natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με την απόφαση Schulte, το Δικαστήριο έκρινε ότι η οδηγία 85/577/ΕΟΚ 60δεν απαγόρευε σε εθνική νομοθεσία να προβλέπει την υποχρέωση «για τον καταναλωτή, σε περίπτωση υπαναχωρήσεως από τη σύμβαση δανείου με εμπράγματη ασφάλεια, όχι μόνο να επιστρέψει τα ποσά που έλαβε δυνάμει της συμβάσεως αυτής, αλλά επιπλέον να καταβάλει στον δανειοδότη τόκους με το τρέχον επιτόκιο» 61.
In Schulte, the Court held that Directive 85/577/EEC 60does not preclude national legislation ‘which provides for an obligation on the consumer, in the event of cancellation of a secured credit agreement, not only to repay the amounts received under the contract but also to pay to the lender interest at the market rate’.
Αποφαινόμενο κατά τον τρόπο αυτό, το Δικαστήριο επέτρεψε επομένως ρύθμιση της εθνικής νομοθεσίας που υπακούει στην αρχή ότι οι συμβαλλόμενοι οφείλουν να αποδώσουν αμοιβαίως τα οφέλη που αποκόμισαν.
61Thus, in Schulte, the Court accepted a provision of national law which applied the principle that the contracting parties must each give up the benefits received.
Ωστόσο, η περίπτωση διαφέρει στην περίπτωση που ζητείται η αντικατάσταση ελαττωματικού προϊόντος.
However, the position is different as regards a claim for replacement of defective goods.
Το αίτημα αντικαταστάσεως ελαττωματικού προϊόντος δεν
The claim for replacement of defective goods is not based on the prin-
57 — Oppermann, T., προπαρατεθέν στην υποσημείωση 30, σ. 209, σημείο 25·Schulte-Nölke, H., «Elf Amtssprachen, ein Recht? Folgen der Mehrsprachigkeit für die Auslegung von Verbraucherschutzrichtlinien», Schulze, R., Auslegung europäischen Privatrechts und angeglichenen Rechts, Nomos Verlag, Baden-Baden 1999, σ. 158.
57 — T. Oppermann (cited above, footnote 30), p. 209, paragraph 25; H. Schulte-Nölke, ‘Elf Amtssprachen, ein Recht? Folgen der Mehrsprachigkeit für die Auslegung von Verbraucherschutzrichtlinien’, in R. Schulze, Auslegung europäischen Privatrechts und angeglichenen Rechts, Nomos Verlag, Baden-Baden, 1999, p. 158.
Οι Schermers και Waelbroeck τονίζουν ότι οι προπαρασκευαστικές εργασίες εξαιρετικώς μόνον χρησιμοποιούνται για την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου.
According to Schermers and Waelbroeck too, it is only by way of exception that travaux préparatoires are used in interpreting Community law.
60 — Οδηγία του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την προστασία των καταναλωτών κατά τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος (ΕΕ L 372, σ. 31).
60 — Council directive of 20 December 1985 to protect the consumer in respect of contracts negotiated away from business premises (OJ 1985 L 372, p. 31).
58 — Βλ., π.χ., αποφάσεις της 15ης Απριλίου 1986, 237/84, Επιτροπή κατά Βελγίου (Συλλογή 1986, σ.
59 — Cited above, footnote 17.
1247, σκέψη 17), και της 10ης Δεκεμβρίου 1991, C-306/89, Επιτροπή κατά Ελλάδας (Συλλογή 1991, σ. I-5863, σκέψη 8).
For a similar decision see Case C-229/04 Crailsheimer Volksbank [2005] ECR I-9273.
61 — Σκέψη 93.
61 — Schulte (cited above, footnote 17), paragraph 93.
QUELLE καταστεί πλουσιότερος αδικαιολογήτως 62. Καταβάλλοντας το τίμημα της πώλησης, υπακούει στην αρχή της αμοιβαίας αποδόσεως των αποκομισθέντων οφελών, αλλά στην αρχή της ερμηνείας της συμβάσεως favor contractus, σύμφωνα με την οποία η σύμβαση παραμένει ισχυρή εφόσον αυτό είναι δυνατό·με την αντικατάσταση του προϊόντος επιδιώκεται επομένως η εκτέλεση της σύμβασης.
QUELLE ciple of mutual surrender of benefits received but on the principle that contracts are to be interpreted favor contractus, in accordance with which the contract is maintained in force so far as is possible; the purpose of replacing the goods is performance of the contract.
ο καταναλωτής εκπλήρωσε προσηκόντως την υποχρέωση που υπείχε από την αμφοτεροβαρή σύμβαση πώλησης καταναλωτικού προϊόντος, ενώ ο πωλητής δεν εκπλήρωσε την υποχρέωση που ανέλαβε από τη σύμβαση.
unjustifiably enriched. 62By paying the purchase price, the consumer has properly fulfilled his obligation under the contract for the sale of consumer goods, whereas the seller has not performed his contractual obligation.
Υπό το πρίσμα της αρχής pacta sunt servanda, το αίτημα αντικαταστάσεως του προϊόντος συνεπάγεται επομένως μόνον την απαίτηση προς τον πωλητή να εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις.
Accordingly, in the light of the principle pacta sunt servanda, the claim for replacement of the goods is no more than a claim that the seller should perform his contractual obligations.
Κάθε συμβαλλόμενος φέρει ο ίδιος τον κίνδυνο της πλημμελούς εκπληρώσεως της υποχρεώσεώς του.
Each party to the contract must accept the risk that it may not perform its obligations thereunder properly and in full.
Ο καταναλωτής δεν φέρει την ευθύνη για το ότι το προϊόν χρήζει αντικαταστάσεως· ο καταναλωτής επιθυμεί να προβεί στη συνήθη χρήση του προϊόντος, την οποία ο πωλητής οφείλει να του παράσχει.
Responsibility for the fact that goods have to be replaced does not lie with the consumer: all he wants is to use the goods normally, and the seller is required to enable him to do so.
Αφετέρου, με την απόφαση Schulte τέθηκε η αρχή σύμφωνα με την οποία, σε περίπτωση υπαναχώρησης από τη σύμβαση, ο καταναλωτής δεν έχει αναγκαστικά υποχρέωση να επιστρέψει το δάνειο, εντόκως, αν ο αντισυμβαλλόμενος δεν εκπλήρωσε προσηκόντως την υποχρέωσή του.
In the second place, Schulte clearly establishes the principle that where a contract is rescinded the consumer is not necessarily obliged to return the loan plus interest if the other contracting party has not properly fulfilled its obligations.
Με τη σκέψη 94 της αποφάσεως αυτής, το Δικαστήριο έκρινε ότι οι εθνικοί κανόνες σύμφωνα με τους οποίους ο καταναλωτής οφείλει, σε περίπτωση υπαναχώρησης, να επιστρέψει το δάνειο εντόκως δεν αντιβαίνουν στην οδηγία 85/577, αν δεν έχουν εφαρμογή όταν ο δανειστής δεν τήρησε την υποχρέωση πληροφορήσεως την οποία υπέχει βάσει της οδηγίας αυτής.
In paragraph 94 of the judgment in Schulte, the Court held that it was not incompatible with Direct- ive 85/577 for rules of national law under which a consumer who cancels a credit agreement must immediately repay the loan in full with interest at the market rate not to apply in cases where the trader has failed to comply with his obligation under the direct- ive to provide information.
Στο πλαίσιο του κανόνα ότι ο συμβαλλόμενος που εκπλήρωσε πλημμελώς την υποχρέωσή του πρέπει να φέρει μόνον την ευθύνη για την πλημμελή αυτή εκτέλεση, είναι επομένως δυνατό να συγκριθεί η υπαναχώρηση από τη σύμβαση με την αντικατάσταση ελαττωματικού προϊόντος.
In the context of the principle that the contracting party who has not properly fulfilled his obligations is himself liable for his faulty performance, it is accordingly possible to compare rescission of the contract with replacement of defective goods.
Αλλά, το επιχείρημα αυτό συνηγορεί εκ νέου υπέρ του ότι, σε περίπτωση αντικαταστάσεως ελαττωματικού προϊόντος, ο πωλητής πρέπει να φέρει ολόκληρη την ευθύνη της πλημμελούς εκτέλεσης και όλα τα σχετικά έξοδα.
However, that again supports the view that, in the case of the replacement of defect- ive goods, the seller must bear full responsibility for his faulty performance, and in consequence pay all the related costs.
Συνεπώς, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι ο καταναλωτής που εκπλήρωσε πλήρως τη συμβατική του υποχρέωση οφείλει να καταβάλει αποζημίωση για τη χρήση του ελαττωματικού προϊόντος στον πωλητή που εκπλήρωσε πλημμελώς την υποχρέωσή του.
It would therefore be unacceptable if the consumer, having properly performed his contractual obligation, were required to pay compensation to the seller, who has not properly performed his obligation, for use of defective goods.
Λαμβάνοντας το νέο προϊόν, ο καταναλωτής λαμβάνει μόνον αυτό που δικαιούται, δηλαδή ένα προϊόν που πληροί τους όρους της σύμβασης· συνεπώς, ουδόλως μπορεί να γίνει λόγος εν προκειμένω για αδικαιολόγητο πλουτισμό του καταναλωτή.
The receipt of the new goods signifies merely that the consumer is receiving what he is entitled to receive — namely goods which are in conformity with the contract — and, accordingly, it is not seriously arguable in the present case that the consumer has been unjustifiably enriched.
62 — Καθώς δεν υπάρχουν στον τομέα αυτό ρητές διατάξεις της κοινοτικής νομοθεσίας, τα θέματα του αδικαιολόγητου πλουτισμού στη νομολογία του Δικαστηρίου τίθενται κυρίως σε σχέση με τις προϋποθέσεις επιστροφής φόρων και τελωνειακών δασμών αχρεωστήτως καταβληθέντων.
62 — Because Community law does not expressly make provision for this area, questions as to unjustified enrichment arise in the Court’s caselaw principally in connection with the requirements for the repayment of taxes and duties which have been unlawfully demanded.
Συναφώς, βλ., π.χ., απόφαση της 9ης Φεβρουαρίου 1999, C-343/96, Dilexport (Συλλογή 1999, σ. I-579).
On this, see inter alia Case C-343/96 Dilexport [1999] ECR I-579.
Δεν μπορεί επίσης να γίνει δεκτό στην υπό κρίση υπόθεση ότι ο καταναλωτής έχει
Nor is it possible in the present case to maintain that the consumer has been
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-404/06 προϊόντος, έχει δικαίωμα να απαιτήσει από τον καταναλωτή αποζημίωση για τη χρήση του προϊόντος αυτού.
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-404/06
Κατόπιν όλων των παραπάνω σκέψεων, εκτιμώ ότι η οδηγία 1999/44 απαγορεύει τη γερμανική ρύθμιση δυνάμει της οποίας ο πωλητής, σε περίπτωση αντικαταστάσεως
For all those reasons, I am of the opinion that Directive 1999/44 precludes the German legislation under which, in cases where consumer goods are replaced, the seller has the right to require the consumer to pay compensation for use of those goods.
Βάσει των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο να αποφανθεί ότι οι συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφοι 2, 3, πρώτο εδάφιο, και 4, ή του άρθρου 3, παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών, έχουν την έννοια ότι απαγορεύουν διάταξη της εθνικής νομοθεσίας σύμφωνα με την οποία ο πωλητής, σε περίπτωση που αντικαθιστά το προϊόν διότι δεν είναι σύμφωνο με τους όρους της σύμβασης, μπορεί να απαιτήσει από τον καταναλωτή αποζημίωση για τη χρήση του αρχικώς παραδοθέντος και μη πληρούντος τους όρους της συμβάσεως προϊόντος.
On the basis of the foregoing considerations, I suggest that the Court should reply that Article 3(2) of Directive 1999/44/EC of the European Parliament and of the Council of 25 May 1999 on certain aspects of the sale of consumer goods and associated guarantees, read in conjunction with the first subparagraph of Article 3(3) and Article 3(4) of that directive, or the third subparagraph of Article 3(3) thereof, is to be interpreted as precluding national legislation under which, where consumer goods are brought into conformity with the contract by means of their replacement, the seller may require the consumer to pay compensation for use of the goods originally supplied, which were not in conformity with the contract.
Στην υπόθεση C-404/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) με απόφαση της 16ης Αυγούστου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 28 Σεπτεμβρίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC, by the Bundesgerichtshof (Germany), made by decision of 16 August 2006, received at the Court on 28 September 2006, in the proceedings
Trstenjak γραμματέας: B. Fülöp, υπάλληλος διοικήσεως,
Advocate General: V. Trstenjak, Registrar: B. Fülöp, Administrator,
— η Γερμανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον M.
— the German Government, by M. Lumma and J. Kemper, acting as Agents,
— η Ισπανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την N. Díaz Abad,
— the Spanish Government, by N. Díaz Abad, acting as Agent,
— η Αυστριακή Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τη C. Pesendorfer,
— the Austrian Government, by C. Pesendorfer, acting as Agent,
QUELLE εκδίδει την ακόλουθη
QUELLE gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 3 της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών (ΕΕ L 171, σ.
This reference for a preliminary ruling relates to the interpretation of Article 3 of Directive 1999/44/EC of the European Parliament and of the Council of 25 May 1999 on certain aspects of the sale of consumer goods and associated guarantees (OJ 1999 L 171, p.
12, στο εξής: οδηγία).
12; ‘the Directive’).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Quelle AG (στο εξής: Quelle), επιχείρησης πωλήσεων με αλληλογραφία, και της Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände (στο εξής: Bundesverband), εγκεκριμένης ένωσης καταναλωτών που ενεργεί κατόπιν εξουσιοδοτήσεως της Brüning, πελάτισσας της Quelle.
The reference has been made in the course of proceedings between Quelle AG (‘Quelle’), a mailorder company, and the Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände (‘the Bundesverband’), an authorised consumers’ association acting on behalf of Ms Brüning, one of Quelle’s customers.
Η οδηγία εκδόθηκε βάσει του άρθρου 95 ΕΚ.
The Directive was adopted on the basis of Article 95 EC.
Η πρώτη αιτιολογική σκέψη της υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 153, παράγραφοι 1 και 3, ΕΚ, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα συμβάλλει στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών με μέτρα θεσπιζόμενα κατ’ εφαρμογή του άρθρου 95 ΕΚ.
The first recital in the preamble thereto states that, in accordance with Article 153(1) and (3) EC, the European Community must contribute to the achievement of a high level of consumer protection by the measures it adopts pursuant to Article 95 EC.
Το άρθρο 3 της οδηγίας, με τίτλο «Δικαιώματα του καταναλωτή», προβλέπει:
Article 3 of the Directive, entitled ‘Rights of the consumer’, provides:
Ο καταναλωτής έχει, κατ’ αρχάς, δικαίωμα να απαιτήσει από τον πωλητή την δωρεάν επισκευή ή αντικατάσταση του αγαθού, εκτός εάν μια τέτοια πράξη είναι αδύνατη ή δυσανάλογη.
In the first place, the consumer may require the seller to repair the goods or he may require the seller to replace them, in either case free of charge, unless this is impossible or disproportionate.
Η επανόρθωση θεωρείται δυσανάλογη εάν, σε σύγκριση με τον εναλλακτικό τρόπο επανόρθωσης, συνεπάγεται για τον πωλητή υπερβολικά υψηλό κόστος […].
A remedy shall be deemed to be disproportionate if it imposes costs on the seller which, in comparison with the alternative remedy, are unreasonable, … .
Ο όρος “δωρεάν” στις παραγράφους 2 και 3 αναφέρεται στα απαραίτητα έξοδα που συνεπάγεται η αποκατάσταση της συμμόρφωσης του αγαθού, ιδίως τις δαπάνες αποστολής, το εργατικό κόστος και το κόστος των υλικών.
The terms “free of charge” in paragraphs 2 and 3 refer to the necessary costs incurred to bring the goods into conformity, particularly the cost of postage, labour and materials.
— εάν ο καταναλωτής δεν δικαιούται ούτε επισκευή ούτε αντικατάσταση ή
— if the consumer is entitled to neither repair nor replacement, or
— εάν ο πωλητής δεν ολοκλήρωσε την επανόρθωση εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος ή
— if the seller has not completed the remedy within a reasonable time, or
Σύμφωνα με τη δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας «[…] τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν ότι, οποιαδήποτε επιστροφή προς τον καταναλωτή μπορεί να μειωθεί, λαμβάνοντας υπόψη τη χρήση των αγαθών εκ μέρους του καταναλωτή από τη στιγμή της παράδοσης· […] οι λεπτομερείς κανόνες βάσει των οποίων χωρεί υπαναχώρηση από τη σύμβαση μπορούν να καθοριστούν από το εθνικό δίκαιο».
The 15th recital in the preamble to the Directive states that ‘Member States may provide that any reimbursement to the consumer may be reduced to take account of the use the consumer has had of the goods since they were delivered to him; … the detailed arrangements whereby rescission of the contract is effected may be laid down in national law’.
Σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της οδηγίας, με τίτλο «Προθεσμίες»:
Under the first sentence of Article 5(1) of the Directive (that article being entitled ‘Time limits’):
«Ο πωλητής ευθύνεται δυνάμει του άρθρου 3, όταν η έλλειψη συμμόρφωσης εκδηλώνεται εντός δύο ετών από την παράδοση του αγαθού.»
‘The seller shall be held liable under Article 3 where the lack of conformity becomes apparent within two years as from delivery of the goods.’
Το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας, με τίτλο «Εθνικά δίκαια και στοιχειώδης προστασία», ορίζει:
Article 8(2) of the Directive (that article being entitled ‘National law and minimum protection’), provides:
«Στον τομέα που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν ή να διατηρούν εν ισχύ αυστηρότερες διατάξεις, σύμφωνες προς τη Συνθήκη, προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα υψηλότερο επίπεδο προστασίας του καταναλωτή.»
‘Member States may adopt or maintain in force more stringent provisions, compatible with the Treaty in the field covered by this Directive, to ensure a higher level of consumer protection.’
Μεταξύ των διατάξεων του γερμανικού αστικού κώδικα (Bürgerliches Gesetzbuch, στο εξής: BGB) που θεσπίστηκαν για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο της Γερμανίας περιλαμβάνονται ιδίως τα άρθρα 439 και 346 του κώδικα αυτού.
Paragraphs 439 and 346 are among the provisions of the German Civil Code (Bürgerliches Gesetzbuch; ‘the BGB’) adopted in order to transpose the Directive into German domestic law.
Το άρθρο 439, παράγραφος 4, του BGB, με τίτλο «Εκ των υστέρων εκπλήρωση», ορίζει:
Paragraph 439(4) of the BGB, entitled ‘Subsequent performance’, states:
«Ο πωλητής ο οποίος παραδίδει προς τον σκοπό της εκ των υστέρων εκπληρώσεως πράγμα απαλλαγμένο ελαττωμάτων μπορεί να απαιτήσει από τον αγοραστή επιστροφή του ελαττωματικού πράγματος σύμφωνα με τα άρθρα 346 έως 348.»
‘Where a seller delivers goods free from defects for the purposes of subsequent performance, he may require the purchaser to return the defective goods pursuant to Paragraphs 346 to 348.’
Το άρθρο 346, παράγραφοι 1 έως 3, του BGB, με τίτλο «Αποτελέσματα της υπαναχώρησης», έχει ως εξής:
Paragraph 346(1) to (3) of the BGB, entitled ‘Effects of termination of the contract’, states as follows:
Αν ένας από τους συμβαλλομένους ασκήσει δικαίωμα υπαναχώρησης συμβατικό ή εκ του νόμου, οι ληφθείσες παροχές και οι καρποί πρέπει, σε περίπτωση λύσεως της συμβάσεως, να επιστραφούν.
If one party to a contract has reserved the right to terminate the contract or if he has a statutory right of termination, then, if termination occurs, any performance received shall be returned, and the benefits derived from such performance shall be surrendered.
Αντί της επιστροφής ή της αποδόσεως, ο οφειλέτης υποχρεούται να καταβάλει αποζημίωση εάν:
The debtor shall pay compensation for value, in lieu of restitution or surrender, where:
1) η επιστροφή ή η απόδοση αποκλείεται λόγω της φύσεως του πράγματος·
(1) restitution or surrender is excluded by virtue of the nature of what has been obtained;
2) το ληφθέν αντικείμενο καταστράφηκε, παραχωρήθηκε, εκποιήθηκε, μεταποιήθηκε ή μεταπλάσθηκε,
(2) he has used up, transferred, encumbered, processed or transformed the object received;
3) το ληφθέν αντικείμενο χειροτέρεψε ή χάθηκε· η φθορά που οφείλεται στη συνήθη χρήση δεν λαμβάνεται υπόψη.
(3) the object received has deteriorated or has been destroyed, any deterioration resulting from the proper use of the object for its intended purposes being disregarded.
Αν η σύμβαση προβλέπει αντιπαροχή, αυτή λαμβάνεται υπόψη κατά τον υπολογισμό της αποζημιώσεως· αν η αποζημίωση οφείλεται για το αντλούμενο από δάνειο όφελος, επιτρέπεται η απόδειξη ότι η αξία του οφέλους ήταν μικρότερη.
If the contract specifies a counter-performance, such counter-performance shall be taken as a basis for calculation of the compensation for value; if compensation is to be paid for the benefit deriving from a loan, it shall be sufficient to show that the value of such benefit was lower.
Η αποζημίωση αποκλείεται:
No obligation to pay compensation for value shall arise:
1) αν το ελάττωμα που δικαιολογεί την υπαναχώρηση εμφανίστηκε μόνον κατά το στάδιο της μεταποιήσεως ή της μεταπλάσεως του αντικειμένου,
(1) if the defect which gives the right to termination became apparent only during the processing or transformation of the object;
2) στον βαθμό που ο δανειστής ευθύνεται για τη χειροτέρευση ή την απώλεια, ή αν η ζημία επήλθε στα χέρια του,
(2) in so far as the creditor is responsible for the deterioration or destruction, or in so far as the damage would also have occurred in his hands;
3) αν, σε περίπτωση εκ του νόμου διαλυτικής αιρέσεως, η χειροτέρευση ή η απώλεια επήλθε στα χέρια του ενδιαφερομένου, μολονότι αυτός κατέβαλε την ίδια επιμέλεια που δείχνει συνήθως στις δικές του υποθέσεις.
(3) if, in the case of a statutory right of termination, the deterioration or destruction has occurred in the hands of the person entitled, even though he has taken the care that he customarily exercises in relation to his own affairs.
Ο αποκτηθείς πλουτισμός πρέπει να αποδοθεί.»
Any remaining enrichment must be surrendered.’
Το άρθρο 100 του BGB, με τίτλο «Καρποί», ορίζει:
Paragraph 100 of the BGB, headed ‘Benefits’, provides that:
«Καρποί είναι τα προϊόντα ενός πράγματος ή οι πρόσοδοι ενός δικαιώματος, καθώς και τα οφέλη που παρέχει η χρήση του πράγματος ή του δικαιώματος.»
‘Benefits are the fruits of a thing or of a right, including the benefits arising from use of the thing or exercise of the right’.
Τον Αύγουστο του 2002, η Quelle παρέδωσε στην Brüning, για ιδιωτική χρήση, ένα «σύνολο κουζίνας με εστίες».
In August 2002, Quelle delivered a ‘stove-set’ to Ms Brüning for her private use.
Στις αρχές του 2004, η Brüning διαπίστωσε ότι η συσκευή ήταν ελαττωματική.
In early 2004, Ms Brüning noticed that the appliance was not in conformity.
Επειδή δεν ήταν δυνατή η επισκευή της, η Brüning την επέστρεψε στην Quelle, η οποία την αντικατέστησε με νέα συσκευή.
Since repair was not possible, Ms Brüning returned the appliance to Quelle, who replaced it with a new appliance.
Ωστόσο, η εταιρία αυτή απαίτησε από την Brüning να της καταβάλει το ποσό των 69,97 ευρώ ως αποζημίωση για το όφελος που αποκόμισε από τη χρήση της αρχικώς παραδοθείσας συσκευής.
However, Quelle required Ms Brüning to pay EUR 69.97 by way of compensation for the benefit which she had obtained from use of the appliance initially delivered.
Η Bundesverband, ενεργώντας ως εντολοδόχος της Brüning, ζήτησε να της επιστραφεί το εν λόγω ποσό στην Brüning.
The Bundesverband, acting as Ms Brüning’s authorised representative, demanded reimbursement to her of that amount.
Ζήτησε επιπλέον, σε περίπτωση
In addition, it applied for an order prohibiting
QUELLE αντικαταστάσεως προϊόντος που δεν πληροί τους όρους της σύμβασης πώλησης (στο εξής: προϊόν που δεν πληροί τους όρους της σύμβασης), να υποχρεωθεί η Quelle να παύσει να χρεώνει ποσά για τη χρήση του εν λόγω προϊόντος.
Quelle, in cases where goods not in conformity with the contract of sale (‘not in conformity’) are replaced, from invoicing consumers for the use of those goods.
Το πρωτοδίκως επιληφθέν δικαστήριο δέχθηκε το αίτημα επιστροφής και απέρριψε το αίτημα να υποχρεωθεί η Quelle να παύσει να χρεώνει ποσά για τη χρήση προϊόντος που δεν πληροί τους όρους της σύμβασης.
The court hearing the case at first instance granted the application for reimbursement, but dismissed the arguments seeking an order directing Quelle not to invoice customers for the use of goods not in conformity.
Οι εφέσεις που ασκήθηκαν κατά της αποφάσεως αυτής τόσο από την Quelle όσο και από την Bundesverband απορρίφθηκαν.
The appeals brought against that judgment — both by Quelle and by the Bundesverband — were dismissed.