natgillin/translations-raw huggingface dataset:
16 Οκτωβρίου 2003 κώδικας— Τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή
On 17 December 1998 the Hauptzollamt Linz (Principal Customs Office, Linz) made a subsequent entry in the accounts, pursuant to Article 220(1) of the Customs Code, of customs duty payable by Hannl.
Προδικαστική «Κοινοτικός τελωνειακός τόκων υπερημερίας» (Δεύτερο τμήμα)
On 2 November 2000, the Finanzlandesdirektion dismissed that appeal and supplemented the operative part of the decision of the Hauptzollamt by specifying the amount of ATS 228 668 (ATS 30 694 customs duty and ATS 197 974 turnover tax on importation), the interest rate of 5.66% per annum and the periods of arrears of 15 November 1998 to 14 December 1998 and 15 December 1998 to 14 January 1999.
Με διάταξη της 28ης Φεβρουαρίου 2002, το Verwaltungsgerichtshof υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα και του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού 2913/92.
Hannl then appealed against that decision to the Verwaltungsgerichtshof, arguing that the imposition of the increase in duty under Paragraph 108(1) of the ZollR-DG is contrary to Community law. Given that the Customs Code, which is intended to harmonise customs law, contains no provisions on interest or other tax obligations other than Articles 229, 232(1) and 241, it argued that the Member States are not authorised to adopt national measures on the subject.
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
Taking the view that the solution of the dispute before it turned on an interpretation of Community law, that court decided to stay proceedings and refer a question to the Court for a preliminary ruling.
Αφού το Hauptzollamt απέρριψε την αίτηση θεραπείας της Hannl, η εταιρία αυτή υπέβαλε κατά της ανωτέρω αποφάσεως διοικητική προσφυγή ενώπιον της Finanzlandesdirektion.
By its question, the referring court is asking essentially whether the Customs Code and the implementing regulation must be interpreted as precluding national legislation which provides for an increase in duty in the event of the incurrence of a customs debt under Articles 202 to 205 or 210 or 211 of the Customs Code or in the event of subsequent recovery under Article 220 of the Customs Code, corresponding to the amount which would have been incurred as interest on arrears for the period between the incurrence of the customs debt and its entry in the accounts or, in the case of subsequent recovery under Article 220 of the Customs Code, between the date when the customs debt originally entered in the accounts was due and the subsequent entry in the accounts of that debt.
Κατόπιν αυτού η Hannl άσκησε προσφυγή ενώπιον του Verwaltungsgerichtshof, ισχυριζόμενη ότι η προσαύξηση των δασμών, την οποία προβλέπει το άρθρο 108, παράγραφος 1, του ZollR-DG, είναι αντίθετη προς το κοινοτικό δίκαιο.
The principle itself of an increase in duty such as that at issue in the main proceedings, intended to ensure that traders respect the provisions of Community legislation, does not appear contrary to Community law.
Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι, αφού στον τελωνειακό κώδικα, σκοπός του οποίου είναι η εναρμόνιση του τελωνειακού δικαίου, δεν απαντά, εκτός από τα άρθρα 229, 232, παράγραφος 1, και 241, καμία διάταξη σχετικά με τόκους ή άλλες φορολογικές υποχρεώσεις, τα κράτη μέλη δεν έχουν την εξουσία να θεσπίζουν εθνικά μέτρα στον εν λόγω τομέα
As the Austrian Government has observed, in the absence of such a measure, traders would have an incentive to delay, through unlawful or negligent conduct, the entry in the accounts of a customs debt. The objective of the measure is to prevent disadvantage to traders who respect Community legislation and whose conduct ensures that the customs debt can be entered in the accounts and settled rapidly.
Το Verwaltungsgerichtshof έκρινε ότι για την επίλυση της διαφοράς που εκκρεμούσε ενώπιον του ήταν αναγκαία η ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου και αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει οτο Δικαστήριο ένα προδικαστικό ερώτημα.
The amount of the increase must be determined, according to the case-law, under conditions which are comparable to those applicable under national law to infringements of the same nature and gravity and which, in any event, make the penalty effective, proportionate and dissuasive. It is for the national court to determine whether the rate of increase at issue is consistent with the rate applicable in national law for infringements of the same nature and gravity.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
It is for the national court to determine whether the rate of increase at issue in the main proceedings is consistent with those principles.'
Léger ανέπτυξε ite προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του δευτέοου τιιήματος της 15ης Μαίου 2003.
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Second Chamber on 15 Mav 2003.
Πρότεινε οτο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
He proposed that the Court should answer as follows:
«Δεν αντιβαίνουν στις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, οι εθνικές διατάξεις που προβλέπουν ότι:
'The provisions of Council Regulation (EEC) No 2913/92 of 12 October 1992 establishing the Community Customs Code do not preclude national legislation which provides that: where a customs debt is incurred pursuant to Articles 202 to 205, 210 or 211 of the Customs Code, the customs duty is to be increased by an amount which corresponds to the interest on arrears for the period between the incurrence of the customs debt and the entry in the accounts, and where a customs debt is the subject of subsequent recovery pursuant to Article 220 of the Customs Code, the customs duty is to be increased by an amount which corresponds to the interest on arrears for the period between the date on which the customs debt originally entered in the accounts was due and the date of the subsequent entry in the accounts, provided that the amount of interest is determined in accordance with the principle of proportionality and under conditions which are comparable to those applicable under national law to infringements of the same nature and gravity.
Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμήσει κατά πόσον η επίμαχη προσαύξηση είναι σύμφωνη με τις αρχές αυτές.»
It is for the national court to determine whether the increase at issue complies with these principles.'
C-307/02 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας Βιομηχανική πολιτική
Case C-307/02 Commission of the European Communities ν French Republic Industrial policy
«Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 2000/21/ΕΚ — Επισήμανση επικίνδυνων ουσιών — Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη» (Δεύτερο τμήμα)
(Failure of a Member State to fulfil obligations — Directive 2000/21/EC dangerous substances — Failure to transpose) (Second Chamber)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 29 Αυγούστου 2002, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή που έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2000/21/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Απριλίου 2000, ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της οδηγίας αυτής.
By application lodged at the Court Registry on 29 August 2002, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Commission Directive 2000/21/EC of 25 April 2000, or in any event not immediately informing the Commission of those provisions, the French Republic has failed to fulfil its obligations under Article 3 of that directive.
Με το διάταγμα αυτό, οι γαλλικές αρχές συμμορφώνονται ταυτόχρονα προς την οδηγία 98/8 και προς την οδηγία 2000/21.
Case C-325/02 Commission of the European Communities ν Grand Duchy of Luxembourg Environment and consumers
«1) Η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2000/21/ΕΚ της Επιτροπής της 25ης Απριλίου 2000, σχετικά με τον κατάλογο των κοινοτικών πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 13, παράγραφος 1, πέμπτη περίπτωση, της οδηγίας 67/5481ΕΟΚ του Συμβουλίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της εν λόγω οδηγίας
By application lodged at the Court Registry on 16 September 2002, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by transposing only part of Article 1 of and Annexes IV and V to Council Directive 98/81/EC of 26 October 1998, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under Article 2 of that directive.
2) Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα»
The Commission claims that although the prescribed periods had expired, the Grand Duchy of Luxembourg had carried out only a partial transposition of Directive 98/81, limited to one part of Article 1 and to Annexes IV and V.
Η γενική εισαγγελέας Stix-Hackl δεν ανέπτυξε προτάσεις.
The Court finds that in the present case, full transposition of the Directive did not take place within the period laid down in the reasoned opinion.
Κοινοτήτων κατά
The action brought by the Commission must therefore be considered to be well founded.
Υποθ. C-325/02 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Λουξεμβούργου Περιβάλλον και καταναλωτές
Declares that by transposing only part of Article 1 of Directive 98/81/EC of 26 October 1998 amending Directive 90/219IEEC on the contained use of genetically modified micro-organisms and Annexes IV and V to Council Directive 90/219/EEC of 23 April 1990 on the contained use of genetically modified micro-organisms in the version in Directive 98/81, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under Article 2 of Directive 98/81;
16 Οκτωβρίου 2003
Orders the Grand Duchy of Luxembourg to pay the costs.'
Επομένως, η προσφυγή της Επιτροπής είναι βάσιμη.
(Failure of a Member State to fulfil its obligations
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
Failure to transpose Directive
«1) Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μεταφέροντας στο εσωτερικό του δίκαιο μέρος μόνον του άρθρου 1 της οδηγίας 98/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 90/219/ΕΟΚ για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών, καθώς και τα παραρτήματα IV καιν της οδηγίας 90/219/ΕΟΚ, όπωςπροκύπτουν από την οδηγία 98/81/ΕΚ παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της οδηγίας 98/81/ΕΚ
By application lodged at the Court Registry on 4 November 2002, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Directive 1999/42/EC of the European Parliament and of the Council of 7 June 1999, or in any event by failing to notify those provisions to the Commission, Ireland has failed to fulfil its obligations under that directive.
2) Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα διχαστικά έξοδα*
The Irish Government accepts that when the period laid down in the reasoned opinion expired it had not adopted the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with the Directive.
16 Οκτωβρίου 2003
Orders Ireland to pay the costs.'
«1) Η Ιρλανδία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 1999/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 1999, για τη θέσπιση συστήματος αναγνώρισης των προσόντων σχετικά με τις επαγγελματικές δραστηριότητες που καλύπτονται από τις οδηγίες ελευθέρωσης καθώς και μεταβατικών μέτρων, και για τη συμπλήρωση του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία
By application lodged at the Court Registry on 22 November 2002, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt all the laws, regulations or administrative provisions necessary to comply with Council Directive 1999/31/EC of 26 April 1999 or, in any event, by failing to notify such provisions to the Commission, the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland has failed to fulfil fully its obligations under Article 18 of the directive.
2) Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα»
The United Kingdom Government does not dispute its failure to fulfil its obligations and accepts that the action is well founded.
16 Οκτωβρίου 2003
Advocate General J. Mischo did not delivered his Opinion.
«Παράβαση κράτους μέλους — Περιβάλλον — Υγειονομική ταφή των αποβλήτων — Οδηγία 1999/31/ΕΚ» (Τρίτο τμήμα)
The Court (Third Chamber) decided, after hearing the Advocate General, to proceed to judgment without an Opinion.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
(Arbitration clause Procedure in default) (Third Chamber)
«1) Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας μη θεσπίζοντας όλες τις αναγκαίες νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων, παρέβη ης υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 18 της οδηγίας αυτής
By application lodged at the Court Registry on 17 January 2003 the Commission of the European Communities brought an action against the private research establishment Instituto Tecnològico para a Europa Comunitária for recovery of an advance payment of a principal amount of EUR 62 236.65, paid by the Commission under Contract No IN 102781 20364/0, together with EUR 6 853.19 by way of default interest at the rate of 6.28% as from 31 December 2002, giving a total of EUR 69 089.84, to which should be added EUR 10.71 by way of interest at the same rate as from 31 December 2002 for each day until full payment is made.
2) Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα»
The Court must therefore give judgment by default. Since there is no doubt as to the admissibility of the application, it is incumbent on the Court, in accordance with Article 94(2) of the Rules of Procedure, to consider whether the forms of order sought by the applicant appear well founded.
Το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) έλαβε την απόφαση να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς προτάσεις του γενικού εισαγγελέα, τον οποίο άκουσε προηγουμένως.
Orders Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária (ITEC) to repay to the Commission of the European Communities the sum of EUR 62 236.65, together with default interest at the rate prescribed by Portuguese law, calculated in accordance with the provisions of Portaria No 263/99 of 12 April 1999 until 30 April 2003 and Portaria No 291/2003 of 8 April 2003 as from 1 May 2003, until the debt is paid in full;
C-29/03 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária (ITEC) Θεσμικό δίκαιο
Orders Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária (ITEC) to pay lhe costs.'
16 Οκτωβρίου 2003
Advocate General S. Alber did not delivered his Opinion.
«Ρήτρα διαιτησίας — Μη εκτέλεση συμβάσεως — Επιστροφή των προκαταβληθέντων ποσών — Ερήμην δίκη» (Τρίτο τμήμα)
The Court (Third Chamber) decided, after hearing the Advocate General, to proceed to judgment without an Opinion.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου σας 17 Ιανουαρίου 2003, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε αγωγή κατά του ιδιωτικού ιδρύματος ερευνών Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária (ITEC), με αντικείμενο την επιστροφή κεφαλαίου 62 236,65 ευρώ που είχε προκαταβάλει η Επιτροπή στο πλαίσιο της συμβάσεως ΙΝ10278Ι 20364/0, πλέον τόκων υπερημερίας 6 853,19 ευρώ, υπολογιζόμενων με επιτόκιο 6,28 % από τις 31 Δεκεμβρίου 2002, ήτοι συνολικού ποσού 69 089,84 ευρώ, οτο οποίο πρέπει να προστεθούν τόκοι 10,71 ευρώ, με το ίδιο επιτόκιο, για κάθε νέα ημέρα καθυστερήσεως από τις 31 Δεκεμβρίου 2002 και μέχρι ολοσχερούς εξοφλήσεως.
By application lodged at the Court Registry on 17 January 2003 the Commission of the European Communities brought an action against the private research establishment Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária for recovery of an advance payment of a principal amount of EUR 26 105.97, paid by the Commission under Contract No PRO 036, together with EUR 3 432.04 by way of default interest al the rate of 5.25% as from 31 December 2002, giving a total of EUR 29 538.01, to which should be added EUR 3.75 by way of interest at the same rate as from 31 December 2002 for each day until full payment is made.
Το ITEC, μολονότι κλήθηκε νομοτύπως, δεν υπέβαλε εμπροθέσμως υπόμνημα αντικρούσεως, υπό την έννοια του άρθρου 40, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας.
ITEC, having been properly notified, did not lodge a defence within the time-limit prescribed by Article 40(1) of the Rules of Procedure.
Επομένως, το Δικαστήριο πρέπει να εκδικάσει την υπόθεση ερήμην του.
The Court must therefore give judgment by default.
Δεδομένου σα το παραδεκτό της αγωγής είναι αναμφίβολο, το Δικαστήριο πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 94, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, να εξακριβώσει αν τα αιτήματα της ενάγουσας φαίνονται βάσιμα.
Since there is no doubt as to the admissibility of the application, it is incumbent on the Court, in accordance with Article 94(2) of the Rules of Procedure, to consider whether the forms of order sought by the applicant appear well founded.
•1) Υποχρεώνει το Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária (ITEC) va καταβάλει στην Επιτροπή το ποσό των 62 236,65 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας με το προβλεπόμενο οτο πορτογαλικό δίκαιο επιτόκιο, υπολογιζόμενων, σύμφωνα με τις διατάξεις των Portarias 263/99, της 12ης Απριλίου 1999, μέχρι τις 30 Απριλίου 2003, και 291/2003, της 8ης Απριλίου 2003, από 1ης Μαίου 2003 και μέχρι ολοσχερούς εξοφλήσεως του χρέους
Orders Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária (ITEC) to repay to the Commission of the European Communities the sum of EUR 26 105.97, together with default interest at the rate prescribed by Luxembourg law, calculated in accordance with the provisions of the Grand-Ducal Regulations of 21 January and 22 December 2000, 21 January 2002 and 24 January 2003, until the debt is paid in full;
2) Καταδικάζει το Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária (ITEC) στα δικαστικά έξοδα»
Orders Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária (LTEC) to pay the costs.'
Alber δεν ανέπτυξε προτάσεις.
Advocate General S. Alber did not delivered his Opinion.
Υποθ. C-30/03 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Instituto Tecnológico para a Europa Comunitaria (ITEC) θεσμικό δίκαιο
The Court (Third Chamber) decided, after hearing the Advocate General, to proceed to judgment without an Opinion
«Ρήτρα διαιτησίας — Μη εκτέλεση συμβάσεως — Επιστροφή των προκαταβληθέντων ποσών — Ερήμην δίκη» (Τρίτο τμήμα)
Case C-455/01 Commission of the European Communities ν Italian Republic Free movement of goods
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου σας 17 Ιανουαρίου 2003, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε αγωγή κατά του ιδιωτικού ιδρύματος ερευνών Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária (ITEC), με αντικείμενο την επιστροφή κεφαλαίου 26 105,97 ευρώ που είχε προκαταβάλει η Επιτροπή στο πλαίσιο της συμβάσεως PRO 036, πλέον τόκων υπερημερίας 3 432,04 ευρώ, υπολογιζόμενων με επιτόκιο 5,25 % από τις 31 Δεκεμβρίου 2002, ήτοι συνολικού ποσού 29 538,01 ευρώ, στο οποίο πρέπει να προστεθούν τόκοι 3,75 ευρώ, με το ίδιο επιτόκιο, για κάθε νέα ημέρα καθυστερήσεως από τις 31 Δεκεμβρίου 2002 και μέχρι ολοσχερούς εξοφλήσεως.
(Failure by a Member State to fulfil its obligations — Directive 96/98/EC — Marine equipment - Free movement of goods — Measures having equivalent effect to quantitative restrictions Obligation to be in possession of a certificate of conformity issued by a recognised national body — Non-recognition of tests carried out by bodies recognised in other Member States) (Fourth Chamber)
Το ITEC, μολονότι κλήθηκε νομοτύπως, δεν υπέβαλε εμπροθέσμως υπόμνημα ανακρούσεως, υπό την έννοια του άρθρου 40, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας. Επομένως, το Δικαστήριο πρέπει να εκδικάσει την υπόθεση ερήμην του.
By application lodged at the Court Registry on 27 November 2001, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by keeping in force legislation under which products in respect of which there has not yet been full harmonisation, intended for use on merchant vessels flying the Italian flag, may be marketed only if a certificate of conformity has been issued by a national body so that in some cases the right to market those products is enjoyed only by the grantee of the certificate - and by not recognising the validity of tests carried out in accordance with international standards by bodies recognised in the other Member States or in States signatory to the Agreement of 2 May 1992 on the European Economic Area (OJ 1994 L 1, p.
Δεδομένου όα το παραδεκτό της αγωγής είναι αναμφίβολο, το Δικαστήριο πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 94, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, να εξακριβώσει αν τα αιτήματα της ενάγουσας φαίνονται βάσιμα
3; 'the EEA Agreement'), even where the relevant information is made available to the competent authority and it is clear from the certificates that the equipment guarantees a degree of safety equivalent to that required for Italian products, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Articles 28 EC and 30 EC.
«1) Υποχρεώνει το Instituto Tecnológico para α Europa Comunitária (ITEC) va χαταβάλει στην Επιτροπή το ποσό των 26 105,97 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας με το προβλεπόμενο στο λουξεμβουργιανό δίκαιο επιτόκιο, υπολογιζόμενων σύμφωνα με ης διατάξεις των κανονισμών του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου της 21ης Ιανουαρίου και 22 ας Δεκεμβρίου 2000, της 21ης Ιανουαρίου 2002 και της 24ης Ιανουαρίου 2003, μέχρι ολοσχερούς εξοφλήσεως του χρέους
It follows from Article 2(1) and (3) of Decree No 347/94 that all marine equipment intended for use on merchant vessels flying the Italian flag, from a Member State other than the Italian Republic and listed in Annex A2 to Directive 96/98, must, in order to be marketed in Italy, be covered by both a declaration of type-approval issued by a body subject to the Italian authorities, namely RINA, and by tests and analyses which may only be carried out by RINA.
2) Καταδικάζει το Instituto Tecnológico para α Europa Comunitária (ITEC) στα δικαστικά έξοδα»
The abovementioned national provisions are thus capable of hindering intra-Community trade and therefore constitute a measure having an effect equivalent to a quantitative restriction prohibited by Article 28 EC.
Ο γενικός εισαγγελέας S. Alber δεν ανέπτυξε προτάσεις.
Service Order No 57/2000 cannot remedy the incompatibility between Article 2(1) and (3) of Decree No 347/94 and Article 28 EC.
Υποθ. C-455/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
Since the Commission's action does not relate specifically to Article 11 of the EEA Agreement, unlike the subject-matter of the prelitigation procedure, the Court's findings must be restricted to Article 28 EC.
Επί της προσφυγής
Orders the Italian Republic to pay the costs.'
Συνεπώς, οι εν λόγω διατάξεις του εθνικού δικαίου αναβαίνουν στο άρθρο 28 ΕΚ. Εφόσον, σε ανάθεση με το ανακείμενο της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας, το ανακείμενο της προσφυγής της Επιτροπής δεν αφορά χωριστά το άρθρο 11 της Συμφωνίας ΕΟΧ, οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου πρέπει να περιοριστούν στο εν λόγω άρθρο της Συνθήκης ΕΚ.
(EAGGF — Clearance of accounts — Financial years 1997 and 1998 Aid for afforestation of agricultural land -Article 2(1)(c) and (2)(b) ofRegidation (EEC) No 2080/92- Concept of a private-law legal person — Principle of the protection of legitimate expectations — Duty to cooperate in good faith) (Fifth Chamber)