natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δραστηριότητα επιχειρήσεων παραγωγής, ο έντονος ανταγωνισμός και το μεγάλο πλεόνασμα παραγωγικής ικανότητας [απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 2004, T-36/99, Lenzing κατά Επιτροπής, που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή· εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως (υπόθεση C-525/04 P)].
Court of First Instance the Austrian company Lenzing was individually concerned by a Commission decision concerning the State aid granted by the Kingdom of Spain to the company Sniace, since Lenzing, a competitor of the recipient company, first, was at the origin of the complaint that led to the opening of the procedure and participated actively in the procedure and, second, provided information such as would show that its position on the market was substantially affected by the contested decision, for instance information concerning the characteristics of the market in question, namely a very limited number of producers, fierce competition and significant production surpluses (judgment of 21 October 2004 in Case T-36/99 Lenzing v Commission, not yet published in the ECR; under appeal, Case C-525/04 P).
Αντιθέτως, με διάταξη της 27ης Μαΐου 2004, το Πρωτοδικείο διαπίστωσε ότι οι Deustche Post και DHL International, δύο εταιρίες οι οποίες αναπτύσσουν τη δραστηριότητά τους στην ιταλική αγορά των ελεύθερων στον ανταγωνισμό ταχυδρομικών υπηρεσιών, δεν είχαν διαδραματίσει ενεργό ρόλο στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας η οποία κατέληξε στην έκδοση της αποφάσεως της σχετικής με τις κρατικές ενισχύσεις που η Ιταλική Δημοκρατία χορήγησε στα Poste Italiane.
On the other hand, by order of 27 May 2004 in Case T-358/02 Deutsche Post and DHL v Commission, not yet published in the ECR (under appeal, Case C-367/04 P), the Court found that Deutsche Post and DHL International, two companies operating on the Italian market in postal services open to competition, had not played an active role during the administrative procedure which preceded the adoption of the decision relating to State aid granted by the Italian Republic in favour of Poste Italiane.
Πράξεις γενικής ισχύος
Measures of general application
Το Πρωτοδικείο δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει ότι, καίτοι το άρθρο 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ δεν ρυθμίζει ρητώς τις προϋποθέσεις του παραδεκτού προσφυγών ακυρώσεως ασκουμένων από ιδιώτες κατά πράξεων γενικής ισχύος, το στοιχείο αυτό και μόνον δεν επαρκεί προκειμένου να κρίνονται απαράδεκτες τέτοιες προσφυγές.
The Court did not fail to recall that although the fourth paragraph of Article 230 EC makes no express provision regarding the admissibility of actions brought by private persons for annulment of measures of general application, the mere fact that the contested measure is of general application is not sufficient to render such an action inadmissible.
Εντούτοις, κατόπιν αναλύσεως του ζητήματος αν οι πράξεις γενικής ισχύος των οποίων αμφισβητείται η νομιμότητα αφορούν ατομικώς τους ιδιώτες, το Πρωτοδικείο κατέληξε σε αρνητικό συμπέρασμα και απέρριψε προσφυγές σκοπούσες στην ακύρωση κανονισμών (διάταξη του Πρωτοδικείου, της 6ης Ιουλίου 2004, T-370/02, Alpenhain-Camembert-Werk κ.λπ. κατά Επιτροπής, που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή 8), οδηγιών [διάταξη της 6ης Σεπτεμβρίου 2004, T-213/02, SNF κατά Επιτροπής, που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή 9· εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως (υπόθεση C-482/04 P)] και αποφάσεων γενικής ισχύος (προαναφερθείσα διάταξη Schmoldt κ.λπ. κατά Επιτροπής).
None the less, after analysing whether the private persons were individually concerned by the measures of general application whose legality they put in issue, the Court concluded that they were not and dismissed actions for the annulment of regulations (order of 6 July 2004 in Case T-370/02 Alpenhain-Camembert-Werk and Others v Commission, not yet published in the ECR), 8 directives (order of 6 September 2004 in Case T-213/02 SNF v Commission, not yet published in the ECR (under appeal, Case C-482/04 P)), 9and decisions of general application (Schmoldt and Others v Commission, cited above).
Με τη διάταξη αυτή το Πρωτοδικείο απέρριψε προσφυγή σκοπούσα στην ακύρωση του κανονισμού (EΚ) 1829/2002 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 2002, για την τροποποίηση του παραρτήματος του κανονισμού (EΚ) 1107/96, όσον αφορά την ονομασία «φέτα» (ΕΕ L 277,σ.
By this order the Court dismissed an action for annulment of Commission Regulation (EC) No 1829/2002 of 14 October 2002 amending the Annex to Regulation (EC) No 1107/96 with regard to the name ‘Feta’ (OJ 2002 L 277, p.
10) ως προστατευόμενη ονομασία προελεύσεως.
10), by which ‘Feta’ was added as a protected designation of origin.
Με τη διάταξη αυτή το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή τη σκοπούσα στη μερική ακύρωση της εικοστής έκτης οδηγίας 2002/34/EΚ της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 2002, για προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο των παραρτημάτων II, III και VII της οδηγίας 76/768/EΟΚ του Συμβουλίου, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στα καλλυντικά προϊόντα.
By this order the Court dismissed an action for partial annulment of the Twenty-sixth Commission Directive (2002/34/EC) of 15 April 2002 adapting to technical progress Annexes II, III and VII to Council Directive 76/768/EEC on the approximation of the laws of the Member States relating to cosmetic products (OJ 2002 L 102, p. 19) in so far as it restricts the use of polyacrylamides in the composition of cosmetic products.
Στην υπόθεση «χαλυβδοσωλήνες χωρίς συγκόλληση» η Επιτροπή επέβαλε σε οκτώ παραγωγούς (τέσσερις ευρωπαϊκές και τέσσερις ιαπωνικές εταιρείες) ορισμένων ειδών χαλυβδοσωλήνων χωρίς συγκόλληση, οι οποίοι χρησιμοποιούνται από τη βιομηχανία αντλήσεως πετρελαίου και φυσικού αερίου, πρόστιμα συνολικού ύψους 99 εκατομμυρίων ευρώ λόγω παραβάσεως του άρθρου 81 ΕΚ 13.
In Tokai Carbon and Others v Commission, cited above, the eight United States, German and Japanese undertakings which participated in the cartel – seeking, on a worldwide scale, to fix prices and to share national and regional markets according to the ‘home producer’ principle in the graphite electrodes sector (graphite electrodes are used mainly in the production of steel in electric arc furnaces) – were fined a total of approximately EUR 220 million by the Commission, 12the individual fines varying between EUR 10.3 million and 80.2 million.
Κατά την Επιτροπή, οι επιχειρήσεις είχαν συνάψει συμφωνία με την οποία κάθε επιχείρηση δεσμευόταν να μη πωλεί σωλήνες συνήθους ποιότητας και ορισμένα είδη σωληναγωγών στην εθνική αγορά άλλης συμβαλλομένης στη συμφωνία επιχειρήσεως.
In the ‘seamless steel tubes and pipes’ case, the Commission ordered eight producers (four European companies and four Japanese companies) of certain types of seamless steel tubes used in the oil and gas industry to pay fines amounting to EUR 99 million for infringing Article 81 EC. 13 The Commission found that each undertaking had undertaken not to sell standard borehole tubes and certain types of line pipe on the national market of any other undertaking participating in the agreement.
Από τις προσφυγές που ασκήθηκαν στις υποθέσεις αυτές (από επτά επιχειρήσεις σε καθεμία εκ των δύο υποθέσεων) προκύπτει, προς επιβεβαίωση ήδη παρατηρηθείσας τάσεως, ότι οι επιχειρήσεις στις οποίες επιβάλλονται κυρώσεις λόγω παραβάσεως του άρθρου 81 ΕΚ σπανίως αμφισβητούν πλέον τον νομικό χαρακτηρισμό των παραβάσεων και την απόδειξη της συμμετοχής τους στη σύμπραξη.
The actions brought in those cases (by seven undertakings in the ‘graphite electrodes’ and also by seven undertakings in the ‘seamless steel tubes and pipes’ cases) reveal, thus confirming a tendency already observed, that it is now rare for undertakings which are fined for infringing Article 81 EC to challenge the legal classification of the infringements and the evidence of their participation in the agreement.
Απόφαση της 29ης Απριλίου 2004, T-236/01, T-239/01, T-244/01 έως T-246/01, T-251/01 και T-252/01, Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή (εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως, υποθέσεις C-289/04 P, C-301/04 P, C-307/04 P και C-308/04 P).
Judgment of 29 April 2004 in Joined Cases T-236/01, T-239/01, T-244/01 to T-246/01, T-251/01 and T-252/01 Tokai Carbon and Others v Commission, not yet published in the ECR (under appeal, Cases C-289/04 P, C-301/04 P, C-307/04 P and C-308/04 P).
Αποφάσεις της 8ης Ιουλίου 2004, T-44/00, Mannesmannröhren-Werke κατά Επιτροπής (εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως, υπόθεση C-411/04 P)· T-48/00, Corus UK κατά Επιτροπής· T-50/00, Dalmine κατά Επιτροπής (εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως, υπόθεση C-407/04 P)· T-67/00, T-68/00, T-71/00 και T-78/00, JFE Engineering κ.λπ. κατά Επιτροπής (εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως, υποθέσεις C-403/04 P και C-405/04 P), που δεν έχουν ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή.
Judgments of 8 July 2004 in Case T-44/00 Mannesmannröhren-Werke v Commission (under appeal, Case C-411/04 P); Case T-48/00 Corus UK v Commission; Case T-50/00 Dalmine v Commission (under appeal, Case C-407/04 P); and Joined Cases T-67/00, T-68/00, T-71/00 and T-78/00 JFE Engineering and Others v Commission (under appeal, Cases C-403/04 P and C-405/04 P); none yet published in the ECR.
Απόφαση 2002/271/ΕΚ της Επιτροπής, της 18ης Ιουλίου 2001, σχετικά με διαδικασία του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ - Υπόθεση COMP/E-1/36.490 - Ηλεκτρόδια γραφίτη (ΕΕ L 100, σ. 1).
Commission Decision 2002/271/EC of 18 July 2001 relating to a proceeding under Article 81 of the EC Treaty and Article 53 of the EEA Agreement – Case COMP/E-1/36.490 – Graphite electrodes (OJ 2002 L 100, p. 1).
Απόφαση 2003/382/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ (Υπόθεση IV/E-1/35.860-B Χαλυβδοσωλήνες άνευ ραφής) (ΕΕ L 140, p. 1).
Commission Decision 2003/382/EC of 8 December 1999 relating to a proceeding under Article 81 of the EC Treaty (Case IV/E-1/35.860-B seamless steel tubes) (OJ 2003, L 140, p. 1).
Δραστηριότητα συνεργασίας) 15. Όπως θα εκτεθεί κατωτέρω, το Πρωτοδικείο αναγνωρίζει στην Επιτροπή, κατά περίπτωση, περιθώριο εκτιμήσεως, ενδεχομένως μάλιστα ιδιαιτέρως ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως, κατά την εφαρμογή των κριτηρίων καθορισμού του ύψους των προστίμων.
4; ‘the Leniency Notice’). 15 As explained below, the Court of First Instance recognises that the Commission has a margin of discretion, indeed a very wide margin of discretion, depending on the case, in applying the criteria for determining the amount of fines.
Εντούτοις, μεριμνά σχολαστικώς για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως στις επιχειρήσεις στις οποίες επιβάλλονται κυρώσεις λόγω συμμετοχής στην ίδια σύμπραξη.
However, the Court scrupulously ensures that the undertakings fined for having participated in the same cartel are treated in according with the principle of equal treatment.
Πρέπει να υπομνησθεί, επίσης, ότι το Πρωτοδικείο μπορεί να ασκήσει την πλήρη δικαιοδοσία που διαθέτει όχι μόνο προς μείωση, αλλά και προς αύξηση του ύψους των προστίμων.
It will also be recalled that the Court of First Instance may exercise its unlimited jurisdiction not only to reduce fines but also to increase them.
Η απόφαση περί μειώσεως του συνολικού ύψους των επιβληθέντων στις προσφεύγουσες επιχειρήσεις από την Επιτροπή προστίμων στην οποία κατέληξε το Πρωτοδικείο στις υποθέσεις «ηλεκτρόδια γραφίτη» και «χαλυβδοσωλήνες χωρίς συγκόλληση» (από [207 200 000 ευρώ σε 152 772 400 ευρώ στην πρώτη και από 90 900 000 σε 78 120 000 ευρώ στη δεύτερη) δεν πρέπει, πάντως, να οδηγήσει στη συναγωγή γενικότερων συμπερασμάτων (βλ. κατωτέρω).
The reduction by the Court of the overall amount of the fines imposed on the applicants by the Commission in the ‘graphite electrodes’ and ‘welded steel tubes and pipes’ cases (from EUR 207 200 200 to EUR 152 772 400) in the ‘graphite electrodes’ case and from EUR 90 900 000 to EUR 78 120 000 in the ‘seamless steel tubes and pipes’ case) is a result which merits some qualification (see below).
Δεδομένου ότι ουδεμία απόφαση εκδόθηκε επί του νόμιμου χαρακτήρα αποφάσεων κατά το άρθρο 82 ΕΚ (κατά το 2004, της διαφοράς μεταξύ Microsoft και Επιτροπής επιλήφθηκε ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων· βλ. κατωτέρω) και ότι η μοναδική απόφαση επί του κανονισμού 4064/89 κατέληξε στην έλλειψη αρμοδιότητας της Επιτροπής (απόφαση της 28ης Σεπτεμβρίου 2004, T-310/00, MCI κατά Επιτροπής, που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή), οι εξελίξεις ως προς το άρθρο 81 ΕΚ και τις επιβαλλόμενες για παράβαση της διατάξεως αυτής κυρώσεις θα αποτελέσουν το βασικό τμήμα του σχετικού με το δίκαιο του ανταγωνισμού κεφαλαίου.
As no judgment has entailed an adjudication on the lawfulness of decisions adopted under Article 82 EC (as far as 2004 is concerned, Microsoft v Commission was dealt with by the judge responsible for granting interim relief; see below) and the only decision relating to Regulation No 4064/89 concluded that the Commission was not competent to deal with the matter (judgment of 28 September in Case T-310/00 MCI v Commission, not yet published in the ECR), the developments relating to Article 81 EC and the sanctions imposed for infringement of that provision will constitute the essential part of this section on competition law.
Νομολογιακές εξελίξεις στον τομέα του άρθρου 81 ΕΚ α)
Points raised in the case-law on the scope of Article 81 CE a)
Στην υπόθεση Meca-Medina και Majcen κατά Επιτροπής (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2004, T-313/02, που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή· εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως, υπόθεση C-519/04 P), το Πρωτοδικείο είχε την ευκαιρία να εφαρμόσει την έννοια της οικονομικής δραστηριότητας στον τομέα του αθλητισμού.
In Case T-313/02 Meca-Medina and Majcen v Commission (judgment of 30 September 2004, not yet published in the ECR; under appeal, Case C-519/04 P), the Court of First Instance had occasion to apply the concept of economic activity to sport.
Το Πρωτοδικείο επικύρωσε την απόφαση της Επιτροπής με την οποία είχε απορριφθεί η καταγγελία δύο επαγγελματιών κολυμβητών μεγάλων αποστάσεων.
In its judgment, the Court upheld the Commission’s decision rejecting the complaint lodged by two professional athletes who compete in long-distance swimming events.
Οι δύο αυτοί αθλητές, οι οποίοι είχαν τιμωρηθεί, αφού είχαν βρεθεί θετικοί ως προς την ουσία νανδρολόνη, με ποινή αποκλεισμού, κατ’ εφαρμογή του κώδικα του Ολυμπιακού Κινήματος για την καταπολέμηση της φαρμακοδιεγέρσεως, υποστήριξαν ενώπιον της Επιτροπής ότι η ρύθμιση περί φαρμακοδιεγέρσεως της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής ήταν αντίθετη προς τους κοινοτικούς κανόνες περί ανταγωνισμού και περί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
Those two athletes, who were suspended under the Olympic Movement’s Anti-Doping Code after testing positive for nandrolone, had claimed before the Commission that the International Olympic Committee’s anti-doping rules infringed the Community rules on competition and the free movement of services.
Το Πρωτοδικείο υπενθύμισε ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, η άσκηση του αθλητισμού εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου μόνον κατά το μέτρο
The provisions of the EC Treaty on free movement of workers and services apply to the rules adopted in the field of sport which concern the economic aspect which sporting activity can present. That applies, in particular, to the rules providing for the payment of fees for the transfer of professional players between clubs (transfer clauses) or limiting the number of professional players who are nationals of other Member States which those clubs may field in matches.
Πρέπει να τονισθεί ότι η ανακοίνωση περί συνεργασίας του 1996 αντικαταστάθηκε το 2002 από την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (ΕΕ C 45, σ. 3).
The 1996 Leniency Notice was replaced in 2002 by the Commission notice on immunity from fines and reduction of fines in cartel cases (OJ 2002 C 45, p. 3).
Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που συνιστά οικονομική δραστηριότητα κατά την έννοια του άρθρου 2 ΕΚ.
Proceedings economic activity, like the rules on the composition of national teams or ‘the rules of the game’ fixing, for example, the length of matches or the number of players on the field.
Το κοινοτικό δίκαιο αναγνωρίζει πλέον σαφώς τον κανόνα σύμφωνα με τον οποίο οι επιχειρήσεις που αποτελούν αντικείμενο έρευνας βάσει των άρθρων 81 ΕΚ και 82 ΕΚ πρέπει να διαθέτουν πρόσβαση στον φάκελο της Επιτροπής.
The rule that undertakings being investigated under Articles 81 EC and 82 EC must have access to the Commission’s file is now clearly recognised in Community law.
Ο κανόνας αυτός στηρίζεται στην αρχή της ισότητας των όπλων και έχει ιδιαίτερη σημασία για την άσκηση των δικαιωμάτων άμυνας.
That rule has its basis in the principle of equality of arms and is therefore essential to the exercise of the rights of the defence.
Εντούτοις, υπόκειται σε ορισμένους περιορισμούς, οι οποίοι αποσκοπούν στη διασφάλιση της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων της Επιτροπής και των εννόμων συμφερόντων των τρίτων.
None the less, there are limits to the rule, which seek to protect the Commission’s decision-taking process or the legitimate interests of third parties.
Με την προαναφερθείσα απόφαση Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, το Πρωτοδικείο υπενθύμισε, κατ’ αρχάς, ότι η Επιτροπή, προκειμένου να παράσχει στις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις τη δυνατότητα να αμυνθούν αποτελεσματικά κατά των αιτιάσεων που διατυπώνονται κατ’ αυτών στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, υποχρεούται να τους καταστήσει προσιτό ολόκληρο τον φάκελο έρευνας της υποθέσεως, εξαιρουμένων των εγγράφων που περιέχουν επιχειρηματικά απόρρητα άλλων επιχειρήσεων ή άλλα εμπιστευτικά πληροφοριακά στοιχεία και των εσωτερικών εγγράφων της Επιτροπής.
In Tokai Carbon and Others v Commission, cited above, the Court of First Instance first observed that, in order to allow the undertakings concerned to defend themselves effectively against the objections raised against them in the statement of objections, the Commission is required to make available to them the entire investigation file, except for documents containing business secrets of other undertakings, other confidential information and internal documents of the Commission.
Ως προς τα εσωτερικά έγγραφα της Επιτροπής, ο περιορισμός προσβάσεως δικαιολογείται από την ανάγκη διασφαλίσεως της εύρυθμης λειτουργίας της Επιτροπής στον τομέα της πατάξεως των παραβάσεων των κανόνων του ανταγωνισμού της Συνθήκης ΕΚ· η πρόσβαση στα εσωτερικά έγγραφα είναι δυνατή μόνον εφόσον απαιτείται από τις
As regards those internal documents, the restriction of access to them is justified by the need to ensure the proper functioning of the Commission when it deals with infringements of the Treaty competition rules; internal documents can be made available only if the exceptional circumstances of the case so require, on the basis of serious evidence which it is for the party concerned to provide, both before the Community Court and in the administrative procedure conducted by the Commission.
Δραστηριότητα εξαιρετικές περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως, βάσει σοβαρών ενδείξεων τις οποίες οφείλει να προσκομίσει ο ενδιαφερόμενος, τόσο ενώπιον του κοινοτικού δικαστή όσο και στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας που διεξάγει η Επιτροπή.
In its judgment of 8 July 2004 in Case T-44/00 Mannesmannröhren-Werke v Commission, not yet published in the ECR (under appeal, Case C-411/04 P), the Court of First Instance recalled that the rights of the defence are infringed as a result of a discrepancy between the statement of objections and the final decision only where an objection stated in the decision was not set out in the statement of objections in a manner sufficient to enable
Συναφώς, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι ο νομικός χαρακτηρισμός των πραγματικών περιστατικών που περιέχεται στην ανακοίνωση των αιτιάσεων δεν μπορεί, εξ ορισμού, παρά να είναι προσωρινός και μια μεταγενέστερη απόφαση της Επιτροπής δεν μπορεί να ακυρωθεί με μοναδική αιτιολογία ότι τα τελικά συμπεράσματα που αντλούνται από τα πραγματικά αυτά περιστατικά δεν αντιστοιχούν ακριβώς στον ενδιάμεσο αυτό χαρακτηρισμό.
In that regard, the Court held that the legal classification of the facts made in the statement of objections can, by definition, be only provisional, and a subsequent Commission decision cannot be annulled on the sole ground that the definitive conclusions drawn from those facts do not correspond precisely with that intermediate classification.
Πράγματι, η Επιτροπή οφείλει να ακούσει τους αποδέκτες της ανακοινώσεως των αιτιάσεων και, ενδεχομένως, να λάβει υπόψη τις παρατηρήσεις που διατυπώνουν προς απάντηση στις αιτιάσεις ώστε να τροποποιήσει την ανάλυσή της, σεβόμενη ακριβώς τα δικαιώματα άμυνάς τους.
The Commission is required to hear the addressees of a statement of objections and, where necessary, to take account of any observations made in response to the objections by amending its analysis, specifically in order to respect their rights of defence.
Ελλείψει ρητής αναγνωρίσεως εκ μέρους της επιχειρήσεως στην οποία καταλογίζεται παράβαση των κανόνων του ανταγωνισμού, η Επιτροπή βαρύνεται με την απόδειξη των πραγματικών περιστατικών, ενώ η επιχείρηση παραμένει ελεύθερη να αναπτύξει, στο πλαίσιο της ένδικης διαδικασίας, όποιον αμυντικό ισχυρισμό κρίνει σκόπιμο.
Where the undertaking involved in an infringement of the competition rules does not expressly acknowledge the facts, the Commission must prove the facts and the undertaking is free to put forward, in the procedure before the Court, any plea in its defence which it deems appropriate.
Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 108).
On the other hand, that is not the case where the undertaking expressly, clearly and specifically acknowledges the facts: where the undertaking explicitly admits during the administrative procedure the substantive truth of the facts which the Commission alleges against it in the statement of objections, those facts must thereafter be regarded as established and the undertaking estopped in principle from disputing them during the procedure before the Court (Tokai Carbon and Others v Commission, cited above, paragraph 108).
Βάσει των κριτηρίων αυτών, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι δεν συνιστούσε αναγνώριση κατά την έννοια αυτή το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η Επιτροπή στηριζόμενη σε μια δέσμη στοιχείων, όπως η αντικειμενική συμπεριφορά της ενδιαφερόμενης επιχειρήσεως έναντι της Επιτροπής κατά τη διοικητική διαδικασία και οι μάλλον αόριστες δηλώσεις της περί μη αμφισβητήσεως (προαναφερθείσα απόφαση Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 109).
In the light of those criteria, the Court considered that an inference made by the Commission on the basis of a range of evidence such as the objective conduct of the undertaking concerned towards the Commission during the administrative procedure and its no-contest statements taken from a wide generality did not constitute such an acknowledgement (ibid., paragraph 109).
Με την απόφασή του αυτή, το Πρωτοδικείο διευκρίνισε την απόφαση που εξέδωσε το 2003 στις υποθέσεις «Lysine», σύμφωνα με την οποία τα πραγματικά στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε η Επιτροπή για τον καθορισμό του ύψους του προστίμου δεν μπορούν να αμφισβητηθούν ενώπιον του Πρωτοδικείου εάν ο προσφεύγων τα έχει ρητώς αναγνωρίσει στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας (απόφαση της 9ης Ιουλίου 2003, T-224/00, Archer Daniels Midland και Archer Daniels Midland Ingredients κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. II-2597 (εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως, υπόθεση C-397/03 P), η οποία σχολιάσθηκε στην Έκθεση Πεπραγμένων 2003].
In reaching that decision, the Court made specific reference to the finding made in 2003 in the ‘lysine’ cases that the elements of fact on which the Commission relied in determining the amount of the fine could no longer be called in question before the Court if the applicant expressly acknowledged them during the administrative procedure (Case T-224/00 Archer Daniels Midland and Archer Daniels Midland Ingredients v Commission [2003] ECR II-2597 (under appeal, Case C-397/03 P), commented on in the Annual Report 2003).
Μη αναγνώριση απόλυτου δικαιώματος σιωπής
No recognition of an absolute right to silence