natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ενδεικτικά, στη γερμανική γλώσσα χρησιμοποιείται ο όρος «Anbindevorrichtung» (σύστημα προσδέσεως), στην αγγλική γλώσσα η λέξη «tether» (σύστημα προσδέσεως), στη γαλλική γλώσσα η λέξη «attache» (σύστημα προσδέσεως), ενώ στην ιταλική γλώσσα χρησιμοποιείται ο όρος «attacco».
For example, the German-language version uses the word ‘Anbindevorrichtung’ (tethering device), the English-language version uses the word ‘tether’, and the French-language version the word ‘attache’ (‘tether’), while the Italian-language version uses the word ‘attacco’.
Η κατά τα πιο πάνω χρησιμοποίηση ενός γενικού όρου είναι πολύ λογική λαμβανομένων υπόψη, πρώτα, της ολικής απαγορεύσεως που υπομνήσθηκε στη σκέψη 16 της παρούσας αποφάσεως και, ακολούθως, της ανέσεως του ζώου που απαιτείται από την τροποποιημένη οδηγία 91/629 όταν, κατ’ εξαίρεση, εισάγεται παρέκκλιση από την εν λόγω απαγόρευση.
That use of a general term is wholly logical taking account, first, of the absolute prohibition noted at paragraph 16 of this judgment and, then, of the animal care required under Amended Directive 91/629, where, exceptionally, there is a derogation from the prohibition against tethering calves as in the circumstances referred to at paragraph 17 of this judgment.
Επομένως, ο όρος «αλυσίδα» αποδεικνύεται αντιφατικός με τον σκοπό του κοινοτικού νομοθέτη.
The word ‘chain’ is thus contrary to the objective pursued by the Community legislature.
Κατά συνέπεια, στα ερωτήματα που τέθηκαν πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι, υπό την έννοια της τροποποιημένης οδηγίας 91/629, ένας μόσχος είναι δεμένος όταν κρατείται με ένα μέσο προς τούτο, ασχέτως της φύσεως και του μήκους του μέσου αυτού και ασχέτως των λόγων για τους οποίους είναι δεμένο το ζώο.
The reply to the questions referred must therefore be that a calf is tethered within the meaning of Amended Directive 91/629 where it is tied by a rope, irrespective of the material, length and purpose of that rope.
Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει ως προς τον κατηγορούμενο της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Since these proceedings are, for the parties to the main proceedings, a step in the action pending before the national court, the decision on costs is a matter for that court.
Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην του ως άνω κατηγορουμένου, δεν αποδίδονται.
Costs incurred in submitting observations to the Court, other than the costs of those parties, are not recoverable.
Υπό την έννοια της οδηγίας 91/629/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1991, για τη θέσπιση στοιχειωδών κανόνων για την προστασία των μόσχων, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 97/182/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Φεβρουαρίου 1997, ένας μόσχος είναι δεμένος όταν κρατείται με ένα μέσο προς τούτο, ασχέτως της φύσεως και του μήκους του μέσου αυτού και ασχέτως των λόγων για τους οποίους είναι δεμένο το ζώο.
A calf is tethered within the meaning of Council Directive 91/629/EEC of 19 November 1991 laying down minimum standards for the protection of calves, as amended by Commission Decision 97/182/EC of 24 February 1997, where it is tied by a rope, irrespective of the material, length and purpose of that rope.
Υπόθεση C-167/05
Case C-167/05
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Σουηδίας
Commission of the European Communities v Kingdom of Sweden
«Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 90, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ — Εσωτερικοί φόροι επιβαλλόμενοι στα προϊόντα άλλων κρατών μελών — Φόροι δυνάμενοι να προστατεύουν εμμέσως άλλα προϊόντα — Απαγόρευση διακρίσεων μεταξύ εισαγομένων προϊόντων και ομοειδών εγχωρίων προϊόντων — Ειδικοί φόροι καταναλώσεως — Διαφορετική φορολόγηση του ζύθου και του οίνου — Βάρος αποδείξεως»
(Failure of a Member State to fulfil obligations — Second paragraph of Article 90 EC — Internal taxes imposed on products from other Member States — Taxation liable to protect other products indirectly — Prohibition on discrimination between imported products and competing domestic products — Excise duties — Different tax treatment of beer and wine — Burden of proof)
Φορολογικές διατάξεις — Εσωτερικοί φόροι — Φόροι δυνάμενοι να προστατεύσουν εμμέσως άλλα προϊόντα
Tax provisions — Internal taxation — Taxation apt to protect other products indirectly(EC Treaty, Art. 95, second para. (now, after amendment, Art. 90, second para., EC))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-167/05 φορολογήσεως μεταξύ των δύο αυτών προϊόντων δεν μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά του καταναλωτή στον υπό εξέταση τομέα και, αφετέρου, επιπλέον, η πραγματική ύπαρξη προστατευτικού αποτελέσματος δεν προκύπτει από τα στατιστικά στοιχεία που αφορούν την πώληση των οικείων προϊόντων.
SUMMARY — CASE C-167/05 category, in competition with that beer, is such that the difference in the tax treatment of those two products is not liable to influence consumer behaviour in the sector concerned and, on the other, it is not shown by the statistical information regarding sales of the products in question that there is an actual protective effect.
Το εθνικό φορολογικό σύστημα που πλήττει τον οίνο, ο οποίος εισάγεται κυρίως από άλλα κράτη μέλη, με υψηλότερο ειδικό φόρο καταναλώσεως από αυτόν ο οποίος πλήττει τον ζύθο, προϊόν κυρίως εγχώριο, και που βασίζεται στη φορολόγηση της εκατοστιαίας κατ’ όγκο περιεκτικότητας σε αλκοόλη του οίνου και του ζύθου, προφανώς δεν έχει ως αποτέλεσμα την έμμεση προστασία του εγχωρίου ζύθου και συνεπώς δεν είναι ασυμβίβαστο προς το άρθρο 95, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 90, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ), κατά το μέτρο που, αφενός, η διαφορά μεταξύ της τιμής πωλήσεως του ενισχυμένου ζύθου και του οίνου της ενδιάμεσης κατηγορίας που τελεί σε κατάσταση ανταγωνισμού προς αυτόν είναι τέτοια, ώστε η διαφορά
A national taxation system which taxes wine, which is mainly imported from other Member States, more heavily than beer, which is mainly a domestic product, and which is based on the taxation of the percentage of alcohol by volume of the wine and the beer, does not appear to have the effect of affording indirect protection to national beer and therefore is not incompatible with the second paragraph of Article 95 of the Treaty (now, after amendment, the second paragraph of Article 90 EC) since, on the one hand, the difference between the price of strong beer and the price of wine in the intermediate
(βλ. σκέψεις 57-60)
(see paras 57-60)
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΣΟΥΗΔΙΑΣ
OPINION OF ADVOCATE GENERAL
Από τη δικογραφία προκύπτει ότι κατά τον χρόνο της προσχωρήσεως του Βασιλείου της Σουηδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το 1995, επιβαλλόταν στον ζύθο με αλκοολικό τίτλο άνω του 3,5 % vol. (αποκαλούμενο ενισχυμένος ζύθος) 3 φόρος ουσιαστικά ισοδύναμος με τον φόρο που επιβαλλόταν στον οίνο με αλκοολικό τίτλο 11 % vol περίπου.
The case-file indicates that when the Kingdom of Sweden acceded to the European Union in 1995, beer with an alcoholic strength in excess of 3.5 % vol. (known as strong beer) 3was subject to a rate of tax largely equivalent to the rate applicable to wine with an alcoholic strength in the region of 11 % vol.
Η παρούσα υπόθεση αφορά προσφυγή δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ την οποία άσκησε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Σουηδίας με αίτημα να αναγνωριστεί ότι το εν λόγω κράτος μέλος, εφαρμόζοντας σύστημα εσωτερικής φορολογίας το οποίο προστατεύει εμμέσως τον ζύθο, προϊόν κυρίως εγχώριο, έναντι του οίνου, ο οποίος ως επί το πλείστον εισάγεται από άλλα κράτη μέλη, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 90, δεύτερο εδάφιο ΕΚ.
The present case concerns an action which the Commission has brought against the Kingdom of Sweden under Article 226 EC, seeking a declaration that the Kingdom of Sweden has failed to fulfil its obligations under the second paragraph of Article 90 EC by applying a system of internal taxes under which beer, which is mainly produced in Sweden, is indirectly protected, as compared with wine, which is mainly imported from other Member States.
I — Η επίμαχη εθνική ρύθμιση
I — The national legislation at issue
Την 1η Ιανουαρίου 1997, το σουηδικό Κοινοβούλιο αποφάσισε μείωση του ειδικού φόρου καταναλώσεως επί του ζύθου.
On 1 January 1997, the Swedish Parliament decided to reduce the excise duty on beer.
Σύμφωνα με όσα υποστήριξε η καθής κυβέρνηση με το υπόμνημα αντικρούσεως, η απόφαση αυτή ελήφθη λόγω της ανάγκης να τεθεί τέλος, την επαύριο της εισδοχής της Σουηδίας στην Ένωση, στο αυξανόμενο διασυνοριακό εμπόριο ζύθου με τη Δανία λόγω του διαφορετικού επιπέδου φορολογίας που ίσχυε στις δύο χώρες.
According to the Swedish Government’s statement of defence, that decision was justified by the need, following Sweden’s accession to the European Union, to combat the growing border trade in beer with Denmark, which had been prompted by the differing levels of taxation in force in the two countries.
Στη Σουηδία, ο φόρος επί των αλκοολούχων ποτών 2καθορίζεται βάσει του κτηθέντος κατ’ όγκο αλκοολικού τίτλου (περιεκτικότητας σε αλκοόλη).
In Sweden, the rate of tax on alcohol 2is determined on the basis of the actual alco- holic strength by volume (alcoholic content) of the beverages.
Μετά από πιέσεις της Επιτροπής, η οποία εξέφρασε αμφιβολίες όσον αφορά τη
In response to pressure from the Commission, which had voiced doubts concerning
2 — Σύμφωνα με το άρθρο 3 του κεφαλαίου 1 του Alkohollag (1994:1738, νόμου περί αλκοολούχων ποτών) αλκοολούχο θεωρείται το ποτό με αλκοολικό τίτλο ανώτερο του 2,25 % vol.
3 — According to the definition contained in Article 6 of Chapter 1 of the Alkohollag, referred to in footnote 2 above.
3 — Σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 6 του κεφαλαίου 1 του παρατεθέντος στην προηγούμενη υποσημείωση νόμου (Alkohollag).
2 — Under Article 3 of Chapter 1 of the Alkohollag (Law 1994: 1738 on alcohol), alcoholic beverage means a beverage with an alcoholic strength in excess of 2.25 % vol. Alcoholic beverages are subdivided into spirits, wine, strong beer and beer.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-167/05
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-167/05
11,20 SEK για οίνους αλκοολικού τίτλου άνω του 4,5 % vol. έως και 7 % vol.· συμβατότητα του συστήματος φορολογήσεως του ζύθου και του οίνου που προέκυψε από την τροποποίηση του 1997 με το άρθρο 90, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, το Σουηδικό Κοινοβούλιο αποφάσισε τη μείωση του ειδικού φόρου καταναλώσεως επί του οίνου από 1ης Δεκεμβρίου 2001.
SEK 11.20 if the alcoholic strength is higher than 4.5 % vol. but lower than or equal to 7 % vol.; the compatibility with the second paragraph of Article 90 EC of the arrangements under the 1997 amendment for taxing beer and wine, the Swedish Parliament decided to reduce the excise duty on wine with effect from 1 December 2001.
15,41 SEK για οίνους αλκοολικού τίτλου άνω του 7 % vol. έως και 8,5 % vol.·
SEK 15.41 if the alcoholic strength is higher than 7 % vol. but lower than or equal to 8.5 % vol.;
Βάσει του συστήματος που ισχύει σήμερα δυνάμει των άρθρων 2 και 3 του lagen (1994:1564) om alkoholskatt 4, ο φόρος επί της παραγωγής και καταναλώσεως ζύθου και οίνου καθορίζεται ως εξής.
Based on the system currently in force pursuant to Articles 2 and 3 of the lagen (1994: 1564) om alkoholskatt, 4the rates of tax on the production and consumption of beer and wine are set as follows.
22,08 SEK για οίνους αλκοολικού τίτλου άνω του 8,5 % vol. έως και 15 % vol.·
SEK 22.08 if the alcoholic strength is higher than 8.5 % vol. but lower than or equal to 15 % vol.;
Ο ειδικός φόρος καταναλώσεως ανά λίτρο ζύθου ανέρχεται σε 1,47 σουηδικές κορόνες (SEK) ανά βαθμό κατ’ όγκο περιεκτικότητας σε αλκοόλη.
Excise duty per litre of beer is levied at the rate of 1.47 Swedish Kroner (SEK) by volume of alcohol.
Οι ζύθοι των οποίων η περιεκτικότητα σε αλκοόλη δεν υπερβαίνει το 2,8 % vol. απαλλάσσονται του φόρου [άρθρο 2. του lagen (1994:1564) om alkoholskatt].
Beers with an alcoholic content of no more than 2.8 % vol. are exempt from that duty (Article 2 of the lagen (1994: 1564) om alkoholskatt).
Οι οίνοι των οποίων η περιεκτικότητα σε αλκοόλη δεν υπερβαίνει το 2,25 % vol. απαλλάσσονται του φόρου [άρθρο 2 του lagen (1994:1564) om alkoholskatt].
Wines with an alcoholic content of 2.25 % vol. or less are exempt from the duty (Article 2 of the lagen (1994: 1564) om alkoholskatt).
7,58 SEK για οίνους αλκοολικού τίτλου άνω του 2,25 % vol. έως και 4,5 % vol.·
SEK 7.58 if the alcoholic strength is higher than 2.25 % vol. but lower than or equal to 4.5 % vol.;
4 — Νόμος της 15ης Δεκεμβρίου 1994 περί των ειδικών φόρων καταναλώσεως επί των αλκοολούχων ποτών.
4 — Law of 15 December 1994 concerning excise duties on alcoholic beverages.
Στη Σουηδία, η λιανική πώληση οίνου, ενισχυμένου ζύθου και οινοπνευματωδών ποτών υπόκειται σε μονοπώλιο που προβλέπεται από τον νόμο.
In Sweden, the retail selling of wine, strong beer and spirits is a statutory monopoly.
Η διαχείριση του μονοπωλίου έχει ανατεθεί στη Systembolaget Aktiebolag (στο εξής: Systembolaget), εταιρεία που ανήκει εξ ολοκλήρου στο κράτος.
A wholly State-owned company called Systembolaget Aktiebolag (‘Systembolaget’) is responsible for administering the monopoly.
II — Η προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία
II — The prelitigation procedure
Στις 19 Ιουνίου 2001 απεστάλη στη Σουηδική Κυβέρνηση αιτιολογημένη γνώμη, στην οποία απάντησε με δύο από 13 Ιουλίου 2001 και από 17 Δεκεμβρίου 2001 επιστολές, με τις οποίες ενημέρωσε την Επιτροπή ότι ο ειδικός φόρος καταναλώσεως επί του οίνου μειώθηκε σε 18,8 % από 1ης Δεκεμβρίου 2001.
On 19 June 2001, the Commission sent the Swedish Government a reasoned opinion, to which the latter replied by two letters, the first of 13 July 2001 and the second of 17 December 2001, informing the Commission that the rate of duty on wine had been reduced by 18.8 % with effect from 1 December 2001.
Κρίνοντας ότι η επελθούσα τροποποίηση δεν καταργούσε τον εισάγοντα δυσμενείς διακρίσεις χαρακτήρα του σουηδικού φορολογικού συστήματος, η Επιτροπή απηύθυνε, την 1η Ιουλίου 2002, δεύτερο έγγραφο οχλήσεως στο Βασίλειο της Σουηδίας, το οποίο απάντησε με επιστολή της 24ης Σεπτεμβρίου 2002.
On the view that the change which had been introduced did not neutralise the discriminatory nature of the Swedish tax arrangements, the Commission sent the Kingdom of Sweden a second letter of formal notice on 1 July 2002. The latter responded by letter of 24 September 2002.
Μετά από καταγγελίες που στρέφονταν κατά του εισάγοντος δυσμενείς διακρίσεις χαρακτήρα του σουηδικού συστήματος ειδικών φόρων καταναλώσεως επί του οίνου και του ζύθου, στις 28 Φεβρουαρίου 2000, η Επιτροπή απηύθυνε στο Βασίλειο της Σουηδίας ένα πρώτο έγγραφο οχλήσεως στο οποίο αναφερόταν ότι, βάσει των πληροφοριών που διέθετε η Επιτροπή, το σύστημα αυτό φαινόταν να παραβιάζει το άρθρο 90 ΕΚ, στον βαθμό που, επιβάλλοντας στον οίνο φορολογία βαρύτερη από ό,τι στον ζύθο, τόσο σε απόλυτους όρους όσο και ως ποσοστό επί της τελικής τιμής του προϊόντος, είχε ως αποτέλεσμα την παγίωση των καταναλωτικών συνηθειών ενισχύοντας το πλεονέκτημα του ζύθου —εγχώριου προϊόντος— εις βάρος του εμπορικού δυναμικού του οίνου —προϊόντος που εισάγεται από άλλα κράτη μέλη.
On 28 February 2000, in response to complaints that the Swedish arrangements for taxing wine and beer were discriminatory, the Commission sent the Kingdom of Sweden an initial letter of formal notice, in which it stated that, according to the information in its possession, those arrangements appeared to be incompatible with Article 90 EC, since the effect of making wine subject to a higher rate of tax than beer — both in absolute terms and as a percentage of the final price of the product — was to reinforce consumer habits and consolidate the advantage enjoyed by beer (a domestic product) to the detriment of the commercial potential of wine (a product imported from other Member States).
Στις 9 Ιουλίου 2004, η Επιτροπή απέστειλε δεύτερη αιτιολογημένη γνώμη στη Σουηδική Κυβέρνηση, καλώντας την να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς αυτή εντός δύο μηνών.
On 9 July 2004, the Commission sent the Swedish Government a second reasoned opinion, calling upon it to adopt the measures necessary to comply with the reasoned opinion within two months.
Το Βασίλειο της Σουηδίας απάντησε με δύο επιστολές, της 10ης Μαΐου και της 20ής Νοεμβρίου 2000, με τις οποίες επισήμανε ότι ένα φορολογικό σύστημα στο οποίο οι ειδικοί φόροι καταναλώσεως επί των οινοπνευματωδών ποτών καθορίζονται σε συνάρτηση με τον αλκοολικό τίτλο των ποτών δεν είναι αντίθετο προς το άρθρο 90 ΕΚ.
The Kingdom of Sweden replied by two letters, dated 10 May and 20 November 2000 respectively, in which it pointed out that tax arrangements under which the excise duty on alcohol is determined according to the alcoholic strength by volume of the beverages is not in breach of Article 90 EC.
III — Διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και αιτήματα των διαδίκων φόρους η φύση των οποίων οδηγεί έμμεσα στην προστασία του ζύθου, ο οποίος παράγεται κυρίως στη Σουηδία, έναντι του οίνου, ο οποίος εισάγεται κυρίως από άλλα κράτη μέρη, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 90, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ·
— declare that the Kingdom of Sweden has failed to fulfil its obligations under the second paragraph of Article 90 EC by applying a system of internal taxes under which beer, which is mainly produced in Sweden, is indirectly protected, as compared with wine, which is mainly imported from other Member States; and
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 14 Απριλίου 2005, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.
By application lodged with the Registry of the Court on 14 April 2005, the Commission brought the present action.
— να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.
— order the Kingdom of Sweden to pay the costs.
Με διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2005, έγινε δεκτή η αίτηση παρεμβάσεως της Δημοκρατίας της Λετονίας υπέρ του καθού.
By order of the President of the Court of 16 September 2005, the Republic of Latvia was granted leave to intervene in support of the forms of order sought by the Kingdom of Sweden.
Το Βασίλειο της Σουηδίας ζητεί από το Δικαστήριο:
The Kingdom of Sweden contends that the Court should:
— να απορρίψει την προσφυγή·
— dismiss the action; and
Κατόπιν σχετικού αιτήματος που υπέβαλε το Βασίλειο της Σουηδίας με επιστολή της 4ης Απριλίου 2006, η υπόθεση παραπέμφθηκε στο τμήμα μείζονος συνθέσεως του Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 44, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας.
Pursuant to Article 44(3) of the Rules of Procedure of the Court, the case was assigned to the Grand Chamber, following a request from Sweden to that effect by letter of 4 April 2006.
Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 8ης Μαΐου 2007, υπέβαλαν παρατηρήσεις η Επιτροπή και το Βασίλειο της Σουηδίας.
The Commission and the Kingdom of Sweden presented oral argument at the hearing on 8 May 2007.
Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
The Republic of Latvia contends that the Court should:
Η Δημοκρατία της Λετονίας ζητεί από το Δικαστήριο:
The Commission claims that the Court should:
— να απορρίψει την προσφυγή.
— dismiss the action.
IV — Νομική ανάλυση
IV — Legal analysis between 8.5 % vol. and 15 % vol.
Α — Επιχειρήματα των διαδίκων νεται μεταξύ 49 και 70 SEK 6. Λόγω του ότι η λιανική πώληση και των δύο προϊόντων υπόκειται σε κρατικό μονοπώλιο, τα δύο προϊόντα βρίσκονται σε ανταγωνισμό στα ίδια σημεία πωλήσεως, τα οποία ανήκουν στο κύκλωμα της Systembolaget, ή στους χώρους εστιάσεως που διαθέτουν ειδική άδεια.
A — Arguments of the parties the selling of either product on a retail basis is a State monopoly, they will be competing with each other in the same sales outlets, belonging to the Systembolaget chain, or in specially licensed catering establishments.
Η Επιτροπή φρονεί ότι το γεγονός ότι οι καταναλωτές είναι υποχρεωμένοι να απευθύνονται στη Systembolaget για την απόκτηση των εν λόγω προϊόντων ενισχύει τον κίνδυνο υποκαταστάσεως.
The Commission maintains that the fact that consumers have to go to Systembolaget to purchase the products in question increases their interchangeability.
Η Επιτροπή φρονεί ότι οι επίμαχες σουηδικές φορολογικές διατάξεις εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις και έχουν προστατευτικό αποτέλεσμα υπέρ του εμπορίου ζύθου, εγχώριου κυρίως προϊόντος, εις βάρος του εμπορίου οίνου, ο οποίος εισάγεται κυρίως από άλλα κράτη μέλη.
The Commission considers that the Swedish tax arrangements at issue are discriminatory and have a protectionist effect in relation to the trade in beer, which is largely a domestic product, to the detriment of the trade in wine, which is mainly imported from other Member States.
Για τον λόγο αυτό, παραβιάζουν το άρθρο 90, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ.
Consequently, those rules are in breach of the second paragraph of Article 90 EC.
Το προσφεύγον όργανο φρονεί ότι το φορολογικό σύστημα το οποίο επιβάλλεται στον οίνο και τον ζύθο οδηγεί σε συγκράτηση της δυνητικής καταναλώσεως οίνου και σε, έστω και έμμεση, προστασία του εμπορίου ζύθου.
The Commission considers that the tax arrangements for wine and beer restrain the potential consumption of wine and have the effect of protecting, indirectly at least, the trade in beer.
Η Επιτροπή παρατηρεί ότι ο ειδικός φόρος καταναλώσεως βάσει της περιεκτικότητας σε αλκοόλη ο οποίος επιβάλλεται σε οίνο με μέσο αλκοολικό τίτλο είναι κατά 20 % περίπου υψηλότερος από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως που επιβάλλεται στον ζύθο.
The Commission points out that the tax by volume of alcohol which is levied on a wine of medium alcoholic strength is approximately 20 % higher than the tax on beer.
Η επίπτωση της διαφοράς αυτής στην τελική τιμή των προϊόντων εντείνεται λόγω της επιβολής ΦΠΑ 25 %, ο οποίος υπολογίζεται στη βασική τιμή συμπεριλαμβανομένου του ειδικού φόρου καταναλώσεως.
The impact of that difference on the final price of the products is compounded as a result of the application of VAT at a rate of 25 %, which is calculated on the basic price inclusive of excise duty.
Τα στατιστικά στοιχεία στα οποία βασίζεται η Επιτροπή 7αποδεικνύουν, όπως υποστηρίζει, ότι το επίπεδο φορολογίας των εν λόγω προϊόντων επιδρά στη συμπεριφορά των καταναλωτών.
5 — In the calculations which it uses to substantiate its allegations, the Commission takes the example of wine with an alcoholic strength of 12.5 % vol.
Στην προσφυγή η Επιτροπή αναφέρει γενικότερα «φθηνούς ελαφρείς οίνους» ή «φθηνούς επιτραπέζιους οίνους».
According to the Commission, a competitive relationship exists between strong beer (with an alcoholic strength in excess of 3.5 % vol.) and wine in the inter- mediate bracket, with an alcoholic strength of
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-167/05 μολονότι υποστηρίζει ότι το ένα προϊόν δεν είναι δυνατόν να υποκαταστήσει πλήρως το άλλο και ότι δεν είναι σαφές ποιες κατηγορίες οίνου και ζύθου αφορά ο ανταγωνισμός αυτός υπό την έννοια του άρθρου 90, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ 10.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-167/05 tion with each other within the meaning of the second paragraph of Article 90 EC.
οίνου υπέστησαν μείωση. Επίσης, το 2002, την επαύριο της μειώσεως του ειδικού φόρου καταναλώσεως επί του οίνου, οι πωλήσεις του προϊόντος αυτού σημείωσαν τη μεγαλύτερη αύξηση που παρατηρήθηκε μεταξύ 1995 και 2004.
10 larly, in 2002, after the rate of duty on wine was cut, wine sales underwent the highest increase ever recorded between 1995 and 2004.
Η Σουηδική Κυβέρνηση, υποστηριζόμενη από τη Δημοκρατία της Λετονίας, υποστηρίζει, εντούτοις, ότι οι επίμαχες φορολογικές διατάξεις δεν έχουν ως αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα την έμμεση προστασία της παραγωγής ζύθου από τον ανταγωνισμό του οίνου και ότι, συνεπώς, δεν μπορεί να της προσαφθεί παράβαση του άρθρου 90, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ.
However, the Swedish Government, supported by the Republic of Latvia, considers that the fiscal provisions at issue are not intended to protect beer production indirectly from competition from wine, nor do they have such an effect, and, consequently, no breach of the second paragraph of Article 90 EC may be imputed to that Government.