natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε περίπτιοση αρνητικής απαντήσεως στο πριότο σκέλος του δευτέρου ερωτήματος, δηλαδή στην περίπτωση που μόνον το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας έχει εφαρμογή επί των τρισδιάστατων σημάτων που αποτελούνται από το σχήμα του προϊόντος, το αιτούν δικαστήριο εριοτά παρά
If the reply to the first limb of the second question is in the negative, that is to say if Article 3(l)(e) of the Directive alone applies to threedimensional shape of product marks, the national court is none the less asking whether, for the purposes of interpreting that provision, regard should also be had to the interests of the trade in the preservation of the availability of the shape of the product.
ταύτα αν, για την ερμηνεία της διατάξειος αυτής, πρέπει να ληφθεί υπόψη και το γενικό συμφέρον του εμπορίου να παραμένει διαθέσιμο το σχήμα του προϊόντος.
It is clear from Article 3(1) of the Directive that each of the grounds for refusal listed in that provision is independent of the others and calls for separate examination.
Από το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας προκύπτει σαφώς ότι έκαστος των λόγιον απαραδέκτου της καταχωρήσεως που παρατίθενται στη διάταξη αυτί] είναι ανεξάρτητος των άλλων και χρήζει χωριστής εξετάσεως.
It follows that if a threedimensional shape of product trade mark is not refused registration under Article 3(l)(e) of the Directive, registration may still be refused if it falls within one or more of the categories set out in Article 3(l)(b) to (d).
Επομένως, αν κατ' εφαρμογήν του άρθρου 3, παράγραφο; 1, στοιχείο ε', της οδηγίας δεν έχει αντιταχθεί άρνηση για την καταχιόρηση τρισδιάστατου' σημείου που αποτελείται από το σχήμα του προϊόντος, δύναται παρά ταύτα να αντιταχθεί άρνηση αν το σημείο αϊτό ανήκει έστω και σε μία ή σε περισσότερες από τις κατηγορίες τις οποίες αναφέρουν τα στοιχεία β' έως δ' της ίδιας διατάξεως.
In regard to Article 3(l)(c) of the Directive in particular, there is nothing in principle to stop that provision applying to an application for a threedimensional shape of product trade mark.
Ειδικότερα, όσον αφορά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας, κατ' αρχήν τίποτα δεν αντιτίθεται στη δυνατότητα να εφαρμοστεί η διάταξη αυτί] επί αιτήσεως καταχωρήσειος τρισδιάστατου σήματος το οποίο αποτελείται από το σχήμα ενός προϊόντος.
With regard more specifically to the second situation contemplated by the referring court relating to Article 3(l)(e) of the Directive, for certain threedimensional shape of product signs, the Court has already held that the rationale of the grounds for refusing registration laid down in Article 3(l)(e) is to prevent trade mark protection from granting its proprietor a monopoly on technical solutions or functional characteristics of a product which a user is likely to seek in the products of competitors.
«1) Για να εκτιμηθεί ο κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΈΟΚ τον Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, διακριτικός χαρακτήρας ενός τρισδιάστατου σήματος το οποίο αποτελείται από το σχήμα τον προϊόντος δεν πρέπει να εφαρμοστεί κριτήριο αυστηρότερο εκείνου που χρησιμοποιείται για άλλα είδη σημάτων.
When assessing the distinctiveness of a threedimensional shape of product trade mark for the purposes of Article 3(l)(b) of First Council Directive 89/104/EEC of 21 December 1988 to approximate the laws of the Member States relating to trade marks, a stricter test than that used for other types of trade mark must not be applied
Εκτός από το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο ε, της πρώτης οδηγίας 89/104, και το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ, της οδηγίας αυτής έχει σημασία για τα τρισδιάστατα σήματα που αποτελούνται από το σχήμα του προϊόντος
Independently of Article 3(1) (e) of First Directive 89/104, Article 3(l)(c) also has significance for threedimensional shape of product trade marks.
αυτής τίθενται ελευθέρως στη διάθεση όλων και δεν μπορούν να καταχωρηθούν, τηρουμένου uw άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας αυτής»
When examining the ground for refusing registration in Article 3(1) (c) of First Directive 89/104 in a concrete case, regard must be had to the public interest underlying that provision, which is that all threedimensional shape of product trade marks which consist exclusively of signs or indications which may serve to designate the characteristics of the goods or service within the meaning of that provision should be freely available to all and, subject always to Article 3(3) of the Directive, cannot be registered'
Ruiz-Jarabo Colomer ανέπτυξε τι; ποοτάσει; του κατά τη συνεδρίαση τη; ολομέλεια; τη; 24η; Οκτιοβοίου 2002.
Advocate General D. Ruiz-Jarabo Colomer delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 24 October 2002.
C-114/02 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας Προσέγγιση των νομοθεσιών
Case C-114/02 Commission of the European Communities ν French Republic Approximation of laws
10 Αποιλίου 2003
10 April 2003
«Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 98/8/ΕΚ— Μη μεταφορά της στην εθνική έ\Ύομη τάξη εντός της ταχθείσας προσθεσμίας» (Πρώτο τμήμα)
(Failure of a Member State to fulfil its obligations — Directive 98/81EC — Failure to transpose within the prescribed period) (First Chamber)
Με δικόγραφο που κατέθεσε ση] Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 27 Μαρτίου 2002, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτιον άσκησε, βάσει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστιόσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικέ; διατάξει; που ήταν αναγκαίες για η] συμμόρφιοσή του προς την οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού' Κοινοβουλίου' και του Συμβουλίου, η]ς 16ης Φεβρουαρίου 1998, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από n]v οδηγία αυτί].
By application lodged at the Court Registry on 27 March 2002, the Commission of the European Communities brought an action under Article 226 EC for a declaration that, by failing to adopt all the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Directive 98/8/EC of the European Parliament and of the Council of 16 February 1998, the French Republic has failed to fulfil its obligations under that directive.
Η Γαλλική Κυβέρνηση δέχεται ότι δεν διασφάλισε n]v πλήρη μεταφορά η]ς οδηγίας 98/8 στο εσωτερικό δίκαιο.
The French Government accepts that it has not ensured a complete transposition of Directive 98/8.
Η καθυστέρηση αυτί] οφείλεται κυρίως στην ανάγκη να οργανωθεί κατά πρόσφορο τρόπο η διαδικασία αξιολογήσεως των φακέλιον, η οποία απαιτεί την παρέμβαση πλειόνων οργανισμιόν.
That delay was mainly due to the need to organise optimally the procedure for assessing the files, which requires the involvement of several bodies.
Εντούτοις, ισχυρίζεται ότι διάφορα νομοθετικά κείμενα, ευρισκόμενα ακόμη στο στάδιο του σχεδίου, επιτρέπουν n]v ολοκλήρωση της μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο του συνόλου των διατάξεων της εν λόγιο οδηγίας.
However, it contends that various texts, still at the draft stage, will serve to complete the transposition into national law of all the provisions of the directive.
Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα»
Orders the French Republic to pay the costs.'
Ο γενικό; εισαγγελέα; J.
Advocate General J. Mischo delivered his Opinion at the sitting of the First Chamber on 14 January 2003.
Mischo ανέπτυξε τι; προτάσει; του κατά m συνεδρίαση του πριότου τμήματο; τη; 14η; Ιανουαρίου 2003.
'— declare that, by failing to adopt the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Directive 98/8/EC of the Parliament and of the Council of 16 February 1998 concerning the placing of biocidal products on the market, or, in any event, by failing to communicate those provisions to the Commission of the European Communities, the French Republic has failed to fulfil its obligations under that directive;
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ιος εξής:
- order the French Republic to pay the costs.'
Υποθ. C-305/00 Christian Schulin κατά Saatgut-Treuhandverwaltungsgesellschaft mbH Γεωργία
Page 18
Προόικαστική «Φυτικές ποικιλίες Σύστημα δικαιωμάτων επί των ποικιλιάίν αντίόν Άρθρα 14, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 και 8 του κανονισμού (ΕΚ) 1768/95
By order of 1 August 2000 the Oberlandesgericht (Higher Regional Court) Frankfurt am Main referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of the sixth indent of Article 14(3) of Council Regulation (EC) No 2100/94 of 27 July 1994 on Community plant variety rights and Article 8 of Commission Regulation (EC) No 1768/95 of 24 July 1995.
της συγκομιδής δικαιώματος»
The question referred for a preliminary ruling
Με διάταξη η]ς 1ης Αυγούστου 2000 το Oberlandesgericht Frankfurt am Main υπέβαλε προδικαστικό εριόη]μα ιος προς n]v ερμηνεία των άρθρων 14, παράγραφο; 3, έκτη περίπτιοση, του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 του Συμβουλίου, η]ς 27ης Ιουλίου 1994, για τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικιόν ποικιλιών, και 8 του κανονισμού (ΕΚ) 1768/95 η]ς Επιτροπής, τη; 24η; Ιουλίου 1995.
By its question the referring court seeks to know essentially whether the combined provisions of the sixth indent of Article 14(3) of Regulation No 2100/94 and Article 8 of Regulation No 1768/95 must be interpreted as giving a holder of a Community protected plant variety right the option of asking for the information provided for by those provisions from a farmer where the holder has no evidence that the farmer has used or will use for propagating purposes in the field on his own holding the product of the harvest obtained by planting, on his own holding, propagating material of a variety other than a hybrid or synthetic variety, which is covered by that right, belonging to one of the agricultural plant species listed in Article 14(2) of Regulation No 2100/94.
Η STV ζήτησε από τον C. Schulin να της αναφέρει αν και, ενδεχομένιος, κατά πόσον είχε φυτεύσει, ιος καλλιεργητής, κατά την περίοδο ανάπτυξη; τιον φυτιόν 1997/98, 525 ποικιλίες φυτιόν συνολικά, μεταξύ των οποίων 180 ποικιλίες προστατευόμενες από τον κανονισμό 2100/94.
In the present case, it is not established clearly and precisely that the term 'farmers' used in the sixth indent of Article 14(3) of Regulation No 2100/94 refers to any farmer, even those having no legal relationship whatsoever with the holder of the Community plant variety right.
Η STV ισχυρίζεται ότι μπορούσε να απαιτήσει τι; πληροφορίες αυτές από τον C.
On the contrary, it is clear from a systematic and consistent interpretation of Article 14 that the term 'farmer' is used there to denote a uniform concept, referring only to farmers taking advantage of the derogation referred to in that article.
Schulin, χωρίς να χρειάζεται να αποδείξει συγκεκριμένα ότι αυτός είχε καλλιεργήσει μια συγκεκριμένη ποικιλία.
It follows that to interpret the term 'farmer' appearing in the sixth indent of Article 14(3) as referring to any farmer breaches the principle of legal certainty.
Ο C Schulin αμφισβήημτε τις απαιτήσει; αυτές, ισχυριζόμενος, μεταξύ άλλιον, ότι οι καλλιεργητές υποχρεούνται να ανακοινώνουν την έκταση μιας περιπτώσεως πραγματικής φυτεύσεως μόνον όταν η STV λαμβάνει γνιόση της φυτεύσειος αυτής.
As regards the interpretation of Article 8(2) of Regulation No 1768/95, suffice it to note that, given that that regulation is an implementing regulation laying down conditions to give effect to the derogation provided for in Article 14(1) of Regulation No 2100/94, those provisions cannot, in any event, impose more extensive obligations on farmers than those under Regulation No 2100/94.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Oberlandesgericht Frankfurt am Main αποφάσισε να αναστείλει n] διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο ένα προδικαστικό εριόημια.
However, given, on the one hand, the difficulty the holder has in asserting his right to information, by reason of the fact that, as the referring court, in particular, pointed out, examination of a plant does not reveal whether it was obtained by the use of the product of the harvest or by the purchase of seed, and, on the other hand, the obligation to safeguard the legitimate interests of both the breeder and the farmer under Article 14(3) of Regulation No 2100/94 and Article 2 of Regulation No 1768/95, the holder must be authorised to request information from a farmer where he has some indication that the latter has relied or will rely on the derogation provided for by Article 14(1) of Regulation No 2100/94.
Με το ερο'πημά του, το αιτούν δικαστήριο εριοτά κατ' ουσίαν αν οι διατάξεις του άρθρου 14, παράγραφος 3, έκτη περίπτωση, του κανονισμού 2100/94, σε συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 8 του κανονισμού 1768/95, έχουν n]v έννοια ότι προβλέπουν n]v ευχέρεια του κατόχου του κοινοτικού δικαιιόματος επί φυτικής ποικιλίας να ζητεί τις πληροφορίες που προβλέπουν οι εν λόγιο διατάξεις από καλλιεργητή, οσάκις ο κάτοχος δεν διαθέτει ενδείξεις περί του ότι ο καλλιεργηη']ς χρησιμοποίησε ή θα χρησιμοποιήσει, για σκοπούς αναπαραγωγής σε αγρό η]ς εκμεταλλεύσειό; του, το προϊόν η]ς συγκομιδή; το οποίο έλαβε φυτεύοντας, στην εκμετάλλευση του, πολλαπλασιαστικό υλικό μια; ποικιλίας, εκτός των υβριδίων ή τιον συνθέτων ποικιλαιόν. η οποία καλύπτεται από κοινοτικό δικαίιομα επί φυτικιόν ποικιλιιόν και η οποία
'The provisions of the sixth indent of Article 14(3) of Council Regulation (EC) No 2100/94, of 27 July 1994, on Community plant variety rights in conjunction with Article 8 of Commission Regulation (EC) No 1768/95 of 24 July 1995 implementing rules on the agricultural exemption provided for in Article 14(3) of Regulation No 2100/94 cannot be construed as meaning that the holder of a Community plant variety right can require a farmer to provide the information specified in those provisions where there is no indication that the farmer has used or will use, f or propagating purposes in the field, on his own holding, the product of the harvest obtained byplanting, on his own holding, propagating material of a variety other than a hybrid or synthetic variety which is covered by that right and belongs to one of the agricultural plant species listed in Article 14(2) of Regulation No 2100/94.'
'Οσον αφορά η]ν ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού 1768/95, αρκεί η διαπίστωση ότι, δεδομένου ότι ο εν λόγω κανονισμός αποτελεί κανονισμό εφαρμογής διευκρινίζοντα τις προϋποθέσεις η]ς παρεκκλίσεως του άρθρου 14, παράγραφος 1, του κανονισμού 2100/94, οι διατάξεις του δεν μπορούν, εν πάση περιπτιόσει, να επιβάλλουν στους καλλιεργητές υποχρεώσεις μεγαλύτερης εκτάσειος απ' ό,τι εκείνες που απορρέουν από τον κανονισμό 2100/94.
Preliminary ruling (Brussels Convention —Article 5(1) — Court for the place of performance of the contractual obligation — Contract of employment — Place where the employee habitually carries out his work — First contract fixing the place of performance of the work in one Contracting State — Second contract concluded with reference to the first contract and under which the employee carries out his work in another Contracting State — First contract suspended during the performance of the second) (Fifth Chamber)
Επομένιος, τα άρθρα 14, παράγραφο; 3, του κανονισμού 2100/94 και 8, παράγραφος 2, του κανονισμού 1768/95 δεν μπορού'ν να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι επιτρέπουν στους κατόχους να απαιτούν από κάθε καλλιεργηη] να τους παρέχει, κατόπιν αιτήσειός τους, κάθε κατάλληλη πληροφορία.
By order of 11 February 2000 the Landesarbeitsgericht München (Regional Labour Court, Munich) referred to the Court for a preliminary ruling under the Protocol of 3 June 1971 on the interpretation by the Court of Justice of the Convention of 27 September 1968 on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters two questions on the interpretation of Article 5(1) of that Convention.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
On 5 January 1990 Ms Pugliese and Aeritalia Aerospaziale Italiana SpA ('Aeritalia'), a company incorporated under Italian law, concluded a contract of employment under which Ms Pugliese was engaged from 17 January 1990 to work for Aeritalia at its establishment in Turin (Italy).
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απα\τήσει ιος εξής:
In 1990 Aeritalia was acquired by Finmeccanica. In 1995 Finmeccanica informed Ms Pugliese that the suspension of her contract would be terminated on 29 February 1996.
Υποθ. C-437/00 Giulia Pugliese κατά Finmeccanica SpA, Betriebsteil Alenia Aerospazio Σύμβαση για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση των αποφάσεων
On appeal by Ms Pugliese the Landesarbeitsgericht München, taking the view that the dispute raised an issue of the interpretation of the Convention, decided to stay its proceedings and to refer two questions to the Court for a preliminary ruling.
10 Απριλίου 2003
The first question
Προδικαστική «Σύμβαση των Βρυξελλών — Αρθρο 5, σημείο 1 — Δικαστήριο του τόπου εκπληρώσεως της εκ της συμβάσεως παροχής — Σύμβαση εργασίας Τόπος όπου ο εργαζόμενος εκτελεί συνήθως την εργασία του — Πρα'πη σύμβαση ορίζουσα τον τόπο εργασίας εντός συμβαλλομένου κράτους Δεύτερη σύμβαση συναφθείσα σε αναφορά με την πρώτη και προς εκτέλεση της οποίας ο εργαζόμενος εκτελεί την εργασία του εντός άλλου συμβαίλομένου κράτους -- Πρα'πη σύμβαση που είχε ανασταλεί κατά τη διάρκεια εκτελέσεως της δευτέρας» (Πέμπτο τμήμα)
It should be noted at the outset that the case which the national court has to decide concerns an employee who successively concluded two contracts of employment with two different employers, the first employer being fully informed of the conclusion of the second contract and having agreed to the suspension of the first contract. The national court seeks to determine whether, as a German court, it has jurisdiction to resolve a dispute between the employee and the first employer, where the employee has carried out her work for the second employer in Germany, while the contract concluded with the first employer fixed the place of work in Italy.
Με διάταξη η]ς 11ης Φεβρουαρίου 2000 το Landesarbeitsgericht München υπέβαλε, κατ' εφαρμογήν του πρωτοκόλλου η]ς 3ης Ιουνίου 1971 για η]ν ερμηνεία από το Δικαστήριο τιον Ευρωπαϊκών Κοινοη]των η]ς Συμβάσεως η]ς 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για η] διεθνή δικαιοδοσία και n]v εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, δύο προδικαστικά εροπήματα σχετικά με n]v ερμηνεία του άρθρου 5, σημείο 1, η]ς Συμβάσεως αυτής.
In this context the national court asks, essentially, whether the second part of Article 5(1) of the Convention must be interpreted as meaning that in a dispute between an employee and a first employer, in respect of which the employee's obligations are suspended, the place where the employee performs her obligations to the second employer may be regarded as the place where she habitually carries out her work under her contract with the first employer.
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
In order to answer that question it is important, first of all, to consider the Court's case-law on the interpretation of Article 5(1) of the Convention when the dispute concerns an individual contract of employment.
Στις 5 Ιανουαρίου 1990. η G. Pugliese και η εταιρία ιταλικού δικαίου Aeritalia Aerospaziale Italina SpA (στο εξής: Aeritalia) συνήψαν σύμβαση εργασίας σύ'μφωνα με n]v οποία η πριόη] θα προσλαμβανόταν,
The first two objectives require that, when an employee is connected to two different employers, the first employer can be sued before the courts of the place where the employee carries out his work for the second employer only when, at the time of the conclusion of the second contract of employment, the first employer itself has an interest in the employee's performance of the service for the second employer in a place decided on by the latter.
από τις 17 Ιανουαρίου 1990, ιος υπάλληλος η]ς δεύτερης με τύπο απασχολήσεως n]v εγκατάσταση η]ς στο Τορίνο (Ιταλία).
The third objective requires that the existence of that interest does not have to be strictly verified according to formal and exclusive criteria, but must be determined in an overall manner taking into consideration all the facts of the case.
Στις 17 Ιανουαρίου 1990 η G.
The relevant factors may include:
Η Aeritalia δεσμεύθηκε επίσης να αποδώσει ιτη]ν G.
— the fact that the conclusion of the second contract was envisaged when the first was being concluded,
Pugliese και η Eurofighter συνήψαν σύμβαση εργασίας σύμφωνα με n]v οποία η G.
— the fact that the first contract was amended on account of the conclusion of the second contract,
Pugliese προσλαμβανόταν από την 1η Φεβρουαρίου 1990.
— the fact that there is an organisational or economic link between the two employers,
Ύστερα από n]v ημερομηνία αυτί], η τελευταία άσκησε τα καθήκοντα η]ς στο Μόναχο.
— the fact that there is an agreement between the two employers providing a framework for the coexistence of the two contracts,
Το 19901] Aeritalia αποκτήθηκε από n] Finmeccanica.
— the fact that the first employer retains management powers in respect of the employee,
Το 1995, η τελευταία πληροφόρησε n]v G. Pugliese ότι η «θέση η]ς αναμονής» (posizione di aspettativa) (3α τερματιζόταν στις 29 Φεβρουαρίου 1996.
— the fact that the first employer is able to decide the duration of the employee's work for the second employer.
Επειδή n G.
The second question
Με απόφαση της 19ης Απριλίου 1998, το Arbeitsgericht München απέρριψε n]v αγωγή λόγιο ελλείψεως διεθνούς δικαιοδοσίας.
It asks, essentially, whether the first part of Article 5(1) of the Brussels Convention must be interpreted as meaning that, in matters relating to individual contracts of employment, the place of performance of an obligation other than that of carrying out work, such as the employer's obligation to pay rental costs in another country and travel costs to the country of origin can be used to found its jurisdiction.
Κατόπιν εφέσεως που άσκησε η G. Pugliese, το Landesarbeitsgericht München, κρίνοντας ότι η διαφορά έθετε προβλήματα ερμηνεία; η]ς Συμβάσειος, αποφάσισε να αναστείλει n]v ενιόπιον της διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
That question need be answered only to the extent to which, following an overall assessment of the circumstances of the case in the main proceedings, the national court cannot establish that the first employer has an interest in the performance of the service in Germany by Ms Pugliese under the second contract of employment with Eurofighter.
Το αιτούν δικαστήριο ζητεί να προσδιοριστεί αν, ιος γερμανικό δικαση]ριο, έχει διεθνή δικαιοδοσία προκειμένου να αποφανθεί σε διαφορά μεταξύ του εργαζομένου και του πριότου εργοδότη στην περίπτωση κατά n]v οποία ο εργαζόμενος έχει ασκήσει η] δραστηριότητα του im]v υπηρεσία του δεύτερου εργοδότη στη Γερμανία, και τούτο μολονότι η συναφθείσα με τον πριότο εργοδόη] σύμβαση όριζε τον τόπο εργασίας cm]v Ιταλία.
Article 5(1) of the Convention of 27 September 1968 on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters, as amended by the Convention of 9 October 1978 on the Accession of the Kingdom of Denmark, Ireland and the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, by the Convention of 25 October 1982 on the Accession of the Hellenic Republic and by the Convention of 26 May 1989 on the Accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic, must be interpreted as meaning that, in a dispute between an employee and a first employer, the place where the employee performs fus obligations to a second employer can be regarded as the place where he habitually carries out his work when the first employer, with respect to whom the employee's contractual obligations are suspended, has, at the time of the conclusion of the second contract of employment, an interest in the performance of the service by the employee to the second employer in a place decided on by the latter. The existence of such an interest must be determined on a comprehensive basis, taking into consideration all the circumstances of the case.