natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2, όμως, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν ότι τα βάρη που απορρέουν από τη συμμετοχή και οι μειώσεις αξίας που
By virtue of Article 4(2), however, Member States may provide that any charges relating to the holding and any losses resulting from the distribution of the profits
Η οδηγία επιδιώκει να εξαλείψει το φορολογικό μειονέκτημα που υφίστανται οι εταιρίες διαφόρων κρατών μελών σε σύγκριση με εταιρίες του ιδίου κράτους μέλους στις περιπτώσεις που επιθυμούν να συνεργαστούν σχηματίζοντας ομίλους μητρικών και θυγατρικών εταιριών 5.
The Directive seeks to eliminate the tax disadvantage suffered by companies from different Member States, by comparison with companies of the same Member State, where they seek to cooperate by forming groups of parent companies and subsidiaries. 5
6 — Ειδικότερα, κάθε εταιρία η οποία έχει περιβληθεί έναν από τους τύπους που απαριθμούνται στο παράρτημα της οδηγίας και που υπόκειται σε έναν από τους φόρους που απαριθμούνται στο άρθρο 2, στοιχείο γ΄.
6 — More precisely, any company which takes one of the forms listed in the Annex to the Directive and which is subject to one of the taxes listed in Article 2(c).
7 — Το όριο αυτό μειώθηκε σε 20 % από 2 Φεβρουαρίου 2004 και σε 15 % από 1ης Ιανουαρίου 2007, και πρόκειται να μειωθεί σε 10 % από 1ης Ιανουαρίου 2009: οδηγία 2003/123/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2003, για την τροποποίηση της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ (ΕΕ 2004, L 7, σ. 41).
7 — That minimum has been reduced to 20% with effect from 2 February 2004 and to 15% with effect from 1 January 2007, and is to be reduced to 10% with effect from 1 January 2009: Council Directive 2003/123/EC of 22 December 2003 amending Directive 90/435/EEC (OJ 2004 L 7, p. 41).
5 — Δεύτερη και τρίτη αιτιολογική σκέψη.
5 — Second and third recitals in the preamble.
Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, η οδηγία «δεν εμποδίζει την εφαρμογή εθνικών διατάξεων ή διατάξεων διεθνών συμβάσεων που είναι αναγκαίες για να αποφεύγονται φορολογικές απάτες και καταχρήσεις».
By virtue of Article 1(2), the Directive ‘shall not preclude the application of domestic or agreement-based provisions required for the prevention of fraud or abuse’.
Η οδηγία ορίζει ότι πρέπει να εφαρμοστεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 1992, με την επιφύλαξη των μεταβατικών διατάξεων του άρθρου 5.
The Directive required implementation by 1 January 1992, subject to the transitional provisions in Article 5.
Το άρθρο 5, παράγραφος 1, υποχρεώνει τα κράτη μέλη να απαλλάξουν από την παρακράτηση φόρου στην πηγή τα κέρδη που η θυγατρική εταιρία διανέμει στη μητρική.
Article 5(1) requires Member States to exempt from withholding tax profits which a subsidiary distributes to its parent company.
Ωστόσο, για την Ελλάδα, τη Γερμανία και την Πορτογαλία προβλέπεται παρέκκλιση που τους επιτρέπει, επί διαφορετικές μεταβατικές περιόδους, να επιβάλουν παρακράτηση φόρου επί «των διανεμομένων κερδών» τα οποία καταβάλλονται από θυγατρικές εταιρίες σε μητρικές εταιρίες άλλων κρατών μελών 8.
Greece, Germany and Portugal, however, benefit from derogations which permit them, during different transitional periods, to impose withholding tax on ‘profits distributed’ by subsidiaries to parent companies of other Member States. 8
Η σχετική εθνική νομοθεσία 9
Relevant national legislation 9
Το άρθρο 7, παράγραφος 2, ορίζει:
Article 7(2) provides:
Η Γαλλία επέλεξε την κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας μέθοδο της απαλλαγής.
France has opted for the exemption method under Article 4(1) of the Directive.
Κατά συνέπεια, το άρθρο 216 του Γενικού κώδικα φόρων 10(στο εξής:
Accordingly, Article 216 of the Code général des impôts 10 (‘Article 216 CGI’) provides that net income from holdings giving entitlement to application of the tax regime for parent
«Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την εφαρμογή των εθνικών ή συμβατικών διατάξεων που σκοπό έχουν να εξαλείψουν ή να ελαφρύνουν τη διπλή φορολογία των μερισμάτων, και ιδίως τις διατάξεις σχετικά με την πληρωμή
‘This Directive shall not affect the application of domestic or agreement-based provisions designed to eliminate or lessen economic double taxation of dividends, in particular provisions relating to the payment of tax credits to the recipients of dividends.’
9 — Όπως περιγράφεται από το αιτούν δικαστήριο το οποίο εκδικάζει προσφυγή ακυρώσεως ασκηθείσα στις 22 Δεκεμβρίου 2003.
9 — As described by the referring court, which was hearing an application for annulment brought on 22 December 2003.
Τα avoir fiscal και précompte mobilier έχουν πλέον καταργηθεί (από 1ης Ιανουαρίου 2005).
The avoir fiscal and the précompte mobilier have since been abolished (with effect from 1 January 2005).
98-1266 της 30ής Δεκεμβρίου 1998, JORF 20050), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 20 του Δημοσιονομικού Νόμου για το 2000 (αριθ. 99-1172 της 30ής Δεκεμβρίου 1999, JORF 19914).
10 — In the version resulting from Article 43(I) of the Finance Law for 1999 (no 98-1266 of 30 December 1998, JORF 20050), as amended by Article 20 of the Finance Law for 2000 (no 99-1172 of 30 December 1999, JORF 19914).
8 — Άρθρο 5, παράγραφοι 2, 3 και 4, αντιστοίχως.
8 — Article 5(2), (3) and (4) respectively.
Οι μεταβατικές διατάξεις καταργήθηκαν με την οδηγία 2003/123, όπ.π. υποσημείωση 7.
The transitional provisions were deleted by Directive 2003/123, cited in footnote 7.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΥΠΟΘΕΣΗ C-27/07 άρθρο 216 ΓΚΦ) ορίζει ότι το καθαρό προϊόν της συμμετοχής, το οποίο γεννά δικαίωμα για την εφαρμογή του καθεστώτος των μητρικών εταιριών 11, που έχει λάβει η μητρική εταιρία κατά τη διάρκεια ενός φορολογικού έτους μπορεί να εκπέσει από το συνολικό καθαρό κέρδος της, κατόπιν αφαιρέσεως εντός τμήματος εξόδων και επιβαρύνσεων που καθορίζονται στο 5 % του συνολικού προϊόντος των συμμετοχών συμπεριλαμβανομένης της πιστώσεως φόρου 12.
OPINION OF MS SHARPSTON — CASE C-27/07 companies 11which is received by a parent company in the course of a financial year may be deducted from the net total profits of that company, after deduction of a proportion of costs and charges, fixed at 5% of the total revenue from the holdings, including tax credits.
Το αποτέλεσμα της διάταξης αυτής είναι ότι το εν λόγω 5 % επανενσωματώνεται στο φορολογητέο εισόδημα της μητρικής εταιρίας· στη συνέχεια θα το αναφέρω ως το επιστρέφον 5 %.
12 The effect of this provision is that the 5% in question is added back to the parent company’s taxable income; I shall refer to it as ‘the 5% add-back’.
παράγραφος 2, ΓΚΦ), αν η διανομή από τη μητρική εταιρία προς τους μετόχους της, μερισμάτων που έλαβε από αλλοδαπή θυγατρική συνεπάγεται εφαρμογή προείσπραξης φόρου κινητής περιουσίας, οι πιστώσεις φόρου μπορούν να συμψηφιστούν με την προείσπραξη φόρου μόνο όταν αφορούν μερίσματα που διανεμήθηκαν κατά τα τελευταία πέντε έτη.
a foreign subsidiary leads to application of the précompte mobilier, tax credits may be set off against the précompte mobilier only where they are attached to dividends paid in the last five years.
Δυνάμει κανονιστικής ρύθμισης, οι πιστώσεις φόρου συμψηφίζονται επίσης με την παρακράτηση στην πηγή που επιβάλλεται κατά την αναδιανομή μερισμάτων από τη μητρική εταιρία σε πρόσωπα που δεν έχουν τη φορολογική κατοικία ή την έδρα τους στη Γαλλία.
By virtue of an extra-statu-tory concession, those tax credits may, where appropriate, also be set off against the withholding tax payable on the redistribution of dividends by the parent company to persons not resident for tax purposes, or not having their seat, in France.
Η κύρια υπόθεση
The reference in the present case
Μια διοικητική εγκύκλιος 13(διοικητική εγκύκλιος) ορίζει ότι η πίστωση φόρου κατά την έννοια του άρθρου 216 ΓΚΦ περιλαμβάνει και την εγχώρια πίστωση φόρου (avoir fiscal) για το εισόδημα που πραγματοποιείται στη Γαλλία και την αλλοδαπή πίστωση φόρου (credit d’impôt étranger) για το εισόδημα που πραγματοποιεί η θυγατρική στην έδρα της, σε χώρα με την οποία η Γαλλία έχει συνάψει σύμβαση αποφυγής της διπλής φορολογίας.
An administrative circular 13 (‘the administrative circular’) states that the tax credit referred to in Article 216 CGI comprises both the domestic tax credit (avoir fiscal) for income arising in France and the foreign tax credit (crédit d’impôt étranger) for income from subsidiaries with their seat in a country with which France has a double taxation treaty.
Κατά το άρθρο 146, παράγραφος 2, του Γενικού κώδικα φόρων (Άρθρο 146,
Pursuant to Article 146(2) of the Code général des impôts (‘Article 146(2) CGI’), if the distribution by a parent company to its own shareholders of dividends received from
11 — Άρθρο 145 του Γενικού κώδικα φόρων, που πρόβλεπε κατά τον κρίσιμο χρόνο ότι το φορολογικό καθεστώς των μητρικών εταιριών έχει εφαρμογή στις εταιρίες οι οποίες υπόκεινται σε φόρο εταιριών με το συνήθη συντελεστή και οι οποίες συμμετέχουν τουλάχιστον κατά 5 % στο κεφάλαιο της συγκεκριμένης εταιρίας.
11 — Article 145 of the Code général des impôts, which provided at the material time that the tax regime for parent companies was applicable to companies subject to corporate tax at the normal rate holding at least 5% of the capital of the company in question.
12 — Με την επιφύλαξη ότι: δεν μπορεί να υπερβαίνει για κάθε φορολογική περίοδο το συνολικό ποσόν των πάσης φύσεως εξόδων και επιβαρύνσεων στα οποία έχει υποβληθεί η μητρική εταιρία κατά την ίδια περίοδο.
12 — Subject to a cap: it may not exceed, for each tax period, the total amount of the costs and expenses of any nature incurred by the holding company in the course of the same period.
13 — Της 25ης Ιουνίου 1999, δημοσιεύθηκε στο Bulletin official des impôts 4 H-4-99· βλ. ειδικότερα παράγραφο 15.
13 — Of 25 June 1999, published in the Bulletin officiel des impôts 4 H-4-99; see in particular paragraph 15.
Υποστήριξε ότι η εγκύκλιος αυτή, περιλαμβάνοντας στη βάση υπολογισμού του επιστρέφοντος 5 % την αλλοδαπή πίστωση φόρου που χορηγείται κατ’ εφαρμογή φορολογικών συμβάσεων που έχει συνάψει η Γαλλία με άλλα κράτη, αντιβαίνει στο άρθρο 4 της οδηγίας που περιορίζει το ποσόν των εξόδων τα οποία δεν εκπίπτουν από το φορολογητέο εισόδημα της μητρικής εταιρίας όταν καθορίζονται σε ποσό κατ’
It maintained that, by including in the basis of calculation for the 5% addback foreign tax credits paid pursuant to the tax treaties concluded by France with other States, that circular failed to comply with Article 4 of the Direct- ive, which limits the amount of the expenses which are not deductible from the taxable income of the parent company, when set at
BANQUE FÉDÉRATIVE DU CRÉDIT MUTUEL αποκοπήν, στο 5 % μόνο των «κερδών που διανέμει η θυγατρική εταιρία» 14.
BANQUE FÉDÉRATIVE DU CRÉDIT MUTUEL a fixed level, to 5% only ‘of the profits distributed by the subsidiary’. 14
Στην περίπτωση αυτή το επιστρέφον 5 % δεν θίγει την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας της διασυνοριακής διανομής κερδών.
5% addback does not affect the principle of fiscal neutrality of the crossborder distribution of profits.
Αντιθέτως, αν η μητρική εταιρία δεν αναδιανείμει τα μερίσματά της εντός της περιόδου αυτής, το Conseil d’État συμφωνεί ότι το επιστρέφον 5 % έχει ως αποτέλεσμα ότι επαυξάνει το φορολογητέο εισόδημα άνω του ορίου που προβλέπει το άρθρο 4 της οδηγίας και κατά τούτο θίγει τη φορολογική ουδετερότητα της διασυνοριακής διανομής κερδών.
On the other hand, if the parent company does not redistribute its dividends within that period, the Conseil d’État agrees that the 5% addback has the effect of raising its taxable income above the limit fixed by Article 4 of the Directive and of affecting, to that extent, the fiscal neutrality of the crossborder distribution of profits.
Το Conseil d’État κρίνει ότι στην περίπτωση αυτή ανακύπτει το ζήτημα αν η προκύπτουσα αύξηση του φόρου εταιριών που καταβάλλει η μητρική εταιρία επιτρέπεται βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 2, της οδηγίας.
It considers that the question arises whether, in that case, the resulting increase in corporation tax paid by the parent company may be permitted under Article 7(2) of the Directive.
Το Conseil d’Etat παρατηρεί ότι βάσει των φορολογικών συμβάσεων που έχει συνάψει η Γαλλία με άλλα κράτη μέλη χορηγείται πίστωση φόρου στη μητρική εταιρία που είναι εγκατεστημένη στη Γαλλία κατά τη διανομή κερδών από θυγατρική εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος και εφόσον για τη διανομή αυτή παρακρατήθηκε φόρος στην πηγή από άλλο κράτος μέλος 15.
The Conseil d’État notes that under the tax treaties concluded by France with other Member States a tax credit is given to a parent company established in France on the distribution of profits by a subsidiary established in another Member State where that distribution of profits has been subject to a withholding tax levied by the other Member State.
Η πίστωση φόρου ισούται με το ποσό του παρακρατηθέντος στην πηγή φόρου.
15 That tax credit is equal to the amount of the withholding tax thus deducted.
Το επιστρέφον 5 % περιάγει τη μητρική εταιρία στην κατάσταση που θα βρισκόταν αν δεν είχε πραγματοποιηθεί η παρακράτηση φόρου εφόσον η πίστωση φόρου μπορεί να συμψηφιστεί εξ ολοκλήρου με τον φόρο που οφείλει η μητρική εταιρία.
The 5% addback places the parent company in a situation identical to that in which it would have been if there had been no withholding tax provided that the tax credit can be entirely set off against the tax payable by the parent company.
Από τα άρθρα 146, παράγραφος 2, και 216 ΓΚΦ και από τη διοικητική εγκύκλιο προκύπτει ότι οι πιστώσεις φόρου που χορηγούνται για τη διανομή μερισμάτων στη μητρική εταιρία από την εγκατεστημένη
It follows from Articles 146(2) and 216 CGI and the administrative circular that tax credits granted on the occasion of the distribution of dividends to a parent company by its subsidiary established in another Member State may be set off against tax payable by the parent company only where those dividends are redistributed in the following five years. In that case, the
Για τον λόγο αυτό το Conseil d’État, υπέβαλε στο Δικαστήριο το ακόλουθο ερώτημα:
The Conseil d’État has accordingly referred the following question to the Court:
14 — Η Banque Fédérative υποστήριξε επίσης ενώπιον του Conseil d’Etat ότι: i) το άρθρο 216 ΓΚΦ συνιστά παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας ορίζοντας ότι το επιστρέφον 5 % δεν μπορεί να υπερβαίνει για κάθε φορολογική περίοδο το συνολικό ποσό των πάσης φύσεως εξόδων που πραγματοποίησε η μητρική εταιρία κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής·ii) ο συνυπολογισμός του avoir fiscal (στην περίπτωση θυγατρικών εγκατεστημένων στη Γαλλία) και του credit d’impôt étranger (στην περίπτωση θυγατρικών εγκατεστημένων σε τρίτες χώρες) στη βάση επί της οποίας υπολογίζεται το επιστρέφον 5 % συνιστά δυσμενή διάκριση κατά των εγκατεστημένων στη Γαλλία μητρικών εταιριών, κατά παράβαση των άρθρων 43 και 56 ΕΚ.
14 — Banque Fédérative also argued before the Conseil d’État that: (i) Article 216 CGI infringed Article 4(2) of the Directive in providing that the 5% addback could not exceed, for each tax period, the total amount of the costs and expenses of any nature incurred by the holding company in the course of that period; and (ii) the inclusion of the avoir fiscal (in the case of subsidiaries established in France) and the crédit d’impôt étranger (in the case of subsidiaries established in third countries) in the basis on which the 5% addback was calculated discriminated against parent companies established in France contrary to Articles 43 and 56 EC.
Το Conseil d’Etat απέρριψε τα επιχειρήματα αυτά και δεν υποβάλλει συναφώς προδικαστικά ερωτήματα.
The Conseil d’État dismissed both those arguments and has not referred any questions concerning them.
15 — Αυτό δεν πρέπει πλέον να συμβαίνει δεδομένου ότι το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας ορίζει ότι τα κέρδη που διανέμει η θυγατρική προς τη μητρική εταιρία άλλου κράτους μέλους απαλλάσσονται από την παρακράτηση του φόρου στην πηγή.
15 — Clearly this situation should no longer arise, since Article 5(1) of the Directive requires that profits distributed by a subsidiary to its parent company in another Member State should be exempt from withholding tax.
Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως πηγάζει από προσφυγή ακυρώσεως εθνικής διάταξης και όχι από αντιδικία σχετικά με συγκεκριμένη πράξη επιβολής φορολογίας.
The present reference arises out of an application for annulment of national legislation rather than a dispute concerning a specific tax assessment.
Είναι συνεπώς πιθανό ότι η απόφαση του Δικαστηρίου θα επηρεάσει παλαιότερα έτη φορολογίας σε χρόνο όπου είχαν ακόμα εφαρμογή οι διατάξεις των άρθρων 5 παράγραφοι 2, 3, και 4.
It is therefore possible that the Court’s ruling will affect earlier years of assessment when the transitional provisions of Article 5(2), (3) and (4) were still applicable.
«Η επανενσωμάτωση στα φορολογητέα κέρδη μιας εγκατεστημένης στη Γαλλία μητρικής εταιρίας του 5 % των πιστώσεων
‘The addback to the taxable income of a parent company established in France of 5% of the tax credits attributed upon the distri-
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΥΠΟΘΕΣΗ C-27/07 δικαιολογείται από το άρθρο 7, παράγραφος 2, η εθνική νομοθεσία όπως την ερμηνεύει η διοικητική εγκύκλιος, αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας στο μέτρο που οι πιστώσεις φόρου δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν, διότι η μητρική εταιρία δεν αναδιανέμει τα κέρδη εντός πέντε ετών από της καταβολής.
OPINION OF MS SHARPSTON — CASE C-27/07 the administrative circular will be contrary to Article 4(2) of the Directive in so far as the tax credits cannot be used because the parent company does not redistribute the profits within five years of payment.
Η Γαλλική και η Γερμανική Κυβέρνηση όμως υποστηρίζουν ότι η νομοθεσία συμβιβάζεται με το άρθρο 4, παράγραφος 2, χωρίς εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2.
The French and German Governments, however, argue that the legislation is compatible with Article 4(2) without recourse to Article 7(2).
Για τον λόγο αυτό προτίθεμαι να εξετάσω πρώτα το λογικώς πρότερο ερώτημα αν η επίδικη στην κύρια δίκη εθνική νομοθεσία αντιβαίνει στο άρθρο 4 παράγραφος 2, της οδηγίας και δεύτερο το ερώτημα αν, καίτοι αντιβαίνει, επιτρέπεται στο πλαίσιο της παρέκκλισης του άρθρου 7, παράγραφος 2 (και/ή, όπως υποστηρίζει η Γαλλική Κυβέρνηση βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 2).
I accordingly propose to consider, first, the logically prior question whether the national legislation at issue is in principle contrary to Article 4(2) of the Directive before turning, second, to the question whether, if so, it is none the less lawful by virtue of the derogation in Article 7(2) thereof (and/or, as the French Government submits, by virtue of Article 1(2)).
φόρου που έχει λάβει επ’ ευκαιρία της διανομής κερδών από θυγατρική εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, όταν γι’ αυτά τα κέρδη έχει παρακρατηθεί φόρος στην πηγή, εντός άλλου κράτους, ουδέν αποτέλεσμα έχει στο επίπεδο της φορολογίας της μητρικής εταιρίας όταν αυτή μπορεί να συμψηφίσει εξ ολοκλήρου τις πιστώσεις φόρου με τον φόρο που οφείλει.
bution of profits by a subsidiary established in another Member State of the European Union where those distributed profits have been subject in that other State to a withholding tax, has no effect on the taxation level of the parent company if the latter is able to set off all the tax credits against the tax payable.
Στην περίπτωση όπου, λόγω του ότι η μητρική εταιρία δεν αποφάσισε την αναδιανομή αυτών των κερδών στους δικούς της μετόχους εντός πέντε ετών, δεν μπορεί να κάνει χρήση του φορολογικού πλεονεκτήματος που αντιπροσωπεύουν αυτές οι πιστώσεις φόρου, μπορεί η επιπλέον φορολόγηση πέραν του φόρου εταιριών που προκύπτει από την επανενσωμάτωση του 5 % των πιστώσεων φόρου στο φορολογητέο αποτέλεσμά της, να θεωρηθεί ως επιτρεπόμενη από τις διατάξεις του άρθρου 7, παράγραφος 2, της (οδηγίας) λόγω του ασήμαντου ποσού της επιβαρύνσεως και του γεγονότος ότι η επιβάρυνση αυτή καθιερώθηκε σε άμεση σχέση με τη χορήγηση πιστώσεων φόρου που σκοπούν την ελάφρυνση της διπλής οικονομικής φορολογίας των μερισμάτων, ή πρέπει να θεωρηθεί ως αντιβαίνουσα στους στόχους του άρθρου 4 της [οδηγίας];»
Where the parent company did not decide to redistribute those profits to its own shareholders within five years, and in consequence is no longer able to use the fiscal advantage represented by those tax credits, can the taxation — additional to corporation tax — which results from the addback of 5% of the tax credits to its taxable income be regarded as permitted under Article 7(2) of Directive 90/435/EEC of 23 July 1990, in view of the small amount of such a tax and the fact that it was established directly in conjunction with payment of tax credits, introduced in order to mitigate the economic double taxation of dividends, or must it be regarded as contrary to the objectives of Article 4 of Directive 90/435?’
Άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας
Article 4(2) of the Directive
Γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσαν η Banque Fédérative, η Γαλλική και η Γερμανική Κυβέρνηση και η Επιτροπή οι οποίες, με εξαίρεση τη Γερμανική Κυβέρνηση, παρέστησαν στην επ’ ακροατηρίου συζήτηση.
Written observations have been submitted by Banque Fédérative, the French and German Governments and the Commission, all of whom, with the exception of the German Government, were present at the hearing.
Η Banque Fédérative και η Επιτροπή υποστηρίζουν ότι η εθνική νομοθεσία, όπως ερμηνεύεται από τη διοικητική εγκύκλιο, αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας.
Banque Fédérative and the Commission submit that the national legislation as interpreted in the administrative circular is contrary to Article 4(2) of the Directive.
Οι δύο κυβερνήσεις διατυπώνουν αντίθετη άποψη.
The two governments take the opposing view.
Στην υπόθεση εκείνη υποστηρίχθηκε ότι η πίστωση φόρου πρέπει να θεωρηθεί ως αποτελούσα μέρος των κερδών που διανέμει η θυγατρική εταιρία 17.
The parties submitting observations are divided over the question whether ‘profits distributed by [a] subsidiary’ means, in circumstances where the dividend is subject to withholding tax, the net amount of the dividend actually received by the parent company (after deduction of withholding tax) or the gross amount of the dividend, namely the amount actually received increased by the amount of the tax credit made available by France to compensate for the withholding tax.
Το Δικαστήριο απέρριψε το επιχείρημα αυτό κρίνοντας ότι:
‘The part of the 5% charge applying to the tax credit to which distribution of the dividend confers entitlement does not possess the characteristics of a withholding tax on distributed profits, in principle prohibited by Article 5(1) of the Directive, because it is not imposed on the profits distributed by the subsidiary.
«Όσον αφορά το τμήμα της επιβαρύνσεως του 5 % που επιβάλλεται στην πίστωση φόρου στην οποία γεννά δικαίωμα η διανομή των μερισμάτων, αυτό δεν έχει τα χαρακτηριστικά παρακρατήσεως φόρου στην πηγή επί των διανεμομένων κερδών, η οποία κατ’ αρχήν απαγορεύεται από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας, καθότι δεν πλήττει τα κέρδη που διανέμει η θυγατρική.
The tax credit is a fiscal instrument designed to avoid double taxation, in economic terms, first in the hands of the subsidiary and then in the hands of the parent company in receipt of the dividends, of the profits distributed as dividends. Thus it does not constitute income from shares.’ 18
Το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας ορίζει ότι στην περίπτωση που το κράτος μέλος καθορίζει σε κατ’ αποκοπή ποσό τα έξοδα διαχείρισης που απορρέουν από τη συμμετοχή και δεν εκπίπτονται από τα φορολογητέα κέρδη της μητρικής εταιρίας, το ποσό αυτό δεν μπορεί να υπερβαίνει το 5 % των «κερδών που διανέμει η θυγατρική εταιρία».
The Conseil d’État and all the parties submitting observations make extensive reference to Océ van der Grinten, 16 in which the Court was asked, inter alia, whether a 5% charge imposed on the aggregate amount of the dividends paid by a UK-resident subsidiary to its Netherlands-resident parent company and the tax credit to which that distribution conferred entitlement amounted to withholding tax contrary to Article 5(1) of the Directive.
Το Conseil d’État και όλα τα μέρη που υπέβαλαν παρατηρήσεις αναφέρο-
It must be borne in mind that the tax credit at issue in Océ van der Grinten was for
17 — Βλ. σκέψεις 38 και 42.18 — Σκέψεις 55 και 56.
17 — See paragraphs 38 and 42.18 — Paragraphs 55 and 56.
16 — Υπόθεση C-58/01, Συλλογή 2003, σ. I-9809.
16 — Case C-58/01 [2003] ECR I-9809.