natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ζητείται αpiό τα κράτη έλη να λάβουν έτρα για να αpiελευθερωθεί η σηαντική δεξαενή γνώσεων, ταλέντου και ενέργεια τη ΕΕ για να υpiάρξουν άεσε, βαθιέ και συντονισένε αλλαγέ τόσο στα συστήατα ρύθιση και διαχείριση τη τριτοβάθια εκpiαίδευση όσο και στου τρόpiου διοίκηση των piανεpiιστηίων.
Agenda for more growth and for more and better jobs ( substantial reservoir of knowledge, talent and energy with immediate, in-depth and co-ordinated change: from the way higher education systems are regulated and managed to the ways universities are governed.
Για να στηρίξει αυτού του στόχου και το piρόγραα συνεργασία στον τοέα τη εκpiαίδευση, η Γενική 5ιεύθυνση Εκpiαίδευση και Πολιτισού τη Ευρωpiαϊκή Εpiιτροpiή ανέθεσε στο 5ίκτυο Ευρυδίκη να συλλέξει δεδοένα για ια ελέτη σχετικά ε το κανονιστικό piλαίσιο piου διέpiει τη διακυβέρνηση τη τριτοβάθια εκpiαίδευση.
In support of these goals and the agenda for cooperation in education, the Directorate General for Education and Culture of the European Commission invited the Eurydice Network to collect data for a study on the regulatory frameworks in higher education governance.
Η ελέτη αυτή συpiληρώνει τι ειδικέ και συγκριτικέ ελέτε για την τριτοβάθια εκpiαίδευση του δικτύου Ευρυδίκη piου δηοσιεύτηκαν το 2007: Αριθοί- κλειδιά τη τριτοβάθια εκpiαίδευση στην Ευρώpiη, η οpiοία εστιάζεται στην κοινωνική διάσταση τη τριτοβάθια εκpiαίδευση (συνεισφορέ piου καταβάλλουν οι φοιτητέ για την κάλυψη των διδάκτρων, υpiοτροφίε, δάνεια, κλpi.)· Ειδική έκθεση: η δοή τη τριτοβάθια εκpiαίδευση στην Ευρώpiη, piου εξετάζει τι εθνικέ τάσει και τα έτρα piαρακολούθηση τη διαδικασία τη Μpiολόνια· τέλο, ο Τόο 5 του Ευρωpiαϊκού Γλωσσαρίου για την Εκpiαίδευση, piεριέχει του όρου piου χρησιοpiοιούνται αpiό τα εpiίσηα όργανα λήψη αpiοφάσεων, τα συβουλευτικά, διαχειριστικά και εpiοpiτικά όργανα τη τριτοβάθια εκpiαίδευση.
This study complements country-specific and comparative publications on higher education published by Eurydice in 2007: Key Data on Higher Education in Europe, which concentrates on the social dimension of higher education (contributions paid by students towards tuition costs, student support, loans, etc.); Focus on the Structure of Higher Education in Europe, which examines national trends and follow-up measures in the Bologna Process; and Volume 5 of the European Glossary on Education, concerned with terms used to denote formal decision-making, advisory, operational and regulatory bodies in higher education.
Η piαρούσα ελέτη εστιάζεται ιδίω στι piολιτικέ, τι εpiίσηε κανονιστικέ διατάξει, τα δικαιώατα και τι ευθύνε piου διέpiουν τη διακυβέρνηση των ιδρυάτων τριτοβάθια εκpiαίδευση.
The present study focuses in particular on policies, official regulations, rights and responsibilities in the governance of higher education institutions.
Στο piλαίσιο ια γενική ευρωpiαϊκή τάση χαλάρωση των κανονιστικών piλαισίων, έχουν διαορφωθεί διάφορα εθνικά οντέλα διακυβέρνηση ανάλογα ε το βαθό εσωτερική διακυβέρνηση των ιδρυάτων αpiό τα ακαδηαϊκά του
In the general Europe-wide trend towards less prescriptive regulatory frameworks, a variety of national models have been developed within the respective contexts of academic selfgovernance and external accountability, the influence of new demands on higher education,
2) Ευρωpiαϊκή Εpiιτροpiή (2006) Ανακοίνωση τη Εpiιτροpiή στο Συβούλιο και το Ευρωpiαϊκό Κοινοβούλιο.
2) European Commission (2006) Communication from the Commission to the Council and the European Parliament. Delivering on the modernization agenda for universities: education, research and innovation.
Εpiίτευξη τη ατζέντα εκσυγχρονισού στα piανεpiιστήια: εκpiαίδευση, έρευνα και καινοτοία.
3) For a typology of governance models in higher education see for instance: CHEPS (1994) Comparative Policy Studies in Higher Education and Merrien, Fr-X. (eds) (1999) Towards a New Model of Governance for Universities? A
Έννοιες και ορισμοί
Concepts and definitions
Η piαρούσα ελέτη κάνει διάκριση ανάεσα στη διακυβέρνηση και τη διαχείριση τη τριτοβάθια εκpiαίδευση.
In this study, a distinction is drawn between higher education governance and management.
Η διακυβέρνηση τη τριτοβάθια εκpiαίδευση εστιάζεται στου κανόνε και του ηχανισού ε του οpiοίου οι διάφοροι φορεί εpiηρεάζουν τι αpiοφάσει και στον τρόpiο ε τον οpiοίο αυτοί λογοδοτούν και σε piοιον.
As far as higher education is concerned, governance focuses on the rules and mechanisms by which various stakeholders influence decisions, how they are held accountable, and to whom.
Στο piλαίσιο τη τριτοβάθια εκpiαίδευση, η διακυβέρνηση αναφέρεται στην «εpiίσηη και άτυpiη άσκηση εξουσία βάσει νόων, piολιτικών και κανόνων piου συνθέτουν τα δικαιώατα και τι ευθύνε των διαφόρων φορέων, piεριλαβανοένων των διατάξεων piου αφορούν την
In the context of higher education, governance refers to ‘the formal and informal exercise of authority under laws, policies and rules
4 αλληλεpiίδρασή του»(
4 that articulate the rights and responsibilities of various actors, including the rules by which they interact’ (
Με άλλου όρου, η διακυβέρνηση piεριλαβάνει «το piλαίσιο εντό του οpiοίου ένα εκpiαιδευτικό ίδρυα εpiιδιώκει του γενικού και ειδικού στόχου καθώ και τι piολιτικέ του ε συνεpiή και συντονισένο τρόpiο», έτσι ώστε να piορεί ν' ανταpiοκριθεί στο ακόλουθο ερώτηα: «Ποιο είναι υpiεύθυνο και piοιε είναι οι βάσει τη νοιότητα των εκτελεστικών αpiοφάσεων piου λαβάνουν οι διάφοροι φορεί;» Αpiό την άλλη piλευρά, η διαχείριση αναφέρεται στην υλοpiοίηση ενό piλέγατο στόχων piου εpiιδιώκει ένα ίδρυα τριτοβάθια εκpiαίδευση βάσει piροκαθορισένων κανόνων.
In other words, governance encompasses ‘the framework in which an institution pursues its goals, objectives and policies in a coherent and co-ordinated manner’ to answer the questions: ‘Who is in charge, and what are the sources of legitimacy for executive decision-making by different actors?’
Αpiαντά στο ερώτηα «piώ εφαρόζονται οι κανόνε» και συνδέεται ε την εpiάρκεια, την αpiοτελεσατικότητα και την piοιότητα των
Management, on the other hand, refers to the implementation of a set of objectives pursued by a higher education institution on the basis of established rules. It answers the question ‘how are the rules applied’ and is concerned with the
piαρεχόενων υpiηρεσιών στου εσωτερικού και εξωτερικού ενδιαφερόενου φορεί(
efficiency, effectiveness and quality of services provided for internal and external stakeholders (
Παρά τη διάκριση ανάεσα στη διακυβέρνηση (η οpiοία δίνει έφαση στη διαδικασία χάραξη piολιτικών και ακροpiρόθεσων στόχων καθώ και στι στρατηγικέ για την εpiίτευξη αυτών των στόχων) και τη διαχείριση (η οpiοία αναφέρεται στη διαδικασία υλοpiοίηση), δεν αγνοούνται οι τρόpiοι ε του οpiοίου συνδέονται αυτέ οι δύο έννοιε.
Despite the distinction between governance (with its emphasis on the process of setting policies and longterm goals as well as the strategies for reaching these goals) and management (which is action-oriented), the various links between the two will not be overlooked.
Έτσι, αν και αυτή η ελέτη ασχολείται κυρίω ε τι κανονιστικέ διατάξει piου εκδίδουν οι δηόσιε αρχέ σε σχέση ε τη διακυβέρνηση τη τριτοβάθια εκpiαίδευση, piεριέχει και αναλύει στοιχεία για του ηχανισού χάραξη piολιτική, λήψη αpiοφάσεων σε κεντρικό εpiίpiεδο και σε εpiίpiεδο εκpiαιδευτικών ιδρυάτων, τα κίνητρα και τι διαδικασίε λογοδοσία.
Thus, although the study is concerned mainly with regulations issued by public authorities in relation to higher education governance, it also contains and analyses information about mechanisms for policy formulation, decision-making at central and institutional level, incentives and accountability procedures.
Οι δηόσιοι και οι ιδιωτικοί φορεί χαρακτηρίζονται ω εξωτερικοί ή εσωτερικοί φορεί σε σχέση ε τα εκpiαιδευτικά ιδρύατα:
Public or private actors or stakeholders may be categorised as external or internal to institutions:
Εξωτερικοί φορεί: piρόσωpiα piου έχουν έννοο συφέρον για τον τρόpiο λειτουργία, τι piρακτικέ και τι εpiιδόσει των ιδρυάτων τριτοβάθια εκpiαίδευση (σε αυτά piεριλαβάνονται φορεί τη κεντρική, piεριφερειακή ή τοpiική διακυβέρνηση, εργοδότε ή άλλοι αντιpiρόσωpiοι τη βιοηχανία, έλη συνδικαλιστικών οργανώσεων, εθνικών ενώσεων φοιτητών, φορεί τη κοινωνία των piολιτών, αpiόφοιτοι, γονεί σpiουδαστών κλpi.).
External stakeholders: persons who have a vested interest in the function, practices, and outcomes of higher education institutions (may include members of central, regional or local government, employers in the labour market or other representatives from industry, members of labour unions, national student associations, representatives of civic society, graduates, parents of students, etc.).
Εσωτερικοί φορεί: όργανα διακυβέρνηση των εκpiαιδευτικών ιδρυάτων (συβουλευτικό όργανο, διοικητικό συβούλιο, σύγκλητο, κλpi.) και εργαζόενοι ή εγγεγραένοι φοιτητέ ιδρυάτων τριτοβάθια εκpiαίδευση.
Internal stakeholders: institutional governance bodies (e.g. advisory board, council, academic senate, etc.) and persons employed by or enrolled at a higher education institution.
Τα όργανα piορεί να είναι όργανα του εκpiαιδευτικού ιδρύατο ή οργανισοί piεριφερειακών ή κεντρικών διοικήσεων.
Bodies can work at the institutional level, or at regional or national levels. Bodies at the institutional level are typically governing boards, academic senates, and councils, etc.
Τα όργανα των εκpiαιδευτικών ιδρυάτων είναι συνήθω διοικητικά συβούλια, η σύγκλητο ή
These can be composed of internal or external actors (or stakeholders), or include representatives of both groups.
3) Για ια τυpiολογία των οντέλων διακυβέρνηση τη τριτοβάθια εκpiαίδευση βλ. pi.χ.: CHEPS (1994) Comparative Policy Studies in Higher Education and Merrien, Fr-X. (eds) (1999) Towards a New Model of Governance for
Typical bodies at regional or national levels include ministerial committees or departments, councils for higher education, science and technological councils, and independent umbrella organisations for higher education, etc. These bodies may consist solely of external actors or include representatives of the respective higher education institutions.
Γενική εισαγωγή τα συβούλια σχολών κλpi.
General Introduction
Η piαρούσα συγκριτική ελέτη λαβάνει ω έτο αναφορά το 2006/07 και καλύpiτει όλε τι χώρε του δικτύου Ευρυδίκη εκτό αpiό την Τουρκία.
The present comparative study takes the reference year 2006/07 and covers all Eurydice Network countries except Turkey.
Η ελέτη εξετάζει ζητήατα piου σχετίζονται ε τη διακυβέρνηση τη τριτοβάθια εκpiαίδευση και του ενδιαφερόενου φορεί και τα όργανα piου συετέχουν στη χάραξη piολιτικών και τη διαδικασία λήψη αpiοφάσεων καθώ και του διάφορου τρόpiου αλληλεpiίδρασή του.
The study concerns issues relating to higher education governance and reviews the stakeholders and bodies that are involved in devising policies and decision-making, as well as the various ways in which they interact.
Οι piολιτικέ, οι κανονιστικέ ρυθίσει, τα κίνητρα και τα έτρα λογοδοσία εξετάζονται στο piλαίσιο των δοών διακυβέρνηση, τη χρηατοδότηση και του ακαδηαϊκού piροσωpiικού.
The policies, regulations, incentives, and accountability measures are discussed within the contexts of governance structures, funding, and academic staff.
Αυτά τα τρία ζητήατα εpiελέγησαν διότι αpiοτελούν καίρια στοιχεία των piρογραάτων εταρρύθιση τη τριτοβάθια εκpiαίδευση και συνδέονται άεσα ε τη βασική εpiιτακτική ανάγκη τη αpiοτελεσατική χρήση των
These issues were selected because they represent crucial elements in higher education reform agendas and are directly linked to the
Μια άλλη σηαντική piτυχή τη έννοια τη διακυβέρνηση είναι οι διαδικασίε διασφάλιση τη piοιότητα οι οpiοίε, όω, δεν αναλύονται διεξοδικά σε αυτή τη ελέτη, διότι εξετάστηκαν εκτενώ στην έκδοση Ειδική
Quality assurance procedures are also an important aspect of the concept of governance; however, they are not analysed in detail here since they have been covered extensively in the Eurydice publication Focus on the
έκθεση: Η δοή τη τριτοβάθια εκpiαίδευση στην Ευρώpiη 2006-07 (
Structure of Higher Education in Europe 2006/07 (
Η piαρούσα ελέτη καλύpiτει τα ζητήατα τη διακυβέρνηση των εpiίσηα αναγνωρισένων δηόσιων και ιδιωτικών ιδρυάτων τριτοβάθια εκpiαίδευση piου piροσφέρουν piρογράατα σpiουδών των βαθίδων ISCED 5 και 6 και υpiόκεινται στη νοοθεσία τη κάθε χώρα.
This study covers governance issues in officially recognised public and private higher education institutions that offer programmes at ISCED levels 5 and 6 and are provided for under the legislation of the country concerned.
5εν λαβάνονται υpiόψη τα ξένα piανεpiιστήια piου είναι εγκατεστηένα σε κάθε χώρα ούτε και οι κανονιστικέ διατάξει piου διέpiουν τη συετοχή σε ευρωpiαϊκά piρογράατα.
Foreign universities established in the country are not considered, nor are regulations for taking part in European programmes taken into account.
Ακόη, αpiό το piεδίο τη piαρούσα ελέτη εξαιρούνται οι δηόσιε σχολέ εθνική ασφάλεια, οι στρατιωτικέ σχολέ και οι σχολέ αστυνοία.
State institutions for national security, military or police training are also not covered.
Η ελέτη εξετάζει κατά κύριο λόγο τα δηόσια και τα χρηατοδοτούενα αpiό το κράτο ιδιωτικά ιδρύατα τριτοβάθια εκpiαίδευση.
The study primarily examines public and governmentdependent private higher education.
Τα δεδοένα για τα ανεξάρτητα ιδιωτικά ιδρύατα τριτοβάθια εκpiαίδευση είναι piολύ piεριορισένα.
Data on independent private higher education institutions is very limited; however, when the information is available, it is included in separate sections at the end of each chapter.
5ιευκρινίζεται εpiίση αν οι κανονιστικέ ρυθίσει ή οι piρακτικέ αφορούν ένα συγκεκριένο τύpiο εκpiαιδευτικού ιδρύατο (pi.χ. piανεpiιστήια, τεχνολογικά ιδρύατα, piανεpiιστήια εφαροσένων εpiιστηών, ιδρύατα διαρκού εpiιόρφωση κλpi.).
When regulations or practices refer to a specific type of institution (e.g. universities, institutes of technology, universities of applied sciences, institutions for continuing education, etc.), reference is made to the relevant type.
Όταν γίνεται λόγο για όλα τα εκpiαιδευτικά ιδρύατα, χρησιοpiοιείται ο όρο «ιδρύατα τριτοβάθια εκpiαίδευση» ή «ΙΤΕ».
When all institutions are concerned, the study refers to ‘higher education institutions’ or ‘HEIs’.
Στα εpiίσηα κείενα, οι αpiαιτήσει των ανώτατων εκpiαιδευτικών αρχών των χωρών διατυpiώνονται ε διαφορετικού τρόpiου.
In official documents, top-level education authorities express their requirements in different ways.
Σε ορισένε χώρε, οι συστάσει είναι τόσο ισχυρέ piου στην piράξη είναι δεσευτικέ.
In some countries, their recommendations are so strong that they are in effect prescriptive.
Σε άλλε χώρε, τα εκpiαιδευτικά ιδρύατα διαθέτουν εγάλο βαθό αυτονοία.
In others, institutions retain a significant degree of autonomy.
Γι’ αυτό το λόγο, ο όρο «εpiίσηη ρύθιση» piρέpiει να ερηνεύεται ε την ευρεία έννοια, έτσι ώστε να καλύpiτει συστάσει, αλλά και νόου, διατάγατα ή άλλε κατευθυντήριε γραέ piου εκδίδονται για συβουλευτικού σκοpiού.
For this reason, the term ‘official regulations’ has to be understood in a broad sense to include recommendations as well as laws, decrees or other guidelines drawn up for advisory purposes.
6) Ευρωpiαϊκή Εpiιτροpiή (2003) Αpiοδοτικέ εpiενδύσει στην εκpiαίδευση και την κατάρτιση: εpiιτακτική ανάγκη για την Ευρώpiη.
6) European Commission (2003) Investing efficiently in education and training: an imperative for Europe.
Ανακοίνωση τη Εpiιτροpiή.
Communication from the Commission.
7) Ευρυδίκη (2007) Ειδική έκθεση: Η δοή τη τριτοβάθια εκpiαίδευση στην Ευρώpiη – 2006/07.
7) Eurydice (2007) Focus on the Structure of Higher Education in Europe – 2006/07.
Εθνικέ τάσει στο piλαίσιο τη διαδικασία τη Μpiολόνια.
National Trends in the Bologna Process.
5ιακυβέρνηση τη τριτοβάθια εκpiαίδευση στην Ευρώpiη
Higher Education Governancein Europe
Το κεφάλαιο 1 piαρουσιάζει ια συνολική εικόνα των εθνικών στρατηγικών piολιτικών για την τριτοβάθια εκpiαίδευση και τι βασικέ piροτεραιότητε στην Ευρώpiη σε όρου χρηατοδότηση και ακαδηαϊκού piροσωpiικού.
Chapter 1 gives an overview of the national strategic policies for higher education and the main priorities in Europe in terms of funding and academic staff.
Το piαράρτηα του κεφαλαίου 1 piεριέχει κατάλογο των εγγράφων εθνική στρατηγική piολιτική.
The annex to chapter 1 contains a list of national strategic policy documents.
Το κεφάλαιο 2 εξετάζει τι δοέ και το εύρο τη εξωτερική ρύθιση και καθοδήγηση καθώ και τι εθόδου εσωτερική ακαδηαϊκή διακυβέρνηση και διαχείριση των ΙΤΕ στην Ευρώpiη.
Chapter 2 examines the structures and scope of external regulation and guidance as well as institutional managerial and academic selfgovernance at HEIs in Europe.
Τα όργανα εξωτερική και εσωτερική διακυβέρνηση χαρακτηρίζονται ε βάση τι αροδιότητέ και τι εξουσίε λήψη αpiοφάσεών του και ε τα ζητήατα για τα οpiοία οφείλουν να λογοδοτούν.
The external and institutional governance bodies are characterised according to their responsibilities, decision-making powers, and lines of accountability.
Το piαράρτηα του κεφαλαίου 2 piεριγράφει τι βασικέ αροδιότητε των κύριων οργάνων εσωτερική διακυβέρνηση.
The annex to chapter 2 provides an explanation of the main responsibilities of the primary internal governance bodies.
Το κεφάλαιο 3 εστιάζεται στου ηχανισού δηόσια χρηατοδότηση piου χρησιοpiοιούνται στην Ευρώpiη, αναλύοντα το βαθό σύνδεση αυτών των ηχανισών ε τι εpiιδόσει των ιδρυάτων, τον τρόpiο ε τον οpiοίο piροάγουν το συναγωνισό ανάεσα στα ιδρύατα τριτοβάθια εκpiαίδευση καθώ και το ηχανισό κινητοpiοίηση των ΙΤΕ ώστε αυτά να συβάλουν ενεργά στην υλοpiοίηση των εθνικών piροτεραιοτήτων.
Chapter 3 focuses on public funding mechanisms used in Europe, analysing the extent to which they are performance-based and how they promote competition between higher education institutions and encourage higher education institutions to develop national priorities.
Το κεφάλαιο αυτό εξετάζει εpiίση τι διαδικασίε λογοδοσία όσον αφορά τη χρήση του δηόσιου χρήατο και ορισένε piτυχέ τη αυτονοία των ΙΤΕ να διαχειρίζονται δηόσια κεφάλαια.
This chapter also outlines accountability procedures linked to public funds and some aspects of higher education institutions’ autonomy in managing public funds.
Το piαράρτηα του κεφαλαίου 3 piεριέχει κατάλογο των κριτηρίων χορήγηση των κυριότερων δηόσιων εpiιχορηγήσεων στα ΙΤΕ.
The annex to chapter 3 includes a list of the criteria used for the most important public grants awarded to HEIs.
Το κεφάλαιο 4 piεριγράφει τι piιθανέ piηγέ και του piεριορισού ιδιωτική χρηατοδότηση, συpiεριλαβανοένων των εταιρικών σχέσεων ε τον εpiιχειρηατικό κόσο.
Chapter 4 describes possible sources and restrictions regarding private funding, including partnerships with the business world.
Το κεφάλαιο αυτό διερευνά εpiίση τα εξωτερικά κίνητρα για την άντληση ιδιωτικών κεφαλαίων και ορισένα ζητήατα τη αυτονοία των ΙΤΕ όσον αφορά την είσpiραξη διδάκτρων.
The chapter also explores external incentives to collect private funds and certain aspects of HEIs’ autonomy concerning tuition fees.
Το κεφάλαιο 5 εξετάζει του φορεί piου συνδέονται ε θέατα συβάσεων, piροσλήψεων, ισθών, εpiαγγελατική σταδιοδροία, χρόνου εργασία και αξιολόγηση του ακαδηαϊκού piροσωpiικού.
Chapter 5 discusses the actors involved in issues relating to contracts, recruitment, salaries, career progression, work time, and evaluation of academic staff.
Τα στοιχεία για τη σύνταξη αυτή τη ελέτη δόθηκαν αpiό τι εθνικέ ονάδε του 5ικτύου Ευρυδίκη· η συλλογή των στοιχείων piραγατοpiοιήθηκε βάσει ερωτηατολογίου «οδηγού piεριεχοένων» piου συνέταξε η Ευρωpiαϊκή Μονάδα Ευρυδίκη.
Information for this study was provided by the respective Eurydice National Units in response to a ‘guide to content’ questionnaire developed by the Eurydice European Unit.
Η συγκριτική ανάλυση συντάχθηκε αpiό την ευρωpiαϊκή ονάδα και εpiικυρώθηκε αpiό τι εθνικέ ονάδε και του συβούλου του.
The comparative analysis was drafted by the European Unit and confirmed by the National Units and their respective experts.
Στο τέλο τη έκθεση αναφέρονται όλοι όσοι συνέβαλαν ε κάθε τρόpiο σε αυτή τη συλλογική εργασία.
All those who have contributed in any way to this collective undertaking are listed at the end of the report.
Η έκθεση piαραpiέpiει σε διάφορε ελέτε και εpiιστηονικέ εκδόσει· τα στοιχεία, ωστόσο, για την κάθε χώρα βασίζονται στα ερωτηατολόγια piου συpiλήρωσαν οι εθνικέ ονάδε του δικτύου.
The report refers to various studies and scientific publications; however, information on particular countries is based on the questionnaires completed by the national units.
Ειδικά piαραδείγατα σχετικά ε την κατάσταση piου εpiικρατεί στι διάφορε χώρε piαρουσιάζονται ε διαφορετικού τυpiογραφικού χαρακτήρε για να ξεχωρίζουν αpiό τον κύριο κορό του κειένου.
Specific examples of national information are presented in an altered text style in order to set them apart from the main text.
Τα piαραδείγατα αυτά piαρουσιάζονται ε γενικέ διατυpiώσει στο piλαίσιο τη συγκριτική ελέτη.
These cases provide concrete examples of general statements made in the comparative study.
Αναφέρουν εpiίση τι εξαιρέσει αpiό αυτό piου θεωρείται γενική τάση σε ορισένε χώρε ή piαρέχουν ειδικέ διευκρινίσει piου συνθέτουν ια κοινή εξέλιξη.
They may also illustrate exceptions to what is seen as a general trend in a number of countries, or provide specific details supplementing a common development.
Τα piαραρτήατα των κεφαλαίων 1 έω 3 piεριέχουν αναλυτικά στοιχεία για την κάθε χώρα.
Detailed national information is also included in the annexes for chapters 1 to 3.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1: ΕΘΝΙΚΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
CHAPTER 1: NATIONAL STRATEGIC POLICIES FOR HIGHER EDUCATION
Αpiοτελεί κοινή piεpiοίθηση στην Ευρώpiη ότι αpiαιτείται ακροpiρόθεσο σχεδιασό και χάραξη στρατηγικών για την τριτοβάθια εκpiαίδευση.
The need for longer-term planning and strategy formulation for higher education is widely recognised across Europe.
Οι κυβερνήσει διάφορων χωρών έχουν καταρτίσει ένα αναλυτικό έγγραφο piολιτική piου εξηγεί τη στρατηγική του για την τριτοβάθια εκpiαίδευση (βλ. piαράρτηα 1).
In several countries, governments have an extensive policy document explaining their strategic policy concerning higher education (see Annex 1).
Σε άλλε χώρε, οι σηερινέ εθνικέ στρατηγικέ για την τριτοβάθια εκpiαίδευση εντάσσονται σε ευρύτερου στόχου piολιτική piροώθηση τη εpiιστηονική και τεχνολογική ανάpiτυξη· ενδεικτικά αναφέρουε το piορτογαλικό σχέδιο τεχνολογική ανάpiτυξη και καινοτοία και το Γαλλικό Σύφωνο για την Έρευνα, τα οpiοία τέθηκαν σε εφαρογή το 2005 και το 2006 αντίστοιχα, και την piολιτική τη Ισλανδία για την εpiιστήη και τεχνολογία 2006-2009.
In other countries, the current national strategies for higher education are associated with the broader policy goals of promoting science and technology development, as in the case of the Technological Plan-Portugal Innovates and the French Research Pact, introduced in 2005 and 2006 respectively, and the Science and Technology Policy 2006-2009 in Iceland.
Σε αρκετέ piεριpiτώσει, οι εταρρυθιστικέ piολιτικέ piου είχαν αρχικά σχεδιαστεί στα έγγραφα στρατηγική για την τριτοβάθια εκpiαίδευση ενσωατώθηκαν αργότερα σε νοοθετικέ piράξει και τέθηκαν σταδιακά σε εφαρογή, όpiω συνέβη στη Γερανία, την Ελλάδα, τη Γαλλία, την Πορτογαλία και τη Σουηδία.
Often, reform policies that were originally envisaged in strategic documents are later integrated in legislative acts, as for example in Germany, Greece, France, Portugal, Sweden, and are thus gradually implemented in the higher education sector.
Στον τοέα τη τριτοβάθια εκpiαίδευση, ορισένε χώρε δεν έχουν ακόη εκpiονήσει κείενο καθολικού χαρακτήρα ε του ακροpiρόθεσου στόχου καθώ και τα αναγκαία έτρα για την εpiίτευξή του.
Some countries have not yet developed an overarching statement setting out longer-term objectives and measures to implement in the area of higher education.
Στη Βουλγαρία, το Μάρτιο του 2007 τέθηκε σε δηόσιο διάλογο σχέδιο στρατηγική piολιτική για την ανάpiτυξη τη τριτοβάθια εκpiαίδευση, το οpiοίο σήερα βελτιώνεται.
In Bulgaria, a draft strategic policy on the development of higher education was submitted for public discussion in March 2007 and is now subject to further improvement.