natgillin/translations-raw huggingface dataset:
[…] δ) Ο υπάλληλος ο οποίος προσλαμβάνεται για να καταλάβει προσωρινά μόνιμη θέση, αμείβεται από τις πιστώσεις ερευνών και επενδύσεων και περιλαμβάνεται στον πίνακα προσωπικού και προσαρτάται στον προϋπολογισμό του οικείου θεσμικού οργάνου.»
(d) staff engaged to fill temporarily a permanent post paid from research and investment appropriations and included in the list of posts appended to the budget relating to the institution concerned’
Το άρθρο 8, τέταρτο και πέμπτο εδάφιο, του ΚΛΠ ορίζει:
The fourth and fifth paragraphs of Article 8 of the Conditions of employment provide:
«Η πρόσληψη υπαλλήλου που αναφέρει το άρθρο 2, στοιχείο δ΄, διέπεται από τους εξής κανόνες:
‘Temporary staff to whom Article 2[(d) of the Conditions of employment] applies shall be engaged on the following conditions:
— η διάρκεια της σύμβασης εργασίας υπαλλήλου κατηγορίας Α ή Β, επιφορτισμένου με καθήκοντα που απαιτούν επιστημονικές και τεχνικές γνώσεις, δεν μπορεί να υπερβαίνει την πενταετία· η σύμβαση αυτή είναι ανανεώσιμη,
— temporary staff in Category A or B required to perform duties necessitating scientific or technical qualifications shall be engaged for not more than five years; their contracts may be renewed,
Η σύμβαση ορισμένου χρόνου του υπαλλήλου που αναφέρεται στο άρθρο 2, στοιχεί[ο] δ΄, δύναται να ανανεωθεί μόνο μία φορά για ορισμένο χρόνο.
The contracts of temporary staff to whom Article 2[(d) of the Conditions of employment] applies who are engaged for a fixed period may be renewed not more than once for a fixed period.
Το άρθρο 47 του ΚΛΠ ορίζει:
Article 47 of the Conditions of employment provides:
2) Όταν υφίσταται σύμβαση αορίστου χρόνου: α) στο τέλος του μετά την προειδοποίηση χρονικού διαστήματος που αναφέρεται στη σύμβαση […].
(2) Where the contract is for an indefinite period:
Όσον αφορά τον υπάλληλο που αναφέρει το άρθρο 2, στοιχείο δ΄, το διάστημα αυτό δεν μπορεί να είναι μικρότερο από ένα μήνα για κάθε πλήρες έτος υπηρεσίας, με κατώτατο όριο τρεις μήνες και ανώτατο όριο δέκα μήνες […]· β) μετά το τέλος του μήνα, κατά τον οποίο ο υπάλληλος φθάνει την ηλικία των 65 ετών.»
(a) at the end of the period of notice stipulated in the contract … In the case of a servant within the meaning of Article 2[(d) of the Conditions of employment] the period of notice shall not be less than one month for each completed year of service, subject to a minimum of three months and a maximum of ten months … ;
Οι περιπτώσεις λύσεως της υπαλληλικής σχέσεως χωρίς προειδοποίηση ορίζονται στα άρθρα 48 έως 50 του ΚΛΠ.
Cases of termination without notice are specified in Articles 48 to 50 of the Conditions of employment.
Η M.-C. Girardot εισήλθε στην υπηρεσία της Επιτροπής την 1η Φεβρουαρίου 1996, ως αποσπασμένος εμπειρογνώμονας κράτους μέλους.
Mrs Girardot entered the service of the Commission on 1 February 1996 as a national expert on secondment.
Με σύμβαση της 15ης Ιανουαρίου 1999, η οποία συνήφθη για δύο έτη και μετά ανανεώθηκε με τροποποιητική σύμβαση για ένα έτος, η M.-C. Girardot προσλήφθηκε ως έκτακτος υπάλληλος υπό την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο δ΄, του ΚΛΠ.
By contract of 15 January 1999, entered into for a period of two years and subsequently renewed for a supplementary period of one year, Mrs Girardot was employed as a temporary staff member within the meaning of Article 2(d) of the Conditions of employment.
Στο πλαίσιο αυτό, τοποθετήθηκε πρώτα στη Γενική Διεύθυνση «Βιομηχανία» και στη συνέχεια στη Γενική Διεύθυνση «Κοινωνία της πληροφορίας» της Επιτροπής.
As such, she was assigned successively to the Commission’s ‘Industry’ Directorate-General then to its ‘Information Society’ Directorate-General.
Στις 26 Ιουλίου 2000, η Γενική Διεύθυνση «Προσωπικό και διοίκηση» της Επιτροπής δημοσίευσε μια ανακοίνωση κενών θέσεων με την οποία ανέφερε ότι, στο πλαίσιο της αποφάσεώς της σχετικά με τη νέα πολιτική για το προσωπικό έρευνας, η Επιτροπή οργανώνει «εσωτερικούς διαγωνισμούς για την κατάρτιση εφεδρικών πινάκων για μελλοντικές προσλήψεις», ένας από τους οποίους διαγωνισμούς ήταν ο εσωτερικός διαγωνισμός COM/T/R/ST/A/2000 σχετικά με τις σταδιοδρομίες A 8/A 5, A 4 και A 3 της κατηγορίας A που αμείβονταν με κονδύλια του επιστημονικοτεχνικού πλαισίου του προϋπολογισμού έρευνας και επενδύσεων.
On 26 July 2000 the Commission’s ‘Personnel and Administration’ Directorate-General published a notice of vacancy stating that, in accordance with its decision on the new research personnel policy, the Commission was holding ‘internal reserve competitions’ which included the competition COM/T/R/ST/A/2000 for careers brackets at grades A 8/A 5, A 4 and A 3 of Category A to be paid from scientific and technical appropriations in the research and investment budget.
Η ανακοίνωση αυτή ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι, μετά από μία και μόνη δοκιμασία που συνίστατο σε συνέντευξη με την εξεταστική επιτροπή, οι υποψήφιοι που θα λάμβαναν τον απαιτούμενο βαθμό θα εγγράφονταν σε κατάλογο προσώπων που έχουν δυνατότητα να διοριστούν σε μόνιμη θέση.
That notice stated, inter alia, that, following a single test consisting of an interview with a selection board, the candidates who obtained the required number of points would be registered on a list of persons entitled to be appointed to a permanent post.
Στις 9 και 12 Φεβρουαρίου 2001, η Γενική Διεύθυνση «Προσωπικό και διοίκηση» δημοσίευσε, για να καταστεί δυνατή η μονιμοποίηση εκτάκτων υπαλλήλων, δύο ανακοινώσεις κενών θέσεων που αμείβονταν με κονδύλια έρευνας και επενδύσεων.
On 9 and 12 February 2001 the ‘Personnel and Administration’ Directorate-General published two vacancy notices for permanent posts to be paid from research appropriations with the intention of enabling temporary staff members to become permanent officials.
Με έγγραφα της 20ής Φεβρουαρίου 2001, η M.-C. Girardot εκδήλωσε το ενδιαφέρον της για μια θέση κατηγορίας Α που προκηρύχθηκε με την ανακοίνωση κενής θέσεως της 9ης Φεβρουαρίου 2001, καθώς και για επτά άλλες θέσεις κατηγορίας Α που προκηρύχθηκαν με την ανακοίνωση κενών θέσεων της 12ης Φεβρουαρίου 2001.
By letters of 20 February 2001 Mrs Girardot expressed her interest in a Category A post published in the vacancy notice of 9 February 2001, and also for seven other Category A posts published in the vacancy notice of 12 February 2001.
Με έγγραφο της 13ης Μαρτίου 2001, η Επιτροπή πληροφόρησε την M.-C. Girardot ότι οι υποψηφιότητές της για τις επτά θέσεις που είχαν προκηρυχθεί με την ανακοίνωση κενών θέσεων της 12ης Φεβρουαρίου 2001 δεν μπόρεσαν να ληφθούν υπόψη, με την αιτιολογία ότι οι θέσεις αυτές ήσαν προσιτές μόνον από το οργανικό προσωπικό που βρισκόταν στην υπηρεσία της Επιτροπής και είχε πετύχει σε διαγωνισμό.
By letter of 13 March 2001 the Commission informed Mrs Girardot that her application for the seven posts in the vacancy notice of 12 February 2001 ‘could not be taken into consideration’ on the ground that those posts ‘were open only to staff covered by the Staff Regulations in the service of the Commission who had been successful candidates in an open competition’.
Για κάθε μία από τις θέσεις αυτές, η Επιτροπή δέχθηκε την υποψηφιότητα επτά άλλων εκτάκτων υπαλλήλων, οι οποίοι όλοι είχαν περιληφθεί στον πίνακα που είχε καταρτιστεί μετά το πέρας του εσωτερικού διαγωνισμού COM/T/R/ST/A/2000 για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις, και κατόπιν διόρισε κάθε έναν από αυτούς στη θέση για την οποία είχε εκδηλώσει το ενδιαφέρον του.
In respect of each of those posts, the Commission accepted the application of seven other temporary staff members, whose names all appeared on the list produced following the ‘internal reserve list competition’ COM/T/R/ST/A/2000, and the Commission subsequently appointed each of them to the post in which they had expressed interest.
Με έγγραφο της 15ης Μαρτίου 2001, η Επιτροπή πληροφόρησε στη συνέχεια την M.-C. Girardot ότι δεν μπόρεσε να δεχθεί την υποψηφιότητά της για τη θέση που προκηρύχθηκε με την ανακοίνωση κενής θέσεως της 9ης Φεβρουαρίου 2001.
By letter of 15 March 2001 the Commission then informed Mrs Girardot that it ‘could not accept her application’ for the post which appeared in the vacancy notice of 9 February 2001.
Στις 8 Ιουνίου 2001, η M.-C. Girardot υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά των περιεχομένων στα δύο αυτά έγγραφα αποφάσεων με τις οποίες απορρίφθηκαν οι υποψηφιότητές της.
On 8 June 2001 Mrs Girardot lodged a complaint against the decisions to reject her applications contained in the two letters.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 18 Ιανουαρίου 2002, η M.-C. Girardot άσκησε προσφυγή για την ακύρωση των δύο αποφάσεων της Επιτροπής της 13ης και 15ης Μαρτίου 2001 με τις οποίες απορρίφθηκαν οι υποψηφιότητές της για οκτώ μόνιμες θέσεις που αμείβονταν με κονδύλια έρευνας και επενδύσεων (στο εξής: επίμαχες αποφάσεις) καθώς και, κατά συνέπεια, για την ακύρωση των οκτώ αποφάσεων της Επιτροπής με τις οποίες τρίτοι διορίστηκαν στις θέσεις αυτές.
By application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 18 January 2002 Mrs Girardot brought an action seeking annulment of the Commission’s two decisions dated 13 and 15 March 2001 rejecting her application for eight permanent posts to be paid from research and investment appropriations (‘the contested decisions’) and the consequent annulment of the eight decisions by the Commission appointing third parties to those posts.
Με την παρεμπίπτουσα απόφαση, το Πρωτοδικείο ακύρωσε τις δύο επίμαχες αποφάσεις με το σκεπτικό ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι εξέτασε δεόντως την υποψηφιότητα της M.-C. Girardot για κάθε μία από τις σχετικές θέσεις πριν την απορρίψει και, σε συσχετισμό με αυτό, πριν δεχθεί την υποψηφιότητα των άλλων υποψηφίων (σκέψη 83 της παρεμπίπτουσας αποφάσεως).
By its interim judgment the Court of First Instance annulled the two contested decisions on the ground that the Commission had not demonstrated that it had properly examined the merits of Mrs Girardot’s application in relation to each of the posts in question before rejecting it and, correspondingly, before accepting the application of other candidates (paragraph 83 of the interim judgment).
Το Πρωτοδικείο παρά ταύτα απέρριψε το αίτημα της M.-C. Girardot να ακυρωθούν οι αποφάσεις με τις οποίες διορίστηκαν στις σχετικές θέσεις οι υποψήφιοι που έγιναν
The Court of First Instance rejected, however, the claims of Mrs Girardot seeking annulment of the decisions appointing the successful candidates to the posts in ques-
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά GIRARDOT δεκτοί.
COMMISSION v GIRARDOT tion.
Συγκεκριμένα, εκτίμησε, μετά από στάθμιση των συμφερόντων της M.-C. Girardot, της υπηρεσίας και των διορισθέντων τρίτων, ότι η ακύρωση αυτή θα ήταν υπερβολική κύρωση για την παρανομία που διέπραξε η Επιτροπή (σκέψεις 85 έως 88 της παρεμπίπτουσας αποφάσεως).
The Court held, after balancing the respective interests of Mrs Girardot, the service and the third parties who had been appointed, that such an annulment would have excessively penalised the Commission for the unlawful act it had committed (paragraphs 85 to 88 of the interim judgment).
Ωστόσο, αφού υπενθύμισε ότι ο κοινοτικός δικαστής, για να εξασφαλίσει ότι η ακυρωτική απόφαση θα έχει ωφέλιμο αποτέλεσμα για τον προσφεύγοντα, δύναται να ασκήσει την αρμοδιότητα πλήρους δικαιοδοσίας που έχει στις διαφορές με χρηματικό χαρακτήρα και να υποχρεώσει, ακόμη και αυτεπαγγέλτως, το καθού κοινοτικό όργανο να καταβάλει αποζημίωση ή να το καλέσει να αναζητήσει δίκαιη λύση για την κατάσταση του προσφεύγοντος, το Πρωτοδικείο, προκειμένου να προστατεύσει προσηκόντως τα δικαιώματα της M.-C. Girardot, κάλεσε τους διαδίκους να αναζητήσουν συμφωνία για μια δίκαιη χρηματική αποζημίωση λόγω της παράνομης απορρίψεως των υποψηφιοτήτων της.
Nevertheless, having observed that the Community courts have the power, in order to ensure that an annulment by the Court serves some useful purpose for the applicant, to make use of the unlimited jurisdiction conferred on them in proceedings concerning financial matters and to order, of its own motion, the defendant to make payment of compensation or request that it find an equitable outcome as appropriate, the Court of First Instance, in order adequately to protect Mrs Girardot’s rights, requested the parties to seek an agreement on fair financial compensation for the unlawful rejection of her applications.
Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο διευκρίνισε ότι, κατά την αξιολόγηση της αποζημιώσεως αυτής, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η M.-C. Girardot δεν δύναται πλέον να μετάσχει σε προσεχή διαδικασία της οποίας το νομότυπο θα πρέπει να εξασφαλίσει η Επιτροπή, δεδομένου ότι, εφόσον έληξε χωρίς να ανανεωθεί η σύμβαση εκτάκτου υπαλλήλου που την συνέδεε με την Επιτροπή, δεν ήταν πλέον σε θέση ούτε καν είχε δικαίωμα να εκδηλώσει το ενδιαφέρον της για κενές θέσεις μετά από ανακοίνωση κενών θέσεων «ειδικά για έρευνα».
The Court of First Instance stated that, in quantifying that compensation, account should be taken of the fact that Mrs Girardot could no longer take part in the next procedure, which the Commission would take care to conduct in accordance with the rules, since, because the temporary staff contract attaching her to the Commission had come to an end and had not been renewed, she was neither in a position nor entitled to express her interest in vacant posts by responding to a ‘specific research’ vacancy notice.
Για την περίπτωση που οι διάδικοι δεν καταλήξουν σε συμφωνία, το Πρωτοδικείο σημείωσε ότι οι διάδικοι θα πρέπει να του υποβάλουν εντός τριών μηνών από τη δημοσίευση της παρεμπίπτουσας αποφάσεως αιτήματα ως προς το ακριβές ποσό της αποζημιώσεως (σκέψεις 89 έως 91 της παρεμπίπτουσας αποφάσεως).
If agreement could not be reached, the Court of First Instance stated that the parties were to submit their estimates of damages with supporting figures within three months from delivery of the interim judgment (paragraphs 89 to 91 of the interim judgment).
Μη έχοντας συμφωνήσει ως προς το ποσό μιας δίκαιης χρηματικής αποζημιώσεως, οι διάδικοι υπέβαλαν τα σχετικά αιτήματά τους στο Πρωτοδικείο στις 6 Σεπτεμβρίου 2004.
Since the parties could not reach an agreement on the amount of fair financial compensation, they sent their submissions on the quantum of damages to the Court of First Instance on 6 September 2004.
Με το αίτημά της, η M.-C. Girardot ζήτησε από το Πρωτοδικείο να καθορίσει το ποσό της χρηματικής αποζημιώσεως κυρίως σε 2 687 994 ευρώ, επικουρικά σε 432 887 ευρώ και επικουρικότερα σε 250 248 ευρώ, πλέον τόκων.
In her heads of claim, Mrs Girardot asked the Court of First Instance to set the amount of financial compensation, together with interest to be determined by the Court, as her principal claim, at EUR 2 687 994; in the alternative, at EUR 432 887 and, further in the alternative, at EUR 250 248.
Η Επιτροπή ζήτησε από το Πρωτοδικείο να καθορίσει το ποσό αυτό σε 23 917,43 ευρώ, θεωρώντας εύλογο να χορηγηθούν στην M.-C. Girardot, όπως προκύπτει από τη σκέψη 45 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, «αφενός, καθαρές αποδοχές τριών μηνών που θα καταβάλλονταν εντός του προβλεπόμενου από [το άρθρο 47, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του ΚΛΠ] ελάχιστου χρονικού διαστήματος μετά την προειδοποίηση, δηλαδή 18 917,43 ευρώ, σε αντιστάθμισμα της χαμένης ευκαιρίας καταλήψεως οποιαδήποτε από τις οκτώ σχετικές θέσεις, και, αφετέρου, 5 000 ευρώ σε αντιστάθμισμα της χαμένης ευκαιρίας συμμετοχής σε νέα διαδικασία πληρώσεως κενών θέσεων».
The Commission, for its part, asked the Court of First Instance to set that amount at EUR 23 917.43, considering it reasonable to award to Mrs Girardot, as can be read in paragraph 45 of the judgment under appeal, ‘first, payment of three months’ basic salary to correspond to the minimum period of notice laid down in [Article 47(2)(a) of the Conditions of employment] namely EUR 18 917.43, in compensation for loss of the opportunity to obtain one or other of the eight posts in question, and, secondly, EUR 5 000 in compensation for loss of the opportunity to take part in a further procedure for the filling of vacant posts’.
Το ποσό αυτό θα έπρεπε να αυξηθεί με τόκους μεταξύ της ημερομηνίας δημοσιεύσεως της παρεμπίπτουσας αποφάσεως και της πραγματικής καταβολής των οφειλομένων, καθώς και, συμβολικά, με ένα ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.
That amount was to be supplemented by compensatory interest due between delivery of the interim judgment and actual payment of the sum due, together with token damages of one euro in compensation for nonmaterial harm.
Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, αφού εξέτασε τις διάφορες βλάβες που η M.-C. Girardot προέβαλε ότι υπέστη, το Πρωτοδικείο, αφενός, καθόρισε σε 92 785 ευρώ, πλέον τόκων από τις 6 Σεπτεμβρίου 2004 με το επιτόκιο, αυξημένο κατά δύο μονάδες, που η ΕΚΤ καθορίζει για τις κύριες πράξεις χρηματοδοτήσεως, το ποσό της χρηματικής αποζημιώσεως που οφείλει η Επιτροπή και, αφετέρου, καταδίκασε την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
After examination of the various forms of damage claimed by Mrs Girardot the Court of First Instance, by the judgment under appeal, first, set the amount of the financial compensation payable by the Commission at EUR 92 785, together with interest payable from 6 September 2004 at the rate set by the ECB for main refinancing operations, plus two percentage points, and, secondly, ordered the Commission to pay the costs.
Όσον αφορά, πρώτον, τη φερόμενη απώλεια μιας ευκαιρίας καταλήψεως θέσεως στην Επιτροπή, το Πρωτοδικείο κατ’ αρχάς υπενθύμισε, στη σκέψη 54 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι οι επίμαχες αποφάσεις στέρησαν την M.-C. Girardot, κατά τρόπο βέβαιο και μη αναστρέψιμο, λαμβανομένης υπόψη της αδυναμίας επαναφοράς των πραγμάτων στην κατάσταση πριν από την έκδοση των αποφάσεων αυτών, όχι μόνον από το δικαίωμα να εξεταστούν οι υποψηφιότητές της από την Επιτροπή, αλλά και από τη δυνατότητα να γίνει μια από αυτές δεκτή.
In relation to, first, the claimed loss of an opportunity to be recruited to a vacant post within the Commission, the Court of First Instance first stated, in paragraph 54 of the judgment under appeal, that the contested decisions had deprived Mrs Girardot, definitively and irreversibly, given the impossibility of restoring the position prior to their adoption, not only of the right to expect that her applications would be examined by the Commission, but also of the possibility that one of them would be accepted by the Commission.
Στη συνέχεια,
The Court then stated, in paragraphs 55 and 56 of that judgment, that the loss of an opportunity to occupy a vacant post within a
Τέλος, σημείωσε, στις σκέψεις 57 και 58 της εν λόγω αποφάσεως, ότι, για να εκτιμηθεί η έκταση της ζημίας που εν προκειμένω απέρρευσε από την απώλεια μιας ευκαιρίας, πρέπει να «καθοριστεί η διαφορά μεταξύ των αποδοχών που η M.-C. Girardot θα είχε λάβει στην περίπτωση που είχε γίνει δεκτή η υποψηφιότητά της και των αποδοχών που όντως έλαβε κατόπιν της παράνομης απορρίψεως της υποψηφιότητάς της, και μετά, αν παρίσταται ανάγκη, να εκτιμηθούν, ως ποσοστό, οι πιθανότητες που η M.-C. Girardot είχε να γίνει δεκτή η υποψηφιότητά της».
Lastly, the Court stated, in paragraphs 57 and 58 of the judgment under appeal, that, in order to assess the extent of the damage resulting from the loss of an opportunity as claimed in the present case, it was necessary to ‘determine the difference between the earnings which Mrs Girardot would have received if the chance that her applications would be successful had materialised and the earnings which she in fact received after the unlawful rejection of her applications, and then, if appropriate, to assess, as a percentage, what chance Mrs Girardot had that such an eventuality would materialise’.
Προκειμένου, πρώτον, περί της μισθολογικής διαφοράς, το Πρωτοδικείο εξέθεσε, στη σκέψη 59 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι το κριτήριο αυτό δικαιολογείται από το ότι ναι μεν η M.-C. Girardot έχασε μια ευκαιρία να καταλάβει μια από τις σχετικές θέσεις και, κατά συνέπεια, να αντλήσει το αντίστοιχο χρηματικό όφελος, πλην όμως δεν έμεινε χωρίς εργασία.
As regards, first, the difference in earnings, the Court of First Instance explained, in paragraph 59 of the judgment under appeal, that that criterion was justified by the fact that while Mrs Girardot had lost a chance of occupying one of those posts and, consequently, of obtaining the corresponding financial benefits, she had not remained without employment.
Για να καθορίσει την ενδεχόμενη μισθολογική διαφορά, το Πρωτοδικείο κατ’ αρχάς όρισε, στις σκέψεις 61 έως 82 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το χρονικό διάστημα σχετικά με το οποίο έπρεπε να γίνει σύγκριση μεταξύ των οικονομικών όρων εργασίας της M.-C. Girardot αν είχε προσληφθεί από την Επιτροπή και των οικονομικών όρων της εργασίας που πραγματικά είχε ασκήσει.
In order to determine a possible difference in earnings, the Court of First Instance first established, in paragraphs 61 to 82 of the judgment under appeal, the period in which comparison was to be made between the financial terms of employment which Mrs Girardot would have enjoyed if she had been recruited by the Commission and those which she actually enjoyed.
Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο απέρριψε, στις σκέψεις 73 έως 77 της αποφάσεως εκείνης, το επιχείρημα της Επιτροπής ότι η ευκαιρία που έχασε η M.-C. Girardot πρέπει να αντισταθμιστεί μόνο με την επιδίκαση δίκαιης χρηματικής αποζημιώσεως της οποίας το ποσό θα ισούται με τις καθαρές αποδοχές τριών μηνών που θα καταβάλλονταν εντός του προβλεπόμενου από το άρθρο 47, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του ΚΛΠ ελάχιστου χρονικού διαστήματος μετά την προειδοποίηση για την καταγγελία συμβάσεως αορίστου χρόνου.
The Court of First Instance rejected, in paragraphs 73 to 77 of that judgment, the Commission’s argument that reparation for Mrs Girardot’s loss of an opportunity could be achieved solely by the award of fair financial compensation amounting to the equivalent of payment of three months’ net salary, corresponding to the minimum notice period laid down in Article 47(2)(a) of the Conditions of employment.
Το Πρωτοδικείο εκτίμησε ότι το επιχείρημα αυτό καταλήγει στον ισχυρισμό ότι η διάρκεια της παραμονής της M.-C. Girardot στην υπηρεσία της Επιτροπής, αν είχε προσληφθεί, είναι τόσο υποθετική που θα πρέπει να θεωρηθεί ότι η Επιτροπή θα την απέλυε μόλις θα την είχε προσλάβει, πράγμα που δεν είναι αξιόπιστο.
The Court of First Instance held that that argument amounted to claiming that the length of time Mrs Girardot would have remained in the service of the Commission if it had recruited her was so hypothetical that it should be considered that the Commission terminated her employment immediately after its commencement, which was not credible.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Πρωτοδικείο εκτίμησε, στη σκέψη 78 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι, για να ληφθεί υπόψη το σύνολο των δυνατοτήτων λύσεως της υπαλληλικής σχέσεως που προβλέπονται από τα άρθρα 47, παράγραφος 2, και 48 έως 50 του ΚΛΠ, το κρίσιμο χρονικό διάστημα δύναται να καθοριστεί κατά δίκαιη κρίση σε πέντε έτη, περιλαμβανομένης της περιόδου μετά την προειδοποίηση,
In those circumstances, in paragraph 78 of the judgment under appeal, the Court of First Instance held that, to take account of all the possibilities of termination of employment as laid down in Article 47(2) and Articles 48 to 50 of the Conditions of employment, the period to be considered might be set ex aequo et bono at five years, including the period of notice, running from the date of effective appointment of the candidates accepted by
Επί πλέον, στη σκέψη 80 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο απέρριψε τα σχετικά με την πιθανότητα μονιμοποιήσεως επιχειρήματα της M.-C. Girardot με το σκεπτικό ότι το στοιχείο αυτό είναι αβέβαιο.
On the other hand, in paragraph 80 of the judgment under appeal, the Court of First Instance dismissed Mrs Girardot’s arguments relating to the probability of becoming a permanent official on the ground that that factor was not a matter of certainty.
Στη συνέχεια, το Πρωτοδικείο καθόρισε, στις σκέψεις 83 έως 95 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, την έκταση της μισθολογικής απώλειας κατά το χρονικό αυτό διάστημα.
The Court of First Instance then determined, in paragraphs 83 to 95 of the judgment under appeal, the extent of the loss of earnings over that period.