natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο τύπος της δικαστικής απόφανσης είναι αδιάφορος, αρκεί ο προσφεύγων να έχει εξαντλήσει όλους τους βαθμούς δικαιοδοσίας του εθνικού δικαίου.
The form of the judicial decision is irrelevant provided that the claimant has exhausted all the judicial remedies available to him under national law.
Συναφώς, το Finanzgericht Hamburg εξηγεί ότι μία περαιτέρω ιδιαιτερότητα της διαφοράς της κύριας δίκης αποτελεί το γεγονός ότι η εταιρία Kempter ζήτησε από το Hauptzollamt την ανάκληση της απόφασης της 10ης Αυγούστου 1995 περί επιστροφής, με έγγραφο της 16ης Σεπτεμβρίου 2002, ήτοι δεκαεννέα μήνες μετά την έκδοση της προαναφερθείσας απόφασης Emsland-Stärke, της 14ης Δεκεμβρίου 2000.
On that point the national court explains that a special feature of the case before it is that Kempter applied to the Hauptzollamt for withdrawal of the repayment decision of 10 August 1995 by letter of 16 September 2002, that is to say, 21 months after the Court delivered judgment in Emsland-Stärke on 14 December 2000.
KEMPTER σχέσεις, το αιτούν δικαστήριο δεν θεωρεί ότι η δυνατότητα, βάσει της προαναφερθείσας απόφασης, να ζητηθεί η ανάκληση μιας αντίθετης προς το κοινοτικό δίκαιο απόφασης η οποία έχει καταστεί απρόσβλητη πρέπει κατ’ εξαίρεση να είναι περιορισμένη από χρονικής απόψεως.
KEMPTER which have arisen before the Court’s judgment, the national court does not see why an application, on the basis of Emsland-Stärke, for the revocation of an administrative decision that is final and infringes Community law should, exceptionally, be subject to a limit in time.
Κατόπιν των ανωτέρω, το αιτούν δικαστήριο αποφάσισε να αναστείλει την πρόοδο της δίκης και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα δύο ερωτήματα:
Consequently it has decided to stay proceedings pending the Court’s reply to the following two questions referred by it for a preliminary ruling:
Το αιτούν δικαστήριο κρίνει περαιτέρω ότι η προθεσμία για την υποβολή αίτησης ανάκλησης της διοικητικής απόφασης που έχει καταστεί απρόσβλητη εξαρτάται από τη θετική γνώση της νομολογίας του Δικαστηρίου εκ μέρους του ενδιαφερομένου.
The national court then observes that, in its opinion, the timelimit as regards an application for the review of a final administrative decision should depend on positive awareness of the Court’s decision on the part of the person concerned.
Στο μέτρο που η διοίκηση οφείλει να εφαρμόζει την ερμηνεία διάταξης του κοινοτικού δικαίου την οποία έχει δεχθεί το Δικαστήριο με προδικαστική απόφαση στις γεννηθείσες προ της αποφάσεως αυτής έννομες
Inasmuch as administrative authorities must apply the interpretation of a provision of Community law supplied by the Court in a preliminary ruling to legal relationships
10 — Ο γερμανικός όρος είναι «unmittelbar» που σημαίνει «αμέσως» ή «πάραυτα».
10 — The German word is ‘unmittelbar’, which means ‘immediately’ or ‘directly’.
2) Υφίσταται χρονικός περιορισμός για την υποβολή αιτήσεως για έλεγχο και διόρθωση αντίθετης προς το κοινοτικό δίκαιο διοικητικής αποφάσεως η οποία έχει καταστεί απρόσβλητη, πέραν των προϋποθέσεων που έθεσε η απόφαση [Kühne & Heitz] για λόγους αναγόμενους σε ιεραρχικώς υπερκείμενους κανόνες του κοινοτικού δικαίου;» I - 421
(2) Is an application for the review and amendment of a final administrative decision which is contrary to Community law subject to a limit in time for overriding reasons of Community law, apart from the conditions set out in [Kühne & Heitz]?’ I - 421
V — Ανάλυση
V — Analysis principle of legal certainty is ambivalent in so far as it aims to safeguard the quality and integrity of the rule as well as the stability of legal situations. 12
Α — Εισαγωγικές παρατηρήσεις σχετικά με τις τάσεις της ισχύουσας νομολογίας
A — Preliminary remarks on the present line of caselaw
Αυτή ακριβώς η απαίτηση της σταθερότητας των έννομων σχέσεων βρίσκεται στο επίκεντρο των σκέψεων του Δικαστηρίου σε πολλές πρόσφατες αποφάσεις.
The need for the stability of legal situations lies at the heart of the concerns expressed by the Court in several of its recent judgments.
Η αρχή του ουσιαστικού δεδικασμένου, καθόσον συμβάλλει στην επιταγή αυτή της σταθερότητας των έννομων σχέσεων, διασφαλίζεται ιδιαίτερα από το Δικαστήριο.
The Court is particularly vigilant with regard to the principle of res judicata, inasmuch as it contributes to the requirement for stability of legal situations.
Πριν αναλύσω τα δύο προδικαστικά ερωτήματα, θεωρώ αναγκαίο να συνοψίσω την υφισταμένη νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με την προβληματική της επανεξέτασης των διοικητικών και δικαστικών πράξεων που, ενώ έχουν καταστεί απρόσβλητες, αντίκεινται στο κοινοτικό δίκαιο όπως αυτό ερμηνεύθηκε ακολούθως από το Δικαστήριο.
Before examining the two questions referred to the Court, it seems to me necessary to review the current caselaw of the Court relating to the issue of reviewing administrative and judicial decisions which have become final and which prove to be contrary to Community law as subsequently interpreted by the Court.
Μπορούμε έτσι να διακρίνουμε τις διάφορες περιπτώσεις που αντιμετώπισε το Δικαστήριο, τον τρόπο με τον οποίο τις χειρίστηκε και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της υπόθεσης επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση Kühne & Heitz. 42.
It will thus be possible to identify the different situations which have been referred to the Court, the way in which they have been dealt with by it and the particular characteristics of the situation covered by Kühne & Heitz. 38.
Διαπιστώνω καταρχάς ότι, πέρα από τις διαφοροποιήσεις μεταξύ των υποθέσεων επανεξέτασης απρόσβλητων εθνικών αποφάσεων, η τάση της νομολογίας αυτής χαρακτηρίζεται από τη σταθερή σημασία που το Δικαστήριο αποδίδει στην αρχή της ασφάλειας δικαίου.
Thus in Köbler, 13in response to the arguments of certain governments citing the principle of res judicata in support of the proposition that the principle of State liability for damage caused to individuals by infringements of Community law could not be applied to decisions of a national court adjudicating at final instance, the Court strongly asserted the importance of the principle of res judicata. The Court observed that ‘in order to ensure both stability of the law and legal relations and the sound administration
13 — C-224/01, Συλλογή 2003, σ. I-10239.
13 — Case C-224/01 [2003] ECR I-10239.
Ιουνίου 1999, Eco Swiss 18, την αρχή ότι «το κοινοτικό δίκαιο δεν επιβάλλει στα εθνικά δικαστήρια να μην εφαρμόζουν τους εθνικούς δικονομικούς κανόνες που προσδίδουν ισχύ δεδικασμένου σε ορισμένη απόφαση, έστω και αν η μη εφαρμογή αυτή θα είχε ως αποτέλεσμα να αποφευχθεί η παραβίαση του κοινοτικού δικαίου από την εν λόγω απόφαση» 19.
19 of justice, it is important that judicial decisions which have become definitive after all rights of appeal have been exhausted or after expiry of the timelimits provided for in that connection can no longer be called in question’.
Πρόσθεσε ότι «η αναγνώριση της ευθύνης του Δημοσίου λόγω αποφάσεων δικαστηρίου κρίνοντος σε τελευταίο βαθμό δεν συνεπάγεται, καθεαυτή, την αμφισβήτηση της ισχύος του ουσιαστικού δεδικασμένου μιας τέτοιας αποφάσεως [καθόσον] η διαδικασία που σκοπεί στην αναγνώριση της ευθύνης του Δημοσίου δεν έχει το ίδιο αντικείμενο, ούτε αναγκαστικώς τους ίδιους διαδίκους με τη δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση που έχει περιβληθεί την ισχύ του ουσιαστικού δεδικασμένου» 15και διότι, εν πάση περιπτώσει, δεν συνεπάγεται την αναθεώρηση της επιζήμιας δικαστικής απόφασης.
14 The Court added that ‘recognition of the principle of State liability for a decision of a court adjudicating at last instance does not in itself have the consequence of calling in question that decision as res judicata [because] proceedings seeking to render the State liable do not have the same purpose and do not necessarily involve the same parties as the proceedings resulting in the decision which has acquired the status of res judicata’ 15 and because, in any case, they do not entail a review of the judicial decision which caused the damage.
Στο πλαίσιο της νομολογιακής αυτής τάσης και προκειμένου, αυτή τη φορά, για απρόσβλητες διοικητικές αποφάσεις, το Δικαστήριο, με την προπαρατεθείσα απόφαση Kühne & Heitz, αποφάνθηκε περί του συμβιβασμού των απαιτήσεων που απορρέουν από την αρχή της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου και του αναδρομικού αποτελέσματος των προδικαστικών αποφάσεών του με τις απαιτήσεις της αρχής της ασφάλειας δικαίου σε συνδυασμό με την αρχή του ουσιαστικού δεδικασμένου. 43.
In the same line of case-law, this time in relation to final administrative decisions, Kühne & Heitz gave the Court an opportunity to set out the way in which it seeks to reconcile the requirements arising from the primacy of Community law and from the retrospective effect of judgments giving a preliminary ruling with the requirements deriving from the principle of legal certainty in conjunction with the principle of res judicata. 43.
Το Δικαστήριο, με την απόφαση της 16ης Μαρτίου 2006, Kapferer 16, επισή-
In Kapferer, 16the Court once again stressed the need for stability of judicial decisions which have become final and the importance, to that end, of the principle of res judicata both for the Community legal order and for national legal systems.
19 — Απόφαση Kapferer, όπ.π. (σκέψη 21).
Kühne & Heitz concerned in particular whether a national authority’s obligation to apply a rule of Community law as interpreted by the Court even to legal relationships which arose or were formed before the Court’s preliminary ruling on a question of interpretation could prevail notwithstanding that 19 — Kapferer, paragraph 21.
Ο προσδιορισμός του περιεχομένου της αρχής του ουσιαστικού δεδικασμένου βρίσκεται επίσης στο επίκεντρο της εκκρεμούσης ενώπιον του Δικαστηρίου υπόθεσης Lucchini Siderurgica (C-119/05), επί της οποίας ο γενικός εισαγγελέας ανέπτυξε τις προτάσεις του στις 14 Σεπτεμβρίου 2006.
The implications of the principle of res judicata are also at the heart of Case C-119/05 Lucchini, pending before the Court, in which Advocate General Geelhoed delivered his Opinion on 14 September 2006.
14 — Σκέψη 38.15 — Σκέψη 39.16 — C-234/04, Συλλογή 2006, σ. I-2585.17 — Σκέψη 20.
14 — Paragraph 38.15 — Paragraph 39.16 — Case C-234/04 [2006] ECR I-2585.17 — Paragraph 20.18 — Case C-126/97 [1999] ECR I-3055, paragraphs 46 and 47.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-2/06 επανεξέταση της υπόθεσης αυτής προκειμένου να ληφθεί υπόψη η εν λόγω απόφαση του Δικαστηρίου.
OPINION OF MR BOT — CASE C-2/06 an administrative decision had become final before an application was made for its review to take account of the Court’s judgment.
χαρακτηρίζουν την υπόθεση της κύριας δίκης και, εφόσον συντρέχουν αθροιστικώς, θεμελιώνουν, υπό το πρίσμα του άρθρου 10 ΕΚ, υποχρέωση επανεξέτασης εκ μέρους του διοικητικού οργάνου στο οποίο υποβλήθηκε αίτηση επανεξέτασης.
Thus it lists four ‘circumstances’ characterising the main proceedings which, taken together, will give rise, through Article 10 EC, to an obligation of review on the part of the administrative body to which an application to that effect is addressed.
Υπενθυμίζω ποιες είναι οι περιστάσεις αυτές, τις οποίες αναφέρει το Δικαστήριο τόσο στο σκεπτικό όσο και στο διατακτικό της απόφασής του:
The circumstances to which the Court refers in the grounds and in the operative part of the judgment should be recalled:
— το διοικητικό όργανο διαθέτει, κατά το εθνικό δίκαιο, την εξουσία να εξετάσει εκ νέου μια διοικητική απόφαση που έχει καταστεί απρόσβλητη·
— national law grants the administrative body the power to reopen the final administrative decision;
Το Δικαστήριο, υπενθυμίζοντας ότι μεταξύ των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου περιλαμβάνεται και η ασφάλεια δικαίου και ότι η μη δυνατότητα προσβολής μιας διοικητικής αποφάσεως, λόγω εκπνοής των εύλογων προθεσμιών προσβολής της ή εξαντλήσεως των ενδίκων μέσων, συμβάλλει στην ασφάλεια δικαίου, αποφάνθηκε ότι «το κοινοτικό δίκαιο δεν επιβάλλει, κατ’ αρχήν, στο διοικητικό όργανο την υποχρέωση να εξετάσει εκ νέου μια διοικητική απόφαση που κατέστη απρόσβλητη» 20.
Observing that legal certainty is one of a number of general principles of Community law and that the finality of an administrative decision, which is acquired upon expiry of reasonable timelimits for legal remedies or by exhaustion of those remedies, contributes to such legal certainty, the Court concluded that ‘Community law does not require that administrative bodies be placed under an obligation, in principle, to reopen an administrative decision which has become final in that way’. 20
— η απόφαση αυτή κατέστη απρόσβλητη κατόπιν αποφάσεως εθνικού δικαστηρίου κρίνοντος σε τελευταίο βαθμό·
— that decision has become final as a result of a judgment of a national court ruling at final instance;
Το Δικαστήριο διαμόρφωσε έτσι την τάση της νομολογίας: λαμβανομένων υπόψη των απαιτήσεων της αρχής της ασφάλειας δικαίου, ο κανόνας είναι ότι η εθνική αρχή δεν υποχρεούται από το κοινοτικό δίκαιο να εξετάσει εκ νέου μια διοικητική απόφαση που έχει καταστεί απρόσβλητη.
The direction of the approach sought by the Court was accordingly set: having regard to the requirements of the principle of legal certainty, the rule is that a national authority is not obliged, under Community law, to reopen an administrative decision that has become final.
Κατ’ εξαίρεση, υποχρεούται να επανεξετάσει και ενδεχομένως να αναθεωρήσει μια τέτοια απόφαση υπό περιστάσεις που το Δικαστήριο προσπάθησε να απαριθμήσει περιοριστικώς.
It will be obliged to review such a decision and, as the case may be, to reopen it only exceptionally, in circumstances which the Court tried to set out exhaustively.
— η εν λόγω απόφαση του εθνικού δικαστηρίου στηρίχθηκε σε ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου η οποία, βάσει μεταγενέστερης αποφάσεως του Δικαστηρίου, αποδείχθηκε εσφαλμένη και υιοθετήθηκε από το εθνικό δικαστήριο, χωρίς αυτό να υποβάλει προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο, κατά τους όρους του άρθρου 234, παράγραφος 3, ΕΚ, και
— the judgment is, in the light of a decision given by the Court subsequent to it, based on a misinterpretation of Community law which was adopted without a question being referred to the Court for a preliminary ruling under the third paragraph of Article 234 EC; and
Απαριθμεί έτσι τέσσερις «περιστάσεις» που
In so doing, the Court drew heavily on the particular context of the case before it.
— ο ενδιαφερόμενος απευθύνθηκε στο διοικητικό όργανο μόλις έλαβε γνώση της σχετικής νομολογίας του Δικαστηρίου.
— the person concerned complained to the administrative body immediately after becoming aware of that decision of the Court.
20 — Aπόφαση Kühne & Heitz, όπ.π. (σκέψη 24). I - 424
20 — Kühne & Heitz, paragraph 24. I - 424
KEMPTER βάσει του εθνικού του δικαίου, ακόμη και αν από την επανεξέταση αυτή προκύπτει ότι η εν λόγω απόφαση αντίκειται στην ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου που έδωσε ακολούθως το Δικαστήριο μολονότι συντρέχουν οι περιστάσεις που απαριθμούνται στην απόφαση αυτή.
KEMPTER the review that the decision is contrary to the subsequent interpretation of Community law laid down by the Court and although the other circumstances mentioned in that judgment are present — could refuse to withdraw the decision if national law confers upon it a discretion in that respect.
Κατά το Δικαστήριο, «[υ]πό τις περιστάσεις αυτές, το συγκεκριμένο διοικητικό όργανο υποχρεούται, κατ’ εφαρμογή της αρχής της συνεργασίας που απορρέει από το άρθρο 10 ΕΚ, να εξετάσει εκ νέου [μια διοικητική απόφαση που έχει καταστεί απρόσβλητη], προκειμένου να ληφθεί υπόψη η εν τω μεταξύ δοθείσα από το Δικαστήριο ερμηνεία της κρίσιμης διατάξεως του κοινοτικού δικαίου.
According to the Court, ‘in such circumstances, the administrative body concerned is, in accordance with the principle of cooperation arising from Article 10 EC, under an obligation to review [a final administrative decision] in order to take account of the interpretation of the relevant provision of Community law given in the meantime by the Court.
[Εξάλλου, το εν λόγω] όργανο οφείλει να καθορίσει, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα αυτής της νέας εξετάσεως, τον βαθμό στον οποίο υποχρεούται να τροποποιήσει, χωρίς να θίγει τα συμφέροντα τρίτων, την επίμαχη απόφαση» 21.
[In addition, that] body will have to determine on the basis of the outcome of that review to what extent it is under an obligation to reopen, without adversely affecting the interests of third parties, the decision in question’. 21
Η λύση που έδωσε το Δικαστήριο με την προπαρατεθείσα απόφαση Kühne & Heitz γεννά ορισμένα ερωτήματα. 52.
The conclusion thereby reached by the Court in Kühne & Heitz has given rise to a number of questions. 52.
Δεν θεωρώ ότι πρέπει να γίνει δεκτή μια τέτοια ερμηνεία της προπαρατεθείσας απόφασης Kühne & Heitz. Συναφώς, συμφωνώ με τη γνώμη της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ότι η απόφαση αυτή πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το αρμόδιο διοικητικό όργανο, όταν το εσωτερικό δίκαιο του επιτρέπει να ανακαλεί μια διοικητική απόφαση που έχει καταστεί απρόσβλητη και ειδικότερα υπό τις περιστάσεις που απαριθμούνται στην εν λόγω απόφαση, υποχρεούται επίσης, βάσει του άρθρου 10 ΕΚ, να την ανακαλέσει αν από την επανεξέταση μιας τέτοιας απόφασης προκύπτει ότι αντίκειται στην εν τω μεταξύ δοθείσα από το Δικαστήριο ερμηνεία 22. 53.
I do not think the judgment in Kühne & Heitz can be interpreted in that way. In this regard I agree with the opinion of the Commission of the European Communities that the judgment must be interpreted as meaning that, where domestic law authorises the competent administrative body to withdraw a final administrative decision, that body is, in the circumstances specifically described in the judgment, required, by virtue of Article 10 EC, to withdraw the decision if the review of the decision shows that it has become incompatible with the interpretation of Community law given by the Court in the meantime. 22 51.
Πράγματι, θεωρώ ότι το Δικαστήριο, διατυπώνοντας έτσι τη σκέψη 27 της απόφασής του, θέλησε να διευκρινίσει ότι μολονότι, δυνάμει του άρθρου 10 ΕΚ και υπό τις προπαρατεθείσες περιστάσεις, η επανεξέταση καθίσταται υποχρεωτική για το αρμόδιο διοικητικό όργανο, η ανάκληση της επίμαχης διοικητικής απόφασης που έχει καταστεί
Thus, the distinction made by the Court between review and withdrawal of the final administrative decision has prompted the Court’s conclusion to be understood as meaning that the obligation which it lays down relates only to a review of the decision and that the competent administrative body must comply in full with the procedural rules governing the withdrawal of such a decision in national law.
22 — Βλ. παρατηρήσεις της Επιτροπής, σκέψη 40.
22 — See the Commission’s observations, paragraph 40.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-2/06 απρόσβλητη δεν γίνεται αυτομάτως, διότι εξαρτάται ακριβώς από το αποτέλεσμα στο οποίο καταλήγει η επανεξέταση.
OPINION OF MR BOT — CASE C-2/06 the contested final administrative decision is not, however, withdrawn automatically because withdrawal depends specifically on the outcome of the review.
διοικητικό όργανο να ανακαλέσει τη διοικητική απόφαση κατά το μέτρο που επιβάλλουν τα αποτελέσματα της επανεξέτασης.
body to withdraw its administrative decision to the full extent necessary to take account of the outcome of the review.
Θεωρώ ότι αυτό εννοούσε το Δικαστήριο προσδιορίζοντας, με την προπαρατεθείσα απόφαση Kühne & Heitz, τον σκοπό της υποχρέωσης επανεξέτασης, που είναι «να ληφθεί υπόψη η ερμηνεία της κρίσιμης διάταξης [του κοινοτικού δικαίου] την οποία δέχθηκε εν τω μεταξύ το Δικαστήριο 25.» 56.
In my view, that is what was meant by the Court in specifying, in Kühne & Heitz, the purpose of the obligation of review, namely ‘to take account of the interpretation of the relevant provision of Community law given in the meantime by the Court’. 25 56.
Εξάλλου, η συλλογιστική του Δικαστηρίου στην υπόθεση αυτή, βάσει της οποίας δόθηκε μία ερμηνεία του άρθρου 10 ΕΚ σε στενή σχέση με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης της κύριας δίκης, γέννησε ερωτήματα ως προς το περιεχόμενο της εν λόγω αποφάσεως.
In addition, the approach chosen by the Court in that judgment, consisting in giving an interpretation of Article 10 EC in close conjunction with the circumstances of the main proceedings, has given rise to doubts as to the scope of the judgment.
Έτσι, ορισμένοι αναρωτήθηκαν αν πρόκειται για απόφαση με γενικότερη αξία ή για απόφαση ad hoc, όπως αφήνουν να εννοηθεί οι συνεχείς και ρητές αναφορές στα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης της κύριας δίκης.
Some commentators are uncertain as to whether the judgment establishes a principle or is only a sui generis decision, as could be suggested by the express, and repeated, reference to the circumstances of the main proceedings.
Στο πλαίσιο της υπόθεσης επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση Kühne & Heitz καταλαβαίνω τη διάκριση που έκανε το Δικαστήριο μεταξύ επανεξέτασης και ανάκλησης μιας τέτοιας απόφασης. Πράγματι, κατ’ εφαρμογή της απόφασης αυτής, το αρμόδιο διοικητικό όργανο οφείλει, κατά την επανεξέταση της διοικητικής απόφασης που επιβάλλει την πληρωμή των καταβληθεισών επιστροφών λόγω εξαγωγής, να προσδιορίσει αν υπήρχε για κάθε εξαγόμενο εμπόρευμα, εν προκειμένω τμήματα πουλερικών, δικαίωμα επί των επιστροφών λόγω εξαγωγής και, σε καταφατική περίπτωση, για ποιο ποσόν. Επομένως, η επανεξέταση αυτή συνίσταται ειδικότερα, αφενός, στην εφαρμογή επί των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υπόθεσης της ερμηνείας που έδωσε το Δικαστήριο με την απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 1994, Voogd Vleesimport en -export 23, ήτοι ότι «[ο] μηρός στον οποίο εξακολουθεί να είναι προσκολλημένο ένα τεμάχιο ράχης πρέπει […] να χαρακτηρίζεται ως μηρός, κατά την έννοια των διακρίσεων 02.02 Β ΙΙ ε) 3 της παλαιάς ονοματολογίας και 0207 41 51 000της νέας, αν το εν λόγω τεμάχιο ράχης δεν είναι αρκετά μεγάλο, ώστε να προσδίδει στο προϊόν τον ουσιώδη χαρακτήρα του» 24και, αφετέρου, στην εξαγωγή αντίστοιχων συμπερασμάτων για όλα τα εξαγόμενα εμπορεύματα. 55.
In the factual context of Kühne & Heitz I understand the Court’s differentiation between the review and the withdrawal of such a decision. Pursuant to that judgment, the competent administrative body must, when reviewing the administrative decision requiring the repayment of export refunds, determine whether there was a right to export refunds for each product exported, in the case in point poultrymeat parts, and, if so, in what amount. In practical terms, therefore, the review consists in applying to the facts of the case the interpretation given by the Court in Voogd Vleesimport en -export, 23namely that ‘a leg to which a piece of back remains attached must … be described as a leg, within the meaning of tariff subheadings 02.02 B II e) 3 of the old nomenclature and 0207 41 51 000 of the new, if that piece of back is not sufficiently large to give the product its essential character’, 24and in drawing the appropriate conclusions in relation to all the exported goods. 55.
Κατά τη γνώμη μου, σε μια τέτοια περίπτωση, το άρθρο 10 ΕΚ υποχρεώνει το
In a situation of that kind I think that Article 10 EC requires the administrative
Η επακολουθήσασα νομολογία του Δικαστηρίου καθιστά εν μέρει δυνατή την απάντηση σε ορισμένα από τα ερωτήματα αυτά.
Some of those doubts can be removed, to a certain extent, by the Court’s subsequent case-law.
Πράγματι, το Δικαστήριο, μνημονεύοντας πολλές φορές την προπαρατεθείσα απόφαση Kühne & Heitz και αναβαθμίζοντας τις εκεί απαριθμούμενες «περιστάσεις» σε «προϋποθέσεις», φαίνεται να θέλει να καταστήσει την απόφαση αυτή σημείο αναφοράς στη νομολογία του, ανεξάρτητα 23 — C-151/93, Συλλογή 1994, σ. I-4915.24 — Σκέψη 20.
In referring to Kühne & Heitz on several occasions and in raising the ‘circumstances’ listed in it to the status of 23 — Case C-151/93 [1994] ECR I-4915.24 — Paragraph 20.
25 — Σκέψεις 27 και 28.
25 — Paragraphs 27 and 28.
KEMPTER από τα ιδιαίτερα πραγματικά περιστατικά και το συγκεκριμένο εθνικό δίκαιο της συγκεκριμένης περίπτωσης επί της οποίας εκδόθηκε.
‘conditions’, the Court appears to intend to mark the judgment as a reference point in its case-law, which can be detached from the factual details and the national law of that particular case.
προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο, αντίθετα προς τα επιτασσόμενα από το άρθρο 234, τρίτο εδάφιο, ΕΚ 29.
by the Court, without the national court ruling at final instance having sought a preliminary ruling from the Court, contrary to the third paragraph of Article 234 EC.