natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συγκεκριμένα, η Γενική Διεύθυνση σκόπιμα καθόρισε το ποσό της επιχορηγήσεως χωρίς να ελέγξει τα έγγραφα που είχε προσκομίσει η Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant.
In fact, the Directorate General deliberately determined the subsidy without examining the documents supplied by Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant.
To Raad van State συνάγει ότι η Γενική Διεύθυνση δεν μπορούσε να στηρίξει την απόφασή της καταργήσεως ούτε σε μια από τις περιπτώσεις που αφορά το άρθρο 4:49 του Awb ούτε στο άρθρο 15 του ESF Regeling.
The Raad van State concludes that the Directorate General cannot base its withdrawal decision either on one of the cases referred to in Article 4.49 of the AWB or on Article 15 of the ESF Regulation.
Κατά συνέπεια, εκτιμά ότι το εθνικό δίκαιο δεν παρείχε καμία δυνατότητα καταργήσεως της επιχορηγήσεως μετά τον καθορισμό του ποσού της.
Consequently, it considers that national law does not contain any basis for withdrawing the subsidy after it had been determined.
Κρίνει ότι οι εν λόγω περιορισμοί που το εθνικό δίκαιο θέτει στη δυνατότητα ανακτήσεως απορρέουν από τις κατά το εσωτερικό δίκαιο αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
Those limitations on recovery laid down in national law flow from the domestic law principles of legal certainty and the protection of legitimate expectations.
Ωστόσο, το Raad van State εκτιμά ότι η μη τήρηση των κανόνων του ESF Regeling συνιστά παράλειψη υπό την έννοια του άρθρου 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88.
However, the Raad van State considers failure to comply with the rules in the ESF Regulation constitutes negligence within the meaning of Article 23(1) of Regulation No 4253/88.
Το δικαστήριο αυτό σημειώνει και ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών
That court also points out that the Kingdom of the Netherlands has
Διερωτάται, αφενός, αν αυτό το κράτος μέλος δύναται να αντλήσει εξουσία ευθέως από αυτόν τον κοινοτικό κανονισμό και, αφετέρου, αν αυτή η ενδεχόμενη εξουσία δύναται να επιτρέψει στο κράτος μέλος ή σε ένα από τα διοικητικά του όργανα να ανακτήσει τους πόρους που καταβλήθηκαν.
The national court is unsure, on the one hand, whether a Member State can derive a power directly from the abovementioned Community regulation and, on the other, whether any such power permits a Member State or one of its administrative authorities to recover amounts already paid.
Τέλος, διερωτάται αν η κατά το εσωτερικό δίκαιο αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης δύναται να υπερακοντίσει την ίδια αρχή του κοινοτικού δικαίου.
Finally, it is unsure as to whether the principle of the protection of legitimate expectations in national law can go further that the same principle in Community law.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Raad van State αποφάσισε να αναστείλει τις διαδικασίες και να θέσει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
It was in those circumstances that the Hoge Raad der Nederlanden decided to stay the proceedings and to refer to the Court the following questions for a preliminary ruling:
Πανομοιότυπα ερωτήματα στις τρεις υποθέσεις
Questions which are identical in the three cases
«1) α) Δύναται το κράτος μέλος ή ένα διοικητικό όργανο του κράτους αυτού να αντλήσει εξουσία ευθέως —δηλαδή χωρίς η εξουσία αυτή να προβλέπεται στο εσωτερικό δίκαιο— από κοινοτικό κανονισμό; β) Αν ναι, παρέχει το άρθρο 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88 […] εξουσία καταργήσεως μιας αποφάσεως καθορισμού του ποσού μιας επιχορηγήσεως και, στη συνέχεια, εξουσία ανακτήσεως των καταβληθέντων, με δεδομένο ότι το πιο πάνω άρθρο 23 […] υποχρεώνει τα κράτη μέλη να το πράξουν αν πρόκειται για κατάχρηση ή παράλειψη υπό την έννοια του άρθρου αυτού;»
(b) If so, does Article 23(1) of Regulation No 4253/88 … confer the power to withdraw the determination of the subsidy and to recover the amount paid, on the basis that Article 23 requires the Member States to do so where there is irregularity or negligence within the meaning of that article?’
Ερώτημα μόνο στην υπόθεση C-383/06
Question specific to Case C-383/06
«2) Αν όχι, συνεπάγεται το άρθρο 10 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 249 ΕΚ, ότι μια εθνική διάταξη όπως το άρθρο 4:57 του [Awb] —βάσει της οποίας μπορούν να ανακτηθούν οι αχρεωστήτως καταβληθείσες επιχορηγήσεις και προκαταβολές— πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τον κανονισμό [4253/88];»
‘(2) If not, does Article 10 EC, read in conjunction with Article 249 EC thereof, mean that a national provision such as Article 4.57 of the [AWB] — under which amounts of subsidy or advances unduly paid may be recovered — must be interpreted in conformity with [Regulation No 4253/88]?’
Πανομοιότυπα ερωτήματα στις υποθέσεις C-384/06 και C-385/06
Question which is identical in both Case C-384/06 and C- 385/06
«2) Αν όχι, συνεπάγεται το άρθρο 10 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 249 ΕΚ, ότι μια διάταξη όπως το άρθρο 4:49, παράγραφος 1, του [Awb] —βάσει της οποίας το διοικητικό όργανο δύναται να καταργήσει την απόφαση καθορισμού του ποσού μιας επιχορηγήσεως ή να την τροποποιήσει εις βάρος του υπέρ ου η επιχορήγηση [είτε] λόγω πραγματικών περιστατικών ή περιστάσεων τα οποία το όργανο αυτό εύλογα δεν μπορούσε να γνωρίζει όταν ελήφθη η απόφαση καθορισμού του ποσού της επιχορηγήσεως και λόγω των οποίων η επιχορήγηση θα είχε καθοριστεί πιο χαμηλά απ’ όσο καθορίστηκε σύμφωνα με την απόφαση επιχορηγήσεως [είτε] αν ο καθορισμός του ποσού της επιχορηγήσεως είναι εσφαλμένος και ο υπέρ ου η επιχορήγηση το γνώριζε ή όφειλε να το γνωρίζει [είτε] αν μετά τον καθορισμό του ποσού της επιχορηγήσεως ο υπέρ ου η επιχορήγηση δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που συνδέθηκαν με την επιχορήγηση— πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τον κανονισμό [4253/88];»
‘(2) If not, is a national legal provision like Article 4.49.1 of the [AWB], on the basis of which the authority may withdraw the determination of the subsidy or amend it to the detriment of the beneficiary if (a) there are facts or circumstances of which it could not reasonably have been aware at the time the subsidy was determined and which would have resulted in a lower subsidy being determined than that in the order on the granting of the subsidy, (b) the determination of the subsidy was made in error and the beneficiary knew this or should have known it, or (c) after the determination of the subsidy, the beneficiary has not fulfilled the obligations attached thereto, to be interpreted, pursuant to Article 10 EC in conjunction with Article 249 EC, in a manner that conforms to [Regulation No 4253/88]?’
Πανομοιότυπο ερώτημα στις τρεις υποθέσεις
Question identical in all three cases
«3) Αν ναι, περιορίζεται η ερμηνεία αυτή από γενικές αρχές που αποτελούν μέρος του κοινοτικού δικαίου, και συγκεκριμένα από τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης;»
‘(3) If so, is that interpretation limited by general legal principles which form part of Community law, in particular the principles of legal certainty and the protection of legitimate expectations?’
Ερωτήματα μόνο στην υπόθεση C-383/06
Questions specific to Case C-383/06
«4) α) Αν δοθεί καταφατική απάντηση στο ερώτημα 3, τότε όσον αφορά την έκταση του περιορισμού αυτού τίθεται το ερώτημα αν οι εθνικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης δύνανται να υπερακοντίσουν γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, και συγκεκριμένα τις κοινοτικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, οι οποίες πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εφαρμογή του κανονισμού [4253/88]; β) Έχει σημασία κατά την εφαρμογή των κοινοτικών αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης το γεγονός ότι στο ίδιο το κράτος μέλος που έδωσε την επιχορήγηση πρέπει να προσαφθεί το ότι ο υπέρ ου η επιχορήγηση δεν τήρησε τις συνδεόμενες με την επιχορήγηση υποχρεώσεις που απορρέουν από το σχετικό μέρος της κοινοτικής ρυθμίσεως;»
‘(4) (a) If the answer to the third question is in the affirmative, the question arises, in relation to that limitation, whether national principles of legal certainty and the protection of legitimate expectations can be more far-reaching than general principles of Community law, especially the principles of legal certainty and the protection of legitimate interests which are to be complied with when applying [Regulation No 4253/88]?
Πανομοιότυπα ερωτήματα στις υποθέσεις C-384/06 και C-385/06
Questions which are identical in Case C-348/06 and Case C-385/06
«4) Αν δοθεί καταφατική απάντηση στο ερώτημα 3, τότε όσον αφορά την έκταση του περιορισμού αυτού τίθεται το ακόλουθο ερώτημα: δύνανται οι εθνικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, οι οποίες αποτελούν βάθρο του άρθρου 4:49, παράγραφος 1, του [Awb], να υπερακοντίσουν γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, και συγκεκριμένα τις κοινοτικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, οι οποίες πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εφαρμογή του κανονισμού [4253/88];
‘(4) If the answer to the third question is in the affirmative, the question arises, in relation to that limitation, whether the national principles of legal certainty and the protection of legitimate expectations which underlie Article 4.49.1 of the [AWB] may be more far-reaching than general principles of Community law, especially the principles of legal certainty and the protection of legitimate expectations which are to be complied with when applying [Regulation No 4253/88]?
5) Έχει, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 10 ΕΚ, σημασία κατά την εφαρμογή των κοινοτικών αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης το γεγονός ότι ο υπέρ ου η επιχορήγηση είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου;»
(5) Is it of any relevance, having regard to Article 10 EC, when applying the Community law principles of legal certainty and the protection of legitimate expectations, that the beneficiary is a legal person under public law?’
Ερωτήματα μόνο στην υπόθεση C-385/06
Questions specific to Case C-385/06
«6) Αν η επιχορήγηση που δόθηκε πρέπει να καταργηθεί και να ανακτηθεί, είτε βάσει του άρθρου 23, παράγραφος 1, του κανονισμού [4253/88] είτε βάσει σύμφωνης με τον κανονισμό [4253/88] ερμηνείας του άρθρου 4:49, παράγραφος 1, του [Awb], συνεπάγεται τότε το άρθρο 23, παράγραφος 1, του [εν λόγω] κανονισμού ότι πρέπει να γίνει κατάργηση και ανάκτηση και όταν δεν αμφισβητείται ότι το κράτος μέλος έχει αποδώσει στο [ΕΚΤ] την επιχορήγηση που κακώς δόθηκε, ή τουλάχιστον έχει θεσπίσει σχετική ρύθμιση;
‘(6) Does it follow from Article 23(1) of [Regulation No 4253/88] that the determination of the subsidy is to be withdrawn and the sums paid are to be recovered if it is established that the Member State has already repaid an unduly granted subsidy to the [ESF], or has in any event made a ruling to that effect, if, either on the basis of Article 23(1) of [Regulation No 4253/88] or on the basis of Article 4.49.1 of the [AWB] interpreted in accordance with the regulation the determination of the subsidy is to be withdrawn and the sums paid are to be recovered?
7) Αν το άρθρο 23, παράγραφος 1, του κανονισμού [4253/88] δεν καθιστά υποχρεωτική την κατάργηση και ανάκτηση, υπάρχουν στο κοινοτικό δίκαιο άλλες διατάξεις, όπως το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (EE L 312, σ.
(7) If there is no duty to withdraw and recover under Article 23(1) of [Regulation No 4253/88], are there other provisions of Community law, such as for example Article 4(1) of Regulation No 2988/95 of 18 December 1995 on the protection of the European Communities’ financial interests (OJ 1995 L 312, p.
1), δυνάμει των οποίων το κράτος μέλος ευθέως ή βάσει σύμφωνης με τον κανονισμό ερμηνείας του άρθρου 4:49, παράγραφος 1, του [Awb] είναι υποχρεωμένο να καταργήσει και ανακτήσει τις αντίθετες με το κοινοτικό δίκαιο επιχορηγήσεις, όπως η επίμαχη στην παρούσα υπόθεση;»
1), on the basis of which the Member State is obliged, directly or through interpretation of Article 4.49.1 of the [AWB], in conformity with the regulation, to withdraw the determination of, and claim repayment of, subsidies granted in breach of Community law, such as those in dispute here?’
Με διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 22ας Νοεμβρίου 2006, οι υποθέσεις C-383/06 έως C-385/06 ενώθηκαν για τη διευκόλυνση της γραπτής και της προφορικής διαδικασίας και για την έκδοση κοινής αποφάσεως.
By order of the President of the Court of 22 November 2006, Cases C-383/06 to C-385/06 were joined for the purposes of the written and oral procedure and for the judgment.
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
The questions referred to the Court
Επί των ερωτημάτων σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88 καθώς και των άρθρων 10 ΕΚ και 249 ΕΚ
The questions concerning the application of Article 23(1) of Regulation No 4253/88, Article 10 EC and Article 249 EC
Με το πρώτο ερώτημα σε κάθε μία από τις υποθέσεις των κύριων δικών, το αιτούν δικαστήριο ερωτά στην ουσία αν ένας κοινοτικός κανονισμός, και ειδικότερα το άρθρο 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88, αποτελεί κατάλληλη νομική βάση για την ανάκτηση, από τις εθνικές διοικητικές αρχές, ποσών που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως εντός του πλαισίου κοινοτικών διαρθρωτικών ταμείων.
By its first question in each case, the national court essentially asks whether a Community regulation and, in particular, Article 23(1) of Regulation No 4253/88, constitutes a relevant legal basis for the recovery by national administrative authorities of sums unduly paid in the framework of the European Structural Funds.
Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στα ερωτήματα αυτά, το εν λόγω δικαστήριο ερωτά, με τα δεύτερα ερωτήματά του, αν τα άρθρα 10 ΕΚ και 249 ΕΚ δύνανται να χρησιμεύσουν ως νομική βάση για να δοθεί στην εθνική ρύθμιση ερμηνεία σύμφωνη με τον εν λόγω κανονισμό.
Should those questions be answered in the negative, the national court, in its second questions, asks whether Articles 10 EC and 249 EC can be used as a legal basis for an interpretation of national rules in conformity with that regulation.
Επί πλέον, το δικαστήριο αυτό διερωτάται, με το έβδομο ερώτημά του και στην περίπτωση που το άρθρο 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88 δεν επιβάλλει ούτε την κατάργηση ούτε την ανάκτηση των πόρων που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως, αν ο κανονισμός 2988/95 αποτελεί κατάλληλη νομική βάση για την ανάκτηση των πόρων αυτών.
The national court also asks, in its seventh question, whether, if Article 23(1) of Regulation No 4253/88 does not require either withdrawal or recovery of sums unduly paid, Regulation No 2988/95 constitutes a relevant legal basis for the recovery of such sums.
Κατά τον Gemeente Rotterdam και τη Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant, το άρθρο 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88 δεν παρέχει στα κράτη μέλη εξουσία ανακτήσεως πόρων που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως.
In the view of Gemeente Rotterdam and Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant, Article 23(1) of Regulation No 4253/88 does not authorise Member States to recover sums unduly paid.
Αντιθέτως, η διάταξη αυτή επιβάλλει στα κράτη μέλη να προβλέπουν διαδικασίες προς τούτο.
On the other hand, that provision, requires the Member States to lay down procedures for that purpose.
Η Τσεχική και η Γερμανική Κυβέρνηση προτείνουν να δοθεί καταφατική απάντηση στα πρώτα ερωτήματα.
The German Government and the Czech Government propose the first questions should be answered in the affirmative.
Η Ολλανδική Κυβέρνηση θεωρεί ότι ναι μεν ένα κράτος μέλος δύναται να αντλήσει εξουσία ευθέως από κοινοτικό κανονισμό, πλην όμως δεν συμβαίνει αυτό με το άρθρο 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88, καθόσον η διάταξη αυτή, μολονότι επιβάλλει την αρχή της ανακτήσεως των πόρων, αφήνει το εσωτερικό δίκαιο να ρυθμίσει τα της ανακτήσεως αυτής.
The Netherlands Government considers that although a Member State may derive a power directly from a Community regulation, that cannot be the case in regard to Article 23(1) of Regulation No 4253/88 since that provision, although it certainly lays down the principle that sums should be recovered, leaves it to national law to make detailed arrangements for such recovery.
Ωστόσο, η Γερμανική Κυβέρνηση θεωρεί ότι η εφαρμογή του εν λόγω άρθρου 23, παράγραφος 1, δεν εμποδίζει να επικαλεστούν οι εθνικές αρχές τη διάταξη αυτή για την ανάκτηση, στο μέτρο που το εθνικό δίκαιο το επιτρέπει.
However, the German Government considers that the application of Article 23(1) does not prevent the national authorities availing themselves of that provision for the purposes of recovery in so far as national law so permits.
Κατά την Τσεχική Κυβέρνηση, δεν είναι αναγκαία η παροχή εξουσίας από το εσωτερικό δίκαιο, καθόσον το τελευταίο περιορίζεται να ρυθμίζει διαδικαστικά ζητήματα.
In the view of the Czech Government, an authorisation under national law is not necessary, since that law merely has to lay down procedural arrangements.
Επί του εβδόμου ερωτήματος, η Ολλανδική Κυβέρνηση και η Επιτροπή ισχυρίζονται ότι ο κανονισμός 2988/95 δεν αποτελεί αυτοτελή νομική βάση επιτρέπουσα στις εθνικές αρχές να λάβουν μέτρα σε περίπτωση ατασθαλιών.
With regard to the seventh question, the Netherlands Government and the Commission argue that Regulation No 2988/95 does not constitute an independent legal basis for the national authorities to take steps in the event of irregularities.
Συγκεκριμένα, το νομοθέτημα αυτό περιέχει μόνο γενικές διατάξεις, ενώ ο κανονισμός 4253/88 έχει εφαρμογή ειδικά επί των κοινοτικών διαρθρωτικών ταμείων.
That measure contains only general provisions whereas Regulation No 4253/88 applies specifically to the European Structural Funds.
Διαπιστώνεται ευθύς εξ αρχής ότι από το ίδιο το κείμενο του άρθρου 249, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ προκύπτει ότι οι κοινοτικοί κανονισμοί έχουν άμεση εφαρμογή εντός των κρατών μελών.
It must at the outset be noted that it is clear from the very terms of the second paragraph Article 249 EC that Community regulations are directly applicable in all Member States.
Όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των διαρθρωτικών ταμείων, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 2052/88, η κοινοτική δράση συντελείται με στενή συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής, του οικείου κράτους μέλους και των αρμόδιων αρχών και οργανισμών που έχουν οριστεί από το κράτος μέλος σε εθνικό, περιφερειακό, τοπικό ή άλλο επίπεδο.
With regard to the use of the Structural Funds, it should be borne in mind that, according to Article 4(1) of Regulation No 2052/88, Community operations are to be established through close consultations between the Commission, the Member State concerned and the competent authorities and bodies designated by the Member State at national, regional, local or other level.
Επί πλέον, σύμφωνα με την έκτη
In addition, according to the sixth recital in the preamble to Regulation No 2082/93, in application of the principle
Το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι την αρχή αυτή θέτει το άρθρο 23, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 4253/88, το οποίο ορίζει ότι, για να εξασφαλιστεί η επιτυχία των δράσεων που έχουν αναλάβει δημόσιοι ή ιδιωτικοί φορείς, τα κράτη μέλη λαμβάνουν, κατά την υλοποίηση των δράσεων αυτών, τα αναγκαία μέτρα για να εξακριβώνεται τακτικά ότι οι δράσεις που χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα γίνονται σωστά, για να προλαμβάνονται και να διώκονται οι ατασθαλίες και να ανακτώνται οι πόροι που χάνονται κατόπιν καταχρήσεως ή παραλείψεως (βλ. την απόφαση της 22ας Ιανουαρίου 2004, C-271/01, COPPI, Συλλογή 2004, σ. I-1029, σκέψη 40).
The Court has held that that principle is enshrined in the first subparagraph of Article 23(1) of Regulation No 4253/88, which provides that, in order to guarantee completion of operations carried out by public or private promoters, Member States are to take the necessary measures in implementing the operations to verify on a regular basis that operations financed by the Community have been properly carried out, to prevent and to take action against irregularities and to recover any amounts lost as a result of an irregularity or negligence (see Case C-271/01 COPPI [2004] ECR I-1029, paragraph 40).
Ομοίως, κάθε άσκηση, από το κράτος μέλος, διακριτικής ευχέρειας όσον αφορά τη σκοπιμότητα να αναζητηθούν κοινοτικοί πόροι που χορηγήθηκαν αχρεωστήτως ή αντικανονικώς θα ήταν ασύμβατη με την υποχρέωση που το άρθρο 23, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 4253/88 επιβάλλει στις εθνικές διοικητικές αρχές να ανακτούν τους πόρους που καταβάλλονται αχρεωστήτως ή αντικανονικώς [βλ., κατ’ αναλογίαν, όσον αφορά το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 729/70 του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 1970, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/005, σ.
Similarly, the exercise of any discretion to decide whether or not it would be expedient to demand repayment of Community funds unduly or irregularly granted would be inconsistent with the duty imposed on national administrations by the first subparagraph of Article 23(1) of Regulation No 4253/88 to recover any amounts unduly or irregularly paid (see, by analogy, with regard to Regulation (EEC) No 729/70 of the Council of 21 April 1970 on the financing of the common agricultural policy (OJ, English Special Edition 1970 (I), p.
93), την απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 1983, 205/82 έως 215/82, Deutsche Milchkontor κ.λπ., Συλλογή 1983, σ. 2633, σκέψη 22].
218), Joined Cases 205/82 to 215/82 Deutsche Milchkontor and Others [1983] ECR 2633, paragraph 22).
Τέλος, πρέπει να προστεθεί ότι ο κανονισμός 4253/88 είναι εκείνος που αποτελεί την κατάλληλη νομική βάση για την εν λόγω υποχρέωση ανακτήσεως και όχι ο κανονισμός 2988/95, ο οποίος, όπως υπογραμμίζει η Επιτροπή, περιορίζεται στο να θέσει
Finally, it should be added that, Regulation No 4253/88 is the relevant legal basis for the obligation to recover and not Regulation No 2988/95 which, as the Commission points out, merely lays down general rules for supervision and sanctions for the
Κατά συνέπεια, η ανάκτηση πρέπει να γίνει βάσει του εν λόγω άρθρου 23, παράγραφος 1.
Recovery must therefore be carried out on the basis of Article 23(1).
Κατόπιν όλων των ανωτέρω, στα πρώτα ερωτήματα και στο έβδομο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88 δημιουργεί υποχρέωση για τα κράτη μέλη, χωρίς να είναι αναγκαίο να προβλέπεται σχετική εξουσία από το εθνικό δίκαιο, να ανακτούν τους πόρους που χάνονται κατόπιν καταχρήσεως ή παραλείψεως.
It follows from those considerations that the answer to the first and seventh questions referred to the Court should be that Article 23(1) of Regulation No 4253/88 requires the Member States to recover any amounts lost as a result of an irregularity or negligence without there being any need for authority to do so under national law.
Μετά την απάντηση που δόθηκε στα ερωτήματα αυτά παρέλκει η απάντηση στα δεύτερα ερωτήματα.
The answer given to those questions makes it unnecessary to answer the second questions.
Επί των ερωτημάτων σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου, καθώς και επί των συνεπειών τόσο της ιδιότητας του υπέρ ου η επιχορήγηση ως νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου όσο και της επιστροφής της επιχορηγήσεως στην Κοινότητα.
The questions concerning the application of the principles of the protection of legit­imate expectations and legal certainty, the effect of the fact that the recipient of the subsidies is a public­law person and the repayment to the Community of those subsidies
Έτσι, πρέπει να νοηθεί ότι για το αιτούν δικαστήριο είναι χρήσιμο να δοθεί απάντηση ως προς το αν το άρθρο 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88 πρέπει να εφαρμοστεί λαμβανομένων υπόψη των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης όπως νοούνται στο κοινοτικό δίκαιο.
Thus, it would be useful for the national court to know whether the principles of the protection of legitimate expectations and legal certainty, as they are understood in Community law, are to be taken into account when applying Article 23(1) of Regulation No 4253/88.