natgillin/translations-raw huggingface dataset:
(Κανονισμός 866/90 του Συμβουλίου, άρθρο 13)
(Council Regulation No 866/90, Art. 13)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-534/06 και εφόσον έχουν διατεθεί στο εμπόριο ή μεταποιηθεί οι προβλεπόμενες από το πρόγραμμα ποσότητες προϊόντων κοινοτικής καταγωγής.
SUMMARY — CASE C-534/06 in so far as products originating within the Community have been marketed or processed in the quantities provided for.
Το άρθρο 13 του κανονισμού 866/90, για τη βελτίωση των συνθηκών μεταποιήσεως και εμπορίας των γεωργικών προϊόντων, έχει την έννοια ότι δεν αποκλείει την καταβολή χρηματοδοτικής συνδρομής σε περίπτωση εμπορίας ή μεταποιήσεως και προϊόντων εξωκοινοτικής καταγωγής, όταν το ειδικό πρόγραμμα για το οποίο χορηγήθηκε η εν λόγω χρηματοδοτική συνδρομή έχει τηρηθεί
Article 13 of Regulation No 866/90 on improving the processing and marketing conditions for agricultural products must be interpreted as meaning that payment of financial assistance is not excluded in cases of the marketing or processing of products including products originating beyond the territory of the Community, when the specific programme for which that financial assistance was granted has been observed,
(βλ. σκέψη 31 και διατακτ.)
(see para. 31, operative part)
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (όγδοο τμήμα) της 5ης Ιουνίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Eighth Chamber)
Στην υπόθεση C-534/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) με απόφαση της 23ης Νοεμβρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 27 Δεκεμβρίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Corte Suprema di Cassazione (Italy), made by decision of 23 November 2006, received at the Court on 27 December 2006, in the proceedings
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα),
THE COURT (Eighth Chamber), composed of G. Arestis, President of Chamber, J. Malenovský and T. von Danwitz (Rapporteur), Judges,
Malenovský και T. von Danwitz (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer γραμματέας: R.
Advocate General: D. Ruiz-Jarabo Colomer, Registrar: R. Grass, having regard to the written procedure, after considering the observations submitted on behalf of:
— η Ιταλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον I. M.
— the Italian Government, by I. M. Braguglia, acting as Agent, and by G. Aiello, avvocato dello Stato,
— η Ελληνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον Ι.
— the Greek Government, by I. Chalkias and I. Pouli, acting as Agents,
— η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τη C. Cattabriga,
— the Commission of the European Communities, by C. Cattabriga, acting as Agent,
INDUSTRIA LAVORAZIONE CARNI OVINE κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων, εκδίδει την ακόλουθη
INDUSTRIA LAVORAZIONE CARNI OVINE having decided, after hearing the Advocate General, to proceed to judgment without an Opinion, gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) 866/90 του Συμβουλίου, της 29ης Μαρτίου 1990, για τη βελτίωση των συνθηκών μεταποίησης και εμπορίας των γεωργικών προϊόντων (ΕΕ L 91, σ. 1).
The reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Article 13 of Council Regulation (EEC) No 866/90 of 29 March 1990 on improving the processing and marketing conditions for agricultural products (OJ 1990 L 91, p. 1).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Industria Lavorazione Carni Ovine Srl (στο εξής: ILCO) και της Regione Lazio σχετικά με την άρνηση καταβολής, εκ μέρους της δεύτερης, χρηματοδοτικής συνδρομής χορηγηθείσας στην ILCO.
That reference was made in the context of proceedings between Industria Lavorazione Carni Ovine Srl (‘ILCO’) and the Regione Lazio concerning the latter’s refusal to pay financial assistance granted to ILCO.
Το άρθρο 13 του κανονισμού 866/90 προβλέπει ότι «[α]ποκλείονται οι επενδύσεις […] για την εμπορία ή τη μεταποίηση προϊόντων που προέρχονται από τρίτες χώρες».
Article 13 of Regulation No 866/90 provides: ‘[t]he following investments shall be excluded: … investments in the processing or marketing of products from third countries’.
Η παράγραφος 2 του άρθρου 17 του κανονισμού αυτού, το οποίο επιγράφεται «Διαδικασίες για την καταβολή της συνδρομής», ορίζει τα εξής:
Article 17(2) of that regulation, entitled ‘Procedures for payment of the aid’, provides:
«Η αρχή ή ο ενδιάμεσος οργανισμός που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ελέγχουν τα δικαιολογητικά για τις δαπάνες των τελικών δικαιούχων και βεβαιώνονται για την πληρότητα των εν λόγω δικαιολογητικών πριν από την καταβολή της κοινοτικής συνδρομής. […]»
‘The authority or intermediary referred to in paragraph 1 shall check the supporting documents relating to the expenditure of the final recipients and ensure that they are in order before paying the Community contribution.’
Το άρθρο 24 του κανονισμού 4253/88 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 όσον αφορά τον συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων (ΕΕ L 374, σ.
Article 24 of Council Regulation (EEC) No 4253/88 of 19 December 1988 laying down provisions for implementing Regulation (EEC) No 2052/88 as regards coordination of the activities of the different Structural Funds between themselves and with the operations of the European Investment Bank and the other existing financial instruments (OJ 1988 L 374, p.
20), ορίζει τα ακόλουθα:
20), provides:
Αν η υλοποίηση δράσης ή μέτρου δεν φαίνεται να δικαιολογεί ούτε τμήμα ούτε το σύνολο της χρηματοδοτικής συνδρομής που έχει χορηγηθεί, η Επιτροπή προβαίνει σε κατάλληλη εξέταση της περίπτωσης στο πλαίσιο της εταιρικής σχέσης […]
If an operation or measure appears to justify neither part nor the whole of the assistance allocated, the Commission shall conduct a suitable examination of the case in the framework of the partnership …
Μετά την εξέταση αυτή, η Επιτροπή μπορεί να μειώσει ή [να] αναστείλει τη συνδρομή για την εν λόγω δράση ή [το] σχετικό μέτρο αν από την εξέταση επιβεβαιωθεί ότι υπάρχει παρατυπία ή σημαντική αλλαγή της φύσης ή των συνθηκών υλοποίησης της δράσης ή του μέτρου, για την οποία δεν ζητήθηκε η έγκριση της Επιτροπής.
Following this examination, the Commission may reduce or suspend assistance in respect of the operation or a measure concerned if the examination reveals an irregularity or a significant change affecting the nature or conditions for the implementation of the operation or measure for which the Commission’s approval has not been sought.
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
The dispute in the main proceedings and the question referred
Η ILCO επέτυχε τη χορήγηση χρηματοδοτικής συνδρομής ίσης προς το 50 % των επιλέξιμων δαπανών, το ήμισυ της οποίας επιβάρυνε τον προϋπολογισμό της Regione Lazio το δε υπόλοιπο το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), για την κατασκευή, σε δύο φάσεις, εγκαταστάσεως σφαγής προβατοειδών καθώς και μεταποιήσεως και συντηρήσεως πρόβειου κρέατος στο έδαφος του Δήμου Acquapendente.
ILCO obtained a grant of financial assistance equal to 50% of eligible expenditure, half of which was funded from the budget of the Regione Lazio and half by the European Agricultural Guidance and Guarantee Fund (EAGGF), for the construction in two stages of a plant for the slaughter, processing and preservation of sheepmeat in the territory of the municipality of Acquapendente.
Με πρακτικό της 17ης Οκτωβρίου 1996, η Regione Lazio προέβλεψε αρχικά την καταβολή του υπολοίπου της χρηματοδοτικής συνδρομής που εξακολουθούσε να οφείλεται στην ILCO.
On 17 October 1996 the Regione Lazio decided to make initial provision for payment of the balance of the assistance still owing to ILCO.
Ωστόσο, τον ίδιο μήνα, κατόπιν επιτόπιου ελέγχου, οι περιφερειακές αρχές διαπίστωσαν ότι στη συγχρηματοδοτηθείσα εγκατάσταση είχαν σφαγεί προβατοειδή προελεύσεως τρίτων χωρών.
However, during that month, on completion of an on-the-spot inspection, the regional authorities found that sheep from nonmember countries had been slaughtered at the cofinanced plant.
Επειδή η Regione Lazio αποφάσισε, για τον λόγο αυτόν, να αναστείλει την πληρωμή του υπολοίπου της χρηματοδοτικής συνδρομής, η ILCO υπέβαλε στο Tribunale di Roma (Πρωτοδικείο Ρώμης) αίτηση για την έκδοση διαταγής πληρωμής για ποσό 1 617 575 382 ιταλικών λιρών (ITL), η οποία έγινε δεκτή με διάταξη της 5ης Ιουνίου 1997.
The Regione Lazio having, for that reason, decided to suspend payment of the balance of the financial assistance, ILCO applied to the Tribunale di Roma (Rome District Court) for an order for payment of the sum of ITL 1 617 575 382, which was granted by order of 5 June 1997.
Από τις παρατηρήσεις της ILCO προκύπτει ότι, στις 19 Ιουνίου 1997, η Επιτροπή όρισε ως καταληκτική ημερομηνία των καταβολών προς την ILCO την 31η Δεκεμβρίου 1997 και ότι η Regione Lazio ενημέρωσε την Επιτροπή, με επιστολές που της απηύθυνε τον Ιούνιο, τον Αύγουστο και τον Οκτώβριο του 1997, ότι οι δικαστικές έρευνες που εκκρεμούσαν ενδεχομένως θα παρατείνονταν και πέραν της ημερομηνίας αυτής και ζήτησε πληροφορίες ως προς τη διαδικασία που έπρεπε να ακολουθηθεί.
It may be seen from ILCO’s observations that on 19 June 1997 the Commission fixed the deadline for the payments to be made to ILCO at 31 December 1997 and that the Regione Lazio informed the Commission, by letters sent to it during the months of June, August and October 1997, that the judicial investigations in progress might continue beyond that date and asked for information on the procedure to be followed.
Την 1η Οκτωβρίου 1997, η Regione Lazio άσκησε, κατά της διατάξεως του Tribunale di Roma της 5ης Ιουνίου 1997, ανακοπή η οποία απορρίφθηκε με απόφαση της 26ης Μαρτίου 1999.
On 1 October 1997 the Regione Lazio brought an action against the order of the Tribunale di Roma of 5 June 1997, which was dismissed by judgment of 26 March 1999.
Η απόφαση, ωστόσο, αυτή εφεσιβλήθηκε ενώπιον του Corte d’appello di Roma (Εφετείο Ρώμης), το οποίο δέχθηκε την έφεση με απόφαση της 9ης Σεπτεμβρίου 2002.
That judgment was, however, overturned on appeal by the Corte d’Appello di Roma (Appeal Court, Rome), by judgment of 9 September 2002.
Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις της Επιτροπής, από τους διενεργηθέντες ελέγχους προκύπτει ότι το 7,4 % του συνολικού αριθμού των ζώων που εσφάγησαν από την ILCO στη συγχρηματοδοτηθείσα εγκατάσταση το 1997, το 1998 και το 2000 ήταν εξωκοινοτικής καταγωγής.
According to the Commission’s observations, it is clear from the checks carried out that 7.4% of the total number of animals slaughtered by ILCO at the cofinanced plant in 1997, 1998 and 2000 came from outside the Community.
Επιπλέον, στις παρατηρήσεις της ILCO και της Επιτροπής αναφέρεται ότι, στις 26 Σεπτεμβρίου 2002, η Επιτροπή πρότεινε στη Regione Lazio να μειώσει, χωρίς να λάβει απόφαση περί μειώσεως βάσει του άρθρου 24 του κανονισμού 4253/88, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2082/93, το υπόλοιπο που οφειλόταν στην ILCO κατά ποσό ίσο προς το 11,47 % του συνολικού ποσού της χρηματοδοτικής συνδρομής.
Moreover, the observations of ILCO and the Commission note that on 26 September 2002 the Commission proposed that the Regione Lazio should, without ordering a reduction under Article 24 of Regulation No 4253/88, as amended by Regulation No 2082/93, reduce the balance owing to ILCO by an amount equal to 11.47 % of the total amount of the assistance.
Με απόφαση της 18ης Οκτωβρίου 2002, η Regione Lazio δέχτηκε την πρόταση αυτή.
By decision of 18 October 2002, the Regione Lazio accepted that proposal.
Στις 9 Ιανουαρίου 2003, η ILCO άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως του Corte d’appello di Roma της 9ης Σεπτεμβρίου 2002, επικαλούμενη μεταξύ άλλων παράβαση του άρθρου 13 του κανονισμού 866/90.
On 9 January 2003 ILCO lodged an appeal in cassation against the judgment of the Corte d’Appello di Roma of 9 September 2002, claiming, in particular, infringement of Article 13 of Regulation No 866/90.
Ενώπιον του Corte suprema di cassazione (Ακυρωτικό Δικαστήριο), η ILCO υποστήριξε ότι, εφόσον το άρθρο αυτό ορίζει απλώς ότι δεν μπορεί να χορηγηθεί χρηματοδοτική συνδρομή για τη χρηματοδότηση σχεδίων που αφορούν τη μεταποίηση προϊόντων προελεύεσεως τρίτων χωρών, δεν προκύπτει από τη διάταξη αυτή ότι ένας επιχειρηματίας ο οποίος έλαβε χρηματοδότηση και τη χρησιμοποίησε σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες, τήρησε δε τις αναληφθείσες υποχρεώσεις και επέτυχε τους στόχους που προβλέπει το σχετικό πρόγραμμα, δεν μπορεί να πραγματοποιεί και σφαγές ζώων προελεύσεως τρίτων χωρών.
ILCO argued before the Corte Suprema di Cassazione (Supreme Court of Cassation) that, that article providing solely that Community assistance cannot be granted in order to finance projects for the processing of products from third countries, it does not follow that a trader who has obtained financing and used it in accordance with Community rules, and who has complied with the obligations entered into and achieved the objectives set out in the programme concerned should not also be able to slaughter animals from third countries.
Θεωρώντας ότι η αίτηση αναιρέσεως της ILCO θα πρέπει να απορριφθεί αν το άρθρο 13 του κανονισμού 866/90 επιβάλλει να προορίζεται η συγχρηματοδοτηθείσα εγκατάσταση αποκλειστικά για τη μεταποίηση προϊόντων κοινοτικής καταγωγής, το Corte suprema di cassazione ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
Considering that ILCO’s appeal in cassation must be dismissed if Article 13 of Regulation No 866/90 required the cofinanced plant to be used exclusively for the processing of products of Community origin, the Corte Suprema di Cassazione stayed proceedings and referred the following question to the Court of Justice:
«Πρέπει το άρθρο 13 του κανονισμού 866/90 […] να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αποκλείεται η χορήγηση χρηματοδοτικής συνδρομής στις περιπτώσεις στις οποίες πραγματοποιείται και εμπορία ή μεταποίηση προϊόντων εξωκοινοτικής καταγωγής, έστω και αν έχει τηρηθεί το ειδικό πρόγραμμα για το οποίο χορηγήθηκε η εν λόγω συνδρομή και έχουν διατεθεί στο εμπόριο και/ή μεταποιηθεί προϊόντα κοινοτικής καταγωγής στις προβλεπόμενες από το πρόγραμμα ποσότητες;»
‘Must Article 13 of … Regulation … No 866/90 … be interpreted as meaning that financing must be excluded in cases in which, notwithstanding implementation of the specific programme for which the financing was obtained, the marketing and/or processing (in addition) of products which are not from the Community takes place along with the marketing and/or processing of products from the Community in the amounts required by the programme?’
Πρέπει, προκαταρκτικώς, να διευκρινιστεί ότι το Δικαστήριο καλείται ρητώς να ερμηνεύσει το άρθρο 13 του κανονισμού 866/90 και όχι το άρθρο 24 του κανονισμού 4253/88, το οποίο αποτελεί τη νομική βάση τυχόν αποφάσεως της Επιτροπής περί μειώσεως, αναστολής ή ακυρώσεως χρηματοδοτικής συνδρομής.
It is to be stated, first of all, that the Court is asked expressly to interpret Article 13 of Regulation No 866/90, and not Article 24 of Regulation No 4253/88, which provides the legal basis for any decision by the Commission reducing, suspending or cancelling financial assistance.
Εφόσον από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η διαφορά της κύριας δίκης αφορά χρηματοδοτική συνδρομή χορηγηθείσα εξ ολοκλήρου στην ILCO, πρέπει να καθοριστεί κατά πόσον, σε πραγματικό πλαίσιο όπως αυτό της υποθέσεως της κύριας δίκης, το άρθρο 13 του κανονισμού 866/90 παρέχει στην αρμόδια αρχή, στο πλαίσιο της έννομης σχέσεώς της με τον τελικό δικαιούχο, τη δυνατότητα να αρνηθεί πλήρως την καταβολή της χρηματοδοτικής συνδρομής που χορηγήθηκε στον τελευταίο.
Since it is clear from the order for reference that the dispute in the main proceedings relates to the financial assistance granted to ILCO as a whole, it is necessary to decide whether, in circumstances such as those in the main proceedings, Article 13 of Regulation No 866/90 entitles the competent authority, in the context of its legal relationship with the final recipient, to refuse altogether to pay the financial assistance granted to the latter.
Με τις παρατηρήσεις τους, η ILCO και η Επιτροπή υποστηρίζουν ότι η εμπορία ή η μεταποίηση προβατοειδών προελεύσεως τρίτων χωρών δεν μπορεί να αποκλείσει τη χρηματοδότηση στο σύνολό της.
In their observations, ILCO and the Commission state that the marketing or processing of sheep from third countries cannot exclude financing as a whole.
Η Ελληνική Κυβέρνηση υπογραμμίζει ότι, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ο δικαιούχος της συνδρομής μπορεί να χρησιμοποιήσει τη συγχρηματοδοτηθείσα μονάδα και για τη μεταποίηση και εμπορία προβατοειδών προελεύσεως τρίτων χωρών.
The Greek Government, for its part, contends that, on certain conditions, the recipient of the assistance may use the cofinanced plant also for the processing and marketing of sheep from third countries.
Η Ιταλική Κυβέρνηση προτείνει αυστηρή ερμηνεία του άρθρου 13 του κανονισμού 866/90, αποκλείοντας κάθε κοινοτική χρηματοδοτική συνδρομή στην περίπτωση που, στην εγκατάσταση για την οποία χορηγήθηκε η συνδρομή, έχει πραγματοποιηθεί εμπορία ή μεταποίηση εξωκοινοτικών προϊόντων.
The Italian Government, for its part, advocates a strict interpretation of Article 13 of Regulation No 866/90, excluding all Community financial assistance in cases where products from outside the Community have been marketed or processed at the plant in receipt of such assistance.
Προς στήριξη της απόψεως αυτής, η εν λόγω κυβέρνηση υποστηρίζει ότι, για κάθε παρέκκλιση από τις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, ο κοινοτικός νομοθέτης προέβλεψε ρητή διάταξη.
In support of that view, the Italian Government argues that the Community legislature included an express provision with regard to any derogation from the requirements laid down in that article.
Η εν λόγω άποψη δεν μπορεί, ωστόσο, να γίνει δεκτή.
That view cannot, however, be accepted.
Πράγματι, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, δεν τίθεται θέμα τυπικής παρεκκλίσεως από τις προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου.
It is appropriate to point out that, in circumstances such as those in the main proceedings, there is no question of formal derogation from the requirements laid down in that article.
Πρόκειται μάλλον για το κατά πόσον η αρμόδια αρχή είναι σε θέση να αρνηθεί πλήρως την καταβολή της χορηγηθείσας συνδρομής, όταν διαπιστώνεται εκ των υστέρων ότι μια επένδυση για την οποία χορηγήθηκε χρηματοδοτική συνδρομή χρησιμοποιήθηκε, σε ορισμένο βαθμό, για την εμπορία ή τη μεταποίηση προϊόντων προελεύσεως τρίτων χωρών.
It is more a case of whether the competent authority is in a position to refuse altogether payment of the assistance granted where it subsequently appears that an investment for which assistance has been granted has been used to some extent for the marketing or processing of products from third countries.
Συναφώς, επιβάλλεται να εξεταστούν οι επιταγές του άρθρου 13 του κανονισμού 866/90 και της αρχής της αναλογικότητας.
In that regard, it is appropriate to consider the requirements arising under Article 13 of Regulation No 866/90 and from the principle of proportionality.
Όσον αφορά την ερμηνεία του άρθρου 13 του κανονισμού 866/90, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η διάταξη αυτή, σύμφωνα με το γράμμα της, δεν προβλέπει ρητώς καμία υποχρέωση για τον δικαιούχο χρηματοδοτικής συνδρομής, αλλά επιβάλλει όρους για τη χορήγηση τέτοιας συνδρομής.
As regards the interpretation of Article 13 of Regulation No 866/90, it is appropriate to point out that that provision, as can be seen from its wording, does not lay down any express obligation on the recipient of financial assistance, but imposes requirements with regard to the granting of such assistance.
Ωστόσο, το γεγονός ότι ο κοινοτικός νομοθέτης προβλέπει, στο εν λόγω άρθρο 13, μόνον την απαγόρευση της χρηματοδοτήσεως επενδυτικών σχεδίων για την εμπορία ή τη μεταποίηση προϊόντων προελεύσεως τρίτων χωρών συνεπάγεται λογικά ότι ο δικαιούχος οφείλει, κατά το στάδιο της υλοποιήσεως του προμνησθέντος σχεδίου, να επιδιώξει τον κοινοτικό στόχο που υπαγόρευσε τη χρηματοδότησή του, όπως ορθώς παρατηρεί η Ελληνική Κυβέρνηση με τις παρατηρήσεις της.
However, the fact that in Article 13 the Community legislature prohibits only the financing of an investment project for the marketing or processing of products from third countries would imply, logically, that the recipient must, when the assisted project is carried out, comply with the Community objective for its financing, as the Greek Government rightly points out in its observations.
Πράγματι, αν ο δικαιούχος χρηματοδοτικής συνδρομής ήταν ελεύθερος να χρησιμοποιεί τις συγχρηματοδοτούμενες εγκαταστάσεις για την εμπορία ή τη μεταποίηση προϊόντων εξωκοινοτικής προελεύσεως, ο στόχος της διατάξεως αυτής του άρθρου 13 του κανονισμού 866/90, δηλαδή η βελτίωση της εμπορίας και της μεταποιήσεως των κοινοτικών γεωργικών προϊόντων, δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί.
If the recipient of financial assistance were free to use cofinanced plant for the marketing or processing of products from outside the Community, the objective of that provision of Article 13 of Regulation No 866/90, namely to improve the marketing and processing of Community agricultural products, would not be achieved.
Όσον αφορά το κατά πόσον η μη τήρηση αυτής της υποχρεώσεως εκ μέρους του δικαιούχου της συνδρομής παρέχει στην αρμόδια αρχή τη δυνατότητα να αρνηθεί πλήρως την καταβολή της χρηματοδοτικής συνδρομής, πρέπει να υπομνησθεί ότι η αρχή της αναλογικότητας, η οποία αποτελεί γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου επανειλημμένως επιβεβαιωθείσα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, ιδίως στον τομέα της κοινής γεωργικής πολιτικής, πρέπει να τηρείται ως τοιαύτη τόσον από τον κοινοτικό νομοθέτη όσο και από τους εθνικούς νομοθέτες και δικαστές που εφαρμόζουν το κοινοτικό δίκαιο.
As to whether the recipient’s failure to comply with such an obligation entitles the competent authority to refuse altogether to pay the financial assistance, it is to be noted that the principle of proportionality, which is a general principle of Community law and has been affirmed on numerous occasions in the caselaw of the Court of Justice, in particular with regard to the common agricultural policy, must be observed as such both by the Community legislature and by the national legislatures and courts which apply Community law.
Η αρχή αυτή απαιτεί να μην υπερβαίνουν οι πράξεις των κοινοτικών οργάνων τα όρια του κατάλληλου και αναγκαίου μέτρου για την επίτευξη των σκοπών που θεμιτώς επιδιώκονται με τη σχετική ρύθμιση, εξυπακουομένου ότι, όταν υφίσταται δυνατότητα επιλογής μεταξύ περισσοτέρων καταλλήλων μέτρων, πρέπει να επιλέγεται το λιγότερο καταναγκαστικό μέτρο και ότι τα μειονεκτήματα που προκαλούνται δεν πρέπει να είναι υπέρμετρα σε σχέση με τους επιδιωκόμενους σκοπούς (βλ. απόφαση της 17ης Ιανουαρίου 2008, C-37/06 και C-58/06, Viamex Agrar Handel και ZVK, Συλλογή 2008, σ. I-69, σκέψεις 33 και 35 και την παρατιθέμενη νομολογία).
That principle requires that measures adopted by Community institutions should not exceed the limits of what is appropriate and necessary in order to attain the objectives legitimately pursued by the legislation in question; when there is a choice between several appropriate measures, recourse must be had to the least onerous, and the disadvantages caused must not be disproportionate to the aims pursued (see Joined Cases C-37/06 and C-58/06 Viamex Agrar Handel and ZVK [2008] ECR I-69, paragraphs 33 and 35, and the caselaw cited therein).
Συναφώς, πρέπει να εξακριβωθεί, σύμφωνα με πάγια νομολογία, αν οι επίδικες υποχρεώσεις στην περίπτωση της υποθέσεως της κύριας δίκης πρέπει να θεωρηθούν
In that regard, it is necessary, in accordance with settled caselaw, to check whether the obligations at issue in circumstances such as those in the main proceedings are to be regarded as principal obligations whose observance is of fundamental impor-