natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με την οδηγία αυτή έλαβε νέα διατύπωση η μέχρι τότε ισχύουσα οδηγία 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1993, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 307, σ.
That directive laid down a new version of Council Directive 93/104/EC of 23 November 1993 concerning certain aspects of the organisation of working time (OJ 1993 L 307, p.
18), η οποία περιείχε μια πανομοιότυπη διάταξη.
18), the latter having applied until then and already containing an identically worded provision.
Το ότι το άρθρο 118 Α της Συνθήκης ΕΚ, μια ρύθμιση που αποτελεί τον πρόδρομο του άρθρου 137, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, ΕΚ, ήταν το ορθό νομικό έρεισμα για την έκδοση της οδηγίας 93/104 επιβεβαιώθηκε από το Δικαστήριο με την απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 1996, C-84/94, Ηνωμένο Βασίλειο κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1996, σ. I-5755, συγκεκριμένα σκέψεις 45 και 49).
The fact that Article 118a of the EC Treaty, a precursor to Article 137(1)(a) EC, constituted the appropriate legal basis for Directive 93/104 was confirmed by the Court in Case C-84/94 United Kingdom v Council [1996] ECR I-5755, in particular paragraphs 45 and 49.
115 — Απόφαση Del Cerro Alonso (παρατεθείσα στην υποσημείωση 3, σκέψη 47).
115 — Del Cerro Alonso (cited in footnote 3), paragraph 47.
113 — Απόφαση Del Cerro Alonso (παρατεθείσα στην υποσημείωση 3, σκέψεις 43 και 44), με διευκρινιστικές παρατηρήσεις για την κατανόηση της αποφάσεως της 1ης Δεκεμβρίου 2005, C-14/04, Dellas κ.λπ. (Συλλογή 2005, σ.
113 — Del Cerro Alonso (cited in footnote 3), paragraphs 43 and 44, clarifying the interpretation of the judgment in Case C-14/04 Dellas and Others [2005] ECR I-10253, paragraphs 37 to 39, and of the order in Case C-437/05 Vorel [2007] ECR I-331, paragraphs 32, 35 and 36.
116 — Παρόμοια απαγόρευση των διακρίσεων επιβάλλει, π.χ., η ρήτρα 4 της συμφωνίαςπλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που περιλαμβάνεται ως παράρτημα στην οδηγία 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνίαπλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES (ΕΕ 1998, L 14, σ. 9).
116 — A further such prohibition of discrimination is to be found, for example, in Clause 4 of the framework agreement on parttime work annexed to Council Directive 97/81/EC of 15 December 1997 concerning the Framework Agreement on parttime work concluded by UNICE, CEEP and the ETUC (OJ 1998 L 14, p. 9).
114 — Απόφαση Del Cerro Alonso (παρατεθείσα στην υποσημείωση 3, σκέψεις 45 και 46).
114 — Del Cerro Alonso (cited in footnote 3), paragraphs 45 and 46.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-268/06 σχέση με το ύψος των εκάστοτε στοιχείων που συνθέτουν την αμοιβή θα μπορούσε να είναι δυνατή μόνον όπου αυτό δικαιολογείται αντικειμενικώς.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-268/06 justified.
Η ρήτρα 4, παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου, όπως και η αναφορά στην αρχή pro rata temporis με τη ρήτρα 4, παράγραφος 2, της συμφωνίαςπλαισίου, εξάλλου, δεν εκφράζει τίποτε το διαφορετικό.
Clause 4(1) of the Framework Agreement does not, incidentally, provide otherwise, neither does the reference to the pro rata temporis principle in Clause 4(2).
Κατά την απόφαση Del Cerro Alonso, το άρθρο 137, παράγραφος 5, εξασφαλίζει στις αρμόδιες εθνικές αρχές και στους συμβαλλομένους στο πλαίσιο συλλογικής συμβάσεως την ελευθερία να καθορίζουν διαφορετικά το ύψος των εκάστοτε στοιχείων που συνθέτουν την αμοιβή για εργαζομένους ορισμένου χρόνου κα για αντίστοιχους εργαζομένους αορίστου χρόνου.
permanent workers, but not necessarily in the same amount. According to the judgment in Del Cerro Alonso, Article 137(5) EC gives the competent national authorities and unions and management the freedom to set each remuneration component at a different level for fixedterm workers and for com -parable permanent employees.
Συνολικώς, το άρθρο 137, παράγραφος 5, ΕΚ, δεν εμποδίζει την υπαγωγή της αμοιβής και των συντάξεων στην έννοια των όρων απασχολήσεως κατά τη ρήτρα 4 της συμφωνίαςπλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου.
All in all, Article 137(5) EC does not preclude the term ‘employment conditions’ in Clause 4 of the framework agreement on fixedterm work from covering remuneration and pensions.
Ναι μεν κατά το άρθρο 137, παράγραφος 5, οι αρμόδιες εθνικές αρχές και οι συμβαλλόμενοι στο πλαίσιο συλλογικής συμβάσεως μπορούν να καθορίζουν το ύψος των επί μέρους στοιχείων που συνθέτουν την αμοιβή, πλην όμως δεν μπορεί αυτή η διάταξη να χρησιμεύει ως πρόσχημα για διακρίσεις μεταξύ ορισμένων κατηγοριών εργαζομένων.
While Article 137(5) EC leaves it to the competent national authorities and to unions and management to set the level of individual remuneration components, it cannot serve as a pretext for discriminating between par -ticular groups of workers.
Αντιθέτως, οι αρμόδιες εθνικές αρχές και οι συμβαλλόμενοι στο πλαίσιο συλλογικής συμβάσεως οφείλουν κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων που προβλέπονται αποκλειστικώς γι αυτούς κατά το άρθρο 137, παράγραφος 5 ΕΚ, να τηρούν το κοινοτικό δίκαιο 117, ιδίως δε τις γενικές αρχές, όπως, για παράδειγμα, την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
Rather, the competent national authorities and unions and management must comply with Community law when exercising the competence reserved to them by Article 137(5) EC, 117not least with the general legal principles such as the principle of equal treatment and non-discrimination.
Κατά συνέπεια, άνιση μεταχείριση των εργαζομένων ορισμένου χρόνου έναντι εργαζομένων αορίστου χρόνου σε
Consequently, different treatment of fixedterm and of permanent workers so far as concerns the level of the relevant remuneration components can be considered only where it is objectively
117 — Στο ίδιο πνεύμα, αποφάσεις της 11ης Δεκεμβρίου 2007, C-438/05, International Transport Workers’ Federation και The Finnish Seamen’s Union (Συλλογή 2007, σ.
117 — See, to that effect, Case C-438/05 International Transport Workers’ Federation and Finnish Seamen’s Union [2007] ECR I-10779, paragraphs 39 and 40, and Case C-341/05 Laval un Partneri [2007] ECR I-11767, paragraphs 86 and 87, and the caselaw cited.
I-9027, σκέψη 63), και της 4ης Δεκεμβρίου 2003, C-92/02, Kristiansen (Συλλογή 2003, σ. I-14597, σκέψη 31).
Similarly, see Case C-77/02 Steinicke [2003] ECR I-9027, paragraph 63, and Case C-92/02 Kristiansen [2003] ECR I-14597, paragraph 31.
Στους όρους απασχολήσεως κατά την έννοια της ρήτρας 4 της συμφωνίαςπλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου περιλαμβάνονται επίσης όροι συμβάσεως εργασίας αφορώντες την αμοιβή.
‘Employment conditions’ within the meaning of Clause 4 of the framework agreement on fixedterm work include conditions of an employment contract that relate to remuneration.
Το ίδιο ισχύει για όρους συμβάσεως εργασίας που αφορούν συντάξεις, εφόσον αυτές έχουν τον χαρακτήρα παρεχομένης από τον εργοδότη συντάξεως γήρατος ή επαγγελματικής συντάξεως.
The same applies to conditions of an employment contract concerning pensions, provided that the latter are in the nature of a retirement or occupational pension awarded by the employer.
Βάσει των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο Labour Court Dublin ως ακολούθως:
On the basis of the foregoing considerations I would suggest to the Court that it answer the questions posed by the Labour Court in Dublin as follows:
«1) Βάσει των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας, ένα εθνικό δικαστήριο υποχρεούται να εφαρμόζει διατάξεις του κοινοτικού δικαίου που έχουν άμεσο αποτέλεσμα ακόμα και όταν δεν του παρέχεται ρητώς προς τούτο αρμοδιότητα στο πλαίσιο του εθνικού δικαίου, αλλά έχει αρμοδιότητα να εφαρμόζει έναν μεταγενεστέρως θεσπισθέντα εθνικό νόμο για τη μεταφορά αυτών των διατάξεων στο εσωτερικό δίκαιο, η δε άμεση επίκληση από τον ιδιώτη αυτών των διατάξεων για τον πριν από τη θέσπιση αυτού του εθνικού νόμου χρόνο θα ήταν δυνατή μόνον ενώπιον άλλων εθνικών δικαστηρίων και μόνον υπό λιγότερο ευνοϊκές προϋποθέσεις.
(1) In accordance with the principles of equivalence and effectiveness, a national court is required to apply directly effective provisions of Community law where, although it has not been given express jurisdiction to do so under domestic law, it does have jurisdiction to apply national transposing legislation enacted subsequently in respect of those provisions, and, in respect of the period before that legislation was enacted, individuals would otherwise be able to rely directly on those provisions only before other domestic courts and only on less favourable terms.
2) Αντιθέτως προς ό,τι ορίζει η ρήτρα 5, παράγραφος 1 της συμφωνίαςπλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ, η ρήτρα 4, παράγραφος 1, αυτής της συμφωνίαςπλαισίου πληροί όλες τις προϋποθέσεις για την απ’ ευθείας εφαρμογή της.
(2) Unlike Clause 5(1) of the framework agreement on fixedterm work annexed to Directive 1999/70/EC, Clause 4(1) of the Framework Agreement does satisfy all the requirements for its direct application.
3) Το άρθρο 10 ΕΚ και το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, σε συνδυασμό με τη ρήτρα 5, παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου δεν εμποδίζουν κράτος μέλος, υπό την ιδιότητά του ως εργοδότη, να ανανεώνει μεμονωμένες συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου για σχετικώς μακρά χρονικά διαστήματα ορισμένης διάρκειας κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της εκπνοής της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας 1999/70 και της ουσιαστικής της μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο.
(3) Article 10 EC and the third paragraph of Article 249 EC, in conjunction with Clause 5(1) of the framework agreement on fixedterm work, do not preclude a Member State, in its capacity as employer, from renewing individual fixedterm employment contracts for relatively extended fixed terms in the period between the deadline for transposing Directive 1999/70 and the date of its actual transposition into domestic law.
4) Στους όρους απασχολήσεως κατά την έννοια της ρήτρας 4 της συμφωνίαςπλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου περιλαμβάνονται επίσης όροι συμβάσεως εργασίας αφορώντες την αμοιβή.
(4) ‘Employment conditions’ within the meaning of Clause 4 of the framework agreement on fixedterm work include conditions of an employment contract that relate to remuneration.
Το ίδιο ισχύει για όρους συμβάσεως εργασίας που αφορούν συντάξεις, εφόσον αυτές έχουν τον χαρακτήρα παρεχομένης από τον εργοδότη συντάξεως γήρατος ή επαγγελματικής συντάξεως.»
The same applies to conditions of an employment contract concerning pensions, provided that the latter are in the nature of a retirement or occupational pension awarded by the employer.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 15ης Απριλίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Grand Chamber)
Στην υπόθεση C-268/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Labour Court (Ιρλανδία) με απόφαση της 12ης Ιουνίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 19 Ιουνίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Labour Court (Ireland), made by decision of 12 June 2006, received at the Court on 19 June 2006, in the proceedings
Impact κατά
Impact v
Kokott γραμματέας: K. Sztranc-Sławiczek, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 5ης Δεκεμβρίου 2007, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: J. Kokott, Registrar: K. Sztranc-Sławiczek, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 5 December 2007, after considering the observations submitted on behalf of:
Enegren, αφού άκουσε τη γενική εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση της 9ης Ιανουαρίου 2008, εκδίδει την ακόλουθη
— the Commission of the European Communities, by M. van Beek and J. Enegren, acting as Agents, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 9 January 2008, gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των ρητρών 4 και 5 της συμφωνίαςπλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 (στο εξής: συμφωνία-πλαίσιο) και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνίαπλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη με τις CES, UNICE και CEEP (EE L 175, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Clauses 4 and 5 of the framework agreement on fixedterm work concluded on 18 March 1999 (‘the framework agreement’), which is annexed to Council Directive 1999/70/EC of 28 June 1999 concerning the framework agreement on fixedterm work concluded by ETUC, UNICE and CEEP (OJ 1999 L 175, p.
43), καθώς και την έκταση της δικονομικής αυτοτέλειας των κρατών μελών και το περιεχόμενο της υποχρεώσεως σύμφωνης ερμηνείας που υπέχουν τα δικαιοδοτικά τους όργανα.
43), and the scope of the Member States’ procedural autonomy and extent of the obligation on the courts of the Member States to interpret national law in conformity with Community law.
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο εκδικάσεως διαφοράς μεταξύ του ιρλανδικού συνδικάτου Impact, το οποίο εκπροσωπεί τους εργαζομένους στο Ιρλανδικό Δημόσιο, και των υπουργείων που απασχολούν τους εργαζομένους αυτούς, με αντικείμενο, αφενός, τους όρους αμοιβής και συνταξιοδοτήσεως που εφαρμόζονται επ’ αυτών, λόγω της ιδιότητάς τους ως εργαζομένων ορισμένου χρόνου και, αφετέρου, των όρων ανανεώσεως μερικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου εκ μέρους ενός των υπουργείων αυτών.
The reference was made in proceedings brought by the Irish trade union Impact, acting on behalf of Irish civil servants, against the government departments which employ them concerning, first, the pay and pension conditions applied to those civil servants on the basis of their status as fixedterm workers and, second, the conditions for the renewal of certain fixedterm contracts by one of those government departments.
Η οδηγία 1999/70 στηρίζεται στο άρθρο 139, παράγραφος 2, ΕΚ και αποβλέπει, κατά το άρθρο 1 αυτής, «στην υλοποίηση της συμφωνίαςπλαισίου […], που εμφαίνεται στο παράρτημα και η οποία συνήφθη […] μεταξύ διεπαγγελματικών οργανώσεων γενικού χαρακτήρα (CES, UNICE και CEEP)».
Directive 1999/70 is founded on Article 139(2) EC and its purpose, as provided in Article 1, is ‘to put into effect the framework agreement … concluded … between the general crossindustry organisations (ETUC, UNICE and CEEP) annexed hereto’.
Κατά το άρθρο 2, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας αυτής:
According to the first paragraph of Article 2 of the directive:
«Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι απαραίτητες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 10 Ιουλίου 2001 ή διασφαλίζουν, το αργότερο την ημερομηνία αυτή, ότι οι κοινωνικοί εταίροι λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα μέσω συμφωνίας, τα δε κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν κάθε απαραίτητο μέτρο που να τους επιτρέπει ανά πάσα στιγμή να είναι σε θέση να διασφαλίζουν τα αποτελέσματα που επιβάλλει η παρούσα οδηγία.
‘Member States shall bring into force the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with this Directive by 10 July 2001, or shall ensure that, by that date at the latest, management and labour have introduced the necessary measures by agreement, the Member States being required to take any necessary measures to enable them at any time to be in a position to guarantee the results imposed by this Directive.
Ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.»
They shall forthwith inform the Commission thereof.’
Δυνάμει του άρθρου 3, η οδηγία αυτή τέθηκε σε ισχύ στις 10 Ιουλίου 1999, ημερομηνία δημοσιεύσεώς της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
In accordance with Article 3, the directive entered into force on 10 July 1999, the date of its publication in the Official Journal of the European Communities.
Κατά τη ρήτρα 1 της συμφωνίαςπλαισίου, «σκοπός της είναι: α) η βελτίωση της ποιότητας της εργασίας ορισμένου χρόνου με τη διασφάλιση της εφαρμογής της αρχής της μη διάκρισης·
As provided in Clause 1, the purpose of the framework agreement ‘is to:
IMPACT β) η καθιέρωση ενός πλαισίου για να αποτραπεί η κατάχρηση που προκαλείται από τη χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων ή εργασιακών σχέσεων ορισμένου χρόνου.»
(b) establish a framework to prevent abuse arising from the use of successive fixedterm employment contracts or relationships’.
Η ρήτρα 4 της συμφωνίαςπλαισίου, υπό τον τίτλο «Αρχή της μη διάκρισης», ορίζει:
Clause 4 of the framework agreement, entitled ‘Principle of non-discrimination’, provides:
Όσον αφορά τις συνθήκες απασχόλησης, οι εργαζόμενοι ορισμένου χρόνου δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται δυσμενώς σε σχέση με τους αντίστοιχους εργαζόμενους αορίστου χρόνου μόνο επειδή έχουν σύμβαση ή σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου, εκτός αν αυτό δικαιολογείται από αντικειμενικούς λόγους.
In respect of employment conditions, fixedterm workers shall not be treated in a less favourable manner than comparable permanent workers solely because they have a fixedterm contract or relation unless different treatment is justified on objective grounds.
Οι λεπτομέρειες εφαρμογής της παρούσας ρήτρας καθορίζονται από τα κράτη μέλη, ύστερα από διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους, και/ή από τους κοινωνικούς εταίρους, λαμβάνοντας υπόψη την κοινοτική νομοθεσία και τη νομοθεσία, τις συλλογικές συμβάσεις και την πρακτική σε εθνικό επίπεδο.
The arrangements for the application of this clause shall be defined by the Member States after consultation with the social partners and/or the social partners, having regard to Community law and national law, collective agreements and practice.
Η απαιτούμενη περίοδος προϋπηρεσίας σε σχέση με ιδιαίτερες συνθήκες απασχόλησης θα είναι η ίδια για τους εργαζομένους ορισμένου χρόνου όπως και για τους εργαζομένους αορίστου χρόνου, εκτός από την περίπτωση που δικαιολογείται από αντικειμενικούς λόγους διαφορετική διάρκεια της περιόδου προϋπηρεσίας.»
Period-of-service qualifications relating to particular conditions of employment shall be the same for fixedterm workers as for permanent workers except where different length-of-service qualifications are justified on objective grounds.’
Η ρήτρα 5 της συμφωνίαςπλαισίου, περί «μέτρων για την αποφυγή κατάχρησης», ορίζει:
Clause 5 of the framework agreement, relating to ‘[m]easures to prevent abuse’, states:
Για να αποτραπεί η κατάχρηση που μπορεί να προκύψει από τη χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων ή σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, τα κράτη μέλη, ύστερα από διαβουλεύσεις με τους κοινωνικούς εταίρους σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, συλλογικές συμβάσεις ή πρακτική, και/ή οι κοινωνικοί εταίροι, όταν δεν υπάρχουν ισοδύναμα νομοθετικά μέτρα, για την πρόληψη των καταχρήσεων λαμβάνουν κατά τρόπο που να λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες ειδικών τομέων και/ή κατηγοριών εργαζομένων, ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέτρα: α) αντικειμενικούς λόγους που να δικαιολογούν την ανανέωση τέτοιων συμβάσεων ή σχέσεων εργασίας· β) τη μέγιστη συνολική διάρκεια διαδοχικών συμβάσεων ή σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου· γ) τον αριθμό των ανανεώσεων τέτοιων συμβάσεων ή σχέσεων εργασίας.
To prevent abuse arising from the use of successive fixedterm employment contracts or relationships, Member States, after consultation with social partners in accordance with national law, collective agreements or practice, and/or the social partners, shall, where there are no equivalent legal measures to prevent abuse, introduce in a manner which takes account of the needs of specific sectors and/or categories of workers, one or more of the following measures:
Τα κράτη μέλη ύστερα από διαβουλεύσεις με τους κοινωνικούς εταίρους και/ή οι κοινωνικοί εταίροι καθορίζουν, όταν χρειάζεται, υπό ποιες συνθήκες οι συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου: α) θεωρούνται “διαδοχικές”·
Member States after consultation with the social partners and/or the social partners shall, where appropriate, determine under what conditions fixedterm employment contracts or relationships:
IMPACT β) χαρακτηρίζονται συμβάσεις ή σχέσεις αορίστου χρόνου.»
(b) shall be deemed to be contracts or relationships of indefinite duration.’
Η συμφωνίαπλαίσιο περιλαμβάνει επίσης τη ρήτρα 8 περί «Διατάξεων εφαρμογής», το σημείο 5 της οποίας ορίζει:
The framework agreement also contains a clause relating to ‘[p]rovisions on implementation’, which provides, in Clause 8(5):
«Η πρόληψη και η αντιμετώπιση των διαφορών και καταγγελιών που προκύπτουν από την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας γίνονται σύμφωνα με τη νομοθεσία, τις συλλογικές συμβάσεις και πρακτικές σε εθνικό επίπεδο.»
‘The prevention and settlement of disputes and grievances arising from the application of this agreement shall be dealt with in accordance with national law, collective agreements and practice.’
Η οδηγία 1999/70 μεταφέρθηκε στην ιρλανδική έννομη τάξη με τον νόμο του 2003 περί προστασίας των μισθωτών (εργασία ορισμένου χρόνου) [Protection of Employees (Fixed — Term Work) Act 2003] (στο εξής: νόμος του 2003).
Directive 1999/70 was transposed into Irish law by the Protection of Employees (Fixed-Term Work) Act 2003 (‘the 2003 Act’).
Ο νόμος αυτός τέθηκε σε ισχύ στις 14 Ιουλίου 2003.
The 2003 Act entered into force on 14 July 2003.
Το άρθρο 6 του νόμου του 2003 μεταφέρει τη ρήτρα 4 της συμφωνίαςπλαισίου.
Section 6 of the 2003 Act transposes Clause 4 of the framework agreement.
Οι συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 2, παράγραφος 1, και 6, παράγραφος 1, του νόμου αυτού διασφαλίζουν στους μισθωτούς ορισμένου χρόνου δικαιώματα αμοιβής και συνταξιοδοτήσεως ισοδύναμα με εκείνα των αντίστοιχων μονίμων μισθωτών.
The combined provisions of sections 2(1) and 6(1) of the 2003 Act secure pay and pension rights for fixedterm employees that are equal to those of comparable permanent employees.
Το άρθρο 9 του νόμου του 2003 μεταφέρει τη ρήτρα 5 της συμφωνίαςπλαισίου.
Section 9 of the 2003 Act transposes Clause 5 of the framework agreement.
Κατά την παράγραφο 1 του άρθρου αυτού, η σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου μισθωτού ο οποίος, κατά τον χρόνο θεσπίσεως του νόμου αυτού ή μεταγενεστέρως,
Section 9(1) provides that the fixedterm contract of an employee who, on or after the passing of the 2003 Act, has completed his or her third year of continuous employment with
Δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 3, του νόμου αυτού, οποιοσδήποτε όρος περιλαμβανόμενος σε σύμβαση εργασίας κατά παράβαση της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού είναι άκυρος και η σύμβαση θεωρείται ως αορίστου χρόνου.
Under section 9(3) of the 2003 Act, any term of a fixedterm employment contract which purports to contravene section 9(1) is to have no effect and the contract in question is to be deemed to be a contract of indefinite duration.
Παρέχεται, πάντως, στους εργοδότες η δυνατότητα παρεκκλίσεως, για αντικειμενικούς λόγους, από τις υποχρεώσεις που επιβάλλουν τα άρθρα 6 και 9 του νόμου του 2003.
An employer may nevertheless derogate from the requirements of sections 6 and 9 of the 2003 Act if there are objective grounds for doing so.
Στο άρθρο 7 του νόμου αυτού ορίζεται η έννοια των αντικειμενικών λόγων.
The meaning of ‘objective grounds’ is amplified in section 7 of the 2003 Act.
Κατά το άρθρο 14, παράγραφος 1, του νόμου του 2003, μισθωτός ή το συνδικάτο του οποίου αυτός είναι μέλος μπορεί να υποβάλει αίτημα στηριζόμενο σε παράβαση του εν λόγω νόμου ενώπιον ενός rights commissioner, ο οποίος υποχρεούται να εξετάσει το αίτημα και να αποφανθεί εγγράφως.
Section 14(1) of the 2003 Act provides that an employee or the trade union of which the employee is a member may present a complaint alleging a breach of the 2003 Act to a Rights Commissioner, who is required to investigate the complaint and give a decision in writing.
Αν το αίτημα γίνει δεκτό, ο rights commissioner μπορεί να επιδικάσει αποζημίωση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14, παράγραφος 2, του εν λόγω νόμου, το ύψος της οποίας μπορεί να ανέλθει μέχρι ποσού αντίστοιχου των μισθών δύο ετών.
Where the complaint is upheld, the Rights Commissioner may order redress in the terms provided for by section 14(2) of the 2003 Act, namely, inter alia, compensation of up to two years’ remuneration.