natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η τελεολογική ερμηνεία οδηγεί σαφώς στο συμπέρασμα ότι η γερμανική ρύθμιση, η οποία εξασφαλίζει στον καταναλωτή ένα επίπεδο προστασίας κατώτερο από αυτό που εγγυάται η οδηγία 1999/44, κατά μείζονα λόγο αντιβαίνει προς αυτήν.
A teleological interpretation leads to the clear conclusion that the German legislation, under which the consumer is guaranteed a lower level of protection than under Directive 1999/44, is therefore clearly incompatible with the Directive.
Εξάλλου, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι διατάξεις της οδηγίας 1999/44 περιέχουν κανόνες αναγκαστικού δικαίου όσον αφορά τα δικαιώματα των καταναλωτών και ότι οι συμβαλλόμενοι δεν μπορούν, συμβατικώς, να προβλέψουν κατώτερο επίπεδο προστασίας των καταναλωτών και να αποκλείσουν έτσι τη δωρεάν αντικατάσταση του προϊόντος 40.
In addition, it should be noted that Directive 1999/44 guarantees mandatory standards for consumer rights and that the parties to a contract are not permitted to agree a lower level of consumer protection in accordance with which the replacement of goods would no longer be free of charge. 40
1999/44 είναι η εξασφάλιση της ελάχιστης εναρμόνισης των διατάξεων σε θέματα πώλησης και εγγυήσεων καταναλωτικών
In the context of consumer protection, the specific purpose 38 of Directive 1999/44 is to ensure a minimum level of harmonisation of the provisions relating to sale of consumer
39 — Συναφώς, η οδηγία 1999/44 διαφοροποιείται, π.χ., από την οδηγία 85/374/ΕΟΚ η οποία επιδιώκει την εξασφάλιση πλήρους εναρμόνισης των διατάξεων σε θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων.
39 — In this regard, Directive 1999/44 is different from, for example, Directive 85/374/EEC, the purpose of which is to ensure total harmonisation of the provisions concerning liability for defective products.
Βλ. οδηγία 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σε θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων (ΕΕ L 210, σ. 29).
See Council Directive 85/374/EEC of 25 July 1985 on the approximation of the laws, regulations and administrative provisions of the Member States concerning liability for defective products (OJ 1985 L 210, p. 29).
Βλ. επίσης τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Geelhoed της 20ής Σεπτεμβρίου 2001, C-52/00 και C-183/00, Επιτροπή κατά Γαλλίας και González Sánchez (Συλλογή 2001, σ. I-3879, σημείο 56).
See also the Opinion of Advocate General Geelhoed in Commission v France and in González Sánchez (both cited above), point 56.
37 — Η βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς θα αποτελέσει, στο μέλλον, κύριο στόχο της πολιτικής για την προστασία των καταναλωτών.
37 — Improvement of the functioning of the internal market is also to remain the principal aim of consumer policy in the future.
Με τη Στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της πολιτικής υπέρ των καταναλωτών για την περίοδο 2007-2013, η Επιτροπή επιμένει στο γεγονός ότι η εσωτερική αγορά «εξακολουθεί να αποτελεί το θεμελιώδες πλαίσιο της πολιτικής για την προστασία των καταναλωτών, η οποία συμβάλλει επίσης σημαντικά στη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς».
In its consumer policy strategy for 2007 to 2013, it emphasises that ‘[t]he internal market remains the fundamental context for consumer policy. Consumer policy is also key to improving the functioning of the internal market.’
Βλ. ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή οικονομική και κοινωνική Επιτροπή — Στρατηγική της ΕΕ για την πολιτική καταναλωτών 2007-2013 — Ενδυνάμωση των καταναλωτών, προώθηση της ευημερίας τους και αποτελεσματική προστασία τους, COM(2007) 99 τελικό.
See the communication from the Commission to the Council, the European Parliament and the European Economic and Social Committee — EU consumer policy strategy 2007-13 — Empowering consumers, enhancing their welfare, effectively protecting them (COM(2007) 99 final).
Οι διατάξεις της οδηγίας 1999/44 θα ενσωματωθούν, κατά πάσα πιθανότητα, στο σχέδιο του ευρωπαϊκού αστικού κώδικα στον οποίο θα διατυπώνεται με σαφήνεια η σημασία της προστασίας των καταναλωτών. Βλ., συναφώς, Heutger, V., «Konturen des Kaufrechtskonzepts der Study Group on a European Civil Code — Ein Werkstattbericht», European Review of Private Law, 2/2003, σ. 159.
It is likely that the provisions of Directive 1999/44 will be adopted in the draft of the European Civil Code in which the importance of consumer protection will be given expression very clearly.
38 — Ο Reisenhuber υπογραμμίζει ότι, στο πλαίσιο της τελεολογικής ερμηνείας, είναι σημαντικός ο καθορισμός του ειδικού στόχου της διατάξεως και όχι μόνον ο στόχος-πλαίσιο.
38 — Reisenhuber explains that teleological interpretation depends not only on the framework purpose but also on the specific purpose of the provision in question. See K. Reisenhuber, ‘Die Auslegung’, in K. Reisenhuber (ed.), Europäische Methodenlehre. Handbuch für Ausbildung und Praxis, De Gruyter Recht, Berlin, 2006, p.
261, σκέψη 41.
261, paragraph 41.
40 — Οι διατάξεις αναγκαστικού δικαίου θέτουν τα όρια της προσωπικής ελευθερίας τα οποία δεν πρέπει να παραβιάζουν οι συμβαλλόμενοι. Βλ., π.χ., Schmidt Kessel, M., «Europäisches Vertragsrecht», Reisenhuber, K., Europäische Methodenlehre. Handbuch für Ausbildung und Praxis, De Gruyter Recht, Berlin 2006, σ.
40 — Mandatory rules of law set down the limits of freedom of contract which the parties to a contract may not cross. See inter alia M. Schmidt Kessel, ‘Europäisches Vertragsrecht’, in K. Reisenhuber (cited above, footnote 38), p.
397, σημείο 15.
397, paragraph 15.
Στη γερμανική θεωρία, ο αναγκαστικός χαρακτήρας του άρθρου 3 της οδηγίας 1999/44 υπογραμμίζεται, π.χ., από τον Grundmann, S., «Internationalisierung und Reform des deutschen Kaufrechts», in: Grundmann, S., Medicus, D., Rolland, W., Europäisches Kaufgewährleistungsrecht. Reform und Internationalisierung des deutschen Schuldrechts, Carl Heymanns Verlag, Köln, Berlin, Bonn, München 2000, σ. 317.
So far as German legal literature is concerned, the mandatory nature of Article 3 of Directive 1999/44 is referred to by S. Grundmann, ‘Internationalisierung und Reform des deutschen Kaufrechts’, in S. Grundmann, D. Medicus and W. Rolland, Europäisches Kaufgewährleistungsrecht. Reform und Internationalisierung des deutschen Schuldrechts, Carl Heymanns Verlag, Cologne, Berlin, Bonn, Munich, 2000, p. 317.
Στη συνέχεια, όπως προκύπτει σαφώς από τη δεύτερη, τέταρτη και πέμπτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 1999/44, οι προσπάθειες που καταβάλλονται για την επίτευξη ενός αυξημένου επιπέδου προστασίας των καταναλωτών αποσκοπούν τελικώς στην καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς 41, η οποία καθιστά εφικτό για τους καταναλωτές να αγοράσουν ελεύθερα καταναλωτικά προϊόντα σε άλλα κράτη μέλη 42.
Furthermore, it is clear from the second, fourth and fifth recitals in the preamble to Directive 1999/44 that the ultimate aim of the attempt to achieve a high level of consumer protection is the smooth functioning of the internal market, 41which allows consumers to obtain consumer goods in other Member States freely.
Το αυξημένο επίπεδο προστασίας μπορεί επομένως να ενθαρρύνει αυτό που ονομάζεται παθητική ελευθερία κυκλοφορίας εμπορευμάτων και υπηρεσιών βάσει της οποίας ο καταναλωτής αγοράζει ένα εμπόρευμα ή λαμβάνει μία υπηρεσία σε άλλο κράτος μέλος 43.
42 On that basis, a higher level can lead to distortions in the internal market and to restrictions on the free movement of goods and the freedom to provide services.
Οι συνθήκες αυτές μπορούν να είναι λιγότερο ευνοϊκές στη Γερμανία, λόγω της δυνατότητας του πωλητή να απαιτήσει αποζημίωση χρήσεως, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε διαταράξεις της εσωτερικής αγοράς και σε περιορισμούς της ελεύθερης κυκλοφορίας εμπορευμάτων και υπηρεσιών.
In that context, it is to be noted that in some Member States the seller cannot require the consumer to pay compensation for the use of defective goods. 44It is conceivable that a consumer from another Member State who has suffered having to pay compensation for use in Germany will hesitate to shop there again.
Συναφώς, πρέπει να αναφερθεί ότι, σε ορισμένα κράτη μέλη, ο πωλητής δεν μπορεί να απαιτήσει από τον καταναλωτή αποζημίωση για τη χρήση ελαττωματικού προϊόντος 44.
of consumer protection can promote what is known as ‘passive’ free movement of goods and freedom to provide services, in terms of which consumers purchase goods or receive services in other Member States.
Γίνεται αντιληπτό ότι ο καταναλωτής άλλου κράτους μέλους, που λαμβάνει γνώση της απαιτήσεως που υφίσταται στη Γερμανία περί καταβολής αποζημιώσεως χρήσεως, θα διστάσει να πραγματοποιήσει τις μελλοντικές αγορές του στο κράτος μέλος αυτό.
43In order to ensure free movement of goods and freedom to provide services, the conditions applied to consumers in relation to the purchase of goods and the receipt of services must be as uniform as possible, including the conditions relating to the ‘free of charge’ requirement attaching to the replacement of goods. Those conditions may be less favourable in Germany, because the seller is able to demand compensation for use, and that
42 — Υπό την έννοια αυτή, πρέπει να αναφερθεί η πέμπτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 1999/44 η οποία υπογραμμίζει ότι οι ελάχιστοι κοινοί κανόνες του δικαίου των καταναλωτών θα ενισχύσουν την εμπιστοσύνη των καταναλωτών οι οποίοι θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν καλύτερα τα πλεονεκτήματα της εσωτερικής αγοράς.
42 — On this point, I would refer to the fifth recital in the preamble to Directive 1999/44, according to which a common set of minimum rules of consumer law will strengthen consumer confidence and enable consumers to make the most of the internal market.
28, σημείο 16.
28, paragraph 16.
Με το Πράσινο Βιβλίο σχετικά με την επανεξέταση του κοινοτικού κεκτημένου για την προστασία των καταναλωτών [COM(2006) 744 τέλικό, σ.
In its Green Paper on the review of the consumer acquis (COM(2006) 744 final, p.
4], η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι «πρέπει να τονωθεί η εμπιστοσύνη των καταναλωτών στην εσωτερική αγορά μέσω της εξασφάλισης ενός υψηλού επιπέδου προστασίας σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση».
4), the Commission stated that ‘consumers’ confidence in the internal market must be stimulated by ensuring a high level of protection across the EU’.
44 — Βλ., π.χ., τις νομοθεσίες της Αυστρίας, της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Ιρλανδίας και της Σλοβενίας.
44 — See, for example, Austrian, French, Irish, Slovenian and Spanish law.
Βλ., στην Αυστρία, άρθρο 8, παράγραφος 3, του νόμου για την προστασία των καταναλωτών (Konsumentenschutzgesetz) καθώς και το άρθρο 932, παράγραφοι 1 έως 3, του αυστριακού Αστικού Κώδικα (Allgemeines Bürgerliches Gesetzbuch)·στην Ισπανία, άρθρα 4, παράγραφος 1, 5, παράγραφος 1, και 6, στοιχεία a και d, του νόμου 23/2003 για τις σχετικές με την πώληση καταναλωτικών προϊόντων εγγυήσεις (Ley 23/2003 de garantías en la venta de bienes de consumo)· στη Γαλλία, άρθρα L.211-9 και L.211-10 του Code de la consommation (κώδικα καταναλωτών)·στην Ιρλανδία, άρθρο 7, παράγραφοι 1, 3, 5 και 6 των κοινοτικών διατάξεων ως προς ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων των καταναλωτικών προϊόντων [European Communities (Certain Aspects of the Sale of Consumer Goods and Associated Guarantees) Regulations 2003], και στη Σλοβενία, άρθρο 37.c του νόμου για την προστασία των καταναλωτών (Zakon o varstvu potrošnikov). Οι πληροφορίες αυτές ελήφθησαν από ερευνητικό σχέδιο που διεξήχθη υπό τη διεύθυνση του Prof. Dr Hans Schulte-Nölke. Schulte-Nölke, H., EC Consumer Law Compendium, Université de Bielefeld, Bielefeld 2007.
For Austria, see Paragraph 8(3) of the Konsumentenschutzgesetz (Law on the protection of consumers) and Paragraph 932(1) to (3) of the Allgemeines Bürgerliches Gesetzbuch (General Civil Code); for France, Articles L.211-9 and L. 211-10 of the Code de la consommation (Law on consumers); for Ireland, regulations 7(1), (3), (5) and (6) of the European Communities (Certain Aspects of the Sale of Consumer Goods and Associated Guarantees) Regulations 2003; for Slovenia, Article 37(c) of the Zakon o varstvu potrošnikov (Law on consumer protection); and for Spain, Articles 4(1), 5(1) and 6(a) and (b) of the Ley 23/2003 de garantías en la venta de bienes de consumo (Law 23/2003 on guarantees in the sale of consumer goods).
43 — Με τη νομολογία του, το Δικαστήριο έχει επανειλημμένα τονίσει τη σημασία της παθητικής πλευράς της ελεύθερης κυκλοφορίας των προϊόντων και των υπηρεσιών.
43 — In its caselaw the Court has frequently mentioned the importance of the passive side of free movement of goods and freedom to provide services.
377, σκέψη 10), και της 11ης Σεπτεμβρίου 2007, C-318/05, Επιτροπή κατά Γερμανίας (Συλλογή 2007, σ. I-6957, σκέψη 65).
As regards passive freedom to provide services, see inter alia Joined Cases 286/82 and 26/83 Luisi and Carbone [1984] ECR 377, paragraph 10, and Case C-318/05 Commission v Germany [2007] ECR I-6957, paragraph 65.
Βλ., όσον αφορά την παθητική ελευθερία κυκλοφορίας εμπορευμάτων, π.χ., απόφαση της 7ης Μαρτίου 1990, C-362/88, GB-INNO-BM (Συλλογή 1990, σ. I-667).
As regards passive free movement of goods, see inter alia Case C-362/88 GB-INNO-BM [1990] ECR I-667.
Βλ., σε σχέση με την προβληματική αυτή, επίσης, Calliess, C., Ruffert, M., EUV/EGV. Das Verfassungsrecht der Europäischen Union mit Europäischer Grundrechtecharta.
On the same problem, see also J.C. Wichard, in C. Calliess and M. Ruffert (eds), EUV/EGV. Das Verfassungsrecht der Europäischen Union mit Europäischer Grundrechtecharta.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-404/06
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-404/06 the internal market is also apparent from the legal basis for the Directive, Article 95 EC.
1999/44, δηλαδή το άρθρο 95 ΕΚ, η οδηγία αυτή 45έχει ως σκοπό τη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς 46.
46 consider first the formal (external) features of that recital.
Πρώτον, πρέπει να τονιστεί η τυπική (εξωτερική) μορφή της διατάξεως αυτής 49.
49 It is clear from the concep-
Από την οικονομία της αιτιολογικής αυτής σκέψης προκύπτει σαφώς ότι αναφέρεται μόνο στην υπαναχώρηση από τη σύμβαση.
According to the caselaw and academic comment, Article 95 EC can provide a legal basis for a Community measure only if that measure is intended to improve the conditions for the establishment and functioning of the internal market and genuinely has that object, actually contributing to the elimination of obstacles to the free movement of goods or to the freedom to provide services, or to the removal of distortions of competition. 47Measures which harmonise those tual structure of this recital that it refers only to rescission of the contract.
Το γεγονός ότι η υπαναχώρηση από τη σύμβαση μνημονεύεται αποκλειστικά στη δεύτερη περίοδο της αιτιολογικής αυτής σκέψης δεν σημαίνει ότι η πρώτη και η δεύτερη περίοδος μπορούν να εξεταστούν χωριστά, αλλά ότι ολόκληρη η δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη πρέπει να γίνει δεκτή ως ένα συστηματικό σύνολο.
The fact that rescission of the contract is mentioned only in the second clause of the recital does not mean that the first and second clauses are to be considered separately: rather, the entire 15th recital is to be considered as a conceptual whole.
Κατά τον τρόπο αυτό, είναι πρόδηλον ότι η μειωμένη αποζημίωση που καταβάλλεται στον καταναλωτή επιτρέπεται μόνο σε περίπτωση υπαναχώρησης από τη σύμβαση.
If it is read in that way, it is obvious that the reimbursement payable to the consumer may be reduced only where the contract is rescinded.
Ακόμη και βάσει της συστηματικής ερμηνείας, δεν μπορεί να συναχθεί ότι η οδηγία 1999/44 επιτρέπει, βάσει της δέκατης
Nor can a contextual interpretation support the conclusion that, by virtue of the 15th recital in the preamble thereto, Direct- ive 1999/44 makes it permissible to claim compensation for use.
46 — Ο Reisenhuber (προπαρατεθέν στην υποσημείωση 38, σ.
46 — K. Reisenhuber (cited above, footnote 38), p.
261, σημείο 40) παρατηρεί ότι η νομική βάση μπορεί να υπαινίσσεται τον σκοπό της διατάξεως.
261, paragraph 40, also draws attention to the fact that the legal basis can indicate the provision’s purpose.
Ωστόσο, δεύτερον, στο πλαίσιο της συστηματικής ερμηνείας πρέπει να ληφθεί υπόψη η (εσωτερική) οικονομία του συνόλου της οδηγίας 1999/44, η οποία πρέπει να αποτελεί ένα συνεκτικό σύνολο εντός του οποίου δεν υφίστανται εσωτερικές αντιφάσεις 50.
Second, a contextual interpretation must have regard to the overall conceptual (internal) structure of Directive 1999/44, which must be assumed to form a coherent whole with no internal inconsistencies.
Εάν, βάσει της δέκατης πέμπτης αιτιολογικής σκέψης, γίνει δεκτή η αξίωση του πωλητή για αποζημίωση χρήσεως, αυτό θα είχε ως συνέπεια εσωτερικές αντιφάσεις μεταξύ της αιτιολογικής αυτής σκέψης και του άρθρου 3 της εν λόγω οδηγίας το οποίο επιτάσσει τη δωρεάν αντικατάσταση.
50If, on the basis of the 15th recital, the Direct- ive were construed as permitting the seller to claim compensation for use, that would mean that there is an internal inconsistency as between that recital and Article 3 of the Directive which provides that the delivery of
Βλ. στη θεωρία, επίσης, Calliess, C., Ruffert, M., προπαρατεθέν στην υποσημείωση 43, σ. 1702.
In the literature, see also J.C. Wichard (cited above, footnote 43), p. 1702.
49 — Βλ., ως προς το επιχείρημα σχετικά με το «εξωτερικό» σύστημα στη νομική θεωρία, π.χ., Larenz, Methodenlehre der Rechtswissenschaft, 6η έκδοση, Springer, Berlin, Heidelberg 1991, σ. 326.
49 — On arguments relating to the ‘external’ scheme, see by way of literature inter alia Larenz, Methodenlehre der Rechtswissenschaft, 6th edition, Springer, Berlin, Heidelberg, 1991, p. 326.
48 — Βλ. αποφάσεις της 4ης Οκτωβρίου 1991, C-70/88, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1991, σ.
50 — In the literature, the absence of inconsistencies as an argument of contextual interpretation is referred to by R. Alexy (cited above, footnote 36), p. 240.
QUELLE έχει, με την έννοια που της δίδει η Γερμανική Κυβέρνηση, το ισοδύναμό της σε διάταξη του κανονιστικού μέρους της οδηγίας 1999/44.
QUELLE replacement goods is to be free of charge. In addition, it should be pointed out that, if the 15th recital does indeed carry the meaning attributed to it by the German Government, its content is not reflected in the enacting terms of Directive 1999/44.
ο κοινοτικός νομοθέτης θέλησε αναμφισβήτητα να απαιτήσει τη δωρεάν αντικατάσταση του προϊόντος, και όχι μόνον τη δωρεάν επισκευή και ότι δεν ακολούθησε, συναφώς, το αρχικό κείμενο της προτάσεως της Επιτροπής.
evidence for the fact that the Community legislature clearly intended to provide that not only repair but also replacement of goods should be free of charge, and that it therefore did not follow the original wording used in the Commission’s proposal.
Ανάλογο συμπέρασμα συνάγεται όσον αφορά το ανακοινωθέν τύπου της επιτροπής συνδιαλλαγής 54, το οποίο επικαλείται η Γερμανική Κυβέρνηση και το οποίο αποδεικνύει, κατ’ αυτήν, ότι η λέξη «δωρεάν» περιορίζεται στα έξοδα επισκευής, ιδίως δε στα έξοδα αποστολής του προϊόντος, στο εργατικό κόστος και στο κόστος των υλικών.
A corresponding conclusion may also be drawn from the press release prepared by the Conciliation Committee, 54 on which the German Government relies and which is said to prove that the expression ‘free of charge’ covers only the costs of repair, in particular the cost of postage, labour and materials.
Η διατύπωση της οδηγίας 1999/44 είναι διαφορετική από τη διατύπωση του ανακοινωθέντος, γεγονός που αποδεικνύει εκ νέου ότι η οδηγία 1999/44 θέλησε αναμφισβήτητα να εισαγάγει τη δωρεάν αντικατάσταση του προϊόντος 55.
The wording of Directive 1999/44 differs from the wording of that press release, which is further proof of the fact that Directive 1999/44 was clearly intended to provide that the replacement of goods is to be free of charge. 55
Το γεγονός ότι η διατύπωση της οδηγίας 1999/44 «είτε τη δωρεάν επισκευή του προϊόντος […], είτε την αντικατάστασή του» 51
The fact that the wording used in the Commission’s last proposal — ‘to repair the goods free of charge … or to replace the goods’ 51 — was changed in Direct- ive 1999/44 to ‘to repair the goods or … to replace them, in either case free of charge’ 52
Στην τροποποίηση της διατυπώσεως διακρίνω ένα πρόσθετο στοιχείο που αποδεικνύει ότι
It should also be emphasised that even if a historical interpretation is thought to point to the result suggested by the German Government, that method of interpretation is not sufficient in itself and cannot be is in any event an argument in favour of the view that the replacement of goods must also be free of charge in every respect. 53I regard that change of wording as additional
54 — Επιτροπή συνδιαλλαγής Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου-Συμβουλίου, Συμφωνία για τις εφαρμοστέες στα καταναλωτικά προϊόντα εγγυήσεις, Βρυξέλλες, 18 Μαρτίου 1999, έγγραφο C/99/77.
54 — Conciliation Committee of the European Parliament and the Council, Joint text on guarantees for consumer goods, Brussels, 18 March 1999, C/99/77.
51 — Άρθρο 3, παράγραφος 4, της τροποποιημένης προτάσεως για την οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την πώληση και τις εγγυήσεις των καταναλωτικών προϊόντων [COM(1998) 217 τελικό — 96/0161(COD)], ΕΕ C 148, σ. 12].
51 — Article 3(4) of the amended proposal for a European Parliament and Council directive on the sale of consumer goods and associated guarantees (COM(1998) 217 final — COD 96/0161, OJ 1998 C 148, p. 12).
52 — Η υπογράμμιση δική μου.
52 — Emphasis added.
53 — Απόφαση της 1ης Ιουνίου 1961, 15/60, Simon κατά Δικαστηρίου (Συλλογή τόμος 1954-1964, σ.
53 — See Case 15/60 Simon v Court of Justice [1961] ECR 115, in which the Court held that in the absence of evidence to the contrary any difference between the wording of a proposal for a provision and its final version involves a difference in meaning. In the literature, see C. Baldus, ‘Historische und vergleichende Auslegung im Gemeinschaftsprivatrecht — Zur Konkretisierung der geringfügigen Vertragswidrigkeit’, in C. Baldus and P.-C. Müller-Graff (eds), Die Generalklausel im Europäischen Privatrecht, Sellier.
56 να είναι καθοριστικό
56 decisive, because it plays only a subsidiary role in the interpretation of Community law.
Το νομικό περιεχόμενο νηση, φρονώ ότι δεν είναι δυνατό να εφαρμοστεί στην προβληματική του αιτήματος περί καταβολής αποζημιώσεως χρήσεως.
57 The true meaning of rules of Commu- cannot be invoked in the context of the problem of entitlement to compensation for use.
Στο πλαίσιο των προτάσεών μου, πρέπει να απαντήσω σε δύο ακόμη επιχειρήματα που προέβαλε η Γερμανική Κυβέρνηση.
Two further arguments put forward by the German Government remain to be considered in this Opinion.
Το πρώτο αφορά την υπόθεση Schulte, το δεύτερο το ζήτημα αν ο καταναλωτής καθίσταται αδικαιολόγητα πλουσιότερος με την αντικατάσταση του προϊόντος.
The first relates to the case of Schulte, and the second to the question whether the consumer is unjustifiably enriched by the exchange of the goods.
56 — Βλ. προτάσεις της γενικής εισαγγελέα Kokott στην υπόδεση Robins κ.λπ., προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 55, σημεία 80 και 81, και της 7ης Σεπτεμβρίου 2006, C-284/04, T-Mobile Austria κ.λπ. (απόφαση της 26ης Ιουνίου 2007, Συλλογή 2007, σ. I-5189) σημείο 88.
56 — See the Opinion of Advocate General Kokott in Case C-284/04 T-Mobile Austriaand Others [2007] ECR I-5189, point 88, and in Robins and Others (cited above, footnote 55), points 80 and 81.
Αφενός, η υπόθεση Schulte αφορά την προστασία των καταναλωτών σε περίπτωση υπαναχώρησης από τη σύμβαση, η οποία είναι αξίωση που έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά από την αξίωση αντικατάστασης του προϊόντος.
In the first place, Schulte concerned the protection of consumers in situations where the contract is rescinded, that is to say, rights wholly distinct from the replacement of goods.
Συναφώς, πρέπει επίσης να υπογραμμίσω ότι, στην υπόθεση Schulte, δεν επρόκειτο για λύση της σύμβασης λόγω ελαττωματικού προϊόντος, όπως είναι η περίπτωση που ρυθμίζει το άρθρο 3, παράγραφος 5, της οδηγίας 1999/44, αλλά για συμβατική υπαναχώρηση.
In addition, Schulte did not concern rescission of the contract on account of a lack of conformity in the goods purchased — as is provided for in Article 3(5) of Direct- ive 1999/44 — but cancellation of a loan agreement.