natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η ευθύνη του ταμείου αποκλείεται στην περίπτωση πολεμικών ζημιών, κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2, της συμβάσεως περί διεθνούς ταμείου, και μπορεί να περιοριστεί σε περίπτωση συντρέχοντος πταίσματος του ζημιωθέντος, κατά την παράγραφο 3 του άρθρου αυτού.
Liability under the Fund is excluded in the event of damage resulting from an act of war under Article 4(2) of the Fund Convention and may be limited, under Article 4(3), if the party which suffered the damage is partially at fault.
Άλλωστε, υφίσταται, κατά το άρθρο 9 της συμβάσεως περί διεθνούς ταμείου, η δυνατότητα αναγωγής κατά περαιτέρω υπευθύνων και για τις δαπάνες τις οποίες αναλαμβάνει το ταμείο.
In addition, under Article 9 of the Fund Convention there is the right of recourse against other responsible persons in relation to costs borne by the Fund.
Εν προκειμένω, το ταμείο άσκησε προληπτικά αγωγή κατά διαφόρων προσώπων, μεταξύ των οποίων ιδίως οι εν προκειμένω μετέχουσες του ομίλου Total εταιρίες 86.
In the present case the Fund has therefore brought proceedings as a precaution against various persons, including the Total companies which are party to the present case. 86
Η επιβάρυνση του κοινωνικού συνόλου με το υπόλοιπο των δαπανών διαθέσεως αποβλήτων συνάδει, αντιθέτως, προς την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» κατά την έννοια του άρθρου 15 της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα.
On the other hand, the imposition of the remaining costs of disposal on the general public is compatible with the polluterpays principle under Article 15 of the Waste Framework Directive.
Το κοινωνικό σύνολο αναλαμβάνει τουλάχιστον τους αντίστοιχους κινδύνους επειδή τα κράτη επιτρέπουν τις επικίνδυνες θαλάσσιες μεταφορές πετρελαίου.
The general public at least accepts the relevant risks, since the States permit risky maritime oil transportation.
Ταυτοχρόνως, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ένα ελάχιστον επίπεδο ασφαλείας των πλοίων μέσω των επιταγών που περιλαμβάνει η καλούμενη σύμβαση Marpol 73/78 88.
At the same time, through the requirements laid down in Marpol 73/78 88the States guarantee a minimum level of maritime safety.
Το κοινωνικό σύνολο επωφελείται από τις μεταφορές αυτές επειδή εξασφαλίζουν τον εφοδιασμό με επιθυμητή πηγή ενεργείας.
The general public benefits from these transportation operations because they ensure the supply of a desired energy source.
Χωρίς τη ζήτηση πετρελαιοειδών δεν θα υπήρχαν μεταφορές.
Without demand for oil products there would be no transportation.
Επομένως, είναι δικαιολογημένο το κοινωνικό σύνολο να επιβαρύνεται κάπως για την πρόκληση αποβλήτων από πετρελαϊκά ατυχήματα και να φέρει ένα μέρος του κινδύνου.
It is thus justified to apportion to the general public a causal contribution for oil accidents and some of the risk.
Πάντως, η ευθύνη του ταμείου είναι περιορισμένη.
Liability under the Fund is also limited.
Ο εν λόγω περιορισμός της ευθύνης μπορεί να έχει ως συνέπεια ότι ούτε ο πλοιοκτήτης ούτε το ταμείο φέρουν μερίδια των δαπανών για τη διάθεση των αποβλήτων από ζημίες εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο στη θάλασσα.
This limited liability can mean that neither the ship’s owner nor the Fund bears some of the cost of disposing of waste resulting from oil pollution damage at sea.
87 — Βλ. ανωτέρω, σημείο 120.
87 — See point 120 above.
88 — Διεθνής Σύμβαση για την αποφυγή ρυπάνσεως της θαλάσσης από τα πλοία, όπως τροποποιήθηκε με το σχετικό πρωτόκολλο του 1978 (Recueil des traités des Nations unies/UN Treaty Series, τόμος 1341, αριθ. 22484).
88 — International Convention for the Prevention of Pollution from Ships 1973, as modified by the Protocol of 1978 thereto (UN Treaty Series, Vol. 1341, No. 22484).
86 — Έγγραφο 92FUND/EXC.33/5 του Διευθυντή του Ταμείου αποζημιώσεως ζημιών ρυπάνσεως από πετρέλαιο της 4ης Μαΐου 2006, http://www.iopcfund-docs.org/ds/pdf/92exc33-5_e.pdf, σ.
86 — Note 92FUND/EXC.33/5 by the Director of the International Oil Pollution Compensation Fund of 4 May 2006, http://www.iopcfund-docs.org/ds/pdf/92exc33-5_e.pdf, p. 5 et seq.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-188/07
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-188/07 is also to be financed by oil importers and raises the liability coverage considerably.
Η σύμβαση περί ευθύνης και η σύμβαση περί διεθνούς ταμείου καταδεικνύουν ότι τα συμβαλλόμενα κράτη, περιλαμβανομένων και όλων σχεδόν των κρατών μελών, θεωρούν δίκαιο τον περιορισμό της ευθύνης και αναλαμβάνουν τον κίνδυνο της επιβαρύνσεώς της με περαιτέρω δαπάνες.
The Liability Convention and the Fund Convention show that the Contracting States, including nearly all the Member States, consider the limitation of liability to be reasonable and accept the risk of having to bear further costs.
Κατά συνέπεια, συνάδει προς το άρθρο 15 της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα και προς την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» την οποία αυτό περιέχει, αφενός, να καταλογίζεται η ευθύνη για πετρελαϊκά ατυχήματα στη θάλασσα στον πλοιοκτήτη και στο ταμείο αποζημιώσεως ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο και, αφετέρου, να περιορίζεται το ύψος της ευθύνης αυτής, σύμφωνα με τη σύμβαση περί ευθύνης και τη σύμβαση περί διεθνούς ταμείου.
Consequently, it is compatible with Article 15 of the Waste Framework Directive and the polluterpays principle contained therein to channel liability for oil accidents at sea to the owner of the ship and to limit the level of that liability in accordance with the Liability Convention and the Fund Convention.
Το συμπέρασμα αυτό συνάδει προς την υποχρέωση να αποφεύγονται κατά το δυνατόν αντιφάσεις προς τη σύμβαση περί ευθύνης, κατά την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου 90.
This conclusion accords with the obligation to avoid contradictions with the Liability Convention as far as possible when interpreting Community law. 90
Επιπλέον, η ευθύνη του πλοιοκτήτη και η συμπληρωματική ευθύνη του διεθνούς ταμείου δεν συνδέονται με πταίσμα.
Furthermore, the liability on the part of the ship’s owner and the supplement under the Fund are not linked to fault.
Επομένως, μπορεί να πιθανολογείται βασίμως ότι οι ζημίες συνεπεία ρυπάνσεως από πετρέλαιο καλύπτονται πλήρως ή τουλάχιστον εν μέρει.
There is therefore a relatively high probability that oil pollution damage will be covered wholly or at least in part.
Τούτο ισχύει κατά μείζονα λόγο αφότου το 2005 τέθηκε σε ισχύ το πρωτόκολλο στη διεθνή σύμβαση για την ίδρυση διεθνούς ταμείου αποζημίωσης ζημιών εκ ρυπάνσεως από το πετρέλαιο 89, με το οποίο ιδρύεται διεθνές συμπληρωματικό ταμείο χρηματοδοτούμενο υποχρεωτικώς από εισαγωγείς πετρελαίου, οπότε και αυξάνει σαφώς το ποσόν της αποζημιώσεως.
This is especially the case since the Supplementary Protocol to the Fund Convention 89 entered into force in 2005, creating a Supplementary Compensation Fund which
Επομένως, στο τρίτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι οι δαπάνες για τη διάθεση αποβλήτων πετρελαίου συνεπεία ατυχήματος μπορούν να επιβληθούν στον παραγωγό βαρέος μαζούτ και/ή στον πωλητή ή τον ναυλωτή σύμφωνα με το άρθρο 15 της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα, στο μέτρο που μπορεί να τους καταλογιστεί αυτοτελώς ότι συνέτειναν στην πρόκληση της διαρροής του βαρέος μαζούτ.
The answer to the third question must therefore be that the producer of heavy fuel oil and/or the seller and carrier may be ordered under Article 15 of the Waste Framework Directive to bear the cost of disposing of oil waste following a shipping accident if they can be accused of contributing personally to causing the leak of the heavy fuel oil.
Πάντως, συνάδει προς τη διάταξη αυτή ο περιορισμός της ευθύνης του παραγωγού βαρέος μαζούτ και/ή του πωλητή ή του ναυλωτή δυνάμει της συμβάσεως περί ευθύνης και της συμβάσεως περί διεθνούς ταμείου.
However, it is also compatible with that provision to limit the liability of the producer of heavy fuel oil and/or the seller and carrier in accordance with the Liability Convention and the Fund Convention.
Κατά τον δικτυακό τόπο του Ταμείου, http://www.iopcfund.org/92members.htm#suppfund, εκτός από τέσσερα τρίτα κράτη, επικύρωσαν το πρωτόκολλο το Βέλγιο, η Δανία, η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Λετονία, η Λιθουανία, οι Κάτω Χώρες, η Πορτογαλία, η Σλοβενία, η Φινλανδία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ στις 30 Μαρτίου 2008 το επικύρωσε και η Ουγγαρία.
According to the Fund, http://www.iopcfund.org/92members.htm#suppfund, in addition to four other States, Belgium, Denmark, Germany, Greece, Spain, France, Ireland, Italy, Latvia, Lithuania, the Netherlands, Portugal, Slovenia, Finland, Sweden and the United Kingdom have ratified the Protocol and on 30 March 2008 they will be joined by Hungary.
90 — Βλ. ανωτέρω, σημεία 99 επ.
90 — See point 99 et seq. above.
Κατόπιν αυτού, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα ως εξής:
I therefore suggest that the Court give the following answers to the reference for a preliminary ruling:
«1) Το βαρύ μαζούτ, προϊόν παραγόμενο από τη διαδικασία διυλίσεως, ανταποκρινόμενο στις προδιαγραφές του καταναλωτή, το οποίο προορίζεται από τον παραγωγό να πωληθεί ως καύσιμο και στο οποίο γίνεται αναφορά με την οδηγία 68/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1968, περί υποχρεώσεως διατηρήσεως ενός ελάχιστου επιπέδου αποθεμάτων αργού πετρελαίου και/ή προϊόντων πετρελαίου από τα κράτη μέλη της ΕΟΚ, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, αφεαυτού, ως απόβλητο κατά την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων.
‘(1) Heavy fuel oil, as the product of a refining process, meeting the user’s specifications and intended by the producer to be sold as a combustible fuel, and referred to in Directive 68/414/EEC of 20 December 1968 imposing an obligation on Member States of the EEC to maintain minimum stocks of crude oil and/or petroleum products, cannot as such be treated as waste within the meaning of Article 1 of Council Directive 75/442/EEC of 15 July 1975 on waste.
2) Το βαρύ μαζούτ πρέπει να θεωρηθεί ως απόβλητο κατά την έννοια της οδηγίας 75/442, εφόσον διαρρέει συνεπεία ατυχήματος δεξαμενοπλοίου και αναμειγνύεται με ύδωρ και ιζήματα.
(2) Heavy fuel oil is to be treated as waste for the purposes of Directive 75/442 if it is discharged in a tanker accident and is mixed with water and sediment.
3) Οι δαπάνες για τη διάθεση αποβλήτων πετρελαίου συνεπεία ατυχήματος μπορούν να επιβληθούν στον παραγωγό βαρέος μαζούτ και/ή στον πωλητή ή τον ναυλωτή σύμφωνα με το άρθρο 15 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, στο μέτρο που μπορεί να τους καταλογιστεί αυτοτελώς ότι συνέτειναν στην πρόκληση της διαρροής του βαρέος μαζούτ.
(3) The producer of heavy fuel oil and/or the seller and carrier may be ordered under Article 15 of Directive 75/442 to bear the cost of disposing of oil waste following a shipping accident if they can be accused of contributing personally to causing the leak of the heavy fuel oil.
Πάντως, συνάδει προς τη διάταξη αυτή ο περιορισμός της ευθύνης του παραγωγού βαρέος μαζούτ και/ή του πωλητή ή του ναυλωτή δυνάμει της διεθνούς συμβάσεως της 29ης Νοεμβρίου 1969 περί αστικής ευθύνης συνεπεία ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο και της συμβάσεως περί ιδρύσεως διεθνούς ταμείου όπως ισχύει με το πρωτόκολλο του 1992 και της διεθνούς συμβάσεως του 1971 με την οποία δημιουργείται διεθνές ταμείο αποζημιώσεως λόγω ζημιών που οφείλονται στη μόλυνση ή ρύπανση από υδρογονάνθρακες όπως ισχύει με το πρωτόκολλο του 1992.»
However, it is also compatible with that provision to limit the liability of the producer of heavy fuel oil and/or the seller and carrier in accordance with the International Convention of 29 November 1969 on Civil Liability for Oil Pollution Damage, as amended by the Protocol of 1992, and the 1971 International Convention on the Establishment of an International Fund for Compensation for Oil Pollution Damage, as amended by the Protocol of 1992.’
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Ιουνίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Grand Chamber)
Στην υπόθεση C-188/07, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) με απόφαση της 28ης Μαρτίου 2007, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 3 Απριλίου 2007, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Cour de cassation (France), made by decision of 28 March 2007, received at the Court on 3 April 2007, in the proceedings
Toader (εισηγήτρια), δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott γραμματέας: M.-A. Gaudissart, προϊστάμενος διοικητικής μονάδας, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 22ας Ιανουαρίου 2008, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: J. Kokott, Registrar: M.-A. Gaudissart, head of unit, having regard to the written procedure and further to the hearing on 22 January 2008, after considering the observations submitted on behalf of:
Lepage και A. Moustardier, avocats,
— Commune de Mesquer, by C. Lepage and A. Moustardier, avocats,
— η Βελγική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την L. Van den Broeck,
— the Belgian Government, by L. Van den Broeck, acting as Agent,
— η Ιταλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον I. M.
— the Italian Government, by I.M. Braguglia, acting as Agent, assisted by D. Del Gaizo, avvocato dello Stato,
— η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, εκπροσωπούμενη από τις C. Gibbs και I.
— the United Kingdom Government, by C. Gibbs and I. Rao, acting as Agents, assisted by J. Maurici, barrister,
Κωνσταντινίδη, J.-B. Laignelot και G. Valero Jordana, αφού άκουσε τη γενική εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση της 13ης Μαρτίου 2008, εκδίδει την ακόλουθη
— the Commission of the European Communities, by M. Konstantinidis, J.-B. Laignelot and G. Valero Jordana, acting as Agents, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 13 March 2008, gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των άρθρων 1 και 15 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Articles 1 and 15 of and Annex I to Council Directive 75/442/EEC of 15 July 1975 on waste (OJ 1975 L 194, p.
86), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 96/350/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Μαΐου 1996 (ΕΕ L 135, σ.
39), as amended by Commission Decision 96/350/EC of 24 May 1996 (OJ 1996 L 135, p.
32, στο εξής: οδηγία 75/442), καθώς και την ερμηνεία του παραρτήματος I της εν λόγω οδηγίας.
32) (‘Directive 75/442’).
Η αίτηση υποβάλλεται επ’ αφορμή διαφοράς μεταξύ του Δήμου Mesquer, αφενός, και των Total France SA και Total International Ltd (στο εξής, από κοινού: εταιρίες Total) με αντικείμενο την αποζημίωση για ζημίες που προκάλεσαν τα διασκορπισθέντα στο έδαφος του εν λόγω δήμου απόβλητα κατόπιν του ναυαγίου του δεξαμενοπλοίου Erika.
The reference was made in the course of proceedings between the Commune de Mesquer (municipality of Mesquer) and Total France SA and Total International Ltd (‘the Total companies’) concerning compensation for the damage caused by the waste spread on the territory of that municipality following the sinking of the oil tanker Erika.
Η διεθνής σύμβαση περί αστικής ευθύνης για ζημίες εκ ρυπάνσεως από υδρογονάνθρακες, η οποία υιοθετήθηκε στις Βρυξέλλες στις 29 Νοεμβρίου 1969, όπως τροποποιήθηκε με το υπογραφέν στο Λονδίνο στις 27 Νοεμβρίου 1992 πρωτόκολλο (ΕΕ 2004, L 78, σ.
The International Convention on Civil Liability for Oil Pollution Damage adopted at Brussels on 29 November 1969, as amended by the Protocol signed in London on 27 November 1992 (OJ 2004 L 78, p.
32, στο εξής: σύμβαση περί αστικής ευθύνης), διέπει την ευθύνη των πλοιοκτητών για τις οφειλόμενες σε αλλεπάλληλες, προερχόμενες από δεξαμενόπλοια, απορρίψεις υδρογονανθράκων ζημίες.
32) (‘the Liability Convention’), governs the liability of shipowners for damage caused by the spillage of persistent oil from oil tankers.
Καθιερώνει την αρχή της αντικειμενικής ευθύνης τους, η οποία περιορίζεται σε ποσό υπολογιζόμενο με γνώμονα τη χωρητικότητα του πλοίου και εγκαθιδρύει υποχρεωτικό σύστημα ασφαλίσεως της ευθύνης.
It introduces the principle of strict liability on their part, limited to an amount calculated by reference to the tonnage of the ship, and establishes a system of compulsory liability insurance.
Δυνάμει του άρθρου II, στοιχείο α΄, αυτής, η σύμβαση περί αστικής ευθύνης εφαρμόζεται στις εκ ρυπάνσεως ζημίες που προκαλούνται στο έδαφος, συμπεριλαμβανομένης της αιγιαλίτιδας ζώνης, συμβαλλόμενου κράτους, καθώς και στην αποκλειστική οικονομική ζώνη του κράτους αυτού η οποία έχει καθοριστεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο ή, ενδεχομένως, εντός ζώνης κείμενης πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης του εν λόγω κράτους και παρακείμενης αυτής, προσδιοριζόμενης από το ίδιο σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και μη εκτεινόμενης πέραν των 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσεως από τις οποίες μετρείται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.
Under Article II(a) of the Liability Convention, the Convention applies to pollution damage caused in the territory, including the territorial sea, of a Contracting State, and in the exclusive economic zone of a Contracting State established in accordance with international law or, as the case may be, in an area beyond and adjacent to the territorial sea of that State determined by that State in accordance with maritime law and extending not more than 200 nautical miles from the baselines from which the breadth of its territorial sea is measured.
Κατά το άρθρο III, παράγραφος 4, της συμβάσεως περί αστικής ευθύνης, «καμία απαίτηση για αποζημίωση ζημίας εκ ρυπάνσεως δεν μπορεί να [εγερθεί] κατά […] οποιουδήποτε ναυλωτή (με οποιονδήποτε τρόπο και αν περιγράφεται, συμπεριλαμβανομένου και του ναυλωτή γυμνού πλοίου), διαχειριστή ή εφοπλιστή του πλοίου […] εκτός αν η ζημία προήλθε από προσωπική τους πράξη ή παράλειψη που διαπρά-
Under Article III(4) of the Liability Convention, ‘no claim for compensation for pollution damage under this Convention or otherwise may be made against … any charterer (howsoever described, including a bareboat charterer), manager or operator of the ship … unless the damage resulted from their personal act or omission, commit-
Η διεθνής σύμβαση περί ιδρύσεως διεθνούς ταμείου αποζημιώσεως ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο, η οποία υιοθετήθηκε στις Βρυξέλλες στις 18 Δεκεμβρίου 1971, όπως τροποποιήθηκε με το υπογραφέν στο Λονδίνο στις 27 Νοεμβρίου 1992 πρωτόκολλο (ΕΕ 2004, L 78, σ.
The International Convention on the Establishment of an International Fund for Compensation for Oil Pollution Damage adopted at Brussels on 18 December 1971, as amended by the Protocol signed in London on 27 November 1992 (OJ 2004 L 78, p.
40, στο εξής: σύμβαση FIPOL), συμπληρώνει τη σύμβαση περί αστικής ευθύνης εγκαθιδρύοντας καθεστώς αποζημιώσεως των υποστάντων ζημία.
40) (‘the Fund Convention’) complements the Liability Convention by establishing a system for compensating victims.
Το διεθνές ταμείο αποζημιώσεως ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο (στο εξής: FIPOL), στο οποίο εισφέρει η πετρελαϊκή βιομηχανία, μπορεί να καλύπτει μέχρι ποσού ύψους 135 εκατομμυρίων ΕΤΔ (ειδικών τραβηκτικών δικαιωμάτων) για προγενέστερο του 2003 περιστατικό.
The International Oil Pollution Compensation Fund (‘the Fund’), which is financed by contributions from the oil industry, can cover up to 135 million SDR (special drawing rights) for an incident before 2003.
Κατά το άρθρο 4 της συμβάσεως FIPOL, οι ζημιούμενοι έχουν το δικαίωμα ασκήσεως, ενώπιον των δικαστηρίων του συμβαλλόμενου στην ανωτέρω σύμβαση κράτους όπου προκλήθηκαν οι ζημίες, αγωγών αποζημιώσεως, ιδίως οσάκις η σύμβαση περί αστικής ευθύνης ουδεμία προβλέπει ευθύνη για τη συγκεκριμένη ζημία ή οσάκις ο πλοιοκτήτης είναι αφερέγγυος ή απηλλάγη της ευθύνης του δυνάμει της ανωτέρω συμβάσεως.
Under Article 4 of the Fund Convention, victims may bring claims for compensation before the courts of the Contracting State where the damage has been caused, in particular where the Liability Convention does not provide for any liability for the damage in question or where the shipowner is insolvent or released from liability under that Convention.
Το πρωτόκολλο του 2003, το οποίο τροποποιεί τη διεθνή σύμβαση του 1992 περί ιδρύσεως διεθνούς ταμείου αποζημιώσεως για τις ζημιές εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο (ΕΕ 2004, L 78, σ.
The Protocol of 2003 to the International Convention on the Establishment of an International Fund for Compensation for Oil Pollution Damage, 1992, (OJ 2004 L 78, p.
24), ιδρύει συμπληρωματικό διεθνές ταμείο αποζημιώσεως για τις ζημίες εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο, υπό την επωνυμία «συμπληρωματικό διεθνές ταμείο αποζημιώσεως του 2003 για τις ζημίες εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο», το οποίο καθιστά εφικτή, από κοινού με το FIPOL, την κάλυψη κινδύνου μέχρι ποσού 750 εκατομμυρίων λογιστικών μονάδων για συγκεκριμένο περιστατικό που έλαβε χώρα μετά την 1η Νοεμβρίου 2003.
24) establishes an international supplementary fund for compensation for oil pollution damage, to be named ’The International Oil Pollution Compensation Supplementary Fund, 2003’, which together with the Fund makes it possible to cover up to 750 million units of account in respect of any one incident after 1 November 2003.
Η οδηγία 75/442
Directive 75/442
Σύμφωνα με την τρίτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 75/442, οποιαδήποτε κανονιστική ρύθμιση σχετική με τη διάθεση των αποβλήτων πρέπει να έχει ως βασικό στόχο την προστασία της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος από τις επιβλαβείς επιδράσεις που προκαλούν η συγκέντρωση, η μεταφορά, η επεξεργασία, η εναποθήκευση και η απόθεση των αποβλήτων.
According to the third recital in the preamble to Directive 75/442, the essential objective of all provisions relating to waste disposal must be the protection of human health and the environment against harmful effects caused by the collection, transport, treatment, storage and tipping of waste.
Το άρθρο 1 της οδηγίας 75/442 ορίζει:
Article 1 of Directive 75/442 provides:
«Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως: α) “απόβλητο”: κάθε ουσία ή αντικείμενο που εμπίπτει στις κατηγορίες του παραρτήματος I και που ο κάτοχός του απορρίπτει ή προτίθεται ή υποχρεούται να απορρίψει·
(a) “waste” shall mean any substance or object in the categories set out in Annex I which the holder discards or intends or is required to discard.
[…] ε) “διάθεση”: κάθε εργασία που προβλέπεται στο παράρτημα II Α· στ) “αξιοποίηση”: κάθε εργασία που προβλέπεται στο παράρτημα II Β· ζ) “συλλογή”: η περισυλλογή, διαλογή ή/και ανάμειξη των αποβλήτων για τη μεταφορά τους.»
(f) “recovery” shall mean any of the operations provided for in Annex II, B;
Το άρθρο 8 της οδηγίας 75/442 προβλέπει:
Article 8 of Directive 75/442 provides:
«Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου κάθε κάτοχος στερεών αποβλήτων:
‘Member States shall take the necessary measures to ensure that any holder of waste:
— να τα παραδίδει σε ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα περισυλλογής ή σε επιχείρηση [που διενεργεί τις κατά τα παραρτήματα ΙΙ Α ή ΙΙ Β εργασίες]
— has it handled by a private or public waste collector or by an undertaking which carries out the operations listed in Annex II A or B,
— να εξασφαλίζει ο ίδιος την αξιοποίηση ή τη διάθεσή τους [συμμορφούμενος προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας].»
— recovers or disposes of it himself in accordance with the provisions of this Directive.’
Το άρθρο 15 της οδηγίας 75/442 προβλέπει:
Article 15 of Directive 75/442 provides:
«Σύμφωνα με την αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει”, η δαπάνη για τη διάθεση των αποβλήτων βαρύνει:
‘In accordance with the “polluter pays” principle, the cost of disposing of waste must be borne by:
— τον κάτοχο που παραδίδει απόβλητα σε φορέα συλλογής ή σε επιχείρηση προβλεπόμενη από το άρθρο 9 και/ή
— the holder who has waste handled by a waste collector or by an undertaking as referred to in Article 9, and/or
— τους προηγούμενους κατόχους ή τον παραγωγό του [γενεσιουργού των αποβλήτων προϊόντος].»
— the previous holders or the producer of the product from which the waste came.’
Οι κατηγορίες Q4, Q11, Q13 και Q16 του παραρτήματος I της οδηγίας 75/442, το οποίο τιτλοφορείται «Κατηγορίες αποβλήτων», έχουν ως εξής:
Categories Q4, Q11, Q13 and Q16 in Annex I to Directive 75/442, ‘Categories of waste’, read as follows: