natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιχειρήσεις όπως οι δυνητικοί δικαιούχοι ενισχύσεως ή οι ανταγωνιστές τους δεν είναι καν κατ’ ανάγκην εν γνώσει της κοινοποιήσεως καθεστώτος ενισχύσεων που μπορεί να τις ενδιαφέρει, καθόσον η Επιτροπή υποχρεούται να δημοσιεύει ανακοίνωση σχετικά με την κοινοποίηση ενισχύσεως μόνον όταν κινηθεί η επίσημη διαδικασία εξετάσεως 35.
Companies such as potential beneficiaries of aid or their competitors are not even necessarily aware of the notification of an aid scheme which may be of interest to them, because the Commission is obliged to publish a notice on the notification of an aid only when the formal investigation proced- ure is initiated.
Επομένως, όταν η Επιτροπή λαμβάνει απόφαση περί μη διατυπώσεως αντιρρήσεων, η σχετική με την εν λόγω απόφαση ανακοίνωση θα είναι η πρώτη πράξη η οποία θα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
35 Thus, when the Commission adopts a decision not to raise objections, a notice on this decision will be the first act to be published in the Official Journal of the European Union.
Ωστόσο, φρονώ ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να δικαιούται να στηριχθεί στα
Nevertheless, I believe that the Commission should be entitled to rely on the
Από τις διατάξεις του πρωτογενούς και του παραγώγου κοινοτικού δικαίου, και ιδίως από τον κανονισμό 659/1999, προκύπτει σαφώς ότι η προκαταρκτική έρευνα λαμβάνει χώρα προπάντων μεταξύ της Επιτροπής και του οικείου κράτους μέλους 36.
It follows clearly from the primary and secondary legislation, especially Regulation No 659/1999, that the preliminary investigation takes place primarily between the Commission and the Member State concerned.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν διαθέτει εξουσίες έρευνας προκειμένου να αναζητεί πληροφοριακά στοιχεία πέραν αυτών που της παρασχέθηκαν, κυρίως από το οικείο κράτος μέλος, κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής έρευνας.
36As a result, the Commission is not granted fact-finding powers to search for information beyond that provided to it, mainly by the Member State concerned, during the preliminary investigation.
Τα όρια αυτά των εξουσιών της Επιτροπής έχουν ως συνέπεια, κατ’ ανάγκην, ότι η νομιμότητα των αποφάσεών της δεν μπορεί να αμφισβητηθεί με βάση πληροφοριακά στοιχεία άλλα από αυτά που διέθετε κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως.
Such limits on the powers of the Commission necessarily imply that the legality of its decisions cannot be challenged on the basis of information other than that available at the time of the adoption of the decision.
Περαιτέρω, αν τρίτοι μπορούσαν να θέσουν υπό αμφισβήτηση το κύρος αποφάσεων της Επιτροπής με βάση πληροφοριακά στοιχεία άλλα από αυτά που διέθετε το εν λόγω θεσμικό όργανο κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως, η Επιτροπή θα απέφευγε, κατά πάσα πιθανότητα, έναν τέτοιο κίνδυνο με το να κινεί κατά σύστημα την επίσημη διαδικασία εξετάσεως, παρέχοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο σε όλους
Moreover, if third parties were to be able to challenge the validity of Commission decisions on the basis of information other than that available to it at the time of the adoption of the decision, the Commission would in all likelihood avoid such a risk by systematically
34 — Συγκεκριμένα, τίποτε δεν εμποδίζει τους εν δυνάμει θιγομένους να υποβάλουν πληροφοριακά στοιχεία στην Επιτροπή κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής έρευνας και, στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή οφείλει να λάβει τα εν λόγω στοιχεία υπόψη [βλ., επ’ αυτού, απόφαση της 3ης Μαΐου 2001, C-204/97, Πορτογαλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 2001, σ. I-3175, σκέψη 35)].
34 — Nothing in fact prevents potentially affected parties from submitting information to the Commission during the preliminary investigation, in which case the Commission must take such elements into account (see, to this effect, Case C-204/97 Portugal v Commission [2001] ECR I-3175, paragraph 35).
1451, σκέψη 13), και απόφαση της 9ης Οκτωβρίου 1984, 91/83 και 127/83, Heineken (Συλλογή 1984, σ. 3435, σκέψη 15).
35 — See, to that effect, Case 84/82 Germany v Commission [1984] ECR 1451, paragraph 13, and Joined Cases 91/83 and 127/83 Heineken [1984] ECR 3435, paragraph 15.
36 — Βλ., επ’ αυτού, απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2005, C-276/03 P, Scott κατά Επιτροπής (Συλλογή 2005, σ. I-8437, σκέψη 33).
36 — See, to this effect, Case C-276/03 P Scott v Commission [2005] ECR I-8437, paragraph 33.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-390/06
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-390/06 examining the compatibility of an aid scheme with the common market, the Commission may confine itself to examining the general characteristics of the scheme in question without being required to examine each particular case in which it applies.
τους ενδιαφερομένους κατά την έννοια του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ τη δυνατότητα να προσκομίσουν σχετικά πληροφοριακά στοιχεία.
37 initiating the formal investigation procedure, thereby allowing all ‘interested parties’ within the meaning of Article 88(2) EC to submit relevant information.
Ωστόσο, μια τέτοια λύση δύσκολα μπορεί να συμβιβασθεί με την ισχύουσα διαδικασία ελέγχου κρατικών ενισχύσεων η οποία περιλαμβάνει δύο στάδια, όπως προβλέπει η Συνθήκη ΕΚ και ο κανονισμός 659/1999.
Such an outcome is however difficult to reconcile with the current two-stage State aid control proced- ure as provided for under the EC Treaty and Regulation No 659/1999.
Επομένως, το κύρος αποφάσεως της Επιτροπής περί μη διατυπώσεως αντιρρήσεων πρέπει να εκτιμάται με βάση τα πληροφοριακά στοιχεία που διέθετε η Επιτροπή κατά τον χρόνο εκδόσεως της εν λόγω αποφάσεως.
Therefore, the validity of a decision not to raise any objections adopted by the Commission should be assessed on the basis of the information available to the Commission when adopting such a decision.
Περαιτέρω, πρέπει να επισημανθεί ότι η υπό κρίση υπόθεση δεν εμπίπτει στις εξαιρετικές περιπτώσεις στο πλαίσιο των οποίων η Επιτροπή μπορεί να υποχρεωθεί να διασφαλίσει, αφενός, ότι η απόφασή της σχετικά με κρατική ενίσχυση περιλαμβάνει μεταβατική διάταξη και, αφετέρου, ότι η εν λόγω διάταξη τηρεί την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
Moreover, it must be pointed out that the present case is not one of the exceptional cases where the Commission may be obliged to ensure that its decision concerning State aid contains a transitional provision and where it may be bound to ensure that such a provision complies with the principle of equal treatment.
Μια τέτοια υποχρέωση υφίσταται μόνο σε πολύ ειδικές περιστάσεις, στο πλαίσιο των οποίων, μεταξύ άλλων, η προγενέστερη συμπεριφορά του κοινοτικού οργάνου δημιουργεί δικαιολογημένη εμπιστοσύνη που χρήζει προστασίας 38.
Such an obligation can only arise in very specific circumstances where, among other things, the past behaviour of the Community institution triggers legitimate expectations which must be protected. 38
Ωστόσο, στην υπό κρίση υπόθεση, η Επιτροπή ουδέποτε συμπεριφέρθηκε κατά
In the present case the Commission has, however, never conducted itself in such a way as to create a legitimate expectation
4013, σκέψη 18), και απόφαση της 17ης Ιουνίου 1999, C-75/97, Βέλγιο κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. I-3671, σκέψη 48).
37 — See, to that effect, Italy and Sardegna Lines v Commission, cited in footnote 28; Case 248/84 Germany v Commission [1987] ECR 4013, paragraph 18; and Case C-75/97 Belgium v Commission [1999] ECR I-3671, paragraph 48.
38 — Αυτό ίσχυε στην υπόθεση Βέλγιο και Forum 187 ASBL κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 29, σκέψεις 168 έως 174.
38 — This was the case in Belgium and Forum 187 v Commission, cited in footnote 29, paragraphs 168 to 174.
Στην εν λόγω υπόθεση, η Επιτροπή έλαβε αρνητική απόφαση σχετικά με καθεστώς υφιστάμενων ενισχύσεων που αφορούσαν συντονιστικά κέντρα τα οποία ιδρύθηκαν δυνάμει της βελγικής νομοθεσίας.
In that case the Commission took a negative decision concerning a scheme of existing aid concerning coordination centres created under Belgian legislation.
Για μια πιο πρόσφατη εφαρμογή της ίδιας συλλογιστικής, βλ. απόφαση της 12ης Σεπτεμβρίου 2007, T-348/03, Koninklijke Frieslands Food κατά Επιτροπής.
For a more recent application of the same reasoning, see judgment of 12 September 2007 in Case T-348/03 Koninklijke Friesland Foods v Commission.
Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να υπομνηστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, όταν η
In any event, it may be recalled that, according to settled caselaw, when
NUOVA AGRICAST τρόπον ώστε να δημιουργήσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς τη διατήρηση των αποτελεσμάτων του προϊσχύσαντος καθεστώτος ενισχύσεων, του οποίου η ισχύς έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 1999, και πέραν της ημερομηνίας αυτής.
NUOVA AGRICAST that the old aid scheme, which expired on 31 December 1999, would continue to have effects beyond this date.
της ενισχύσεως.
This principle has been used as a general rule in the assessment of the compatibility of aid by the Commission.
Η αρχή αυτή χρησιμοποιήθηκε ως γενικός κανόνας στο πλαίσιο της εκ μέρους της Επιτροπής εκτιμήσεως της συμβατότητας των ενισχύσεων προς την κοινή αγορά 40.
40Contrary to what the referring court appears to suggest in its reference, this principle has not been applied only since its inclusion in the Commission’s guidelines on regional aid in 1998.
Αντιθέτως προς ό,τι δίδει την εντύπωση ότι υποστηρίζει το αιτούν δικαστήριο με την αίτησή του για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, η ως άνω αρχή δεν εφαρμόζεται μόνον από τις εμφανίσεώς της στις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής σχετικά με τις περιφερειακές ενισχύσεις το 1998 41.
41 This suffices to preclude any claim that an allegedly ‘sudden’ application of this principle may have breached legitimate expectations created by the Community with regard to the possibility of applying for aid under the new aid scheme under the conditions applicable to invitations to apply published under the old aid scheme.
Η έγκριση του προϊσχύσαντος καθεστώτος ενισχύσεων, η οποία ήταν περιορισμένη από χρονικής απόψεως και της οποίας η ισχύς έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 1999, δεν αποτελεί, ως εκ της φύσεώς της, πράξη δυναμένη να δημιουργήσει μια τέτοια δικαιολογημένη εμπιστοσύνη.
The authorisation of the old aid scheme, which was limited in time and expired on 31 December 1999, is, by its very nature, not an act which could trigger such legitimate expectations.
Ο κανόνας της στενής ερμηνείας των παρεκκλίσεων από τη γενική αρχή της απαγορεύσεως των κρατικών ενισχύσεων έρχεται σε αντίθεση με μια τέτοια παράταση του διαχρονικού πεδίου εφαρμογής ενός εγκεκριμένου καθεστώτος ενισχύσεων 39.
The rule that exceptions to the general principle prohibiting State aid must be strictly interpreted precludes such an extension of the temporal scope of an approved aid scheme.
Περαιτέρω, αν ήταν δυνατό να γίνει επίκληση δικαιωμάτων που αποκτήθηκαν, όπως υποστηρίζεται, στο πλαίσιο προγενεστέρου καθεστώτος ενισχύσεων μετά τη λήξη ισχύος της εγκρίσεως του εν λόγω καθεστώτος, τούτο θα έθετε υπό αμφισβήτηση τον σκοπό, αυτόν καθ’ εαυτόν, των χρονικών περιορισμών τέτοιων εγκρίσεων, που παρέχουν τη δυνατότητα να προσαρμοσθεί η αξιολόγηση κρατικής ενισχύσεως υπό το πρίσμα των μεταβαλλόμενων οικονομικών συνθηκών.
39 Moreover, if it were possible to invoke rights allegedly acquired under a previous aid scheme after the authorisation has expired, this would question the very purpose of the temporal limitations of such authorisations, which allow the evaluation of State aid to be adapted in the light of changing economic circumstances.
Ούτε η ενδεχόμενη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη, την οποία δημιούργησαν οι εθνικές αρχές ως προς τη δυνατότητα παρατάσεως ορισμένων αποτελεσμάτων ενός καθεστώτος ενισχύσεων του οποίου η ισχύς έληξε, μπορεί να αποτελέσει τη βάση για μια υποχρέωση της Επιτροπής να θεσπίσει μεταβατική διάταξη.
Nor can possible legitimate expectations, which have been triggered by the national authorities as to the possibility of an extension of certain effects of an expired State aid scheme, constitute a basis for an obligation of the Commission to lay down a transitional provision.
Τα άρθρα 87 και 88 ΕΚ θα έχαναν μεγάλο τμήμα της πρακτικής
Articles 87 EC and 88 EC would lose much of their effectiveness if a party could rely on legitimate expectations
Δεν είναι δυνατή η επίκληση, εις βάρος της Επιτροπής, δικαιολογημένης εμπιστοσύνης για τον λόγο ότι αυτή εφάρμοσε την αρχή της «αναγκαιότητας της ενισχύσεως», η οποία έχει ως συνέπεια, μεταξύ άλλων, ότι η αίτηση ενισχύσεως πρέπει κατά κανόνα να υποβάλλεται προτού αρχίσει η δραστηριότητα που αποτελεί αντικείμενο
Legitimate expectations cannot be invoked against the Commission by reason of its application of the principle of ‘necessity of aid’, which implies inter alia that the application to receive aid must normally be made
40 — Το Δικαστήριο έκρινε κατ’ επανάληψη ότι, προκειμένου μια ενίσχυση να εμπίπτει σε μία από τις παρεκκλίσεις που προβλέπει το άρθρο 87, παράγραφος 3, ΕΚ, η εν λόγω ενίσχυση όχι μόνον πρέπει να συμμορφώνεται προς έναν από τους σκοπούς που εκτίθενται στο άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχεία α΄, β΄, γ΄ ή δ΄, ΕΚ, αλλά πρέπει, επίσης, να είναι αναγκαία για την επίτευξη των σκοπών αυτών [βλ. απόφαση της 17ης Σεπτεμβρίου 1980, 730/79, Philip Morris κατά Επιτροπής (Συλλογή τόμος 1980/III, σ. 13, σκέψη 17)].
40 — Indeed the Court has consistently held that, in order for aid to benefit from one of the derogations contained in Article 87(3) EC, it must not only comply with one of the objectives set out in Article 87(3)(a), (b), (c) or (d) EC, but must also be necessary for the attainment of those objectives (see Case 730/79 Philip Morris v Commission [1980] ECR 2671, paragraph 17).
39 — Βλ., επ’ αυτού, απόφαση της 14ης Ιανουαρίου 2004, T-109/01, Fleuren Compost κατά Επιτροπής (Συλλογή 2004, σ. II-127, σκέψη 75).
39 — See, to this effect, Case T-109/01 Fleuren Compost v Commission [2004] ECR II-127, paragraph 75.
41 — EE 1998, C 74, σ. 9.
41 — OJ 1998 C 74, p. 9.
Στο τρίτο εδάφιο του σημείου 4.2 των κατευθυντηρίων γραμμών διευκρινίζεται ότι «τα καθεστώτα ενισχύσεων πρέπει να προβλέπουν ότι η αίτηση ενίσχυσης πρέπει να υποβάλλεται προτού αρχίσει η εκτέλεση των σχεδίων».
The third subparagraph of paragraph 4.2 of the Guidelines states that ‘aid schemes must lay down that an application for aid must be submitted before work is started on the projects’.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-390/06 αποκλεισμό των υπαγομένων στην πρώτη κατηγορία επιχειρήσεων από το πεδίο εφαρμογής της μεταβατικής διατάξεως της εν λόγω αποφάσεως.
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-390/06 created by Member States in order to claim the invalidity of a Community act.
Επομένως, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, η Επιτροπή δεν υπείχε υποχρέωση να διασφαλίσει ότι η επίδικη απόφαση θα περιείχε ένα μέτρο μεταβατικής ισχύος το οποίο θα αφορούσε τις υπαγόμενες στην πρώτη κατηγορία επιχειρήσεις.
It follows that, in the circumstances of the present case, the Commission was under no obligation to ensure that the contested decision contained a transitional measure which would have included the companies of the first category.
Επομένως, η Επιτροπή δεν υπερέβη τα όρια της διακριτικής της ευχέρειας ως εκ του ότι δεν διατύπωσε αντιρρήσεις έναντι του κοινοποιηθέντος μέτρου για τον λόγο ότι το πεδίο εφαρμογής του περιλαμβανόμενου στην εν λόγω απόφαση μέτρου μεταβατικής ισχύος ήταν αντίθετο, όπως υποστηρίχθηκε, προς την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
It has therefore not exceeded its discretion by not raising any objections to the notified measure because the scope of the transitional measure it contained allegedly infringed the principle of equal treatment.
Κατά συνέπεια, η επίδικη απόφαση δεν μπορεί να θεωρηθεί άκυρη ως εκ του λόγου αυτού.
Thus, the contested decision cannot be regarded as invalid on that ground.
Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η έκταση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως εξαρτάται από τη φύση της οικείας πράξεως και, προκειμένου για πράξεις που προορίζονται να τύχουν γενικής εφαρμογής, πράγμα το οποίο ισχύει όσον αφορά ένα καθεστώς ενισχύσεων, η αιτιολογία μπορεί να περιορίζεται στο να αναφέρει, αφενός, την όλη κατάσταση που οδήγησε στην έκδοσή της και, αφετέρου, τους γενικούς στόχους που επιδιώκει 43.
The Court has consistently held that the requirement to state reasons depends on the nature of the measure in question and, in the case of a measure intended to have general application, which is the case with an aid scheme, the preamble may be limited to indicating the general situation which led to its adoption, on the one hand, and the general objectives which it is intended to achieve, on the other.
Επομένως, δεν θα ήταν εύλογο να απαιτείται από την Επιτροπή να παραθέτει ειδική αιτιολογία ως προς το ακριβές πεδίο εφαρμογής ενός μέτρου μεταβατικής ισχύος που περιλαμβάνεται σε απόφαση περί μη διατυπώσεως αντιρρήσεων έναντι καθεστώτος ενισχύσεων.
43 Therefore it would be unreasonable to require the Commission to state specific reasons for the precise scope of a transitional measure contained in a decision not to raise any objections to an aid scheme.
Τούτο ισχύει ιδίως όταν, όπως στην υπό κρίση υπόθεση, η Επιτροπή περιορίζεται, με την απόφασή της, στο να αναγνωρίσει μια απόφαση που εξέδωσαν οι ιταλικές αρχές ως προς το ενδεδειγμένο πεδίο εφαρμογής της μεταβατικής διατάξεως.
This is especially so when, as in the present case, the Commission, by its decision, limits itself to acknowledging a decision made by the Italian authorities as to the appropriate scope of the transitional provision.
Η φερόμενη ως παράλειψη επαρκούς αιτιολογήσεως
The alleged failure to state adequate reasons
Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται, επίσης, αν η Επιτροπή παρείχε επαρκή αιτιολογία, σύμφωνα με το άρθρο 253 ΕΚ, εντός της επίδικης αποφάσεως όσον αφορά τον
The referring court also queries whether the Commission has provided sufficient reasons, in accordance with Article 253 EC,
Συνεπώς, η Επιτροπή δεν παρέβη, κατά τη γνώμη μου, την υποχρέωσή της επαρκούς αιτιολογήσεως ως εκ του ότι δεν δικαιολόγησε τον αποκλεισμό των υπαγομένων στην πρώτη κατηγορία επιχειρήσεων από το πεδίο εφαρμογής της μεταβατικής διατάξεως της επίδικης αποφάσεως.
It follows that the Commission has in my view not infringed its obligation to state adequate reasons by not giving reasons for the exclusion of the companies of the first category from the scope of the transitional provision of the contested decision.
43 — Από της εκδόσεως της αποφάσεως της 13ης Μαρτίου 1968, 5/67, Beus (Συλλογή τόμος 1965-1968, σ. 705).
43 — Since Case 5/67 Beus v Hauptzollamt München [1968] ECR 83, 95.
Βλ., π.χ., απόφαση της 19ης Νοεμβρίου 1998, C-284/94, Ισπανία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1998, σ. I-7309, σκέψη 28).
See, for example, Case C-284/94 Spain v Commission [1998] ECR I-7309, paragraph 28.
42 — Βλ., κατ’ αναλογία, τη νομολογία σύμφωνα με την οποία τα άρθρα 87 ΕΚ και 88 ΕΚ θα έχαναν μεγάλο μέρος της πρακτικής αποτελεσματικότητάς τους, αν τα κράτη μέλη μπορούσαν να επικαλεσθούν την πταισματική συμπεριφορά τους, η οποία ενδεχομένως δημιούργησε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των δυνητικών δικαιούχων ενισχύσεως, προκειμένου να στερηθούν κάθε αποτελεσματικότητας οι αποφάσεις της Επιτροπής που εκδόθηκαν δυνάμει των εν λόγω διατάξεων της Συνθήκης (βλ., π.χ., απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 1990, C-5/89, Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 1990, σ. I-3437, σκέψη 17).
42 — See, by analogy, the caselaw according to which Articles 87 EC and 88 EC would lose much of their effectiveness if Member States could rely on their own wrongful conduct which may have created legitimate expectations on the part of potential beneficiaries of aid in order to deprive decisions taken by the Commission under provisions of the Treaty of their effectiveness (see, for example, Case C-5/89 Commission v Germany [1990] ECR I-3437, paragraph 17).
Υπό το πρίσμα των ανωτέρω σκέψεων, είμαι της γνώμης ότι στο υποβληθέν ερώτημα πρέπει να δοθεί η ακόλουθη απάντηση:
In the light of the foregoing, I am of the view that the answer to the question referred should be that:
«Από την εξέταση του υποβληθέντος ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος της αποφάσεως της Επιτροπής SG(2000) D/105754, της 12ης Ιουλίου 2000, με την οποία κρίθηκε ότι συμβιβάζεται με τη Συνθήκη ένα καθεστώς ενισχύσεων που προβλέπει η ιταλική νομοθεσία υπό τη μορφή επενδυτικών ενισχύσεων στις μειονεκτούσες περιοχές της Ιταλίας».
Examination of the question referred has disclosed nothing capable of affecting the validity of Commission Decision SG(2000)D/105754 of 12 July 2000 declaring compatible with the Treaty an aid scheme provided for under Italian legislation in the form of aid for investment in the less-favoured regions of Italy.
Στην υπόθεση C-390/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Tribunale ordinario di Roma (Ιταλία) με απόφαση της 14ης Ιουνίου 2006, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 19 Σεπτεμβρίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC, by the Tribunale ordinario di Roma (Italy), made by decision of 14 June 2006, received at the Court on 19 September 2006, in the proceedings
Mazák γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 11ης Σεπτεμβρίου 2007, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: J. Mazák, Registrar: H. von Holstein, Deputy Registrar, having regard to the written procedure and further to the hearing on 11 September 2007, after considering the observations submitted on behalf of:
Braguglia, επικουρούμενο από τον V. Russo, avvocato dello Stato,
— the Italian Government, by I.M. Braguglia, acting as Agent, and by V. Russo, avvocato dello Stato,
— η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την E. Righini και τον V.
— the Commission of the European Communities, by E. Righini and V. Di Bucci, acting as Agents, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 27 November 2007, gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά το κύρος της αποφάσεως της Επιτροπής, της 12ης Ιουλίου 2000, περί μη διατυπώσεως αντιρρήσεων έναντι
The question referred for a preliminary ruling concerns the validity of the decision of the Commission of 12 July 2000 not to raise objections against an aid scheme for
Ν 715/99 — Ιταλία) (στο εξής: επίδικη απόφαση), σχετικά με την οποία δημοσιεύθηκε συνοπτική ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (EE C 278, σ. 26).
2008 — CASE C-390/06 investment in the less-favoured regions of Italy until 31 December 2006 (State Aid No N 715/99 — Italy) (‘the contested decision’), a summary notice relating to which was published in the Official Journal of the European Communities (OJ 2000 C 278, p. 26).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο της εκδικάσεως αγωγής την οποία άσκησε η Nuova Agricast Srl (στο εξής: Nuova Agricast), επιχείρηση εγκατεστημένη στην περιφέρεια της Απουλίας στην Ιταλία, κατά του Ministero delle Attività Produttive (Υπουργείου Παραγωγικών Δραστηριοτήτων) και με την οποία επιδιώκεται η αποκατάσταση της ζημίας, που συνίσταται στη μη είσπραξη κρατικής ενισχύσεως, την οποία υπέστη η ως άνω επιχείρηση λόγω της πταισματικής συμπεριφοράς που επέδειξαν οι ιταλικές αρχές κατά το στάδιο των συζητήσεων που διεξήχθησαν με την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πριν από την έκδοση της επίδικης αποφάσεως.
That question was raised in proceedings brought by Nuova Agricast Srl (‘Nuova Agricast’), an undertaking established in the region of Apulia in Italy, against the Ministero delle Attività Produttive (Italian Ministry of Productive Activities), seeking damages alleged to arise from its failure to receive State aid as a result of the wrongful conduct of the Italian authorities in discussions with the Commission of the European Communities which preceded the adoption of the contested decision.
Ο κανονισμός (ΕΚ) 659/1999
Regulation (EC) No 659/1999
Όπως προκύπτει από τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη αυτού, ο κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου [88] της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ.
As the second recital in its preamble makes clear, Council Regulation (EC) No 659/1999 of 22 March 1999 laying down detailed rules for the application of Article [88] of the EC Treaty (OJ 1999 L 83, p.