natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εντούτοι, η διαpiίστωση αυτή piόρρω αpiέχει αpiό την άνευ όρων αναγνώριση στα κράτη έλη τη δυνατότητα να εpiιτρέpiουν την εαρινή θήρα, καθόσον piαρέχει την ευχέρεια αυτή υpiό την αυστηρή piροϋpiόθεση ότι είναι αναγκαία και ότι δεν διακυβεύονται οι λοιpiοί σκοpiοί piου εpiιδιώκει η οδηγία.
In Case C-185/07 Allianz (formerly Riunione Adriatica di Sicurta) (judgment of 10 February 2009), the Court held that it is incompatible with Regulation No 44/2001 for a court of a Member State to make an order to restrain a person from commencing or continuing proceedings before the courts of another Member State (anti-suit injunction) (43) on the ground that such proceedings would be contrary to an arbitration agreement.
Υpiό τι συνθήκε αυτέ, το ικαστήριο διαpiίστωσε ότι η ηοκρατία τη Μάλτα δεν τήρησε τι piροϋpiοθέσει τη εξαιρέσεω και, συνεpiώ, piαρέβη τι υpiοχρεώσει piου υpiέχει αpiό την ω άνω οδηγία.
The Court thus held that, if, because of the subject matter of the dispute, that is, the nature of the rights to be protected in proceedings, those proceedings come within the scope of Regulation No 44/2001, a preliminary issue concerning the applicability of an arbitration agreement also comes within its scope of application.
36 οδηγίε 2001/18/ΕΚ και 2002/53/ΕΚ
It is therefore not compatible with Regulation No 44/2001.
Με άλλα λόγια, κατά την εpiιχειρηατολογία αυτή, οι εpiίαχε εθνικέ διατάξει δεν εpiίpiτουν στο piεδίο εφαρογή των ω άνω οδηγιών, οpiότε τα εpiόδια τα οpiοία συνεpiάγονται για την ελεύθερη κυκλοφορία ΓΤΟ, κατά piαράβαση ενδεχοένω του άρθρου 28 ΕΚ, θα piορούσαν εν ανάγκη να δικαιολογηθούν βάσει του άρθρου 30 ΕΚ.
More speci¤cally, taking into account the close link which it has with bankruptcy proceedings, an action seeking the annulment of a transfer of shares e¥ected by a liquidator in the context of insolvency proceedings falls under the exception to the application of Regulation No 44/2001 concerning bankruptcy.
Αρκούσε συναφώ η δι-αpiίστωση ότι η ηοκρατία τη Πολωνία δεν αpiέδειξε ότι οι εpiίαχε εθνικέ διατάξει εpiιδίωκαν piράγατι του piροβαλλόενου σκοpiού.
It held, in this case, that the application of the rule of special jurisdiction in matters relating to a contract, laid down in Article 5(1) of Regulation No 44/2001, reªects an objective of proximity and the reason for that rule is the existence of a close link between the contract and the court called upon to hear and determine the case.
Υpiό τι συνθήκε αυτέ, γενικέ αpiαγορεύσει όpiω οι piεριεχόενε στι εpiίαχε εθνικέ διατάξει δεν συνάδουν ε τι υpiοχρεώσει τι οpiοίε υpiέχει η ηοκρατία τη Πολωνία τόσο αpiό τα άρθρα 22 και 23 τη οδηγία 2001/18 όσο και αpiό τα άρθρα 4, piαράγραφο 4, και 16 τη οδηγία 2002/53.
In the light of the objectives of proximity and foreseeability, it is therefore necessary, where there are several places at which services are provided in di¥erent Member States, to identify the place with the closest linking factor between the contract in question and the court having jurisdiction, in particular the place where, under the contract, the main provision of services is to be carried out.
Το ικαστήριο κατέληξε ότι κράτο έλο το οpiοίο αpiαγορεύει τόσο την ελεύθερη κυκλοφορία σpiόρων γενετικώ τροpiοpiοιηένων piοικιλιών όσο και την εγγραφή των γενετικώ τροpiοpiοιηένων piοικιλιών στον εθνικό κατάλογο piοικιλιών piαραβαίνει τι υpiοχρεώσει piου υpiέχει αpiό τα άρθρα 22 και 23 τη οδηγία 2001/18, καθώ και αpiό τα άρθρα 4, piαράγραφο 4, και 16 τη οδηγία 2002/53.
In the case of air transport of passengers from one Member State to another, carried out on the basis of a contract with only one airline, the court having jurisdiction to deal with a claim for compensation founded on that transport contract and on Regulation (EC) No 261/2004 establishing common rules on compensation to passengers (44) is that, at the applicant’s choice, which has territorial jurisdiction over the place of departure or place of arrival of the aircraft.
Το ικαστήριο στήριξε το σκεpiτικό του στο γεγονό ότι, σε piερίpiτωση κατά την οpiοία οι κάτοχοι αpiοβλήτων τα piαραδίδουν σε φορέα συλλογή, το εν λόγω άρθρο 15, στοιχείο α΄, τη οδηγία 2006/12 piροβλέpiει ότι, σύφωνα ε την αρχή «ο ρυpiαίνων piληρώνει», το κόστο τη διαθέσεω των αpiοβλήτων piρέpiει να βαρύνει του εν λόγω κατόχου.
For such decisions to fall within the scope of the Convention, it is sucient that, before their recognition and enforcement are sought, they have been, or have been capable of being, the subject in the State of origin of an inquiry in adversarial proceedings. The Court stated that the fact that the court has entered judgment as if the defendant, who entered appearance, was in default, is not sucient to call into question categorisation as a‘judgment’.
Όω, είναι συχνά δύσκολο, ακόη και εpiαχθέ, να piροσδιοριστεί ο ακριβή όγκο αστικών αpiοβλήτων piου έχουν piαραδοθεί αpiό κάθε «κάτοχο».
Second, the Court held that the court of the State in which enforcement is sought may take into account, with regard to the exception of public policy, the fact that the court of the State of origin ruled on the applicant’s claims without hearing the defendant, who entered appearance but who was excluded from the proceedings by order on the ground that he had not complied with the obligations imposed by other orders made earlier in the same proceedings.
Θεωρήσει, άσυλο, ετανάστευση
The Court noted, ¤rst of all, that Regulation No 2201/2003 does not make
Οι υpiοθέσει στον τοέα του ασύλου διαρκώ piληθαίνουν, οpiότε δόθηκε εpiανειληένω στο ικαστήριο η αφορή να ερηνεύσει για piρώτη φορά κάpiοια αpiό τι σχετικέ κοινοτικέ οδηγίε.
) Regulation (EC) No 261/2004 of the European Parliament and of the Council of 11 February 2004 establishing common rules on compensation and assistance to passengers in the event of denied boarding and of cancellation or long delay of ªights, and repealing Regulation No 295/91 (OJ 2004 L 46, p. 1).
Οδηγία 2006/12/ΕΚ του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συβουλίου, τη 5η Αpiριλίου 2006, piερί των στερεών αpiοβλήτων (ΕΕ L 114, σ. 9).
) Council Regulation (EC) No 2201/2003 of 27 November 2003 concerning jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in matrimonial matters and the matters of parental responsibility, repealing Regulation (EC) No 1347/2000 (OJ 2003 L 338, p. 1).
Συγκεκριένα, στην υpiόθεση Petrosian κ.λpi. (αpiόφαση τη 29η Ιανουαρίου 2009, C-19/08), το ι-καστήριο ασχολήθηκε ε τη διαδικασία τη εταφορά αιτούντο ασύλου και είχε την ευκαιρία να ερηνεύσει συναφώ τον κανονισό (ΕΚ) 343/2003 38.
Court of Justice a distinction according to whether a person holds one or several nationalities. Consequently, the provision of that regulation under which the courts of the Member State of which the spouses hold the nationality are to have jurisdiction cannot be interpreted in one way where the two spouses have the same dual nationality and another way where they have only the same, single, nationality.
Η οικογένεια Petrosian, αρενική ιθαγενεία, υpiέβαλε αίτηση ασύλου στη Γαλλία και κατόpiιν στη Σουηδία.
Where the spouses hold both the nationality of the Member State of the court seised and that of another Member State, the court seised must take into account the fact that the spouses both have the nationality of the other Member State and that the courts of that other Member State could properly have been seised of the case under that regulation.
Οι εθνικέ σουηδικέ αρχέ θέλησαν να αναpiέψουν την οικογένεια στη Γαλλία, αpiόφαση η οpiοία όω piροσβλήθηκε εpiανειληένω αpiό του Petrosian, ε συνέpiεια να piαρέλθει η piροβλεpiόενη αpiό το άρθρο 20, piαράγραφο 1, στοιχείο δ΄, του εν λόγω κανονισού εξάηνη piροθεσία.
The Court then stated that the rules governing jurisdiction in divorce matters laid down in that regulation are based on a number of alternative objective grounds with no hierarchy being established between them. Therefore, the coexistence of several courts having jurisdiction is permitted, without any hierarchy being established between them.
Η ω άνω piροθεσία, η οpiοία «τρέχει αpiό την ηεροηνία εκδόσεω αpiόφαση εpiί ενδίκου έσου ή αναθεώρηση», θεωρείται ότι piα-ρέχει στο κράτο έλο στο οpiοίο υpiοβλήθηκε η αίτηση ασύλου να piροχωρήσει στη εταφορά του αιτούντο, ενώ η piαρέλευσή τη έχει ω συνέpiεια να καταστεί υpiεύθυνο αυτό το κράτο.
The Court concluded that, where spouses each hold the nationality of the same two Member States, the regulation precludes the jurisdiction of the courts of one of those Member States from being rejected on the ground that the applicant does not put forward other links with that State.
Το κρίσιο ζήτηα στην αpiόφαση αυτή ήταν να piροσδιοριστεί piοιο γεγονό piορεί να συνιστά την αφετηρία τη εξάηνη piροθεσία.
It continued by stating that the courts of the Member States of which the spouses hold the nationality have jurisdiction under that regulation and the spouses may seise the court of the Member State of their choice.
Στην αpiάντησή του, το ικαστήριο διέκρινε εταξύ δύο piεριpiτώσεων, ανάλογα ε το αν οι εθνικέ νοοθεσίε piροβλέpiουν ένδικο βοήθηα ε ανασταλτικό αpiοτέλεσα ή όχι.
Second, in Case C-523/07 A (judgment of 2 April 2009), the Court interpreted, for the ¤rst time, the concept of ‘habitual residence’ of the child as a criterion for the jurisdiction of the courts in matters of parental responsibility.
Συγκεκριένα, αpiο-φάνθηκε ότι εφόσον δεν piροβλέpiεται κανένα ένδικο βοήθηα ικανό να έχει ανασταλτικό αpiοτέλε-σα, η piροθεσία piραγατοpiοιήσεω τη εταφορά αρχίζει να τρέχει όταν το κράτο έλο αpiό το οpiοίο ζητείται να συναινέσει στη εταφορά αpiοφασίζει, ρητώ ή σιωpiηρώ, να δεχτεί να αναλάβει εκ νέου τον ενδιαφερόενο.
Since Regulation No 2201/2003 makes no express reference to the law of the Member States for the purpose of determining the meaning and scope of the notion of ‘habitual residence’, the Court held that it is an autonomous concept. Having regard to the context and the objective of that regulation, the habitual residence corresponds to the place which reªects some degree of integration by the child in a social and family environment.
Αντιθέτω, εφόσον η νοοθεσία του αιτούντο τη εταφορά κρά-του έλου piροβλέpiει το ανασταλτικό αpiοτέλεσα ενδίκου βοηθήατο, η piροθεσία piραγατο-piοιήσεω τη εταφορά δεν τρέχει ήδη αpiό την έκδοση τη piροσωρινή δικαστική αpiοφάσεω ε την οpiοία αναστέλλεται η εφαρογή τη διαδικασία εταφορά, αλλά όνον αpiό την έκδοση τη δικαστική αpiοφάσεω εpiί του νοοτύpiου τη διαδικασία, η οpiοία δεν piρόκειται piλέον να εpiοδίσει την εφαρογή τη διαδικασία αυτή.
In particular the duration, regularity, conditions and reasons for the stay on the territory of a Member State and the family’s move to that State, the child’s nationality, the place and conditions of attendance at school, linguistic knowledge and the family and social relationships of the child in that State must be taken into consideration.
Εpiιpiλέον, το ικαστήριο έλαβε υpiόψη τον σεβασό τη δικαστική piροστασία και τη δικονοική αυτοτέλεια των κρατών ελών.
Such measures may be decided by a national court if they are urgent. They must be taken in respect of persons in the Member State concerned and must be provisional.
Το ικαστήριο έδωσε αρνητική αpiάντηση στο ερώτηα αυτό.
The taking of those measures, adopted in the best interests of the child, and their binding nature are determined in accordance with national law.
Κατ’ αρχά διαpiίστωσε ότι το άρθρο 15 συνιστά αυτοτελή διάταξη, τονίζοντα ότι το piεριεχόενό του δεν ταυτίζεται ε του
However, if the protection of the best interests of the child so requires, the national court which declared that it did not have jurisdiction must inform the court of another Member State having jurisdiction that such a measure has been taken.
Κανονισό (ΕΚ) 343/2003 του Συβουλίου, τη 18η Φεβρουαρίου 2003, για τη θέσpiιση των κριτηρίων και ηχανισών για τον piροσδιορισό του κράτου έλου piου είναι υpiεύθυνο για την εξέταση αίτηση ασύλου piου υpiοβάλλεται σε κράτο έλο αpiό υpiήκοο τρίτη χώρα (ΕΕ L 50, σ. 1).
The service of notarial acts in the absence of legal proceedings was at issue in Case C-14/08 Roda Golf & Beach Resort (judgment of 25 June 2009). The Court held in that case that the term ‘extrajudicial document’, within the meaning of Article 16 of Regulation No 1348/2000 on the service in the Member States of judicial and extrajudicial documents in civil or commercial matters (46), is a Community law concept. The objective pursued by the Treaty of Amsterdam of creating an area of freedom, security and justice and the transfer, from the EU Treaty to the EC Treaty, of the body of rules enabling measures in the ¤eld of judicial cooperation in civil matters having crossborder implications to be adopted testi¤es to the will of the Member States to anchor such measures ¤rmly 46
Εpiιpiλέον, οι αpiειλέ στι οpiοίε αναφέρεται είναι συφυεί ε ια γενική κατάσταση «διεθνού ή εσωτερική ένοpiλη σύρραξη».
The Court noted that the broad de¤nition of the concept of extrajudicial document is unlikely to place an excessive burden on the resources of the national courts since, ¤rst, the Member States may also designate as transmitting agencies and receiving agencies for the purpose of service bodies other than those courts and, second, the Member States may provide for the option of e¥ecting service directly by post to persons residing in another Member State.
Τέλο, η βία αpiό την οpiοία piροέρχονται οι αpiειλέ αυτέ χαρακτηρίζεται ω «αδιακρίτω» ασκού-ενη, όρο piου σηαίνει ότι piορεί να εpiεκταθεί σε άτοα ανεξαρτήτω τη piροσωpiική του καταστάσεω.
In Case C-123/08 Wolzenburg (judgment of 6 October 2009), the Court was asked to give a ruling on the issue of the compatibility with European Union law of national legislation providing for differential treatment of nationals of one Member State and those from other Member States in relation to the refusal to execute a European arrest warrant.
Συναφώ, το ικαστήριο διευκρίνισε ότι όσο piερισσότερο ο αιτών είναι σε θέση να αpiοδείξει ότι θίγεται ειδικώ λόγω των ιδιαιτεροτήτων τη piροσωpiική του καταστάσεω, τόσο ι-κρότερο θα είναι ο βαθό τη αδιακρίτω ασκούενη βία piου αpiαιτείται piροκειένου ο αιτών να τύχει τη εpiικουρική piροστασία.
Contrary to the system in place for Netherlands nationals, the Netherlands legislation implementing Framework Decision 2002/584/JAI on the European arrest warrant (47) provides an exception to such execution for nationals of other Member States only if they have lawfully resided in the Netherlands for a continuous period of ¤ve years and they are in possession of a residence permit of inde¤nite duration.
Το ικαστήριο κατέληξε υpiογραίζοντα ότι αυτή η Ê ερ  η - νεία του άρθρου 15, στοιχείο γ΄, είναι αpiολύτω σύφωνη ε την Ευρωpiαϊκή Σύβαση για την Προ-άσpiιση των ικαιωάτων του Ανθρώpiου και, ειδικότερα, ε τη νοολογία piερί του άρθρου 3Êτη ΕΣΑ.
The Court began by noting that the ¤rst paragraph of Article 12 EC is applicable since the Member States cannot, in the context of the implementation of a framework decision adopted on the basis of the EU Treaty, infringe Community law, in particular the provisions of the EC Treaty relating to the freedom accorded to every citizen of the Union to move and reside freely within the territory of the Member States.
Τα piραγατικά piεριστατικά τη υpiοθέσεω αυτή αφορούσαν την M.ÊJ. García και τον A.ÊCabrera, κατά των οpiοίων εκδόθηκαν δύο αpiοφάσει αpiελάσεω διότι διέεναν piαρανόω στο ισpiανικό έδαφο.
The Court then stated that Article 4(6) of Framework Decision 2002/584 is to be interpreted as meaning that, where a citizen of the Union is at issue, the Member State of execution of the warrant cannot, in addition to a condition as to the duration, make application of the ground for non-execution of the warrant subject to supplementary administrative requirements, such as possession of a residence permit of inde¤nite duration.
Όω, κατά την ορθή ερηνεία του ισpiανικού νόου, η εpiιβαλλόενη στην piερίpiτωση αυτή κύρωση piεριορίζεται σε piρόστιο, ελλείψει piρόσθετου στοιχείου το οpiοίο θα δικαιολογούσε την αντικατάσταση του piροστίου ε αpiέλαση.
Finally, the Court came to the conclusion that the principle of non-discrimination laid down in Article 12 EC does not preclude legislation of a Member State of execution under which the competent judicial authority of that State is to refuse to execute a European arrest warrant issued against one of its nationals with a view to the enforcement of a custodial sentence, whilst such a refusal is, in the case of a national of another Member State having a right of residence as a citizen of the Union, subject to the condition that that person has lawfully resided for a continuous period of ¤ve years in that Member State of execution.
Η κ. García και ο κ. Cabrera piροσέ-φυγαν, κατόpiιν τούτου, στο αιτούν δικαστήριο το οpiοίο, ε τη σειρά του, υpiέβαλε στο ικαστήριο αίτηση εκδόσεω piροδικαστική αpiοφάσεω.
The Court justi¤ed that solution by stating that that condition, ¤rst, aims to ensure that nationals of another Member State are suciently integrated in the Member State of execution and, second, does not go beyond what is necessary to attain that objective.
Εξάλλου, το ικαστήριο διαpiίστωσε ότι η ΣΕΣΣ piροκρίνει την οικειοθελή αναχώρηση του διαένοντο piαρανόω αλλοδαpiού.
) Council Framework Decision 2002/584/JAI of 13 June 2002 on the European arrest warrant and the surrender procedures between Member States (OJ 2002 L 190, p. 1).
Σύβαση για το εφαροστέο δίκαιο στι συβατικέ ενοχέ, η οpiοία άνοιξε piρο υpiογραφή στη Ρώη στι 19 Êουνίου 1980 (ΕΕ 1998, C 27, σ. 34).
C. Toader, President of Chamber; E. Levits, President of Chamber; P. Mengozzi, First Advocate General; K. Lenaerts, President of Chamber; A. Tizzano, President of Chamber; V. Skouris, President of the Court; J. N. Cunha Rodrigues, President of Chamber; J.-C. Bonichot, President of Chamber; R. Silva de Lapuerta, President of Chamber; P. Lindh, President of Chamber; C. W. A. Timmermans, Judge.
Κανονισό (ΕΚ) 44/2001 του Συβουλίου, τη 22α εκεβρίου 2000 (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1).
L. Bay Larsen, Judge; U. Lõhmus, Judge; M. Ilešič, Judge; G. Arestis, Judge; P. Kūris, Judge; J.°Kokott, Advocate General; A. Rosas, Judge; K. Schiemann, Judge; E. Juhász, Judge; A. Borg Barthet, Judge; J. Malenovský, Judge; A. Ó Caoimh, Judge.
ικαστήριο
Third row, from left to right:
Εξέλιξη και δραστηριότητα τη νήσου, υpiέβαλε στο ικαστήριο σειρά ερωτηάτων σχετικών ε την ερηνεία και εφαρογή του κανονισού 44/2001.
P. Cruz Villalón, Advocate General; M. Berger, Judge; M. Sa Æ an , Judge; A. Arabadjiev, Judge; T. von Danwitz, Judge; Y. Bot, Advocate General; E. Sharpston, Advocate General; J. Mazák, Advocate General; V. Trstenjak, Advocate General; J.-J. Kasel, Judge; D. Šváby, Judge; N.°Jääskinen, Advocate General; R. Grass, Registrar.
εύτερον, στην υpiόθεση A (αpiόφαση τη 2α Αpiριλίου 2009, C-523/07) το ικαστήριο ερήνευσε για piρώτη φορά την έννοια «συνήθη διαονή» του piαιδιού ω κριτήριο διεθνού δικαιοδοσία των δικαστηρίων σε υpiοθέσει γονική έρινα. εδοένου ότι ο κανονισό 2201/2003 δεν piε-ριέχει καία ρητή piαραpiοpiή στο δίκαιο των κρατών ελών για τον piροσδιορισό τη έννοια
José Narciso da Cunha Rodrigues Born 1940; various oces within the judiciary (1964–77); Government assignments to carry out and coordinate studies on reform of the judicial system; Government Agent at the European Commission of Human Rights and the European Court of Human Rights (1980–84); Expert on the Human Rights Steering Committee of the Council of Europe (1980–85); Member of the Review Commission for the Criminal Code and the Code of Criminal Procedure; Principal State Counsel (1984–2000); Member of the Supervisory Committee of the European Union Anti-Fraud Oce (OLAF) (1999–2000); Judge at the Court of Justice since 7 October 2000.
Κανονισό (ΕΚ) 2201/2003 του Συβουλίου, τη 27η Νοεβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αpiοφάσεων σε γαικέ διαφορέ και διαφορέ γονική έρινα ο οpiοίο καταργεί τον κανονισό (ΕΚ) 1347/2000 (ΕΕ L 338, σ. 1).
Christiaan Willem Anton Timmermans Born 1941; Legal Secretary at the Court of Justice of the European Communities (1966–69); ocial of the European Commission (1969–77); Doctor of Laws (University of Leiden); Professor of European Law at the University of Groningen (1977–89); Deputy Justice at Arnhem Court of Appeal; various editorial positions; Deputy Director-General at the Legal Service of the European Commission (1989–2000); Professor of European Law at the University of Amsterdam; Judge at the Court of Justice since 7 October 2000.
Στην υpiόθεση Wolzenburg (αpiόφαση τη 6η Οκτωβρίου 2009, C-123/08) υpiοβλήθηκε στο ικα-στήριο το ερώτηα αν είναι συβατή ε το δίκαιο τη Ένωση εθνική ρύθιση piου piροβλέpiει διαφορετική εταχείριση εταξύ των ηεδαpiών και των υpiηκόων άλλων κρατών ελών, όσον αφορά την άρνηση εκτελέσεω ευρωpiαϊκού εντάλατο συλλήψεω.
Juliane KokottBorn 1957; Law studies (Universities of Bonn and Geneva); LLM (American University/Washington DC); Doctor of Laws (Heidelberg University, 1985; Harvard University, 1990); visiting professor at the University of California, Berkeley (1991); Professor of German and foreign public law, international law and European law at the Universities of Augsburg (1992), Heidelberg (1993) and Düsseldorf (1994); deputy judge for the Federal Government at the Court of Conciliation and Arbitration of the Organisation for Security and Cooperation in Europe (OSCE); Deputy Chairperson of the Federal Government’s Advisory Council on Global Change (WBGU, 1996); Professor of International Law, International Business Law and European Law at the University of St Gallen (1999); Director of the Institute for European and International Business Law at the University of St Gallen (2000); Deputy Director of the Master of Business Law programme at the University of St Gallen (2001); Advocate General at the Court of Justice since 7 October 2003.
Στη συνέχεια, το ικαστήριο τόνισε ότι το άρθρο 4, σηείο 6, τη αpiοφά-σεω-piλαισίου έχει την έννοια ότι, όταν piρόκειται για piολίτη τη Ενώσεω, το κράτο έλο εκτε-λέσεω του εντάλατο συλλήψεω δεν δύναται, piέραν τη αpiαιτήσεω σχετικά ε τη διάρκεια τη διαονή, να εξαρτά την εφαρογή λόγου αρνήσεω τη εκτέλεση του εν λόγω εντάλατο αpiό piρόσθετε διοικητικέ αpiαιτήσει, όpiω η κατοχή άδεια piαραονή αορίστου χρόνου.
Luís Miguel Poiares Pessoa Maduro Born 1967; degree in law (University of Lisbon, 1990); assistant lecturer (European University Institute, 1991); Doctor of Laws (European University Institute, Florence, 1996); visiting professor (London School of Economics; College of Europe, Natolin; Ortega y Gasset Institute, Madrid; Catholic University, Portugal; Institute of European Studies, Macao); Professor (Universidade Nova, Lisbon, 1997); Fulbright Visiting Research Fellow (Harvard University, 1998); co-director of the Academy of International Trade Law; co-editor (Hart Series on European Law and Integration, European Law Journal) and member of the editorial board of several law journals; Advocate General at the Court of Justice from 7 October 2003 to 6 October 2009.
Αpiόφαση-piλαίσιο 2002/584/ΕΥ του Συβουλίου, τη 13η Ιουνίου 2002, για το ευρωpiαϊκό ένταλα συλλήψε-ω και τι διαδικασίε piαραδόσεω εταξύ των κρατών ελών (ΕΕ L 190, σ. 1).
Konrad Hermann Theodor Schiemann Born 1937; Law degrees at Cambridge University; Barrister 1964–80; Queen’s Counsel 1980–86; Justice of the High Court of England and Wales 1986–95; Lord Justice of Appeal 1995–2003; Bencher from 1985 and Treasurer in 2003 of the Honourable Society of the Inner Temple; Judge at the Court of Justice since 8 January 2004.
B — Σύνθεση του ικαστηρίου
Court of Justice
Μέλη ι καστήριο
Members
Μέλη του ικαστηρίου
Court of Justice