει μόνο για τις ζημίες που υφίστανται οι ημεδαπές εταιρίες, «πρέπει να εξετασθούν οι συνέπειες της άνευ όρων επεκτάσεως ενός πλεονεκτήματος όπως [η έκπτωση για τους ομίλους εταιριών]» 7.
In that case the Court prefaced its discussion of the three justifications by stating that, in order to ascertain whether restricting group relief to losses incurred by resident companies was justified, it was ‘necessary to consider what the consequences would be if an advantage such as [group relief] were to be extended unconditionally’.
Στο πλαίσιο ακριβώς αυτό το Δικαστήριο εξέτασε και δέχτηκε (διατυπώνοντας δύο επιφυλάξεις σχετικά με την ανάγκη διασφάλισης της αναλογικότητας) τους τρεις δικαιολογητικούς λόγους που είχαν προτείνει το Ηνωμένο Βασίλειο και τα άλλα κράτη μέλη που είχαν υποβάλει παρατηρήσεις.
7It was in that context that the Court considered, and accepted (subject to two provisos reflecting the need for proportionality), the three justifications put forward by the United Kingdom and the other Member States which had submitted observations.
Δεν βλέπω για ποιο λόγο θα έπρεπε να μην εφαρμοστούν τα ίδια κριτήρια κατά την εξέταση του ζητήματος αν συμβιβάζεται με τη Συνθήκη το μέτρο που περιορίζει τη δυνατότητα έκπτωσης των ζημιών των μόνιμων επιχειρηματικών εγκαταστάσεων ημεδαπής εταιρίας στις ζημίες μόνο που έχουν υποστεί οι ημεδαπές μόνιμες εγκαταστάσεις της εταιρίας αυτής.
I see no reason for not adopting the same approach when assessing whether a measure limiting relief for losses incurred by a permanent establishment of a resident company to those losses incurred by its resident permanent establishments is compatible with the Treaty.
Από την άποψη της εταιρίας, η δυνατότητα έκπτωσης των ζημιών των αλλοδαπών θυγατρικών της μέσω του συνυπολογισμού των ζημιών του ομίλου δεν διαφέρει προφανώς καθόλου από τη δυνατότητα έκπτωσης των ζημιών αλλοδαπής μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασης.
From the point of view of the company, the ability to deduct losses of a foreign subsidiary by way of group relief is clearly analogous to the ability to deduct losses of a foreign permanent establishment.
Πράγματι, ο σκοπός της έκπτωσης των ζημιών του ομίλου έγκειται στην αποφυγή της δυσμενούς μεταχείρισης
Indeed, the purpose of group relief is to avoid penalising companies do not apply to legislation restricting the deduction of losses made by a permanent establishment. Finland, France, Greece,
6 — Κατά την ανάπτυξη ορισμένων τουλάχιστον επιχειρημάτων.
6 — At least in the context of certain arguments.
7 — Σκέψεις 40 και 41.
7 — Paragraphs 40 and 41.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΥΠΟΘΕΣΗ C-414/06 των επιχειρήσεων οι οποίες, αντί να ιδρύουν υποκαταστήματα, αποφασίζουν να αναπτύξουν τη δραστηριότητά τους με την ίδρυση θυγατρικών εταιριών 8.
OPINION OF MS SHARPSTON — CASE C-414/06 which, rather than establishing branches, decide to expand their activities by setting up subsidiaries. 8
Αντίθετα, δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο ότι σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση που αφορά μόνιμη επιχειρηματική εγκατάσταση και όχι θυγατρική έχουν εφαρμογή όλοι ή κάποιοι 9 από τους τρεις αυτούς δικαιολογητικούς λόγους.
Whether any or all 9 of the three justifications may apply in a given situation involving a permanent establishment rather than a subsidiary is a different issue.
Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
taken into account in the Member State in which they are established or in another Member State would significantly jeopardise a balanced allocation of the power to impose taxes between Member States, as the taxable basis would be increased in the first State and reduced in the second to the extent of the losses transferred’.
Όσον αφορά τον δεύτερο δικαιολογητικό λόγο, το Δικαστήριο δέχτηκε, με την απόφαση Marks & Spencer, ότι τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν να εμποδίζουν τον κίνδυνο διττής έκπτωσης των ζημιών, ότι ο κίνδυνος αυτός υφίσταται σε περίπτωση που η έκπτωση των ζημιών του ομίλου καλύπτει και τις ζημίες των αλλοδαπών θυγατρικών και ότι ο κίνδυνος αυτός μπορεί να αποφευχθεί με τη θέσπιση του κανόνα ότι απαγορεύεται η έκπτωση σε σχέση με τις ζημίες αυτές 12. 12.
With regard to the second justification, the Court in Marks & Spencer stated that Member States must be able to prevent the danger that losses might be used twice, that that danger exists if group relief is extended to the losses of nonresident subsidiaries and that it is avoided by a rule which precludes relief in respect of those losses. 12 12.
Όσον αφορά τον πρώτο δικαιολογητικό λόγο, φρονώ ότι η διαφύλαξη της ισόρροπης κατανομής των εξουσιών φορολογήσεως μεταξύ των κρατών μελών θα μπορούσε να σημαίνει ότι οι οικονομικές δραστηριότητες της εγκατεστημένης εντός ενός κράτους μέλους μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασης εταιρίας εγκατεστημένης σε άλλο κράτος μέλος υπόκεινται μόνο στους φορολογικούς κανόνες του πρώτου κράτους μέλους, τόσο ως προς τα κέρδη όσο και ως προς τις ζημίες 10.
With regard to the first justification, it seems to me that the preservation of the allocation of the power to impose taxes between Member States might mean that the economic activities of the permanent establishment in one Member State of a company established in another should be subject only to the tax rules of the first State in respect of both profits and losses.
Το κράτος μέλος που αφορούσε η υπόθεση Marks & Spencer (το Ηνωμένο Βασίλειο) δεν διεκδικούσε εξουσίες φορολόγησης των αλλοδαπών θυγατρικών των εγκατεστημένων στο έδαφός του εταιριών. Στην υπό κρίση υπόθεση, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, αν δεν υπήρχε η Σύμβαση, θα είχε το δικαίωμα φορολόγησης μιας αλλοδαπής μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασης, αλλά παραιτήθηκε από το δικαίωμα αυτό, καθόσον πρόβλεψε την απαλλαγή των κερδών της από τον φόρο. 14.
10The Member State concerned in Marks & Spencer (the United Kingdom) did not assert taxing rights over foreign subsidiaries of resident companies. In the present case, the Member State concerned would, in the absence of the DTC, have the right to tax a crossborder permanent establishment but has waived that right by exempting profits of such an establishment from tax. The effect is the same. As the Court stated in Marks & Spencer, ‘to give companies the option to have their losses 14.
Ούτε εδώ υπάρχει κανείς λόγος να μην εφαρμοστεί η αρχή αυτή σε μια περίπτωση
Again, I do not see why that principle should not apply in a case such as the
8 — Βλ. σημείο 16 των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα Poiares Maduro στην υπόθεση Marks & Spencer. 9 — Το ζήτημα αν οι τρεις δικαιολογητικοί λόγοι πρέπει να εξετάζονται σωρευτικά εξετάζεται παρακάτω.
8 — See point 16 of the Opinion of Advocate General Poiares Maduro in Marks & Spencer. 9 — The question whether the three justifications must be considered cumulatively is considered below.
10 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 5 απόφαση Marks & Spencer, σκέψη 45. 11 — Σκέψη 46.12 — Σκέψεις 47 και 48.
11 — Paragraph 46.12 — Paragraph 47 and 48.
LIDL BELGIUM όπως η προκείμενη.
LIDL BELGIUM present.
Είναι σαφές ότι υπάρχει το ενδεχόμενο διττής έκπτωσης.
There is clearly scope for the same loss to be used twice.
Ο κίνδυνος αυτός είναι μάλιστα μεγαλύτερος στην περίπτωση ζημίας μιας μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασης που εξακολουθεί να λειτουργεί από ό,τι στην περίπτωση ζημίας μιας θυγατρικής που (όπως συνέβαινε στην υπόθεση Marks & Spencer) έχει πωληθεί σε τρίτους ή έχει διακόψει τις δραστηριότητές της. Στην πρώτη περίπτωση, αν η ζημία επιτρεπόταν να εκπίπτει στο κράτος μέλος στο οποίο εδρεύει η εταιρία, θα υπήρχε ο κίνδυνος να προβληθεί αξίωση έκπτωσης εκ νέου στο κράτος μέλος της μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασης, μόλις η εγκατάσταση αυτή καθίστατο κερδοφόρα, χωρίς το κράτος μέλος της έδρας της εταιρίας να έχει καμία δυνατότητα να αναζητήσει το όφελος που είχε αποκομίσει η εν λόγω εταιρία. Πράγματι, από την απάντηση του εκπροσώπου της Lidl σε ερώτηση του εισηγητή δικαστή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της υπό κρίση υπόθεσης προκύπτει ότι η ζημία λόγω της οποίας υποβλήθηκε η αίτηση έκδοσης προδικαστικής απόφασης έχει πλέον συμψηφιστεί με κέρδη που πραγματοποιήθηκαν στο Λουξεμβούργο 13. Όπως εξέθεσε το Δικαστήριο στην απόφαση Marks & Spencer, τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν να εμποδίζουν τον κίνδυνο διττής έκπτωσης των ζημιών και ο κίνδυνος αυτός αποτρέπεται με έναν κανόνα ο οποίος αποκλείει τη φορολογική ελάφρυνση για τις ζημίες αυτές 14. 15.
If anything that risk is greater in the context of losses made by a permanent establishment which remains in business than in the context (as in Marks & Spencer) of losses made by subsidiaries which had been sold to third parties or ceased trading. In the former context, if the losses could be used in the Member State where the company was resident there is a risk that they would be claimed again in the Member State of the permanent establishment once the permanent establishment became profitable, without the Member State where the company was resident being able to recoup the benefit obtained. Indeed it appears from the reply from the representative of Lidl to a question put by the Judge Rapporteur at the hearing in the present case that the loss which prompted the reference has now been set off against profits made in Luxembourg. 13As the Court stated in Marks & Spencer, Member States must be able to tackle the risk that losses will be used twice, and that risk is avoided by a rule which precludes relief in respect of those losses. 14 15. With regard to the third justification, relating to the risk of tax avoidance, the
Το ζήτημα της ρευστότητας θα εξεταστεί λεπτομερέστερα παρακάτω, κατά την εξέταση της αναλογικότητας.
The issue of cash flow is explored further below, in the context of proportionality.
15 — Πρέπει πάντως να τονιστεί ότι δεν φαίνεται να υπήρχε σκοπός φοροαποφυγής μέσω ενός τέτοιου «εμπορίου ζημιών» στην υπόθεση Marks & Spencer, καθόσον από τα πραγματικά περιστατικά της προκύπτει ότι η υπόθεση αφορούσε μόνο κάθετες μεταβιβάσεις ζημιών από τη θυγατρική στη μητρική εταιρία. 14 — Σκέψεις 47 και 48.
15 — Although it may be noted that tax avoidance by such ‘trafficking in losses’ does not appear to have been relevant on the facts in Marks & Spencer, which solely concerned vertical upwards transfer of losses from subsidiary to parent. 14 — Paragraphs 47 and 48.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΥΠΟΘΕΣΗ C-414/06
OPINION OF MS SHARPSTON — CASE C-414/06
Η φορολογική αρμοδιότητα του άλλου κράτους δημιουργεί απλώς ένα δεύτερο συνδετικό στοιχείο για την ίδια ζημία και, επομένως, δημιουργεί το ενδεχόμενο διττής έκπτωσης.
Marks & Spencer to be cumulative, so that all three must be present. loss and, therefore, the potential for double deduction.
Πιστεύω δηλαδή ότι σε περιπτώσεις όπως η προκείμενη ο τρίτος δικαιολογητικός λόγος που αναφέρεται στην απόφαση Marks & Spencer δεν προσθέτει τίποτα στον πρώτο και στον δεύτερο. 16.
In cases such as the present, therefore, it seems to me that the third Marks & Spencer justification adds nothing to the first and second grounds. 16.
Επομένως συμφωνώ από πολλές απόψεις με τη Φινλανδία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, τις Κάτω Χώρες, τη Σουηδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Επιτροπή ότι η εθνική νομοθεσία που περιορίζει τη δυνατότητα των εταιριών να εκπίπτουν τις ζημίες των μόνιμων επιχειρηματικών εγκαταστάσεων που έχουν σε άλλα κράτη μέλη πρέπει να στηρίζεται στους εξής δικαιολογητικούς λόγους: πρώτον, στην ανάγκη διαφύλαξης της ισόρροπης κατανομής των εξουσιών φορολόγησης μεταξύ των κρατών μελών και, δεύτερον, στην ανάγκη αποφυγής του κινδύνου διττής έκπτωσης των ζημιών.
I accordingly agree with, variously, Finland, France, Germany, Greece, the Netherlands, Sweden, the United Kingdom and the Commission that national legislation restricting the possibility for a company to deduct losses made by a permanent establishment in another Member State may be justified by, first, the need to preserve the balanced allocation of the power to impose taxes between the different Member States concerned and, second, the risk that losses might be taken into account twice.
Δεν αμφισβητείται ότι το Δικαστήριο, με την απόφαση Marks & Spencer, αναφέρθηκε στα «τρία δικαιολογητικά στοιχεία, θεωρούμενα από κοινού», πράγμα που συνηγορεί υπέρ της εν λόγω άποψης. Στην υπόθεση C-470/04, Ν, πάντως το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η «διαφύλαξη της ισόρροπης κατανομής της εξουσίας φορολογήσεως μεταξύ των κρατών μελών αποτελεί θεμιτό σκοπό» χωρίς να αναφερθεί στους άλλους δικαιολογητικούς λόγους 16. Στην υπόθεση C-231/05, Oy ΑΑ, το Δικαστήριο δέχτηκε ότι η νομοθεσία κράτους μέλους που απαγορεύει σε μια θυγατρική εταιρία η οποία έχει την έδρα της σ’ αυτό το κράτος μέλος να εκπέσει από τα φορολογητέα εισοδήματά της χρηματοοικονομική μεταφορά υπέρ της μητρικής εταιρίας της, εκτός αν η μητρική αυτή εταιρία έχει την έδρα της στο ίδιο κράτος μέλος, θα μπορούσε καταρχήν να στηριχθεί στους δύο από τους τρεις δικαιολογητικούς λόγους που αναφέρονται στην απόφαση Marks & Spencer, και συγκεκριμένα στον πρώτο και στον τρίτο 17. Στη δε υπόθεση Amurta, το Δικαστήριο, αφού διαπίστωσε ότι δεν είχε γίνει επίκληση του δεύτερου και του τρίτου δικαιολογητικού λόγου που είχαν αναγνωριστεί με την απόφαση Marks & Spencer, εξέτασε εντούτοις (και απέρριψε) στη συνέχεια το επιχείρημα που βασιζόταν στην ανάγκη εξασφάλισης της ισόρροπης κατανομής των φορολογικών εξουσιών μεταξύ των κρατών μελών 18. Κατά συνέπεια, δεν χρειάζεται προφανώς να συντρέχουν οπωσδήποτε και 16 — Απόφαση της 7ης Σεπτεμβρίου 2006, C-470/04 (Συλλογή 2006, σ. I-7409, σκέψη 42).
Admittedly the Court in Marks & Spencer referred to the ‘three justifications, taken together’, which supports that view. In N, however, the Court stated that ‘preserving the allocation of the power to tax between Member States is a legitimate objective’ without reference to other grounds. 16In AA, the Court accepted that legislation of a Member State which precludes a subsidiary resident in that Member State from deducting a financial transfer to its parent company from its taxable income unless that parent company is established in the same Member State could in principle be justified on the basis of two of the three Marks & Spencer grounds, namely the first and the third. 17And in Amurta the Court, having stated that the second and third Marks & Spencer justifications had not been pleaded, none the less went on to consider (and reject) an argument based on the need to safeguard the balanced allocation between the Member States of the power to tax. 18 It seems, therefore, that the three justifications do not necessarily all have to be applicable in a given case. In my view the legislation at issue in the present case could in principle be justified 16 — Case C-470/04 [2006] I-7409, paragraph 42.17 — Case C-231/05 [2007] ECR I-6373, paragraphs 51 to 60.18 — Case C-379/05 [2007] ECR I-9569, paragraphs 57 to 59.
Το Bundesfinanzhof εκθέτει, με τη διάταξη περί παραπομπής, ότι αμφιβάλλει αν το Δικαστήριο εννοούσε, στην απόφαση
The Bundesfinanzhof notes in the order for reference that it is uncertain whether the Court intended the three justifications in
LIDL BELGIUM οποίες η οικεία εθνική νομοθεσία είναι εξ ορισμού ιδιαίτερα περιοριστική, έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία η εξακρίβωση του αν ο σκοπός της θα μπορούσε να επιτευχθεί με λιγότερο περιοριστικά μέτρα.
LIDL BELGIUM by reference to the first and second Marks & Spencer grounds, namely the objectives of preserving the balanced allocation of the power to impose taxes and of avoiding the danger that losses would be used twice. national rules altogether.
οι τρεις αυτοί δικαιολογητικοί λόγοι σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.
19In such a situation, where the national legislation at issue is by definition severely restrictive, it is all the more important to consider carefully whether its aim could not be attained by less restrictive measures.
Για να είναι δικαιολογημένο ένα περιοριστικό μέτρο, πρέπει επίσης να τηρείται η αρχή της αναλογικότητας, υπό την έννοια ότι ένα τέτοιο μέτρο πρέπει να είναι κατάλληλο για την επίτευξη των επιδιωκόμενων σκοπών και να μην υπερβαίνει το αναγκαίο για την επίτευξη των σκοπών αυτών μέτρο.
In order for a restrictive measure to be justified it must in addition comply with the principle of proportionality, in that it must be appropriate for securing the attainment of the objectives it pursues and must not go beyond what is necessary to attain those objectives.