natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα κράτη μέλη διατηρούν πάντως την ευχέρεια να προβλέψουν ότι τα βάρη που απορρέουν από τη συμμετοχή και οι μειώσεις αξίας που απορρέουν από τη διανομή των κερδών της θυγατρικής εταιρείας δεν εκπίπτονται από τα φορολογητέα κέρδη της μητρικής εταιρείας.
However, each Member State shall retain the option of providing that any charges relating to the holding and any losses resulting from the distribution of the profits of the subsidiary may not be deducted from the taxable profits of the parent company.
Εάν, στην περίπτωση αυτή, τα έξοδα διαχείρισης που έχουν σχέση με τη συμμετοχή οριστούν σε ποσό κατ’ αποκοπήν, το ποσό αυτό δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το 5 % των κερδών που διανέμει η θυγατρική εταιρεία.
Where the management costs relating to the holding in such a case are fixed as a flat rate, the fixed amount may not exceed 5% of the profits distributed by the subsidiary.
Το άρθρο 5 της οδηγίας ορίζει τα ακόλουθα:
Article 5 of the directive is worded as follows:
Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η Ελληνική Δημοκρατία μπορεί να παρακρατεί στην πηγή το φόρο επί των διανεμομένων κερδών τα οποία καταβάλλονται σε μητρικές εταιρείες άλλων κρατών μελών, επί όσο διάστημα η χώρα αυτή δεν επιβάλλει φόρο εταιρειών επί των διανεμομένων κερδών. […]
Notwithstanding paragraph 1, the Hellenic Republic may, for so long as it does not charge corporation tax on distributed profits, levy a withholding tax on profits distributed to parent companies of other Member States …
Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δικαιούται, επί όσο χρονικό διάστημα φορολογεί τα διανεμόμενα κέρδη με συντελεστή κατώτερο κατά 11 τουλάχιστον μονάδες από το συντελεστή που ισχύει για τα μη διανεμόμενα κέρδη και το αργότερο μέχρι τα μέσα του 1996, να επιβάλλει ως αντισταθμιστικό φόρο παρακράτηση στην πηγή ύψους 5 % επί των διανεμόμενων κερδών από τις θυγατρικές εταιρείες της.
Notwithstanding paragraph 1, the Federal Republic of Germany may, for as long as it charges corporation tax on distributed profits at a rate at least 11 points lower than the rate applicable to retained profits, and at the latest until mid-1996, impose a compensatory withholding tax of 5% on profits distributed by its subsidiary companies.
Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η Πορτογαλική Δημοκρατία μπορεί να επιβάλλει παρακράτηση στην πηγή επί των διανεμόμενων κερδών που καταβάλλουν θυγατρικές εταιρείες της σε μητρικές εταιρείες άλλων κρατών μελών, το βραδύτερο μέχρι το τέλος του ογδόου έτους από την ημερομηνία θέσεως σε εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.
Notwithstanding paragraph 1, the Portuguese Republic may levy a withholding tax on profits distributed by its subsidiaries to parent companies of other Member States until a date not later than the end of the eighth year following the date of application of this Directive.
Το άρθρο 7 της οδηγίας ορίζει:
Article 7 of the directive states:
Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την εφαρμογή των εθνικών ή συμβατικών διατάξεων που σκοπό έχουν να εξαλείψουν ή να ελαφρύνουν τη διπλή φορολογία των μερισμάτων, και ιδίως τις διατάξεις σχετικά με την πληρωμή τυχόν πιστώσεων φόρου στους δικαιούχους μερισμάτων.»
This Directive shall not affect the application of domestic or agreement-based provisions designed to eliminate or lessen economic double taxation of dividends, in particular provisions relating to the payment of tax credits to the recipients of dividends.’
Le φορολογικό καθεστώς των μερισμάτων που καταβάλλονται σε μητρικές εταιρίες εγκατεστημένες στη Γαλλία διέπεται από το άρθρο 216 του γενικού κώδικα φορολογίας (στο εξής: ΓΚΦ), το οποίο, όπως εφαρμόζεται στα πραγματικά περιστατικά της κύριας δίκης, ορίζει τα ακόλουθα:
The tax regime for dividends paid to parent companies established in France is governed by Article 216 of the Code général des impôts (the General Tax Code, the ‘CGI’), which, in the version applicable to this case, states:
Το τμήμα εξόδων και λοιπών επιβαρύνσεων που μνημονεύεται στην προηγούμενη παράγραφο καθορίζεται ομοιόμορφα στο 5 % του συνολικού προϊόντος των συμμετοχών, συμπεριλαμβανομένης της πιστώσεως φόρου.
The proportion of costs and expenses referred to in the first subparagraph is fixed in every case at 5% of the gross revenue from the holdings, including tax credits.
Ωστόσο, αυτό το τμήμα δεν μπορεί να υπερβαίνει, όσον αφορά κάθε φορολογική περίοδο, το συνολικό ποσό των πάσης φύσεως εξόδων και επιβαρύνσεων στα οποία έχει υποβληθεί η συμμετέχουσα εταιρία κατά τη διάρκεια της ιδίας περιόδου.»
That proportion may not exceed, however, for each tax period, the total amount of the costs and expenses of any nature incurred by the holding company during that period.’
Το άρθρο 145 του ΓΚΦ, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης, ορίζει ότι το καθεστώς των μητρικών εταιριών έχει εφαρμογή, μεταξύ άλλων, στις εταιρίες που υπόκεινται στον φόρο εταιριών με το συνήθη συντελεστή και έχουν συμμετοχές αντιπροσωπεύουσες τουλάχιστον το 5 % του κεφαλαίου της εκδίδουσας εταιρίας.
Article 145 of the CGI states, in the version applicable to this case, that the tax regime for parent companies is applicable, inter alia, to companies subject to corporation tax at the normal rate which have holdings representing at least 5% of the capital of the issuing undertaking.
Η εγκύκλιος 4H1-00 του Υπουργού Οικονομίας, Οικονομικών και Βιομηχανίας, της 31ης Ιανουαρίου 2000 (Bulletin officiel des impôts της 16ης Φεβρουαρίου 2000), ορίζει, παραπέμποντας στην κατευθυντήρια οδηγία 4H4-99 του ίδιου υπουργείου, της 25ης Ιουνίου 1999 (Bulletin officiel des impôts της 5ης Ιουλίου 1999), τον τρόπο εφαρμογής του ποσοστού εξόδων και επιβαρύνσεων κατά την έννοια του άρθρου 216 του ΓΚΦ.
Administrative circular No 4H1-00 of the Ministère de l’Économie des Finances et de l’Industrie of 31 January 2000 (Bulletin officiel des impôts of 16 February 2000) specifies, referring back to Administrative circular No 4H4-99 of 25 June 1999 (Bulletin officiel des impôts of 5 July 1999) of the same Ministry, the procedure for determining the proportion of costs and expenses referred to in Article 216 of the CGI.
Ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι οι πιστώσεις φόρου «αντιστοιχούν είτε στη φορολογική πίστωση για τα προϊόντα από γαλλικές πηγές […] είτε στις αλλοδαπές πιστώσεις φόρου που εισπράττονται επί των προϊόντων θυγατρικών που έχουν την έδρα τους σε χώρα συνδεόμενη με τη Γαλλία με φορολογική σύμβαση».
It is, in particular, stated that the tax credits in question ‘comprise both the tax credit (avoir fiscal) for income arising in France … and the foreign tax credit (crédit d’impôt étranger) for income from subsidiaries with their seat in a country with which France has a double taxation treaty’.
Κατά το Conseil d’État, βάσει των διεθνών συμβάσεων που έχει συνάψει η Γαλλική Δημοκρατία με άλλα κράτη μέλη, χορηγείται πίστωση φόρου στην εγκατεστημένη στη Γαλλία μητρική εταιρία κατά τη διανομή κερδών από εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος θυγατρική εταιρία στην περίπτωση που αυτή η διανομή κερδών έχει αποτελέσει αντικείμενο παρακρατήσεως στην πηγή από το άλλο κράτος μέλος.
According to the Conseil d’État, the tax treaties concluded by France with other Member States provide that a tax credit is to be given to a parent company established in France on the distribution of profits by a subsidiary established in another Member State where that distribution of profits has been subject to a withholding tax levied by the other Member State.
Η πίστωση φόρου ισούται με το ποσό της παρακρατήσεως στην πηγή.
That tax credit is to be equal to the amount of the withholding tax thus deducted.
Βάσει του άρθρου 146, παράγραφος 2, του ΓΚΦ, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης, όταν η διανομή από τη μητρική εταιρία των εισπραχθέντων μερισμάτων στους ιδίους μετόχους υπόκειται στην εφαρμογή της προεισπράξεως φόρου επί εισοδήματος από κινητές αξίας κατά την έννοια του άρθρου 223 sexies του ΓΚΦ, οι πιστώσεις φόρου που συνδέονται με τα μερίσματα που εισπράχθηκαν από πενταετίας το πολύ συνυπολογίζονται στην προείσπραξη φόρου.
Pursuant to Article 146(2) of the CGI, in the version applicable to this case, where the distribution by a parent company to its own shareholders of dividends which it has received leads to the application of the précompte mobilier (imputation tax) provided for in Article 223 sexies of the CGI, the tax credits applied to dividends paid in the last five years (but not outside that period) may be set off against the précomptemobilier.
Επιπλέον, κατά το Conseil d’État, και κατ’ εφαρμογήν μιας κατευθυντήριας οδηγίας του Υπουργείου Οικονομίας, Οικονομικών και Βιομηχανίας, οι πιστώσεις φόρου συνυπολογίζονται επί της παρακρατήσεως στην πηγή που επιβάλλεται κατά την αναδιανομή των μερισμάτων από τη μητρική εταιρία σε πρόσωπα μη έχοντα τη φορολογική κατοικία τους ή την έδρα τους στη Γαλλία.
In addition, according to the Conseil d’État, pursuant to an administrative circular of the Ministère de l’Économie des Finances et de l’Industrie, those tax credits may also be set off against the withholding tax payable on the redistribution of dividends by the parent company to persons not resident for tax purposes, or not having their seat, in France.
Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι, κατ’ εφαρμογήν του φορολογικού καθεστώτος των μητρικών εταιριών που προβλέπει το άρθρο 216 του ΓΚΦ, η
The order for reference discloses that, pursuant to the tax regime for parent companies laid down in Article 216 of the CGI, BFCM deducted from its net total profits
2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-27/07
2008 — CASE C-27/07 the dividends which it received from its subsidiaries, but had to add back to its tax base a proportion of costs and expenses determined in accordance with that article.
Στην κύρια δίκη η BFCM ζητεί από το Conseil d’État να ακυρώσει τις εγκυκλίους 4H1-00 και 4H4-99.
In the main proceedings, BFCM asks the Conseil d’État to annul Administrative circulars No 4H1-00 and No 4H4-99.
Συναφώς υποστηρίζει ότι οι εγκύκλιοι αυτές αντιβαίνουν στο άρθρο 4 της κοινοτικής οδηγίας, καθόσον το ποσό των εξόδων και επιβαρύνσεων, που καθορίζεται κατ’ αποκοπήν στο 5 % του συνολικού προϊόντος των συμμετοχών, περιλαμβάνει τις πιστώσεις φόρου που έχουν καταβληθεί κατ’ εφαρμογήν φορολογικών συμβάσεων τις οποίες έχει συνάψει η Γαλλική Δημοκρατία με άλλα κράτη μέλη, ενώ η οδηγία προβλέπει ότι το ποσόν των επιβαρύνσεων που δεν εκπίπτουν από το φορολογητέο αποτέλεσμα της μητρικής εταιρίας, οσάκις καθορίζεται κατ’ αποκοπήν, δεν μπορεί να υπερβαίνει το 5 % των κερδών που διανέμει η θυγατρική.
BFCM maintains, in that regard, that the Administrative circulars are contrary to Article 4 of the directive, in so far as the proportion of costs and expenses, fixed at a flat rate of 5% of the total revenue from the holdings, includes tax credits paid pursuant to tax treaties concluded by the French Republic with other Member States, while the directive provides that the amount of the charges which may not be deducted from the taxable income of the parent company, when fixed at a flat rate, is limited to 5% only of the profits distributed by the subsidiary.
Το Conseil d’État διερωτάται ως προς το ζήτημα αν η επανενσωμάτωση στο φορολογητέο αποτέλεσμα της μητρικής εταιρίας ενός κατ’ αποκοπή τμήματος των εξόδων και επιβαρύνσεων ύψους 5 % του προϊόντος των συμμετοχών, περιλαμβανομένων και των πιστώσεων φόρου, συνιστά αφαίρεση που υπερβαίνει το επιτρεπόμενο από το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας όριο του 5 % των διανεμομένων κερδών και μπορεί να επηρεάσει την ουδετερότητα της διασυνοριακής διανομής κερδών ή αν συνιστά αφαίρεση που έχει ως μοναδικό αποτέλεσμα τη μερική μείωση της πίστωσης φόρου η οποία έχει χορηγηθεί στη μητρική εταιρία επ’ ευκαιρία της διανομής μερισμάτων και μπορεί, συνεπώς, να θεωρηθεί ότι εντάσσεται σε ένα σύνολο διατάξεων που αφορούν τη χορήγηση πιστώσεων φόρου στους κατόχους μερισμάτων και κατά τούτο σκοπούν την ελάφρυνση ενδεχομένης διπλής φορολογίας.
The Conseil d’État raises the question whether the addback to the taxable income of the parent company of a fixed proportion of costs and expenses equal to 5% of the revenue from holdings, tax credits included, constitutes a tax which exceeds the limit of 5% of the profits distributed permitted under Article 4(2) of the directive and which may affect the neutrality of the crossborder distribution of profits or whether it constitutes a tax whose only effect is partially to reduce the tax credit attributed to the parent company on the distribution of dividends and which may, therefore, be regarded as belonging to a body of provisions relating to the payment of tax credits to recipients of dividends and as aiming, by the same token, to lessen double taxation.
Συναφώς, αφενός, το Conseil d’État αναφέρεται στην απόφαση της 25ης Σεπτεμβρίου 2003, C-58/01, Océ van der Grinten (Συλλογή 2003, σ.
In that respect, the Conseil d’État, first, refers to Case C-58/01 Océ Van der Grinten [2003] ECR I-9809, in which the Court held that a tax credit constitutes a fiscal instrument designed to avoid the economic double taxation of profits distributed in the form of dividends and does not constitute income from shares.
Το Conseil d’État διευκρινίζει, αφετέρου, ότι η επανενσωμάτωση του 5 % των διανεμομένων καθαρών κερδών και της πίστωσης φόρου στο φορολογητέο αποτέλεσμα της μητρικής εταιρίας ως μέρος των εξόδων και επιβαρύνσεων περιάγει τη μητρική εταιρία σε κατάσταση όμοια με αυτήν που θα υφίστατο ελλείψει παρακρατήσεως στην πηγή, λόγω της επανενσωματώσεως ενός τμήματος εξόδων και επιβαρύνσεων ύψους 5 % των διανεμηθέντων κερδών.
The Conseil d’État states, second, that the addback of 5% of distributed net profits and of the tax credit to the taxable income of the parent company, in respect of the proportion of costs and expenses, places the parent company in a situation which is the same as that in which it would have found itself if there had been no withholding tax, as a result of the addback of a proportion of costs and expenses equal to 5% of profits distributed.
Αυτό όμως θα συνέβαινε μόνον υπό την προϋπόθεση ότι η πίστωση φόρου μπορεί να συμψηφιστεί πλήρως με τον οφειλόμενο από τη μητρική εταιρία φόρο.
However, that is the case only if the tax credit can be entirely set off against the tax payable by the parent company.
Κατά το Conseil d’État, από το άρθρο 146, παράγραφος 2, του ΓΚΦ, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης καθώς και από τη διοικητική πρακτική όπως καθορίζεται με την εγκύκλιο 4K-1121, προκύπτει, όμως, ότι οι πιστώσεις φόρου που χορηγούνται επ’ ευκαιρία της διανομής μερισμάτων σε μητρική εταιρία από την εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος θυγατρική της μπορούν να συμψηφιστούν με τον φόρο που οφείλει η μητρική εταιρία μόνο στην περίπτωση που τα μερίσματα αναδιανέμονται εντός των πέντε επομένων ετών.
According to the Conseil d’État, it follows from Article 146(2) of the CGI, in the version applicable to this case, and from administrative practice, as stated in Administrative circular No 4K-1121, that tax credits granted on a distribution of dividends to a parent company by its subsidiary established in another Member State may be set off against tax payable by the parent company only where those dividends are redistributed in the following five years.
Στην περίπτωση αυτή, η επανενσωμάτωση του 5 % των πιστώσεων φόρου στο φορολογητέο αποτέλεσμα της μητρικής εταιρίας ως τμήμα εξόδων και επιβαρύνσεων δεν θίγει τη φορολογική ουδετερότητα της διασυνοριακής διανομής κερδών.
In that case, the addback of 5% of the tax credits to the taxable profits of the parent company in respect of the proportion of costs and expenses does not affect the principle of fiscal neutrality of the crossborder distribution of profits.
Αντιθέτως, όπως κρίνει το Conseil d’État, όταν η μητρική εταιρία αποφασίζει να μην αναδιανείμει τα μερίσματα αυτά εντός αυτής της προθεσμίας, η επανενσωμάτωση στο φορολογητέο αποτέλεσμα ως εξόδων και επιβαρύνσεων ύψους 5 % των πιστώσεων φόρου που δεν θα συμψηφιστούν με τον φόρο τον οποίο οφείλει να καταβάλει έχει ως αποτέλεσμα να επαυξάνει το φορολογητέο αποτέλεσμα πέραν του ορίου του 5 % των διανεμηθέντων κερδών που εισέπραξε πράγματι, το οποίο καθορίζεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας και κατά τούτο θίγει τη φορολογική ουδετερότητα της διασυνοριακής διανομής κερδών.
By contrast, where the parent company decides not to redistribute those dividends within that period, the addback to its taxable income — in respect of the proportion of costs and expenses, equal to 5% of tax credits, which will not be set off against the tax that it must pay — has the effect of raising its taxable income above the limit of 5% of distributed profits actually received, laid down by Article 4(2) of the directive, and of affecting, to that extent, the fiscal neutrality of the crossborder distribution of profits.
Στην περίπτωση αυτή, παρατηρεί το Conseil d’État, ανακύπτει το ζήτημα αν η επαύξηση του φόρου εταιριών που καταβάλει η μητρική εταιρία αναλόγως της επαυξήσεως του φορολογητέου αποτελέσματός της μετά την επανενσωμάτωση σ’ αυτό ποσοστού 5 % των πιστώσεων φόρου συνιστά επιβάρυνση η οποία, λόγω του χαμηλού ύψους της και του γεγονός ότι έχει θεσπιστεί σε άμεση σχέση με την
In the latter case, according to the Conseil d’État, the question arises whether the increase in corporation tax paid by the parent company in proportion to the increase in its taxable income following the addback of 5% of the tax credits constitutes a tax which, in view of its small amount and the fact that it was imposed directly in
2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-27/07 καταβολή πιστώσεων φόρου θεσπισθέντων με σκοπό την ελάφρυνση της διπλής φορολογίας των μερισμάτων, μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν έχει καθοριστεί σε ποσοστό τέτοιο ώστε να αναιρεί τα αποτελέσματα της ελάφρυνσης της διπλής φορολογίας των μερισμάτων και, συνεπώς, ότι επιτρέπεται από το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας.
2008 — CASE C-27/07 connection with the payment of tax credits granted in order to lessen the economic double taxation of dividends, can be regarded as not having been set at a rate such as to cancel the effects of that lessening of economic double taxation of dividends and thus as permitted under Article 7(2) of the directive.
Κατά συνέπεια, το Conseil d’État ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
Accordingly, the Conseil d’État decided to stay the proceedings and to refer the following question to the Court of Justice for a preliminary ruling:
«Η επανενσωμάτωση στα φορολογητέα κέρδη μιας εγκατεστημένης στη Γαλλία μητρικής εταιρίας του 5 % των πιστώσεων φόρου που έχει λάβει επ’ ευκαιρία της διανομής κερδών από θυγατρική εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, όταν γι’ αυτά τα κέρδη έχει παρακρατηθεί φόρος στην πηγή, εντός άλλου κράτους, ουδέν αποτέλεσμα έχει στο επίπεδο της φορολογίας της μητρικής εταιρίας όταν αυτή μπορεί να συμψηφίσει εξ ολοκλήρου τις πιστώσεις φόρου με τον φόρο που οφείλει.
‘The addback to the taxable income of a parent company established in France of 5% of the tax credits attributed upon the distribution of profits by a subsidiary established in another Member State … where those distributed profits have been subject in that other State to a withholding tax, has no effect on the taxation level of the parent company if the latter is able to set off all the tax credits against the tax payable.
Στην περίπτωση όπου, λόγω του ότι η μητρική εταιρία δεν αποφάσισε την αναδιανομή αυτών των κερδών στους δικούς της μετόχους εντός πέντε ετών, δεν μπορεί να κάνει χρήση του φορολογικού πλεονεκτήματος που αντιπροσωπεύουν αυτές οι πιστώσεις φόρου, μπορεί η επιπλέον φορολόγηση πέραν του φόρου εταιριών που προκύπτει από την επανενσωμάτωση του 5 % των πιστώσεων φόρου στο φορολογητέο αποτέλεσμά της να θεωρηθεί ως επιτρεπόμενη από τις διατάξεις του άρθρου 7, παράγραφος 2, της (οδηγίας) λόγω του ασήμαντου ποσού της επιβαρύνσεως και του γεγονότος ότι η επιβάρυνση αυτή καθιερώθηκε σε άμεση σχέση με τη χορήγηση πιστώσεων φόρου που σκοπούν την ελάφρυνση της διπλής οικονομικής φορολογίας των μερισμάτων, ή πρέπει να θεωρηθεί ως αντιβαίνουσα στους στόχους του άρθρου 4 της [οδηγίας];»
Where the parent company did not decide to redistribute those profits to its own shareholders within five years, and in consequence is no longer able to use the fiscal advantage represented by those tax credits, can the taxation — additional to corporation tax — which results from the addback of 5% of the tax credits to its taxable income be regarded as permitted under Article 7(2) of [the directive], in view of the small amount of such a tax and the fact that it was established directly in conjunction with payment of tax credits, introduced in order to mitigate the economic double taxation of dividends, or must it be regarded as contrary to the objectives of Article 4 of [the directive]?’
Με το προδικαστικό ερώτημα το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατά τα ουσιώδη αν η ερμηνεία του όρου «κέρδη που διανέμει η θυγατρική εταιρία», κατά την έννοια του
By its question, the national court asks essentially whether the term ‘profits distributed by the subsidiary’, within the meaning of the last sentence of Article 4(2) of the
BANQUE FÉDÉRATIVE DU CRÉDIT MUTUEL άρθρου 4, παράγραφος 2, τελευταία φράση της οδηγίας, αντίκειται στη ρύθμιση κράτους μέλους που περιλαμβάνει τις πιστώσεις φόρου στα εν λόγω κέρδη και ενδεχομένως αν η συμπερίληψη αυτή εμπίπτει στο άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας.
BANQUE FÉDÉRATIVE DU CRÉDIT MUTUEL directive, precludes the legislation of a Member State from including tax credits in those profits and, if so, whether that inclusion falls under Article 7(2) of the directive.
Η οδηγία σκοπεί δηλαδή να εξασφαλίσει την ουδετερότητα, στο επίπεδο της φορολογίας, της διανομής κερδών από θυγατρική εταιρία κράτους μέλους στην εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος μητρική εταιρία.
The directive seeks thus to ensure the neutrality, from the tax point of view, of the distribution of profits by a subsidiary established in one Member State to its parent company established in another Member State.
Για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί, το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας ορίζει, προς αποφυγή της διπλής φορολογία, ότι, όταν μητρική εταιρία, υπό την ιδιότητά της ως εταίρου της θυγατρικής εταιρίας της, λαμβάνει διανεμόμενα κέρδη, το κράτος
In order to attain those objectives, Article 4(1) of the directive provides, in order to avoid double taxation, that, where a parent company receives, by virtue of its association with its subsidiary, distributed profits, the Member State of the parent company
2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-27/07 μέλος στο οποίο βρίσκεται η μητρική εταιρία είτε δεν φορολογεί τα κέρδη αυτά είτε επιτρέπει στη μητρική εταιρία να εκπέσει από το ποσό του φόρου της το τμήμα του φόρου της θυγατρικής εταιρίας που αναλογεί στα κέρδη αυτά και ενδεχομένως το ποσόν της παρακράτησης στην πηγή που εισπράττει το κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένη η θυγατρική, μέχρι του ποσού του αντιστοιχούντος εθνικού φόρου (απόφαση Test Claimants in the FII Group Litigation, προπαρατεθείσα, σκέψη 102).
2008 — CASE C-27/07 is either to refrain from taxing such profits, or to authorise the parent company to deduct from the amount of tax payable that fraction of the corporation tax paid by the subsidiary which relates to those profits and, if appropriate, the amount of the withholding tax levied by the Member State in which the subsidiary is resident, up to the limit of the amount of the corresponding domestic tax (Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 102).