natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΥΠΟΘΕΣΗ C-27/07 αντιστοιχούσε στο ποσό του φόρου εταιριών που είχε προκαταβάλει η διανέμουσα τα μερίσματα εταιρία για τα μερίσματα αυτά.
OPINION OF MS SHARPSTON — CASE C-27/07 it to withhold from that payment an amount representing tax payable by the parent and account for that amount directly to the tax authorities of that Member State.
Είχε συνεπώς ως σκοπό (όπως εξήγησε το Δικαστήριο) να μετριάσει τη διπλή οικονομική φορολογία 19.
As the Court stated in Athinaiki Zythopoiia, 22in the case of a withholding tax ‘the company distributing dividends must withhold part of the dividends, which it pays to the tax authorities’.
Για τον λόγο αυτό δεν συμφωνώ με την Επιτροπή η οποία με πολύ σύντομες παρατηρήσεις 21 παρατηρεί απλώς ότι από την απόφαση Océ van der Grinten προκύπτει ότι η πίστωση φόρου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως διανεμόμενα κέρδη.
Moreover that interpretation seems to me to be confirmed by Article 5 of the Directive which authorises Germany, Greece and Portugal to levy a withholding tax on ‘profits distributed’.
δεν παρακρατηθεί φόρος στην πηγή το ποσό αυτό αφήνει τη θυγατρική και πηγαίνει κατευθείαν στη μητρική εταιρία.
the amount of advance corporation tax paid by the company distributing the dividend in respect of that dividend.
Όπως έκρινε το Δικαστήριο με την απόφαση Αθηναϊκή Ζυθοποιία 22, αν παρακρατείται φόρος στην πηγή «η εταιρία που διανέμει μερίσματα πρέπει να παρακρατεί ένα τμήμα αυτών το οποίο καταβάλλει στις φορολογικές αρχές».
It was hence (as explained by the Court) designed to relieve economic double taxation. 19In the present case, the tax credit at issue seeks to compensate the shareholder for withholding tax on the dividend, and is hence designed to relieve juridical double taxation.
Νομίζω ότι η ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνεται από το άρθρο 5 της οδηγίας που επιτρέπει στη Γερμανία, την Ελλάδα και την Πορτογαλία να παρακρατούν φόρο στην πηγή επί των διανεμομένων κερδών.
20 Accordingly I do not agree with the Commission, whose very succinct observations 21state simply that it follows from Océ van der Grinten that the tax credit cannot be regarded as distributed profits.
Βάσει του γράμματος της διάταξης δεν βλέπω γιατί τα «κέρδη που διανέμει η θυγατρική εταιρία» δεν μπορούν να ισοδυναμούν με το ποσό του ληφθέντος μερίσματος προσαυξημένο κατά το ποσό της πίστωσης φόρου που χορηγεί η Γαλλία για να αντισταθμίσει τον παρακρατηθέντα στην πηγή φόρο.
On a literal interpretation, I cannot see why ‘profits distributed by [a] subsidiary’ should not equate to the amount of the dividend actually received increased by the amount of the tax credit made available by France to compensate for the tax deducted at source.
19 — Η φορολογία του ιδίου εισοδήματος δύο φορές, στα χέρια δύο διαφορετικών φορολογούμενων: βλ. παράγραφο 3 ανωτέρω.
If there were no withholding tax, that amount would leave the subsidiary and go directly to the parent company. I do not see why that analysis should be affected by the fact that the Member State of the subsidiary requires
Κατά τη γνώμη μου, και όπως υποστήριξε η Γαλλική Κυβέρνηση, η γαλλική νομοθεσία σημαίνει απλώς ότι το επιστρέφον 5 % υπολογίζεται βάσει του συνολικού ποσού των δηλωθέντων μερισμάτων·η αναφορά στην πίστωση φόρου αποτελεί απλώς μέσο για να εξασφαλίζεται ότι θα συμπληρωθεί το ποσοστό αυτό.
To my mind, and as the French Government has argued, the French legislation simply amounts to calculating the 5% addback by reference to the total amount of the dividend declared; the reference to the tax credit is simply a means of ensuring that this figure is arrived at.
Για τον λόγο αυτό δεν δέχομαι το επιχείρημα που προβάλλει η Banque Fédérative ότι δηλαδή, αφού η πίστωση φόρου την οποία προβλέπει η σύμβαση διπλής φορολογίας ως αντιστάθμισμα για τη μείωση του ποσού του μερίσματος λόγω του παρακρατηθέντος στην
I do not therefore accept the argument advanced by Banque Fédérative that, since a tax credit provided for by a double tax convention in order to compensate for the reduction in the amount of the dividend due to withholding tax takes the
20 — Η φορολογία του ιδίου εισοδήματος δύο φορές, στα χέρια του ίδιου φορολογούμενου: βλ. σημείο 8 ανωτέρω.
19 — Taxation of the same income twice, in the hands of two different taxpayers: see point 3 above.
21 — Η Επιτροπή αφιερώνει τέσσερις μικρές παραγράφους στο ζήτημα αν η εθνική νομοθεσία όπως ερμηνεύεται από τη διοικητική εγκύκλιο συμβιβάζεται με το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας.
21 — The Commission devotes four short paragraphs to whether the national legislation as interpreted by the administrative circular is compatible with Article 4(2) of the Directive.
22 — Υπόθεση C-294/99, Συλλογή 2001, σ. I-6797, σκέψη 7.
22 — Case C-294/99 [2001] ECR I-6797, paragraph 7.
Αν απαιτήσουμε από τη Γαλλία να δώσει πλήρη πίστωση έναντι του παρακρατηθέντος φόρου που επιβάλλεται κατά τη μεταβατική περίοδο τη στιγμή που έχει επιλέξει τη μέθοδο απαλλαγής και όχι τη μέθοδο πιστώσεως, αυτό θα ισοδυναμούσε με υποχρέωσή της να προβλέψει και τις δύο μεθόδους ενώ η οδηγία επιβάλλει στα κράτη μέλη να επιλέξουν τη μία ή την άλλη.
France to give full credit for withholding taxes imposed during the transitional period when it has opted for the exemption rather than the credit method would furthermore be tantamount to requiring it to provide for both methods whereas the Directive requires Member States to opt for one or the other.
πηγή φόρου, λαμβάνει τη μορφή πιστώσεως εκ μέρους του κράτους, δεν μπορεί να έχει τη φύση μερίσματος ούτε δηλαδή διανεμομένου κέρδους κατά την έννοια της οδηγίας.
form of a credit by the State, it cannot be in the nature of a dividend or, therefore, of a distributed profit within the meaning of the Directive.
Σημειώνω επίσης, σχετικά με ένα επιχείρημα το οποίο δεν θα εξετάσω δεδομένου ότι επιδιώκει ρητά να προβάλει ως επίδικο το ζήτημα της ερμηνείας του εθνικού δικαίου στο οποίο το Conseil d’État στήριξε την αίτησή του προς το Δικαστήριο, ότι η Banque Fédérative υποστηρίζει ότι, καίτοι ο παρακρατούμενος στην πηγή φόρος καταβάλλεται εκ του νόμου από τη διανέμουσα εταιρία, στην πραγματικότητα βαρύνει τον λήπτη του μερίσματος.
Moreover I note that, in the context of an argument which I will not address since it explicitly seeks to put in issue the interpretation of national law on which the Conseil d’État has based its reference to this Court, Banque Fédérative submits that, although legally payable by the company making the distribution, withholding tax is in reality borne by the recipients of the dividend.
Νομίζω ότι ο ισχυρισμός αυτός στηρίζει την ερμηνεία που προτείνω.
That submission appears to me to support my proposed interpretation.
Συνεπώς, είμαι της γνώμης ότι, όταν το κράτος μέλος επέλεξε, βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας να ορίσει ότι τα βάρη που απορρέουν από τη συμμετοχή μητρικής εταιρίας σε θυγατρική άλλου κράτους μέλους και οι μειώσεις αξίας εκ της διανομής των κερδών της θυγατρικής δεν εκπίπτονται από τα φορολογητέα κέρδη της μητρικής εταιρίας, δεν αντιβαίνει στη διάταξη αυτή ο καθορισμός των εσόδων διαχειρίσεως που έχουν σχέση με τη συμμετοχή στο 5 % των συνολικών εσόδων από τη συμμετοχή, περιλαμβανομένων των πιστώσεων φόρου που αντισταθμίζουν τον φόρο που παρακρατείται στην πηγή επί των μερισμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφοι 2, 3 ή 4, της οδηγίας.
I am accordingly of the view that, where a Member State has opted under Article 4(2) of the Directive to provide that any charges relating to a parent company’s holding in a subsidiary of another Member State and any losses resulting from the distribution of the profits of the subsidiary may not be deducted from the taxable profits of the parent company, it is not contrary to that provision for the management costs relating to the holding to be fixed as 5% of the total revenue from the holdings, including tax credits compensating for withholding tax levied on the dividend in accordance with Article 5(2), (3) or (4) of the Directive.
Συμφωνώ εξάλλου με τη Γερμανική Κυβέρνηση στο ότι ο στόχος της οδηγίας δεν αναιρεί την ανάλυση αυτή.
I also agree with the German Government that the objective of the Directive does not undermine that analysis.
Για να εξασφαλιστεί η φορολογική ουδετερότητα, το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας απαγορεύει στα κράτη μέλη να επιβάλλουν παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των κερδών που διανέμει η θυγατρική στη μητρική εταιρία.
In order to ensure fiscal neutrality, Article 5(1) of the Directive prohibits Member States from imposing withholding tax on profits which a subsidiary distributes to its parent company.
Στην υπό κρίση υπόθεση η έλλειψη φορολογικής ουδετερότητας οφείλεται στον παρακρατούμενο φόρο στο κράτος της θυγατρικής.
In the present case, the lack of fiscal neutrality is due to the withholding tax in the State of the subsidiary.
Δεν μπορεί να επιτευχθεί πλήρης φορολογική ουδετερότητα εφόσον είναι δυνατή η επίκληση των μεταβατικών διατάξεων.
Total fiscal neutrality may not be achievable for so long as the transitional provisions can be invoked.
Αυτό δεν σημαίνει ότι μια ερμηνεία που καταλήγει σε ατελή ή μη πλήρη φορολογική ουδετερότητα είναι για τον λόγο αυτό εσφαλμένη.
That does not mean that an interpretation which results in imperfect or incomplete fiscal neutrality is for that reason incorrect.
Η φύση των μεταβατικών παρεκκλίσεων είναι τέτοια ώστε κατά τη διάρκεια ισχύος τους οι στόχοι της νομοθεσίας από τους οποίους παρεκκλίνουν ενδέχεται να μην
It is in the nature of transitional derogations that, during their currency, the objectives of the legislation from which they derogate may not be entirely achieved. To require
Κατόπιν αυτού είναι περιττό να εξετάσω αν ο νομοθέτης δικαιολογείται βάσει άλλων διατάξεων της οδηγίας. Ωστόσο, θα
On that basis it is unnecessary to consider whether the legislation may be justified by reference to other provisions
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΥΠΟΘΕΣΗ C-27/07 σχετικά με την πληρωμή τυχόν πιστώσεων φόρου στους δικαιούχους μερισμάτων».
OPINION OF MS SHARPSTON — CASE C-27/07 of the Directive. I shall none the less briefly consider the relevance of those provisions.
αναφερθώ ακροθιγώς στην επίπτωση των διατάξεων αυτών.
of dividends, in particular provisions relating to the payment of tax credits to the recipients of dividends’.
Άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας
Article 7(2) of the Directive
Η Banque Fédérative και η Επιτροπή θεωρούν ότι η εξαίρεση του άρθρου 7, παράγραφος 2 της οδηγίας δεν έχει εφαρμογή.
Banque Fédérative and the Commission consider that the derogation in Article 7(2) of the Directive is inapplicable.
Η Γαλλική Κυβέρνηση, διατυπώνει την αντίθετη άποψη με τις γραπτές παρατηρήσεις της, ενώ κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση υποστήριξε ότι η νομοθεσία συμβιβάζεται με το άρθρο 4, παράγραφος 2, οπότε δεν ασκεί επιρροή η διάταξη του άρθρου 7, παράγραφος 2. η Γερμανική Κυβέρνηση δεν διατυπώνει παρατηρήσεις σχετικά με το άρθρο 7, παράγραφος 2.
The French Government takes the contrary view in its written observations, although at the hearing it argued that the legislation was compatible with Article 4(2) so that Article 7(2) was not relevant. The German Government makes no submissions on Article 7(2).
Αν η εθνική νομοθεσία όπως ερμηνεύεται από τη διοικητική εγκύκλιο αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας, το εθνικό δικαστήριο ρωτά αν δικαιολογείται βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 2, της οδηγίας με το συλλογισμό ότι αφού το μόνο αποτέλεσμα του επιστρέφοντος 5 % είναι ότι μειώνει εν μέρει την πίστωση φόρου που χορηγείται στη μητρική εταιρία για τη διανομή μερισμάτων, μπορεί να θεωρηθεί ότι ανήκει στο σύνολο των διατάξεων που αφορούν την χορήγηση πιστώσεων φόρου σε λήπτες μερισμάτων και συνεπώς σκοπούν τη μετρίαση της διπλής φορολογίας.
If the national legislation as interpreted by the administrative circular is contrary to Article 4(2) of the Directive, the national court asks whether it might be permitted by virtue of Article 7(2) thereof on the basis that, since the only effect of the 5% addback is partially to reduce the tax credit attributed to the parent company on the occasion of the distribution of dividends, it may be regarded as belonging to a body of provisions relating to the payment of tax credits to beneficiaries of dividends and aiming, by the same token, at the mitigation of double taxation.
Το άρθρο 7, παράγραφος 2 ορίζει ότι η οδηγία «δεν θίγει την εφαρμογή των εθνικών ή συμβατικών διατάξεων που σκοπό έχουν να εξαλείψουν ή να ελαφρύνουν τη διπλή φορολογία των μερισμάτων, και ιδίως τις διατάξεις
Article 7(2) states that the Directive ‘shall not affect the application of domestic or agreement-based provisions designed to eliminate or lessen economic double taxation
Θεωρώ σαφές ότι το άρθρο 7, παράγραφος 2, δεν είναι κρίσιμο για την υπό κρίση υπόθεση, δεδομένου ότι η επίδικη εθνική νομοθεσία δεν σκοπεί την εξάλειψη ή την ελάφρυνση της διπλής οικονομικής φορολογίας.
It is clear to my mind that Article 7(2) can have no relevance to the present case, since the national legislation at issue is not designed to eliminate or lessen economic double taxation.
Καίτοι το προδικαστικό ερώτημα αναφέρει ότι η επιβάρυνση που προκύπτει από την επανενσωμάτωση του 5 % «καθιερώθηκε σε άμεση σχέση με την καταβολή πιστώσεων φόρου θεσπισμένων με σκοπό την ελάφρυνση της διπλής οικονομικής φορολογίας των μερισμάτων» από τη διάταξη περί παραπομπής, συνολικά προκύπτει σαφώς ότι οι επίδικες πιστώσεις φόρου (crédits d’impôt étranger) επιδιώκουν την ελάφρυνση της νομικής διπλής φορολογίας του ιδίου
Although the question referred mentions the fact that the additional taxation which results from the 5% addback ‘was established directly in conjunction with payment of tax credits, introduced in order to mitigate the economic double taxation of dividends’, it is clear from the order for reference as a whole that the tax credits (crédits d’impôt étranger) in question seek to mitigate the juridical double taxation of the same divi-
BANQUE FÉDÉRATIVE DU CRÉDIT MUTUEL ο συμψηφισμός πλασματικών πιστώσεων φόρου.
BANQUE FÉDÉRATIVE DU CRÉDIT MUTUEL dend in the hands of the parent company in both the Member State of the subsidiary and the Member State of the parent company.
μερίσματος στα χέρια της μητρικής εταιρίας τόσο στο κράτος μέλος της θυγατρικής όσο και στο κράτος μέλος της μητρικής εταιρίας.
to verify whether the credits were genuine and hence to prevent the risk of fraud linked to the setting-off of fictive tax credits.
Άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας
Article 1(2) of the Directive
Δεν μπορώ να δεχτώ το επιχείρημα αυτό.
I cannot accept that argument.
Όπως το Δικαστήριο έκρινε με την απόφαση Leur-Bloem, ένα γενικό τεκμήριο περί φοροαποφυγής ή φοροδιαφυγής δεν μπορεί να δικαιολογήσει ένα φορολογικό μέτρο που θίγει τους σκοπούς μιας οδηγίας 23.
As the Court stated in Leur-Bloem, a general presumption of tax evasion or tax fraud cannot justify a fiscal measure which compromises the objectives of a directive.
Θα σημειώσω ότι η υπόθεση εκείνη αφορούσε διάταξη εθνικής νομοθεσίας που είχε σκοπό να αποτρέψει, σύμφωνα με το άρθρο 11 της οδηγίας περί συγχωνεύσεων 24, τον κίνδυνο να χορηγηθούν τα φορολογικά πλεονεκτήματα για τα οποία κάνει λόγο η οδηγία εκείνη για πράξεις που έχουν ως κύριο στόχο τη φοροαποφυγή ή τη φοροδιαφυγή.
23It may be noted that that case concerned a provision in national legislation which sought to prevent, pursuant to Article 11 of the Merger Directive, 24 the tax advantages for which that directive provided from being granted for operations having as their principal objective tax evasion or tax avoidance.
Η ίδια αρχή πρέπει αναμφισβήτητα να ισχύσει και στην περίπτωση όπου, όπως εν προκειμένω, μια οδηγία επιτρέπει στα κράτη μέλη να παρεκκλίνουν από τις διατάξεις της για λόγους απάτης ή κατάχρησης.
The same principle should clearly apply where, as here, a directive permits a Member State to derogate from its provisions on the grounds of fraud or abuse.
Αν οι γαλλικές αρχές επιθυμούν να ελέγξουν αν οι χορηγηθείσες πιστώσεις φόρου είναι γνήσιες μπορούν να επικαλεστούν την οδηγία περί αμοιβαίας συνδρομής 25προκειμένου να λάβουν από τις αρμόδιες αρχές άλλου κράτους μέλους όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται για να προβούν σε ορθό υπολο- γισμό του φόρου εταιριών.
If the French authorities wish to verify whether given tax credits are genuine, they may invoke the Mutual Assistance Directive 25in order to obtain from the competent authorities of another Member State all the information which is necessary to allow them to effect a correct assessment of corporation tax.
23 — Υπόθεση C-28/95, Συλλογή 1997, σ. I-4161, σκέψη 44.
23 — Case C-28/95 [1997] ECR I-4161, paragraph 44.
24 — Οδηγία 90/434/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990 σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς για τις συγχωνεύσεις, διασπάσεις, εισφορές ενεργητικού και ανταλλαγές μετοχών που αφορούν εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών (ΕΕ L 225, σ. 1).
24 — Council Directive 90/434/EEC of 23 July 1990 on the common system of taxation applicable to mergers, divisions, transfers of assets and exchanges of shares concerning companies of different Member States (OJ 1990 L 225, p. 1).
25 — Οδηγία 77/799/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1977, περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των αμέσων φόρων (ΕΕ ειδ. έκδ. 9/001, σ. 686).
25 — Council Directive 77/799/EEC of 19 December 1977 concerning mutual assistance by the competent authorities of the Member States in the field of direct taxation (OJ 1977 L 336, p. 15).
Η Γαλλική Κυβέρνηση υποστήριξε ότι το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει εκτός από τα άρθρα 4, παράγραφος 2, και 7, παράγραφος 2, της οδηγίας, που μνημονεύει ρητά το αιτούν δικαστήριο, και το άρθρο 1, παράγραφος 2, που ορίζει ότι η οδηγία δεν εμποδίζει την εφαρμογή εθνικών διατάξεων ή διατάξεων διεθνών συμβάσεων που είναι αναγκαίες για να αποφεύγονται φορολογικές απάτες και καταχρήσεις.
The French Government has submitted that the Court should consider, in addition to Articles 4(2) and 7(2) of the Directive, specifically mentioned by the referring court, Article 1(2), which states that the Directive is not to preclude the application of domestic or agreement-based provisions required for the prevention of fraud or abuse.
Η Γαλλική Κυβέρνηση παρατηρεί ότι η εθνική διάταξη από την οποία πήγασε η κύρια δίκη ορίζει ότι η μητρική εταιρία μπορεί να συμψηφίσει τις πιστώσεις φόρου που χορηγούνται σε εδρεύουσες σε άλλο κράτος μέλος θυγατρικές με τον précompte mobilier που οφείλει να καταβάλλει για μερίσματα που διανέμει στους μετόχους της μόνον αν η διανομή πραγματοποιείται εντός πέντε ετών.
The French Government notes that the national provision which gave rise to the main proceedings provides that a parent company can set off tax credits obtained from subsidiaries resident in another Member State against the précompte mobilier payable in respect of dividends redistributed to its shareholders only where the distribution is made within five years.
Αυτός ο περιορισμός σε πέντε έτη απηχεί την επιθυμία της Γαλλικής Κυβερνήσεως να καταπολεμήσει τη φοροαποφυγή.
That limitation to five years reflects a concern by the French Government to combat fraud.
Η εφορία δεν θα μπορούσε να ελέγξει αν οι πιστώσεις ήταν αυθεντικές και συνεπώς να αποτρέψει τον κίνδυνο φοροαποφυγής που συνεπάγεται
The risk of fraud and the difficulty of fiscal supervision would be exacerbated if undertakings could set off tax credits linked to dividends received 10 or 20 years earlier. The administration would not be able
Για τους προεκτεθέντες λόγους προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το Conseil d’État της Γαλλίας:
For the reasons given above I conclude that the question referred for a preliminary ruling by the Conseil d’État, France, should be answered as follows:
«Στην περίπτωση που ένα κράτος μέλος επέλεξε (βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2 της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών) να προβλέψει ότι οι επιβαρύνσεις που προκύπτουν από τη συμμετοχή της μητρικής εταιρίας σε θυγατρική άλλου κράτους μέλους και οι μειώσεις αξίας που προκύπτουν από τη διανομή των κερδών της θυγατρικής δεν εκπίπτονται από τα φορολογητέα κέρδη της μητρικής εταιρίας, δεν αντιβαίνει στη διάταξη αυτή ο καθορισμός των εξόδων διαχειρίσεως που απορρέουν από τη συμμετοχή στο 5 % του συνολικού εισοδήματος εκ της συμμετοχής, περιλαμβανομένων των πιστώσεων φόρου που αντισταθμίζουν τον φόρο επί των μερισμάτων που παρακρατήθηκε στην πηγή, σύμφωνα με τα άρθρα 5 παράγραφοι 2, 3 ή 4, της οδηγίας αυτής.»
‘Where a Member State has opted (under Article 4(2) of Council Directive 90/435/EEC of 23 July 1990 on the common system of taxation applicable in the case of parent companies and subsidiaries of different Member States) to provide that any charges relating to a parent company’s holding in a subsidiary of another Member State and any losses resulting from the distribution of the profits of the subsidiary may not be deducted from the taxable profits of the parent company, it is not contrary to that provision for the management costs relating to the holding to be fixed as 5% of the total revenue from the holdings, including tax credits compensating for withholding tax levied on the dividend in accordance with Article 5(2), (3) or (4) of that directive.’
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 3ης Απριλίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Fourth Chamber)
Στην υπόθεση C-27/07, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) με απόφαση της 17ης Ιανουαρίου 2007, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 26 Ιανουαρίου 2007, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC by the Conseil d’État (France), made by decision of 17 January 2007, received at the Court on 26 January 2007, in the proceedings
2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-27/07 γενική εισαγγελέας: E.
2008 — CASE C-27/07
Sharpston γραμματέας: B. Fülöp, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 21ης Νοεμβρίου 2007, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: E. Sharpston, Registrar: B. Fülöp, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 21 November 2007, after considering the observations submitted on behalf of:
— η Γαλλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τους G. de Bergues και J.-Ch. Gracia,
— the French Government, by G. de Bergues and J.-C. Gracia, acting as Agents,
— η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους R.
— the Commission of the European Communities, by R. Lyal and J.-P. Keppenne, acting as Agents, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 24 January 2008,
BANQUE FÉDÉRATIVE DU CRÉDIT MUTUEL εκδίδει την ακόλουθη
BANQUE FÉDÉRATIVE DU CRÉDIT MUTUEL gives the following
Η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των άρθρων 4, παράγραφος 2, και 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών (ΕΕ L 225, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Articles 4(2) and 7(2) of Council Directive 90/435/EEC of 23 July 1990 on the common system of taxation applicable in the case of parent companies and subsidiaries of different Member States (OJ 1990 L 225, p.
6, στο εξής: οδηγία).
6, ‘the Directive’).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Banque Fédérative du Crédit Mutuel (στο εξής: BFCM) και του ministre de l’Économie, des Finances et de l’Industrie (Υπουργού Οικονομίας, Οικονομικών και Βιομηχανίας).
The reference has been made in proceedings between Banque Fédérative du Crédit Mutuel (‘BFCM’) and the Ministre de l’Économie, des Finances et de l’Industrie (the French Minister of the Economy, Finance and Industry).
Το άρθρο 4 της οδηγίας ορίζει:
Article 4 of the directive states:
2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-27/07
2008 — CASE C-27/07