natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υπό τις συνθήκες αυτές, αν το κράτος μέλος της πηγής των διανεμηθέντων κερδών ασκεί τη φορολογική του αρμοδιότητα αποκλειστικά επί των μητρικών εταιριών που είναι εγκατεστημένες στο έδαφός του, η χορήγηση πίστωσης φόρου ίσης με το μέρος του φόρου εταιριών που κατέβαλε η εταιρία που πραγματοποίησε τη διανομή κερδών, εξαιρουμένων των αλλοδαπών μητρικών εταιριών, δεν συνιστά δυσμενή φορολογική διάκριση σε βάρος τους.
In those circumstances, if the Member State of the source of the profits exercises its taxation powers only in relation to parent companies residing in its territory, allowing them a tax credit equal to the portion of corporation tax paid by the company generating the distributed profits, but not nonresident parent companies, does not amount to discriminatory tax treatment of the latter.
Στην περίπτωση που η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ασκούσε φορολογική αρμοδιότητα στο προερχόμενο από τη διανομή των κερδών εισόδημα που έλαβε από την αλλοδαπή μητρική εταιρία, θα όφειλε, σύμφωνα με τον μηχανισμό αποφυγής της διπλής φορολογίας που προβλέπει η γερμανική φορολογική νομοθεσία, να εξασφαλίσει σε αλλοδαπή μητρική εταιρία μεταχείριση αντίστοιχη με αυτήν της ημεδαπής μητρικής εταιρίας που εισπράττει εισοδήματα από θυγατρική που
If the Federal Republic of Germany were to exercise a taxation power on income from the profit distribution received by the nonresident parent company, it would be obliged, under the procedures laid down by German tax legislation for the prevention of economic double taxation, to grant a nonresident parent company the same treatment as a parent company resident in Germany and receiving income from a subsidiary established in that same State. The difference in treatment, based on the location of the parent company’s registered office, does not seem to me to be justified in any way because it appears to be based on purely
Άλλως θα είχαν τα πράγματα αν, μονομερώς ή συμβατικώς, το κράτος μέλος της πηγής των κερδών ασκούσε τη φορολογική του αρμοδιότητα όχι μόνον ως προς τα πραγματοποιούμενα στην ημεδαπή κέρδη, αλλά και ως προς το ημεδαπής προέλευσης εισόδημα των αλλοδαπών δικαιούχων εταιριών.
It would be different if the Member State of the source of the profits exercised, unilaterally or on the basis of an agreement, its taxation powers not only in relation to profits generated on its territory, but also in relation to income arising in that Member State and paid to nonresident companies receiving dividends.
Το κράτος μέλος αυτό θα έπρεπε τότε, σύμφωνα με τις σχετικές με την ελευθερία εγκατάστασης διατάξεις της Συνθήκης, να
That Member State must then, in accordance with the Treaty provisions on freedom of establishment, ensure that, under the procedures laid down by its national law in order to prevent or
32 — Ομοίως (σκέψη 70).
32 — Ibid., paragraph 70.
Βλ., επίσης, προπαρατεθείσα απόφαση Amurta (σκέψη 39).
See also Amurta, paragraph 39.
33 — Απόφαση Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, προπαρατεθείσα (σκέψεις 15, 69 και 70).
33 — TestClaimants in Class IV of the ACT Group Litigation, paragraphs 15, 69 and 70.
30 — Ομοίως (σκέψη 58).31 — Ομοίως (σκέψη 59) (η υπογράμμιση δική μου).
30 — Ibid., paragraph 58.31 — Ibid., paragraph 59 (emphasis added).
είναι εγκατεστημένη στο ίδιο κράτος μέλος. Συγκεκριμένα, η διαφορετική μεταχείριση, αναλόγως του τόπου στον οποίο εδρεύει η μητρική εταιρία, ουδόλως δικαιολογείται εφόσον βασίζεται σε λόγο καθαρά οικονομικό που έχει σχέση με τον κίνδυνο απώλειας φορολογικών εσόδων 34.
were to be considered that the purpose of the national legislation is to prevent the loss of the possibility of taxing income generated in national territory, since the Member State in question has chosen to exempt, by allowing a tax credit, parent companies established in its territory with regard to income received from a subsidiary residing in the same territory, reliance cannot be placed on the need to safeguard the balanced allocation between the Member States of the power to tax in order to justify, in the context of exercising its taxation power, the taxation of parent companies established in another Member State. 35
Στην πράξη, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας μπορεί επομένως να συνεχίσει να επιβάλει φόρο εταιριών στην εγκατεστημένη στο έδαφός της θυγατρική εφόσον πρόκειται μόνον για επιβολή φόρου επί των εισοδημάτων που πραγματοποιήθηκαν από οικονομική δραστηριότητα ασκηθείσα στη Γερμανία, επιφυλάσσοντας ωστόσο στην αλλοδαπή μητρική εταιρία, επί της οποίας η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ασκεί τη φορολογική της αρμοδιότητα, την ίδια μεταχείριση με την αντίστοιχη ημεδαπή μητρική εταιρία.
In practice, the Federal Republic of Germany could therefore continue to levy corporation tax on the subsidiary residing in its territory because it is only a matter of taxing it on income generated by an economic activity undertaken on German territory, whilst nevertheless permitting the nonresident parent company in relation to which the Federal Republic of Germany exercises its taxation powers to receive treatment equal to that of the resident parent company.
I-4071, σκέψη 59), και Marks & Spencer, προπαρατεθείσα (σκέψη 44). 35 — Βλ., συναφώς, προπαρατεθείσα απόφαση Amurta (σκέψεις 58 και 59).
34 — See, inter alia, Case C-35/98 Verkooijen [2000] ECR I-4071, paragraph 59, and Marks & Spencer, paragraph 44. 109.
Ο φόρος αυτός επιβάλλεται στο εισόδημα που πραγματοποιεί η Burda από την οικονομική της δραστηριότητα στη Γερμανία.
That tax is levied on the income generated by Burda’s economic activity on German territory.
Ο αποκλεισμός της εφαρμογής του άρθρου 28, παράγραφος 4, του KStG σε περίπτωση όπως αυτή της διαφοράς της κύριας δίκης θα είχε ως αποτέλεσμα να μπορεί εταιρία εγκατεστημένη στη Γερμανία, θυγατρική εταιρίας εγκατεστημένης σε άλλο κράτος μέλος, να αποφύγει, a posteriori, την καταβολή του φόρου εταιριών που βαρύνει την οικονομική της δραστηριότητα, εφόσον η διανομή των κερδών θα θεωρούνταν καταλογιστέα σε εισοδήματα που απαλλάσσονται του φόρου αυτού.
To refrain from applying Paragraph 28(4) in a situation such as that in the main proceedings would amount to permitting a company established in Germany, a subsidiary of a company established in another Member State, to avoid a subsequent corporation tax charge in respect of its economic activity because the distribution would then be deemed to have been set off against income not subject to corporation tax.
Σε μια τέτοια περίπτωση, το κράτος μέλος της πηγής των κερδών πρέπει να αποποιηθεί το δικαίωμά του να φορολογήσει εισόδημα που πραγματοποιείται από οικονομική δραστηριότητα ασκούμενη στο έδαφός του.
In such a case, the Member State of the source of the profits would have to waive its right to tax income generated by economic activity on its territory.
Πάντως, η αποποίηση αυτή θα είχε βεβαίως ως συνέπεια την παραβίαση της φορολογικής αρμοδιότητας των κρατών μελών και του κανόνα σύμφωνα με τον οποίο απόκειται σε κάθε κράτος μέλος να οργανώσει, τηρώντας το κοινοτικό δίκαιο, το σύστημά του φορολογίας των διανεμομένων κερδών και να καθορίσει, στο πλαίσιο αυτό, τη φορολογική βάση καθώς και τον
That would undoubtedly mean disregarding the taxing power retained by the Member States and the rule that it is for each Member State to organise, in compliance with Community law, its system of taxation of distributed profits and, in that context, to define the tax base as well as the tax rates which apply to the company
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-284/06 ενοποιήσεως ή εναρμονίσεως, να επιτύχουν το αποτέλεσμα αυτό 38.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-284/06 making the distribution in so far as it is liable to tax in that Member State.
εφαρμοστέο συντελεστή για τη διανέμουσα εταιρία, εφόσον υπόκειται σε φόρο στο εν λόγω κράτος μέλος 36.
36 ures at Community level, to achieve any such result. 38
Δεν μπορεί εξάλλου να αποκλειστεί ότι η περίπτωση που αντιμετωπίζει το αιτούν δικαστήριο μπορεί τελικά να οδηγήσει το κράτος μέλος της πηγής των κερδών να εξαλείψει τη διπλή οικονομική φορολογία, ενώ το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη η μητρική εταιρία θα όφειλε, κατ’ αρχήν, να μετριάσει ή να λάβει μέτρα για την πρόληψη της διπλής αυτής φορολογίας, στο πλαίσιο της κατανομής της φορολογικής εξουσίας μεταξύ των κρατών μελών.
Furthermore, it is possible that the situation envisaged by the national court may lead ultimately to the Member State of the source of the profits eliminating economic double taxation when, in principle, it is for the Member State where the parent company resides to mitigate or prevent it in the context of the distribution of taxation powers among the Member States.
Μολονότι το ζήτημα αυτό δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας προδικαστικής παραπομπής, θα έβρισκε ωστόσο ικανοποιητική λύση σε περίπτωση όπως αυτή της υποθέσεως της κύριας δίκης, που εμπίπτει στο προσωπικό και καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 90/435, το άρθρο 4 της οποίας υποχρεώνει το κράτος μέλος εγκατάστασης της μητρικής εταιρίας να χορηγήσει απαλλαγή φόρου για τα κέρδη που εισπράττει η εταιρία αυτή, δηλαδή να της δώσει τη δυνατότητα να αφαιρέσει από τον φόρο της το μέρος του σχετικού με τα κέρδη αυτά φόρου που κατέβαλε η θυγατρική στο κράτος μέλος εγκατάστασής της.
Although that question is not the subject of the present reference for a preliminary ruling, it would receive a satisfactory reply in a situation like that in the main proceedings, which falls within the scope ratione personae and ratione materiae of Directive 90/435, Article 4 of which requires the Member State of the parent company’s residence either to refrain from taxing profits received by that company or to authorise it to deduct from the amount of its tax the fraction of the subsidiary’s tax relating to those profits and paid in the Member State of the subsidiary’s residence.
Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει ποια από τις δύο αυτές περιπτώσεις που επισημάνθηκαν στα σημεία 106 και 108 των προτάσεών μου αντίστοιχα συντρέχει στη διαφορά της κύριας δίκης, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των διατάξεων της φορολογικής του νομοθεσίας και, ενδεχομένως, κάθε σχετική διάταξη της συναφθείσας με το Βασίλειο των Κάτω Χωρών σύμβασης για την αποφυγή της διπλής φορολογίας.
It is for the national court to ascertain which of the two situations set out in points 106 and 108 respectively of this Opinion is present in the main proceedings, taking into account all the provisions of its tax legislation and, if necessary, any relevant provision of the double taxation convention concluded with the Kingdom of the Netherlands.
Βεβαίως, ενδέχεται να υπάρξουν δυσμενείς επιπτώσεις για τη μητρική εταιρία αν το κράτος μέλος εγκατάστασης της εταιρίας αποκλείσει, π.χ., τη δυνατότητα της εταιρίας αυτής να έχει δικαίωμα πίστωσης φόρου ίσης με το ποσό του φόρου εταιριών που κατέβαλε η θυγατρική στο κράτος μέλος της πηγής της διανομής των κερδών.
No doubt there could be unfavourable consequences for the parent company if the Member State where it resides made it impossible for the company to obtain a tax credit for the portion of corporation tax paid by the subsidiary in the Member State of the source of the profit distribution.
Συγκεκριμένα, όπως είναι γνωστό, τα κράτη μέλη διατηρούν την αρμοδιότητα να ορίζουν, συμβατικώς ή μονομερώς, τα κριτήρια κατανομής της φορολογικής τους αρμοδιότητας, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να εξαλείψουν τη διπλή φορολογία 37, χωρίς να έχουν υποχρέωση, ελλείψει κοινοτικών μέτρων
As we know, the Member States retain the power to define, unilaterally or by treaty, the criteria for allocating their powers of taxation, particularly with a view to eliminating double taxation, 37without being obliged, in the absence of unifying or harmonisation meas-
36 — Βλ., συναφώς, προπαρατεθείσα απόφαση Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation (σκέψη 50).
36 — See, to that effect, Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, paragraph 50.
37 — Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 12ης Μαΐου 1998, C-336/96, Gilly (Συλλογή 1998, σ. I-2793, σκέψεις 24 και 30), καθώς και προπαρατεθείσες αποφάσεις Saint-Gobain ZN (σκέψη 57) και Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation (σκέψη 52).
38 — See Case C-513/04 Kerckhaert and Morres [2006] ECR I-10967, paragraphs 22 to 24, regarding the applicability of the free movement of capital, in which the Court ruled that Article 73b(1) of the EC Treaty does not preclude legislation of a Member State which, in the context of tax on income, makes dividends from shares in companies established in the territory of that State and dividends from shares in companies established in another Member State subject to the same uniform rate of taxation, without providing for the possibility of setting off tax levied by deduction at source in that other Member State.
38 — Βλ., συναφώς, απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2006, C-513/04, Kerckhaert και Morres (Συλλογή 2006, σ.
37 — See, inter alia, Case C-336/96 Gilly [1998] ECR I-2793, paragraphs 24 and 30; Saint-Gobain ZN, paragraph 57; and Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, paragraph 52.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω, εκτιμώ ότι τα άρθρα 52 και 73 B της Συνθήκης ΕΚ έχουν την έννοια ότι δεν απαγορεύουν εθνική νομοθεσία που υποβάλλει σε φόρο εταιριών τα διανεμόμενα από κεφαλαιουχική εταιρία κέρδη, συμπεριλαμβανομένης της περιπτώσεως κατά την οποία η διανομή αυτή, κατόπιν διορθώσεως που πραγματοποιείται κατ’ εφαρμογή της εν λόγω νομοθεσίας, καταλογίζεται σε άλλα εισοδήματα πέραν αυτών που αποτέλεσαν αντικείμενο της αρχικής διανομής, ακόμη και αν η εν λόγω εταιρία αποδεικνύει ότι διένειμε μερίσματα προς αλλοδαπή μητρική εταιρία η οποία, αντιθέτως προς ημεδαπή μητρική εταιρία, δεν έχει δικαίωμα, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, να εκπέσει από τον φόρο της το τμήμα του φόρου εταιριών που κατέβαλε η κεφαλαιουχική εταιρία.
For all those reasons, I consider that Articles 52 and 73b of the EC Treaty must be interpreted as meaning that they do not preclude national legislation which subjects to corporation tax the profits distributed by a company, including where that distribution is, after a correction made under that legislation, set off against income other than that which was initially distributed, even where that company proves that it distributed dividends to a nonresident parent company which, unlike a resident parent company, is not entitled under national law to deduct from its own tax the portion of corporation tax paid by the company.
Το αντίθετο θα συνέβαινε αν το κράτος μέλος στο οποίο εδρεύει η κεφαλαιουχική εταιρία ασκούσε τη φορολογική του αρμοδιότητα στο προερχόμενο από το εν λόγω κράτος μέλος εισόδημα που εισέπραξε η αλλοδαπή μητρική εταιρία, οπότε το κράτος μέλος αυτό οφείλει να επιφυλάξει στην αλλοδαπή μητρική εταιρία μεταχείριση αντίστοιχη με αυτήν που δικαιούται ημεδαπή εταιρία που λαμβάνει εισοδήματα από ημεδαπή κεφαλαιουχική εταιρία.
The situation would be different if the Member State in which the company is resident exercised its taxation powers in relation to the income arising in that Member State received by the nonresident parent company, in which case it would be for that Member State to accord to the nonresident parent company the same treatment as a resident parent company in that Member State receiving income from the company resident in that same Member State.
Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει ποια από τις δύο αυτές περιπτώσεις συντρέχει στη διαφορά της κύριας δίκης, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των διατάξεων της φορολογικής του νομοθεσίας και, ενδεχομένως, κάθε σχετική διάταξη της συναφθείσας με το Βασίλειο των Κάτω Χωρών σύμβασης για την αποφυγή της διπλής φορολογίας.
It is for the national court to ascertain which of those situations is present in the main proceedings, taking into account all the provisions of its tax legislation and, if necessary, any relevant provisions of the double taxation convention concluded with the Kingdom of the Netherlands.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Bundesfinanzhof στην υπό κρίση υπόθεση:
In the light of the foregoing considerations, I suggest that the Court should give the following answers to the questions referred to it by the Bundesfinanzhof:
«1) Διάταξη εθνικού δικαίου, η οποία διατηρεί το ύψος του φόρου εταιριών που καταβλήθηκε αρχικώς από κεφαλαιουχική εταιρία επί της διανομής κερδών προς τις μητρικές της εταιρίες καταλογίζοντας, κατά τη διόρθωση που γίνεται σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, τη διανομή σε άλλα εισοδήματα της κεφαλαιουχικής εταιρίας πλην αυτών που αποτέλεσαν αντικείμενο της αρχικής διανομής, δεν συνιστά, στο πλαίσιο της οικονομίας του φορολογικού συστήματος στο οποίο εντάσσεται, παρακράτηση στην πηγή, υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών.
‘(1) A provision of national law which keeps the level of corporation tax initially paid by a company on a profit distribution to its parent companies by setting off, when a correction is made pursuant to that provision, the distribution against income of the company other than that which was used for the initial distribution is not, in the context of the general scheme of the tax rules of which it forms a part, a withholding tax within the meaning of Article 5(1) of Council Directive 90/435/EEC of 23 July 1990 on the common system of taxation applicable in the case of parent companies and subsidiaries of different Member States.
2) Τα άρθρα 52 (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως άρθρο 43 ΕΚ) και 73 B (νυν άρθρο 56 ΕΚ) της Συνθήκης ΕΚ έχουν την έννοια ότι δεν απαγορεύουν εθνική νομοθεσία που υποβάλλει σε φόρο εταιριών τα διανεμόμενα από κεφαλαιουχική εταιρία κέρδη, συμπεριλαμβανομένης της περιπτώσεως κατά την οποία η διανομή αυτή, κατόπιν διορθώσεως που πραγματοποιείται κατ’ εφαρμογή της εν λόγω νομοθεσίας, καταλογίζεται σε άλλα εισοδήματα πέραν αυτών που αποτέλεσαν αντικείμενο της αρχικής διανομής, ακόμη και αν η εν λόγω εταιρία αποδείξει ότι διένειμε μερίσματα προς αλλοδαπή μητρική εταιρία η οποία, αντιθέτως προς ημεδαπή μητρική εταιρία, δεν έχει δικαίωμα, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, να εκπέσει από τον φόρο της το τμήμα του φόρου εταιριών που κατέβαλε η κεφαλαιουχική εταιρία.
(2) Article 52 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 43 EC) and Article 73b of the EC Treaty (now Article 56 EC) must be interpreted as meaning that they do not preclude national legislation which subjects to corporation tax the profits distributed by a company, including where that distribution is, after a correction made under that legislation, set off against income other than that which was initially distributed, even where that company proves that it distributed dividends to a nonresident parent company which, unlike a resident parent company, is not entitled under national law to deduct from its own tax the portion of corporation tax paid by the company.
Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει ποια από τις δύο αυτές περιπτώσεις συντρέχει στη διαφορά της κύριας δίκης, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των διατάξεων της φορολογικής του νομοθεσίας και, ενδεχομένως, κάθε σχετική διάταξη της σύμβασης της 16ης Ιουνίου 1959 μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και του Βασιλείου των Κάτω Χωρών για την αποφυγή της διπλής φορολογίας.»
It is for the national court to ascertain which of those situations is present in the main proceedings, taking into account all the provisions of its tax legislation and, if necessary, any relevant provisions of the Convention of 16 June 1959 between the Federal Republic of Germany and the Kingdom of the Netherlands for the avoidance of double taxation.’
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 26ης Ιουνίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Fourth Chamber)
Στην υπόθεση C-284/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) με απόφαση της 22ας Φεβρουαρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 29 Ιουνίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC, by the Bundesfinanzhof (Germany), made by decision of 22 February 2006, received at the Court on 29 June 2006, in the proceedings
Mengozzi γραμματέας: J. Swedenborg, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 13ης Ιουνίου 2007, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: P. Mengozzi, Registrar: J. Swedenborg, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 13 June 2007, after considering the observations submitted on behalf of:
BURDA εκδίδει την ακόλουθη
BURDA gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών (ΕΕ L 225, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Council Directive 90/435/EEC of 23 July 1990 on the common system of taxation applicable in the case of parent companies and subsidiaries of different Member States (OJ 1990 L 225, p.
6), όπως είχε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως της κύριας δίκης (στο εξής: οδηγία 90/435), και των άρθρων 52 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 43 ΕΚ) καθώς και 73 B και 73 Δ της Συνθήκης ΕΚ (νυν, άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ, αντίστοιχα).
6) in the version applicable to the dispute in the main proceedings (‘Directive 90/435’), Article 52 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 43 EC) and Articles 73b and 73d of the EC Treaty (now Articles 56 EC and 58 EC respectively).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της εταιρίας Burda GmbH, πρώην Burda Verlagsbeteiligungen GmbH (στο εξής: Burda), και του Finanzamt Hamburg-Am Tierpak (στο εξής: Finanzamt), όσον αφορά τη φορολογία των κερδών που διένειμε η εταιρία αυτή το 1998 για τις χρήσεις 1996 και 1997 προς τη μία από τις μητρικές της εταιρίες, τη RCS International Services BV (στο εξής: RCS), εγκατεστημένη στις Κάτω Χώρες.
The reference has been made in proceedings between Burda GmbH, formerly Burda Verlagsbeteiligungen GmbH (‘Burda’) and Finanzamt Hamburg-Am Tierpak (‘the Finanzamt’) concerning the taxation of the profit which Burda distributed in respect of the financial years 1996 and 1997 to one of its parent companies, namely RCS International Services BV (‘RCS’), established in the Netherlands.
Σκοπός της οδηγίας 90/435, σύμφωνα με την πρώτη αιτιολογική σκέψη της, είναι η θέσπιση «ουδέτερων ως προς τον ανταγωνισμό φορολογικών κανόνων, ώστε να μπορέσουν οι επιχειρήσεις να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις της κοινής αγοράς, να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους και να ενισχύσουν την ανταγωνιστική τους θέση διεθνώς».
In accordance with the first recital in the preamble thereto, Directive 90/435 is intended to introduce ‘tax rules which are neutral from the point of view of competition, in order to allow enterprises to adapt to the requirements of the common market, to increase their productivity and to improve their competitive strength at the international level’.
Σύμφωνα με την τρίτη αιτιολογική σκέψη της, η οδηγία σκοπεί, ειδικότερα, στην εξάλειψη των φορολογικών μειονεκτημάτων των ομίλων εταιριών διαφορετικών κρατών μελών, σε σύγκριση προς τους ομίλους εταιριών του ιδίου κράτους μέλους.
According to the third recital in the preamble to Directive 90/435, that directive is intended, in particular, to eliminate the fiscal disadvantage suffered by groups of companies of different Member States in comparison with groups of companies of the same Member State.
Τα άρθρα 1 έως 7 της οδηγίας 90/435 ορίζουν:
Articles 1 to 7 of Directive 90/435 provide as follows:
— στις διανομές κερδών οι οποίες πραγματοποιούνται προς εταιρίες αυτού του κράτους και προέρχονται από θυγατρικές τους εταιρίες άλλων κρατών μελών,
— to distributions of profits received by companies of that State which come from their subsidiaries of other Member States,