natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εναπόκειται στην Επιτροπή να εξακριβώσει αν απαιτείται συνακόλουθα η προσαρμογή του τίτλου του παραρτήματος της οδηγίας 2002/95, τον οποίο αφορά το σημείο 1 του παραρτήματος της προσβαλλομένης αποφάσεως.
It is for the Commission to confirm whether, as a consequence, it is necessary to adapt the title of the Annex to Directive 2002/95 to which point 1 of the Annex to the contested decision refers.
Επί της διατηρήσεως των αποτελεσμάτων της διατάξεως που ακυρώνεται
Maintenance of the effects of the annulled provision
Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Επιτροπή και το Ηνωμένο Βασίλειο ζήτησαν από το Δικαστήριο, για την περίπτωση κατά την οποία θα ακύρωνε τις αμφισβητούμενες διατάξεις της προσβαλλομένης αποφάσεως, να διατηρήσει τα αποτελέσματά τους επί τουλάχιστον εννέα μήνες, που ήταν η προθεσμία προσαρμογής που θα είχε χορηγηθεί στις επιχειρήσεις που παράγουν ή χρησιμοποιούν DecaBDE, αν τον Οκτώβριο του 2005 η Επιτροπή είχε αποφασίσει να μην εξαιρέσει το DecaBDE και το προϊόν αυτό είχε αποτελέσει αντικείμενο της προβλεπόμενης στο άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/95 απαγορεύσεως.
At the hearing, the Commission and the United Kingdom requested the Court, should it annul the disputed provisions of the contested decision, to maintain the effects of those provisions during a period of at least nine months, which was the adaptation period which undertakings producing or using DecaBDE would have benefited from if, in October 2005, the Commission had decided not to exempt DecaBDE and had decided that the product was subject to the prohibition laid down in Article 4(1) of Directive 2002/95.
Τα προσφεύγοντα και οι λοιποί παρεμβαίνοντες αντιτάχθηκαν στο αίτημα αυτό για τον λόγο ότι τούτο έπρεπε να διατυπωθεί στα γραπτά υπομνήματα και ότι εν πάση περιπτώσει οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις όφειλαν να γνωρίζουν, μετά την έκδοση της οδηγίας 2002/95, ότι το DecaBDE είχε απαγορευθεί από τον κοινοτικό νομοθέτη.
The applicants and the other intervening parties opposed that request on the ground that it should have been included in the written pleadings and that, in any event, the undertakings concerned should have known, following the adoption of Directive 2002/95, that DecaBDE had been prohibited by the Community legislature.
Κατά το άρθρο 231, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, το Δικαστήριο μπορεί, εφόσον το κρίνει αναγκαίο, να προσδιορίσει εκείνα τα αποτελέσματα ενός ακυρωθέντος κανονισμού που θεωρούνται ότι διατηρούν την ισχύ τους.
Under the second paragraph of Article 231 EC the Court, if it considers it necessary, is to state which of the effects of a regulation which it has declared void are to be considered as definitive.
Η διάταξη αυτή μπορεί να εφαρμοσθεί επίσης επί αποφάσεως που εκδόθηκε για την τροποποίηση ενός παραρτήματος οδηγίας (βλ., όσον αφορά την ίδια την οδηγία, συναφώς, ιδίως, απόφαση της 5ης Ιουλίου 1995, C-21/94, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1995, σ. I-1827, σκέψη 31).
Such a provision can also be applied to a decision adopted to amend an Annex contained in a directive (with regard to the directive itself, see, to that effect, inter alia, Case C-21/94 Parliament v Council [1995] ECR I-1827, paragraph 31).
Λαμβανομένης υπόψη της διατυπώσεως της διατάξεως αυτής, από την οποία προκύπτει ότι, εφόσον το κρίνει αναγκαίο, το Δικαστήριο μπορεί, ακόμη και αυτεπαγγέλτως, να περιορίσει το ακυρωτικό αποτέλεσμα της αποφάσεώς του, παρέλκει η κρίση επί των επιπτώσεων της φερόμενης καθυστερημένης υποβολής του αιτήματος της Επιτροπής και του Ηνωμένου Βασιλείου.
In view of the wording of that provision, from which it is clear that, if the Court considers it necessary, it may, even of its own motion, limit the annulling effect of its judgment, it is not necessary to rule on the consequences of the request — allegedly out of time — from the Commission and the United Kingdom.
Στην υπό κρίση υπόθεση, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι η διαφορά κατ’ ουσίαν προκλήθηκε εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο έχει συνταχθεί η οδηγία 2002/95, ιδίως δε εξαιτίας της ιδιαιτέρως περίπλοκης σχέσης μεταξύ των άρθρων της 4 και 5 και του σημείου 10 του παραρτήματός της, καθώς και του γεγονότος ότι η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση στις 13 Οκτωβρίου 2005, ήτοι εννέα μήνες πριν από την έναρξη ισχύος της απαγορεύσεως του DecaBDE την 1η Ιουλίου 2006, επιβάλλεται, προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα συμφέροντα των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων, η διατήρηση, για λόγους ασφάλειας δικαίου, των αποτελεσμάτων της διατάξεως που ακυρώνεται για την απολύτως αναγκαία περίοδο προσαρμογής, ήτοι μέχρι τις 30 Ιουνίου 2008.
In the present case, account taken of the fact that the dispute has essentially arisen over the manner in which Directive 2002/95 was drafted, particularly over the very complex relationship between Articles 4 and 5 of that directive and point 10 in the Annex thereto, and the fact that the Commission adopted the contested decision on 13 October 2005 — that is to say, nine months before the prohibition on DecaBDE took effect on 1 July 2006 — it is appropriate, in order to take account of the interests of the undertakings concerned, that the effects of the annulled provision be maintained, on grounds of legal certainty, for a strictly necessary adaptation period, that is until 30 June 2008.
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Under Article 69(2) of the Rules of Procedure, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs if they have been applied for in the successful party’s pleadings.
Επειδή το Κοινοβούλιο και το Βασίλειο της Δανίας, στην υπόθεση C-295/06, ζήτησαν την καταδίκη της Επιτροπής και αυτή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα του Κοινοβουλίου και του Βασιλείου της Δανίας στην υπόθεση C-295/06.
As the Parliament and the Kingdom of Denmark, in Case C-295/06, have applied for costs against the Commission and, as the Commission has been unsuccessful in its pleadings, it must be ordered to pay the costs of the Parliament and the Kingdom of Denmark in Case C-295/06.
Το Βασίλειο της Δανίας στην υπόθεση C-14/06, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας, αφενός, και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, αφετέρου, που παρενέβησαν προς στήριξη των αιτημάτων των προσφευγόντων, οι μεν, και της καθής, το δε, φέρουν, σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του ίδιου Κανονισμού, τα δικαστικά τους έξοδα.
In accordance with the first subparagraph of Article 69(4) of the Rules of Procedure, the Kingdom of Denmark in Case C-14/06, the Portuguese Republic, the Republic of Finland, the Kingdom of Sweden and the Kingdom of Norway, all of which intervened in support of the form of order sought by the applicants, and the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, which intervened in support of the form of order sought by the defendant, must be ordered to bear their own costs.
1) Ακυρώνει το σημείο 2 του παραρτήματος της αποφάσεως 2005/717/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 2005, για την τροποποίηση με στόχο την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο του παραρτήματος της οδηγίας 2002/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τον περιορισμό της χρήσης ορισμένων επικίνδυνων ουσιών σε είδη ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού.
Annuls Point 2 of the Annex to Commission Decision 2005/717/EC of 13 October 2005 amending for the purposes of adapting to technical progress the Annex to Directive 2002/95/EC of the European Parliament and of the Council on the restriction of the use of certain hazardous substances in electrical and electronic equipment;
2) Διατηρεί έως και τις 30 Ιουνίου 2008 τα αποτελέσματα του σημείου 2 του παραρτήματος της αποφάσεως 2005/717.
Declares that the effects of point 2 of the Annex to Decision 2005/717 are maintained until 30 June 2008 inclusive;
3) Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Βασιλείου της Δανίας στην υπόθεση C-295/06.
Orders the Commission of the European Communities to pay the costs of the European Parliament and those of the Kingdom of Denmark in Case C-295/06;
4) Το Βασίλειο της Δανίας, στην υπόθεση C-14/06, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
Orders the Kingdom of Denmark, in Case C-14/06, the Portuguese Republic, the Republic of Finland, the Kingdom of Sweden, the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland and the Kingdom of Norway to bear their own costs.
Υπόθεση C-212/06
Case C-212/06
[αίτηση του Cour d’arbitrage, νυν Cour constitutionnelle (Βέλγιο), για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]
(Reference for a preliminary ruling from the Cour d’arbitrage, now the Cour constitutionnelle (Belgium))
«Σύστημα ασφαλίσεως περιθάλψεως το οποίο θεσπίσθηκε από μια ομόσπονδη οντότητα κράτους μέλους — Αποκλεισμός των προσώπων τα οποία κατοικούν σε τμήμα της εθνικής επικράτειας διαφορετικό από αυτό που υπάγεται στην αρμοδιότητα της εν λόγω ομόσπονδης οντότητας — Άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71»
(Care insurance scheme established by a federated entity of a Member State — Exclusion of persons residing in part of the national territory other than that falling within the competence of that entity — Articles 18 EC, 39 EC and 43 EC — Regulation (EEC) No 1408/71)
(Κανονισμός 1408/71 του Συμβουλίου, άρθρο 4)
Social security for migrant workers — Community legislation — Scope ratione materiae (Council Regulation No 1408/71, Art. 4)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-212/06
SUMMARY — CASE C-212/06
(Άρθρα 17 ΕΚ, 18 ΕΚ και 234 ΕΚ)
Preliminary rulings — Jurisdiction of the Court — Limits — Purely internal situations (Arts 17 EC, 18 EC and 234 EC)
Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων — Αρμοδιότητα των ομόσπονδων οντοτήτων κράτους μέλους για τη διαρρύθμιση των συστημάτων τους της κοινωνικής ασφαλίσεως — Όρια
Social security for migrant workers — Competence of federated entities of a Member State to organise their social security systems — Limits
(Άρθρα 39 ΕΚ και 43 ΕΚ)
(Arts 39 EC and 43 EC)
Εξάλλου, ένα τέτοιο σύστημα ασφαλίσεως περιθάλψεως το οποίο διέπεται από διατάξεις του εθνικού δικαίου που τυγχάνουν εφαρμογής σε τμήμα μόνον του εδάφους κράτους μέλους δεν μπορεί να αποκλεισθεί από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1408/71, εφόσον χρηματοδοτείται, τουλάχιστον εν μέρει, από εισφορές τις οποίες καταβάλλουν οι ασφαλισμένοι και δεν μνημονεύεται στο τμήμα III του παραρτήματος II του κανονισμού αυτού.
Furthermore, such a care insurance scheme, governed by provisions of domestic law applicable to part only of the territory of a Member State, cannot be excluded from the ambit of Regulation No 14087 if it is funded, at the very least in part, by contributions paid by the persons insured, and is not mentioned in Annex II, Section III, to that regulation.
Παροχές χορηγούμενες βάσει συστήματος ασφαλίσεως περιθάλψεως, το οποίο γεννά δικαίωμα, αντικειμενικώς και βάσει καταστάσεως προσδιοριζομένης νομοθετικώς, αναλήψεως από ένα ταμείο ασφαλίσεως περιθάλψεως των δαπανών στις οποίες υποβλήθηκε για παροχές μη ιατρικής βοήθειας και μη ιατρικών υπηρεσιών κάθε πρόσωπο το οποίο έχει περιορισμένη αυτονομία λόγω σοβαρής και παρατεταμένης αναπηρίας, εμπίπτουν στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1408/71.
Benefits provided under a care insurance scheme giving the right, objectively and on the basis of a statutorily defined position, to reimbursement by a care insurance fund of the costs incurred in respect of the provision of help and nonmedical services by any person whose autonomy is reduced by reason of serious and prolonged disability, fall within the scope ratione materiae of Regulation No 1408/71.
(βλ. σκέψεις 19-23, διατακτ. 1)
(see paras 19-23, operative part 1)
Το κοινοτικό δίκαιο δεν μπορεί να τυγχάνει εφαρμογής σε αμιγώς εσωτερικές καταστάσεις.
Community law cannot be applied to purely internal situations.
Στο ως άνω συμπέρασμα δεν είναι δυνατό να αντιταχθεί η αρχή της ιθαγενείας της Ενώσεως του άρθρου 17 ΕΚ, στην οποία συμπεριλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, κατά το άρθρο 18 ΕΚ, το δικαίωμα κάθε πολίτη της Ενώσεως να κυκλοφορεί και να διαμένει ελεύθερα στο έδαφος των κρατών
It is not possible to raise against that conclusion the principle of citizenship of the Union set out in Article 17 EC, which includes, in particular, according to Article 18 EC, the right of every citizen of the Union to move and reside freely within the territory of the Member States. Citizenship of the Union is not intended to
Συγκεκριμένα, παροχές που αποσκοπούν στη βελτίωση της καταστάσεως της υγείας και της ζωής των μη αυτοεξυπηρετούμενων ατόμων έχουν κατ’ ουσίαν ως αντικείμενο τη συμπλήρωση των παροχών ασφαλίσεως ασθενείας και πρέπει, ως εκ τούτου, να θεωρούνται ως «παροχές ασθενείας» κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του εν λόγω κανονισμού.
Benefits intended to improve the state of health and quality of life of persons reliant on care have as their essential purpose the supplementing of sickness insurance benefits and must accordingly be regarded as ‘sickness benefits’ for the purpose of Article 4(1)(a) of that regulation.
GOUVERNEMENT DE LA COMMUNAUTÉ FRANÇAISE και GOUVERNEMENT WALLON κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος, κατά το μέτρο που ένας τέτοιος περιορισμός θίγει υπηκόους άλλων κρατών μελών ή ημεδαπούς που έκαναν χρήση του δικαιώματός τους της ελεύθερης κυκλοφορίας στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
GOVERNMENT OF THE FRENCH COMMUNITY AND WALLOON GOVERNMENT those provisions, in so far as such limitation affects nationals of other Member States or nationals of the Member State concerned who have made use of their right to freedom of movement within the European Community.
Ωστόσο, η ερμηνεία διατάξεων του κοινοτικού δικαίου θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι χρήσιμη στο εθνικό δικαστήριο, επίσης υπό το πρίσμα καταστάσεων οι οποίες χαρακτηρίζονται ως αμιγώς εσωτερικές, και ιδίως στην περίπτωση που το δίκαιο του οικείου κράτους μέλους θα επέβαλλε να αναγνωρισθούν σε κάθε ημεδαπό τα ίδια δικαιώματα με εκείνα τα οποία υπήκοος άλλου κράτους μέλους ευρισκόμενος σε συγκρίσιμη, κατά το εν λόγω δικαστήριο, κατάσταση αρύεται από το κοινοτικό δίκαιο.
Nevertheless, interpretation of provisions of Community law may possibly be of use to the national court, having regard too to situations classed as purely internal, in particular if the law of the Member State concerned were to require every national of that State to be allowed to enjoy the same rights as those which a national of another Member State would derive from Community law in a situation considered to be comparable by that court.
(βλ. σκέψεις 38-40)
(see paras 38-40)
Αρκεί το εισάγον ευμενή μεταχείριση μέτρο να ευνοεί ορισμένες κατηγορίες προσώπων που ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα στο εν λόγω κράτος μέλος.
On a proper construction of Articles 39 EC and 43 EC, legislation of a federated entity of a Member State, such as that governing care insurance, limiting affiliation to a social security scheme and entitlement to the benefits provided by that scheme to persons either residing in the territory coming within that entity’s competence or pursuing an activity in that territory but residing in another Member State, is contrary to
Επιπλέον, τα άρθρα της Συνθήκης σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των
In addition, the articles of the Treaty relating to the free movement of goods, persons, services and capital are funda-
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-212/06 υπηρεσιών και των κεφαλαίων συνιστούν θεμελιώδεις διατάξεις της Κοινότητας και κάθε εμπόδιο στην ελευθερία αυτή, έστω και επουσιώδες, απαγορεύεται.
SUMMARY — CASE C-212/06 mental provisions for the Community and any restriction, even minor, of that freedom is prohibited.
(βλ. σκέψεις 45, 50, 52, 60, διατακτ. 2) υπαγωγή σε σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως και το ευεργέτημα των προβλεπομένων από το σύστημα αυτό παροχών αποκλειστικά και μόνο στα πρόσωπα τα οποία κατοικούν στη γεωγραφική περιοχή της εν λόγω ομόσπονδης οντότητας, κατά το μέτρο που ένας τέτοιος περιορισμός θίγει υπηκόους άλλων κρατών μελών που ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα στη γεωγραφική περιοχή της εν λόγω ομόσπονδης οντότητας ή ημεδαπούς που έκαναν χρήση του δικαιώματός τους της ελεύθερης κυκλοφορίας στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
(see paras 45, 50, 52, 60, operative part 2) militate against legislation of a federated entity of a Member State limiting affiliation to a social security scheme and entitlement to the benefits provided by that scheme only to persons residing in that entity’s territory, in so far as such limitation affects nationals of other Member States working in that entity’s territory or nationals of the Member State concerned who have made use of their right to freedom of movement within the European Community.
Τα άρθρα 39 ΕΚ και 43 ΕΚ πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν ρύθμιση μιας ομόσπονδης οντότητας κράτους μέλους περιορίζουσα την
On a proper construction of Articles 39 EC and 43 EC, those provisions
(βλ. σκέψη 63, διατακτ. 3)
(see para. 63, operative part 3)
Ακόμη ευρύτερα, ποιον αντίκτυπο έχει το κοινοτικό δίκαιο στην ομοσπονδιακή ή αποκεντρωμένη δομή κράτους μέλους και σε αυτό που θεωρείται ως «αμιγώς εσωτερική κατάσταση» εκφεύγουσα του πεδίου εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου; αφορά τη συμβατότητα συστήματος παροχών ασφαλίσεως περιθάλψεως, όπως αυτό που θέσπισε η Φλαμανδική Κοινότητα, προς διάφορες διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 4και προς τα άρθρα 18, 39 και 43 ΕΚ.
ibility of a scheme of care insurance benefits, such as the one established by the Flemish Community, with various provisions of Council Regulation (EEC) No 1408/71 4and with Articles 18, 39 and 43 EC.
Προοίμιο — Το Βασίλειο του Βελγίου ως ομοσπονδιακό κράτος
Prologue — the Kingdom of Belgium as a federal State
Το βελγικό ομοσπονδιακό σύστημα,
The Belgian federal system, rather like a devolutionary cousin of the Community, 5
Ένα ευρύτερο ζήτημα συνίσταται στο αν το κοινοτικό δίκαιο εμποδίζει αυτόνομο οργανισμό αυτοδιοικήσεως κράτους μέλους να εξαρτά τη χορήγηση παροχών κοινωνικής ασφαλίσεως από την προϋπόθεση να κατοικούν οι ενδιαφερόμενοι στο έδαφος του οικείου αυτόνομου οργανισμού αυτοδιοικήσεως ή στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, αποκλείοντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα πρόσωπα τα οποία εργάζονται εντός του εν λόγω αυτόνομου οργανισμού αυτοδιοικήσεως και τα οποία έχουν την κατοικία τους εντός άλλου τμήματος της εθνικής επικράτειας.
A broader issue is whether Community law prevents an autonomous entity of a Member State from making the grant of social security benefits conditional on residence in the territory of the autonomous entity concerned or in the territory of another Member State, thereby excluding persons working in the autonomous entity in question who are resident in another part of the national territory.
Το εν λόγω ομοσπονδιακό
6 It is the result of incremental changes,
1 — Γλώσσα του πρωτοτύπου: η αγγλική.
1 — Original language: English.2 — ‘Arbitragehof’ in Dutch and ‘Schiedshof’ in German.
2 — «Arbitragehof» στην ολλανδική γλώσσα και «Schiedshof» στη γερμανική γλώσσα.
originally driven by the Flemish desire to gain cultural autonomy, which took form in the Communities, and the Walloon desire
3 — Στις 7 Μαΐου 2007, το αιτούν δικαστήριο μετονομάσθηκε, κατόπιν αναθεωρήσεως του Βελγικού Συντάγματος, σε Cour constitutionnelle/Grondwettelijk Hof/Verfassungs-gerichtshof (συνταγματικό δικαστήριο) (Moniteur belge της 8ης Μαΐου 2007, σ. 25 101 και 25 102).
3 — On 7 May 2007, the name of the referring Court was changed, by amendment of the Belgian Constitution, into Cour constitutionnelle/Grondwettelijk Hof/Verfassungsgerichtshof (Constitutional Court), Moniteur belge/BelgischStaatsblad of 8 May 2007, pp. 25101 and 25102.
4 — Κανονισμός της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ.
4 — Regulation of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community (OJ English Special Edition 1971(II) p.
73), ο οποίος τροποποιήθηκε επανειλημμένως και για τελευταία φορά με τον κανονισμό (ΕΚ) 629/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006 (ΕΕ L 114, σ. 1).
416), amended on numerous occasions, most recently by Regulation (EC) No 629/2006 of 5 April 2006 of the European Parliament and of the Council (OJ 2006 L 114, p. 1).
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΥΠΟΘΕΣΗ C-212/06 τομείς 11.
OPINION OF MS SHARPSTON — CASE C-212/06 for economic autonomy, which was achieved through the Regions. 7
Τα διατάγματα αυτά έχουν την ίδια ισχύ νόμου με εκείνη των ομοσπονδιακών νόμων 12.
These Decrees have the same force of law as federal laws. 12
Κοινοτικό δίκαιο
Relevant Community law
Τόσο στις κοινότητες όσο και στις περιφέρειες έχουν απονεμηθεί, αμοιβαίως, αποκλειστικές αρμοδιότητες για ορισμένους
Both the Communities and the Regions have been granted mutually exclusive spheres of competence for certain matters. 11
Το άρθρο 17 ΕΚ ορίζει:
Article 17 EC provides:
239 έως 499 και M. Uyttendaele, Précis de droit constitutionnel belge.
For an in-depth analysis of the Belgian federal structure: A. Alen, K. Muylle, Compendium van het Belgisch staatsrecht, Diegem, Kluwer, 2004, pp. 239 to 499 and M. Uyttendaele, Précis de droit constitutionnel belge. Regards sur un système institutionnel paradoxal, 3ème édition, Brussels, Bruylant, 2005, pp. 815 to 1071.
8 — Άρθρο 2 του Βελγικού Συντάγματος.
8 — Article 2 of the Belgian Constitution.
Το ολλανδικό, το γαλλικό και το γερμανικό κείμενο του Βελγικού Συντάγματος αναφέρονται, αντιστοίχως, σε «Gemeenschappen», «communautés» και σε «Gemeinschaften».
The Dutch, French and German texts of the Belgian Constitution refer, respectively to ‘gemeenschappen’, ‘communautés’ and ‘Gemeinschaften’.
348 έως 354·βλ., επίσης, M. Uyttendaele, σ.
Every person holding the nationality of a Member State shall be a citizen of the Union.
945 έως 947 (όπ.π., υποσημείωση 7).
Citizenship of the Union shall complement and not replace national citizenship.
9 — Άρθρο 3 του Βελγικού Συντάγματος.
9 — Article 3 of the Belgian Constitution.
Το ολλανδικό, το γαλλικό και το γερμανικό κείμενο του Βελγικού Συντάγματος αναφέρονται αντιστοίχως, σε «Gewesten», «régions» και σε «Regionen».
The Dutch, French and German texts of the Belgian Constitution refer, respectively to ‘gewesten’, ‘régions’ and ‘Regionen’.
10 — Άρθρο 4 του Βελγικού Συντάγματος.
10 — Article 4 of the Belgian Constitution.
Το ολλανδικό, το γαλλικό και το γερμανικό κείμενο του Βελγικού Συντάγματος αναφέρονται, αντιστοίχως, σε «taalgebieden», «régions linguistiques» και σε «Sprachgebiete».
The Dutch, French and German texts of the Belgian Constitution refer, respectively to ‘taalgebieden’, ‘régions linguistiques’ and ‘Sprachgebiete’.
Ως προς τη διάκριση μεταξύ κοινοτήτων, περιφερειών και γλωσσικών περιφερειών, βλ. περαιτέρω P. Peeters, όπ.π., υποσημείωση 7.
On the distinction between communities, regions and linguistic regions, see further P. Peeters, cited in footnote 7 above.
Οι πολίτες της Ένωσης έχουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που προβλέπονται από την παρούσα συνθήκη.»
Citizens of the Union shall enjoy the rights conferred by this Treaty and shall be subject to the duties imposed thereby.’
Το άρθρο 43 ΕΚ έχει ως εξής:
Article 43 EC provides:
Το άρθρο 18 ΕΚ έχει ως εξής:
Article 18 EC provides:
«Στο πλαίσιο των κατωτέρω διατάξεων, οι περιορισμοί της ελευθερίας εγκαταστάσεως των υπηκόων ενός κράτους μέλους στην επικράτεια ενός άλλου κράτους μέλους απαγορεύονται […].
‘Within the framework of the provisions set out below, restrictions on the freedom of establishment of nationals of a Member State in the territory of another Member State shall be prohibited …