natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εξάλλου, διαπιστώνεται ότι, εν πάση περιπτώσει, η μείωση της αξίας της κληρονομίας οφείλεται αποκλειστικώς και μόνο στην εφαρμογή της επίμαχης γερμανικής ρυθμίσεως.
Indeed, in any event it is clear that the reduction in the value of the estate flows solely from the application of the German legislation at issue.
Συνεπώς, το γεγονός ότι η παροχή ορισμένων φορολογικών πλεονεκτημάτων σε σχέση με τον φόρο κληρονομίας εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι τα κτηθέντα αιτία θανάτου περιουσιακά στοιχεία πρέπει να βρίσκονται στο εσωτερικό του οικείου κράτους μέλους συνιστά περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων, ο οποίος απαγορεύεται, κατ’ αρχήν, από το άρθρο 73 Β, παράγραφος 1, της Συνθήκης.
It follows that the fact that the grant of tax advantages in relation to inheritance tax is made subject to the condition that the asset acquired by inheritance be situated in the national territory constitutes a restriction on the free movement of capital prohibited, in principle, by Article 73b(1) of the Treaty.
Ακολούθως, πρέπει να εξετασθεί αν ο διαπιστωθείς περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει των διατάξεων της Συνθήκης.
Next, it is necessary to examine whether the restriction on the free movement of capital thus determined may be justified having regard to the provisions of the Treaty.
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά το άρθρο 73 Δ, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, της Συνθήκης «το άρθρο 73 Β δεν θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών […] να εφαρμόζουν τις οικείες διατάξεις της φορολογικής τους νομοθεσίας οι οποίες διακρίνουν μεταξύ φορολογουμένων που δεν βρίσκονται στην ίδια κατάσταση όσον αφορά […] τον τόπο όπου είναι επενδεδυμένα τα κεφάλαιά τους».
In that respect, it should be noted that, under Article 73d(1)(a) of the Treaty, ‘… Article 73b shall be without prejudice to the right of Member States … to apply the relevant provisions of their tax law which distinguish between taxpayers who are not in the same situation with regard to … the place where their capital is invested’.
Κατά το Finanzamt και τη Γερμανική Κυβέρνηση, από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας έχει το δικαίωμα να επιφυλάσσει το πλεονέκτημα του υπολογισμού της αξίας βάσει ειδικής διαδικασίας μόνο για τα περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται εντός της επικράτειάς της.
According to the Finanzamt and the German Government, under that provision the Federal Republic of Germany is entitled to reserve the benefit of assessment under the special procedure solely to assets situated within its territory.
Το Finanzamt προσθέτει ότι το άρθρο 31 του BewG βρίσκει δικαιολογητικό έρεισμα στο άρθρο 73 Δ, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, της Συνθήκης, σε συνδυασμό με την έβδομη δήλωση που προσαρτήθηκε στην Τελική Πράξη της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης σύστημα υπολογισμού της αξίας της αλλοδαπής περιουσίας ίσχυε στο τέλος του 1993, κατά την έννοια της δηλώσεως αυτής.
The Finanzamt adds that Paragraph 31 of the BewG is justified by Article 73d(1)(a) of the Treaty, read in the light of Declaration No 7 annexed to the Final Act of the Treaty on European Union, since the set of rules for the valuation of assets situated abroad, at issue in the main proceedings, existed at the end of 1993, within the terms of that declaration.
Χωρίς να χρειάζεται να αποφανθεί το Δικαστήριο επί του ζητήματος αν αυτό το σύστημα υπολογισμού της αξίας της αλλοδαπής περιουσίας ίσχυε στις 31 Δεκεμβρίου 1993, πρέπει να υπομνησθεί ότι, στο πλαίσιο της υποθέσεως επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 6ης Ιουνίου 2000, C-35/98, Verkooijen (Συλλογή 2000, σ.
Without the need to rule on whether those rules for the valuation of assets situated abroad existed on 31 December 1993, it should be noted that in the judgment in Case C-35/98 Verkooijen [2000] ECR I-4071, the Court was required to address arguments based on Article 73d(1)(a) of the Treaty, although the facts in the main proceedings in that case occurred before that provision came into force.
Το Δικαστήριο υπογράμμισε, με τη σκέψη 43 της αποφάσεως εκείνης, ότι, ήδη πριν από τη θέση σε ισχύ του άρθρου 73 Δ, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, της Συνθήκης, εθνικές φορολογικές διατάξεις όπως αυτές στις οποίες αναφέρεται το εν λόγω άρθρο, κατά το μέτρο που προέβλεπαν ορισμένες διακρίσεις, μπορούσαν να είναι συμβατές με το κοινοτικό δίκαιο, εφόσον εφαρμόζονταν σε καταστάσεις που δεν ήταν αντικειμενικώς συγκρίσιμες.
It stated that, before the entry into force of Article 73d(1)(a) of the Treaty, national tax provisions of the kind to which that article refers, in so far as they establish certain distinctions, could be compatible with Community law provided that they applied to situations which were not objectively comparable (paragraph 43).
Τούτου διευκρινισθέντος, τονίζεται ότι το άρθρο 73 Δ, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, της Συνθήκης πρέπει, ως παρέκκλιση από τη θεμελιώδη αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων, να ερμηνεύεται συσταλτικώς.
That stated, Article 73d(1)(a) of the Treaty, in so far as it is a derogation from the fundamental principle of the free movement of capital, must be interpreted strictly.
Επομένως, η διάταξη αυτή δεν πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι κάθε φορολογική ρύθμιση που διακρίνει
That provision cannot therefore be interpreted as meaning that all tax legislation
JÄGER μεταξύ των φορολογουμένων αναλόγως του τόπου κατοικίας τους ή του κράτους μέλους εντός του οποίου έχουν επενδύσει τα κεφάλαιά τους είναι οπωσδήποτε συμβατή με τη Συνθήκη.
JÄGER which draws a distinction between taxpayers based on their place of residence or the Member State in which they invest their capital is automatically compatible with the Treaty.
Πράγματι, ακόμη και η εξαίρεση την οποία προβλέπει το άρθρο 73 Δ, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, της Συνθήκης περιορίζεται, όπως ορθώς επισημαίνει η Γερμανική Κυβέρνηση, με το άρθρο 73 Δ, παράγραφος 3, της Συνθήκης, που ορίζει ότι οι εθνικές διατάξεις στις οποίες αναφέρεται η παράγραφος 1 του άρθρου αυτού «δεν μπορούν να αποτελούν ούτε μέσο αυθαίρετων διακρίσεων ούτε συγκεκαλυμμένο περιορισμό της ελεύθερης κίνησης των κεφαλαίων και των πληρωμών όπως ορίζεται στο άρθρο 73 Β» (βλ. προαναφερθείσες αποφάσεις Verkooijen, σκέψη 44, και Manninen, σκέψη 28).
The derogation provided for in Article 73d(1)(a) of the Treaty is itself, as the German Government observed, limited by Article 73d(3) of the Treaty, which provides that the national provisions referred to in paragraph 1 of that article ‘shall not constitute a means of arbitrary discrimination or a disguised restriction on the free movement of capital and payments as defined in Article 73b’ (see Verkooijen, paragraph 44, and Manninen, paragraph 28).
Επιπλέον, η διαφορετική μεταχείριση των γεωργικών και δασικών ακίνητων περιουσιών αναλόγως του αν βρίσκονται στη Γερμανία ή σε άλλο κράτος μέλος μπορεί να δικαιολογηθεί μόνον εφόσον δεν βαίνει πέραν αυτού που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του σκοπού που επιδιώκει η επίμαχη ρύθμιση.
Moreover, in order to be justified, the difference in treatment between the agricultural land and forestry assets situated in Germany and those situated in the other Member States must not go beyond what is necessary to achieve the objective pursued by the legislation at issue.
Επομένως, η διαφορετική μεταχείριση η οποία επιτρέπεται δυνάμει του άρθρου 73 Δ, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, της Συνθήκης πρέπει να διακρίνεται από τις αυθαίρετες διακρίσεις που απαγορεύει η παράγραφος 3 του άρθρου αυτού.
A distinction must therefore be made between the unequal treatment permitted under Article 73d(1)(a) of the Treaty and arbitrary discrimination prohibited under Article 73d(3).
Πάντως, από τη νομολογία προκύπτει ότι εθνική φορολογική ρύθμιση όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία, προς υπολογισμό του ύψους του φόρου κληρονομίας, διακρίνει μεταξύ των περιουσιακών στοιχείων αναλόγως του αν βρίσκονται στη Γερμανία ή σε άλλο κράτος μέλος, μπορεί να θεωρηθεί ότι συμβιβάζεται με τις διατάξεις της Συνθήκης περί ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων μόνον αν η διαφορετική μεταχείριση αφορά καταστάσεις που δεν είναι αντικειμενικώς συγκρίσιμες ή δικαιολογείται από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος (βλ. προαναφερθείσες αποφάσεις Verkooijen, σκέψη 43, και Manninen, σκέψη 29, και απόφαση της 11ης Οκτωβρίου 2007, C-443/06, Hollmann, Συλλογή 2007, σ. I-8491, σκέψη 45).
According to the caselaw, in order for national tax legislation such as that at issue in the main proceedings, which, for the purposes of calculating inheritance tax, distinguishes between assets situated in another Member State and those situated in Germany, to be considered compatible with the provisions of the Treaty on the free movement of capital, the difference in treatment must concern situations which are not objectively comparable or be justified by overriding reasons in the general interest (see Verkooijen, paragraph 43, Manninen, paragraph 29, and Case C-443/06 Hollmann [2007] ECR I-8491, paragraph 45).
Συναφώς, διαπιστώνεται, πρώτον, ότι η ύπαρξη καταστάσεων που δεν είναι αντικειμενικώς συγκρίσιμες δεν μπορεί να προβληθεί ως δικαιολογητικός λόγος για την επιβολή διαφορετικής φορολογικής επιβαρύνσεως αναλόγως του αν η κληρονομία περιλαμβάνει μόνο γεωργική και δασική ακίνητη περιουσία κείμενη στη Γερμανία ή αν περιλαμβάνει και παρόμοια περιουσία σε άλλο κράτος μέλος.
In that respect, it must be stated, first, that the difference in the amount of tax paid according to whether the inheritance consists only of agricultural land and forestry situated in Germany or consists also of such an asset situated in another Member State cannot be justified on the ground that it concerns situations which are not objectively comparable.
Πράγματι, κατ’ εφαρμογήν της επίμαχης στην υπόθεση της κύριας δίκης εθνικής ρυθμίσεως, ο υπολογισμός του ύψους της φορολογικής επιβαρύνσεως συνδέεται άμεσα με την αξία των συστατικών στοιχείων της κληρονομίας, οπότε δεν υφίσταται αντικειμενικώς καμία διαφορά στην κατάσταση των φορολογουμένων δικαιολογούσα τη διαφορετική φορολογική μεταχείρισή τους ως προς το ύψος του οφειλόμενου φόρου, αφενός, επί περιουσιακού στοιχείου ευρισκομένου στη Γερμανία και, αφετέρου, επί περιουσιακού στοιχείου ευρισκομένου σε άλλο κράτος μέλος.
The calculation of the tax is, under the national legislation at issue in the main proceedings, directly linked to the value of the assets included in the estate, with the result that there is objectively no difference in situation such as to justify unequal tax treatment so far as concerns the level of inheritance tax payable in relation to, respectively, an asset situated in Germany and an asset situated in another Member State.
Συνεπώς, η κατάσταση του Τ. Jäger μπορεί να συγκριθεί με εκείνη οποιουδήποτε άλλου κληρονόμου που αποκτά μόνο γεωργική και δασική ακίνητη περιουσία κείμενη στη Γερμανία, την οποία του καταλείπει πρόσωπο που είχε την τελευταία του κατοικία σε αυτό το κράτος μέλος.
A situation such as that of Mr Jäger is therefore comparable to that of any other heir whose inheritance consists only of agricultural land and forestry situated in Germany bequeathed by a person domiciled in that State.
Κατόπιν αυτού, πρέπει, τέλος, να εξετασθεί αν ο περιορισμός των κινήσεων κεφαλαίων τον οποίο συνεπάγεται η εφαρμογή ρυθμίσεως όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης μπορεί να δικαιολογηθεί αντικειμενικώς από επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος.
Accordingly, it is, finally, necessary to examine whether the restriction on the movement of capital resulting from legislation such as that at issue in the main proceedings may be objectively justified by an overriding reason in the general interest.
Κατά τη Γερμανική Κυβέρνηση, συντρέχει εν προκειμένω επιτακτικός λόγος δημοσίου συμφέροντος, ο οποίος δικαιολογεί τη ρύθμιση αυτή.
The German Government submits that there is an overriding reason in the general interest which justifies that legislation.
Κατ’ αρχάς, η Γερμανική Κυβέρνηση τονίζει ότι σκοπός της επίμαχης ρυθμίσεως είναι να αντισταθμίσει τις ειδικές επιβαρύνσεις που συνεπάγεται για τις γεωργικές και δασικές εκμεταλλεύσεις η εκπλήρωση της κοινωνικής τους αποστολής.
First of all, it points out that that legislation is designed to compensate for the specific costs involved in maintaining the social role fulfilled by agricultural land and forestry holdings.
Η ρύθμιση αυτή, αφενός, αποκλείει το ενδεχόμενο να εξαναγκαστεί ο κληρονόμος γεωργικής επιχειρήσεως να την πωλήσει ή να την εγκαταλείψει προκειμένου να μπορέσει να καταβάλει τον οφειλόμενο φόρο κληρονομίας και, αφετέρου, αποτρέπει τη διάσπαση των γεωργικών και δασικών εκμεταλλεύσεων, οι οποίες προάγουν μεν την παραγωγή και την απασχόληση, πλην όμως οφείλουν παράλληλα να τηρούν και τις απορρέουσες από την εθνική έννομη τάξη υποχρεώσεις τους.
That legislation makes it possible to prevent, first, the heir to an agricultural company from being forced to sell or relinquish it in order to be able to pay the inheritance tax and, secondly, the break-up of agricultural land and forestry holdings guaranteeing productivity and jobs and also required to comply with their obligations under the national legal order.
Η Γερμανική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι αυτός ο επιτακτικός λόγος γενικού συμφέροντος μπορεί να αναγνωρισθεί από το Δικαστήριο όπως έχει αναγνωρισθεί, άλλωστε, η ανάγκη διασφαλίσεως της συνοχής του φορολογικού συστήματος.
In the view of the German Government, that overriding reason in the general interest could be considered the same as, indeed, the need to safeguard the coherence of the tax system.
Συγκεκριμένα, κατά τη Γερμανική Κυβέρνηση, υφίσταται άμεσος σύνδεσμος μεταξύ των ειδικών
There is, it argues, a direct link between the specific obligations resulting
JÄGER υποχρεώσεων που βαρύνουν τις εκμεταλλεύσεις αυτές λόγω του ότι εξυπηρετούν σκοπό γενικού συμφέροντος και της ειδικής μεθόδου υπολογισμού της αξίας της κληρονομίας που εφαρμόζεται στις εν λόγω εκμεταλλεύσεις.
JÄGER from the subordination of those holdings to the general interest and the particular kind of valuation applied to those holdings in inheritance matters.
Επιπλέον, το Finanzamt και η Γερμανική Κυβέρνηση υποστηρίζουν ότι η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης εθνική ρύθμιση δικαιολογείται καθόσον οι γερμανικές αρχές δεν είναι υποχρεωμένες να λαμβάνουν υπόψη την ύπαρξη συγκρίσιμου γενικού συμφέροντος στα άλλα κράτη μέλη.
The Finanzamt and the German Government also submit that the legislation at issue in the main proceedings is justified by the fact that the German authorities are not obliged to take account of the existence of a comparable general interest in other Member States.
Αυτό συμβαίνει επειδή οι υποχρεώσεις και οι ειδικές επιβαρύνσεις που πλήττουν την κείμενη στη Γερμανία γεωργική και δασική ακίνητη περιουσία ενδέχεται να μη βαρύνουν κατά τον ίδιο τρόπο τις περιουσίες αυτές στα άλλα κράτη μέλη.
That is the case since the specific obligations and costs associated with agricultural land and forestry in Germany do not necessarily weigh in the same manner on similar assets situated in other Member States.
Συναφώς, το Finanzamt προσθέτει ότι, ακόμη και αν αντίστοιχες υποχρεώσεις και επιβαρύνσεις επιβάλλονται επί των περιουσιακών αυτών στοιχείων και στα άλλα κράτη μέλη, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν είναι υποχρεωμένη να διασφαλίσει την αντιστάθμιση αυτών των μειονεκτημάτων.
In that respect, the Finanzamt adds that, even if comparable obligations and costs were imposed in other Member States on those kinds of assets, the Federal Republic of Germany would not be required to ensure compensation in respect of them.
Ασφαλώς, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο κάποιοι σκοποί που συνδέονται με τη συνέχιση της δραστηριότητας των γεωργικών και δασικών εκμεταλλεύσεων και με τη διατήρηση της απασχολήσεως σε αυτές να έχουν καθαυτοί, σε ορισμένες περιστάσεις και υπό ορισμένες προϋποθέσεις, χαρακτήρα γενικού συμφέροντος και να συνιστούν δικαιολογητικό λόγο για τον περιορισμό της ελεύθερης κινήσεως των κεφαλαίων (βλ., σχετικώς, απόφαση της 25ης Ιανουαρίου 2007, C-370/05, Festersen, Συλλογή 2007, σ. I-1129, σκέψη 28).
It is, admittedly, conceivable that objectives connected with the carrying on of the activities of agricultural and forestry holdings and preservation of jobs in the latter in cases of inheritance may in themselves, in certain circumstances and under certain conditions, be in the public interest and capable of justifying restrictions on the free movement of capital (see, to that effect, Case C-370/05 Festersen [2007] ECR I-1129, paragraph 28).
I-2057, σκέψη 23, και, όσον αφορά την απαλλαγή από τον φόρο κληρονομίας μόνον ορισμένων επιχειρήσεων που διατηρούν συγκεκριμένο αριθμό θέσεων εργασίας στο οικείο κράτος μέλος, απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2007, C-464/05, Geurts και Vogten, Συλλογή 2007, σ. I-9325, σκέψη 27).
However, with regard to the arguments put forward by the Finanzamt and the German Government, these have been unable to demonstrate a need to refuse the benefit of a favourable assessment and other tax advantages to any heir who acquires by inheritance an agricultural or forestry holding which is not situated within German territory (see, to that effect, with regard to a tax advantage limited to research carried out in the Member State concerned, Case C-39/04 Laboratoires Fournier [2005] ECR I-2057, paragraph 23, and, with regard to an exemption from inheritance tax reserved to certain undertakings preserving jobs in the territory of the Member State concerned, Case C-464/05 Geurts and Vogten [2007] ECR I-9325, paragraph 27).
Πράγματι, πρέπει να τονισθεί ότι, όσον αφορά εν προκειμένω τον επιδιωκόμενο σκοπό της αποτροπής του ενδεχομένου διακυβεύσεως της συνέχισης της δραστηριότητας των γεωργικών και δασικών εκμεταλλεύσεων και, επομένως, της εκπληρώσεως της κοινωνικής τους αποστολής, από κανένα στοιχείο της υποθέσεως της κύριας δίκης δεν προκύπτει ότι οι εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη εκμεταλλεύσεις δεν βρίσκονται σε κατάσταση συγκρίσιμη με εκείνη των εκμεταλλεύσεων που είναι εγκατεστημένες στη Γερμανία.
It should be noted that, in the case in the main proceedings, with regard to the objective of preventing the tax burden from jeopardising the continuation of the activities of agricultural and forestry holdings, and thereby the preservation of the social role of those holdings, there is no evidence in the present case to support a finding that the holdings established in other Member States are not in a comparable situation to that of holdings established in Germany.
Τέλος, η Γερμανική Κυβέρνηση προβάλλει ως δικαιολογητικό λόγο για την επίμαχη εθνική ρύθμιση την ύπαρξη πρακτικών εμποδίων που παρακωλύουν την αναλογική εφαρμογή των προβλεπομένων από τη ρύθμιση αυτή κριτηρίων υπολογισμού της αξίας επί των γεωργικών και δασικών περιουσιών που βρίσκονται σε άλλα κράτη μέλη.
Finally, in order to justify the national legislation at issue in the main proceedings, the German Government refers to practical difficulties which preclude the transposition of the assessment criteria provided for by the legislation at issue in the main proceedings to agricultural land and forestry assets situated in other Member States.
Η Γερμανική Κυβέρνηση εξηγεί ότι αυτή η μέθοδος υπολογισμού στηρίζεται σε αντικειμενικές αξίες αποδόσεως που έχουν καθορισθεί για τα διάφορα είδη των οικείων εκμεταλλεύσεων και ότι οι αξίες αυτές προκύπτουν από στατιστικά έγγραφα τα οποία καταρτίζει η γερμανική διοίκηση.
It explains that that assessment procedure is based on standardised values of yield for the different types of holdings concerned and that those values have been derived from statistical documents compiled by the German authorities.
Οι αρμόδιες γερμανικές αρχές δεν έχουν στη διάθεσή τους παρόμοια στοιχεία σε σχέση με τις κείμενες σε άλλα κράτη μέλη γεωργικές και δασικές περιουσίες.
Similar data are not available in respect of agricultural land and forestry assets situated in other Member States.
Συναφώς, επισημαίνεται, αφενός, ότι θα μπορούσαν μεν να ανακύψουν δυσκολίες αν οι εθνικές αρχές εφάρμοζαν την προβλεπόμενη από τα άρθρα 140 έως 144 του BewG διαδικασία υπολογισμού της αξίας επί γεωργικής και δασικής περιουσίας που βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος, πλην όμως οι δυσκολίες αυτές δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την κατηγορηματική άρνηση χορηγήσεως του επίμαχου φορολογικού πλεονεκτήματος, δεδομένου ότι θα μπορούσε να ζητηθεί από τους ενδιαφερόμενους φορολογουμένους να προσκομίσουν στις εθνικές αρχές τα στοιχεία που αυτές κρίνουν αναγκαία προς διασφάλιση της αναλογικής εφαρμογής της διαδικασίας αυτής επί των εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη εκμεταλλεύσεων.
In that regard, it should be noted that, while it may indeed prove difficult for national authorities to apply the assessment procedure provided for in Paragraphs 140 to 144 of the BewG to agricultural land and forestry situated in another Member State, that difficulty cannot justify a categorical refusal to grant the tax advantage in question since the taxpayers concerned could be asked themselves to supply the authorities with the data which they consider necessary to ensure application of that procedure in such a way that it is adapted to holdings in other Member States.
Τονίζεται, επίσης, ότι οι δυσχέρειες που ενδεχομένως ανακύπτουν κατά τον προσδιορισμό της αξίας περιουσιακού στοιχείου που βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος βάσει ειδικής διαδικασίας που προβλέπει το εθνικό δίκαιο δεν αρκούν, εν πάση περιπτώσει, για να δικαιολογήσουν παρακώλυση της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων
It should be added that any disadvantages encountered in determining the value of assets situated in the territory of another Member State under a special national procedure cannot, in any event, be sufficient to justify restrictions on the free move-
JÄGER όπως αυτή που απορρέει από την επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης ρύθμιση, η οποία, πέραν του ευεργετήματος της ειδικής αυτής διαδικασίας υπολογισμού της αξίας, προβλέπει δύο ακόμη φορολογικά πλεονεκτήματα που χορηγούνται αποκλειστικώς για περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται εντός του γερμανικού εδάφους (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, απόφαση της 4ης Μαρτίου 2004, C-334/02, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή 2004, σ. I-2229, σκέψη 29).
JÄGER ment of capital such as those arising under the legislation at issue in the main proceedings, which, apart from that assessment procedure, also reserves application of two other tax advantages to assets situated within German territory (see, to that effect, Case C-334/02 Commission v France [2004] ECR I-2229, paragraph 29).
Συνεπώς, διαπιστώνεται ότι, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης εθνική ρύθμιση δικαιολογείται από επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος, το άρθρο 73 B, παράγραφος 1, δεν επιτρέπει τέτοια ρύθμιση.
It must therefore be concluded that, as it has not been established that the national legislation at issue in the main proceedings is justified by overriding reasons in the general interest, Article 73b(1) of the Treaty precludes such legislation.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, στο υποβληθέν προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 73 B, παράγραφος 1, της Συνθήκης, σε συνδυασμό με το άρθρο 73 Δ της Συνθήκης, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει ρύθμιση κράτους μέλους η οποία προβλέπει ότι, για τον υπολογισμό του ύψους του οφειλόμενου φόρου επί κληρονομίας αποτελούμενης από περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται εντός του εδάφους του και από γεωργική και δασική ακίνητη περιουσία κείμενη σε άλλο κράτος μέλος,
In those circumstances, the answer to the question referred must be that Article 73b(1) of the Treaty, read in conjunction with Article 73d thereof, must be interpreted as precluding legislation of a Member State which, for the purposes of calculating the tax on an inheritance consisting of assets situated in that State and agricultural land and forestry situated in another Member State,