natgillin/translations-raw huggingface dataset:
του πλοιάρχου της 16ης Οκτωβρίου 1997 σχετικά με τις πραγματοποιηθείσες εργασίες προερχόταν από πρόσωπο που ανήκει στη σφαίρα επιρροής της προσφεύγουσας της κύριας δίκης, δεν μπορούσε να κάνει το ίδιο όσον αφορά την προσυπογραφή της δηλώσεως αυτής από τον προϊστάμενο των μεθοριακών κτηνιάτρων του Koper ή τη γνωμοδότηση των διακανονιστών αβαριών Kähler & Prinz της 22ας Σεπτεμβρίου 1998. Πρέπει δε να θεωρηθεί ότι η γερμανική διοικητική αρχή αντέστρεψε το βάρος αποδείξεως, λαμβανομένου υπόψη ότι, κατά ισόρροπη αξιολόγηση της κατανομής του βάρους αποδείξεως, όφειλε να αποδείξει μόνον «περιστάσεις οι οποίες, συνολικώς θεωρούμενες, συνηγορούν με σοβαρή πιθανολόγηση υπέρ του ότι δεν έχει τηρηθεί η οδηγία όσον αφορά την προστασία των ζώων κατά τη διάρκεια της μεταφοράς». Πράγματι, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι το γεγονός ότι η γερμανική διοικητική αρχή θεώρησε κρίσιμη μόνον την επιθεώρηση της 18ης και 19ης Φεβρουαρίου και όχι τα λοιπά προαναφερθέντα στοιχεία δεν αποτελεί πρόσφορη συνολική εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών. 35.
7 the vessel concerning the work carried out emanated from a person within the sphere of influence of the applicant in the main proceedings, it could not take the same approach regarding countersignature of that statement by the chief frontier veterinarian at Koper and the expert’s report by the Kähler & Prinz average adjuster dated 22 September 1998. And it must be concluded that it did follow that course if it is borne in mind that, according to a balanced assessment of how the burden of proof should be shared, the German administrative authority was only under a duty to prove circumstances which, viewed as a whole, ‘indicate a material probability that the directive on the protection of animals during transport has not been complied with’. It must indeed be concluded that the fact of attaching importance to the inspection of 18 and 19 February 1997 and not to the other elements referred to above does not reflect a proper overall assessment of the circumstances. 35.
Πράγματι, δεν είναι δυνατόν να παραβλεφθεί ότι με τη διάταξη αυτή ο κοινοτικός νομοθέτης εφάρμοσε μια πολύ συγκεκριμένη αρχή η οποία αποτελεί μέρος της παραδόσεως των ευρωπαϊκών κρατών και ασφαλώς αναπόσπαστο μέρος της κοινοτικής έννομης τάξεως: της αρχής που έχει κατ’ επανάληψη διακηρύξει το Δικαστήριο ότι μια κύρωση η οποία πλήττει τα δικαιώματα ή τις ελευθερίες των φυσικών και νομικών προσώπων μπορεί να επιβληθεί μόνον αν στηρίζεται σε σαφή και μη διφορούμενη νομική βάση 8 και κρίνεται ανάλογη προς την παράβαση για την οποία επιβάλλεται 9.
It is evident that, by means of that provision, the Community legislature applied a very clear principle derived from the tradition of the European States and forming an integral part of the Community legal system, namely the principle upheld on more than one occasion by the Court whereby sanctions which have an impact on the rights or freedoms of legal and natural persons may be imposed only if they rest on a clear and unambiguous legal basis 8 and if they are seen to be proportionate to the infringements for which they are imposed. 9
Όπως προαναφέρθηκε στο σημείο 34, το Συμβούλιο έχει διευκρινίσει ότι η αρχή αυτή πρέπει να τηρείται από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας στην οποία περιλαμβάνεται το εν λόγω άρθρο 18.
The Council, as indicated in point 34 above, has made it clear that, when implementing the directive of which the abovementioned Article 18 forms part, that principle must be respected by the Member States.
7 — Άρθρο 18, παράγραφος 1, και άρθρο 5, μέρος Α, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄.
7 — Article 18(1) and (5), part A(1)(c).
4587, σκέψη 15), και της 12ης Δεκεμβρίου 1990, C-172/89, Vandermoortele κατά Επιτροπής (Συλλογή 1990, σ. I-4677, σκέψη 9).
8 — See, for example, Case 137/85 Maizena [1987] ECR 4587, paragraph 15, and Case C-172/89 Vandermoortele v Commission [1990] ECR I-4677, paragraph 9.
9 — Βλ. προπαρατεθείσα απόφαση Maizena, σκέψη 15, και απόφαση της 11ης Ιουλίου 2002, C-210/00, Käserei Champignon Hofmeister (Συλλογή 2002, σ. I-6453, σκέψη 59).
9 — See Maizena, paragraph 15, and Case C-210/00 Käserei Champignon Hofmeister [2002] ECR I-6453, paragraph 59.
Η ορθότητα της απαντήσεως στο πρώτο και το δεύτερο ερώτημα, την οποία προκρίνει το αιτούν δικαστήριο, επιβεβαιώνεται αν ληφθεί υπόψη το άρθρο 18, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/628 του Συμβουλίου, το οποίο, όπως προαναφέρθηκε, ορίζει ότι «[τ]α κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα ειδικά μέτρα για την επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση παράβασης της παρούσας οδηγίας» (συμπεριλαμβανομένων των παραβάσεων που οφείλονται στο ότι δεν
Further and equally valid confirmation of the solution to the first and second questions advocated in the order for reference can be found in Article 18(1) of Council Directive 91/628, according to which, ‘Member States shall take the appropriate specific measures to penalise any infringement of this directive’ (including those deriving from failure to use ‘for the transport of animals …
Στην υπόθεση Wilfried Monsees 10, το Δικαστήριο υπογράμμισε με έμφαση την αρχή αυτή, αποφαινόμενο ρητώς ότι είναι εφαρμοστέα κατά την αξιολόγηση πράξεως την οποία θεσπίζει κράτος μέλος για τη μεταφορά της οδηγίας 91/628 και υπό το πρίσμα της οδηγίας 95/29, μολονότι η τελευταία αυτή οδηγία άρχισε να εφαρμόζεται από ημερομηνία μεταγενέστερη των πραγματικών περιστατικών τα οποία αφορούσε η κρινόμενη υπόθεση.
In the Wilfried Monsees case, 10the Court emphatically reiterated that principle, expressly stating that, in assessing the legitimacy of a measure brought into being by a Member State to implement Directive 91/628, that principle can also be applied in the light of Directive 95/29, even if the latter is applicable as from a time postdating the facts involved in the case in question.
Κρίνοντας ότι προφανώς η οδηγία αυτή περιέχει μια αξιολόγηση και μια κρίση γενικού χαρακτήρα εκπεφρασμένη ευθέως από τον κοινοτικό νομοθέτη, το Δικαστήριο αποφάνθηκε με τη σκέψη 30 της εν λόγω αποφάσεως ότι «μπορούσαν να ληφθούν μέτρα κατάλληλα για την επίτευξη του σκοπού της προστασίας της υγείας των ζώων και λιγότερο περιοριστικά για την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων» σε σχέση με αυτά που προέβλεπε η οδηγία 91/628 «όπως προκύπτει από τις διατάξεις της οδηγίας 95/29».
Clearly considering that the secondmentioned directive involves an assessment and a judgment of a general nature directly expressed by the Community legislature, in paragraph 30 it stated that ‘measures appropriate to the objective of protecting the health of animals and less restrictive of the free movement of goods’ than those contemplated by Directive 91/628 ‘were conceivable, as the provisions contained in Directive 95/29 demonstrate’.
Όπως επισήμανα με τις προτάσεις που ανέπτυξα στις 13 Σεπτεμβρίου 2007 στις υποθέσεις C-37/06 και C-58/06, η προσέγγιση και η αρχή που ακολούθησε το Δικαστήριο δεν μπορούσαν να μη ληφθούν υπόψη από την Επιτροπή κατά την έκδοση του κανονισμού 615/98, διότι, αφενός:
The approach followed and the principle applied by the Court, as I observed in the Opinion I delivered on 13 September 2007 in Joined Cases C-37/06 and C-58/06, could not, with greater reason, fail to be followed by the Commission when adopting Regulation No 615/98, since:
Κατά συνέπεια, προκειμένου να δοθεί απάντηση στο διευκρινιστικό ερώτημα που υποβάλλει το Finanzericht στο Δικαστήριο, πρέπει να εξακριβωθεί κατά πόσον η παραπομπή στην οδηγία 91/628, η οποία γίνεται με τον κανονισμό 615/98, συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας, πράγμα που προϋποθέτει αναγκαστικά την αναζήτηση της κατάλληλης ισορροπίας μεταξύ της εξασφαλίσεως της επιτεύξεως των στόχων των κοινοτικών πολιτικών τους οποίους επιδιώκει ο κανονισμός και της έννομης προστασίας των προσώπων στα οποία απευθύνεται.
It follows that the Finanzgericht’s request for clarification from the Court involves examination of the compatibility with the principle of proportionality of the reference made by Regulation No 615/98 to Directive 91/628, and when such an examination is carried out the only possible course is to seek an appropriate balance between ensuring that the Community policies with which the regulation is concerned are pursued and ensuring legal protection for the persons to whom it is addressed.
α) η αξιολόγηση και η κρίση που εξέφρασε ο κοινοτικό νομοθέτης με το άρθρο 18 της οδηγίας 91/628 του Συμβουλίου δημιούργησαν ένα κριτήριο —το κριτήριο σύμφωνα με το οποίο οι κυρώσεις που θεσπίζονται στον τομέα
(a) first, the assessment and judgment which the Community legislature expressed by means of Article 18 of Directive 91/628 gave rise to a criterion — the criterion whereby the available sanctions must
Συναφώς, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, σύμφωνα με την οδηγία, η ευθύνη
In that connection, it must be borne in mind that the directive provides that the
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-96/06 για την προστασία της υγείας των ζώων δεν απόκειται αποκλειστικά στον εξαγωγέα ή στον εκπρόσωπό του, αλλά και στα κράτη μέλη.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-96/06 responsibility for the protection of animal health attaches not solely to the exporter or his representative but also to the Member States; as we have seen, pursuant to Article 8 of the directive, they are obliged to make certain that ‘the requirements of this directive have been complied with, by carrying out nondiscriminatory inspections of if it refused to accept as proof the document referred to in Article 5(2) of Regulation No 615/98 and exercised the power vested in it by Article 5(3).
Όπως προαναφέρθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να μεριμνούν ώστε «οι αρμόδιες αρχές να ελέγχουν εάν τηρούνται οι επιταγές της […] οδηγίας, επιθεωρώντας χωρίς διακρίσεις
That would be even more disproportionate since, again according to the thesis put forward by the Hauptzollamt on the basis of a merely formal reading of the provision, that power can be exercised on the basis of a doubt or a supposition deriving from a single element examined separately from other elements peremptorily and incorrectly treated as irrelevant.
γ) τα μεταφορικά μέσα […] στους τόπους αναχώρησης […]».
(c) means of transport … at places of departure …’.
Οι σκέψεις που εκτέθηκαν στις προηγούμενες παραγράφους, και ιδίως στις παραγράφους 40 και 41, βρίσκουν έρεισμα στον κανονισμό 1/2005 του Συμβουλίου που εκδόθηκε κατόπιν συστάσεως της Επιτροπής να τροποποιηθεί η κοινοτική νομοθεσία που θεμελιώνεται στην οδηγία 91/628/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/29/ΕΚ του Συμβουλίου, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η πείρα που απέκτησαν τα κράτη μέλη από την εφαρμογή της εν λόγω νομοθεσίας.
Everything said in the foregoing points, in particular points 40 and 41, can only be confirmed by Council Regulation No 1/2005, adopted on the basis of a Commission recommendation that an amendment should be made to the Community legislation deriving from Directive 91/628, as amended by Directive 95/29, likewise adopted by the Council, in order to take account of the experience acquired by the Member States in applying that legislation.
Πράγματι, ο εν λόγω κανονισμός:
That regulation, in fact:
Λαμβανομένης υπόψη αυτής της κοινής ευθύνης για την εξασφάλιση της προστασίας της υγείας των βοοειδών, δεν είναι δυνατόν να κριθεί σύμφωνο με την αρχή της αναλογικότητας να μπορεί η διοικητική αρχή που είναι αρμόδια για την καταβολή των επιστροφών κατά την εξαγωγή να ερμηνεύει την παράγραφο 2 του άρθρου 5 κατά τον τρόπο που προεκτέθηκε στα σημεία 11 και 13.
In view of that shared responsibility for ensuring the protection of the health of bovine animals, it cannot be concluded that the principle of proportionality is observed where an administrative authority called on to grant export refunds may put forward an interpretation of Article 5(2) of the kind set out in points 11 and 13 above.
Η δυνατότητα αυτή θα ήταν δυσανάλογη, διότι θα έθιγε ουσιωδώς το δικαίωμα του εξαγωγέα χωρίς να λαμβάνει υπόψη την παράβαση της υποχρεώσεως ελέγχου των μέσων μεταφοράς των ζώων την οποία επιβάλλει στο κράτος μέλος από το οποίο τα μεταφορικά μέσα εγκαταλείπουν το τελωνειακό έδαφος το προαναφερθέν άρθρο 8 της οδηγίας 91/628, επιτρέποντας στην αρχή που είναι αρμόδια για την καταβολή των α) υπογραμμίζει, στη 16η αιτιολογική σκέψη, ότι στη μεταφορά ζώων δεν εμπλέκονται μόνον οι μεταφορείς, αλλά και άλλες κατηγορίες επιχειρήσεων και συνεπώς «[ο]ρισμένες υποχρεώσεις που αφορούν τις συνθήκες διαβίωσης των ζώων θα πρέπει να επεκταθούν σε όλες τις επιχειρήσεις που εμπλέκονται στη μεταφορά ζώων»·
Such an interpretation would clearly be disproportionate in that it would have a radical impact on the exporter’s right without taking account of the breach of the obligation to check the means used for transporting the animals which Article 8 of Directive 91/628 imposes on the Member State from which that means of transport leaves the customs territory, a breach which the authority called on to pay the refund would deem to have taken place
VIAMEX AGRAR HANDEL β) διευκρινίζει, στην 22η αιτιολογική σκέψη, ότι «[τ]α κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν κανόνες για τις κυρώσεις που θα επιβάλλονται για παραβάσεις» των διατάξεων του κανονισμού και να μεριμνούν ώστε οι κυρώσεις αυτές να είναι «αναλογικές».
(b) in recital 22, it states that ‘Member States should lay down rules on penalties applicable to infringements’ of its provisions and ensure that they are ‘proportionate’.
Πράγματι, το προαναφερθέν άρθρο ορίζει ότι οι αρμόδιες αρχές δεν καταβάλλουν τις επιστροφές κατά την εξαγωγή, εκτός από τα ζώα τα οποία πεθαίνουν κατά τη μεταφορά, και για τα ζώα για τα οποία η αρμόδια αρχή θεωρεί ότι δεν έχει τηρηθεί η οδηγία, χωρίς να προβλέπεται κάποια συγκεκριμένη εξακρίβωση της βλάβης που υπέστησαν τα ζώα λόγω της παραβάσεως των κοινοτικών διατάξεων περί προστασίας της καλής διαβιώσεώς τους.
the directive in question. In fact, whilst the abovementioned article provides that the competent authorities are not to pay the export refunds either for animals that have died during transport or those for which they conclude that the directive was not complied with, there is no provision for any specific ascertainment of any harm suffered by the animals as a result of breach of the Community provisions concerning animal welfare.
Πράγματι, είναι προφανές ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να επισημανθούν ίχνη ταλαιπωρίας την οποία υπέστησαν τα ζώα κατά τις φάσεις του ταξιδιού και συνεπώς να προκύψουν στοιχεία που να αποδεικνύουν τη βλάβη που υπέστησαν ή, πολύ περισσότερο, τη διακινδύνευση της καλής τους διαβιώσεως.
It is clear that it is extremely difficult to detect signs of injury suffered during the transport of the animals concerned and therefore to identify elements which demonstrate the harm suffered by them, or at least the fact of their welfare being jeopardised.
Με το τρίτο ερώτημα το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσία, να πληροφορηθεί αν, δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού 615/98, μπορεί να απορριφθεί το αίτημα πληρωμής των επιστροφών κατά την εξαγωγή σε περίπτωση παραβάσεως των διατάξεων της οδηγίας 91/628, ακόμα και αν από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι η καλή διαβίωση των μεταφερομένων ζώων έχει πράγματι θιγεί λόγω μη τηρήσεως της προαναφερθείσας οδηγίας.
By its third question, the referring court essentially asks the Court of Justice whether, on the basis of Article 5(3) of Regulation No 615/98, the payment of export refunds may be withheld where there is a breach of Directive 91/628, even if there is nothing to indicate that the welfare of the animals carried has been specifically compromised as a result of failure to comply with that directive.
Από το γράμμα της παραγράφου 3 του άρθρου 5 του κανονισμού 615/98 προκύπτει σαφώς ότι στόχος της Επιτροπής ήταν να θέσει ως προϋπόθεση για την καταβολή των επιστροφών κατά την εξαγωγή απλώς και μόνον την τήρηση των διατάξεων της οδηγίας 91/628, ανεξαρτήτως της διαπιστώσεως ότι επήλθε συγκεκριμένη βλάβη στα μεταφερόμενα ζώα λόγω μη τηρήσεως των προϋποθέσεων που τάσσει η εν λόγω οδηγία.
It is clear from a reading of Article 5(3) of Regulation No 615/98 that the Commission intended to make payment of the export refunds conditional solely upon compliance with Directive 91/628, regardless of any ascertainment of specific injury suffered by the animals carried through failure to comply with the conditions laid down by
Εντούτοις, τα προεκτεθέντα στα σημεία 44 και 45 δεν επηρεάζουν το ότι η συνδρομή των προϋποθέσεων απορρίψεως του αιτήματος καταβολής επιστροφών κατά την εξαγωγή πρέπει να διαπιστώνεται βάσει όσων επισημάνθηκαν στην απάντηση που δόθηκε στο πρώτο και στο δεύτερο ερώτημα, στα σημεία 18 έως 42.
However, nothing stated in points 44 and 45 detracts from the fact that the conditions for withholding the refund must be established on the basis of the answer given above for the first and second questions jointly — in points 18 to 42 — and that, in any event, the system of penalties provided for by Regulation No 615/98 may be applied only where to do so is considered consonant with the principle of proportionality.
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη κοινή απάντηση στα ερωτήματα που υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg:
In the light of the foregoing considerations, I propose that the Court of Justice give the following ruling in response to the questions submitted by the Finanzgericht Hamburg:
«Δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η διάταξη του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 615/98 της Επιτροπής, της 18ης Μαρτίου 1998, για ειδικές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή όσον αφορά την καλή μεταχείριση των ζωντανών βοοειδών κατά τη μεταφορά, προβλέπει ένα δεύτερο μέρος αποδείξεων που πρέπει να προσκομίσει ο αιτών επιστροφή κατά την εξαγωγή βοοειδών προκειμένου να επιτύχει την πληρωμή της επιστροφής.
‘I t cannot be considered that Article 5(3) of Commission Regulation (EC) No 615/98 of 18 March 1998 laying down specific detailed rules of application for the export refund arrangements as regards the welfare of live bovine animals during transport relates to a second part of the evidence which an applicant for an export refund in respect of bovine animals must provide in order to obtain payment.
Η οδηγία 91/628/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1991, για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά δεν επιβάλλει υποχρεώσεις όσον αφορά την τήρησή της μόνο στον εξαγωγέα, αλλά και στα κράτη μέλη και στις αρχές τους.
Council Directive 91/628/EEC of 19 November 1991 on the protection of animals during transport imposes obligations to ensure compliance not only on the exporter but also on the Member States and their authorities.
Εφόσον η αίτηση πληρωμής συνοδεύεται από τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία προβλέπει η παράγραφος 2 του άρθρου 5 του προαναφερθέντος κανονισμού, δεν συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας το να ερμηνευθεί η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου κατά τρόπον ώστε να επιτρέπεται στην αρχή που είναι αρμόδια για την πληρωμή της επιστροφής να απορρίψει το αίτημα πληρωμής λόγω αμφιβολιών ή υποθέσεων σχετικών με τη μη τήρηση της οδηγίας κατά τη μεταφορά, ανεξαρτήτως του ότι η εν λόγω αρχή δεν υποχρεούται να αποδείξει τη συγκεκριμένη βλάβη που υπέστησαν τα ζώα κατά την επίμαχη μεταφορά.»
Where an application for payment is made, accompanied by the evidence provided for in Article 5(2) of the abovementioned regulation, the principle of proportionality is not observed where Article 5(3) is interpreted in such a manner as to authorise the authority responsible for the payment of such refund to withhold it on the basis of a doubt or a presumption of failure to comply with the directive during transport, and that is so regardless of the fact that that authority is not under a duty to demonstrate the specific harm suffered by the animals during the transport operation in question.’
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 13ης Μαρτίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Third Chamber)
Στην υπόθεση C-96/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) με απόφαση της 23ης Ιανουαρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 17 Φεβρουαρίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC by the Finanzgericht Hamburg (Germany), made by decision of 23 January 2006, received at the Court on 17 February 2006, in the proceedings
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A.
THE COURT (Third Chamber), composed of A. Rosas, President of the Chamber, J.N. Cunha Rodrigues, J. Klučka (Rapporteur), A. Ó Caoimh and P. Lindh, Judges,
Mengozzi γραμματέας: B. Fülöp, υπάλληλος διοικήσεως,
Advocate General: P. Mengozzi, Registrar: B. Fülöp, Administrator,
Erlbacher, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 15ης Νοεμβρίου 2007, εκδίδει την ακόλουθη
— the Commission of the European Communities, by F. Erlbacher, acting as Agent, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 15 November 2007, gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 615/98 της Επιτροπής, της 18ης Μαρτίου 1998, για ειδικές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή όσον αφορά την καλή μεταχείριση των ζωντανών βοοειδών κατά τη μεταφορά (ΕΕ L 82, σ. 19).
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Article 5(3) of Commission Regulation (EC) No 615/98 of 18 March 1998 laying down specific detailed rules of application for the export refund arrangements as regards the welfare of live bovine animals during transport (OJ 1998 L 82, p. 19).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Viamex Agrar Handels GmbH (στο εξής: Viamex) και του Hauptzollamt Hamburg-Jonas (στο εξής: Hauptzollamt) σχετικά με επιστροφές κατά την εξαγωγή ζωντανών βοοειδών στον Λίβανο.
The reference was made in a dispute between Viamex Agrar Handels GmbH (‘Viamex’) and the Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Principal Customs Office, Hamburg-Jonas) (‘the Hauptzollamt’) concerning refunds in respect of the export of live bovine animals to Lebanon.
Το άρθρο 13, παράγραφος 9, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 805/68 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1968, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/003, σ.
The second subparagraph of Article 13(9) of Council Regulation (EEC) No 805/68 of 27 June 1968 on the common organisation of the market in beef and veal (OJ, English Special Edition 1968 (I), p.
72), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2634/97 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1997 (ΕΕ L 356, σ.
187), as amended by Council Regulation (EC) No 2634/97 of 18 December 1997 (OJ 1997 L 356, p.
13), προβλέπει ότι η καταβολή της επιστροφής κατά την εξαγωγή ζωντανών ζώων εξαρτάται από την τήρηση της κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων και, ειδικότερα, την προστασία τους κατά τη μεταφορά.
13), provides that the payment of export refunds for live animals is subject to compliance with Community legislation concerning animal welfare and, in particular, with that concerning the protection of animals during transport.
Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού 805/68, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2634/97, προσδιορίστηκαν με τον κανονισμό 615/98.
Detailed rules for the application of Regulation No 805/68, as amended by Regulation No 2634/97, were laid down by Regulation No 615/98.
Το άρθρο 1 του κανονισμού 615/98 ορίζει ότι η καταβολή των επιστροφών κατά την εξαγωγή ζωντανών βοοειδών εξαρτάται από την τήρηση, κατά τη μεταφορά των ζώων μέχρι την πρώτη εκφόρτωση στην τρίτη χώρα του τελικού προορισμού, των διατάξεων της οδηγίας 91/628/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1991, για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και για την τροποποίηση των οδηγιών
Article 1 of Regulation No 615/98 provides that the payment of export refunds for live bovine animals is to be subject to compliance, during the transport of the animals to the first place of unloading in the non-member country of final destination, with that regulation and with Council Directive 91/628/EEC of 19 November 1991 on the protection of animals during transport and amending Directives 90/425/EEC and
52, στο εξής: οδηγία 91/628), και των διατάξεων του εν λόγω κανονισμού.
52) (‘Directive 91/628’).