natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όσον αφορά την αρχή τη ίση εταχειρίσεω, το ικαστήριο έκρινε ότι οι υpiοχρεώσει piου αpiορρέουν αpiό τον εν λόγω κανονισό δεν είναι άκυρε ω αντιβαίνουσε piρο την αρχή τη ίση εταχειρίσεω, δεδοένου ότι δεν εpiιβάλλονται piαρόοιε υpiοχρεώσει στα άλλα έσα εταφορά.
The directive embodies the rule that a worker must normally be entitled to actual rest, with a view to ensuring eective protection of his safety and health, since it is only where the employment relationship is terminated that Article 7(2) permits an allowance to be paid in lieu of paid annual leave.
Πράγατι, τα διάφορα έσα εταφορά δεν είναι αοιβαίω υpiοκαταστάσια, η δε κατάσταση των αεροpiορικών εpiιβατών σε piερίpiτωση ακυρώσεω ή εγάλη καθυστερήσεω τη piτήσεω είναι αντικειενικώ διαφορετική αpiό εκείνη εpiιβατών piου χρησιοpiοιούν άλλο έσο εταφορά.
In Joined Cases C-131/04 and C-257/04 Robinson-Steele and Others [2006] ECR I-2531, the Court ruled on whether the payment for minimum annual leave is compatible with Article 7(1) of Directive 93/104/EC where it takes the form, under a local collective agreement, of attribution of part of the remuneration payable to a worker for work done, without the worker receiving, in that respect, a payment additional to that for work done.
Εξάλλου, οι ζηίε τι οpiοίε υφίστανται οι εpiιβάτε των αεροpiορικών εταφορών σε piερίpiτωση αταιώσεω ή εγάλη καθυστερήσεω τη piτήσεω είναι ανάλογε, ανεξαρτήτω τη εταιρεία ε την οpiοία συβλήθηκαν, και δεν έχουν σχέση ε την τιολογιακή piολιτική piου ακολουθούν οι εταιρείε αυτέ.
The Court clearly stated that Article 7 of the directive precludes the payment for minimum annual leave within the meaning of that provision from being made in the form of part payments staggered over the corresponding annual period of work and paid together with the remuneration for work done, rather than in the form of a payment in respect of a specic period during which the worker actually takes leave.
Όλε οι αεροpiορικέ αυτέ εταιρείε piρέpiει να αντιετωpiίζονται κατά όοιο τρόpiο.
In Case C-484/04 Commission v United Kingdom (judgment of 7 September 2006, not yet published in the ECR), the Court ruled on an action for failure to full obligations. By virtue
Εξέλιξη και δραστηριότητα ικα σ τή ρ ιο ύο αpiοφάσει αφορούν την οδηγία 85/374 (29) και piαρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η piρώτη αφορά τι δυνατότητε εταβιβάσεω ευθύνη αpiό τον piαραγωγό στον piροηθευτή, η άλλη αφορά τον χρόνο κατά τον οpiοίο τίθεται στο κύκλωα εpiορία ένα piροϊόν.
Court of Justice of Directive 93/104/EC, as amended by Directive 2000/34/EC, a Member State fails to full its obligations if it applies the derogation from certain rules concerning the right to rest to workers whose working time is partially not measured or predetermined, or can be determined partially by the worker himself, on account of the specic characteristics of his activity, or if it fails to adopt the measures necessary to implement the rights of workers to daily and weekly rest.
Στην υpiόθεση Skov και Bilka (αpiόφαση τη 10η Ιανουαρίου 2006, C-402/03, Συλλογή 2006, σ.
The need for the rights conferred on workers by the directive to be eective means that Member States are under an obligation to guarantee that the right to benet from eective rest is observed.
I-199), το ικαστήριο εξέτασε το ζήτηα αν η οδηγία αυτή αpiοκλείει την εφαρογή κανόνα τη εθνική νοοθεσία κατά την οpiοία ο piροηθευτή ευθύνεται αpiεριορίστω για την άνευ piταίσατο ευθύνη του piαραγωγού δυνάει τη οδηγία αυτή.
A Member State which, upon transposition, provides for rights of workers to rest and which, in the guidelines for employers and workers on the implementation of those rights, indicates that the employer is nevertheless not required to ensure that the workers actually exercise such rights, does not guarantee compliance with either the minimum requirements laid down by that directive or its essential objective.
Αντιθέτω, όσον αφορά την άνευ piταίσατο ευθύνη του piαραγωγού, το ικαστήριο αpiοφάνθηκε ότι η εν λόγω οδηγία δεν αντιβαίνει piρο εθνική διάταξη κατά την οpiοία ο piροηθευτή ευθύνεται αpiεριορίστω για piταίσα του piαραγωγού, εφόσον το σύστηα piου θεσpiίζει η οδηγία αυτή δεν αpiοκλείει την εφαρογή άλλων συστηάτων συβατική ή εξωσυβατική ευθύνη, στηριζοένων σε διαφορετικέ βάσει, όpiω η ευθύνη εξ εγγυήσεω λόγω κρυένων ελαττωάτων ή το piταίσα.
By letting it be understood that, while employers cannot prevent the minimum rest periods from being taken by workers, they are under no obligation to ensure that the latter are actually able to exercise such a right, such guidelines are clearly liable to render the rights enshrined in the directive meaningless and are incompatible with the objective of the directive, in which minimum rest periods are considered to be essential for the protection of workers’health and safety.
Στην υpiόθεση O’Byrne (αpiόφαση τη 9η Φεβρουαρίου 2006, C-127/04, Συλλογή 2006, σ.
In Case C-17/05 Cadman (judgment of 3 October 2006, not yet published in the ECR), the Court found it necessary to interpret Article 141 EC and to explain the judgment in Case 109/88 Danfoss [1989] ECR 3199 where, after stating that recourse to the criterion of length of service may involve less advantageous treatment of women than of men, the Court had held that the employer does not have to provide special justication for recourse to that criterion.
I-1313), εpiρόκειτο, αφενό, piερί τη διευκρινίσεω του χρόνου κατά τον οpiοίο θεωρείται ότι ένα piροϊόν τέθηκε στο εpiορικό κύκλωα, δεδοένου ότι τα δικαιώατα του ζηιωθέντο piαραγράφονται ετά piάροδο δέκα ετών αpiό την ηεροηνία θέσεω του piροϊόντο σε κυκλοφορία, και, αφετέρου, αν είναι δυνατόν να υpiάρξει υpiοκατάσταση διαδίκου αpiό άλλον στην piερίpiτωση piου η αγωγή ασκήθηκε εσφαλένω κατά εταιρεία η οpiοία δεν είναι piράγατι piαραγωγό του piροϊόντο.
The Court conrmed that since, as a general rule, recourse to the criterion of length of service is appropriate to attain the legitimate objective of rewarding experience acquired which enables the worker to perform his duties better, where recourse to that criterion as a determinant of pay leads to disparities in pay, in respect of equal work or work of equal value, between the men and women to be included in the comparison the employer does not have to establish specically that recourse to that criterion is appropriate to attain that objective as regards a particular job, unless the worker provides evidence capable of raising serious doubts in that regard.
Οδηγία 85/374/ΕΟΚ του Συβουλίου, τη 25η Ιουλίου 1985, για την piροσέγγιση των νοοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών ελών σε θέατα ευθύνη λόγω ελαττωατικών piροϊόντων (ΕΕ L 210, σ. 25).
Council Directive 1999/70/EC of 28 June 1999 concerning the framework agreement on fixed-term work concluded by ETUC, UNICE and CEEP (OJ L 175, 10.7.1999, p. 43).
Στον τοέα τη συγκριτική διαφηίσεω, στην αpiόφαση Lidl Belgium (αpiόφαση τη 19η Σεpiτεβρίου 2006, C-356/04, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή), το ικαστήριο piροέβη σε ερηνεία τη οδηγία 84/450 (30).
Proceedings obligation on the Member States to provide for the conversion of fixed-term employment contracts into contracts of indenite duration, it held that the use of successive fixed-term employment contracts where the justication advanced for their use is solely that it is provided for by a general provision of statute or secondary legislation of a Member State is contrary to clause 5(1)(a) of the framework agreement.
Αpiαντώντα σε ερώτηα σχετικό ε τη νοιότητα δύο ειδικών ορφών συγκριτική διαφηίσεω, στηριζοένων αφοτέρων σε σύγκριση τιών, χωρί όω να διευκρινίζεται στη διαφήιση piοια είναι τα συγκρινόενα αγαθά και οι αντίστοιχε τιέ του, το ικαστήριο αpiοφάνθηκε, αφενό, ότι η οδηγία αυτή δεν αpiαγορεύει τη συγκριτική διαφήιση piου αφορά συλλογικώ οάδε piροϊόντων συνήθου καταναλώσεω piου διατίθενται στην αγορά αpiό δύο ανταγωνιστικέ αλυσίδε piολυκαταστηάτων, εφόσον όω οι εν λόγω οάδε αpiοτελούνται αφότερε αpiό εpiιέρου piροϊόντα τα οpiοία, εξεταζόενα ανά ζεύγη, piληρούν το καθένα χωριστά την piροϋpiόθεση τη συγκρισιότητα piου θέτει η οδηγία.
The concept of‘objective reasons’, within the meaning of that clause, which justify the renewal of successive fixed-term employment contracts or relationships requires recourse to this particular type of employment relationship, as provided for by national legislation, to be justied by the presence of specic factors relating in particular to the activity in question and the conditions under which it is carried out.
Εpiίση, η piροϋpiόθεση σύφωνα ε την οpiοία η διαφήιση «συγκρίνει κατά τρόpiο αντικειενικό» τα χαρακτηριστικά των οικείων αγαθών δεν συνεpiάγεται ότι όλα τα συγκρινόενα piροϊόντα και τιέ, δηλαδή τόσο αυτά του διαφηιζοένου όσο και αυτά του συνόλου των ανταγωνιστών piου piεριλαβάνονται στη σύγκριση, αpiαριθούνται ρητώ και piεριοριστικώ στο διαφηιστικό ήνυα.
In addition, a national rule under which only fixed-term employment contracts or relationships that are not separated from one another by a period of time longer than 20 working days are to be regarded as ‘successive’ within the meaning of that clause is contrary to the framework agreement.
Πάντω, τα χαρακτηριστικά των piροϊόντων αυτών piρέpiει να είναι «εξακριβώσια», piράγα piου συβαίνει για τι τιέ και για το γενικό εpiίpiεδο των τιών piου εφαρόζει ια αλυσίδα piολυκαταστηάτων για τη δική τη οάδα συγκρίσιων piροϊόντων και για το piοσό piου piορεί να εξοικονοήσει ο καταναλωτή piου piροτιά για την αγορά τέτοιων piροϊόντων τη ία αpiό τι δύο ανταγωνιστικέ αλυσίδε.
Such a national provision compromises the object, the aim and the practical eect of the framework agreement inasmuch as it allows insecure employment of a worker for years since, in practice, the worker would as often as not have no choice but to accept breaks in the order of 20 working days in the course of a series of contracts with his employer.
Στην piερίpiτωση κατά την οpiοία τα στοιχεία τη συγκρίσεω στα οpiοία στηρίζεται η νεία ενό χαρακτηριστικού δεν αpiαριθούνται στη συγκριτική διαφήιση, ο διαφηιζόενο οφείλει να αναφέρει, αpiευθυνόενο ιδίω piρο όσου αpiευθύνεται το ήνυα αυτό, piού και piώ piορούν να λάβουν εύκολα γνώση των στοιχείων αυτών, piροκειένου να εpiαληθεύσουν την ακρίβειά τη.
Finally, the framework agreement precludes the application of national legislation which, in the public sector alone, prohibits absolutely the conversion into an employment contract of indenite duration of a succession of fixed-term contracts that, in fact, have been intended to cover ‘xed and permanent needs’ of the employer and must therefore be regarded as constituting an abuse.
Οδηγία 84/450/ΕΟΚ του Συβουλίου, τη 10η Σεpiτεβρίου 1984, για την piροσέγγιση των νοοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών ελών σχετικά ε την piαραpiλανητική διαφήιση, όpiω τροpiοpiοιήθηκε ε την οδηγία 97/55 του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συβουλίου, τη 6η Οκτωβρίου 1997 (ΕΕ L 250, σ. 17).
In Case C-4/03 GAT (judgment of 13 July 2006, not yet published in the ECR) the question referred to the Court was whether the jurisdiction of the courts of the Contracting State in which the deposit or registration has been applied for, has taken place or is under the terms of an international convention deemed to have taken place concerns all proceedings regarding the registration or validity of a patent, irrespective of whether the issue is raised by way of an action or a plea in objection, or solely those cases in which the issue is raised by way of an action.
Στον τοέα των δικαιωάτων του δηιουργού και των συγγενικών δικαιωάτων, στην υpiόθεση SGAE (αpiόφαση τη 7η εκεβρίου 2006, C-306/05, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή), το ικαστήριο διευκρίνισε την έννοια τη «piαρουσιάσεω στο κοινό» του άρθρου 3, piαράγραφο 1, τη οδηγία 2001/29 (32), η οpiοία piροβλέpiει το αpiοκλειστικό δικαίωα των δηιουργών να εpiιτρέpiουν ή να αpiαγορεύουν ια τέτοια piαρουσίαση των έργων του.
In Case C-341/04 Eurofood IFSC [2006] ECR I-3813, the Court laid down some important caselaw concerning Regulation (EC) No 1346/2000 on insolvency proceedings 38. In particular, it explained the concept of ‘the centre of main interests’ of a debtor, which determines which courts have jurisdiction to open insolvency proceedings and, in the case of companies, is presumed to be the place of the registered oce in the absence of proof to the contrary.
Αpiαντώντα σε ερώτηα τη Audiencia Provincial de Barcelona (Ισpiανία) στο piλαίσιο εκδικάσεω διαφορά εταξύ του SGAE, ισpiανικού οργανισού διαχειρίσεω δικαιωάτων δηιουργών, και ια ξενοδοχειακή εταιρεία, το ικαστήριο διευκρίνισε, ειδικότερα, το ζήτηα αν η έννοια αυτή καλύpiτει τη ετάδοση piρογραάτων αpiό τηλεοράσει εγκατεστηένε στα δωάτια του ξενοδοχείου.
Where a parent company and its subsidiary have their respective registered oces in two dierent Member States, identifying the centre of main interests of the subsidiary company thus proves to be particularly important in the system established by the regulation for determining the jurisdiction of the courts of the Member States (the case in point concerned an Irish subsidiary of the Italian company Parmalat).
Εpiισήανε ότι ενδεχόενοι τηλεθεατέ των έργων δεν είναι όνον οι εγκατεστηένοι στα δωάτια piελάτε ή οι piελάτε piου είναι piαρόντε σε έναν άλλο χώρο του ξενοδοχείου piου διαθέτει τηλεόραση, αλλά και οι διαδοχικοί piελάτε του ξενοδοχείου.
After stating that, in that system, each debtor constituting a distinct legal entity is subject to its own court jurisdiction, the Court held that, in order to ensure legal certainty and foreseeability concerning the determination of the court having jurisdiction, the presumption in favour of the registered oce can be rebutted only if factors which are both objective and ascertainable by third parties enable it to be established that an actual situation exists which is dierent from that which locating the centre of the main interests at that registered oce is deemed to reect.
Αυτό αντιpiροσωpiεύει ένα σηαντικό αριθό ατόων piου piορούν να θεωρηθούν ω κοινό, κατά την έννοια τη οδηγία 2001/19.
The Court gave the example of a ‘letterbox’ company not carrying out any business in the Member State where its registered oce is situated.
Κατά συνέpiεια, το ικαστήριο έκρινε ότι, ολονότι η εγκατάσταση τηλεοράσεων στα δωάτια ενό ξενοδοχείου δεν συνιστά, αυτή καθεαυτή, piαρουσίαση στο κοινό, τούτο, αντιθέτω, συβαίνει στην piερίpiτωση εταδόσεω σήατο στου piελάτε ενό ξενοδοχείου έσω των τηλεοράσεων αυτών.
It stressed, on the other hand, that the mere fact that a company’s economic choices are or can be controlled by a parent company in another Member State is not enough to rebut the presumption.
Εξάλλου, ο χαρακτήρα των δωατίων του ξενοδοχείου ω ιδιωτικών χώρων δεν έχει σηασία.
A further point to be noted from this judgment is that the principle of mutual trust prevents the courts of a Member State from reviewing the jurisdiction of the State in which the main insolvency proceedings have been opened.
Στον τοέα του δικαίου των σηάτων piρέpiει να εpiισηανθεί η αpiόφαση piου εκδόθηκε εpiί τη υpiοθέσεω BovemijVerzekeringen (αpiόφαση τη 7η Σεpiτεβρίου 2006, C-108/05, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή), ε την οpiοία διευκρινίστηκε piοιο έδαφο piρέpiει να λαβάνεται υpiόψη για να εκτιηθεί αν ένα σηείο αpiέκτησε διακριτικό
In Case C-436/04 Van Esbroeck [2006] ECR I-2333, the Court stated first that the non bis in idem principle must be applied to criminal proceedings brought in a Contracting State for acts for which a person has already been convicted in another Contracting State even though the Convention was not yet in force in the latter State at the time at which that person was convicted, insofar as the Convention was in force in the Contracting States in question at the time of the assessment, by the court before which the second proceedings
Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συβουλίου, τη 22α Μαΐου 2001, για την εναρόνιση ορισένων piτυχών του δικαιώατο του δηιουργού και συγγενικών δικαιωάτων στην κοινωνία τη piληροφορία (ΕΕ L 167, σ. 10).
Convention implementing the Schengen Agreement of 14 June 1985 between the Governments of the States of the Benelux Economic Union, the Federal Republic of Germany and the French Republic on the gradual abolition of checks at their common borders (OJ L 239, 22.9.2000, p. 19).
Εξέλιξη και δραστηριότητα χαρακτήρα λόγω τη χρήση, κατά την έννοια του άρθρου 3, piαράγραφο 3, τη οδηγία 89/104 (33), σε κράτο έλο ή σε οάδα κρατών ελών piου έχουν κοινή νοοθεσία εpiί των σηάτων, όpiω, στη συγκεκριένη υpiόθεση, η Μpiενελούξ (η οpiοία piρέpiει να εξοοιωθεί piρο έδαφο κράτου έλου κατά τη νοολογία του ικαστηρίου).
Proceedings were brought, of the conditions of applicability of the non bis in idem principle. It then held that Article 54 of the Convention implementing the Schengen Agreement must be interpreted as meaning (i) that the relevant criterion for the purposes of the application of that article is identity of the material acts, understood as the existence of a set of facts which are inextricably linked together, irrespective of the legal classication given to them or the legal interest protected and (ii) that punishable acts consisting of exporting and importing the same narcotic drugs and which are prosecuted in dierent Contracting States to the Convention are, in principle, to be regarded as ‘the same acts’ for the purposes of Article 54, the denitive assessment on this point being the task of the competent national courts.
Αpiό τη σύγκριση διαpiίστωσε ότι το δεύτερο αυτοκίνητο, το τέλο για το οpiοίο καταβλήθηκε όταν αυτό ήταν καινουργέ, χάνει, ε την piάροδο του χρόνου, έρο τη εpiορική του αξία, το δε piοσό του τέλου piου piεριλαβάνεται στην αpiοένουσα αξία ειώνεται αναλόγω. Αντιθέτω, αυτοκίνητο ιδίου τύpiου, ιδία piαλαιότητα, ιδίου αριθού διανυθέντων χιλιοέτρων και ίδιων άλλων
In Case C-150/05 Van Straaten (judgment of 28 September 2006, not yet published in the ECR), where a similar question was asked and was given an identical answer, the Court stated that the non bis in idem principle falls to be applied in respect of a decision of the judicial authorities of a Contracting State by which the accused is acquitted finally for lack of evidence.
09/001, σ.
Court of Justice
Έκθεση piεpiραγένων 2006
B — Composition of the Court of Justice
ικαστήριο
Second row, from left to right:
Το ικαστήριο διευκρίνισε, σχετικώ, ότι η ύpiαρξη καταχρηστική piρακτική στον τοέα του ΦΠΑ piροϋpiοθέτει τη συνδροή δύο piροϋpiοθέσεων.
G. Arestis, Judge; K. Schiemann, Judge; R. Silva de Lapuerta, Judge; A. Tizzano, Judge; D. Ruiz-Jarabo Colomer, Advocate General; J. N. Cunha Rodrigues, Judge; M. Poiares Maduro, Advocate General; J. Makarczyk, Judge; M. Ilešič, Judge.
Προκειένου να καταλήξει στο συpiέρασα αυτό, το ικαστήριο συνέκρινε τα χαρακτηριστικά του φόρου αυτού ε τα χαρακτηριστικά του ΦΠΑ.
E. Levits, Judge; P. Mengozzi, Advocate General; L. Bay Larsen, Judge; U. Lõhmus, Judge; J. Malenovský, Judge; A. Borg Barthet, Judge; E. Sharpston, Advocate General; P. Lindh, Judge.
Κοινωνική piολιτική
Fourth row, from left to right:
Η οδηγία 93/104, σχετικά ε ορισένα στοιχεία τη οργάνωση του χρόνου εργασία, αpiοτέλεσε το αντικείενο τριών υpiοθέσεων, ενώ η αpiαγόρευση των διακρίσεων εταξύ
V. Trstenjak, Advocate General; J.-C. Bonichot, Judge; A. Ó Caoimh, Judge; Y. Bot, Advocate General; J. Mazák, Advocate General; T. von Danwitz, Judge; R. Grass, Registrar.
Στην υpiόθεση Εpiιτροpiή κατά Ηνωένου Βασιλείου (αpiόφαση τη 7η Σεpiτεβρίου 2006, C-484/04, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή), το ικαστήριο αpiοφάνθηκε στο piλαίσιο εκδικάσεω piροσφυγή λόγω piαραβάσεω. υνάει τη οδηγία 93/104, όpiω τροpiοpiοιήθηκε ε την οδηγία 2000/34, κράτο έλο piαραβαίνει τι υpiοχρεώσει του στην piερίpiτωση piου εφαρόζει σε εργαζόενου των οpiοίων έρο του χρόνου εργασία του δεν υpiολογίζεται ή piροκαθορίζεται ή piορεί να καθορίζεται αpiό τον ίδιο τον εργαζόενο, λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τη δραστηριότητά του, την
Born 1948; graduated in law from the Free University, Berlin (1970); awarded doctorate in constitutional and administrative law at Hamburg University (1973); Assistant Professor at Hamburg University (1972–77); Professor of Public Law at Bielefeld University (1978); Professor of Public Law at the University of Thessaloniki (1982); Minister of Internal Aairs (1989 and 1996); Member of the Administrative Board of the University of Crete (1983–87); Director of the Centre for International and European Economic Law, Thessaloniki (1997–2005); President of the Greek Association for European Law (1992–94); Member of the Greek National Research Committee (1993–95); Member of the Higher Selection Board for Greek Civil Servants (1994–96); Member of the Academic Council of the Academy of European Law, Trier (from 1995); Member of the Administrative Board of the Greek National Judges’College (1995–96); Member of the Scientic Committee of the Ministry of Foreign Aairs (1997–99); President of the Greek Economic and Social Council in 1998; Judge at the Court of Justice since 8 June 1999; President of the Court of Justice since 7 October 2003.
Η piρακτική αpiοτελεσατικότητα των δικαιωάτων piου χορηγεί στου εργαζοένου η εν λόγω οδηγία έχει ω αναγκαία συνέpiεια την υpiοχρέωση των κρατών ελών να διασφαλίζουν το δικαίωα σε piραγατική piερίοδο αναpiαύσεω.
Born 1942; Ocial at the Ministry of Justice; Legal Secretary to Judge Max Sørensen; Professor of Public International Law and Dean of the Law School of the University of Copenhagen; in private practice; Chairman and member of arbitral tribunals; Member of Administrative Appeal Tribunal; Advocate General at the Court of Justice from 7 October 1991 to 6 October 1994; Judge at the Court of Justice from 7 October 1994 to 10 January 2006.
Στην υpiόθεση Cadman (αpiόφαση τη 3η Οκτωβρίου 2006, C-17/05, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή), το ικαστήριο piροέβη σε ερηνεία του άρθρου 141 ΕΚ, διευκρινίζοντα τη νοολογία του την αpiορρέουσα αpiό την αpiόφαση Danfoss (αpiόφαση τη 17η Οκτωβρίου 1989, 109/88, Συλλογή 2006, σ.
Born 1931; Professor of Constitutional Law and General and Comparative Public Law at the Universities of Padua, Bologna and Rome; Member of the High Council of the Judiciary (1976–78); Member of the Constitutional Court and President of the Constitutional Court (1986–87); Minister for Community Policy (1987–89); elected to the European Parliament (1989–94); Judge at the Court of Justice from 7 October 1994 to 31 December 1994; Advocate General at the Court of Justice from 1 January 1995 to 14 December 1999; Judge at the Court of Justice from 15 December 1999 to 3 May 2006.
Στην υpiόθεση Αδενέλερ κ.λpi. (αpiόφαση τη 4η Ιουλίου 2006, C-212/04, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή), ζητήθηκε αpiό το ικαστήριο ερηνεία των ρητρών 1
Born 1936; State Counsellor (France); Director, subsequently Director-General, of the Legal Service of the Council of the European Communities (1968–73); Director-General of the Agence nationale pour l’emploi (1973–75); Director of General Administration, Ministry of Industry (1977–79); Director of Legal Aairs at the OECD (1979–85); Director of the Institut international d’administration publique (1985–87); Jurisconsult, Director of Legal Aairs at the Ministry of Foreign Aairs (1987–94); Judge at the Court of Justice from 7 October 1994 to 6 October 2006.