natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο Διαμεσολαβητής ζήτησε από τον ΕΕΠΔ να σχολιάσει τη θέση της Επιτροπής, ιδίως ως προς την εφαρμοσιμότητα του κανονισμού 45/2001 στην συγκεκριμένη υπόθεση.
The Ombudsman wrote to the EDPS, asking him to comment on the position taken by the Commission, in particular on the applicability of Regulation 45/2001 to the present case.
Αποκρινόμενος στο αίτημα του Διαμεσολαβητή, ο ΕΕΠΔ δήλωσε ότι θα επιθυμούσε, πριν προβεί στην εξέταση της παρούσας υπόθεσης, να αναμένει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση T-194/04 Bavarian Lager κατά της Επιτροπής.
In reply to the Ombudsman’s request, the EDPS stated that he wanted to await the Court of First Instance’s judgment in Case T-194/04, Bavarian Lager v Commission, before examining the present case.
Ο ΕΕΠΔ εξήγησε ότι είχε παρέμβει στην εν λόγω υπόθεση υπέρ του καταγγέλλοντος διότι, κατά την άποψή του, η θέση της Επιτροπής δεν είχε ικανοποιητικό αποτέλεσμα.
The EDPS explained that he had intervened in the case in question in support of the applicant, because in his view, the position of the Commission did not lead to a satisfactory outcome.
Δεδομένου ότι δεν ήταν σαφές πότε θα εκδίδονταν η απόφαση στην υπόθεση T-194/04, ο Διαμεσολαβητής αποφάσισε να προβεί στην εξέταση της παρούσας υπόθεσης χωρίς να αναμένει την απόφαση του Πρωτοδικείου και τη γνωμοδότηση του ΕΕΠΔ.
Since it was not clear when the judgment in Case T-194/04 would be delivered, the Ombudsman decided to examine the present case without waiting for the Court’s judgment and the EDPS’s opinion.
Ο Διαμεσολαβητής ανέλυσε, εν συνεχεία, την υπόθεση υπό το πρίσμα των κατευθυντήριων γραμμών του ΕΕΠΔ, κατά τις οποίες για την άρνηση της πρόσβασης σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο β) του κανονισμού 1049/2001 πρέπει να συντρέχουν τρεις προϋποθέσεις.
The Ombudsman then analysed the case in light of the EDPS’s guidelines, according to which three conditions have to be fulfilled in order for access to be refused under Article 4(1)(b) of Regulation 1049/2001.
Ο Διαμεσολαβητής θεώρησε ότι η Επιτροπή δεν είχε διασφαλίσει την τήρηση καμίας από τις τρεις προϋποθέσεις.
The Ombudsman did not consider the Commission to have established that any of the three conditions was fulfilled.
Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι ο ισχυρισμός του καταγγέλλοντος φαινόταν βάσιμος.
The Ombudsman therefore found that the complainant’s allegation appeared to be founded.
Σε ανάλογη περίπτωση, ο Διαμεσολαβητής θα επιδίωκε την επίτευξη φιλικού διακανονισμού, δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 5 του Καταστατικού του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή.
In such a situation, the Ombudsman would normally seek to find a friendly solution, in accordance with Article 3(5) of the Statute of the Ombudsman.
Ωστόσο, σημειώνοντας ότι το ζήτημα της διαγραφής ονομάτων προσώπων σε έγγραφα στα οποία είχε παρασχεθεί πρόσβαση σύμφωνα με τον κανονισμό 1049/2001 βρισκόταν υπό εξέταση ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο πλαίσιο της υπόθεσης T-194/04, ο Διαμεσολαβητής δεν θεώρησε σκόπιμη την πρόταση για φιλικό διακανονισμό, εφόσον η Επιτροπή δεν επρόκειτο να αναλάβει οποιαδήποτε ενέργεια πριν την έκδοση της απόφασης του Πρωτοδικείου.
However, noting that the issue of blanking out names of persons in documents to which access had been granted under Regulation 1049/2001 was under review by the Court of First Instance in Case T-194/04, the Ombudsman took the view that it would not be useful to propose a friendly solution, since the Commission would not be likely to take any action before the Court delivered its judgment.
Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι δεν υπήρχαν λόγοι να δοθεί συνέχεια στη διερεύνηση και περάτωσε την υπόθεση.
The Ombudsman therefore considered that there were no grounds to continue his inquiry and closed the case.
Ο Διαμεσολαβητής επεσήμανε ότι ο καταγγέλλων θα μπορούσε να εξετάσει το ενδεχόμενο υποβολής νέας καταγγελίας στο Διαμεσολαβητή αφού εκδοθεί η απόφαση του Πρωτοδικείου σχετικά με την υπόθεση T-194/04 και η Επιτροπή ενεργήσει επ’ αυτού.
He pointed out that the complainant could consider presenting a new complaint to the Ombudsman once the Court has given judgment in Case T-194/04 and the Commission has acted thereon.
Σημείωση: Το Πρωτοδικείο εξέδωσε την απόφασή του στην υπόθεση T-194/04 στις 8 Νοεμβρίου 2007.
Note: The Court of First Instance delivered its judgment in Case T-194/04 on 8 November 2007.
Το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής σχετικά με άρνησή της περί
The Court annulled the decision of the Commission refusing to disclose the names of all participants at a meeting in the context of proceedings for failure to fulfil obligations.
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ.
Summary of decision on complaint 183/2006/MF against Europol
1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, ΕΕ 2001 L 145, σ. 43.
The complainant requested the French Data Protection Commission (CNIL) to ascertain whether data relating to her were stored by Europol. The CNIL forwarded the le4 er to Europol, which informed the complainant that no personal data concerning her, to which she was entitled to have access in accordance with Article 19(1) of the Europol Convention in combination with the applicable French legislation, were stored at Europol.
Στην καταγγελία που υπέβαλε στο Διαμεσολαβητή, η καταγγέλλουσα ισχυρίστηκε ότι εσφαλμένα η Ευρωπόλ αρνήθηκε να την ενημερώσει σχετικά με τα δεδομένα που αφορούσαν το άτομό της και να της επιτρέψει την πρόσβαση σε αυτά.
In her complaint to the Ombudsman, the complainant alleged that Europol had wrongly refused to give information about data relating to her and to grant her access to these data.
Κατά την άποψή της, αυτό συνιστούσε κατάχρηση εξουσίας.
In her view, this constituted an abuse of power.
Η καταγγέλλουσα ισχυρίστηκε επίσης ότι η Ευρωπόλ παρέλειψε να δώσει τη δέουσα προσοχή στην προσφυγή της προς την Επιτροπή Προσφυγών διότι η γαλλική μετάφραση της απάντησής της απευθυνόταν σε άλλον προσφεύγοντα.
The complainant further alleged that Europol had failed carefully to deal with her appeal to the Appeals Commi4 ee because the French translation of its reply was addressed to another appellant.
Ο διευθυντής της Ευρωπόλ ενημέρωσε το Διαμεσολαβητή ότι η επιστολή του Διαμεσολαβητή με την οποία ζητείτο η γνώμη της Ευρωπόλ σχετικά με την καταγγελία είχε προωθηθεί στην κοινή εποπτική αρχή της Ευρωπόλ.
The Director of Europol informed the Ombudsman that the Ombudsman’s le4 er asking Europol for an opinion on the complaint had been forwarded to Europol’s Joint Supervisory Body (JSB).
Στην επιστολή της προς το Διαμεσολαβητή, η κοινή εποπτική αρχή δήλωσε ότι η απόφαση της Επιτροπής Προσφυγών ήταν δεσμευτική για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.
In its le4 er to the Ombudsman, the JSB stated that the decision of the Appeals Commi4 ee was binding for all parties concerned.
Το άρθρο 195, παράγραφος 1 της Συνθήκης ΕΚ προβλέπει ότι ο Διαμεσολαβητής διεξάγει έρευνες για ενδεχόμενα κρούσματα κακοδιοίκησης, αν τα εικαζόμενα γεγονότα δεν αποτελούν ή δεν αποτέλεσαν αντικείμενο δικαστικής δίωξης.
Article 195(1) of the EC Treaty provides that the Ombudsman conducts inquiries into possible instances of maladministration, unless the alleged facts are or have been the subject of legal proceedings.
Δεδομένου ότι η Επιτροπή Προσφυγών έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως ανεξάρτητη επιτροπή η οποία παρέχει στους πολίτες ένα ένδικο μέσο κατά των αποφάσεων της Ευρωπόλ, η κοινή εποπτική αρχή θεώρησε ότι η εξαίρεση αυτή ίσχυε στην παρούσα περίπτωση.
Since the Appeals Commi4 ee was to be regarded as an independent commi4 ee providing individuals with a legal remedy against Europol’s decisions, the JSB assumed that this exception applied in the present case.
Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι η Ευρωπόλ παρέλειψε να δώσει την απαιτούμενη προσοχή στην προσφυγή της καταγγέλλουσας, η κοινή εποπτική αρχή δήλωσε ότι η Επιτροπή Προσφυγών είχε εκδώσει δύο αποφάσεις για δύο διαφορετικές υποθέσεις και ότι η πρώτη σελίδα της γαλλικής μετάφρασης της απόφασης σχετικά με την προσφυγή της καταγγέλλουσας είχε κατά λάθος αντικατασταθεί από την πρώτη σελίδα της γαλλικής μετάφρασης της άλλης απόφασης.
As regards the alleged failure to have carefully dealt with the complainant’s appeal, the JSB stated that two decisions in two di� erent cases had been adopted by the Appeals Commi4 ee and that the first page of the French translation of the decision on the complainant’s appeal had inadvertently been replaced by the first page of the French translation of the other decision.
Η κοινή εποπτική αρχή τόνισε ότι δεν πρέπει να γίνονται τέτοια λάθη και πρόσθεσε ότι θα ζητούσε συγγνώμη από την καταγγέλλουσα για το λάθος αυτό.
The JSB emphasised that such mistakes should not occur and added that it would send its apologies to the complainant for this error.
Στην απόφασή του, ο Διαμεσολαβητής επισήμανε ότι η σχετική εξαίρεση που αναφέρεται στο άρθρο 195, παράγραφος 1 ίσχυε μόνον όταν υπόθεση είχε ήδη εκδικαστεί ή εκκρεμούσε ενώπιον του δικαστηρίου και ότι η ερμηνεία αυτή επιβεβαιωνόταν από το άρθρο 1, παράγραφος 3 του Καταστατικού του.
In his decision, the Ombudsman pointed out that the relevant exception set out in Article 195(1) was only applicable where a case had been dealt with by or was pending before a court and that this interpretation was confirmed by Article 1(3) of his Statute.
Ο Διαμεσολαβητής σημείωσε ότι δεν πείστηκε ότι η Επιτροπή Προσφυγών πρέπει να θεωρείται δικαστική αρχή για τους σκοπούς του άρθρου 195 της Συνθήκης ΕΚ και ότι το γεγονός ότι είχε ήδη εξετάσει μια δεδομένη υπόθεση θα έπρεπε να τον αποτρέψει από το να διεξάγει έρευνα.
The Ombudsman noted that he was not convinced that the Appeals Commi4 ee should be regarded as a judicial body for the purposes of Article 195 of the EC Treaty and that the fact that it had examined a given case should therefore prevent him from carrying out an inquiry.
Θεώρησε πάντως ότι, στην παρούσα περίπτωση, δεν ήταν απαραίτητο να λάβει οριστική θέση σχετικά με το ζήτημα.
He considered, however, that it was not necessary for him to take a definitive position on this issue in the present case.
Ούτε και προέκυψε από την προσεκτική εξέταση της απόφασης της Επιτροπής Προσφυγών
The Ombudsman noted in this context that the complainant had not provided any concrete information that would support her allegation that Europol’s decision had been wrong and abusive.
ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ 2007 κάποιο συγκεκριμένο στοιχείο που θα μπορούσε να θέσει υπό αμφισβήτηση την απόφαση της Ευρωπόλ.
Nor had a careful examination of the decision of the Appeals Commi4 ee yielded any information that would call into doubt Europol’s decision.
Δεδομένων των συνθηκών, ο Διαμεσολαβητής θεώρησε ότι δεν υπήρχε λόγος να συνεχίσει τη διερεύνηση του πρώτου ισχυρισμού της καταγγέλλουσας.
In view of these circumstances, the Ombudsman considered that there appeared to be no grounds to pursue his inquiry into the complainant’s first allegation.
Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι η Ευρωπόλ παρέλειψε να δώσει τη δέουσα προσοχή στην προσφυγή της καταγγέλλουσας, ο Διαμεσολαβητής σημείωσε ότι η κοινή εποπτική αρχή απολογήθηκε στην καταγγέλλουσα για το λάθος της.
As regards the alleged failure to have carefully dealt with the complainant’s appeal, the Ombudsman noted that the JSB had apologised to the complainant for the mistake that had occurred.
Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι δεν υπήρχε λόγος να συνεχίσει να διερευνά αυτήν την πτυχή της υπόθεσης.
The Ombudsman therefore took the view that there were no grounds to pursue his inquiry into this aspect of the case either.
Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας της Αεροπορίας
The European Aviation Safety Agency
Ισχυρισμός για έλλειψη νομικής βάσης στην απόφαση για την πιστοποίηση αξιοπλοΐας των αεροσκαφών
Alleged lack of a legal basis for decision on airworthiness certification of aircra
Περίληψη της απόφασης επί της καταγγελίας 1103/2006/BU (Εμπιστευτικό) κατά του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA)
Summary of decision on complaint 1103/2006/BU (Confidential) against the European Aviation Safety Agency (EASA)
Ο καταγγέλλων υπέβαλε καταγγελία στο Διαμεσολαβητή σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 στοιχείο α) σημείο i) του κανονισμού αριθ.
The complainant complained to the Ombudsman about the implementation by EASA of Article
2004/01/CF34 του EASA, με την οποία ο Οργανισμός εφάρμοζε το παραπάνω άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχείο α) σημείο i) του κανονισμού 1702/2003.
2(3)(a)(i) of Regulation 1702/2003 and environmental certification of aircra.
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1702/2003 της Επιτροπής της 24ης Σεπτεμβρίου 2003, για τον καθορισμό εκτελεστικών κανόνων για την πιστοποίηση αξιοπλοΐας και την περιβαλλοντική πιστοποίηση αεροσκαφών και των σχετικών προϊόντων, εξαρτημάτων και εξοπλισμού, καθώς και για την πιστοποίηση φορέων σχεδιασμού και παραγωγής, ΕΕ 2003 L 243, σ. 6.
Commission Regulation (EC) No 1702/2003 of 24 September 2003 laying down implementing rules for the airworthiness and environmental certification of aircra and related products, parts and appliances, as well as for the certification of design and production organisations, OJ 2003 L 243, p. 6.
• ο EASA δεν γνωρίζει επαρκώς τους κώδικες αξιοπλοΐας που χρησιμοποιούνται σε ορισμένα κράτη μέλη, ώστε να διασφαλίσει ότι προβλέπουν ένα επαρκές επίπεδο ασφαλείας και
!a product not certificated under Joint Aviation Authorities procedures, which has a type-certifi cate (TC) issued before 28 September 2003 by a Member State, shall be deemed to have a TC issued in accordance with Regulation 1702/2003 (EASA-TC), unless
• ο EASA δεν διαθέτει, επί του παρόντος, επαρκή στοιχεία σχετικά με τη βάση πιστοποίησης τύπου που χρησιμοποιείται στην πιστοποίηση προϊόντων από ορισμένα κράτη μέλη.
!EASA determines that the type-certification basis of such a product does not provide for a su cient level of safety.
Ισχυρίστηκε επίσης ότι το γεγονός ότι ο EASA δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ορισμένους κώδικες αξιοπλοΐας δεν δικαιολογεί το συμπέρασμα ότι η εθνική βάση πιστοποίησης τύπου των προϊόντων που παρατίθενται στο παράρτημα της απόφασης 2004/01/CF ενδέχεται να μην προβλέπει ένα επαρκές επίπεδο ασφάλειας.
According to the complainant, it follows from the above provision that products (aircra ) with a national TC issued by a Member State shall be automatically deemed to have an EASA-TC, and that any exemptions from this principle of automatic recognition should be duly specified and reasoned, including a statement of specific technical reasons for the aircra concerned.
Ως εκ τούτου, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι ο EASA δεν δικαιούνταν να βασίσει την απόφαση 2004/01/CF στο άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχείο α) σημείο i) του κανονισμού 1702/2003.
In this context, the complainant challenged EASA’s Decision No 2004/01/CF34, by which it implemented the above Article 2(3)(a)(i) of Regulation 1702/2003.
Ισχυρίστηκε, επίσης, ότι ο EASA, κατά παράβαση του άρθρου 2 παράγραφος 3 στοιχείο α) σημείο i) του ίδιου κανονισμού, παρέλειψε να καθορίσει τα πιστοποιητικά τύπου που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με τον κανονισμό 1702/2003 (EASA-TC) για ορισμένους τύπους αεροσκαφών.
In its Decision, EASA determined that the type-certification basis of the products listed in the annex to the same Decision may not provide for a su cient level of safety, since:
Αφού ανέλυσε προσεκτικά τις σχετικές νομικές διατάξεις και τα επιχειρήματα του καταγγέλλοντος και του EASA, ο Διαμεσολαβητής δεν πείστηκε ότι η απόφαση 2004/01/CF του EASA (i) είχε επαρκή νομική βάση στον κανονισμό 1702/2003 και ότι (ii) περιείχε ακριβή και επαρκή αναφορά των λόγων στους οποίους βασίστηκε.
The complainant pointed out that EASA’s approach taken in Decision 2004/01/CF implies that a product will not be deemed to have an EASA-TC unless EASA determines that its type-certification basis does provide for a su cient level of safety, and thus contradicts the principle of automatic recognition provided for in Article 2(3)(a)(i) of Regulation 1702/2003.
Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής υπέβαλε πρόταση στον EASA για φιλική διευθέτηση της διαφοράς με την οποία πρότεινε στον Οργανισμό να μελετήσει το ενδεχόμενο τροποποίησης της απόφασης αριθ.
He also argued that the fact that EASA was not able to acquaint itself with certain airworthiness codes was not a valid reason for concluding that the national type-certification basis of the products listed in the annex to Decision 2004/01/CF may not provide for a su cient level of safety.
2004/01/CF ώστε να συμμορφωθεί αυτή προς τον κανονισμό αριθ.
Therefore, the complainant alleged that EASA was not entitled to base its Decision 2004/01/CF on Article 2(3)(a)(i) of Regulation 1702/2003.
1702/2003 και τις αρχές χρηστής διοίκησης.
He also alleged that EASA, in breach of Article 2(3)(a)(i) of the same Regulation, failed to determine the EASA-TCs for certain aircra types.
Απαντώντας στην πρόταση για φιλική διευθέτηση της διαφοράς, ο EASA δήλωσε ότι ήταν σε θέση να διαπιστώσει τον εγκεκριμένο σχεδιασμό για όλα τα αεροσκάφη που υπόκεινται στην απόφαση αριθ.
A er having carefully analysed the relevant legal provisions and the arguments of the complainant and EASA, the Ombudsman was not convinced that EASA’s Decision 2004/01/CF (i) had a su cient legal basis in Regulation 1702/2003, and (ii) contained an accurate and su cient statement of the grounds on which it was based.
2004/01/CF και εμπίπτουν στο πεδίο των αρμοδιοτήτων του, συμπεριλαμβανομένων των τύπων αεροσκαφών στα οποία αναφέρθηκε ο καταγγέλλων, για τα οποία θα εκδιδόταν πιστοποιητικό τύπου σύμφωνα με τον κανονισμό 1702/2003 (EASA-TC).
Therefore, the Ombudsman made a proposal for a friendly solution to EASA, in which he suggested that EASA could consider amending its Decision 2004/01/CF so that it would comply with Regulation 1702/2003 and principles of good administration.
Ο EASA κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, συνεπεία των ανωτέρω, η απόφαση 2004/01/CF καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από νέα απόφαση35.
In its reply to the friendly solution proposal, EASA stated that it had been able to determine the approved design for all aircrasubject to Decision 2004/01/CF that fall within the scope of its responsibilities, including the aircra types referred to by the complainant, for which an EASA-TC would be issued.
Ο Διαμεσολαβητής χαιρέτησε την ταχεία και θετική απάντηση του EASA στην πρότασή του για φιλική διευθέτηση της διαφοράς.
The Ombudsman welcomed EASA’s rapid and positive response to his proposal for a friendly solution to the complaint.
Συγκεκριμένα, ο Διαμεσολαβητής, όπως και ο καταγγέλλων, χαιρέτησαν το γεγονός ότι ο EASA κατήργησε, στο σύνολό της, την αμφισβητούμενη απόφαση 2004/01/CF.
In particular, the Ombudsman, as well as the complainant, welcomed the fact that EASA repealed, in its entirety, the contested Decision 2004/01/CF. The Ombudsman
Ο Διαμεσολαβητής σημείωσε επίσης ότι ο EASA εξέδωσε πιστοποιητικό τύπου EASA-TC για τους τύπους των αεροσκαφών στους οποίους αναφέρθηκε ο καταγγέλλων.
Decision No 2004/01/CF of the Executive Director of EASA of 28 April 2004 on the implementation of Article 2(3)(a) of Regulation 1702/2003.
ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ 2007
ANNUAL REPORT 2007 also noted that EASA issued an EASA-TC for the aircratypes referred to by the complainant.
Μη ανάληψη δράσης κατόπιν καταγγελίας σχετικά με την οδηγία για τον χρόνο εργασίας
Failure to take action on complaint concerning Working Time Directive
Περίληψη της απόφασης επί της καταγγελίας 3453/2005/GG κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Summary of decision on complaint 3453/2005/GG against the European Commission
Το 2001, ένας γερμανός γιατρός κατήγγειλε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι η Γερμανία δεν είχε συμμορφωθεί με την κοινοτική νομοθεσία σχετικά με τον χρόνο εργασίας, και πιο συγκεκριμένα με τις διατάξεις που αφορούν τις εφημερίες των νοσοκομειακών ιατρών.
In 2001, a German doctor complained to the European Commission about Germany’s alleged failure to comply with EU legislation on working time, in particular as regards the time spent on call by doctors in hospitals.
Οι εν λόγω διατάξεις θεσπίστηκαν με την οδηγία 93/104/EΚ, και παρέμειναν σε ισχύ μέχρι την αντικατάστασή της από την οδηγία 2003/88.
The relevant rules were laid down in Directive 93/104/EC, and remained in force until the la4 er was replaced by Directive 2003/88.
Σε δύο αποφάσεις του το 2000 και το 2003, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έκρινε ότι ο χρόνος της εφημερίας πρέπει να θεωρείται χρόνος εργασίας υπό την έννοια των εν λόγω διατάξεων.
In two judgments rendered in 2000 and 2003, the European Court of Justice held that time spent on call is to be considered as working time within the meaning of these rules.
Σε καταγγελία που υποβλήθηκε στον Διαμεσολαβητή τον Δεκέμβριο του 2003 (αριθ.
In a complaint lodged with the Ombudsman in December 2003 (complaint 2333/2003/GG), the complainant alleged that the Commission had failed to deal with his infringement complaint against Germany within an appropriate period of time.
Αφού μελέτησε την υπόθεση, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η κατηγορία που διατυπώνει ο καταγγέλλων είναι βάσιμη.
Having examined the case, the Ombudsman considered that the complainant’s allegation was well-founded.
Επεσήμανε, ωστόσο, ότι η Γερμανία θέσπισε πρόσφατα νομοθεσία σε αυτόν τον τομέα, την οποία η Επιτροπή δεν είχε ακόμη εξετάσει, και ότι η Επιτροπή κατά τα φαινόμενα αποδεχόταν ότι οι αποφάσεις του Δικαστηρίου είχαν διασαφήσει τα σχετικά νομικά ζητήματα.
He noted, however, that Germany had recently introduced new legislation in this field which the Commission still needed to examine and that the Commission appeared to accept that the decisions of the Court of Justice had clarified the relevant legal issues.
Θεωρώντας δεδομένο ότι η Επιτροπή δεν θα καθυστερούσε περαιτέρω την εξέταση της εν λόγω καταγγελίας, ο Διαμεσολαβητής περάτωσε την έρευνά του.
On the assumption that the Commission would not incur further delays in dealing with the complainant’s infringement complaint, the Ombudsman thus closed his inquiry.
Τον Νοέμβριο του 2005, ο καταγγέλλων προσέφυγε εκ νέου στον Διαμεσολαβητή.
In November 2005, the complainant turned to the Ombudsman again.
Στη νέα του καταγγελία (3453/2005/GG), ο καταγγέλλων επαναλαμβάνει στην ουσία την κατηγορία που περιείχε η προηγούμενη καταγγελία του, ήτοι ότι η Επιτροπή δεν είχε εξετάσει την καταγγελία που υπέβαλε επί παραβάσει εντός του δέοντος χρονικού διαστήματος.
In his new complaint (3453/2005/GG), the complainant in essence repeated the allegation that he had already submi4 ed in his earlier complaint, according to which the Commission had failed to deal with his infringement complaint within an appropriate period of time.
Ο Διαμεσολαβητής αποφάσισε να κινήσει νέα έρευνα.
The Ombudsman decided to open a new inquiry.
Η Επιτροπή επισημαίνει στη γνώμη της ότι τον Σεπτέμβριο του 2004 κατέθεσε στον κοινοτικό νομοθέτη πρόταση τροποποίησης της οδηγίας 2003/88.
In its opinion, the Commission noted that in September 2004 it had submi4 ed to the Community legislator a proposal for an amendment of Directive 2003/88.
Η Επιτροπή δήλωσε ότι θα εξέταζε την καταγγελία επί παραβάσει του καταγγέλλοντος υπό το πρίσμα της εν λόγω πρότασης και των εν εξελίξει διαπραγματεύσεών της με τα λοιπά θεσμικά όργανα της Κοινότητας.
The Commission pointed out that it would examine the complainant’s infringement complaint in the light of this proposal and of its ongoing discussions with the other Community institutions.
Ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η υποβολή πρότασης τροποποίησης οδηγίας δεν έδινε στην Επιτροπή το δικαίωμα να παραβλέψει την υποχρέωσή της να διασφαλίζει τον σεβασμό της υπάρχουσας οδηγίας από τα κράτη μέλη.
The Ombudsman took the view that submi4 ing a proposal for amending a directive did not allow the Commission to disregard its duty to ensure that the existing directive was respected by Member States.