natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η αρμόδια αρχή οφείλει να εξετάσει in concreto, σε σχέση με τα συγκεκριμένα προϊόντα και υπηρεσίες τα χαρακτηριστικά του σήματος.
Applying its decision in Jaeger, the Court, treating emergency workers’ periods of duty time in the same way as time spent by doctors on call, then held that such periods must be taken into account in their totality in the calculation of maximum daily and weekly working time.
Είναι άνευ σημασίας, σχετικώς, ότι υπάρχουν άλλα σημεία ή ενδείξεις συνηθέστερα.
It stated that the 48-hour upper limit on average weekly working time, including overtime, constitutes a rule of Community social law of particular importance from which every worker must benefit, since it is a minimum requirement necessary to ensure protection of his safety and health.
Αυτό αφορά επίσης το γεγονός ότι, δυνάμει του δικαίου σημάτων της Benelux, το δικαίωμα επί σήματος, εκφραζόμενο σε μία από τις εθνικές ή περιφερειακές γλώσσες της Benelux, εκτείνεται, αυτοδικαίως, και στις μεταφράσεις σε άλλες γλώσσες.
Therefore, national legislation the effect of which, as regards periods of duty time completed by emergency workers, is to permit, including by means of a collective agreement or works agreement based on such an agreement, the 48-hour maximum period of weekly working time to be exceeded is incompatible with the requirements of Directive 93/104.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι αυτό ισοδυναμεί, στην πράξη, με καταχώριση πλειόνων διαφορετικών σημάτων.
Finally the Court found, in standard fashion, that Directive 93/104 fulfils, so far as the maximum period of weekly working time is concerned, the conditions necessary for it to have direct effect since, as regards its content, it is unconditional and sufficiently precise.
Συνεπώς, η αρμόδια αρχή οφείλει, σε μια τέτοια περίπτωση, να εξετάσει τον ενδεχομένως περιγραφικό χαρακτήρα του σημείου σε καθεμία από τις εν λόγω μεταφράσεις.
While it is true that a directive cannot of itself impose obligations on an individual and cannot therefore be relied upon as such against an individual, the Court recalled, however, the principle that national law must be interpreted in conformity with Community law and held that, when hearing a case between individuals, a national court is required, when applying the provisions of domestic law adopted for the purpose of transposing obligations laid down by a directive, to consider the whole body of rules of national law and to interpret them, so far as possible, in the light of the wording and purpose of the directive in order to achieve an outcome consistent with the objective pursued by the directive.
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε, επίσης, και επί της σχέσεως μεταξύ του διακριτικού και του περιγραφικού χαρακτήρα.
Applied to the present instance, that principle had to lead the national court to do whatever lay within its jurisdiction to ensure that the maximum period of weekly working time set at 48 hours was not exceeded.
Πράγματι, το αιτούν δικαστήριο υπέβαλε το ακόλουθο ερώτημα.
Council Directive 93/104/EC of 23 November 1993 concerning certain aspects of the organisation of working time (OJ 1993 L 307, p. 18).
Πρώτη οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ. 1).
Council Directive 89/391/EEC of 12 June 1989 on the introduction of measures to encourage improvements in the safety and health of workers at work (OJ 1989 L 183, p. 1).
Κατά συνέπεια, το γεγονός ότι σήμα δεν εμπίπτει σε έναν εκ των λόγων απαραδέκτου δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να εμπίπτει σε άλλον.
After those periods had expired, the Commission recommended to the Council that it adopt decisions establishing that neither France nor Germany had taken adequate measures to reduce their deficit in response to the Council’s recommendations.
Όσον αφορά τη λέξη Postkantoor, συντίθεται από στοιχεία έκαστο των οποίων είναι περιγραφικό χαρακτηριστικών προϊόντων ή υπηρεσιών για τα οποία ζητείται η καταχώριση.
Where the Commission recommends to the Council that it adopt decisions under Article 104(8) and (9) EC and the required majority is not achieved within the Council, no decision is taken for the purpose of those provisions.
Το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι για να θεωρηθεί το ίδιο το σήμα ως περιγραφικό, δεν αρκεί η διαπίστωση ότι έκαστο των στοιχείων του έχει ενδεχομένως περιγραφικό χαρακτήρα· τέτοιος χαρακτήρας πρέπει να διαπιστωθεί για την ίδια τη λέξη.
The Court added as an incidental point that ‘… if the Council does not adopt formal instruments recommended by the Commission pursuant to Article 104(8) and (9) EC, the latter can have recourse to the legal remedy provided for by Article 232 EC, in compliance with the conditions prescribed therein’ (paragraph 35).
Σειρά προδικαστικών ερωτημάτων υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο αναφορικά με την ερμηνεία διατάξεων αυτής της οδηγίας, στο πλαίσιο διαφορών που προέκυψαν από τη χρήση εκ μέρους ορισμένων οργανωτών στοιχημάτων, στη Σουηδία, την Ελλάδα,
The Court stated that the Council had rendered any decision to be taken under Article 104(9) EC conditional on an assessment which would no longer have the content of the recommendations adopted under Article 104(7) EC as its frame of reference, but the unilateral commitments of the Member State concerned.
Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τη Φινλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, εγγράφων πληροφοριών, των οποίων όμως η διαχείριση, ή διοργάνωση, είχε ανατεθεί σε άλλους φορείς, τους προσφεύγοντες των κυρίων δικών.
Court of Justice adopted by the Council under Article 104(7) EC, it constituted a breach of Article 104(7) and (13) EC, that is to say a breach of the Commission’s right of initiative and of the voting rules.
Στην τέταρτη υπόθεση, επρόκειτο για την κοινοποίηση μέσω δύο διευθύνσεων του διαδικτύου για ιπποδρομιακά στοιχήματα στοιχείων που είχαν αντληθεί από εφημερίδες καθώς και ακατέργαστα στοιχεία παρασχεθέντα από ορισμένες εταιρίες που είχαν λάβει άδεια από την προσφεύγουσα, στην οποία είχε ανατεθεί η διοργάνωση των ιπποδρομιών στο Ηνωμένο Βασίλειο και, στο πλαίσιο αυτό, η ανάπτυξη και η διαχείριση βάσεως δεδομένων, της οποίας ζητούσε την προστασία.
In Case C-19/03 Verbraucher-Zentrale Hamburg (judgment of 14 September 2004, not yet published in the ECR), the Landgericht München (Regional Court, Munich) submitted a reference for a preliminary ruling on the interpretation of Regulation No 1103/97 17 to the Court of Justice in proceedings between a Germany association responsible for the taking of legal action with regard to breach of consumer protection laws (the Verbraucher-Zentrale) and O2, an undertaking which operates a mobile telephone network.
Συνεπώς, ως μέτρα μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη οι εν λόγω διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας θα έπρεπε να ερμηνευθούν υπό το πρίσμα της οδηγίας.
Article 5 of Regulation No 1103/97 states that ‘monetary amounts to be paid or accounted for when a rounding takes place after a conversion into the euro unit … shall be rounded up or down to the nearest cent’.
Η αναζήτηση των στοιχείων που συνιστούν το πρόγραμμα των ποδοσφαιρικών συναντήσεων δεν απαιτούν, πράγματι, καμία ιδιαίτερη προσπάθεια εκ μέρους των επαγγελματικών ενώσεων, οι οποίες είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένες με τη
Having regard to those objectives, the Court interpreted Regulation No 1103/97 restrictively and ruled that ‘a tariff, such as the per-minute price at issue in the main proceedings, does not constitute a monetary amount to be paid or accounted for within
Στην πρώτη εξ αυτών, επί της υποθέσεως Alabaster (απόφαση της 30ής Μαρτίου 2004, C-147/02, Συλλογή 2004, σ.
Proceedings the meaning of the first sentence of Article 5 of … Regulation … No 1103/97 … and thus is not to be rounded in every case to the nearest cent. …’ (paragraph 1 of the operative part).
Στη συγκεκριμένη υπόθεση, η Alabaster, βρετανή υπάλληλος, έλαβε άδεια μητρότητας από τον Ιανουάριο του 1996.Λίγο πριν την έναρξη αυτής της αδείας, είχε λάβει μισθολογική αύξηση, αναδρομικώς από τον μήνα Δεκέμβριο.
Second, the question then arose as to whether Regulation No 1103/97, in particular the first sentence of Article 5, must be taken to preclude the rounding to the nearest cent of amounts other than those which must be paid or accounted for.
Εντούτοις, η μισθολογική αυτή αύξηση δεν μπόρεσε να ληφθεί υπόψη κατά τον υπολογισμό της εκ του νόμου προβλεπόμενης παροχής μητρότητας, καθόσον η εφαρμοστέα εθνική κανονιστική ρύθμιση λαμβάνει υπόψη, για τον υπολογισμό του κανονικού μισθού, περίοδο προγενέστερη, η οποία εν προκειμένω αντιστοιχούσε στους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο.
While the Court held that it is not fundamentally precluded, this is, however, only ‘… provided that that rounding practice is consistent with the principle of continuity of contracts … and with the objective … that the transition to the euro should be neutral; in other words, provided that the rounding practice does not affect contractual obligations entered into by economic agents, including consumers, and that it does not have a real impact on the price actually to be paid’ (paragraph 2 of the operative part).
Κατόπιν όμως εξετάσεως του συνόλου των κοινοτικών νομοθετημάτων, το Δικαστήριο συνήγαγε ορισμένες γενικές αρχές εφαρμοστέες εν προκειμένω.
In the case in point, the Court stated that the conversion in question is ‘liable to have a real impact on the price actually borne by consumers’ (paragraph 54).
Η συλλογιστική του Δικαστηρίου στηρίζεται, ουσιαστικώς, στο άρθρο 141 ΕΚ και στην οδηγία 75/117 14.
It did not take this interpretation beyond that point, leaving it to the national court to ascertain whether there had been a ‘real impact on prices’.
Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
B — Composition of the Court of Justice
Το Δικαστήριο υπογράμμισε, καταρχάς, ότι η δραστηριότητα των ειδικευμένων στην παροχή πρώτων βοηθειών νοσοκόμων, η οποία ασκείται στο πλαίσιο παροχής υπηρεσίας επείγουσας ιατρικής βοήθειας, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των οδηγιών 89/391 και 93/104.
C. Gulmann, Judge; A. Borg Barthet, President of Chamber; R. Silva de Lapuerta, President of Chamber; A. Rosas, President of Chamber; P. Jann, President of Chamber; V. Skouris, President of the Court; C.W.A. Timmermans, President of Chamber; L.A. Geelhoed, First Advocate General; K. Lenaerts, President of Chamber; F.G. Jacobs, Advocate General.
Πράγματι, καμία από τις προβλεπόμενες εξαιρέσεις δεν ισχύει εν προκειμένω.
A. Tizzano, Advocate General; N. Colneric, Judge; D. Ruiz-Jarabo Colomer, Advocate General; J.-P. Puissochet, Judge; A.M. La Pergola, Judge; P. Léger, Advocate General; R. Schintgen, Judge, S. von Bahr, Judge; J.N. Cunha Rodrigues, Judge.
Τέλος, κατά τον εντελώς καθιερωμένο τρόπο, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η οδηγία 93/104 συγκεντρώνει, όσον αφορά τη μέγιστη εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας, τις απαιτούμενες προϋποθέσεις προκειμένου να αναπτύξει άμεσο αποτέλεσμα, καθόσον, από απόψεως περιεχομένου, είναι άνευ αιρέσεων και αρκούντως ακριβής.
G. Arestis, Judge; P. Kuˉris, Judge; K. Schiemann, Judge; J. Kokott, Advocate General; C. Stix-Hackl, Advocate General; L.M. Poiares P. Maduro, Advocate General; J. Makarczyk, Judge; E. Juhász, Judge.
Αρχικώς, το Δικαστήριο εξέτασε αν μια τιμή, όπως η τιμή ανά λεπτό με την οποία η O2 χρεώνει τα τηλεφωνήματα στους πελάτες, αποτελεί χρηματικό ποσό που πρέπει να καταβληθεί ή να καταλογισθεί κατά την έννοια του άρθρου 5, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 1103/97 ή αν τέτοιο μπορεί να είναι το τελικό ποσό που πράγματι τιμολογείται στον καταναλωτή.
Born 1942; Official at the Ministry of Justice; Legal Secretary to Judge Max Sørensen; Professor of Public International Law and Dean of the Law School of the University of Copenhagen; in private practice; Chairman and member of arbitral tribunals; Member of Administrative Appeal Tribunal; Advocate General at the Court of Justice from 7 October 1991 to 6 October 1994; Judge at the Court of Justice since 7 October 1994.
Λαμβάνοντας υπόψη αυτούς τους σκοπούς, το Δικαστήριο προέβη σε συσταλτική ερμηνεία του άρθρου 5 του κανονισμού περί ευρώ αποφαινόμενο ότι «μία τιμή, όπως η επίδικη τιμή ανά λεπτό δεν αποτελεί χρηματικό ποσό που πρέπει να καταβληθεί ή να καταλογισθεί κατά την έννοια του άρθρου 5, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 1103/97 (...), και, επομένως, δεν απαιτείται να στρογγυλοποιείται στο πλησιέστερο λεπτό (…)» (διατακτικό, σημείο 1).
Born 1934; Advocate (Scotland); Queen’s Counsel (Scotland); Clerk, and subsequently Treasurer, of the Faculty of Advocates; President of the Consultative Committee of the Bars and Law Societies of the European Community; Salvesen Professor of European Institutions and Director of the Europa Institute, University of Edinburgh; Special Adviser to the House of Lords Select Committee on the European Communities; Honorary Bencher, Gray’s Inn, London; Judge at the Court of First Instance from 25 September 1989 to 9 March 1992; Judge at the Court of Justice from 10 March 1992 to 7 January 2004.
Εν προκειμένω, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η συγκεκριμένη πράξη μετατροπής, «ενδέχεται να επηρεάσει ουσιαστικά την τιμή που πράγματι χρεώνεται στους καταναλωτές». Δεν προχώρησε περαιτέρω την ερμηνεία, αφήνοντας στο εθνικό δικαστήριο να εκτιμήσει αυτήν την «ουσιαστική επίπτωση στις τιμές».
Born 1931; Professor of Constitutional Law and General and Comparative Public Law at the Universities of Padua, Bologna and Rome; Member of the High Council of the Judiciary (1976-78); Member of the Constitutional Court and President of the Constitutional Court (1986-87); Minister for Community Policy (1987-89); elected to the European Parliament (1989-94); Judge at the Court of Justice from 7 October 1994 to 31 December 1994; Advocate General at the Court of Justice from 1 January 1995 to 14 December 1999; Judge at the Court of Justice since 15 December 1999.
Σύνθεση
Court of Justice
Μέλη
Court of Justice
Claus Christian Gulmann γεννήθηκε το 1942· υπάλληλος του Υπουργείου Δικαιοσύνης· εισηγητής στο γραφείο του δικαστή Max Sørensen· καθηγητής του δημοσίου διεθνούς δικαίου και κοσμήτορας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης· δικηγόρος· πρόεδρος και μέλος διαιτητικών δικαστηρίων· μέλος του διοικητικού εφετείου· γενικός εισαγγελέας στο Δικαστήριο από τις 7 Οκτωβρίου 1991 έως τις 6 Οκτωβρίου 1994· δικαστής στο Δικαστήριο από τις 7 Οκτωβρίου 1994.
Born 1940; various teaching assignments at Italian universities; Legal Counsel to Italy’s Permanent Representation to the European Communities (1984-92); Member of the Bar at the Court of Cassation and other higher courts; Member of the Italian delegation in international negotiations and at intergovernmental conferences including those on the Single European Act and the Maastricht Treaty; various editorial positions; Member of the Independant Group of Experts appointed to examine the finances of the European Commission (1999); Professor of European Law, Director of the Institute of International and European Law (University of Rome); Advocate General at the Court of Justice since 7 October 2000.
David Alexander Ogilvy Edward γεννήθηκε το 1934· δικηγόρος (Σκωτία)· Queen’s Counsel (Σκωτία)· γραμματέας και κατόπιν ταμίας της Faculty of Advocates· πρόεδρος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου των δικηγορικών συλλόγων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας· καθηγητής Salvesen στον τομέα των ευρωπαϊκών θεσμών και διευθυντής του Europa Institute, Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου· ειδικός σύμβουλος της Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες· Honorary Bencher του Gray’s Inn, Λονδίνο· δικαστής στο Πρωτοδικείο από τις 25 Σεπτεμβρίου 1989 έως τις 9 Μαρτίου 1992· δικαστής στο Δικαστήριο από τις 10 Μαρτίου 1992 έως τις 7 Ιανουαρίου 2004.
Born 1940; various offices within the judiciary (1964-77); Government assignments to carry out and coordinate studies on reform of the judicial system; Government Agent to the European Commission of Human Rights and the European Court of Human Rights (1980-84); Expert on the Human Rights Steering Committee of the Council of Europe (1980-85); Member of the Review Commission of the Criminal Code and the Code of Criminal Procedure; Attorney General (19842000); Member of the Supervisory Committee of the European Union Anti-Fraud Office (OLAF) (1999-2000); Judge at the Court of Justice since 7 October 2000.
Antonio Mario La Pergola γεννήθηκε το 1931· καθηγητής του συνταγματικού και του γενικού και συγκριτικού δημοσίου δικαίου στα πανεπιστήμια της Πάδουας, της Bologna και της Ρώμης· μέλος του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου (1976-1978)· μέλος του Συνταγματικού Δικαστηρίου και πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου (1986-1987)· Υπουργός Κοινοτικών Πολιτικών (1987-1989)· Ευρωβουλευτής (1989-1994)· δικαστής στο Δικαστήριο από τις 7 Οκτωβρίου 1994 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1994· γενικός εισαγγελέας στο Δικαστήριο από την 1η Ιανουαρίου 1995 έως τις 14 Δεκεμβρίου 1999· δικαστής στο Δικαστήριο από τις 15 Δεκεμβρίου 1999.
Born 1941; Legal Secretary at the Court of Justice of the European Communities (1966-69); official of the European Commission (196977); Doctor of Laws (University of Leiden); Professor of European Law at the University of Groningen (1977-89); Deputy Justice at Arnhem Court of Appeal; various editorial positions; Deputy Director-General at the Legal Service of the European Commission (1989-2000); Professor of European Law at the University of Amsterdam; Judge at the Court of Justice since 7 October 2000.
Jean-Pierre Puissochet γεννήθηκε το 1936· Σύμβουλος Επικρατείας (Γαλλία)· διευθυντής και κατόπιν γενικός διευθυντής της Νομικής Υπηρεσίας του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1968-1973)· γενικός διευθυντής της Agence nationale pour l’emploi (1973-1975)· διευθυντής γενικών διοικητικών υπηρεσιών του Υπουργείου Βιομηχανίας (1977-1979)· διευθυντής νομικών υποθέσεων του ΟΟΣΑ (1979-1985)· διευθυντής του Διεθνούς Ινστιτούτου Δημοσίας Διοικήσεως (1985-1987)· jurisconsulte, διευθυντής νομικών υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών (1987-1994)· δικαστής στο Δικαστήριο από τις 7 Οκτωβρίου 1994.
Born 1942; Research Assistant, University of Utrecht (1970-71); Legal Secretary at the Court of Justice of the European Communities (197174); Senior Adviser, Ministry of Justice (1975-82); Member of the Advisory Council on Government Policy (1983-90); various teaching assignments; Secretary-General, Ministry of Economic Affairs (199097); Secretary-General, Ministry of General Affairs (1997-2000); Advocate General at the Court of Justice since 7 October 2000.
Peter Jann γεννήθηκε το 1935· διδάκτορας Νομικής του Πανεπιστημίου της Βιέννης (1957)· διορίζεται δικαστής και τοποθετείται στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο Δικαιοσύνης (1961)· δικαστής στο Straf-Bezirksgericht της Βιέννης για τις υποθέσεις που αφορούν τον Τύπο (1963-1966)· εκπρόσωπος Τύπου του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Δικαιοσύνης (19661970)· στη συνέχεια άσκησε καθήκοντα στη Διεύθυνση Διεθνών Υποθέσεων του εν λόγω Υπουργείου· σύμβουλος για την κοινοβουλευτική επιτροπή δικαιοσύνης και εκπρόσωπος Τύπου της κοινοβουλευτικής ομάδας (1973-1978)· διορίζεται μέλος του Συνταγματικού Δικαστηρίου (1978)· μόνιμος εισηγητής του εν λόγω δικαστηρίου έως το τέλος του 1994· δικαστής στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από τις 19 Ιανουαρίου 1995.
Born 1957; Doctor of Laws (University of Vienna), postgraduate studies in European Law at the College of Europe, Bruges; member of the Austrian Diplomatic Service (from 1982); expert on European Union matters in the office of the Legal Adviser to the Ministry of Foreign Affairs (1985-88); Legal Service of the European Commission (1989); Head of the ‘Legal Service – EU’ in the Ministry of Foreign Affairs (1992-2000, Minister Plenipotentiary); participated in the negotiations on the European Economic Area and on the accession of the Republic of Austria to the European Union; Agent of the Republic of Austria at the Court of Justice of the European Communities from 1995;Austrian Consul-General in Zurich (2000); teaching assignments and publications; Advocate-General at the Court of Justice since 7 October 2000.
Romain Schintgen γεννήθηκε το 1939· γενικός διευθυντής του Υπουργείου Εργασίας· πρόεδρος του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου· μέλος των διοικητικών συμβουλίων της Société nationale de crédit et d’investissement και της Société européenne des satellites· εκπρόσωπος της Κυβερνήσεως στην επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, στη συμβουλευτική επιτροπή για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων και στο διοικητικό συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη βελτίωση των όρων διαβιώσεως και εργασίας· δικαστής στο Πρωτοδικείο από τις 25 Σεπτεμβρίου 1989 έως τις 11 Ιουλίου 1996· δικαστής στο Δικαστήριο από τις 12 Ιουλίου 1996.
Born 1948; Doctor of Laws (1977) of the University of Turku (Finland); Professor of Law at the University of Turku (1978-81) and at the Åbo Akademi University (Turku/Åbo) (1981-96); Director of the latter’s Institute for Human Rights (1985-95); various international and national academic positions of responsibility and memberships of learned societies; coordinated several international and national research projects and programmes, including in the fields of EU law, international law, humanitarian and human rights law, constitutional law and comparative public administration; represented the Finnish Government as member of, or adviser to, Finnish delegations at various international conferences and meetings; expert functions in relation to Finnish legal life, including in governmental law commissions and committees of the Finnish Parliament, as well as the UN, UNESCO, OSCE (CSCE) and the Council of Europe; from 1995 Principal Legal Adviser at the Legal Service of the European Commission, in charge of external relations; from March 2001, Deputy Director-General of the European Commission Legal Service; Judge at the Court of Justice since 17 January 2002.
Γεννήθηκε το 1945· Βarrister στον Δικηγορικό Σύλλογο Ιρλανδίας (1972)· νομικός σύμβουλος σε θέματα βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας (1973-1979)· Βarrister (1979-1995) και εν συνεχεία Senior Counsel (1995-1998) στον Δικηγορικό Σύλλογο Ιρλανδίας· είναι επίσης μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αγγλίας και Ουαλλίας· δικαστής στο High Court της Ιρλανδίας (1998)· καθηγήτρια «νομικών συστημάτων και μεθόδων» και καθηγήτρια «Averil Deverell» εμπορικού δικαίου (Trinity College, Δουβλίνο)· Bencher (κοσμήτωρ) της Honourable Society of King’s Inns· δικαστής στο Δικαστήριο από τις 6 Οκτωβρίου 1999 έως τις 13 Οκτωβρίου 2004.
Born 1954; Bachelor of Laws (Universidad Complutense, Madrid); Abogado del Estado in Malaga; Abogado del Estado at the Legal Service of the Ministry of Transport, Tourism and Communication and, subsequently, at the Legal Service of the Ministry of Foreign Affairs; Head Abogado del Estado of the State Legal Service for Cases before the Court of Justice of the European Communities and Deputy Director-General of the Community and International Legal Assistance Department (Ministry of Justice); Member of the Commission think tank on the future of the Community judicial system; Head of the Spanish delegation in the ‘Friends of the Presidency’ Group with regard to the reform of the Community judicial system in the Treaty of Nice and of the Council ad hoc working party on the Court of Justice; Professor of Community law at the Diplomatic School, Madrid; Codirector of the journal Noticias de la Unión Europea; Judge at the Court of Justice since 7 October 2003.