natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Γερμανική Κυβέρνηση και η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών προσθέτουν ότι η εξομοίωση της κατάστασης του σπουδαστή ή του απασχολούμενου ως au pair που εκτελεί εργασία με μειωμένο ωράριο με την κατάσταση του κοινού εργαζομένου, αντιβαίνει στην προσέγγιση που έχει υιοθετήσει ο κοινοτικός νομοθέτης με την οδηγία 2004/114/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με τις προϋποθέσεις εισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό τις σπουδές, την ανταλλαγή μαθητών, την άμισθη πρακτική άσκηση ή την εθελοντική υπηρεσία (ΕΕ L 375, σ. 12).
The German and Netherlands Governments add that assimilation of the situation of a student or au pair performing part-time work with the situation of an ordinary worker is inconsistent with the approach taken by the Community legislature in Council Directive 2004/114/EC of 13 December 2004 on the conditions of admission of thirdcountry nationals for the purposes of studies, pupil exchange, unremunerated training or voluntary service (OJ 2004 L 375, p. 12).
Κατά την άποψή τους, η εν λόγω οδηγία διακρίνει σαφώς μεταξύ του σπουδαστή και του εργαζομένου.
According to those governments, that directive clearly distinguishes between student and worker.
Για να δοθεί απάντηση στα προδικαστικά ερωτήματα, όπως αυτά αναδιατυπώνονται με τη σκέψη 20 της παρούσας αποφάσεως, πρέπει να υπομνησθούν οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80.
In order to reply to the questions referred — as reformulated in paragraph 20 of the present judgment — it is appropriate to note the three conditions laid down in Article 6(1) of Decision No 1/80.
Η πρώτη από τις ως άνω προϋποθέσεις αφορά την ιδιότητα του εργαζομένου.
The first of those conditions concerns the status of worker.
Από πάγια νομολογία προκύπτει ότι, για να πληρούται η προϋπόθεση αυτή θα πρέπει ο Τούρκος υπήκοος να ασκεί πραγματικές και γνήσιες δραστηριότητες, ενώ αποκλείονται οι δραστηριότητες που είναι τόσο περιορισμένες ώστε εμφανίζονται ως τελείως επουσιώδεις και δευτερεύουσας σημασίας.
It is settled caselaw that, in order to satisfy that condition, the Turkish national must perform activities which are real and genuine, to the exclusion of activities which are on such a small scale as to be regarded as purely marginal and ancillary.
Το βασικό χαρακτηριστικό της σχέσης εργασίας συνίσταται στο γεγονός ότι ένα πρόσωπο παρέχει, κατά τη διάρκεια ορισμένου χρόνου, προς άλλο πρόσωπο και υπό τη διεύθυνση αυτού του τελευταίου, υπηρεσίες έναντι των οποίων λαμβάνει αμοιβή (βλ. απόφαση Birden, προαναφερθείσα, σκέψη 25, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
The essential feature of an employment relationship is that, for a certain period of time, a person performs services for and under the direction of another person, in return for which he receives remuneration (see Birden, paragraph 25 and the caselaw cited).
Η δεύτερη προϋπόθεση αναφέρεται στην ένταξη στη νόμιμη αγορά εργασίας.
The second condition concerns the concept of being duly registered as belonging to the labour force.
Το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι η έννοια αυτή δηλώνει το σύνολο των εργαζομένων που έχουν συμμορφωθεί προς τις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις του κράτους μέλους υποδοχής και έχουν, επομένως, το δικαίωμα ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας σ’ αυτό το κράτος (βλ. απόφαση Birden, προαναφερθείσα, σκέψη 51).
The Court has held that this concept embraces all workers who have met the conditions laid down by law or regulation in the host Member State and who are thus entitled to pursue an occupation in its territory (see Birden, paragraph 51).
Η τρίτη προϋπόθεση που επιβάλλει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80 αφορά την ύπαρξη νόμιμης απασχόλησης, ήτοι σταθερής και όχι πρόσκαιρης κατάστασης στην αγορά εργασίας του κράτους μέλους υποδοχής και, συνακόλουθα, την ύπαρξη μη αμφισβητουμένου δικαιώματος παραμονής (βλ. απόφαση της 19ης Νοεμβρίου 2002, C-188/00, Kurz, Συλλογή 2002, σ. I-10691, σκέψη 48).
The third condition laid down in Article 6(1) of Decision No 1/80 is that of legal employment, that is to say, a stable and secure situation as a member of the labour force of the host Member State and, by virtue of that situation, an undisputed right of residence (see Case C-188/00 Kurz [2002] ECR I-10691, paragraph 48).
Akyuz και Β. Ozturk παρέσχον υπηρεσίες που συνιστούν γνήσιες και πραγματικές οικονομικές δραστηριότητες.
According to the order for reference, Ms Payir offered services which constitute genuine and effective economic activities, as did Mr Akyuz and Mr Ozturk.
Από τον φάκελο της υποθέσεως προκύπτει ότι εργάστηκαν υπό τη διεύθυνση ενός εργοδότη και ότι έλαβαν αμοιβή έναντι των υπηρεσιών τους. Η Ε.
According to the case-file, they all worked under the direction of an employer and received remuneration in return for their services.
Payir απασχολήθηκε 15 με 25 ώρες την εβδομάδα, ενώ οι Β. Akyuz
Ms Payir worked between 15 and 25 hours per week, Mr Akyuz and Mr Ozturk a maximum of 20 hours per week.
Akyuz και Β. Ozturk τήρησαν την εθνική νομοθεσία περί μεταναστεύσεως και εισήλθαν, επομένως, νομίμως στο Ηνωμένο Βασίλειο.
As regards the other two conditions, the national court explains that Ms Payir, Mr Akyuz and Mr Ozturk complied with national immigration legislation and thus entered the United Kingdom lawfully.
Το εν λόγω δικαστήριο προσθέτει ότι οι ενδιαφερόμενοι ανέλαβαν εργασία σύμφωνη όχι μόνον προς τους κανόνες περί μεταναστεύσεως, αλλά και προς το εργατικό δίκαιο και, ειδικότερα, ότι αυτές οι θέσεις εργασίας πληρούσαν τις προϋποθέσεις που έθεταν οι άδειες εισόδου τους στο εθνικό έδαφος.
The national court adds that the jobs held by Ms Payir, Mr Akyuz and Mr Ozturk were in conformity with requirements not only under the rules on immigration but also under employment law and, in particular, that those jobs were fully in line with the conditions attaching to the form of leave granted in those three cases to enter the national territory.
Δεν χωρεί αμφιβολία ότι οι εν λόγω υπήκοοι έχουν μη αμφισβητούμενο δικαίωμα παραμονής.
It is common ground that Ms Payir, Mr Akyuz and Mr Ozturk enjoyed an undisputed right of residence.
Κατά συνέπεια, τα χαρακτηριστικά των θέσεων εργασίας που ανέλαβαν οι τρεις Τούρκοι υπήκοοι τους οποίους αφορά η υπόθεση της κύριας δίκης, όπως αυτά παρουσιάζονται από το αιτούν δικαστήριο, πληρούν και τις άλλες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80, ήτοι την ένταξη στη νόμιμη αγορά εργασίας και την ύπαρξη νόμιμης απασχόλησης.
It follows that the characteristics of the jobs held by the three Turkish nationals concerned in the main proceedings, as presented by the national court, also satisfy the other two conditions laid down in Article 6(1) of Decision No 1/80: being duly registered as belonging to the labour force, and being in legal employment.
Εντούτοις, τίθεται το ζήτημα αν η ιδιότητα των Τούρκων υπηκόων, των οποίων οι δραστηριότητες πληρούν εξάλλου τις προϋποθέσεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, ως au pair ή ως σπουδαστών, αποκλείει τον χαρακτηρισμό τους ως εργαζομένων και τους εμποδίζει να θεωρηθούν ενταγμένοι στη νόμιμη αγορά εργασίας κράτους μέλους κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως.
The question nevertheless arises whether, in cases where Turkish nationals — whose activities otherwise satisfy the three conditions laid down in Article 6(1) — have au pair or student status, they are thereby precluded from the status of workers and from being duly registered as belonging to the labour force of a Member State, within the meaning of that provision.
Συναφώς, πρέπει να υπογραμμιστεί, καταρχάς, ότι ο ενδεχόμενος κοινωνικός σκοπός της χορηγούμενης στους σπουδαστές ή στα πρόσωπα που απασχολούνται ως au pair άδειας εισόδου, καθώς και του δικαιώματος εργασίας που τους αναγνωρίζεται,
In that regard, it should first be pointed out that a social objective pursued through granting leave to enter as students or as au pairs, together with the related right to work, does not, of itself, take away the lawful character of the activities performed
ουδόλως θίγει, αυτός καθαυτός, τον νόμιμο χαρακτήρα της δραστηριότητας που ασκούν οι ενδιαφερόμενοι και, συνεπώς, δεν τους εμποδίζει να θεωρηθούν ως ενταγμένοι στη «νόμιμη αγορά εργασίας» του κράτους μέλους υποδοχής.
PAYIR AND OTHERS by the persons concerned and, consequently, does not prevent them from being regarded as ‘duly registered as belonging to the labour force’ of the host Member State.
Το Δικαστήριο έκρινε με τη σκέψη 51 της προαναφερθείσας αποφάσεως Birden ότι η έννοια της «νόμιμης αγοράς εργασίας» δεν μπορεί να ερμηνεύεται ως αφορώσα τη γενική αγορά εργασίας, σε αντίθεση προς μια ειδική αγορά με κοινωνικό σκοπό και υποστηριζομένη από τις δημόσιες αρχές.
The Court held in paragraph 51 of Birden that the concept of being duly registered as belonging to the labour force cannot be interpreted as applying to the labour market in general as opposed to a specific market with a social objective supported by the public authorities.
Εν συνεχεία, πρέπει να υπομνηστεί ότι η απόφαση 1/80 δεν θίγει την αρμοδιότητα των κρατών μελών να ρυθμίζουν τόσο την είσοδο στο έδαφός τους των Τούρκων υπηκόων όσο και τις προϋποθέσεις της πρώτης τους απασχολήσεως, αλλά ρυθμίζει απλώς, στο άρθρο 6, την κατάσταση των Τούρκων εργαζομένων που έχουν ήδη ενταχθεί νομίμως στην αγορά εργασίας του κράτους μέλους υποδοχής (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 1997, C-98/96, Ertanir, Συλλογή 1997, σ. I-5179, σκέψη 23).
It should also be recalled that Decision No 1/80 does not encroach upon the competence retained by the Member States to regulate both the entry into their territory of Turkish nationals and the conditions under which they may take up their first employment, but merely regulates (in Article 6) the situation of Turkish workers who are already integrated into the labour force of the host Member State (Case C-98/96 Ertanir [1997] ECR I-5179, paragraph 23).
Κατά πάγια νομολογία, το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80 σκοπεί στη σταδιακή παγίωση της καταστάσεως των Τούρκων εργαζομένων στο κράτος μέλος υποδοχής (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 10ης Ιανουαρίου 2006, C-230/03, Sedef, Συλλογή 2006, σ. I-157, σκέψη 34).
According to settled caselaw, the aim of Article 6(1) of Decision No 1/80 is to consolidate progressively the position of Turkish workers in the host Member State (see, inter alia, Case C-230/03 Sedef [2006] ECR I-157, paragraph 34).
Η διάταξη αυτή αφορά, επομένως, τους Τούρκους υπηκόους που έχουν την ιδιότητα του εργαζομένου στο κράτος μέλος υποδοχής, χωρίς ωστόσο να απαιτεί να εισήλθαν στην Κοινότητα ως εργαζόμενοι.
Article 6(1) of Decision No 1/80 thus covers Turkish nationals who have the status of workers in the host Member State without, however, requiring that they have entered the Community as workers.
Είναι δυνατόν αυτοί να απέκτησαν την εν λόγω ιδιότητα μετά την είσοδό τους στην Κοινότητα.
They can have acquired that status after their entry into the Community.
Έτσι, στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προαναφερθείσα απόφαση Birden, ο Birden, ο οποίος είχε λάβει άδεια να εισέλθει στο έδαφος κράτους μέλους, ήταν αρχικά άνεργος στο οικείο κράτος μέλος, πριν αναλάβει μισθωτή απασχόληση.
Thus, in the case leading to the judgment in Birden, Mr Birden, who had been permitted to enter the territory of a Member State, found himself at the outset unemployed in that State and only later found paid employment there.
Στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προαναφερθείσα απόφαση Kurz, ο Τούρκος υπήκοος τον οποίο αυτή αφορούσε έλαβε άδεια να εισέλθει στην Κοινότητα σε ηλικία 15 ετών όχι ως εργαζόμενος, αλλά προκειμένου να παρακολουθήσει επαγγελματική εκπαίδευση υδραυλικού.
In the case which led to the judgment in Kurz, the Turkish national concerned had been authorised to enter the Community at the age of 15, not as a worker but in order to train to be a plumber.
Μετά από απασχόληση ενός έτους ο Τούρκος υπήκοος δύναται, εφόσον πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση της αποφάσεως 1/80, να ζητήσει την ανανέωση της άδειάς του εργασίας στον ίδιο εργοδότη και την αναγνώριση του συνακόλουθου δικαιώματος παραμονής.
It is on the expiry of his first year of work that the Turkish national may, if he meets the conditions laid down in the first indent of Article 6(1) of Decision No 1/80, claim renewal of permission to work for the same employer and a corollary right of residence.
Προκειμένου να διαπιστωθεί αν οι Τούρκοι υπήκοοι πληρούν τις εν λόγω προϋποθέσεις, δεν λαμβάνεται υπόψη ο λόγος για τον οποίο χορηγήθηκε στους ενδιαφερόμενους άδεια εισόδου στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους.
In order to determine whether Turkish nationals meet those conditions, no account is taken of the aim pursued in permitting the persons concerned to enter the Member State in question.
Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο έχει κρίνει επανειλημμένα ότι το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80 δεν εξαρτά την αναγνώριση των δικαιωμάτων που χορηγεί στους Τούρκους εργαζομένους από καμία προϋπόθεση αναγόμενη στους λόγους για τους οποίους είχε αρχικώς χορηγηθεί άδεια εισόδου, εργασίας και παραμονής σε αυτούς (βλ. απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 1997, C-36/96, Günaydin, Συλλογή 1997, σ. I-5143, σκέψεις 51 και 52, καθώς και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
The Court has consistently held that Article 6(1) of Decision No 1/80 does not make recognition of the rights which it confers on Turkish workers subject to any condition connected with the reason for which the right to enter, work or reside was initially granted (see Case C-36/96 Günaydin [1997] ECR I-5143, paragraphs 51 and 52 and the caselaw cited).
Το Δικαστήριο έκρινε έτσι ότι η πρόθεση την οποία εξέφρασε Τούρκος υπήκοος να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του μετά την παραμονή του για ορισμένα χρόνια στο κράτος μέλος υποδοχής δεν τον εμποδίζει να επικαλεστεί τα δικαιώματα που του παρέχει το εν λόγω άρθρο 6, παράγραφος 1.
Accordingly, the Court has held that the intention expressed by a Turkish national to return to his country of origin after spending a number of years in the host Member State cannot prevent him from being able to rely on the rights conferred by Article 6(1).
Αυτό θα ήταν δυνατό μόνον αν ο εν λόγω Τούρκος υπήκοος είχε προσπαθήσει να εξαπατήσει τις αρμόδιες αρχές εκφράζοντας ψευδή πρόθεση, με μοναδικό σκοπό να επιτύχει την εκ μέρους των αρμόδιων αρχών χορήγηση παρά τις ισχύουσες διατάξεις της απαιτούμενης αδείας (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, απόφαση Günaydin, προαναφερθείσα, σκέψεις 54 και 60).
It would only be otherwise if the person in question had set out to deceive the competent authorities by making a false declaration with the sole intention of inducing them to issue the requisite authorisation (see, to that effect, Günaydin, paragraphs 54 and 60).
Όπως προκύπτει από την προαναφερθείσα απόφαση Günaydin, το γεγονός ότι ο εν λόγω Τούρκος υπήκοος έλαβε άδεια να εισέλθει στο έδαφος κράτους μέλους προκειμένου να παρακολουθήσει εντός αυτού πρόγραμμα σπουδών και ότι οι άδειες παραμονής του αρχικά περιείχαν απαγόρευση ασκήσεως μισθωτής δραστηριότητας δεν εμποδίζει τον ενδιαφερόμενο να επικαλεστεί τις διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80, εφόσον, εν συνεχεία, αυτός ανέλαβε νομίμως μισθωτή εργασία και απασχολήθηκε τουλάχιστον επί ένα έτος στον ίδιο εργοδότη.
As is clear from Günaydin, neither the fact that the Turkish national in question was permitted to enter the territory of the Member State in order to follow a course of study nor the fact that, initially, he was allowed to remain on condition that he did not take up remunerated activities prevents him from being able to rely on Article 6(1) of Decision No 1/80, provided that he then lawfully obtains paid employment and works for the same employer for at least one year.
Η ενδεχόμενη περιορισμένη διάρκεια της συμβάσεως εργασίας δεν μπορεί, επίσης, να αποτελεί εμπόδιο για την εφαρμογή του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80.
Nor can the fact that the employment contract is of fixed duration preclude the application of Article 6(1) of Decision No 1/80.
Πράγματι, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, αν ο προσωρινός χαρακτήρας που επιβάλλεται με τον τρόπο αυτό στη σχέση εργασίας αρκούσε για να αμφισβητηθεί η νομιμότητα της θέσεως απασχολήσεως που ο ενδιαφερόμενος νομίμως κατέχει, τα κράτη μέλη θα είχαν τη δυνατότητα να στερούν αναρμόστως τους Τούρκους διακινουμένους εργαζομένους, στους οποίους επέτρεψαν να εισέλθουν στο έδαφός τους και οι οποίοι άσκησαν εκεί νόμιμη οικονομική δραστηριότητα αδιαλείπτως για ένα τουλάχιστον έτος, από το ευεργέτημα των δικαιωμάτων που αυτοί μπορούν να επικαλούνται απευθείας δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80 (βλ. απόφαση Birden, προαναφερθείσα, σκέψη 64).
The Court has held that, if the temporary nature of the employment contract could suffice to call into question the legality of the employment of the person concerned, Member States would be able wrongly to deprive Turkish migrant workers whom they have permitted to enter their territory and who have lawfully pursued an economic activity there for an uninterrupted period of at least one year of rights on which they are entitled to rely directly under Article 6(1) of Decision No 1/80 (see Birden, paragraph 64).
Ως εκ τούτου, προκειμένου να διαπιστωθεί αν ένας Τούρκος υπήκοος, ο οποίος εισήλθε νομίμως στο έδαφος κράτους μέλους, δύναται, εφόσον έχει απασχοληθεί νομίμως επί ένα έτος στο κράτος αυτό, να επικαλεστεί τα δικαιώματα που του παρέχει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80, πρέπει να εξεταστεί αν ο ενδιαφερόμενος πληροί τις αντικειμενικές προϋποθέσεις που προβλέπει η εν λόγω διάταξη, χωρίς να χρειάζεται να ληφθούν υπόψη οι λόγοι για τους οποίους είχε αρχικώς χορηγηθεί σε αυτόν άδεια εισόδου στο εν λόγω κράτος ούτε οι ενδεχόμενοι χρονικοί περιορισμοί που επιβάλλονται στο δικαίωμά του εργασίας.
Thus, in order to determine whether a Turkish national who has entered the territory of a Member State lawfully may, after working for a year in that territory, rely on the rights conferred by Article 6(1) of Decision No 1/80, it must be determined whether he meets the objective conditions laid down in that provision, without it being necessary to take into account the reasons for which he was first granted the right to enter that territory or any temporal limitations attached to his right to work.
Σύμφωνα με πάγια νομολογία, οι εθνικές αρχές δεν έχουν την ευχέρεια να εξαρτούν από όρους ή να περιορίζουν την άσκηση των εν λόγω δικαιωμάτων, διότι διαφορετικά θα ετίθετο υπό αμφισβήτηση η πρακτική αποτελεσματικότητα της εν λόγω αποφάσεως (βλ. αποφάσεις Günaydin, προαναφερθείσα, σκέψεις 37 έως 40 και 50, Birden, προαναφερθείσα, σκέψη 19, Kurz, προαναφερθείσα, σκέψη 26, της 21ης Οκτωβρίου 2003, C-317/01 και C-369/01, Abatay κ.λπ., Συλλογή 2003, σ. I-12301, σκέψη 78, και Sedef, προαναφερθείσα, σκέψη 34).
According to settled caselaw, it is not open to the national authorities to attach conditions to such rights or to restrict their application, as they would otherwise undermine the effect of Decision No 1/80 (see Günaydin, paragraphs 37 to 40, and 50; Birden, paragraph 19; Kurz, paragraph 26; Joined Cases C-317/01 and C-369/01 Abatay and Others [2003] ECR I-12301, paragraph 78; and Sedef, paragraph 34).
Κατά συνέπεια, στο πλαίσιο υποθέσεων όπως αυτές της κύριας δίκης, οι λόγοι για τους οποίους χορηγήθηκε η άδεια εισόδου στους Τούρκους υπηκόους τους οποίους αυτές αφορούν, ήτοι η άσκηση δραστηριότητας au pair ή η παρακολούθηση σπουδών, δεν δύνανται να εμποδίσουν τους ενδιαφερομένους να επικαλεστούν τις διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80.
Consequently, in cases such as those before the referring court, the reasons for which leave to enter was granted to the Turkish nationals concerned — to enable them to pursue studies or gain experience as an au pair — cannot in themselves prevent the persons concerned from being able to rely on Article 6(1) of Decision No 1/80.
Το ίδιο ισχύει, επίσης, όσον αφορά τις δηλώσεις προθέσεων στις οποίες οφείλουν να προβούν οι εν λόγω υπήκοοι ότι δεν επιθυμούν να παραμείνουν στο κράτος μέλος υποδοχής για διάστημα άνω των δύο ετών ή ότι έχουν την πρόθεση να εγκαταλείψουν το κράτος αυτό μόλις περατώσουν τις σπουδές τους, καθώς και όσον αφορά τους χρονικούς περιορισμούς της άδειας παραμονής τους.
The same applies to statements of intention made by those nationals to the effect that they do not wish to remain in the host Member State for more than two years or that they intend to leave it on completion of their studies, and to temporal limitations attaching to their leave to remain.
Εφόσον πληρούνται οι υπομνησθείσες στις σκέψεις 27 έως 30 της παρούσας αποφάσεως προϋποθέσεις και, ιδίως, εφόσον αποδεικνύεται ότι η εργασία την οποία εκτελούν οι εν λόγω Τούρκοι υπήκοοι είναι πραγματική, το γεγονός ότι τα πρόσωπα αυτά εισήλθαν υπό την ιδιότητα των σπουδαστών με σκοπό να παρακολουθήσουν σπουδές ή ως au pair με σκοπό την εκμάθηση της γλώσσας του κράτους μέλους υποδοχής δεν ασκεί επιρροή.
Provided that the conditions referred to in paragraphs 27 to 30 of the present judgment are met and provided, in particular, that the genuineness of the work performed by the Turkish nationals in question is confirmed, the fact that they have entered as students in order to pursue a course of studies or as au pairs with the aim of mastering the language of the host Member State is immaterial.
Σε περίπτωση που οι εν λόγω Τούρκοι υπήκοοι πληρούν δια των ικανοτήτων τους τις προϋποθέσεις των τριών περιπτώσεων του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80, δεν μπορούν να στερηθούν τα δικαιώματα που τους παρέχει σταδιακά η διάταξη αυτή, σε συνάρτηση με τη διάρκεια της μισθωτής τους δραστηριότητας (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, απόφαση Günaydin, προαναφερθείσα, σκέψη 37).
If those Turkish nationals succeed, objectively, in fulfilling the conditions laid down in the three indents of Article 6(1) of Decision No 1/80, they cannot be deprived of the rights which that provision progressively grants them on the basis of the duration of their paid employment (see, to that effect, Günaydin, paragraph 37).
Υπό τις περιστάσεις αυτές, το επιχείρημα των κρατών μελών που υπέβαλαν παρατηρήσεις, σύμφωνα με το οποίο ένας σπουδαστής ή ένα πρόσωπο που απασχολείται ως au pair θα μπορούσε να καταστρατηγήσει τη νομοθεσία του κράτους μέλους υποδοχής για να αποκτήσει σταδιακά απεριόριστο δικαίωμα πρόσβασης στην αγορά εργασίας αυτού του κράτους, δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
In those circumstances, the argument put forward by the Member States who submitted observations to the effect that a student or au pair could circumvent the legislation of the host Member State, in order progressively to obtain an unlimited right of access to the labour market of that State, cannot be accepted.
Συγκεκριμένα, δεν συντρέχει καταστρατήγηση όταν οι ενδιαφερόμενοι απλώς ασκούν δικαίωμα το οποίο ρητά προβλέπει η απόφαση 1/80.
There can be no question of that legislation being circumvented so long as the persons concerned are merely exercising a right expressly provided for in Decision No 1/80.
Αντιθέτως, εφόσον από την πραγματική παρακολούθηση ενός κύκλου σπουδών ή από την άσκηση δραστηριότητας au pair αποδεικνύεται ότι η ως άνω πρόθεση των ενδιαφερομένων είναι ειλικρινής και εφόσον αυτοί αποκτούν νομίμως εργασία στο κράτος μέλος υποδοχής και πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80, μπορούν να επικαλεστούν άνευ περιορισμών τα δικαιώματα που τους απονέμει η εν λόγω διάταξη.
On the contrary, provided that (i) the genuineness of their intention is confirmed by their actual pursuit of a course of studies or by acting as an au pair, (ii) they obtain work lawfully in the host Member State, and (iii) they satisfy the conditions laid down in Article 6(1) of Decision No 1/80, the persons concerned can fully rely on the rights which that provision confers upon them.
Τέλος, η Γερμανική Κυβέρνηση και η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών επικαλούνται την οδηγία 2004/114.
The German and Netherlands Governments refer finally to Directive 2004/114.