natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τέλος, δεδομένου ότι πιθανολογείται βασίμως κίνδυνος αστάθειας στην αγορά, λόγω της κατ’ επιλογήν ασφαλίσεως κινδύνων, δεν απαιτείται να εξεταστεί επίσης αν η Επιτροπή νομίμως κατέληξε, με τη σκέψη 50 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι υφίσταται κίνδυνος για κατ’ έμμεση επιλογήν ασφάλιση.
Last, in light of the plausible nature of the presence of a risk of instability based on active risk selection, there is no further need to ascertain whether the Commission could also validly conclude, at recital 50 to the contested decision, that there was a danger of passive risk selection.
4) Περί της καταλληλότητας του RES για την αντιμετώπιση των διαταραχών στην ισορροπία ή της αστάθειας της αγοράς ΙΑΥ
(4) As to whether the RES was an appropriate means of resolving disequilibrium or instability on the PMI market
Πρέπει, τέλος, να εξεταστεί αν η Επιτροπή ευλόγως έκρινε ότι το RES αποτελεί το κατάλληλο εργαλείο αντιμετωπίσεων των διαταραχών ισορροπίας που ενδέχεται να προκαλέσει η κατ’ επιλογήν ασφάλιση κινδύνων.
It is appropriate to examine, last, whether the Commission could reasonably consider that the RES constituted an appropriate instrument for resolving the disequilibrium that might result from active risk selection.
Καταρχάς, υπενθυμίζονται, συναφώς, τα κύρια στοιχεία λειτουργίας του RES (βλ. σκέψεις 31 έως 33 ανωτέρω).
To that end, it is necessary to bear in mind at the outset the essential elements governing the functioning of the RES (see paragraphs 31 to 33 above).
Στο πλαίσιο του RES, ο πραγματικός βαθμός των ασφαλισμένων κινδύνων κάθε ασφαλιστή ΙΑΥ προσδιορίζεται, καταρχάς, βάσει των στοιχείων που αυτοί παρέχουν τακτικά, σχετικά με το κόστος αποδόσεως δαπανών στους ασφαλισμένους τους, οι οποίοι, για τον σκοπό αυτό, κατανέμονται σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με την ηλικία (βάσει μιας κλίμακας ηλικιών) και το φύλο.
Under the RES, the individual and actual risk profile of the PMI insurers is first of all determined on the basis of the periodic information which they supply concerning the costs of meeting claims by the person whom they insure, who, for that purpose, are divided into different groups by age (corresponding to age brackets) and sex.
Ο εν λόγω πραγματικός και εξατομικευμένος βαθμός των ασφαλισμένων κινδύνων καθορίζεται βάσει του μέσου πραγματικού κόστους ανά ασφαλισμένο και αντιστοιχεί, ως σύνολο, στον μέσον όρο του κόστους αποδόσεως δαπανών για όλες τις κατηγορίες αυτές.
That individual and actual risk profile is based on the actual average cost per insured person in those groups and corresponds, in total, to the average of the costs of meeting claims generated by all of those groups.
Λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που οι ασφαλιστές υποβάλλουν στο RES, η HIA προσδιορίζει, εν συνεχεία, τον μέσο βαθμό των ασφαλισμένων κινδύνων της αγοράς για κάθε μια από τις κατηγορίες αυτές.
On the basis of the information supplied by the insurers subject to the RES, the HIA then determines the average market risk profile by reference to each of those groups.
Στο επόμενο στάδιο, ο μέσος βαθμός των ασφαλισμένων κινδύνων της αγοράς υποκαθιστά τον πραγματικό εξατομικευμένο βαθμό των ασφαλισμένων κινδύνων, προκειμένου να προσδιοριστεί το υποθετικό (ανά κατηγορία) κόστος που θα είχαν οι ασφαλιστές αν είχαν αυτόν τον βαθμό των ασφαλισμένων κινδύνων.
In the following stage, that average market risk profile is substituted for the individual and actual risk profile in order to identify the hypothetical costs that the insurers would have incurred (per group) if they had had such a risk profile.
Η διαφορά ως προς το κόστος —αρνητική ή θετική— μεταξύ, αφενός, του πραγματικού εξατομικευμένου βαθμού των ασφαλισμένων κινδύνων και, αφετέρου, του υποθετικού μέσου βαθμού των ασφαλισμένων κινδύνων της αγοράς αποτελεί μέγεθος που συναρτάται από τα στοιχεία που έχουν υποβάλει όλοι οι ασφαλιστές στο RES.
The cost differential — whether positive or negative — between the individual and real risk profile on the one hand and the average and hypothetical market risk profile on the other is therefore of a size which depends on the data of all the PMI insurers subject to the RES.
Τέλος, η διαφορά αυτή ως προς το κόστος πρέπει να αντιστοιχεί, κατόπιν ενδεχόμενης εφαρμογής του διορθωτικού συντελεστή εξισορροπήσεως (zero sum adjustment factor), ακριβώς στο ποσό της χορηγούμενης στους ασφαλιστές ΙΑΥ αντισταθμίσεως.
Last, that cost differential must correspond, possibly following the application of the ‘zero sum adjustment factor’, precisely to the amount to be equalised between the PMI insurers.
Με τη μέθοδο αυτή, το RES συσχετίζει ευθέως, αφενός, τον βαθμό των ασφαλισμένων κινδύνων των ασφαλιστών ΙΑΥ, ο οποίος συγκρίνεται προς τον μέσο υποθετικό κίνδυνο της αγοράς, και, αφετέρου, τη δια του τρόπου αυτού προσδιοριζόμενη διαφορά ως προς την οικονομική επιβάρυνση που προκύπτει από το κόστος αποδόσεως των δαπανών των ασφαλισμένων.
By applying that method, the RES establishes a direct link between, on the one hand, the risk profile of PMI insurers, which is compared with an average and hypothetical market risk profile and, on the other, the differential in burdens resulting from the costs of meeting claims as thus determined.
Επομένως, όσο θετικότερος είναι ο βαθμός των ασφαλισμένων κινδύνων σε σχέση με τον υποθετικό μέσο βαθμό των ασφαλισμένων κινδύνων, τόσο χαμηλότερο είναι το κόστος σε σχέση με το μέσο κόστος της αγοράς και αντιστρόφως.
It follows that, the greater the positive risk profile by comparison with the hypothetical average profile, the more likely it is that the costs will be higher than the average market costs, and vice versa.
Επιπλέον, από τα προεκτεθέντα στη σκέψη 235 ανωτέρω προκύπτει ότι υφίσταται πραγματική σχέση μεταξύ, αφενός, του επιπλέον κόστους που οφείλεται στον αρνητικό βαθμό των ασφαλισμένων κινδύνων και, αφετέρου, ιδίως, των υποχρεώσεων ελεύθερης προσβάσεως και ενιαίου τιμολογίου, καθώς και ότι ο σκοπός που επιδιώκεται με τις εν λόγω υποχρεώσεις ΙΑΥ δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς τις διορθώσεις που προβλέπει το RES.
Furthermore, it follows from the considerations set out at paragraph 235 above that there is a real link between the additional costs associated with a negative risk profile and, in particular, the open enrolment and community rating obligations, and that the objectives pursued by those PMI obligations could not be achieved in the absence of a corrective such as that provided for by the RES.
Αφετέρου, ο επιδιωκόμενος με το ενιαίο τιμολόγιο σκοπός δεν μπορεί να επιτευχθεί πλήρως, διότι προϋποθέτει δίκαιο επιμερισμό του κόστους ασφαλίσεως και, επομένως, των κινδύνων μεταξύ των ασφαλιστών ΙΑΥ, καθώς και ισορροπημένο προφίλ κινδύνου καθενός από αυτούς.
First, the community rating objective could not be achieved in full, since community rating assumes an equitable apportionment of the costs associated with insured persons and, accordingly, of the risks between PMI insurers and that each of those insurers has a balanced risk profile.
Συγκεκριμένα, ο σκοπός του ενιαίου τιμολογίου, δηλαδή η εκ μέρους των νέων σε ηλικία και υγιών ασφαλισμένων επιδότηση των ασφαλίστρων που θα έπρεπε κανονικά να καταβάλλουν οι ηλικιωμένοι και ασθενείς ασφαλισμένοι και, ως εκ τούτου, η αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών, δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί αν ένας ασφαλιστής ΙΑΥ διέθετε, σε ακραία περίπτωση, είτε μόνον νέους σε ηλικία είτε μόνον ηλικιωμένους και ασθενείς ασφαλισμένους.
In effect, the purpose of community rating, namely that the young, healthy insured persons subsidise the premiums that would normally have to be paid by the elderly and sick insured persons, and, accordingly, solidarity between the generations, would be jeopardised if one PMI insurer, in an extreme situation, covered only young persons or elderly, sick persons.
Δηλαδή, ο ασφαλιστής ΙΑΥ μπορεί να επωμιστεί το κόστος της ελεύθερης προσβάσεως και του ενιαίου τιμολογίου μόνον αν είναι δυνατόν να αντισταθμίσει το δυσανάλογο σε σχέση με τα ασφάλιστρα κόστος που προκύπτει από τις αιτήσεις αποδόσεως δαπανών που υποβάλλουν οι ηλικιωμένοι και ασθενείς ασφαλισμένοι με τα ασφάλιστρα που καταβάλλουν οι νέοι σε ηλικία και υγιείς πελάτες του.
In other words, a PMI insurer can bear the burden of open enrolment and of community rating only if it is able to offset the costs of meeting claims submitted by its elderly, sick members, which are disproportionate by reference to the premiums, by the premiums paid by its young, healthy customers.
Αφετέρου, υπό τις συνθήκες αυτές, ελλείψει ενός εργαλείου εξισορροπήσεως του επιμερισμού των κινδύνων και αποθαρρύνσεως της κατ’ επιλογήν ασφαλίσεως κινδύνων, είναι εύλογο το ενδεχόμενο αστάθειας στην κατά τέτοιο τρόπο ρυθμισμένη ιρλανδική αγορά ΙΑΥ, αστάθεια που θα θέσει σε κίνδυνο τη λειτουργία της και, ως εκ τούτου, την επίτευξη των εν λόγω σκοπών.
Second, in those circumstances, it seems plausible that, in the absence of a mechanism to restore equilibrium in the allocation of risks and to deter active risk selection, the Irish PMI market as thus regulated might experience disequilibrium that would jeopardise its functioning and, accordingly, the very achievement of those objectives.
Δεδομένου ότι η υποχρέωση ενιαίου τιμολογίου αποτελεί για τους ασφαλιστές κίνητρο να ακολουθήσουν εμπορικές πρακτικές, όπως η κατ’ επιλογήν ασφάλιση κινδύνων, οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την ισορροπία της αγοράς (βλ. σκέψη 273 ανωτέρω), το RES αποτελεί, όπως προβάλλει η Ιρλανδία, αναγκαίο εργαλείο αποκαταστάσεως της ισορροπίας και αναπόσπαστο μέρος μιας ρυθμισμένης αγοράς όπου ισχύουν τέτοιες υποχρεώσεις.
As the community rating obligation provides an incentive to adopt commercial practices, such as active risk selection, that might well threaten that equilibrium (see paragraph 273 above), the RES, as Ireland, in particular, submits, constitutes a mechanism for restoring equilibrium that is necessary and inherent in a regulated market subject to such obligations.
Αν δεν είχαν επιβληθεί οι υποχρεώσεις ελεύθερης προσβάσεως και ενιαίου τιμολογίου, η ισορροπία της αγοράς θα διατηρούνταν ή θα αποκαθίστατο μόνο με τις δυνάμεις της αγοράς και, ειδικότερα, με καθορισμό των τιμών βάσει του ασφαλιζόμενου κινδύνου.
In the absence of an open enrolment or a community rating obligation, the equilibrium of the market would be maintained or restored solely by market forces and, in particular, by means of risk-based rating.
Πάντως, αν και ο καθορισμός των τιμών με τον τρόπο αυτόν φαίνεται ικανός να περιορίσει σημαντικά την τάση για κατ’ επιλογήν ασφάλιση κινδύνων (σκέψη 52 in fine της προσβαλλομένης αποφάσεως) και, ως εκ τούτου, να διατηρήσει ορισμένη ισορροπία στην αγορά, δεν θα καθιστούσε δυνατή την επίτευξη του άλλου επιδιωκόμενου με τις υποχρεώσεις ελεύθερης προσβάσεως και ενιαίου τιμολογίου σκοπού, δηλαδή της αλληλεγγύης μεταξύ των γενεών, η οποία διασφαλίζει ευχερέστερη πρόσβαση —ιδίως χάρη στην αμοιβαία επιδότηση των ασφαλίστρων— των ηλικιωμένων και των ασθενών σε ΙΑΥ.
While such rating appears to be capable of significantly reducing the incentive to employ active risk selection (recital 52 in fine to the contested decision) and, accordingly, of maintaining a certain equilibrium, it does not permit the other objective pursued by the open enrolment and community rating obligations to be achieved, namely solidarity between the generations, which ensures easier access to PMI — owing, in particular, to the cross-subsidy of premiums — by the elderly and the sick.
Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν είναι δυνατό να ευδοκιμήσει το επιχείρημα που οι προσφεύγουσες προέβαλαν για πρώτη φορά κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση και το οποίο αμφισβήτησαν η καθής, η Ιρλανδία και ο VHI, ότι η Επιτροπή στήριξε
In those circumstances, the Court cannot accept the applicants’ argument — raised for the first time at the hearing and disputed by the defendant, by Ireland and by the VHI —, that the Commission relied in the contested decision on a misconception
BUPA κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ την προσβαλλόμενη απόφαση, όσον αφορά τη δικαιολόγηση της αναγκαιότητας του RES, σε εσφαλμένη αντίληψη περί ενιαίου τιμολογίου.
BUPA AND OTHERS v COMMISSION of community rating to justify the need for the RES.
Συγκεκριμένα, από την προσβαλλόμενη απόφαση δεν προκύπτει ότι η Επιτροπή στηρίχθηκε σε άλλες εκτιμήσεις, πέραν αυτών που εκτίθενται στις σκέψεις 291 έως 293 ανωτέρω.
There is no indication in the contested decision that the Commission relied on considerations other than those set out at paragraphs 291 to 293 above.
Εξάλλου, όπως προέβαλε, μεταξύ άλλων, η Ιρλανδία κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, στις αιτιολογικές σκέψεις της προσβαλλομένης αποφάσεως, ειδικότερα στα σημεία 24, 41 και 60, γίνεται μνεία της αρχής του ενιαίου τιμολογίου, όπως αυτή ορίζεται τόσο στο άρθρο 7, όσο και στο άρθρο 12, παράγραφος 10, στοιχείο (iii), του 1994 Health Insurance Act, όπως τροποποιήθηκε.
Furthermore, as Ireland, in particular, asserted at the hearing, the grounds of the contested decision, in particular those set out at recitals 24, 41 and 60, refer to the principle of community rating as provided for in both section 7 and section 12(10)(iii) of the Health Insurance Act, 1994, as amended.
Τέλος, αντιθέτως προς την άποψη των προσφευγουσών, η Επιτροπή δεν εξέτασε την υποχρέωση ενιαίου τιμολογίου μόνον υπό το πρίσμα των ατομικών συμβάσεων ΙΑΥ, αλλά κατέληξε, με τη σκέψη 60 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι το RES είναι αναγκαίο για τη «διατήρηση της σταθερότητας σε μία αγορά [ΙΑΥ] όπου ισχύει ενιαίο τιμολόγιο» ανεξαιρέτως.
Last, contrary to the applicants’ view, the Commission did not confine itself to examining the community rating obligation solely from the viewpoint of individual PMI contracts, but concluded, at recital 60 to the contested decision, that the RES was necessary to maintain ‘the stability of a community rated [PMI] market’ in its entirety.
Κατόπιν των προεκτεθέντων και δεδομένου ότι ήταν εύλογη η εκτίμηση της Επιτροπής ότι, λόγω του κινδύνου της κατ’ επιλογήν ασφαλίσεως, υφίσταται κίνδυνος αποσταθεροποιήσεως στην ιρλανδική αγορά ΙΑΥ, κρίνεται ότι η Επιτροπή δεν παρέβη την υποχρέωσή της να ελέγξει την αναγκαιότητα του RES και έκρινε ορθώς ότι το RES είναι αναγκαίο για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων ΙΑΥ υπό οικονομικώς αποδεκτούς όρους.
In the light of the foregoing, and taking account of the fact that the Commission could reasonably consider that, owing to a danger of active risk selection, there was a risk of disequilibrium on the Irish PMI market, the Court finds that the Commission did not disregard its obligation to review the need for the RES and that it was entitled to conclude that the RES was necessary in order for the PMI obligations to be discharged in economically acceptable conditions.
Οι προσφεύγουσες δεν προσκόμισαν στοιχεία ικανά να ανατρέψουν το βάσιμο της εκτιμήσεως που διατυπώθηκε στις σκέψεις 290 έως 293 ανωτέρω, περί της σχέσεως των διαφόρων πτυχών των υποχρεώσεων ΙΑΥ με το RES ούτε απέδειξαν κατά νόμο ότι το RES είναι προδήλως ακατάλληλο για την αποτροπή της διαπιστωθείσας αποσταθεροποιήσεως.
The applicants, for their part, have neither adduced any evidence capable of invalidating the merits of the assessment set out at paragraphs 290 to 293 above concerning the link between the different relevant aspects of the PMI obligations and the RES nor demonstrated to the requisite legal standard that the RES was a manifestly inappropriate means of resolving the disequilibrium identified.
Κατά συνέπεια, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα, δεχόμενη την αναγκαιότητα θεσπίσεως του RES στην ιρλανδική αγορά ΙΑΥ, και ότι πρέπει να απορριφθούν όλες οι αιτιάσεις που διατύπωσαν οι προσφεύγουσες στο πλαίσιο αυτό.
Consequently, the Court finds that the Commission did not make a manifest error in recognising the necessity of the introduction of the RES in the Irish PMI market and the applicants’ complaints in that respect must be rejected in their entirety.
ΑΠΟΦΑΣΗ της 12.2.2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ T-289/03 iii) Περί του αναλογικού χαρακτήρα του RES καθαυτόν
(iii) The proportionality of the RES
Σχετικά με τον αναλογικό χαρακτήρα του RES, από τις εκτιμήσεις που διατυπώθηκαν στις σκέψεις 228 έως 243 ανωτέρω, προκύπτει ότι οι προσφεύγουσες δεν απέδειξαν ότι η πραγματοποιούμενη δια των πληρωμών RES αντιστάθμιση είναι δυσανάλογη σε σχέση με το επιπλέον κόστος από την τήρηση των υποχρεώσεων ΙΑΥ.
As regards the proportionality of the RES, it follows from the considerations set out at paragraphs 228 to 243 above that the applicants have not demonstrated that the compensation implemented by means of the RES payments was disproportionate to the additional costs linked with compliance with the PMI obligations.
Επομένως, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα τα επιχειρήματα που προέβαλαν οι προσφεύγουσες στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, προς αμφισβήτηση της καταλληλότητας και του αναλογικού χαρακτήρα των κριτηρίων υπολογισμού των πληρωμών RES, ιδίως κατά το μέτρο που τα κριτήρια αυτά επιτρέπουν, όπως υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, τον επιμερισμό κόστους οφειλόμενου σε έλλειψη αποτελεσματικότητας, προς όφελος του ασφαλιστή ΙΑΥ που είναι δικαιούχος των εν λόγω πληρωμών (βλ. σκέψη 138 ανωτέρω).
Accordingly, the applicants’ arguments raised in the context of the second plea, whereby they seek to challenge the appropriateness and proportionality of the relevant criteria governing the calculation of the RES payments in so far, in particular, as they give rise, in the applicants’ submission, to an allocation of the costs linked with inefficiency to the advantage of the PMI in receipt of those payments (see paragraph 138 above), must be rejected as unfounded.
Δεδομένου ότι τα επιχειρήματα περί επιμερισμού του οφειλόμενου σε έλλειψη αποτελεσματικότητας κόστους απορρίφθηκαν ως αβάσιμα, δεν απαιτείται να κριθεί, εν προκειμένω, το ζήτημα αν η αποτελεσματικότητα του επιφορτισμένου με αποστολή ΥΓΟΣ επιχειρηματία πρέπει να λαμβάνεται εν γένει υπόψη και στο πλαίσιο της σχετικής με τον αναλογικό χαρακτήρα εξετάσεως δυνάμει του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ (βλ. σκέψη 139 ανωτέρω).
As the arguments alleging an allocation of a sharing of the inefficiency have been declared unfounded, there is no need to adjudicate in this case on the question whether, generally, the inefficiency of the operator entrusted with an SGEI mission should also be taken into account in the examination of proportionality under Article 86(2) EC (see paragraph 139 above).
Οι προσφεύγουσες αμφισβήτησαν, εξάλλου, τον αναλογικό χαρακτήρα του RES, προβάλλοντας, πρώτον, ότι, λόγω των αποκλίσεων ως προς τους ασφαλισμένους κινδύνους μεταξύ της BUPA Ireland και του VHI, το κατώτατο όριο του 2 %, για να κινηθεί ο μηχανισμός του RES (σκέψη 54 της προσβαλλομένης αποφάσεως) δεν έχει πρακτική σημασία, δεύτερον, ότι ο συντελεστής σταθμίσεως της καταστάσεως της υγείας, έστω και αν δεν μπορεί να υπερβεί το 50 % της παρατηρούμενης χρήσεως των νοσοκομειακών υποδομών (σκέψη 57 της προσβαλλομένης αποφάσεως), δεν σχετίζεται με τις υποχρεώσεις ΙΑΥ ούτε με τη δικαιολόγηση του RES, τρίτον, ότι η μη εφαρμογή του RES στους νεοεισερχόμενους στην ιρλανδική αγορά ΙΑΥ κατά τα τρία πρώτα έτη (σκέψη 58 της προσβαλλομένης αποφάσεως) δεν καθιστά το RES λιγότερο αποθαρρυντικό για τους επιχειρηματίες αυτούς, καθώς εξακολουθεί να αποτελεί εμπόδιο εισόδου στην αγορά, και, τέταρτον, ότι, αντιθέτως προς το ολλανδικό RES, το RES δεν προβλέπει διορθωτικό μηχανισμό για την αποφυγή των υπέρμετρων αντισταθμίσεων.
Furthermore, the applicants have disputed the proportionality of the RES on the ground, first, that in view of the risk differential between BUPA Ireland and the VHI, the minimum level, namely 2%, of that differential required to activate the RES (recital 54 to the contested decision) had no practical effect; second, that the health status weight, even though it was limited to 50% of the observed use of hospital capacity (recital 57 to the contested decision), had no connection either with the PMI obligations or with the stated justification for the RES; third, that the exclusion of new entrants from the application of the RES for three years (recital 58 to the contested decision) did not offset the deterrent effect of the RES constituting an obstacle to entry; and, fourth, that the RES, unlike the Netherlands RES, did not provide for a mechanism to correct overcompensation.
Λόγω του περιορισμένου εύρους του διοικητικού και δικαστικού ελέγχου που μπορεί να ασκηθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση (βλ. σκέψεις 220 έως 222 και 269 ανωτέρω), το Πρωτοδικείο κρίνει, καταρχάς, ότι οι προσφεύγουσες δεν απέδειξαν
In view of the restricted nature of the administrative and judicial review applicable in this case (see paragraphs 220 to 222 and 269 above), the Court considers, first, that the applicants have not shown to the requisite legal standard that the 2% level
BUPA κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ κατά νόμο ότι το ποσοστό αποκλίσεως 2 % ως προς τους ασφαλισμένους κινδύνους αποτελεί κριτήριο προδήλως ακατάλληλο ή δυσανάλογο, πολλώ δε μάλλον που το ποσοστό αυτό δεν συνεπάγεται οπωσδήποτε κίνηση του μηχανισμού του RES, λόγω του εύρους της διακριτικής ευχέρειας που διαθέτουν συναφώς οι ιρλανδικές αρχές (σκέψεις 22 έως 24 και 54 της προσβαλλομένης αποφάσεως και σκέψη 265 ανωτέρω).
BUPA AND OTHERS v COMMISSION of risk differential constituted a manifestly inappropriate or disproportionate criterion, particularly since that percentage does not necessarily lead to the activation of the RES, given the wide discretion which the Irish authorities have in that regard (recitals 22 to 24 and 54 to the contested decision and paragraph 265 above).
Ομοίως, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η άποψη ότι ο συντελεστής σταθμίσεως της καταστάσεως της υγείας δεν σχετίζεται με τις υποχρεώσεις ΙΑΥ ούτε με τη δικαιολόγηση του RES.
Likewise, the theory that the health status weight is not linked to the PMI obligations and the justification for the RES cannot be upheld.
Η καθής και η Ιρλανδία εξήγησαν, σχετικά, χωρίς να τις αντικρούσουν οι προσφεύγουσες, ότι ο συνυπολογισμός του κόστους αποδόσεως δαπανών σε ασφαλισμένους διαφόρων κατηγοριών ηλικίας και φύλου δεν αντικατοπτρίζει οπωσδήποτε και απολύτως τον πραγματικό βαθμό των ασφαλισμένων κινδύνων ενός ασφαλιστή ΙΑΥ, ιδίως λόγω των διαφορών που ενδεχομένως υφίστανται εντός της κάθε κατηγορίας, και, γι’ αυτό, καθίσταται αναγκαία η εφαρμογή, μέχρι το 50 %, ενός συντελεστή που διαμορφώνεται βάσει της παρατηρούμενης χρήσεως των νοσοκομειακών υποδομών (σκέψεις 28 και 57 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
In that regard, the defendant and Ireland have explained, without being contradicted by the applicants, that the fact that the costs of the claims of the various groups by age and sex are taken into account did not necessarily fully reflect the individual and actual risk profile of a PMI insurer, owing in particular to the differences that could exist within those groups, which necessitated the application, limited to 50%, of an adjustment based on observed use of hospital capacity (recitals 28 and 57 to the contested decision).
Πάντως, κατά το μέτρο που η εφαρμογή αυτού του συντελεστή σταθμίσεως, η οποία δεν προβλέπεται προς το παρόν, αποσκοπεί στο να προσδιοριστούν, κατά τρόπο όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστο, οι αποκλίσεις μεταξύ των ασφαλιστών ΙΑΥ ως προς τους ασφαλισμένους κινδύνους και, επομένως, το σχετικό επιπλέον κόστος, ο συντελεστής αυτός εντάσσεται πλήρως στη λογική που διέπει τη δια του RES αντιστάθμιση των επιβαρύνσεων από την τήρηση των υποχρεώσεων ΙΑΥ (βλ. σκέψεις 234 επ. ανωτέρω).
In so far as the application of that adjustment factor, which is not currently proposed, is intended to determine, as reliably as possible, the actual risk differentials between PMI insurers and, accordingly, the associated additional costs, that factor is wholly consistent with the logic of the compensation provided for by the RES for the burdens resulting from compliance with the PMI obligations (see paragraph 234 et seq. above).