natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πράγματι, το δικαίωμα των επιχειρήσεων και ενώσεων επιχειρήσεων προς προστασία των επαγγελματικών τους απορρήτων πρέπει να σταθμίζεται σε σχέση με την κατοχύρωση του δικαιώματος προσβάσεως στο σύνολο του φακέλου.
The right of undertakings and associations of undertakings to protect their business secrets must be balanced against the safeguarding of the right to have access to the whole of the file.
(βλ. σκέψεις 136-137, 581-582)
(see paras 136, 137, 581, 582)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ T-410/03 ενέργεια σε βάρος του ανταγωνισμού, καθόσον μια τέτοια διαταγή είναι εκ φύσεως προληπτικού χαρακτήρα και δεν εξαρτάται από την κατάσταση των εμπλεκομένων επιχειρήσεων κατά τον χρόνο της εκδόσεως της αποφάσεως.
SUMMARY — CASE T-410/03 the Commission exceeds the powers conferred on it by Article 3(1) of Regulation No 17 by enjoining that undertaking to refrain from any anticompetitive act or conduct, as such an injunction is by nature preventive and does not depend on the situation of the undertaking concerned at the time of adoption of the decision.
Συναφώς, η ενέργεια της Επιτροπής να παράσχει ένα μη εμπιστευτικό κείμενο ενός εγγράφου περιλαμβανομένου στον φάκελο της Επιτροπής, του οποίου το σύνολο σχεδόν των σελίδων είναι λευκές και διαγεγραμμένες με τη μνεία «απόρρητα επιχειρηματικά στοιχεία», χωρίς να παραδίδεται άλλο πιο εύληπτο μη εμπιστευτικό κείμενο, μπορεί να προσομοιάζει στην πράξη με απόκρυψη του σχετικού εγγράφου.
In that regard, the fact that access is given to the nonconfidential version of a document forming part of the Commission’s file, virtually all of the pages of which are blank and marked ‘Business secrets’, without a more comprehensible nonconfidential version, or even a summary of the content of those documents, being provided, may bear a close relationship to failure to disclose that document.
(βλ. σκέψεις 198-200)
(see paras 198-200)
(βλ. σκέψεις 145, 152-153)
(see paras 145, 152, 153)
Η εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 17 μπορεί να συνεπάγεται την απαγόρευση εξακολουθήσεως ορισμένων δραστηριοτήτων, πρακτικών ή καταστάσεων, το παράνομο των οποίων διαπιστώθηκε, αλλά και απαγόρευση παρόμοιας συμπεριφοράς στο μέλλον.
The application of Article 3(1) of Regulation No 17 may include a prohibition on pursuing certain activities or practices or on allowing situations which have been found to be unlawful to continue, but also a prohibition on adopting similar future conduct.
Πάντως, οι υποχρεώσεις που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις δεν πρέπει να είναι βαρύτερες των υποχρεώσεων που είναι ενδεδειγμένες και αναγκαίες για να επιτευχθεί ο επιδιωκόμενος σκοπός.
Such obligations on undertakings must not however exceed the limits of what is appropriate and necessary to achieve the aim pursued.
Εξάλλου, η άσκηση της εξουσίας της Επιτροπής να απευθύνει εντολές πρέπει να γίνεται σε συνάρτηση προς τη φύση της διαπιστούμενης παραβάσεως.
Furthermore, the Commission’s power to issue injunctions is to be applied according to the nature of the infringement found.
Το γεγονός ότι μια επιχείρηση που μετείχε σε πρακτικές σε βάρος του ανταγωνισμού δεν ασκεί πλέον δραστηριότητες στην οικεία αγορά την ημερομηνία της εκδόσεως της αποφάσεως περί επιβολής κυρώσεων λόγω των πρακτικών αυτών ή το ότι αυτές έχουν λήξει πριν την έκδοση της αποφάσεως δεν σημαίνει ότι η Επιτροπή ενήργησε καθ’ υπέρβαση των εξουσιών που της παρέχει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 17 διατάσσοντας την εν λόγω επιχείρηση να απόσχει από κάθε
The fact that an undertaking which took part in anticompetitive practices is no longer involved in the market concerned on the date of adoption of the Commission decision imposing sanctions in regard to those practices, or that those practices ceased before the adoption of the decision, does not mean that
Ναι μεν η υπέρβαση ενός ευλόγου χρονικού διαστήματος μπορεί να δικαιολογεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, την ακύρωση μιας αποφάσεως διαπιστώνoυσας παράβαση των κανόνων ανταγωνισμού, αυτό όμως δεν συμβαίνει όταν αμφισβητείται το ύψος των προστίμων που επιβλήθηκαν με την απόφαση αυτή, διότι η εξουσία της Επιτροπής να επιβάλλει πρόστιμα διέπεται από τον κανονισμό 2988/74 περί παραγραφής του δικαιώματος διώξεως και εκτελέσεως των αποφάσεων στον τομέα του δικαίου του ανταγωνισμού, ο οποίος όρισε συναφώς χρόνο παραγραφής.
While the fact that a reasonable period is exceeded may, in certain circumstances, justify annulment of a decision finding an infringement of the competition rules, that does not apply where what is being disputed is the amount of the fines imposed by that decision, since the Commission’s power to impose fines is governed by Regulation No 2988/74 concerning limitation periods in proceedings and the enforcement of sanctions under the rules relating to competition, which established a limitation period for that purpose.
Ο τελευταίος αυτός κανονισμός θέσπισε μια πλήρη ρύθμιση που διέπει λεπτομερώς τις προθεσμίες εντός των οποίων η Επιτροπή, χωρίς να προσβάλλει τη θεμελιώδη επιταγή της ασφάλειας δικαίου, έχει την εξουσία να επιβάλλει πρόστιμα στις επιχειρήσεις οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο διαδικασιών εφαρμογής των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού.
That regulation established a complete system of rules covering in detail the periods within which the Commission is entitled, without undermining the fundamental requirement of legal certainty, to impose fines on undertakings which are the subject of procedures under the Community competition rules.
Το άρθρο του 2, παράγραφος 3, προβλέπει ότι η παραγραφή συντελείται εν πάση περιπτώσει δέκα έτη μετά τη διακοπή της σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού, οπότε η Επιτροπή δεν μπορεί να καθυστερεί επ’ αόριστον την απόφασή της όσον αφορά τα πρόστιμα, επί ποινή επελεύσεως της παραγραφής. Λαμβανομένης υπόψη της ρυθμίσεως
Article 2(3) of that regulation provides that, subject to any suspension, the limitation period expires in any event after 10 years where it is interrupted pursuant to Article 2(1) of that regulation, so that the Commission cannot put off a decision about fines indefinitely
HOECHST κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ αυτής, είναι απορριπτέος κάθε ισχυρισμός σχετικός με την υποχρέωση της Επιτροπής να ασκεί την εξουσία της προς επιβολή προστίμων εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος.
HOECHST v COMMISSION without incurring the risk of the limitation period expiring. In the light of those rules, there is no room for consideration of the Commission’s duty to exercise its power to impose fines within a reasonable period.
(βλ. σκέψεις 220, 223-224) της σοβαρότητας της παραβάσεως και της διάρκειάς της.
infringement and its duration.
Επιπλέον, το ποσό αυτό αποτελεί το αποτέλεσμα μιας σειράς αριθμητικών υπολογισμών που πραγματοποιεί η Επιτροπή σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές.
In addition, that amount is the result of a series of arithmetical calculations performed by the Commission in accordance with the Guidelines.
Ο προσδιορισμός του εν λόγω ποσού αποτελεί, μεταξύ άλλων, συνάρτηση διαφόρων περιστάσεων, που ανάγονται στην ατομική συμπεριφορά της συγκεκριμένης επιχειρήσεως, όπως η ύπαρξη επιβαρυντικών ή ελαφρυντικών περιστάσεων.
That amount is set, inter alia, on the basis of various factors linked to the individual conduct of the undertaking in question, such as the existence of aggravating or attenuating circumstances.
Από το σχετικό νομικό πλαίσιο δεν μπορεί να συναχθεί ότι η Επιτροπή πρέπει να εξασφαλίζει μιαν αναλογία μεταξύ του ύψους του υπολογιζομένου με τον τρόπο αυτό προστίμου και του συνολικού όγκου της αγοράς του οικείου προϊόντος εντός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, για κάποιο συγκεκριμένο έτος της παραβάσεως.
It cannot be inferred from that legal framework that the Commission must ensure a proportion between the amount of the fine, as thus calculated, and the overall volume of the relevant product market in the European Economic Area, for a given year of the infringement.
(βλ. σκέψη 342)
(see para. 342)
Απόφαση της Επιτροπής επιβάλλουσα πρόστιμα σε πολλές επιχειρήσεις λόγω παραβάσεως των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού είναι επαρκώς αιτιολογημένη, όσον αφορά την κατάταξη των εμπλεκομένων επιχειρήσεων σε διάφορες κατηγορίες προς προσδιορισμό του αρχικού ποσού του προστίμου, όταν η Επιτροπή εκθέτει ότι έλαβε ως βάση τα μερίδια της παγκόσμιας αγοράς τα οποία υπολογίστηκαν με βάση στοιχεία περί του παγκόσμιου κύκλου εργασιών για το σχετικό προϊόν, έστω και αν δεν παραθέτει τους εν λόγω κύκλους εργασιών, για λόγους εμπιστευτικότητας, αλλά προβαίνει απλώς σε μια αρκετά γενική και ευρεία μνεία των σχετικών αριθμητικών στοιχείων, καθόσον τα στοιχεία αυτά είναι επαρκώς κατανοητά.
A Commission decision imposing fines on a number of undertakings for an infringement of the Community competition rules contains, with respect to the classification of the undertakings concerned in different categories for the purposes of determining the starting amount of the fine, a sufficient statement of reasons when the Commission states that it took as a basis the worldwide market shares obtained on the basis of the worldwide turnover for the relevant product, even if, on grounds of confidentiality, it does not specify those turnovers but merely indicates brackets of market shares, as those factors are sufficiently comprehensible.
(βλ. σκέψεις 258-259, 261, 263-265)
(see paras 258, 259, 261, 263-265)
Κατά τον προσδιορισμό του ποσού ενός προστίμου που επιβάλλεται για παράβαση των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού, η Επιτροπή διαθέτει εξουσία εκτιμήσεως.
The three aspects to be taken into consideration in the assessment of the gravity of the infringement, which, according to the Guidelines on the method of setting fines imposed pursuant to Article 15(2) of Regulation No 17 and Article 65(5) of the ECSC Treaty, are the very nature of the infringement, its actual impact on the market, where this can be measured, and the size of the relevant geographic market, do not have the same weight in the context of the global examination.
Δυνάμει του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17, το ποσό του προστίμου καθορίζεται βάσει
The nature of the infringement plays a preponderant role, in particular, in characterising ‘very serious’ infringements. In that regard, it follows from the description of very serious infringements in those guidelines that agreements or
Η φύση της παραβάσεως έχει κεφαλαιώδη σημασία, ιδίως προκειμένου περί του χαρακτηρισμού παραβάσεων ως «πολύ σοβαρών».
When determining the amount of a fine imposed for infringement of the Community competition rules, the Commission has a discretion.
Συναφώς, από την περιγραφή των πολύ σοβαρών παραβάσεων στις
Under Article 15(2) of Regulation No 17, the amount of the fine is to be determined on the basis of the gravity of the
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ T-410/03
SUMMARY — CASE T-410/03 concerted practices aimed, in particular, at setting prices or the allocation of sales quotas may entail, solely on the basis of their very nature, the characterisation as ‘very serious’, without there being any need to characterise such conduct by a particular impact.
17 και του άρθρου 65, παράγραφος 5, της Συνθήκης ΕΚΑX, η Επιτροπή μπορεί να εφαρμόσει ένα συντελεστή προσαυξήσεως επί του αρχικού ποσού προκειμένου να λάβει υπόψη το μέγεθος και τους συνολικούς πόρους της επιχειρήσεως.
competition rules in accordance with the Guidelines on the method of setting fines imposed pursuant to Article 15(2) of Regulation No 17 and Article 65(5) of the ECSC Treaty, the Commission may apply an increase to the starting amount to take account of the undertaking’s size and global resources.
(βλ. σκέψεις 343, 345)
(see paras 343, 345)
Μια απόφαση της Επιτροπής περί επιβολής κυρώσεων απευθυνόμενη σε διάφορες επιχειρήσεις που μετέσχαν σε παράνομη σύμπραξη, μολονότι είναι μία και ενιαία, πρέπει να αναλυθεί ως δέσμη ατομικών αποφάσεων με τις οποίες διαπιστώνεται η παράβαση ή οι παραβάσεις καθεμιάς των επιχειρήσεων στις οποίες απευθύνεται η απόφαση και επιβάλλεται σχετικό πρόστιμο.
Although a Commission decision imposing sanctions which is addressed to different undertakings which have participated in an unlawful cartel is drafted in the form of a single decision, it must be analysed as a bundle of individual decisions finding in respect of each of the undertakings to which it is addressed the infringement or infringements alleged and imposing fines on them.
Επομένως, η Επιτροπή μπορεί να εκτιμά την κατάσταση των διαφόρων εμπλεκομένων επιχειρήσεων χωριστά και να τις κατατάσσει σε κατηγορίες προς προσδιορισμό της ατομικής συμμετοχής κάθε επιχειρήσεως στην επιτυχία της συμπράξεως, ακόμα και όταν, στο πλαίσιο της συμπράξεως, ένα σύνολο επιχειρήσεων ενεργούσε πάντοτε κατά τρόπο εναρμονισμένο.
The Commission may therefore examine separately the situation of the different undertakings concerned and divide them into categories in order to determine the individual contribution of each undertaking to the success of the cartel even where, within the cartel, a set of undertakings has always engaged in concerted conduct.
(βλ. σκέψεις 308, 360, 365)
(see paras 308, 360, 365)
Πράγματι, η ανάγκη εξασφαλίσεως επαρκούς αποτρεπτικού χαρακτήρα του προστίμου επιβάλλει την κατάλληλη προσαρμογή του ύψους του προστίμου ώστε να λαμβάνεται υπόψη η επιδιωκόμενη επίπτωση επί της επιχειρήσεως στην οποία επιβάλλεται το εν λόγω πρόστιμο, τούτο δε προκειμένου αυτό να μην καθίσταται αμελητέο ή, αντιθέτως, υπερβολικά υψηλό, ιδίως σε σχέση με την οικονομική δυνατότητα της οικείας επιχειρήσεως, σύμφωνα με όσα επιβάλλονται, αφενός, από την ανάγκη εξασφαλίσεως της αποτελεσματικότητας του προστίμου και, αφετέρου, από τον σεβασμό της αρχής της αναλογικότητας.
First, the need to ensure that the fine has a sufficient deterrent effect requires that the amount of the fine be adjusted in order to take account of the desired impact on the undertaking on which it is imposed, so that the fine is not rendered negligible, or on the other hand excessive, notably by reference to the financial capacity of the undertaking in question, in accordance with the requirements resulting from, first, the need to ensure that the fine is effective and, second, respect for the principle of proportionality.
Η Επιτροπή μπορεί να λάβει υπόψη το γεγονός ότι η εμπλεκόμενη επιχείρηση, λόγω του τεράστιου συνολικού κύκλου εργασιών της σε σχέση με αυτόν των λοιπών μερών της συμπράξεως, μπορούσε να διαθέσει ευκολότερα τους αναγκαίους πόρους για την πληρωμή του προστίμου της, γεγονός που δικαιολογούσε την εφαρμογή ενός συντελεστή με σκοπό να έχει το πρόστιμο επαρκώς αποτρεπτικό αποτέλεσμα.
The Commission may take account of the fact that, owing to its worldwide turnover by comparison with that of the other members of the cartel, the undertaking concerned would find it easier to find the funds necessary to pay its fine, which, in order to ensure that the fine is sufficiently deterrent, justifies the application of a multiplier.
Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να εκτιμώνται οι οικονομικοί πόροι της επιχειρήσεως, με σκοπό την ορθή επίτευξη του σχετικού με τον αποτρεπτικό χαρακτήρα σκοπού, τούτο δε τηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας, την ημερομηνία που επιβάλλεται το πρόστιμο.
In that context, the financial resources of the undertaking must be assessed, in order to achieve properly the objective of deterrence, while observing the principle of proportionality, on the date on which the fine is imposed.
Συναφώς, για τους ίδιους λόγους, πρέπει να σημειωθεί ότι, στο πλαίσιο του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17, το μέγιστο όριο του ανερχόμενου στο 10 % του κύκλου εργασιών της οικείας επιχειρήσεως προστίμου καθορίζεται σε συνάρτηση με τον κύκλο εργασιών της κατά τη διάρκεια της χρήσεως που προηγείται της αποφάσεως της Επιτροπής.
In that regard, for the same reasons, it must be noted that, in the context of Article 15(2) of Regulation No 17, the upper limit of the fine, fixed at 10% of the turnover of the undertaking concerned, is determined by reference to the turnover achieved during the business year preceding the decision.
HOECHST κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ διαρκείας παραβάσεων των κανόνων του ανταγωνισμού, για μια «σημαντική προσαύξηση» του αρχικού ποσού του προστίμου, από τη φρασεολογία αυτή δεν μπορεί να συναχθεί ότι αυξήσεις που υπερβαίνουν το 100 % είναι αντίθετες προς τη μέθοδο υπολογισμού που προβλέπουν οι κατευθυντήριες γραμμές ή υπερβαίνει τα όρια που προβλέπονται από αυτές ή από το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17.
HOECHST v COMMISSION of a ‘significant increase’ in the starting amount of the fine, the use of those words does not, however, permit the conclusion that an increase in excess of 100% for an infringement lasting more than 10 years would be contrary to the calculation method provided for in those guidelines or would exceed the limits fixed by those guidelines or by Article 15(2) of Regulation No 17.
Πράγματι, το σημείο 1 B, πρώτο εδάφιο, τρίτη περίπτωση, των κατευθυντήριων γραμμών, έστω και αν δεν προβλέπει αυτόματη προσαύξηση κατά 10 % για κάθε έτος για τις παραβάσεις μεγάλης διάρκειας, αφήνει, συναφώς, περιθώριο εκτιμήσεως στην Επιτροπή, η οποία μπορεί να καθορίζει μια τέτοια προσαύξηση χωρίς να προσβάλλει την αρχή της αναλογικότητας.
Even though the third indent of the first paragraph of Section 1 B of the Guidelines does not provide for an automatic increase of 10% per year for longterm infringements, it leaves a margin of discretion in that regard to the Commission, which may fix such an increase without breaching the principle of proportionality.
Αφετέρου, η Επιτροπή μπορεί να λαμβάνει υπόψη τη νομική και οικονομική υποδομή που έχουν οι επιχειρήσεις ώστε να μπορούν να εκτιμούν καλύτερα τον παράνομο χαρακτήρα των ενεργειών τους.
Second, the Commission may take into account the legal and economic infrastructures which place undertakings in a better position to recognise that their conduct constitutes an infringement.
Με το στοιχείο αυτό αποσκοπείται η αυστηρότερη τιμωρία των μεγάλων επιχειρήσεων οι οποίες τεκμαίρεται ότι διαθέτουν επαρκείς γνώσεις και διαρθρωτικούς πόρους προκειμένου να έχουν επίγνωση του παράνομου χαρακτήρα των ενεργειών τους και προκειμένου να εκτιμούν το ενδεχόμενο κέρδος τους.
That factor is intended to impose a more severe penalty on large undertakings, which are presumed to have knowledge and sufficient structural means to be aware that their conduct constitutes an infringement and to evaluate the advantages to be gained from it.
Στην περίπτωση αυτή, ο κύκλος εργασιών βάσει του οποίου η Επιτροπή προσδιορίζει το μέγεθος των εμπλεκομένων επιχειρήσεων και, επομένως, την ικανότητά τους να προσδιορίζουν τον χαρακτήρα και τις συνέπειες των ενεργειών τους πρέπει να είναι εκείνος της χρονικής περιόδου κατά την οποία διαπράχθηκε η παράβαση.
In that hypothesis, the turnover on the basis of which the Commission determines the size of the undertakings concerned, and therefore their ability to determine the nature and the consequences of their conduct, must relate to their situation at the time of the infringement.
(βλ. σκέψεις 395-396)
(see paras 395, 396)
Ένας συντελεστής προσαυξήσεως 100 % του αρχικού ποσού του προστίμου με σκοπό να ληφθούν υπόψη το μέγεθος και οι συνολικοί πόροι της εμπλεκομένης επιχειρήσεως δεν υπερβαίνει τα όρια που προβλέπονται από το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 και τις κατευθυντήριες γραμμές.
An increase of 100% of the starting amount of the fine to take account of the size and overall resources of the undertakings concerned does not exceed the limits laid down in Article 15(2) of Regulation No 17 and in the Guidelines.
(βλ. σκέψεις 374, 379, 382, 387)
(see paras 374, 379, 382, 387)
Ακόμα και αν υποτεθεί ότι ορισμένα είδη συμπράξεων, όπως οι συμπράξεις επί των τιμών και επί των όγκων πωλήσεων, είναι κλασικές παραβάσεις μεγάλης διάρκειας, πρέπει να γίνεται πάντοτε μια διάκριση, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17, μεταξύ της διάρκειας της ουσιαστικής λειτουργίας τους και της σοβαρότητάς τους όπως αυτή προκύπτει από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους.
Even on the assumption that certain kinds of cartels, such as cartels on prices and sales volumes, are intrinsically conceived in order to last, a distinction must always be drawn, in application of Article 15(2) of Regulation No 17, between the duration of their actual functioning and their gravity as resulting from their actual nature.
Επομένως, με την προσαύξηση λόγω της διάρκειας της παραβάσεως δεν λαμβάνεται υπόψη μια δεύτερη φορά η σοβαρότητα της παραβάσεως.
The increase for the duration of the infringement therefore does not take account of the gravity of the infringement for a second time.
Έστω και αν το σημείο 1 B, τρίτη περίπτωση, των κατευθυντήριων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 και του άρθρου 65, παράγραφος 5, της Συνθήκης ΕΚΑX κάνει λόγο, προκειμένου περί μακράς
Whilst it is true that the third paragraph of Section 1 B of the Guidelines on the method of setting fines imposed pursuant to Article 15(2) of Regulation No 17 and Article 65(5) of the ECSC Treaty speaks, with respect to longterm infringements of the competition rules,
(βλ. σκέψεις 397, 398)
(see paras 397, 398)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ T-410/03
SUMMARY — CASE T-410/03 of repeated infringement was adopted.
ΕΚ προβλέπει ότι αν, η προσφυγή είναι βάσιμη, ο κοινοτικός δικαστής κηρύσσει την προσβαλλομένη πράξη άκυρη.
Article 231 EC provides that where an action for annulment is well founded, the Court is to declare the contested act void.
Στο πλαίσιο μιας διοικητικής διαδικασίας στον τομέα του ανταγωνισμού, η Επιτροπή παραβιάζει τα δικαιώματα άμυνας μιας επιχειρήσεως όταν δέχεται σε βάρος της ένα επιβαρυντικό στοιχείο βάσει πραγματικών στοιχείων τα οποία, έστω και αν αυτά περιλαμβάνονταν σε διάφορα σημεία της ανακοινώσεως αιτιάσεων, ήταν, εξεταζόμενα συνολικώς, ανεπαρκώς συγκεκριμένα όσον αφορά το περιεχόμενο και τον χαρακτηρισμό τους, οπότε μόνο στο στάδιο της αποφάσεως τα στοιχεία αυτά αποτέλεσαν ένα σύνολο και ανέκυψε σαφώς η σχετική αιτίαση.
In the context of an administrative procedure in competition matters, the Commission fails to respect an undertaking’s rights of defence when it establishes an aggravating circumstance as against that undertaking on the basis of elements of fact which, although mentioned at various points in its statement of objections, were, taken as a whole, insufficiently precise as to their scope and characterisation, so that it is only at the decision stage that those elements were brought together into a single part and the objection became clearly apparent.
(βλ. σκέψεις 424, 431, 433)
(see paras 424, 431, 433)
Αντιθέτως, μπορεί να στηριχθεί σε προηγούμενη απόφαση επιβάλλουσα κύρωση σε βάρος της επιχειρήσεως αυτής για παράβαση του ιδίου είδους, η οποία όμως αποτέλεσε το αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως ενώπιον του κοινοτικού δικαστή, όταν δεν ζητήθηκε καν αναστολή εκτελέσεως.
On the other hand, the Commission may rely on a previous decision imposing a penalty on that undertaking for an infringement of the same type but which was the subject of an action for annulment pending before the Community judicature when a stay of execution was not even sought.
Πράγματι, μια τέτοια απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 256, πρώτο εδάφιο, ΕΚ, αποτελεί εκτελεστό τίτλο, καθόσον επιβάλλει μια χρηματική υποχρέωση σε βάρος άλλων προσώπων εκτός των κρατών μελών, μάλιστα δε παρά την άσκηση προσφυγής ακυρώσεως, διότι, δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, προσφυγή ασκούμενη ενώπιον του κοινοτικού δικαστή δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα.
Such a decision, in accordance with the first paragraph of Article 256 EC, is enforceable, provided that it imposes a pecuniary burden on persons other than the States, notwithstanding the initiation of an action for annulment, since under Article 242 EC an action before the Community judicature does not have suspensory effect.
Οι κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 και του άρθρου 65, παράγραφος 5, της Συνθήκης ΕΚΑX αφορούν την υποτροπή της ίδιας επιχειρήσεως σχετικά με «παράβαση του ίδιου είδους».
The Guidelines on the method of setting fines imposed pursuant to Article 15(2) of Regulation No 17 and Article 65(5) of the ECSC Treaty refer to an ‘infringement of the same type’ by the same undertaking.