natgillin/translations-raw huggingface dataset:
κρίση των αγωγών να οδηγήσει σε νομικές συνέπειες που αποκλείονται αμοιβαίως.
pretation, the application of special jurisdiction where there are a number of defendants is conditional on the fact that there is a risk that separate trial and judgment of cases might give rise to mutually exclusive legal consequences.
Αντίθετα, κατά μία διασταλτική ερμηνεία του όρου «ασυμβίβαστες λύσεις», αρκεί η χωριστή έρευνα και κρίση των αγωγών να ενέχει τον κίνδυνο διαφορών στις εκδοθησόμενες αποφάσεις, χωρίς να είναι απαραίτητο να ενέχει τον κίνδυνο παραγωγής νομικών αποτελεσμάτων τα οποία θα αποκλείονται αμοιβαίως 9.
By contrast, under a broad interpretation of the term ‘irreconcilable judgments’, it is sufficient that the separate trial and judgment of cases would involve the risk of conflicting decisions, without necessarily involving the risk of giving rise to mutually exclusive legal consequences.
Εξάλλου, χωρίς να εκφραστεί υπέρ της μιας ή της άλλης ερμηνείας, το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι, «για να μπορέσουν αποφάσεις να θεωρηθούν αντιφατικές δεν αρκεί να υπάρχει απόκλιση όσον αφορά τη λύση της διαφοράς, αλλά πρέπει ακόμη η απόκλιση αυτή να εντάσσεται στο πλαίσιο της ίδιας πραγματικής και νομικής καταστάσεως» 10.
9Without deciding in favour of either of those interpretations, the Court has also pointed out that, ‘in order that decisions may be regarded as contradictory, it is not sufficient that there be a divergence in the outcome of the dispute, but that divergence must also arise in the context of the same situation of law and fact’. 10
Στην προαναφερθείσα απόφαση Καλφέλης, το Δικαστήριο θεώρησε απαραίτητο να χρησιμοποιήσει την προβλεπόμενη στη Σύμβαση των Βρυξελλών προϋπόθεση της συναφείας μεταξύ των πλειόνων αγωγών κατά την ερμηνεία του άρθρου 6, σημείο 1, προϋπόθεση που περιλήφθηκε αργότερα στο κείμενο του άρθρου 6, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001, ώστε η χρήση της εν λόγω ειδικής δικαιοδοσίας να μην συγκρούεται με τη γενική δικαιοδοσία της κατοικίας του εναγομένου.
In Kalfelis, the Court found it necessary to transpose the requirement of a connection between the claims in the context of the interpretation of Article 6(1) of the Brussels Convention. That requirement was later adopted when Article 6(1) of Regulation No 44/2001 was drafted, in order to prevent the use of that special jurisdiction from affecting the principle that the courts for the place where the defendant is domiciled have jurisdiction.
Στην πραγματικότητα, το ζήτημα αυτό δεν χρήζει περαιτέρω συζητήσεως.
In reality, it is not necessary to pursue that debate further.
Όντως, όπως προκύπτει σαφώς από τον κανονισμό 44/2001 και από την προπαρατεθείσα νομολογία, το καθοριστικό στοιχείο για την εφαρμογή του άρθρου 6, σημείο 1, του εν λόγω κανονισμού είναι προπάντων η ύπαρξη ιδιαιτέρως στενού δεσμού μεταξύ των αγωγών.
It is clear from Regulation No 44/2001 and from the caselaw cited that the decisive element for determining whether Article 6(1) of the Regulation is applicable is, above all, the existence of a particularly close connection between the claims.
Όμως, η ποιότητα του δεσμού αυτού μπορεί να εκτιμηθεί μόνο στο πλαίσιο εκάστης συγκεκριμένης περιπτώσεως και, ακριβέστερα, του εκάστοτε αντικειμένου επί του
That connecting factor can probably only be assessed on a case-by-case basis and, more specifically, in relation to the particular
Ο όρος «ασυμβίβαστες λύσεις», που αντιστοιχεί σε μία από τις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 6, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001, επιδέχεται πλείονες ερμηνείες.
The term ‘irreconcilable judgments’ in the proviso governing the application of Article 6(1) of Regulation No 44/2001 may be interpreted in many ways.
9 — Για την υπόμνηση και ανάλυση του ζητήματος αυτού, είναι χρήσιμη η αναδρομή στις προτάσεις που ανέπτυξε ο γενικός εισαγγελέας Léger στο πλαίσιο της υποθέσεως Roche Nederland κ.λπ., επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα ομώνυμη απόφαση. Βλ., επίσης, Bomhoff, J., Judicial Discretion in European Law on Conflicts of Jurisdiction, Sdu, Χάγη, 2005.
9 — For a discussion and analysis of that question, reference can be made to the Opinion of Advocate General Léger in the case which gave rise to the judgment in Roche Nederland and Others, and to Bomhoff.
10 — Αποφάσεις Roche Nederland κ.λπ. (προπαρατεθείσα, σκέψη 26) και της 11ης Οκτωβρίου 2007, C-98/06, Freeport (Συλλογή 2007, σ. I-8319, σκέψη 40).
10 — Roche Nederland and Others, paragraph 26, and Case C-98/06 Freeport [2007] ECR I-8319, paragraph 40.
8 — Απόφαση Καλφέλης (προπαρατεθείσα, σκέψη 9).
8 — Kalfelis, paragraph 9.
GLAXOSMITHKLINE και LABORATOIRES GLAXOSMITHKLINE οποίου ενδέχεται να εφαρμοστεί ο εν λόγω κανόνας ειδικής δικαιοδοσίας.
GLAXOSMITHKLINE AND LABORATOIRES GLAXOSMITHKLINE matters concerning which that special rule of jurisdiction is applicable.
Δεύτερον, οσάκις πρέπει να διαπιστωθεί αν υφίσταται η συνάφεια αυτή στο πλαίσιο συμβάσεων εργασίας, απαιτείται, ανάλογα με το επίμαχο ζήτημα, να λαμβάνεται υπόψη σειρά κριτηρίων που επιτρέπουν να αναδειχθεί η ύπαρξη στενού συνδέσμου μεταξύ των αγωγών στον συγκεκριμένο τομέα.
Second, that connection, when it has to be verified in the context of employment contracts, requires, in the light of the matters concerned, that account be taken of a certain number of criteria calculated to reveal the existence of a close connection between the cases in this particular field.
Επ’ αυτού, ο αναιρεσίβλητος της κύριας δίκης εκτιμά ότι η προϋπόθεση της υπάρξεως συναφείας μεταξύ των δύο αγωγών πληρούται, καθόσον, αφενός, υφίσταται «μία και η αυτή σύμβαση εργασίας ή, τουλάχιστον, μία και η αυτή συνεχής σχέση παροχής μισθωτής εργασίας» 13 με τους δύο εργοδότες του και, αφετέρου, οι δύο εταιρείες ανήκουν στον αυτό όμιλο εταιρειών.
In that context, the defendant in the main proceedings considers that the requirement that the two claims be connected is met, in so far as, first, there was ‘only one contract of employment or, at the very least, there was a continuous employment relationship’ 13 with his two employers and, second, the two companies belong to the same group of companies.
Ωστόσο, πρέπει να τονιστεί, κατ’ αρχάς, ότι κύριος σκοπός του άρθρου 6, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001 είναι να διευκολύνει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, ανεξάρτητα από το εκάστοτε πλαίσιο εφαρμογής του.
However, it must be considered, first, that the primary objective of Article 6(1) of Regulation No 44/2001 is to promote the proper administration of justice, irrespective of the context in which it applies.
Υπό την έννοια αυτή, τα επιχειρήματα που θεμελιώνονται στην ανάγκη προστασίας του πλέον αδυνάμου μέρους στη σύμβαση δεν ασκούν καμία επιρροή και, συνεπώς, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη διαδικασία ερμηνείας των προϋποθέσεων εφαρμογής του άρθρου 6, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001.
From that point of view, any line of argument based on protection of the weaker contracting party has no relevance and cannot therefore be validly upheld when the conditions governing the application of Article 6(1) of Regulation No 44/2001 are being interpreted.
Για να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός και να αποτραπεί ο κίνδυνος καταχρηστικής επικλήσεως της ειδικής δικαιοδοσίας, η συνάφεια επιβάλλει κατ’ ανάγκην να μπορεί να διαπιστωθεί ύπαρξη ιδιαιτέρως στενού συνδέσμου μεταξύ της διαφοράς και του δικαστηρίου που καλείται να την επιλύσει 11.
In order to safeguard such an objective and to prevent special jurisdiction from being misused, a connection between claims necessarily implies a particularly close relationship between a dispute and the court best placed to take cognisance of the matter.
Ωστόσο, σε αντίθεση με την ερμηνεία που γίνεται δεκτή στο Ηνωμένο Βασίλειο, η απαίτηση υπάρξεως συνδέσμου μεταξύ της διαφοράς και του δικαστηρίου ενώπιον του οποίου ασκείται η αγωγή δεν προϋποθέτει σε καμία περίπτωση ιεράρχηση μεταξύ των δικαστηρίων, ώστε να πρέπει η αγωγή να παραπέμπεται στο δικαστήριο το οποίο έχει τον ισχυρότερο σύνδεσμο με την διαφορά.
11 However, contrary to the interpretation adopted by the United Kingdom, the requirement of a connection between the dispute and the court before which the claim is brought never requires the courts to be ordered hierarchically so that the application should be brought before the court which is most closely connected to it.
Μια τέτοια ερμηνεία θα ισοδυναμούσε με επιβολή πρόσθετης προϋποθέσεως για την εφαρμογή του άρθρου 6, σημείο 1, το οποίο, ως εισάγον παρέκκλιση από τον κανόνα γενικής δικαιοδοσίας, δεν μπορεί
Such an interpretation would be tantamount to introducing an additional condition to the application of Article 6(1), which as a derogation from the basic rule of jurisdiction, can only be inter-
12 — Πράγματι, το Δικαστήριο αρνείται παγίως να υιοθετήσει τη γνωστή με το όνομα «spider in the web» [αράχνη στη μέση του ιστού] θεωρία που αναπτύχθηκε, ιδίως, από τα ολλανδικά δικαστήρια, στο πλαίσιο της ερμηνείας του άρθρου 6, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001.
12 — The Court has always refused to accept the ‘spider in the web’ theory elaborated, in particular by Dutch judges for the interpretation of Article 6(1) of Regulation No 44/2001.
Το κοινοτικό δικαστήριο απέρριψε με σαφήνεια τη θεωρία αυτή στην προπαρατεθείσα απόφαση Roche Nederland κ.λπ.
The Community Court clearly rejected that theory in Roche Nederland and Others.
11 — Βλ., ιδίως, τις προπαρατεθείσες αποφάσεις Ivenel (σκέψη 11) και Pugliese (σκέψη 17).
11 — See, inter alia, Ivenel, paragraph 11, and Pugliese, paragraph 17.
13 — Βλ. τις παρατηρήσεις που διατύπωσε ο J.P. Rouard (σ. 7).
13 — See the observations submitted by Mr Rouard, p. 7.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-462/06 υπόψη του συνόλου των συγκεκριμένων περιστάσεων» 15.
OPINION OF MR POIARES MADURO — CASE C-462/06
Όπως αναγνώρισαν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση η Επιτροπή και το Ηνωμένο Βασίλειο, η λύση του προβλήματος αυτού πρέπει να αναζητηθεί στην προπαρατεθείσα απόφαση Pugliese.
As acknowledged by the Commission and the United Kingdom at the hearing, the solution to this problem must be sought in Pugliese.
Πράγματι, κληθέν να ερμηνεύσει την έννοια του τόπου όπου ο εργαζόμενος εκτελεί συνήθως την εργασία του, το Δικαστήριο παρέσχε παρεμπιπτόντως ορισμένες διευκρινίσεις με βάση τις οποίες είναι δυνατό να προσδιοριστεί ο βαθμός στενότητας του δεσμού μεταξύ δύο συμβάσεων εργασίας που έχουν συναφθεί με διαφορετικούς εργοδότες.
The Court, which was called to give a ruling on the interpretation of ‘the place where the employee habitually carries out his work’, incidentally provided guidance for determining the extent to which two contracts of employment concluded with different employers are linked.
Η εν λόγω νομολογία είναι κατά τη γνώμη μου ιδιαιτέρως χρήσιμη για τον εντοπισμό των κριτηρίων που μπορεί να εφαρμόσει το εθνικό δικαστήριο προκειμένου να διαπιστώσει αν μεταξύ αγωγών που αφορούν συμβάσεις εργασίας υπάρχει συνάφεια η οποία επιτρέπει να εναχθούν πλείονες εναγόμενοι ενώπιον του δικαστηρίου που έχει δικαιοδοσία για έναν από αυτούς 14.
That caselaw strikes me as being particularly relevant as regards the factors which may be taken into account by the national court when verifying the connection between claims relating to contracts of employment that enables a number of defendants to be sued in the courts where any one of them is domiciled.
ιδίως ότι, μεταξύ των ασκούντων επιρροή παραγόντων, μπορούν να μνημονευθούν: «το γεγονός ότι η σύναψη της δευτέρας συμβάσεως είχε προβλεφθεί κατά τη σύναψη της πρώτης, το γεγονός ότι η πρώτη σύμβαση τροποποιήθηκε ενόψει της συνάψεως της δευτέρας συμβάσεως, το γεγονός ότι μεταξύ των δύο εργοδοτών υφίσταται οργανικός οικονομικός σύνδεσμος, το γεγονός ότι μεταξύ των δύο εργοδοτών υφίσταται συμφωνία προβλέπουσα πλαίσιο για τη συνύπαρξη των δύο συμβάσεων, το γεγονός ότι ο πρώτος εργοδότης διατηρεί διευθυντική εξουσία επί του εργαζομένου, το γεγονός ότι ο πρώτος εργοδότης μπορεί να αποφασίζει σχετικά με τη διάρκεια της δραστηριότητας του εργαζομένου στον δεύτερο εργοδότη» 16.
14 that among the relevant factors may feature the following: ‘the fact that the conclusion of the second contract was envisaged when the first was being concluded; the fact that the first contract was amended on account of the conclusion of the second contract; the fact that there is an organisational or economic link between the two employers; the fact that there is an agreement between the two employers providing a framework for the coexistence of the two contracts; the fact that the first employer retains management powers in respect of the employee; and the fact that the first employer is able to decide the duration of the employee’s work for the second employer’.
Συνεπώς, το εθνικό δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη το σύνολο των μη εξαντλητικά απαριθμούμενων αυτών κριτηρίων προκειμένου να κρίνει αν υφίσταται επαρκής συνάφεια μεταξύ των δύο αγωγών ώστε να δικαιούται ο αναιρεσίβλητος της κυρίας δίκης να στραφεί κατά των δύο αναιρεσειουσών εταιρειών ενώπιον των γαλλικών δικαστηρίων.
16Consequently, it is in the light of all of those criteria, which are not exhaustive, that the national court will have to determine whether there is a sufficient connection between the two claims to enable the defendant in the main proceedings to sue the two appellant companies in the French courts.
Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο δέχθηκε ότι, «όταν ο εργαζόμενος συνδέεται με δύο διαφορετικούς εργοδότες, ο πρώτος εργοδότης μπορεί να εναχθεί ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου ο εργαζόμενος ασκεί τη δραστηριότητά του προς όφελος του δεύτερου εργοδότη μόνον όταν ο ίδιος ο πρώτος εργοδότης έχει, κατά το χρονικό σημείο της συνάψεως της δεύτερης συμβάσεως, συμφέρον για την εκτέλεση της υπηρεσίας που ο μισθωτός θα παράσχει στον δεύτερο εργοδότη σε τόπο που έχει αποφασισθεί από τον τελευταίο […].[Η] ύπαρξη αυτού του συμφέροντος δεν πρέπει να διαπιστώνεται με ακρίβεια, με βάση τυπικά και αποκλειστικά κριτήρια, αλλά πρέπει να εκτιμάται σφαιρικώς, λαμβανομένου
The Court thus ruled that, ‘when an employee is connected to two different employers, the first employer can be sued before the courts of the place where the employee carries out his work for the second employer only when, at the time of the conclusion of the second contract of employment, the first employer itself has an interest in the employee’s performance of the service for the second employer in a place decided on by the latter … [T]he existence of that interest does not have to be strictly verified according to formal and exclusive criteria, but must be determined in an overall manner taking into consideration all the facts of the case’. 15The Community Court states, inter alia,
Με βάση τα προεκτεθέντα, το Δικαστήριο θα μπορούσε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι προϋπόθεση της εφαρμογής του άρθρου 6, σημείο 1, είναι να υφίσταται μεταξύ των αγωγών συνάφεια ικανή να εξασφαλίσει ότι το δικαστήριο που θα επιληφθεί της διαφοράς, όποιο και αν είναι, θα έχει στενή σχέση με την υπόθεση.
In the light of the above, the Court could conclude that a prerequisite for the application of Article 6(1) of Regulation No 44/2001 is a connection between the claims sufficient to ensure, whatever court is seised, that it has a close link to the case.
Για να εκτιμηθεί το αν και κατά πόσον υφίσταται η συνάφεια αυτή προκειμένου για ατομικές συμβάσεις εργασίας, μπορεί να λαμβάνεται υπόψη, ιδίως, το γεγονός ότι η σύναψη της δευτέρας συμβάσεως
To assess such a connection in the context of individual contracts of employment, account could be taken, inter alia, of the fact that the conclusion of the second contract was envisaged when the first was being concluded, the fact that the first contract was amended on account of the conclusion of the second contract, the circumstance that there is an organisational or economic link between the two employers, the fact that there is
14 — Η θεωρία είχε ήδη υπαινιχθεί μια τέτοια μελλοντική χρησιμοποίηση της εν λόγω αποφάσεως.
14 — A hint of such use of that judgment has already appeared in legal literature.
Βλ., ιδίως, Moizard, N., RJS, 10/03, σ.
See, inter alia, Moizard. N, RJS, 10/03, p.
756, όπου τονίζεται ότι: «Είναι πολύ πιθανό ότι τα κριτήρια της αποφάσεως Pugliese θα αποβούν ιδιαίτερα χρήσιμα για τον προσδιορισμό του αρμόδιου δικαστηρίου σε περίπτωση διαφορών που ανακύπτουν μετά από διεθνή μετακίνηση του εργαζομένου εντός του αυτού ομίλου εταιρειών.»
756, where it is stated: ‘It is highly likely that the criteria in Pugliese will be very useful for determining which courts have jurisdiction in a dispute following international relocation within a group of companies’.
15 — Απόφαση Pugliese (προπαρατεθείσα, σκέψεις 23 και 24).16 — Όπ.π. (σκέψη 24).
15 — Pugliese, paragraphs 23 and 24.
GLAXOSMITHKLINE και LABORATOIRES GLAXOSMITHKLINE είχε προβλεφθεί κατά τη σύναψη της πρώτης, το γεγονός ότι η πρώτη σύμβαση τροποποιήθηκε ενόψει της συνάψεως της δευτέρας συμβάσεως, το γεγονός ότι μεταξύ των δύο εργοδοτών υφίσταται οργανικός οικονομικός σύνδεσμος, το γεγονός ότι μεταξύ των δύο εργοδοτών υφίσταται συμφωνία προβλέπουσα πλαίσιο για τη συνύπαρξη των δύο συμβάσεων, το γεγονός ότι ο πρώτος εργοδότης διατηρεί διευθυντική εξουσία επί του εργαζομένου ή ακόμη το γεγονός ότι ο πρώτος εργοδότης μπορεί να αποφασίζει σχετικά με τη διάρκεια της δραστηριότητας του εργαζομένου στον δεύτερο εργοδότη.
GLAXOSMITHKLINE AND LABORATOIRES GLAXOSMITHKLINE an agreement between the two employers providing a framework for the coexistence of the two contracts, the fact that the first employer retains management powers in respect of the employee, or the circumstance that the first employer is able to decide the duration of the employee’s work for the second employer.
III — Συμπέρασμα
III — Conclusion
Εν κατακλείδι, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο προδικαστικό ερώτημα ως εξής:
In conclusion, I suggest that the Court should answer the question referred for a preliminary ruling as follows:
«Ο κανόνας ειδικής δικαιοδοσίας που καθιερώνεται στο σημείο 1 του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, μπορεί να εφαρμοστεί στο πλαίσιο του τμήματος 5 που αφορά τους κανόνες διεθνούς δικαιοδοσίας επί διαφορών από ατομικές συμβάσεις εργασίας
‘The rule of special jurisdiction set out in Article 6(1) of Council Regulation (EC) No 44/2001 of 22 December 2000 on jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in civil and commercial matters can apply in the context of Section 5 relating to the rules relating to jurisdiction over individual contracts of employment.
Προϋπόθεση της εφαρμογής του άρθρου 6, σημείο 1, είναι να υφίσταται μεταξύ των αγωγών συνάφεια ικανή να εξασφαλίσει ότι το δικαστήριο που θα επιληφθεί της διαφοράς, όποιο και αν είναι, θα έχει στενή σχέση με την υπόθεση.
A prerequisite for the application of Article 6(1) of Regulation No 44/2001 is a connection between the claims sufficient to ensure, whatever court is seised, that it has a close link to the case.
Για να εκτιμηθεί το αν και κατά πόσον υφίσταται η συνάφεια αυτή προκειμένου για ατομικές συμβάσεις εργασίας, μπορεί να λαμβάνεται υπόψη, ιδίως, το γεγονός ότι η σύναψη της δευτέρας συμβάσεως είχε προβλεφθεί κατά τη σύναψη της πρώτης, το γεγονός ότι η πρώτη σύμβαση τροποποιήθηκε ενόψει της συνάψεως της δευτέρας συμβάσεως, το γεγονός ότι μεταξύ των δύο εργοδοτών υφίσταται οργανικός οικονομικός σύνδεσμος, το γεγονός ότι μεταξύ των δύο εργοδοτών υφίσταται συμφωνία προβλέπουσα πλαίσιο για τη συνύπαρξη των δύο συμβάσεων, το γεγονός ότι ο πρώτος εργοδότης διατηρεί διευθυντική εξουσία επί του εργαζομένου ή ακόμη το γεγονός ότι ο πρώτος εργοδότης μπορεί να αποφασίζει σχετικά με τη διάρκεια της δραστηριότητας του εργαζομένου στον δεύτερο εργοδότη.»
To assess such a connection in the context of individual contracts of employment, account could be taken, inter alia, of the fact that the conclusion of the second contract was envisaged when the first was being concluded, the fact that the first contract was amended on account of the conclusion of the second contract, the circumstance that there is an organisational or economic link between the two employers, the fact that there is an agreement between the two employers providing a framework for the coexistence of the two contracts, the fact that the first employer retains management powers in respect of the employee, or the circumstance that the first employer is able to decide the duration of the employee’s work for the second employer.’
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα) της 22ας Μαΐου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (First Chamber)
Στην υπόθεση C-462/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) με απόφαση της 7ης Νοεμβρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 20 Νοεμβρίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Cour de cassation (France), made by decision of 7 November 2006, received at the Court on 20 November 2006, in the proceedings
Poiares Maduro γραμματέας: C. Strömholm, υπάλληλος διοικήσεως,
Advocate General: M. Poiares Maduro, Registrar: C. Strömholm, Administrator,
GLAXOSMITHKLINE και LABORATOIRES GLAXOSMITHKLINE έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 15ης Νοεμβρίου 2007, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
GLAXOSMITHKLINE AND LABORATOIRES GLAXOSMITHKLINE having regard to the written procedure and further to the hearing on 15 November 2007, after considering the observations submitted on behalf of:
— οι Glaxosmithkline και Laboratoires Glaxosmithkline, εκπροσωπούμενες από τον B. Soltner, avocat,
— Glaxosmithkline and Laboratoires Glaxosmithkline, by B. Soltner, avocat,
— η Γαλλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την G. de Bergues και τον A.-L. During,
— the French Government, by G. de Bergues and A.-L. During, acting as Agents,
Braguglia, επικουρούμενο από την W. Ferrante, avvocato dello Stato,
— the Italian Government, by I.M. Braguglia, acting as Agent, and by W. Ferrante, avvocato dello Stato,
— η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, εκπροσωπούμενη από την Z.
— the United Kingdom Government, by Z. Bryanston-Cross, acting as Agent, and by A. Howard, barrister,
— η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την A.-M. Rouchaud-Joët, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 17ης Ιανουαρίου 2008, εκδίδει την ακόλουθη
— the Commission of the European Communities, by A.-M. Rouchaud-Joët, acting as Agent, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 17 January 2008, gives the following
Η υπό κρίση αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 6, σημείο 1, καθώς και του τμήματος 5 του κεφαλαίου ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ.
This reference for a preliminary ruling relates to the interpretation of Article 6, point 1, and Section 5 of Chapter II of Council Regulation (EC) No 44/2001 of 22 December 2000 on jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in civil and commercial matters (OJ 2001 L 12, p.
1, στο εξής: κανονισμός).
1; ‘the Regulation’).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ, αφενός, των εταιριών Glaxosmithkline και Laboratoires Glaxosmithkline, οι οποίες έχουν την έδρα τους στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Γαλλία αντιστοίχως, και, αφετέρου, του J.-P. Rouard, ο οποίος, στηριζόμενος σε ρήτρα της συμβάσεώς του εργασίας, ισχυρίζεται ότι οι δύο αυτές εταιρίες υπήρξαν από κοινού εργοδότες του και ζητεί να του καταβάλουν διάφορα ποσά ως αποζημιώσεις λόγω απολύσεως και καταχρηστικής λύσεως της συμβάσεώς του εργασίας.
The reference was made in the course of proceedings between Mr Rouard and Glaxosmithkline and Laboratoires Glaxosmithkline, established in the United Kingdom and France respectively, considered by Mr Rouard, by virtue of a term in his contract of employment, to have been his joint employers and from which he seeks the payment of various amounts by way of compensation for dismissal and damages for wrongful breach of that contract.