natgillin/translations-raw huggingface dataset:
I-3303, σκέψη 21), απόφαση της 21ης Ιουλίου 2005, C-231/03, Coname (Συλλογή 2005, σ. I-7287, σκέψη 17), απόφαση της 13ης Οκτωβρίου 2005, C-458/03, Parking Brixen (Συλλογή 2005, σ.
34 — Case C-410/04 ANAV [2006] ECR I-3303, paragraph 21; Case C-231/03 Coname [2005] ECR I-7287, paragraph 17; Case C-458/03 Parking Brixen [2005] ECR I-8585, paragraphs 48 and 49; Case C-324/98 Telaustria and Telefonadress [2000] ECR I-10745, paragraph 62.
I-10745, σκέψη 62). Βλ., επίσης, την ερμηνευτική ανακοίνωση της Επιτροπής της 23ης Ιουνίου 2006 σχετικά με το κοινοτικό δίκαιο που εφαρμόζεται στην ανάθεση συμβάσεων, οι οποίες δεν καλύπτονται ή καλύπτονται εν μέρει από τις οδηγίες για τις δημόσιες συμβάσεις (ΕΕ C 179, σ. 2).
See also Commission interpretative communication of 23 June 2006 on the Community law applicable to contract awards not or not fully subject to the provisions of the Public Procurement Directives (OJ 2006 C 179, p. 2).
CENTRO EUROPA 7 για τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών 35.
CENTRO EUROPA 7 indefinitely, thus frustrating the application of the rules on free movement.
Κατά συνέπεια, όσον αφορά τη χορήγηση αδειών εθνικών τηλεοπτικών μεταδόσεων σε ιδιωτικούς φορείς, το κοινοτικό δίκαιο απαιτεί τη θέσπιση διαφανών διαδικασιών επιλογής χωρίς διακρίσεις καθώς και την πλήρη εφαρμογή των αποτελεσμάτων των εν λόγω διαδικασιών.
As the Commission rightly stated in its communication on concessions, ‘the principle of equality of treatment requires not only that conditions of access to an economic activity be non-discriminatory, but also that public authorities take all the measures required to ensure the exercise of this activity.’ 36 Accordingly, as regards the award of licences for national television broadcasting by private operators, Community law requires that transparent and nondiscriminatory selection procedures be put in place and, furthermore, that full effect be given to the outcome of those procedures.
τα κράτη μέλη όφειλαν να εφαρμόσουν μέχρι τις 25 Ιουλίου 2003, προβλέπει κανόνες για τη διαχείριση των ραδιοσυχνοτήτων και τη διαδικασία περιορισμού των δικαιωμάτων χρήσης των συχνοτήτων αυτών.
networks and services. 35The common framework, which the Member States were under a duty to implement by 25 July 2003, sets out rules for the management of radio frequencies and the procedure for limiting the rights of use of those frequencies.
Το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας-πλαίσιο ορίζει ότι «τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η κατανομή και η εκχώρηση των ραδιοσυχνοτήτων […] από τις εθνικές [ρυθμιστικές] αρχές βασίζονται σε αντικειμενικά, διαφανή, αμερόληπτα και αναλογικά κριτήρια».
Article 9(1) of the Framework Directive provides that ‘Member States shall ensure that the allocation and assignment of … radio frequencies by national regulatory authorities are based on objective, transparent, nondiscriminatory and proportionate criteria.’
Ομοίως, το άρθρο 7, παράγραφος 3, της οδηγίας για την αδειοδότηση ορίζει ότι, «εάν απαιτείται περιορισμός της παροχής δικαιωμάτων χρήσης ραδιοσυχνοτήτων, τα κράτη μέλη παρέχουν τα εν λόγω δικαιώματα βάσει αντικειμενικών, διαφανών, αμερόληπτων και αναλογικών κριτηρίων επιλογής».
Likewise, Article 7(3) of the Authorisation Directive provides that ‘where the granting of rights of use for radio frequencies needs to be limited, Member States shall grant such rights on the basis of selection criteria which must be objective, transparent, nondiscriminatory and proportionate.’
Συνεπώς, το κοινό κανονιστικό πλαίσιο βασίζεται στις αρχές που απορρέουν από τη Συνθήκη.
Thus, the common regulatory framework expands on principles that flow from the Treaty.
Είναι ακόμη πιο επιτακτική η τήρηση των προϋποθέσεων αυτών σε περιπτώσεις όπως αυτή που αποτελεί το αντικείμενο της κύριας δίκης, όπου η διαδικασία του δημόσιου διαγωνισμού για τα δικαιώματα τηλεοπτικών μεταδόσεων διεξήχθη με σκοπό τη διασφάλιση της πολυφωνίας στα μέσα ενημέρωσης.
It is all the more imperative that these requirements be met in a situation such as the one at issue in the main proceedings, where the public tender procedure for broadcasting rights was conducted to assure pluralism of the media.
Ο ρόλος που συχνά παίζουν τα μέσα ενημέρωσης ως «εκδότες του δημοσίου χώρου» 37είναι ζωτικής σημασίας για την προαγωγή και την προστασία μιας ανοιχτής κοινωνίας χωρίς αποκλεισμούς, στην οποία παρουσιάζονται και συζητούνται διαφορετικές ιδέες για το κοινό καλό.
The part often played by the media as editors of the public sphere 37is vital to the promotion and protection of an open and inclusive society in which different ideas of the common good are presented and discussed.
Στο πλαίσιο αυτό, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει τονίσει ότι ο θεμελιώδης ρόλος της ελευθερίας της έκφρασης σε μια δημοκρατική κοινωνία, ιδίως όταν εξυπηρετεί τη διάδοση των πληροφοριών και των ιδεών στο κοινό, «δεν μπορεί να
In this regard, the European Court of Human Rights has stressed that the fundamental role of freedom of expression in
Ο σεβασμός των αρχών αυτών συνεπάγεται φυσικά ότι τα κράτη μέλη πρέπει να εφαρμόζουν πλήρως την απόφαση χορήγησης αδειών λειτουργίας στις επιχειρήσεις που έχουν επιλεγεί με διαφανείς διαδικασίες χωρίς διακρίσεις.
Respect for these principles naturally entails that Member States must follow through on the decision to grant operating licences to those operators who have been selected pursuant to transparent, nondiscriminatory procedures.
Όπως ορθά αναφέρει η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της για τις συμβάσεις παραχώρησης, «η τήρηση
It would negate the very purpose of those procedures if a Member State were to fail to respect their outcome and, instead, allow incumbent private operators to occupy the market
36 — Ερμηνευτική ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τις συμβάσεις παραχώρησης στο κοινοτικό δίκαιο (ΕΕ 2000, C 121, σ. 2).
36 — Commission interpretative communication on concessions under Community law (OJ 2000 C 121, p. 2).
35 — Βλ. υποσημείωση 22.
35 — See footnote 22.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-380/05 δικαστήρια είναι, καταρχήν, ζήτημα του εθνικού δικαίου 40.
OPINION OF MR POIARES MADURO — CASE C-380/05 in principle, a matter of domestic law.
Ωστόσο, πρέπει να τονι- επιτελείται επιτυχώς εάν δεν βασίζεται στην αρχή της πολυφωνίας, της οποίας το κράτος είναι ο έσχατος εγγυητής» 38.
40However, it is worth emphasising that where domestic rules do not make an effective remedy available, Community law requires national courts to grant such a remedy none the less, in order to avoid a situation in which ‘the full effectiveness of Community rules would be impaired and the protection of the rights which they grant would be weakened’.
Επομένως, η εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου στον τομέα των υπηρεσιών εθνικών τηλεοπτικών μεταδόσεων έχει ως γνώμονα την αρχή της πολυφωνίας και, επιπλέον, αποκτά ειδική σημασία όταν ενδυναμώνει την προστασία της αρχής αυτής 39.
41 a democratic society, in particular where it serves to impart information and ideas to the public, ‘cannot be successfully accomplished unless it is grounded in the principle of pluralism, of which the State is the ultimate guarantor’.
Συνεπώς, τα εθνικά δικαστήρια που οφείλουν να διασφαλίζουν την αποτελεσματική εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου πρέπει να εξετάζουν ενδελεχώς τους λόγους που επικαλείται ένα κράτος μέλος, όταν καθυστερεί την παραχώρηση συχνοτήτων σε επιχείρηση που έχει λάβει δικαιώματα εθνικών τηλεοπτικών μεταδόσεων με δημόσιο διαγωνισμό και, εάν είναι αναγκαίο, να διατάσσουν τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν ότι τα δικαιώματα αυτά δεν θα παραμείνουν κενά περιεχομένου.
It follows that national courts, which have a duty to ensure the effective application of Community law, must closely scrutinise the reasons given by a Member State for seeking to delay the allocation of frequencies to an operator who has obtained national broadcasting rights through a public tendering procedure, and, if necessary, order appropriate remedies to ensure that those rights do not remain illusory.
38 — ΕΔΔΑ, απόφαση της 24ης Νοεμβρίου 1993, Informations-verein Lentia κ.λπ. κατά Αυστρίας, Σειρά A, αριθ. 276, § 38.
38 — ECHR, Judgment of 24 November 1993, Informationsverein Lentia and Others v Austria, Series A, no. 276, § 38.
40 — Βλ., για παράδειγμα, απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 1995, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-430/93 και C-431/93, Van Schijndel και Van Veen (Συλλογή 1995, σ. I-4705, σκέψη 17).
40 — See, for instance, Joined Cases C-430/93 and C-431/93 Van Schijndel and Van Veen [1995] ECR I-4705, paragraph 17.
41 — Απόφαση της 19ης Νοεμβρίου 1991, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-6/90 και C-9/90, Francovich κ.λπ. (Συλλογή 1991, σ.
41 — Joined Cases C-6/90 and C-9/90 Francovich and Others [1991] ECR I-5357, paragraph 33.
39 — Από την άποψη αυτή, η υπό κρίση υπόθεση διαφέρει κατά πολύ από την υπόθεση στην οποία εκδόθηκε η απόφαση της 25ης Ιουλίου 1991, C-353/89, Επιτροπή κατά Κάτω Χωρών (Συλλογή 1991, σ.
39 — In that respect, the present case is markedly different from Case C-353/89 Commission v Netherlands [1991] ECR I-4069, in which protection of the principle of pluralism was put forward as a reason to derogate from the rules on free movement, because, so it was argued, the application of those rules would otherwise have undermined, not strengthened, efforts to ensure pluralism of the media.
Βλ., επίσης, απόφαση της 26ης Ιουνίου 1997, C-368/95, Familiapress (Συλλογή 1997, σ. I-3689).
See also Case C-368/95 Familiapress [1997] ECR I-3689.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, φρονώ ότι στα υποβληθέντα από το Consiglio di Stato ερωτήματα πρέπει να δοθεί η ακόλουθη απάντηση:
For the reasons given above, I am of the opinion that the questions referred by the Consiglio di Stato should be answered as follows:
Κατά το άρθρο 49 ΕΚ, η χορήγηση περιορισμένου αριθμού αδειών εθνικών τηλεοπτικών μεταδόσεων σε ιδιωτικούς φορείς πρέπει να γίνεται κατ’ εφαρμογή διαφανών διαδικασιών επιλογής χωρίς διακρίσεις και, επιπλέον, πρέπει να εφαρμόζονται πλήρως τα αποτελέσματα των εν λόγω διαδικασιών.
‘Article 49 EC requires that the award of a limited number of licences for national television broadcasting by private operators takes place pursuant to transparent and nondiscriminatory selection procedures and, furthermore, that full effect be given to the outcome of those procedures.
Τα εθνικά δικαστήρια πρέπει να εξετάζουν ενδελεχώς τους λόγους που επικαλείται ένα κράτος μέλος για την καθυστέρηση της παραχώρησης συχνοτήτων σε επιχείρηση που έχει λάβει δικαιώματα εθνικών τηλεοπτικών μεταδόσεων με δημόσιο διαγωνισμό και, εάν είναι αναγκαίο, να διατάσσουν τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν ότι τα δικαιώματα αυτά δεν θα παραμείνουν κενά περιεχομένου.
National courts must closely scrutinise the reasons given by a Member State for seeking to delay the allocation of frequencies to an operator who has thus obtained national broadcasting rights, and, if necessary, order appropriate remedies to ensure that those rights do not remain illusory.’
Στην υπόθεση C-380/05, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) με απόφαση της 19ης Απριλίου 2005, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 18 Οκτωβρίου 2005, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC, from the Consiglio di Stato (Italy), made by decision of 19 April 2005, received at the Court on 18 October 2005, in the proceedings
Poiares Maduro γραμματέας: B. Fülöp, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 30ής Νοεμβρίου 2006, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: M. Poiares Maduro, Registrar: B. Fülöp, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 30 November 2006, after considering the observations submitted on behalf of:
Braguglia, επικουρούμενο από τον P. Gentili, avvocato dello Stato,
— the Italian Government, by I.M. Braguglia, acting as Agent, assisted by P. Gentili, avvocato dello Stato,
Η υπό κρίση αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία, στον τομέα των επίγειων τηλεοπτικών μεταδόσεων σε εθνικό επίπεδο, των διατάξεων της Συνθήκης ΕΚ περί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και ελεύθερου ανταγωνισμού, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο) (ΕΕ L 108, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation, in the national terrestrial television broadcasting sector, of the provisions of the EC Treaty on freedom to provide services and competition, Directive 2002/21/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on a common regulatory framework for electronic communications networks and services (Framework Directive) (OJ 2002 L 108, p.
33, στο εξής: οδηγία-πλαίσιο), της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) (ΕΕ L 108, σ.
33) (‘the Framework Directive’), Directive 2002/20/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on the authorisation of electronic communications networks and services (Authorisation Directive) (OJ 2002 L 108, p.
21, στο εξής: οδηγία για την αδειοδότηση) και της οδηγίας 2002/77/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Σεπτεμβρίου 2002, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 249, σ.
21) (‘the Authorisation Directive’), Commission Directive 2002/77/EC of 16 September 2002 on competition in the markets for electronic communications networks and services (OJ 2002 L 249, p.
21, στο εξής: οδηγία σχετική με τον ανταγωνισμό), καθώς και του άρθρου 10 της Σύμβασης περί προασπίσεως των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, η οποία υπογράφηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950 (στο εξής: ΕΣΔΑ), στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 6 ΕΕ.
21) (‘the Competition Directive’), and Article 10 of the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms, signed in Rome on 4 November 1950 (‘the ECHR’), in so far as Article 6 EU refers thereto.
Το νομικό πλαίσιο
Relevant provisions
Το νέο κοινό κανονιστικό πλαίσιο για υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, καθώς και για συναφείς ευκολίες καθώς και για συναφείς υπηρεσίες (στο εξής: ΝΚΚΠ) απαρτίζεται από την οδηγία-πλαίσιο και τέσσερις ειδικές οδηγίες, μεταξύ των οποίων είναι και η οδηγία για την αδειοδότηση, οι οποίες συμπληρώνονται από την οδηγία για τον ανταγωνισμό.
The new common regulatory framework for electronic communications services, electronic communications networks, associated facilities and associated services (‘the NCRF’) consists of the Framework Directive and four specific directives, including the Authorisation Directive, which are supplemented by the Competition Directive.
Η οδηγία-πλαίσιο
The Framework Directive
Σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας-πλαισίου:
Article 1(1) of the Framework Directive provides as follows:
«Η παρούσα οδηγία θεσπίζει εναρμονισμένο πλαίσιο για τη ρύθμιση υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συναφών ευκολιών και συναφών υπηρεσιών.
‘This Directive establishes a harmonised framework for the regulation of electronic communications services, electronic communications networks, associated facilities and associated services.
Καθορίζει τα καθήκοντα των εθνικών κανονιστικών αρχών και θεσπίζει σύνολο διαδικασιών για την εξασφάλιση της εναρμονισμένης εφαρμογής του κανονιστικού πλαισίου σε ολόκληρη την Κοινότητα.»
It lays down tasks of national regulatory authorities and establishes a set of procedures to ensure the harmonised application of the regulatory framework throughout the Community.’
Το άρθρο 1, παράγραφος 3, της οδηγίας-πλαισίου ορίζει:
Article 1(3) of the Framework Directive provides:
«Η παρούσα οδηγία καθώς και οι ειδικές οδηγίες, ισχύουν υπό την επιφύλαξη των μέτρων που λαμβάνονται σε κοινοτικό ή εθνικό επίπεδο, τηρουμένου του κοινοτικού δικαίου, για την επιδίωξη στόχων γενικού συμφέροντος, ιδίως σχετικά με τη ρύθμιση του περιεχομένου και την πολιτική στον οπτικοακουστικό τομέα.»
‘This Directive as well as the Specific Directives are without prejudice to measures taken at Community or national level, in compliance with Community law, to pursue general interest objectives, in particular relating to content regulation and audiovisual policy.’
Το άρθρο 2 της οδηγίας-πλαισίου ορίζει:
Article 2 of the Framework Directive provides:
«Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως: α) «Δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών»: τα συστήματα μετάδοσης […] που επιτρέπουν τη μεταφορά σημάτων, με τη χρήση καλωδίου, ραδιοσημάτων, οπτικού ή άλλου ηλεκτρομαγνητικού μέσου, συμπεριλαμβανομένων των δορυφορικών δικτύων, των σταθερών […] και κινητών επίγειων δικτύων […], των δικτύων που χρησιμοποιούνται για ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, καθώς και των δικτύων καλωδιακής τηλεόρασης, ανεξάρτητα από το είδος των μεταφερόμενων πληροφοριών,
(a) “electronic communications network” means transmission systems … which permit the conveyance of signals by wire, by radio, by optical or by other electromagnetic means, including satellite networks, fixed … and mobile terrestrial networks, … networks used for radio and television broadcasting, and cable television networks, irrespective of the type of information conveyed;
[…] γ) «Υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών»: οι υπηρεσίες που παρέχονται συνήθως έναντι αμοιβής και των οποίων η παροχή συνίσταται, εν όλω ή εν μέρει, στη μεταφορά σημάτων σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών και των υπηρεσιών μετάδοσης σε δίκτυα που χρησιμοποιούνται για ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις […].
(c) “electronic communications service” means a service normally provided for remuneration which consists wholly or mainly in the conveyance of signals on electronic communications networks, including telecommunications services and transmission services in networks used for broadcasting …
Το άρθρο 8 της οδηγίας-πλαισίου με τίτλο «Στόχοι πολιτικής και κανονιστικές αρχές» ορίζει τα εξής:
Article 8 of the Framework Directive, entitled ‘Policy objectives and regulatory principles’, provides:
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, κατά την άσκηση των κανονιστικών καθηκόντων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία και τις ειδικές οδηγίες, οι εθνικές κανονιστικές αρχές λαμβάνουν κάθε εύλογο μέτρο που στοχεύει στην επίτευξη των στόχων των παραγράφων 2, 3 και 4.
Member States shall ensure that in carrying out the regulatory tasks specified in this Directive and the Specific Directives, the national regulatory authorities take all reasonable measures which are aimed at achieving the objectives set out in paragraphs 2, 3 and 4.
Τα εν λόγω μέτρα είναι ανάλογα προς τους στόχους αυτούς.
Such measures shall be proportionate to those objectives.
Οι εθνικές κανονιστικές αρχές προάγουν τον ανταγωνισμό στην παροχή δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφών ευκολιών και υπηρεσιών, μεταξύ άλλων:
The national regulatory authorities shall promote competition in the provision of electronic communications networks, electronic communications services and associated facilities and services by inter alia:
[…] β) εξασφαλίζοντας ότι δεν υφίσταται στρέβλωση ούτε περιορισμός του ανταγωνισμού στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
(b) ensuring that there is no distortion or restriction of competition in the electronic communications sector;
Οι εθνικές κανονιστικές αρχές συμβάλλουν στην ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς μέσω, μεταξύ άλλων: α) της άρσης των τελευταίων εμποδίων στην παροχή δικτύων ηλεκτρονικών υπηρεσιών, συναφών ευκολιών και υπηρεσιών και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο,
(a) removing remaining obstacles to the provision of electronic communications networks, associated facilities and services and electronic communications services at European level;
Το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας-πλαισίου προβλέπει ότι τα «κράτη μέλη εξασφαλίζουν την ουσιαστική διαχείριση των ραδιοσυχνοτήτων για τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών στην επικράτειά τους» και ότι «η κατανομή και η εκχώρηση των ραδιοσυχνοτήτων αυτών από τις εθνικές κανονιστικές αρχές βασίζονται σε αντικειμενικά, διαφανή, αμερόληπτα και αναλογικά κριτήρια».
Article 9(1) of the Framework Directive provides that ‘Member States shall ensure the effective management of radio frequencies for electronic communication services in their territory’ and ‘that the allocation and assignment of such radio frequencies by national regulatory authorities are based on objective, transparent, nondiscriminatory and proportionate criteria’.
Το άρθρο 28, παράγραφος 1, της οδηγίας-πλαισίου ορίζει ότι τα «[κ]ράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 24 Ιουλίου 2003» και ότι «εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από τις 25 Ιουλίου 2003».
Article 28(1) of the Framework Directive states that ‘Member States shall adopt and publish the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with this Directive not later than 24 July 2003’ and ‘shall apply those measures from 25 July 2003’.
Η οδηγία για την αδειοδότηση
The Authorisation Directive
Το άρθρο 1 της οδηγίας για την αδειοδότηση ορίζει τα εξής:
Article 1 of the Authorisation Directive provides:
Σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι η υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, μέσω της εναρμόνισης και της απλούστευσης των κανόνων και όρων αδειοδότησης, προκειμένου να διευκολύνεται η παροχή τους σε ολόκληρη την Κοινότητα.
The aim of this Directive is to implement an internal market in electronic communications networks and services through the harmonisation and simplification of authorisation rules and conditions in order to facilitate their provision throughout the Community.
Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις άδειες για την παροχή δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.»
This Directive shall apply to authorisations for the provision of electronic communications networks and services.’
Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας για την αδειοδότηση ορίζει:
Article 2(1) of the Authorisation Directive provides:
«Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, εφαρμόζονται οι ορισμοί που περιέχονται στο άρθρο 2 της οδηγίας[-πλαισίου].»
‘For the purposes of this Authorisation Directive, the definitions set out in Article 2 of … [the Framework Directive] shall apply.’
Σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, της οδηγίας για την αδειοδότηση, ως «γενική άδεια» νοείται «το νομικό πλαίσιο που θεσπίζεται από τα κράτη μέλη και εξασφαλίζει δικαιώματα για την παροχή δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών υπηρεσιών και θεσπίζει ειδικές υποχρεώσεις ανά τομέα που είναι δυνατόν να εφαρμόζονται σε όλους ή συγκεκριμένους τύπους δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία».
Article 2(2)(a) of the Authorisation Directive provides that ‘general authorisation’ means ‘a legal framework established by the Member State ensuring rights for the provision of electronic communications networks or services and laying down sector specific obligations that may apply to all or to specific types of electronic communications networks and services, in accordance with this Directive’.
Το άρθρο 3 της οδηγίας για την αδειοδότηση με τίτλο «Γενική άδεια δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών» ορίζει τα εξής:
Article 3 of the Authorisation Directive, entitled ‘General authorisation of electronic communications networks and services’, provides:
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την ελευθερία παροχής δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, με την επιφύλαξη των όρων που θέτει η παρούσα οδηγία.
Member States shall ensure the freedom to provide electronic communications networks and services, subject to the conditions set out in this Directive.