natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υπό την ιδιότητα αυτή, διαχειρίζεται ένα δίκτυο παροχής ενέργειας, μέσω του οποίου η ίδια και 93 άλλες επιχειρήσεις που βρίσκονται στον αερολιμένα εφοδιάζονται με ηλεκτρισμό.
In this capacity it manages an energy supply system through which it and 93 other undertakings located at the airport are supplied with electricity.
Το 2004 η ποσότητα της ενέργειας που καταναλώθηκε μέσω του δικτύου αυτού ανήλθε περίπου σε 22 200 MWh, εκ των οποίων, πέρα από το 85,4 %, που κατανάλωσε η FLH, γύρω στις 3 800 MWh, ή το 14,6 %, παρασχέθηκαν σε άλλες επιχειρήσεις που βρίσκονται στον αερολιμένα.
In 2004 the volume of energy consumed via this system amounted to approximately 22 200 MWh, of which, over and above FLH’s own consumption of 85.4%, around 3 800 MWh, or 14.6%, was supplied to other undertakings situated at the airport.
Από τις αρχές του 2004 η citiworks AG (στο εξής: citiworks), επιχείρηση παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, εφοδιάζει με ηλεκτρισμό την DFS Deutsche Flugsicherung GmbH που έχει εγκατάσταση στον αερολιμένα Λειψίας/Χάλλης.
Since the beginning of 2004 citiworks AG (‘citiworks’), an electricity supply undertaking, has supplied DFS Deutsche Flugsicherung GmbH, located at Leipzig/Halle Airport, with electricity.
Στις 12 Ιουλίου 2006, μετά από αίτηση της FLH, το Υπουργείο Οικονομίας και Εργασίας του ομόσπονδου κράτους της Σαξονίας, ως ρυθμιστική αρχή του ομόσπονδου αυτού κράτους, εξέδωσε μια απόφαση με την οποία όρισε ότι το δίκτυο παροχής ενέργειας που η FLH διαχειρίζεται στον αερολιμένα Λειψίας/
On 12 July 2006, following an application by FLH, the Saxon Ministry of the Economy and Employment, as regulatory authority for the Land, issued a decision declaring that the energy supply system managed by FLH at Leipzig/Halle Airport constituted a ‘site
Το Oberlandesgericht έκρινε ότι, εφόσον η τήρηση των σχετικών διατάξεων του EnWG δεν θα είχε υπερβολικές επιπλοκές για την FLH, το επίμαχο δίκτυο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «υπηρεσιακό δίκτυο» κατά το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 2, του EnWG.
The Oberlandesgericht considered that since compliance with the relevant provisions of the EnWG would not impose an unreasonable burden on FLH, the system at issue could not be regarded as a ‘service network’ in accordance with Paragraph 110(1)(2) of the EnWG.
Πάντως, το δίκτυο πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG και έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί ως «επιχειρησιακό δίκτυο» και να εξαιρεθεί, μεταξύ άλλων, από τις διατάξεις του EnWG που αφορούν την πρόσβαση των τρίτων.
However, the system fulfils the conditions laid down in Paragraph 110(1)(1) of the EnWG and could thus be qualified as an ‘operation network’ and be exempted inter alia from the provisions of the EnWG on third party access.
Επομένως, η προσφυγή της citiworks είναι, κατ’ αρχήν, αβάσιμη κατά το εθνικό δίκαιο.
The action brought by citiworks is therefore, in principle, unfounded under national law.
Ωστόσο, το Oberlandesgericht διατύπωσε αμφιβολίες ως προς το αν το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG συνάδει με τις επιταγές του άρθρου 20, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/54.
However, the Oberlandesgericht expressed doubts as to whether Paragraph 110(1)(1) of the EnWG is consistent with the requirements of Article 20(1) of Directive 2003/54.
Επ’ ακροατηρίου συζήτηση διεξήχθη στις 20 Σεπτεμβρίου 2007.
A hearing was held on 20 September 2007.
Κατά συνέπεια, με απόφαση της 17ης Οκτωβρίου 2006, η οποία πρωτοκολλήθηκε στο Δικαστήριο στις 24 Οκτωβρίου 2006, το Kartellsenat του Oberlandesgericht Dresden αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να ζητήσει από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊ- κών Κοινοτήτων την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος: όσων
Therefore, by order of 17 October 2006, received at the Court’s Registry on 24 October 2006, the Kartellsenat of the Oberlandesgericht Dresden (Germany) decided to stay the proceedings and to make a reference to the Court of Justice of the European Communities for a preliminary ruling on the following question:
IV — Κύρια επιχειρήματα υπέβαλαν παρατηρήσεις
IV — Main arguments of the parties
Η citiworks ισχυρίζεται ότι το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG δεν είναι συμβατό με το άρθρο 20 της οδηγίας.
Citiworks submits that Paragraph 110(1)(1) of the EnWG is not compatible with Article 20 of the Directive.
«Είναι το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του Gesetz über die Elektrizitäts- und Gasversorgung (νόμου για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου ή EnWG] συμβατό με το άρθρο 20, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, στο μέτρο που, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου 110, παράγραφος 1, σημείο 1, οι γενικές διατάξεις για την πρόσβαση στο δίκτυο (άρθρα 20 έως 28a του EnWG) δεν έχουν εφαρμογή στα λεγόμενα επιχειρησιακά δίκτυα, ακόμη και όταν η ελεύθερη πρόσβαση στο δίκτυο δεν δύναται να δημιουργήσει υπερβολικές επιπλοκές;» ενώπιον του
‘Is the first point of Paragraph 110(1) of the Gesetz über die Elektrizitäts- und Gasversorgung (Law on electricity and gas supply, or “EnWG”) compatible with Article 20(1) of Directive 2003/54/EC of the European Parliament and the Council inasmuch as in accordance with the conditions laid down in the first point of Paragraph 110(1) of the EnWG a so-called “operation network” is exempted from the general provisions on system access (Paragraphs 20 to 28a of the EnWG) even where such system access would not impose an unreasonable burden?’
Η citiworks παρατηρεί ότι ένας από τους κύριους σκοπούς της οδηγίας είναι να εξασφαλιστεί στους προμηθευτές ενέργειας δικαίωμα προσβάσεως σε ολόκληρο το δίκτυο παροχής ενέργειας έτσι ώστε να διασφαλιστεί να μπορούν ελεύθερα οι πελάτες να επιλέγουν τον προμηθευτή τους.
Citiworks observes that one of the main objectives of the directive is to guarantee to energy providers the right to access the entire energy network so as to ensure that customers can freely choose their provider.
Το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG συνιστά παράβαση της υποχρεώσεως να εξασφαλίζεται πρόσβαση στο δίκτυο.
However, Paragraph 110(1)(1) of the EnWG violates the obligation to guarantee access to the network.
Η citiworks αναφέρει ότι η απαλλαγή που προβλέπεται από το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG είναι στην πράξη αυτόματη.
Citiworks indicates that the exemption pursuant to Paragraph 110(1)(1) of the EnWG is in practice automatic.
Στο Δικαστήριο υπέβαλαν παρατηρήσεις η citiworks, το Υπουργείο Οικονομίας και Εργασίας του ομόσπονδου κράτους της Σαξονίας ως ρυθμιστική αρχή του ομόσπονδου αυτού κράτους, η Επιτροπή, η Γερμανική και η Πολωνική Κυβέρνηση και η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου.
The Court has received observations from citiworks, the Saxon Ministry of the Economy and Employment as regulatory authority for the Land, FLH, the Commission, and the German, Polish and United Kingdom Governments.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-439/06 γενική και αυτόματη εξαίρεση όπως εκείνη που προβλέπεται από το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG.
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-439/06 cannot justify a general and automatic exemption such as that contained in Paragraph 110(1)(1) of the EnWG.
κρατών, το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG έχει άμεση εφαρμογή όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει.
and Land level, Paragraph 110(1)(1) of the EnWG is directly applicable when the conditions it lays down are fulfilled.
Ναι μεν πολλοί διαχειριστές δικτύων έχουν υποβάλει αιτήσεις να αναγνωριστεί ότι η διάταξη αυτή έχει εφαρμογή στο δίκτυό τους, πλην όμως άλλοι υποθέτουν ότι πληρούν τις προϋποθέσεις της διατάξεως αυτής και ούτε καν ζητούν να αναγνωριστεί κάτι τέτοιο.
While many system operators have submitted applications for the provision to be declared applicable to their system, others presume that they fulfil the requirements of that provision and do not even seek a declaration to that effect.
Επί πλέον, στην οδηγία δεν υπάρχει τίποτα που να επιτρέπει στα κράτη μέλη να καθορίσουν ελεύθερα τις καταστάσεις στις οποίες μπορούν να παρεκκλίνουν από την αρχή της ελεύθερης προσβάσεως στο δίκτυο.
Moreover, there is nothing in the directive to allow Member States to determine freely those situations in which they may derogate from the principle of freedom of access to the network.
Πρώτα απ’ όλα, η FLH ισχυρίζεται ότι η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως είναι απαράδεκτη καθόσον το ζήτημα που τέθηκε στο Δικαστήριο είναι υποθετικό.
First of all, FLH submits that the reference for a preliminary ruling is inadmissible because the question referred to the Court is hypothetical.
Πράγματι, το αιτούν δικαστήριο αναφέρεται με το ερώτημά του σε διατύπωση του άρθρου 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG η οποία όντως δεν υπάρχει.
Indeed, the referring court refers in its question to a wording of Paragraph 110(1)(1) of the EnWG which does not actually exist.
Επί πλέον, η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν ασκεί επιρροή για τη λύση της διαφοράς ενώπιον τους αιτούντος δικαστηρίου.
Moreover, the answer to that question is not relevant for the solution of the dispute before the referring court.
Η εξαίρεση που το άρθρο 26 της οδηγίας προβλέπει για τα μικρά απομονωμένα δίκτυα δεν δικαιολογεί μια διάταξη όπως το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG, καθόσον η Γερμανία δεν ζήτησε από την Επιτροπή να της επιτρέψει παρέκκλιση και τα δίκτυα που καλύπτονται από την εθνική διάταξη δεν είναι μικρά απομονωμένα δίκτυα ή απομονωμένα μικροδίκτυα όπως ορίζονται από το άρθρο 2, σημεία 26 και 27, της οδηγίας.
The exception provided for under Article 26 of the Directive for small isolated systems does not justify a provision such as Paragraph 110(1)(1) EnWG, because no request for derogation has been submitted by Germany to the Commission and the systems covered by the national provision are not micro or small isolated systems as defined at Article 2(26) and (27) of the Directive.
Από την οδηγία δεν μπορεί να συναχθεί ότι όσον αφορά τα δίκτυα προβλέπεται γενική εξαίρεση, για διαρθρωτικούς λόγους, από την υποχρέωση παροχής προσβάσεως στους τρίτους.
A general exemption of systems from third party access obligations for structural reasons cannot be inferred from the directive.
Ναι μεν μπορεί να είναι αλήθεια ότι οι υποχρεώσεις παροχής προσβάσεως στους τρίτους επιβάλλουν ένα δυσανάλογα βαρύ φορτίο στα μικρά δίκτυα, πλην όμως τούτο δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια
While it may be true that third party ac- cess obligations impose a disproportionately heavy burden on small systems, this
Επί της ουσίας, η FLH ισχυρίζεται ότι το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG είναι συμβατό με το κοινοτικό δίκαιο.
On the substance, FLH submits that Paragraph 110(1)(1) of the EnWG is compatible with Community law.
Τα δίκτυα που εμπίπτουν στη διάταξη αυτή είναι εσωτερικά δίκτυα που δημιουργούνται από εταιρίες για δική τους κατανάλωση και δεν επηρεάζουν τον ανταγωνισμό.
The systems falling within that provision are internal systems created by companies for the purposes of their own consumption and they do not affect competition.
Κατά συνέπεια, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.
Therefore they do not fall within the scope of the directive.
Για τους λόγους αυτούς, το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG είναι συμβατό με το άρθρο 20, παράγραφος, 1, της οδηγίας.
For these reasons Paragraph 110(1)(1) of the EnWG is compatible with Article 20(1) of the Directive.
Τούτο γίνεται σαφές από το γεγονός ότι η κατανάλωση του επίμαχου δικτύου είναι πολύ χαμηλότερη από εκείνη ενός «απομονωμένου μικροδικτύου» όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 2, σημείο 27, της οδηγίας 6.
This is illustrated by the fact that the consumption of the system in question is far below that of a ‘micro isolated system’ as defined in Article 2, point 27 of the Directive.
Κατά συνέπεια, ο αποκλεισμός ενός τέτοιου δικτύου είναι απίθανο να προκαλέσει σημαντική στρέβλωση του ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.
6 The exclusion of such a system is therefore unlikely to imply a significant distortion of competition on the internal market for energy.
Το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG αποτελεί απλώς έκφραση της διακριτικής ευχέρειας που ο Γερμανός νομοθέτης είχε κατά τη μεταφορά της οδηγίας.
Paragraph 110(1)(1) of the EnWG is merely the expression of the discretion which the German legislature had when implementing the directive.
Τα άρθρα 3, παράγραφος 8, 13, 15, παράγραφος 2, στοιχείο δ΄, και 15, παράγραφος 2, τελευταία περίοδος, καθώς και 20, παράγραφος 1, της οδηγίας όντως προβλέπουν δυνατότητες παρεκκλίσεως από τις διατάξεις για τον διαχωρισμό, τη σύνδεση και την πρόσβαση στο δίκτυο.
Articles 3(8), 13, 15(2)(d), 15(2), last sentence, and 20(1) of the Directive provide indeed for a number of possibilities to derogate from the provisions on unbundling, connection and access to the network.
Ο διάδικος αυτός ισχυρίζεται ότι το επίμαχο δίκτυο, το οποίο δύναται να εξαιρεθεί βάσει του άρθρου 110, παράγραφος 1, του EnWG, δεν είναι ούτε δίκτυο μεταφοράς ούτε δίκτυο διανομής υπό την έννοια της οδηγίας, αλλά δίκτυο που χρησιμεύει κυρίως για τον εφοδιασμό της FLH με την ηλεκτρική ενέργεια που η ίδια καταναλώνει.
This party submits that the system at issue in the present proceedings, which may be exempted under Paragraph 110(1) of the EnWG, is neither a transmission system nor a distribution system within the meaning of the directive but a system which serves predominantly for to supply FLH’s own consumption.
Επομένως, το δίκτυο δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και δεν υπάρχει υποχρέωση παροχής στους τρίτους προσβάσεως στο δίκτυο αυτό σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας.
Therefore the system does not fall within the scope of the directive and there is no obligation to give third parties access to that system pursuant to the provisions of the directive.
Περαιτέρω, η FLH δεν μπορεί να θεωρηθεί διαχειριστής δικτύου διανομής υπό την έννοια του άρθρου 2, σημείο 6, της οδηγίας, καθόσον ο κύριος σκοπός της είναι η διαχείριση ενός αερολιμένα οπότε δεν δύναται να συμμορφωθεί πλήρως με τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται σε διαχειριστή δικτύου διανομής.
Furthermore, FLH cannot be regarded as an operator of a distribution system within the meaning of Article 2(6) of the Directive, because its main objective is to operate an airport and, as a result, it cannot fully comply with the obligations imposed on a distribution system operator.
Η FLH τονίζει ότι είναι εταιρία που παρέχει υπηρεσίες προς το κοινό οικονομικό συμφέρον κατά το άρθρο 3, παράγραφος 8, της οδηγίας και όχι απλώς διανομέας ενέργειας.
FLH emphasises that it is a company which provides services in the general economic interest within the meaning of Article 3(8) of the Directive and is not just a simple energy distributor.
Έχει την υποχρέωση να διαχειρίζεται έναν αερολιμένα.
It bears the obligation of running an airport.
Κατά συνέπεια, το ιδιωτικό δίκτυο παροχής ενέργειας που διαχειρίζεται δεν είναι δίκτυο διανομής υπό την έννοια της οδηγίας.
Therefore the private supply system that it operates is not a distribution system within the meaning of the directive.
6 — «Απομονωμένο μικροδίκτυο» είναι ένα δίκτυο που το 1996 είχε κατανάλωση μικρότερη των 500 GWh.
6 — A ‘micro isolated system’ is a system which had a consumption of less than 500 GWh in the year 1996.
Δεν είναι γνωστή η κατανάλωση που το επίμαχο δίκτυο είχε το 1996, αλλά από τη δικογραφία προκύπτει ότι η κατανάλωση αυτή κυμάνθηκε μεταξύ 19 και 23 GWh από το 2000 μέχρι το 2007.
The consumption of the network in question is not known for 1996 but it appears from the file that it varied between 19 GWh and 23 GWh between 2000 and 2007.
Κατά συνέπεια, το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG αφορά μόνο
Therefore Paragraph 110(1)(1) EnWG only concerns systems which do not fall within the scope of the directive and it
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-439/06 δίκτυα που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και είναι συμβατό με το άρθρο 20, παράγραφος 1, της οδηγίας.
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-439/06 is compatible with Article 20(1) of the Directive.
Κατά συνέπεια, οι κανόνες δικαίου για την ελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας έχουν εφαρμογή μόνον επί δικτύων με συμμετοχή τρίτων.
Therefore the rules on energy market liberalisation apply only to systems with third party participation.
Δ — Γερμανική Κυβέρνηση
D — The German Government
Η Γερμανική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι με συστηματική και τελολογική ερμηνεία της οδηγίας οι «πελατειακές εγκαταστάσεις» δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της.
The German Government submits that on a systemic and teleological interpretation of the directive ‘customer installations’ do not fall within its scope.
Πελατειακή εγκατάσταση είναι η ηλεκτρική εγκατάσταση ενός τελικού καταναλωτή η οποία περιλαμβάνει και δίκτυα που έχουν δημιουργηθεί από τέτοιους καταναλωτές και που διανέμουν ενέργεια εντός μιας κλειστής εγκαταστάσεως.
A customer installation is the electricity installation of a final consumer which also includes systems set up by such consumers and which distribute energy within a closed installation.
Μολονότι εφοδιάζουν διάφορα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ως πελάτες, ορισμένα δίκτυα πρέπει να θεωρηθούν πελατειακές εγκαταστάσεις όταν τέτοιοι πελάτες δεν μπορούν να θεωρηθούν πραγματικοί τρίτοι.
Although they supply several physical or legal persons as customers, some systems must be regarded as customer installations, when such customers cannot be regarded as true third parties.
Αυτό συμβαίνει με εκείνους που είναι συνδεδεμένοι με τον διαχειριστή της πελατειακής εγκαταστάσεως εντός μιας «κοινότητας εφοδιασμού», πράγμα που μπορεί να είναι το αποτέλεσμα πραγματικών ή νομικών συνθηκών.
This is the case for parties which are associated with the operator of the customer installation in a ‘supply community’, which may be the result of factual or legal circumstances.
Εφόσον τέτοιοι πελάτες δεν είναι πραγματικοί τρίτοι έναντι του διαχειριστή του δικτύου, δεν είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί το δικαίωμά τους να επιλέγουν ελεύθερα τον προμηθευτή τους ηλεκτρικής ενέργειας και οι κανόνες για την ελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας δεν έχουν εφαρμογή επ’ αυτών.
Since such customers are not true third parties vis-à-vis the system operator, it is not necessary to ensure their right to choose freely their electricity supplier and the rules on energy market liberalisation do not apply to them.
Όπως προκύπτει τόσο από τον ορισμό του «διαχειριστή δικτύου διανομής» ο οποίος περιέχεται στο άρθρο 2, σημείο 6, της οδηγίας όσο και από τις υποχρεώσεις τέτοιων διαχειριστών οι οποίες εκτίθενται στο άρθρο 14 της οδηγίας, η οδηγία αφορά μόνον εταιρίες που διαχειρίζονται δίκτυα διανομής έχοντα ως σκοπό την παροχή ενέργειας στο κοινό, πράγμα που αποκλείει τις πελατειακές εγκαταστάσεις.
As is apparent from the definition of a ‘distribution system operator’ contained in Article 2(6) of the Directive and the obligations of such operators set out in Article 14 of the Directive, the directive concerns only companies operating distribution systems which are aimed at the supply of energy to the public, which excludes customer installations.
Επί πλέον, οι κανόνες δικαίου για την ελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας σκοπό έχουν να δώσουν στους τρίτους το δικαίωμα να επιλέγουν ελεύθερα τον
Moreover the legal rules on energy market liberalisation aim at giving third parties the right freely to choose their provider. In the case of a customer installation, there are however no such third parties.
Το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG σκοπό έχει ακριβώς να αποκλείσει τέτοια δίκτυα, σε σχέση με τα οποία δεν υπάρχουν πραγματικοί τρίτοι, από τις υποχρεώσεις που αφορούν την πρόσβαση των τρίτων.
Paragraph 110(1)(1) EnWG is aimed at excluding precisely such systems, by reference to which there are no true third parties, from the obligations relating to third party access.
Κατά συνέπεια, είναι συμβατό με το άρθρο 20, παράγραφος 1, της οδηγίας.
It is therefore compatible with Article 20(1) of the Directive.
Ε — Πολωνική Κυβέρνηση
E — The Polish Government relating to third party access, it is necessary to examine whether the fulfilment of these obligations would entail disproportionate costs.
Η Πολωνική Κυβέρνηση θεωρεί ότι το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG δεν είναι συμβατό με την οδηγία.
The Polish Government takes the view that Paragraph 110(1)(1) of the EnWG is not compatible with the directive.
Η Πολωνική Κυβέρνηση υπενθυμίζει ότι από την ενδέκατη αιτιολογική σκέψη και από το άρθρο 3, παράγραφος 8, της οδηγίας προκύπτει ειδικά ότι τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν εξαιρέσεις από την αρχή της προσβάσεως των τρίτων στο δίκτυο, αλλά δεν υπάρχει πεδίο για γενικές εξαιρέσεις.
The Polish Government recalls that it appears especially from the 11th recital to and Article 3(8) of the Directive that Member States can provide for exemptions from the principle of third party access to the network, but there is no scope for general exemptions.
Κατά συνέπεια μια διάταξη εθνικής νομοθεσίας, όπως το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG, η οποία επιτρέπει την απαλλαγή των διαχειριστών μικρών δικτύων διανομής από τις υποχρεώσεις παροχής προσβάσεως στους τρίτους, ακόμη και όταν τούτο δεν συνεπάγεται υπερβολικές δυσκολίες για τον εν λόγω διαχειριστή, είναι ασύμβατη με το άρθρο 20, παράγραφος 1, της οδηγίας.
A provision of national legislation, such as Paragraph 110(1)(1) of the EnWG, which allows for the exemption of small distribution system operators from third party access obligations, even where this does not entail excessive difficulties for the operator in question, is therefore incompatible with Article 20(1) of the Directive.
ΣΤ — Ηνωμένο Βασίλειο
F — United Kingdom
Η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου θεωρεί ότι η επίμαχη εθνική διάταξη είναι συμβατή με το άρθρο 20, παράγραφος 1, της οδηγίας.
The United Kingdom Government is of the view that the national provision in question is compatible with Article 20(1) of the Directive.
Η ενδέκατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας συνεπάγεται σαφώς ότι η απαλλαγή των διαχειριστών μικρών δικτύων από τις υποχρεώσεις παροχής προσβάσεως στους τρίτους απαιτεί την ύπαρξη δυσανάλογου οικονομικού και διοικητικού βάρους.
The 11th recital to the Directive clearly implies that an exemption of small system operators from the obligations to provide third party access requires the existence of a disproportionate financial and administrative burden.
Είναι πιθανό ότι για τους διαχειριστές μικρών δικτύων η συμμόρφωση προς τις διοικητικές απαιτήσεις της οδηγίας είναι επαχθέστατη και το συναφές κόστος θα είναι πιο δύσκολο να αντισταθμιστεί, λαμβανομένης υπόψη της σχετικά περιορισμένης ποσότητας ηλεκτρικής ενέργειας που πωλούν.
It is likely that for small operators compliance with administrative requirements laid out by the directive is more burdensome and related costs will be more difficult to offset given the relatively limited amount of electricity which they sell.
Επί πλέον, στην παρούσα υπόθεση, ο διαχειριστής του δικτύου μεταφοράς οφείλει και να συμβάλλει στην ασφάλεια της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας.
Moreover, in the present case, the operator of the transmission system is also required to contribute to the security of electricity supply.
Πάντως, πριν ο διαχειριστής ενός μικρού δικτύου μπορέσει να απαλλαγεί από τις
However, before the operator of a small system can be exempted from obligations
Υπενθυμίζει ότι ένας από τους κύριους σκοπούς της οδηγίας ήταν η εξασφάλιση ελεύθερου ανταγωνισμού και ότι η οδηγία επικεντρωνόταν σε εταιρίες σε μονοπωλιακή
It recalls that one of the main objectives of the directive was to establish free competition and that it targeted especially
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-439/06 ίδια καταναλώνει το 85,4 % της ηλεκτρικής ενέργειας που μεταφέρεται μέσω του δικτύου της.
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-439/06
Η Επιτροπή θεωρεί ότι το άρθρο 110, παράγραφος 1, σημείο 1, του EnWG είναι ασύμβατο με το άρθρο 20, παράγραφος 1 της οδηγίας.
The Commission is of the view that Paragraph 110(1)(1) of the EnWG is incompatible with Article 20(1) of the Directive.
Η εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας ακόμη και στα μικρότερα δίκτυα θα ήταν παράλογη και άδικη.
The application of the provisions of the directive to even the smallest systems would be absurd and unreasonable.