natgillin/translations-raw huggingface dataset:
3 — Η οδηγία 92/111/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1992, για την τροποποίηση της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ και για τη λήψη μέτρων απλουστεύσεως στον τομέα του φόρου προστιθεμένης αξίας (ΕΕ L 384, σ.
3 — A minimum standard rate of 15% was introduced for a fixed term by Council Directive 92/111/EEC of 14 December 1992 amending Directive 77/388/EEC and introducing simplification measures with regard to value added tax (OJ 1992 L 384, p. 47).
Η διάρκεια ισχύος του κατώτατου κανονικού συντελεστή παρατάθηκε στη συνέχεια κατ’ επανάληψη, τελευταίως δε παρατάθηκε έως το 2010 με την οδηγία 2005/92/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2005, για την τροποποίηση της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όσον αφορά τη διάρκεια εφαρμογής του ελάχιστου ύψους του κανονικού συντελεστή ΦΠΑ (ΕΕ L 345, σ. 19).
Thereafter the period of applicability of the minimum standard rate was continuously extended, most recently up to the end of 2010 by Council Directive 2005/92/EC of 12 December 2005 amending Directive 77/388/EEC with regard to the length of time during which the minimum standard rate of VAT is to be applied (OJ 2005 L 345, p. 19).
4 — Οι διατάξεις της οδηγίας περί του ύψους των μειωμένων συντελεστών και οι παροχές επί των οποίων μπορούν να εφαρμόζονται οι συντελεστές αυτοί (βλ. συναφώς παράρτημα H της έκτης οδηγίας) εναρμονίστηκαν προοδευτικώς.
4 — The provisions of the Sixth Directive concerning the level of the reduced rates and the supplies to which those rates may be applied (see, in this connection, Annex H to the Sixth Directive) were progressively harmonised.
5 — Οδηγία 92/77/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για τη συμπλήρωση του κοινού συστήματος του φόρου προστιθεμένης αξίας και την τροποποίηση της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (προσέγγιση των συντελεστών ΦΠΑ) (ΕΕ L 316, σ. 1).
5 — Council Directive 92/77/EEC of 19 October 1992 supplementing the common system of value added tax and amending Directive 77/388/EEC (approximation of VAT rates) (OJ 1992 L 316, p. 1).
MARKS & SPENCER «Με την επιφύλαξη του άρθρου 12, παράγραφος 3, κατά τη διαλαμβανομένη στο άρθρο 28ιβ μεταβατική περίοδο 6 εφαρμόζονται οι ακόλουθες διατάξεις: συντελεστής [άρθρο 30 και παράρτημα 8, τμήμα ΙΙ, ομάδα 1, σημείο 1, του νόμου περί φόρου προστιθεμένης αξίας 1994 (Value Added Tax Act 1994)].
MARKS & SPENCER ‘Notwithstanding Article 12(3), the following provisions shall apply during the transitional period referred to in Article 28l. [ 6]
Τα προϊόντα ζαχαροπλαστικής (confectionery) εξαιρούνται της εν λόγω ευνοϊκής φορολογικής μεταχειρίσεως και φορολογούνται πλήρως.
Kingdom (section 30 and Schedule 8, Part II, Group 1, Item No 1, of the Value Added Tax Act 1994). Confectionery is an exception to such favourable tax treatment and is taxed at the full rate.
Προβλέπεται εξαίρεση για τα κέικ και τα μπισκότα, τα οποία φορολογούνται με τον μηδενικό συντελεστή που εφαρμόζεται στα τρόφιμα.
There is an exception to that exception for cakes and biscuits, which are subject to the zero rate of tax applying to food.
Μπισκότα τα οποία καλύπτονται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από σοκολάτα θεωρούνται, εντούτοις, ως προϊόντα ζαχαροπλαστικής και φορολογούνται με κανονικό συντελεστή.
Biscuits wholly or partly covered with chocolate, however, are regarded as confectionery and taxed accordingly at the full rate.
α) Δύνανται να διατηρηθούν οι απαλλαγές με επιστροφή του καταβληθέντος στο προηγούμενο στάδιο [φόρου] και οι μειωμένοι συντελεστές που είναι κατώτεροι από το ελάχιστο όριο μειωμένων συντελεστών που ορίζεται στο άρθρο 12, παράγραφος 3, που ίσχυαν την 1η Ιανουαρίου 1991, εφόσον δεν αντίκεινται στην κοινοτική νομοθεσία και πληρούν τις προϋποθέσεις που [ορίζονται] στην τελευταία περίπτωση του άρθρου 17 της δεύτερης οδηγίας, της 11ης Απριλίου 1967 7.»
(a) Exemptions with refund of the tax paid at the preceding stage and reduced rates lower than the minimum rate laid down in Article 12(3) in respect of the reduced rates, which were in force on 1 January 1991 and which are in accordance with Community law, and satisfy the conditions stated in the last indent of Article 17 of the second Council Directive of 11 April 1967,[ 7] may be maintained.
Το άρθρο 80 του νόμου περί φόρου προστιθεμένης αξίας 1994 προβλέπει:
Section 80 of the Value Added Tax Act 1994 provides for a right, in specific circumstances, to recover overpaid VAT:
Β — Εσωτερικό δίκαιο
B — Domestic legislation
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, εφαρμόζεται στις παραδόσεις τροφίμων, γενικώς, μηδενικός
In general, the supply of food is zero-rated for value added tax (‘VAT’) in the United
6 — Σύμφωνα με το άρθρο 28ιβ, παράγραφος 3, δεύτερη περίοδος, της έκτης οδηγίας, η ισχύς της μεταβατικής ρυθμίσεως παρατείνεται αυτομάτως μέχρι την έναρξη ισχύος οριστικής ρυθμίσεως, η οποία όμως έως τώρα δεν έχει ακόμη εκδοθεί.
6 — Under the second sentence of the third paragraph of Article 28l of the Sixth Directive, the period of application of the transitional arrangements is to be extended automatically until the date of entry into force of a definitive system, which has not, however, been established thus far.
7 — Το συναφές χωρίο της δεύτερης οδηγίας 67/228/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Απριλίου 1967, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Διάρθρωση και κανόνες εφαρμογής του κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας (ΕΕ ειδ. έκδ.
7 — The relevant passage of Second Council Directive 67/228/EEC of 11 April 1967 on the harmonisation of legislation of Member States concerning turnover taxes — Structure and procedures for application of the common system of value added tax (OJ, English Special Edition 1967, p.
3) Οι Commissioners μπορούν να προβάλουν κατά της υποβληθείσας βάσει του παρόντος άρθρου αιτήσεως την ένσταση ότι, σε περίπτωση επιστροφής του ποσού, ο αξιών την επιστροφή θα καταστεί αδικαιολογήτως πλουσιότερος.»
(3) It shall be a defence, in relation to a claim under this section, that repayment of an amount would unjustly enrich the claimant.’
Οι Commissioners αντέταξαν σ’ αυτό, βασιζόμενοι στο άρθρο 80, παράγραφος 3, του νόμου περί ΦΠΑ, ότι η Marks & Spencer είχε μετακυλίσει το 90 % του ΦΠΑ στους πελάτες της. Το VAT Tribunal δέχθηκε τους ισχυρισμούς αυτούς και αποφάνθηκε ότι η Marks & Spencer εδικαιούτο μόνον το 10 % του ποσού που αξίωνε. Επιπλέον, εφάρμοσε διάταξη περί παραγραφής που είχε θεσπιστεί με αναδρομικό αποτέλεσμα. 9.
On the basis of section 80(3) of the Value Added Tax Act, the Commissioners submitted as a defence that Marks & Spencer had passed on 90% of the VAT to its customers. The VAT and Duties Tribunal upheld that defence and ruled that Marks & Spencer was entitled to recover only 10% of the sum claimed. It also applied a limitation provision that had been introduced with retroactive effect. 9.
Η ρύθμιση αυτή αφορούσε κατά την κρίσιμη για τη διαφορά της κύριας δίκης χρονική περίοδο μόνον τους καθαρώς πληρωτές, ήτοι φορολογούμενους οι οποίοι κατά τη διάρκεια συγκεκριμένης φορολογικής περιόδου οφείλουν στο Δημόσιο μεγαλύτερο ποσό ΦΠΑ από αυτό που μπορούν να συμψηφίσουν διά της εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών.
In the period material to the dispute in the main proceedings, the above rules applied to net payers only, that is to say, to taxable persons who, in a given tax period, owe the tax authorities a greater amount of output tax than they are able to offset by way of input tax deduction.
Σ’ αυτούς αντιπαρατίθενται οι καλούμενοι «repayment traders» οι οποίοι, λόγω της υπάρξεως πλεονασματικών ποσών εκπτώσεως στο πλαίσιο μιας φορολογικής χρήσεως, έχουν δικαίωμα επιστροφής φόρου.
Repayment traders, by contrast, are entitled to a tax refund because their deductible input tax in a given tax period exceeds their output tax.
Για τους τελευταίους δεν υπήρχε διάταξη ανάλογη προς αυτή του άρθρου 80, παράγραφος 3, του νόμου περί ΦΠΑ 8.
A rule comparable to that laid down in section 80(3) did not exist for repayment traders. 8
περιστατικά, προδικαστικά
III — Facts, procedure and questions referred for a preliminary ruling
Η Marks & Spencer συνέχισε την ένδικη διαφορά έως το Court of Appeal. Εκτός του ζητήματος της επιστροφής των φόρων επί των teacakes, η δίκη αφορούσε επίσης μια άλλη αξίωση επιστροφής συνδεόμενη με τη φορολογική μεταχείριση των δελτίων αγοράς (κουπονιών). Το Court of Appeal ζήτησε από το Δικαστήριο να αποφανθεί προδικαστικώς επί του συμβατού των περί παραγραφής διατάξεων με το κοινοτικό δίκαιο. Συναφώς, κατ’ αυτό, μόνον το ζήτημα της φορολογικής μεταχειρίσεως των δελτίων αγοράς εξακολουθούσε να τίθεται. Ως προς τα teacakes, έκρινε προδήλως ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν περιείχε σχετική διάταξη λαμβανομένης υπόψη της απουσίας εναρμονίσεως του συντελεστή του ΦΠΑ στην έκτη οδηγία. 13.
Marks & Spencer pursued the dispute further to the Court of Appeal. In addition to the tax refund for the teacakes, the proceedings before that court also concerned a further claim for a refund in connection with the tax treatment of gift vouchers. The Court of Appeal made a reference to the Court of Justice for a preliminary ruling on the question of whether the limitation provisions were compatible with Community law. As far as the Court of Appeal was concerned, only the treatment of the gift vouchers was still in question in those proceedings. As regards the teacakes, the Court of Appeal evidently assumed that no requirements could be derived from Community law in the absence of harmonisation of the tax rate in the Sixth Directive. 10.
11ης
In its judgment of 11 July 2002 (‘Marks & Spencer I judgment’), 9 the Court, responding to the questions referred, did not concern 8 — The United Kingdom introduced a further enrichment provision for repayment traders, effective as from 26 May 2005, only after infringement proceedings had been brought concerning the difference in treatment as between those two categories of taxable persons.
MARKS & SPENCER το ζήτημα της επιστροφής των φόρων για τα teacakes, σύμφωνα με τα υποβληθέντα προδικαστικά ερωτήματα. Πάντως, με τις προτάσεις του στο πλαίσιο της υποθέσεως αυτής, ο γενικός εισαγγελέας Geelhoed επανήλθε στο ζήτημα των teacakes στο πλαίσιο παρεμπίπτουσας παρατήρησης και έκρινε ότι ο αποκλεισμός της επιστροφής του ΦΠΑ συνιστούσε σαφή παραβίαση του κοινοτικού δικαίου 10. Το Court of Appeal απέρριψε εντούτοις την προσφυγή σχετικά με τον ΦΠΑ επί των teacakes. 14. Το House of Lords, επιληφθέν της παρούσας διαφοράς, έκρινε ότι ήταν υποχρεωμένο, λόγω της θέσεως που υιοθέτησε η Επιτροπή και λόγω των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα Geelhoed στην υπόθεση C-62/00, να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
MARKS & SPENCER itself with the tax refund for the teacakes. In his Opinion in that case, Advocate General Geelhoed none the less remarked incidentally on the teacakes and expressed the view that the non-reimbursement of VAT was a manifest breach of Community law. 10 That view notwithstanding, the Court of Appeal dismissed the action in relation to the VAT on the teacakes. (2) If the answer to Question 1 is in the ne- gative, where, under Article 28(2)(a) of the Sixth VAT Directive (both before and after its amendment in 1992 by Directive 92/77), a Member State has maintained in its domestic VAT legislation an exemption with refund of input tax in respect of certain specified supplies but has mistakenly interpreted its domestic legislation with the consequence that certain supplies benefiting from exemption with refund of input tax under its domestic legislation have been subject to tax at the standard rate, do the general principles of Community law, including fiscal neutrality, apply so as to give a trader who made such supplies a right to recover the sums mistakenly charged in respect of them?
«1) Οσάκις, δυνάμει του άρθρου 28, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, της έκτης οδηγίας […] (τόσο πριν όσο και μετά την τροποποίησή της το 1992 με την οδηγία 92/77), ένα κράτος μέλος έχει διατηρήσει σε ισχύ, στην εσωτερική του νομοθεσία περί ΦΠΑ, απαλλαγή με παράλληλη επιστροφή του φόρου επί των εισροών όσον αφορά συγκεκριμένες παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, έχει ο έμπορος ο οποίος προβαίνει στις εν λόγω παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών απευθείας δικαίωμα εκ του κοινοτικού δικαίου να φορολογηθεί με μηδενικό συντελεστή;
The House of Lords, as the court of law currently seised of the dispute, felt compelled, in the light of the Commission’s observations and the Opinion of Advocate General Geelhoed in Marks & Spencer I , to refer the following questions to the Court of Justice for a preliminary ruling: ‘(1) Where, under Article 28(2)(a) of the Sixth VAT Directive (both before and after its amendment in 1992 by Directive 92/77), a Member State has maintained in its domestic VAT legislation an exemption with refund of input tax in respect of certain specified supplies, does a trader making such supplies have a directly enforceable Community law right to be taxed at a zero rate?
3) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ή στο δεύτερο ερώτημα, έχουν οι κοινοτικού δικαίου αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της φορολογικής ουδετερότητας κατ’ αρχήν εφαρμογή, με αποτέλεσμα να παραβιάζονται αν δεν επιστραφεί στον εν λόγω έμπορο ολόκληρο το ποσό του φόρου που
(3) If the answer to Question 1 or Question 2 is in the affirmative, do the Community law principles of equal treatment and fiscal neutrality in principle apply with the result that they would be infringed if the trader in question is not repaid
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-309/06 επιβλήθηκε εσφαλμένως επί των παραδόσεων αγαθών ή παροχών υπηρεσιών στις οποίες προέβη, εφόσον:
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-309/06 the entire amount mistakenly charged on the supplies made by him in circumstances where: difference of treatment between traders making claims for the repayment of overpaid output tax and traders making claims for additional amounts by way of input tax deduction (resulting from the over-declaration of output tax) has, or has not, caused any financial loss or disadvantage to the former and, if so, how?
— η εθνική νομοθεσία προβλέπει ότι ο πέραν του δέοντος καταβληθείς φόρος δεν μπορεί να επιστραφεί κατά το μέτρο που η επιστροφή θα συνεπαγόταν τον αδικαιολόγητο πλουτισμό του εμπόρου· αλλά
(ii) domestic legislation provides that overpaid tax cannot be repaid to the extent that repayment would lead to unjust enrichment of the trader; but
4) Επηρεάζεται η απάντηση στο τρίτο ερώτημα από το αν υπάρχουν
(4) Is the answer to Question 3 affected by whether or not there is evidence that the
Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία, η Marks & Spencer, η Ιρλανδία, οι Κυβερνήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου και της Κύπρου, καθώς και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατέθεσαν παρατηρήσεις. I - 2292
Marks & Spencer, Ireland, the Governments of the United Kingdom and of Cyprus and the Commission of the European Communities have each submitted observations in the proceedings before the Court of Justice. I - 2292
— Η Marks & Spencer μπορούσε να μετακυλίσει τον ΦΠΑ στους πελάτες της. 16.
— Marks & Spencer was able to pass on the VAT to its customers. A — Preliminary remark
Πρέπει να διευκρινιστεί κατ’ ουσίαν το ερώτημα αν συμφωνεί με το κοινοτικό δίκαιο το γεγονός ότι ο νόμος περί ΦΠΑ του 1994 αποκλείει το δικαίωμα επιστροφής στην υπό κρίση περίπτωση λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού, δεν αποκλείει όμως, σε άλλες περιπτώσεις, διόρθωση της φορολογίας εκ των υστέρων (στην περίπτωση των repayment traders).
It is necessary to determine in essence whether the fact that the Value Added Tax Act 1994 precludes the right to a refund in the circumstances at issue in this case on the ground of unjust enrichment but does not do so in other circumstances where the charging of tax is subsequently corrected (as in the case of repayment traders) is consistent with Community law. Questions 3 to 5 deal with these issues.
Συναφώς, τρεις διαπιστώσεις δεν αμφισβητούνται στο πλαίσιο της κύριας δίκης:
Three findings in that connection are undisputed in the main proceedings:
Κατά την άποψη του House of Lords πρέπει, ως προκαταρκτική κατά κάποιον τρόπο ερώτηση, να διευκρινιστεί αν έχουμε να κάνουμε με έναν τομέα στον οποίο εφαρμόζεται το κοινοτικό δίκαιο και ο οποίος αναγνωρίζει ορισμένα δικαιώματα στους φορολογουμένους.
As a prelude — as it were — to addressing those issues, the House of Lords considers it essential to clarify whether this is at all a situation to which Community law applies and which confers certain rights on taxable persons.
Τα ερωτήματα 1 και 2 είναι αφιερωμένα στον προβληματισμό αυτό και θα εξεταστούν μαζί.
Those issues are addressed in Questions 1 and 2, which will be discussed together below.
— Η εσωτερική ρύθμιση σχετικά με την εφαρμογή του μηδενικού συντελεστή με δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών όσον αφορά τα τρόφιμα, εξαιρέσει ορισμένων ειδών ζαχαροπλαστικής, είναι σύμφωνη με το άρθρο 28, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας.
— The domestic provision concerning the application of the zero rate together with the right to deduct input tax in respect of food with the exception of certain items of confectionery is in accordance with Article 28(2) of the Sixth Directive.
Β — Επί ερωτήματος
B — The first and second questions referred
Στην απόφαση Marks & Spencer I, το Δικαστήριο τόνισε ότι όχι μόνον τα κράτη I - 2293
As the Court of Justice pointed out in the Marks & Spencer I judgment, not only are — From 1973 to 1994 the tax authority applied that provision incorrectly in that it did not subject the Marks & Spencer teacakes to tax at the zero rate. I - 2293
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-309/06 του κοινοτικού δικαίου του αχρεωστήτως εισπραχθέντος φόρου.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-309/06 legislation, a Community law right to a refund in respect of charges unduly levied likewise does not exist.
Μόνον το εθνικό δίκαιο έχει εφαρμογή στην επιστροφή, το οποίο στην περίπτωση αυτή δεν πρέπει να εκτιμάται σύμφωνα με τα κριτήρια του κοινοτικού δικαίου.
Domestic legislation alone, which is not to be measured in this case against the Community law standard, has to be applied to the refund.
μέλη υποχρεούνται να μεταφέρουν ορθώς μια οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο, αλλά και οι ιδιώτες μπορούν να επικαλούνται την εν λόγω οδηγία ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι εθνικές διατάξεις μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο εφαρμόζονται κατά τέτοιον τρόπο ώστε να επιτυγχάνεται ο επιδιωκόμενος με την οδηγία σκοπός 11.
Member States bound correctly to transpose a directive into national law, but individuals are also entitled to rely on that directive before the courts in order to ensure that the national implementing provisions are applied in such a way as to achieve the result sought by the directive. 11
Βασιζόμενο στην πάγια νομολογία, το Δικαστήριο ανέφερε περαιτέρω ότι το δικαίωμα προς επιστροφή ποσών που έχουν εισπραχθεί από κράτος μέλος κατά παράβαση των κανόνων του κοινοτικού δικαίου, αποτελεί συνέπεια και συμπλήρωμα των δικαιωμάτων που έχουν απονεμηθεί στους ιδιώτες από το κοινοτικό δίκαιο 12.
I, on the other hand, consider wrong the premiss that, in the circumstances referred to in Article 28(2)(a), the Directive does not apply or that it does not in this case confer on the taxable person any rights to have the zero rate of tax applied or to claim tax refunds in the event of its erroneous non-application.
— Εφαρμογή του στην περίπτωση παρεκκλίσεων
— Application of Community law in the event of non-harmonised derogations
Το άρθρο 1, παράγραφος 1, της πρώτης οδηγίας περί ΦΠΑ 13διευκρίνιζε ήδη ότι
The first paragraph of Article 1 of the First VAT Directive 13made it clear at the
Τα συμμετέχοντα στην παρούσα διαδικασία κράτη μέλη υποστηρίζουν τώρα την άποψη ότι το άρθρο 28, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, της έκτης οδηγίας αποκλείει τις εθνικές παρεκκλίσεις από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.
The Member States involved in the present proceedings now take the view that Article 28(2)(a) of the Sixth Directive more or less excludes national derogations from the scope of the Directive.
Όπως ακριβώς και το Court of Appeal, τα εν λόγω κράτη μέλη συνάγουν από την προπαρατεθείσα νομολογία τα ακόλουθα συμπεράσματα: δεδομένου ότι δεν υπάρχει δικαίωμα βάσει του κοινοτικού δικαίου για την εφαρμογή του μηδενικού συντελεστή, αλλά δικαίωμα βάσει του μη εναρμονισμένου εθνικού δικαίου, δεν υφίσταται ούτε δικαίωμα επιστροφής βάσει
Like the Court of Appeal, they make the following inferences from the caselaw cited above: since a Community law right to the application of zero-rate tax does not exist, but such a right exists under the unharmonised domestic
11 — Απόφαση προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 9, σκέψη 27.
12 — Marks & SpencerI (cited in footnote 9), paragraph 30, which refers to Case 309/85 Barra [1988] ECR 355, paragraph 17; Case C-62/93 BP Supergas [1995] ECR I-1883, paragraph 40; Case C-343/96 Dilexport [1999] ECR I-579, paragraph 23; and Joined Cases C-397/98 and C-410/98 Metallgesellschaft and Others [2001] ECR I-1727, paragraph 84.
13 — Πρώτη οδηγία 67/227/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Απριλίου 1967, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 3).
13 — First Council Directive 67/227/EEC of 11 April 1967 on the harmonisation of legislation of Member States concerning turnover taxes (OJ, English Special Edition 1967, p. 14).
Η οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας (ΕΕ L 347, σ.
With effect from 1 January 2007, Council Directive 2006/112/EC of 28 November 2006 on the common system of value added tax (OJ 2006 L 347, p.
Το άρθρο της 1, παράγραφος 1, βασιζόμενο στην προηγούμενη ρύθμιση, έχει ως εξής: «Η παρούσα οδηγία θεσπίζει το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ)».
Having regard to its predecessor provision, Article 1(1) of Directive 2006/112 reads: ‘This Directive establishes the common system of value added tax (VAT).’
MARKS & SPENCER έπρεπε να θεσπιστεί ένα πλήρες σύστημα φόρων προστιθεμένης αξίας παρ’ όλον ότι την εποχή εκείνη οι συντελεστές και οι απαλλαγές του φόρου προστιθεμένης αξίας δεν είχαν ακόμη εναρμονιστεί 14: 26.
MARKS & SPENCER the Member States avail themselves fully of that discretion and those derogations, they still remain within the scope of the Directive. outset that a comprehensive system of VAT was to be introduced, even though the VAT rates and exemptions in force at that time were not harmonised: 14
«Τα κράτη μέλη αντικαθιστούν το παρόν σύστημά τους φόρων κύκλου εργασιών με το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας, που ορίζεται στο άρθρο 2.»
‘Member States shall replace their present system of turnover taxes by the common system of value added tax defined in Article 2.’
Η διάταξη αυτή αφορά, μεταξύ άλλων, το zero-rating 15.
One of the objectives of that provision is zero-rating.
Αν επρόκειτο μόνο να
15If it was simply a case
Είναι ορθόν ότι το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας αφήνει ακόμη στα κράτη μέλη πολλά περιθώρια χειρισμού και επιτρέπει αποκλίσεις και ειδικές ρυθμίσεις.
Be that as it may, the common system of VAT still leaves the Member States a considerable degree of discretion and allows derogations and special provisions.
Έτσι, ειδικότερα, ο κανονικός συντελεστής του ΦΠΑ και ο ή οι μειωμένοι συντελεστές φόρου δεν έχουν έως τώρα εναρμονιστεί πλήρως.
Accordingly, the standard rate of VAT and the reduced rate or rates, in particular, have not been completely harmonised thus far.
Αντιθέτως, τα κράτη μέλη μπορούν τα ίδια να καθορίζουν τους συντελεστές αυτούς εντός συγκεκριμένων ορίων.
What is more, the Member States may set those rates themselves within certain margins.
επιτραπούν ορισμένοι ιδιαίτερα χαμηλοί φορολογικοί συντελεστές, δεν θα ήταν αναγκαία η μνεία του δικαιώματος εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών.
Even if of allowing certain particularly low rates, it probably would not have been necessary to mention the right to deduct input tax since claims to input tax deduction under the Directive are not usually affected, so long as the inputs correlate with outputs to which a reduced rate applies.