natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην πρώτη μεν περίπτωση επιδιώκεται η εξασφάλιση ενός ανόθευτου ανταγωνισμού στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ή εντός του ΕΟΧ, στη δε δεύτερη περίπτωση η επιδιωκόμενη προστασία αφορά την αμερικανική αγορά.
While in the former case the aim is to protect undistorted competition on the territory of the European Union or in the EEA, in the latter case the protection sought concerns the United States market.
Η Επιτροπή υπογραμμίζει εξάλλου ότι, με την απόφαση της 29ης Απριλίου 2004, Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 165 ανωτέρω (σκέψεις 130 έως 148), το Πρωτοδικείο δέχθηκε ρητά ότι η Επιτροπή είχε τη δυνατότητα να επιβάλει πρόστιμο εντός των ορίων που θέτει το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17, χωρίς να υποχρεούται να λάβει υπόψη τις αντίστοιχες αμερικανικές κυρώσεις κατά την εκτίμηση των ορίων αυτών.
The Commission observes, moreover, that in the judgment of 29 April 2004 in Tokai Carbon and Others v Commission, paragraph 165 above (paragraphs 130 to 148), the Court expressly stated that it was permissible for the Commission to impose a fine within the limits set by Article 15(2) of Regulation No 17 without being required to take account of the corresponding United States penalties when determining those limits.
Οι παρατηρήσεις αυτές ισχύουν και στην υπό κρίση υπόθεση.
Those considerations apply to the present case.
Η Επιτροπή προσθέτει, χάριν πληρότητας, ότι κανείς λόγος επιεικείας δεν συνηγορεί υπέρ του συνυπολογισμού της αμερικανικής κυρώσεως.
The Commission adds, in the interest of completeness, that no consideration of fairness argues in favour of the deduction of the United States penalty.
Στις σχέσεις μεταξύ Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Ηνωμένων Πολιτειών δεν υφίσταται κάποια κατάσταση όπως εκείνη η οποία οδήγησε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη, κατά την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, στο πλαίσιο της αποφάσεως Walt Wilhelm κ.λπ., σκέψη 589 ανωτέρω (σκέψη 11), τις πρώτες κυρώσεις που είχαν επιβληθεί, με βάση το πνεύμα του άρθρου 90, παράγραφος 2, ΑΧ, δεδομένης της στενής αλληλεξαρτήσεως των εθνικών αγορών των κρατών μελών και της κοινής αγοράς (η Επιτροπή παραπέμπει, συναφώς, στην απόφαση Archer Daniels Midland και Archer Daniels Midland Ingredients κατά Επιτροπής, σκέψη 594 ανωτέρω, σκέψη 99).
A situation such as that which led the Court of Justice, in Wilhelm and Others, paragraph 589 above (paragraph 11), to take account, in Community law, of the first penalties imposed by taking guidance from Article 90(2) CS, in light of the close interdependence between the national markets of the Member States and the common market, does not exist in relations between the European Union and the United States (the Commission refers, in that regard, to Archer Daniels Midland and Archer Daniels Midland Ingredients v Commission, paragraph 594, paragraph 99).
Προεισαγωγικώς, πρέπει να σημειωθεί ότι η προσφεύγουσα προέβαλε τον υπό κρίση λόγο μόνον κατά του γεγονότος ότι το πρόστιμο που της επιβλήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν συνυπολογίστηκε ώστε να οδηγήσει σε αντίστοιχη μείωση του επιβληθέντος σε κοινοτικό επίπεδο προστίμου.
As a preliminary point, it should be noted that the present plea was raised solely with respect to the fact that the fine imposed in the United States was not deducted from the fine imposed in the Community.
Επομένως, πρέπει να θεωρηθεί ότι ο υπό κρίση λόγος δεν αφορά το πρόστιμο που της επιβλήθηκε στον Καναδά.
It must therefore be considered that the present plea does not concern the fine imposed in Canada.
Η αρχή non bis in idem, την οποία επίσης δέχεται το άρθρο 4 του Πρωτοκόλλου 7 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, αποτελεί θεμελιώδη αρχή του κοινοτικού δικαίου της οποίας την τήρηση εξασφαλίζει ο δικαστής (απόφαση του Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 2006, C-308/04 P, SGL Carbon κατά Επιτροπής, Συλλογή 2006, σ. I-5977, σκέψη 26).
The principle non bis in idem, which is also enshrined in Article 4 of Protocol No 7 to the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms, is a fundamental principle of Community law, compliance with which the Courts ensure (Case C-308/04 P SGL Carbon v Commission [2006] ECR I-5977, paragraph 26).
Το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι η ταυτότητα των πραγματικών περιστατικών που προσάπτουν στην εμπλεκόμενη επιχείρηση η Επιτροπή και οι αρχές τρίτου κράτους αποτελεί προϋπόθεση για την εξέταση του ζητήματος αυτού (βλ., επ’ αυτού, αποφάσεις του Δικαστηρίου της 18ης Μαΐου 2006, C-397/03 P, Archer Daniels Midland και Archer Daniels Midland Ingredients κατά Επιτροπής, Συλλογή 2006, σ. I-4429, σκέψεις 48 και 49, και SGL Carbon κατά Επιτροπής, σκέψη 598 ανωτέρω, σκέψη 27).
Furthermore, far from having decided the question whether the Commission is required to set off a penalty imposed by the authorities of a nonmember State where the facts with which the Commission charges an undertaking are the same as those alleged by those authorities, the Court regarded the identity of the facts alleged by the Commission and the authorities of the nonmember State as a precondition of that question (see, to that effect, Case C-397/03 P Archer Daniels Midland and Archer Daniels Midland Ingredients v Commission [2006] ECR I-4429, paragraphs 48 and 49, and SGL Carbon v Commission, paragraph 598 above, paragraph 27).
Ειδικότερα, το Δικαστήριο υπενθύμισε ότι η εφαρμογή αρχής non bis in idem εξαρτάται από την τριπλή προϋπόθεση της ταυτότητας των πραγματικών περιστατικών, της ταυτότητας του παραβάτη και της ταυτότητας του προστατευομένου εννόμου συμφέροντος.
More specifically, the Court of Justice recalled that the application of the principle non bis in idem was subject to a threefold condition of identity of the facts, unity of the offender and unity of the protected legal interest.
Συνεπώς, η αρχή αυτή απαγορεύει την επιβολή πλειόνων κυρώσεων στο ίδιο πρόσωπο για την ίδια παράνομη συμπεριφορά, προς προστασία του ίδιου εννόμου αγαθού (απόφαση Aalborg Portland κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 145 ανωτέρω, σκέψη 338).
That principle therefore precludes a penalty being imposed on the same person more than once for the same unlawful conduct for the purpose of protecting the same legal asset (Aalborg Portland and Others v Commission, paragraph 145 above, paragraph 338).
Συναφώς, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η αρχή non bis in idem δεν έχει εφαρμογή σε καταστάσεις όπου οι έννομες τάξεις και οι αρμόδιες για τον ανταγωνισμό αρχές
In that regard, it must be emphasised that the principle non bis in idem does not apply to situations in which the legal orders and the competition authorities of
Εν προκειμένω, έστω και αν η Επιτροπή εκθέτει, στο πλαίσιο ορισμένων αιτιολογικών σκέψεων της Αποφάσεως τις οποίες επικαλείται η Hoechst, ότι τα επίμαχα πραγματικά περιστατικά απορρέουν από το ίδιο σύνολο συμφωνιών και ότι η αγορά σορβικών αλάτων εκτιμήθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο, αφενός, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου των συμπράξεων προϋποθέτει την ύπαρξη συμφωνίας, αποφάσεως ή εναρμονισμένης πρακτικής «που δύνανται να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών» ή «μεταξύ των συμβαλλομένων μερών» της Συμφωνίας ΕΟΧ «που έχουν ως αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμού εντός της κοινής αγοράς» ή εντός του «εδάφους» που καλύπτει η Συμφωνία ΕΟΧ (άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ και άρθρο 53, παράγραφος 1, της Συμφωνίας ΕΟΧ).
In the present case, even though at certain recitals to the Decision highlighted by Hoechst the Commission states that the facts in question have their origin in the same set of agreements and that the sorbates market could be assessed at worldwide level, first, it must be observed that the application of Community law on cartels presupposes the existence of an agreement, decision or concerted practice ‘capable of affecting trade between Member States’ or ‘between the Contracting Parties’ to the EEA Agreement and of ‘preventing, restricting or distorting competition within the common market’ or within the ‘territory’ covered by the EEA Agreement (Article 81(1) EC and Article 53(1) of the EEA Agreement).
Έτσι, η δράση της Επιτροπής αποσκοπεί στη διαφύλαξη του ελεύθερου ανταγωνισμού εντός της κοινής αγοράς, που αποτελεί, δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, ΕΚ, θεμελιώδη σκοπό της Κοινότητας (βλ., επ’ αυτού, απόφαση SGL Carbon κατά Επιτροπής, σκέψη 598 ανωτέρω, σκέψη 31).
The Commission’s action is thus intended to safeguard free competition within the common market, which, under Article 3(1)(g) EC, is a fundamental objective of the Community (see, to that effect, SGL Carbon v Commission, paragraph 598 above, paragraph 31).
Βάσει αυτού, με το άρθρο 1 του διατακτικού της Αποφάσεως η Επιτροπή δέχεται ότι οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις παρέβησαν το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ και, από 1ης Ιανουαρίου 1994, το άρθρο 53, παράγραφος 1, της Συμφωνίας ΕΟΧ.
The Commission concludes, in that regard, that the anticompetitive conduct at issue had the object and the effect of restricting competition within the Community and the EEA (recitals 280 to 288 to the Decision) and on that basis, in Article 1 of the operative part of the Decision, the Commission finds that the undertakings concerned infringed Article 81(1) EC and, from 1 January 1994, Article 53(1) of the EEA Agreement.
Αφετέρου, μολονότι από τη συμφωνία που συνήφθη στις 3 Μαΐου 1999 μεταξύ Hoechst και αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης προκύπτει ότι τα προσαπτόμενα πραγματικά περιστατικά αφορούσαν σύμπραξη σχετική με τα σορβικά άλατα που πωλούνταν «στις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού», πρέπει να σημειωθεί, πρώτον, ότι η προαναφερθείσα συμφωνία διευκρινίζει επίσης ότι τα σχετικά σορβικά άλατα πωλούνταν από τη Hoechst ή τις θυγατρικές της σε καταναλωτές στη Βόρεια Περιφέρεια της Καλιφόρνιας και δεύτερον, ότι ουδόλως αποδείχθηκε ότι η διαδικασία που κινήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες αφορούσε εφαρμογή ή αποτελέσματα της συμπράξεως διαφορετικά από εκείνα που περιορίζονταν στις Ηνωμένες Πολιτείες, ειδικότερα εντός του ΕΟΧ, πράγμα το οποίο, κατά τα λοιπά, θα συνιστούσε προδήλως σφετερισμό της κατά τόπον αρμοδιότητας της Επιτροπής (βλ., επ’ αυτού, αποφάσεις της 9ης Ιουλίου 2003, Archer Daniels Midland και Archer Daniels Midland Ingredients κατά Επιτροπής, σκέψη 594 ανωτέρω, σκέψη 103, και της 29ης Απριλίου 2004, Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 165 ανωτέρω, σκέψη 143).
Furthermore, although it is clear from the plea agreement concluded on 3 May 1999 between Hoechst and the United States Department of Justice that the facts concerned an agreement covering sorbates sold ‘in the United States and elsewhere’, it must be borne in mind, first, that the plea agreement also states that the sorbates concerned were sold by Hoechst or its subsidiaries to customers in the Northern District of California and, second, that it has in no way been shown that the proceedings in the United States related to the application of the cartel or its effects other than in the United States, and in the EEA in particular, which, moreover, would have clearly encroached on the territorial jurisdiction of the Commission (see, to that effect, Archer Daniels Midland and Archer Daniels Midland Ingredients v Commission, paragraph 594 above, paragraph 103, and judgment of 29 April 2004 in Tokai Carbon and Others v Commission, paragraph 165 above, paragraph 143).
Επομένως, οι αποφάσεις των αμερικανικών και των κοινοτικών αρχών ανταγωνισμού διακρίνονται, εν προκειμένω, όσον αφορά το προστατευόμενο έννομο συμφέρον.
Accordingly, the decisions of the United States and the Community competition authorities differ, in this case, as to the legal interest protected.
Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορεί να έχει εφαρμογή η αρχή non bis in idem.
In those circumstances, the principle non bis in idem is not applicable.
Για τους ίδιους λόγους, οι περί επιεικείας παρατηρήσεις, που δικαιολογούν κατά τη Hoechst τον συνυπολογισμό του προστίμου που της επιβλήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες στο πλαίσιο του προστίμου που της επέβαλε η Επιτροπή, πρέπει να απορριφθούν.
For the same reasons, considerations relating to fairness, which in Hoechst’s submission mean that the fine imposed in the United States must be taken into account in the determination of the fine imposed by the Commission, must be rejected.
Εξάλλου, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι έχει επαρκώς διαφωτισθεί από τα έγγραφα της δικογραφίας και ότι δεν υπάρχει λόγος να γίνει δεκτό το αίτημα της Hoechst περί κλήσεως μαρτύρων.
Furthermore, as the Court considers that it has sufficient information from the documents in the file, there is no need to grant Hoechst’s request to call witnesses.
Για το σύνολο των λόγων αυτών, ο ενδέκατος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
For all of those reasons, the 11th plea must be rejected.
IV — Επί του τελικού ποσού του προστίμου της Hoechst
IV — The final amount of the fine imposed on Hoechst
Όπως προκύπτει από τις σκέψεις 420 έως 439 ανωτέρω, η Απόφαση πρέπει να μεταρρυθμιστεί, καθόσον δέχεται ως επιβαρυντική περίσταση σε βάρος της Hoechst τον ηγετικό ρόλο της.
As follows from paragraphs 420 to 439 above, the Decision must be varied in that it takes Hoechst’s role as a leader into account as an aggravating circumstance.
Εξάλλου, όπως προκύπτει από τη σκέψη 582 ανωτέρω, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η προσβολή των αρχών της χρηστής διοικήσεως και της ίσης μεταχειρίσεως στο πλαίσιο της εφαρμογής της ανακοινώσεως περί συνεργασίας του 1996, περί της οποίας γίνεται λόγος στη σκέψη 137 ανωτέρω, το επιβληθέν στη Hoechst πρόστιμο πρέπει να μειωθεί κατά 10 %.
Furthermore, as follows from paragraph 582 above, and in order to take account of the breach of the principles of sound administration and equal treatment in the context of the application of the 1996 Leniency Notice set out at paragraph 137 above, Hoechst’s fine should be reduced by 10%.
Κατά τα λοιπά, οι περιλαμβανόμενες στην Απόφαση παρατηρήσεις της Επιτροπής, όπως και η μέθοδος υπολογισμού την οποία ακολούθησε η Επιτροπή εν προκειμένω, παραμένουν ως έχουν.
For the remainder, the Commission’s considerations in the Decision, and the calculation method which it applied, remain unaltered.
Επομένως, το τελικό ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα υπολογίζεται ως ακολούθως: το αρχικό ποσό του προστίμου (20 εκατομμύρια ευρώ) προσαυξάνεται κατά 100 %, λαμβανομένου υπόψη του μεγέθους και των συνολικών πόρων της Hoechst το 1995 και το 2002, ήτοι συνολικά σε 40 εκατομμύρια ευρώ.
The final amount of the fine imposed on the applicant is therefore calculated as follows: the starting amount of the fine (EUR 20 million) is increased by 100% to reflect Hoechst’s size and overall resources in 1995 and 2002, giving a total of EUR 40 million.
Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διάρκεια της παραβάσεως, το ποσό αυτό προσαυξάνεται περαιτέρω κατά 175 %.
In order to take account of the duration of the infringement, that amount is increased by 175%.
Συνεπώς, το βασικό ποσό του προστίμου είναι 110 εκατομμύρια ευρώ.
The basic amount of the fine is therefore EUR 110 million.
Στο εν λόγω βασικό ποσό του προστίμου εφαρμόζεται προσαύξηση κατά 50 % λόγω της υποτροπής της Hoechst, ήτοι συνολικό ποσό 165 εκατομμύρια ευρώ.
That basic amount of the fine is increased by 50% to take account of Hoechst’s repeated infringement, giving a total amount of EUR 165 million.
Το συνολικό αυτό ποσό μειώνεται, τέλος, κατά 50 % δυνάμει της ανακοινώσεως περί συνεργασίας του 1996, ήτοι σε 82,5 εκατομμύρια ευρώ, στη συνέχεια δε κατά 10 % για να ληφθεί υπόψη η προσβολή των αρχών της χρηστής διοικήσεως και της ίσης μεταχειρίσεως στο πλαίσιο της εφαρμογής της ανακοινώσεως περί συνεργασίας του 1996, που σημειώνεται στη σκέψη 137 ανωτέρω, πράγμα το οποίο οδηγεί σε τελικό ποσό προστίμου ύψους 74,25 εκατομμυρίων ευρώ.
Last, that total amount is reduced by 50% under the 1996 Leniency Notice, that is to say, by EUR 82.5 million, and then by 10% to take account of the breach of the principles of sound administration and equal treatment in the context of the application of the 1996 Leniency Notice established at paragraph 137 above, which brings the final amount of the fine to EUR 74.25 million.
Δυνάμει του άρθρου 87, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Πρωτοδικείο μπορεί να κατανείμει τα δικαστικά έξοδα ή να αποφασίσει ότι κάθε διάδικος φέρει τα δικά του έξοδα σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων.
Under Article 87(3) of the Rules of Procedure, where each party succeeds on some and fails on other heads, or where the circumstances are exceptional, the Court may order that the costs be shared or that each party bear its own costs.
Υπό τις συνθήκες της υπό κρίση υποθέσεως, πρέπει να αποφασιστεί ότι κάθε διάδικος φέρει τα δικά του έξοδα.
In the circumstances of the present case, the Court decides that each party must bear its own costs.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 18 Ιουνίου 2008.
Delivered in open court in Luxembourg on 18 June 2008.
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων ...............................................
Procedure and forms of order sought by the parties . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
I — Επί των λόγων με τους οποίους ζητείται η ακύρωση της Αποφάσεως στο σύνολό της καθόσον αφορά τη Hoechst ..........................................
I — The pleas seeking annulment of the Decision in its entirety in so far as it concerns Hoechst . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Α — Επί του πρώτου λόγου, που στηρίζεται στην άρνηση προσβάσεως σε απαλλακτικά έγγραφα ...........................................
A — The first plea, alleging refusal to grant access to certain exculpatory documents . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Περίληψη της διοικητικής διαδικασίας και της Αποφάσεως .......
Summary of the administrative procedure and of the Decision .....
Επιχειρήματα των διαδίκων ...................................
Arguments of the parties . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
II - 908 α) Τα επιχειρήματα της Hoechst .............................
II - 908 a) Arguments of Hoechst . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Επί της αρνήσεως προσβάσεως σε έγγραφα σχετικά με τις επαφές μεταξύ Επιτροπής και Chisso ......................
The refusal of access to documents relating to the conversations between the Commission and Chisso ........................
Επί της αρνήσεως προσβάσεως σε ένα έγγραφο της Chisso της 17ης Δεκεμβρίου 2002 με τα παραρτήματά του ..............
The refusal of access to a letter of 17 December 2002 from Chisso, together with the annexes thereto ....................
Επί του αιτήματος διενέργειας νέων ερευνών ................
The request to carry out further investigations ................
II - 916 β) Τα επιχειρήματα της Επιτροπής ...........................
II - 922 b) Arguments of the Commission . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Επί της αρνήσεως προσβάσεως σε ορισμένα έγγραφα ........
The refusal to grant access to certain documents ..............
Επί του αιτήματος διεξαγωγής νέων ερευνών ................
The request for the new investigations .......................
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου ..................................
Findings of the Court . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
II - 922 α) Επί της παραβιάσεως των αρχών της χρηστής διοικήσεως και της ίσης μεταχειρίσεως ...................................
II - 922 a) Breach of the principles of sound administration and equal treatment . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
II - 923 β) Επί της παραβιάσεως του δικαιώματος προσβάσεως στον φάκελο .................................................
II - 923 b) Breach of the right of access to the file .......................
Επί του εγγράφου της Chisso της 17ης Δεκεμβρίου 2002 με τα παραρτήματά του . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Chisso’s letter of 17 December 2002 and the annexes thereto ...
Επί των εσωτερικών εγγράφων σχετικά με τις τηλεφωνικές επαφές μεταξύ Επιτροπής και Chisso, από τον Σεπτέμβριο του 1998 μέχρι τον Απρίλιο του 1999 ..........................
The internal documents relating to the telephone contacts between the Commission and Chisso between September 1998 and April 1999 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
— Επί του τετάρτου λόγου, που στηρίζεται στον ελλιπή χαρακτήρα της τελικής εκθέσεως του συμβούλου ακροάσεων ......................
B — The fourth plea, alleging that the hearing officer’s final report is incomplete . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
II - 934 α) Τα επιχειρήματα της Hoechst .............................
II - 934 a) Arguments of Hoechst . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
II - 934 β) Τα επιχειρήματα της Επιτροπής ...........................
II - 934 b) Arguments of the Commission . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
II — Επί του δέκατου τρίτου λόγου, που αποσκοπεί στην ακύρωση του άρθρου 2 της αποφάσεως καθόσον αφορά τη Hoechst ..................................
II — The 13th plea, seeking annulment of Article 2 of the Decision in so far as it concerns Hoechst . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Α — Επιχειρήματα των διαδίκων ......................................
A — Arguments of the parties . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Τα επιχειρήματα της Hoechst .................................
Arguments of Hoechst . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Τα επιχειρήματα της Επιτροπής ...............................
Arguments of the Commission . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
— Εκτίμηση του Πρωτοδικείου ......................................
B — Findings of the Court . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
III — Επί των λόγων με τους οποίους ζητείται μείωση του προστίμου της Hoechst ....
III — The pleas aimed at securing a reduction in Hoechst’s fine ...................
Α — Επί του δωδέκατου λόγου, που στηρίζεται στην υπερβολική διάρκεια της διαδικασίας .................................................
A — The 12th plea, alleging that the procedure was excessively long ........
Περίληψη της διοικητικής διαδικασίας .........................
Summary of the administrative procedure .......................
II - 943 α) Τα επιχειρήματα της Hoechst .............................
II - 943 a) Arguments of Hoechst . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
II - 943 β) Τα επιχειρήματα της Επιτροπής ...........................
II - 943 b) Arguments of the Commission . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
— Επί του τρίτου λόγου, που στηρίζεται στην παράτυπη απόκρυψη ορισμένων αιτιολογιών της Αποφάσεως ...........................
B — The 13th plea, alleging improper concealment of certain grounds of the Decision . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Περίληψη της Αποφάσεως . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Summary of the Decision . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
II - 951 α) Τα επιχειρήματα της Hoechst .............................
II - 951 a) Arguments of Hoechst . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
II - 951 β) Τα επιχειρήματα της Επιτροπής ...........................
II - 951 b) Arguments of the Commission . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
— Επί του πέμπτου λόγου, που στηρίζεται σε νομική πλάνη κατά τον προσδιορισμό του βασικού ποσού του προστίμου ...................
C — Fifth plea, alleging an error of law in the determination of the basic amount of the fine . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .