natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, η αρχή της αναδρομικής εφαρμογής της ηπιότερης ποινής απορρέει από τις κοινές συνταγματικές παραδόσεις των κρατών μελών και, επομένως, αποτελεί γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου της οποίας την τήρηση διασφαλίζει το Δικαστήριο και την οποία ο εθνικός δικαστής υποχρεούται να τηρεί (βλ., υπό αυτή την έννοια, αποφάσεις της 3ης Μαΐου 2005, C-387/02, C-391/02 και C-403/02, Berlusconi κ.λπ., Συλλογή 2005, σ. I-3565, σκέψεις 67 έως 69, καθώς και Campina, προαναφερθείσα, σκέψη 32).
According to the Court’s caselaw, the principle of the retroactive application of the more lenient penalty forms part of the constitutional traditions common to the Member States and, accordingly, must be considered to be one of the general principles of Community law, which the Court ensures are respected and which national courts are required to abide by (see, to that effect, Joined Cases C-387/02, C-391/02 and C-403/02 Berlusconi and Others [2005] ECR I-3565, paragraphs 67 to 69, and Campina, paragraph 32).
Όπως έχει αποφανθεί το Δικαστήριο, στον τομέα του ελέγχου των παρατυπιών που διαπράττονται στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου, ο κοινοτικός νομοθέτης έθεσε, με τον κανονισμό 2988/95, ορισμένες γενικές αρχές και απαίτησε όπως όλοι οι κανονισμοί που διέπουν τους επί μέρους τομείς είναι σύμφωνοι προς τις αρχές αυτές (βλ., υπό αυτή την έννοια, απόφαση της 16ης Μαρτίου 2006, C-94/05, Emsland-Stärke, Συλλογή 2006, σ. I-2619, σκέψη 50 καθώς και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
As the Court has already held, in the area of checks and penalties for irregularities committed under Community law, the Community legislature has, by adopting Regulation No 2988/95, laid down a series of general principles and has required that, as a general rule, all sectoral regulations comply with those principles (see, to that effect, Case C-94/05 Emsland­Stärke [2006] ECR I-2619, paragraph 50, and the caselaw cited).
Πρέπει, επομένως, να εξετασθεί αν οι προϋποθέσεις που εκτέθηκαν στη σκέψη 60 της παρούσας αποφάσεως πληρούνται σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης.
It must be ascertained whether the conditions set out at paragraph 60 of this judgment are fulfilled in circumstances such as those of the case in the main proceedings.
Προς τούτο, διαπιστώνεται, πρώτον, ότι, όσον αφορά τα βοοειδή για τα οποία δεν έχουν υποβληθεί αιτήσεις χορηγήσεως ενισχύσεως, η μη τήρηση των περί ταυτοποιήσεως και καταγραφής κανόνων του κανονισμού 1760/2000, ως προς την οποία έχει ratione temporis εφαρμογή, όσον αφορά την υπόθεση της κύριας δίκης, το άρθρο 10γ του κανονισμού 3887/92, συνιστά «παρατυπία», κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 2988/95, δεδομένου ότι η παραβίαση αυτή του κοινοτικού δικαίου ενδέχεται να έχει επιζήμιες συνέπειες για τον γενικό προϋπολογισμό των Κοινοτήτων (βλ., κατ’ αναλογία, προαναφερθείσα απόφαση Gerken, σκέψη 49).
In that regard, it is necessary, first, to note that, as regards bovine animals not claimed for aid, noncompliance with the rules on identification and registration introduced by Regulation No 1760/2000, to which Article 10c of Regulation No 3887/92 is applicable ratione temporis in the main proceedings, constitutes an ‘irregularity’ within the meaning of Article 1(2) of Regulation No 2988/95, where that infringement of a provision of Community law is capable of prejudicing the general budget of the Communities (see, par analogy, Gerken, paragraph 49).
Δεύτερον, επισημαίνεται ότι πλήρης αποκλεισμός από το επίμαχο σύστημα κτηνοτροφικών ενισχύσεων για την προγενέστερη του ελέγχου δωδεκάμηνη περίοδο, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 10γ, παράγραφος 3, του κανονισμού 3887/92, όπως ο αποκλεισμός που επιβλήθηκε στην υπόθεση της κύριας δίκης, συνιστά, προφανώς, «διοικητική κύρωση» κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, του κανονισμού 2988/95 (βλ., υπό αυτή την έννοια, αποφάσεις της 16ης Μαΐου 2002, C-63/00, Schilling και Nehring, Συλλογή 2002, σ. I-4483, σκέψεις 26 και 27, καθώς και Gerken, προαναφερθείσα, σκέψη 50· βλ. επίσης, κατ’ αναλογία, προαναφερθείσες αποφάσεις National Farmers’ Union κ.λπ., σκέψη 40, και Haug, σκέψη 21).
Second, it should be borne in mind that a complete exclusion from the benefit of the ‘livestock’ aid scheme in question for the period of twelve months prior to the check, provided for in Article 10c(3) of Regulation No 3887/92, such as that imposed in the case in the main proceedings, clearly constitutes an ‘administrative penalty’ within the meaning of Article 2(2) of Regulation No 2988/95 (see, to that effect, Case C-63/00 Schilling and Nehring [2002] ECR I-4483, paragraphs 26 to 27, and Gerken, paragraph 50; see also, by analogy, National Farmers’ Union and Others, paragraph 40, and Haug, paragraph 21).
Τρίτον, ως προς το αν το σύστημα κυρώσεων υπέστη «μεταγενέστερη τροποποίηση», κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 2988/95, υπενθυμίζεται ότι μετά την υποβολή της αιτήσεως για χορήγηση της κτηνοτροφικής ενισχύσεως, περί της οποίας πρόκειται στην κύρια δίκη, ο κανονισμός 3887/92 καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε με τον κανονισμό 2419/2001.
As to whether, third, that system of penalties has been the subject of ‘subsequent amendment’ within the meaning of the second sentence of Article 2(2) of Regulation No 2988/95, it must be pointed out that, after the ‘livestock’ aid application at issue in the main proceedings was lodged, Regulation No 3887/92 was repealed and replaced by Regulation No 2419/2001.
Όπως διαπίστωσε το ίδιο το αιτούν δικαστήριο και όπως δέχθηκαν όλοι οι ενδιαφερόμενοι που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, το άρθρο 39, παράγραφος 1, του δεύτερου αυτού κανονισμού, το οποίο, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1, σημείο 11, στοιχείο α΄, του κανονισμού 118/2004, προβλέπει ανώτατο όριο μειώσεως για την περίπτωση μη τηρήσεως, όσον αφορά τα βοοειδή ως προς τα οποία δεν έχουν υποβληθεί αιτήσεις χορηγήσεως ενισχύσεων των κανόνων του κανονισμού 1760/2000 περί ταυτοποιήσεως και καταγραφής, συνιστά «μεταγενέστερη τροποποίηση» του συστήματος κυρώσεων που προβλέπει το άρθρο 10γ του κανονισμού 3887/92.
As the national court itself pointed out, and as all the interested parties who submitted observations to the Court have also accepted, Article 39(1) of the latter regulation — which, as amended by Article 1(11)(a) of Regulation No 118/2004, introduced an upper limit on the reduction applicable for noncompliance with the rules on identification and registration laid down by Regulation No 1760/2000, in respect of bovine animals not claimed for aid — constitutes such a ‘subsequent amendment’ of the system of penalties defined in Article 10c of Regulation No 3887/92.
Πράγματι, το εν λόγω άρθρο 39, παράγραφος 1, το οποίο αντικατέστησε το άρθρο 10γ, αποβλέπει, στο πλαίσιο του συστήματος ενισχύσεων για βοοειδή που θέσπισε ο κανονισμός 1254/1999, να καταστήσει ηπιότερες τις κυρώσεις που επιβάλλονται στην περίπτωση μιας τέτοιας παρατυπίας (βλ., κατ’ αναλογία, προαναφερθείσα απόφαση Campina, σκέψεις 36 έως 38).
Article 39(1), which replaced Article 10c, is aimed, in the context of the rules on aid for bovine animals established by Regulation No 1254/1999, at limiting the severity of the penalties applicable for that irregularity (see, by analogy, Campina, paragraphs 36 to 38).
Αντιθέτως, οι απόψεις των υποβαλόντων παρατηρήσεις διίστανται ως προς το αν το σύστημα κυρώσεων που προβλέπουν τα άρθρα 66 και 67 του κανονισμού 796/2004, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ μετά τον κανονισμό 118/2004, συνιστά επίσης «μεταγενέστερη τροποποίηση», κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 2988/95.
On the other hand, those interested parties disagree as to whether the system of penalties laid down in Articles 66 and 67 of Regulation No 796/2004, which came into force after Regulation No 118/2004, also constitutes a ‘subsequent amendment’ within the meaning of the second sentence of Article 2(2) of Regulation No 2988/95.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η εφαρμογή της τελευταίας αυτής διατάξεως συνεπάγεται μια διαφορετική εκτίμηση εκ μέρους του κοινοτικού νομοθέτη ως προς τη συγκεκριμένη παρατυπία.
The Commission contends that application of the latter provision implies a revised assessment by the Community legislature as regards the irregularity concerned.
Επισημαίνει, κατ’ ουσίαν, συντασσόμενη με το Amt και την Ελληνική Κυβέρνηση, ότι ο κανονισμός 796/2004 αναδιάρθρωσε πλήρως και προσάρμοσε τις διατάξεις περί κυρώσεων στις νέες απαιτήσεις του συστήματος ενιαίας ενισχύσεως και πολλαπλής συμμορφώσεως που προβλέπει ο κανονισμός 1782/2003.
The Commission raises the point, as did, in essence, the Amt and the Greek Government, that Regulation No 796/2004 completely restructured and adapted the provisions on penalties to the revised requirements of the single payment scheme and crosscompliance instituted by Regulation No 1782/2003.
Ούτε από τις αιτιολογικές σκέψεις του κανονισμού 796/2004 ούτε από την όλη οικονομία αυτού προκύπτει το συμπέρασμα ότι οι κυρώσεις που προβλέπουν τα άρθρα 66 και 67 του κανονισμού αυτού τροποποιήθηκαν ούτως ώστε εφεξής να προβλέπουν την επιβολή ηπιότερων κυρώσεων σε ορισμένες περιπτώσεις παρατυπιών που διαπράχθηκαν κατά την περίοδο ισχύος του προηγουμένου συστήματος.
Neither the recitals in the preamble to Regulation No 796/2004 nor the general context of that regulation justify the conclusion that the penalties referred to in Articles 66 and 67 of that regulation were adopted with the aim of penalising less severely in the future certain irregularities committed under the previous system.
Αντιθέτως, ο R. Jager υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να αποκλεισθεί εξ αρχής η εφαρμογή του κανονισμού 796/2004 απλώς και μόνον επειδή ο κανονισμός αυτός εντάσσεται στο πλαίσιο μεταρρυθμίσεως της ΚΓΠ.
Mr Jager claims, on the other hand, that the application of Regulation No 796/2004 cannot automatically be excluded on the sole ground that that regulation forms part of the CAP reform.
Πράγματι, το αιτούν δικαστήριο και οι αρμόδιες εθνικές αρχές έπρεπε να λάβουν υπόψη, στο μέτρο του δυνατού, τον κανονισμό αυτόν, προκειμένου να κρίνουν, κατόπιν συγκριτικού υπολογισμού βάσει των συγκεκριμένων στοιχείων της υποθέσεως της κύριας δίκης, αν η εφαρμογή των άρθρων 66 και 67 του κανονισμού αυτού έχει ως αποτέλεσμα την επιβολή ηπιότερης κυρώσεως στην περίπτωση της εν λόγω παρατυπίας.
The national court and the competent national authorities are obliged to take the regulation into account as far as possible, in order to determine, by a comparative calculation based on the facts specific to the case in the main proceedings, whether application of Articles 66 and 67 thereof results in a less severe penalty for the irregularity found.
Επιβάλλεται σχετικώς να τονισθεί ότι, όπως υπογράμμισε ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 71 έως 73 των προτάσεών του, το σύστημα κυρώσεων που προβλέπουν τα άρθρα 66 και 67 του κανονισμού 796/2004 δεν έχει ως σκοπό να μεταβάλει τη φύση ή την αυστηρότητα των κυρώσεων που επιβάλλονται στο πλαίσιο του συστήματος ενισχύσεων για βοοειδή που θέσπισε ο κανονισμός 1254/1999, αλλά να προσαρμόσει τις κυρώσεις αυτές, από της ενάρξεως της ισχύος του κανονισμού 1782/2003, στο νέο κανονιστικό πλαίσιο που προέκυψε από την επελθούσα με τον τελευταίο αυτό κανονισμό μεταρρύθμιση της ΚΓΠ, ώστε να διατηρηθεί η συνοχή του συστήματος κυρώσεων που επιβάλλονται στο πλαίσιο των σχετικών συστημάτων ενισχύσεων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών που διέπουν τη μεταρρύθμιση αυτή.
In that regard, it must however be pointed out, as the Advocate General indicated at points 71 to 73 of his Opinion, that the system of penalties established in Articles 66 and 67 of Regulation No 796/2004 is not designed to change the nature or severity of the penalties applicable in the context of the aid system for bovine animals established by Regulation No 1254/1999, but is aimed at adapting those penalties, from the entry into force of Regulation No 1782/2003, to the new regulatory context resulting from the CAP reform introduced by the latter regulation, in order to maintain the coherence of the system of penalties applicable to the aid schemes concerned in the light of the principles underlying that reform.
Επομένως, το σύστημα που προβλέπουν τα άρθρα 66 και 67 του κανονισμού 796/2004 δεν απηχεί διαφορετική εκτίμηση του κοινοτικού νομοθέτη ως προς τον πρόσφορο χαρακτήρα των κυρώσεων σε σχέση με τη σοβαρότητα της συγκεκριμένης παρατυπίας.
The system introduced by Articles 66 and 67 of Regulation No 796/2004 does not therefore reflect a revised assessment by the Community legislature as to whether the penalty is commensurate with the gravity of the irregularity at issue.
Πράγματι, όπως ιδίως προκύπτει από το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 1782/2003, τη δεύτερη και εικοστή τέταρτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού αυτού και πεντηκοστή πέμπτη και πεντηκοστή έκτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 796/2004, το σύστημα μειώσεων και αποκλεισμών που εφαρμόζεται στο πλαίσιο της πολλαπλής συμμορφώσεως έχει ως σκοπό να προτρέψει τους γεωργούς να τηρούν την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία στους διάφορους τομείς της πολλαπλής αυτής συμμορφώσεως ώστε να ενσωματωθούν στην ΚΓΠ οι κανόνες που σχετίζονται, ιδίως, με τη δημόσια υγεία και την υγεία των ζώων, το περιβάλλον και τις καλές συνθήκες διαβίωσης των ζώων.
As is clear, in particular, from Article 4(1) of Regulation No 1782/2003, recitals 2 and 24 in the preamble to that regulation and recitals 55 and 56 in the preamble to Regulation No 796/2004, the system of reductions and exclusions applicable with regard to crosscompliance is intended to encourage farmers to comply with the already existing Community legislation in the various fields of crosscompliance, in order to incorporate into the CAP standards relating, in particular, to public and animal health, the environment and animal welfare.
Βεβαίως, όπως υπογράμμισε η Επιτροπή κατά την επ’ ακροατηρίου διαδικασία, τα άρθρα 10γ του κανονισμού 3887/92 και 39, παράγραφος 1, του κανονισμού 2419/2001, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 118/2004, καθόσον προβλέπουν την επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση μη τηρήσεως, για τα βοοειδή ως προς τα οποία δεν υποβλήθηκαν αιτήσεις χορηγήσεως ενισχύσεων, των κανόνων του κανονισμού 1760/2000 περί ταυτοποιήσεως και καταγραφής, μπορούν να θεωρηθούν ως επιδιώκοντα σκοπό ανάλογο με εκείνο της πολλαπλής συμμορφώσεως.
It is true that, as the Commission itself stated at the hearing, since Articles 10c of Regulation No 3887/92 and 39(1) of Regulation No 2419/2001, as amended by Regulation No 118/2004, provide for penalties to be applied for noncompliance with the rules on identification and registration introduced by Regulation No 1760/2000, in respect of bovine animals not claimed for aid, they can be regarded as pursuing an objective analogous to cross-compliance.
Πάντως, διαπιστώνεται ότι, κατόπιν της μεταρρυθμίσεως της ΚΓΠ, η τήρηση των κανόνων αυτών εντάσσεται εφεξής σε κανονιστικό κοινοτικό πλαίσιο ριζικώς διαφορετικό, το οποίο προβλέπει σύστημα στηρίξεως όχι πλέον της παραγωγής, αλλά του παραγωγού, υπό μορφή ενιαίας ενισχύσεως εξαρτώμενης από την τήρηση σειράς κανόνων σε τομείς όπως η δημόσια υγεία και η υγεία των ζώων, το περιβάλλον και η καλή διαβίωση των ζώων.
However, the fact remains that, following the CAP reform, compliance with those same rules now forms part of a fundamentally different regulatory context providing for a system that no longer supports production but the producer, in the form of a single payment which is subject to compliance with a series of standards in areas such as public and animal health, the environment and animal welfare.
Επομένως, οι κανόνες αυτοί εμπίπτουν πλέον σε γενικό σύστημα στο πλαίσιο του οποίου, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 1782/2003, αφενός, επιβάλλονται επί όλων των δικαιούχων άμεσων ενισχύσεων, ως γενικοί κανόνες εφαρμοστέοι επί όλων των συστημάτων ενισχύσεων που προβλέπει ο εν λόγω κανονισμός, και, κατ’ επέκταση, και πέραν του πλαισίου των συστημάτων ενισχύσεων για βοοειδή και, αφετέρου, συνιστούν κανόνες που πρέπει να τηρούνται στο πλαίσιο της πολλαπλής συμμορφώσεως.
Those rules thus fall under an overall system whereby, in accordance with Article 3(1) of Regulation No 1782/2003, on the one hand, they apply to all recipients of direct payments as common rules applicable to all the aid schemes referred to by that regulation and, accordingly, extend beyond solely the aid schemes for bovine animals, and, on the other hand, constitute merely some of the standards to be complied with under cross-compliance.
Έχοντας υπόψη αυτό τον σκοπό, ο κοινοτικός νομοθέτης προσάρμοσε το σύστημα μειώσεων και αποκλεισμών που επιβάλλονται σε περίπτωση μη τηρήσεως των κανόνων περί ταυτοποιήσεως και καταγραφής των βοοειδών, τους οποίους προβλέπει ο κανονισμός 1760/2000, όσον αφορά τόσο τη βάση υπολογισμού της κυρώσεως όσο και το ύψος αυτής, ώστε να αποφευχθεί απόκλιση σε σχέση με τους κανόνες περί πολλαπλής συμμορφώσεως που θέσπισε, εν τω μεταξύ, ο κανονισμός 1782/2003.
In the light of that objective, the Community legislature was prompted to adapt the system of reductions and exclusions applicable for noncompliance with the identification and registration rules for bovine animals laid down by Regulation No 1760/2000 as regards both the basis and the amount of the penalty, in order to avoid a clash with the crosscompliance rules introduced in the meantime by Regulation No 1782/2003.
Ειδικότερα, όσον αφορά τη βάση υπολογισμού της κυρώσεως, δεδομένου ότι οι κανόνες αυτοί περί ταυτοποιήσεως και καταγραφής των βοοειδών αποτελούν εφεξής μέρος των κοινών κανόνων προς τους οποίους οφείλει να συμμορφώνεται κάθε δικαιούχος άμεσης ενισχύσεως, οι μειώσεις και οι αποκλεισμοί που επιβάλλονται σε περίπτωση μη τηρήσεως των κανόνων αυτών, οι οποίοι τίθενται με τα άρθρα 66 και 67 του κανονισμού 796/2004, εφαρμόζονται πλέον όχι μόνον επί των ποσών που εισπράττονται στο πλαίσιο των συστημάτων ενισχύσεων για βοοειδή, αλλά, όπως ορίζει το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 1782/2003, επί του συνολικού ποσού των άμεσων ενισχύσεων τις οποίες προβλέπει ο δεύτερος αυτός κανονισμός.
Thus, as regards the basis of the penalty, since those rules of identification and registration of bovine animals now form part of the common rules with which every recipient of direct payments must comply, the reductions and exclusions applicable in the case of noncompliance with the rules, as laid down in Articles 66 and 67 of Regulation No 796/2004, no longer apply solely to the amounts received under the aid schemes for bovine animals, but also, as provided for in Article 6(1) of Regulation No 1782/2003, to the total amount of direct payments referred to by the latter regulation.
Πρέπει, επίσης, να επισημανθεί σχετικώς ότι το συνολικό ποσό των άμεσων ενισχύσεων που καταβάλλονται στο πλαίσιο εφαρμογής της μεταρρυθμίσεως της ΚΓΠ δεν αντιστοιχεί στο συνολικό ποσό των άμεσων ενισχύσεων που εισπράττονται στο πλαίσιο των ρυθμίσεων που ίσχυαν προηγουμένως.
In that regard, it must also be pointed out that the total amount of direct payments granted in the context of implementation of the CAP reform does not correspond to the total amount of direct payments received in the context of the rules applicable prior to that reform.
Όπως, πράγματι, προκύπτει από το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 1782/2003, το συνολικό ποσό των άμεσων ενισχύσεων βάσει του οποίου καθορίζονται οι μειώσεις που προβλέπει ο κανονισμός 796/2004 γίνονται κατά την κλίμακα που προβλέπει το άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού 1782/2003, καθώς και, ενδεχομένως, τηρουμένης της χρηματοπιστωτικής πειθαρχίας που προβλέπει το άρθρο 11 του κανονισμού αυτού.
As is clear from Article 6(1) of Regulation No 1782/2003, the total amount of direct payments on the basis of which the reductions laid down by Regulation No 796/2004 are determined is subject to the modulation provided for in Article 10(1) of Regulation No 1782/2003 and, where appropriate, the financial discipline introduced by Article 11 thereof.
Εξάλλου, το συνολικό ποσό ενδέχεται να επηρεαστεί από τη δυνατότητα που έχουν τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τα άρθρα 58 έως 63 του κανονισμού 1782/2003, να προβούν, όπως η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, σε περιφεροποίηση του συστήματος της ενιαίας ενισχύσεως, καθόσον μια τέτοια περιφεροποίηση συνεπάγεται τον κατ’ αποκοπήν καθορισμό της ενιαίας ενισχύσεως υπέρ των εγκατεστημένων στις αντίστοιχες περιφέρειες δικαιούχων.
Moreover, that total amount is liable to be affected by the option open to Member States, in accordance with Articles 58 to 63 of Regulation No 1782/2003, and chosen by the Federal Republic of Germany, to regionalise the single payment scheme, such regionalisation entailing determination of the single payment at a standard rate for the beneficiaries established in the regions concerned.
Όσον αφορά το ύψος της κυρώσεως, δεδομένου ότι οι κανόνες περί ταυτοποιήσεως και καταγραφής των βοοειδών που προβλέπει ο κανονισμός 1760/2000 αποτελούν πλέον τμήμα των κανόνων που πρέπει να τηρούνται στο πλαίσιο της πολλαπλής συμμορφώσεως, το ποσό αυτό δεν αντιστοιχεί πλέον σε μια αυτόματη μείωση της ενισχύσεως, υποκείμενη, ενδεχομένως, σε τήρηση ανωτάτου ορίου, υπολογιζόμενη βάσει του αριθμού των περιπτώσεων μη συμμορφώσεως σε σχέση με τον αριθμό των ζώων μιας εκμεταλλεύσεως, αλλά προκύπτει από την εφαρμογή προκαθορισμένων ποσοστών μειώσεως, το ύψος των οποίων κυμαίνεται σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 1782/2003, αναλόγως της σοβαρότητας, της εκτάσεως, του διαρκούς χαρακτήρα και της επαναλήψεως της κάθε περιπτώσεως μη συμμορφώσεως, και βάσει των οποίων οι αρμόδιες αρχές, αφού, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 48, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 796/2004, εκτιμήσουν τη σοβαρότητα της μη συμμορφώσεως σε σχέση με κάθε έναν από τους κανόνες περί πολλαπλής συμμορφώσεως, μπορούν να αποφασίσουν να περιορίσουν ή να αυξήσουν το ποσοστό της μειώσεως ή και να μην επιβάλουν καμία μείωση.
As for the amount of the penalty, since the rules on the identification and registration of bovine animals introduced by Regulation No 1760/2000 now constitute only some of the standards to be respected pursuant to crosscompliance, that amount no longer consists of an automatic reduction of the aid, subject, where appropriate, to a ceiling, established on the basis of the number of cases of noncompliance in relation to the number of animals present on the holding, but results from the application of predefined reduction percentages of varying amounts, in accordance with Article 7(1) of Regulation No 1782/2003, according to the severity, extent, permanence and repetition of each case of noncompliance. On the basis of the latter criteria the competent authorities, after evaluating, in application of Article 48(1)(c) of Regulation No 796/2004, the importance of the noncompliance in respect of each of the rules on crosscompliance, may decide to decrease or increase the percentage of the reduction, or not to make any reduction.
Επίσης, δυνάμει του άρθρου 66, παράγραφος 3, του κανονισμού 796/2004, σε περίπτωση που διαπιστώνονται περισσότερες της μιας περιπτώσεις μη συμμορφώσεως σε έναν από τους τομείς που εμπίπτουν στην υποχρέωση πολλαπλής συμμορφώσεως, τα ποσοστά μειώσεως για κάθε περίπτωση προστίθενται μέχρις ενός ανωτάτου ορίου.
Moreover, pursuant to Article 66(3) of Regulation No 796/2004, where more than one noncompliance with regard to different areas subject to crosscompliance are determined, the percentages of reduction relating to each case are, up to a certain ceiling, added together.