natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρώτον, η Επιτροπή δεν εξέτασε όλα τα συναφή στοιχεία, πράγμα που συνιστά νομικό σφάλμα και πλημμέλεια στην αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως όσον αφορά την εφαρμογή του κριτηρίου της αναλογικότητας.
First, they claim that the Commission did not examine all the relevant factors in that regard, which constitutes an error of law and an error affecting the reasoning in the contested decision concerning the application of the criterion of proportionality.
Δεύτερον, η τήρηση των υποχρεώσεων ΙΑΥ δεν επιβαρύνει οικονομικά τους ασφαλιστές ΙΑΥ, διότι έχουν τη δυνατότητα να διατηρήσουν την κερδοφορία τους, λαμβάνοντας μέτρα εμπορικής φύσεως.
Second, compliance with the PMI obligations does not create a financial burden for the PMI insurers because they are in a position to protect their profitability by
Αφετέρου, μπορούν να προσαρμόσουν τους συμβατικούς όρους και να διαφοροποιήσουν τα ασφάλιστρα ανάλογα με τον κίνδυνο, ώστε, επιβάλλοντας υψηλότερα ασφάλιστρα, να αντισταθμίζουν τους «μεγάλους» κινδύνους που υποχρεούνται να ασφαλίσουν βάσει των υποχρεώσεων ΙΑΥ.
On the other hand, they are able to adjust the contractual terms and of differentiating premiums according to the risks and thus, by charging higher premiums, of compensating for the higher costs associated with the ‘bad’ risks which they are required to assume under the PMI obligations.
Τρίτον, σε κάθε περίπτωση, καθώς δεν υφίσταται σχέση μεταξύ του κόστους των υποχρεώσεων ΙΑΥ και του RES, δεν είναι δυνατή η δια του RES αντιστάθμιση του κόστους αυτού.
Third, in any event, in the absence of any link between the costs occasioned by the PMI obligations and the RES, the RES is not capable of compensating for those costs.
Οι πληρωμές RES υπολογίζονται βάσει της διαφοράς των ασφαλιστών ΙΑΥ ως προς τους ασφαλισμένους κινδύνους και δεν εξαρτώνται από τον υπολογισμό του πραγματικού κόστους των υποχρεώσεων ΙΑΥ.
The RES payments are calculated on the basis of the risk differential of the PMI insurers and do not depend on the calculation of the actual costs incurred in complying with the PMI obligations.
Επιπλέον, το RES έχει, ουσιαστικά, ως σκοπό την αντιστάθμιση του κόστους παροχής υπηρεσιών ΙΑΥ καθαυτών, οι οποίες όμως —υπό το πρίσμα της προσβαλλομένης αποφάσεως— δεν αποτελούν ΥΓΟΣ.
Furthermore, the RES is aimed in reality at compensating for the cost of supplying the PMI services as such which, however — in the light of the contested decision —, are not SGEIs.
Πάντως, μια τέτοια έμμεση σχέση μεταξύ υποχρεώσεων ΙΑΥ και κόστους που βαρύνει τον ασφαλιστή ΙΑΥ δεν αρκεί και δεν ικανοποιεί την απαίτηση να καλύπτει το RES αυστηρά και μόνον το σαφώς ποσοτικοποιημένο κόστος.
Such an abstract relationship between the PMI obligations and the costs incurred by the PMI insurer is not sufficient and does not satisfy the requirement that the RES be strictly limited to clearly quantified costs.
Τέταρτον, το RES δεν είναι δυνατό να αντισταθμίσει τους «μεγάλους» κινδύνους.
Fourth, the RES is not even capable of compensating for the ‘bad’ risks.
Το σύστημα αυτό δεν λαμβάνει υπόψη αν τα ασφάλιστρα και τα έσοδα των ασφαλιστών ΙΑΥ αντισταθμίζουν τους κινδύνους αυτούς και, επομένως, δεν είναι δυνατό να εκτιμηθεί αν οι «μεγάλοι» κίνδυνοι πράγματι επιβαρύνουν οικονομικά τον ασφαλιστή ΙΑΥ.
It does not take account of the premiums and receipts of the PMI insurers capable of compensating for those risks and, accordingly, it is not possible to assess whether the ‘bad’ risks create a net financial burden for the PMI insurer.
Εξάλλου, όσον αφορά το επιχείρημα της Επιτροπής ότι το RES λαμβάνει υπόψη το μέσο κόστος των αιτήσεων αποδόσεως δαπανών, ώστε οι ασφαλιστές ΙΑΥ να αντλούν όφελος από την αποτελεσματικότητά τους (σκέψη 56 της προσβαλλομένης αποφάσεως), οι προσφεύγουσες αντιλέγουν ότι ο συνυπολογισμός του πραγματικού κόστους θα συνεπαγόταν υψηλότερες πληρωμές RES προς τους ασφαλιστές ΙΑΥ με υψηλότερο κόστος, οι οποίοι δεν θα είχαν, επομένως, κίνητρο να καταστούν αποτελεσματικότεροι.
Moreover, as regards the Commission’s argument that the RES takes account of the average costs of requests for payment and thus allows the PMI insurers to benefit from their own efficiency (recital 56 to the contested decision), the applicants object that where the insurer’s actual costs are taken into account that gives rise to larger RES payments to PMI insurers with the highest costs and thus provides them with an incentive not to be efficient.
Τέλος, σε κάθε περίπτωση, ελλείψει σημείου αναφοράς για την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας και ελλείψει μηχανισμού συγκρίσεως των τιμών, δεν πληρούται η τέταρτη προϋπόθεση της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω, σχετικά με την αναγκαιότητα καθορισμού του ύψους της αντισταθμίσεως σε σχέση με τις ανάγκες μιας αποτελεσματικώς λειτουργούσας επιχειρήσεως, λαμβανομένων υπόψη των εσόδων και των κερδών.
Last, in any event, in the absence of a reference point for the assessment of efficiency and a mechanism for comparing prices, the fourth Altmark condition relating to the need to determine the level of compensation by reference to the needs of an efficient undertaking, by including receipts and profits, is not fulfilled.
Η καθής απαντά ότι οι προσφεύγουσες δεν απέδειξαν ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα κατά την εκτίμηση του αναλογικού χαρακτήρα του RES ούτε ότι το RES είναι προδήλως δυσανάλογο σε σχέση με τον σκοπό της διασφαλίσεως της λειτουργίας της ιρλανδικής αγοράς ΙΑΥ υπό οικονομικώς αποδεκτούς όρους (βλ. σκέψη 148 ανωτέρω).
The defendant replies that the applicants have neither demonstrated that the Commission had made a manifest error in assessing the proportionality of the RES nor established that the RES was manifestly disproportionate by reference to the objective of ensuring the functioning of the Irish PMI market in economically acceptable conditions (see paragraph 148 above).
Επιπλέον, η καθής, υποστηριζόμενη από την Ιρλανδία και τον VHI, διαφωνεί με το επιχείρημα ότι η αντιστάθμιση στο πλαίσιο του RES δεν συνδέεται με το κόστος τηρήσεως των υποχρεώσεων ΙΑΥ.
Furthermore, the defendant, supported by Ireland and by the VHI, challenges the argument that compensation under the RES
BUPA κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ κινδύνων —διαφορές που καθορίζονται ανά κατηγορία ηλικίας και φύλου— μεταξύ των ασφαλιστών ΙΑΥ και δεν υπερβαίνουν το ποσό που είναι αναγκαίο για την κάλυψη των δαπανών που συνεπάγεται η εκτέλεση των υποχρεώσεων ΙΑΥ.
BUPA AND OTHERS v COMMISSION is not linked with the costs generated by compliance with the PMI obligations. The RES payments are linked to the costs generated by the differentials in risk profile — determined by age group and sex — between PMI insurers and do not exceed what is necessary to cover the costs incurred in discharging the PMI obligations.
Συναφώς, η σχετική με το RES νομοθεσία ουδέν προβλέπει για το πάγιο και το μεταβλητό κόστος, τα έσοδα ή τα περιθώρια κέρδους.
In that regard, the legislation governing the RES makes no reference to fixed and variable costs, receipts or profit margins.
Συγκεκριμένα, δεν υπάρχει συγκεκριμένη σχέση μεταξύ εσόδων και κινδύνων, πράγμα αντίθετο στην αρχή του ενιαίου τιμολογίου, η οποία επιβάλλει αντιστοιχία του ασφαλίστρου προς τον συνολικό κίνδυνο ασφαλίσεως και όχι προς στον κίνδυνο ασφαλίσεως μιας μικρής, μη αντιπροσωπευτικής ενδεχομένως, κατηγορίας ασφαλισμένων.
In effect, there is no precise correlation between receipts and risks, which would be contrary to the principle of community rating, which means that the premium should reflect the risk represented by the community and not by what may be an unrepresentative group of insured persons.
Ομοίως, οι υποχρεώσεις περί ελεύθερης προσβάσεως και ενιαίου τιμολογίου επιβάλλουν να μη παρέχεται στους ασφαλιστές ΙΑΥ η δυνατότητα να αντλούν όφελος από το γεγονός ότι έχουν ευνοϊκότερο βαθμό κινδύνου από τους άλλους ασφαλιστές ΙΑΥ.
Likewise, it is a requirement of the open enrolment and community rating obligations that PMI insurers are unable to take advantage of a risk portfolio that is more beneficial than that of other PMI insurers.
Το RES είναι, επομένως, αναγκαίο για την ομαλή λειτουργία του ενιαίου τιμολογίου και αποτελεί κίνητρο ώστε οι ασφαλιστές ΙΑΥ να ανταγωνίζονται μεταξύ τους, σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίας, με εμπορικής φύσεως κινήσεις, όπως το μάρκετινγκ, η ποιότητα των υπηρεσιών, οι σχέσεις με τους παρέχοντες υπηρεσίες περίθαλψης ή η αποτελεσματική διαχείριση.
The RES is thus necessary for the smooth operation of the community rating and to stimulate competition between PMI insurers, for all age classes, by means of commercial efforts, such as those devoted to marketing, quality of services, links with care providers or management efficiency.
Για τους λόγους αυτούς, η οικεία νομοθεσία επιβάλλει την ποσοτικοποίηση του κόστους των υποχρεώσεων ΙΑΥ και την ίση κατανομή του κόστους αυτού μεταξύ των ασφαλιστών ΙΑΥ μέσω του RES.
For those reasons, the relevant legislation requires that the costs associated with discharging the PMI obligations be quantified and apportioned between the PMI insurers on an equitable basis by means of the RES.
Αντιθέτως, καθώς οι ασφαλιστές ΙΑΥ έχουν τη δυνατότητα να ορίζουν ελεύθερα τα ασφάλιστρα και την αποδοτικότητά τους σε συνάρτηση με τις συνθήκες της αγοράς, το RES δεν αντισταθμίζει το κόστος που εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά τους και οι ασφαλιστές ΙΑΥ διατηρούν τα κέρδη που πραγματοποιούν λόγω ορθής διαχείρισης.
On the other hand, as the PMI insurers are free to determine their premiums and their profitability according to market conditions, the RES is not intended to equalise costs which depend on their efficiency and the PMI insurers retain the benefit of their good management.
Τέλος, δεδομένου ότι το RES αντισταθμίζει μόνον το κόστος των ασφαλιστών ΙΑΥ που προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ του εξατομικευμένου βαθμού των ασφαλισμένων κινδύνων και του μέσου βαθμού των ασφαλισμένων κινδύνων της αγοράς, δεν μπορεί να αποτελέσει κίνητρο για τον ασφαλιστή ΙΑΥ να μην είναι αποτελεσματικός.
Last, since the RES grants compensation to PMI insurers only in respect of the difference between their own risk profile and the average risk profile on the market, a PMI insurer cannot consider the RES to be an incentive not to be efficient.
Συγκεκριμένα, η μέθοδος υπολογισμού της αντισταθμίσεως αποκλείει, στην πράξη, να εξαρτάται η εφαρμογή του RES από το κόστος της κακής διαχείρισης ενός ασφαλιστή ΙΑΥ.
In effect, the method used to calculate the compensation precludes, in practice, the application of the RES from depending on the costs generated by the poor management of a PMI insurer.
Κατά το άρθρο 3 του RES, στο πλαίσιο του μηχανισμού υπολογισμού των πληρωμών RES, λαμβάνεται υπόψη μόνον το κόστος των υποβαλλόμενων στους ασφαλιστές ΙΑΥ αιτήσεων αποδόσεως δαπανών, αποκλειομένου οποιουδήποτε άλλου κόστους, όπως του διοικητικού κόστους και του κόστους μάρκετινγκ, και, ως εκ τούτου, αποκλείεται αυτός ο τρόπος υπολογισμού να έχει ως συνέπεια να επωμίζονται όλοι οι ασφαλιστές ΙΑΥ το κόστος από τυχόν έλλειψη αποτελεσματικότητας.
Under Article 3 of the RES, the mechanism for calculating RES payments takes account only of the costs generated by requests for payment addressed to PMI insurers, to the exclusion of other costs, such as administrative and marketing costs, which means that this method of calculation cannot have the consequence that any inefficiencies are borne by all PMI insurers.
Εξάλλου, το RES έχει ως μοναδικό σκοπό να αντισταθμίζει, δια της μεθόδου αυτής, το κόστος από τις διακυμάνσεις ως προς τον βαθμό των ασφαλισμένων κινδύνων των εν λόγω ασφαλιστών, όχι, όμως, και την επιβάρυνση από την παροχή αυτών καθαυτών των υπηρεσιών ΙΑΥ, ούτε τα αντίστοιχα έσοδα ή κέρδη.
In addition, the RES aims only to equalise, by means of that method, the burdens resulting from the variations between the risk profiles of those insurers and not of the burdens incurred in providing PMI services as such, or the corresponding receipts or profits.
H καθής και η Ιρλανδία αμφισβητούν, επίσης, το επιχείρημα ότι οι ασφαλιστές ΙΑΥ έχουν τη δυνατότητα να προστατευθούν από τους «μεγάλους» κινδύνους,
The defendant and Ireland also contest the applicants’ argument that PMI insurers are able to reject ‘bad’ risks by taking commercial measures. In practice, it is not
Αφετέρου, οι καταναλωτές υψηλού κινδύνου δεν θα εγκατέλειπαν τα προγράμματα που παρέχουν χαμηλότερου επιπέδου κάλυψη, διότι έτσι θα έχαναν το όφελος από το ενιαίο τιμολόγιο.
On the one hand, high-risk consumers do not withdraw from a lower level of cover because that would entail losing the benefit of community rating.
Αφετέρου, λόγω της πιέσεως για ανταγωνισμό που ασκεί η αγορά, δεν θα ήταν εύκολο να αντισταθμιστεί η ασφάλιση πελατών υψηλού κινδύνου με την επιβολή υψηλότερων ασφαλίστρων.
On the other hand, in view of the competitive pressure on the market, a portfolio of high-risk insured persons would not readily be offset by means of higher premiums.
Τέλος, η περί του αντιθέτου άποψη των προσφευγουσών αντιφάσκει προς τη στρατηγική που ακολούθησαν οι ίδιες, διαμορφώνοντας τις ίδιες τιμές παροχής υπηρεσιών ΙΑΥ με τον VHI.
Last, the applicants’ argument to the contrary is contradicted by their own strategy of aligning the prices for their PMI services with those of the VHI.
Η καθής, υποστηριζόμενη από τον VHI, προβάλλει, ακόμη, ότι οι πληρωμές RES δεν υπολογίζονται σε σχέση με το σύνολο των καταβαλλόμενων από τους ασφαλιστές ΙΑΥ ασφαλισμάτων, αλλά μόνο σε σχέση με τα ασφαλίσματα που καταβάλλονται στο πλαίσιο των φθηνότερων προγραμμάτων ΙΑΥ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις.
The defendant, supported by the VHI, further submits that the RES payments are calculated not by reference to all claims settled by the PMI insurers, but only by reference to claims covered by the most widely-sold and the least expensive PMI covers.
Επιπλέον, η διόρθωση βάσει του συντελεστή σταθμίσεως της καταστάσεως της υγείας, με ανώτατο όριο το 50 %, δεν λαμβάνεται προς το παρόν υπόψη στο πλαίσιο του RES.
Furthermore, the corrective constituted by the health status weight, which is limited to 50%, is not currently taken into consideration by the RES.
Η αναγκαιότητα μιας τέτοιας διορθώσεως, πάντως, δικαιολογείται από το ότι η ηλικία και το φύλο δεν εξηγούν πλήρως όλες τις διαφορές ως προς τον βαθμό των ασφαλισμένων κινδύνων μεταξύ των ασφαλιστών ΙΑΥ ούτε, επομένως, την προκαλούμενη από τις διαφορές αυτές ανισορροπία.
The need for such a corrective factor, however, results from the fact that age and sex cannot explain all the differences between the risk profiles of the PMI insurers and, accordingly, cannot fully reflect the resulting disequilibrium.
2) Περί της σχέσεως μεταξύ του RES και του κόστους των υποχρεώσεων ΙΑΥ
(2) The relationship between the RES and the costs generated by discharging the PMI obligations
Προτού εξεταστούν τα επιχειρήματα των διαδίκων σχετικά με τη φύση της αντισταθμίσεως που πραγματοποιείται δια των πληρωμών RES, πρέπει να εξεταστεί, καταρχάς, αν είναι βάσιμη η άποψη των προσφευγουσών ότι η εν λόγω αντιστάθμιση δεν είναι αναγκαία, διότι οι ασφαλιστές ΙΑΥ μπορούν να αποφύγουν οποιαδήποτε επιβάρυνση από την υποχρέωση ενιαίου τιμολογίου, προβαίνοντας, με εμπορικής φύσεως μέτρα και, ειδικότερα, με τη διαφοροποίηση της παρεχόμενης καλύψεως και των αντίστοιχων ασφαλίστρων, σε κατάτμηση της αγοράς ανάλογα με τον ασφαλιζόμενο κίνδυνο.
Before examining the parties’ arguments concerning the nature of the compensation made by the RES payments, in the first place, the Court will examine the merits of the applicants’ theory that such compensation is not necessary because the PMI insurers could avoid any burden linked with compliance with, inter alia, the community rating obligation by segmenting the PMI market according to the risk insured by adopting commercial measures, in particular by differentiating the PMI covers and the corresponding premiums.
Αν και οι ασφαλιστές ΙΑΥ έχουν, καταρχήν, τη δυνατότητα να καθορίζουν ελεύθερα, ελλείψει αντίθετων διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας, το εύρος, την ποιότητα και την τιμή των υπηρεσιών ΙΑΥ ανάλογα με τις ανάγκες διαφορετικών κατηγοριών ασφαλισμένων και ανάλογα με την εμπορική στρατηγική τους, η ελευθερία αυτή περιορίζεται σημαντικά από τις υποχρεώσεις ΙΑΥ που υπέχει ο ασφαλιστής ΙΑΥ άπαξ επιλέξει το περιεχόμενο του ασφαλιστικού προγράμματος και αποφασίσει να το διαθέσει στην αγορά (βλ. σκέψη 192 ανωτέρω).
While it is true that in the absence of national provisions to the contrary the PMI insurers are in principle free to determine the extent, the quality and the price of PMI cover according to the needs of the various groups of insured persons and according to their own commercial strategy, that freedom is severely restricted by the PMI obligations once the PMI makes its choice as to the precise terms of a PMI policy and decides to offer it on the market (see paragraph 192 above).
Συγκεκριμένα, η προβλεπόμενη από το άρθρο 7 του 1994 Health Insurance Act, όπως τροποποιήθηκε, υποχρέωση ενιαίου τιμολογίου, η οποία επιβάλλει να ισχύει για κάθε ασφαλισμένο το ίδιο ασφάλιστρο για τον ίδιο τύπο προϊόντος, ανεξαρτήτως καταστάσεως υγείας, ηλικίας ή φύλου, απαγορεύει τις δυσμενείς διακρίσεις σε βάρος των ασφαλισμένων υψηλού κινδύνου, δια της αυξήσεως των ασφαλίστρων, χωρίς μεταβολή της παρεχόμενης καλύψεως, ή δια της μειώσεως του εύρους ή της ποιότητας της παρεχόμενης από τη σύμβαση ΙΑΥ καλύψεως, με διατήρηση του ίδιου ασφαλίστρου.
In effect, the community rating obligation laid down in section 7 of the Health Insurance Act, 1994, as amended, which provides that any insured person, independently of his age, sex and state of health, must benefit from the same premiums for the same PMI cover, prohibits discrimination to the detriment of higher-risk insured persons in the form of higher premiums for the same cover or any reduction in the extent or the quality of cover under the PMI contract at the same level of premium.
Οι προσφεύγουσες, όμως, δεν αμφισβήτησαν, κατ’ ουσίαν, ότι η τήρηση της υποχρεώσεως αυτής συνεπάγεται πρόσθετη επιβάρυνση του ασφαλιστή ΙΑΥ, καθώς του στερεί τη δυνατότητα να προσαρμόζει το ασφάλιστρο ανάλογα με τον ασφαλιζόμενο κίνδυνο, αντισταθμίζοντας έτσι, τις υψηλότερες δαπάνες που πρέπει να αποδίδει, λόγω της ασφαλίσεως «μεγάλων» κινδύνων, με την επιβολή υψηλότερων ασφαλίστρων.
However, the applicants have not really contended that compliance with that obligation entails additional burdens for the PMI insurer in that it prevents the insurer from adjusting the premium according to the risk covered and from thus offsetting, by charging higher premiums, the higher payments corresponding to ‘bad’ risks.
Επιπλέον, οι προσφεύγουσες, παρά το γεγονός ότι η καθής και η Ιρλανδία αμφισβήτησαν την άποψή τους, δεν εξήγησαν επαρκώς τους λόγους για τους οποίους η πρόσθετη αυτή επιβάρυνση μπορεί να αντισταθμιστεί με διαφοροποίηση της ασφαλιστικής καλύψεως και των ασφαλίστρων, τηρουμένης της υποχρεώσεως ενιαίου τιμολογίου.
In addition, in spite of the fact that their theory was disputed by the defendant and by Ireland, the applicants have not sufficiently explained the reasons why those additional burdens might be offset by any practice of differentiating cover and premiums that would be lawful by reference to the community rating obligation.
Συναφώς, το γεγονός ότι οι ασφαλιστές ΙΑΥ που δραστηριοποιούνται στην ιρλανδική αγορά προσφέρουν ασφαλιστικά προγράμματα παρέχοντα διαφορετική κάλυψη, προσαρμοσμένη στις ανάγκες διαφόρων κατηγοριών ασφαλισμένων, δεν αρκεί αφεαυτού για να κριθεί βάσιμη η άποψη αυτή των προσφευγουσών, δεδομένου ότι τα προγράμματα που παρέχουν στοιχειώδη κάλυψη και τα οποία εν γένει προτιμούν οι νεότεροι σε ηλικία και υγιείς ασφαλισμένοι παραμένουν και πρέπει να παραμείνουν προσιτά, σύμφωνα με τον ουσιαστικό σκοπό των υποχρεώσεων ελεύθερης προσβάσεως και ενιαίου τιμολογίου, ακόμη και σε πρόσωπα των οποίων η ασφάλιση παρουσιάζει κινδύνους.
In that regard, the mere fact that PMI insurers active on the Irish market offer PMI policies providing distinct cover and adjusted to the needs of the different groups of insured persons is not sufficient to render the applicants’ theory plausible, since even the most basic cover, which is generally preferred by young persons in good health, remains and must remain accessible to persons at risk, thus satisfying the essential objective of the open enrolment and community rating obligations.
Πάντως, όπως υποστηρίζει η Ιρλανδία, οι προσφεύγουσες δεν προέβαλαν κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι τα πρόσωπα των οποίων η ασφάλιση παρουσιάζει κινδύνους δεν θα ασφαλίζονται στο μέλλον ή θα διακόψουν την ασφάλισή τους σε προγράμματα παρέχοντα στοιχειώδη κάλυψη, των οποίων η τιμή είναι ιδιαίτερα ελκυστική λόγω του ενιαίου τιμολογίου, αντιδρώντας σε τυχόν τροποποιήσεις των συμβάσεων ΙΑΥ.
As Ireland asserts, the applicants have put forward no evidence to show that those ‘at risk’ persons will no longer request, or will give up, that basic cover, the price of which they find particularly attractive on account of the community rating, in response to any changes in the PMI contracts.
Ομοίως, οι προσφεύγουσες δεν αμφισβήτησαν τα λεπτομερή στοιχεία που προσκόμισε η καθής προς στήριξη του επιχειρήματός της ότι η BUPA Ireland και ο VHI παρέχουν σχεδόν την ίδια κάλυψη ΙΑΥ και ότι οι ασφαλισμένοι, ιδίως αυτοί του VHI, μάλλον αδιαφόρησαν για τις διαφοροποιήσεις των παροχών και των ασφαλίστρων (βλ. σκέψη 147 ανωτέρω).
Likewise, the applicants have not disputed the detailed information supplied by the applicant in support of its argument that the PMI cover offered by BUPA Ireland and that offered by the VHI are very similar and that the insured persons, notably those with VHI, remained rather indifferent to the differentiation of the benefits and premiums (see paragraph 147 above).
Συναφώς, δεν μπορεί να ευδοκιμήσει ούτε το επιχείρημα ότι οι ασφαλιστές ΙΑΥ μπορούν να προστατευθούν από υπερβολικές επιβαρύνσεις, οφειλόμενες στις αιτήσεις αποδόσεως δαπανών που υποβάλλονται από πρόσωπα των οποίων η ασφάλιση παρουσιάζει κινδύνους, μη δεχόμενοι να ασφαλίζουν πρόσωπα ηλικίας άνω των 65 ετών ή επιβάλλοντας μακρά διαστήματα αρχικής αναμονής.
In that regard, the Court rejects the argument that the PMI insurers could protect themselves against excessive burdens caused by claims by persons at risk by refusing to cover persons who have reached the age of 65 or by imposing long waiting periods.
Αφενός, από τα προεκτεθέντα στη σκέψη 198 προκύπτει ότι, στην πράξη, η δυνατότητα μη ασφαλίσεως προσώπων άνω των 65 ετών είναι πολύ περιορισμένη, κυρίως διότι πρόκειται οπωσδήποτε για πρόσωπα που ουδέποτε ασφαλίστηκαν σε ΙΑΥ.
On the one hand, it follows from the considerations set out at paragraph 198 above that the possibility of refusing to cover persons aged 65 or over seems very limited in practice, owing in particular to the fact that this applies only to persons who have never subscribed to PMI cover.
Αφετέρου, τα διαστήματα αρχικής αναμονής, που αποτελούν νόμιμο μέσο προστασίας της αγοράς ΙΑΥ, όπου ισχύει η ελεύθερη πρόσβαση και το ενιαίο τιμολόγιο (βλ. σκέψη 199 ανωτέρω), καθιστούν δυνατή την προσωρινή μόνον αποφυγή των επιβαρύνσεων από τους «μεγάλους» κινδύνους, διότι, μετά την παρέλευση του διαστήματος αυτού, ο ασφαλιστής ΙΑΥ πρέπει, βάσει της υποχρεώσεως ελεύθερης προσβάσεως, να εξυπηρετεί τις αιτήσεις αποδόσεως δαπανών των προσώπων υψηλού κινδύνου.
On the other hand, the initial waiting periods, which constitute a legitimate means of protecting the PMI market subject to open enrolment and community rating (see paragraph 199 above), allow only temporary avoidance of the burdens attributable to ‘bad’ risks, since, once that period has elapsed, the PMI insurer is fully exposed to the claims of the high-risk persons whom it is required to accept under the open enrolment obligation.
Επομένως, αντιθέτως προς την άποψη των προσφευγουσών, οι περιορισμοί αυτοί δεν αρκούν ώστε να αντισταθμιστεί το πρόσθετο κόστος από την ασφάλιση «υψηλών» κινδύνων, την οποία οι ασφαλιστές ΙΑΥ δεν μπορούν να αποφύγουν λόγω των υποχρεώσεων ΙΑΥ.
Accordingly, contrary to the applicants’ contention, those restrictions do not suffice to offset the additional costs resulting from the assumption of the ‘bad’ risks which PMI insurers are unable to avoid because of the PMI obligations.