natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αυτό μου φαίνεται ανεπαρκές για να μπορεί ευλόγως η Salzgitter να πιστεύει ότι οι ενισχύσεις τις οποίες έλαβε δεν θα προκαλούσαν καμία αντίρρηση εκ μέρους της Επιτροπής 140.
In my opinion, this was not a sufficient basis on which Salzgitter could reasonably form the view that the Commission had no objection to the aid which it received. 140
Επομένως, όταν η Επιτροπή διευκρινίζει, αφενός, στο πλαίσιο της τέταρτης αιτιολογικής σκέψεως του πρώτου κώδικα ότι αυτός περιορίζεται μόνο στις «ειδικές ενισχύσεις» —εφόσον η εφαρμογή στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα των γενικών καθεστώτων ενισχύσεων εξακολουθεί να υπόκειται στον έλεγχο της Επιτροπή βάσει των άρθρων 67 ΑΧ καθώς και 87 ΕΚ και 88 ΕΚ— και αναφέρει, αφετέρου, στο άρθρο 10 του εν λόγω κώδικα ότι «έχει εφαρμογή μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1981», είναι σαφές ότι, από της ημερομηνίας αυτής, η Επιτροπή μπορεί να θεσπίσει διαφορετικούς κανόνες.
It follows that, where the Commission states, first, in the fourth recital in the preamble to the First Code, that the code is restricted to ‘specific aids only’ — the application to the steel industry of general aid schemes remaining subject to constant review by the Commission pursuant to Article 67 of the ECSC Treaty and Articles 87 and 88 of the EC Treaty — and, secondly, in Article 10 of that code, that it ‘shall apply until 31 December 1981’, it is clear that the Commission may adopt different rules after that date.
Η Salzgitter, η οποία υποτίθεται ότι γνωρίζει την εφαρμοστέα νομοθεσία, ήταν, επομένως, σε θέση να προβλέψει ότι αυτή
Salzgitter, deemed to be cognisant of the applicable legislation, was therefore
140 — Η απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Νοεμβρίου 1987, 223/85, RSV κατά Επιτροπής (Συλλογή 1987, σ.
140 — The judgment of the Court of Justice in Case 223/85 RSV v Commission [1987] ECR 4617 cannot be applied to this case.
4617) δεν μπορεί να εφαρμοστεί εν προκειμένω. Στην υπόθεση εκείνη, το Δικαστήριο είχε πράγματι κρίνει ότι η καθυστέρηση της Επιτροπής (26 μήνες) να εκδώσει απόφαση σχετικά με τη συμβατότητα κρατικής ενισχύσεως προς την κοινή αγορά μπορούσε να δημιουργήσει στον δικαιούχο της ενισχύσεως δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ικανή να εμποδίσει την Επιτροπή να υποχρεώσει τις εθνικές αρχές να διατάξουν την επιστροφή της ενισχύσεως.
In that case, the Court took the view that the Commission’s delay (26 months) in giving the decision concerning the compatibility of State aid could establish a legitimate expectation on the part of the recipient of the aid so as to prevent the Commission from requiring the national authorities to order the refund of the aid.
Πάντως, στην υπόθεση εκείνη η ενίσχυση είχε αποτελέσει το αντικείμενο κοινοποιήσεως.
In that case, however, that aid had been notified.
138 — Σκέψη 59.139 — Όπ.π.
139 — Ibid.
VII — Επί της αναπομπής της υποθέσεως ενώπιον του Πρωτοδικείου
VII — Reference back to the Court of First Instance
Κατά συνέπεια, φρονώ ότι οι πράξεις ή η συμπεριφορά που υιοθέτησε η Επιτροπή στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, δεν δημιούργησαν στη Salzgitter δικαιολογημένη εμπιστοσύνη δυνάμενη να εμποδίσει την Επιτροπή να επιβάλει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας την υποχρέωση να αναζητήσει τις ενισχύσεις και στη δικαιούχο επιχείρηση την υποχρέωση να τις επιστρέψει.
I am therefore of the opinion that the acts or conduct adopted by the Commission in this case could not have established on the part of Salzgitter a legitimate expectation such as to prevent the Commission from ordering the Federal Republic of Germany to recover the aid and the recipient undertaking to repay that aid.
Το άρθρο 61, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου προβλέπει ότι όταν η αναίρεση κριθεί βάσιμη, το Δικαστήριο αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου.
The first paragraph of Article 61 of the Statute of the Court of Justice provides that, if the appeal is well founded, the Court of Justice is to quash the decision of the Court of First Instance.
Στην περίπτωση αυτή μπορεί είτε το ίδιο να αποφανθεί οριστικά επί της διαφοράς, εφόσον είναι ώριμη προς εκδίκαση, είτε να την αναπέμψει στο Πρωτοδικείο για να την κρίνει.
In that case, it may itself give final judgment in the matter, where the state of the proceedings so permits, or refer the case back to the Court of First Instance for judgment.
Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των στοιχείων αυτών και των συμπερασμάτων που ήδη συνήγαγα στο πλαίσιο της εξετάσεως των δύο προηγουμένων σκελών, εκτιμώ ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου απαιτώντας την ανάκτηση των ενισχύσεων οι οποίες, ελλείψει κοινοποιήσεως, είχαν χορηγηθεί παρανόμως στη Salzgitter.
In view of all of the foregoing considerations and in the light of the conclusions already drawn in the examination of the previous two limbs, I consider that the Court of First Instance committed an error of law in finding that the Commission had infringed the principle of legal certainty by ordering repayment of the aid which, without notification, had been unlawfully granted to Salzgitter.
Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο να κρίνει τον πρώτο λόγο αναιρέσεως βάσιμο και να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθόσον ακύρωσε τα άρθρα 2 και 3 της επίδικης αποφάσεως σχετικά με την επιστροφή των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν στη Salzgitter μεταξύ 1986 και 1995.
I therefore propose that the Court should declare the first plea to be well founded and set aside the judgment under appeal in so far as it annulled Articles 2 and 3 of the contested decision concerning repayment of the aid granted to Salzgitter between 1986 and 1995.
Εν προκειμένω, νομίζω ότι δεν είναι δυνατή η εκδίκαση της διαφοράς.
In my view, the state of the proceedings in this case does not permit final judgment.
Πράγματι, η εξέταση των ισχυρισμών που προέβαλε η Salzgitter στο πλαίσιο της προσφυγής ακυρώσεως που άσκησε θα απαιτήσει αναπόφευκτα εξακριβώσεις πραγματικών περιστατικών που το Πρωτοδικείο δεν εξέτασε στο πλαίσιο της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
Examination of the pleas raised by Salzgitter in its application for annulment will inevitably require verifications of fact which the Court of First Instance did not examine in the judgment under appeal.
Αναφέρομαι, ιδίως, στον τέταρτο λόγο ακυρώσεως που αντλείται από σφάλμα εκτιμήσεως ως προς τον χαρακτηρισμό ορισμένων επενδύσεων ως μέτρων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της Συνθήκης ΕΚΑΧ, στον πέμπτο λόγο που αντλείται από σφάλμα εκτιμήσεως καθόσον η Επιτροπή δεν χαρακτήρισε ορισμένα σχέδια επενδύσεων ως μέτρα σκοπούντα στην προστασία του περιβάλλοντος και στον έκτο λόγο που αντλείται από σφάλμα εκτιμήσεως όσον αφορά τον ορισμό του καθοριστικού συντελεστή αποδοτικότητας.
I am thinking, in particular, of the fourth plea, alleging an error of assessment arising from the classification of certain investments as measures falling within the scope of application of the ECSC Treaty, the fifth plea, alleging an error of assessment by virtue of the Commission’s failure to classify certain investment plans as environmental protection measures, and the sixth plea, alleging an error of assessment in the definition of the decisive discount rate.
Οι σκέψεις αυτές με ωθούν να προτείνω στο Δικαστήριο την αναπομπή της υποθέσεως αυτής ενώπιον του Πρωτοδικείου ώστε να αποφανθεί επί της ουσίας και να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
In the light of these considerations, I propose that this case be referred back to the Court of First Instance for a ruling on the substance of the matter and that the decision as to costs be reserved.
Λαμβανομένων υπόψη των προηγουμένων σκέψεων, νομίζω ότι παρέλκει να αποφανθώ επί των λοιπών σκελών του λόγου αυτού αναιρέσεως.
In the light of the foregoing, there is in my view no need for a ruling on the other limbs of this plea.
Φρονώ επίσης ότι παρέλκει να λάβω θέση επί του δευτέρου λόγου αναιρέσεως.
Nor do I consider there to be any need for a ruling on the second plea of this appeal.
Λαμβανομένων υπόψη των προηγουμένων σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο να κρίνει ως εξής:
In the light of the foregoing considerations, I propose that the Court of Justice should:
1) Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 1ης Ιουλίου 2004, T-308/00, Salzgitter κατά Επιτροπής καθόσον ακυρώνει τα άρθρα 2 και 3 της αποφάσεως 2000/797/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 2000, σχετικά με την κρατική ενίσχυση την οποία χορήγησε η Γερμανία στις εταιρίες Salzgitter AG, Preussag Stahl AG και στις θυγατρικές του κλάδου χαλυβουργίας του εν λόγω ομίλου, νυν Salzgitter AG — Stahl und Technologie (SAG).
(1) set aside the judgment of the Court of First Instance of the European Communities of 1 July 2004 in Case T-308/00 Salzgitter v Commission in so far as it annuls Articles 2 and 3 of Commission Decision 2000/797/ECSC of 28 June 2000 on State aid granted by the Federal Republic of Germany to Salzgitter AG, Preussag Stahl AG and the group’s steel-industry subsidiaries, now known as Salzgitter AG — Stahl und Technologie (SAG);
2) Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για να την κρίνει επί της ουσίας.
(2) refer the case back to the Court of First Instance of the European Communities for a ruling on the substance of the matter;
3) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
(3) reserve the decision as to costs.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 22ας Απριλίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Grand Chamber)
Στην υπόθεση C-408/04 P, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, που ασκήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2004,
APPEAL under Article 56 of the Statute of the Court of Justice, lodged on 16 September 2004,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους V. Kreuschitz και M.
Commission of the European Communities, represented by V. Kreuschitz and M. Niejahr, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg, appellant, the other parties to the proceedings being:
Lumma και W.-D. Plessing και τη C. Schulze-Bahr, παρεμβαίνουσα πρωτοδίκως,
Federal Republic of Germany, represented by M. Lumma and W.-D. Plessing, as well as C. Schulze-Bahr, acting as Agents, intervener at first instance,
Bot γραμματέας: J. Swedenborg, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 6ης Φεβρουαρίου 2007, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 11ης Σεπτεμβρίου 2007,
Advocate General: Y. Bot, Registrar: J. Swedenborg, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 6 February 2007, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 11 September 2007,
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά SALZGITTER εκδίδει την ακόλουθη
COMMISSION v SALZGITTER gives the following
Με την αίτησή της, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 1ης Ιουλίου 2004, T-308/00, Salzgitter κατά Επιτροπής (Συλλογή 2004, σ. II-1933, στο εξής: αναιρεσιβαλλομένη απόφαση), με την οποία το Πρωτοδικείο ακύρωσε εν μέρει την απόφασή της 2000/797/ΕΚΑΧ, της 28ης Ιουνίου 2000, σχετικά με την κρατική ενίσχυση την οποία χορήγησε η Γερμανία στις εταιρίες Salzgitter AG, Preussag Stahl ΑG και στις θυγατρικές του κλάδου χαλυβουργίας του εν λόγω ομίλου, νυν Salzgitter ΑG — Stahl und Technologie (SAG) (ΕΕ L 323, σ.
By its appeal, the Commission of the European Communities asks the Court of Justice to set aside the judgment delivered by the Court of First Instance of the European Communities on 1 July 2004 in Case T-308/00 Salzgitter v Commission [2004] ECR II-1933 (‘the judgment under appeal’) by which that court partly annulled Commission Decision 2000/797/ECSC of 28 June 2000 on State aid granted by the Federal Republic of Germany to Salzgitter AG, Preussag Stahl AG and the group’s steel-industry subsidiaries, now known as Salzgitter AG - Stahl und Technologie (SAG) (OJ 2000 L 323, p.
5, στο εξής: επίδικη απόφαση).
5, ’the contested decision’).
Με αντίθετη αίτηση, η Salzgitter AG (στο εξής: Salzgitter) ζητεί την εν μέρει αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
By its crossappeal, Salzgitter AG (‘Salzgitter’) seeks to have the judgment under appeal set aside in part.
Το πραγματικό και νομικό πλαίσιο
Legal context and facts of the case
Στις σκέψεις 1 έως 5 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο εξέθεσε το νομικό πλαίσιο ως εξής:
In paragraphs 1 to 5 of the judgment under appeal, the Court of First Instance set out the legal context as follows:
“Θεωρούνται ότι δεν συμβιβάζονται με την κοινή αγορά άνθρακος και χάλυβος και κατά συνέπεια καταργούνται και απαγορεύονται εντός της Κοινότητος, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στην παρούσα Συνθήκη:
“The following are recognised as incompatible with the common market for coal and steel and shall accordingly be abolished and prohibited within the Community, as provided in this Treaty:
ΑΠΟΦΑΣΗ της 22.4.2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-408/04 P γ) οι επιδοτήσεις ή ενισχύσεις που χορηγούνται από τα κράτη μέλη ή οι ειδικές επιβαρύνσεις που επιβάλλονται από αυτά, υπό οποιαδήποτε μορφή. ”
(c) subsidies or aids granted by States, or special charges imposed by States, in any form whatsoever.”
Το άρθρο 67 ΑΧ προβλέπει:
Article 67 CS provides:
Κάθε μέτρο κράτους μέλους, το οποίο δύναται να έχει αισθητή επίπτωση επί των όρων του ανταγωνισμού στις βιομηχανίες άνθρακος και χάλυβος, πρέπει να φέρεται σε γνώση της Ανωτάτης Αρχής από την ενδιαφερομένη κυβέρνηση.
Any action by a Member State which is liable to have appreciable repercussions on conditions of competition in the coal or the steel industry shall be brought to the knowledge of the Commission by the government concerned.
Αν ένα τέτοιο μέτρο λόγω της φύσεώς του, διευρύνοντας ουσιωδώς τις διαφορές κόστους παραγωγής κατά τρόπο άλλο από μεταβολή της παραγωγικότητας, προκαλεί σοβαρή διατάραξη της ισορροπίας, η Επιτροπή, κατόπιν διαβουλεύσεως με τη Συμβουλευτική Επιτροπή και το Συμβούλιο, δύναται να λάβει τα ακόλουθα μέτρα:
If the action is liable, by substantially increasing differences in production costs otherwise than through changes in productivity, to provoke a serious disequilibrium, the Commission, after consulting the Consultative Committee and the Council, may take the following steps:
— αν το μέτρο του κράτους αυτού συνεπάγεται επιζήμια αποτελέσματα για τις επιχειρήσεις άνθρακα και χάλυβα που υπάγονται στην αρμοδιότητά του, η Επιτροπή δύναται να του επιτρέψει να χορηγήσει σ’ αυτές ενίσχυση της οποίας το ποσό, οι όροι και η διάρκεια καθορίζονται κατόπιν συμφωνίας με αυτήν. […]
— if the action taken by that State is having harmful effects on the coal or steel undertakings within the jurisdiction of that State, the Commission may authorise it to grant aid to these undertakings, the amount, conditions and duration of which shall be determined in agreement with the Commission. …;
— αν το μέτρο του κράτους αυτού συνεπάγεται επιζήμια αποτελέσματα για τις επιχειρήσεις άνθρακα ή χάλυβα που υπάγονται στην αρμοδιότητα των λοιπών κρατών μελών, η Επιτροπή του απευθύνει σύσταση προς άρση των ανωτέρω αποτελεσμάτων με τα μέτρα που το κράτος αυτό κρίνει ότι συμβιβάζονται περισσότερο με τη δική του οικονομική ισορροπία.
— if the action taken by that State is having harmful effects on the coal or steel undertakings within the jurisdiction of other Member States, the Commission shall make a recommendation to that State with a view to remedying these effects by such measures as that State may consider most compatible with its own economic equilibrium.
Το άρθρο 95, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, ΑΧ ορίζει:
The first and second paragraph of Article 95 CS provide as follows:
“Σε όλες τις περιπτώσεις που δεν προβλέπονται στην παρούσα Συνθήκη, στις οποίες απόφαση ή σύσταση της Επιτροπής παρίσταται αναγκαία για την πραγματοποίηση, κατά τη λειτουργία της κοινής αγοράς του άνθρακα και του χάλυβα και σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5, ενός από τους σκοπούς της Κοινότητας, όπως ορίζονται στα άρθρα 2, 3 και 4, η απόφαση ή η σύσταση αυτή δύναται να εκδοθεί μετά ομόφωνη σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου και κατόπιν διαβουλεύσεως με τη συμβουλευτική επιτροπή.
“In all cases not provided for in this Treaty where it becomes apparent that a decision or recommendation of the Commission is necessary to attain, within the common market in coal and steel and in accordance with Article 5, one of the objectives of the Community set out in Articles 2, 3 and 4, the decision may be taken or the recommendation made with the unanimous assent of the Council and after the Consultative Committee has been consulted.
Η ίδια απόφαση ή σύσταση, εκδοθείσα με την αυτή μορφή, καθορίζει ενδεχομένως τις εφαρμοστέες κυρώσεις.”
Any decision so taken or recommendation so made shall determine what penalties, if any, may be imposed.”
Προκειμένου να ανταποκριθεί στις ανάγκες της αναδιαρθρώσεως του τομέα της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα, η Επιτροπή στηρίχθηκε στις διατάξεις του άρθρου 95 ΑΧ για να θεσπίσει, από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, κοινοτικό καθεστώς το οποίο επιτρέπει τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα σε ορισμένες περιοριστικώς απαριθμούμενες περιπτώσεις.
In order to meet the restructuring needs of the steel industry, the Commission relied on the provisions of Article 95 CS to introduce, in the early 1980s, a Community scheme authorising the grant of State aid to the steel industry in specific and limited cases.
Το καθεστώς αυτό υπέστη διαδοχικές προσαρμογές, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι συγκυριακές δυσχέρειες της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα.
That scheme underwent a series of amendments in order to deal with the cyclical problems encountered by the steel industry.
Συναφώς, οι διαδοχικώς ληφθείσες αποφάσεις είναι κοινώς γνωστές ως “κώδικες ενισχύσεων για τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα”.
The decisions successively adopted for that purpose are commonly known as the “Steel Aid Codes”.
Στις 18 Δεκεμβρίου 1996 η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση 2496/96/ΕΚΑΧ […], απόφαση η οποία αποτελεί τον έκτο κώδικα ενισχύσεων για τη βιομηχανία
On 18 December 1996, the Commission adopted Decision No 2496/96/ECSC establishing Community rules for State aid to the steel industry (OJ 1996 L 338,
Η απόφαση αυτή ίσχυσε από την 1η Ιανουαρίου 1997 μέχρι τις 22 Ιουλίου 2002.»
That decision was applicable from 1 January 1997 to 22 July 2002.’
Στη συνέχεια, με τις σκέψεις 6 έως 11 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο υπενθύμισε το ιστορικό της διαφοράς ως εξής:
In paragraphs 6 to 11 of the judgment under appeal, the Court of First Instance set out the pre-litigation procedure, in the following terms:
Στη Γερμανία, ο Zonenrandförderungsgesetz (γερμανικός νόμος για την προώθηση της ανάπτυξης της ζώνης κατά μήκος των συνόρων με την πρώην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας και την πρώην Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας, στο εξής: ZRFG) εκδόθηκε στις 5 Αυγούστου 1971 και εγκρίθηκε, μαζί με τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις του, από την Επιτροπή, κατόπιν εξετάσεως των μέτρων που προβλέπει υπό το πρίσμα του άρθρου 92 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 87 ΕΚ) και του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 88 ΕΚ).
In Germany, the Zonenrandförderungsgesetz (German law on the development of the border zone between the former German Democratic Republic and the former Czechoslovak Socialist Republic, “the ZRFG”) was adopted on 5 August 1971 and approved, along with subsequent amendments to it, by [decision of] the Commission [(“the 1971 Decision”)], following assessment of the measures planned by the Commission pursuant to Article 92 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 87 EC) and Article 93 of the EC Treaty (now Article 88 EC).
Οι τελευταίες τροποποιήσεις του ZRFG εγκρίθηκαν από την Επιτροπή ως συμβατές με τη Συνθήκη ΕΚ κρατικές ενισχύσεις (ΕΕ 1993, C 3, σ. 3).
The most recent amendments to the ZRFG were approved by the Commission as State aid compatible with the EC Treaty (OJ 1993 C 3, p. 3).
Ο ZRFG έπαυσε οριστικώς να ισχύει το 1995.
The ZRFG came to an end definitively in 1995.
Από την πρώτη στιγμή, το άρθρο 3 του ZRFG προέβλεπε φορολογικές ενθαρρύνσεις υπό τη μορφή εκτάκτων αποσβέσεων (Sonderabschreibungen) και αφορολογήτων αποθεματικών (steuerfreie Rücklagen) όσον αφορά τις επενδύσεις που πραγματοποιούνταν σε κάθε εγκατάσταση επιχειρήσεως κείμενη κατά μήκος των συνόρων με την πρώην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας και την πρώην Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας […].
From the beginning, Paragraph 3 of the ZRFG provided for tax incentives in the form of special depreciation allowances (“Sonderabschreibungen”) and taxfree reserves (“steuerfreie Rücklagen”) for investments made in any establishment of an undertaking situated along the border area between the former German Democratic Republic and the former Czechoslovak Socialist Republic … .
Οι έκτακτες αποσβέσεις συνίσταντο στη δυνατότητα εγγραφής στον ισολογισμό της εταιρίας, ως επιδοτήσιμων επενδύσεων, ποσού αποσβέσεων που ήταν μεγαλύτερο σε σχέση με το κοινό δίκαιο, κατά το ή τα πρώτα έτη που έπονταν των εν λόγω επενδύσεων της σχετικής επιχειρήσεως.
The special depreciation allowances permitted the entry of a higher rate of depreciation for eligible investment in the company accounts than would be possible, under the ordinary legislation, in the initial year or years of the investment of the
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά SALZGITTER
COMMISSION v SALZGITTER company in question.
Με έγγραφο της 3ης Μαρτίου 1999, η Επιτροπή, αφού ανακάλυψε στους ετήσιους λογαριασμούς της Preussag Stahl AG, μιας από τις εταιρίες […] Salzgitter AG, ότι μεταξύ 1986 και 1995 της είχαν χορηγηθεί πολλαπλές ενισχύσεις βάσει του άρθρου 3 του ZRFG, ενημέρωσε την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας σχετικά με την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 6, παράγραφος 5, του έκτου κώδικα ενισχύσεων για τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα σχετικά με τις ενισχύσεις που είχαν χορηγηθεί από τη Γερμανία στην Preussag Stahl AG και τις λοιπές θυγατρικές επιχειρήσεις σιδήρου και χάλυβα […] Salzgitter AG.
By letter dated 3 March 1999 the Commission, after having observed from a reading of the annual accounts of Preussag Stahl AG, one of the companies of … Salzgitter …, that the company had been subsidised repeatedly between 1986 and 1995 on the basis of Paragraph 3 of the ZRFG, informed Germany of its decision to initiate the procedure under Article 6(5) of the Sixth Steel Aid Code in respect of the aid granted by [the Federal Republic of] Germany to Preussag Stahl AG and to the other subsidiaries of … Salzgitter ….
Με την εν λόγω απόφαση, που δημοσιεύθηκε στις 24 Απριλίου 1999 στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ C 113, σ.
By that decision, published on 24 April 1999 in the Official Journal of the European Communities (OJ 1999 C 113, p.
9), η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους επί των επιμάχων ενισχύσεων.
9), the Commission invited the parties concerned to submit their observations on the aid in question.
Σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 3 της [επίδικης] αποφάσεως, η Επιτροπή αξίωσε από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να ανακτήσει από την αποδέκτρια επιχείρηση τις εν λόγω ενισχύσεις και της ζήτησε να αναφέρει τα συγκεκριμένα μέτρα που θα λάμβανε για την ανάκτηση αυτή.»
By Articles 2 and 3 of the [contested] decision, the Commission ordered the Federal Republic of Germany to recover that aid from the recipient and requested it to state the specific conditions for its recovery.’
Η προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου και η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση
Proceedings before the Court of First Instance and the judgment under appeal
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 21 Σεπτεμβρίου 2000, η Salzgitter άσκησε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της επίδικης αποφάσεως.
By application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 11 September 2000, Salzgitter brought an action seeking the annulment of the contested decision.
Με διάταξη της 29ης Μαρτίου 2001, επιτράπηκε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να παρέμβει προς στήριξη των αιτημάτων της Salzgitter.
By order of the President of the Court of First Instance of 29 March 2001, the Federal Republic of Germany was given leave to intervene in support of the form of order sought by Salzgitter.