natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εκτιμώ ότι είναι ακριβέστερη η μετάφραση με τον όρο «leichtfertig», όπως συνέβη επί παραδείγματι στην περίπτωση του άρθρου 25 (η διατύπωση του οποίου είναι πανομοιότυπη) της συμβάσεως για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων σχετικά με τις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές, η οποία υπογράφηκε στη Βαρσοβία στις 12 Οκτωβρίου 1929 (πρώτη σύμβαση για την ενοποίηση του αεροπορικού ιδιωτικού δικαίου) (Reichsgesetzblatt 1933 II, σ.
To me a more correct translation would be ‘leichtfertig’, as in, for example, Article 25 of the Convention for the Unification of Certain Rules relating to International Carriage by Air, signed at Warsaw on 12 October 1929 (First convention for the unification of civil aviation law) (Reichsgesetzblatt 1933, II, p.
1039), όπως τροποποιήθηκε με το πρωτόκολλο της Χάγης, της 28ης Σεπτεμβρίου 1955, περί τροποποιήσεως της συμβάσεως για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων σχετικά με τις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές (BGBl. 1958 II, σ.
1039), as amended by the Protocol to Amend the Convention for the Unification of Certain Rules relating to International Carriage by Air, done at The Hague on 28 September 1955 (Bundesgesetzblatt 1958, II, p.
292), και του άρθρου 4 της συμβάσεως για τον περιορισμό της ευθύνης σε θέματα ναυτικών αξιώσεων, η οποία υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 19 Νοεμβρίου 1976 (BGBl. 1986 II, σ. 786).
292), and Article 4 of the Convention on Limitation of Liability for Maritime Claims, done in London on 19 November 1976 (Bundesgesetzblatt 1986, II, p.
Βλ. επίσης το άρθρο 435 του γερμανικού εμπορικού κώδικα (Handelsgesetzbuch).
See also Paragraph 435 of the Handelsgesetzbuch (German Commercial Code).
9 — Το ως άνω παράρτημα συμπληρώθηκε και αναδιαρθρώθηκε με το ψήφισμα MEPC.118(52), της 15ης Οκτωβρίου 2004, το οποίο άρχισε να ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 2007.
9 — The annex was supplemented and restructured by Resolution MEPC.118(52) of 15 October 2004, which has been in force since 1 January 2007.
Ο εξεταζόμενος στο πλαίσιο της υπό κρίση διαφοράς κανονισμός 6 συνιστά πλέον τον κανονισμό 3 και παρεκκλίνει από όλες τις προϋποθέσεις απορρίψεως ουσιών κατά το παράρτημα II.
Regulation 6 under consideration in the present case is now Regulation 3 and establishes an exception to all the requirements on a discharge of the substances covered by Annex II.
Για λόγους απλουστεύσεως, χρησιμοποιώ την παλαιά διατύπωση και την παλαιά αρίθμηση.
For the sake of simplicity, the previous wording and numbering are used.
10 — Βλ. υποσημείωση 8.
except if the owner or the master acted either with intent to cause
ότι εξ αυτού μπορούσε να προκληθεί βλάβη· α) ερωτάται αν το άρθρο 4 της οδηγίας 2005/35 είναι άκυρο στον βαθμό που η εν λόγω διάταξη απαιτεί από τα κράτη μέλη να θεωρούν τη βαρεία αμέλεια ως κριτήριο στοιχειοθετήσεως ευθύνης για την απόρριψη ρυπογόνων ουσιών, και/ή
Is Article 4 of the Directive invalid in so far as it requires Member States to treat serious negligence as a test of liability for discharge of polluting substances; and/or
III — Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως β) ερωτάται αν το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2005/35 είναι άκυρο στον βαθμό που η εν λόγω διάταξη αποκλείει την εφαρμογή των περιλαμβανομένων στο παράρτημα I, κανονισμός 11, περίπτωση β΄, της Marpol 73/78 και στο παράρτημα II, κανονισμός 6, περίπτωση β΄, της Marpol 73/78 εξαιρέσεων·
Is Article 5(1) of the Directive invalid in so far as it excludes the application of the exceptions in Annex I Regulation 11(b) of MARPOL 73/78 and in Annex II Regulation 6(b) of MARPOL 73/78?
Κατόπιν αιτήματος των αιτουσών της κύριας δίκης, το High Court υποβάλλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα με σκοπό την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως:
At the request of the claimants the High Court of Justice has referred the following questions to the Court of Justice for a preliminary ruling:
3) Ερωτάται αν το άρθρο 4 της οδηγίας 2005/35, το οποίο απαιτεί από τα κράτη μέλη τη θέσπιση εθνικής νομοθεσίας περιλαμβάνουσας τη βαρεία αμέλεια ως βάση για τη στοιχειοθέτηση ευθύνης και επιβάλλουσας κυρώσεις για απορρίψεις στην αιγιαλίτιδα ζώνη, προσβάλλει το δικαίωμα της αβλαβούς διελεύσεως το οποίο αναγνωρίζεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, και, σε καταφατική περίπτωση, αν το άρθρο 4 είναι υπό την έννοια αυτή άκυρο.
(3) Does Article 4 of the Directive, requiring Member States to adopt national legislation which includes serious negligence as a standard of liability and which penalises discharges in territorial sea, breach the right of innocent passage recognised in the Convention on the Law of the Sea and, if so, is Article 4 invalid to that extent?
«1) Σε σχέση με τα στενά διεθνούς ναυσιπλοΐας, την αποκλειστική οικονομική ζώνη ή ισοδύναμη ζώνη κράτους μέλους και την ανοικτή θάλασσα, ερωτάται αν το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2005/35/ΕΚ είναι άκυρο στον βαθμό που η διάταξη αυτή περιορίζει τις προβλεπόμενες στο παράρτημα I, κανονισμός 11, περίπτωση β΄, της Marpol 73/78 και στο παράρτημα II, κανονισμός 6, περίπτωση β΄, της Marpol 73/78 εξαιρέσεις στους πλοιοκτήτες, πλοιάρχους και στο πλήρωμα·
(1) In relation to straits used for international navigation, the exclusive economic zone or equivalent zone of a Member State and the high seas, is Article 5(2) of Directive 2005/35/EC invalid in so far as it limits the exceptions in Annex I Regulation 11(b) of MARPOL 73/78 and in Annex II Regulation 6(b) of MARPOL 73/78 to the owners, masters and crew?
4) Ερωτάται αν η χρησιμοποιούμενη στο άρθρο 4 της οδηγίας 2005/35 έκφραση “βαρεία αμέλεια” παραβιάζει την αρχή της ασφαλείας δικαίου και, σε καταφατική περίπτωση, αν το άρθρο 4 είναι υπό την έννοια αυτή άκυρο.»
(4) Does the use of the phrase ‘serious negligence’ in Article 4 of the Directive infringe the principle of legal certainty and, if so, is Article 4 invalid to that extent?
Στην έγγραφη διαδικασία συμμετέσχον οι αιτούσες της κύριας δίκης, το Βασίλειο της Δανίας, η Δημοκρατία της Εσθονίας, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η
The claimants in the main proceedings, the Kingdom of Denmark, the Republic of Estonia, the Hellenic Republic, the
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-308/06 εδάφους του παράκτιου κράτους, στην ίδια έκταση που ισχύει στις άλλες θαλάσσιες εκτάσεις (βλ. κατωτέρω, υπό Γ).
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-308/06 part of the territory of the coastal States, to the same extent as in other areas of the sea (see C below).
Τέλος (κατωτέρω, υπό Δ), απαιτείται να εξεταστεί αν το κριτήριο της ευθύνης λόγω σοβαρής αμελείας συνάδει προς την αρχή της ασφαλείας δικαίου.
Finally, it will be necessary to examine whether the standard of liability of serious negligence is compatible with the principle of legal certainty (see D below).
Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Κύπρου, η Δημοκρατία της Μάλτας, το Βασίλειο της Σουηδίας, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, καθώς και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Kingdom of Spain, the French Republic, the Italian Republic, the Republic of Cyprus, the Republic of Malta, the Kingdom of Sweden, the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, the European Parliament, the Council of the European Union and the Commission of the European Communities have submitted observations to the Court.
Με εξαίρεση το Βασίλειο της Δανίας και τη Δημοκρατία της Εσθονίας, όλοι οι προαναφερθέντες διάδικοι συμμετέσχον και στην προφορική διαδικασία της 25ης Σεπτεμβρίου 2007.
All of the abovementioned parties, other than the Kingdom of Denmark and the Republic of Estonia, made submissions at the hearing on 25 September 2007.
Α — Επί του παραδεκτού της αιτήσεως εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως
A — Admissibility of the request for a preliminary ruling
IV — Νομική εκτίμηση
IV — Legal appraisal
Εξάλλου, επισημαίνει ότι οι διάδικοι της κύριας δίκης δεν διαφωνούν, τουλάχιστον όσον αφορά το πρώτο προδικαστικό ερώτημα.
Furthermore, it argues, there is no disagreement between the parties to the main proceedings, at least as regards the first question.
Οι ανωτέρω ενστάσεις βασίζονται στο γεγονός ότι, σε εξαιρετικές περιστάσεις, εναπόκειται στο Δικαστήριο να εξετάσει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες το εθνικό δικαστήριο υπέβαλε ενώπιόν του αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως προκειμένου να εξακριβώσει αν είναι αρμόδιο να αποφανθεί 12.
These objections are based on the fact that, in exceptional circumstances, it is for the Court to examine the conditions in which a case has been referred to it by the national court, in order to assess whether it has jurisdiction.
11 — Απόφαση της 10ης Δεκεμβρίου 2002, C-491/01 (Συλλογή 2002, σ. I-11453).
11 — Case C-491/01 British American Tobacco (Investments) and Imperial Tobacco [2002] ECR I-11453.
12 — Απόφαση της 13ης Ιουλίου 2006, C-295/04 έως C-298/04, Manfredi κ.λπ.
12 — Joined Cases C-295/04 to C-298/04 Manfredi and Others [2006] ECR I-6619, paragraph 27.
Κατ’ αρχάς, προτίθεμαι να εξετάσω (κατωτέρω υπό A) ορισμένες αμφισβητήσεις αναφορικά με το παραδεκτό της αιτήσεως εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως και της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου.
Below I shall first examine various uncertainties as to the admissibility of the request for a preliminary ruling and the jurisdiction of the Court of Justice (see A below).
Ακολούθως, σε απάντηση του πρώτου ερωτήματος, προτίθεμαι να εξετάσω το κριτήριο της ευθύνης λόγω παράνομων απορρίψεων εκτός της αιγιαλίτιδας ζώνης, ήτοι στην ανοικτή θάλασσα, στα στενά διεθνούς ναυσιπλοΐας και εντός της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης.
I shall then deal with the first question concerning the standard of liability in respect of discharge offences outside the territorial sea, that is to say, on the high seas, in straits used for international navigation and in the exclusive economic zone.
Όπως πρόκειται να καταδείξω, η Marpol 73/78 ορίζει εξαντλητικώς, λόγω της αλληλεπιδράσεώς της με τη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας, το εφαρμοστέο επί των ως άνω θαλάσσιων ζωνών κριτήριο ευθύνης (βλ. κατωτέρω, υπό B).
As will be seen, Marpol 73/78 defines definitively the standard of liability to be applied in these areas of the sea by reason of its interaction with the Convention on the Law of the Sea (see B below).
Αντιθέτως, εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης, η οποία αποτελεί αντικείμενο του δεύτερου και του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος, η Marpol 73/78 λειτουργεί κατά το πλείστον ως κατ’ ελάχιστον πρότυπο —δεσμευτικό για τα κράτη μέλη, αλλ’ όχι για την Κοινότητα— ειδικότερα δε καθόσον η Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας δεν περιορίζει τις νομοθετικές αρμοδιότητες εντός της συγκεκριμένης ζώνης, η οποία αποτελεί τμήμα του εθνικού
By contrast, in the territorial sea, which is to be considered in the second and third questions, Marpol 73/78 has at most the function of a minimum standard — binding only on the Member States but not on the Community — in particular because the Convention on the Law of the Sea does not restrict rule-making powers in this area, which forms
έχει με το υποστατό ή το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης, όταν το πρόβλημα είναι υποθετικής φύσεως ή όταν το Δικαστήριο δεν διαθέτει τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που είναι αναγκαία προκειμένου να απαντήσει λυσιτελώς στα ερωτήματα που του υποβλήθηκαν 13.
INTERTANKO AND OTHERS only if it is quite obvious that the interpretation of Community law sought bears no relation to the actual facts of the main action or to its purpose, or where the problem is hypothetical or the Court does not have before it the factual or legal material necessary to give a useful answer to the questions submitted to it.
Εξαιρουμένων των περιπτώ- σεων αυτών, το Δικαστήριο υποχρεούται, κατ’ αρχήν, να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που αφορούν την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου 14.
13Save for such cases, the Court is, in principle, bound to give a preliminary ruling on questions concerning the interpretation of Community law.
Υπό την έννοια αυτή, ως ερμηνεία νοείται και η εξέταση του κύρους 15.
14In this connection the term ‘interpretation’ also includes the examination of validity. 15
Εξάλλου, η Δανία και το Συμβούλιο διερωτώνται αν το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να ερμηνεύσει τη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας.
Furthermore, Denmark and the Council question whether the Court has jurisdiction to interpret the Convention on the Law of the Sea. The Convention was concluded by the Community and all of its Member States on the basis of shared competence.
Η Σύμβαση συνήφθη από την Κοινότητα και από όλα τα κράτη μέλη της στο πλαίσιο της συναρμοδιότητάς τους 17.
17 Therefore, in principle the Court does not have jurisdiction to interpret provisions which fall within the exclusive competence of the Member States.
Μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις ενδέχεται να διαθέτει την εξουσία να ερμηνεύει τέτοιους κανόνες προκειμένου να προσδιορίσει αν εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών 18.
Only in exceptional circumstances may it have the power to interpret such rules in order to establish whether or not they fall within the exclusive competence of the Member States. 18
Πάντως, το Δικαστήριο έκρινε ότι, στο ειδικό πλαίσιο της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας, η διαπίστωση περί μεταβιβάσεως κοινών αρμοδιοτήτων στην Κοινότητα εξαρτάται από την ύπαρξη, στους τομείς τους οποίους διέπουν οι οικείες διατάξεις της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας, κοινοτικών κανόνων, και μάλιστα ανεξαρτήτως του περιεχόμενου και της φύσεώς τους 19.
However, the Court has ruled that, within the specific context of the Convention on the Law of the Sea, a finding that there is shared competence is contingent on the existence of Community rules within the areas covered by the Convention provisions in issue, irrespective of what may otherwise be the scope and nature of those rules.
Με άλλους λόγους, όσον αφορά τη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας, η Κοινότητα διαθέτει τουλάχιστον συντρέχουσα αρμοδιότητα επί των θεμάτων που καλύπτει η Σύμβαση αυτή, εφόσον υφίστανται εφαρμοστέες κοινοτικές διατάξεις, ανεξάρτητα από το ερώτημα αν οι κανόνες του κοινοτικού δικαίου είναι εξαντλητικοί ή αν τα κράτη μέλη διατηρούν ορισμένα περιθώρια εξουσίας.
19In other words, as regards the Convention on the Law of the Sea the Community at least also has competence for the matters covered by it, if any relevant Community law in fact exists at all, regardless of whether the rules of Community law are definitive or the Member States retain certain margins of discretion.
Η Γαλλική Κυβέρνηση δεν προσκομίζει αποδεικτικά στοιχεία ως προς το ότι τα προδικαστικά ερωτήματα ή η διαφορά της κύριας δίκης είναι υποθετικής φύσεως.
The French Government provides no evidence that the questions referred or the main action are hypothetical.
Αντιθέτως, είναι σαφές ότι η διαφορά της κύριας δίκης συνδέεται με πραγματικά περιστατικά και ότι τα υποβληθέντα ερωτήματα είναι καθοριστικής σημασίας για την επίλυση της διαφοράς.
Rather, it is clear that the main action relates to actual facts and that the questions referred are central to the resolution of this dispute.
Δεν απαιτείται περαιτέρω η προσκόμιση συμπληρωματικών στοιχείων ενώπιον του Δικαστηρίου ως προς τη φύση της διαφοράς της κύριας δίκης προκειμένου να δοθεί απάντηση στα προδικαστικά ερωτήματα.
Nor does the Court require further material on the nature of the main action in order to answer the questions referred to it.
Πράγματι, ήδη από την απόφαση British American Tobacco (Investments) και Imperial Tobacco 16, το Δικαστήριο γνωρίζει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δύναται να ασκήσει προσφυγή με αίτημα τη μη μεταφορά οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στην υποβολή ενώπιον του Δικαστηρίου ερωτημάτων ως προς το κύρος της συγκεκριμένης οδηγίας.
On the contrary, since the judgment in British American Tobacco 16the Court has been aware that in the United Kingdom it is possible to bring an action seeking to prevent implementation of a directive which may result in questions on the validity of that directive being referred to the Court.
Ως εκ τούτου, παρά τις αμφιβολίες της Γαλλική Κυβερνήσεως επί του παραδεκτού, δεν συντρέχει λόγος ώστε να μη γίνει δεκτή η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως.
Therefore, in spite of the French Government’s doubts as to its admissibility, the request for a preliminary ruling cannot be refused.
Κατόπιν αυτού, είναι απορριπτέο εν προκειμένω το επιχείρημα της Δανίας και
Consequently, the argument put forward by Denmark and the Council that the Court
I-4921, σκέψη 61), καθώς και της 10ης Ιανουαρίου 2006, C-344/04, IATA και ELFAA (Συλλογή 2006, σ. I-403, σκέψη 24).
13 — See, inter alia, Case C-415/93 Bosman [1995] ECR I-4921, paragraph 61, and Case C-344/04 IATA and ELFAA [2006] ECR I-403, paragraph 24.
17 — Απόφαση της 30ής Μαΐου 2006, C-459/03, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (εργοστάσιο MOX) (Συλλογή 2006, σ. I-4635, σκέψη 83).
17 — Case C-459/03 Commission v Ireland (‘MOX plant’) [2006] ECR I-4635, paragraph 83.
14 — Βλ. προπαρατεθείσες στην υποσημείωση 13 αποφάσεις Bosman (σκέψη 59) καθώς και IATA και ELFAA (σκέψη 24).
14 — See Bosman, paragraph 59, and IATA and ELFAA, paragraph 24, both cited in footnote 13.
18 — Απόφαση της 11ης Σεπτεμβρίου 2007, C-431/05, Merck Genéricos Produtos Farmacêuticos (μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 33).
18 — See Case C-431/05 Merck Genéricos — Produtos Farma-cêuticos [2007] ECR I-7001, paragraph 33.
19 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 17 απόφαση Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (εργοστάσιο ΜΟΧ) (σκέψη 108).
19 — Commission v Ireland (‘MOX plant’), cited in footnote 17, paragraph 108.
16 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 11 απόφαση.
15 — IATA and ELFAA, cited in footnote 13, paragraph 24.16 — Cited in footnote 11.
Επομένως, πρέπει να προσδιοριστεί κατ’ αρχάς αν η Marpol 73/78 αποτελεί καθοριστικό της νομιμότητας της οδηγίας 2005/35 κριτήριο και αν, σε καταφατική περίπτωση, η Marpol 73/78 περιορίζει την ευθύνη λόγω απορρίψεων οφειλόμενων σε βλάβη, όπως ισχυρίζονται οι αιτούσες της κύριας δίκης.
Consequently, it is necessary to determine, first of all, whether Marpol 73/78 is the criterion for determining the legality of Directive 2005/35 and, if so, whether Marpol 73/78 limits liability for accidental discharges in the manner alleged by the claimants.
του Συμβουλίου ότι το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο.
does not have jurisdiction cannot be upheld in this case.
Εκείνο που μπορεί να υποστηριχθεί κατ’ ελάχιστον είναι ότι οι συναφείς για την εξέταση της οδηγίας 2005/35 διατάξεις της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας εμπίπτουν σε μία από τις συντρέχουσες μεταξύ των κρατών μελών και της Κοινότητας αρμοδιότητες.
It must be assumed that the provisions of the Convention on the Law of the Sea relevant to an examination of Directive 2005/35 at least fall within an area of Community competence shared with the Member States.
Σε αντίθετη περίπτωση, η οδηγία θα έπρεπε να ακυρωθεί ήδη λόγω ανεπαρκούς νομικής βάσεως.
Were this not the case, the directive would have to be repealed on the ground that it did not have a sufficient legal basis.
Πάντως, κανένας από τους διαδίκους δεν αμφισβητεί τη νομική βάση της οδηγίας.
However, none of the parties disputes the legal basis of the directive.
Η Marpol 73/78 ως κριτήριο νομιμότητας της οδηγίας 2005/35
Marpol 73/78 as the criterion for determining the legality of Directive 2005/35
Επομένως, το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να ερμηνεύσει τις συναφείς διατάξεις της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας.
Therefore, the Court of Justice does have jurisdiction to interpret the relevant provisions of the Convention on the Law of the Sea.
Β — Επί του πρώτου ερωτήματος — Ευθύνη προσώπων στα οποία δεν αναφέρεται η Marpol 73/78
B — First question — Liability of persons not referred to in Marpol 73/78
Το πρώτο ερώτημα αφορά την ευθύνη προσώπων στα οποία δεν αναφέρεται η Marpol 73/78, ευθύνη οφειλόμενη στο γεγονός απορρίψεων εκτός της αιγιαλίτιδας ζώνης.
The first question concerns the liability of persons not referred to in Marpol 73/78 for discharges outside the territorial sea.
Οι αιτούσες της κύριας δίκης, η Ελλάδα, η Μάλτα και η Κύπρος εκτιμούν ότι οι συναφείς διατάξεις δεν συνάδουν προς τη Marpol 73/78.
The claimants, Greece, Malta and Cyprus consider that the rules in question are incompatible with Marpol 73/78.
Οι διάδικοι προβάλλουν ποικιλία επιχειρημάτων προκειμένου να δικαιολογήσουν την προσφυγή στη Marpol 73/78 ως καθοριστικού της νομιμότητας της οδηγίας 2005/35 κριτηρίου.
The parties put forward a variety of arguments which may justify use of Marpol 73/78 as the criterion for determining the legality of Directive 2005/35.
Πρώτον, η Κοινότητα θα μπορούσε να δεσμεύεται από τη Marpol 73/78 δυνάμει του διεθνούς δικαίου (βλ. κατωτέρω υπό α΄).
Firstly, the Community may be bound by Marpol 73/78 under international law (see (a) below).
Δεύτερον, η Κοινότητα θα μπορούσε να δεσμεύεται εμμέσως από τη Marpol 73/78 στον βαθμό κατά τον οποίο η Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας περιορίζει τις νομοθετικές εξουσίες της Κοινότητας παραπέμποντας στα πρότυπα της Marpol 73/78 (βλ. κατωτέρω υπό β΄).
Secondly, Marpol 73/78 could be indirectly binding on the Community in so far as the Convention on the Law of the Sea restricts the Community’s rule-making powers with reference to the Marpol standards (see (b) below).
Τρίτον, η Marpol 73/78 θα μπορούσε να δεσμεύει ως εκ του ότι η οδηγία 2005/35 σκοπεί στην εναρμόνιση της εφαρμογής της ως άνω Συμβάσεως σε κοινοτικό επίπεδο (βλ. κατωτέρω υπό γ΄).
Thirdly, Marpol 73/78 may be binding by dint of the fact that Directive 2005/35 is intended to harmonise implementation of the Marpol Convention at Community level (see (c) below).
α) Επί του αν η Κοινότητα δεσμεύεται από τη Marpol 73/78 δυνάμει του διεθνούς δικαίου αναφέρεται στο εθιμικό διεθνές δίκαιο 23.
(a) Binding effect of Marpol 73/78 on the Community under international law relevant provisions of Marpol 73/78 codified customary international law.
Όπως επισημαίνουν το Συμβούλιο και η Επιτροπή, το Δικαστήριο διαπίστωσε στην απόφαση Peralta ότι οι διατάξεις της Marpol 73/78 δεν έχουν ως αποτέλεσμα να δεσμεύουν την Κοινότητα 20.
As the Council and the Commission point out, the Court ruled in Peralta that the Community is not bound by the provisions of Marpol 73/78. 20
Αντιθέτως, δεν μπορεί να αποκλείεται a priori μια δεύτερη υπόθεση η οποία είχε τεθεί στην υπόθεση Peralta, δυνάμει της οποίας η Κοινότητα δεσμεύεται από τη Marpol 73/78 λόγω της μεταβιβάσεως αρμοδιοτήτων που ασκούσαν προηγουμένως τα κράτη μέλη στον τομέα εφαρμογής της οικείας Συμβάσεως 24.
By contrast, it is not possible to reject out of hand a second hypothesis put forward in Peralta concerning the binding effect of Marpol 73/78 on the Community, namely that the latter assumed the powers previously exercised by the Member States in the field to which this convention applies.
Συναφώς, το Δικαστήριο έλαβε υπόψη ορισμένες παραμέτρους.
In that respect the Court took account of a number of factors.
Όπως και κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως εκείνης, η Κοινότητα εξακολουθεί επί του παρόντος να μην είναι συμβαλλόμενο μέρος της Marpol 73/78.
As at the time of that judgment, the Community is also at present not a party to Marpol 73/78.
Σε αντίθεση προς την άποψη της Κύπρου και του Ηνωμένου Βασιλείου, από την απόφαση Poulsen και Diva Navigation 22
Contrary to the view taken by Cyprus and the United Kingdom, it also does not follow from the judgment in Poulsen and Diva Navigation 22that the Community is automatically bound by any international law.
Κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως International Fruit Company κ.λπ., η ΓΣΔΕ αποτελούσε συμφωνία την οποία είχαν ήδη συνάψει τα κράτη μέλη πριν από τη σύσταση της Κοινότητας, αλλ’ ακολούθως οι αντίστοιχες αρμοδιότητες σε θέματα εμπορικής πολιτικής μεταβιβάστηκαν εξ ολοκλήρου στην Κοινότητα.
GATT is an agreement of the Member States which was already in existence when the Community was established, but at the time of the judgment in International Fruit Company the relevant trade-policy powers had been transferred in their entirety to the Community.
Επομένως, η Κοινότητα ήταν πλέον αποκλειστικά σε θέση να δράσει στο πλαίσιο της ΓΣΔΕ.
Therefore, the Community alone was able to act within the areas covered by GATT.