natgillin/translations-raw huggingface dataset:
«Το άρθρο 18 ΕΚ που εγγυάται στους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης την ελεύθερη κυκλοφορία και εγκατάσταση στο έδαφος των κρατών μελών πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει εθνική νομοθεσία που εξαρτά τη χορήγηση αναπηρικής σύνταξης λόγω παραμονής σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως από την προϋπόθεση κατοικίας του δικαιούχου στο εθνικό έδαφος καθ’ όλη τη διάρκεια της παροχής.»
‘Article 18 EC, which guarantees citizens of the European Union the freedom to move and reside within the territory of the Member States, must be interpreted as precluding national legislation which makes payment of a disability pension that is linked to a stay in a place of isolation subject to a condition that the person entitled be resident in national territory throughout the period during which the benefit is paid.’
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 22ας Μαΐου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Fourth Chamber)
Στην υπόθεση C-499/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Sąd Okręgowy w Koszalinie (Πολωνία) με απόφαση της 13ης Νοεμβρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 8 Δεκεμβρίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Sąd Okręgowy w Koszalinie (Poland), made by decision of 13 November 2006, received at the Court on 8 December 2006, in the proceedings
* Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική.
* Language of the case: Polish.
Poiares Maduro γραμματέας: R. Grass λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: M. Poiares Maduro, Registrar: R. Grass, after considering the observations submitted on behalf of:
Nerkowska, αυτοπροσώπως,
— Ms Nerkowska, by herself,
Braguglia, επικουρούμενο από την W. Ferrante, avvocato dello Stato,
— the Italian Government, by I.M. Braguglia, acting as Agent, and W. Ferrante, avvocato dello Stato,
Maidani και A. Stobiecka-Kuik, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 28ης Φεβρουαρίου 2008,
— the Commission of the European Communities, by D. Maidani and A. Stobiecka-Kuik, acting as Agents, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 28 February 2008,
Η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 18, παράγραφος 1, ΕΚ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Article 18(1) EC.
Η εν λόγω αίτηση υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Η. Nerkowska και του Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie (οργανισμού κοινωνικής ασφάλειας, ταμείο του Koszalin), σχετικά με την άρνηση του δευτέρου να χορηγήσει αναπηρική σύνταξη λόγω βλάβης της υγείας συνεπεία έξι ετών εξορίας στην πρώην Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (πρώην ΕΣΣΔ).
The reference was made in the course of proceedings between Ms Nerkowska and the Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie (Social Security Institution, Koszalin Branch) regarding the latter’s refusal to pay Ms Nerkowska a disability pension for the damage to her health following the six years which she suffered as a deportee in the former Union of Soviet Socialist Republics (the former USSR).
Η εθνική νομοθεσία περιλαμβάνει τον νόμο περί στρατιωτικών συντάξεων και συντάξεων αναπήρων πολέμου και μελών των οικογενειών τους (Ustawa o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin), της 29ης Μαΐου 1974, όπως έχει τροποποιηθεί (Dz.
The relevant national legislation is constituted by the Law on provision for war and military invalids and their families (Ustawa o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin) of 29 May 1974, as amended (Dz. U. (Journal of Laws), 2002, No 9, heading 87) (‘the 1974 Law’), and the Law on combatants and certain persons who are the victims of wartime and postwar repression (Ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego) of 24 January 1991 (Dz.
17, σειρά 75).
U. No 17, heading 75).
Το άρθρο 5 του νόμου του 1974 ορίζει ότι οι παροχές του νόμου αυτού χορηγούνται στον δικαιούχο κατά τον χρόνο της κατοικίας του στο έδαφος της Δημοκρατίας της Πολωνίας, εκτός αν ο νόμος ή μια διεθνής σύμβαση ορίζουν διαφορετικά.
Article 5 of the 1974 Law states that the benefits provided for by that Law are to be paid to the person entitled to them whilst he is resident in the territory of the Republic of Poland, unless the Law or an international agreement stipulates otherwise.
Σύμφωνα με το άρθρο 3 του νόμου του 1974, οι συντάξεις αυτές χρηματοδοτούνται από το πολωνικό κράτος.
Under Article 3 of the 1974 Law those pensions are financed by the Polish State.
Δυνάμει του άρθρου 12, παράγραφος 2, του νόμου της 24ης Ιανουαρίου 1991, περί των αγωνιστών και ορισμένων θυμάτων καταστολής κατά τη διάρκεια του πολέμου και μετά από αυτόν, οι παροχές σε χρήμα και τα λοιπά δικαιώματα που προβλέπει ο νόμος του 1974 χορηγούνται και στα πρόσωπα που, μεταξύ άλλων, έχουν καταταγεί σε μία από τις κατηγορίες αναπήρων λόγω αναπηρίας οφειλομένης, ειδικότερα, σε αιχμαλωσία ή παραμονή σε στρατόπεδα εγκλεισμού ή σε στρατόπεδα της Κεντρικής Διεύθυνσης αιχμαλώτων πολέμου και φυλακισθέντων (GUPVI) της Λαϊκής Επιτροπής Εσωτερικών Υποθέσεων (NKVD) και, από τον Μάρτιο του 1946, του Υπουργείου Εσωτερικών (MVD) της πρώην ΕΣΣΔ, ή σε στρατόπεδα της Διεύθυνσης ελέγχου και διαλογής της NKVD και, από τον Μάρτιο του 1946, του εν λόγω Υπουργείου Εσωτερικών.
Under Article 12(2) of the Law of 24 January 1991 on combatants and certain persons who are the victims of wartime and postwar repression, the cash benefits and other entitlements provided for by the 1974 Law are also to be received by persons who have been added to one of the groups of disabled persons on account of a disability connected, in particular, with a period spent in prison, in an internment camp, in a camp which was subject to the Main Administration for Affairs of Prisoners of War and Internees (GUPVI) of the People’s Commissariat for Internal Affairs (NKVD) and, from March 1946, of the Ministry of Internal Affairs (MVD) of the former USSR, or in a camp subject to the Control and Filtration Camps Division of the NKVD and, from March 1946, of the MVD.
Οι παροχές αυτές χορηγούνται επίσης στα θύματα καταστολής κατά τη διάρκεια του πολέμου και μετά από αυτόν, ήτοι στα πρόσωπα που, λόγω των πολιτικών, θρησκευτικών και εθνικών πεποιθήσεών τους, εξορίστηκαν αναγκαστικά ή μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως στην πρώην ΕΣΣΔ.
Those benefits are also received by persons who were the victims of wartime and postwar repression, that is to say by people who, on account of their political, religious and national convictions, were forcibly exiled or were deported to the former USSR.
Θεωρείται ως αναπηρία οφειλόμενη στην εξορία, η αναπηρία συνεπεία τραυματισμών, μωλώπων και λοιπών βλαβών ή ασθενειών εξαιτίας της παραμονής αυτής στην εξορία.
A disability resulting from wounds, contusions and other lesions or from an illness which arose because of a period of deportation is considered to be a disability connected with a period of deportation.
Η Η. Νerkowska που έχει σήμερα πολωνική ιθαγένεια γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1946 στο έδαφος της σημερινής Λευκορωσίας.
Ms Nerkowska, who currently has Polish nationality, was born on 2 February 1946 in the territory of present-day Belarus.
Σε ηλικία τριών ετών έχασε τους γονείς της, που εξορίστηκαν στη Σιβηρία δυνάμει δικαστικής αποφάσεως.
At the age of three she lost her parents who were deported to Siberia pursuant to a court order.
Nerkowska έζησε εκεί υπό δύσκολες συνθήκες έως τον Ιανουάριο του 1957.
She lived there under difficult conditions until January 1957.
Μετά την πάροδο περίπου έξι ετών, η Η.
After almost six years she returned to Poland.
Nerkowska επέστρεψε στην Πολωνία.
She studied there and then, after completing her studies, she worked in an administrative post.
Το 1985, αναχώρησε από την Πολωνία και εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Γερμανία.
In 1985, she left Poland and settled permanently in Germany.
Τον Οκτώβριο του 2000, η Η. Nerkowska υπέβαλε αίτηση στο Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie για τη χορήγηση αναπηρικής σύνταξης λόγω βλαβών που υπέστη η υγεία της κατά τη διάρκεια της εξορίας της.
In October 2000, Ms Nerkowska submitted an application to the Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie to obtain a disability pension for the damage her health had suffered while she was a deportee.
Το Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie, με απόφαση της 4ης Οκτωβρίου 2002, αναγνώρισε συνταξιοδοτικό δικαίωμα στην Η.
By decision of 4 October 2002, the Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie accepted that Ms Nerkowska was entitled to a pension as a result of partial incapacity for work linked to her stay in places of isolation, but payment of this benefit was suspended on the ground that she did not reside in Polish territory.
Η Η. Nerkowska, αμφισβητώντας την απόφαση αυτή, προσέφυγε στο Sąd Okręgowy w Koszalinie (Περιφερειακό δικαστήριο του Koszalin), ζητώντας να της αναγνωρισθεί ότι δικαιούται την αιτηθείσα αναπηρική σύνταξη.
Ms Nerkowska challenged that decision by lodging an appeal with the Sąd Okręgowy w Koszalinie (Regional Court, Koszalin), requesting that it hold her entitled to obtain payment of the disability pension sought.
Το δικαστήριο αυτό δεν δέχθηκε την επιχειρηματολογία της και απέρριψε την προσφυγή με απόφαση της 22ας Μαΐου 2003, εκδοθείσα μετά το πέρας της αποδεικτικής διαδικασίας.
That court did not uphold her arguments and dismissed the appeal by judgment of 22 May 2003, which was delivered after the taking of evidence.
Τον Σεπτέμβριο του 2006, η Η. Nerkowska υπέβαλε νέα αίτηση για τη χορήγηση της προμνησθείσας παροχής.
Ms Nerkowska submitted a fresh application for payment of the abovementioned benefit in September 2006.
Η Η. Nerkowska, προς στήριξη της αίτησής της, υποστήριξε ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου 2004 και, ως εκ τούτου, το κοινοτικό δίκαιο ενσωματώθηκε στο εσωτερικό δίκαιο της Πολωνίας.
In support of her application, she submitted that the Republic of Poland had acceded to the European Union on 1 May 2004 and had consequently incorporated Community law into the Polish legal order.
Μετά το πέρας της διοικητικής διαδικασίας, το Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie εξέδωσε, στις 14 Σεπτεμβρίου 2006, την απόφαση που αποτελεί αντικείμενο της υπόθεσης της κύριας δίκης και αρνήθηκε να χορηγήσει στην Η.
Following the administrative procedure, on 14 September 2006 the Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Koszalinie adopted the decision which forms the subjectmatter of the main proceedings and refused to pay Ms Nerkowska the disability pension arising from the entitlement established previously, on the ground that she did not have a place of residence in the territory of the Republic of Poland.
Η Η. Nerkowska προσέφυγε κατά της εν λόγω απόφασης ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου ζητώντας την τροποποίησή της, ούτως ώστε να της χορηγηθεί η αναπηρική σύνταξή της.
Ms Nerkowska challenged that decision before the national court, requesting that it should be amended in such a way that her disability pension be paid to her.
Υποστήριξε ότι, δεδομένης της ένταξης της Δημοκρατίας της Πολωνίας στην Ένωση, ο σημερινός τόπος κατοικίας της δεν μπορεί να αποτελεί εμπόδιο στη χορήγηση της παροχής αυτής.
She submitted that, on account of the Republic of Poland’s accession to the European Union, her present place of residence cannot constitute an obstacle to the payment of that benefit.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Sąd Okręgowy w Koszalinie αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
In those circumstances, the Sąd Okręgowy w Koszalinie decided to stay the proceedings and to refer the following question to the Court of Justice for a preliminary ruling:
«Αντίκειται στο άρθρο 18 ΕΚ, το οποίο διασφαλίζει στους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δικαίωμα να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στο έδαφος των κρατών μελών, η εθνική νομοθετική ρύθμιση του άρθρου 5 του [νόμου του 1974], καθό μέτρο εξαρτά τη χορήγηση συνταξιοδοτικών παροχών λόγω ανικανότητας προς εργασία εξαιτίας παραμονής σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως από τη συνδρομή της προϋποθέσεως ότι ο δικαιούχος κατοικεί στο έδαφος της Δημοκρατίας της Πολωνίας;»
‘Does Article 18 EC, which guarantees citizens of the European Union the right to move and reside freely within the territory of the Member States, preclude the binding force of the national rules laid down in Article 5 of the [1974 Law] in so far as they make payment of a pension benefit for incapacity for work that is linked to a stay in places of isolation subject to fulfilment of the condition that the person en titled be resident in the territory of the Polish State?’
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
Consideration of the question referred for a preliminary ruling
Το αιτούν δικαστήριο, με το ερώτημά του, ερωτά στην ουσία αν το άρθρο 18, παράγραφος 1, ΕΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει νομοθεσία κράτους μέλους δυνάμει της οποίας το κράτος αυτό αρνείται σε υπήκοό του τη χορήγηση παροχής υπέρ αμάχων θυμάτων πολέμου ή καταστολής, μολονότι το δικαίωμα στην παροχή αυτή έχει αναγνωριστεί στον υπήκοο αυτό με απόφαση της αρμόδιας αρχής, με την αιτιολογία και μόνον ότι ο εν λόγω υπήκοος κατοικεί όχι στο έδαφος του κράτους αυτού αλλά στο έδαφος άλλου κράτους μέλους.
By its question, the national court essentially asks whether Article 18(1) EC is to be interpreted as precluding legislation of a Member State under which it refuses to pay one of its nationals a benefit granted to civilian victims of war or repression although it has been acknowledged by a decision of the competent authority that that national is entitled to such a benefit, on the sole ground that the national is habitually resident in the territory of another Member State and not in that of the Member State in question.
Συναφώς, πρέπει να καθοριστεί, προηγουμένως, αν κατάσταση όπως αυτή περί της οποίας πρόκειται στην κύρια δίκη εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου και, ειδικότερα, στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 18, παράγραφος 1, ΕΚ.
It must be determined at the outset whether a situation such as that in the main proceedings falls within the scope of Community law, and in particular of Article 18(1) EC.
Επί της εφαρμογής του άρθρου 18, παράγραφος 1, ΕΚ
The applicability of Article 18(1) EC
Όσον αφορά, αφενός, το πεδίο προσωπικής εφαρμογής της διατάξεως αυτής, αρκεί η διαπίστωση ότι, δυνάμει του άρθρου 17, παράγραφος 1, ΕΚ, οποιοσδήποτε έχει την ιθαγένεια κράτους μέλους έχει την ιδιότητα του πολίτη της Ένωσης.
First, regarding the scope ratione personae of this provision, suffice it to state that, under Article 17(1) EC, every person holding the nationality of a Member State is a citizen of the Union.
Εξάλλου, κατά την παράγραφο 2 του άρθρου 17, η ιδιότητα του πολίτη της Ένωσης περιλαμβάνει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που προβλέπει η Συνθήκη ΕΚ, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται εκείνα του άρθρου 18, παράγραφος 1, ΕΚ (απόφαση της 26ης Οκτωβρίου 2006, C-192/05, Tas-Hagen και Tas, Συλλογή 2006, σ. I-10451, σκέψη 18).
In addition, Article 17(2) EC attributes to citizens of the Union the rights conferred and duties imposed by the EC Treaty, including those mentioned in Article 18(1) EC (Case C-192/05 Tas-Hagen et Tas [2006] ECR I-10451, paragraph 18).
Η Η. Nerkowska, ως Πολωνή υπήκοος, έχει την ιδιότητα του πολίτη της Ένωσης δυνάμει του άρθρου 17, παράγραφος 1, ΕΚ και, επομένως, μπορεί, ενδεχομένως, να προβάλλει τα απορρέοντα από την ιδιότητα αυτή δικαιώματα, ιδίως το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής στο έδαφος των κρατών μελών που παρέχει το άρθρο 18, παράγραφος 1, ΕΚ.
As a Polish national, Ms Nerkowska enjoys the status of citizen of the Union established by Article 17(1) EC and may therefore rely where relevant on the rights conferred on those having that status, such as the rights to move freely and to reside freely laid down in Article 18(1) EC.
Αφετέρου, όσον αφορά το πεδίο ουσιαστικής εφαρμογής του άρθρου 18, παράγραφος 1, ΕΚ, επισημαίνεται ότι, στο παρόν στάδιο εξέλιξης του κοινοτικού δικαίου, παροχή όπως αυτή περί της οποίας πρόκειται στην κύρια δίκη, αποβλέπουσα στην αποζημίωση αμάχων θυμάτων πολέμου ή καταστολής για τις ψυχικές και σωματικές βλάβες που υπέστησαν, εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών (προμνησθείσα απόφαση Tas-Hagen και Tas, σκέψη 21).
Secondly, as to the scope ratione materiae of Article 18(1) EC, it is to be noted that, as Community law now stands, a benefit such as that in issue in the main proceedings, which is intended to compensate civilian victims of war or repression for physical or mental harm which they have suffered, falls within the competence of the Member States (Tas-Hagen and Tas, paragraph 21).
Ωστόσο, τα κράτη μέλη οφείλουν να ασκούν μια τέτοια αρμοδιότητα τηρουμένων των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου, ιδίως των διατάξεων της Συνθήκης που αναγνωρίζουν την ελευθερία όλων των πολιτών της Ένωσης να κυκλοφορούν και να κατοικούν ελεύθερα στο έδαφος των κρατών μελών (προμνησθείσα απόφαση Tas-Hagen και Tas, σκέψη 22).
However, Member States must exercise that competence in accordance with Community law, in particular with the Treaty provisions concerning the freedom accorded to every citizen of the Union to move and reside freely within the territory of the Member States (Tas-Hagen and Tas, paragraph 22).
Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι κατάσταση όπως αυτή της Η.
In this case, it must be held that a situation such as that of Ms Nerkowska is covered by the right of citizens of the Union to move and reside freely in the Member States.
H προσφεύγουσα της κύριας δίκης, επιλέγοντας ως τόπο κατοικίας της τη Γερμανία, άσκησε το δικαίωμα που παρέχει το άρθρο 18, παράγραφος 1, ΕΚ σε όλους τους πολίτες της Ένωσης να κυκλοφορούν και να κατοικούν ελεύθερα στο έδαφος κράτους μέλους διαφορετικού εκείνου του οποίου έχουν την ιθαγένεια.
By taking up residence in Germany, the applicant in the main proceedings exercised the right conferred by Article 18(1) EC on every citizen of the Union to move and reside freely within the territory of a Member State other than that of which he is a national.
Νerkowska, οφείλεται στο γεγονός και μόνον ότι κατά την ημερομηνία υποβολής τους η ενδιαφερόμενη είχε την κατοικία της στη Γερμανία.
Furthermore, it is clear from the documents sent to the Court by the national court that the refusal to pay the disability pension which had been granted to Ms Nerkowska was attributable solely to the fact that she had taken up residence in Germany.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι, εφόσον η άσκηση εκ μέρους της Η. Νerkowska δικαιώματος αναγνωριζομένου από την κοινοτική έννομη τάξη επηρεάζει το δικαίωμά της για παροχή προβλεπόμενη από την εθνική νομοθεσία, η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως καθαρώς εσωτερικού χαρακτήρα και ως μη έχουσα κανένα σύνδεσμο με το κοινοτικό δίκαιο.
It follows that a situation in which the exercise by Ms Nerkowska of a freedom accorded by Community law has an impact on her right to the payment of a benefit under national legislation cannot be considered to be a purely internal matter with no link to Community law.
Επομένως, πρέπει να εξεταστεί αν το άρθρο 18, παράγραφος 1, ΕΚ, το οποίο εφαρμόζεται επί καταστάσεως όπως αυτή της κύριας δίκης, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει εθνική νομοθεσία επιβάλλουσα όπως ο δικαιούχος αναπηρικής σύνταξης χορηγούμενης σε αμάχους θύματα πολέμου ή καταστολής έχει την κατοικία του στο έδαφος του κράτους μέλους που χορηγεί την εν λόγω παροχή.
It is therefore necessary to examine whether Article 18(1) EC, which is applicable to a situation such as that in the main proceedings, is to be interpreted as precluding national legislation requiring that the recipient of a disability pension paid to civilian victims of war or repression be resident in the territory of the Member State granting such a benefit.
Όσον αφορά το περιεχόμενο του άρθρου 18, παράγραφος 1, ΕΚ, το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι οι διευκολύνσεις που παρέχει η Συνθήκη στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας δεν θα μπορούσαν να παράγουν πλήρως τα αποτελέσματά τους αν υπάρχει ενδεχόμενο να αποτραπεί ο υπήκοος κράτους μέλους από τη χρήση τους από τα κωλύματα που τίθενται στη διαμονή του στο κράτος μέλος υποδοχής λόγω κανονιστικής ρυθμίσεως του κράτους καταγωγής του που τον αντιμετωπίζει δυσμενώς επειδή ακριβώς επωφελήθηκε των διευκολύνσεων αυτών (αποφάσεις της 29ης Απριλίου 2004, C-224/02, Pusa, Συλλογή 2004, σ. I-5763, σκέψη 19, και Tas-Hagen και Tas, όπ.π., σκέψη 30).
With regard to the scope of Article 18(1) EC, the Court has already held that the opportunities offered by the Treaty in relation to freedom of movement cannot be fully effective if a national of a Member State can be deterred from availing himself of them by obstacles raised to his residence in the host Member State by legislation of his State of origin penalising the fact that he has used them (Case C-224/02 Pusa [2004] ECR I-5763, paragraph 19, and Tas-Hagen and Tas, paragraph 30).
Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία περιάγει σε δυσμενή θέση ορισμένους υπηκόους του οικείου κράτους μέλους για τον λόγο και μόνον ότι άσκησαν το δικαίωμά τους ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής σε άλλο κράτος μέλος συνιστά περιορισμό των ελευθεριών που αναγνωρίζει σε κάθε πολίτη της Ένωσης το άρθρο 18, παράγρα -φος 1, ΕΚ (αποφάσεις της 18ης Ιουλίου 2006, C-406/04, De Cuyper, Συλλογή 2006, σ. Ι-6947, σκέψη 39, και Tas-Hagen και Tas, όπ.π., σκέψη 31).
National legislation which places certain of the nationals of the Member State concerned at a disadvantage simply because they have exercised their freedom to move and to reside in another Member State is a restriction on the freedoms conferred by Article 18(1) EC on every citizen of the Union (Case C-406/04 De Cuyper [2006] ECR I-6947, paragraph 39, and Tas-Hagen and Tas, paragraph 31).
Ο νόμος του 1974 αποτελεί τέτοιον περιορισμό.
The 1974 Law constitutes such a restriction.
Πράγματι, ο νόμος αυτός, εξαρτώντας τη χορήγηση της αναπηρικής σύνταξης υπέρ αμάχων θυμάτων πολέμου ή καταστολής από την προϋπόθεση ότι οι δικαιούχοι πρέπει να έχουν την κατοικία
In making the payment of the disability pension established for civilian victims of war or repression conditional on the
Εθνική ρύθμιση που επιβάλλει έναν τέτοιο περιορισμό στην άσκηση των δικαιωμάτων των υπηκόων κρατών μελών μπορεί να δικαιολογηθεί, βάσει του κοινοτικού δικαίου, μόνον αν στηρίζεται σε επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος ανεξάρτητους της ιθαγένειας των οικείων προσώπων και εφόσον είναι ανάλογος προς τον σκοπό που επιδιώκει θεμιτώς το εθνικό δίκαιο (προαναφερθείσες αποφάσεις De Cuyper, σκέψη 40, και Tas-Hagen και Tas, όπ.π., σκέψη 33).
National legislation which imposes such a restriction on the exercise of freedoms by nationals of the Member State concerned can be justified, under Community law, only if it is based on objective considerations of public interest independent of the nationality of the persons concerned and is proportionate to the legitimate objective of the national provisions (De Cuyper, paragraph 40, and Tas-Hagen and Tas, paragraph 33).
Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, από τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν στο Δικαστήριο τόσο ο καθού της κύριας δίκης όσο και η Πολωνική Κυβέρνηση προκύπτει ότι ο κατά τον νόμο του 1974 περιορισμός προκύπτει, στην ουσία, από τη βούληση του Πολωνού νομοθέτη να περιορίσει την υποχρέωση αλληλεγγύης έναντι των αμάχων θυμάτων πολέμου ή καταστολής μόνο στα πρόσωπα που διατηρούν ένα δεσμό με τον πολωνικό λαό.
As to the first condition, it is apparent from the observations submitted to the Court both by the defendant in the main proceedings and by the Polish Government that the restriction provided for by the 1974 Law results essentially from the Polish legislature’s wish to limit the obligation of solidarity with civilian victims of war or repression solely to those who have a connection with the Polish people.
Συνεπώς, η προϋπόθεση της κατοικίας αποτελεί έκφραση του βαθμού συνδέσεως των προσώπων αυτών με την πολωνική κοινωνία.
In their submission. the residence condition is therefore an expression of the extent to which such victims are integrated in Polish society.