natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αφετέρου, δεδομένου ότι η Επιτροπής μπορεί να διατυπώσει οριστική και νομικά δεσμευτική γνώμη μόνον ως προς τις ενισχύσεις, βλάβη μπορεί να προκληθεί μόνον από τις σχετικές εκτιμήσεις της Επιτροπής, και όχι από τις εκτιμήσεις της σχετικά με άλλες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου, οι οποίες δεν αποτελούν το αναγκαίο για το διατακτικό της αποφάσεώς της έρεισμα (βλ., επ’ αυτού και κατ’ αναλογία, απόφαση Panhellenic Union of Cotton Ginners and Exporters κατά Επιτροπής, σκέψη 313 ανωτέρω, σκέψεις 57 και 58).
It also follows that, as the adoption of a definitive and legally binding Commission decision must be limited to the aid aspects, only those aspects, and not the aspects relating to other provisions of Community law which do not constitute the necessary support for the operative part of its decision, are capable of having adverse effects (see, to that effect and by analogy, Panhellenic Union of Cotton Ginners and Exporters v Commission, paragraph 313 above, paragraphs 57 and 58).
Επισημαίνεται, συναφώς, ότι, κατά πάγια νομολογία, ανεξαρτήτως των αιτιολογικών σκέψεων επί των οποίων ερείδεται μια απόφαση, μόνον το διατακτικό της μπορεί να παραγάγει έννομες συνέπειες και, κατά συνέπεια, να βλάψει.
In that regard, it must be borne in mind that, according to consistent caselaw, regardless of the grounds on which a decision is based, only the operative part of the decision is capable of producing legal effects and, consequently, of having adverse effects.
Αντιθέτως, οι εκτιμήσεις που διατυπώνονται στις αιτιολογικές σκέψεις μιας αποφάσεως δεν μπορούν να αποτελέσουν, αυτές καθαυτές, αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως.
On the other hand, the assessments made in the grounds of a decision are not in themselves capable of forming the subjectmatter of an action for annulment.
Δεν μπορούν να υπαχθούν στον έλεγχο νομιμότητας που ασκεί ο κοινοτικός δικαστής παρά μόνον αν, ως αιτιολογικές σκέψεις μιας βλαπτικής αποφάσεως, συνιστούν το αναγκαίο για το διατακτικό της έρεισμα (διάταξη του Δικαστηρίου της 28ης Ιανουαρίου 2004, C-164/02, Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. Ι-1177, σκέψη 21·απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Μαρτίου 2003, T-213/00, CMA CGM κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ.
Their legality can be reviewed by the Community judicature only to the extent that, as the grounds of an act adversely affecting the person concerned, they constitute the essential basis for the operative part of that act (order of the Court of Justice in Case C-164/02 Netherlands v Commission [2004] ECR I-1177, paragraph 21; judgment in Case T-213/00 CMA CGM and Others v Commission [2003] ECR II-913, paragraph 186; see also paragraph 260 above), or if, at least, those grounds are capable of
ΙΙ-4825, σκέψεις 67 και 68). Επομένως, κατά μείζονα λόγο, η παντελής απουσία αναφοράς σε άλλες διατάξεις, πλην αυτών του δικαίου των ενισχύσεων, είτε στο διατακτικό είτε στις αιτιολογικές σκέψεις αποφάσεως εκδοθείσας δυνάμει των άρθρων 87 και 88 ΕΚ και, ενδεχομένως, του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ, δεν είναι ικανή να βλάψει έναν ιδιώτη, παρέχοντάς του ενεργητική νομιμοποίηση.
It follows, a fortiori, that the complete failure to mention provisions other than those relating to State aid both in the operative part and in the grounds of a decision adopted pursuant to Articles 87 EC and 88 EC and, where appropriate, Article 86(2) EC, is not capable of adversely affecting an individual and of conferring on him an interest in bringing an action.
Εν προκειμένω, τονίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά απόφαση για τη μη διατύπωση αντιρρήσεων σχετικά με τα κοινοποιηθέντα μέτρα ενισχύσεως, κατά την έννοια του άρθρου 4 του κανονισμού 659/1999, η οποία απευθύνεται στην Ιρλανδία, χωρίς να αποτελεί, ούτε από τυπικής ούτε από ουσιαστικής απόψεως, ρητή απάντηση στην καταγγελία των προσφευγουσών (βλ., επ’ αυτού, απόφαση Επιτροπή κατά Sytraval και Brink’s France, σκέψη 72 ανωτέρω, σκέψη 45).
In this case, it must be emphasised that the contested decision is a decision not to raise objections in respect of notified aid measures, within the meaning of Article 4 of Regulation No 659/1999, which is addressed only to Ireland and which does not constitute, either in form or in substance, an explicit response to the applicants’ complaint (see, to that effect, Commission v Sytraval and Brink’s France, paragraph 72 above, paragraph 45).
Κατά συνέπεια, η εν λόγω απόφαση δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως δίδουσα, έμμεση έστω, απάντηση σε όλες τις αιτιάσεις των προσφευγουσών, περιλαμβανομένων αυτών που αντλούνται από παράβαση των άρθρων 82, 43 και 49 ΕΚ ή διατάξεων της τρίτης οδηγίας για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής.
Consequently, the decision cannot be interpreted as responding, even by implication, to all the complaints raised by the applicants, including those alleging infringement of Articles 82 EC, 43 EC and 49 EC or the provisions of the third non-life insurance directive.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η παράλειψη εκτιμήσεως των αιτιάσεων αυτών είτε στο διατακτικό είτε στις αιτιολογικές σκέψεις της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν παράγει νομικώς δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα έναντι των προσφευγουσών και δεν είναι ικανή να τις βλάψει, ώστε να αντλήσουν ενεργητική νομιμοποίηση στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως.
In those circumstances, the failure to assess those complaints in either the operative part or the grounds of the contested decision produces no legally binding effects vis-à-vis the applicants and is not capable of adversely affecting them, so that they do not have capacity to act in the context of the action for annulment of the contested decision.
Κατά συνέπεια, ορθώς έκρινε η Επιτροπή, στη σκέψη 61 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι η εκτίμηση που πραγματοποιήθηκε δυνάμει των άρθρων 87 και 86, παράγραφος 2, ΕΚ δεν ασκεί επιρροή σε εξέταση η οποία πραγματοποιείται στο πλαίσιο των κατάλληλων διαδικασιών και αφορά τη συμβατότητα του RES με άλλες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου και, ειδικότερα, με τις διατάξεις της τρίτης οδηγίας για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής.
The Commission was therefore correct to state, at recital 61 to the contested decision, that the assessment made under Article 87 EC and Article 86(2) EC was without prejudice to the analysis, in the appropriate procedures, of the compatibility of the RES with other relevant rules of Community law and, in particular, with those of the third non-life insurance directive.
Τέλος, αντιθέτως προς την άποψη των προσφευγουσών, η εκτίμηση αυτή δεν προσκρούει στο γράμμα του άρθρου 86, παράγραφος 2 in fine, ΕΚ.
Last, contrary to the applicants’ theory, the wording of Article 86(2) EC in fine does not invalidate that assessment.
Αφενός, το κριτήριο του επηρεασμού των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το συμφέρον της Κοινότητας δεν υποχρεώνει την Επιτροπή να ελέγξει, κατά τρόπο οριστικό και πλήρη, αν τα κοινοποιηθέντα μέτρα παραβιάζουν άλλες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου.
First, the criterion of an effect on trade to such an extent as would be contrary to the interests of the Community does not mean that the Commission is under an obligation to ascertain, definitively and comprehensively, whether the notified State measures infringe other provisions of Community law.
Αφετέρου, όπως προβάλλει η καθής, η άποψη των προσφευγουσών είναι αντιφατική, καθόσον η εφαρμογή της καθιστούσε το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ, ως παρέκκλιση από τους κανόνες της Συνθήκης, άνευ πρακτικής
Second, as the defendant claims, the applicants’ theory is contradictory in that its application would deprive Article 86(2) EC of any practical effect as a derogation
BUPA κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ αποτελεσματικότητας.
BUPA AND OTHERS v COMMISSION from the rules of the Treaty.
Βάσει όλων των προηγουμένων σκέψεων, το Πρωτοδικείο καταλήγει ότι οι προσφεύγουσες δεν επικαλούνται παραδεκτώς, στο πλαίσιο της προσφυγής τους κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως, τον τρίτο, τον τέταρτο, τον πέμπτο και τον έβδομο λόγο ακυρώσεως, κατά το μέτρο που αυτοί στηρίζονται σε παράβαση των άρθρων 82 ΕΚ, 43 ΕΚ και 49 ΕΚ και της τρίτης οδηγίας για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής.
The Court concludes from all of the foregoing considerations that the applicants have no standing to rely, within the framework of their action against the contested decision, on the third, fourth, fifth and seventh pleas in so far as they are based on infringement of Articles 82 EC, 43 EC and 49 EC and the third non-life insurance directive.
Κατά συνέπεια, ο τρίτος, ο τέταρτος και ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι, ή, τουλάχιστον, ως αλυσιτελείς, χωρίς να απαιτείται να κριθεί το βάσιμό τους.
Consequently, the third, fourth and fifth pleas must be rejected as inadmissible and, at the very least, as inoperative, without there being any need to adjudicate on their merits.
Ο έβδομος λόγος ακυρώσεως πρέπει επίσης να απορριφθεί ως απαράδεκτος, καθόσον αφορά τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου στις οποίες στηρίζονται ειδικά ο τρίτος, ο τέταρτος και ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως.
The seventh plea must also be rejected as inadmissible in so far as it refers to the provisions of Community law specifically covered by the third, fourth and fifth pleas.
Δ — Επί του έκτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από παράλειψη κινήσεως της επίσημης διαδικασίας έρευνας του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ
D — The sixth plea, based on the failure to initiate the formal investigation procedure under Article 88(2) EC
Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, υπό το φως των προεκτεθέντων, η Επιτροπή παρανόμως παρέλειψε να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, ώστε να διαπιστώσει όλα τα σχετικά με την υπό κρίση υπόθεση πραγματικά περιστατικά.
The applicants submit that, in the light of all of the foregoing, the Commission acted unlawfully in failing to initiate the formal investigation procedure, under Article 88(2) EC, in order to be able to adjudicate in full knowledge of the relevant facts of the present case.
Η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατόπιν της κατά το άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ, προκαταρκτικής εξετάσεως του, σκοπός της οποίας
The contested decision was adopted following the preliminary examination, under Article 88(3) EC, which is intended merely to enable the
ΑΠΟΦΑΣΗ της 12.2.2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ T-289/03 είναι να έχει η Επιτροπή τη δυνατότητα να διαμορφώσει prima facie γνώμη όσον αφορά το συμβατό της ενισχύσεως με την κοινή αγορά.
Commission to form a prima facie opinion on the compatibility of the aid with the common market.
Η Επιτροπή, όμως, μπορεί να περιοριστεί στην προκαταρκτική εξέταση μόνον αν αυτή της αρκεί για να βεβαιωθεί ως προς την ως άνω συμβατότητα (αποφάσεις Matra κατά Επιτροπής, σκέψη 72 ανωτέρω, σκέψεις 16 και 33, Cook κατά Επιτροπής, σκέψη 66 ανωτέρω, σκέψεις 22 και 29, Επιτροπή κατά Sytraval και Brink’s France, σκέψη 72 ανωτέρω, σκέψεις 38 και 39, και Portugal κατά Επιτροπής, σκέψη 312 ανωτέρω, σκέψεις 32 και 33), πράγμα που δεν συμβαίνει εν προκειμένω.
The Commission is entitled to limit itself to that preliminary examination only if that is sufficient for it to satisfy itself that the aid is compatible (Matra v Commission, paragraph 72 above, paragraphs 16 and 33; Cook v Commission, paragraph 66 above, paragraphs 22 and 29; Commission v Sytraval and Brink’s France, paragraph 72 above, paragraphs 38 and 39; and Portugal v Commission, paragraph 312 above, paragraphs 32 and 33), which is not the case here.
Η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη, συναφώς, να εξετάζει το σύνολο των πραγματικών στοιχείων και των νομικών επιχειρημάτων που της γνωστοποιούν οι επιχειρήσεις των οποίων τα συμφέροντα ενδεχομένως θίγονται από τη χορήγηση της ενισχύσεως (αποφάσεις Επιτροπή κατά Sytraval και Brink’s France, σκέψη 72 ανωτέρω, σκέψη 51, και Πορτογαλία κατά Επιτροπής, σκέψη 312 ανωτέρω, σκέψη 35).
In that regard, the Commission is required to examine all the facts and all the legal arguments brought to its notice by undertakings whose interests may be affected by the grant of the aid (Commission v Sytraval and Brink’s France, paragraph 72 above, paragraph 51, and Portugal v Commission, paragraph 312 above, paragraph 35).
Στο πλαίσιο αυτό, οι προσφεύγουσες υπενθυμίζουν τα επιχειρήματά τους, αφενός, περί μη υπάρξεως υποχρεώσεων ΥΓΟΣ και περί μη συνδρομής των προϋποθέσεων αντισταθμίσεώς τους και, αφετέρου, περί προσβολής της ελευθερίας εγκαταστάσεως και παροχής υπηρεσιών, καθώς και περί παραβάσεως της τρίτης οδηγίας για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής, καθώς και του άρθρου 86, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 82 ΕΚ.
In that context, the applicants refer back to their arguments concerning, first, the absence of SGEI obligations and of the conditions permitting compensation for such obligations and, moreover, infringement of the right to freedom of establishment, freedom to provide services and the third non-life insurance directive and also Article 86(1) EC in conjunction with Article 82 EC.
Κατά τις προσφεύγουσες, τα επιχειρήματα αυτά εγείρουν πολύπλοκα ζητήματα, για τα οποία απαιτούνται λεπτομερή πραγματικά και οικονομικά αποδεικτικά στοιχεία, μη δυνάμενα να αξιολογηθούν εκτός της επίσημης διαδικασίας έρευνας του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ.
In the applicants’ submission, those arguments raise complex issues which require detailed factual and economic evidence which cannot be evaluated other than in the formal investigation procedure under Article 88(2) EC.
Τούτο επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν εξέτασε δεόντως ή παρέλειψε να εξετάσει τα επιχειρήματα αυτά.
That, they maintain, is borne out by the fact that the Commission did not examine those arguments properly, or indeed did not examine them at all.
Οι προσφεύγουσες αμφισβητούν τον ισχυρισμό ότι η κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας δεν θα τις έθετε σε ευνοϊκότερη θέση όσον αφορά τη διατύπωση αντιρρήσεων κατά του RES.
The applicants dispute the assertion that the opening of the formal examination procedure would not have placed them in a better position to formulate their objections to the RES.
Οι κανόνες που διέπουν τη διαδικασία αυτή επιβάλλουν ιδιαίτερες υποχρεώσεις στην Επιτροπή, οι οποίες δεν τηρήθηκαν εν προκειμένω, όπως είναι η δημοσίευση της αποφάσεως περί ενάρξεως της διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, δυνάμει του άρθρου 26, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999, και η επιβαλλόμενη από το άρθρο 6 του εν λόγω κανονισμού υποχρέωση να καλεί τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν παρατηρήσεις, να εξετάζει τις παρατηρήσεις αυτές και να τις διαβιβάζει στο κράτος μέλος.
The rules governing that procedure impose special obligations on the Commission, which were not complied with in this case, such as publication of the decision to open the procedure in the Official Journal of the European Union, pursuant to Article 26(1) of Regulation No 659/1999, and the requirement, under Article 6 of that regulation, to request comments from the interested parties, to examine those comments and to communicate them to the Member State.
Όσον αφορά το επιχείρημα ότι οι προσφεύγουσες δεν εξήγησαν τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή θα έπρεπε να έχει σοβαρές αμφιβολίες περί της συμβατότητας του RES με το άρθρο 87 ΕΚ, οι προσφεύγουσες υπενθυμίζουν ότι εξέθεσαν λεπτομερώς τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η υπόθεση αυτή θέτει πολύ δυσχερή ζητήματα από πλευράς του δικαίου των κρατικών ενισχύσεων.
As for the argument that they did not explain why the Commission ought to have expressed serious doubts as to the compatibility of the RES with Article 87 EC, the applicants observe that they explained in detail the evidence showing that their case raised serious problems from the aspect of State aid.
Ακόμη και αν οι προσφεύγουσες ηττηθούν ως προς τους επί της ουσίας λόγους ακυρώσεως που προβάλλουν, η πολυπλοκότητα της υπό κρίση υποθέσεως, όπως περιγράφεται, ιδίως, στο πλαίσιο του πρώτου και του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, καθιστούσε υποχρεωτική την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ.
Even on the assumption that the applicants are unsuccessful in their substantive pleas, the complexity of the present case, as described, in particular, in the first and second pleas, would in itself have required the initiation of the formal investigation procedure under Article 88(2) EC.
Οι προσφεύγουσες προβάλλουν, ακόμη, ότι η Επιτροπή εξέταζε το RES επί τετραετία προτού εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.
The applicants further observe that the Commission examined the RES for four years before adopting the contested decision.
Ωστόσο, στο πλαίσιο μιας έρευνας τόσο μεγάλης διάρκειας, δεν είναι λογικό να μη κινηθεί η επίσημη διαδικασία έρευνας.
In an investigation lasting so long, it is unusual for the formal investigation procedure not to have been initiated.
Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί λόγω παράνομης παραλείψεως κινήσεως της επίσημης διαδικασίας έρευνας του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ.
Accordingly, the contested decision must be annulled for unlawful failure to initiate the formal investigation procedure under Article 88(2) EC.
Η καθής, υποστηριζόμενη από την Ιρλανδία, προβάλλει ότι οι προσφεύγουσες, οι οποίες φέρουν το βάρος αποδείξεως, δεν εξήγησαν τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή έπρεπε να έχει σοβαρές αμφιβολίες περί της συμβατότητας του RES με το άρθρο 87 ΕΚ και, αντιστρόφως, για ποιους λόγους η Επιτροπή δεν ήταν δυνατόν να εκτιμήσει τα πολύπλοκα οικονομικά ζητήματα της υπό κρίση υποθέσεως, χωρίς να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ.
The defendant, supported by Ireland, claims that the applicants, who bear the burden of proof, have failed to explain why the Commission ought to have expressed serious doubts as to the compatibility of the RES with Article 87 EC and, conversely, why the Commission could not assess what are alleged to be the complex economic issues in the present case without initiating the formal investigation examination procedure under Article 88(2) EC.
Επιπλέον, δεδομένου ότι οι προσφεύγουσες υπέβαλαν πολυάριθμα υπομνήματα και συνάντησαν εκπροσώπους της Επιτροπής στο πλαίσιο της εξετάσεως της καταγγελίας τους, έπρεπε να διευκρινίσουν τους λόγους για τους οποίους θα ήταν σε ευνοϊκότερη θέση να βάλουν κατά του RES αν η Επιτροπή είχε κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας.
Furthermore, in view of the fact that the applicants submitted numerous pleadings and met the Commission’s representatives in the course of the investigation of their complaint, they ought to have explained why they would have been in a better position to challenge the RES if the Commission had initiated the formal investigation procedure.
Σε κάθε περίπτωση, οι προσφεύγουσες ουδέν θα πρόσθεταν στους λόγους ακυρώσεως που προέβαλαν σχετικά με την επί της ουσίας νομιμότητα, τους οποίους απλώς θα επαναλάμβαναν στο πλαίσιο του κρινόμενου λόγου ακυρώσεως.
In any event, the applicants add nothing to the other pleas relating to the substantive legality of the contested decision and merely reiterate them under the head of the present plea.
Το Πρωτοδικείο επισημαίνει, καταρχάς, ότι, δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999, η Επιτροπή δύναται, μετά την προκαταρκτική εξέταση,
The Court observes at the outset that, under Article 4(3) of Regulation No 659/1999, the Commission is authorised to adopt, at the close of the preliminary examination
Αντιστρόφως, δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού, εφόσον υπάρχουν τέτοιες αμφιβολίες, η Επιτροπή υποχρεούται να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ και του άρθρου 6 του εν λόγω κανονισμού.
Conversely, under Article 4(4) of that regulation, where the Commission has such doubts, it is required to initiate the formal investigation procedure under Article 88(2) EC and Article 6 of that regulation.
Εξάλλου, πρέπει να υπομνηστεί, συναφώς, ότι η Επιτροπή υποχρεούται να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας, ιδίως αν, υπό το φως των στοιχείων που προκύπτουν κατά την προκαταρκτική εξέταση, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές δυσχέρειες να εκτιμήσει αν η ενίσχυση είναι συμβατή με την κοινή αγορά.
In that regard, it must further be observed that the Commission is required to initiate the formal investigation procedure if, in the light of the information obtained during the preliminary examination procedure, it still faces serious difficulties in assessing the measure under consideration.
Η υποχρέωση αυτή είναι ευθεία απόρροια του άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ, όπως αυτό έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία, και επιβεβαιώνεται ρητώς από τις διατάξεις του άρθρου 4, παράγραφος 4, σε συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 13, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999, οσάκις η Επιτροπή διαπιστώνει, μετά από προκαταρκτική εξέταση, ότι το παράνομο μέτρο εγείρει αμφιβολίες ως προς τη συμβατότητά του (βλ., επ’ αυτού, απόφαση British Aggregates κατά Επιτροπής, σκέψη 69 ανωτέρω, σκέψη 165).
That obligation follows directly from Article 88(3) EC, as interpreted by the caselaw, and is confirmed by the provisions of Article 4(4) in conjunction with Article 13(1) of Regulation No 659/1999, when the Commission finds, after a preliminary examination, that the unlawful measure raises doubts as to its compatibility with the common market (see, to that effect, British Aggregates v Commission, paragraph 69 above, paragraph 165).
Πράγματι, κατά πάγια νομολογία, η διαδικασία του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ καθίσταται απαραίτητη αφ’ ης στιγμής η Επιτροπή αντιμετωπίζει σοβαρές δυσχέρειες προκειμένου να εκτιμήσει αν ενίσχυση συμβιβάζεται με την κοινή αγορά.
In effect, as established in a consistent line of cases, the procedure under Article 88(2) EC is obligatory where the Commission experiences serious difficulties in establishing whether or not aid is compatible with the common market.
Συνεπώς, η Επιτροπή δεν μπορεί να αρκεστεί στην προκαταρκτική εξέταση του άρθρου 88, παράγραφος 3, προκειμένου να λάβει ευνοϊκή απόφαση υπέρ συγκεκριμένου κρατικού μέτρου παρά μόνον αν είναι σε θέση να διαμορφώσει την πεποίθηση, μετά από μια πρώτη εξέταση, είτε ότι το επίμαχο μέτρο δεν συνιστά κρατική ενίσχυση είτε ότι η εν λόγω ενίσχυση συμβιβάζεται με την κοινή αγορά.
The Commission cannot therefore limit itself to the preliminary procedure under Article 88(3) EC and take a favourable decision on a State measure unless it is in a position to reach the firm view, following an initial examination, that the measure cannot be classified as aid within the meaning of Article 87(1) EC or that the measure, while constituting aid, is compatible with the common market.
Αντιθέτως, αν από την πρώτη αυτή εξέταση η Επιτροπή σχηματίσει αντίθετη γνώμη ή αν δεν μπορέσει να υπερβεί όλες τις δυσχέρειες που ανέκυψαν κατά την εκτίμηση της συμβατότητας του εν λόγω μέτρου με την κοινή αγορά, οφείλει να συγκεντρώσει όλες τις αναγκαίες γνώμες και να κινήσει προς τον σκοπό αυτό τη διαδικασία του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ (αποφάσεις Matra κατά Επιτροπής, σκέψη 72 ανωτέρω, σκέψη 33, Επιτροπή κατά Sytraval και Brink’s France, σκέψη 72 ανωτέρω, σκέψη 39, και British Aggregates κατά Επιτροπής, σκέψη 69 ανωτέρω, σκέψη 166).
On the other hand, if the initial examination results in the Commission taking the contrary view to the aid’s compatibility with the common market, or if it does not put the Commission in a position to overcome all the problems raised by its assessment of the compatibility of the measure in question with the common market, the Commission has a duty to obtain all the necessary views and, to that end, to initiate the procedure under Article 88(2) EC (Matra v Commission, paragraph 72 above, paragraph 33; Commission v Sytraval and Brink’s France, paragraph 72 above, paragraph 39; and British Aggregates v Commission, paragraph 69 above, paragraph 166).