natgillin/translations-raw huggingface dataset:
δεν μπορεί παρά να είναι απόρροια της παραβιάσεως κανόνων δικαίου, ιδίως εκείνου που επιβάλλει στους συμβαλλομένους να ενεργούν καλοπίστως επ' ευκαιρία των διαπραγματεύσεων με σκοπό την κατάρτιση συμβάσεως.
By its second question, the tribunal essentially asks whether Article HA(l)(a) of the Sixth Direttive is to be interpreted as meaning that, for the organisation of a competition such as that at issue in the main proceedings, the taxable amount consists of the full amount of the entry fees received by the organiser of the competition, or that amount less the value of the prizes distributed to the competitors, or some other amount.
'Οπως προκύπτει από τη δικογραφία, ουδεμία υπήρξε δέσμευση ελευθέρως αναληφθείσα από την HWS έναντι της Tacconi.
It should be observed, finally, that that interpretation of Article HA(l)(a) of the Sixth Directive does not call into question the Court's interpretation in Glawe, inasmuch as the operation of the gaming machines concerned by that judgment and the organisation of the competition at issue in the main proceedings differ in essential points.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η απορρέουσα, ενδεχομένως, από τη μη σύναψη της συμβάσεως, αντικειμένου της αξιώσεως της αγωγής της κύριας δίκης, ευθύνη δεν μπορεί να είναι συμβατικής φύσεως.
In order to answer the question thus reformulated, it should be noted, first, that Article HA(l)(a) of the Sixth Directive states that '[t]he taxable amount shall be ... in respect of supplies of goods and services other than those referred to in (b), (c) and (d) below, everything which constitutes the consideration which has been or is to be obtained by the supplier from the purchaser, the customer or a third party for such supplies'.
Ενόψει των περιστάσεων της διαφοράς της κύριας δίκης, η υποχρέωση αποκαταστάσεως της υποτιθέμενης ζημίας που προκύπτει από αδικαιολόγητη διακοπή των διαπραγματεύσεων
While those gaming machines were characterised by the fact that, in accordance with mandatory statutory provisions, they were set in such a way that at least a certain percentage, in fact 60%, of the players' stakes was paid out to them as winnings and those stakes were kept technically and physically separate from the stakes which the operator could actually take for himself, the competition at issue in the main proceedings does not display any of those features, so that the organiser of the competition has freely at his disposal the full amount of the entry fees received.
Προδικαστική «Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Πεδίο εφαρμογής — Τυχερό παιχνίδι στο οποίο ο διοργανωτής αναλαμβάνει ηθική μόνο δέσμευση — Βάση επιβολής του φόρου» (Έκτο τμήμα)
Under the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover tax — Common system of value added tax: uniform basis of assessment in particular Article 2(1), a transaction which the parties agree to be "binding in honour only* (and therefore under national law cannot be enforced in the courts) may in principle constitute a taxable transaction for the purposes of value added tax.
Οι παίκτες μπορούν να θέσουν επί της φωτογραφίας μέχρι 900 σταυρούς και το ύψος του ποσού που καταβάλλουν ποικίλλει ανάλογα με τον αριθμό των σταυρών.
Under Article 11A(1) of the Sixth Directive, the taxable amount for value added tax purposes for the service of organising a competition which is arranged for the competitors by the organiser in return for the entry fees paid by them is the amount of the entry fees.'
δίκης και τα
17 September 2002
Η διαφορά της κύριας προδικαστικά ερωτήματα
The main proceedings and the question referred for a preliminary ruling
Η Town & County είναι καταχωρισμένη, όσον αφορά την καταβολή του ΦΠΑ ως το αντιπροσωπευτικό μέλος ενός ομίλου εταιριών, μία από τις οποίες διοργάνωσε, μεταξύ άλλων στο διάστημα από τον Ιούνιο του 1994 μέχρι τον Νοέμβριο του 1995, εβδομαδιαίο τυχερό παιχνίδι (διαγωνισμό) με το όνομα «spot-the-ball» («βρες τη μπάλα»). αυτό
By order of 9 August 2000, received at the Court on 25 October 2000, the Bundesfinanzhof (Federal Finance Court) referred for a preliminary ruling under Article 234 EC a question on the interpretation of Article 4(2)(b) of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969 concerning indirect taxes on the raising of capital, as amended by Council Directive 85/303/EEC of 10 June 1985.
Τα δελτία συμμετοχής στο παιχνίδι περιέχουν μια φωτογραφία από φάση
According to the file in the main proceedings, Nord is a German limited liability company whose members were, in 1990, Preussen Elektra AG and Gemeinschaftswerke Weser GmbH.
Επί του πρώτου ερωτήματος να αγοράσει τα φυσικά αντικείμενα με τα ποσά που είχαν καταβάλει οι παίκτες για τη συμμετοχή τους.
The question referred for a preliminary ruling agreement under which Nord was, in its business activities, to act exclusively in accordance with the will of the GbR, and was obliged to transfer to the GbR all profits accrued during the term of the agreement.
Κατόπιν της εκδόσεως της αποφάσεως της 5ης Μαΐου 1994, C-38/93, Glawe, η Town & County, η οποία μέχρι τότε υπολόγιζε τον οφειλόμενο από την ίδια ΦΠΑ επί του συνολικού ύψους των ποσών που εισέπραττε από τους παίκτες, θεώρησε ότι όφειλε να καταβάλει ΦΠΑ μόνον επί του ποσού αυτού, μειωμένου κατά την αξία των κερδών που έδιδε στους νικητές. Με το πρώτο του ερώτημα το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ' ουσίαν, αν το άρθρο 2, σημείο 1, της έκτης οδηγίας πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μια παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας, από την οποία όμως δεν απορρέουν υποχρεώσεις των οποίων η εκτέλεση να μπορεί να ζητηθεί δικαστικώς, για τον λόγο ότι έχει συμφωνηθεί ότι ο παρέχων υπηρεσίες αναλαμβάνει μόνον ηθική δέσμευση για την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών, μπορεί να θεωρείται ως πράξη υποκείμενη στον ΦΠΑ
By its question the national court is asking, essentially, whether Article 4(2)(b) of Directive 69/335 must be interpreted as not precluding capital duty being charged on the amount of interest a company saves as a result of being granted an interestfree loan by its members, where the members entered into a profit and loss transfer agreement with the company before they granted the loan.
Στις 28 Μαρτίου 1995, οι Commissioners αποφάσισαν ότι η Town & County όφειλε να καταβάλει ΦΠΑ επί του συνόλου των ποσών που εισέπραττε από τους παίκτες. Η Town & County άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου. Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, πρέπει εκ προοιμίου να υπομνησθεί ότι, κατά το άρθρο 2, σημείο 1, της έκτης οδηγίας, υπόκεινται στον ΦΠΑ οι παραδόσεις αγαθών και οι παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται εξ επαχθούς αιτίας στο εσωτερικό της χώρας υπό υποκειμένου στον φόρο που ενεργεί υπό την ιδιότητα του αυτήν.
In order to reply to the question reformulated in that way, it is necessary to determine whether the grant of an interestfree loan in circumstances such as those described in the order for reference has the effect of increasing the recipient company's assets, and whether it is liable to increase the value of the rights in the company.
Πρέπει, επίσης, να υπομνησθεί ότι, με τη σκέψη 14 της αποφάσεως της 3ης Μαρτίου 1994, C-16/93, Tolsma, το Δικαστήριο έκρινε ότι παροχή υπηρεσιών πραγματοποιείται «εξ επαχθούς αιτίας» κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 1, της έκτης οδηγίας και, επομένως, είναι φορολογητέα μόνον αν υφίσταται μεταξύ του παρέχοντος την υπηρεσία και του λήπτη αυτής έννομη σχέση στο πλαίσιο της οποίας ανταλλάσσονται αμοιβαίως παροχές, η δε αμοιβή που λαμβάνει ο παρέχων την υπηρεσία συνιστά την πραγματική αντιπαροχή της υπηρεσίας που παρέχεται στον λήπτη.
In that regard it must be observed, first, that it is settled caselaw that the granting of an interestfree loan to a company allows the company to have capital available without having to bear its cost; that the resultant saving in interest leads to an increase in its assets by allowing the company to avoid expenditure which it would otherwise have to bear; and that, by saving it that expense, the advantage of such a loan helps to strengthen the company's economic potential, and must therefore be regarded as likely to increase the value of the rights in the recipient company (Trove Schiffahrts-Gesellschaft, cited above, paragraphs 12 and 14, and Case C-287/94 Frederiksen [1996], paragraphs 12 and 13).
Το εν λόγω δικαστήριο έκρινε ότι η επίλυση της εκκρεμούς ενώπιον του διαφοράς εξαρτάται από την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου και, μεταξύ άλλων, από την απάντηση στο ερώτημα αν το γεγονός ότι ο διοργανωτής του παιχνιδιού είχε αναλάβει ηθική μόνο δέσμευση, περίσταση ικανή να θέσει υπό αμφισβήτηση την ύπαρξη έννομης σχέσεως μεταξύ του διοργανωτή και των παικτών, συνεπάγεται ότι η διοργάνωση του παιχνιδιού δεν μπορεί να θεωρηθεί ως παροχή υπηρεσιών υπό την έννοια του άρθρου 2, σημείο 1, της έκτης οδηγίας.
In its order for reference the Bundesfinanzhof observes that the nature of the loan that gave rise to the main proceedings means that the facts in this case bear a resemblance to those in Case C-249/89 Trave Schiffahrts-GeseUschaft [1991]. However, the position in the main proceedings differs from the situation in point in Trave, owing to the profit and loss transfer agreement entered into by Nord and its members, which is similar to the one that was at issue in Case C-38/88 Siegen [1990].
Ως εκ τούτου, το αιτούν δικαστήριο αποφάσισε, στις 3 Ιουνίου 1997, να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει οτο Δικαστήριο σχετικό προδικαστικό ερώτημα.
Indeed, it was the decision in Siegen that led the Niedersächsisches Finanzgericht to find that the interestfree loan at issue in the main proceedings did not have the effect of increasing the value of the rights in the recipient company.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το VAT and Duties Tribunal, Manchester, υπέβαλε οτο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
However it must be borne in mind that it is also clear from the caselaw that, for the purposes of Article 4(2)(b) of Directive 69/335, a company's assets include all the property which the
Tolsma, μεταξύ του διοργανωτή του παιχνιδιού και των παικτών, ενώ η αμοιβή που εισπράττει ο διοργανωτής για τη συμμετοχή των παικτών συνιστά την πραγματική αντιπαροχή της υπηρεσίας που τους παρέχει.
members have contributed, together with any increase in its value, and that a company which realises a profit and adds it to its reserves thereby increases its assets, whilst the assets of a company which incurs losses will decline (Siegen, cited above, paragraph 12).
Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ούτως αναδιατυπωθέν ερώτημα, πρέπει να υπομνησθεί, κατ' αρχάς, ότι το άρθρο 11, Α παράγραφος 1, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας προβλέπει ότι «[β]άση επιβολής του φόρου είναι [...] για τις παραδόσεις αγαθών και τις παροχές υπηρεσιών, εκτός των αναφερομένων [...] στις περιπτώσεις β', γ' και δ', ο,τιδήποτε αποτελεί την αντιπαροχή, την οποία έλαβε ή πρόκειται να λάβει για τις πράξεις αυτές ο προμηθευτής ή ο παρέχων τις υπηρεσίες από τον αγοραστή, τον λήπτη ή τρίτο πρόσωπο».
particular financial year, and those profits and losses are required, under a profit and loss transfer agreement entered into before they were realised, to be passed on to or absorbed by that member in their entirety, the contribution cannot in principle have the effect of increasing the company's assets.
Ακολούθως, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, ο κανόνας αυτός πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η βάση επιβολής του φόρου επί παροχής υπηρεσιών συνίσταται στην πράγματι λαμβανόμενη προς τούτο αντιπαροχή (βλ, μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 27ης Μαρτίου 1990, C-126/88, Boots Company, σκέψη 19, και της 16ης Οκτωβρίου 1997, C-258/95, Fillibeck, σκέψη 13).
The Court has inferred from that definition of a company's assets that, whilst the absorption by a member of losses incurred by a company must in principle be regarded as a contribution that increases the company's assets, the same is not true if such losses are absorbed under a profit and loss transfer agreement entered into before the losses were sustained, since it is the purport of such an undertaking that any losses incurred by the company subsequent thereto are to have no effect on the level of the company's assets (Siegen, cited above, paragraph 13).
Επιπλέον, η προσέγγιση αυτή παρέχει στον υποκείμενο στον φόρο τη δυνατότητα να αποφύγει την καταβολή του ΦΠΑ αν στις συμβάσεις πωλήσεως ή παροχής υπηρεσιών που συνάπτει προβλέψει ρήτρα όπως η επίδικη στην υπόθεση της κύριας δίκης.
From an economic point of view, the same rule as applies to absorption of losses must in principle apply to transfers of profits, so that a company which makes a profit but is bound by a profit and loss transfer agreement with its members, cannot add that profit to its reserves, and its assets will not therefore as a rule be increased.
'Οσον αφορά όμως τη διοργάνωση παιχνιδιού όπως το επίδικο στην κύρια δίκη, η αντιπαροχή που πράγματι έλαβε ο διοργανωτής για την υπηρεσία που παρέχει στους παίκτες ισοδυναμεί με τα ποσά που αυτοί κατέβαλαν για τη συμμετοχή τους.
However, as the Finanzamt has pointed out and as both Nord and the Commission acknowledged at the hearing, it is conceivable that a contribution by a company's members may, notwithstanding the existence of a profit and loss transfer agreement between company and members, be such as to increase the company's assets, if part or all of the contribution remains durably part of the company's asset base.
Τα ποσά αυτά τα καρπώνεται εξ ολοκλήρου και του παρέχουν τη δυνατότητα να καλύψει τα έξοδα που σχετίζονται με τη δραστηριότητα του.
Such would be the case, inter aha, where part of the profit realised is intended to supply statutory reserves, or where the profit and loss transfer agreement is not implemented.
Συνεπώς, βάση επιβολής του φόρου για την οικεία πράξη, υπό την έννοια του άρθρου 11, Α παράγραφος 1, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας, είναι το σύνολο των ποσών που καταβάλλουν οι παίκτες για τη συμμετοχή τους.
It is for the national court to determine, in the light of all the characteristics of the transaction in point in the main proceedings, whether, and if so to what extent, an interestfree loan granted to a capital company by one of its members has durably augmented the company's assets, or whether the contribution has had no effect on the level of the company's assets, owing to the existence of a profit and loss transfer agreement entered into before the loan was granted.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
Therefore, where a member makes a contribution, such as an interestfree loan, which only affects profits and losses realised in a
Με το δεύτερο ερώτημα το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ' ουσίαν, αν το άρθρο 11, Α παράγραφος 1, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, για τη διοργάνωση παιχνιδιού όπως το επίδικο στην κύρια δίκη, η βάση επιβολής του φόρου είναι το σύνολο των ποσών που εισέπραξε ο διοργανωτής του εν λόγω παιχνιδιού ή το συνολικό αυτό ποσό μειωμένο κατά το ποσό ή την αξία των κερδών που διανέμονται στους νικητές ή κάποιο άλλο ποσό.
'Article 4(2)(b) of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969 concerning indirect taxes on tive raising of capital, as amended by Council Directive 85/303/EEC of 10 June 1985, must be interpreted as not precluding the charging of capital duty on the amount of interest saved by a company by virtue of an interestfree loan grunted to it by its members where a profit and loss transfer agreement was entered into by tine members and tine company before the loan was granted, ifthe interest thereby saved has durably increased the company's assets. h is for the national court to determine, in the light of au the characteristics of the transaction at issue, whether, and if so to what extent, the interest saved has in fact had that effect'
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
She proposed that the Court should answer as follows:
«1) Το άρθρο 2, σημείο 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17 ης Μάιου 1977, περί εναομονίοεως των νομοθεσία των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας ομοιόμορφη φορολογική βάση, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μια παροχή νπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας από την οποία όμως δεν απορρέουν υποχρεώσεις των οποίων η εκτέλεση μπορεί να ζητηθεί δικαστικώς για τον λόγο άτι έχει συμφωνηθεί ότι ο παρέχων υπηρεσίες αναλαμβάνει μόνον ηθική δέσμευση για την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών, συνιστά πράξη υποκείμενη στον φόρο προστιθέμενης αξίας
'It is not compatible with Article 4(2)(b) of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969 concerning indirect taxes on the raising of capital to subject to capital duty the grant of an interestfree loan by a member of a company to that company if at the time of granting the loan there existed a profit and loss transfer agreement between the company and the member and its performance did not become impossible.'
Πρότεινε οτο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
(EAGGF — Clearance of accounts — Financial year 1995 - Arable crops) (Fifth Chamber)
Υποθ. C-392/00 Finanzamt Hannover-Nord και Norddeutsche Gesellschaft zur Beratung und Durchführung von Entsorgungsaufgaben bei Kernkraftwerken mbH Φορολογία
Preliminary ruling (Taxation of imported used cars — First paragraph of Article 95 of the EC Treaty (now, after amendment, first paragraph of Article 90 EC) — Sixth VAT Directive)
17 Σεπτεμβρίου 2002
1986 and had done 180 000 km.
Προδικαστική «Συγκέντρωση κεφαλαίων — Οδηγία 69/335/ΕΟΚ — Φόρος εισφοράς — Άτοκα δάνεια χορηγηθέντα από τους εταίρους — Σύμβαση μεταφοράς αποτελεσμάτων χρήσεως» (Έκτο τμήμα)
By decision of 20 April 1998 (the assessment notice'), the customs office determined the amount of car tax payable by Mr Siilin at FIM 46 288 and the amount of value added tax on that tax (at the rate of 22%) at FIM 10 183, making a total of FIM 56 471.
Με διάταξη της 9ης Αυγούστου 2002, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 25 Οκτωβρίου 2002, το Bundesfinanzhof υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985.
By order of 15 March 2000, received at the Court Registry on 17 March 2000, the Korkein hallintooikeus (Supreme Administrative Court) referred to the Court for a preliminary ruling under Article 234 EC six questions on the interpretation of the first paragraph of Article 95 of the EC Treaty (now, after amendment, the first paragraph of Article 90 EC) and of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment, in the version of Council Directive 92/111/EEC of 14 December 1992 amending Directive 77/388/EEC and introducing simplification measures with regard to value added tax.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του Finanzamt Hannover-Nord (στο εξής: Finanzamt) και της Norddeutsche Gesellschaft zur Beratung und Durchführung von Entsorgungsaufgaben bei Kernkraftwerken mbH (στο εξής: Nord), αναφορικά με την επιβολή φόρου εισφοράς επί ατόκων δανείων τα οποία έλαβε η δεύτερη και τα οποία της χορήγησαν οι εταίροι της.
Those questions were raised in two appeals to the Korkein hallinto-oikeus, one by Mr Siilin and the other by the Tulliasiamies (Customs Agent), against a decision of the Uudenmaan lääninoikeus (Uusimaa Provincial Administrative Court) in proceedings between Mr Siilin and the Finnish customs authorities concerning the tax levied on the import into the Republic of Finland of a used car which he had acquired in another Member State.
Αντιθέτως, η GbR ανέλαβε την υποχρέωση να καλύπτει τα ετήσια ελλείμματα της Nord κατά τη διάρκεια της συμβάσεως, καθόσον η κάλυψη των ελλειμμάτων δεν θα μπορούσε να γίνει μέσω των ελεύθερων αποθεματικών.
That amount was calculated by the customs office on the basis of a comparison between Mr Siilin's used car and a car of the same make, of a different model (C 220 D) but with technical characteristics very similar to those of the model of Mr Siilin's car.
Καθόσον την αφορά, η Nord παραιτήθηκε από το δικαίωμα καταγγελίας.
Pursuant to the Autoverolaki, a flat-rate reduction of FIM 4 600 and an amount of FIM 85 963, corresponding to a depreciation coefficient of 65%, were deducted from that amount.
δίκη και το
On 2 March 1998 Mr Siilin bought from a garage in Germany, at a price of DEM 7 350, a used Mercedes Benz car (model 190 2.0 diesel).
Η διαφορά στην κύρια προδικαστικό ερώτημα
The car had been brought into use on 13 November
Κατά τη διάρκεια του έτους 1990 οι εταίροι χορήγησαν στη Nord άτοκα δάνεια.
On 21 April 1998 Mr Siilin paid the customs office the car tax and the value added tax thereon.
Το Finanzamt έκρινε ότι η παροχή αυτή υπόκειτο σε φόρο εισφοράς και, κατά συνέπεια, εξέδωσε πράξη επιβολής φόρου έναντι της Nord.
He then brought proceedings against the assessment notice in the Uudenmaan lääninoikeus, which had jurisdiction.
Κατόπιν της αδείας που παρέσχε το Niedersächsisches Finanzgericht στο Finanzamt να ασκήσει αναίρεση, επελήφθη της διαφοράς το Bundesfinanzhof.
He submitted, first, that the amount of the tax fixed for the car he had imported was greater than the amount of the residual tax incorporated in the value of a car already on the Finnish market, registered new in Finland and similar in age, characteristics and condition.
Προς στήριξη της αναιρέσεως του, το Finanzamt επικαλέστηκε παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 1, σημείο 4, στοιχείο γ', του KVStG και ζήτησε την εξαφάνιση της αποφάσεως του Finanzgericht και την απόρριψη της ασκηθείσας από τη Nord προσφυγής.
He claimed that the tax levied was therefore discriminatory and contrary to Article 95 of the Treaty. Citing the judgments in Case C­345/93 Nunes Tadeu [1995] and Case C­375/95 Commission ν Greece [1997], he argued that the depreciation of a car cannot be linear and that its value falls by more than 5% a year.
Στη διάταξη του παραπομπής το Bundesfinanzhof τονίζει ότι το επίμαχο στην κύρια δίκη δάνειο συνδέει την υπόθεση αυτή με την υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 5ης Φεβρουαρίου 1991, C-249/89, Trave-Schiffahrtsgesellschaft.
In its decision of 3 June 1999, the Uudenmaan lääninoikeus found that it was in accordance with Paragraph 5 of the Autoverolaki to determine the amount of tax on Mr Siilin's car by referring to the tax on a new car with similar technical and other characteristics and making a reduction as provided for by that law.
Κρίνοντας ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, η επίλυση της ενώπιον του διαφοράς εξαρτάται από την ερμηνεία της οδηγίας 69/335, το Bundesfinanzhof αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο ένα προδικαστικό ερώτημα.
In those circumstances, the Korkein hallinto­oikeus decided to stay proceedings and refer some questions to the Court for a preliminary ruling.
Κατά συνέπεια, το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 69/335 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση εταιρίας που λαμβάνει άτοκο δάνειο εκ μέρους ενός των εταίρων της, μπορεί να εισπραχθεί φόρος εισφοράς επί της εισφερομένης με το δάνειο αυτό αξίας, δηλαδή επί του ποσού των εξοικονομούμενων τόκων (βλ, υπ' αυτή την έννοια, προαναφερθείσες αποφάσεις Trave-Schiffahrtsgesellschaft, σκέψη 17, και Frederiksen, σκέψη 14).
Noting, however, that the car in question was a used car imported into the Republic of Finland from another Member State, the Uudenmaan lääninoikeus pointed out that in Nunes Tadeu the Court had ruled that it was contrary to Article 95 of the Treaty for a Member State to charge on used cars from other Member States a tax which, being calculated without taking the vehicle's actual depreciation into account, exceeded the residual tax incorporated in the value of similar used cars already registered in the national territory.
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
The first three questions seek to ascertain whether the first paragraph of Article 95 of the Treaty allows a Member State to apply to used vehicles imported from another Member State a tax having the characteristics of the car tax at issue in the main proceedings.