natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά την κυβέρνηση αυτή, όσον αφορά τη δυνατότητα συμψηφισμού των παρακρατήσεων που πραγματοποιήθηκαν στην πηγή επί των εισπραχθέντων στο εξωτερικό μερισμάτων, η κατάσταση ενός κατοίκου Κάτω Χωρών, ο οποίος υπόκειται στον ολλανδικό φόρο εισοδήματος ή στον ολλανδικό φόρο εταιριών, διαφέρει από την κατάσταση ενός κατοίκου αλλοδαπής, μη υποκειμένου στους φόρους αυτούς, κατά το μέτρο που μόνον οι μέτοχοι που οφείλουν φόρο εισοδήματος ή φόρο εταιριών στις Κάτω Χώρες μπορούν να προβούν στον συμψηφισμό των εν λόγω παρακρατήσεων.
According to the Netherlands Government, as regards the possibility of crediting the tax deducted at source from dividends received abroad, the situation of a Netherlands resident who is liable to Netherlands income or corporation tax differs from that of a nonresident who is not liable to those taxes, since only shareholders liable to income or corporation tax in the Netherlands may credit the tax thus deducted.
Επομένως, η διάκριση, ως προς το ποσό της εν λόγω αντισταθμίσεως που χορηγείται σε οργανισμό συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα, αναλόγως του αν οι μέτοχοί του οφείλουν, όσον αφορά τα εισπραττόμενα μερίσματα, φόρο εισοδήματος ή φόρο εταιριών εντός των Κάτω Χωρών ή όχι, συμβιβάζεται προς το άρθρο 56 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 58, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, ΕΚ, κατά το μέτρο που η τελευταία αυτή διάταξη επιτρέπει στα κράτη μέλη να διακρίνουν μεταξύ των υποκειμένων στον φόρο που δεν βρίσκονται στην ίδια κατάσταση όσον αφορά την κατοικία τους.
Accordingly, it would be consonant with Article 56 EC, in conjunction with Article 58(1)(a) EC — in so far as the latter provision authorises the Member States to distinguish between taxpayers who are not in the same situation with regard to their place of residence — to draw a distinction as regards the amount of the concession granted to a fiscal investment enterprise, according to whether the shareholders of that enterprise are, or are not, liable to income or corporation tax in the Netherlands in respect of the dividends received.
Συναφώς, επισημαίνεται ότι, όπως ομολογεί η ίδια η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φορολογεί τα μερίσματα που διανέμονται από οργανισμό συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα τόσο ως προς τους μετόχους του οι οποίοι κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι στις Κάτω Χώρες όσο και ως προς αυτούς που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος.
In that respect, it must be noted that, as the Netherlands Government itself points out, the Kingdom of the Netherlands taxes dividends which are distributed by a fiscal investment enterprise to its shareholders who are resident or established in the Netherlands as well as to those who are resident or established in another Member State.
Επομένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ένας τέτοιος οργανισμός του οποίου το κεφάλαιο κατέχουν εν μέρει μέτοχοι οι οποίοι κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός άλλων κρατών μελών βρίσκεται σ διαφορετική κατάσταση από τον οργανισμό του οποίου όλοι οι μέτοχοι κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι στις Κάτω Χώρες.
Therefore, such an enterprise, whose shares are partly held by shareholders resident or established in other Member States, cannot be regarded as being in a different position from that of an enterprise whose shareholders are all resident or established in the Netherlands.
Κατά συνέπεια, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 121 των προτάσεών του, από τη στιγμή που το Βασίλειο των Κάτω Χωρών αποφάσισε να χορηγήσει στους εγκατεστημένους στην επικράτειά του οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα αντιστάθμιση για τις φορολογικές παρακρατήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην αλλοδαπή και να ασκήσει τη φορολογική του αρμοδιότητα για το σύνολο των μερισμάτων που διανέμουν οι οργανισμοί αυτοί στους μετόχους τους, είτε αυτοί κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός του κράτους μέλους αυτού είτε εντός άλλων κρατών μελών, οφείλει να επεκτείνει το ευεργέτημα της αντισταθμίσεως αυτής στους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα που έχουν μετόχους οι οποίοι δεν κατοικούν ούτε είναι εγκατεστημένοι στο εν λόγω κράτος μέλος (βλ., επ’ αυτού, απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2006, C-170/05, Denkavit Internationaal και Denkavit France, Συλλογή 2006, σ. I-11949, σκέψη 37 και παρατιθέμενη νομολογία).
Therefore, as the Advocate General noted at point 121 of his Opinion, as soon as the Kingdom of the Netherlands decided to grant fiscal investment enterprises established within its territory a concession for tax deducted abroad and to exercise its fiscal sovereignty over all dividends distributed by such enterprises to their shareholders, whether resident or established in that Member State or in others, it had to extend the benefit of that concession to fiscal investment enterprises which included shareholders not resident or established in that Member State (see, to that effect, Case C-170/05 Denkavit Internationaal and Denkavit France [2006] ECR I-11949, paragraph 37 and the caselaw cited).
Εξάλλου, η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών ισχυρίζεται ότι, κατά το μέτρο που η αντιστάθμιση που χορηγείται στους εν λόγω οργανισμούς διανέμεται στους μετόχους
The Netherlands Government further submits that, in so far as the concession granted to such bodies is distributed to their shareholders and included in the latters’
Συγκεκριμένα, οι μέτοχοι αυτοί καταβάλλουν στις Κάτω Χώρες φόρο επί των μερισμάτων με μειωμένο συντελεστή ανερχόμενο εν γένει, δυνάμει των φορολογικών συμβάσεων, σε 15 %.
According to the Netherlands Government, the rates at which the Kingdom of the Netherlands taxes companies’ profit distributions to their shareholders who are resident or established in that Member State and who are subject, respectively, to income tax or corporation tax in that Member State, are higher than the rates of taxation applicable to shareholders who are resident or established abroad.
Το γεγονός αυτό εξηγεί τη μείωση του ποσού της αντισταθμίσεως που πρέπει να χορηγείται σε οργανισμό συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα κατά την αναλογία του κεφαλαίου του οργανισμού αυτού την οποία κατέχουν μέτοχοι που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη.
The latter pay tax on dividends only at a reduced rate in the Netherlands, corresponding generally to 15%, as a result of tax conventions, which explains the reduction in the amount of the concession to be granted to a fiscal investment enterprise in proportion to the interest in the fiscal investment enterprise held by shareholders resident or established in other Member States.
Συναφώς, μολονότι η επίμαχη στην κύρια δίκη νομοθεσία έχει ως σκοπό να διακρίνει μεταξύ των μετόχων των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων αναλόγως του αν κατοικούν στην ημεδαπή ή στην αλλοδαπή, προκειμένου η αντιστάθμιση της οποίας οι μέτοχοι αυτοί τυγχάνουν λόγω της διανομής κερδών από τους οργανισμούς αυτούς να είναι ανάλογη με το ύψος του φόρου στον οποίο οι μεν και οι δε υπόκεινται στις Κάτω Χώρες, επισημαίνεται ότι η μείωση της αντισταθμίσεως αυτής κατά την αναλογία του κεφαλαίου των εν λόγω οργανισμών την οποία κατέχουν μέτοχοι που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός άλλων κρατών μελών δεν καθιστά δυνατή την επίτευξη του σκοπού αυτού.
Even though the legislation at issue in the main proceedings seeks to distinguish between shareholders of collective investment enterprises according to whether they are resident and non-resident, so that the concession granted to them by means of a profit distribution by those enterprises corresponds to the rates of taxation to which those shareholders are respectively subject in the Netherlands, it must be noted that that objective cannot be achieved by a reduction of that concession in proportion to the interest in those enterprises held by shareholders resident or established in other Member States.
Πράγματι, όπως επισημάνθηκε με τη σκέψη 72 της παρούσας αποφάσεως, η μείωση αυτή θίγει αδιακρίτως όλους τους μετόχους των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα, αφού έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του συνολικού ποσού των διανεμητέων κερδών.
As has been noted in paragraph 72 of this judgment, such a reduction adversely affects all the shareholders of fiscal investment enterprises without distinction, as it has the effect of reducing the total amount of profit for distribution.
Αντιθέτως, η μείωση της αντισταθμίσεως κατά την αναλογία του κεφαλαίου του οργανισμού συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα την οποία κατέχουν οι μέτοχοι που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός άλλων κρατών μελών
By contrast, the reduction of the concession in proportion to the interest in the fiscal investment enterprise held by shareholders resident or established in other Member
ORANGE EUROPEAN SMALLCAP FUND καθιστά δυνατή την αποφυγή της μειώσεως των φορολογικών εσόδων από τα μερίσματα που διανέμουν οι οργανισμοί συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα την οποία θα συνεπαγόταν για το Βασίλειο των Κάτω Χωρών η χορήγηση της εν λόγω αντισταθμίσεως χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το ότι μεταξύ των μετόχων των οργανισμών αυτών περιλαμβάνονται μέτοχοι κάτοικοι αλλοδαπής, υποκείμενοι, όσον αφορά τα μερίσματα που διανέμουν οι οργανισμοί αυτοί, σε φόρο με χαμηλότερο συντελεστή από αυτόν στον οποίο υπόκεινται οι μέτοχοι κάτοικοι ημεδαπής.
States has the effect of avoiding a reduction in tax revenue in relation to dividends distributed by fiscal investment enterprises, which, for the Kingdom of the Netherlands, would mean granting that concession without having regard to the presence, among the shareholders of those enterprises, of non-residents subject — as regards the dividends distributed by those bodies — to tax at a lower rate than that applicable to resident shareholders.
Ωστόσο, κατά πάγια νομολογία, η μείωση των φορολογικών εσόδων δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επιτακτικός λόγος γενικού συμφέροντος που μπορεί να προβληθεί για τη δικαιολόγηση μέτρου το οποίο κατ’ αρχήν αντιβαίνει σε θεμελιώδη ελευθερία (βλ., μεταξύ άλλων, προπαρατεθείσα απόφαση Manninen, σκέψη 49 και παρατιθέμενη νομολογία).
However, it has been consistently held in the caselaw that a reduction in tax revenue cannot be regarded as an overriding reason in the public interest which may be relied on to justify a measure which is, in principle, contrary to a fundamental freedom (see, inter alia, Manninen, paragraph 49 and the caselaw cited).
Επομένως, τα άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ απαγορεύουν νομοθεσία κράτους μέλους όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη η οποία, ενώ προβλέπει, υπέρ των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους, αντιστάθμιση η οποία σκοπεί στο να ληφθεί υπόψη ο φόρος που παρακράτησε στην πηγή άλλο κράτος μέλος επί των μερισμάτων που καταβλήθηκαν στους οργανισμούς αυτούς, μειώνει την αντιστάθμιση αυτή, αν και καθόσον οι μέτοχοι των εν λόγω οργανισμών είναι φυσικά πρόσωπα που κατοικούν ή νομικά πρόσωπα εγκατεστημένα εντός άλλων κρατών μελών, εφόσον η μείωση αυτή θίγει αδιακρίτως όλους τους μετόχους των εν λόγω οργανισμών.
It follows that Articles 56 EC and 58 EC preclude legislation of a Member State, such as the legislation at issue in the main proceedings, which grants a concession to fiscal investment enterprises established in that Member State designed to take account of tax deducted at source in another Member State from dividends received by those enterprises, and reduces that concession where and to the extent to which the shareholders of those enterprises are natural or legal persons resident or established in other Member States, in so far as such a reduction adversely affects all the shareholders of those enterprises without distinction.
Όσον αφορά το ζήτημα αν η απάντηση που δόθηκε με την προηγούμενη σκέψη της παρούσας αποφάσεως μπορεί να επεκταθεί στις περιπτώσεις που οι αλλοδαποί μέτοχοι ενός οργανισμού συλλογικών επενδύσεων κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός τρίτης χώρας, η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών θεωρεί ότι ένα κράτος μέλος μπορεί να διακρίνει μεταξύ της περιπτώσεως αυτής και της περιπτώσεως στην οποία οι μέτοχοι κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός άλλου κράτος μέλους.
With regard to the question whether the answer given in the preceding paragraph may be extended to situations in which foreign shareholders in a collective investment enterprise are resident or established in a third country, the Netherlands Government takes the view that a Member State may draw a distinction between that situation and the situation in which the shareholders are resident or established in another Member State.
Συναφώς, όπως επισήμανε το Δικαστήριο με τη σκέψη 31 της αποφάσεως της 18ης Δεκεμβρίου 2007, C-101/05, A (Συλλογή 2007, σ. Ι-11531), μολονότι η ελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων από και προς τις τρίτες χώρες επιδιώκει, βέβαια, και άλλους σκοπούς, πέραν της υλοποιήσεως της εσωτερικής αγοράς, ιδίως δε τη διασφάλιση της αξιοπιστίας του ενιαίου κοινοτικού νομίσματος στις παγκόσμιες αγορές και τη διατήρηση, εντός των κρατών μελών, παγκοσμίου βεληνεκούς χρηματοοικονομικών κέντρων, επιβάλλεται, εντούτοις, η διαπίστωση ότι, όταν η εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων επεκτάθηκε, με το άρθρο 56, παράγραφος 1, ΕΚ, στις κινήσεις κεφαλαίων μεταξύ τρίτων χωρών και κρατών μελών, τα κράτη μέλη επέλεξαν, για την κατοχύρωση της αρχής αυτής, το ίδιο άρθρο και την ίδια διατύπωση τόσο για τις κινήσεις κεφαλαίων στο εσωτερικό της Κοινότητας όσο και για τις κινήσεις κεφαλαίων που αφορούν τις σχέσεις με τις τρίτες χώρες.
In that regard, as the Court held in paragraph 31 of the judgment in Case C-101/05 A [2007] ECR I-11531, even if the liberalisation of the movement of capital with third countries may pursue objectives other than that of establishing the internal market, such as, in particular, that of ensuring the credibility of the single Community currency on world financial markets and maintaining financial centres with a worldwide dimension within the Member States, it is clear that, when the principle of free movement of capital was extended, pursuant to Article 56(1) EC, to movements of capital between third countries and the Member States, the latter chose to enshrine that principle in that article and in the same terms for movements of capital taking place within the Community and for those relating to relations with third countries.
Το Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι δεν θεωρείται καθοριστικό το επιχείρημα ότι, αν η έννοια των περιορισμών στις κινήσεις κεφαλαίων ερμηνευόταν κατά τον ίδιο τρόπο όσον αφορά τις σχέσεις με τρίτες χώρες και τις ενδοκοινοτικές σχέσεις, η Κοινότητα θα άνοιγε μονομερώς την κοινοτική αγορά στις τρίτες χώρες, χωρίς να διατηρήσει τα αναγκαία διαπραγματευτικά μέσα προκειμένου να επιτύχει ανάλογη ελευθέρωση εκ μέρους των χωρών αυτών (βλ. προπαρατεθείσα απόφαση A, σκέψη 38).
The Court also held that the argument that, if the concept of restrictions on movements of capital were interpreted in the same manner with regard to relations between Member States and third countries as it is with regard to relations between Member States, the Community would unilaterally open up the Community market to third countries without retaining the means of negotiation necessary to achieve such liberalisation on the part of those countries, cannot be regarded as decisive (see A, paragraph 38).
Ωστόσο, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι το νομικό πλαίσιο των κινήσεων κεφαλαίων από και προς τις τρίτες χώρες διαφέρει από αυτό των κινήσεων που πραγματοποιούνται στο εσωτερικό της Κοινότητας (βλ. προπαρατεθείσα απόφαση A, σκέψη 36).
However, the Court found that movements of capital to or from third countries take place in a different legal context from that which occurs within the Community (see A, paragraph 36).
Λόγω, δηλαδή, του βαθμού της νομοθετικής ολοκληρώσεως που έχει επιτευχθεί μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ιδίως δε της υπάρξεως κοινοτικών νομοθετικών ρυθμίσεων που αποσκοπούν στη συνεργασία των εθνικών φορολογικών αρχών, όπως είναι η οδηγία 77/799/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1977, περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των αμέσων φόρων (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ.
Indeed, because of the degree of legal integration that exists between Member States of the European Union, in particular by reason of the presence of Community legislation which seeks to ensure cooperation between national tax authorities, such as Council Directive 77/799/EEC of 19 December 1977 concerning mutual assistance by the competent authorities of the Member States in the field of direct taxation (OJ 1977 L 336, p.
86), η φορολόγηση, από κράτος μέλος, των διασυνοριακού χαρακτήρα οικονομικών δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται στο εσωτερικό της Κοινότητας δεν είναι πάντοτε συγκρίσιμη προς αυτή των οικονομικών δραστηριοτήτων που άπτονται των σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και τρίτων χωρών (βλ. προπαρατεθείσες αποφάσεις Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 170, και Α, σκέψη 37).
15), the taxation by a Member State of economic activities having crossborder aspects which take place within the Community is not always comparable to that of economic activities involving relations between Member States and third countries (Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 170, and A, paragraph 37).
Δεν αποκλείεται, επίσης, ένα κράτος μέλος να είναι σε θέση να αποδείξει ότι ένας περιορισμός στην κίνηση κεφαλαίων προς ή από τρίτες χώρες δικαιολογείται από λόγους που δεν θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν περιορισμό στις κινήσεις κεφαλαίων μεταξύ των κρατών μελών (προπαρατεθείσες αποφάσεις Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 171, και Α, σκέψη 37).
It may also be that a Member State will be able to demonstrate that a restriction on the movement of capital to or from third countries is justified for a particular reason in circumstances where that reason would not constitute a valid justification for a restriction on capital movements between Member States (Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 171, and A, paragraph 37).
Στην υπό κρίση υπόθεση, η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών και η Επιτροπή υποστήριξαν μεταξύ άλλων ότι τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν να επικαλεσθούν την ανάγκη διασφαλίσεως αποτελεσματικών φορολογικών ελέγχων ως επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος, ικανό να δικαιολογήσει περιορισμό στις κινήσεις κεφαλαίων προς ή από τρίτες χώρες.
In the present case, both the Netherlands Government and the Commission submitted inter alia that the Member States must be able to rely on the need to guarantee the effectiveness of fiscal supervision as an overriding requirement of general interest capable of justifying a restriction on the movement of capital to or from third countries.
Συναφώς, επισημαίνεται, αφενός, ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών υποβάλλει στον φόρο επί των μερισμάτων τα μερίσματα τα οποία διανέμει οργανισμός συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα εγκατεστημένος στο έδαφός του στους μετόχους που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι σε τρίτες χώρες.
In that regard, it must be noted, on the one hand, that the Kingdom of the Netherlands imposes a dividend tax on dividends distributed by a fiscal investment enterprise established in the Netherlands to shareholders who are resident or established in third countries.
Διαπιστώνεται, αφετέρου, ότι η αντιστάθμιση που χορηγείται σ’ έναν τέτοιο οργανισμό μειώνεται κατά την αναλογία του κεφαλαίου του οργανισμού αυτού την οποία κατέχουν οι ως άνω μέτοχοι, χωρίς η φορολογική μεταχείριση των εν λόγω μετόχων εντός των τρίτων χωρών να ασκεί επιρροή συναφώς.
On the other hand, the concession granted to such an enterprise is reduced in proportion to the interest in that fiscal investment enterprise held by shareholders resident in third countries, without the fiscal treatment of those shareholders in the third countries being relevant in that regard.
Επομένως, εν προκειμένω δεν μπορεί να γίνει επίκληση της ανάγκης διασφαλίσεως αποτελεσματικών φορολογικών ελέγχων.
The need to guarantee the effectiveness of fiscal supervision cannot therefore be relied upon in the present case.
Η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών θεωρεί ακόμη ότι πρέπει να μπορεί να γίνεται επίκληση της ανάγκης να αποφευχθεί η μείωση των φορολογικών εσόδων προκειμένου να δικαιολογηθεί περιορισμός των κινήσεων κεφαλαίων προς ή από τρίτες χώρες.
The Netherlands Government also takes the view that the need to avoid a reduction in tax revenue must be capable of being relied upon as justification for a restriction on the movement of capital to or from third countries.
Συγκεκριμένα, μολονότι τα προβλήματα που αφορούν ιδίως τη μείωση της βάσεως επιβολής του φόρου μπορούν να επιλυθούν με την ενισχυμένη εναρμόνιση, σε κοινοτικό επίπεδο, της φορολογικής νομοθεσίας των κρατών μελών, δεν υπάρχει παρεμφερής δυνατότητα εναρμονίσεως των φορολογικών νομοθεσιών ως προς τις σχέσεις με τις τρίτες χώρες.
While the problems connected in particular with the reduction in the basis of assessment could be resolved by strengthening the harmonisation of the Member States’ tax legislation at Community level, there is no comparable possibility of harmonising tax legislation in relation to third countries.
Υπενθυμίζεται ωστόσο ότι η μείωση της αντισταθμίσεως κατά την αναλογία του κεφαλαίου ενός οργανισμού συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα την οποία κατέχουν μέτοχοι που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός τρίτων χωρών έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του συνολικού ποσού των κερδών που πρέπει να διανεμηθούν στους μετόχους του οργανισμού αυτού.
It must, however, be borne in mind that the reduction of the concession in proportion to the interest in the fiscal investment enterprise held by shareholders resident or established in third countries has the effect of reducing the total amount of profit available for distribution to the shareholders of that enterprise.
Κατά συνέπεια, ακόμη και αν υποτεθεί ότι μπορεί να γίνει επίκληση ενός τέτοιου λόγου προκειμένου να δικαιολογηθεί ο περιορισμός των κινήσεων κεφαλαίων προς ή από τρίτες χώρες, η δικαιολόγηση αυτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εν προκειμένω, κατά το μέτρο που η εν λόγω μείωση παράγει αποτελέσματα αδιακρίτως έναντι όλων των μετόχων του οικείου οργανισμού συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα, είτε κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός κρατών μελών είτε κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός τρίτων χωρών.
Consequently, on the assumption that such a ground may be relied upon as justification for a restriction on the movement of capital to or from third countries, such a justification cannot be taken into consideration in the present case, inasmuch as that reduction affects all shareholders of the collective investment enterprise concerned without distinction, whether resident or established in the Member States or in third countries.
Επομένως, εντός νομικού πλαισίου όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, η απάντηση που δόθηκε όσον αφορά τις περιπτώσεις στις οποίες οι μέτοχοι ενός τέτοιου οργανισμού κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός άλλων κρατών μελών έχει επίσης εφαρμογή στις περιπτώσεις που οι εν λόγω μέτοχοι κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός τρίτων χωρών.
It follows that, in a legal context such as that at issue in the main proceedings, the answer given in relation to situations in which shareholders of a fiscal investment enterprise are resident or established in another Member State applies equally to situations in which shareholders of a collective investment enterprise are resident or established in third countries.