natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το Πρωτοδικείο έκρινε, επίσης, ότι, ενόψει της ουσιωδώς οικονομικής φύσεως των εκτιμήσεων της Επιτροπής στο πλαίσιο του ελέγχου των πράξεων συγκεντρώσεως, μπορεί να δικαιολογηθεί η παρέμβαση συμβούλων ή οικονομικών εμπειρογνωμόνων ειδικευμένων στον τομέα αυτό προκειμένου να συμπληρωθεί η εργασία των νομικών συμβούλων, οπότε οι σχετικές δαπάνες δύνανται να αναζητηθούν. Πάντως, αυτής της φύσεως οι δαπάνες κρίθηκαν υπερβολικές από το Πρωτοδικείο.
In the light of those considerations, and of the importance of the case from the point of view of Community competition law, the numerous and complex economic and legal questions which were examined by the advisers, the financial interest that Airtours had in the case and the amount of work generated by the court proceedings for the legal and economic advisers, the Court set the total amount of costs that Airtours could recover at slightly less than GBP 490 000.
Τέλος, σε περίπτωση που ο αιτών υπάγεται στον φόρο προστιθέμενης αξίας, όπως συνέβαινε με την Airtours, δικαιούται να ανακτήσει από τις φορολογικές αρχές τον καταβληθέντα επί των αγορασθέντων αγαθών και υπηρεσιών ΦΠΑ.
By order of 29 October 2004 in Case T-310/01 DEP Schneider Electric v Commission, not published in the ECR, the Court set the amount to be recovered by Schneider Electric, the Commission having refused to pay the sum of roughly EUR 830 000.
Δεδομένου ότι ο φόρος αυτός δεν συνιστά για τον συγκεκριμένο αιτούντα δαπάνη, δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αποδόσεως ο ΦΠΑ που καταβλήθηκε επί των αμοιβών και εξόδων δικηγόρου.
This sum was claimed in respect, essentially, of the fees and disbursements of Schneider Electric’s advisers incurrred for the purpose of the procedure before the Court that resulted in annulment of the decision prohibiting the merger between Schneider Electric and Legrand.
Δραστηριότητα
Court of First Instance
Λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων, όρισε το συνολικό ποσό των εξόδων σε 420 000 ευρώ περίπου.
In the light of all those factors, the total amount of costs was reduced to almost EUR 420 000.
Για τους ίδιους λόγους, το ποσό των εξόδων που αφορούσαν τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων και τη δίκη που κατέληξε στην ακύρωση της αποφάσεως με την οποία υποχρεώθηκε η Schneider να εκχωρήσει συνολικώς τα στοιχεία ενεργητικού της Legrand που κατείχε, εκτιμώμενα σε πλέον των 830 000 ευρώ, ορίστηκε σε 427 000 ευρώ (διάταξη της 29ης Οκτωβρίου 2004, T-77/02 DEP, Schneider Electric κατά Επιτροπής, που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή).
For reasons of the same nature, the amount of the costs relating to the proceedings for interim relief and to the proceedings that resulted in annulment of the decision ordering Schneider to sell as a whole the assets held in Legrand, which had been assessed at EUR 830 000, was set at almost EUR 427 000 (order of 29 October 2004 in Case T-77/02 DEP Schneider Electric v Commission, not published in the ECR).
Παραδεκτό των κατά το άρθρο 230 ΕΚ προσφυγών
Admissibility of actions brought under Article 230 EC
Κατά το άρθρο 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ, «κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο δύναται [...] να ασκεί προσφυγή κατά των αποφάσεων που απευθύνονται σ’ αυτό, καθώς και κατά αποφάσεων που, αν και εκδίδονται ως κανονισμοί ή αποφάσεις που απευθύνονται σε άλλο πρόσωπο, τα αφορούν άμεσα και ατομικά».
Under the fourth paragraph of Article 230 EC, ‘any natural or legal person may ... institute proceedings against a decision addressed to that person or against a decision which, although in the form of a regulation or a decision addressed to another person, is of direct and individual concern to the former’.
Το άρθρο 230 ΕΚ, πέμπτο εδάφιο, προβλέπει ότι οι προσφυγές ακυρώσεως πρέπει να ασκούνται εντός δύο μηνών, υπολογιζομένων, κατά περίπτωση, από τη δημοσίευση της πράξεως, την κοινοποίησή της στον προσφεύγοντα ή, ελλείψει δημοσιεύσεως ή κοινοποιήσεως, από την ημέρα κατά την οποία ο προσφεύγων έλαβε γνώση της πράξεως.
The fifth paragraph of Article 230 EC provides that an action for annulment is to be instituted within two months of the publication of the measure, or of its notification to the plaintiff, or, in the absence thereof, of the day on which it came to the knowledge of the latter, as the case may be.
Πράξεις δεκτικές προσφυγής
Measures against which an action may be brought
Κατά πάγια νομολογία μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως, κατά την έννοια του άρθρου 230 ΕΚ, μόνο τα μέτρα εκείνα που παράγουν δεσμευτικές έννομες συνέπειες, δυνάμενες να επηρεάσουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, ως μεταβάλλουσες κατά τρόπο ιδιάζοντα τη νομική του κατάσταση.
It is settled case-law that only a measure which produces binding legal effects such as to affect the interests of an applicant by bringing about a distinct change in his legal position is an act or decision which may be the subject of an action for annulment under Article 230 EC.
Τέτοια πράξη είναι εκείνη η οποία δεν περιέχει κανένα νέο στοιχείο σε σχέση
The nature of the contested measure must also be appraised in the light of the nature of the request to which it constitutes a reply.
Συγκεκριμένα, πρέπει επίσης να εκτιμάται ο χαρακτήρας της προσβαλλομένης πράξεως σε σχέση προς τη φύση της αιτήσεως της οποίας αυτή συνιστά απάντηση.
Court of First Instance situation as at the date of the previous decision, which was not contested within the timelimit for initiating proceedings.
Εξάλλου, το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι, στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως, σε περίπτωση που η προσβαλλόμενη πράξη έχει τον χαρακτήρα αρνήσεως, αυτή πρέπει να εκτιμάται με γνώμονα τη φύση του αιτήματος επί του οποίου δίδει απάντηση.
Also, the Court has held that where, in the context of an action for annulment, the contested measure is negative, it must be appraised in the light of the nature of the request to which it constitutes a reply.
Αυγερινόπουλου κ.λπ. κατά Επιτροπής, και της 13ης Ιουλίου 2004, T-29/03, Comunidad Autónoma de Andalucía κατά Επιτροπής, που δεν έχουν ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή).
In particular, the refusal by a Community institution to withdraw or amend a measure may constitute a measure whose legality may be reviewed under Article 230 EC only if the measure which the Community institution refuses to withdraw or amend could itself have been contested under that provision (order of 15 March 2004 in Case T-139/02 Institouto N. Avgerinopoulou and Others v Commission, not yet published in the ECR, and Comunidad Autónoma de Andalucía v Commission, cited above).
Το Πρωτοδικείο έκρινε, σχετικώς, στη διάταξη Comunidad Autónoma de Andalucía κατά Επιτροπής, προαναφερθείσα, ότι επιστολή του γενικού διευθυντή της ευρωπαϊκής υπηρεσίας καταπολεμήσεως της απάτης (OLAF), με την οποία αυτός ενημέρωσε την προσφεύγουσα περί της αδυναμίας εξετάσεως της διοικητικής της ενστάσεως της στρεφομένης κατά της τελικής εκθέσεως που συνέταξε η OLAF μετά το πέρας εξωτερικής έρευνας και η οποία διαβιβάσθηκε στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού 1073/1999 4, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απόφαση δυνάμενη να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως παρά μόνον αν η τελική έκθεση συνιστά μέτρο παράγον δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να θίξουν τα συμφέροντα της προσφεύγουσας, αλλά συνιστά απλώς σύσταση ή γνωμοδότηση στερούμενη δεσμευτικών εννόμων αποτελεσμάτων.
In this regard, the Court held in Comunidad Autónoma de Andalucía v Commission that a letter from the Director-General of the European Anti-Fraud Office (OLAF) informing the applicant that it was not possible to investigate its complaint directed against the final report which was drawn up by OLAF following an external investigation and forwarded to the competent Spanish authorities in accordance with Article 9 of Regulation No 1073/1999 4 could not be regarded as a decision against which proceedings could be brought, since that report did not constitute a measure producing binding legal effects such as to affect the applicant’s interests, but a recommendation or an opinion lacking binding legal effects.
Καίτοι το Πρωτοδικείο εξέτασε την τήρηση της προθεσμίας ασκήσεως της προσφυγής σε πολλές αποφάσεις του [απόφαση της 28ης Ιανουαρίου 2004, T-142/01 και T-283/01, OPTUC κατά Επιτροπής, και διάταξη της 25ης Μαΐου 2004, T-264/03, Schmoldt κ.λπ.
While the Court was called on in a number of decisions to verify whether the timelimit for bringing an action was complied with (judgment of 28 January 2004 in Joined Cases T-142/01 and T-238/01 OPTUC v Commission, not yet published in the ECR, and order of 25 May 2004 in Case T-264/03 Schmoldt and Others v Commission, not yet published in the ECR (under appeal, Case C-342/04 P), it is the order of 9 November 2004 in Case T-252/03 FNICG v Commission, not yet published in the ECR, that is to be focused upon.
Κανονισμός (EΚ) 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την ευρωπαϊκή υπηρεσία καταπολεμήσεως της απάτης (OLAF) (ΕΕ L 136, σ. 1).
Regulation (EC) No 1073/1999 of the European Parliament and of the Council of 25 May 1999 concerning investigations conducted by the European Anti-Fraud Office (OLAF) (OJ 1999 L 136, p. 1).
Απόφαση 2003/600/EΚ της Επιτροπής, της 2ας Απριλίου 2003, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (υπόθεση COMP/C.38.279/F3 – Γαλλικό βόειο κρέας) (ΕΕ L 209, σ. 12).
Commission Decision 2003/600/EC of 2 April 2003 relating to a proceeding pursuant to Article 81 of the EC Treaty (Case COMP/C.38.279/F3 – French beef) (OJ 2003 L 209, p. 12).
Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είχε εκ νέου την πρόθεση να το πράξει στο μέλλον.
The Court added that, as long as the Commission decision continues to stand, the undertaking is prevented by law from merging with the other party to the notified transaction, at least in the configuration and under the conditions put forward in the notification, should it again have the intention to do so.
Το γεγονός ότι η επιχείρηση δεν είχε κατ’ ανάγκη την πρόθεση αυτή ή ότι δεν επρόκειτο να την καταστήσει πράξη συνιστά συναφώς αμιγώς υποκειμενικό γεγονός που δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη κατά την εκτίμηση του εννόμου συμφέροντός της προς ακύρωση πράξεως, η οποία παράγει αναμφιβόλως υποχρεωτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να θίξουν τα συμφέροντά της, τροποποιώντας σημαντικά την έννομη κατάστασή της.
The fact that the undertaking does not necessarily have that intention, or that it will perhaps not carry it out, is, in this respect, a purely subjective circumstance that cannot be taken into account when assessing its interest in bringing proceedings for the annulment of a measure which, unquestionably, produces binding legal effects such as to affect its interests by bringing about a distinct change in its legal position.
Ενεργητική νομιμοποίηση
Standing to bring proceedings
Όσον αφορά τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορεί να θεωρηθεί ότι η πράξη της οποίας ζητείται η ακύρωση αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα, το Πρωτοδικείο υπογράμμισε ότι μια κοινοτική πράξη αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα αν επηρεάζει άμεσα τη νομική κατάσταση αυτού και δεν αφήνει κανένα περιθώριο εκτιμήσεως στους αποδέκτες της, καθόσον η εφαρμογή της έχει καθαρώς αυτόματο χαρακτήρα και απορρέει αποκλειστικά από την κοινοτική ρύθμιση χωρίς εφαρμογή άλλων παρεμβαλλόμενων κανόνων.
So far as concerns the circumstances in which an applicant is regarded as directly concerned by the measure whose annulment he seeks, the Court recalled that a Community measure is of direct concern to an individual if it directly produces effects on his legal position and its implementation leaves no discretion to the addressees of the measure, implementation being a purely automatic matter flowing solely from the Community legislation without the application of other intermediate rules.
Πράγματι, μετά την απόφαση του Δικαστηρίου να επιβεβαιώσει τη δική του ερμηνεία της έννοιας του προσώπου το οποίο αφορά ατομικώς μία κοινοτική πράξη, με την απόφαση της 25ης Ιουλίου 2002, C-50/00 P, Unión de Pequeños Agricultores κατά Συμβουλίου (Συλλογή 2002, σ.
The other actions brought against the decision mentioned in the preceding footnote are still pending before the Court (Case T-217/03 Fédération nationale de la coopération bétail et viande v Commission and Case T-245/03 FNSEA and Others v Commission).
Κανονισμός (EΚ) 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά ταμεία (ΕΕ L 161, σ. 1).
Council Regulation (EC) No 1260/1999 of 21 June 1999 laying down general provisions on the Structural Funds (OJ 1999 L 161, p. 1).
Δικαστήριο έδωσε με την απόφασή του της 15ης Ιουλίου 1963, 25/62, Plaumann κατά Επιτροπής (Συλλογή, τόμος 1954-1964, σ. 937).
Regional Development Fund (ERDF) in relation to a motorway project between Messina and Palermo, which had been brought by the authority responsible for carrying out the project, namely the Region of Sicily.
Για να μπορεί ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο να ισχυρισθεί ότι μια πράξη, της οποίας δεν είναι αποδέκτης, το αφορά ατομικά, πρέπει να θίγεται από την πράξη αυτή λόγω ορισμένων ξεχωριστών ιδιοτήτων του ή μιας πραγματικής καταστάσεως που το χαρακτηρίζει σε σχέση με κάθε άλλο πρόσωπο και, ως εκ τούτου, το εξατομικεύει κατά τρόπο ανάλογο προς αυτόν του αποδέκτη.
So far as concerns the circumstances in which an applicant is regarded as individually concerned by a measure which is not addressed to him, it should be noted that the new interpretation of the criterion for determining whether applicants are individually concerned, which was adopted in Case T-177/01 Jégo-Quéré v Commission [2002] ECR II-2365, now clearly belongs to the past. After the Court of Justice had decided to confirm its interpretation of the concept of individual concern in Case C-50/00 P Unión de Pequeños Agricultores v Council [2002] ECR I-6677 (see also the judgment of the Court of Justice of 1 April 2004 in Case C-236/02 P Commission v Jégo-Quéré, not yet published in the ECR, setting aside the judgment of the Court of First Instance in Case T-177/01), the Court of First Instance examined the concept of individual concern in the cases before it by reference to the formula laid down in Case 25/62 Plaumann v Commission [1963] ECR 95.
Όταν το νομικό πρόσωπο που ασκεί προσφυγή ακυρώσεως είναι ένωση επιχειρήσεων, μπορεί, εφόσον είχε συμμετάσχει στη διαδικασία εκδόσεως της προσβαλλομένης πράξεως, να νομιμοποιηθεί ενεργητικώς σε τρεις τουλάχιστον περιπτώσεις: όταν διάταξη νόμου της αναγνωρίζει ρητώς σειρά ικανοτήτων δικονομικής φύσεως· όταν η ίδια η ένωση εξατομικεύεται λόγω επηρεασμού των συμφερόντων της ως ενώσεως, ιδίως όταν επηρεάζεται με την πράξη της οποίας ζητείται η ακύρωση η θέση της ως διαπραγματευτού· ή όταν εκπροσωπεί συμφέροντα επιχειρήσεων οι οποίες νομιμοποιούνται ενεργητικώς προς άσκηση προσφυγής ακυρώσεως.
Where a legal person bringing an action for annulment is an association of undertakings, it may, when it has taken part in the procedure leading to the adoption of the contested measure, be granted standing in at least three kinds of circumstances: where a legal provision expressly grants it a series of procedural powers; where the association itself is distinguished individually because its own interests as an association are affected, in particular because its negotiating position has been affected by the measure whose annulment is being sought; and where it represents the interests of undertakings which would themselves be entitled to bring proceedings.
Με τις διατάξεις του της 10ης Μαΐου 2004, T-391/02, Bundesverband der Nahrungsmittel- und Speiseresteverwertung και Kloh κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου (που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή), και Schmoldt κ.λπ. κατά Επιτροπής, προαναφερθείσα, το Πρωτοδικείο αρνήθηκε, μεταξύ άλλων, να αναγνωρίσει ότι οι προσφεύγουσες ενώσεις είχαν σαφώς καθορισθείσα θέση διαπραγματευτή, άμεσα συνδεόμενη με το αντικείμενο της προσβαλλομένης πράξεως.
In its order of 10 May 2004 in Case T-391/02 Bundesverband der Nahrungsmittel- und Speiseresteverwertung and Kloh v Parliament and Council, not yet published in the ECR, and in Schmoldt and Others v Commission, cited above, the Court, in particular, refused to accept that the applicant associations had occupied a clearly circumscribed position as negotiator which was intimately linked to the subject-matter of the contested measure.
Στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων, οι προσφυγές σκοπούν, κυρίως, στην ακύρωση είτε της αποφάσεως που ελήφθη χωρίς να κινηθεί η τυπική διαδικασία εξετάσεως που προβλέπει το άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ, είτε της αποφάσεως που ελήφθη κατά το πέρας αυτής της διαδικασίας.
In the field of State aid, actions mainly seek the annulment either of a decision taken without opening the formal investigation procedure referred to in Article 88(2) EC or of a decision taken at the end of that procedure.
Δεδομένου ότι οι αποφάσεις αυτές απευθύνονται στο οικείο κράτος μέλος, εναπόκειται στην επιχείρηση η οποία δεν είναι αποδέκτης αυτών να αποδείξει ότι η συγκεκριμένη πράξη την αφορά άμεσα και ατομικά.
Since those decisions are addressed to the Member State concerned, it is for the undertaking, which is not the addressee, to show that that measure is of direct and individual concern to it.
Με την απόφαση της 1ης Δεκεμβρίου 2004, T-27/02, Kronofrance κατά Επιτροπής (που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή), το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η προσφεύγουσα, η
Where the Commission, without opening the formal investigation procedure, finds in the course of a preliminary investigation that State aid is compatible with the common
Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων οποία είχε προβάλει τον αντλούμενο από την παράλειψη κινήσεως της τυπικής διαδικασίας εξετάσεως λόγο, είχε πράγματι την ιδιότητα του ενδιαφερόμενου μέρους, λαμβανομένης υπόψη της ανταγωνιστικής της θέσεως, η οποία καθορίσθηκε με βάση την ταυτότητα των προϊόντων που αυτή παράγει με εκείνα που παράγει η επωφεληθείσα της ενισχύσεως επιχείρηση, καθώς και την αλληλοεπικάλυψη των ζωνών εμπορίας των δύο επιχειρήσεων.
In the judgment of 16 March 2004 in Case T-157/01 Danske Busvognmaend v Commission, not yet published in the ECR, a trade association representing the interests of the majority of Danish bus companies was recognised as having the status of a ‘party concerned’, on the ground that it made a complaint to the Commission, that its interventions influenced the course of the administrative procedure and that at least some of its members were in competition with the undertaking which benefited from the disputed aid.
Με την απόφαση της 13ης Ιανουαρίου 2004, T-158/99, Thermenhotel Stoiser Franz κ.λπ. κατά Επιτροπής (που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή), κρίθηκαν παραδεκτές προσφυγές ακυρώσεως που άσκησαν οι εκμεταλλευόμενοι ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις μιας τουριστικής περιοχής στο ομόσπονδο κράτος του Steier (Αυστρία) κατά αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία κρίθηκε ότι συμβιβάζεται με την κοινή αγορά η δημόσια χρηματοδότηση για την κατασκευή πολυτελούς ξενοδοχείου στην εν λόγω περιοχή.
In the judgment of 1 December 2004 in Case T-27/02 Kronofrance v Commission, not yet published in the ECR, the Court held that the applicant, who had pleaded the failure to open the formal investigation procedure, was indeed a ‘party concerned’ in light of its status as a competitor, a status established by having regard to the identity of the products manufactured by it with those of the undertaking benefiting from the aid and to the fact that their sales areas overlapped.
Πράγματι, το Πρωτοδικείο υπογράμμισε ότι οι προσφεύγοντες αποτελούν άμεσους ανταγωνιστές του επωφεληθέντος από τη συγκεκριμένη ενίσχυση ξενοδοχείου και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση τους αναγνωρίζει την ιδιότητα αυτή.
In the judgment of 13 January 2004 in Case T-158/99 Thermenhotel Stoiser Franz and Others v Commission, not yet published in the ECR, hotel operators in a tourist resort in the Province of Styria (Austria) were entitled to challenge the legality of a Commission decision declaring the public financing of the construction of a luxury hotel in the same resort to be compatible with the common market. The Court observed that the applicants were direct competitors of the hotel receiving the aid in question and that they were recognised as having this status in the contested decision.
Στις προαναφερθείσες τρεις υποθέσεις το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι οι αποφάσεις με τις οποίες, μετά την ολοκλήρωση του προκαταρκτικού σταδίου, κρίθηκε ότι οι ενισχύσεις συμβιβάζονται με την κοινή αγορά αφορούν, υπό την ιδιότητά τους ως ενδιαφερομένων κατά την έννοια του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, ατομικά τις προσφεύγουσες επιχειρήσεις.
In the above three cases it was held that the applicant undertakings were, in their capacity as parties concerned within the meaning of Article 88(2) EC, individually concerned by the decisions declaring at the end of the preliminary investigation procedure that aid was compatible with the common market.
Πάντως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, όσον αφορά την έκταση του ελέγχου των λόγων ακυρώσεως, το Πρωτοδικείο, σε μία περίπτωση, εξέτασε το σύνολο των λόγων ακυρώσεως ως σκοπούντων να αποδείξουν ότι η Επιτροπή παρανόμως παρέλειψε να κινήσει την τυπική διαδικασία εξετάσεως (απόφαση Thermenhotel Stoiser Franz κ.λπ. κατά Επιτροπής, προαναφερθείσα), ενώ σε μία άλλη περίπτωση, ακύρωσε επί της ουσίας την απόφαση περί εγκρίσεως χορηγήσεως ενισχύσεως (απόφαση Danske Busvognmaend κατά Επιτροπής, προαναφερθείσα).
It should nevertheless be noted, with regard to the extent of the review of the pleas, that in one instance the Court regarded the pleas for annulment in their entirety as seeking to establish that the Commission had unlawfully failed to open the formal investigation procedure (Thermenhotel Stoiser Franz and Others v Commission), whereas in another instance it annulled on the merits the decision approving the grant of aid (Danske Busvognmaend v Commission).
Σε περίπτωση που η επίμαχη απόφαση εκδόθηκε μετά την ολοκλήρωση της τυπικής διαδικασίας εξετάσεως που προβλέπει το άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ, δεν αρκεί πλέον να έχει μία επιχείρηση την ιδιότητα της ενδιαφερομένης προκειμένου να εξατομικευθεί κατά τρόπο ανάλογο προς εκείνον του αποδέκτη αυτής της αποφάσεως.
Where the contested decision has been adopted at the end of the formal investigation procedure provided for by Article 88(2) EC, it is not sufficient, in order for an undertaking to be distinguished individually in the same way as the addressee of the decision, that it has the status of a ‘party concerned’.
Πράγματι, κατά τη νομολογία, μία τέτοια απόφαση αφορά ατομικά τις επιχειρήσεις οι οποίες προέβησαν στην καταγγελία κατόπιν της οποίας κινήθηκε η εν λόγω διαδικασία και οι οποίες ανέπτυξαν τις παρατηρήσεις τους, τις καθοριστικές για την εξέλιξη της διαδικασίας, εφόσον, πάντως, το μέτρο το οποίο ελήφθη με την εν λόγω απόφαση επηρεάζει ουσιαστικώς τη θέση τους στην αγορά.
According to the case-law, such a decision is of individual concern to the undertakings which were at the origin of the complaint which led to that procedure and whose views were heard and determined the conduct of the procedure, provided, however, that their position on the market is substantially affected by the aid which is the subject of that decision.
Κατ’ εφαρμογήν αυτών των κριτηρίων τα οποία για πρώτη φορά προσδιόρισε το Δικαστήριο με την απόφαση της 28ης Ιανουαρίου 1986, 169/84, COFAZ κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 1986, σ.
Applying those criteria identified for the first time by the Court of Justice in Case 169/84 COFAZ and Others v Commission [1986] ECR 391, the Court of First Instance held that