natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ικανοποιητικά βάσει των εθνικών νομικών διατάξεων (του εταιρικού δικαίου), οι άλλες μορφές στρατηγικής συνεργασίας μόνο εν μέρει σταθεροποιούνται με κατάλληλες συνθήκες νομικού πλαισίου.
To date, no Europeanwide and directly applicable legal framework instrument exists for strategic cooperation between territorial authorities. Whilst European associations seem to operate quite satisfactorily on the ground of national legal provisions (associative law), other forms of strategic cooperation are only partially stabilised by adequate legal framework conditions.
Έχουν σχεδιαστεί πολυάριθμα νομικά μέσα για τη διασυνοριακή συνεργασία (διάφορες πολυμερείς ή διμερείς διεθνείς συμφωνίες), αλλά για τη στρατηγική διεδαφική και διακρατική συνεργασία εξακολουθούν να μην υπάρχουν σταθερές συνθήκες-πλαίσιο.
Numerous legal instruments have been drafted for crossborder cooperation (different multilateral or bilateral international agreements), but strategic interterritorial or transnational cooperations still lack stable framework conditions.
Αν προσδοκούμε περαιτέρω εξέλιξη της διευρωπαϊκής συνεργασίας, πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα στη δημιουργία ενός κατάλληλου νομικού μέσουπλαίσιο, που θα προωθήσει σημαντικά τη χάραξη μιας στρατηγικής προσέγγισης της διασυνοριακής, διακρατικής και διαπεριφερειακής συνεργασίας, όπως προαναφέρεται.
If further development of transEuropean cooperation is expected to take place, priority must be given to the creation of an adequate legal framework instrument that would considerably enhance the emergence of a strategic approach to crossborder, transnational and interregional cooperation like as it is outlined above.
Με τον τρόπο αυτό θα πρέπει να εξευρεθεί μία γενική λύση που να εφαρμοσθεί σε ολόκληρη την ΕΕ για την εξάλειψη εμποδίων που οφείλονται:
This instrument should provide for a solution generally applicable throughout the entire European Union in order to eliminate obstacles that are a result of
• στην έλλειψη επαρκών προϋποθέσεων για ένα νομικό πλαίσιο σε ορισμένες κατηγορίες συνεργασίας (π.χ. διακρατικής και διαπεριφερειακής), • στις ανεπαρκείς λύσεις που υπάρχουν σήμερα σε επίπεδο ΕΕ (Ευρωπαϊκό Όμιλος Οικονομικού Σκοπού), • στην ποικιλομορφία και ανομοιογένεια των ήδη υφιστάμενων (αλλά μερικών) προσεγγίσεων όσον αφορά τη διασυνοριακή συνεργασία (π.χ. διμερείς και πολυμερείς διακρατικές συμφωνίες).
• the diversity and heterogeneity of already existing (but partial) approaches to crossborder cooperation (e.g. bilateral and multilateral interstate agreements).
Βάσει αυτών των παρατηρήσεων, συνιστάται να καταρτίσει και να υιοθετήσει η Κοινότητα ένα ευέλικτο νομικό μέσο-πλαίσιο, που θα προβλέπει τη δημιουργία ειδικών «Ευρωπαϊκών Περιοχών Συνεργασίας» (ΕΠΣ).
On lhe ground of these observations, it is suggested that the Community draws up and adopts a flexible legal framework instrument providing for the creation of specific "European Cooperation Areas" (ECA).
Αυτές οι ΕΠΣ συνιστώνται ως οντότητες προσανατολισμένες προς συγκεκριμένο στόχο, με αυτόνομη νομική προσωπικότητα που διέπεται από το κοινοτικό δίκαιο.
These ECA are constituted as purpose-orientated entities with their own legal personality governed by Community law.
Το νομικό μέσοπλαίσιο θα θεσπίζει ευέλικτες γενικές διατάξεις, οι οποίες θα μπορούν να εφαρμοσθούν σε όλη την Κοινότητα και να επιτρέπουν τη σύσταση ΕΠΣ στα πεδία της στρατηγικής διασυνοριακής, διακρατικής ή διεδαφικής συνεργασίας.
The legal framework instrument would lay down flexible outline provisions applicable throughout the entire Community in order to allow for the setting up of ECAs either in the field of strategic crossborder, transnational or interterritorial cooperation.
Πρέπει, ωστόσο, να αναγνωρίσουμε ότι η εφαρμογή μιας πρωτοβουλίας ΕΠΣ θα απαιτήσει σημαντικές αλλαγές στο εθνικό δημόσιο δίκαιο.
We must however recognise that implementing an ECA-initiative will necessitate considerable changes in national public law.
Θα αποτελεί, συνεπώς, ένα βήμα μπροστά στη διεργασία "εξευρωπαϊσμού" του εθνικού δημόσιου/ διοικητικού δικαίου, η οποία αποτελείται από διάφορες δυναμικές και αλληλεξαρτώμενες υπο-τάσεις.250Η διεργασία αυτή έχει φθάσει σήμερα σε ένα κρίσιμο σημείο, όπου τα περαιτέρω βήματα προς την ολοκλήρωση του δημόσιου/διοικητικού δικαίου θα πρέπει να εξετάζονται γενικά από δύο απόψεις:25 '
It would therefore represent a step forward in the process of "Europeanisation" of national public/administrative law. which consists of various dynamic and mutually interdependent sub-trends.7'" This process has nowadays reached a critical point, where further steps towards integrating public/administrative law will generally have to be
• Η περαιτέρω ολοκλήρωση μπορεί γενικά να αυξήσει την πανευρωπαϊκή διοικητική συγκέντρωση ή να οδηγήσει στην "ομογενοποίηση" από μακρού καθιερωμένων και πολιτιστικά ριζωμένων εθνικών διοικητικών παραδόσεων.
• Further integration can generally enhance Europeanwide administrative centralisation or lead to a "uniformisation" of long-standing, well-established and culturally rooted national administrative traditions. • Further integration can also be a source for positive "renewal" of public law. which also can favour a more task-adapted evolution of administrations in Member States.
• Η περαιτέρω ολοκλήρωση μπορεί να είναι επίσης πηγή θετικής "ανανέωσης" του δημόσιου δικαίου, η οποία μπορεί να ευνοήσει μια
In either case, one can expect that Member States will certainly be reluctant to make significant concessions in this traditional domain of national sovereignty (but not only them!).
25" Υπάρχουν τουλάχιστον τρεις διεργασίες: 1) Άμεσες αλλαγές του εθνικού δημόσιου/διοικητικού δικαίου λόγω της κοινοτικής νομοθεσίας.
There are at least three processes: ( I ) Direct changes of national public/administrative law due to Community legislation.
2) 'Ελεγχος της έμμεσης/δι' αναθέσεως εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου από τις εθνικές διοικήσεις βάσει συγκεκριμένων κοινοτικών οδηγιών.
(2) Control ol' indirect/delegated application of Community law by national administrations through specific Community prescriptions.
3) Υιοθέτηση "ευρωπαϊκών προτύπων" στο εθνικό δημόσιο/διοικητικό δίκαιο, ακόμη και σε πεδία που χαρακτηρίζονται από αυτονομία.
(3) Adoption of European "European standards" within national public/administrative law. also in areas characterised by autonomy. —"'' Schwarze. J. (Hrsg): Das Verwaltungsrecht unter Europäischem Einfluß. Zur Konvergenz der mitgliedstaatlichen Verwaltungsrechtsordnungen in der Europäischen Union. Baden-Baden. 1996.
περισσότερο προσαρμοσμένη στα καθήκοντα τους εξέλιξη των διοικήσεων στα κράτη μέλη.
In order to overcome such objections, it would not only be useful, but also logical, to consider the creation of a Community legal instrument on ECA as a contribution to other ongoing parallel processes, which all aim at re-shaping essential aspects ol' the Communitybased process of European integration:
Και στη μία και στην άλλη περίπτωση, περιμένει κανείς ότι τα κράτη μέλη (και όχι μόνον αυτά!) θα είναι ασφαλώς απρόθυμα να κάνουν σημαντικές παραχωρήσεις σ' αυτόν τον παραδοσιακό τομέα εθνικής κυριαρχίας.
• Promoting new forms of European governance: Within this larger framework, transEuropean cooperation can particularly contribute to build the European public space, to help the Commission in devising/implementing policies, to design desirable forms of "vertical decentralisation" or to adapt the policy making process and to practically realise the policy options of the ESDP for a balanced development ol' the EU-territory (See: Section 11.1).
Η πρωτοβουλία των ΕΠΣ θα πρέπει, συνεπώς, να θεωρείται ειδική προσέγγιση στο πλαίσιο ενός νέου προτύπου ευρωπαϊκής διακυβέρνησης, που επιτρέπει την πλήρη εκμετάλλευση των δυνητικών συνεισφορών.
The ECA-initiative should therefore be considered a specific approach within a new model for European governance that allows to fully exploiting these potential contributions.
Το νομικό μέσοπλαίσιο για τις ΕΠΣ είναι ιδιαίτερα σημαντικό, αν τα σχήματα στρατηγικής διασυνοριακής, διακρατικής ή διαπεριφερειακής συνεργασίας θεωρηθούν λειτουργικό πλαίσιο για μια "κάθετη αποκέντρωση"-*2 συγκεκριμένων κοινοτικών καθηκόντων.
The legal framework instrument on ECA is of particular importance if strategic crossborder, transnational or interregional cooperation schemes should be considered an operational framework for a "vertical decentralisation"7'7 of specific Community tasks.
Η πρωτοβουλία των ΕΠΣ θα επέτρεπε τότε στις τοπικές και περιφερειακές αρχές να εγκαθιδρύσουν αρκετά στέρεες δομές συνεργασίας με αυτόνομη νομική προσωπικότητα.
The ECA initiative would then allow local and regional authorities to establish sufficiently solid cooperation structures having an own legal personality.
• Η πρακτική εφαρμογή του Σχεδίου Ανάπτυξης του Κοινοτικού Χώρου (ΣΑΚΧ): Η συνεργασία πέραν των εθνικών συνόρων διαδραματίζει καίριο ρόλο στην πρακτική εφαρμογή του ΣΑΚΧ και των πολιτικών επιλογών του.
• The practical application of the European Spatial Development Perspectives (ESDP): Cooperation beyond national borders plays a crucial role in practically applying the ESDP and its policy options.
Παρόλο που το έγγραφο αυτό συνιστά τρία "κύρια επίπεδα χωρικής συνεργασίας" (κοινοτικό, διακρατικό και περιφερειακό/τοπικό), υπογραμμίζει επίσης τη σημαντική συμβολή της διακρατικής και της διεδαφικής συνεργασίας.
Even if the document recommends three "main levels for spatial cooperation" (Community level, transnational level, regional/local level), it also highlights the important contribution of crossborder and interterritorial cooperation.
Μερικά μέτρα συνεργασίας που προτείνονται στο έγγραφο μπορούν να εφαρμοσθούν στο πλαίσιο των υφιστάμενων δομών (π.χ. προετοιμασία των οραμάτων από διασυνοριακές ή διακρατικές δομές, συντονισμός των σχεδίων από διακυβερνητικές επιτροπές χωροταξίας), άλλα όμως οπωσδήποτε θα χρειαστούν μια πολύ πιο στέρεα βάση για συνεργασία, αν θέλουμε να επιτευχθεί σημαντική πρόοδος σε όλη την Ευρώπη.
Some cooperative measures suggested in the document may be carried out within the framework of existing structures (e.g. preparation ol' visions by crossborder or transnational structures: coordination of plans by inter governmental spatial planning commissions), but others will certainly require a much more solid base for cooperation if significant progress is expected to take place throughout Europe.
Χωρίς να καταργεί τις εθνικές εξουσίες όσον αφορά τη χωροταξία, η πρωτοβουλία των ΕΠΣ θα πρέπει, συνεπώς, να θεωρείται "εργαλείο" που καθιστά δυνατή την εφαρμογή εκτεταμένων μορφών συνεργατικής πολιτικής χωροταξίας.
Without eliminating national powers as regards spatial planning. the ECA-initiative should therefore be considered a "tool" that makes it possible to implement far-reaching forms of cooperative spatial development policy.
Μια τέτοια κάθετη αποκέντρωση θα μπορούσε να βασίζεται στη σύναψη «συμβάσεων στόχων» μεταξύ της Ένωσης (εκπροσωπούμενης από την Επιτροπή) και των αρχών με κανονική ή διαχειριστική αρμοδιότητα και μεγαλύτερο βαθμό αυτονομίας στην επιλογή των μέσων.
• A new Inter-Governmental Conference (IGC) and the cohesion challenge of EU-enlargement: As decided by the Heads of State and Government at the end of the Nice Summit, a forthcoming IGC (starting in 2004) will also determine a more precise delimitation of powers between the European Union and the Member Slates that better reflects the principle of subsidiarity.7" It is very likely that a new IGC will also have to consider changes of the current EC-Treaty provisions regarding lhe Community's cohesion policy (Title XVII.
Οι αλλαγές αυτές ίσως να καταστούν απαραίτητες λόγω της πρόκλησης της συνοχής σε μια διευρυμένη Ευρωπαϊκή Ένωση και προκειμένου να εφαρμοσθεί μια νέα κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων.
Such changes may become necessary due to the cohesion challenge of an enlarged European Union and in order to implement a new allocation of responsibilities amongst the relevant players.
Ούτε οι γενικές αρχές και στόχοι της Συνθήκης ΕΚ (άρθρα 1-6) προβλέπουν κάποια διάταξη που θα μπορούσε να δικαιολογήσει επαρκώς μια τέτοια πρωτοβουλία, ούτε είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί απλώς το άρθρο 308 (πρώην άρθρο 235).
According to lhe Commission, "vertical decentralisation" involves more sharing ol' responsibilities with national, regional and local authorities, in particular on Community policies with a strong territorial impact.
Η τρίτη παράγραφος του άρθρου 159 («Εάν απαιτούνται ειδικές δράσεις, πέρα από τα πλαίσια των Ταμείων...») θα μπορούσε να είναι μια νομική βάση που ίσως επέτρεπε την άμεση ανάληψη δράσης για μια πρωτοβουλία νομικού πλαισίου για τις ΕΠΣ σαν αυτή που προτείνεται ανωτέρω.
Such vertical decentralisation could be based on ..contracts of agreed objectives" between the Union (represented by the Commission) and authorities with a regular or management capability and a larger degree of autonomy in the choice of means.
Είναι, ωστόσο, δεν είναι ρεαλιστικό να αναμένουμε από αυτόν τον "ανακαθορισμό" ότι θα εναρμονιστούν οι εξουσίες των εδαφικών διοικητικών αρχών σε όλη την Ευρώπη.
- it is however unrealistic lo expect of this "redefinition" that the powers of territorial authorities will be harmonised throughout Europe.
Θα συνεχίσει, επομένως, να υπάρχει ποικιλομορφία μεταξύ των κρατών μελών.
Diversity will therefore continue to exist between Member Slates.
-'ι4
Page 193
Και πάλι, όμως, θα είναι δύσκολο να βρεθούν στη Συνθήκη ΕΚ κατάλληλοι σκοποί και στόχοι που θα επέτρεπαν να αναληφθεί δράση χωρίς να υπάρχει σχετική επίσημη εξουσία.
horizontal but decentralised instrument for a new EU-cohesion policy, which offers a basic alternative to the traditional "Community support tool box" (Structural Funds, SAPARD, PASI, PHARE, TACIS etc.).
Αν οι υφιστάμενες διατάξεις της Συνθήκης δεν επιτρέπουν τη θέσπιση ενός τέτοιου κοινοτικού μέσου, το δεύτερο ουσιαστικό πρόβλημα είναι πώς να εισαχθεί ειδικά στη Συνθήκη η κατάλληλη νομική βάση.
Neither do the general principles and objectives of the EC-Treaty (Articles 1-16) foresee a provision that could sufficiently justify such an initiative, nor is it possible to simply make use of' Article 308 (ex-Article 235). The latter option would necessitate the elaboration of a rather precise justification in order to avoid conflicts with the subsidiarity principle (Article 5).7 < 4 The only solution to the problem ol' finding an adequate legal base would be to make use of' a provision within Title XV11 on the EC's Cohesion policy.
Η πλέον πρόσφορη ευκαιρία για μια τέτοια πρωτοβουλία θα ήταν η προσεχής ΔΔ.
The third paragraph of Article 159 ("If specific actions prove necessary outside the Funds...") could be a legal basis that may allow immediate action with regard to a legal framework initiative on ECA as proposed above.
Ένα γενικό μειονέκτημα αυτής της επιλογής είναι ο εξαιρετικά συμφεροντολογικός "βαθμός επιτυχίας" της (οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των κρατών μελών θα επικεντρωθούν στις στρατηγικές προτεραιότητες, αποκλείοντας ως επί το πλείστον τα θέματα "ήσσονος σημασίας") και ο κίνδυνος, ακόμη και αν υιοθετηθούν αλλαγές, να μην τεθούν σε ισχύ οι πρακτικές βελτιώσεις παρά ύστερα από μεγάλο χρονικό διάστημα (το νωρίτερο το 2007/2008).
The most appropriate opportunity for such an initiative would be the forthcoming IGC. A general disadvantage of this option is its highly speculative "success rate" (negotiations between Member States will focus on strategic priories and tend to eliminate issues of "minor importance") and the risk, that even if changes are adopted, practical improvements would not come into effect for a long time at the (earliest in 2007/2008).
Υπάρχουν, όμως, και άλλες προκλήσεις που θα πρέπει να αντιμετωπίσει αυτή η επιλογή: οι νέες διατάξεις της Συνθήκες για αυτό το μέσοπλαίσιο πρέπει να βασιστούν στην αρχή της επικουρικότητας και, συνεπώς, θα εξεταστούν διεξοδικά, για να εξακριβωθεί αν συντείνουν στη δημιουργία σημαντικής "προστιθέμενης αξίας" για το σύνολο της Κοινότητας, ώστε να δικαιολογείται η δράση.
But there are additional challenges this option will have to face: New Treaty provisions for such a framework instrument must be based upon the principle of subsidiarity and will therefore be closely examined to ascertain whether they tend to create a significant "value added" to the entire Community that can justify action.
Όσον αφορά αυτήν την τελευταία πτυχή, θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι η συμβολή στην ανάπτυξη και τη γενίκευση ενός "ευρωπαϊκού πνεύματος συνεργασίας" ήταν ανέκαθεν ευρέως αναγνωρισμένη προστιθέμενη αξία της κοινοτικής δράσης.
Considering the hitler aspect, one could argue that the contribution to the growth and generalisation ol' a "European culture ol" cooperation" has always been a widely recognised value added of Community action.
Οι περισσότερες κοινοτικές πολιτικές υποστηρίζουν τις δραστηριότητες συνεργασίας που περιλαμβάνουν ευρύ φάσμα κοινωνικών φορέων από διάφορα κράτη μέλη ή ακόμη και από τρίτες χώρες (εθνικές αρχές, περιφέρειες και τοπική . αυτοδιοίκηση, επιχειρήσεις, ΜΚΟ, συνεργασία προσώπων κλπ.) και συμβάλλουν επίσης στην αύξηση της διευρωπαϊκής συνεργασίας μεταξύ τοπικών και περιφερειακών αρχών.
Most Community policies support cooperation activities that involve a broad range of societal players from different Member States and even Third Countries (national authorities, regions and local authorities, enterprises. NGOs, people-to-people cooperation etc.) and contributed also to enhance transEuropean cooperation between local and regional authorities.
Αυτό το "ευρωπαϊκό πνεύμα συνεργασίας" πρέπει να διατηρηθεί και να αναπτυχθεί περαιτέρω, προκειμένου να διευρυνθεί η συμμετοχή και η αφοσίωση της κοινωνίας των πολιτών στο σχέδιο της ευρωπαϊκής οικοδόμησης.-55
This "European culture of cooperation" needs to be maintained and further developed in order to broaden civil society's participation in and its adherence to
Βάσει αυτών των επιχειρημάτων, θα ήταν λογικό να ενσωματωθεί η νομική βάση της πρωτοβουλίας των ΕΠΣ σε μία "νέα προσέγγιση" της κοινοτικής πολιτικής για τη συνοχή.
Based upon these arguments, it would make sense to incorporate the legal basis for an ECA initiative within a "new approach" for the Community's cohesion policy.
Αυτή η νέα προσέγγιση θα πρέπει - χωρίς να υπεισέλθουμε σε λεπτομέρειες στο πλαίσιο της παρούσας μελέτης - να θεσπίζει τις κοινοτικές πρωτοβουλίες ως ανεξάρτητο και οριζόντιο μέσο της πολιτικής συνοχής της ΕΕ, το οποίο θα είναι "αποσυνδεδεμένο" από τα παραδοσιακά μέτρα στήριξης που βασίζονται στην επιλεξιμότητα (π.χ. τις παρεμβάσεις κατά Στόχους).
Such a new approach should - without going into details in the framework of this study - also establish the Community Initiatives as an independent and horizontal instrument of the EU-cohesion policy.
Όσον αφορά τις υφιστάμενες διατάξεις της Συνθήκες ΕΚ, μπορεί κανείς να σκεφθεί τις ακόλουθες αλλαγές:
But again, it will be difficult to find appropriale objectives and aims in the EC-Treaty that would allow undertaking action in the absence of existing formal powers.
255 Για να διατηρηθεί η προστιθέμενη αζια των συγκεκριμένων αυτών κοινοτικών δράσεων σε διάφορους τομείς πολιτικής, θα πρέπει να μελετηθεί η εισαγωγή αυτής της γενικής αρχής στις γενικές διατάξεις της Συνθήκης ΕΕ (άρθρο 2) και στις γενικές αρχές της Συνθήκης ΕΚ (άρθρο 1 ή 2).
In order to maintain the value added ol' these specific Community actions in various policy fields, consideration could be given to the introducing such an overall principle in the general provisions of the EU-Treaty (Article 2) and the basic principles ol' the EC-Treaty (Article 1 or 2).
• Αλλαγές στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 159 (που προσδιορίζει "ποιος κάνει τι" στο πλαίσιο της πολιτικής συνοχής της ΕΕ), το οποίο θα λάβει έτσι την εξής μορφή: Η Κοινότητα ενισχύει επίσης την υλοποίηση αυτή με τη δράση της μέσω των διαρθρωτικών ταμείων (...), της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, των άλλων υφιστάμενων χρηματοδοτικών μέσων, των Κοινοτικών Πρωτοβουλιών και της πρόβλεψης ενός νομικού μέσου που επιτρέπει τη δημιουργία "Ευρωπαϊκών Περιοχών Συνεργασίας".
• Changes should be incorporated in the first paragraph of Article 159 (prescribing "who does what" in the context of the EU cohesion policy), which will then read as follows: The Community shall also support the achievement of these objectives by the action it takes through the Structural Funds (...). the European Investment Bank, other existing financial instruments, the Community Initiatives and the provision of a levai instrument that enables the creation of "European Cooperation Areas".
• Αλλαγές στο άρθρο 160 (που προσδιορίζει τον ρόλο του ΕΤΠΑ στο πλαίσιο της πολιτικής συνοχής της ΕΕ), το οποίο θα αποκτήσει έτσι την εξής νέα, δεύτερη παράγραφο: Εκτός από τις Κοινοτικές Πρωτοβουλίες, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής ΑνάπτυΕης στοχεύει επίσης στην προαγωγή της διευρωπαϊκής συνεργασίας στην Κοινότητα, ιδίως μέσω της συμμετοχής σε κοινό μέτρα που ενθαρρύνουν την αρμονική, ισόρροπη και σταθερή ανάπτυξη των περιοχών που καλύπτονται από διασυνοριακή, διακρατική και διεδαφική συνεργασία.
• Changes should be incorporated in Article 160 (defining the role of the ERDF in the context of the EU cohesion policy), which will create a new second paragraph: Besides the Community Initiatives, the European Regional Development Funil is also intended to promote transEuropean c¡ < i < pcnition in the Community especially through participation in joint measures that encourage the harmonious, balanced and sustainable development of areas covered by crossborder, transnational and interterritorial cooperation.
Ακόμη και αν ήταν δυνατό να βρεθεί ικανοποιητική λύση στα εμπόδια που αναφέρθηκαν ανωτέρω, το επόμενο ουσιαστικό εμπόδιο θα ήταν η επιλογή της κατάλληλης τεχνικής προσέγγισης (κανονισμού ή οδηγίας ΕΚ), που θα καθορίζει λεπτομερώς το ακριβές περιεχόμενο μιας κοινοτικής πρωτοβουλίας-πλαίσιο.
Even if it were possible to find a satisfactory solution to the obstacles mentioned above, the next essential problem would be to of select an appropriate technical approach (EC Regulation or EC-directive) in order to lay down in detail the precise contents of a Community framework initiative.
• Η οδηγία ΕΚ είναι υποχρεωτική για όλα τα κράτη μέλη μόνο όσον αφορά τους γενικούς της στόχους και αφήνει στο κάθε κράτος μέλος την επιλογή της βασικής προσέγγισης και των απαιτούμενων μέσων για την υλοποίηση της στο πλαίσιο της κάθε εθνικής έννομης τάξης.
• An EC Directive is compulsory for all Member States only with regard to its general objectives and leaves to each Member State the choice of the basic approach and the means necessary for its implementation within the individual national legal systems.
Μια οδηγία για τις ΕΠΣ θα παρείχε τη δυνατότητα να ληφθούν καλύτερα υπόψη οι ιδιαίτερες εθνικές παραδόσεις στο δημόσιο/διοικητικό δίκαιο.
An ECA-Directive would offer the opportunity to take better account of specific national traditions in public/administrative law.
Ένα μειονέκτημα είναι ότι η οδηγία αυτή (όπως και πολλές άλλες οδηγίες) θα χρειαστεί κανονικά περισσότερο καιρό μέχρι να εφαρμοστεί πλήρως σε όλα τα κράτη μέλη.
A disadvantage is that an ECA Directive would normally take longer to become fully effective in ah Member Stales (as many other Directives).
• Ο κανονισμός ΕΚ είναι γενικά εφαρμοστέος, υποχρεωτικός σε όλα του τα μέρη και αρχίζει να ισχύει αμέσως μετά την υιοθέτηση του, χωρίς να απαιτείται καμία διαδικασία μετατροπής με τη μεσολάβηση των εθνικών νομοθετικών οργάνων.
• An EC Regulation is generally applicable, compulsory in all its parts and comes into effect immediately after its adoption without a necessary transformation process involving national legislative institutions.
Ένας κανονισμός για τις ΕΠΣ έχει το πλεονέκτημα ότι το μέσοπλαίσιο μπορεί να καθοριστεί με ακρίβεια και ότι - αφ' ης στιγμής υιοθετηθεί - είναι άμεσα διαθέσιμο σε όλους τους φορείς που επιθυμούν να το χρησιμοποιήσουν.
An ECA-Regulation has the advantage that the framework instrument can be precisely defined and - once adopted - it would be available immediately to all players who wished to make use of it.
Ένα γενικό μειονέκτημα είναι ότι επιτρέπει λιγότερη ίσως ευελιξία, λαμβανομένης υπόψη της ποικιλίας των ιδιαίτερων εθνικών διοικητικών παραδόσεων.
A general disadvantage is that it will possibly allow for less flexibility taking into consideration the diversity of specific national administrative traditions.