natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πράγματι, αν οι καταστάσεις δεν ήσαν παρεμφερείς, ο νομοθέτης δεν θα μπορούσε να επεκτείνει την ένσταση του αδικαιολόγητου πλουτισμού δυνάμει του άρθρου 80, παράγραφος 3, του νόμου περί του ΦΠΑ του 2005 στην περίπτωση του repayment trader.
If the situations had not actually been comparable, the legislature would not have been allowed to extend the defence of enrichment under section 80(3) of the Value Added Tax Act 2005 to the situation of repayment traders.
Συναφώς, η έως τότε υφισταμένη άνιση μεταχείριση μπορεί ακόμη λιγότερο να κατανοηθεί καθόσον το γεγονός ότι ένας υποκείμενος στον φόρο βρίσκεται στη μία ή την άλλη κατάσταση κατά τη διάρκεια δεδομένης φορολογικής περιόδου εξαρτάται από διαφόρων ειδών συμπτώσεις και παράγοντες που μεταβάλλονται διαρκώς, όπως η σύνθεση της γκάμας προϊόντων, η πραγματοποίηση επενδύσεων κ.λπ.
In that regard, the inequality of treatment presented thus far is all the more unfathomable as the issue whether a taxable person finds himself in either of those situations in a given assessment period depends on all manner of unforeseeable circumstances and factors that could change at any time, such as the composition of the range of products or the investment position.
Αν εκ των υστέρων αποδεικνύεται ότι για συγκεκριμένες πράξεις δεν ισχύει ο κανονικός συντελεστής αλλά ο μηδενικός συντελεστής (zero-rating), τότε ένα από τα κονδύλια διακανονισμού πρέπει να μειωθεί.
If it is established at a later stage that certain transactions should have been taxed at the zero rate rather than at the standard rate, one of the offsetting items is thereby reduced.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, στην περίπτωση ενός repayment trader, την υπέρ αυτού αύξηση του υπολοίπου, στην περίπτωση ενός payment trader, τη μείωση του υπολοίπου υπέρ του Δημοσίου.
In the case of a repayment trader, this leads to an increase in the credit to his account whilst leading, in the case of a payment trader, to a reduction in the credit to the tax authority.
Και στις δύο περιπτώσεις, για να διορθωθεί η κατάσταση, απαιτείται να επιστρέψει το Δημόσιο τον φόρο στους υποκειμένους στον φόρο, γεγονός το οποίο μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αδικαιολόγητο πλουτισμό οσάκις ο αφορών την οικεία πράξη φόρος επί των εκροών μετακυλίστηκε ολοσχερώς στους πελάτες και δεν υφίστανται άλλα οικονομικά μειονεκτήματα που να αποκλείουν τον πλουτισμό.
To rectify the tax error, the tax authority is required in each case to repay the amount concerned to the taxable person, which can in each case lead to unjust enrichment if the tax in respect of the output concerned has been passed on in full to customers and no other economic disadvantages preclude enrichment.
— Διορθωτικά μέτρα σε περίπτωση παραβιάσεως των αρχών της φορολογικής ουδετερότητας και της ίσης μεταχειρίσεως
— Remedy in the event of infringement of the principles of fiscal neutrality and equal treatment
Επομένως, καθόσον η κατάσταση του repayment trader και του payment trader είναι πανομοιότυπη από απόψεως αδικαιολόγητου πλουτισμού, η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως επιβάλλει επίσης την εφαρμογή της ενστάσεως του αδικαιολόγητου πλουτισμού κατά τον ίδιο τρόπο, όπως στην περίπτωση
Since the respective situations of repayment and payment traders are, accordingly, the same in terms of enrichment, the principle of equal treatment requires that the defence of enrichment may also be invoked in the same way in the respective claims for refund.
Σε μια τέτοια περίπτωση, το εθνικό δικαστήριο οφείλει να μην εφαρμόζει κάθε εθνική διάταξη συνεπαγόμενη διακρίσεις, χωρίς να ζητεί ή να αναμένει την προηγούμενη εξάλειψη της διατάξεως αυτής εκ μέρους του νομοθέτη, και να εφαρμόζει στα μέλη της ομάδας που τυγχάνει δυσμενούς μεταχειρίσεως το ίδιο καθεστώς που ισχύει για τα μέλη της άλλης ομάδας 46.
In such a situation, a national court must set aside any discriminatory provision of national law, without having to request or await its prior removal by the legislature, and apply to members of the disadvantaged group the same arrangements as those enjoyed by the persons in the other category. 46
Επομένως, η ένσταση του αδικαιολόγητου πλουτισμού της Marks & Spencer δεν μπορεί να αντιταχθεί, στο μέτρο που παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως. 73.
It follows that the objection that Marks & Spencer has been enriched cannot be invoked as long as it offends against the principle of equal treatment. 73.
Ομολογουμένως, ένα κράτος μέλος έχει τη δυνατότητα να επιλέξει πώς θα εξαφανίσει την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως για το μέλλον.
Member States have, admittedly, the choice as to how they intend to eliminate infringements of the principle of equal treatment in future.
Κατ’ αρχήν, αυτό μπορεί να άρει τη φορολογική επιβάρυνση που πλήττει μια ομάδα ή να την επεκτείνει κατά τον ίδιο τρόπο στην άλλη ομάδα.
They can, in principle, remove the tax burden for one category or extend its imposition in the same way to the other category.
Αντιθέτως, για το παρελθόν, η εκ των υστέρων επέκταση της φορολογίας θα ήταν εν γένει αντίθετη προς την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης 45.
As to the tax position in the past, retroactive extension of the tax burden would, by contrast, probably offend in general against the principle of the protection of legitimate expectations. 45
Ομολογουμένως, κανείς δεν μπορεί να απαιτεί ισότητα στο πλαίσιο παρανομίας 47.
It is true that no person may call for equality in illegality. 47Thus the Court has
Έτσι, το Δικαστήριο έκρινε, για παράδειγμα, στο πλαίσιο των διατάξεων περί κρατικών ενισχύσεων, ότι οι υποκείμενοι σε φόρο δεν μπορούν να προβάλουν τον ισχυρισμό ότι
In addition, as the Court has repeatedly held in situations of discrimination contrary held, in the context of State aid provisions for example, that those liable to pay a tax cannot, in order to avoid payment of that tax, rely on the argument that the exemption enjoyed by
I-8055, σκέψη 48), και Manfredi κ.λπ. (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 43, σκέψη 39).
44 — See, inter alia, Case C-198/01 CIF [2003] ECR I-8055, paragraph 48, and Manfredi and Others (cited in footnote 43), paragraph 39.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-309/06 η απαλλαγή άλλων επιχειρήσεων συνιστά κρατική ενίσχυση ώστε αυτοί να απαλλαγούν από τον εν λόγω φόρο· η διεύρυνση του κύκλου των εν δυνάμει δικαιούχων, που θα περιλάμβανε και άλλες επιχειρήσεις, δεν θα εξαφάνιζε τα αποτελέσματα ενισχύσεως που χορηγήθηκε κατά παράβαση του δικαίου, αλλά θα είχε ως συνέπεια την επιδείνωση των αποτελεσμάτων της ενισχύσεως αυτής 48.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-309/06 other businesses constitutes State aid; the addition of other undertakings to the circle of potential beneficiaries would not eliminate the effects of aid granted unlawfully but would, on the contrary, lead to an increase in the effects of that aid. 48
Κατά την προφορική διαδικασία, ειδικότερα, η Marks & Spencer τόνισε ότι η άρνηση της επιστροφής σ’ αυτήν είχε ως αποτέλεσμα τον αδικαιολόγητο πλουτισμό του Δημοσίου. Πράγματι, η επιστροφή οφειλόταν στους πελάτες της Marks & Spencer, οι οποίοι επιβαρύνθηκαν εν τέλει με τον μη οφειλόμενο ΦΠΑ. Σ’ αυτό αντέταξε το Ηνωμένο Βασίλειο ότι το Δημόσιο χρησιμοποιεί εν πάση περιπτώσει τους αχρεωστήτως εισπραχθέντες φόρους για σκοπούς γενικού συμφέροντος ώστε αυτοί, εν τέλει, θα ωφελούσαν και τους πελάτες της Marks & Spencer. 77.
At the hearing, in particular, Marks & Spencer stressed that the refusal to grant it a refund would, in its view, lead to the unjust enrichment of the tax authority itself. After all, the customers of Marks & Spencer who ultimately paid the VAT that was not due would actually be the persons entitled to the refund. Challenging that argument, the United Kingdom maintained that the State none the less used the tax revenue that had been unduly raised in the public interest, with the result that the customers of Marks & Spencer also derived benefit from it. 77.
Εντούτοις, κατά πάγια νομολογία, τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να αποκλείσουν την επιστροφή φόρων που εισπράχτηκαν κατά παραβίαση του κοινοτικού δικαίου, στο μέτρο που αυτή θα είχε ως αποτέλεσμα αδικαιολόγητο πλουτισμό.
The Court has consistently held, however, that Member States are not obliged to preclude the refund of charges levied in breach of Community law where it would lead to unjust enrichment.
Αντιθέτως, κατά τη νομολογία, η επιστροφή πρέπει να αποτελεί τον κανόνα σε σχέση με τον οποίο μπορεί κανείς να αποκλίνει προκειμένου να αποφευχθεί αδικαιολόγητος πλουτισμός 49.
In fact, according to the caselaw, refund is supposed to be the norm from which a derogation can be made in order to avoid unjust enrichment.
Συνεπώς, δεν αντιβαίνει προς το δίκαιο εθνική ρύθμιση επιτρέπουσα την επιστροφή φόρων, που εισπράχθηκαν κατά παραβίαση του κοινοτικού δικαίου, χωρίς περιορισμό από την ένσταση του αδικαιολόγητου πλουτισμού, όπως προφανώς συνέβαινε στο Ηνωμένο Βασίλειο έως το 2005 όσον αφορά τους repayment traders.
49Consequently, it is not unlawful for a national provision to allow a refund of charges levied in breach of Community law without constraint from an objection of enrichment, as was clearly the case until 2005 in the United Kingdom with regard to repayment traders.
Επομένως, εξαφάνιση της άνισης μεταχειρίσεως με την απόρριψη της ενστάσεως του αδικαιολόγητου πλουτισμού έναντι των payment traders δεν αποτελεί «ισότητα στο πλαίσιο παρανομίας».
Eliminating unequal treatment by disapplying the defence of enrichment in respect of payment traders does not therefore create ‘equality in illegality’.
Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να υπομνησθεί ότι ένα κράτος μέλος δεν μπορεί κατ’ αρχήν να επικαλεστεί την εκ μέρους του παραβίαση του κοινοτικού δικαίου για να αντλήσει από αυτήν πλεονεκτήματα 50.
In that connection, it should be borne in mind that a Member State may not in principle take advantage of its own failure to comply with Community law.
Εξάλλου, θα ήταν υπερβολικό να πρέπει το Δικαστήριο να αποφανθεί αν το Δημόσιο ή η οικεία επιχείρηση θα χρησιμοποιήσει καταλληλότερα και ωφελιμότερα για τους πελάτες της Marks & Spencer τους αχρεωστήτως εισπραχθέντες φόρους. 48 — Αποφάσεις της 15ης Ιουνίου 2006, C-393/04 και C-41/05, Air liquide Industries Belgium (Συλλογή 2006, σ.
50Besides, it would be a step too far if the Court were to assess whether the State or Marks & Spencer would manage the revenue unduly collected more efficiently and to the greater benefit of Marks & Spencer’s customers. 48 — Joined Cases C-393/04 and C-41/05 Air Liquide Industries Belgium [2006] ECR I-5293, paragraphs 43 and 45, and Case C-368/04 Transalpine Ölleitung [2006] ECR I-9957, paragraphs 49 and 50.
49 — Βλ., πιο πάνω, σημεία 48 και 49 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία.
49 — See points 48 and 49 above and the caselaw cited there.
MARKS & SPENCER V — Πρόταση
MARKS & SPENCER V — Conclusion
Καταλήγοντας, προτείνω να δοθούν στα υποβληθέντα ερωτήματα οι ακόλουθες απαντήσεις:
I accordingly propose that the questions referred for a preliminary ruling be answered as follows:
1) Οσάκις, δυνάμει του άρθρου 28, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, της έκτης οδηγίας (τόσο πριν όσο και μετά τις τροποποιήσεις που επήλθαν το 1992 με την οδηγία 92/77/ΕΟΚ), ένα κράτος μέλος έχει διατηρήσει σε ισχύ, στην εθνική του νομοθεσία περί ΦΠΑ, απαλλαγή με παράλληλη επιστροφή του φόρου επί των εισροών όσον αφορά συγκεκριμένες παροχές υπηρεσιών, ένας επιχειρηματίας έχει δικαίωμα ορθής εφαρμογής της διατάξεως αυτής βάσει της οδηγίας σε συνδυασμό με τις γενικές αρχές του δικαίου που πρέπει να εφαρμόζονται κατά τη μεταφορά αυτής και, ειδικότερα, τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως, της φορολογικής ουδετερότητας, της νομιμότητας και της ασφάλειας δικαίου.
‘(1) Where, under Article 28(2)(a) of Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment (both before and after its amendment by Council Directive 92/77/EEC of 19 October 1992), a Member State has maintained in its domestic legislation a tax exemption with refund of input tax in respect of certain supplies, a trader is entitled under the Directive, in conjunction with the general principles of law to be applied in connection with its implementation, in particular the principles of equal treatment, neutrality, the lawfulness of administrative action and legal certainty, to insist on the correct application of that provision.
Αν, σ’ αυτή την περίπτωση, η φορολογική αρχή ερμήνευσε την εθνική νομοθεσία εσφαλμένως με αποτέλεσμα συγκεκριμένες παροχές υπηρεσιών, ως προς τις οποίες έπρεπε να εφαρμοστεί η απαλλαγή με παράλληλη επιστροφή του φόρου επί των εισροών, σύμφωνα με την εθνική της νομοθεσία, να φορολογηθούν με τον κανονικό συντελεστή, τότε το κοινοτικό δίκαιο χορηγεί στον επιχειρηματία, κατ’ αρχήν, δικαίωμα επιστροφής του αχρεωστήτως καταβληθέντος ΦΠΑ.
Where the tax authorities have mistakenly interpreted the domestic legislation in such circumstances, with the result that certain supplies benefiting from exemption with refund of input tax under its domestic legislation have been subject to tax at the standard rate, Community law in principle confers on the trader a right to obtain a refund of the VAT wrongly charged.
Κατά τη διαμόρφωση του δικαιώματος αυτού, πρέπει να τηρούνται οι γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της φορολογικής ουδετερότητας.
When establishing the rules governing that right, the general principles of Community law, including the principles of equal treatment and fiscal neutrality, must be observed.
2) Η οδηγία δεν απαγορεύει, κατ’ αρχήν, εθνική νομοθεσία αποκλείουσα την επιστροφή του ΦΠΑ που εισπράχθηκε κατά παραβίαση του κοινοτικού δικαίου στο μέτρο που αυτή θα είχε ως αποτέλεσμα αδικαιολόγητο πλουτισμό του υποκειμένου στον φόρο.
However, it is contrary to the principle of equal treatment, which must be applied when the Directive is being implemented, for the defence of enrichment to apply only in respect of taxable persons who have paid output VAT in a given assessment period and not in respect of taxable persons whose claim to input tax deduction exceeded the VAT payable in respect of their outputs (repayment traders).
Στα εθνικά δικαστήρια, που οφείλουν να εφαρμόζουν στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς τους το κοινοτικό δίκαιο, απόκειται να εξασφαλίζουν την πλήρη αποτελεσματικότητα του εν λόγω δικαίου και να προστατεύουν τα δικαιώματα που το κοινοτικό δίκαιο απονέμει στους ιδιώτες, μη εφαρμόζοντας οποιαδήποτε διάταξη εθνικού δικαίου που αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
The national courts, which have to apply Community law in cases within their jurisdiction, must guarantee the full effect of that law and protect the rights conferred upon individuals by Community law by disapplying a domestic provision that is contrary to the principle of equal treatment.’
MARKS & SPENCER ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 10ης Απριλίου 2008 *
MARKS & SPENCER JUDGMENT OF THE COURT (Third Chamber)
Στην υπόθεση C-309/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το House of Lords (Ηνωμένο Βασίλειο) με απόφαση της 12ης Ιουλίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 17 Ιουλίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the House of Lords (United Kingdom), made by decision of 12 July 2006, received at the Court on 17 July 2006, in the proceedings
Marks & Spencer plc κατά Commissioners of Customs & Excise, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A.
Marks & Spencer plc v Commissioners of Customs and Excise,
Lindh και A. Arabadjiev (εισηγητή), δικαστές,
THE COURT (Third Chamber), composed of A. Rosas, President of the Chamber, U. Lõhmus, J. Klučka, P. Lindh and A. Arabadjiev (Rapporteur), Judges,
Kokott γραμματέας: J. Swedenborg, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 11ης Οκτωβρίου 2007, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 13ης Δεκεμβρίου 2007, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: J. Kokott, Registrar: J. Swedenborg, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 11 October 2007, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 13 December 2007, after considering the observations submitted on behalf of:
— η Ιρλανδία, εκπροσωπούμενη από τον D.
— Ireland, by D. O’Hagan, acting as Agent, G. Clohessy, SC, and N. O’Hanlon, BL,
— η Κυπριακή Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την E.
— the Cypriot Government, by E. Simeonidou, acting as Agent,
MARKS & SPENCER εκδίδει την ακόλουθη Απόφαση
MARKS & SPENCER gives the following Judgment
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 28, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Article 28(2) of Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment (OJ 1977 L 145, p.
49, στο εξής: έκτη οδηγία), στην αρχική του διατύπωση, καθώς και του ιδίου αυτού άρθρου 28, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, όπως διατυπώθηκε με την οδηγία 92/77/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992 (ΕΕ L 316, σ. 1).
1) (‘the Sixth Directive’), in its original version, and of Article 28(2)(a) thereof, in the wording stemming from Council Directive 92/77/EEC of 19 October 1992 (OJ 1992 L 316, p. 1).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Marks & Spencer plc (στο εξής: Marks & Spencer) και των Commissioners of Customs & Excise (στο εξής: Commissioners), ως προς την αρνητική απόφαση των τελευταίων επί αιτήσεως επιστροφής που υπέβαλε η Marks & Spencer, αφορώσας φόρους προστιθεμένης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως. Το νομικό πλαίσιο
The reference has been made in the context of proceedings between Marks & Spencer plc (‘Marks & Spencer’) and the Commissioners of Customs and Excise (‘the Commissioners’), concerning the latter’s refusal to uphold a claim submitted by Marks & Spencer for repayment of value added tax (‘VAT’) which had been erroneously paid. Legal context
Το άρθρο 12, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας αναφέρει ότι ο ΦΠΑ οφείλεται, κατ’ αρχήν, εφαρμοζομένου του συντελεστή που είναι «ο ισχύων […] κατά τον χρόνον, κατά τον οποίον επέρχεται η γενεσιουργός αιτία του φόρου».
Article 12(1) of the Sixth Directive states that VAT is payable, in principle, at the ‘rate … in force at the time of the chargeable event’.
Το άρθρο 28, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας, ως είχε αρχικώς, όριζε:
The original version of Article 28(2) of the Sixth Directive provided:
«Οι μειωμένοι συντελεστές και οι απαλλαγές με επιστροφή των καταβληθέντων κατά το προηγούμενο στάδιο φόρων, που υφίστανται την 31η Δεκεμβρίου 1975 και ανταποκρίνονται στα κριτήρια, τα αναφερόμενα στην τελευταία περίπτωση του άρθρου 17 της δευτέρας οδηγίας του Συμβουλίου της 11ης Απριλίου 1967, δύνανται να διατηρηθούν μέχρι μια ημερομηνία που θα καθορισθεί ομοφώνως από το Συμβούλιο, προτάσει της Επιτροπής, η οποία όμως δεν δύναται να είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας καταργήσεως των φορολογιών κατά την εισαγωγή και της μη φορολογίας ή επιστροφής των φόρων κατά την εξαγωγή στις μεταξύ των κρατών μελών συναλλαγές.
‘Reduced rates and exemptions with refund of the tax paid at the preceding stage which are in force on 31 December 1975, and which satisfy the conditions stated in the last indent of Article 17 of the second Council Directive of 11 April 1967, may be maintained until a date which shall be fixed by the Council, acting unanimously on a proposal from the Commission, but which shall not be later than that on which the charging of tax on imports and the remission of tax on exports in trade between the Member States are abolished.
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την εξασφάλιση της δηλώσεως από τους υποκειμένους στον φόρο των στοιχείων που απαιτούνται για τον προσδιορισμό των ιδίων πόρων, των αναγομένων στις πράξεις αυτές.
Member States shall adopt the measures necessary to ensure that taxable persons declare the data required to determine own resources relating to these operations.
Το Συμβούλιο προβαίνει ανά πενταετία, βάσει εκθέσεως της Επιτροπής, σε επανεξέταση των αναφερομένων ανωτέρω μειωμένων συντελεστών και απαλλαγών και, κατά περίπτωση, εκδίδει ομοφώνως, προτάσει της Επιτροπής, τις αναγκαίες διατάξεις προς εξασφάλιση της προοδευτικής καταργήσεώς τους.»
On the basis of a report from the Commission, the Council shall review the abovementioned reduced rates and exemptions every five years and, acting unanimously on a proposal from the Commission, shall, where appropriate, adopt the measures required to ensure the progressive abolition thereof.’
Το εν λόγω άρθρο 28, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, ως έχει στην οδηγία 92/77, ορίζει τα εξής:
The version of Article 28(2)(a) which stems from Directive 92/77 provides as follows:
«[…] α) Δύνανται να διατηρηθούν οι απαλλαγές με επιστροφή του καταβληθέντος στο προηγούμενο στάδιο καθώς και οι μειωμένοι συντελεστές που είναι κατώτεροι
(a) Exemptions with refund of the tax paid at the preceding stage and reduced rates lower than the minimum rate laid down in Article 12(3) in respect of the reduced
MARKS & SPENCER από το ελάχιστο όριο μειωμένων συντελεστών που ορίζεται στο άρθρο 12, παράγραφος 3, που ίσχυαν την 1η Ιανουαρίου 1991, εφόσον δεν αντίκεινται στην κοινοτική νομοθεσία και πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην τελευταία περίπτωση του άρθρου 17 της δεύτερης οδηγίας της 11ης Απριλίου 1967. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλιστεί η βεβαίωση των ιδίων πόρων που σχετίζονται με τις πράξεις αυτές.
MARKS & SPENCER rates, which were in force on 1 January 1991 and which are in accordance with Community law, and satisfy the conditions stated in the last indent of Article 17 of the second Council Directive of 11 April 1967, may be maintained. Member States shall adopt the measures necessary to ensure the determination of own resources relating to these operations.
Ο νόμος του 1994 περί του φόρου προστιθεμένης αξίας (Value Added Tax Act 1994, στο εξής: VAT Act 1994) καθιερώνει, κατά γενικό κανόνα, την αρχή της εφαρμογής, στο Ηνωμένο Βασίλειο, ΦΠΑ μηδενικού συντελεστή στις παραδόσεις τροφίμων.
The Value Added Tax Act 1994 (‘the VAT Act 1994’) lays down, as a general rule, the principle that a zero rate of VAT is to be applied to the supply of food in the United Kingdom.
Το άρθρο 30 του VAT Act 1994, με τίτλο «Φορολόγηση με μηδενικό συντελεστή», παραπέμπει στο παράρτημα 8 του νόμου αυτού, που φέρει τον ίδιο τίτλο, το οποίο διευκρινίζει, στο δεύτερο τμήμα του και συγκεκριμένα στη στήλη με τίτλο «Ομάδα 1 — Τροφές», «Προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο εξαιρέσεως», σημείο 2, ότι εξαιρούνται της εφαρμογής ΦΠΑ μηδενικού συντελεστή τα είδη ζαχαροπλαστικής, εκτός των κέικ και των μπισκότων, τα οποία φορολογούνται με μηδενικό συντελεστή, πλην των μπισκότων που καλύπτονται, πλήρως ή μερικώς, με σοκολάτα, τα οποία φορολογούνται με κανονικό συντελεστή.
Section 30 of the VAT Act 1994, headed ‘Zero-rating’, refers to Schedule 8 to that act, which has the same heading and which states in Part II, under the heading ‘Group 1 — Food’, in item 2 of the ‘Excepted items’, that there is an exception to the application of VAT at the zero rate as regards confectionery, not including cakes or biscuits, which are subject to tax at the zero rate, with the exception of biscuits wholly or partly covered with chocolate, those being taxed at the standard rate.
Το άρθρο 80 του VAT Act 1994, κατά την κρίσιμη για την υπόθεση της κύριας δίκης περίοδο, είχε ως εξής:
During the period in issue in the main proceedings, section 80 of the VAT Act 1994 was worded as follows: