natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρέπει, κατ’ αρχάς, να επισημανθεί ότι, όταν ένα κράτος μέλος υποχρεούται, βάσει της οδηγίας 91/439, να αναγνωρίζει άδεια οδηγήσεως που έχει εκδοθεί από άλλο κράτος μέλος, η πρακτική αποτελεσματικότητα της αμοιβαίας αναγνωρίσεως θα διακυβευόταν, αν το πρώτο αυτό κράτος μέλος είχε τη δυνατότητα να αποφασίσει την αναστολή του δικαιώματος οδηγήσεως το οποίο απορρέει από την άδεια αυτή, ενόσω το δεύτερο κράτος μέλος ελέγχει τις διατυπώσεις της εκδόσεώς της.
First of all, it is to be noted that when, on the basis of Directive 91/439, a Member State is bound to recognise a driving licence issued by another Member State, the effectiveness of mutual recognition of driving licences would be jeopardised if it were possible for that Member State to decide to suspend the right to drive stemming from that licence while the second Member State investigates the procedure followed for its issue.
Πράγματι, σε μια τέτοια περίπτωση, μολονότι ο έλεγχος αυτός μπορεί να οδηγήσει στην αφαίρεση της εν λόγω άδειας, η προσωρινή αναστολή του δικαιώματος οδηγήσεως το οποίο απορρέει από την άδεια αυτή θα στηριζόταν σε τεκμήριο παρανομίας της, το οποίο είναι ασυμβίβαστο με τη νομολογία του Δικαστηρίου που μνημονεύθηκε στη σκέψη 53 της παρούσας αποφάσεως, σύμφωνα με την οποία η κατοχή άδειας οδηγήσεως που έχει χορηγηθεί από άλλο κράτος μέλος πρέπει να θεωρείται ως απόδειξη ότι ο κάτοχος της άδειας αυτής πληρούσε, κατά τον χρόνο εκδόσεως, τις προϋποθέσεις εκδόσεως που προβλέπει η οδηγία 91/439.
In such a situation, even if that investigation may lead to withdrawal of the licence in question, temporary suspension of the right to drive stemming from that licence would be based on a presumption of unlawfulness irreconcilable with the Court’s caselaw referred to in paragraph 53 above, according to which possession of a driving licence issued by a Member State must be considered by every other Member State as constituting proof that the holder of that licence, on the day it was issued to him, had fulfilled the conditions for issue laid down by Directive 91/439.
Επομένως, το κράτος μέλος το οποίο, αφού επέβαλε σε ένα πρόσωπο μέτρο αφαιρέσεως της άδειας οδηγήσεως, υποχρεούται, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας αυτής, να αναγνωρίσει την άδεια που χορηγήθηκε μεταγενέστερα στο πρόσωπο αυτό από άλλο κράτος μέλος, δεν μπορεί να αναστείλει το δικαίωμα οδηγήσεως το οποίο απορρέει από τη νέα αυτή άδεια.
A Member State which, after adopting a measure withdrawing a person’s driving licence, is bound by virtue of the provisions of that directive to recognise a licence subsequently issued to that person by another Member State, may not, therefore, suspend the right to drive stemming from that new licence.
Εντούτοις, όταν, σύμφωνα με το δεύτερο μέρος της απαντήσεως που περιλαμβάνεται στη σκέψη 73 της παρούσας αποφάσεως, ένα κράτος μέλος δικαιούται κατ’
When, however, in accordance with the second part of the reply set out in paragraph 73 above, a Member State is, exceptionally, entitled to refuse to recognise the
Εξάλλου, όπως αναφέρθηκε στη σκέψη 66 της παρούσας αποφάσεως, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι ένα κράτος μέλος μπορεί, δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/439, να εφαρμόσει τις εθνικές του διατάξεις περί περιορισμού, αναστολής, αφαιρέσεως ή ακυρώσεως του δικαιώματος οδηγήσεως στον κάτοχο άδειας οδηγήσεως που εκδόθηκε σε άλλο κράτος μέλος, λόγω συμπεριφοράς που ο ενδιαφερόμενος επέδειξε μετά τη χορήγηση της άδειας αυτής.
Furthermore, as has been stated in paragraph 66 above, it is important to bear in mind that a Member State may, by virtue of Article 8(2) of Directive 91/439, apply its national provisions on the restriction, suspension, withdrawal or cancellation of the right to drive to the holder of a driving licence issued by another Member State on account of that person’s conduct after that licence was issued.
Κατόπιν των ανωτέρω, στο τρίτο ερώτημα της υποθέσεως C-329/06 πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι τα άρθρα 1, παράγραφος 2, και 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439 απαγορεύουν σε κράτος μέλος το οποίο, σύμφωνα με την οδηγία αυτή, υποχρεούται να αναγνωρίζει το δικαίωμα οδηγήσεως το οποίο απορρέει από άδεια οδηγήσεως που έχει εκδοθεί σε άλλο κράτος μέλος, να αναστέλλει προσωρινώς το δικαίωμα αυτό ενόσω το τελευταίο αυτό κράτος μέλος ελέγχει τις διατυπώσεις εκδόσεως της άδειας αυτής.
In light of the foregoing considerations, the reply to be given to the third question referred in Case C-329/06 must be that it is contrary to Articles 1(2) and 8(2) and (4) of Directive 91/439 for a Member State bound, in accordance with that directive, to recognise the right to drive stemming from a driving licence issued by another Member State, to suspend that right temporarily while the latter Member State investigates the procedure followed in the issuing of that licence.
Αντιθέτως, στο ίδιο πλαίσιο, οι εν λόγω διατάξεις δεν απαγορεύουν σε ένα κράτος μέλος να αποφασίσει την αναστολή του δικαιώματος αυτού αν προκύπτει από τις ενδείξεις που αναγράφονται στην άδεια ή από άλλα αδιαμφισβήτητα στοιχεία προερχόμενα από αυτό το άλλο κράτος μέλος ότι η προϋπόθεση της διαμονής που επιβάλλει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της εν λόγω οδηγίας δεν πληρούνταν κατά τον χρόνο εκδόσεως της άδειας αυτής.
In contrast, in that same context, it is not contrary to those provisions for a Member State to decide to suspend that right if it is clear from entries in that licence or other incontestable information supplied by that other Member State that the condition of residence imposed in Article 7(1)(b) of that directive was not satisfied at the moment when that licence was issued.
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’
Since these proceedings are, for the parties to the main proceedings, a step in the action pending before the national court, the decision on costs is a matter for that
WIEDEMANN και FUNK αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
WIEDEMANN AND FUNK court.
Υπό τις ίδιες περιστάσεις, οι εν λόγω διατάξεις δεν απαγορεύουν σε κράτος μέλος να αρνηθεί να αναγνωρίσει στο έδαφός του το δικαίωμα οδηγήσεως δυνάμει άδειας οδηγήσεως που εκδόθηκε μεταγενέστερα από άλλο κράτος μέλος, αν αποδεικνύεται βάσει στοιχείων που αναγράφονται στην ίδια την άδεια οδηγήσεως ή άλλων αδιαμφισβήτητων στοιχείων προερχόμενων από το κράτος μέλος εκδόσεως ότι, όταν εκδόθηκε η άδεια αυτή, ο κάτοχός της, στον οποίον είχε επιβληθεί μέτρο αφαιρέσεως προηγούμενης άδειας, δεν είχε την κανονική διαμονή του στο έδαφος του κράτους μέλους εκδόσεως.
In the same circumstances, it is not contrary to those provisions for a Member State to refuse to recognise in its territory the right to drive stemming from a driving licence subsequently issued by another Member State, if it is established, on the basis of entries appearing in the driving licence itself or of other incontestable information supplied by the Member State of issue, that when that licence was issued its holder, who had been the object, in the territory of the first Member State, of a measure withdrawing an earlier licence, was not normally resident in the territory of the Member State of issue.
Αντιθέτως, στο ίδιο πλαίσιο, οι εν λόγω διατάξεις δεν απαγορεύουν σε ένα κράτος μέλος να αποφασίσει την αναστολή του δικαιώματος αυτού αν προκύπτει από τις ενδείξεις που αναγράφονται στην άδεια ή από άλλα αδιαμφισβήτητα στοιχεία προερχόμενα από αυτό το άλλο κράτος μέλος ότι η προϋπόθεση της διαμονής που επιβάλλει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της εν λόγω οδηγίας δεν πληρούνταν κατά τον χρόνο εκδόσεως της άδειας αυτής.
In contrast, in that same context, it is not contrary to those provisions for a Member State to decide to suspend that right if it is clear from entries in that licence or from other incontestable information supplied by that other Member State that the condition of residence imposed in Article 7(1)(b) of that directive was not satisfied at the moment when that licence was issued.
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-334/06 έως C-336/06
Joined Cases C-334/06 to C-336/06
(Οδηγία 91/439 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1882/2003, άρθρα 1 § 2, 7 § 1, και 8 §§ 2 και 4)
(Council Directive 91/439, as amended by Regulation No 1882/2003, Arts 1(2), 7(1), and 8(2) and (4))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-334/06 έως C-336/06
SUMMARY — JOINED CASES C-334/06 TO C-336/06
Υπό τις ίδιες περιστάσεις, οι εν λόγω διατάξεις δεν απαγορεύουν σε κράτος μέλος να αρνηθεί να αναγνωρίσει στο έδαφός του το δικαίωμα οδηγήσεως το οποίο απορρέει από άδεια οδηγήσεως που εκδόθηκε μεταγενέστερα από άλλο κράτος μέλος, αν αποδεικνύεται βάσει στοιχείων που αναγράφονται στην ίδια την άδεια οδηγήσεως ή άλλων αδιαμφισβήτητων στοιχείων προερχόμενων από το κράτος μέλος εκδόσεως ότι, όταν εκδόθηκε η άδεια αυτή, ο κάτοχός της, στον οποίον είχε επιβληθεί μέτρο αφαιρέσεως προηγούμενης άδειας, δεν είχε την κανονική διαμονή του στο έδαφος του κράτους μέλους εκδόσεως.
In the same circumstances, it is not contrary to those provisions for a Member State to refuse to recognise in its territory the right to drive stemming from a driving licence subsequently issued by another Member State, if it is established, on the basis of entries appearing in the driving licence itself or of other incontestable information supplied by the Member State of issue, that when that licence was issued its holder, who had been the object, in the territory of the first Member State, of a measure withdrawing an earlier licence, was not normally resident in the territory of the Member State of issue.
(βλ. σκέψη 70 και διατακτ.)
(see para. 70, operative part)
(Βλ. συνεκδικασδείσες υποθέσεις C-329/06 και C-343/06, Συλλογή 2008, σ. I-4635, I-4637)
(See Joined Cases C-329/06 and C-343/06 [2008] ECR I-4635, at I-4637)
Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-334/06 έως C-336/06, με αντικείμενο αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Verwaltungsgericht Chemnitz (Γερμανία) με αποφάσεις της 20ής Ιουλίου 2006, της 17ης Ιουλίου 2006 και της 31ης Ιουλίου 2006, οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 3 Αυγούστου 2006, στο πλαίσιο των δικών
REFERENCES under Article 234 EC for a preliminary ruling from the Verwaltungsgericht Chemnitz (Germany) (C-343/06), made by decisions of 20 July, 17 July and 31 July 2006, respectively, received at the Court on 3 August 2006, in the proceedings
ZERCHE κ.λπ.
ZERCHE AND OTHERS
Braun και την N. Yerrell, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 14ης Φεβρουαρίου 2008, εκδίδει την ακόλουθη
— the Commission of the European Communities, by G. Braun and N. Yerrell, acting as Agents, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 14 February 2008, gives the following
Οι αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορούν την ερμηνεία των άρθρων 1, παράγραφος 2, και 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης (ΕΕ L 237, σ.
The references for a preliminary ruling concern the interpretation of Articles 1(2) and 8(2) and (4) of Council Directive 91/439/EEC of 29 July 1991 on driving licences (OJ 1991 L 237, p.
1), όπως
1), as amended by Regulation (EC) No 1882/2003 of the Euro-
ZERCHE κ.λπ.
ZERCHE AND OTHERS pean Parliament and of the Council of 29 September 2003 (OJ 2003 L 284, p.
13/010), από 1ης Ιουλίου 1996:
1), states, as from 1 July 1996:
«[…] είναι ευκταίο, για τους σκοπούς της κοινής πολιτικής μεταφορών και για να βελτιωθεί η ασφάλεια της οδικής κυκλοφορίας καθώς και για να διευκολυνθεί η κυκλοφορία των προσώπων που εγκαθίστανται σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο εξετάστηκαν για να πάρουν άδεια οδήγησης, να υπάρχει κοινοτικό υπόδειγμα των εθνικών αδειών οδήγησης που θα αναγνωρίζεται αμοιβαία από το κράτη μέλη χωρίς υποχρέωση αλλαγής».
‘… [F]or the purpose of the common transport policy, and as a contribution to improving road traffic safety, as well as to facilitate the movement of persons settling in a Member State other than that in which they have passed a driving test, it is desirable that there should be a Community model national driving licence mutually recognised by the Member States without any obligation to exchange licences.’
«[…] προκειμένου, να υπάρξει ανταπόκριση στις επιτακτικές ανάγκες της οδικής ασφάλειας, είναι αναγκαίος ο καθορισμός ελάχιστων προϋποθέσεων για τη χορήγηση της άδειας οδήγησης».
‘… [O]n road safety grounds, the minimum requirements for the issue of a driving licence should be laid down.’
«[…] πρέπει, για λόγους ασφαλείας της οδικής κυκλοφορίας, να μπορούν τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τις εθνικές τους διατάξεις όσον αφορά την ανάκληση, αναστολή ή ακύρωση της άδειας οδήγησης, σε κάθε κάτοχο αδείας οδήγησης που διαμένει πλέον κανονικά στο έδαφός τους».
‘… [F]or reasons connected with road safety and traffic, Member States should be able to apply their national provisions on the withdrawal, suspension and cancellation of driving licences to all licence holders having acquired normal residence in their territory.’
Το άρθρο 1 της εν λόγω οδηγίας ορίζει τα εξής:
Article 1 of Directive 91/439 provides:
Τα κράτη μέλη εκδίδουν τις εθνικές άδειες οδήγησης ακολουθώντας το κοινοτικό υπόδειγμα που περιγράφεται στο παράρτημα Ι, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. […]
Member States shall introduce a national driving licence based on the Community model described in Annex I or Ia, in accordance with the provisions of this Directive …
Όταν ο κάτοχος άδειας οδήγησης της οποίας η ισχύς δεν έχει λήξει αποκτά την κανονική του διαμονή σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο που εξέδωσε την άδεια, το
Where the holder of a valid national driving licence takes up normal residence in a Member State other than that which issued the licence, the host Member State
κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να υπάγει τον κάτοχο της άδειας στις εθνικές διατάξεις που ρυθμίζουν τη διάρκεια ισχύος της άδειας, τον ιατρικό έλεγχο, τη φορολογία, και να αναγράφει επάνω στην άδεια τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη διαχείρισή της.»
ZERCHE AND OTHERS may apply to the holder of the licence its national rules on the period of validity of the licences, medical checks and tax arrangements and may enter on the licence any information indispensable for administration.’
Σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/439, η χορήγηση της αδείας οδήγησης υπόκειται στις ακόλουθες προϋποθέσεις:
In accordance with Article 7(1) of Directive 91/439, the issue of a driving licence is subject to the following conditions:
«α) επιτυχία σε δοκιμασία ελέγχου των ικανοτήτων και της συμπεριφοράς και σε δοκιμασία ελέγχου των γνώσεων, καθώς και πλήρωση των απαιτήσεων υγείας σύμφωνα με τις διατάξεις των παραρτημάτων II και III· β) κανονική διαμονή ή απόδειξη της σπουδαστικής ιδιότητας επί διάστημα τουλάχιστον έξι μηνών στην επικράτεια του κράτους μέλους που χορηγεί την άδεια οδήγησης.»
(b) who have their normal residence in the territory of the Member State issuing the licence, or can produce evidence that they have been studying there for at least six months.’
Από το δεύτερο εδάφιο του ίδιου σημείου 14.1 προκύπτει ότι «[η] άδεια οδήγησης μπορεί να χορηγείται ή να ανανεώνεται στους υποψηφίους ή τους οδηγούς που έχουν περάσει από κατάσταση εξάρτησης από το οινόπνευμα, αφού περατωθεί μια περίοδος αποδεδειγμένης αποχής και υπό την προϋπόθεση έγκυρης ιατρικής γνωμάτευσης και τακτικού ιατρικού ελέγχου».
The second subparagraph of point 14.1 provides that ‘[a]fter a proven period of abstinence and subject to authorised medical opinion and regular medical check-ups, driving licences may be issued to, or renewed for, applicants or drivers who have in the past been dependent on alcohol’.
Από το σημείο 5 του ίδιου παραρτήματος προκύπτει ότι τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν, κατά τη χορήγηση ή για κάθε μεταγενέστερη ανανέωση μιας άδειας
It is clear from point 5 of that annex that the standards set by Member States for a
«Το ίδιο πρόσωπο μπορεί να είναι κάτοχος μόνο μιας άδειας οδήγησης την οποία έχει εκδώσει ένα κράτος μέλος.»
‘No person may hold a driving licence from more than one Member State.’
Το άρθρο 9, πρώτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας διευκρινίζει ότι ως «κανονική διαμονή» νοείται «ο τόπος όπου ένα πρόσωπο διαμένει συνήθως, δηλαδή επί 185 τουλάχιστον ημέρες κατά ημερολογιακό έτος, λόγω προσωπικών ή επαγγελματικών δεσμών, ή, όταν πρόκειται για άτομο χωρίς επαγγελματικούς δεσμούς, λόγω προσωπικών δεσμών, που συνεπάγονται στενή σχέση του με τον τόπο όπου κατοικεί.»
The first paragraph of Article 9 states that ‘normal residence’ means ‘the place where a person usually lives, that is for at least 185 days in each calendar year, because of personal and occupational ties, or, in the case of a person with no occupational ties, because of personal ties which show close links between that person and the place where he is living’.
Το άρθρο 28, παράγραφοι 1, 4 και 5, του κανονισμού για την πρόσβαση των ιδιωτών στην οδική κυκλοφορία (κανονισμού για την άδεια οδήγησης) [Verordnung über
Paragraph 28(1), (4) and (5) of the regulation on access to driving on the highways (the regulation on driving licences) (Verordnung über die Zulassung von Personen
4) Το δικαίωμα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν ισχύει για τους κατόχους άδειας οδηγήσεως της [Ενώσεως] ή του ΕΟΧ, στις εξής περιπτώσεις:
(4) The authorisation referred to in subparagraph 1 shall not apply to holders of a [European] Union or EEA driving licence,
3. αν η άδεια οδηγήσεως τους αφαιρέθηκε στη Γερμανία με προσωρινό ή οριστικό μέτρο που έλαβε δικαστήριο ή με άμεσα εκτελεστό ή οριστικό μέτρο που επιβλήθηκε από διοικητική αρχή, αν αποφασίστηκε να μην τους χορηγηθεί άδεια οδηγήσεως με απόφαση απρόσβλητη ή αν τους αφαιρέθηκε η άδεια οδηγήσεως όχι αποκλειστικά διότι στο μεταξύ παραιτήθηκαν από το σχετικό δικαίωμα,
3. whose driving licence has, in Germany, been provisionally or definitively withdrawn by act of a court or tribunal or been withdrawn by an immediately enforceable or final decision of an administrative authority, or who have been refused a driving licence by immediately enforceable decision or whose driving licence has been withdrawn not solely because surrendered in the meantime,
5) Το δικαίωμα χρήσεως στη Γερμανία άδειας οδηγήσεως που έχει εκδοθεί σε χώρα της [Ενώσεως] ή του ΕΟΧ βάσει μιας εκ των αποφάσεων που μνημονεύονται στην παράγραφο 4, σημεία 3 και 4, χορηγείται κατόπιν αιτήσεως, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν εκλείψει οι λόγοι για τους οποίους αφαιρέθηκε η άδειας οδηγήσεως ή απαγορεύθηκε προσωρινά η χορήγηση νέας άδειας. […]»
(5) The right to use an EU or EEA driving licence in Germany after one of the decisions mentioned in subparagraphs 4(3) and (4) shall be granted on application when the grounds justifying the withdrawal or prohibition of applying for a new licence no longer obtain.’
Οι όροι αυτοί δεν πληρούνται, ιδίως, σε περίπτωση κάποιας από τις ασθένειες ή τα φυσικά ελαττώματα που προβλέπονται στα παραρτήματα 4 ή 5, λόγω των οποίων αποκλείεται η ικανότητα ή η περιορισμένη ικανότητα οδηγήσεως αυτοκίνητων οχημάτων. […]
In particular, those requirements are not satisfied in the case of sickness or disability referred to in Annex 4 or in Annex 5 which excludes fitness [to drive motor vehicles] or entails only limited fitness. …
2) Αν υπάρχουν πραγματικά περιστατικά που δικαιολογούν ενδοιασμούς ως τις σωματικές ή διανοητικές δυνατότητες του αιτούντος τη χορήγηση άδειας οδηγήσεως, οι αρμόδιες για τη χορήγηση αδειών οδηγήσεως αρχές μπορούν να διατάξουν την προσκόμιση ιατρικής γνωματεύσεως από τον ενδιαφερόμενο, προκειμένου να εκδώσουν απόφαση σχετική με τη χορήγηση ή παράταση της ισχύος άδειας οδηγήσεως ή με την επιβολή περιορισμών ή όρων. […]
(2) Where circumstances exist which give rise to doubt as to the physical or mental fitness of an applicant for a driving licence, the competent authorities may order the applicant to produce a medical report as an inquiry preparatory to the decisions to be taken on the issue or extension of a driving licence or on the imposition of restrictions or conditions. …
4. σε περίπτωση σοβαρών ή επανειλημμένων παραβάσεων του κώδικα οδικής κυκλοφορίας ή εγκλημάτων που σχετίζονται με την οδική κυκλοφορία ή με την ικανότητα οδηγήσεως […]
4. in the case of serious or repeated contraventions of the highway code or of road traffic offences or offences related to fitness to drive …
ZERCHE κ.λπ.
ZERCHE AND OTHERS or
[…] b. όταν η αφαίρεση της άδειας οδηγήσεως στηρίζεται σε κάποιον από τους λόγους του σημείου 4.
(b) when the withdrawal of the licence was based on one of the grounds set out in subparagraph 4.
8) Σε περίπτωση που ο ενδιαφερόμενος αρνηθεί να εξετασθεί ή δεν προσκομίσει εμπροθέσμως στην αρμόδια για τις άδειες οδηγήσεως αρχή τη γνωμάτευση που αυτή ζήτησε, η αρμόδια αρχή δικαιούται με την απόφασή της να κηρύξει την ανικανότητα του ενδιαφερομένου να οδηγεί. […]»
(8) If the person concerned refuses to be examined or if he does not within the period prescribed produce to the competent driving licence authority the medical report required by the latter, the competent authority is entitled to conclude in its decision that the person concerned is unfit to drive.’
Το άρθρο 13 του FeV, με τίτλο «Ικανότητα σε περίπτωση προβλημάτων λόγω καταναλώσεως οινοπνεύματος», παρέχει στις αρμόδιες αρχές την εξουσία να διατάσσουν, σε ορισμένες περιπτώσεις, την προσκόμιση της ιατρικήςψυχολογικής γνωματεύσεως, προκειμένου να λάβουν απόφαση σχετική είτε με την έκδοση ή την παράταση της ισχύος μιας άδειας οδηγήσεως είτε με την επιβολή περιορισμών ή όρων όσον αφορά το δικαίωμα οδηγήσεως.
Headed ‘Fitness in cases of alcohol problems’, Paragraph 13 of the FeV gives the competent authorities power to order, in certain circumstances, the production of a medicalpsychological report for the purposes of inquiries preparatory to the decisions to be taken either to issue or extend a driving licence or to impose restrictions or conditions relating to the right to drive.
Μολονότι η αρμόδια αρχή μπορεί, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου αυτού, να μη διατάξει την εκ νέου διεξαγωγή των εξετάσεων που απαιτούνται για τη χορήγηση της άδειας, αν δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι ο αιτών δεν κατέχει πλέον τις αναγκαίες προς τον σκοπό τούτο γνώσεις και ικανότητες, η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου προβλέπει ότι μία τέτοια απόφαση δεν επηρεάζει την υποχρέωση προσκομίσεως ιατρικήςψυχολογικής γνωματεύσεως του άρθρου 11, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, σημείο 5, του FeV.
Although, according to Paragraph 20(2) of the FeV, the competent authority may decide not to order the tests in relation to the issue of a licence when there is nothing to suggest that the applicant no longer possesses the knowledge or fitness required for that purpose, Paragraph 20(3) provides that such a decision does not alter the obligation to produce a medicalpsychological report laid down in the fifth point of the first paragraph of Paragraph 11(3) of the FeV.
Η υπόθεση C-334/06
Case C-334/06
Ο Μ. Zerche ήταν κάτοχος άδειας οδηγήσεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η οποία ίσχυε για διάφορες κατηγορίες οχημάτων.
Mr Zerche was the holder of a German Democratic Republic driving licence valid for several categories of vehicle.
Η άδεια αυτή αντικαταστάθηκε στις 31 Αυγούστου 1999 από νέα άδεια σε σχήμα πιστωτικής κάρτας, με προδιαγραφές ασφαλείας.
He had that licence renewed on 31 August 1999 in the form of a secure bank card-type licence.
Με απόφαση της 10ης Ιανουαρίου 2003, η οποία κατέστη απρόσβλητη, το Amtsgericht Hainichen (δικαστήριο του καντονίου του Hainichen) επέβαλε στον Μ.
By judgment of 10 January 2003, now final, the Amtsgericht Hainichen (local court of Hainichen) ordered Mr Zerche to pay a fine for drunk driving, the material facts dating back to 28 November 2002.
Zerche πρόστιμο, διότι στις 28 Νοεμβρίου 2002 συνελήφθη να οδηγεί σε κατάσταση μέθης.
Mr Zerche had his authorisation to drive withdrawn together with his licence, and was prohibited from applying for a new licence for a period of 12 months ending 9 April 2004.
Από τις 10 Φεβρουαρίου 2004, ο M.
On 10 February 2004 Mr Zerche applied for a new Category B driving licence.