natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η σύγκριση των σημείων πρέπει, όσον αφορά την οπτική, ακουστική ή εννοιολογική ομοιότητα των αντιπαραβαλλομένων σημάτων, να στηρίζεται στη συνολική εντύπωση που προκαλούν τα σήματα, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, των διακριτικών και κυρίαρχων στοιχείων τους (προμνησθείσα στη σκέψη 61 απόφαση NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC, σκέψη 35).
In relation to the visual, aural and conceptual similarities, the comparison of the signs must be based on the overall impression produced by the marks, taking account, inter alia, of the distinctive and dominant elements of those marks (NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC, cited in paragraph 61 above, paragraph 35).
Στο οπτικό επίπεδο, η παρουσία του λεκτικού στοιχείου «citi» σε αμφότερα τα αντιπαραβαλλόμενα σήματα έχει ως αποτέλεσμα να εμφανίζουν μια κάποια ομοιότητα.
At the visual level, the presence of the word element ‘citi’ in the two marks at issue results in their being somewhat similar.
Εξάλλου, το γεγονός ότι το ζητούμενο σήμα CITI περιλαμβάνεται αυτούσιο στο σήμα CITIBANK και αποτελεί το αρχικό μέρος του σήματος αυτού ενισχύει αυτή την από οπτικής απόψεως ομοιότητα (βλ., υπό το πνεύμα αυτό, προμνησθείσα στη σκέψη 41 απόφαση MATRATZEN, σκέψεις 44, 48 και 50· προμνησθείσες στη σκέψη 61 αποφάσεις SPA-FINDERS, σκέψη 33, και NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC, σκέψη 46).
In addition, the fact that the trade mark applied for (CITI) is wholly included in the trade mark CITIBANK and that it is the first component of that mark reinforces that similarity at a visual level (see, to that effect, MATRATZEN, cited in paragraph 41 above, paragraphs 44, 48 and 50; SPA-FINDERS, cited in paragraph 61 above, paragraph 33; and NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC, cited in paragraph 61 above, paragraph 46).
Το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι, επίσης στο οπτικό επίπεδο, το στοιχείο «citi» αποτελεί το πλέον κυρίαρχο και διακριτικό στοιχείο του σήματος CITIBANK, καθόσον έχει ως αποτέλεσμα να διακρίνει τις τραπεζικές δραστηριότητες των προσφευγουσών από τις δραστηριότητες κάθε άλλης τράπεζας.
The Court holds that, at a visual level also, it is the ‘citi’ element which is the most dominant and distinctive element of the trade mark CITIBANK in that it has the effect of distinguishing the applicants’ banking activities from those of all other banks.
Από ηχητικής απόψεως, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι τα επίδικα σήματα έχουν δύο κοινές συλλαβές «citi» και ξεχωρίζουν μόνο με τη συλλαβή «bank».
At the aural level, the Court finds that the marks at issue have two common syllables ‘citi’ and are distinguished only by one syllable ‘bank’.
Όσον αφορά τη σύγκριση των αντιπαραβαλλομένων σημάτων από εννοιολογικής απόψεως, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, όντως, η λέξη «citi», αυτή καθαυτήν, δεν παρέχει καμία εννοιολογική ένδειξη πέραν της τεχνητής ορθογραφίας της αγγλικής λέξεως «city».
As regards the conceptual comparison of the marks at issue, it should be noted that the term ‘citi’, of itself, has no conceptual meaning other than being a contrived spelling of the English word ‘city’.
CITIGROUP και CITIBANK κατά ΓΕΕΑ — CITI (CITI) περιγραφικό στοιχείο «bank» δεν μπορεί να εκληφθεί ως το κυρίαρχο στοιχείο του σήματος CITIBANK από εννοιολογικής απόψεως.
CITIGROUP AND CITIBANK v OHIM — CITI (CITI) of the CITIBANK mark at a conceptual level.
Δεδομένου ότι υπάρχουν εκατοντάδες τράπεζες των οποίων η επωνυμία καταλήγει στο στοιχείο «bank» (Comdirectbank, HypoVereinsbank, Commerzbank, κ.λπ.), το αρχικό μέρος της επωνυμίας του είναι εκείνο που τις διακρίνει από τις άλλες.
Since there are hundreds of banks whose names end in the ‘bank’ component (Comdirectbank, HypoVereinsbank, Commerzbank, etc.), it is the first part of their names that distinguishes them one from the other.
Είναι πρόδηλο ότι το λεκτικό στοιχείο «citi» παραπέμπει στην αγγλική λέξη «city».
It is clear that the word element ‘citi’ suggests the English word ‘city’.
Τίθεται συνεπώς το ζήτημα αν το στοιχείο «citi» έχει ή όχι διακριτικό χαρακτήρα και παραπέμπει κυρίως στην πόλη.
The question thus arises as to whether or not ‘citi’ has a distinctive character and whether it calls to mind, above all, a city.
Συναφώς, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η επωνυμία της τράπεζας Citibank ήταν αρχικά City Bank of New York και ότι οι προσφεύγουσες χρησιμοποιούν συχνά το σήμα τους THE CITI NEVER SLEEPS.
In that regard, it should be stressed that the name of Citibank was originally City Bank of New York and that the applicants make frequent use of their trade mark THE CITI NEVER SLEEPS.
Ωστόσο, η ορθογραφία της λέξεως «citi» διακρίνεται από εκείνη της αγγλικής λέξεως «city» και ένας καταναλωτής χρηματοοικονομικών υπηρεσιών δεν επιλέγει μια τέτοια υπηρεσία χωρίς να έχει δει γραμμένη την επωνυμία του συγκεκριμένου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος.
However, the spelling of ‘citi’ is different from that of the English word ‘city’ and a consumer of financial services does not choose such a service without having seen in writing the name of the financial institution in question.
Επιπλέον, το ενδιαφερόμενο κοινό εν προκειμένω περιλαμβάνει εκατομμύρια μη αγγλοφώνων.
Furthermore, there are millions of non-English speakers included in the relevant public.
Εξάλλου, και όπως ανέφερε το ΓΕΕΑ, δεν υπάρχει καμία τράπεζα που να παρέχει τις υπηρεσίες της αποκλειστικά σε αστικές περιοχές.
In addition, as OHIM points out, there are no banks that offer their services solely in urban areas.
Αρχικά αποκαλούμενη City Bank of New York, η τράπεζα μετονομάστηκε στη συνέχεια σε Citibank, επωφελούμενη της εξελίξεως και της επεκτάσεώς της.
Originally called the City Bank of New York, the bank was subsequently renamed Citibank, as a result of its evolution and its expansion.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι το στοιχείο «citi» έχει διακριτικό χαρακτήρα.
It follows that the element ‘citi’ does have a distinctive character.
Η διαπιστωθείσα ομοιότητα μεταξύ των αντιπαραβαλλομένων σημάτων αρκεί ώστε το κοινό να τα συνδέσει μεταξύ τους, όπως απαιτείται για την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94· υπενθυμίζεται συναφώς ότι δεν απαιτείται προς τούτο να υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως.
The similarity thus found to exist between the marks at issue is sufficient for the public to be able to establish a link between them, as is required for the application of Article 8(5) of Regulation No 40/94, bearing in mind, in that regard, that a likelihood of confusion is not required for that purpose.
Κατά συνέπεια, το Πρωτοδικείο θεωρεί
Consequently, the Court finds
Επομένως, θεωρώντας ότι τα αντιπαραβαλλόμενα σήματα δεν ήταν παρόμοια, το τμήμα προσφυγών παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, γεγονός που αποτελεί επαρκή λόγο ώστε να γίνει δεκτή η υπό κρίση προσφυγή.
It follows that, by holding that the marks at issue were not similar, the Board of Appeal infringed Article 8(5) of Regulation No 40/94, and this is a sufficient ground for upholding the present action.
Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τις επιθυμίες που εξέφρασαν οι κύριοι διάδικοι κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, το Πρωτοδικείο θεωρεί σκόπιμο να εξετάσει, ως εκ περισσού, το τρίτο σκέλος του λόγου ακυρώσεως.
However, having regard to the wishes of the main parties expressed at the hearing, the Court takes the view that it is appropriate to examine, for the sake of completeness, the third strand of the third plea in law.
— Επί του τρίτου σκέλους του λόγου ακυρώσεως
— The third strand of the plea in law
Όσον αφορά την τρίτη των προϋποθέσεων που απαριθμεί το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, αυτή πρέπει να αναλυθεί σε τρεις διακριτούς τύπους κινδύνου, ήτοι ότι η χωρίς εύλογη αιτία χρήση του ζητουμένου σήματος, πρώτον, θα έβλαπτε τον διακριτικό χαρακτήρα του προγενεστέρου σήματος, δεύτερον, θα έβλαπτε τη φήμη του προγενεστέρου σήματος και, τρίτον, θα προσπόριζε αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενεστέρου σήματος (προμνησθείσα στη σκέψη 61 απόφαση SPA-FINDERS, σκέψεις 43 έως 53· βλ. επίσης, κατ’ αναλογία, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs στην προμνησθείσα στη σκέψη 25 υπόθεση Adidas, Συλλογή 2003, σ. I-12540, σημεία 36 έως 39).
The third of the conditions set out in Article 8(5) of Regulation No 40/94 falls to be assessed with regard to three distinct types of risk, namely, that use of the trade mark applied for without due cause, first, would adversely effect the distinctive character of the earlier mark, second, would cause detriment to the repute of the earlier mark, and, third, would take unfair advantage of the distinctive character or repute of the earlier mark (SPA-FINDERS, cited in paragraph 61 above, paragraphs 43 to 53; see also, by analogy, the Opinion of Advocate General Jacobs in Adidas, cited in paragraph 25 above, paragraphs 36 to 39).
Λαμβανομένης υπόψη της διατυπώσεως του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, αρκεί να υπάρχει ένας από τους προαναφερθέντες κινδύνους για να έχει εφαρμογή η διάταξη αυτή [απόφαση του Πρωτοδικείου της 22ας Μαρτίου 2007, T-215/03, SIGLA κατά ΓΕΕΑ — Elleni Holding (VIPS), Συλλογή 2007, σ. II-711, σκέψη 36].
Having regard to the wording of Article 8(5) of Regulation No 40/94, the existence of one of the above three types of risk is sufficient for that provision to apply (Case T-215/03 SIGLA v OHIM — Elleni Holding (VIPS) [2007] ECR II-711, paragraph 36).
Ο δικαιούχος του προγενεστέρου σήματος δεν υποχρεούται να αποδείξει την ύπαρξη πραγματικής και ενεστώσας προσβολής του σήματός του, αλλά οφείλει να προσκομίσει στοιχεία που να επιτρέπουν να συναχθεί, prima facie, μελλοντικός, μη υποθετικός, κίνδυνος αθέμιτου οφέλους ή βλάβης. [προμνησθείσα στη σκέψη 61 απόφαση του Πρωτοδικείου SPA-FINDERS, σκέψη 40].
The proprietor of the earlier mark is not required to demonstrate actual and present harm to his mark. He must, however, adduce prima facie evidence of a future risk, which is not hypothetical, of unfair advantage or detriment (SPA-FINDERS, cited in paragraph 61 above, paragraph 40).
Το συμπέρασμα αυτό μπορεί να συναχθεί ιδίως βάσει επαγωγικών σκέψεων προκυπτουσών από ανάλυση των πιθανοτήτων και λαμβανομένων υπόψη των συνήθων πρακτικών στον συγκεκριμένο εμπορικό τομέα καθώς και κάθε άλλης περιστάσεως στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Such a conclusion may be established, in particular, on the basis of logical deductions made from an analysis of the probabilities and by taking account of the normal practice in the relevant commercial sector as well as all the other circumstances of the case.
Το αθεμίτως αντλούμενο από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενεστέρου σήματος όφελος πρέπει να νοηθεί ως περιλαμβάνον και τις περιπτώσεις όπου υφίσταται πρόδηλη και παρασιτική εκμετάλλευση φημισμένου σήματος ή απόπειρα αντλήσεως οφέλους από τη φήμη του (προμνησθείσα στη σκέψη 61 απόφαση SPA-FINDERS, σκέψη 51).
The concept of taking unfair advantage of the distinctive character or repute of the earlier mark is intended to encompass instances where there is clear exploitation and free-riding on the coattails of a famous mark or an attempt to trade upon its reputation (SPA-FINDERS, cited in paragraph 61 above, paragraph 51).
Τέλος, όσο μεγαλύτερος είναι ο διακριτικός χαρακτήρας και η φήμη του προγενεστέρου σήματος τόσο ευκολότερα γίνεται δεκτή η ύπαρξη προσβολής κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 (προμνησθείσα στη σκέψη 61 απόφαση SPA-FINDERS, σκέψη 41).
Finally, the stronger the earlier mark’s distinctive character and reputation, the easier it will be to accept that detriment has been caused to it for the purposes of Article 8(5) of Regulation No 40/94 (SPA-FINDERS, cited in paragraph 61 above, paragraph 41).
Όπως ήδη παρατηρήθηκε, η εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας φήμη του σήματος CITIBANK στον τομέα των τραπεζικών υπηρεσιών δεν αμφισβητείται.
As has already been stated, the reputation of the trade mark CITIBANK in the European Community in regard to banking services is not disputed.
Συναφώς, η φήμη αυτή συνδέεται με τα χαρακτηριστικά του τραπεζικού τομέα, ήτοι την φερεγγυότητα, την εντιμότητα και την οικονομική στήριξη των ιδιωτών και επιχειρηματιών πελατών στις επαγγελματικές και επενδυτικές τους δραστηριότητες.
That reputation is associated with features of the banking sector, namely, solvency, probity and financial support to private and commercial clients in their professional and investment activities.
Όπως αναγνωρίζει το ΓΕΕΑ, υφίσταται πρόδηλη σχέση, καθώς και αλληλεπικάλυψη σε κάποιο βαθμό, των ομάδων πελατών των προσφευγουσών και της παρεμβαίνουσας, μεταξύ των υπηρεσιών των γραφείων εκτελωνισμού και των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών τις οποίες προσφέρουν τράπεζες όπως οι προσφεύγουσες, καθόσον οι πελάτες που ασχολούνται με δραστηριότητες στον τομέα του διεθνούς εμπορίου και των εισαγωγών-εξαγωγών εμπορευμάτων χρησιμοποιούν και τις χρηματοοικονομικές και τραπεζικές υπηρεσίες που απαιτούν τέτοιες συναλλαγές.
As OHIM recognises, there is a clear relationship — as well as an overlap in the applicants’ and the intervener’s groups of clients — between the services of customs agencies and the financial services offered by banks such as the applicants, in that clients who are involved in international trade and in the import and export of goods also use the financial and banking services which such transactions require.
Επομένως, υπάρχει πιθανότητα αυτοί οι πελάτες να γνωρίζουν την τράπεζα των προσφευγουσών, λαμβανομένης υπόψη της σημαντικής φήμης της διεθνώς.
It follows that there is a probability that such clients will be familiar with the applicants’ bank given its extensive reputation at international level.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η χρήση του ζητουμένου σήματος CITI από τα γραφεία εκτελωνισμού και, ως εκ τούτου, για τις δραστηριότητες της κατ’ εντολή πελατών διαχειρίσεως χρηματικών ποσών και ακινήτων αγαθών, να οδηγήσει σε παρασιτική εκμετάλλευση, δηλαδή να αντλήσει αθέμιτο όφελος από τη εδραιωμένη φήμη του σήματος CITIBANK και από τις σημαντικές επενδύσεις που έχουν πραγματοποιήσει οι προσφεύγουσες για να δημιουργήσουν αυτή τη φήμη.
In those circumstances, the Court holds that there is a high probability that the use of the trade mark applied for, CITI, by customs agencies, and therefore for financial agency activities in the management of money and real estate for clients, may lead to free-riding, that is to say, it would take unfair advantage of the wellestablished reputation of the trade mark CITIBANK and the considerable investments undertaken by the applicants to achieve that reputation.
Εξάλλου, ο κίνδυνος αυτός καθίσταται μεγαλύτερος στον βαθμό που οι προσφεύγουσες είναι δικαιούχοι πλειόνων σημάτων που περιέχουν το στοιχείο «citi».
That risk is further increased because the applicants are the holders of several trade marks containing the component ‘citi’.
Τέλος, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι η παρεμβαίνουσα δεν προσκόμισε απόδειξη περί του ότι η χρήση του ζητουμένου σήματος υπαγορεύεται από εύλογες αιτίες.
Finally, the Court takes the view that the intervener has failed to produce evidence that the use of the trade mark applied for complies with the due cause rule.
Η χρήση, εκ μέρους της παρεμβαίνουσας, του σήματος CITI στην Ισπανία δεν μπορεί να αποτελέσει βάσιμη δικαιολογία καθόσον, αφενός, η έκταση της γεωγραφικής προστασίας του ισπανικού σήματος δεν αντιστοιχεί στο έδαφος που καλύπτει το ζητούμενο σήμα και, αφετέρου, το σύννομο της καταχωρίσεως του ισπανικού σήματος αμφισβητείται ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
The use, by the intervener, of the trade mark CITI in Spain cannot constitute a valid justification in that, first, the extent of the geographical protection of the Spanish trade mark does not correspond to the territory covered by the trade mark applied for and, second, the legal validity of the registration of the Spanish trade mark is the subject of dispute before the national courts.
Στο πλαίσιο αυτό, το γεγονός ότι η παρεμβαίνουσα είναι κάτοχος του ονόματος του δικτυακού τομέα «citi.es» δεν ασκεί επιρροή.
By the same token, the fact that the intervener is the owner of the domain name ‘citi.es’ is irrelevant.
Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό και το τρίτο σκέλος του τρίτου λόγου ακυρώσεως και, κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί, χωρίς να συντρέχει λόγος εξετάσεως των λοιπών λόγων ακυρώσεως που προβάλλουν οι προσφεύγουσες.
Therefore, the third branch of the third plea in law must also be upheld and, consequently, the contested decision must be annulled without it being necessary to rule on the other pleas in law submitted by the applicants.
Δεδομένου ότι το ΓΕΕΑ ηττήθηκε, εφόσον η απόφαση του τμήματος προσφυγών ακυρώθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά του έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών· εξάλλου, πρέπει να οριστεί ότι η παρεμβαίνουσα θα φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
As OHIM has been unsuccessful, inasmuch as the contested decision has been annulled, it must be ordered to bear its own costs and pay the costs of the applicants and the intervener must be ordered to bear its own costs.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 16 Απριλίου 2008.
Delivered in open court in Luxembourg on 16 April 2008.
Υπόθεση T-260/04
Case T-260/04
Centro di educazione sanitaria e tecnologie appropriate sanitarie (Cestas) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Centro di educazione sanitaria e tecnologie appropriate sanitarie (Cestas) v Commission of the European Communities
«Προσφυγή ακυρώσεως — Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως — Επιστροφή των προκαταβληθέντων ποσών — Χρεωστικό σημείωμα — Πράξη μη υπoκείμενη σε πρoσφυγή — Προπαρασκευαστική πράξη — Απαράδεκτο»
(Actions for annulment — European Development Fund — Repayment of amounts paid — Debit note — Act not amenable to review — Preparatory act — Inadmissibility)
Απόφαση του Πρωτοδικείου (τέταρτο τμήμα) της 17ης Απριλίου 2008 . . . . .
Judgment of the Court of First Instance (Fourth Chamber), 17 April 2008 . . .
Προσφυγή ακυρώσεως — Πράξεις δεκτικές προσφυγής — Έννοια — Πράξεις που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα — Προπαρασκευαστικές πράξεις — Αποκλείονται
Actions for annulment — Actionable measures — Meaning — Measures producing binding legal effects — Preparatory measures — Not included
(Άρθρα 230 ΕΚ και 256 ΕΚ· δημοσιονομικός κανονισμός που έχει εφαρμογή στο ένατο ευρωπαϊκό ταμείο αναπτύξεως, άρθρα 44, 45 και 46 § 2)
(Arts 230 EC and 256 EC; Financial regulation applicable to the Ninth European Development Fund, Arts 44, 45 and 46(2))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ T-260/04
SUMMARY — CASE T-260/04
Μόνον τα μέτρα που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να θίξουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, μεταβάλλοντας κατάφωρα τη νομική κατάστασή του, συνιστούν πράξεις δεκτικές προσφυγής που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως κατά την έννοια του άρθρου 230 ΕΚ.
Only measures which produce binding legal effects and are capable of affecting the interests of the applicant by bringing about a distinct change in his legal position constitute measures challengeable by an action for annulment under Article 230 EC.
Εφόσον τα άρθρα 44 και 46, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού μνημονεύουν χωριστή εκτελεστή απόφαση και μεταγενέστερη του χρεωστικού σημειώματος στο πλαίσιο διαδικασίας εισπράξεως, το χρεωστικό σημείωμα δεν έχει σαφώς εκτελεστό χαρακτήρα.
Since Article 44 and Article 46(2) of the said regulation mention a distinct enforceable decision subsequent to the debit note in the framework of the recovery procedure, the debit note is clearly not enforceable.
Είναι προπαρασκευαστική πράξη που προηγείται της ενδεχόμενης εκδόσεως αποφάσεως εκ μέρους της Επιτροπής να συνεχίσει τη διαδικασία εισπράξεως είτε κινώντας ένδικη διαδικασία είτε εκδίδοντας απόφαση βάσει του άρθρου 256 ΕΚ.
It is a preparatory measure preceding the possible adoption of a decision by the Commission to continue the recovery procedure either by initiating legal proceedings or by adopting a decision under Article 256 EC.
Κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη πράξη δεν συνιστά μέτρο το οποίο καθορίζει οριστικά τη θέση της Επιτροπής, δεν αναπτύσσει δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να θίξουν τα συμφέροντα της προσφεύγουσας και, επομένως, δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως κατά την έννοια του άρθρου 230 ΕΚ.
Consequently, it does not constitute a measure definitively laying down the position of the Commission, does not produce binding legal effects that are capable of affecting the interests of the applicant and, consequently, cannot constitute a measure challengeable by way of an action for annulment under Article 230 EC.
Όταν πρόκειται για πράξεις ή αποφάσεις η κατάρτιση των οποίων ακολουθεί διάφορα στάδια, ιδίως κατόπιν μιας εσωτερικής διαδικασίας, συνιστούν, κατ’ αρχήν, πράξεις δυνάμενες να προσβληθούν μόνον τα μέτρα τα οποία καθορίζουν οριστικώς τη θέση της Επιτροπής μετά το πέρας της εν λόγω διαδικασίας και όχι τα ενδιάμεσα μέτρα, σκοπός των οποίων είναι η προετοιμασία της τελικής αποφάσεως.
In the case of acts or decisions adopted by a procedure involving several stages, in particular where they are the culmination of an internal procedure, in principle, an act is open to review only if it is a measure definitively laying down the position of the Commission at the conclusion of that procedure, and not a provisional measure intended to pave the way for that final decision.
Από τις διάφορες διατάξεις του δημοσιονομικού κανονισμού που έχει εφαρμογή στο ένατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως
It is clear from various provisions of the financial regulation applicable to the Ninth European Development Fund that a debit
(βλ. σκέψεις 67, 69, 76)
(see paras 67, 69, 76)
CESTAS κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
CESTAS v COMMISSION
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 17ης Απριλίου 2008 *
17 April 2008 *
Στην υπόθεση T-260/04,
In Case T-260/04,
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από την E. Montaguti και τον F.
Commission of the European Communities, represented by E. Montaguti and F. Dintilhac, acting as Agents, defendant,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους V.
THE COURT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES (Fourth Chamber), composed of V. Vadapalas, acting for the President, E. Moavero Milanesi and N. Wahl, Judges,
Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως (ΕΤΑ) δημιουργήθηκε για να χρηματοδοτεί τη συνεργασία με τα κράτη της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ), αρχικά μέσω ενός παραρτήματος της Συνθήκης ΕΟΚ εν συνεχεία με εσωτερικές συμφωνίες μεταξύ των κρατών μελών συνερχομένων στα πλαίσια του Συμβουλίου.
The European Development Fund (EDF) was set up to finance cooperation with the African, Caribbean and Pacific States (ACP), initially by means of an annex to the EEC Treaty and later by means of internal agreements between the Member States meeting in the Council.
Μέχρι σήμερα, υπήρξαν εννέα διαδοχικά ΕΤΑ, διάρκειας πέντε ετών έκαστο, που αντιστοιχούσαν, όσον αφορά τα τελευταία οκτώ, στη διάρκεια των διαφόρων συμφωνιών και υμβάσεων με τις οποίες η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τα κράτη μέλη αυτής δημιούργησαν αυτήν την ειδική εταιρική σχέση με τα κράτη ΑΚΕ.
To date, there have been nine successive EDFs, each for a period of five years, corresponding, as regards the last eight, to the period of validity of the various agreements and conventions through which the European Community and its Member States established that special partnership with the ACP States.
Το ΕΤΑ δεν εγγράφεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, πράγμα που εξηγεί την ανάγκη να εκδίδονται ειδικοί δημοσιονομικοί κανονισμοί για την εκτέλεσή του και τη θέσπιση ειδικότερα ενός δημοσιονομικού ελεγκτή ad hoc.
The EDF does not come under the general budget of the European Communities, which explains the need to adopt specific financial regulations to implement it and to set up, in particular, a specific accounting function.
Η αρχή που θεσπίζει το άρθρο 133, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού της 27ης Μαρτίου 2003, ο οποίος έχει εφαρμογή στο ένατο ΕΤΑ (ΕΕ L 83, σ.
The principle set out in Article 133(2) of the Financial regulation of 27 March 2003 applicable to the Ninth European Development Fund (OJ 2003 L 83, p.