natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρέπει να υπενθυμίσω ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, όταν υπήκοος κράτους μέλους κατέχει στο κεφάλαιο εταιρίας εγκατεστημένης σε άλλο κράτος μέλος συμμετοχή ικανή να του παράσχει τη δυνατότητα να ασκεί αναμφισβήτητη επιρροή στις αποφάσεις της εταιρίας αυτής και να καθορίζει τις δραστηριότητές της, εφαρμογή έχουν οι διατάξεις της Συνθήκης που αφορούν την ελευθερία εγκατάστασης και όχι αυτές που
It must be borne in mind that, according to the caselaw, where a national of a Member State holds shares in the capital of a company established in another Member State which enable the shareholder to exercise definite influence over the company’s decisions and to determine the company’s activities, it is the provisions of the Treaty on the freedom of establishment that are to
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-284/06 λόγο ότι η έδρα μιας εταιρίας βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος, το άρθρο 52 της Συνθήκης ΕΚ δεν θα είχε πλέον καμία έννοια 24.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-284/06
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι οι διατάξεις της Συνθήκης σχετικά με την ελευθερία εγκατάστασης ενδέχεται να έχουν εφαρμογή σε περίπτωση όπως αυτή της διαφοράς της κύριας δίκης.
It follows that the Treaty provisions on freedom of establishment may apply to a situation such as that in the dispute in the main proceedings.
Στο πλαίσιο αυτό, η ενδεχόμενη προσβολή της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων θα ήταν, απλώς, συνέπεια του προβαλλόμενου εμποδίου στην ελευθερία εγκαταστάσεως.
In that context, any interference with the free movement of capital is merely a consequence of the alleged impediment to the freedom of establishment.
Η ανάλυση του υπό κρίση προδικαστικού ερωτήματος πρέπει επομένως να γίνει υπό το πρίσμα του άρθρου 52 της Συνθήκης ΕΚ, έχοντας κατά νου ότι παρόμοια συλλογιστική ισχύει και όσον αφορά το άρθρο 73 B της Συνθήκης ΕΚ.
The present question must therefore be examined in the light of Article 52 of the EC Treaty, while bearing in mind that similar reasoning would be valid for Article 73b of the EC Treaty.
Προκειμένου να διαπιστωθεί αν η διαφορετική φορολογική μεταχείριση συνεπάγεται δυσμενείς διακρίσεις και αν απαγορεύεται επομένως, κατ’ αρχήν, από το άρθρο 52 της Συνθήκης ΕΚ, πρέπει προηγουμένως να εξεταστεί αν είναι αντικειμενικά συγκρίσιμη η κατάσταση των οικείων εταιριών υπό το πρίσμα της επίμαχης φορολογικής νομοθεσίας 26.
To determine whether a difference in tax treatment is discriminatory and therefore, in principle, prohibited by Article 52 of the EC Treaty it is first necessary to examine the objective comparability of the situation of the companies concerned in relation to the disputed tax legislation. 26
Κατά πάγια νομολογία, η ελευθερία εγκατάστασης συνεπάγεται για τους κοινοτικούς υπηκόους την ανάληψη και άσκηση μη μισθωτών δραστηριοτήτων, καθώς και τη σύσταση και διαχείριση επιχειρήσεων, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με εκείνες που καθορίζει η νομοθεσία του κράτους μέλους εγκατάστασης για τους δικούς του υπηκόους.
It has consistently been held that the freedom of establishment entails for Community nationals access to, and pursuit of, activities as employed persons and the forming and management of undertakings in the same conditions as those laid down for its own nationals by the laws of the Member State where establishment is effected.
Περιλαμβάνει, επίσης, όσον αφορά τις εταιρίες που έχουν συσταθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία κράτους μέλους και έχουν την καταστατική τους έδρα, την κεντρική τους διοίκηση ή την κύρια εγκατάστασή τους εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το δικαίωμα να ασκούν τη δραστηριότητά τους στο οικείο κράτος μέλος μέσω θυγατρικής, υποκαταστήματος ή πρακτορείου 23.
It also includes the right of companies or firms formed in accordance with the laws of a Member State and having their registered office, central administration or principal place of business within the Community to pursue their activities in the Member State concerned through a subsidiary, a branch or an agency. 23
273, σκέψη 18), Marks & Spencer, προπαρατεθείσα (σκέψη 37), Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, προπαρατεθείσα (σκέψη 43) και Oy AA, προπαρατεθείσα (σκέψη 30). 25 — Βλ. αποφάσεις Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, προπαρατεθείσα (σκέψη 43) και Oy AA, προπαρατεθείσα (σκέψη 30).
24 — See, to that effect, Case 270/83 Commission v France [1986] ECR 273, paragraph 18; Marks & Spencer, paragraph 37; Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, paragraph 43; and Oy AA, paragraph 30. 87.
26 — Βλ., συναφώς, αποφάσεις της 29ης Απριλίου 1999, C-311/97, Royal Bank of Scotland (Συλλογή 1999, σ. I-2651, σκέψη 26), και Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, προπαρατεθείσα (σκέψη 46).
25 — See Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, paragraph 43, and Oy AA, paragraph 30.
27 — Υπενθυμίζω ότι, κατά πάγια νομολογία, η δυσμενής διάκριση συνίσταται στην εφαρμογή διαφορετικών κανόνων σε παρεμφερείς καταστάσεις ή στην εφαρμογή του ίδιου κανόνα σε διαφορετικές καταστάσεις: βλ. προπαρατεθείσες αποφάσεις Royal Bank of Scotland (σκέψη 26) και Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation (σκέψη 46).
27 — It must be borne in mind that the Court has consistently held that discrimination consists in treating differently situations which are identical, or treating in the same way situations which are different. See Royal Bank of Scotland, paragraph 26, and Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, paragraph 46.
I-6161, σκέψη 35)· της 13ης Δεκεμβρίου 2005, C-446/03, Marks & Spencer (Συλλογή 2005, σ. I-10837, σκέψη 30), και Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, προπαρατεθείσα (σκέψη 42). I - 4594
23 — See, inter alia, Case C-307/97 Saint-Gobain ZN [1999] ECR I-6161, paragraph 35; Case C-446/03 Marks & Spencer [2005] ECR I-10837, paragraph 30; and Case C-374/04 Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation [2006] ECR I-11673, paragraph 42. I - 4594
BURDA να συμψηφίσει, προς αποφυγή της διπλής φορολογίας, στην εταιρία αυτή, τον φόρο εταιριών που κατέβαλε η θυγατρική εταιρία που προέβη σε διανομή κερδών.
BURDA paid by the subsidiary which distributed the profits. Although the German Government agrees that, under the system for the avoidance of double taxation in the Member State of residence of the parent company, the amount of tax to be paid by the parent may be greater than what would be paid in a purely national situation, the German Government nevertheless considers that this would only be the consequence of the coexistence of different tax systems and would not interfere with one of the freedoms of movement provided for by the Treaty.
Η Επιτροπή συντάσσεται κατ’ ουσίαν με την επιχειρηματολογία της Κυβερνήσεως της Γερμανίας, παρατηρώντας ωστόσο ότι δεν ήταν αναγκαίο εν προκειμένω να επιλυθεί το ζήτημα της φορολογικής μεταχείρισης των μητρικών εταιριών, εφόσον η επίμαχη στην υπό κρίση υπόθεση φορολογία αφορά αποκλειστικά τη θυγατρική που είναι εγκατεστημένη στη Γερμανία.
The Commission concurs in essence with the German Government’s line of argument, pointing out however that it is not necessary in the present case to settle the problem of the tax treatment of parent companies as the tax in question in the present case concerns only the subsidiary resident in Germany.
την πραγματοποιηθείσα από τη φορολογική αρχή διόρθωση, από εισοδήματα που απαλλάσσονται από μια τέτοια φορολογία, ενώ οι μητρικές της εταιρίες είχαν προηγουμένως τύχει πίστωσης φόρου κατόπιν της αρχικής, αλλά ωστόσο υπερβολικής, διανομής των κερδών που φορολογήθηκαν με συντελεστή 30 %.
distribution of profits if, after the correction by the German tax authority, they were set off against income exempt from corporation tax, while its parent companies would already have obtained a tax credit as a result of the initial, but excessive, distribution of profits taxed at 30%.
Πάντως, κατά το αιτούν δικαστήριο, η εφαρμογή του άρθρου 28, παράγραφος 4, του KStG σε περίπτωση όπως αυτή της διαφοράς της κύριας δίκης, κατά την οποία αλλοδαπή μητρική εταιρία, όπως η RCS, δεν έχει δικαίωμα πίστωσης φόρου ισόποσης με τον φόρο εταιριών που κατέβαλε η Burda, θα ήταν δυσανάλογη σε σχέση με τον επιδιωκόμενο από τη διάταξη αυτή σκοπό.
According to the national court, to apply Paragraph 28(4) to a situation such as that in the main proceedings, when a nonresident parent company such as RCS cannot obtain a tax credit equivalent to the corporation tax paid by Burda, would be disproportionate by reference to the objective of that provision.
Κατά την άποψη του αιτούντος δικαστηρίου, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας θα μπορούσε να υποχρεωθεί, δυνάμει των σχετικών με την ελευθερία εγκαταστάσεως διατάξεων της Συνθήκης, να παραιτηθεί, υπέρ της θυγατρικής, από τη φορολογία των εισοδημάτων που προέρχονται από τα ΙΚ 02, θεωρώντας τα κεφάλαια αυτά ως χρησιμοποιηθέντα για τη διανομή κερδών, αν η εν λόγω θυγατρική αποδείξει ότι πραγματοποίησε τη διανομή προς όφελος των αλλοδαπών μητρικών εταιριών, οι οποίες δεν έχουν επομένως δικαίωμα πίστωσης φόρου ισόποσου με το τμήμα του φόρου εταιριών που κατέβαλε η Burda.
In the national court’s opinion, the Federal Republic of Germany could be required, under the Treaty provisions relating to the freedom of establishment, to refrain, in favour of the subsidiary, from taxing the income from EK 02 deemed to have been used for the profit distribution, if the subsidiary proves that it made the distribution to nonresident parent companies, which therefore cannot obtain the tax credit equivalent to the portion of corporation tax paid by Burda.
Ενώ η Burda συμφωνεί με την ανάλυση αυτή, η Γερμανική Κυβέρνηση εκτιμά, αντιθέτως, ότι δεν γίνεται καμία διάκριση σε βάρος της Burda, σε σχέση με το αν διανέμει κέρδη προς την ημεδαπή ή προς την αλλοδαπή μητρική εταιρία της, ή σε βάρος της RCS σε σχέση με την ημεδαπή μητρική της εταιρία.
While Burda agrees with that reasoning, the German Government considers, on the other hand, that there is no discrimination against Burda according to whether it distributes profits to its resident parent company or the nonresident parent company, or against RCS.
Συναφώς, η Κυβέρνηση της Γερμανίας παρατηρεί ότι, βάσει της κατανομής αρμοδιοτήτων της φορολογικής αρχής μεταξύ του κράτους μέλους της πηγής των μερισμάτων και του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένη η μητρική εταιρία, η οποία αναγνωρίζεται τόσο από την οδηγία 90/435 όσο και από το πρωτογενές δίκαιο, εναπόκειται, κατ’ αρχήν, στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη η μητρική εταιρία
On this point, the German Government observes that, because of the distribution of taxation powers between the Member State of the source of dividends and the Member State of residence of the parent company, recognised both by Directive 90/435 and by primary law, in principle it is for the latter Member State, in order to avoid double taxation of the parent company, to set off in the hands of that company the corporation tax
Πρέπει καταρχάς να επισημανθεί ότι το αιτούν δικαστήριο επικεντρώνεται αποκλειστικά στις συνέπειες της εφαρμογής του άρθρου 28, παράγραφος 4, του KStG, δηλαδή στη φορολογία της Burda που προκύπτει από τη διόρθωση που πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, σε σχέση με την αδυναμία της αλλοδαπής μητρικής εταιρίας να συμψηφίσει τον φόρο που κατέβαλε η Burda με τη δική της φορολογία.
It must be noted, first of all, that the national court focuses only on the consequences of applying Paragraph 28(4) of the KStG 1996, that is to say, Burda’s tax resulting from the correction in accordance with that provision in relation to the fact that it is impossible for a nonresident parent company to set off the tax paid by Burda against its own tax.
Ωστόσο, όπως επισήμανα κατά την εξέταση του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος, η αδυναμία χορηγήσεως στην αλλοδαπή μητρική εταιρία πιστώσεως φόρου ίσης με το ποσό του φόρου εταιριών που κατέβαλε η Burda δεν αποτελεί συνέπεια του άρθρου 28, παράγραφος 4, του KStG, αλλά υφίσταται και πριν τη διόρθωση που προβλέπει η διάταξη αυτή όσον αφορά τον φόρο εταιριών που επιβλήθηκε αρχικώς στην Burda επί των διανεμηθέντων κερδών.
Nevertheless, as I mentioned when considering the national court’s first question, the fact that the nonresident parent company cannot be given a tax credit for the portion of corporation tax paid by Burda is not due to the application of Paragraph 28(4), but it is also impossible before the correction under that provision in relation to the corporation tax initially levied on Burda in respect of the profit distribution.
Κατά τη γνώμη μου,
In my view, the context in which
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-284/06 καταστάσεων, η διαφορετικότητα των καταστάσεων μπορεί να διαπιστωθεί μόνο σε επίπεδο μητρικών εταιριών.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-284/06
Για τους σκοπούς της απαντήσεως στο αιτούν δικαστήριο, κρίνω σκόπιμο να διακρίνω μεταξύ της φορολογικής μεταχείρισης της θυγατρικής που πραγματοποιεί διανομή κερδών από τη μεταχείριση της μητρικής εταιρίας.
To reply to the question from the national court, it seems to me necessary to distinguish the tax treatment of the subsidiary which carries out a profit distribution from that of the parent company.
Όσον αφορά τη θυγατρική, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η συνολική φορολογική επιβάρυνση που της επιβάλλεται κατ’ εφαρμογή του KStG ουδόλως διαφοροποιείται σε σχέση με το αν η εταιρία αυτή διανέμει κέρδη σε ημεδαπή ή σε αλλοδαπή μητρική εταιρία.
With regard to the subsidiary, it is clear that its overall tax charge under the KStG 1996 does not differ according to whether it distributes profits to a resident or a nonresident parent company.
Είτε πριν είτε μετά τη διόρθωση βάσει του άρθρου 28, παράγραφος 4, του KStG η φορολογική επιβάρυνση της θυγατρικής που είναι εγκατεστημένη στη Γερμανία δεν εξαρτάται από τον τόπο όπου εδρεύουν οι μητρικές εταιρίες.
Whether before or after the correction provided for by Paragraph 28(4) of the KStG 1996, the tax charge of the subsidiary established in Germany does not depend on the location of the parent companies’ registered office.
Συναφώς, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της απόφασης περί παραπομπής, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται, κατ’ ουσίαν, αν είναι δυνατό να καθοριστεί αν το άρθρο 52 της Συνθήκης ΕΚ απαγορεύει στο κράτος μέλος της πηγής των μερισμάτων να εφαρμόσει την ίδια φορολογική διάταξη, εν προκειμένω το άρθρο 28, παράγραφος 4, του KStG, ανεξαρτήτως του αν μία ημεδαπή και μία αλλοδαπή μητρική εταιρία βρίσκονται σε διαφορετική κατάσταση (όμοια μεταχείριση διαφορετικών καταστάσεων).
On that point, it is clear from the reasoning of the order for reference that the national court is uncertain primarily as to whether Article 52 of the EC Treaty prohibits the Member State of the source of the dividends from applying the same tax provision, in the present case Paragraph 28(4) of the KStG 1996, irrespective of the fact that a resident and a nonresident parent company are in different situations (same treatment of different situations).
Δίνει επομένως λιγότερη σημασία στο αν, βάσει της εφαρμογής των σχετικών με την ελευθερία εγκαταστάσεως διατάξεων της Συνθήκης, η αλλοδαπή μητρική εταιρία, εν προκειμένω η RCS, έχει δικαίωμα πιστώσεως φόρου, όπως η μητρική εταιρία που είναι εγκατεστημένη στη Γερμανία, για τον λόγο ότι οι δύο αυτές εταιρίες πρέπει να θεωρηθούν ως ευρισκόμενες σε παρόμοια κατάσταση σε σχέση με την εφαρμογή της νομοθεσίας του κράτους μέλους αυτού (όμοια μεταχείριση διαφορετικών καταστάσεων).
It therefore focuses less on whether, under the Treaty provisions on freedom of establishment, the nonresident parent company, in the present case RCS, should be entitled to a tax credit, like the parent company resident in Germany, on the ground that the two companies must be regarded as being in a similar situation in relation to application of the tax law of that Member State (different treatment of similar situations).
Δεν νομίζω επίσης ότι μπορώ να προτείνω, όπως προτείνει η Burda, ότι η εφαρμογή του άρθρου 28, παράγραφος 4, του KStG συνεπάγεται, σε επίπεδο θυγατρικής, όμοια μεταχείριση διαφορετικών καταστάσεων.
Nor do I think that it can be suggested, as Burda attempts to do, that the application of Paragraph 28(4) of the KStG 1996 leads, so far as the subsidiary is concerned, to the same treatment of different situations.
Ωστόσο, όπως θα αναπτύξω παρακάτω, έχω τη γνώμη ότι για την επίλυση του παρόντος προδικαστικού ερωτήματος πρέπει να αναλυθεί η κατανομή της φορολογικής εξουσίας μεταξύ του κράτους μέλους της πηγής των μερισμάτων και του κράτους μέλους εγκατάστασης της μητρικής εταιρίας σε θέματα αποφυγής της διπλής οικονομικής φορολογίας.
However, as I shall show below, it seems to me that, for the purpose of preventing economic double taxation, the answer to this question from the national court calls for consideration of the distribution of taxation powers as between the Member State of the source of the distributed profits and the Member State of residence of the parent company.
Η σκέψη βάσει της οποίας διατυπώθηκε το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα και, σύμφωνα με την οποία, όσον αφορά την εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας του κράτους μέλους της πηγής των διανεμηθέντων μερισμάτων, οι ημεδαπές και οι αλλοδαπές μητρικές εταιρίες βρίσκονται σε διαφορετικές καταστάσεις, δεν φαίνεται, καθαυτή, εσφαλμένη.
The assumption from which the second question proceeds, namely that, so far as the tax legislation of the Member State of the source of the distributed profits is concerned, resident and nonresident parent companies in that State are in different situations, appears, in itself, to be correct.
Όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ θυγατρικής εταιρίας και της μητρικής της που δεν καλύπτονται από τις διατάξεις της οδηγίας 90/435, ως προς τις οποίες το Δικαστήριο προέβη στην ερμηνεία του άρθρου 43 ΕΚ, το Δικαστήριο έκρινε ότι η κατάσταση των μετόχων κατοίκων ενός κράτους μέλους που λαμβάνουν μερίσματα από εταιρία εγκατεστημένη στο ίδιο κράτος και η κατάσταση των μετόχων που είναι κάτοικοι άλλου κράτους μέλους δεν είναι αναγκαστικά συγκρίσιμες όσον αφορά την εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας του κράτους μέλους εγκατάστασης της διανέμουσας εταιρίας 29.
As for the relationship between a subsidiary and its parent company not covered by the provisions of Directive 90/435, regarding which the Court interpreted Article 43 EC, it found that the situation of the recipient shareholders resident in the Member State of the source of the profit distribution and that of recipient shareholders residing in another Member State are not necessarily comparable as regards the application of the tax legislation of the Member State of residence of the distributing company. 29
Παρόμοια εκτίμηση έγινε δεκτή με την προπαρατεθείσα απόφαση Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation.
A similar conclusion was reached in Test Claimants in Class IV of the ACT Group Legislation.
Στην υπόθεση εκείνη το Δικαστήριο έπρεπε μεταξύ άλλων να επιλύσει το ζήτημα αν υπήρχε δυσμενής φορολογική μεταχείριση, εκ μέρους του Ηνωμένου Βασιλείου, ως κράτους μέλους της πηγής της διανομής κερδών, μεταξύ, αφενός, της περιπτώσεως μιας εταιρίας εγκατεστημένης στο Ηνωμένο Βασίλειο η οποία ελάμβανε μερίσματα από άλλη επίσης εγκατεστημένη στο Ηνωμένο Βασίλειο εταιρία, η οποία είχε δικαίωμα στο κράτος μέλος αυτό πίστωσης φόρου, αντίστοιχης με το τμήμα της προκαταβολής του φόρου εταιριών (advance corporate tax) (ACT) που είχε καταβάλει η δεύτερη εταιρία και, αφετέρου, της περιπτώσεως μιας αλλοδαπής εταιρίας που εισέπραττε μερίσματα από ημεδαπή εταιρία χωρίς να της αναγνωρίζεται ένα τέτοιο δικαίωμα πίστωσης φόρου, εκτός από την περίπτωση όπου είχε συναφθεί σύμβαση για την αποφυγή της διπλής οικονομικής φορολογίας μεταξύ του κράτους μέλους εγκαταστάσεως της εταιρίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.
In that case, the Court had to determine whether there was a discriminatory difference in tax treatment by the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, as the Member State of the source of distribution of profits, between, on the one hand, the situation of a company resident in the United Kingdom which received dividends from another resident company and was granted in that Member State a tax credit equal to the portion of the advance corporation tax (ACT) paid by the latter and, on the other hand, that of a nonresident company receiving dividends from a resident company not entitled to a tax credit, unless there was an agreement preventing economic double taxation between the Member State of its residence and the United Kingdom.
Συγκεκριμένα, αν η διανέμουσα εταιρία και ο δικαιούχος μέτοχος δεν είναι εγκατεστημένοι στο ίδιο κράτος μέλος, το Δικαστήριο εισήγαγε διάκριση μεταξύ των υποχρεώσεων που υπέχει το κράτος μέλος εγκατάστασης του δικαιούχου και των υποχρεώσεων του κράτους μέλους εγκατάστασης της διανέμουσας εταιρίας, δηλαδή του κράτους μέλους της πηγής των διανεμηθέντων κερδών, όσον αφορά την πρόληψη ή τον μετριασμό της αλλεπάλληλης φορολογίας και της οικονομικής διπλής φορολο-
In that connection, where the company making the distribution and the shareholder to whom it is paid are not resident in the same Member State, the Court distinguished between the obligations of the Member State of residence of the shareholder receiving the distribution and those of the Member State of residence of the company making the distribution, that is to say, the Member State in which the profits are derived, as regards the prevention or mitigation of a series of charges
28 — Προπαρατεθείσα απόφαση (σκέψη 53).29 — Ομοίως (σκέψη 57).
28 — Test Claimants in Class IV of the ACT Group Legislation, paragraph 53.
Ως προς το ζήτημα της κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ του κράτους μέλους της πηγής των διανεμόμενων κερδών και του κράτους μέλους εγκαταστάσεως της μητρικής εταιρίας σε θέματα αποφυγής της διπλής οικονομικής φορολογίας, το Δικαστήριο έχει υπενθυμίσει, όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ θυγατρικής και της μητρικής
On the question of the distribution of powers between the Member State of the source of the distributed profits and the Member State of residence of the parent company with regard to the prevention of economic double taxation, the Court observed, with reference to the relationship between a subsidiary and its parent company covered by Directive 90/435, that Article 4, read in conjunction with Article 3 of that directive, obliges each Member State either
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-284/06 γίας 30.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-284/06 to tax and of economic double taxation.
μεριμνήσει ώστε, στο πλαίσιο του μηχανισμού που προβλέπει το εθνικό δίκαιο για την αποφυγή ή τον μετριασμό της διπλής φορολογίας, οι αλλοδαπές εταιρίες μέτοχοι να έχουν την ίδια μεταχείριση με τις αντίστοιχες ημεδαπές 32.
32That was possibly the case in Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, by virtue of double taxation conventions concluded by the United Kingdom under which, where a company not resident in that Member State was entitled to a full or partial tax credit in that same Member State, it was liable to income tax in the United Kingdom on the dividends which it received from a resident company.
Αυτό εξάλλου συνέτρεχε μάλλον στην προπαρατεθείσα υπόθεση Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, βάσει συμβάσεων που είχε συνάψει το Ηνωμένο Βασίλειο για την αποφυγή της διπλής φορολογίας, σύμφωνα με τις οποίες όταν μια αλλοδαπή εταιρία δικαιούται πλήρη ή μερική πίστωση φόρου στο εν λόγω κράτος μέλος υπόκειται σε φόρο εισοδήματος στο κράτος μέλος αυτό για τα μερίσματα που εισπράττει από ημεδαπή εταιρία 33.
33 inter alia that to require the Member State of the source of the profits to ensure that profits distributed to a nonresident shareholder are not liable to a series of charges to tax or to economic double taxation, either by exempting those profits from tax at the level of the company making the distribution or by granting the shareholder a tax advantage equal to the tax paid on those profits by the company making the distribution, would mean in point of fact that that Member State would be obliged to abandon the right to tax a profit generated through an economic activity undertaken on its territory. 31
Η διάκριση αυτή που επισημάνθηκε με την απόφαση Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation μπορεί εγκύρως να ισχύσει στην υπό κρίση υπόθεση.
The dichotomy highlighted in Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation may be validly transposed to the present case.