natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα 41, δεν γίνονται δεκτά για καταχώριση, μεταξύ άλλων, σημεία που στερούνται διακριτικού χαρακτήρα (άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄) ή είναι περιγραφικά (άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄) (απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου) ή έναντι των οποίων ασκείται ανακοπή στηριζόμενη στην ύπαρξη προστατευόμενου προγενέστερου σήματος εντός κράτους μέλους ή στην ύπαρξη κοινοτικού σήματος (άρθρο 8) (σχετικοί λόγοι απαραδέκτου) 42.
Under Council Regulation (EC) No 40/94 of 20 December 1993 on the Community trade mark, 41 registration as a Community trade mark is to be refused if, inter alia, the mark is devoid of distinctive character (Article 7(1)(b)) or descriptive (Article 7(1)(c)) (absolute grounds for refusal) or in the event of well-founded opposition on the basis of an earlier mark protected in a Member State or as a Community trade mark (Article 8) (relative grounds for refusal). 42
Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου
Absolute grounds for refusal of registration
Ένα κοινοτικό σήμα μπορεί, επίσης, να κριθεί άκυρο από το ΓΕΕΑ κατόπιν σχετικής αιτήσεως δυνάμει του άρθρου 51, παράγραφος 1, του ίδιου κανονισμού.
A Community trade mark may also be declared invalid by OHIM where an application for such a declaration has been made under Article 51(1) of Regulation No 40/94.
Κατά το 2004, το Πρωτοδικείο δεν αποφάνθηκε επί της νομιμότητας αποφάσεων του τμήματος ακυρώσεων του ΓΕΕΑ.
No ruling was given by the Court in 2004 on the lawfulness of any decision of the Cancellation Division of OHIM.
Αποφάσεις της 28ης Ιανουαρίου 2004, T-146/02 έως T-153/02, Deutsche SiSi-Werke κατά ΓΕΕΑ (Θυλάκιο συσκευασίας με βάση στηρίξεως) (εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως, υπόθεση C-173/04 P)· της 31ης Μαρτίου 2004, T-216/02, Fieldturf κατά ΓΕΕΑ (LOOKS LIKE GRASS... FEELS LIKE GRASS...
Judgments of 28 January 2004 in Joined Cases T-146/02 to T-153/02 Deutsche SiSi-Werke v OHIM (stand-up pouch) (under appeal, Case C-173/04 P); of 31 March 2004 in Case T-216/02 Fieldturf v OHIM (LOOKS LIKE GRASS...
PLAYS LIKE GRASS)· της 21ης Απριλίου 2004, T-127/02, Concept κατά ΓΕΕΑ (ECA)· της 29ης Απριλίου 2004, T-399/02, Eurocermex κατά ΓΕΕΑ (Σχήμα φιάλης μπύρας) (εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως, υπόθεση C-286/04 P)· της 30ής Ιουνίου 2004, T-281/02, Norma Lebensmittelfilialbetrieb κατά ΓΕΕΑ (Mehr für Ihr Geld)· της 8ης Ιουλίου 2004, T-289/02, Telepharmacy Solutions κατά ΓΕΕΑ (TELEPHARMACY SOLUTIONS)· της 8ης Ιουλίου 2004, T-270/02, MLP Finanzdienstleistungen κατά ΓΕΕΑ (bestpartner)· της 20ής Ιουλίου 2004, T-311/02, Lissotschenko και Hentze κατά ΓΕΕΑ (LIMO)· της 14ης Σεπτεμβρίου 2004, T-183/03, Applied Molecular Evolution κατά ΓΕΕΑ (APPLIED MOLECULAR EVOLUTION)· της 10ης Νοεμβρίου 2004, T-402/02, Storck κατά ΓΕΕΑ (Σχήμα σγουρόχαρτου)· της 10ης Νοεμβρίου 2004, T-396/02, Storck κατά ΓΕΕΑ (Σχήμα ζαχαρωτού)· της 23ης Νοεμβρίου 2004, T-360/03, Frischpack κατά ΓΕΕΑ (Σχήμα ενός κουτιού τυριού), και της 30ής Νοεμβρίου 2004, T-173/03, Geddes κατά ΓΕΕΑ (NURSERYROOM), που δεν έχουν ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή.
PLAYS LIKE GRASS); of 21 April 2004 in Case T-127/02 Concept v OHIM (ECA); of 29 April 2004 in Case T-399/02 Eurocermex v OHIM (shape of a beer bottle) (under appeal, Case C-286/04 P); of 30 June 2004 in Case T-281/02 Norma Lebensmittelfilialbetrieb v OHIM (Mehr für Ihr Geld); of 8 July 2004 in Case T-289/02 Telepharmacy Solutions v OHIM – (TELEPHARMACY SOLUTIONS); of 8 July 2004 in Case T-270/02 MLP Finanzdienstleistungen v OHIM (bestpartner); of 20 July 2004 in Case T-311/02 Lissotschenko and Hentze v OHIM (LIMO); of 14 September 2004 in Case T-183/03 Applied Molecular Evolution v OHIM (APPLIED MOLECULAR EVOLUTION); of 10 November 2004 in Case T-402/02 Storck v OHIM (shape of a sweet wrapper); of 10 November 2004 in Case T-396/02 Storck v OHIM (shape of a sweet); of 23 November 2004 in Case T-360/03 Frischpack v OHIM (shape of a cheese box); of 30 November 2004 in Case T-173/03 Geddes v OHIM (NURSERYROOM), none yet published in the ECR.
Αντιθέτως, το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση του τμήματος προσφυγών με την οποία είχε κριθεί ότι ένα τρισδιάστατο σημείο σχήματος λευκούς και διαφανούς φιάλης για προϊόντα καθαρισμού δεν διέθετε διακριτικό χαρακτήρα.
Moreover, for the first time, the Court applied Article 111 of the Rules of Procedure in order to dismiss by order an action brought against a decision of a Board of Appeal, in which it was held that QUICK-GRIP was descriptive of clamps (DIY equipment), on the ground that it was manifestly lacking any foundation in law (order of 27 May 2004 in Case T-61/03 Irwin Industrial Tool v OHIM (QUICK GRIP), not yet published in the ECR).
Δεύτερον, πρέπει να τονισθεί ότι, όσον αφορά τις διαφορές περί του περιγραφικού χαρακτήρα των σημάτων κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94, το Πρωτοδικείο επικύρωσε το σύνολο των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών επί του ζητήματος αυτού.
Third, in Concept v OHIM (ECA), cited above, the Court reviewed whether the Board of Appeal had properly applied the absolute ground for refusal laid down in Article 7(1)(h) of Regulation No 40/94.
Εξάλλου, το Πρωτοδικείο εφάρμοσε για πρώτη φορά το άρθρο 111 του Κανονισμού Διαδικασίας, απορρίπτοντας με διάταξη προσφυγή ακυρώσεως αποφάσεως τμήματος προσφυγών περί διαπιστώσεως του περιγραφικού χαρακτήρα του λεκτικού σημείου QUICK-GRIP για σφιγκτήρες (εργαλεία επισκευών), για τον λόγο ότι η προσφυγή αυτή προδήλως στερούνταν παντελώς νομικής βάσεως [διάταξη της 27ης Μαΐου 2004, T-61/03, Irwin Industrial Tool κατά ΓΕΕΑ (QUICK-GRIP), που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή].
Fourth, since Article 7(3) of Regulation No 40/94 expressly provides that Article 7(1)(b) to (d) does not apply if the mark has become distinctive in relation to the goods or services for which registration is requested ‘in consequence of the use which has been made of it’, applicants do not neglect to rely on that provision before OHIM in support of their argument that the mark should be registered. The Court set out the circumstances in which such distinctiveness may be regarded as established, in terms of both the procedural requirements and the necessary proof, in its judgments Eurocermex v OHIM (shape of a beer bottle) and Case T-396/02 Storck v OHIM (shape of a sweet) and Case T-402/02 Storck v OHIM (shape a sweet wrapper), cited above.
Τρίτον, το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο η΄, του κανονισμού 40/94 προβλέπει έναν απόλυτο λόγο απαραδέκτου, την ορθή εφαρμογή του οποίου από το τμήμα προσφυγών εξέτασε το Πρωτοδικείο με την προαναφερθείσα απόφαση Concept κατά ΓΕΕΑ (ECA) 44.
In the last of those judgments, the Court stated that the Boards of Appeal do not infringe the first clause of Article 74(1) of Regulation No 40/94 where they refrain from examining, of their own motion, all the facts on the basis of which it may be concluded that a mark has become distinctive as a result of use within the meaning of Article 7(3).
Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο επιβεβαίωσε την εκτίμηση ότι δεν μπορούσε να γίνει δεκτό προς καταχώριση ένα εικονιστικό σημείο αποτελούμενο από έναν κύκλο από ομοιόμορφους αστέρες, ισομεγέθεις και με πέντε βραχίονες εκ των οποίων ο ένας είναι
Although, in contrast to what is stated at the end of Article 74(1) with regard to the relative grounds for refusal, there is no rule in the first clause of that provision requiring that the examination by OHIM (that is, by the examiner or the Board of Appeal, as the case may be) be limited to the facts pleaded by the parties, the Court found that, if the applicant for a mark does not plead distinctiveness acquired through use, OHIM is, in practical terms, unable to take account of the fact that the mark claimed may have become distinctive.
Κατά τη διάταξη αυτή, δεν γίνονται δεκτά για καταχώριση «τα σήματα τα οποία, ελλείψει αδείας των αρμόδιων αρχών, απορρίπτονται δυνάμει του άρθρου 6 τρις της Σύμβασης των Παρισίων».
That provision states that ‘trade marks which have not been authorised by the competent authorities and are to be refused pursuant to Article 6 ter of the Paris Convention are not to be registered’.
Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου
Relative grounds for refusal of registration
Πέραν των περιπτώσεων στις οποίες οι υποθέσεις περατώθηκαν με διάταξη – μεταξύ άλλων, με διάταξη περί καταργήσεως της δίκης λόγω παραιτήσεως από την ασκηθείσα κατά της καταχωρίσεως του σήματος ανακοπή [διάταξη της 9ης Φεβρουαρίου 2004, T-120/03, Synopharm κατά ΓΕΕΑ – Pentafarma (DERMAZYN), που δεν έχει ακόμα
In addition to the cases which were disposed of by order, including that ordering that there was no need to adjudicate where the opposition to the mark had been withdrawn (order of 9 February 2004 in Case T-120/03 Synopharm v OHIM – Pentafarma (DERMAZYN), not yet published in the ECR), the Court gave 19 rulings by way of judgment.
Δραστηριότητα δημοσιευθεί στη Συλλογή], το Πρωτοδικείο εξέδωσε απόφαση σε 19 περιπτώσεις.
Fourteen of the judgments delivered upheld the decisions of the Boards of Appeal, 45 whilst the others annulled the contested decisions either for reasons of form and procedure 46or because the Board of Appeal had infringed Article 8(1)(b) of
, ενώ οι υπόλοιπες ακυρώνουν τις προσβαλλόμενες αποφάσεις είτε για τυπικούς και διαδικαστικούς λόγους 46είτε επειδή το τμήμα προσφυγών παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94 47.
That provision states that, upon opposition by the proprietor of an earlier trade mark, the mark applied for is not to be registered if, because of its identity with or similarity to the earlier trade mark and the identity or similarity of the goods or services covered by the two marks, there is a likelihood of confusion on the part of the public in the territory in which the earlier trade mark is protected.
Σύμφωνα με την τελευταία αυτή διάταξη, όταν έχει ασκηθεί ανακοπή από τον δικαιούχο προγενεστέρου σήματος, το αιτούμενο σήμα δεν γίνεται δεκτό για καταχώριση όταν, λόγω της ταυτότητάς του ή της ομοιότητάς του με το προγενέστερο σήμα και λόγω της ταυτότητας ή της ομοιότητας των προϊόντων ή των υπηρεσιών που τα δύο σήματα προσδιορίζουν, υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως του κοινού της εδαφικής περιοχής στην οποία απολαύει προστασίας το προγενέστερο σήμα.
Having regard to the fact that the likelihood of confusion must be assessed globally, by reference to the perception by the relevant public and taking into account all the factors relevant to each case, in particular the interdependence between the similarity of the marks and the similarity of the goods or services, the Court confirmed, for example, that there was a likelihood of confusion between the word mark CONFORFLEX for bedroom furniture and the figurative marks FLEX previously registered in Spain for categories of goods including
Αποφάσεις της 18ης Φεβρουαρίου 2004, T-10/03, Koubi κατά ΓΕΕΑ – Flabesa (CONFORFLEX)· της 3ης Μαρτίου 2004, T-355/02, Mülhens κατά ΓΕΕΑ – Zirh International (ZIRH) (εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως, υπόθεση C-206/04 P)· της 31ης Μαρτίου 2004, T-20/02, Interquell κατά ΓΕΕΑ – SCA Nutrition (HAPPY DOG)· της 17ης Μαρτίου 2004, T-183/02 και T-184/02, El Corte Inglés/OHMI – González Cabello et Iberia Líneas Aéreas de España (MUNDICOR)· της 28ης Απριλίου 2004, T-124/02 και T-156/02, Sunrider κατά ΓΕΕΑ – Vitakraft-Werke Wührmann και Friesland Brands (VITATASTE et METABALANCE 44)· της 22ας Ιουνίου 2004, T-66/03, «Drie Mollen sinds 1818» κατά ΓΕΕΑ – Nabeiro Silveria (Galáxia)· της 22ας Ιουνίου 2004, T-185/02, Ruiz-Picasso κ.λπ. κατά ΓΕΕΑ – DaimlerChrysler (PICARO) (εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως, υπόθεση C-361/04 P)· της 30ής Ιουνίου 2004, T-186/02, BMI Bertollo κατά ΓΕΕΑ – Diesel (DIESELIT)· της 6ης Ιουλίου 2004, T-117/02, Grupo El Prado Cervera κατά ΓΕΕΑ – Héritiers Debuschewitz (CHUFAFIT)· της 8ης Ιουλίου 2004, T-203/02, Sunrider κατά ΓΕΕΑ – Espadafor Caba (VITAFRUIT) (εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως, υπόθεση C-416/04 P)· της 13ης Ιουλίου 2004, T-115/02, AVEX κατά ΓΕΕΑ – Ahlers (Image «a»)· της 13ης Ιουλίου 2004, T-115/03, Samar κατά ΓΕΕΑ – Grotto (GAS STATION)· της 16ης Σεπτεμβρίου 2004, T-342/02, Metro-Goldwyn-Mayer Lion κατά ΓΕΕΑ – Moser Grupo Media (Moser Grupo Media)· της 6ης Οκτωβρίου 2004, T-117/03 έως T-119/03 και T-171/03, New Look κατά ΓΓΕΑ – Naulover (NLSPORT, NLJEANS, NLACTIVE και NLCollection), που δεν έχουν ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή.
Judgments of 18 February 2004 in Case T-10/03 Koubi v OHIM – Flabesa (CONFORFLEX); of 3 March 2004 in Case T-355/02 Mülhens v OHIM – Zirh International (ZIRH) (under appeal, Case C-206/04 P); of 31 March 2004 in Case T-20/02 Interquell v OHIM – SCA Nutrition (HAPPY DOG); of 17 March 2004 in Joined Cases T-183/02 and T-184/02 El Corte Inglés v OHIM – González Cabello and Iberia Líneas Aéreas de España (MUNDICOR); of 28 April 2004 in Joined Cases T-124/02 and T-156/02 Sunrider v OHIM – Vitakraft-Werke Wührmann and Friesland Brands (VITATASTE and METABALANCE 44); of 22 June 2004 in Case T-66/03 ‘Drie Mollen sinds 1818’ v OHIM – Nabeiro Silveria (Galáxia); of 22 June 2004 in Case T-185/02 Ruiz-Picasso and Others v OHIM – DaimlerChrysler (PICARO) (under appeal, Case C-361/04 P); of 30 June 2004 in Case T-186/02 BMI Bertollo v OHIM – Diesel (DIESELIT); of 6 July 2004 in Case T-117/02 Grupo El Prado Cervera v OHIM – Heirs of Mr Debuschewitz (CHUFAFIT); of 8 July 2004 in Case T-203/02 Sunrider v OHIM – Espadafor Caba (VITAFRUIT) (under appeal, Case C-416/04 P); of 13 July 2004 in Case T-115/02 AVEX v OHIM – Ahlers (Image ‘a’); of 13 July 2004 in Case T-115/03 Samar v OHIM – Grotto (GAS STATION); of 16 September 2004 in Case T-342/02 Metro-Goldwyn-Mayer Lion v OHIM – Moser Grupo Media (Moser Grupo Media); of 6 October 2004 in Joined Cases T-117/03, T-118/03, T-119/03 and T-171/03 New Look v OHIM – Naulover (NLSPORT, NLJEANS, NLACTIVE and NLCollection), none yet published in the ECR.
Αποφάσεις της 30ής Ιουνίου 2004, T-107/02, GE Betz κατά ΓΕΕΑ – Atofina Chemicals (BIOMATE)· της 8ης Ιουλίου 2004, T-334/01, MFE Marienfelde κατά ΓΕΕΑ – Vétoquinol (HIPOVITON)· της 6ης Οκτωβρίου 2004, T-356/02, Vitakraft-Werke Wührmann κατά ΓΕΕΑ – Krafft (VITAKRAFT) (εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως, υπόθεση C-512/04 P), και της 10ης Νοεμβρίου 2004, T-164/02, Kaul κατά ΓΕΕΑ – Bayer (ARCOL), που δεν έχουν ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή.
Judgments of 30 June 2004 in Case T-107/02 GE Betz v OHIM – Atofina Chemicals (BIOMATE); of 8 July 2004 in Case T-334/01 MFE Marienfelde v OHIM – Vétoquinol (HIPOVITON); of 6 October 2004 in Case T-356/02 Vitakraft-Werke Wührmann v OHIM – Krafft (VITAKRAFT) (under appeal, Case C-512/04 P); and of 10 November 2004 in Case T-164/02 Kaul v OHIM – Bayer (ARCOL), none yet published in the ECR.
Απόφαση της 30ής Ιουνίου 2004, T-317/01, M+M κατά ΓΕΕΑ – Mediametrie (M+M EUROdATA), που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή.
Judgment of 30 June 2004 in Case T-317/01 M+M v OHIM – Mediametrie (M+M EUROdATA), not yet published in the ECR.
Περαιτέρω, πλείονες αποφάσεις συνέβαλαν στη διευκρίνιση των λεπτομερειών εξετάσεως της ανακοπής, όπως αυτές προκύπτουν από το άρθρο 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 40/94.
Moreover, several judgments help to clarify the rules governing the procedure for examining an opposition laid down in Article 43(2) and (3) of Regulation No 40/94.
Ειδικότερα, η παράγραφος 2 της διατάξεως αυτής προβλέπει ότι, κατόπιν αιτήσεως, ο ανακόπτων κάτοχος προγενέστερου κοινοτικού σήματος οφείλει να αποδείξει ότι, κατά τη διάρκεια των πέντε ετών που προηγήθηκαν της δημοσιεύσεως της αιτήσεως κοινοτικού σήματος, είχε γίνει ουσιαστική χρήση του προγενέστερου κοινοτικού σήματος στην Κοινότητα για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τα οποία καταχωρίσθηκε και επί των οποίων βασίζεται η ανακοπή του ή ότι υπάρχει εύλογη αιτία για τη μη χρήση, εφόσον, κατά την ημερομηνία αυτή, το προγενέστερο σήμα ήταν από πενταετίας τουλάχιστον καταχωρισμένο.
More specifically, Article 43(2) provides that, if the applicant so requests, the proprietor of an earlier Community trade mark who has given notice of opposition is to furnish proof that, during the period of five years preceding the date of publication of the Community trade mark application, the earlier Community trade mark has been put to genuine use in the Community in connection with the goods or services in respect of which it is registered and which he cites as justification for his opposition, or that there are proper reasons for non-use, provided that the earlier Community trade mark has at that date been registered for not less than five years.
Σύμφωνα με την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου, η παράγραφος 2 εφαρμόζεται στα προγενέστερα εθνικά σήματα υπό τον όρο ότι η χρήση στην Κοινότητα αντικαθίσταται από τη χρήση στο κράτος μέλος στο οποίο προστατεύεται το προγενέστερο εθνικό σήμα.
Article 43(3) provides for the application of paragraph 2 to earlier national trade marks by substituting use in the Member State in which the earlier national trade mark is protected for use in the Community.
Πράγματι, από τη νομολογία προκύπτει ότι η απόδειξη ουσιαστικής χρήσεως μπορεί να απαιτηθεί μόνον εάν έχουν παρέλθει τουλάχιστον πέντε έτη από την ημερομηνία καταχωρίσεως του προγενέστερου σήματος έως την ημερομηνία δημοσιεύσεως της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος [προαναφερθείσα απόφαση BMI Bertollo κατά ΓΕΕΑ – Diesel (DIESELIT)], καθώς και ότι η απόδειξη ουσιαστικής χρήσεως πρέπει να προσκομισθεί μόνον εφόσον ο αιτών την καταχώριση την έχει ζητήσει «ρητώς και εγκαίρως ενώπιον του [ΓΕΕΑ]» [προαναφερθείσα απόφαση El Corte Inglés κατά – González Cabello et Iberia Líneas Aéreas de España (MUNDICOR)].
It is apparent from the case-law that proof of genuine use may be requested only if five years have elapsed between the date of registration of the earlier mark and the date of publication of the application for registration of a Community trade mark (BMI Bertollo v OHIM – Diesel (DIESELIT), cited above) and that proof of genuine use need be adduced only in so far as the applicant has ‘expressly and timeously requested such proof before OHIM’ (El Corte Inglés v OHIM – González Cabello and Iberia Líneas Aéreas de España (MUNDICOR), cited above).
Με πλείονες αποφάσεις [αποφάσεις MFE Marienfelde κατά ΓΕΕΑ – Vétoquinol (HIPOVITON), Sunrider κατά ΓΕΕΑ – Espadafor Caba (VITAFRUIT), και Vitakraft-Werke Wührmann κατά ΓΕΕΑ – Krafft (VITAKRAFT)], το Πρωτοδικείο διευκρίνισε την έννοια της ουσιαστικής χρήσεως, καθώς και το εύρος των αποδείξεων που οφείλει να προσκομίσει ο ανακόπτων και εξέτασε την εκτίμηση του τμήματος προσφυγών ως προς τον ουσιαστικό χαρακτήρα της χρήσεως.
In several decisions (MFE Marienfelde v OHIM – Vétoquinol (HIPOVITON), Sunrider v OHIM – Espadafor Caba (VITAFRUIT) and Vitakraft-Werke Wührmann v OHIM – Krafft (VITAKRAFT)), the Court also clarified the definition of genuine use and the standard of proof which must be met by the opponent and reviewed the Board of Appeal’s assessment of the genuine nature of the use.
Επί του τελευταίου αυτού ζητήματος, πρέπει να τονισθεί ότι το Πρωτοδικείο, με την απόφαση Vitakraft-Werke Wührmann κατά ΓΕΕΑ – Krafft (VITAKRAFT), αποφάνθηκε ότι το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως, κρίνοντας ότι είχε προσκομισθεί η απόδειξη της ουσιαστικής χρήσεως, καθόσον βασίσθηκε σε απλές εικασίες· κατόπιν τούτου, το Πρωτοδικείο ακύρωσε την επίμαχη απόφαση.
With respect to such an assessment, the Court held, in Vitakraft-Werke Wührmann v OHIM – Krafft (VITAKRAFT), that the Board of Appeal was wrong to find that proof of genuine use had been adduced because its reasoning was based on mere presumptions and therefore annulled the contested decision.
Μολονότι το Πρωτοδικείο επιλήφθηκε πλειόνων τυπικών και διαδικαστικών ζητημάτων, η περιορισμένη έκταση της παρούσας Εκθέσεως επιβάλλει τον σχολιασμό ορισμένων μόνον εξ αυτών.
Although the Court dealt with a relatively large number of formal and procedural issues, the limited nature of this account means that only some of them can be addressed.
Επελέγησαν τέσσερα ζητήματα.
Four points have thus been chosen.
Το πρώτο ζήτημα αφορά τον παραδεκτό ή μη χαρακτήρα ορισμένων αιτημάτων.
The first point concerns the admissibility or inadmissibility of certain forms of order.
Κατ’ αρχάς, ανέκυψε το ζήτημα αν το ΓΕΕΑ μπορούσε να προβάλει άλλο αίτημα πλην της απορρίψεως της προσφυγής ακυρώσεως, δεδομένου ότι, δυνάμει του Κανονισμού Διαδικασίας 48, το ΓΕΕΑ ορίζεται ως καθού ενώπιον του Πρωτοδικείου.
First of all, the question arose as to whether OHIM may seek a form of order other than dismissal of the action, given that OHIM is designated as the defendant before the Court in the Rules of Procedure.
Με την προαναφερθείσα απόφαση GE Betz κατά ΓΕΕΑ – Atofina Chemicals (BIOMATE), δόθηκε καταφατική απάντηση στο ως άνω ζήτημα.
48 According to the judgment in GE Betz v OHIM – Atofina Chemicals (BIOMATE), cited above, the answer is that it may.
Πράγματι, το Πρωτοδικείο δέχθηκε ότι το ΓΕΕΑ
The Court accepted that OHIM could endorse the applicant’s claim for annulment of the decision of the Board of
Άρθρο 133, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
Article 133(2) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance.
Περαιτέρω, ανέκυψε το ζήτημα του παραδεκτού ενός αιτήματος που αποσκοπεί στην ακύρωση, πέραν της προσβαλλόμενης αποφάσεως, και της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών.
Moreover, the question also arose as to the admissibility of a claim for annulment of, in addition to the contested decision, the decision of the Opposition Division.
Συναφώς, από την προαναφερθείσα απόφαση MFE Marienfelde κατά ΓΕΕΑ – Vétoquinol (HIPOVITON) προκύπτει ότι το αίτημα αυτό είναι παραδεκτό, καθόσον αποσκοπεί στην έκδοση από το Πρωτοδικείο αποφάσεως η οποία να υποκαθιστά την απόφαση που έπρεπε, κατά την προσφεύγουσα, να είχε λάβει το τμήμα προσφυγών όταν επελήφθη της προσφυγής ενώπιον του ΓΕΕΑ.
It follows from the judgment in MFE Marienfelde v OHIM – Vétoquinol (HIPOVITON), cited above, that such an application is admissible because it seeks to have the Court take the decision which, according to the applicant, the Board of Appeal should lawfully have taken when hearing the appeal before OHIM.
Δεδομένου ότι το τμήμα προσφυγών μπορεί να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος του ΓΕΕΑ που αποφάνθηκε σε πρώτο βαθμό, η ακύρωση αυτή περιλαμβάνεται, επίσης, στα μέτρα που μπορεί να λάβει το Πρωτοδικείο δυνάμει της εξουσίας μεταρρυθμίσεως που διαθέτει, βάσει του άρθρου 63, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94.
Since the Board of Appeal may annul the decision taken by the section of OHIM, such annulment is likewise one of the measures which may be taken by the Court in the exercise of its power to amend decisions, which is provided for in Article 63(3) of Regulation No 40/94.
Το δεύτερο ζήτημα αφορά το γεγονός ότι δεν θεωρείται ότι συντρέχει παράβαση του άρθρου 73 του κανονισμού 40/94, κατά το οποίο οι αποφάσεις του ΓΕΕΑ μπορούν να βασίζονται μόνο σε λόγους επί των οποίων οι διάδικοι μπόρεσαν να λάβουν θέση, όταν η μη κοινοποιηθείσα πληροφορία χρησίμευσε μόνο για την επιβεβαίωση της ορθότητας ενός συμπεράσματος που προέκυψε από αυτοτελή, σε σχέση με την πληροφορία αυτή, συλλογισμό [προαναφερθείσα απόφαση Fieldturf κατά ΓΕΕΑ (LOOKS LIKE GRASS... FEELS LIKE GRASS... PLAYS LIKE GRASS)].
The second point is that Article 73 of Regulation No 40/94, which provides that decisions of OHIM are to be based only on reasons on which the parties have had an opportunity to present their comments, is not regarded as having been infringed where the information not communicated served only to confirm the accuracy of a finding based on reasoning independent of that information (Fieldturf v OHIM (LOOKS LIKE GRASS...
Το τρίτο ζήτημα αφορά την εφαρμογή του άρθρου 74 του κανονισμού 40/94 από το τμήμα προσφυγών επί διαφοράς περί των σχετικών λόγων απαραδέκτου της καταχωρίσεως.
The third point relates to the application of Article 74 of Regulation No 40/94 by the Board of Appeal in proceedings concerning relative grounds for refusal of registration.