natgillin/translations-raw huggingface dataset:
6) από καταστήματα εμπορίας ζώων, όταν κρατούν τα ζώα για σύντομο χρονικό διάστημα και εφόσον έχει συναφθεί προηγουμένως έγγραφη συμφωνία με φυσικά ή νομικά πρόσωπα περί των οποίων γίνεται λόγος στα σημεία 1, 2, 3 b) και 7·
(6) by firms trading in animals, in so far as they hold the animals for a short period and provided that a prior written agreement has been concluded with natural or legal persons, as referred to in (1), (2), (3)(b) and (7);
7) από τσίρκα ή περιοδεύουσες εκθέσεις.
(7) in circuses or in travelling exhibitions.
Με την επιφύλαξη των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 2, με βασιλικό διάταγμα μπορεί να απαγορεύεται σε ορισμένα από τα απαριθμούμενα στην παράγραφο 2 φυσικά ή νομικά πρόσωπα η κατοχή συγκεκριμένων ζώων άλλων ειδών ή κατηγοριών.»
Without prejudice to the exceptions provided for in paragraph 2, the Crown may prohibit some of the natural or legal persons referred to in paragraph 2 from holding animals of such other species or categories as it may specify.’
Το άρθρο 1 του βασιλικού διατάγματος όρισε την 1η Ιουνίου 2002 ως ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος του άρθρου 3 bis του νόμου περί προστασίας των ζώων όσον αφορά τα θηλαστικά, το άρθρο 2 του εν λόγω βασιλικού διατάγματος προέβλεψε τον κατάλογο των θηλαστικών των οποίων επιτρέπεται η κατοχή και τα άρθρα 3 έως 5 περιέχουν τις διατάξεις εφαρμογής που προβλέπει το άρθρο 3 bis, παράγραφος 2, στοιχείο 3, δεύτερο εδάφιο, του νόμου αυτού.
Article 1 of the Royal Decree provided, in respect of mammals, that Article 3bis of the animal welfare law was to enter into force on 1 June 2002; Article 2 of the Royal Decree established the list of mammals which may be held; and Articles 3 to 5 of the Royal Decree laid down the implementing provisions provided for in the second subparagraph of Article 3bis(2)(3) of the animal welfare law.
Το βασιλικό διάταγμα τροποποιήθηκε με άλλο βασιλικό διάταγμα της 22ας Αυγούστου 2002 (Moniteur belge της 25ης Σεπτεμβρίου 2002, σ.
The Royal Decree was amended by a Royal Decree of 22 August 2002 (Moniteur belge of 25 September 2002, p.
43346), το οποίο προέβλεψε την καταβολή τέλους όσον αφορά κάθε αίτηση αδείας υποβαλλόμενη από ιδιώτες που επιθυμούν να κατέχουν θηλαστικά τα οποία δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο των ειδών των οποίων επιτρέπεται η κατοχή (άρθρο 1) και διεύρυνε τον κατάλογο αυτό, αυξάνοντας τον αριθμό των ειδών αυτών σε 46 (άρθρο 2).
43346), which introduced a charge for any application for recognition as a private individual wishing to hold mammals not referred to in the list of species which may be held (Article 1) and extended that list to bring the number of species concerned to 46 (Article 2).
Οι διαφορές της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
The disputes in the main proceedings and the questions referred for a preliminary ruling
Ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου το Nationale Raad van Dierenkwekers en Liefhebbers VZW και το Andibel VZW ισχυρίστηκαν ότι το βασιλικό διάταγμα, σε συνδυασμό με τον νόμο περί προστασίας των ζώων, δημιουργεί μιαν απόλυτη
Before the Raad van State, the Nationale Raad van Dierenkwekers en Liefhebbers VZW and Andibel VZW submit that the Royal Decree, read in conjunction with the
NATIONALE RAAD VAN DIERENKWEKERS EN LIEFHEBBERS και ANDIBEL απαγόρευση εισαγωγής από άλλο κράτος μέλος, κατοχής και εμπορίας θηλαστικών για τα είδη που δεν περιλαμβάνονται στον λεγόμενο «θετικό» κατάλογο που προσαρτάται στο βασιλικό διάταγμα, ενώ η απαγόρευση αυτή είναι αντίθετη προς τον κανονισμό 338/97 και προς τη Συνθήκη, ειδικότερα δε προς το άρθρο 30 ΕΚ.
NATIONALE RAAD VAN DIERENKWEKERS EN LIEFHEBBERS AND ANDIBEL animal welfare law, gives rise to an absolute prohibition on importing from another Member State, holding or trading in mammals belonging to species which are not included in the ‘positive’ list attached as an Annex to the Royal Decree, whereas such a prohibition is contrary to Regulation No 338/97 and to the Treaty, in particular to Article 30 EC.
Το αιτούν δικαστήριο παρατηρεί ότι το βασιλικό διάταγμα έχει ως συνέπεια ότι, εκτός των περιπτώσεων που απαριθμούνται στο άρθρο 3 bis, παράγραφος 2, του νόμου περί προστασίας των ζώων, καθιστά αδύνατη την κατοχή στο Βέλγιο οποιουδήποτε θηλαστικού μη ανήκοντος στα είδη που περιλαμβάνονται στον κατάλογο αυτό.
The Raad van State observes that the Royal Decree means that, except in the cases listed in Article 3bis(2) of the animal welfare law, no mammal which does not belong to the species included in that list may be held in Belgium.
Ένα κανονιστικό διάταγμα τέτοιας φύσεως έχει αναμφισβήτητα επιπτώσεις επί του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών.
A regulatory decree of that kind undeniably has an influence on trade between Member States.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Raad van State αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
In those circumstances, the Raad van State decided to stay the proceedings and refer the following questions to the Court of Justice for a preliminary ruling:
Με τα δύο ερωτήματά του, που πρέπει να εξεταστούν μαζί, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ’ ουσίαν αν τα άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ, χωριστά ή σε συνδυασμό με τον κανονισμό 338/97, εμποδίζουν την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως όπως αυτής της κύριας δίκης, κατά την οποία η απαγόρευση εισαγωγής, κατοχής και εμπορίας άλλων θηλαστικών πέραν εκείνων που απαριθμεί ρητά η κανονιστική αυτή ρύθμιση έχει εφαρμογή σε είδη θηλαστικών που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα A του εν λόγω κανονισμού.
By its two questions, which it is appropriate to examine together, the national court is essentially asking whether Articles 28 EC and 30 EC, read separately or in conjunction with Regulation No 338/97, preclude national legislation, such as that at issue in the main proceedings, under which a prohibition on importing, holding or trading in mammals belonging to species other than those expressly referred to in that legislation applies to species of mammals which are not included in Annex A to that regulation.
Πρέπει να σημειωθεί εκ προοιμίου ότι, σύμφωνα με την τρίτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 338/97, οι διατάξεις του κανονισμού αυτού δεν εμποδίζουν τη λήψη αυστηρότερων μέτρων από τα κράτη μέλη, τηρουμένων των διατάξεων της Συνθήκης, ιδίως όσον αφορά την κατοχή ζωικών ειδών που εμπίπτουν στον ως άνω κανονισμό.
It must be pointed out at the outset that, in accordance with recital (3) of Regulation No 338/97, the provisions of that regulation do not prejudice any stricter measures which may be taken or maintained by Member States, in compliance with the Treaty, in particular with regard to the holding of specimens of species covered by that regulation.
Εξάλλου, το άρθρο 176 ΕΚ ορίζει ότι τα μέτρα προστασίας που θεσπίζονται, όπως ο κανονισμός 338/97, δυνάμει του άρθρου 175 ΕΚ δεν εμποδίζουν τα κράτη μέλη να διατηρούν και να θεσπίζουν μέτρα ενισχυμένης προστασίας, τα οποία πρέπει να συμβιβάζονται με τη Συνθήκη (βλ. απόφαση της 23ης Οκτωβρίου 2001, C-510/99, Tridon, Συλλογή 2001, σ. I-7777, σκέψη 45).
Furthermore, Article 176 EC provides that protective measures which, like Regulation No 338/97, are adopted pursuant to Article 175 EC are not to prevent any Member State from maintaining or introducing more stringent protective measures, which must be compatible with the Treaty (see Case C-510/99 Tridon [2001] ECR I-7777, paragraph 45).
Από την απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου προκύπτει ότι, σύμφωνα με την επίμαχη κανονιστική ρύθμιση της κύριας δίκης, επιτρέπεται η κατοχή, η εισαγωγή και η εμπορία στο Βέλγιο μόνον των θηλαστικών τα οποία ανήκουν στα είδη που περιλαμβάνονται στον κατάλογο τον οποίο αποτελεί το παράρτημα I του βασιλικού διατάγματος, πέραν των περιπτώσεων που απαριθμούνται στο άρθρο 3 bis, παράγραφος 2, του νόμου περί προστασίας των ζώων.
It is apparent from the order for reference that, under the legislation at issue in the main proceedings, only mammals belonging to the species included in the list which constitutes Annex I to the Royal Decree may be held, imported or traded in Belgium, except in the cases listed in Article 3bis(2) of the animal welfare law.
Τα προδικαστικά ερωτήματα δεν αφορούν την απαγόρευση εισαγωγής, κατοχής και εμπορίας θηλαστικών που προβλέπει η επίμαχη κανονιστική ρύθμιση παρά μόνον καθόσον αυτή εφαρμόζεται στα είδη θηλαστικών που απαριθμούνται στα παραρτήματα Β, Γ και Δ του κανονισμού 338/97, καθώς και σε εκείνα που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού.
The questions referred for a preliminary ruling refer to the prohibition on importing, holding or trading in mammals imposed by the contested legislation only in so far as it applies to the species of mammals referred to in Annexes B, C and D to Regulation No 338/97 or to those which are not covered by that regulation.
Δεν αμφισβητείται ότι ο κανονισμός 338/97 δεν περιλαμβάνει μια γενική απαγόρευση εισαγωγής και εμπορίας άλλων ειδών πέραν εκείνων περί των οποίων γίνεται λόγος στο παράρτημα A αυτού.
It is common ground that Regulation No 338/97 does not contain a general prohibition on importing, and trading in, species other than those which are referred to in Annex A thereto.
Όσον αφορά ειδικότερα την απαγόρευση εμπορίας των ειδών που περιλαμβάνονται στο παράρτημα B του κανονισμού 338/97, το Δικαστήριο έχει δεχθεί ότι αυτή αποτελεί αυστηρότερο μέτρο υπό την έννοια του άρθρου 176 ΕΚ (απόφαση Tridon, προαναφερθείσα, σκέψη 49).
As regards, specifically, the prohibition on the commercial use of specimens of species in Annex B to Regulation No 338/97, the Court has already held that that prohibition constitutes a more stringent measure for the purposes of Article 176 EC (Tridon, paragraph 49).
Τούτο συμβαίνει επίσης όσον αφορά τα ζωικά είδη που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα Γ και Δ του ίδιου κανονισμού, καθόσον αυτός δεν περιλαμβάνει καμία ειδική διάταξη απαγορεύουσα γενικά την εμπορία τους.
That is also true as regards specimens of species in Annexes C and D to that regulation, as the regulation does not contain any specific provision laying down a general prohibition on their commercial use.
Το ίδιο συμπέρασμα επιβάλλεται κατά μείζονα λόγο όσον αφορά τα είδη τα οποία δεν αφορά ο κανονισμός αυτός, καθόσον δεν έχει ληφθεί κανένα μέτρο εναρμονίσεως σε κοινοτικό επίπεδο που να προβλέπει απαγόρευση εμπορίας των ζώων αυτών.
The same finding is all the more compelling as regards specimens of species which are not covered by Regulation No 338/97 as there has been no adoption of any harmonisation measure at Community level prohibiting their commercial use.
Το βασιλικό διάταγμα έχει ως συνέπεια ότι, κατά κανόνα, δεν είναι δυνατή η εισαγωγή, η κατοχή και η διάθεση στο εμπόριο στο Βέλγιο ζωικών ειδών που δεν απαριθμούνται στο παράρτημα A του κανονισμού 338/97, το οποίο βασιλικό διάταγμα αποτελεί κανονιστική ρύθμιση αυστηρότερη από τον κανονισμό αυτό, η οποία πρέπει να εξεταστεί κατά συνέπεια σε συνάρτηση με το άρθρο 28 ΕΚ.
As the Royal Decree means that specimens of species which are not referred to in Annex A to Regulation No 338/97 cannot, as a general rule, be imported, held or traded in Belgium, that Royal Decree constitutes legislation which is more stringent than that regulation and must therefore be examined in the light of Article 28 EC.
Μια κανονιστική ρύθμιση όπως αυτή της κύριας δίκης, όταν έχει εφαρμογή σε ζωικά είδη προερχόμενα από άλλο κράτος μέλος, είναι ικανή να παρεμποδίσει το ενδοκοινοτικό εμπόριο υπό την έννοια του άρθρου 28 ΕΚ (βλ., επ’ αυτού, απόφαση Tridon, προαναφερθείσα, σκέψη 49).
Legislation such as that at issue in the main proceedings is liable — since it is applied to specimens from another Member State — to restrict intraCommunity trade for the purposes of Article 28 EC (see, to that effect, Tridon, paragraph 49).
Πράγματι, συνιστά μέτρο αποτελέσματος ισοδυνάμου προς ποσοτικό περιορισμό, υπό την έννοια του άρθρου 28 ΕΚ, η νομοθετική διάταξη κράτους μέλους με την οποία απαγορεύεται η διάθεση στο εμπόριο, η κτήση, η προσφορά, η παρουσίαση ή η διάθεση προς πώληση, η κατοχή, η παρασκευή, η μεταφορά, η πώληση, η μεταβίβαση εξ επαχθούς ή χαριστικής αιτίας, η εισαγωγή ή η χρήση εμπορευμάτων για τα οποία δεν έχει χορηγηθεί προηγουμένως σχετική άδεια (βλ. επ’ αυτού, ιδίως, απόφαση της 17ης Σεπτεμβρίου 1998, C-400/96, Harpegnies, Συλλογή 1998, σ. I-5121, σκέψη 30).
Any legal provision of a Member State prohibiting goods which have not been previously authorised from being marketed, acquired, offered, put on display or sale, kept, prepared, transported, sold, disposed of for valuable consideration or free of charge, imported or used, constitutes a measure having an effect equivalent to a quantitative restriction within the meaning of Article 28 EC of the Treaty (see, to that effect, inter alia, Case C-400/96 Harpegnies [1998] ECR I-5121, paragraph 30).
Το Δικαστήριο έχει ακόμη δεχθεί ότι μια κανονιστική ρύθμιση η οποία εξαρτά τη διάθεση στο εμπόριο ορισμένων εμπορευμάτων από την προηγούμενη εγγραφή τους σε ένα «θετικό κατάλογο» καθιστά δυσχερέστερη και πιο δαπανηρή την εμπορία τους και, κατά συνέπεια, εμποδίζει τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών (βλ., συναφώς, απόφαση της 5ης Φεβρουαρίου 2004, C-24/00, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή 2004, σ. I-1277, σκέψη 23).
The Court has also held that legislation which requires for the marketing of certain goods prior inclusion of those goods on an ‘authorised list’ makes the marketing of those goods more difficult and more expensive, and consequently hinders trade between the Member States (see, to that effect, inter alia, Case C-24/00 Commission v France [2004] ECR I-1277, paragraph 23).
Κατά τη Βελγική Κυβέρνηση, η ρύθμιση της κύριας δίκης, μολονότι παρεμποδίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, επιδιώκει θεμιτό σκοπό, ήτοι την καλή διαβίωση των ζώων που διατηρούνται σε αιχμαλωσία.
According to the Belgian Government, the legislation at issue in the main proceedings, although it hinders the free movement of goods, pursues a legitimate objective, namely the welfare of animals held in captivity.
Στηρίζεται στη διαπίστωση ότι η κατοχή θηλαστικών είναι αποδεκτή μόνο σε περιορισμένο αριθμό περιπτώσεων, λαμβανομένων υπόψη των στοιχειωδών φυσικών και ηθολογικών αναγκών των θηλαστικών αυτών.
It is based on the finding that the holding of mammals is acceptable only in a limited number of cases, in view of the minimum physiological and ethological needs of those mammals.
Η ως άνω κυβέρνηση σημειώνει συναφώς ότι, αν προκύπτει, λαμβανομένων υπόψη των αναγκών αυτών, ότι κατοχή από οποιονδήποτε συγκεκριμένων ειδών θηλαστικών δεν μπορεί παρά να πραγματοποιείται σε βάρος της καλής διαβιώσεώς τους, τα ζώα αυτά δεν μπορούν να περιληφθούν στον θετικό κατάλογο και, κατά συνέπεια, να διατίθενται στο εμπόριο, με την επιφύλαξη του προβλέποντος παρεκκλίσεις συστήματος του άρθρου 3 bis, παράγραφος 2, του νόμου περί προστασίας των ζώων.
The Belgian Government submits in that regard that, if it appears, having regard to those needs, that specimens of a particular species of mammal may not be held by anyone without jeopardising the welfare of those animals, they may not be included in the positive list and, consequently, they may not be traded in, subject to the derogations provided for in Article 3bis(2) of the animal welfare law.
Επομένως, η εν λόγω κανονιστική ρύθμιση δικαιολογείται από την προστασία της υγείας και της ζωής των οικείων ζώων.
That legislation is therefore justified in the interests of the protection of the health and life of the animals concerned.
Επιπλέον, κατά τη Βελγική Κυβέρνηση, η επίμαχη κανονιστική ρύθμιση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας, λαμβανομένου υπόψη του επιδιωκόμενου σκοπού.
Furthermore, according to the Belgian Government, the contested legislation is proportionate to the objective pursued.
Αφενός, δεν εισάγει απόλυτη απαγόρευση εισαγωγής των ζώων αυτών.
First, it does not impose an absolute prohibition on the importation of those animals.
Πράγματι, σύμφωνα με το άρθρο 3 bis, παράγραφος 2, του νόμου περί προστασίας των ζώων, επιτρέπεται παρά ταύτα η κατοχή ειδών ή κατηγοριών ζώων που δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο τον οποίο αποτελεί το παράρτημα I του βασιλικού διατάγματος, μεταξύ άλλων από ζωολογικούς κήπους, εργαστήρια, τσίρκα και περιοδεύουσες εκθέσεις, αλλά και από ιδιώτες που έχουν σχετική άδεια του αρμόδιου για
Under Article 3bis(2) of the animal welfare law, specimens of species or categories other than those included in the list constituting Annex I to the Royal Decree may nevertheless be held inter alia in zoological gardens, laboratories, circuses and travelling exhibitions, but also by private individuals recognised by the Minister responsible for the protection of animals and by
NATIONALE RAAD VAN DIERENKWEKERS EN LIEFHEBBERS και ANDIBEL την προστασία των ζώων υπουργού και από καταστήματα εμπορίας ζώων, υπό την προϋπόθεση όμως ότι έχει συναφθεί προηγουμένως συμφωνία με φυσικά ή νομικά πρόσωπα υπαγόμενα σε μία από τις προαναφερθείσες κατηγορίες.
NATIONALE RAAD VAN DIERENKWEKERS EN LIEFHEBBERS AND ANDIBEL firms trading in animals provided that a prior written agreement has been concluded with the natural or legal persons in one of the abovementioned categories.
Αφετέρου, ο θετικός κατάλογος θεσπίστηκε μετά τον καθορισμό αντικειμενικών κριτηρίων από το Εθνικό Συμβούλιο Καλής Διαβιώσεως των Ζώων [συμβουλευτικό όργανο του Υπουργείου Υγείας] με βάση ιδίως τις γνώμες επιστημόνων και ειδικών του σχετικού τομέα.
Secondly, the authorised list was drawn up after the National Council for animal welfare had established objective criteria, inter alia on the basis of contributions from scientists and specialists.
Τα κριτήρια αυτά είναι τα ακόλουθα.
Those criteria are as follows.
Πρώτον, πρέπει να καθίσταται ευχερής η διατήρηση των ζώων και να είναι δυνατή η φύλαξή τους ικανοποιουμένων των ουσιωδών φυσικών, ηθολογικών και οικολογικών αναγκών τους, δεύτερον, τα ζώα δεν πρέπει να είναι εκ φύσεως επιθετικά ούτε να ενέχουν άλλο ιδιαίτερο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, τρίτον, δεν μπορούν να ανήκουν σε είδη για τα οποία υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι τα ζώα αυτά, αν διαφύγουν στο φυσικό περιβάλλον, μπορούν να επιβιώσουν εκεί και να αποτελέσουν, με τον τρόπο αυτό, οικολογική απειλή και, τέταρτον, πρέπει να υφίστανται βιβλιογραφικά στοιχεία σχετικά με την κατοχή τους.
First, the animals must be easy to keep and capable of being given shelter with respect for their fundamental physiological, ethological and ecological needs; secondly, they must not be aggressive in nature or constitute any other particular danger to human health; thirdly, they may not belong to species in respect of which there are clear indications showing that specimens, once they have escaped into the wild, can continue to exist there and may therefore constitute an ecological threat; and, fourthly, there must be bibliographical data with regard to holding them.
Σε περίπτωση αντιφάσεως μεταξύ των διαθέσιμων στοιχείων ή πληροφοριών επί της δυνατότητας κατοχής ζώων κάποιου είδους, η αμφιβολία λαμβάνεται υπόψη υπέρ του ζώου.
Where there is a conflict between the data or the available information on whether specimens of a species may be held, the benefit of the doubt must be given to the animal.
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί, πρώτον, ότι η προστασία της καλής διαβιώσεως των ζώων αποτελεί θεμιτό σκοπό γενικού συμφέροντος, η σημασία του οποίου υπογραμμίζεται ιδίως με τη θέσπιση από τα κράτη μέλη του πρωτοκόλλου για την προστασία και την καλή διαβίωση των ζώων, που προσαρτάται στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 1997, C 340, σ. 110).
In that regard, it should be noted, first, that the protection of animal welfare is a legitimate objective in the public interest, the importance of which was reflected, in particular, in the adoption by the Member States of the Protocol on the protection and welfare of animals, annexed to the Treaty establishing the European Community (OJ 1997 C 340, p. 110).
Εξάλλου, το Δικαστήριο έχει διαπιστώσει επανειλημμένως το ενδιαφέρον που επιδεικνύει η Κοινότητα για την υγεία και την προστασία των ζώων (βλ. απόφαση της 17ης Ιανουαρίου 2008, C-37/06 και C-58/06, Viamex Agrar Handel και ZVK, Συλλογή 2008, σ.
Moreover, the Court has held on a number of occasions that the interests of the Community include the health and protection of animals (see Joined Cases C-37/06 and C-58/06 Viamex Agrar Handel and ZVK [2008] ECR I-69, paragraphs 22 and 23, and the caselaw cited).
Πρέπει να υπομνησθεί, δεύτερον, ότι, κατά το άρθρο 30 ΕΚ, οι διατάξεις των άρθρων 28 ΕΚ και 29 ΕΚ δεν εμποδίζουν τις απαγορεύσεις ή τους περιορισμούς που δικαιολογούνται, μεταξύ άλλων, από λόγους προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων και των ζώων, υπό την προϋπόθεση όμως ότι οι εν λόγω απαγορεύσεις ή περιορισμοί δεν αποτελούν ούτε μέσο αυθαιρέτων διακρίσεων ούτε συγκεκαλυμμένο περιορισμό στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και ότι το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι η προστασία της υγείας και της ζωής των ζώων συνιστά θεμελιώδη απαίτηση αναγνωριζομένη από το κοινοτικό δίκαιο (βλ. συναφώς απόφαση της 11ης Μαΐου 1999, C-350/97, Monsees, Συλλογή 1999, σ. I-2921, σκέψη 24).
Secondly, it must be borne in mind that, according to Article 30 EC, the provisions of Articles 28 EC and 29 EC are not to preclude prohibitions or restrictions justified on grounds, inter alia, of the protection of the health and life of humans or animals, provided that such prohibitions or restrictions do not constitute a means of arbitrary discrimination or a disguised restriction on trade between Member States, and that the Court has held that the protection of the health and life of animals constitutes a fundamental requirement recognised by Community law (see, to that effect, Case C-350/97 Monsees [1999] ECR I-2921, paragraph 24).
Ναι μεν η αρχή της αναλογικότητας η οποία αποτελεί τη βάση της τελευταίας περιόδου του άρθρου 30 ΕΚ απαιτεί η δυνατότητα των κρατών μελών να απαγορεύουν τις εισαγωγές ζώων που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη στα οποία αυτά νομίμως διατίθεται στο εμπόριο να περιορίζεται στον βαθμό που τούτο είναι αναγκαίο για την επίτευξη των θεμιτών επιδιωκομένων σκοπών προστασίας (βλ. επ’ αυτού, ιδίως, απόφαση Harpegnies, προαναφερθείσα, σκέψη 34), όμως, κατά την εφαρμογή της αρχής αυτής στο πλαίσιο υποθέσεως όπως αυτής της κύριας δίκης, πρέπει να ληφθεί υπόψη η ιδιαίτερη φύση των επίμαχων ζώων, καθώς και τα συμφέροντα και οι ανάγκες που υπενθυμίζονται στις σκέψεις 27 έως 29 της παρούσας αποφάσεως.
Although the principle of proportionality, which underlies the last sentence of Article 30 EC, requires that the power of the Member States to prohibit imports of animals from other Member States in which they are legally traded should be restricted to what is necessary to achieve the objectives of protection being legitimately pursued (see, to that effect, inter alia, Harpegnies, paragraph 34), it is necessary, for the application of that principle in a context such as that of the case in the main proceedings, to take into account the specific nature of the species concerned and the interests and requirements noted in paragraphs 27 to 29 of this judgment.
Το γεγονός ότι ένα κράτος μέλος επιβάλλει κανόνες λιγότερο αυστηρούς από εκείνους που ισχύουν εντός άλλου κράτους μέλους δεν σημαίνει, αυτό καθαυτό, ότι οι τελευταίοι αυτοί κανόνες είναι αντίθετοι προς την αρχή της αναλογικότητας και, επομένως, ασυμβίβαστοι προς το κοινοτικό δίκαιο.
The fact that one Member State imposes less stringent rules than another Member State does not mean that the latter’s rules are disproportionate and hence incompatible with Community law.
Πράγματι, το γεγονός και μόνον ότι ένα κράτος μέλος επέλεξε ένα σύστημα προστασίας διαφορετικό από εκείνο που έχει επιλέξει άλλο κράτος μέλος δεν μπορεί να ασκεί επιρροή επί της εκτιμήσεως της ανάγκης υπάρξεως διατάξεων θεσπιζομένων στον τομέα αυτό και της τηρήσεως της αρχής της αναλογικότητας (βλ., ιδίως, απόφαση της 1ης Φεβρουαρίου 2001, C-108/96, Mac Quen κ.λπ., Συλλογή 2001, σ. I-837, σκέψεις 33 και 34).
The mere fact that a Member State has chosen a system of protection different from that adopted by another Member State cannot affect the appraisal as to the need for and proportionality of the provisions adopted (see, inter alia, Case C-108/96 Mac Quen and Others [2001] ECR I-837, paragraphs 33 and 34).