natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ειδικότερα, το άρθρο 47 ΕΕ, προβλέποντας ότι καμία διάταξη της Συνθήκης ΕΕ δεν θίγει τις Συνθήκες για την ίδρυση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ούτε και τις μετέπειτα συνθήκες και πράξεις που τις έχουν τροποποιήσει ή συμπληρώσει, αποβλέπει, σύμφωνα με τα άρθρα 2, πέμπτη περίπτωση, ΕΕ και 3, πρώτο εδάφιο, ΕΕ, στη διατήρηση και την ανάπτυξη του κοινοτικού κεκτημένου.
In providing that nothing in the EU Treaty is to affect the Treaties establishing the European Communities or the subsequent Treaties and Acts modifying or supplementing them, Article 47 EU aims, in accordance with the fifth indent of Article 2 EU and the first paragraph of Article 3 EU, to maintain and build on the acquis communautaire.
Αντίθετα προς τα υποστηριζόμενα από την Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, μια πράξη που παράγει έννομα αποτελέσματα, η οποία θεσπίζεται στο πλαίσιο του τίτλου V της Συνθήκης ΕΕ, θίγει τις διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ κατά την έννοια του άρθρου 47 ΕΕ αφ’ ης στιγμής μπορούσε να έχει θεσπιστεί βάσει της τελευταίας
Contrary to what is submitted by the United Kingdom Government, a measure having legal effects adopted under Title V of the EU Treaty affects the provisions of the EC Treaty within the meaning of Article 47 EU whenever it could have been adopted on the basis of the EC Treaty, it being unnecessary to examine whether the
Ειδικότερα, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, όταν αποδεικνύεται ότι οι διατάξεις μιας πράξεως που θεσπίζεται στο πλαίσιο των τίτλων V ή VI της Συνθήκης ΕΕ έχουν, λόγω τόσο του σκοπού τους όσο και του περιεχομένου τους, ως ουσιώδη σκοπό την εφαρμογή μιας πολιτικής που έχει ανατεθεί στην Κοινότητα από τη Συνθήκη ΕΚ και ότι μπορούσαν έτσι να θεσπιστούν εγκύρως βάσει της τελευταίας αυτής συνθήκης, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι οι εν λόγω διατάξεις θεσπίστηκαν κατά παράβαση του άρθρου 47 ΕΕ (βλ., επ’ αυτού, προπαρατεθείσες αποφάσεις της 13ης Σεπτεμβρίου 2005, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, σκέψεις 51 και 53, καθώς και της 23ης Οκτωβρίου 2007, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, σκέψεις 69 έως 74).
It is apparent from the caselaw of the Court that, if it is established that the provisions of a measure adopted under Titles V or VI of the EU Treaty, on account of both their aim and their content, have as their main purpose the implementation of a policy conferred by the EC Treaty on the Community, and if they could properly have been adopted on the basis of the EC Treaty, the Court must find that those provisions infringe Article 47 EU (see, to that effect, Case C-176/03 Commission v Council, paragraphs 51 and 53, and Case C-440/05 Commission v Council, paragraphs 69 to 74).
Επιπλέον, το ζήτημα αν οι διατάξεις μιας τέτοιας πράξεως που θεσπίστηκε από την Ένωση εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Κοινότητας ανάγεται στην απονομή και συνακόλουθα στην ίδια την ύπαρξη της αρμοδιότητας και όχι στον αποκλειστικό ή συντρέχοντα χαρακτήρα της (βλ., επ’ αυτού, απόφαση της 30ής Μαΐου 2006, C-459/03, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας, Συλλογή 2006, σ. I-4635, σκέψη 93).
Moreover, the question whether the provisions of such a measure adopted by the Union fall within the competence of the Community relates to the attribution and, thus, the very existence of that competence, and not its exclusive or shared nature (see, to that effect, Case C-459/03 Commission v Ireland [2006] ECR I-4635, paragraph 93).
Κατά συνέπεια, πρέπει να προσδιορισθεί αν η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει το άρθρο 47 ΕΕ, καθόσον μπορούσε να εκδοθεί βάσει των διατάξεων της Συνθήκης ΕΚ.
It is therefore necessary to determine whether the contested decision infringes Article 47 EU inasmuch as it could have been adopted on the basis of the provisions of the EC Treaty.
Επί της οριοθετήσεως των αντίστοιχων πεδίων της κοινοτικής πολιτικής της συνεργασίας για την ανάπτυξη και της ΚΕΠΠΑ
Demarcation of the areas of Community development cooperation policy and the CFSP respectively
Όσον αφορά την κοινοτική πολιτική συνεργασίας για την ανάπτυξη, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι οι σκοποί του άρθρου 130 Υ της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 177 ΕΚ) είναι ευρείς, υπό την έννοια ότι τα αναγκαία προς επίτευξή τους μέτρα πρέπει να αφορούν διάφορα ειδικά θέματα (απόφαση της 3ης Δεκεμβρίου 1996, C-268/94, Πορτογαλία κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1996, σ. I-6177, σκέψη 37).
With regard to Community development cooperation policy, the Court has held that the objectives pursued by Article 130u of the EC Treaty (now Article 177 EC) are broad in the sense that it must be possible for the measures required for their pursuit to concern various specific matters (Case C-268/94 Portugal v Council [1996] ECR I-6177, paragraph 37).
Ειδικότερα, τα άρθρα 177 ΕΚ έως 181 ΕΚ σχετικά με τη συνεργασία με τις αναπτυσσόμενες χώρες σκοπούν όχι μόνο στη σταθερή και διαρκή οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη των χωρών αυτών, στην αρμονική και προοδευτική ένταξή τους στη διεθνή οικονομία και στην καταπολέμηση της ένδειας, αλλ’ επίσης στην ανάπτυξη και την εδραίωση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, καθώς και στον σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, και, παράλληλα, στην τήρηση των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών και των άλλων διεθνών οργανισμών (απόφαση της 23ης Οκτωβρίου 2007, C-403/05, Κοινοβούλιο κατά Επιτροπής, Συλλογή 2007, σ. I-9045, σκέψη 56).
Articles 177 EC to 181 EC, which deal with cooperation with developing countries, refer not only to the sustainable economic and social development of those countries, their smooth and gradual integration into the world economy and the campaign against poverty, but also to the development and consolidation of democracy and the rule of law, as well as to respect for human rights and fundamental freedoms, in compliance also with commitments in the context of the United Nations and other international organisations (C-403/05 Parliament v Commission [2007] ECR I-9045, paragraph 56).
Επιπλέον, από την κοινή δήλωση του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών συνελθόντων στα πλαίσια του Συμβουλίου, του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την αναπτυξιακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Η ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη [για την ανάπτυξη]» (ΕΕ 2006, C 46, σ.
In addition, it follows from the Joint Statement by the Council and the representatives of the governments of the Member States meeting within the Council, the European Parliament and the Commission on European Union Development Policy, entitled ‘The European Consensus [on Development]’ (OJ 2006 C 46, p.
1) προκύπτει ότι δεν νοείται σταθερή και διαρκής ανάπτυξη και εξάλειψη της ένδειας χωρίς ειρήνη και ασφάλεια, καθώς και ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιδίωξη των στόχων της νέας κοινοτικής πολιτικής για την ανάπτυξη είναι η προαγωγή της δημοκρατίας και ο σεβασμός των δικαιωμάτων του ανθρώπου (προπαρατεθείσα απόφαση της 23ης Οκτωβρίου 2007, Κοινοβούλιο κατά Επιτροπής, σκέψη 57).
1) that there can be no sustainable development and eradication of poverty without peace and security and that the pursuit of the objectives of the Community’s new development policy necessarily proceed via the promotion of democracy and respect for human rights (C-403/05 Parliament v Commission, paragraph 57).
Ναι μεν οι σκοποί της υφιστάμενης κοινοτικής πολιτικής της συνεργασίας για την ανάπτυξη δεν πρέπει να περιορίζονται στα μέτρα που αποβλέπουν ευθέως στην καταπολέμηση της ένδειας, πλην όμως ένα μέτρο πρέπει, για να εμπίπτει στην πολιτική αυτή, να συμβάλλει στην επιδίωξη των σκοπών οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης της εν λόγω πολιτικής (βλ., επ’ αυτού, προπαρατεθείσα απόφαση Πορτογαλία κατά Συμβουλίου, σκέψεις 44, 60, 63 και 73).
While the objectives of current Community development cooperation policy should therefore not be limited to measures directly related to the campaign against poverty, it is none the less necessary, if a measure is to fall within that policy, that it contributes to the pursuit of that policy’s economic and social development objectives (see, to that effect, Case C-268/94 Portugal v Council, paragraphs 44, 60, 63 and 73).
Έτσι, στις 21 Μαΐου 1999, το Συμβούλιο «Ανάπτυξη» της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ενέκρινε ψήφισμα για τα φορητά όπλα, στο οποίο παρουσιάζει την υπερβολική προσφορά των εν λόγω όπλων ως πρόβλημα παγκοσμίων διαστάσεων, το οποίο, ειδικότερα σε ζώνες κρίσεων και σε χώρες όπου επικρατεί αστάθεια στον τομέα της ασφάλειας αποτελεί εμπόδιο στην ειρηνική οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη.
For example, on 21 May 1999, the ‘development’ Council of the European Union adopted a resolution on small arms in which it presented the proliferation of those weapons as a problem of global proportions which, in particular in crisis zones and countries where the security situation is unstable, has been an obstacle to peaceful economic and social development.
Πιο πρόσφατα, στη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ενώσεως για την καταπολέμηση της παράνομης συσσώρευσης και διακίνησης φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού και των πυρομαχικών τους, που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 15ης και 16ης Δεκεμβρίου 2005 (έγγραφο 5319/06 ΚΕΠΠΑ 31, της 13ης Ιανουαρίου 2006), το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναφέρει, μεταξύ των επιπτώσεων της παράνομης διάδοσης φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού, ιδίως εκείνες που σχετίζονται με την ανάπτυξη των εμπλεκομένων χωρών, ήτοι την εξασθένηση των κρατικών δομών, τις μετακινήσεις πληθυσμών, την κατάρρευση των υγειονομικών και εκπαιδευτικών υπηρεσιών, τη φθίνουσα οικονομική δραστηριότητα, τη μείωση των πόρων που διαθέτουν οι κυβερνήσεις, την εξάπλωση επιδημιών, την καταστροφή του κοινωνικού ιστού και, μακροπρόθεσμα, τη μείωση ή τη διακοπή των ενισχύσεων για την ανάπτυξη, προσθέτοντας ότι οι επιπτώσεις αυτές συνιστούν, για την κυρίως θιγόμενη νοτίως της Σαχάρας Αφρική, ουσιώδη παράγοντα αναχαίτισης της ανάπτυξης.
More recently, in the European Union strategy to combat illicit accumulation and trafficking of small arms and light weapons adopted by the European Council on 15 and 16 December 2005 (Council document No 5319/06 PESC 31 of 13 January 2006), the European Council referred, among the consequences of the illicit spread of small arms and light weapons, in particular to those relating to the development of the countries concerned, that is, the weakening of State structures, displacement of persons, collapse of health and education services, declining economic activity, reduced government resources, the spread of pandemics, damage to the social fabric and, in the long term, the reduction or withholding of development aid, while adding that those consequences constitute, for sub-Saharan Africa, the region principally affected, a key factor in limiting development.
Ομοίως, η κοινή δήλωση του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών συνελθόντων στα πλαίσια του Συμβουλίου, του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την αναπτυξιακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της οποίας γίνεται μνεία στη σκέψη 66 της παρούσας αποφάσεως, συγκαταλέγει, στο σημείο 37 αυτής, την ανασφάλεια και τις βίαιες συγκρούσεις μεταξύ των μεγαλύτερων εμποδίων για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας, που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, κάνοντας λόγο, στο πλαίσιο αυτό, για την καταπολέμηση της ανεξέλεγκτης διάδοσης φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού.
Equally, the Joint Statement by the Council and the representatives of the governments of the Member States meeting within the Council, the European Parliament and the Commission on European Union development policy, mentioned in paragraph 66 of the present judgment, refers, in paragraph 37, to insecurity and violent conflict as amongst the biggest obstacles to the achievement of the Millennium Development Goals, agreed by the United Nations, while mentioning, in that context, the fight against the uncontrolled proliferation of small arms and light weapons.
Ωστόσο, για να είναι δυνατή η θέσπιση από την Κοινότητα, στο πλαίσιο της πολιτικής της για τη συνεργασία για την ανάπτυξη, ενός συγκεκριμένου μέτρου αποβλέποντος στην καταπολέμηση της διάδοσης φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού, το μέτρο αυτό πρέπει να εμπίπτει, λόγω τόσο του σκοπού του όσο και του περιεχομένου του, στο πεδίο εφαρμογής των αρμοδιοτήτων που της απονέμει η Συνθήκη ΕΚ στον τομέα αυτό.
Nevertheless, a concrete measure aiming to combat the proliferation of small arms and light weapons may be adopted by the Community under its development cooperation policy only if that measure, by virtue both of its aim and its content, falls within the scope of the competences conferred by the EC Treaty on the Community in that field.
Τούτο δεν συμβαίνει όταν ένα τέτοιο μέτρο, ακόμη και αν συμβάλλει στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη αναπτυσσόμενων χωρών, έχει ως ουσιώδη σκοπό την εφαρμογή της ΚΕΠΠΑ.
That is not the case if such a measure, even if it contributes to the economic and social development of the developing country, has as its main purpose the implementation of the CFSP.
Συνεπώς, μέτρα καταπολέμησης της διάδοσης φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητες που απονέμονται στην Κοινότητα στον τομέα της πολιτικής της συνεργασίας για την ανάπτυξη όταν, λόγω του σκοπού τους ή της κύριας συνιστώσας τους, ανάγονται στην ΚΕΠΠΑ.
It follows that measures combating the proliferation of small arms and light weapons do not fall within the competences conferred on the Community in the field of development cooperation policy if, on account of their main aim or component, they are part of the pursuit of the CFSP.
Όσον αφορά μέτρο το οποίο επιδιώκει συγχρόνως πολλούς σκοπούς ή έχει πολλές συνιστώσες, χωρίς ο ένας να είναι παρακολουθηματικός σε σχέση με τον άλλο, το Δικαστήριο έχει κρίνει, εφόσον έτσι είναι εφαρμοστέες διάφορες νομικές βάσεις της Συνθήκης ΕΚ, ότι ένα τέτοιο μέτρο πρέπει κατ’ εξαίρεση να στηρίζεται στις αντίστοιχες διαφορετικές νομικές βάσεις (βλ., επ’ αυτού, προπαρατεθείσες αποφάσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2003, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, σκέψη 40, και της 10ης Ιανουαρίου 2006, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, σκέψη 36).
With regard to a measure which simultaneously pursues a number of objectives or which has several components, without one being incidental to the other, the Court has held, where various legal bases of the EC Treaty are therefore applicable, that such a measure will have to be founded, exceptionally, on the various corresponding legal bases (see, to that effect, Case C-211/03 Commission v Council, paragraph 40, and Case C-94/03 Commission v Council, paragraph 36).
Ωστόσο, δυνάμει του άρθρου 47 ΕΕ, μια τέτοια λύση αποκλείεται όταν πρόκειται για μέτρο που επιδιώκει πολλούς σκοπούς ή έχει πολλές συνιστώσες εμπίπτουσες αντιστοίχως στην πολιτική συνεργασίας για την ανάπτυξη, την οποία η Συνθήκη ΕΚ αναθέτει στην Κοινότητα, και στην ΚΕΠΠΑ, χωρίς η μία εξ αυτών να είναι παρακολουθηματική σε σχέση με την άλλη.
However, under Article 47 EU, such a solution is impossible with regard to a measure which pursues a number of objectives or which has several components falling, respectively, within development cooperation policy, as conferred by the EC Treaty on the Community, and within the CFSP, and where neither one of those components is incidental to the other.
Υπό το πρίσμα αυτών των εκτιμήσεων πρέπει να κριθεί αν, όπως υποστηρίζει η Επιτροπή, η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία εφαρμόζει την επίδικη κοινή δράση ενόψει της συμβολής της Ένωσης στην ECOWAS στα πλαίσια του μορατόριουμ για
In the light of the foregoing it must be established whether, as the Commission claims, the contested decision, which implements the contested joint action with a view to a European Union contribution to ECOWAS in the framework of the Mora-
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ τα όπλα και τον ελαφρύ οπλισμό, εμπίπτει, λόγω τόσο του σκοπού όσο και του περιεχομένου της, στην πολιτική συνεργασίας για την ανάπτυξη την οποία η Συνθήκη ΕΚ αναθέτει στην Κοινότητα.
COMMISSION v COUNCIL torium on Small Arms and Light Weapons, falls, by virtue both of its aim and its content, within the policy on development cooperation conferred by the EC Treaty on the Community.
Σε ό,τι αφορά τον σκοπό της προσβαλλομένης αποφάσεως, τόσο από τον τίτλο της όσο και από την αιτιολογική αναφορά της και τα σημεία 2 έως 4 των αιτιολογικών της σκέψεων προκύπτει ότι η απόφαση αυτή, παρέχοντας χρηματοδοτική και τεχνική συνεισφορά σε μια πρωτοβουλία της ECOWAS στον τομέα της καταπολέμησης της διάδοσης φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού, αποβλέπει στην εφαρμογή της επίδικης κοινής δράσης που υιοθέτησε το Συμβούλιο βάσει του τίτλου V της Συνθήκης ΕΕ.
With regard to the aim of the contested decision, it follows both from its title, from the legal basis relied upon and from recitals 2 to 4 in its preamble that, by making a financial and technical contribution to an ECOWAS initiative concerning the fight against the proliferation of small arms and light weapons, the decision aims to implement the contested joint action which the Council adopted on the basis of Title V of the EU Treaty.
Καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά εφαρμογή πράξεως εμπίπτουσας στην ΚΕΠΠΑ, πρέπει να εξετασθεί εκ προοιμίου αν, ως εκ τούτου, η απόφαση αυτή πρέπει να νοείται ως επιδιώκουσα μάλλον την επίτευξη των σκοπών της ΚΕΠΠΑ παρά εκείνων της κοινοτικής πολιτικής της συνεργασίας για την ανάπτυξη.
To the extent that the contested decision implements a measure falling within the CFSP, it is necessary at the outset to examine whether, because of that fact, the decision must be understood as aiming to achieve the objectives of the CFSP rather than those of Community development cooperation policy.
Συναφώς, χωρίς να απαιτείται, κατά το στάδιο αυτό, να εξετασθεί η ένσταση την οποία αντλεί η Επιτροπή από τον παράνομο χαρακτήρα της επίδικης κοινής δράσεως, πρέπει να επισημανθεί ότι αυτή παρουσιάζεται, στις αιτιολογικές σκέψεις της, ως μέτρο που προορίζεται να αντικαταστήσει την κοινή δράση 1999/34 προκειμένου να συμπεριληφθούν στην κοινή δράση της Ενώσεως, όπου ενδείκνυται, τα πυρομαχικά των φορητών όπλων και του ελαφρού οπλισμού.
In that regard, and without it being necessary, at this stage, to examine the Commission’s plea as to the alleged illegality of the contested joint action, it should be pointed out that the joint action is presented, in its preamble, as a measure intended to replace Joint Action 1999/34, in order to include, where appropriate, ammunition for small arms and light weapons in the Union joint action.
Όπως προκύπτει από το άρθρο 1, παράγραφος 1, της επίδικης κοινής δράσεως, αυτή καθορίζει ως στόχους της την καταπολέμηση και τη συμβολή στον τερματισμό της
Article 1(1) of the contested joint action sets out as objectives the combating of the destabilising accumulation and spread of small arms, the contribution to the
Οι στόχοι αυτοί συγκεκριμενοποιούνται, αφενός, στον τίτλο I της επίδικης κοινής δράσεως, που απαριθμεί συγκεκριμένες αρχές και μέτρα ως προς τα οποία η Ένωση στοχεύει στην επίτευξη συναινέσεως για την καταπολέμηση της αποσταθεροποιητικής συσσώρευσης και διάδοσης φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού και, αφετέρου, στον τίτλο II της ως άνω κοινής δράσεως, που πραγματεύεται τη χρηματοδοτική και τεχνική συνδρομή της Ενώσεως σε σχέδια που συνιστούν συνδρομή στις εν λόγω αρχές και μέτρα.
Concrete expression is given to these objectives, first, in Title I of the contested joint action, which lists certain principles and measures around which the Union is aiming to build a consensus in order to combat the destabilising accumulation and spread of small arms and light weapons and, second, in Title II of the joint action, which deals with the financial and technical assistance provided by the Union to projects which contribute to those principles and measures.
Πάντως, από την επίδικη κοινή δράση δεν προκύπτει ότι η εφαρμογή του προγράμματος καταπολέμησης της διάδοσης φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού το οποίο εξαγγέλλει θα έχει οπωσδήποτε τη μορφή μέτρων που ανάγονται μάλλον στην επιδίωξη των σκοπών της ΚΕΠΠΑ, όπως η διατήρηση της ειρήνης και η ενίσχυση της διεθνούς ασφάλειας, παρά στην επιδίωξη των σκοπών της κοινοτικής πολιτικής της συνεργασίας για την ανάπτυξη.
However, it cannot be inferred from the contested joint action that the implementation of the campaign against the proliferation of small arms and light weapons which it sets out will necessarily take the form of measures which pursue CFSP objectives, such as the preservation of peace and the strengthening of international security, rather than objectives of Community development policy.
Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί, πρώτον, ότι η κοινή δράση 1999/34, την οποία διαδέχθηκε η επίδικη κοινή δράση, υιοθετώντας πλήρως τους σκοπούς της, τις απαριθμούμενες σε αυτήν αρχές και το προβλεπόμενο σε αυτήν είδος συμβολής, αναφέρει σαφώς, στην πρώτη αιτιολογική σκέψη της, ότι το φαινόμενο της υπερβολικής και ανεξέλεγκτης συσσώρευσης και διάδοσης φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού αποτελεί απειλή για την ειρήνη και την ασφάλεια και μειώνει τις προοπτικές διαρκούς και σταθερής ανάπτυξης πολλών περιοχών του κόσμου, εντάσσοντας συνεπώς εκ προοιμίου την καταπολέμηση του φαινομένου αυτού σε μια διπλή προοπτική διατηρήσεως της ειρήνης και της διεθνούς ασφάλειας, αφενός, και διαφυλάξεως των προοπτικών ανάπτυξης, αφετέρου.
In that regard, it should be observed, first, that Joint Action 1999/34, of which the contested joint action is the successor and whose objectives, principles listed and type of contribution envisaged are fully reproduced by it, stated clearly, in the first recital to its preamble, that the excessive and uncontrolled accumulation and spread of small arms and light weapons poses a threat to peace and security and reduces the prospects for sustainable development in many regions of the world, thereby from the outset placing the fight against that phenomenon within a dual perspective, that is preservation of peace and international security, on the one hand, and safeguarding development perspectives, on the other.
Εν συνεχεία, από τις διατάξεις του τίτλου II της επίδικης κοινής δράσεως, οι οποίες επαναλαμβάνουν εκείνες της ως άνω κοινής δράσεως 1999/34, προσδιορίζοντας συγχρόνως το είδος της συμβολής στην οποία θα προβεί η Ένωση και την κατανομή των καθηκόντων που θα βαρύνουν, στο πλαίσιο αυτό, το Συμβούλιο και την Επιτροπή, προκύπτει ότι οι σκοποί και το πρόγραμμα δράσης που καθορίζει η ως άνω κοινή δράση μπορούν να εφαρμοσθούν όχι μόνον από την Ένωση, ενεργούσα στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ, αλλά και από την Κοινότητα βάσει των δικών της αρμοδιοτήτων.
Second, it follows from the provisions of Title II of the contested joint action — which, while reproducing the provisions of Joint Action 1999/34, specify the nature of the contribution the Union will make and how its tasks will be divided between the Council and the Commission — that the objectives and the programme of action laid down by it can be implemented not only by the Union, acting within the CFSP context, but equally by the Community, on the basis of its own competences.
Ειδικότερα, το άρθρο 7 της επίδικης κοινής δράσεως επισημαίνει ότι εναπόκειται στο Συμβούλιο να αποφασίζει σχετικά με τη χορήγηση της χρηματοδοτικής και τεχνικής συνεισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 6 της ως άνω κοινής δράσεως, διευκρινίζοντας ταυτοχρόνως, στην παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου 7, ότι «με την επιφύλαξη ενεργειών της Κοινότητας» το Συμβούλιο θα αποφασίσει κατά περίπτωση όσον αφορά την αρχή, τις ρυθμίσεις και τη χρηματοδότηση των σχεδίων που εφαρμόζουν την εν λόγω κοινή δράση.
Indeed, Article 7 of the contested joint action points out that it is for the Council to decide on the allocation of the financial and technical assistance referred to in Article 6 of the joint action, but explains, in Article 7(2), that the Council is to decide ‘without prejudice to … operation of the Community’, on a case-by-case basis, on the principle, arrangements and financing of the projects implementing the joint action.