natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-133/06 πλήρως έναν τομέα με τη λήψη νομοθετικών μέτρων σύμφωνα με την προβλεπόμενη από τη Συνθήκη διαδικασία, να δημιουργήσει με την πράξη του παράγωγου δικαίου που εκδίδει τηρώντας αυτή τη διαδικασία μια νομική βάση που τον εξουσιοδοτεί να ρυθμίσει ορισμένες πτυχές αυτού του τομέα με μέτρα που θα θεσπίσει εφαρμόζοντας μια απλούστερη διαδικασία.
OPINION OF MR POIARES MADURO — CASE C-133/06 writers 29have shown themselves in favour of the acknowledgment by the Community legal order of the existence of Community customs where the conditions necessary for their emergence are met.
Μια μερίδα της θεωρίας 29τάσσεται υπέρ της αναγνωρίσεως από την κοινοτική έννομη τάξη της υπάρξεως κοινοτικών εθίμων, εφόσον συντρέχουν αμφότερα τα αναγκαία προς τούτο στοιχεία.
it adopts in compliance with the procedure provided for by the Treaty, a secondary legal basis empowering it to deal with certain aspects of a legislative matter by following a simplified procedure, rather than regulating the legislative matter in its entirety according to the procedure provided for by the Treaty.
Το Δικαστήριο δεν έχει αποφανθεί τυπικώς επί του ζητήματος αυτού.
The Court itself has not yet formally ruled on that issue.
Επί της αρχής, πάντως, δεν φαίνεται να έχει εκδηλώσει αντίθεση.
Nevertheless, it has not appeared to manifest hostility thereto in principle.
Ο λόγος για τον οποίο το Δικαστήριο αρνήθηκε σε κάποιες περιπτώσεις να λάβει υπόψη ορισμένες πρακτικές, πολλώ δε μάλλον να τις αναγνωρίσει ως έθιμο, ήταν απλώς και μόνον ότι δεν συνέτρεχαν τα ως άνω στοιχεία 30.
Although it has refused to take into account certain practices, or to go even further and detect in them a custom, that is because they do not satisfy the necessary constitutive conditions.
Επιπλέον, το Δικαστήριο αναγνώρισε τη νομιμότητα ενός ψηφίσματος του Κοινοβουλίου περί της πραγματοποιήσεως των συνεδριάσεων των επιτροπών και των πολιτικών ομάδων του στις Βρυξέλλες και μιας διαδικασίας που ακολουθούσε η επιτροπή διαχειρίσεως, καθόσον έκρινε ότι επρόκειτο, στην πρώτη περίπτωση, για μια πρακτική που ουδέποτε
30 Furthermore, whilst it has not expressly categorised the practices referred to as customs, the Court has acknowledged the legality of a resolution of the Parliament to hold meetings of its committees and political groups in Brus-
Η γενική εισαγγελέας Stix-Hackl, με τις προτάσεις της στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2001, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου, απάντησε καταφατικά στο ερώτημα αυτό, θεωρώντας, χωρίς ωστόσο να δώσει περαιτέρω διευκρινίσεις, ότι η δημιουργία νομικής βάσεως με πράξη του παράγωγου δικαίου «είναι, κατ’ αρχήν, θεμιτή, εφόσον τηρούνται ορισμένες προϋποθέσεις» 28.
In her Opinion in Parliament v Council of 13 December 2001, Advocate General Stix-Hackl replied in the affirmative, taking the view, without however giving any further explanation, that a secondary legal basis ‘is, in principle, permissible provided that certain requirements are fulfilled’.
Το Συμβούλιο προβάλλει, προς στήριξη της απόψεως ότι η δημιουργία νομικών βάσεων με πράξεις του παράγωγου δικαίου είναι νόμιμη, το επιχείρημα ότι έχει αναπτυχθεί σχετικώς μια πρακτική.
28In support of the legality of recourse to secondary legal bases, the Council for its part, submits that there is a practice which has developed to that effect.
Παραπέμπει, συναφώς, σε πλείονες πράξεις του παράγωγου δικαίου, οι οποίες εκδόθηκαν πριν από την επίδικη οδηγία και περιέχουν τέτοιες νομικές βάσεις.
It refers to a series of measures which were adopted before the contested directive and already contained secondary legal bases.
Ακόμη και αν υποτεθεί ότι αυτά τα προηγούμενα ασκούν κάποια επιρροή στην πράξη, τίθεται το ερώτημα αν μια πρακτική αποτελεί, απλώς, τον εφήμερο καρπό ορισμένων περιστάσεων και πολιτικών συμβιβασμών που χάνουν τη σημασία τους μόλις μεταβληθούν οι συσχετισμοί των δυνάμεων ή αν μπορεί να γεννήσει έναν κανόνα δικαίου με την παγίωσή της διά της εθιμικής οδού.
Even if those precedents were actually relevant, the question is whether a practice constitutes merely the temporary result of circumstances and political compromises which lose their cogency once the balance of power changes, or whether it may give rise to a rule of law following a process of consolidation through custom.
Υπενθυμίζω, συναφώς, ότι για να αναγνωριστεί το έθιμο ως κανόνας δικαίου πρέπει να συντρέχουν δύο στοιχεία: το υλικό (repetitio), που συνίσταται στη μακρά και ομοιόμορφη άσκηση, με συνέπεια
I would point out in that regard that the development of a custom requires a combination of two elements: a substantive element (repetitio), consisting of general and prolonged usage, of a line of consistent precedents, and a psychological element (opinio juris necessitatis), the belief on the part of those who comply with that usage that they are obeying a mandatory rule by so doing. Some academic legal
30 — Βλ., παραδείγματος χάρη, απόφαση της 10ης Φεβρουαρίου 1983, 230/81, Λουξεμβούργο κατά Κοινοβουλίου (Συλλογή 1983, σ. 255, σκέψη 44): στην υπόθεση αυτή, προβλήθηκε προς ακύρωση του ψηφίσματος, με το οποίο το Κοινοβούλιο αποφάσισε να πραγματοποιεί όλες τις συνόδους τις ολομέλειάς του στο Στρασβούργο, ένας λόγος ο οποίος αντλούνταν από παραβίαση εκ μέρους του Κοινοβουλίου της πρακτικής του να πραγματοποιεί μέρος των συνόδων της ολομέλειάς του στο Λουξεμβούργο.
30 — See, for example, Case 230/81 Luxembourg v Parliament [1983] ECR 255, paragraph 44: although the plea alleging an infringement of the Parliament’s practice of holding part of its plenary sittings in Luxembourg which was relied on against a resolution of the Parliament by which it decided to hold all its plenary sittings in Strasbourg was rejected, that was because that practice could not have given rise to a custom as it had not been approved by the Member States but had, on the contrary, been challenged by France.
Με άλλα λόγια, δεν συνέτρεχε το ψυχολογικό στοιχείο της συνειδήσεως δικαίου (opinio juris).
In other words, there was no opinio juris.
28 — Σημείο 41 των προτάσεων.
28 — Case C-93/00, point 41.
Επομένως, δεν συμμερίζομαι την άποψη του Συμβουλίου και της —παρεμβαίνουσας υπέρ του— Γαλλικής Κυβερνήσεως ότι καμία διάταξη της Συνθήκης δεν απαγορεύει να δημιουργείται με πράξη του παράγωγου δικαίου, η οποία έχει εκδοθεί βάσει διατάξεως της Συνθήκης και σύμφωνα με τη διαδικασία που αυτή προβλέπει σχετικώς, μια νέα νομική βάση προς τον σκοπό της θεσπίσεως πρόσθετων νομοθετικών μέτρων μέσω απλουστευμένης διαδικασίας λήψεως αποφάσεως.
Consequently, I cannot share the view of the Council, supported by the French Government, that nothing in the Treaty precludes a measure which is adopted on the basis of a Treaty provision and under the procedure provided for therein from referring to the adoption of supplementary legislative measures under a simplified procedure.
Η χρησιμοποίηση νομικών βάσεων περιεχόμενων σε πράξεις του παράγωγου δικαίου παραβιάζει την αρχή της κατανομής των εξουσιών, την οποία θέτει το άρθρο 7 ΕΚ, που ορίζει ότι «κάθε όργανο ενεργεί εντός των ορίων των εξουσιών που του παρέχονται από την παρούσα Συνθήκη» 38.
Recourse to secondary legal bases is precluded by the principle, laid down by Article 7 EC, that the institutions must act within the limits of their powers; ‘[e]ach institution shall act within the limits of the powers conferred upon it by this Treaty’.
Πράγματι, οι διαδικασίες
38 It is the Treaties that lay down the procedures culminating in the adoption of legislative measures.
Πάντως, η ενδεχόμενη αναγνώριση νομικής ισχύος στις πρακτικές που ακολουθούν είτε τα κοινοτικά όργανα είτε τα κράτη μέλη πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να οριοθετείται αυστηρά.
Nevertheless, the possible acknowledgment of the legal value of practices emanating either from the institutions or the Member States must in any event be strictly delimited.
Ισχύς κανόνα δικαίου μπορεί να αποδίδεται μόνο στις πρακτικές οι οποίες, συγκεντρώνοντας αμφότερα τα στοιχεία που πρέπει να συντρέχουν για να αναγνωριστούν ως έθιμα, έχουν ως σκοπό να αντισταθμίσουν τον λακωνικό χαρακτήρα των Συνθηκών, συμπληρώνοντας τα κενά τους προς διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών λήψεως αποφάσεων.
The status of rules of law may be conferred on practices which, combining the elements which go to make up a custom, have the effect of mitigating the terseness of the Treaties or helping to fill their lacunae in order to ensure the effectiveness of the decision-making process.
Η αναγνώριση εθίμων contra legem είναι αδύνατη, λαμβανομένου υπόψη του αυστηρού χαρακτήρα των ιδρυτικών Συνθηκών, οι οποίες μπορούν να αναθεωρηθούν αποκλειστικώς και μόνο με εφαρμογή της τυπικής διαδικασίας που προβλέπεται προς τούτο 33.
To accept customs contrary to the law would be to disregard the rigid nature of the founding Treaties, which may be revised only in accordance with the formal procedure laid down for that purpose.
Πράγματι, το Δικαστήριο έχει χαρακτηρίσει τις ιδρυτικές Συνθήκες ως τον συνταγματικό χάρτη μιας έννομης τάξεως, της οποίας υποκείμενα είναι οι πολίτες της Ένωσης 34.
33 The Court treats the founding Treaties as a constitutional charter giving rise to a legal order the subjects of which are the citizens of the European Union.
Αυτή η ιδιαιτέρως αυξημένη τυπική ισχύς συνεπάγεται ότι οι κανόνες των Συνθηκών «δεν τελούν στη διάθεση ούτε των κρατών μελών ούτε [των ίδιων των κοινοτικών]
34That reinforced legitimacy implies that the rules laid down by the Treaties ‘are not at the disposal of the Member States or of the institutions themselves’. 35
36 — Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 9ης Αυγούστου 1994, C-327/91, Γαλλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1994, σ. I-3641): σε απάντηση του λόγου ακυρώσεως που αντλούνταν από αναρμοδιότητα της Επιτροπής να συνάψει τη Συμφωνία ΕΟΚ-ΗΠΑ σχετικά με την εφαρμογή του δικαίου τους περί ανταγωνισμού, το κοινοτικό αυτό όργανο επικαλέστηκε την ύπαρξη πρακτικής, βάσει της οποίας σε αυτό ανατίθεται η αρμοδιότητα σύναψης συμφωνιών διοικητικής φύσεως.
36 — See, inter alia, Case C-327/91 France v Commission [1994] ECR I-3641: in reply to a plea alleging that it did not have the competence to conclude the Agreement between the Commission and the United States regarding their respective competition laws, the Commission relied on a practice followed whereby it had competence to conclude administrative agreements.
Ωστόσο, το Δικαστήριο απέρριψε αυτό το επιχείρημα, με το σκεπτικό ότι το άρθρο 228 ΕΚ αναθέτει την αρμοδιότητα συνάψεως [διεθνών] συμφωνιών στο Συμβούλιο και ότι «μια απλή πρακτική δεν μπορεί να υπερισχύει των κανόνων της Συνθήκης» (σκέψη 36).
However, the Court rejected that argument on the ground that the power to conclude agreements had been conferred on the Council by Article 228 EC and that ‘a mere practice cannot override the provisions of the Treaty’ (paragraph 36).
Βλ., επίσης, απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 1995, C-426/93, Γερμανία κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1995, σ. I-3723, σκέψη 21).
See also Case C-426/93 Germany v Council [1995] ECR I-3723, paragraph 21.
37 — Βλ. απόφαση της 18ης Φεβρουαρίου 1986, 174/84, Bulk Oil (Συλλογή 1986, σ. 559, σκέψη 65).
37 — See Case 174/84 Bulk Oil [1986] ECR 559, paragraph 65.
31 — Όπ.π., σκέψεις 48 και 49.32 — Βλ. προπαρατεθείσα απόφαση Köster, σκέψη 6.
31 — Ibid., paragraphs 48 and 49.32 — See Köster, paragraph 6.33 — See Case 43/75 Defrenne [1976] ECR 455, paragraph 58.
I-6079, σκέψη 21).
34 — See Opinion 1/91 [1991] ECR I-6079, paragraph 21.
Βλ., επίσης, παλαιότερη απόφαση της 5ης Φεβρουαρίου 1963, 26/62, van Gend en Loos (Συλλογή τόμος 19541964, σ. 863).
See also Case 26/62 van Gend en Loos [1963] ECR 1, 12.
38 — Την ίδια αρχή διατυπώνει με διαφορετικό τρόπο το άρθρο 5 ΕΕ: «Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, η Επιτροπή, το Δικαστήριο και το Ελεγκτικό Συνέδριο ασκούν τις αρμοδιότητές τους υπό τους όρους και για τους σκοπούς που προβλέπουν, αφενός μεν, οι διατάξεις των Συνθηκών για την ίδρυση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των μεταγενέστερων Συνθηκών και πράξεων που τις τροποποιούν και τις συμπληρώνουν, αφετέρου δε, οι άλλες διατάξεις της παρούσας Συνθήκης.»
38 — That principle is also expressed in another way in Article 5 EU: ‘the European Parliament, the Council, the Commission, the Court of Justice and the Court of Auditors shall exercise their powers under the conditions and for the purposes provided for, on the one hand, by the provisions of the Treaties establishing the European Communities and of the subsequent Treaties and Acts modifying and supplementing them and, on the other hand, by the other provisions of this Treaty’.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-133/06 εκδόσεως νομοθετικών πράξεων προβλέπονται από τις Συνθήκες.
OPINION OF MR POIARES MADURO — CASE C-133/06 exercises its powers and amend, with a view to the adoption of an act, the procedure laid down for that purpose by the Treaty.
Μόνον η Συνθήκη μπορεί, ενδεχομένως, να εξουσιοδοτεί το Συμβούλιο να τροποποιήσει μια διαδικασία λήψεως αποφάσεως, όπως προκύπτει και από τα παραδείγματα των διατάξεων των άρθρων 67, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση, ΕΚ και 175, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ.
Only the Treaty may, if necessary, empower the Council to amend the decision-making process, as illustrated by bridging clauses such as the second indent of Article 67(2) EC or the second subparagraph of Article 175(2) EC.
Με άλλα λόγια, από την αρχή της κατανομής των εξουσιών προκύπτουν, κατά κάποιον τρόπο, τα όρια των αρμοδιοτήτων των κοινοτικών οργάνων.
In other words, it follows from the principle that the institutions must act within the limits of their powers that certain powers are not available to them.
Πράγματι, η νομική βάση καθορίζει την εφαρμοστέα διαδικασία λήψεως αποφάσεως.
the applicable decision-making procedure.
Από την επιλογή της νομικής βάσεως εξαρτάται ο προσδιορισμός του αρμόδιου κοινοτικού οργάνου, των κανόνων ψηφοφορίας που θα διέπουν την έκδοση της πράξεως από το Συμβούλιο και του βαθμού συμμετοχής του Κοινοβουλίου στην έκδοση της πράξεως.
The competent Community institution, the voting rules to which the adoption of the measure by the Council is subject and the extent of the Parliament’s participation in the adoption of the act are therefore dependent on that choice.
Επιπλέον, η αμφισβήτηση της επιλογής της νομικής βάσεως δεν αποτελεί ζήτημα τυπικής μόνο σημασίας.
In addition, any dispute as regards the choice of the appropriate legal basis does not have only purely formal significance.
Οσάκις η νομική βάση, της οποίας τη χρησιμοποίηση προτείνει ο προσφεύγων, προβλέπει μια διαδικασία λήψεως αποφάσεως διαφορετική από εκείνη που θεσπίζει η νομική βάση την οποία επέλεξε το όργανο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, η επιλογή της νομικής βάσεως έχει συνέπειες για τον καθορισμό του περιεχομένου της πράξεως.
Where the legal basis propounded by an applicant provides for a decision-making procedure which is different from that required under the legal basis chosen by the author of the act, the choice of legal basis has ramifications for the determination of the content of the act.
Κατά συνέπεια, η επιλογή αυτή δεν πρέπει να εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του κοινοτικού οργάνου, αλλά να θεμελιώνεται σε αντικειμενικά στοιχεία που μπορούν να ελεγχθούν δικαστικώς, όπως ο σκοπός και το περιεχόμενο της πράξεως 42.
Consequently, that choice cannot be at the discretion of an institution, but must be based on objective factors which are amenable to judicial review, such as the aim and content of the measure. 42
Άλλωστε, οι προβλεπόμενες από τη Συνθήκη νομοθετικές διαδικασίες καθορίζουν τον βαθμό συμμετοχής του κάθε κοινοτικού οργάνου στη λήψη των αποφάσεων και, επομένως, τη θεσμική ισορροπία μεταξύ τους.
Furthermore, the legislative procedures laid down by the Treaties establish the extent to which each institution is to be associated with the taking of decisions and thus establishes an institutional balance.
Ομοίως, η αμφισβήτηση της νομιμότητας της χρησιμοποιήσεως νομικών βάσεων περιεχόμενων σε πράξεις του παραγώγου δικαίου δεν έχει τυπική μόνο σημασία, καθόσον η δημιουργία νομικών βάσεων με πράξεις του παράγωγου δικαίου έχει ως σκοπό να καταστήσει δυνατή την έκδοση πράξεων νομοθετικής φύσεως με διαδικασία απλούστερη από εκείνη που προβλέπει η περιεχόμενη στη Συνθήκη προσήκουσα νομική βάση. Εν
Likewise, a challenge to the recourse had to secondary legal bases does not have only a purely formal significance, since the purpose of establishing secondary legal bases is to make it possible to adopt acts of a legislative nature by way of a simplified procedure, as opposed to that provided for under the appropriate legal basis in the Treaty. In the present case, as I have already stated, the procedures for the taking of decisions provided for under the contested secondary
Εξάλλου, το Δικαστήριο αποδίδει τόσο μεγάλη σημασία στην επιλογή της νομικής
Moreover, it is because it affects the institutional balance that the Court attaches so much importance to the choice of legal basis. It is the choice of legal basis that determines
39 — Ήδη από το 1958: βλ. απόφαση της 13ης Ιουνίου 1958, 9/56, Meroni κατά Ανωτάτης Αρχής της ΕΚΑΧ (Συλλογή τόμος 19541964, σ.
39 — As from 1958: see Case 9/56 Meroni v ECSC High Authority [1957-1958] ECR 133, 152; Köster, paragraph 9; and Case 138/79 Roquette v Council [1980] ECR 3333, paragraph 33.
40 — Προπαρατεθείσα απόφαση της 22ας Μαΐου 1990, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου, σκέψη 22.
42 — As is pointed out in settled case-law: see, for example, Case 45/86 Commission v Council [1987] ECR 1493, paragraph 11; Case C-233/94 Germany v Parliament and Council [1997] ECR I-2405, paragraph 12; Case C-110/03 Belgium v Commission [2005] ECR I-2801, paragraph 78; Case C-176/03 Commission v Council [2005] ECR I-7879, paragraph 45; and Case C-94/03 Commission v Council [2006] ECR I-1, paragraph 34.
41 — Απόφαση της 10ης Ιουλίου 1986, 149/85, Wybot (Συλλογή 1986, σ. 2391, σκέψη 23).
40 — Case 70/88 Parliament v Council, paragraph 22.41 — Case 149/85 Wybot [1986] ECR 2391, paragraph 23.
Η εκ μέρους του Δικαστηρίου υπόμνηση της επιτακτικής ανάγκης τηρήσεως των διαδικασιών λήψεως αποφάσεως που προβλέπει η Συνθήκη είναι σαφής και έχει γενική εφαρμογή.
Treaty more cumbersome. 44The Court’s reminder that it is imperative that the deci-sion-making procedures provided for by the Treaty be complied with is clear and general in application.
προκειμένω, όπως ήδη επισήμανα, η διαδικασία λήψεως αποφάσεως που προβλέπεται από τις περιεχόμενες στις προσβαλλόμενες διατάξεις νομικές βάσεις (απόφαση με ειδική πλειοψηφία του Συμβουλίου κατόπιν διαβουλεύσεως με το Κοινοβούλιο) είναι διαφορετική από εκείνη που θεσπίζει το άρθρο 67, παράγραφος 5, ΕΚ, το οποίο αποτελεί την προσήκουσα νομική βάση κατά την άποψη του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής (ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου και διαβούλευση με το Κοινοβούλιο σε περίπτωση που οι κατάλογοι των αφαλών χωρών συνιστούν τμήμα της αναγκαίας νομοθεσίας ή ειδική πλειοψηφία του Συμβουλίου και συναπόφαση σε περίπτωση που η έκδοση της επίδικης οδηγίας πρέπει να θεωρηθεί ως η τελευταία φάση για τη θέσπιση της αναγκαίας νομοθεσίας).
legal bases (qualified majority within the Council and consultation of the Parliament) differ from the procedures laid down by Article 67(5) EC, the legal basis for which the Parliament and the Commission argue (unanimity within the Council and consultation of the Parliament if the designation of safe countries still formed part of the necessary legislation; qualified majority within the Council and co-decision if the contested directive should be regarded as the final stage of the necessary legislation).
Ομοίως, όσον αφορά τον αντλούμενο από την ύπαρξη πρακτικής ισχυρισμό που προβάλλει το Συμβούλιο υπέρ της νομιμότητας των περιεχόμενων σε πράξεις του παράγωγου δικαίου νομικών βάσεων, επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο, ακολουθώντας απαρεγκλίτως τη νομολογιακή αρχή ότι τα contra legem έθιμα δεν αναγνωρίζονται από την κοινοτική έννομη τάξη 45, έχει αποκλείσει τη δυνατότητα επικλήσεως τέτοιων προηγουμένων προς στήριξη της χρησιμοποιήσεως εκ μέρους του Συμβουλίου άλλης νομικής βάσεως πλην της προσήκουσας, με το σκεπτικό ότι «η απλή πρακτική του Συμβουλίου δεν μπορεί να [θεμελιώσει] παρέκκλιση από κανόνες της Συνθήκης ΕΚ και, επομένως, δεν μπορεί να δημιουργήσει προηγούμενο που να δεσμεύει τα κοινοτικά όργανα όσον αφορά την ορθή νομική βάση» 46.
Similarly, with regard to the Council’s argument in favour of the legality of secondary legal bases, which is drawn from the existence of a practice, I would point out that the Court of Justice, in consistently rejecting customs contrary to the law as part of the Community legal order, 45 has already refused to accept that precedents may be relied on to substantiate the Council’s preference for a basis other than the appropriate legal basis, on the ground that ‘a mere practice on the part of the Council cannot derogate from the rules laid down in the Treaty and therefore cannot create a precedent binding on the Community institutions with regard to the correct legal basis’. 46
Κατόπιν όλων των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο να αποφανθεί ότι
In the light of all of these considerations, I propose that the Court should hold that the Council was not entitled to adopt, in the
Επομένως, η χρησιμοποίηση νομικών βάσεων περιεχόμενων σε πράξεις του παράγωγου δικαίου δεν μπορεί να επιτραπεί ακριβώς επειδή θίγει τις αρχές της κατανομής των αρμοδιοτήτων και της θεσμικής ισορροπίας.
The use of secondary legal bases cannot therefore be allowed, because it undermines the principle that the institutions must act within the limits of their powers and the principle of institutional balance.
Εξάλλου, σε παλαιότερη υπόθεση, στην οποία ο προσφεύγων είχε ισχυρισθεί ότι κακώς η οδηγία 85/649/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 31ης Δεκεμβρίου 1985, για την απαγόρευση της χρησιμοποίησης ορισμένων ουσιών με ορμονική δράση στην κτηνοτροφική παραγωγή, εκδόθηκε βάσει του άρθρου 43 ΕΚ και όχι με τη διαδικασία που προέβλεπε η νομική βάση που δημιουργήθηκε ειδικώς προς τούτο με πράξη του παράγωγου δικαίου, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι «οι κανόνες που διέπουν το σχηματισμό της βούλησης των κοινοτικών οργάνων διατυπώνονται στη Συνθήκη και δεν τελούν στη διάθεση ούτε των κρατών μελών ούτε αυτών των οργάνων» 43.
Furthermore, the Court’s reply to the applicant who complained that Council Directive 85/649/EEC of 31 December 1985 prohibiting the use in livestock farming of certain substances having a hormonal action had been adopted on the basis of Article 43 EC, and not in accordance with the procedure laid down by the secondary legal basis provided for that purpose, was that ‘the rules regarding the manner in which the Community institutions arrive at their decisions are laid down in the Treaty and are not at the disposal of the Member States or of the institutions themselves’. 43 The lesson to be drawn from that approach cannot be limited, as the Council claims, merely to censuring only secondary legal bases which have the effect of making the procedure provided for by the
Αντιθέτως δε προς ό,τι προτείνει το Συμβούλιο, από τη λύση που έδωσε το Δικαστήριο στην
44 — In that case, the secondary legal basis replaced the qualified majority provided for by the Treaty with unanimous adoption by the Council.
45 — Βλ. ανωτέρω σημείο 29.
45 — See point 29 of this Opinion above.
46 — Βλ. αποφάσεις της 26ης Μαρτίου 1996, C-271/94, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1996, σ.
46 — See Case C-271/94 Parliament v Council [1996] ECR I-1689, paragraph 24; Case C-84/94 United Kingdom v Council [1996] ECR I-5755, paragraph 19; and Case 68/86 United Kingdom v Council, paragraph 24.
43 — Προπαρατεθείσα απόφαση Ηνωμένο Βασίλειο Συμβουλίου της 23ης Φεβρουαρίου 1988, σκέψη 38.
43 — Case C-68/86 United Kingdom v Council, paragraph 38.