natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υpiενθύισε εpiίση ότι ο piραγατικό αντίκτυpiο ια piαραβάσεω στην αγορά αpiοτελεί ένα αpiό τα στοιχεία piου piρέpiει να λαβάνονται υpiόψη κατά την εκτίηση τη σοβαρότητά τη.
In addition, in the Court’s view, it does not appear, in the present instance, that the advantage in question is dependent on the control exercised by the public authorities over such operators or on instructions given by those authorities to such operators.
Εξάλλου, το ικαστήριο διευκρίνισε ότι η Εpiιτροpiή ουδόλω υpiοχρεούται, σε piερίpiτωση piαραβά-σεω διαpiραχθείσα αpiό θυγατρική, να εξετάσει κατά piροτεραιότητα αν συνέτρεχαν οι piροϋpiοθέ-σει καταλογισού τη piαραβάσεω στη ητρική εταιρία.
Worthy of mention in this ¤eld is Case C-357/07 TNT Post UK (judgment of 23 April 2009) which, in the context of value added tax, provided the Court with the opportunity to specify the scope of the
 piρο τον καθορισό του piοσού των piροστίων, το ικαστήριο αpiοφάνθηκε κατ’ αρχά ότι οριζόντια σύpiραξη εpiί των τιών σε τόσο σηαντικό οικονοικό τοέα όpiω ο τραpiεζικό piρέ-piει κατ’ αρχήν να χαρακτηριστεί ω piολύ σοβαρή piαράβαση, ανεξαρτήτω του piλαισίου τη.
Proceedings subject to value added tax, challenged the legality of the exemption from tax of postal services supplied by Royal Mail, which is the sole universal postal service provider in the United Kingdom and whose status and obligations were not amended following the liberalisation of the postal market in the United Kingdom in 2006.
Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι, κατά την εκτίηση τη σοβαρότητα ια piαραβάσεω, αντιθέτω piρο τα όσα υpiοστήριξαν οι αναιρεσείουσε, το Γενικό ικαστήριο δεν στηρίχθηκε όνο στη θέση τη συpiράξεω σε λειτουργία, αλλά διαpiίστωσε και τον piραγατικό τη αντίκτυpiο στην αγορά.
Giving judgment on a reference for a preliminary ruling, the Court held that the term ‘public postal services’ in Article 13A(1)(a) of the Sixth Directive covers operators, whether they are public or private, who undertake to provide, in a Member State, all or part of the universal postal service, as de¤ned in Article 3 of Directive 97/67/EC (17).
Πρόκειται για έθοδο piου έχει ω σκοpiό να διασφαλίσει ότι το εpiίpiεδο των εpiιβληθέντων στι ηγετικέ εταιρίε piρο-στίων αντανακλά δεόντω τη σοβαρότητα τη αντίθετη piρο τον ανταγωνισό συpiεριφορά piου εpiέδειξαν.
In that regard, the exemption provided for in Article 13A(1)(a) has been maintained in the form in which it was originally enacted, notwithstanding the liberalisation of the postal sector.
Τέλο, το ικαστήριο υpiενθύισε ότι, όσον αφορά το ζήτηα piόσο θα ειωθεί ένα piρόστιο, δεν αpiόκειται στο ίδιο να υpiοκαθιστά στην κρίση του το Γενικό ικαστήριο, το οpiοίο αpiοφαίνεται συναφώ κατά piλήρη δικαιοδοσία.
The Court also stated that that exemption applies to the supply by the public postal services acting as such — that is, in their capacity as an — operator who undertakes to provide all or part of the universal postal service in a Member State of services other than passenger transport and telecommunications se rvices, and the supply of goods incidental thereto. It does not apply to supplies of services or of goods incidental thereto for which the terms have been individually negotiated.
Στον τοέα τη κατάχρηση δεσpiόζουσα θέσεω, το ικαστήριο εξέδωσε δύο σηαντικέ αpiοφάσει.
Once again, the case-law in this ¤eld has been plentiful. Reference will ¤rst be made to two judgments relating to the award of public contracts.
Μετά την αναίρεση piου άσκησε η France Télécom κατά τη αpiοφάσεω του Γενικού ικαστηρίου τη 30ή Ιανουαρίου 2007 (T-340/03, France Télécom κατά Εpiιτροpiή, Συλλογή 2007, σ. II-107), το ικαστήριο εpiιβεβαίωσε την piρωτόδικη αpiόφαση piερί αpiορρίψεω τη piροσφυγή τη ε αίτηα την ακύρωση τη αpiοφάσεω τη Εpiιτροpiή να τη εpiιβάλει piρόστιο ύψου 10,35 εκατουρίων ευρώ για κατάχρηση δεσpiόζουσα θέσεω στη γαλλική αγορά υψηλή ταχύτητα piροσβάσεω στο ιαδίκτυο για του ιδιώτε piελάτε.
In Case C-573/07 Sea (judgment of 10 September 2009) relating to the award of a service of collecting, transporting and disposing of urban waste, the Court noted that it is not contrary to Articles 43 EC and 49 EC, the principles of equal treatment and of non-discrimination on grounds of nationality or the obligation of transparency arising therefrom for a public service contract to be awarded directly to a company limited by shares with wholly public capital so long as the public authority which is the contracting authority exercises over that company control similar to that which it exercises over its own departments and so long as the company carries out the essential part of its activities with the authority or authorities controlling it.
Στο εpiιχείρηα τη εταιρία αυτή ότι το Γενικό ικαστήριο piαρέβη το άρθρο 82 ΕΚ εκτιώντα ότι η αpiόδειξη τη δυνατότητα καλύψεω τη ζηία δεν αpiο-τελεί piροαpiαιτούενο τη διαpiιστώσεω τη εφαρογή εpiιθετική piολιτική τιών, το ικαστήριο αpiάντησε ότι η ύpiαρξη τη δυνατότητα αυτή δεν είναι αναγκαία piροϋpiόθεση τη διαpiιστώσεω του καταχρηστικού χαρακτήρα ια τέτοια piολιτική τιών.
Consequently, without prejudice to the determination by the national court of the e¥ectiveness of the relevant provisions of the statutes, the control exercised over that company by the shareholder authorities may be regarded as similar to that which they exercise over their own departments, when, ¤rst, that company’s activity is limited to the territory of those authorities and is carried on essentially for their bene¤t and, second, through the bodies established under the company’s statutes made up of representatives of those authorities, the latter exercise conclusive inªuence on both the strategic objectives of the company and on its signi¤cant decisions.
Εντούτοι, το ικαστήριο εξήγησε ότι, η η τήρηση εύλογη piροθεσία για την έκδοση δικαστική αpiοφάσεω συνιστά εν διαδικαστική piαρατυpiία, piλην όω το άρθρο 61, piρώτο εδάφιο, του Οργανισού του ικαστηρίου piρέpiει να ερηνεύεται και να εφαρόζεται λυσιτελώ.
In Case C-480/06 Commission v Germany (judgment of 9 June 2009) concerning a contract relating to the disposal of waste in a new incineration facility concluded between four Landkreise (administrative districts) and the City of Hamburg Cleansing Department without a tendering procedure, the Court held that a contract which forms both the basis and the legal framework for the future construction and operation of a facility intended to perform a public service, namely thermal incineration of waste, in so far as it has been concluded solely by public authorities, without the participation of any private party, and does not provide for or prejudice the award of any contracts that may be necessary in respect of the construction and operation of the waste treatment facility, does not fall within the scope of Directive 92/50/EEC (18).
Εν piροκειένω, καθόσον αpiό κανένα στοιχείο δεν piροκύpiτει ότι η η τήρηση εύλογη piροθεσία για την έκδοση δικαστική αpiοφάσεω piορούσε να έχει οpiοιαδήpiοτε εpiιρροή στην εpiίλυση τη διαφορά, η αναίρεση τη αpiοφάσεω του Γενικού ικαστηρίου δεν θα θεράpiευε την piροσβολή τη αρχή τη αpiοτελεσατική ένδικη piροστασία στην οpiοία αυτό υpiέpiεσε.
A public authority has the possibility of performing the public interest tasks conferred on it either by using its own resources or in cooperation with other public authorities, without being obliged to call on outside entities not forming part of its own departments. In that connection, ¤rst, Community law does not require public authorities to use any particular legal form in order to carry out jointly their public service tasks.
Εpiιpiλέ-ον, λαβανοένη υpiόψη τη υpiοχρέωση τηρήσεω του κοινοτικού δικαίου του ανταγωνισού, δεν piρέpiει να αναγνωριστεί στον αναιρεσείοντα η δυνατότητα, αpiλώ και όνο διότι δεν τηρήθηκε εύλογη piροθεσία για την έκδοση δικαστική αpiοφάσεω, να θέσει υpiό αφισβήτηση την ύpiαρξη piαραβάσεω, τη στιγή piου οι piροβληθέντε λόγοι αναιρέσεω κατά των διαpiιστώσεων στι οpiοίε piροέβη το Γενικό ικαστήριο, όσον αφορά την εν λόγω piαράβαση και τη σχετική διοικητική διαδικασία, αpiορρίφθηκαν στο σύνολό του ω αβάσιοι.
Secondly, such cooperation between public authorities does not undermine the principal objective of the Community rules on public procurement, that is, the free movement of services and the opening-up of undistorted competition in all the Member States, where implementation of that cooperation is governed solely by considerations and requirements relating to the pursuit of objectives in the public interest and the principle of equal treatment of the persons concerned, referred to in Directive 92/50, is respected, so that no private undertaking is placed in a position of advantage vis-à-vis competitors.
Η σχετική ε τι κρατικέ ενισχύσει νοολογία εpiλουτίστηκε εpiίση ε διάφορε αpiοφάσει κατά το υpiό εξέταση έτο.
In Case C-489/07 Messner (judgment of 3 September 2009) concerning the protection of consumers in respect of distance contracts, the Court dealt with the possibility of claiming compensation from a consumer who, after signing, withdraws from such a contract.
Στην υpiόθεση 3F κατά Εpiιτροpiή (αpiόφαση τη 9η Ιουλίου 2009, C-319/07ÊP) το ικαστήριο, αpiοφαινόενο κατ’ αναίρεση, είχε την ευκαιρία να αpiοσαφηνίσει τη νοολογία του piερί τη piροσφυγή ακυρώσεω στον τοέα των κρατικών ενισχύσεων, όταν η piροσφυγή ασκείται αpiό τρίτο piρόσωpiο, και όχι αpiό τον δικαιούχο τη ενισχύσεω.
The Court held that the provisions of the second sentence of Article 6(1) and Article 6(2) of Directive 97/7/EC (19) must be interpreted as precluding a provision of national law which provides in general that, in the case of withdrawal by a consumer within the withdrawal period, a seller may claim compensation from him for the value of the use of the consumer goods acquired under a distance contract.
Το Γενικό ι-καστήριο αpiέρριψε την piροσφυγή τη συνδικαλιστική οργανώσεω ω αpiαράδεκτη, εκτιώντα ότι η piροσβαλλόενη αpiόφαση δεν αφορούσε ατοικά ούτε την piροσφεύγουσα ούτε τα έλη τη.
Likewise, the functionality and ecacy of the right of withdrawal would be impaired if the consumer were obliged to pay compensation simply as a result of having examined and tested the goods. Since the right of withdrawal is intended precisely to give the consumer that possibility, the fact of having made use thereof cannot have the consequence that the consumer is able to exercise that right only if he pays compensation.
Συναφώ, το ικαστήριο υpiογράισε ότι το κρίσιο ζήτηα ήταν αν η ανταγωνιστική θέση τη αναιρεσείουσα έναντι των λοιpiών συνδικαλιστικών οργανώσεων είχε εpiηρεαστεί αpiό τη χορήγηση τη εpiίαχη ενισχύσεω.
However, those provisions do not prevent the consumer from being required to pay compensation for the use of the goods in the case where he has made use of them in a manner incompatible with the principles of civil law, such as those of good faith or unjust enrichment, on condition that the purpose of that directive and, in particular, the functionality and ecacy of the right of withdrawal are not adversely a¥ected, this being a matter for the national court to determine.
Πράγατι, τυχόν a priori αpiοκλεισό τη δυνατότητα ια συνδικαλιστική οργανώσεω να αpiοδείξει ότι είναι ενδιαφερόενο έρο κατά την έννοια του άρθρου 88, piαράγραφο 2, ΕΚ, εpiικαλούενη τον ρόλο τη στι συλλογικέ δια-piραγατεύσει και τι συνέpiειε piου είχαν εpi’ αυτού του ρόλου τα εθνικά φορολογικά έτρα τα οpiοία η Εpiιτροpiή έκρινε ω ενισχύσει συβατέ ε την κοινή αγορά, θα καθιστούσε δυσχερή την εpiίτευξη των σκοpiών κοινωνική piολιτική στου οpiοίου αναφέρονται, εταξύ άλλων, τα άρθρα 136, piρώτο εδάφιο, ΕΚ και 138, piαράγραφο 1, ΕΚ.
The role of the national court in the area of consumer protection is thus not limited to a mere power to rule on the possible unfairness of a contractual term, but also consists of the obligation to examine that issue of its own motion where it has available to it the legal and factual elements necessary for that task, including when it is assessing whether it has territorial jurisdiction. Where the national court considers such a term to be unfair, it must not apply it, except if the consumer, after having been informed of it by that court, does not intend to assert its unfair or non-binding status.
I-959) δεν piορούσε αφεαυτή να θεωρηθεί ότι piληροί τι piροϋpiοθέσει του άρθρου 253 ΕΚ.
The Court also stated that a term, contained in a contract concluded between a consumer and a seller or supplier, which has been included without being individually negotiated and which confers exclusive jurisdiction on the court in the territorial jurisdiction of which the seller or supplier has his principal place of business may be considered to be unfair.
Κατά το ικαστήριο, σε piεριpiτώσει ενισχύσεων piου έχουν ω σκοpiό τη χρηατοδότηση, έσω δανείων ε ειωένο εpiιτόκιο, των δαpiανών εpiορική διεισδύσεω σε τρίτα κράτη και, ω εκ τούτου, το ισοδύναο εpiιδοτήσεώ του συνίσταται σε σχετικά χαηλό piοσό, οι εpiιpiτώσει των ενισχύσεων αυτών στο ενδοκοινοτικό εpiόριο και τον ανταγωνισό γίνεται δυσχερώ αντιληpiτή, ε συνέpiεια η Εpiιτροpiή να οφείλει να αιτιολογεί τι οικείε αpiοφάσει τη ακόη piιο εpiεριστατω-ένα.
Similarly, in Case C-40/08 Asturcom Telecomunicaciones (judgment of 6 October 2009), the Court held that a national court hearing an action for enforcement of an arbitration award which has become ¤nal and was made in the absence of the consumer is required, where it has available to it the legal and factual elements necessary for that task, to assess of its own motion whether an arbitration clause in a contract concluded between a seller or supplier and a consumer is unfair, in so far as, under national rules of procedure, it can carry out such an assessment in similar actions of a domestic nature.
Στην υpiόθεση UTECA (αpiόφαση τη 5η Μαρτίου 2009, C-222/07) το ικαστήριο αpiοφάνθηκε ότι το άρθρο 87 ΕΚ piρέpiει να ερηνευθεί υpiό την έννοια ότι εθνικό έτρο το οpiοίο εpiιβάλλει στου τηλεοpiτικού οργανισού την υpiοχρέωση να διαθέτουν το 5 % των λειτουργικών του εσόδων για την piροχρηατοδότηση ευρωpiαϊκών κινηατογραφικών ταινιών και τηλεταινιών και, ειδικότερα, το 60 % του ω άνω piοσοστού για έργα των οpiοίων η γλώσσα του piρωτοτύpiου είναι ια αpiό τι εpiίσηε γλώσσε του οικείου κράτου έλου δεν συνιστά κρατική ενίσχυση υpiέρ τη κινηατογραφική βιοηχανία του κράτου έλου αυτού.
In reaching this conclusion, the Court stated, ¤rst, that Article 6(1) of Directive 93/13 is a mandatory provision and, second, that, in view of the nature and importance of the public interest underlying the protection which that directive confers on consumers, Article 6 must be regarded as a provision of equal standing to national rules which rank, within the domestic legal system, as rules of public policy.
Το ικαστήριο εξήγησε ότι δεν υpiάρχει
) Council Directive 93/13/EEC of 5 April 1993 on unfair terms in consumer contracts (OJ 1993 L 95, p. 29).
Φορολογία
22 judgment in O’Byrne (
Εpiισηαίνεται σχετικώ η υpiόθεση TNT Post UK (αpiόφαση τη 23η Αpiριλίου 2009, C-357/07) η Ê ο pi ο ία , στον τοέα του φόρου piροστιθέενη αξία (στο εξή: ΦΠΑ), έδωσε στο ικαστήριο την ευκαιρία να οριοθετήσει το piεδίο εφαρογή τη αpiαλλαγή των «δηοσίων ταχυδροικών υpiηρεσιών» κατά την έννοια του άρθρου 13, A, piαράγραφο 1, στοιχείο α΄, τη έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ 16.
) must be interpreted as precluding national legislation which allows the substitution of one defendant for another during proceedings from being applied in a way which permits a ‘producer’, within the meaning of Article 3 of that directive, to be sued, after the expiry of the period prescribed by that article, as a defendant in proceedings brought within that period against another person.
Συναφώ, η αpiαλλαγή την οpiοία piροβλέpiει το άρθρο 13, A, piαράγραφο 1, στοιχείο α΄, έχει διατηρηθεί αpiαράλλακτη, piαρά την ελευθέρωση του ταχυδροικού τοέα.
However, ¤rst, Article 11 must be interpreted as not precluding a national court from holding that, in proceedings instituted within the period prescribed by that article against the wholly-owned subsidiary of the ‘producer’, within the meaning of Article 3(1) of Directive 85/374, that producer can be substituted for that subsidiary if that court ¤nds that the putting into circulation of the product in question was, in fact, determined by that producer.
Το ικαστήριο διευκρίνισε, εξάλλου, ότι η ω άνω αpiαλλαγή ισχύει για τι piαροχέ υpiηρεσιών και τι piαρεpiόενε piρο τι piαροχέ αυτέ piαραδό-σει αγαθών, εξαιρουένων των εταφορών piροσώpiων και των τηλεpiικοινωνιών, piου οι δηόσι-ε ταχυδροικέ υpiηρεσίε piραγατοpiοιούν υpiό την ιδιότητά του αυτή, ήτοι υpiό την ιδιότητα του φορέα piου αναλαβάνει να piαρέχει εντό κράτου έλου το σύνολο ή τήα τη καθολική ταχυδροική υpiηρεσία.
Second, Article 3(3) of Directive 85/374 must be interpreted as meaning that, where the person injured by an allegedly defective product was not reasonably able to identify the producer of that product before exercising his rights against the supplier of that product, that supplier must be treated as a ‘producer’ for the purposes, in particular, of the application of Article 11 of that directive, if it did not inform the injured person, on its own initiative and promptly, of the identity of the producer or its own supplier, which it is for the national court to determine in the light of the circumstances of the case.
Προσέγγιση των νοοθεσιών και ενιαίε νοοθεσίε
2005/29/EC (23) in Joined Cases C-261/07 and C-299/07 VTB–VAB (judgment of 23 April 2009).
Στον τοέα αυτό όpiου η νοολογία υpiήρξε, για ία ακόη φορά, piολύ piλούσια, εpiισηαίνονται κατ’ αρχά δύο αpiοφάσει piερί συνάψεω δηοσίων συβάσεων.
The legislation in question laid down the principle that combined o¥ers are prohibited, notwithstanding the fact that such practices are not referred to in Annex I to the directive which exhaustively lists the only commercial practices which are prohibited in all circumstances and accordingly do not have to be assessed on a case-by-case basis.
Στην υpiόθεση Sea (αpiόφαση τη 10η Σεpiτεβρίου 2009, C-573/07), σχετικά ε την ανάθεση υpiη-ρεσία συλλογή, εταφορά και διάθεση των αστικών αpiοβλήτων, το ικαστήριο υpiενθύισε
The Court noted that that directive fully harmonises, at the Community level, the rules on unfair commercial practices. Therefore, Member States may not adopt stricter rules than those provided for in the directive, even in order to achieve a higher level of consumer protection.
Οδηγία 97/67/ΕΚ του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συβουλίου, τη 15η εκεβρίου 1997, σχετικά ε του κοινού κανόνε για την ανάpiτυξη τη εσωτερική αγορά κοινοτικών ταχυδροικών υpiηρεσιών και τη βελτίωση τη piοιότητα των piαρεχοένων υpiηρεσιών (ΕΕ 1998, L 15, σ. 14), όpiω τροpiοpiοιήθηκε ε την οδηγία 2002/39/ΕΚ του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συβουλίου, τη 10η Ιουνίου 2002 (ΕΕ L 176, σ. 21).
) Directive 2005/29/EC of the European Parliament and of the Council of 11 May 2005 concerning unfair busi- ness-to-consumer commercial practices in the internal market and amending Council Directive 84/450/EEC, Directives 97/7/EC, 98/27/EC and 2002/65/EC of the European Parliament and of the Council and Regulation (EC) No 2006/2004 of the European Parliament and of the Council (OJ 2005 L 149, p. 22).
Κατά συνέpiεια, ε την εpiιφύλαξη τη εξακρίβωση αpiό το αιτούν δικαστήριο τη piρακτική αpiο-τελεσατικότητα των σχετικών διατάξεων του καταστατικού, ο έλεγχο τον οpiοίο ασκούν εpiί τη εταιρία αυτή οι οργανισοί τοpiική αυτοδιοίκηση piου είναι έτοχοί τη piορεί να θεωρηθεί ανάλογο piρο τον έλεγχο piου ασκούν εpiί των υpiηρεσιών του όταν, αφενό, η δραστηριότητα τη εν λόγω εταιρία piεριορίζεται εντό των γεωγραφικών ορίων των οικείων οργανισών τοpiική αυτοδιοίκηση και ασκείται κυρίω piρο όφελό του και, αφετέρου, οι ω άνω οργανισοί τοpiική αυτοδιοίκηση ασκούν, έσω των καταστατικών οργάνων, τα οpiοία συντίθενται αpiό εκpiροσώpiου των οργανισών αυτών, αpiοφασιστική εpiιρροή τόσο ω piρο του στρατηγικού στόχου όσο και ω piρο τι σηαντικέ αpiοφάσει τη εταιρία αυτή.
First, in Case C-32/08 FEIA (judgment of 2 July 2009) the Court held that Article 14(3) of Regulation (EC) No 6/2002 (24), which provides that the right to the Community design vests in the employer where a design is developed by an employee in the execution of his duties or following the instructions given by his employer, unless otherwise agreed or speci¤ed under national law, does not apply to a Community design that has been produced as a result of a commission. The Community legislature intended to de¤ne the special system set out in Article 14(3) of the regulation by reference to a speci¤c type of contractual relationship, namely that of an employment relationship, which precludes the application of Article 14(3) to other contractual relationships, such as that relating to a Community design that has been produced as a result of a commission.
Το ικαστήριο διευκρίνισε εpiίση ότι, ολονότι το ενδεχόενο piώληση εταιρικών εριδίων σε ιδιώτε εpiενδυτέ δεν piορεί να αpiοκλειστεί, δεν θα ήταν σύφωνο ε την αρχή τη ασφάλεια δικαίου αν η ύpiαρξη και όνον τη δυνατότητα αυτή piορούσε να καθιστά εpi’ αόριστο ετέωρη την εκτίηση του ζητήατο αν η εταιρία στην οpiοία έχει κατακυρωθεί η δηόσια σύβαση είναι, λαβανοένη υpiόψη τη ετοχική τη συνθέσεω, δηόσια ή όχι.
Where, ¤rst, there are unregistered Community designs produced as a result of a commission, second, the national legislation does not deem such designs to be the same as designs developed in the context of an employment relationship, Article 14(1) of Regulation No 6/2002 must be interpreted as meaning that the right to the Community design vests in the designer, unless it has been assigning by way of contract to his successor in title.
Η piαροχή σε ιδιώτε εpiενδυ-τέ τη δυνατότητα να αγοράσουν ερίδια του κεφαλαίου τη εταιρία αυτή piορεί να ληφθεί υpiόψη όνο αν υφίσταται, κατά τον χρόνο τη αναθέσεω, συγκεκριένη και βραχυpiρόθεση piρο-οpiτική για την piαροχή τη δυνατότητα αυτή.
The possibility of assignment by way of contract of the right to the Community design from the designer to his successor in title within the meaning of Article 14(1) of the regulation both stems from the wording of that article and is consistent with the aims of the regulation. Adapting the protection of Community designs to the needs of all sectors of industry in the Community by means of a contractual assignment of the right to the Community design is likely to help to achieve the essential objective of the enforcement of the rights conferred by a Community design in an ecient manner throughout the territory of the Community.
Ειδικότερα, ια δηόσια αρχή piορεί να εκpiληρώνει τα δηοσίου συφέροντο καθήκοντά τη είτε ε τα δικά τη έσα είτε σε συνεργασία ε άλλε δηόσιε αρχέ, χωρί να είναι υpiοχρεωένη να αpiευθύνεται σε εξωτερικού οργανισού piου δεν ανήκουν στι υpiηρεσίε τη.
Second, in Case C-240/07 Sony Music Entertainment (judgment of 20 January 2009), the Court held that the term of protection of copyright and certain related rights, in this case rights concerning the reproduction of phonograms, laid down by Directive 2006/116/EC (25), is also applicable, pursuant to Article 10(2) thereof, where the subject matter at issue has at no time been protected in the Member State in which the protection is sought.
Συναφώ, αφε-νό, το κοινοτικό δίκαιο ουδόλω εpiιβάλλει στι δηόσιε αρχέ ορισένη νοική ορφή για την αpiό κοινού εκpiλήρωση των αpiοστολών του δηόσια υpiηρεσία.
According to the wording of that provision, the ¤rst alternative requirement concerns the prior existence of protection for the subject matter at issue in at least one Member State. That provision does not require that Member State to be the State in which the protection for which the directive provides is sought.