natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επομένως, δεν υπάρχει καμία αντίφαση μεταξύ των αιτιολογιών και του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως.
It follows from the foregoing that Article 1 of the contested decision, read in the light of the grounds of that decision, must be interpreted as meaning that where the Commission describes the charges for opening a new connection and the monthly charge for access to the local network as being unfair, it is referring to the relationship between the applicant’s wholesale charges and retail charges.
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, ούτε η περιλαμβανόμενη στο άρθρο 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως διαταγή είναι παράνομη.
In view of the foregoing, the order in Article 2 of the contested decision is not vitiated by illegality either.
Πράγματι, ακόμα και αν η προσφεύγουσα δεν μπορούσε να επηρεάσει τις τιμές των υπηρεσιών χονδρικής, διέθετε, εν πάση περιπτώσει, περιθώριο δράσεως για να αυξήσει τις τιμές λιανικής για τις υπηρεσίες προσβάσεως ADSL (βλ. σκέψεις 141 έως 151 ανωτέρω).
Although the applicant could not influence the charges for wholesale services, it did in any event have scope to increase its retail prices for ADSL access services (see paragraphs 141 to 151 above).
Τέλος, η διάκριση στην οποία προέβη η προσφεύγουσα, για πρώτη φορά με το υπόμνημα απαντήσεως, μεταξύ εισπράξεως και καθορισμού των τιμολογίων πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
Finally, the distinction between charging and fixing charges, which the applicant made for the first time in its reply, must be rejected as being inadmissible under Article 48(2) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance.
Από το σύνολο των ανωτέρω σκέψεων προκύπτει ότι ο δεύτερος λόγος πρέπει να απορριφθεί.
It follows from all the foregoing that the second plea in law must be rejected.
Γ — Επί του τρίτου λόγου, που στηρίζεται σε κατάχρηση εξουσίας και σε παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας, της ασφαλείας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
C — Third plea in law: misuse of powers and infringement of the principles of proportionality, legal certainty and protection of legitimate expectations
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, υφαρπάζοντας τις αρμοδιότητες της RegTP, διέπραξε κατάχρηση εξουσίας και παρέβη τις αρχές της αναλογικότητας, της ασφαλείας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
The applicant submits that, by encroaching on the powers of RegTP, the Commission misused its powers and infringed the principles of proportionality, legal certainty and protection of legitimate expectations.
Υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, την κύρια ευθύνη για τον έλεγχο των τιμολογίων των τηλεπικοινωνιών έχουν οι εθνικές αρχές, όπως η RegTP.
It recalls that, under Community law, principal responsibility for telecommunications price-control is vested in the national authorities, such as RegTP.
Επικαλείται συναφώς τις αιτιολογικές σκέψεις της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1990, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών (ΕΕ L 192, σ.
It refers in that regard to the recitals of Commission Directive 90/388/EEC of 28 June 1990 on competition in the markets for telecommunications services (OJ 1990 L 192, p.
10), το άρθρο 17 της οδηγίας 98/10, το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 2887/2000, το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (ΕΕ L 108, σ.
10), Article 17 of Directive 98/10, Article 4(1) of Regulation No 2887/2000, Article 13(1) of Directive 2002/19/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on access to, and interconnection of, electronic communications networks and associated facilities (OJ 2002 L 108, p.
7), τα σημεία 19 και 22 της ανακοινώσεως της Επιτροπής της 22ας Αυγούστου 1998, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού σε συμφωνίες πρόσβασης στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, με τίτλο «Πλαίσιο, σχετικές αγορές και αρχές», και τις σελίδες 61 επ. της ανακοινώσεως της Επιτροπής με τίτλο «Αποδεσμοποιημένη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο: Ανταγωνιστική παροχή πλήρους φάσματος υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συμπεριλαμβανομένων ευρυζωνικών πολυμεσικών υπηρεσιών και Internet υψηλής
7), paragraphs 19 and 22 of the Commission’s Notice of 22 August 1998 on the application of the competition rules to access agreements in the telecommunications sector, entitled ‘Framework, relevant markets and principles’, and page 61 et seq. of the Communication from the Commission entitled ‘Unbundled access to the local loop: enabling the competitive provision of a full range of electronic communication services, including broadband multimedia
DEUTSCHE TELEKOM κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ταχύτητας» (ΕΕ 2000, C 272, σ. 55).
DEUTSCHE TELEKOM v COMMISSION and high-speed internet communication’ (OJ 2000 C 272, p. 55).
Στο πλαίσιο αυτό, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές είναι υποχρεωμένες να λαμβάνουν υπόψη τους σκοπούς του κοινοτικού δικαίου, μεταξύ των οποίων εκείνον που προκύπτει από το άρθρο 82 ΕΚ.
In that context, the national regulatory authorities are required to take account of Community law objectives, including that underlying Article 82 EC.
Επομένως, κατά την προσφεύγουσα, αν η Επιτροπή θεωρούσε ότι οι σχετικές με τα τιμολόγια αποφάσεις της RegTP προσέβαλλαν το κοινοτικό δίκαιο, όφειλε να κινήσει διαδικασία λόγω παραβάσεως κατά της Γερμανίας.
According to the applicant, it follows that if the Commission considered RegTP’s pricing decisions to have infringed Community law, it should have initiated proceedings against Germany for failure to fulfil obligations.
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, επιπλέον, ότι, τόσο στο πλαίσιο της ρυθμίσεως των ανωτάτων ορίων για τις τιμές λιανικής όσο και στο πλαίσιο του καθορισμού των τιμών των υπηρεσιών χονδρικής, η RegTP ανέλυσε το ζήτημα αν υπήρχε φαινόμενο συμπιέσεως των τιμών μεταξύ των τιμών των υπηρεσιών χονδρικής και των τιμών λιανικής ικανό να παρεμποδίσει πραγματικά τον ανταγωνισμό. Συνήγαγε δε ότι δεν υπήρχε ένα τέτοιο φαινόμενο συμπιέσεως των τιμών.
The applicant submits furthermore that, both in the regulation of the indices of retail price ceilings and in the setting of wholesale access charges, RegTP analysed whether there was a margin squeeze between wholesale and retail prices that would actually restrict competition, and concluded that there was no such margin squeeze.
Η προσφεύγουσα επικαλείται συναφώς τις αποφάσεις της RegTP 8ης Φεβρουαρίου 1999, της 23ης Δεκεμβρίου 1999, της 30ής Μαρτίου 2001, της 21ης Δεκεμβρίου 2001, της 11ης Απριλίου 2002, ειδικότερα εκείνη της 29ης Απριλίου 2003.
The applicant refers in that regard to the decisions of RegTP of 8 February 1999, 23 December 1999, 30 March 2001, 21 December 2001, 11 April 2002, and in particular to that of 29 April 2003.
Οι αποφάσεις της RegTP δημιούργησαν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της προσφεύγουσας που είναι άξια προστασίας (απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης Σεπτεμβρίου 1983, 205/82 έως 215/82, Deutsche Milchkontor κ.λπ., Συλλογή 1983, σ. 2633, σκέψεις 30 και 31).
The decisions of RegTP gave rise to a legitimate expectation on the part of the applicant which deserves protection (Joined Cases 205/82 to 215/82 Deutsche Milchkontor and Others [1983] ECR 2633, paragraphs 30 and 31).
Στο πλαίσιο της πολιτικής της σχετικά με τα τιμολόγια των υπηρεσιών, η RegTP επιδιώκει μια σταδιακή εξισορρόπηση μεταξύ των τιμών των συνδέσεων και των τιμών των τηλεφωνικών κλήσεων (αποφάσεις της RegTP της 21ης Δεκεμβρίου 2001 και της 11ης Απριλίου 2002).
RegTP has opted in its pricing policy for a slight rebalancing of connection charges and call charges (decisions of RegTP of 21 December 2001 and of 11 April 2002).
Η προσφεύγουσα εξηγεί ότι, για λόγους κοινωνικής πολιτικής, η Deutsche Bundespost είχε χαμηλά τιμολόγια συνδέσεων, δηλαδή ευνοϊκά για τους συνδρομητές, και ότι αντιστάθμιζε τις ζημίες που προέκυπταν από αυτά με σταυροειδή επιδότηση χάρη στα έσοδα από τα τιμολόγια τηλεφωνικών κλήσεων, τα οποία καθορίζονταν σε υψηλά επίπεδα.
The applicant explains that, for socio-political reasons, the connection charges applied by Deutsche Bundespost were low — and thus advantageous for endusers — and resulting losses were offset through cross-subsidisation with revenues from call charges, which were set high.
Με τον τρόπο αυτό, το Υπουργείο και, στη συνέχεια, η RegTP, στο πλαίσιο της διαδικασίας προσδιορισμού ανωτάτων τιμών, αρχικά, με αποφάσεις της 9ης Δεκεμβρίου 1997 και 23ης Δεκεμβρίου 1999 ενοποίησε τα τιμολόγια των συνδέσεων και των τηλεφωνικών κλήσεων αντιστοίχως για τις επιχειρήσεις και για τους ιδιώτες σε έναν κάλαθο.
As a result, by decisions of 9 December 1997 and 23 December 1999 in price cap proceedings, the BMPT and then RegTP initially combined connection and call charges for businesses and for individuals in one basket.
Οι σχετικές ανώτατες τιμές ίσχυσαν μέχρι το τέλος του 2001.
The price indices thus fixed were valid until the end of 2001.
Δεύτερον, με την απόφασή της της 21ης Δεκεμβρίου 2001 περί καθορισμού ανωτάτων τιμών η RegTP οργάνωσε απευθείας η ίδια τη σκοπούμενη τιμολογιακή αναδιάρθρωση.
Subsequently, by its price cap decision of 21 December 2001, RegTP itself directly organised the progressive price restructuring envisaged.
Χώρισε τους καλάθους για τις συνδέσεις και τις τηλεφωνικές κλήσεις και καθόρισε όρια τιμών για τέσσερις καλάθους διαφορετικών
It separated the baskets for connections and calls and set price indices in respect of four separate baskets of services (see paragraph 20 above). However, it is apparent from that same decision of RegTP of
Εντούτοις, από την ίδια απόφαση της RegTP της 21ης Δεκεμβρίου 2001 προκύπτει ότι η RegTP ηθελημένα αρνήθηκε να προβεί σε ρύθμιση η οποία να καθορίζει χωριστά τα τιμολόγια των συνδέσεων σε συνάρτηση με το κόστος.
21 December 2001 that RegTP deliberately declined to introduce a rule in which connection charges are fixed in isolation on the basis of costs.
Έτσι, μόνον η RegTP είναι υπεύθυνη για το φαινόμενο της συμπιέσεως των τιμών που επικαλείται η Επιτροπή.
Accordingly, the applicant submits that RegTP alone is responsible for the margin squeeze alleged by the Commission.
Η Επιτροπή δεν μπορεί βασίμως να διαπιστώσει παράβαση του άρθρου 82 ΕΚ εκ μέρους της προσφεύγουσας, καθόσον η τελευταία απλώς συμμορφώθηκε προς τις δεσμευτικές αποφάσεις της RegTP, οι οποίες δημιούργησαν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της προσφεύγουσας.
The Commission is wrong to find that the applicant has infringed Article 82 EC, because the applicant was simply complying with the binding decisions of RegTP, which gave rise to a legitimate expectation by the applicant.
Αποτέλεσμα της προσβαλλομένης αποφάσεως της Επιτροπής είναι μια διπλή ρύθμιση των τιμολογίων της προσφεύγουσας, οπότε προσβάλλονται με τον τρόπο αυτό η αρχή της αναλογικότητας και η αρχή της ασφαλείας δικαίου, η τήρηση των οποίων εξασφαλίζεται βάσει του κοινοτικού δικαίου στο πλαίσιο της κατανομής των αρμοδιοτήτων στον τομέα των τιμολογίων των τηλεπικοινωνιών.
Through the medium of the contested decision, the Commission is subjecting the applicant’s pricing practices to double regulation, thereby infringing the principle of proportionality and the legal certainty guaranteed by the division of powers under Community law in relation to charges in the telecommunications sector.
Εξάλλου, εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή επιχειρεί να διορθώσει την εκ μέρους των γερμανικών αρχών άσκηση των δικών τους αρμοδιοτήτων στον τομέα ρυθμίσεως της αγοράς, ενώ, προς τούτο, όφειλε να κινήσει διαδικασία λόγω παραβάσεως.
Furthermore, by adopting the contested decision, the Commission is trying to correct the German authorities’ exercise of their own regulatory powers, whereas it should to that end have initiated proceedings for failure to fulfil obligations.
Ενεργώντας με τον τρόπο αυτό η Επιτροπή διέπραξε κατάχρηση εξουσίας.
By proceeding in this way, the Commission has misused its powers.
Η Επιτροπή και οι παρεμβαίνουσες I και II ζητούν την απόρριψη του παρόντος λόγου.
The Commission and the first and second interveners contend that this plea should be rejected.
Πρώτον, όσον αφορά την αιτίαση της προσφεύγουσας ότι η απόφαση της Επιτροπής οδηγεί σε διπλή ρύθμιση των τιμολογίων της προσφεύγουσας, προσβάλλοντας με τον τρόπο αυτό τις αρχές της αναλογικότητας και της ασφαλείας δικαίου, διαπιστώνεται ότι το κοινοτικό νομικό πλαίσιο στο οποίο αναφέρεται η προσφεύγουσα στη σκέψη
In the first place, as regards the applicant’s complaint that the Commission has subjected the applicant’s pricing practices to double regulation and thereby infringed the principles of proportionality and of legal certainty, it must be held that the legal framework to which the applicant refers in paragraph 258 above does not affect the
258 ανωτέρω ουδόλως επηρεάζει την αρμοδιότητα που αντλεί η Επιτροπή απευθείας από το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 17 και, από 1ης Μαΐου 2004, από το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (EK) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα [81 ΕΚ] και [82 ΕΚ] (ΕΕ 2003, L 1, σ.
DEUTSCHE TELEKOM v COMMISSION powers which the Commission derives directly from Article 3(1) of Regulation No 17 and, since 1 May 2004, from Article 7(1) of Council Regulation (EC) No 1/2003 of 16 December 2002 on the implementation of the rules on competition laid down in Articles [81 EC] and [82 EC] (OJ 2003 L 1, p.
1), προς διαπίστωση παραβάσεων των άρθρων 81 ΕΚ και 82 ΕΚ.
1) to find infringements of Articles 81 EC and 82 EC.
Όμως, έγινε ήδη δεκτό ότι, μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1998 και 31ης Δεκεμβρίου 2001 η προσφεύγουσα διέθετε επαρκές περιθώριο δράσεως για να εξαλείψει το φαινόμενο της συμπιέσεως των τιμών που διαπίστωσε η προσβαλλόμενη απόφαση, αφενός, και ότι διέθετε, από 1ης Ιανουαρίου 2002, επαρκές περιθώριο δράσεως για να μειώσει το φαινόμενο της συμπιέσεως των τιμών, αφετέρου (βλ. σκέψεις 97 έως 151 ανωτέρω).
It has already been held that, between 1 January 1998 and 31 December 2001, the applicant had sufficient scope to end the margin squeeze identified in the contested decision and, from 1 January 2002, sufficient scope to reduce that margin squeeze (see paragraphs 97 to 151 above).
Η συμπεριφορά της εμπίπτει επομένως στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 82 ΕΚ.
Its conduct therefore falls within the scope of Article 82 EC.
Ακόμα και αν δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να παρέβησαν και οι γερμανικές αρχές το κοινοτικό δίκαιο —ιδίως τις διατάξεις της οδηγίας 90/388, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 96/19— επιδιώκοντας μια σταδιακή εξισορρόπηση μεταξύ των τιμολογίων των συνδέσεων και των τηλεφωνικών κλήσεων, μια τέτοια παράβαση, αν όντως υφίσταται, δεν θα αναιρούσε το περιθώριο δράσεως που είχε πράγματι η προσφεύγουσα για να μειώσει το φαινόμενο της συμπιέσεως των τιμών.
While it is not inconceivable that the German authorities also infringed Community law — particularly the provisions of Directive 90/388, as amended by Directive 96/19 — by opting for a gradual rebalancing of connection and call charges, such a failure to act, if it were to be established, would not remove the scope which the applicant had to reduce the margin squeeze.
Επομένως, η πρώτη αιτίαση δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
The first complaint cannot therefore be upheld.
Δεύτερον, όσον αφορά την αιτίαση που στηρίζεται στην προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, πρέπει να υπομνησθεί ότι, με πολλές αποφάσεων ληφθείσες κατά τη διάρκεια της περιόδου την οποία αφορά η προσβαλλόμενη απόφαση, η RegTP όντως εξέτασε το ζήτημα σχετικά με την ύπαρξη συμπιέσεως των τιμών προκύπτουσας από τα τιμολόγια της προσφεύγουσας.
In the second place, as regards the complaint relating to the protection of legitimate expectations, it must be borne in mind that, in a number of decisions taken in the period covered by the contested decision, RegTP did in fact consider whether a margin squeeze resulted from the applicant’s charges.
Εντούτοις, με τις αποφάσεις της, η RegTP, αφού διαπίστωσε την αρνητική διαφορά μεταξύ των τιμών των υπηρεσιών χονδρικής και των τιμών λιανικής της προσφεύγουσας, θεώρησε, κάθε φορά, ότι η προσφυγή σε σταυροειδείς επιδοτήσεις μεταξύ υπηρεσιών προσβάσεως και υπηρεσιών τηλεφωνικών κλήσεων θα έπρεπε να παράσχει τη δυνατότητα στις άλλες επιχειρήσεις να προσφέρουν στους συνδρομητές τους ανταγωνιστικές τιμές (βλ. σκέψεις 115 έως 119 ανωτέρω).
However, in its decisions, after finding the negative spread between the applicant’s wholesale and retail prices, RegTP took the view in each case that other operators should be able to offer their endusers competitive prices by resorting to cross-subsidisation of access services and call services (see paragraphs 115 to 119 above).
Διαπιστώνεται ότι οι αποφάσεις της RegTP δεν περιλαμβάνουν καμία αναφορά στο άρθρο 82 ΕΚ (βλ. σκέψη 114 ανωτέρω).
The fact remains that RegTP’s decisions do not include any reference to Article 82 EC (see paragraph 114 above).
Επιπλέον, η δήλωση της RegTP ότι «η μικρή διαφορά μεταξύ της τιμής λιανικής και των τιμών των υπηρεσιών χονδρικής δεν θίγει τις δυνατότητες ανταγωνισμού εκ μέρους άλλων επιχειρήσεων στο τοπικό δίκτυο μέχρι σημείου να καταστήσει οικονομικά αδύνατη την είσοδό τους στην αγορά, ή ακόμα την οικονομική τους επιβίωση» (απόφαση της RegTP της 29ης Απριλίου 2003), δεν σημαίνει ότι η τιμολογιακή πολιτική της προσφεύγουσας δεν νοθεύει τον ανταγωνισμό υπό την έννοια του άρθρου 82 ΕΚ.
In addition, RegTP’s statement that ‘[c]ompetitors are not so prejudiced with regard to their competitive opportunities in the local network by the slight difference between retail and wholesale prices as to make it economically impossible for them to enter the market successfully or even to remain in the market’ (decision of RegTP of 29 April 2003) does not imply that the applicant’s pricing practices do not distort competition within the meaning of Article 82 EC.
Αντιθέτως, προκύπτει εμμέσως αλλά με βεβαιότητα από τις αποφάσεις της RegTP ότι η τιμολογιακή πολιτική της προσφεύγουσας έχει αποτελέσματα αντίθετα προς τους κανόνες του ανταγωνισμού, διότι οι ανταγωνιστές της προσφεύγουσας πρέπει να προσφεύγουν σε σταυροειδείς επιδοτήσεις για να μπορέσουν να είναι ανταγωνιστικοί στην αγορά παροχής υπηρεσιών προσβάσεως στο δίκτυο (βλ. σκέψεις 119 και 238 ανωτέρω).
On the contrary, it follows implicitly but necessarily from RegTP’s decisions that the applicant’s pricing practices have an anticompetitive effect, since the applicant’s competitors have to resort to cross-subsidisation in order to be able to remain competitive on the market in access services (see paragraphs 119 and 238 above).
Υπό τις συνθήκες αυτές, οι αποφάσεις της RegTP δεν μπορούν να στηρίξουν τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της προσφεύγουσας σχετικά με το ότι η τιμολογιακή πολιτική της ήταν σύμφωνη με το άρθρο 82 ΕΚ.
In those circumstances, RegTP’s decisions could not have created for the applicant a legitimate expectation that its pricing practices were compatible with Article 82 EC.
Πρέπει να υπογραμμιστεί εξάλλου ότι το Bundesgerichtshof (ανώτατο ομοσπονδιακό δικαστήριο της Γερμανίας), με την απόφαση της 10ης Φεβρουαρίου 2004 με την οποία εξαφάνισε την απόφαση του Oberlandesgericht Düsseldorf της 16ης Ιανουαρίου 2002, επιβεβαίωσε ότι «η διοικητική διαδικασία εξετάσεως [εκ μέρους της RegTP] δεν αποκλείει τη δυνατότητα στην πράξη να υποβάλει μια επιχείρηση προς έγκριση ένα τιμολόγιο με το οποίο καταχράται τη δεσπόζουσα θέση της και να λάβει σχετική έγκριση επειδή η κατάχρηση αυτή δεν αποκαλύφθηκε κατά τη διαδικασία εξετάσεως».
It must be observed furthermore that, in its judgment of 10 February 2004 setting aside the judgment of the Oberlandesgericht Düsseldorf of 16 January 2002, the Bundesgerichtshof confirmed that ‘the administrative examination procedure [undertaken by RegTP] does not preclude the possibility in practice of an undertaking submitting a charge by which it abuses its dominant position and obtains authorisation for it because the abuse is not revealed during the examination procedure’.
Τρίτον, όσον αφορά την αιτίαση της προσφεύγουσας κατά την οποία η Επιτροπή διέπραξε κατάχρηση εξουσίας, πρέπει να υπομνησθεί ότι μια πράξη θεωρείται ως εκδοθείσα κατά κατάχρηση εξουσίας μόνον όταν, βάσει αντικειμενικών, ουσιωδών και συγκλινουσών ενδείξεων, αποσκοπεί στην επίτευξη σκοπών ξένων προς αυτούς που επικαλείται (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Νοεμβρίου 2004, C-186/02 P και C-188/02 P, Ramondín κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. I-10653, σκέψη 44 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
In the third place, as regards the applicant’s complaint that the Commission misused its powers, it must be observed that a measure is only vitiated by misuse of powers if it is evident, on the basis of objective, relevant and consistent evidence, that it was taken with the exclusive or main purpose of achieving an end other than that stated (see Joined Cases C-186/02 P and C-188/02 P Ramondín and Others v Commission [2004] ECR I-10653, paragraph 44, and the caselaw cited).
Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή αναφέρεται μόνο στην τιμολογιακή πολιτική της προσφεύγουσας και όχι στις αποφάσεις των γερμανικών αρχών.
In the contested decision, the Commission refers only to the applicant’s pricing practices and not to the decisions of the German authorities.
Ακόμα και αν η RegTp είχε παραβεί κάποιον κοινοτικό κανόνα και ακόμα και αν η Επιτροπή
Even if RegTP had infringed a Community rule and even if the Commission could have initiated proceedings
DEUTSCHE TELEKOM κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ μπορούσε να κινήσει για τον λόγο αυτό διαδικασία λόγω παραβάσεως κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, οι περιστάσεις αυτές ουδόλως μπορούν να θίξουν το κύρος της προσβαλλομένης αποφάσεως.
DEUTSCHE TELEKOM v COMMISSION against the Federal Republic of Germany for failure to fulfil obligations, such possibilities cannot affect the lawfulness of the contested decision.
Πράγματι, με την απόφαση αυτή η Επιτροπή απλώς περιορίστηκε να διαπιστώσει ότι η προσφεύγουσα παρέβη το άρθρο 82 ΕΚ, διάταξη που αφορά όχι τα κράτη μέλη αλλά μόνον τις επιχειρήσεις.
In that decision, the Commission merely found that the applicant had committed an infringement of Article 82 EC, a provision which concerns only economic operators, not the Member States.
Επομένως, η Επιτροπή δεν διέπραξε κατάχρηση εξουσίας καταλήγοντας στη διαπίστωση αυτή βάσει του άρθρου 82 ΕΚ.
The Commission did not therefore misuse its powers by making that finding on the basis of Article 82 EC.
Κατά συνέπεια, ο τελευταίος λόγος δεν μπορεί να γίνει δεκτός.
The final plea in law therefore cannot be upheld either.
II — Επί των επικουρικών αιτημάτων περί μειώσεως του επιβληθέντος προστίμου
II — The alternative form of order sought, seeking a reduction of the fine imposed
Η προσφεύγουσα προβάλει έξι λόγους προς στήριξη των επικουρικών αιτημάτων της.
The applicant puts forward six pleas in law in support of the alternative form of order sought.
Ο πρώτος στηρίζεται σε προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και ο δεύτερος σε παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ.
The first relates to an infringement of the rights of defence and the second to an infringement of Article 253 EC.
Ο τρίτος λόγος στηρίζεται στο ότι δεν υπήρχε αμέλεια ή δόλος εκ μέρους της προσφεύγουσας και ο τέταρτος στο ότι ελήφθη υπόψη ανεπαρκώς η τιμολογιακή ρύθμιση κατά τον υπολογισμό του ύψους του προστίμου.
The third plea in law is based on the applicant’s lack of negligence and intentional fault and the fourth on the insufficiency of the account taken of charges legislation in calculating the level of the fine.
Ο πέμπτος λόγος αφορά τον υπολογισμό της διάρκειας της παραβάσεως και ο έκτος το ότι δεν ελήφθησαν υπόψη ελαφρυντικές περιστάσεις.
The fifth plea in law concerns the calculation of the duration of the infringement, and the sixth, the failure to take account of attenuating circumstances.
Α — Επί του πρώτου λόγου, που στηρίζεται σε προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας
A — First plea in law: infringement of the rights of defence