natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επομένως, επιβάλλεται η διαπίστωση óu ένα κριτήριο αναθέσεως που δεν συνοδεύεται από επιταγές καθιστώσες δυνατό τον αποτελεσματικό έλεγχο της ακρίβειας των στοιχείων που προσκομίζουν οι προσφέροντες αντίκειται στις αρχές του κοινοτικού δικαίου περί δημοσίων συμβάσεων.
By its fourth question the Bundesvergabeamt is essentially asking whether the provisions of Community law governing the award of public contracts, in particular Article 26 of Direaive 93/36, require the contraaing authority to cancel the invitation to tender if it transpires in review proceedings under Article 1 of Directive 89/665 that a decision relating to one of the award criteria laid down by that authority is unlawful.
Επί του δευτέρου σκέλους, στοιχείο γ'
As far as the award criteria themselves are concerned, it is α fortiori clear that they must not be amended in any way during the tender procedure.
Επί του δευτέρου σκέλους, στοιχείο δ'
The fact that that criterion does not necessarily serve to achieve the objective pursued is irrelevant in mat regard.
Στην υπόθεση της κύριας δίκης επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το εφαρμοσθέν κριτήριο αναθέσεως δεν αφορά την παροχή που αποτελεί αντικείμενο της συμβάσεως, ήτοι την παράδοση στην αναθέτουσα αρχή ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας αντιστοίχων με την αναμενόμενη στο πλαίσιο της υπό ανάθεση συμβάσεως ετήσια κατανάλωση, αλλά τις ποσότητες που οι προσφέροντες έχουν προμηθεύσει ή πρόκειται να προμηθεύσουν σε πελάτες πλην της αναθέτουσας αρχής.
On the other hand, that legislation does preclude such a criterion where it is not accompanied by requirements which permit the accuracy of the information contained in the tenders to be effectively verified, it requires tenderers to state how much electricity they can supply from renewable energy sources to a non-defined group of consumers, and allocates the maximum number of points to whichever tenderer states the highest amount, where the supply volume is taken into account only to the extent that it exceeds the volume of consumption expected in the context of the procurement.
Ένα κριτήριο αναθέσεως που αφορά αποκλεισηκά την ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που υπερβαίνει την αναμενόμενη στο πλαίσιο της υπό ανάθεση συμβάσεως ετήσια κατανάλωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνδέεται με το αντικείμενο της συμβάσεως.
It is for the national court to determine whether, despite the contracting authority's failure to stipulate a specific supply period, the award criterion was sufficiently clearly formulated to satisfy the requirements of equal treatment and transparency of procedures for awarding public contracts.
Επί του δεύτερου και του τρίτου ερωτήματος
The Community legislation on public procurement requires the contracting authority to cancel an invitation to tender if it transpires in review proceedings under Article 1 of Directive 89/665 that a decision relating to one of the award criteria laid down by that authority is unlawful and it is therefore annulled by the review body.'
Εν προκειμένω, το Δικαστήριο δεν διαθέτει προς τούτο κανένα στοιχείο.
He proposed that the Court should answer as follows:
Με το τέταρτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά στην ουσία εάν οι ισχύουσες περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων διατάξεις του κοινοτικού δικαίου, ιδίως το άρθρο 26 της οδηγίας 93/36, επιβάλλουν στην αναθέτουσα αρχή να ανακαλέσει την προκήρυξη του διαγωνισμού εάν, στο πλαίσιο της ένδικης προσφυγής βάσει του άρθρου 1 της οδηγίας 89/665, αποδειχθεί παράνομη μια σχετική με ένα από τα κριτήρια αναθέσεως που θέσπισε απόφαση.
'The provisions of Community law relating to the award of public contracts, in particular Article 26 of Coundl Direaive 93/36/EEC of 14 June 1993 coordinating procedures for the award of public supply contraas, prohibit a contraaing authority from laying down an award criterion in relation to the supply of electricity which is given a 45% weighting and which requires a tenderer to state, without being bound to a defined supply period, how much electridty he can supply from renewable sources to a group of consumers not more closely defined, where the maximum number of points is given to whichever tenderer states the highest amount and a supply volume is taken into account only to the extent that it exceeds the volume of consumption to be expected in the context of the contract to which the invitation to tender relates.'
Από τις διευκρινίσεις του αιτούντος δικαστηρίου προκύπτει óu το τέταρτο ερώτημα αφορά την περίπτωση που η διαπίστωση του παρανόμου μιας σχετικής με ένα κριτήριο αναθέσεως αποφάσεως έχει ως συνέπεια την ακύρωση της. Πρέπει επομένως να νοηθεί ότι αφορά το ζήτημα εάν η κοινοτική ρύθμιση περί δημοσίων συμβάσεων επιβάλλει στην αναθέτουσα αρχή να ανακαλέσει την προκήρυξη του διαγωνισμού όταν στο πλαίσιο της ένδικης προσφυγής βάσει του άρθρου 1 της οδηγίας 89/665 μια σχετική με ένα από τα κριτήρια αναθέσεως που έχει θεσπίσει απόφαση αποδεικνύεται παράνομη και ακυρώνεται, ως εκ τούτου, από την εκδικάζουσα την προσφυγή αρχή.
The provisions of Community law relating to the award of public contracts, in particular Article 2(l)(b) of Coundl Direaive 89/665/EEC of 21 December 1989 on the coordination of the laws, regulations and administrative provisions relating to the application of review procedures to the award of public supply and public works contracts do not prohibit making the setting aside of an unlawful decision in review proceedings under Article 1 of Directive 89/665/EEC dependent on proof that the unlawful decision was material to the outcome of the procurement procedure, provided that such condition is not less favourable than that applying to similar domestic actions (prindple of equivalence) and that it does not make it practically impossible or excessively difficult to exercise rights conferred by Community law (prindple of effectiveness).'
Επομένως, σε περίπτωση ακυρώσεως εκ μέρους της εκδικάζουσας την προσφυγή αρχής μιας σχετικής με ένα κριτήριο αναθέσεως αποφάσεως, η αναθέτουσα αρχή δεν μπορεί νομίμως να συνεχίσει τη διαδικασία συνάψεως της συμβάσεως αποκλείοντας αυτό το κρκήριο, διότι τούτο θα κατέληγε να τροποποιήσει τα εφαρμοστέα στην εν λόγω διαδικασία κριτήρια.
'The provisions of Community law relating to the award of public contracts, in particular Article 26 of Directive 93/36/EEC, prohibit making the setting aside of an unlawful decision in review proceedings under Article 1 of Direaive 89/665/EEC dependent on proof that the unlawful decision was material to the outcome of the procurement procedure, where that proof has to be achieved by the review body examining whether the ranking of the tenders actually submitted would have been different had they been re-evaluated disregarding the unlawful award criterion.'
•1) Η κοινοτική ρύθμιση περί δημοσίων συμβάσεων δεν απαγορεύει στην αναθέτουσα αρχή να εφαρμόζει, στο πλαίσιο της εκτιμήσεως της πλέον συμφέρουσας από οικονομικής απόψεως προσφοράς για την ανάθεση μιας συμβάσεως προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας ένα κριτήριο αναθέσεως που απαιτεί την προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας παραγόμενης από ανανεώσιμες πηγές ηλεκτρικής ενέργειας, υπολογιζόμενο με συντελεστή 45 % στην τελική αξιολόγηση, ενώ δεν ασκεί επιρροή συναφώς το γεγονός ότι το εν λόγω κριτήριο δεν καθιστά οπωσδήποτε δυνατή την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου.
'The provisions of Community law relating to the award of public contracts, in particular Article 26 of Directive 93/36/EEC, require a contraaing authority to cancel the invitation to tender if it transpires in review proceedings under Article 1 of Direaive 89/665/EEC that one of the award criteria it laid down is unlawful and is therefore set aside by the review body.'
Οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου περί δημοσίων συμβάσεων επιβάλλουν στην αναθέτουσα αρχή να ανακαλέσει την προκήρυξη του διαγωνισμού αν στο πλαίσιο ένδικης προσφυγής βάσει του άρθρου 1 της οδηγίας 89/665ΙΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών, μια σχετική με ένα από τα κριτήρια αναθέσεως που έχει θεσπίσει απόφαση αποδειχθεί παράνομη και ακυρωθεί, ως εκ τούτου, από την εκδικάζσυσα την προσφυγή αρχή.»
(Community trade mark — Regulation (EC) No 40/94 — Absolute grounds for refusal -Descriptive mark — Distinctive character acquired through use — Word mark TD1 — Right to be heard — Scope of the duty to state reasons — Consequences of a breach of the duty to state reasons) (Second Chamber)
Ο γενικός εισαγγελέας J.
On 7 March 1996, the applicant filed an application for a Community word mark at the Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) ('the Office') under Council Regulation (EC) No 40/94 of 20 December 1993.
Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 27ης Φεβρουαρίου 2003.
The goods and services in respect of which registration of the mark was sought are in Classes 12 and 37 of the Nice Agreement.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
By decision of 28 April 2000, the examiner refused the application under Article 38 of Regulation No 40/94 on the ground that, in relation to the goods and services concerned, the word mark TDI was devoid of any distinctive character.
— στο πρώτο προδικαοπχκό ερώτημα:
On 16 June 2000, the applicant brought before the Office an appeal under Article 59 of Regulation No 40/94 against the examiner's decision.
— στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα:
The first plea: infringement of Article 7(1)(c) of Regulation No 40/94
— στο τρίτο προδικσοτικό ερώτημα:
Similarly, the applicant objects to the Office's argument that the relevant public, namely the average consumer, will, immediately and without further reflection, understand the mark as standing for 'turbo direct injection' or 'turbo diesel injection'.
— στο τέταρτο προδικατικό ερώτημα:
In paragraph 31 of the contested dedsion, the Board of Appeal implied that the word mark TDI is descriptive of the goods and services concerned in the entire Community.
«Οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου που διέπουν την ανάθεση των δημοσίων συμβάσεων, ειδικότερα το άρθρο 26 της οδηγίας 93/36, επιβάλλουν στην αναθέτουσα αρχή να ανακαλέσει την προκήρυξη του διαγωνισμού εφόσον στο πλαίσιο της διαδικασίας προσφυγής βάσει του άρθρου 1 της οδηγίας 89/665 ένα από τα κριτήρια της αναθέσεως αποδεικνύεται παράνομο και ακυρώνεται, κατά συνέπεια, από το επιληφθέν της προσφυγής όργανο».
It follows that the Board of Appeal did not err in law in finding that, from the point of view of the relevant public, the word mark TDI may serve to designate, within the meaning of Article 7(l)(c) of Regulation No 40/94, the essential characteristics of the goods and services in respea of which registration is sought.
Ενώπιον του Πρωτοδικείου
The third plea: infringement of Article 7(3) of Regulation No 40/94
Υποθ. Τ-16/02 Audi AG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΈΕΑ) Πνευματική ιδιοκτησία
That finding is sufficient for the plea alleging infringement of Article 7(3) of Regulation No 40/94 to be rejeaed and it is unnecessary to examine whether the applicant has established that the mark applied for has become distinctive as a result of the use made of it in Germany.
3 Δεκεμβρίου 2003
The fifth plea: infringement of the duty to state reasons
«Κοινοτικό σήμα — Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Διακριτικός χαρακτήρας αποκτηθείς λόγω χρήσεως — Λεκτικό σημείο TDI — Δικαίωμα ακροάσεως— Περιεχόμενο της υποχρεώσεως αιτιολογίας—Συνέπειες της παραβάσεως της υποχρεώσεως αιτιολογίας» (Δεύτερο τμήμα)
The Court of First Instance finds that the Board of Appeal ought to have rejected, at least in summary form, the arguments put forward by the applicant against the grounds stated in the examiner's decision and, in particular, stated why it was not possible to find on the basis of the evidence produced during the proceedings before the examiner that the mark applied for had become distinctive as a result of the use made of it in the Member States other than Germany.
Με απόφαση της 28ης Απριλίου 2000, η εξετάστρια απέρριψε την αίτηση βάσει του άρθρου 38 του κανονισμού 40/94, επειδή το λεκτικό σημείο TDI στερούνταν κάθε διακριτικού χαρακτήρα, σε σχέση με τα οικεία προϊόντα και υπηρεσίες.
Orders the applicant to bear three quarters of its own costs and pay three quarters of those incurred by the Office for Harmonisation in the Internal Market {Trade Marks and Designs);
Με απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 2001 (στο εξής: η προσβαλλόμενη απόφαση), το πρώτο τμήμα προσφυγών του Γραφείου απέρριψε την προσφυγή, για τον λόγο ότι το αιτηθέν σήμα αντέβαινε προς το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 40/94.
Orders the Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) to bear one quarter of its own costs and pay one quarter of those incurred by the applicant.'
Επί τον πρώτον λόγου, που αντλείται από την παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος κανονισμού 40194
(Competition — Distribution of motor vehicles — Article 81(1) EC — Price agreement -Meaning of agreement — Proof of the existence of an agreement) (Fourth Chamber)
Ομοίως, η προσφεύγουσα αΛΤχκρούει την άποψη του Γραφείου ότι το ενδιαφερόμενο κοινό, δηλαδή ο μέσος καταναλωτής, αντιλαμβάνεται αμέσως και χωρίς περισσότερη σκέψη óu το διακριτικό σημείο TDI αντιστοιχεί στο «turbo direct injection» ή «turbo diesel injection».
Volkswagen AG (hereinafter 'Volkswagen' or 'the applicant') is the holding company and the largest undertaking of the Volkswagen group, which operates in the automobile construction seaor. The motor vehicles produced by the applicant are sold in the Community, within the framework of a system of selective and exclusive distribution, by authorised dealers with which the applicant has concluded a dealership agreement
Ομοίως, σε άλλη διαφημιστική ανακοίνωση που επισυνάπτεται στο παράρτημα Κ 8 της προσφυγής, ο κινητήρας του τύπου Α 6 εμφανίζεται ως ο «πρώτος κινητήρας V 6 TDI».
Under Clause 4(1) of the dealership agreement in its September 1995 and January 1998 versions, Volkswagen grants the dealer an agreed territory for the range of vehicles and for after-sales service.
Το τμήμα προσφυγών αφήνει να νοηθεί, στη σκέψη 31 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι το λεκτικό σημείο TDI είναι περιγραφικό των οικείων προϊόντων και υπηρεσιών σε ολόκληρη την Κοινότητα. Η ανάλυση αυτή είναι ορθή.
In return, the dealer undertakes to promote sales and the after-sales service intensively within the agreed territory and to exploit its market potential to the utmost Under Clause 2(6) (January 1989 version) or Clause 2(1) (September 1995 and January 1998 versions) of the dealership agreement, the dealer undertakes 'to defend and promote in every way the interests of [Volkswagen], of the Volkswagen distribution organisation and of the Volkswagen brand'.
Πράγματι, δεδομένου óu τα οχήματα διατίθενται στο εμπόριο, κατ' αρχήν, υπό τις ίδιες ονομασίες σε ολόκληρη την εσωτερική αγορά, επιβάλλεται να θεωρηθεί ότι δεν υπάρχει διαφορά
It is also stipulated that 'the dealer will comply with all instructions issued for the purposes of the agreement regarding the distribution of new Volkswagen cars, the stocking of replacement parts, customer service, sales promotion, advertising, training, and the
Επομένως, το τμήμα προσφυγών δεν υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι το λεκτικό σημείο TDI μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να δηλώσει, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94, από την άποψη του ενδιαφερομένου κοινού, τα ουσιώδη χαρακτηριστικά των προϊόντων και υπηρεσιών που αναφέρονται στην αίτηση για το σήμα.
On 17 July 1997 and 8 Oaober 1998, following a buyer's complaint, the Commission sent the applicant, under Article 11 of Council Regulation No 17 of 6 February 1962: First Regulation implementing Articles [81] and [82] of the Treaty, requests for information concerning its pricing policy and, particularly, the fixing of the selling price of the Volkswagen Passat model in Germany.
3, του κανονισμού
The applicant replied to those requests on 22 August 1997 and 9 November 1998 respectively.
Επί τον τρίτου λόγου που αντλείται από την παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 40194
On 22 June 1999, on the basis of the information forwarded, the Commission sent the applicant a statement of objeaions in which it accused it of having infringed Article 81(1) EC by agreeing with the German dealers in its distribution network to stria price discipline for sales of the Volkswagen Passat model.
Η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι το αιτηθέν σήμα είχε αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα που προέκυπτε από τη χρήση του εντός των κρατών μελών πλην της Γερμανίας.
The Commission relied therein, in particular, on three circulars sent by the applicant to its German dealers on 26 September 1996, and 17 April and 26 June 1997, and five letters sent to certain of them, on 24 September, 2 and 16 October 1996,18 April 1997 and 13 October 1998 (hereinafter together called 'the calls at issue').
Επί τον πέμπτον λόγους που αντλείται από την παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογίας
On 6 July 2001, the Commission notified the applicant of its Dedsion 2001/711/EC of 29 June 2001 relating to a proceeding under Article 81 of the EC Treaty (Case COMP/F-2/36.693 - Volkswagen) (hereinafter 'the contested decision').
Ωστόσο, η διαπίστωση αυτή δεν αρκεί για να συνεπάγεται την ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
[Volkswagen] has infringed Article 81(1) of the EC Treaty by setting the selling price of the VW Passat on the basis of exhortations to its German authorised dealers to grant limited discounts or no discounts at all to customers in selling the VW Passat.
Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
A fine of EUR 30.96 million is imposed on [Volkswagen] in respect of the infringement referred to in Article 1.
Το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) φέρει το ένα τέταρτο των εξόδων του καθώς και το ένα τέταρτο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.»
It can admittedly be envisaged that a contractual variation could be regarded as having been accepted in advance, upon and by the signature of a lawful dealership agreement, where it is a lawful contractual variation which is foreseen by the contraa, or is a variation which, having regard to commerdal usage or legislation, the dealer could not refuse.
Υποθ. Τ-208/01 Volkswagen AG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ανταγωνισμός
By contrast, it cannot be accepted that an unlawful contractual variation could be regarded as having been accepted in advance, upon and by the signature of a lawful distribution agreement.
«Ανταγωνισμός — Διανομή αυτοκινήτων οχημάτων — Άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ — Συμφωνία για τις τιμές — Έννοια της συμφωνίας — Απόδειξη υπάρξεως συμφωνίας» (Τέταρτο τμήμα)
In addition, contrary to the Commission's argument, it does not follow from the case-law that, for a request to form part of a contraa, the dedsive element is that the request be intended to influence the dealer in the performance of the contract If that were the case, the sending by the manufacturer of a call to its dealers would lead, systematically, to the establishment of an agreement since by definition such a call is intended to influence those dealers in the performance of their contracts.
Πραγματικά περιστατικά της διαφοράς
On the other hand, a call forms part of a pre-existing contraa, that is to say forms an integral part of that contract, where it is indeed intended to influence the dealers in the performance of the contract, but above all where that call is, in some way or other, actually accepted by the dealer.
Η Volkswagen AG (στο εξής: Volkswagen ή προσφεύγουσα) είναι η ελέγχουσα εταιρία και η μεγαλύτερη επιχείρηση του ομίλου εταιριών Volkswagen, που δραστηριοποιείται στον τομέα της κατασκευής αυτοκινήτων.
In the present case, the Commission has merely observed, as was evident, that the calls at issue were intended to influence the dealers in the performance of their agreements.
Τα αυτοκίνητα που κατασκευάζει η προσφεύγουσα πωλούνται εντός της Κοινότητας, στα πλαίσια ενός συστήματος επιλεκτικής και αποκλεκπικής διανομής, από εμπόρους με τους οποίους η προσφεύγουσα έχει συνάψει σύμβαση εμπορικής αντιπροσώπευσης.
It did not consider it relevant to prove actual acquiescence by the dealers to those requests when they had become aware of them, but submitted, wrongly, that the signature of a — lawful — contraa implied tadt acceptance of those calls in advance. Therefore, it must be held that the Commission has not proved the existence of an agreement within the meaning of Article 81(1) EC.
Σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, της σύμβασης εμπορικής αντιπροσώπευσης, με το περιεχόμενο που είχε τον Σεπτέμβριο του 1995 και τον Ιανουάριο του 1998, η Volkswagen αναθέτει στον έμπορο ένα συμβατικό εδαφικό τομέα για το πρόγραμμα των παραδόσεων και την εξυπηρέτηση των πελατών.
It follows from all the above considerations that the Commission has not proved, in the contested decision, a concurrence of wills between the applicant and its dealers in relation to the calls at issue.
Από την πλευρά του, ο έμπορος αναλαμβάνει την υποχρέωση να προωθεί εντατικά στον τομέα ευθύνης του τις πωλήσεις και την εξυπηρέτηση των πελατών και να εκμεταλλεύεται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις δυνατότητες της αγοράς.
It follows that the contested decision was taken in breach of Article 81(1) EC and must therefore be annulled, without the necessity of ruling on the other plea for annulment advanced by the applicant, or on the alternative application for the reduction of the amount of the fine.
Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 1, της σύμβασης εμπορικής αντιπροσώπευσης, «[η Volkswagen] κάνει μη δεσμευτικές συστάσεις όσον αφορά τις uμες πώλησης και τις εκπτώσεις».
Annuls Commission Decision 2001/711/EC of 29 June 2001 relating to a proceeding under Article 81 of the EC Treaty (Case COMP/F-2/36.693 - Volkswagen);
καθορισμό της τιμής πωλήσεως του μοντέλου Volkswagen Passat στη Γερμανία.
Case T-305/02 Nestlé Waters France ν Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) (OHIM) Intellectual property
Η Επιτροπή, στην ανακοίνωση της αυτή, ανέφερε συγκεκριμένα τρεις εγκυκλίους που απηύθυνε η προσφεύγουσα στους Γερμανούς εμπόρους Volkswagen, στις 26 Σεπτεμβρίου 1996, 17 Απριλίου και 26 Ιουνίου 1997, και πέντε επιστολές που απηύθυνε σε μερικούς από αυτούς στις 24 Σεπτεμβρίου, 2 και 16 Οκτωβρίου 1996, 18 Απριλίου 1997 και 13 Οκτωβρίου 1998 (στο εξής, συνολικά: επίδικες συστάσεις).
(Community trade mark — Three-dimensional mark — Shape of a bottle —Absolute grounds for refusal — Distinctive character —Article 7(1)(b) of Regulation (EC) No 40/94) (Fourth Chamber)
Στις 6 Ιουλίου 2001, η Επιτροπή κοινοποίησε στην προσφεύγουσα την απόφαση της 2001/711/ΕΚ, της 29ης Ιουνίου 2001, ληφθείσα σε διαδικασία του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (υπόθεση COMP/F-2/36.693 — Volkswagen) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
On 7 September 1998 Perrier Vittel France, now called Nestlé Waters France ('the applicant'), filed an application for a Community trade mark at the Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) (OHIM) under Council Regulation (EC) No 40/94 of 20 December 1993.
Η προσβαλλόμενη απόφαση ορίζει:
The trade mark in respect of which registration was sought is the three-dimensional sign reproduced below:
Άρθρο 2
The three-dimensional trade mark applied for is described as follows:
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 10 Σεπτεμβρίου 2001, η προσφεύγουσα άσκησε την παρούσα προσφυγή.
'The bottle comprises a main section with, at its base, a recess, in the shape of a slightly truncated cone with, in its flat section, a stylised star in relief.
Αφενός, ουδεμία συμφωνία, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, συνήφθη μεταξύ της ίδιας και των συμβληθέντων με αυτή Γερμανών εμπόρων.
In the lower part of the main section, which is nearly cylindrical from bottom to top, there is an initial series of wavy grooves and, in the upper part, which is of slightly smaller diameter and bobbin-shaped, there are spiralling grooves which form lozenges when seen through the bottle.
Επικουρικώς, η προσφεύγουσα ζητεί τη μείωση του ύψους του προστίμου που της επιβλήθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση.
The top section, which is the shape of a slightly truncated cone, ends in a cylindrical neck with a blue cap.'