natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επομένως, η απόλυση εργαζομένης κατ’ ουσίαν λόγω του γεγονότος ότι υποβάλλεται σε τεχνητή γονιμοποίηση συνιστά άμεση διάκριση λόγω φύλου.
It follows that the dismissal of a female worker essentially because she is undergoing that important stage of in vitro fertilisation treatment constitutes direct discrimination on grounds of sex.
Εξάλλου, η αποδοχή της δυνατότητας του εργοδότη να απολύσει μια εργαζόμενη υπό συνθήκες παρόμοιες με τις επίμαχες της κύριας δίκης θα αντέκειτο στον σκοπό της προστασίας του άρθρου 2, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/207, εφόσον, βεβαίως, η απόλυση θεμελιώνεται κατ’ ουσίαν στο γεγονός της τεχνητής γονιμοποίησης και, ιδίως, στις ειδικές επεμβάσεις που αναφέρονται στην προηγούμενη σκέψη και περιλαμβάνονται στην τεχνητή γονιμοποίηση.
To allow an employer to dismiss a female worker in circumstances such as those in the main proceedings would, moreover, be contrary to the objective of protection which Article 2(3) of Directive 76/207 pursues, in so far as, admittedly, the dismissal is essentially based on the fact of the in vitro fertilisation treatment and, in particular, on the specific procedures, outlined in the previous paragraph, which such treatment involves.
Συνεπώς, τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/207 απαγορεύουν την απόλυση εργαζομένης που, υπό παρόμοιες συνθήκες με αυτές της κύριας δίκης, βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο τεχνητής γονιμοποίησης, ήτοι μεταξύ της παρακέντησης στο ωοθυλάκιο και της άμεσης μεταφοράς των τεχνητώς γονιμοποιημένων ωαρίων στη μήτρα της εργαζομένης αυτής, εφόσον αποδεικνύεται ότι η εν λόγω απόλυση θεμελιώνεται κατ’ ουσίαν στο γεγονός ότι η ενδιαφερόμενη υποβλήθηκε σε παρόμοια επέμβαση.
Consequently, Articles 2(1) and 5(1) of Directive 76/207 preclude the dismissal of a female worker who, in circumstances such as those in the main proceedings, is at an advanced stage of in vitro fertilisation treatment, that is, between the follicular puncture and the immediate transfer of the in vitro fertilised ova into the uterus, inasmuch as it is established that the dismissal is essentially based on the fact that the woman has undergone such treatment.
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, η απάντηση στο ερώτημα που υποβλήθηκε είναι ότι η οδηγία 92/85 και, ειδικότερα, η προβλεπόμενη από το άρθρο 10, σημείο 1, της οδηγίας αυτής απαγόρευση απόλυσης των εγκύων εργαζομένων πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν αφορούν εργαζόμενη που υποβάλλεται σε τεχνητή γονιμοποίηση, εφόσον, κατά τον χρόνο της κοινοποίησης της απόλυσης, η γονιμοποίηση των ωαρίων της εργαζομένης αυτής από τα σπερματοζωάρια του συντρόφου της είχε μεν πραγματοποιηθεί με αποτέλεσμα να υπάρχουν γονιμοποιημένα ωάρια στον δοκιμαστικό σωλήνα, πλην όμως αυτά δεν είχαν μεταφερθεί ακόμη στη μήτρα της εργαζομένης.
Having regard to the foregoing, the reply to the question referred must be that Directive 92/85, and, in particular, the prohibition of dismissal of pregnant workers provided for in Article 10(1) of that directive, must be interpreted as not extending to a female worker who is undergoing in vitro fertilisation treatment where, on the date she is given notice of her dismissal, her ova have already been fertilised by her partner’s sperm cells, so that in vitro fertilised ova exist, but they have not yet been transferred into her uterus.
Πάντως, τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/207 απαγορεύουν την απόλυση εργαζομένης που, υπό παρόμοιες συνθήκες με εκείνες της κύριας δίκης, βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο τεχνητής γονιμοποίησης, ήτοι μεταξύ της παρακέντησης στο ωοθυλάκιο και της άμεσης μεταφοράς των τεχνητώς γονιμοποιημένων ωαρίων στη μήτρα της εργαζομένης αυτής, εφόσον αποδεικνύεται ότι η εν λόγω απόλυση θεμελιώνεται κατ’ ουσίαν στο γεγονός ότι η ενδιαφερόμενη υποβλήθηκε σε παρόμοια επέμβαση.
Nevertheless, Articles 2(1) and 5(1) of Directive 76/207 preclude the dismissal of a female worker who, in circumstances such as those in the main proceedings, is at an advanced stage of in vitro fertilisation treatment, that is, between the follicular puncture and the immediate transfer of the in vitro fertilised ova into her uterus, inasmuch as it is established that the dismissal is essentially based on the fact that the woman has undergone such treatment.
Η οδηγία 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και θηλαζουσών εργαζομένων (δέκατη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) και, ειδικότερα, η προβλεπόμενη από το άρθρο 10, σημείο 1, της οδηγίας αυτής απαγόρευση απόλυσης των εγκύων εργαζομένων πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν αφορούν εργαζόμενη που υποβάλλεται σε τεχνητή γονιμοποίηση, εφόσον, κατά τον χρόνο της κοινοποίησης της απόλυσης, η γονιμοποίηση των ωαρίων της εργαζομένης αυτής από τα σπερματοζωάρια του συντρόφου της είχε μεν πραγματοποιηθεί με αποτέλεσμα να υπάρχουν γονιμοποιημένα ωάρια στον δοκιμαστικό σωλήνα, πλην όμως αυτά δεν είχαν μεταφερθεί ακόμη στη μήτρα της εργαζομένης.
Council Directive 92/85/EEC of 19 October 1992 on the introduction of measures to encourage improvements in the safety and health at work of pregnant workers and workers who have recently given birth or are breastfeeding (tenth individual Directive within the meaning of Article 16(1) of Directive 89/391/EEC) and, in particular, the prohibition of dismissal of pregnant workers provided for in Article 10(1) of that directive must be interpreted as not extending to a female worker who is undergoing in vitro fertilisation treatment where, on the date she is given notice of her dismissal, her ova have already been fertilised by her partner’s sperm cells, so that in vitro fertilised ova exist, but they have not yet been transferred into her uterus.
Τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας απαγορεύουν την απόλυση εργαζομένης που, υπό παρόμοιες συνθήκες με εκείνες της κύριας δίκης, βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο τεχνητής γονιμοποίησης, ήτοι μεταξύ της παρακέντησης στο ωοθυλάκιο και της άμεσης μεταφοράς των τεχνητώς γονιμοποιημένων ωαρίων στη μήτρα της εργαζομένης αυτής, εφόσον αποδεικνύεται ότι η εν λόγω απόλυση θεμελιώνεται κατ’ ουσίαν στο γεγονός ότι η ενδιαφερόμενη υποβλήθηκε σε παρόμοια επέμβαση.
Article 2(1) and 5(1) of Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions, preclude the dismissal of a female worker who, in circumstances such as those in the main proceedings, is at an advanced stage of in vitro fertilisation treatment, that is, between the follicular puncture and the immediate transfer of the in vitro fertilised ova into her uterus, inasmuch as it is established that the dismissal is essentially based on the fact that the woman has undergone such treatment.
Υπόθεση C-398/05
Case C-398/05
(αίτηση του Finanzgericht Düsseldorf για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
(Reference for a preliminary ruling from the Finanzgericht Düsseldorf)
«Κοινή εμπορική πολιτική — Αντισταθμιστικοί δασμοί — Άμυνα κατά των πρακτικών επιδοτήσεως — Κανονισμός (ΕΚ) 1599/1999 — Σύρματα από ανοξείδωτο χάλυβα — Ζημία του κοινοτικού κλάδου παραγωγής — Aιτιώδης συνάφεια»
(Common commercial policy — Countervailing duties — Protection against subsidies — Regulation (EC) No 1599/1999 — Stainless steel wires — Injury to the Community industry — Causal link)
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2008 . . . I - 1059
Judgment of the Court (Fourth Chamber), 28 February 2008 . . . . . .
Κοινή εμπορική πολιτική — Άμυνα κατά των πρακτικών επιδοτήσεως εκ μέρους τρίτων κρατών — Ζημία — Απόδειξη της αιτιώδους συνάφειας — Υποχρεώσεις των κοινοτικών οργάνων — Συνυπολογισμός παραγόντων ξένων προς την επιδότηση
Common commercial policy — Protection against subsidisation practices of non-Member States — Injury — Establishing a causal link — Obligations of the institutions — Taking into account of matters extraneous to the subsidy
(Κανονισμός 2026/97 του Συμβουλίου, άρθρο 8 § 7)
(Council Regulation No 2026/97, Art. 8(7))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-398/05
SUMMARY — CASE C-398/05
Κατά τον προσδιορισμό της ζημίας του κοινοτικού κλάδου παραγωγής στο πλαίσιο διαδικασίας κατά επιδοτήσεων, το Συμβούλιο και η Επιτροπή υποχρεούνται να εξετάζουν αν η ζημία που προτίθενται να λάβουν υπόψη πράγματι οφείλεται σε εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο επιδοτήσεων και να αποκλείουν κάθε ζημία που προκύπτει από άλλους παράγοντες και ιδίως ζημία που οφείλεται σε ίδιες ενέργειες των κοινοτικών παραγωγών.
In determining, in an antisubsidy proceeding, injury to the Community industry, the Council and the Commission are under an obligation to consider whether the injury on which they intend to base their conclusions actually derives from the subsidised imports and must disregard any injury deriving from other factors, particularly from the conduct of Community producers.
αποτελούσε μόνον ένα μικρό ποσοστό της τελικής τιμής του επίμαχου προϊόντος, έτσι ώστε η τιμή αυτή μπορούσε να θεωρηθεί ως αξιόπιστος δείκτης προκειμένου να υπολογιστεί η ζημία που υπέστη ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής, εναπόκειται στους διαδίκους που επικαλούνται το ανίσχυρο του κανονισμού που επιβάλλει τον αντισταθμιστικό δασμό να προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία ικανά να αποδείξουν ότι ο παράγοντας αυτός είχε τόσο σημαντική επίπτωση ώστε οι τελικές τιμές του προϊόντος δεν μπορούσαν πλέον να χρησιμοποιηθούν για να διαπιστωθεί η ύπαρξη της εν λόγω ζημίας και του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της ζημίας αυτής και των επιδοτούμενων εισαγωγών.
be regarded as a reliable indicator for the purposes of establishing what injury was suffered by the Community industry, it is for the parties pleading the invalidity of the regulation imposing the countervailing duty to adduce evidence to show that that factor could have had an effect of such magnitude that the final prices of the product could no longer be used to establish the existence of that injury and that there was a causal link between it and the subsidised imports.
Εφόσον τα κοινοτικά όργανα τήρησαν την υποχρέωση αυτή και έκριναν ότι ο παράγοντας που σχετίζεται με την αντίθετη προς τους κανόνες του ανταγωνισμού συμπεριφορά των κοινοτικών παραγωγών
Where the institutions have complied with that obligation and concluded that a factor arising from anticompetitive conduct of the Community producers constituted but a small percentage of the final price of the product in question, so that such price could
(βλ. σκέψεις 35, 51, 54)
(see paras 35, 51, 54)
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Fourth Chamber)28 February 2008 *
Στην υπόθεση C-398/05, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) με απόφαση της 2ας Νοεμβρίου 2005, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 15 Νοεμβρίου 2005, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Finanzgericht Düsseldorf (Germany), made by decision of 2 November 2005, received at the Court on 15 November 2005, in the proceedings
Sharpston γραμματέας: B. Fülöp, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 21ης Ιουνίου 2007, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: E. Sharpston, Registrar: B. Fülöp, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 21 June 2007, after considering the observations submitted on behalf of:
— το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, εκπροσωπούμενο από τον J.-P. Hix, επικουρούμενο από τον G. Berrisch, Rechtsanwalt,
— the Council of the European Union, by J.-P. Hix, acting as Agent, assisted by G. Berrisch, Rechtsanwalt,
— η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους T. Scharf και K.
— the Commission of the European Communities, by T. Scharf and K. Gross, acting as Agents, having decided, after hearing the Advocate General, to proceed to judgment without an Opinion,
AGST DRAHT- UND BIEGETECHNIK εκδίδει την ακόλουθη
AGST DRAHT- UND BIEGETECHNIK gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά το κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 1599/1999 του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 1999, για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές συρμάτων από ανοξείδωτους χάλυβες με διάμετρο 1 mm ή μεγαλύτερη, καταγωγής Ινδίας, και για την περάτωση της διαδικασίας σχετικά με τις εισαγωγές ανοξείδωτου χάλυβα με διάμετρο 1 mm ή μεγαλύτερη, καταγωγής Δημοκρατίας της Κορέας (ΕΕ L 189, σ. 1).
This reference for a preliminary ruling concerns the validity of Council Regulation (EC) No 1599/1999 of 12 July 1999 imposing a definitive countervailing duty and collecting definitively the provisional duty imposed on stainless steel wires with a diameter of 1 mm or more originating in India and terminating the proceeding concerning imports of stainless steel wires with a diameter of 1 mm or more originating in the Republic of Korea (OJ 1999 L 189, p. 1).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της AGST Draht- und Biegetechnik GmbH (στο εξής: AGST) και του Hauptzollamt Aachen (στο εξής: Hauptzollamt), το οποίο επέβαλε στην AGST αντισταθμιστικό δασμό κατά την εισαγωγή συρμάτων από ανοξείδωτο χάλυβα με διάμετρο 1 mm ή μεγαλύτερη, που κατατάσσονται στη διάκριση 7223 00 19 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας (στο εξής: ΣΟ), καταγωγής Ινδίας.
The reference was made in proceedings between AGST Draht- und Biegetechnik GmbH (‘AGST’) and Hauptzollamt Aachen (‘the Hauptzollamt’), by which the latter imposed on AGST a countervailing duty on imports of stainless steel wires with a diameter of 1 mm or more under subheading 7223 00 19 in the Combined Nomenclature (‘the CN’) originating in India.
Οι διατάξεις οι οποίες διέπουν την επιβολή αντισταθμιστικών δασμών από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα περιλαμβάνονται στον κανονισμό (ΕΚ) 2026/97 του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1997, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ L 288, σ.
The provisions which govern the imposition of countervailing duties by the European Community are set out in Council Regulation (EC) No 2026/97 of 6 October 1997 on protection against subsidised imports from countries not members of the European Community (OJ 1997 L 288, p.
1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 461/2004 του Συμβουλίου, της 8ης Μαρτίου 2004 (στο εξής: βασικός κανονισμός).
1), as amended by Council Regulation (EC) No 461/2004 of 8 March 2004 (‘the basic regulation’).
Το άρθρο 1, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού προβλέπει τα ακόλουθα:
Article 1(1) of the basic regulation provides as follows:
«Αντισταθμιστικός δασμός είναι δυνατό να επιβάλλεται με σκοπό την εξουδετέρωση των συνεπειών της επιδότησης που έχει ενδεχομένως χορηγηθεί, άμεσα ή έμμεσα, για την κατασκευή, την παραγωγή, την εξαγωγή ή τη μεταφορά οιουδήποτε προϊόντος του οποίου η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα προκαλεί ζημία.»
‘A countervailing duty may be imposed for the purpose of offsetting any subsidy granted, directly or indirectly, for the manufacture, production, export or transport of any product whose release for free circulation in the Community causes injury.’
Το άρθρο 8, παράγραφος 7, του κανονισμού αυτού ορίζει τα εξής:
Article 8(7) of the basic regulation provides:
«Εξετάζονται ακόμη τυχόν άλλοι γνωστοί παράγοντες, εκτός από τις επιδοτούμενες εισαγωγές, οι οποίοι προκαλούν κατά τον ίδιο χρόνο ζημία στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής, προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι η ζημία που προκαλείται από αυτούς τους άλλους παράγοντες δεν αποδίδεται στις επιδοτούμενες εισαγωγές κατά την έννοια της παραγράφου 6.
‘Known factors other than the subsidised imports which are injuring the Community industry at the same time shall also be examined to ensure that injury caused by these other factors is not attributed to the subsidised imports pursuant to paragraph 6.
Στους παράγοντες που ενδέχεται να έχουν σημασία από αυτή την άποψη συμπεριλαμβάνονται ο όγκος και οι τιμές των μη επιδοτούμενων εισαγωγών, η συρρίκνωση της ζήτησης ή οι μεταβολές των προτύπων κατανάλωσης, οι περιοριστικές εμπορικές πρακτικές που εφαρμόζουν οι παραγωγοί τρίτων χωρών και της Κοινότητας, καθώς και ο ανταγωνισμός μεταξύ τους, οι τεχνολογικές εξελίξεις, καθώς και οι εξαγωγικές επιδόσεις και η παραγωγικότητα του κοινοτικού κλάδου παραγωγής.»
Factors which may be considered in this respect include the volume and prices of non-subsidised imports, contraction in demand or changes in the patterns of consumption, restrictive trade practices of, and competition between, third country and Community producers, developments in technology and the export performance and productivity of the Community industry.’
Ο κανονισμός 1599/1999
Regulation No 1599/1999
Στις 23 Μαρτίου 1999, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) 618/1999 για την επιβολή προσωρινού αντισταθμιστικού δασμού στις εισαγωγές σύρματος από ανοξείδωτο χάλυβα με διάμετρο 1 mm ή περισσότερο καταγωγής Ινδίας και Δημοκρατίας της Κορέας (ΕΕ L 79, σ.
On 23 March 1999, the Commission of the European Communities adopted Regulation (EC) No 618/1999 imposing a provisional countervailing duty on imports of stainless steel wire having a diameter of 1 mm or more originating in India and the Republic of Korea (OJ 1999 L 79, p.
25, στο εξής: προσωρινός κανονισμός).
25; ‘the provisional regulation’).
Κατόπιν, στις 12 Ιουλίου 1999, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό 1599/1999 για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού επί των εισαγωγών από την Ινδία και για την περάτωση της διαδικασίας σχετικά με τις εισαγωγές από τη Δημοκρατία της Κορέας.
Subsequently, on 12 July 1999, the Council adopted Regulation No 1599/1999 imposing a definitive countervailing duty on imports originating in India and terminating the proceeding concerning imports originating in the Republic of Korea.
Στις 13 Νοεμβρίου 1998, το Συμβούλιο εξέδωσε, στο πλαίσιο άλλης διαδικασίας που αφορούσε ράβδους ανοξείδωτου χάλυβα, τον κανονισμό (ΕΚ) 2450/98, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ράβδων ανοξείδωτου χάλυβα καταγωγής Ινδίας και την οριστική είσπραξη του επιβληθέντος προσωρινού δασμού (ΕΕ L 304, σ. 1).
In another proceeding, concerning stainless steel bars, the Council had adopted, on 13 November 1998, Regulation (EC) No 2450/98 imposing a definitive countervailing duty on imports of stainless steel bars originating in India and collecting definitively the provisional duty imposed (OJ 1998 L 304, p. 1).
Ο κανονισμός αυτός ακυρώθηκε με την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 19ης Σεπτεμβρίου 2001, T-58/99, Mukand κ.λπ. κατά Συμβουλίου (Συλλογή 2001, σ. II-2521).
That regulation was annulled by the judgment of the Court of First Instance of the European Communities in Case T-58/99 Mukand and Others v Council [2001] ECR II-2521.
H AGST συγκαταλέγεται στους κυριότερους γερμανούς παραγωγούς εύκαμπτων συρμάτων από ανοξείδωτο χάλυβα.
AGST is one of the principal German producers of flexible stainless steel wires.
Στις 7 Αυγούστου και 17 Νοεμβρίου 2000, η εταιρία αυτή διασάφησε στο Hauptzollamt σύρματα από ανοξείδωτο χάλυβα με διάμετρο 1 mm ή μεγαλύτερη, υπαγόμενα στη διάκριση 7223 00 19 της ΣΟ, ενόψει της θέσεώς τους σε ελεύθερη κυκλοφορία.
On 7 August and 17 November 2000, it declared to the Hauptzollamt stainless steel wires with a diameter of 1 mm or more, corresponding to subheading 7223 00 19 in the CN, for their release for free circulation.
Η AGST δήλωσε τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ως τόπο καταγωγής των εμπορευμάτων και προσκόμισε τιμολόγια που της είχε εκδώσει η εταιρία Link Middle East Ltd καθώς και πιστοποιητικά καταγωγής επί εντύπων τύπου A, σύμφωνα με τα οποία τα προϊόντα είχαν κατασκευασθεί στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
AGST declared the United Arab Emirates as the goods’ place of origin and, in addition, produced invoices addressed to it by Link Middle East Ltd and certificates of origin in Form A, according to which the goods had been manufactured in the United Arab Emirates.
Ωστόσο, από μια έρευνα της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) αποκαλύφθηκε ότι χώρα καταγωγής των εισαγομένων προϊόντων ήταν στην πραγματικότητα η Ινδία.
An investigation by the European Anti-Fraud Office (OLAF) revealed, however, that the country of origin of the imported products was in fact India.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την OLAF, τα σύρματα από ανοξείδωτο χάλυβα που εισήγαγε στην Κοινότητα η Link Middle East Ltd μεταξύ Ιουνίου 1999 και Δεκεμβρίου 2000 είχαν κατασκευαστεί από την εταιρία Venus Wire Industries Ltd, που εδρεύει στη Βομβάη (Ινδία).
In OLAF’s view, the stainless steel wires imported into the Community by Link Middle East Ltd, between June 1999 and December 2000 had been manufactured by Venus Wire Industries Ltd, established in Mumbai (India).
Με απόφαση της 30ής Ιουλίου 2003, το Hauptzollamt επέβαλε εκ των υστέρων στις εν λόγω τελωνειακές διασαφήσεις, βάσει του κανονισμού 1599/1999, τελωνειακό και αντισταθμιστικό δασμό που ανερχόταν, αντιστοίχως, σε 4 034,79 DEM και 59 513,21 DEM.
By decision of 30 July 2003, the Hauptzollamt, on the basis of Regulation No 1599/1999, imposed post-clearance customs and countervailing duties on those customs declarations of sums, respectively, of DEM 4 034.79 and DEM 59 513.21.
Με απόφαση της 29ης Ιουνίου 2004, το Hauptzollamt απέρριψε μια προσφυγή της AGST που αφορούσε την επιβολή των εν λόγω δασμών.
By decision of 29 June 2004, the Hauptzollamt rejected an objection by AGST to the imposition of those duties.
Στις 21 Ιουλίου 2004, η AGST άσκησε κατά της αποφάσεως αυτής προσφυγή ενώπιον του Finanzgericht Düsseldorf, με την οποία επικαλείται ιδίως ότι η εκ των υστέρων επιβολή του αντισταθμιστικού δασμού είναι παράνομη για τον λόγο ότι ο κανονισμός 1599/1999 είναι ανίσχυρος.
On 21 July 2004, AGST brought an action against that decision before the Finanzgericht Düsseldorf in which it alleges, in particular, that the post-clearance imposition of the countervailing duty is unlawful, on the ground that Regulation No 1599/1999 is invalid.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Finanzgericht Düsseldorf αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
It is in those circumstances that the Finanzgericht Düsseldorf decided to stay the proceedings and to refer the following question to the Court for a preliminary ruling:
«Είναι ο κανονισμός […] 1599/1999 [...] ανεφάρμοστος, καθόσον πρέπει να επιβληθεί δυνάμει αυτού αντισταθμιστικός δασμός επί συρμάτων από χάλυβα [που κατατάσσονται στη διάκριση] 7223 00 19 της [ΣΟ] και έχουν κατασκευασθεί στη Βομβάη (Ινδία) από την εταιρία Venus Wire Industries Ltd;»
‘Is … Regulation … No 1599/1999 … invalid in so far as it provides that countervailing duty under subheading 7223 00 19 of the [CN] is to be imposed on wire manufactured by Venus Wire Industries Ltd [in] Mumbai, India?’
Από τον φάκελο της υποθέσεως προκύπτει ότι το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, αν ο κανονισμός 1599/1999 είναι ανίσχυρος, καθόσον η εκτίμηση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως όσον αφορά την ύπαρξη ζημίας του κοινοτικού κλάδου παραγωγής και της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της ζημίας αυτής και των επιδοτούμενων εισαγωγών συρμάτων από ανοξείδωτο χάλυβα είναι προδήλως εσφαλμένη.
It is clear from the contents of the Court file that the referring court is asking, in essence, whether Regulation No 1599/1999 is invalid, since the determination by the Council of the European Union concerning the existence of injury to the Community industry and of the causal link between that injury and the subsidised imports of stainless steel wires is vitiated by manifest error.