natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιπλέον, αν και πρέπει να αναγνωριστεί ότι ο ενδιαφερόμενος καταναλωτής εν προκειμένω τονίζει την πρώτη συλλαβή των επίμαχων σημείων σύμφωνα με τη γερμανική προφορά, ωστόσο ο τονισμός αυτός δεν εξαλείφει τις φωνητικές διαφορές μεταξύ, αφενός, του αιτουμένου σήματος και, αφετέρου, των προγενέστερων σημάτων, διαφορές που οφείλονται στις τελευταίες συλλαβές «pa» και «ne» του αιτουμένου σήματος.
Further, although it must be acknowledged that the relevant consumer in the present case will stress the first syllable of the signs at issue, in line with German pronunciation, that does not, however, eclipse the phonetic differences between the mark applied for and the earlier marks, owing to the final syllables ‘pa’ and ‘ne’ of the mark applied for.
Οι τελευταίες αυτές συλλαβές προσθέτουν ένα διαφορετικό ήχο στο αιτούμενο σήμα σε σχέση με το προγενέστερο αυστριακό σήμα.
Those final syllables add a different sound to the mark applied for as compared with the earlier Austrian mark.
Εξάλλου, στη σύγκρισή του με το προγενέστερο γερμανικό σήμα, οι τελευταίες συλλαβές «pa» και «ne» του αιτουμένου σήματος κάνουν αντίθεση με την τελευταία συλλαβή «mix» του προγενέστερου γερμανικού σήματος.
In addition, as compared with the earlier German mark, the final syllables ‘pa’ and ‘ne’ of the mark applied for contrast with the final syllable ‘mix’ of the earlier German mark.
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ωστόσο ότι ο ήχος «mezzo», μέσω του ιδιαίτερου ηχητικού του χαρακτήρα που βασίζεται στο διπλό «z», υπερισχύει σε σχέση με τις διαδοχές φωνημάτων «pane» και «mix».
The applicant claims, however, that because of its particular resonance centred on the double ‘z’, the ‘mezzo’ sound will dominate, prevailing over the aural elements ‘pane’ and ‘mix’.
Συναφώς, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι δεν αποδείχθηκε ότι, τουλάχιστον στα γερμανικά, το διπλό «z» του όρου «mezzo» προσδίδει ιδιαίτερο ηχητικό χαρακτήρα στον όρο αυτό για το ενδιαφερόμενο κοινό.
In that regard, the Court considers that it has not been proved that — at least in German — the double ‘z’ of ‘mezzo’ lends that term a particular aural resonance for the relevant public.
Ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας ότι ο ηχητικός αυτός χαρακτήρας συνεπάγεται ότι το ενδιαφερόμενο κοινό θα θεωρήσει ότι ο ήχος «mezzo» υπερισχύει σε σχέση με τις διαδοχές φωνημάτων «pane» ή «mix» είναι αβάσιμος.
Thus, the applicant’s argument that that aural resonance leads the relevant public to think that the sound ‘mezzo’ prevails over the aural elements ‘pane’ and ‘mix’ is unfounded.
Επομένως, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι το τμήμα προσφυγών δεν υπέπεσε σε πλάνη αναγνωρίζοντας ότι υφίστανται συγχρόνως, στο φωνητικό επίπεδο, ομοιότητες και διαφορές μεταξύ, αφενός, του αιτουμένου σήματος και, αφετέρου, των
The Court considers, accordingly, that the Board of Appeal did not err in recognising that, phonetically, there are both similarities and differences between the mark applied for and the earlier marks. It must therefore be recognised that the phonetic
COCA-COLA κατά ΓΕΕΑ — SAN POLO (MEZZOPANE) προγενέστερων σημάτων.
COCA-COLA v OHIM — SAN POLO (MEZZOPANE) similarity between the mark applied for (MEZZOPANE) and the earlier marks (MEZZO and MEZZOMIX) is average.
Το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι δεν είναι δυνατόν να συγκρίνει εννοιολογικώς τα αντιτιθέμενα σημεία, δεδομένου ότι συνολικά δεν έχουν κάποιο νόημα.
The Board of Appeal took the view that it was not possible to compare the conflicting signs conceptually, given that, as a whole, they have no meaning.
Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, για το ενδιαφερόμενο κοινό, οι όροι «mezzo», «mezzomix» και «mezzopane» δεν έχουν κανένα ιδιαίτερο νόημα, εφόσον οι όροι αυτοί δεν σημαίνουν τίποτε στα γερμανικά.
In that regard, it must be stated that, for the relevant public, the terms ‘mezzo’, ‘mezzomix’ and ‘mezzopane’ do not have any particular significance since those terms have no meaning in German.
Συνεπώς, δεν μπορεί να γίνεται μνεία εννοιολογικής ομοιότητας ούτε μεταξύ του αιτουμένου σήματος ΜΕΖΖΟ-ΡΑΝΕ και του προγενέστερου σήματος ΜΕΖΖΟ, ούτε μεταξύ του εν λόγω αιτουμένου σήματος και του προγενέστερου σήματος ΜΕΖΖΟΜΙΧ.
Consequently, it is not possible to establish any conceptual similarity between MEZZOPANE and MEZZO, or between MEZZO-PANE and MEZZOMIX.
Η τελευταία αυτή εκτίμηση δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση στην περίπτωση την οποία επικαλέστηκε η παρεμβαίνουσα όπου ο όρος «mix» μπορεί να εκληφθεί από το ενδιαφερόμενο κοινό υπό την έννοια του όρου «μείγμα».
That assessment cannot be called into question by the fact, relied on by the intervener, that the word ‘mix’ can be understood by the relevant public as designating a mixture.
Συγκεκριμένα, έστω και αν υποτεθεί ότι το ενδιαφερόμενο κοινό μπορεί να εκλάβει τον όρο «mezzomix» υπό την έννοια ενός μείγματος από «mezzo», γεγονός παραμένει ωστόσο ότι ο όρος «mezzopane» δεν έχει νόημα στα γερμανικά, οπότε δεν μπορεί να υφίσταται εννοιολογική ομοιότητα μεταξύ, αφενός, του αιτουμένου σήματος ΜΕΖΖΟΡΑΝΕ και, αφετέρου, του προγενέστερου σήματος ΜΕΖΖΟΜΙΧ.
Even if the relevant public were to understand the term ‘mezzomix’ as designating a mixture of ‘mezzo’, the fact remains that the word ‘mezzopane’ has no meaning in German, so that there cannot be any conceptual similarity between MEZZOPANE, on the one hand, and MEZZOMIX, on the other.
Τούτο ισχύει κατά μείζονα λόγο καθόσον ο όρος «mezzopane» περιλαμβάνει όχι μόνον το στοιχείο «mezzo», αλλά επίσης το στοιχείο «pane» και κανένα από τα στοιχεία αυτά, έστω και αν ληφθεί χωριστά, δεν έχει εννοιολογική σημασία στα γερμανικά.
That is true a fortiori because the term ‘mezzopane’ comprises not only the ‘mezzo’ element, but also the ‘pane’ element, and neither of those elements, even taken separately, has any conceptual meaning in German.
Κατόπιν όλων των προεκτεθέντων, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι πρέπει, στο πλαίσιο της σφαιρικής εκτίμησης των εν λόγω σημείων, να αναγνωριστεί ότι τα σημεία αυτά
In the light of all of the preceding factors, it must be recognised that, according to a global assessment of the signs in question, the similarity between them is average. Notwithstanding the element common to those three signs — the term ‘mezzo’ — the
ΑΠΟΦΑΣΗ της 18.6.2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ T-175/06 παρουσιάζουν μέτρια ομοιότητα.
JUDGMENT OF 18. 6.2008 — CASE T-175/06 signs differ, one from the other, with regard to the term ‘mix’ in the earlier German mark and the term ‘pane’ in the mark applied for.
Η στάθμιση του συνόλου των στοιχείων αυτών φανερώνει μέτρια ομοιότητα μεταξύ των εν λόγω σημείων.
On balance, those considerations taken together reveal an average similarity between those signs.
Η εκτίμηση αυτή δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση με τη νομολογία που επικαλέστηκε η προσφεύγουσα, σύμφωνα με την οποία, σε πρώτη ανάλυση, στην περίπτωση που ο ένας από τους δύο μόνον όρους που συνιστούν ένα λεκτικό σήμα ταυτίζεται οπτικώς και ακουστικώς με τον μοναδικό όρο προγενέστερου λεκτικού σήματος και που οι όροι αυτοί, λαμβανόμενοι από κοινού ή χωριστά, δεν έχουν καμία εννοιολογική σημασία για το ενδιαφερόμενο κοινό, τα επίμαχα σήματα, εξεταζόμενα το καθένα στο σύνολό του, πρέπει κατά κανόνα να θεωρούνται ως παρόμοια κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94 (αποφάσεις KIAP MOU, σκέψη 27 ανωτέρω, σκέψη 39, και Westlife, σκέψη 27 ανωτέρω, σκέψη 37).
That assessment cannot be called into question by the caselaw relied on by the applicant to the effect that, prima facie, where one of the two terms which alone constitute a word mark is identical, both visually and aurally, to the single term which constitutes an earlier word mark, and where those terms, taken together or in isolation, have no conceptual meaning for the public concerned, the marks at issue, each considered as a whole, are normally to be regarded as similar within the meaning of Article 8(1)(b) of Regulation No 40/94 (KIAP MOU, cited above in paragraph 27, paragraph 39, and Westlife, cited above in paragraph 27, paragraph 37).
Πράγματι το Πρωτοδικείο υπογραμμίζει, κατ’ αρχάς, ότι η εφαρμογή της νομολογίας αυτής μπορεί να οδηγήσει μόνο σε μια αρχική ανάλυση.
In the first place, the application of that caselaw can result only in a preliminary analysis.
Συνεπώς, η εφαρμογή της δεν μπορεί να αποκλείσει μια συμπληρωματική ανάλυση που έχει σκοπό να διασφαλιστεί η πλήρης εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων.
Consequently, it cannot exclude a supplementary analysis in order to ensure that the likelihood of confusion between the marks in question is fully assessed.
Εν συνεχεία, το Πρωτοδικείο παρατηρεί ότι η νομολογία αυτή αφορά τη σύγκριση μεταξύ δύο λεκτικών σημάτων.
Secondly, that caselaw relates to the comparison between two word marks.
Εν προκειμένω, το σήμα ΜΕΖΖΟΡΑΝΕ είναι ένα εικονιστικό σήμα, πράγμα που μετριάζει τη λυσιτέλεια της εν λόγω νομολογίας για την υπό κρίση υπόθεση.
In the present case, however, the MEZZOPANE mark is a figurative mark and, in consequence, the relevance of that caselaw to the present case is relative.
Τέλος, υπενθυμίζεται, όπως διαπίστωσε ανωτέρω το Πρωτοδικείο, ότι, εν προκειμένω, πρέπει να αναγνωριστεί ορισμένη ομοιότητα μεταξύ του αιτουμένου σήματος ΜΕΖΖΟΡΑΝΕ και των προγενέστερων σημάτων ΜΕΖΖΟ και ΜΕΖΖΟΜΙΧ.
Finally, it must be borne in mind, as stated above, that there is a measure of similarity in the present case between the mark applied for, MEZZOPANE, and the earlier marks, MEZZO and MEZZOMIX, which, in any event, must be acknowledged.
Ως εκ τούτου, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι η νομολογία που παρατέθηκε στη σκέψη 45 ανωτέρω δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση το συμπέρασμα που διατυπώθηκε στη σκέψη 44 ανωτέρω.
The Court considers, therefore, that the caselaw reproduced in paragraph 45 above cannot call into question the conclusion set out in paragraph 44 above.
Επί της συγκρίσεως των επίμαχων προϊόντων
Comparison between the goods in question
Η προσφεύγουσα αντικρούει την εκτίμηση του τμήματος προσφυγών περί των ομοιοτήτων και των διαφορών μεταξύ των προϊόντων που προσδιορίζουν τα επίμαχα σήματα.
The applicant challenges the assessment carried out by the Board of Appeal of the similarities and differences between the goods covered by the marks at issue.
Η προσφεύγουσα φρονεί ότι τα κοινά αυτά στοιχεία μεταξύ των επίμαχων προϊόντων, σε συνδυασμό με την παρουσία ταυτόσημων ή παρόμοιων σημείων που τοποθετούνται στις συσκευασίες των προϊόντων για τη διάθεσή τους στο εμπόριο, είναι ικανά να οδηγήσουν το κοινό στο οποίο απευθύνονται να πιστεύσει ότι τα προϊόντα αυτά έχουν παρασκευαστεί υπό τον έλεγχο μιας και μόνον επιχειρήσεως η οποία φέρει την ευθύνη για την ποιότητά τους (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση Canon, σκέψη 19 ανωτέρω, σκέψη 28).
The applicant maintains that those points common to the goods in question — combined with the fact that identical or similar signs are affixed to the goods in order to market them — are such as to make the targeted public believe that those goods have been produced under the control of a single undertaking which is responsible for their quality (see, by analogy, Canon, cited above, paragraph 28).
Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, οι εκτιμήσεις αυτές δεν αναιρούνται από το γεγονός ότι τα επίμαχα προϊόντα διαφέρουν ως προς τα συστατικά τους και τη μέθοδο παραγωγής τους.
According to the applicant, those considerations are not invalidated by the fact that the goods in question are different as regards their ingredients and their methods of production.
Πρώτον, η προσφεύγουσα φρονεί ότι είναι ανακριβής ο ισχυρισμός ότι τα συστατικά και η μέθοδος παραγωγής του ζύθου και των οίνων διαφέρουν.
First, the applicant considers that it is incorrect to state that the ingredients and production methods of beers and wines are different.
Η προσφεύγουσα υπενθυμίζει ότι ο οίνος και ο ζύθος αποτελούν αμφότεροι οινοπνευματώδη ποτά και ότι ο ζύθος προέρχεται από τη ζύμωση του κριθαριού, ενώ ο οίνος προέρχεται από τη ζύμωση των πατημένων σταφυλιών.
It notes that wine and beer are both alcoholic beverages and that beer is obtained through the fermentation of barley, whereas wine is obtained through the fermentation of crushed grapes.
Δεύτερον, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η διαφορά στη σύσταση μεταξύ οίνου και ζύθου δεν συνιστά εμπόδιο στο να μπορούν τα ποτά αυτά να αλληλοϋποκαθίστανται στο μέτρο που έχουν σκοπό την ικανοποίηση της ίδιας ακριβώς ανάγκης.
Secondly, the applicant considers that the difference in composition of wine and beer does not prevent those beverages from being interchangeable in so far as they are intended to satisfy the same need.
Τρίτον, η προσφεύγουσα προβάλλει το επιχείρημα ότι, ακόμα και αν το ενδιαφερόμενο κοινό έχει συνείδηση των χαρακτηριστικών που διαχωρίζουν τα προϊόντα αυτά ως προς τη σύστασή τους και τη μέθοδο παρασκευής τους και διακρίνει τα εν λόγω χαρακτηριστικά, δεν θα συναγάγει το συμπέρασμα, ορθώς ή εσφαλμένως, ότι οι διαφορές αυτές αποτρέπουν την ίδια εταιρία από το να κατασκευάζει ή να διαθέτει στο αγορά και τους δύο τύπους ποτών συγχρόνως.
Thirdly, the applicant argues that, even if the relevant public were aware, and noticed the characteristics distinguishing those goods as regards their composition and method of production, it would not draw the inference — rightly or wrongly — that those differences prevent the same undertaking from producing or marketing the two types of beverages at the same time.
Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, τα στοιχεία της ομοιότητας που απαριθμήθηκαν στη σκέψη 49 ανωτέρω υπερέχουν των δύο μοναδικών παραγόντων διαφοροποίησης που επικαλέστηκε το τμήμα προσφυγών, πολύ περισσότερο δε που το τμήμα προσφυγών δεν προσκόμισε κανένα αντικειμενικό δεδομένο ικανό να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του ότι ο μέσος Αυστριακός καταναλωτής θα θεωρήσει φυσιολογικό ότι οι οίνοι, αφενός, και ο ζύθος, αφετέρου, προέρχονται από διαφορετικές επιχειρήσεις.
According to the applicant, the points of similarity listed in paragraph 49 above prevail over the only two factors differentiating the goods, as relied on by the Board of Appeal; particularly because the Board of Appeal did not provide any objective information capable of substantiating its claim that the average Austrian consumer considers it normal for wines and beers to come from different undertakings.
Η προσφεύγουσα φρονεί ότι οι εκτιμήσεις αυτές ισχύουν επίσης για τη σύγκριση μεταξύ των οίνων που προσδιορίζει το αιτούμενο σήμα και των μεικτών ποτών από λεμονάδα τα οποία αφορά το σήμα ΜΕΖΖΟΜΙΧ.
The applicant maintains that those considerations also apply to the comparison between the wines covered by the mark applied for and the mixed lemonadebased drinks to which the MEZZOMIX mark refers.
Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, οι εκτιμήσεις αυτές μπορούν να καταλάβουν, έστω και σε περιορισμένο βαθμό, και άλλα προϊόντα που καλύπτει το σήμα της ΜΕΖΖΟ, δηλαδή μεταλλικά και αεριούχα νερά και άλλα μη οινοπνευματώδη ποτά, σιρόπια και άλλα παρασκευάσματα για ποτοποιία.
According to the applicant, those considerations can be extended, albeit to a lesser extent, to the other goods covered by its MEZZO mark, namely mineral and aerated waters and other nonalcoholic drinks, syrups and other preparations for making beverages.
Ακόμα και αν τα οινοπνευματώδη ποτά δεν περιλαμβάνονται ρητώς στην κατηγορία αυτή, η προσφεύγουσα φρονεί ότι, για το ενδιαφερόμενο κοινό, μπορεί να πρόκειται για την ίδια οικογένεια προϊόντων.
Even if alcoholic beverages are not expressly included in that category, the applicant maintains that the relevant public may see them as belonging to the same family of goods.
Εκ των προτέρων, τίποτα δεν εμποδίζει το να θεωρηθεί ότι στα «παρασκευάσματα για ποτοποιία» συγκαταλέγονται παρασκευάσματα για την παρασκευή τόσο οινοπνευματωδών όσο και μη οινοπνευματωδών ποτών.
A priori, there is nothing to prevent ‘preparations for making beverages’ from being understood as including preparations for making alcoholic beverages, as well as nonalcoholic beverages.
Η προσφεύγουσα διευκρινίζει ότι η άποψή της είναι σύμφωνη με αυτήν που υποστήριξε το τμήμα ανακοπών με την απόφαση που ακυρώθηκε από την προσβαλλόμενη απόφαση.
The applicant states that its argument is consistent with that put forward by the Opposition Division in the decision which was annulled by the contested decision.
Τέλος, η προσφεύγουσα επικαλείται την απόφαση της 15ης Ιανουαρίου 2003, T-99/01, Mystery Drinks κατά ΓΕΕΑ — Karlsberg Brauerei (MYSTERY) (Συλλογή 2003, σ.
Finally, the applicant cites Case T-99/01 Mystery Drinks v OHIM — Karlsberg Brauerei (MYSTERY) [2003] ECR II-43, paragraph 40, in which the Court acknowledged the similarity of drinks on the basis of their common nature, intended purpose and marketing, despite the differences between their ingredients and methods of production.
II-43, σκέψη 40), με την οποία το Πρωτοδικείο αναγνώρισε την ομοιότητα ποτών, καίτοι διαφορετικών ως προς τα συστατικά τους και τη μέθοδο παραγωγής τους, βασιζόμενο στην κοινή φύση τους, τον κοινό προορισμό τους και τον κοινό τρόπο διάθεσής τους στο εμπόριο. Ομοίως, με την απόφαση του Πρωτοδικείου της 8ης Ιουλίου 2004, T-203/02, Sunrider κατά ΓΕΕΑ — Espadafor Caba (VITAFRUIT) (Συλλογή 2004, σ.
Likewise, in Case T-203/02 Sunrider v OHIM — Espadafor Caba (VITAFRUIT) [2004] ECR II-2811, paragraphs 66 and 67, similarity was recognised between, on the one hand, ‘mineral and aerated waters and other nonalcoholic drinks; fruit and vegetable drinks, fruit juices; syrups and other preparations for making beverages; herbal and vitamin beverages’ and, on the other, ‘concentrated fruit juices’.
Η προσφεύγουσα καταλήγει ότι υφίσταται εμφανής ομοιότητα μεταξύ των προϊόντων που προσδιορίζονται από τα αντιτιθέμενα σήματα.
The applicant concludes that there is an obvious similarity between the goods covered by the conflicting marks.
Το καθού και η παρεμβαίνουσα αμφισβητούν την εκτίμηση της προσφεύγουσας και φρονούν, κατ’ ουσίαν, ότι το τμήμα προσφυγών εκτίμησε ορθώς τον κίνδυνο συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων.
The defendant and the intervener contest the applicant’s assessment and consider, essentially, that the Board of Appeal made a fair assessment of the likelihood of confusion between the goods in question.
Το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι, για την εκτίμηση της ομοιότητας μεταξύ των επίμαχων προϊόντων, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι σχετικοί παράγοντες που χαρακτηρίζουν τη σχέση μεταξύ των προϊόντων.
In order to assess the similarity between the goods in question, account must be taken of all the relevant factors which characterise the relationship between those goods.
Στους παράγοντες αυτούς περιλαμβάνονται, ειδικότερα, η φύση των προϊόντων, ο προορισμός τους, η χρήση τους, καθώς και ο ανταγωνιστικός ή συμπληρωματικός χαρακτήρας τους (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση Canon, σκέψη 19 ανωτέρω, σκέψη 23).
Those factors include, inter alia, their nature, their end-users and their method of use and whether they are in competition with each other or are complementary (see, by analogy, Canon, cited above in paragraph 19, paragraph 23).
Εν προκειμένω, επιβάλλεται η σύγκριση, αφενός, μεταξύ των οίνων που προσδιορίζει το αιτούμενο σήμα ΜΕΖΖΟΡΑΝΕ και της κατηγορίας «ζύθος, ale και μαύρη μπύρα· μεταλλικά και αεριούχα νερά και άλλα μη οινοπνευματώδη ποτά· σιρόπια και άλλα παρασκευάσματα για ποτοποιία» που προσδιορίζει το προγενέστερο αυστριακό σήμα ΜΕΖΖΟ και, αφετέρου, μεταξύ των οίνων που προσδιορίζει το αιτούμενο σήμα ΜΕΖΖΟΡΑΝΕ και των μεικτών ποτών από λεμονάδα του προγενέστερου γερμανικού σήματος ΜΕΖΖΟΜΙΧ.
In the present case, it is necessary to compare (i) the wines covered by the mark applied for, MEZZOPANE, and the ‘beers, ale and porter; mineral and aerated waters and other nonalcoholic drinks; syrups and other preparations for making beverages’ covered by the earlier Austrian mark, MEZZO, and (ii) the wines covered by MEZZ-OPANE and the mixed lemonadebased drinks covered by the earlier German mark, MEZZOMIX.
Σύγκριση μεταξύ οίνου και ζύθου
Comparison between wine and beer
Όσον αφορά, κατ’ αρχάς, τη φύση, τον προορισμό, και τη χρήση των οίνων και του ζύθου, ale και μαύρης μπύρας, είναι ακριβές, όπως υποστηρίζει η προσφεύγουσα, ότι τα προϊόντα αυτά συνιστούν οινοπνευματώδη ποτά που προέρχονται από τη διαδικασία ζύμωσης και καταναλώνονται κατά τη διάρκεια των γευμάτων ή πίνονται ως απεριτίφ.
So far as concerns, first, the nature, end-users and method of use of wines and beers, ale and porter, it is correct, as argued by the applicant, that those goods constitute alcoholic beverages obtained by a fermentation process and consumed during a meal or drunk as an aperitif.
Ωστόσο, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι τα βασικά συστατικά των ποτών αυτών δεν παρουσιάζουν κοινά σημεία, πράγμα το οποίο δέχθηκε και το τμήμα προσφυγών.
However, it must be stated — as did the Board of Appeal — that the basic ingredients of those beverages do not have anything in common.
Συγκεκριμένα, η αλκοόλη δεν αποτελεί αναγκαίο για τη διαδικασία παρασκευής των ποτών αυτών συστατικό, αλλά ένα από τα συστατικά στοιχεία που παράγονται από τη διαδικασία αυτή.
Alcohol is not an ingredient used in the production of those beverages, but is one of the constituents generated by that production.
COCA-COLA κατά ΓΕΕΑ — SAN POLO (MEZZOPANE) περιορίζονται στη ζύμωση, διαφέρουν δε μεταξύ τους θεμελιωδώς.
COCA-COLA v OHIM — SAN POLO (MEZZOPANE) requires a fermentation process, their respective methods of production are not limited to fermentation and are fundamentally different.
Έτσι, το πάτημα των σταφυλιών και η τοποθέτηση του μούστου σε βαρέλια δεν μπορούν να εξομοιωθούν με τη διαδικασία της ζυθοποίησης.
Thus, crushing grapes and pouring the must into barrels cannot be assimilated to the brewing processes of beer.
Επιπλέον, το γεγονός ότι ο ζύθος προέρχεται από τη ζύμωση της βύνης, ενώ ο οίνος παράγεται από τη ζύμωση του μούστου των σταφυλιών, έχει ως αποτέλεσμα να παρασκευάζονται τελικά προϊόντα που διακρίνονται για το χρώμα τους, το άρωμά τους και τη γεύση τους.
Moreover, the fact that beer is obtained through the fermentation of malt, whereas wine is produced through the fermentation of the must of grapes, means that the end products generated differ in colour, aroma and taste.
Αυτή η διαφορά χρώματος, αρώματος και γεύσης συνεπάγεται ότι ο ενδιαφερόμενος καταναλωτής εκλαμβάνει τα δύο αυτά προϊόντα ως διαφορετικά.
That difference in colour, aroma and taste leads the relevant consumer to perceive those two products as being different.
Εξάλλου, παρά το γεγονός ότι ο οίνος και ο ζύθος μπορούν, ως ένα βαθμό, να ικανοποιούν την ίδια ανάγκη, δηλαδή την απόλαυση ενός ποτού κατά τη διάρκεια ενός γεύματος ή ως απεριτίφ, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι ο ενδιαφερόμενος καταναλωτής εκλαμβάνει τα προϊόντα αυτά ως διακριτά.
In addition, despite the fact that wine and beer may, to a certain extent, satisfy the same need — enjoyment of a drink during a meal or as an aperitif — the Court considers that the relevant consumer perceives them as two distinct products.
Επομένως, το τμήμα προσφυγών ορθώς έκρινε ότι οι οίνοι και ο ζύθος δεν ανήκουν στην ίδια οικογένεια οινοπνευματωδών ποτών.
The Board of Appeal was therefore correct to consider that wines and beers do not belong to the same family of alcoholic beverages.
Όσον αφορά, εν συνεχεία, τον συμπληρωματικό χαρακτήρα του οίνου και του ζύθου κατά την έννοια της νομολογίας που παρατέθηκε στη σκέψη 61 ανωτέρω, το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι αυτή η συμπληρωματικότητα αφορά μια στενή σχέση μεταξύ των προϊόντων, υπό την έννοια ότι το ένα προϊόν είναι αναγκαίο ή σημαντικό για τη χρήση του άλλου [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 1ης Μαρτίου 2005, T-169/03, Sergio Rossi κατά ΓΕΕΑ — Sissi Rossi (SISSI ROSSI), Συλλογή 2005, σ. II-685, σκέψη 60].
As regards, next, the complementary nature of wine and beer as referred to in the caselaw cited in paragraph 61 above, it should be borne in mind that complementary goods are goods which are closely connected in the sense that one is indispensable or important for the use of the other (see Case T-169/03 Sergio Rossi v OHIM — Sissi Rossi (SISSI ROSSI) [2005] ECR II-685, paragraph 60).
Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι ο οίνος δεν είναι ούτε αναγκαίος ούτε σημαντικός για τη χρήση του ζύθου και αντιστρόφως.
In the present case, the Court considers that wine is neither indispensable nor important for the use of beer and vice versa.