natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η παράθεση των αιτιάσεων είναι σύμφωνη με την επιταγή αυτή, καθόσον περιλαμβάνει, έστω και συνοπτικά, αλλά με σαφήνεια, τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά επί των οποίων στηρίζεται η Επιτροπή (η Επιτροπή παραπέμπει στην απόφαση του Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 1970, 41/69, ACF Chemiefarma κατά Επιτροπής, Συλλογή τόμος 1969-1971, σ. 397, σκέψεις 26 και 94, και στην απόφαση Atlantic Container Line κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 70 ανωτέρω, σκέψεις 138, 191 επ.).
The account of the objections satisfied that requirement since it sets out, albeit succinctly, but clearly, the essential facts on which the Commission relies (the Commission refers to Case 41/69 ACF Chemiefarma v Commission [1970] ECR 661, paragraphs 26 and 94, and to Atlantic Container Line and Others v Commission, paragraph 70 above, paragraphs 138 and 191 et seq.).
Κατά την Επιτροπή, εν προκειμένω, η ανακοίνωση αιτιάσεων περιελάμβανε ήδη μια περιγραφή των νομικών και πραγματικών περιστατικών που λαμβάνει υπόψη η Απόφαση για τον υπολογισμό του προστίμου.
In the present case, the statement of objections already contained a description of the circumstances of law and of fact taken into account in the Decision for the purposes of the calculation of the fine.
Έτσι, στο σημείο 296 της ανακοινώσεως αιτιάσεων, η Επιτροπή εξέθεσε ότι έλαβε υπόψη ιδίως «τον ρόλο κάθε μετέχουσας στη σύμπραξη επιχειρήσεως, ειδικότερα τον ηγετικό ρόλο ορισμένων επιχειρήσεων».
Thus, at paragraph 295 of the statement of objections, the Commission stated that it would take account, in particular, of ‘the role played by each participant, in particular the leading role played by some companies’.
Στο σημείο 60 της ανακοινώσεως αιτιάσεων προσάπτεται ρητά στη Hoechst ότι είχε «ηγετικό ρόλο» από κοινού με την Daicel κατά τις κοινές συσκέψεις (η Επιτροπή παραπέμπει επίσης στο σημείο 64 της ανακοινώσεως αιτιάσεων).
At paragraph 60 of the statement of objections, Hoechst is expressly criticised for having been a ‘leader’ of joint meetings together with Daicel (the Commission also refers to paragraph 64 of the statement of objections).
Στο σημείο 282 της ανακοινώσεως αιτιάσεων η Hoechst παρουσιάζεται ως ένα από τα «κυριότερα μέλη» της συμπράξεως.
At paragraph 282 of the statement of objections, Hoechst is presented as one of the ‘main actors’ in the cartel.
Επιπλέον, η Hoechst είχε ενημερωθεί για όλα τα πραγματικά περιστατικά που δικαιολογούσαν τον ηγετικό ρόλο της στη σύμπραξη εκ των προτέρων, μέσω της ανακοινώσεως αιτιάσεων (ιδίως με τα σημεία 60, 77, 79, 94, 166, 178, 179, 210 επ. και 282 της ανακοινώσεως αιτιάσεων).
Furthermore, Hoechst was given advance notice of all the facts on the basis of which it was characterised as a leader of the cartel, by means of the statement of objections (in particular paragraphs 60, 77, 79, 94, 166, 178, 179, 210 et seq. and 282 of the statement of objections).
Η Επιτροπή επικαλείται επίσης τις αιτιολογικές σκέψεις 347 έως 367 της Αποφάσεως, με παραπομπή στις αιτιολογικές σκέψεις 92 έως 95 αυτής.
The Commission also refers to recitals 347 to 367 to the Decision, where there is a reference to recitals 92 to 95.
Η Επιτροπή συνάγει εξ αυτού ότι η Hoechst είχε τη δυνατότητα να λάβει θέση επί της αιτιάσεως που στηρίζεται στον ηγετικό ρόλο της πριν από την έκδοση της Αποφάσεως, πράγμα το οποίο έπραξε εξάλλου τόσο με την απάντησή της στην ανακοίνωση αιτιάσεων όσο και κατά την ακρόαση.
The Commission concludes that Hoechst had the opportunity before the Decision was adopted to express its views on the objection relating to its role as leader, and did so, moreover, both in its response to the statement of objections and at the hearing.
Το ότι η Hoechst δεν δέχθηκε την αιτίαση αυτή και επιδίωξε να την αντικρούσει με την απάντησή της στην ανακοίνωση αιτιάσεων ουδόλως επηρεάζει το γεγονός ότι η εν λόγω αιτίαση της είχε όντως απευθυνθεί.
The fact that Hoechst did not agree with that objection and that it sought to refute it in its response to the statement of objections does not alter the fact that the objection was levelled against it.
215, σκέψη 9, και της 2ας Οκτωβρίου 2003, C-176/99 P, Arbed κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. I-10687, σκέψη 19· απόφαση Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied και Technische Unie κατά Επιτροπής, σκέψη 216 ανωτέρω, σκέψη 32).
It must be borne in mind that respect for the rights of the defence in any proceedings which might lead to the imposition of penalties, notably fines or periodic penalties, constitutes a fundamental principle of Community law, which must be observed, even in the context of administrative proceedings (Case 85/76 Hoffmann-Laroche v Commission [1979] ECR 461, paragraph 9; Case C-176/99 P Arbed v Commission [2003] ECR I-10687, paragraph 19; and Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied and Technische Unie v Commission, paragraph 216 above, paragraph 32).
Η ανωτέρω αρχή επιβάλλει ιδίως την υποχρέωση να περιλαμβάνει η ανακοίνωση αιτιάσεων που απευθύνει η Επιτροπή σε επιχείρηση, στην οποία προτίθεται να επιβάλει κύρωση λόγω παραβάσεως των κανόνων περί ανταγωνισμού, τα ουσιώδη στοιχεία σε βάρος της εν λόγω επιχειρήσεως, όπως τα προσαπτόμενα πραγματικά περιστατικά, ο χαρακτηρισμός που τους αποδίδεται και τα αποδεικτικά στοιχεία επί των οποίων στηρίζεται η Επιτροπή, ώστε η επιχείρηση αυτή να είναι σε θέση να προβάλει λυσιτελώς τα επιχειρήματά της στο πλαίσιο της κινηθείσας κατ’ αυτής διοικητικής διαδικασίας (βλ. απόφαση Arbed κατά Επιτροπής, σκέψη 420 ανωτέρω, σκέψη 20 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
That principle requires, in particular, that the statement of objections which the Commission sends to an undertaking on which it envisages imposing a penalty for an infringement of the competition rules contain the essential elements used against it, such as the facts, the characterisation of those facts and the evidence on which the Commission relies, so that the undertaking may submit its arguments effectively in the administrative procedure brought against it (see Arbed v Commission, paragraph 420 above, paragraph 20 and the caselaw cited).
Όσον αφορά ειδικότερα τον υπολογισμό των προστίμων, η Επιτροπή εκπληρώνει την υποχρέωση σεβασμού του δικαιώματος ακροάσεως των επιχειρήσεων όταν αναφέρει ρητώς, με την ανακοίνωση αιτιάσεων, ότι θα εξετάσει κατά πόσον πρέπει να επιβληθούν πρόστιμα στις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις και εκθέτει τα κύρια πραγματικά και νομικά στοιχεία που μπορούν να οδηγήσουν στην επιβολή προστίμου, όπως η βαρύτητα και η διάρκεια της υποτιθεμένης παραβάσεως και το γεγονός ότι διαπράχθηκε «εκ προθέσεως ή εξ αμελείας».
As regards, more particularly, the calculation of the fines, the Commission fulfils its obligation to respect the undertakings’ right to be heard provided that it indicates expressly in the statement of objections that it is going to consider whether it is appropriate to impose fines on the undertakings concerned and provided that it sets out the main elements of fact and of law which might entail a fine, such as the gravity and duration of the alleged infringement and the fact that the infringement was committed ‘deliberately or negligently’.
II-1705, σκέψη 199 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία, και της 15ης Ιουνίου 2005, Tokai Carbon κατά Επιτροπής, σκέψη 118 ανωτέρω, σκέψη 139· βλ. επίσης, επ’ αυτού, απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Ιουνίου 1983, 100/80 έως 103/80, Musique diffusion française κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1983, σ. 1825, σκέψη 21).
In doing so, the Commission provides the undertakings concerned with the necessary material to defend themselves not only against a finding of infringement but also against the imposition of a fine (Dansk Rørindustri and Others v Commission, paragraph 344 above, paragraph 428; see also Case T-23/99 LR AF 1998 v Commission [2002] ECR II-1705, paragraph 199 and the caselaw cited; judgment of 15 June 2005 in Tokai Carbon v Commission, paragraph 118 above, paragraph 139; see also, to that effect, Joined Cases 100/80 to 103/80 Musique Diffusion française and Others v Commission [1983] ECR 1825, paragraph 21).
Πρέπει επίσης να υπομνησθεί ότι ο ρόλος του «επικεφαλής» που έχουν μία ή περισσότερες επιχειρήσεις στο πλαίσιο μιας συμπράξεως πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό του ποσού του προστίμου, καθόσον, λόγω αυτού, οι επιχειρήσεις που είχαν τέτοιο ρόλο πρέπει να έχουν ιδιαίτερη ευθύνη σε σχέση με τις λοιπές επιχειρήσεις (αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 29ης Απριλίου 2004, Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 165 ανωτέρω, σκέψη 301, και BASF κατά Επιτροπής, σκέψη 120 ανωτέρω, σκέψη 281· βλ. επίσης, επ’ αυτού, απόφαση του Πρωτοδικείου της 14ης Μαΐου 1998, T-347/94, Mayr-Melnhof κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II-1751, σκέψη 291).
It must also be borne in mind that the role of ‘leader’ played by one or more undertakings in a cartel must be taken into account for the purposes of calculating the fine, since the undertakings which have played such a role must for that reason bear particular responsibility by comparison with the other undertakings (judgment of 29 April 2004 in Tokai Carbon and Others v Commission, paragraph 165 above, paragraph 301, and BASF v Commission, paragraph 120 above, paragraph 281; see also, to that effect, Case T-347/94 Mayr-Melnhof v Commission [1998] ECR II-1751, paragraph 291).
Σύμφωνα με τις αρχές αυτές, το σημείο 2 των κατευθυντήριων γραμμών, με τον τίτλο «Επιβαρυντικές περιστάσεις», παραθέτει έναν μη εξαντλητικό κατάλογο των περιστάσεων που μπορούν να δικαιολογήσουν προσαύξηση του βασικού ποσού του προστίμου και περιλαμβάνει, ιδίως, το ενδεχόμενο η επιχείρηση να «έχει πρωτοστατήσει στην παράβαση» (τρίτη περίπτωση).
In accordance with those principles, Section 2 of the Guidelines establishes, under the heading ‘Aggravating circumstances’, a non-exhaustive list of circumstances which may justify an increase in the basic amount of the fine, including, inter alia, the ‘role of leader in, or instigator of the infringement’ (third indent).
Στο πλαίσιο αυτό, η οικεία επιχείρηση, για να θεωρηθεί ότι έχει ηγετικό ρόλο, πρέπει να έχει αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες στο πλαίσιο της λειτουργίας της συμπράξεως (βλ., επ’ αυτού, απόφαση BASF κατά Επιτροπής, σκέψη 120 ανωτέρω, σκέψη 374).
In that context, in order to be characterised as a leader, the undertaking in question must have represented a significant driving force in the cartel (see, to that effect, BASF v Commission, paragraph 120 above, paragraph 374).
Εν προκειμένω, πρώτον, πρέπει να σημειωθεί ότι, ακόμα και αν όλα τα πραγματικά στοιχεία που δέχθηκε η Επιτροπή με την Απόφαση για να στηρίξει την αιτίαση σχετικά με τον ηγετικό ρόλο υπήρχαν στην ανακοίνωση αιτιάσεων, τα στοιχεία αυτά επαναλαμβάνονταν σε διάφορα σημεία της εν λόγω ανακοινώσεως αιτιάσεων, χωρίς να υφίσταται κάποιος δεσμός μεταξύ τους και χωρίς η Επιτροπή να έχει προβεί σε οποιονδήποτε χαρακτηρισμό τους.
In the present case, first, it must be observed that, although all the elements of fact on which the Commission relied in the Decision to substantiate the objection that the applicant was a leader of the cartel were already to be found in the statement of objections, they were set out at various points in that statement of objections, without any link being established between them and without being characterised in any particular way by the Commission.
Μόνο στο στάδιο της Αποφάσεως τα στοιχεία αυτά αποτέλεσαν ένα σύνολο και ανέκυψε σαφώς η αιτίαση του ηγετικού ρόλου σε βάρος της Hoechst.
It was only at the stage of the Decision that those elements were brought together in a single part and that the objection that Hoechst was a leader was clearly apparent.
Ειδικότερα, μόνο το σημείο 60 της ανακοινώσεως αιτιάσεων, μεταξύ των σημείων τα οποία επικαλείται η Επιτροπή προς στήριξη της άμυνάς της, χρησιμοποιεί τον όρο «πρωτοστάτης» ή «ηγετικός ρόλος» («leader» στο αγγλικό κείμενο και «führende Rolle» στο γερμανικό κείμενο της εν λόγω ανακοινώσεως) έναντι της Hoechst.
More specifically, only paragraph 60 of the statement of objections, among the paragraphs on which the Commission relies in support of its defence, uses the word ‘leader’ (‘führende Rolle’ in the German version of the statement of objections) with respect to Hoechst.
Εντούτοις, η σχετική φράση, στο σύνολό της, έχει ως εξής: «η Hoechst είχε, μαζί με την Daicel, ηγετικό ρόλο (ή ρόλο πρωτοστάτη) στις κοινές συσκέψεις που πραγματοποιούνταν με τους τέσσερις Ιάπωνες παραγωγούς».
However, the sentence concerned, as a whole, reads as follows: ‘Hoechst was a leader … of the joint meetings held with the four Japanese producers, together with Daicel’.
Μια αντίστοιχη φράση περιλαμβανόταν στο σημείο 64 της απευθυνόμενης στην Daicel ανακοινώσεως αιτιάσεων («[Η Daicel] […] είχε ηγετικό ρόλο στις κοινές συσκέψεις με τη Hoechst»).
A similar sentence was set out at paragraph 64 of the statement of objections, concerning Daicel (‘[Daicel] … was a leader of the joint meetings, along with Hoechst’).
Εντούτοις, η προαναφερθείσα φράση που περιλαμβάνεται στο σημείο 60 της ανακοινώσεως αιτιάσεων μπορεί να σημαίνει ότι η Hoechst είχε ιδιαίτερο ρόλο στη διεξαγωγή των κοινών συσκέψεων —όπως προκύπτει κατά τα λοιπά από τα άλλα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο ίδιο σημείο και αφορούν την οργάνωση των εν λόγω συσκέψεων— χωρίς ωστόσο να αφήνει να εννοηθεί σαφώς ότι η Hoechst είχε «ηγετικό ρόλο στην παράβαση», υπό την έννοια των κατευθυντήριων γραμμών.
However, the abovementioned sentence at paragraph 60 of the statement of objections may mean that Hoechst had had a particular role in arranging the joint meetings — as is demonstrated, moreover, by the other matters set out at the same paragraph, which deal with the actual organisation of those meetings — without giving the clear impression that Hoechst was a ‘leader of the infringement’ for the purposes of the Guidelines.
Η ερμηνεία αυτή εξάλλου επιρρωννύεται από το γεγονός ότι η Επιτροπή μετέβαλε τη σχετική διατύπωση στο πλαίσιο της Αποφάσεως.
That interpretation is borne out, furthermore, by the fact that the Commission changed the terminology used in the Decision.
Έτσι, με την αιτιολογική σκέψη 92 της Αποφάσεως η Επιτροπή δέχθηκε τα εξής: «Μαζί με την Daicel, η Hoechst ήταν επιφορτισμένη να καθορίζει και να διευθύνει τις κοινές συσκέψεις».
Thus, at recital 92 to the Decision the Commission states: ‘Along with Daicel, Hoechst was in charge of scheduling and chairing the joint meetings’.
Η ίδια τροποποίηση επήλθε και έναντι της Daicel, καθόσον η Επιτροπή ανέφερε με την Απόφαση: «Μαζί με τη Hoechst, η Daicel ήταν επιφορτισμένη να καθορίζει και να διευθύνει τις κοινές συσκέψεις» (αιτιολογική σκέψη 89).
The same change was made with respect to Daicel; the Commission states in the Decision: ‘Along with Hoechst, [Daicel] was in charge of scheduling and chairing the joint meetings’ (recital 89).
Επιπλέον, ενώ με την Απόφαση η Επιτροπή εκθέτει ότι η Hoechst, μαζί με την Daicel, ήταν επιφορτισμένη «να καθορίζει» τις κοινές συσκέψεις, στην ανακοίνωση αιτιάσεων το καθήκον αυτό φαινόταν ότι είχε ανατεθεί αποκλειστικά στην Daicel, όπως προκύπτει από το σημείο 64 της εν λόγω ανακοινώσεως που έχει ως ακολούθως: «[Η Daicel] διοργάνωνε τις προπαρασκευαστικές συσκέψεις, ήταν επιφορτισμένη να καθορίζει τις κοινές συσκέψεις και είχε ηγετικό ρόλο στις κοινές συσκέψεις, μαζί με τη Hoechst».
In addition, although the Commission states in the Decision that Hoechst, along with Daicel, was in charge of ‘scheduling’ the joint meetings, in the statement of objections that role seemed to be attributed solely to Daicel, as may be seen from paragraph 64 of the statement of objections, which reads: ‘[Daicel] organised the pre-meetings, it was in charge of scheduling the joint meetings and was a leader of the joint meetings, along with Hoechst’.
Δεύτερον, όσον αφορά το γεγονός που παρατίθεται στο σημείο 77 της ανακοινώσεως αιτιάσεων ότι η Hoechst ήταν «κανονικά» η πρώτη που ανήγγειλε τη νέα τιμή στην Ευρώπη, ακολουθούμενη από τους Ιάπωνες παραγωγούς, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι απλώς και μόνον το γεγονός ότι κάποιο μέλος μιας συμπράξεως ήταν το πρώτο το οποίο ανήγγειλε μια νέα τιμή ή μια αύξηση τιμών δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ένδειξη περί του ηγετικού ρόλου στη σύμπραξη όταν από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως προκύπτει ότι επίμαχη τιμή ή αύξηση καθορίστηκε εκ των προτέρων κατόπιν κοινής συμφωνίας με τα άλλα μέλη της συμπράξεως και όταν τα ως άνω μέλη έχουν επίσης αποφασίσει ποιο από αυτά θα προβεί πρώτο στη σχετική ανακοίνωση, δεδομένου ότι μια τέτοια ανάθεση αποκαλύπτει ότι το γεγονός ότι ένα μέλος της συμπράξεως ανακοινώνει πρώτο μια τιμή ή αύξηση τιμών αποτελεί απλώς πράξη αυστηρής τηρήσεως ενός προκαθορισμένου διά κοινής βουλήσεως σχεδίου και όχι μια αυθόρμητη πρωτοβουλία που δίδει μια περαιτέρω ώθηση στη σύμπραξη (απόφαση BASF κατά Επιτροπής, σκέψη 120 ανωτέρω, σκέψη 427).
Second, as regards the fact, stated at paragraph 77 of the statement of objections, that Hoechst was ‘usually’ the first to announce the new price in Europe, followed by the Japanese producers, it must be emphasised that the mere fact that a member of a cartel was the first to announce a new price or a price increase cannot be regarded as indicating that it had the role of leader of the cartel when the circumstances of the case show that the price or price increase in question was previously fixed by joint agreement with the other members of the cartel and when those other members also decided which of them would be first to make the announcement, such a designation showing that the fact of being first to announce the price or price increase is merely an act of strict observance of a plan predefined by common intention and not a spontaneous initiative giving an impetus to the cartel (BASF v Commission, paragraph 120 above, paragraph 427).
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από τα σημεία 150, 158 και 190 της ανακοινώσεως αιτιάσεων, τα μέλη της συμπράξεως είχαν προγραμματίσει ορισμένες ανακοινώσεις τιμών και προέβλεψαν, ενδεχομένως, ποια επιχείρηση θα
In this case, as shown at paragraphs 150, 158 and 190 of the statement of objections, certain price announcements were scheduled by the members of the cartel, who decided which undertaking would be the first to make them. Paragraph 77 of the statement of objections therefore does not
HOECHST κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ προέβαινε πρώτη στη σχετική ανακοίνωση.
HOECHST v COMMISSION permit the clear conclusion, in the light of the other elements in that document, that the price announcements made by Hoechst corresponded to a spontaneous initiative giving impetus to the cartel.
Τρίτον, όσον αφορά το γεγονός, που παρατίθεται στο σημείο 94 της ανακοινώσεως αιτιάσεων, ότι η Daicel και η Hoechst προέβαιναν σε συμφωνίες σχετικά με το πρόγραμμα των κοινών συσκέψεων, διαπιστώνεται, όπως προκύπτει από το σημείο 207 της ανακοινώσεως αιτιάσεων, ότι οι Ιάπωνες παραγωγοί συνέτασσαν αρχικά τα προγράμματα των κοινών συσκέψεων, κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών συσκέψεων, και, στη συνέχεια, τα πρότειναν στη Hoechst.
Third, as regards the fact, described at paragraph 94 of the statement of objections, that Daicel and Hoechst agreed on the agenda for the joint meetings, it must be noted, as shown by paragraph 207 of the statement of objections, that the agenda for the joint meetings were first of all prepared by the Japanese producers during the preparatory meetings and then proposed to Hoechst.
Όπως προκύπτει από το σημείο 204 της ανακοινώσεως αιτιάσεων, οι ως άνω προπαρασκευαστικές συσκέψεις παρείχαν επίσης τη δυνατότητα στους Ιάπωνες παραγωγούς, να καταλήξουν σε συμφωνία επί των τιμών-στόχων και επί των ποσοστώσεων όγκων πωλήσεων, που προτείνονταν στη συνέχεια στη Hoechst.
Those preparatory meetings also enabled the Japanese producers, as may be seen from paragraph 204 of the statement of objections, to agree upon the target prices and volume allocations, which were then proposed to Hoechst.
Τέταρτον, όσον αφορά το γεγονός, που διαπιστώνεται στο σημείο 166 της ανακοινώσεως αιτιάσεων, ότι η Hoechst, ως μέλος της CIPEC, είχε πρόσβαση στα σχετικά με τις ιαπωνικές εξαγωγές στατιστικά στοιχεία, ενώ οι Ιάπωνες παραγωγοί δεν μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στα επίσημα γερμανικά στατιστικά στοιχεία, δεν μπορεί να θεωρηθεί καθαυτό ότι σημαίνει ότι η Hoechst είχε καθοδηγητικό ρόλο στη σύμπραξη.
Fourth, the fact, set out at paragraph 166 of the statement of objections, that Hoechst, as a member of CIPEC, had access to the Japanese export statistics, whereas the Japanese producers could not have access to the official German statistics, cannot be interpreted as meaning in itself that Hoechst represented a driving force for the cartel.
Πέμπτον, όσον αφορά τις διμερείς επαφές της Hoechst με τους Ιάπωνες παραγωγούς, περί των οποίων γίνεται λόγος στα σημεία 210 και 211 της ανακοινώσεως αιτιάσεων, πρέπει να σημειωθεί ότι, ακόμα και αν οι εν λόγω επαφές πραγματοποιούνταν σε μεγάλο βαθμό με την Daicel, η Hoechst διατηρούσε επίσης σχέσεις με την Ueno και τη Nippon Synthetic, όπως σημειώνει το σημείο 211 της ανακοινώσεως αιτιάσεων.
Fifth, concerning the bilateral meetings between Hoechst and the Japanese producers referred to at paragraphs 210 and 211 of the statement of objections, it must be observed that even if those contacts were to a large extent with Daicel, Hoechst also maintained relations with Ueno and Nippon Synthetic, as stated at paragraph 211 of the statement of objections.
Όσον αφορά τις άλλες διμερείς επαφές περί των οποίων γίνεται λόγος στα σημεία 212 επ. της ανακοινώσεως αιτιάσεων, διαπιστώνεται ότι, όπως προκύπτει ιδίως από τα σημεία 219 και 220 της εν λόγω ανακοινώσεως, ορισμένες από τις επαφές αυτές προέκυπταν από τη βούληση του συνόλου των μελών της συμπράξεως, ή και μόνον των Ιαπώνων παραγωγών.
As regards the other bilateral contacts referred to at paragraph 212 et seq. of the statement of objections, it must be held that, as stated in particular at paragraphs 219 and 220 of the statement of objections, certain of those contacts were the result of the intention of all the members of the cartel, or indeed of the Japanese producers alone.
Έκτον, όσον αφορά τη φράση που περιλαμβάνεται στο σημείο 282 της ανακοινώσεως αιτιάσεων, την οποία επικαλείται η Επιτροπή, ότι η Hoechst ήταν ένα από τα κύρια μέλη της συμπράξεως, πρέπει να εξεταστεί σε συσχέτιση με το γενικό πλαίσιο στο οποίο αυτή εντάσσεται.
Sixth, as regards the sentence set out at paragraph 282 of the statement of objections, and highlighted by the Commission, namely that Hoechst was one of the main players in the cartel, it must be placed in its context.
Πράγματι, με τα σημεία 281 επ. της ανακοινώσεως
Paragraph 21 et seq. of the statement of objections is clearly intended to specify the extent of the responsibilities of
ΑΠΟΦΑΣΗ της 18.6.2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ T-410/03 επιδιωκόταν, προφανώς, να διευκρινιστεί η έκταση των ευθυνών της Hoechst, αφενός, και της Nutrinova, αφετέρου, καθόσον η τελευταία αυτή επιχείρηση ανέλαβε το σκέλος δραστηριοτήτων στον τομέα των σορβικών αλάτων της Hoechst από τον Σεπτέμβριο του 1997.
Hoechst and those of Nutrinova, in so far as Nutrinova took over Hoechst’s sorbates business from September 1997.
Η ως άνω εν πάση περιπτώσει επαρκώς σαφής φράση δεν μπορούσε να σημαίνει ότι η Επιτροπή απέδιδε οποιονδήποτε ηγετικό ρόλο στη Hoechst.
That sentence could not be taken, in any event in a sufficiently precise manner, as delimiting any role as leader played by Hoechst.
Ασφαλώς, ορισμένα πραγματικά στοιχεία που περιέχονται στην ανακοίνωση αιτιάσεων, ιδίως στα σημεία 79 (πρόταση να καθοριστεί μια διαφορά τιμής μεταξύ σορβικού οξέως και σορβικού καλίου), 178 (πρόταση να αυξηθεί η ποσόστωση όγκου πωλήσεων της Hoechst) και 179 (πρόταση να ανατεθούν τα στοιχεία των πωλήσεων των Ιαπώνων παραγωγών σε μια ουδέτερη οργάνωση) αποτελούν ενδείξεις ευκαιριακών πρωτοβουλιών της Hoechst.
Admittedly, certain factual elements set out in the statement of objections, notably at paragraphs 79 (a proposal to establish a price difference between sorbic acid and potassium sorbates), 178 (a proposal to increase Hoechst’s volume quota) and 179 (a proposal to provide the Japanese producers’ sales figures to a neutral organisation), reflect occasional initiatives on Hoechst’s part.