natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Γεωργία — Κοινή οργάνωση των αγορών — Επιστροφές κατά την εξαγωγή(Κανονισμός 3665/87 της Επιτροπής, άρθρο 11 § 1)
Agriculture — Common organisation of the markets — Export refunds(Commission Regulation No 3665/87, Art. 11(1))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-143/07
SUMMARY — CASE C-143/07
Το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3665/87, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα, έχει την έννοια ότι η κύρωση που προβλέπει το άρθρο αυτό επιβάλλεται στον εξαγωγέα που ζήτησε να του χορηγηθεί επιστροφή κατά την εξαγωγή για ορισμένο εμπόρευμα, εφόσον το εμπόρευμα αυτό δεν εξήχθη λόγω απάτης του αντισυμβαλλόμενου του εξαγωγέα αυτού.
Article 11(1) of Regulation No 3665/87 laying down common detailed rules for the application of the system of export refunds on agricultural products, as amended by Regulation No 2945/94, must be interpreted as meaning that the sanction for which it provides is applicable against an exporter who has requested an export refund for goods, where those goods, as a result of fraudulent conduct on the part of the exporter’s contracting partner, were not exported.
Επιπλέον, δεν μπορεί να προστεθεί στις περιπτώσεις απαλλαγής που απαριθμούνται περιοριστικά στην εν λόγω διάταξη καμία νέα περίπτωση απαλλαγής, η οποία θα στηριζόταν στη μη ύπαρξη πταίσματος του εξαγωγέα.
In addition, it is not possible to add a new exception, based in particular on the absence of fault on the part of the exporter, to the exhaustive list contained in that provision.
Το πταίσμα ή το σφάλμα του αντισυμβαλλομένου εντάσσεται στον συνήθη εμπορικό κίνδυνο και δεν μπορεί να θεωρηθεί απρόβλεπτο στο πλαίσιο των εμπορικών συναλλαγών.
The fault or error of a contracting partner is an ordinary commercial risk and cannot be considered to be unforeseeable in the context of commercial transactions.
Ο εξαγωγέας είναι ελεύθερος να επιλέγει τους αντισυμβαλλομένους του και οφείλει να λαμβάνει τις κατάλληλες προφυλάξεις, είτε προσθέτοντας ανάλογες ρήτρες στις συμβάσεις που συνάπτει με αυτούς είτε συνάπτοντας ειδική ασφάλιση.
The exporter is fully at liberty to select his trading partners and it is up to him to take the appropriate precautions, either by including the necessary clauses in the contracts which he concludes with them or by effecting appropriate insurance.
Εφόσον δηλαδή αποδεικνύεται ότι δεν έχει πραγματοποιηθεί η εξαγωγή του προϊόντος για το οποίο έχει χορηγηθεί επιστροφή, είναι προφανές ότι ο εξαγωγέας έχει ζητήσει επιστροφή μεγαλύτερη από την οφειλόμενη, δεδομένου ότι, αφού δεν έχει πραγματοποιηθεί η εξαγωγή, δεν οφείλεται καμία επιστροφή.
Should it prove to be the case that export of the goods on which a refund was granted did not take place, it is obvious that the exporter has requested a refund in excess of that applicable, since, in the absence of actual exportation, no refund is due.
(βλ. σκέψεις 25, 36-37 και διατακτ.)
(see paras 25, 36, 37, operative part)
Στην υπόθεση C-143/07, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg (Γερμανία) με απόφαση της 15ης Φεβρουαρίου 2007, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 13 Μαρτίου 2007, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Finanzgericht Hamburg (Germany), made by decision of 15 February 2007, received at the Court on 13 March 2007, in the proceedings
Juhász (εισηγητή) και J. Malenovský, δικαστές,
THE COURT (Fourth Chamber), composed of K. Lenaerts, President of Chamber, G. Arestis, R. Silva de Lapuerta, E. Juhász (Rapporteur) and J. Malenovský, Judges,
Trstenjak γραμματέας: R. Grass έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: V. Trstenjak, Registrar: R. Grass, having regard to the written procedure, after considering the observations submitted on behalf of:
— η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον F. Erlbacher και την Z.
— the Commission of the European Communities, by F. Erlbacher and Z. Maršálková, acting as Agents, having decided, after hearing the Advocate General, to proceed to judgment without an Opinion, gives the following
Η αίτηση έκδοσης προδικαστικής απόφασης αφορά την ερμηνεία του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 351, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Article 11(1) of Commission Regulation (EEC) No 3665/87 of 27 November 1987 laying down common detailed rules for the application of the system of export refunds on agricultural products (OJ 1987 L 351, p.
1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2945/94 της Επιτροπής, της 2ας Δεκεμβρίου 1994 (ΕΕ L 310, σ.
1), as amended by Commission Regulation (EC) No 2945/94 of 2 December 1994 (OJ 1994 L 310, p.
57, στο εξής: κανονισμός 3665/87).
57) (‘Regulation No 3665/87’).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της εταιρίας AOB Reuter & Co. (στο εξής: AOB Reuter) και του Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Κεντρικού Τελωνείου του Hamburg-Jonas, στο εξής: Hauptzollamt), αντικείμενο της οποίας είναι η επιβολή κυρώσεων κατόπιν της καταβολής επιστροφής που χορηγήθηκε με βάση έγγραφα που είχαν πλαστογραφηθεί από τρίτο πρόσωπο. Το νομικό πλαίσιο
The reference was made in the course of proceedings between AOB Reuter & Co (‘AOB Reuter’) and Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Principal Customs Office, Hamburg-Jonas; ‘the Hauptzollamt’) concerning the application of sanctions following payment of a refund granted on the basis of documents forged by a third party. Legal framework
Η πρώτη, η δεύτερη, η τρίτη και η πέμπτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 2945/94 έχουν ως εξής:
The first, second, third and fifth recitals of the preamble to Regulation No 2945/94 state:
«Εκτιμώντας ότι η ισχύουσα κοινοτική [νομοθεσία] προβλέπει τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή βάσει μόνο αντικειμενικών κριτηρίων, ιδίως όσον αφορά την ποσότητα, το είδος και τα χαρακτηριστικά του εξαγόμενου προϊόντος καθώς επίσης και τον γεωγραφικό προορισμό του· ότι, βάσει της κτηθείσας εμπειρίας, πρέπει να ενισχυθεί η καταπολέμηση των παρατυπιών και, ιδίως, της απάτης που επιβαρύνουν τον κοινοτικό προϋπολογισμό· ότι, για τον σκοπό αυτό, πρέπει να προβλεφθεί η ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών καθώς επίσης και η επιβολή κυρώσεων με τέτοιο τρόπο που να παρακινεί τους εξαγωγείς να τηρούν σε μεγαλύτερο βαθμό την κοινοτική νομοθεσία· ότι, για να διασφαλιστεί η ορθή λειτουργία του συστήματος των επιστροφών κατά την εξαγωγή, θα πρέπει να επιβάλλονται κυρώσεις ανεξάρτητα από το υποκειμενικό στοιχείο του λάθους· ότι πρέπει, εντούτοις, να αρθεί η επιβολή κυρώσεων σε ορισμένες περιπτώσεις προδήλων λαθών που αναγνωρίζονται από την αρμόδια αρχή και να προβλεφθούν αυστηρότερες κυρώσεις σε περιπτώσεις ενεργειών εκ προθέσεως·
‘… the Community rules provide for the granting of export refunds on the basis of solely objective criteria, in particular concerning the quantity, nature and characteristics of the product exported as well as its geographical destination; … in the light of experience, measures to combat irregularities and notably fraud prejudicial to the Community budget should be intensified; … to that end, provision should be made for the recovery of amounts unduly paid and sanctions to encourage exporters to comply with Community rules;
ΑΠΟΦΑΣΗ της 24.4.2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-143/07 ότι, εάν ένας εξαγωγέας έχει δώσει εσφαλμένα στοιχεία, τα εν λόγω εσφαλμένα στοιχεία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αχρεωστήτως καταβληθείσες επιστροφές εάν το λάθος δεν αποκαλυφθεί· ότι, στην περίπτωση που το λάθος αποκαλυφθεί, επιβάλλεται ως κύρωση στον εξαγωγέα η καταβολή ποσού αναλόγου του ποσού που θα είχε αχρεωστήτως εισπράξει αν δεν είχε αποκαλυφθεί το λάθος· ότι, στην περίπτωση που τα εσφαλμένα στοιχεία παρεσχέθησαν εκ προθέσεως, επιβάλλονται ανάλογα μεγαλύτερες κυρώσεις·
…, where an exporter has supplied wrong information that could lead to an undue payment of the refund if the error is not discovered, whilst, where the error is discovered it is entirely proportional to sanction the exporter for an amount in proportion to the amount which he would have received unduly if the error [had] not been discovered; … in the case where the wrong information was supplied intentionally it is equally proportional to provide for a higher sanction;
[…] ότι η κτηθείσα πείρα και οι παρατυπίες και, ιδίως, οι απάτες που έχουν ήδη διαπιστωθεί στο πλαίσιο αυτό δείχνουν ότι το εν λόγω μέτρο είναι αναγκαίο, δεν είναι υπερβολικά αυστηρό, είναι αρκούντως αποτρεπτικό και πρέπει να εφαρμόζεται ομοιόμορφα σε όλα τα κράτη μέλη».
… past experience and irregularities and notably fraud recorded in this context show that this measure is necessary and appropriate, that it will act as an adequate deterrent and that it is to be uniformly applied throughout the Member States’.
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 3665/87 προβλέπει τα εξής:
Under Article 4(1) of Regulation No 3665/87:
Ως ζητηθείσα επιστροφή θεωρείται το ποσό που υπολογίζεται συναρτήσει των στοιχείων που παρέχονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 ή του άρθρου 25, παράγραφος 2.
The refund requested is deemed to be the amount calculated from the information supplied pursuant to Article 3 or Article 25(2).
Όταν το ποσό της επιστροφής ποικίλλει ανάλογα με τον προορισμό, το διαφοροποιημένο μέρος της επιστροφής υπολογίζεται βάσει των στοιχείων που παρέχονται σε εφαρμογή του άρθρου 47.
Where the rate of refund varies according to destination, the differentiated part of the refund requested shall be calculated from the information supplied pursuant to Article 47.
Οι κυρώσεις που αναφέρονται στο στοιχείο α΄ δεν εφαρμόζονται:
The sanction referred to under (a) shall not apply:
— στην περίπτωση ανωτέρας βίας,
— in the case of force majeure,
— σε εξαιρετικές περιπτώσεις που χαρακτηρίζονται από καταστάσεις τις οποίες δεν δύναται να ελέγξει ο εξαγωγέας, οι οποίες προκύπτουν μετά την αποδοχή από τις αρμόδιες αρχές της δήλωσης εξαγωγής ή της δήλωσης πληρωμής, και υπό τον όρο ότι ο εξαγωγέας, αμέσως αφού λάβει γνώση των εν λόγω καταστάσεων και εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 47, παράγραφος 2, θα ενημερώσει τις αρμόδιες αρχές, εκτός και αν οι αρμόδιες αρχές έχουν ήδη πεισθεί ότι η αιτούμενη επιστροφή ήταν λανθασμένη,
— in exceptional cases characterised by circumstances beyond the control of the exporter, which occur after the acceptance by the competent authorities of the export declaration or the payment declaration, and provided that he, immediately after he took note of these circumstances but within the time-limit referred to in Article 47(2), notifies the competent authorities, unless the competent authorities have already established that the refund requested was incorrect,
— σε περιπτώσεις προδήλου λάθους ως προς την αιτούμενη επιστροφή, το οποίο αναγνωρίζεται από την αρμόδια αρχή,
— in cases of obvious error as to the refund requested, recognised by the competent authority,
Εφόσον από τη μείωση που αναφέρεται στα στοιχεία α΄ ή β΄ προκύψει αρνητικό ποσό, ο εξαγωγέας καταβάλλει το εν λόγω αρνητικό ποσό.
Where the reduction referred to under (a) or (b) results in a negative amount, the exporter shall pay that negative amount.
Εφόσον οι αρμόδιες αρχές [διαπιστώσουν] ότι η αιτούμενη επιστροφή δεν ήταν σωστή και η εξαγωγή δεν έχει πραγματοποιηθεί και κατά συνέπεια δεν είναι δυνατή η μείωση της επιστροφής, ο εξαγωγέας καταβάλλει το ποσό που αντιστοιχεί στις κυρώσεις που αναφέρονται στα στοιχεία α΄ και β΄. […]
Where the competent authorities have established that the refund requested was incorrect and the exportation has not been effected and consequently no reduction of refund is possible, the exporter shall pay the amount equivalent to the sanction referred to under (a) or (b). …
Οι κυρώσεις επιβάλλονται με την επιφύλαξη των επιπρόσθετων κυρώσεων που προβλέπονται σε εθνικό επίπεδο.
The sanctions shall be without prejudice to additional sanctions laid down at national level.
Με την επιφύλαξη της υποχρέωσης πληρωμών αρνητικών ποσών, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, τέταρτο εδάφιο, σε περίπτωση αχρεωστήτως καταβληθείσας επιστροφής, ο δικαιούχος υποχρεούται να αποδώσει τα αχρεωστήτως εισπραχθέντα ποσά —στα οποία περιλαμβάνεται η κύρωση που προβλέπεται σύμφωνα με την παράγραφο 1, πρώτο εδάφιο— τα οποία προσαυξάνονται με τόκους που υπολογίζονται ανάλογα με το χρονικό διάστημα μεταξύ της καταβολής και της απόδοσης του ποσού. […]»
Without prejudice to the obligation to pay any negative amount as referred to in the fourth subparagraph of paragraph 1, where a refund is unduly paid, the beneficiary shall reimburse the amounts unduly received — which includes any sanction applicable pursuant to the first subparagraph of paragraph 1, — plus the interest calculated on the basis of the time elapsing between payment and reimbursement. …’
Κατά το διάστημα από 18 Οκτωβρίου μέχρι 12 Δεκεμβρίου 1995 η AOB Reuter δήλωσε στο Hauptzollamt Landshut, σε 24 συνολικά περιπτώσεις, την εξαγωγή λευκής ζάχαρης προς τη Μάλτα και ζήτησε να της καταβληθούν οι ανάλογες επιστροφές λόγω εξαγωγής.
Between 18 October and 12 December 1995, AOB Reuter declared a total of 24 consignments of white sugar for export to Malta to the Hauptzollamt Landshut and requested payment of the corresponding export refunds.
Οι επιστροφές αυτές, συνολικού ύψους 230 102,37 ευρώ, της καταβλήθηκαν αφού υποβλήθηκαν οι βεβαιώσεις εξόδου των εμπορευμάτων από το κοινοτικό τελωνειακό έδαφος.
Those refunds, amounting in total to EUR 230 102.37, were granted to it on submission of exit confirmations for the goods.
Η εν λόγω εταιρία, για να διασφαλίσει την εκπλήρωση της κύριας συμβατικής υποχρέωσης, δηλαδή της εξαγωγής της ζάχαρης από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, απαίτησε σε όλες τις περιπτώσεις τη σύσταση τραπεζικής εγγύησης.
AOB Reuter ensured the performance of the principal contractual obligation, that is, the export of the sugar from Community customs territory, by a bank guarantee.
Στις 27 Ιουνίου 1996 αποδέσμευσε τις εγγυήσεις αυτές, αφού είχε παραλάβει τα προσηκόντως σφραγισμένα τελωνειακά έγγραφα, τα οποία αποτελούσαν την απόδειξη της νομότυπης πραγματοποίησης της εξαγωγής, και αφού το Hauptzollamt είχε δεχτεί τα έγγραφα αυτά.
AOB Reuter released those securities on 27 June 1996 after obtaining proof that the exportation had been properly carried out in the form of stamped customs documents and those documents had been accepted by the Hauptzollamt.
Στις 5 Νοεμβρίου 1996 το Zollkriminalamt Köln (η υπηρεσία πάταξης των τελωνειακών αδικημάτων της Κολονίας) διαπίστωσε ότι οι επί των τελωνειακών εγγράφων βεβαιώσεις της εξόδου των εμπορευμάτων είχαν πλαστογραφηθεί.
On 5 November 1996, the Zollkriminalamt Köln (Cologne Criminal Investigation Office for Customs Matters) established that the exit confirmations on the customs documents had been forged.
Κατόπιν αυτού, το Hauptzollamt απαίτησε, με διορθωτικές πράξεις της 7ης Ιουλίου 1997, την απόδοση των επιστροφών κατά την εξαγωγή που είχε λάβει η AOB Reuter, η οποία κατέβαλε το ποσό που έπρεπε να αποδώσει.
The Hauptzollamt therefore demanded, by amending notices of 7 July 1997, reimbursement of the export refunds which had been received by AOB Reuter. The latter repaid the amount in question.
Στις 19 Ιανουαρίου 1998 το Hauptzollamt εξέδωσε 24 αποφάσεις για την επιβολή κυρώσεων στην AOB Reuter, η οποία υπέβαλε στις 5 Φεβρουαρίου1998 ένσταση κατά των αποφάσεων αυτών.
On 19 January 1998, the Hauptzollamt adopted 24 decisions imposing sanctions on AOB Reuter. On 5 February 1998, AOB Reuter entered an objection to those decisions.
Μετά την απόρριψη της ένστασης αυτής η AOB Reuter άσκησε στις 10 Απριλίου 2003 προσφυγή ενώπιον του Finanzgericht Hamburg, με αίτημα την ακύρωση αυτών των αποφάσεων επιβολής κυρώσεων.
That objection having been rejected, on 10 April 2003 AOB Reuter brought an action before the Finanzgericht (Finance Court) Hamburg for annulment of those sanction decisions.
Κατά το δικαστήριο αυτό, η AOB Reuter δεν δήλωσε ψευδή στοιχεία με τη διασάφηση εξαγωγής, καθόσον η εταιρία αυτή δήλωσε απλώς την πρόθεσή της να εξαγάγει στη Μάλτα το εμπόρευμα για το οποίο προβλεπόταν η επιστροφή.
That court considers that AOB Reuter did not supply any false information in its export declaration, given that it merely declared its intention to export to Malta the goods which gave rise to the refund.
Η εξαγωγή ματαιώθηκε λόγω των απατών του αντισυμβαλλόμενου της εν λόγω εταιρίας.
Exportation did not in fact take place owing to the fraudulent conduct of the contracting partner of AOB Reuter.
Κατά το αιτούν δικαστήριο, στην AOB Reuter επιτρέπεται συνεπώς να επιβληθεί η κύρωση του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3665/87 μόνο σε περίπτωση που για την επιβολή της κύρωσης αυτής αρκεί η μη τήρηση της προϋπόθεσης να έχει εγκαταλείψει το εμπόρευμα το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας.
According to the referring court, AOB Reuter cannot therefore be liable to the sanction provided for under Article 11(1) of Regulation No 3665/87 unless the failure to comply with the requirement concerning the departure of the goods from the Community customs territory is sufficient to justify application of that sanction.
Το Finanzgericht Hamburg, κρίνοντας ότι η επιβολή της κύρωσης αυτής εξαρτάται από την ερμηνεία της εν λόγω διάταξης, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
Taking the view that the application of such a sanction depends on the interpretation of Article 11(1) of the regulation, the Finanzgericht Hamburg decided to stay proceedings and to refer to the Court of Justice the following question for a preliminary ruling:
«Αποτελούν τα ψευδή στοιχεία που παρέχει ο εξαγωγέας με τη διασάφηση εξαγωγής τον μόνο λόγο για την επιβολή κύρωσης κατά το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού […] 3665/87 ή αντικείμενο της κύρωσης αυτής είναι μόνο η μη τήρηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων της γένεσης του δικαιώματος επί της επιστροφής;»
‘Is it only the supply of false information by an exporter in its export declaration which is liable to sanction under Article 11(1) of … Regulation (EEC) No 3665/87 or is it the failure to comply with the material requirements for claiming a refund alone that is the subject of sanctions?’
Το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ’ ουσία αν το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3665/87 έχει την έννοια ότι η κύρωση που προβλέπει το άρθρο αυτό επιβάλλεται στον εξαγωγέα που ζήτησε να του χορηγηθεί επιστροφή κατά την εξαγωγή για ορισμένο εμπόρευμα, εφόσον το εμπόρευμα αυτό δεν εξήχθη λόγω απάτης του αντισυμβαλλόμενου του εξαγωγέα αυτού.
By its question, the referring court asks essentially whether Article 11(1) of Regulation No 3665/87 must be interpreted as meaning that the sanction for which it provides is applicable against an exporter who has requested an export refund for goods, where, as a result of fraudulent conduct on the part of the exporter’s contracting partner, those goods were not exported.
Υπενθυμίζεται ευθύς εξαρχής ότι το σύστημα των επιστροφών κατά την εξαγωγή έχει ως χαρακτηριστικά, αφενός, ότι η κοινοτική ενίσχυση χορηγείται μόνον υπό την προϋπόθεση ότι ο εξαγωγέας έχει υποβάλει τη σχετική αίτηση και, αφετέρου, ότι το σύστημα αυτό χρηματοδοτείται από τον κοινοτικό προϋπολογισμό (απόφαση της 1ης Δεκεμβρίου 2005, C-309/04, Fleisch-Winter, Συλλογή 2005, σ. I-10349, σκέψη 31).
As a preliminary point, it should be recalled that the two features of the export refunds system are, first, that Community aid is not granted unless the exporter makes an application and, second, that the system is financed by the Community budget (Case C-309/04 Fleisch-Winter [2005] ECR I-10349, paragraph 31).
Σε σχέση με τον εξαγωγέα αυτό, το Δικαστήριο έχει κρίνει, στο πλαίσιο του κανονισμού 3665/87 και του συστήματος κυρώσεων που προβλέπει ο κανονισμός αυτός, ότι, αφού πρόκειται για κοινοτικό σύστημα ενισχύσεων, η χορήγηση της ενίσχυσης εξαρτάται οπωσδήποτε από την προϋπόθεση να παρέχει ο λήπτης της κάθε εγγύηση εντιμότητας και αξιοπιστίας (βλ. συναφώς την απόφαση της 11ης Ιουλίου 2002, C-210/00, Käserei Champignon Hofmeister, Συλλογή 2002, σ. I-6453, σκέψη 41, και προπαρατεθείσα απόφαση Fleisch-Winter, σκέψη 31).
With regard to such an exporter, the Court, in the context of Regulation No 3665/87 and its system of sanctions, has already held that, as regards a Community aid scheme, the grant of the aid is necessarily subject to the condition that the beneficiary offers all guarantees of probity and trustworthiness (see, to that effect, Case C-210/00 Käserei Champignon Hofmeister [2002] ECR I-6453, paragraph 41, and Fleisch-Winter, paragraph 31).
Όσον αφορά τον κοινοτικό προϋπολογισμό, η πρώτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 2945/94 προβλέπει ότι, «[…] βάσει της κτηθείσας εμπειρίας, πρέπει να ενισχυθεί η καταπολέμηση των παρατυπιών και, ιδίως, της απάτης που επιβαρύνουν τον κοινοτικό προϋπολογισμό [και], για τον σκοπό αυτό, πρέπει να προβλεφθεί […] η επιβολή κυρώσεων με τέτοιο τρόπο που να παρακινεί τους εξαγωγείς να τηρούν σε μεγαλύτερο βαθμό την κοινοτική νομοθεσία».
With regard to the Community budget, the first recital in the preamble to Regulation No 2945/94 states that, ‘… in the light of experience, measures to combat irregularities and notably fraud prejudicial to the Community budget should be intensified , to that end, provision should be made for … sanctions to encourage exporters to comply with Community rules.’
Η φύση της κύρωσης που προβλέπεται στο άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3665/87 προκύπτει σαφώς τόσο από το γράμμα του άρθρου αυτού όσο και από τη νομολογία του Δικαστηρίου που αφορά τη διάταξη αυτή.
The nature of the sanction provided for in Article 11(1) of Regulation No 3665/87 emerges clearly both from its wording and from the caselaw of the Court relating to that provision.
Κατά τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 2945/94, «θα πρέπει να επιβάλλονται κυρώσεις ανεξάρτητα από το υποκειμενικό στοιχείο του λάθους».
According to the second recital in the preamble to Regulation No 2945/94,‘sanctions should be applied regardless of the subjective element of fault’.
Στην πραγματικότητα, αν υπάρχει πρόθεση, απλώς επιβάλλεται βαρύτερη κύρωση, σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο β΄, του κανονισμού 3665/87, αλλά η κύρωση που προβλέπεται στο στοιχείο α΄ του ίδιου αυτού εδαφίου επιβάλλεται ακόμη και αν δεν συντρέχει πταίσμα του εξαγωγέα.
In reality, it is only the level of the sanction which increases if there is an intentional act, in accordance with Article 11(1)(b) of Regulation No 3665/87, whereas the sanction provided for in Article 11(1)(a) is applicable even if the exporter has not committed any fault.
Αν δεν συντρέχει τέτοιο πταίσμα, τότε μόνο στις περιπτώσεις που απαριθμούνται περιοριστικά στο τρίτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 11 δεν επιβάλλεται η κύρωση που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο της εν λόγω διάταξης.
In the latter case, the sanction provided for in the first subparagraph of Article 11(1) is applicable, except in the cases listed exhaustively in the third subparagraph of Article 11(1).
Με την προπαρατεθείσα απόφαση Käserei Champignon Hofmeister, το Δικαστήριο διαπίστωσε, στη σκέψη 41, ότι η κύρωση συνιστά ειδικό διοικητικό μέσο, που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του συστήματος ενισχύσεων και προορίζεται να διασφαλίζει την καλή οικονομική διαχείριση των κοινοτικών δημόσιων πόρων και, στη σκέψη 44, ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η κύρωση αυτή έχει ποινικό χαρακτήρα.
In paragraph 41 of Case C-210/00 Käserei Champignon Hofmeister, the Court held that the sanction constitutes a specific administrative instrument forming an integral part of the scheme of aid which is intended to ensure the sound financial management of Community public funds and, in paragraph 44 of that judgment, that it cannot be said to be of a criminal nature.
Από τις δύο παραπάνω σκέψεις συνάγεται ότι η ευθύνη στην οποία στηρίζεται η επιβολή της κύρωσης κατά το άρθρο 11, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 3665/87 έχει ουσιαστικά αντικειμενικό χαρακτήρα.
It follows from the two preceding paragraphs that the liability on which the sanction provided for in Article 11(1)(a) of Regulation No 3665/87 is based is of an essentially objective nature.