natgillin/translations-raw huggingface dataset:
1), και το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2245/2002 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2002, σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (ΕΕ L 341, σ. 28)].
1), and Article 10(1) and (2) of Commission Regulation (EC) No 2245/2002 of 21 October 2002 implementing Council Regulation (EC) No 6/2002 on Community designs (OJ 2002 L 341, p. 28)).
Ομοίως, η λέξη «rectifié» στα γαλλικά, «berichtigt» στα γερμανικά, «berigtiges» στα δανικά, «rettificato» στα ιταλικά και «regularizado» στα πορτογαλικά, που χρησιμοποιείται στη δεύτερη περίοδο του άρθρου 49, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού, αφορά μάλλον τη θεραπεία τυπικών σφαλμάτων (βλ., π.χ., κανόνα 53 του κανονισμού 2868/95 και, για τις λέξεις στα γαλλικά, τα γερμανικά και τα δανικά, άρθρο 12, παράγραφος 2, του κανονισμού 2245/2002) και όχι την αίτηση συμπληρώσεως των ισχυρισμών ή των αποδεικτικών στοιχείων που δεν έχει προσκομίσει ο διάδικος και τα οποία αφορούν ουσιαστικά στοιχεία του παραδεκτού της προσφυγής του, όπως η ενεργητική νομιμοποίηση.
Similarly, the terms ‘rectifié’ in French, ‘berichtigt’ in German, ‘berigtiges’ in Danish, ‘rettificato’ in Italian and ‘regularizado’ in Portuguese, used in the second sentence of Article 49(1) of the implementing regulation, refer, rather, to the correction of formal errors (see, for example, Rule 53 in Regulation No 2868/95 and, for the French, German and Danish terms, Article 12(2) of Regulation No 2245/2002) and not to an application to introduce additional arguments or evidence that a party has not yet put forward and which relate to substantive aspects of the admissibility of its action, such as locus standi.
Επομένως, πρέπει να θεωρηθεί ότι το άρθρο 49, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού δεν υποχρεώνει το τμήμα προσφυγών να ζητήσει από την προσφεύγουσα να θεραπεύσει τη διαπιστωθείσα έλλειψη ενεργητικής νομιμοποιήσεως, δεδομένου ότι η έλλειψη αυτή αποτελεί ουσιώδη πλημμέλεια η οποία δεν μπορεί να «διορθωθεί» υπό την έννοια της δεύτερης περιόδου της διατάξεως αυτής και η οποία δεν θεραπεύεται.
Thus, the view must be taken that Article 49(1) of the implementing regulation did not oblige the Board of Appeal to require the applicant to remedy a lack of locus standi that it had established, inasmuch as that deficiency is a substantive defect which cannot be ‘rectified’ within the meaning of the second sentence of that provision and for which there is no remedy.
Πρέπει να θεωρηθεί, δεύτερον, ότι η υποχρέωση γνωστοποιήσεως συνδέεται με την υποχρέωση της κλήσεως προς θεραπεία των πλημμελειών που μπορούν να θεραπευθούν.
Secondly, it must be considered that the obligation to inform is linked to that of requiring the applicant to remedy deficiencies capable of being remedied.
Συγκεκριμένα, το άρθρο 49, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού υποχρεώνει το τμήμα προσφυγών να ελέγξει αν η προσφυγή είναι σύμφωνη με το σύνολο των διατάξεων του βασικού και του εκτελεστικού κανονισμού, διότι διαφορετικά θα ήταν υποχρεωμένο να γνωστοποιεί όλα τα προβλήματα παραδεκτού, συμπεριλαμβανομένων αυτών στα οποία δεν χωρεί θεραπεία, γεγονός που θα αντέβαινε στον σκοπό της διατάξεως αυτής, όπως εκτέθηκε στη σκέψη 34 ανωτέρω.
Since Article 49(1) of the implementing regulation requires the Board of Appeal to ascertain whether the appeal complies with all the provisions of the basic regulation and the implementing regulation, it would otherwise be obliged to inform the applicant of all problems relating to admissibility, including those which could not be remedied, which would be contrary to the objective of that provision, as set out in paragraph 34 above.
Μολονότι, υπό ειδικές περιστάσεις, η γνωστοποίηση ενός προβλήματος που αφορά το παραδεκτό και στο οποίο δεν χωρεί θεραπεία μπορεί, βεβαίως, να είναι χρήσιμη για την προστασία του προσφεύγοντος από μία απόφαση που στηρίχθηκε σε συλλογιστική η οποία δεν αποτέλεσε αντικείμενο συζητήσεως, ωστόσο μία τόσο γενική υποχρέωση γνωστοποιήσεως θα είχε σοβαρές συνέπειες για το τμήμα προσφυγών και, συγχρόνως, δεν θα είχε καμία λειτουργικότητα, εφόσον ο προσφεύγων δεν θα
Although, in specific situations, informing an appellant of a problem of admissibility which cannot be remedied may certainly protect that appellant from a decision based on reasoning which has not been subject to an exchange of views, such a general obligation to inform would most often be a burden for the Board of Appeal and, at the same time, ineffective, since that appellant would be unable to
Επιπλέον, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι, εν προκειμένω, η έλλειψη ενεργητικής νομιμοποιήσεως της προσφεύγουσας είχε προβληθεί από τους διαδίκους και περιληφθεί στα στοιχεία της διαφοράς.
In addition, it must be borne in mind that, in this case, the applicant’s lack of locus standi had already been raised by the parties and was one of the elements in the case.
Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα είχε ειδοποιηθεί για το πρόβλημα αυτό από της αιτήσεως παρεμβάσεως της 24ης Φεβρουαρίου 2005, οπότε δεν χρειαζόταν γνωστοποίηση από το τμήμα προσφυγών για να διατυπώσει την άποψή της.
At the time of the application for leave to intervene, made on 24 February 2005, the applicant had been warned of the problem, with the effect that information from the Board of Appeal was no longer necessary for it to state its views.
Συγκεκριμένα, με το υπόμνημα της 14ης Απριλίου 2005, η προσφεύγουσα απέκρουσε τους ισχυρισμούς της παρεμβαίνουσας κι εξέθεσε τους λόγους για τους οποίους θεώρησε ότι νομιμοποιούνταν ενεργητικά.
In its written statement of 14 April 2005, the applicant reacted to the intervener’s allegations and set out the reasons why it considered that it had locus standi.
Επιπλέον, η παρεμβαίνουσα αποσαφήνισε, με το υπόμνημα της 29ης Ιουλίου 2005, τα επιχειρήματά της όσον αφορά την έλλειψη ενεργητικής νομιμοποιήσεως της προσφεύγουσας και το ΚΓΦΠ υποστήριξε επίσης, με το υπόμνημά του, ότι η προσφεύγουσα δεν νομιμοποιούνταν ενεργητικά.
In addition, the intervener, in its written statement of 29 July 2005, set out its arguments as to why the applicant lacked locus standi and the CPVO also argued in its written statement that the applicant did not have locus standi.
Εξάλλου, αντίθετα προς όσα προβάλλει η προσφεύγουσα, η αναφορά του άρθρου 49, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού στο άρθρο 68 του βασικού κανονισμού δεν αντιβαίνει στην ερμηνεία αυτή, εφόσον, κατά την εφαρμογή της διατάξεως αυτής, μπορούν επίσης να παρουσιαστούν τυπικά προβλήματα στα οποία χωρεί θεραπεία.
Moreover, contrary to the applicant’s argument, the reference in Article 49(1) of the implementing regulation to Article 68 of the basic regulation does not contradict that interpretation because, when that provision is implemented, problems of a formal nature, which are amenable to remedy, may also arise.
Για παράδειγμα, η διάταξη αυτή παρέχει μέσο ένδικης προστασίας στα νομικά πρόσωπα και αυτά είναι υποχρεωμένα, σύμφωνα με το άρθρο 82 του βασικού κανονισμού, να δηλώσουν την έδρα τους ή την εγκατάστασή τους ή ακόμη την κατοικία ενός εντολοδόχου.
For example, since that provision provides a legal remedy available to legal persons, they are required by Article 82 of the basic regulation to indicate the location of their seat or establishment, or the domicile of a procedural representative.
Αν η δήλωση αυτή παραλειφθεί, το τμήμα προσφυγών είναι υποχρεωμένο να γνωστοποιήσει την πλημμέλεια αυτή και να ζητήσει τη θεραπεία της.
If such information is omitted, the Board of Appeal will be required to inform an appellant thereof and require it to remedy the deficiency.
Κατά συνέπεια, το τμήμα προσφυγών, παραλείποντας να γνωστοποιήσει στην προσφεύγουσα ότι θεωρούσε ότι υπήρχε έλλειψη ενεργητικής νομιμοποιήσεώς της και μη καλώντας τη να θεραπεύσει την πλημμέλεια αυτή, δεν παρέβη το άρθρο 49, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού.
It follows that the Board of Appeal did not infringe Article 49(1) of the implementing regulation by not informing the applicant of its view that the applicant did not have locus standi and by not calling on it to remedy that deficiency.
Δεύτερον, όσον αφορά τη φερόμενη παραβίαση των αρχών της επιμέλειας και της χρηστής διοίκησης, πρέπει να τονιστεί ότι η προσφεύγουσα δεν προέβαλε κανένα γεγονός που θα καταστούσε εφικτή τη διαπίστωση της παραβίασης των αρχών
Secondly, with regard to the alleged infringement of the principle of care and attention and the principle of sound administration, it should be noted that the applicant did not mention any circumstances pointing to an infringement of those principles,
Πάντως, εφόσον, όπως προκύπτει ιδίως από τις ανωτέρω σκέψεις 34 έως 40, η άποψη αυτή του τμήματος προσφυγών δεν αντέβαινε στις απαιτήσεις του άρθρου 49, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού, το τμήμα προσφυγών δεν παραβίασε τις αρχές της επιμέλειας και της χρηστής διοικήσεως.
However, it is clear, in particular from paragraphs 34 to 40 above, that the Board of Appeal’s position in that regard fulfilled the requirements of Article 49(1) of the implementing regulation and it was therefore not in breach of the principle of care and attention and the principle of sound administration.
Τέλος, όσον αφορά τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας για τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της ως προς το ότι είχε επαρκώς αποδειχθεί πριν την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ότι νομιμοποιούνταν ενεργητικά, πρέπει να τονιστεί ότι η προσφεύγουσα προέβαλε το επιχείρημα αυτό για πρώτη φορά κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ενώπιον του Πρωτοδικείου.
Finally, with regard to the applicant’s claim that it had a legitimate expectation that its locus standi had been sufficiently established before the hearing, it must be pointed out that the applicant raised that argument for the first time in the course of the hearing before the Court.
Όμως, η απόφαση αναστολής της 27ης Ιουνίου 2005, την οποία επικαλείται η προσφεύγουσα προς στήριξη της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της, εκδόθηκε προς απάντηση σε αίτηση της παρεμβαίνουσας περί άρσεως του ανασταλτικού αποτελέσματος της προσφυγής που άσκησε η προσφεύγουσα κατά της απόφασης παραχώρησης.
However, the suspensory decision of 25 June 2005, on which the applicant relies in support of its legitimate expectation, was delivered in response to an application by the intervener that the suspensory effect of the applicant’s appeal against the decision granting the plant variety right be lifted.
Πρέπει να τονιστεί ότι η απόφαση αυτή δεν εκδόθηκε από το τμήμα προσφυγών, αλλά από διαφορετική επιτροπή αρμόδια για την έκδοση αποφάσεων που αφορούν την άρση του ανασταλτικού αποτελέσματος των προσφυγών, στη σύνθεση της οποίας, εξάλλου, δεν μετείχαν τα ίδια πρόσωπα που μετείχαν στο τμήμα προσφυγών.
It must be pointed out that that decision was adopted, not by the Board of Appeal, but by a separate committee empowered to issue decisions lifting the suspensory effect of appeals, the members of which, moreover, are not the same as those of the Board of Appeal.
Επιπλέον, η επιτροπή αυτή παρατήρησε, με τη σκέψη 10 της αποφάσεώς της, ότι είναι δυσχερής, στο παρόν στάδιο της διαδικασίας, η εκτίμηση του βασίμου της προσφυγής που άσκησε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών, ιδίως διότι η παρεμβαίνουσα δεν είχε ακόμη καταθέσει το υπόμνημα παρεμβάσεως.
In addition, in paragraph 10 of its decision, the committee stated that it was difficult to assess, at that stage of the procedure, whether the applicant’s appeal to the Board of Appeal was well founded, in particular because the intervener had not yet lodged its statement in intervention.
Η επιτροπή τόνισε στη συνέχεια ότι, υπό την επιφύλαξη της τελικής κρίσεως του ΚΓΦΠ, δεν είχε ακόμη κριθεί, μέχρι το στάδιο αυτό, ότι η προσφυγή ήταν προδήλως αβάσιμη.
It also pointed out that, without prejudice to the final position of the CPVO, it had not, however, been decided at that stage that the appeal was manifestly unfounded.
Προκύπτει επομένως ότι η επιτροπή δεν εξέφρασε καμία ειδική εκτίμηση για το παραδεκτό της προσφυγής της προσφεύγουσας ούτε ανέφερε τέτοια απόφαση του τμήματος προσφυγών.
It follows that the committee neither made a specific assessment as to the admissibility of the appeal nor referred to any such decision of the Board of Appeal.
Επιπλέον, εξέφρασε την εκτίμησή της υπό την επιφύλαξη της οριστικής αποφάσεως.
In addition, it made its assessments subject to the final decision.
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να θεωρηθεί ότι η απόφαση αυτή δεν μπορούσε να δημιουργήσει στην προσφεύγουσα δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς την εδραίωση της απόψεώς της ότι νομιμοποιείται ενεργητικά προς άσκηση της προσφυγής ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
Under those circumstances, the view must be taken that that decision could not have given rise to a legitimate expectation on the applicant’s part that it had established its locus standi before the Board of Appeal.
Πρέπει, επομένως, να απορριφθεί το επιχείρημα αυτό.
Consequently, that argument must be rejected.
Κατά συνέπεια, το πρώτο σκέλος του λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
It follows that the first branch must be rejected.
Επί του δευτέρου σκέλους που αντλείται από παράβαση του άρθρου 50 του εκτελεστικού κανονισμού και από παραβίαση των αρχών της επιμέλειας και της χρηστής διοίκησης
The second branch: infringement of Article 50 of the implementing regulation, of the principle of care and attention and of the principle of sound administration
Η προσφεύγουσα εκτιμά ότι το τμήμα προσφυγών όφειλε, δυνάμει του άρθρου 50 του εκτελεστικού κανονισμού, να διεξαγάγει δεύτερη επ’ ακροατηρίου συζήτηση προκειμένου να καταστεί δυνατό στα λοιπά μέρη να εξετάσουν τα έγγραφα που επρόκειτο να προσκομίσει η προσφεύγουσα για να αποδείξει το παραδεκτό της προσφυγής της.
The applicant takes the view that the Board of Appeal ought to have held a further hearing under Article 50 of the implementing regulation in order to allow the other parties to examine the documents which it intended to produce with a view to establishing the admissibility of its appeal.
Συναφώς, η προσφεύγουσα παρατηρεί ότι η επ’ ακροατηρίου συζήτηση είναι, σύμφωνα με τη διατύπωση του άρθρου 50 του εκτελεστικού κανονισμού, το στάδιο κατά το οποίο διεξάγεται η αποδεικτική διαδικασία.
The applicant observes in this regard that, according to the terms of Article 50 of the implementing regulation, the hearing is the stage of the procedure at which evidence is taken.
Καταλήγει ότι το τμήμα προσφυγών οφείλει, κατ’ εφαρμογή της αρχής της χρηστής διοικήσεως, να επιτρέψει την προσκόμιση όλων των αποδεικτικών στοιχείων που θεωρούν τα μέρη απαραίτητα ή, εάν αυτό δεν είναι δυνατό, να διεξαγάγει δεύτερη επ’ ακροατηρίου συζήτηση, όπως ρητώς προβλέπει ο εκτελεστικός κανονισμός.
It concludes that the Board of Appeal must, in application of the principle of sound administration, permit the production of all evidence which the parties consider necessary or, if that is not possible, hold a further hearing, as expressly provided for in the implementing regulation.
Κατά την προσφεύγουσα, μολονότι τα κοινοτικά όργανα διαθέτουν ως ένα βαθμό εξουσία εκτιμήσεως κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους, ωστόσο η εξουσία αυτή αντισταθμίζεται από τις αρχές της επιμέλειας και της χρηστής διοίκησης οι οποίες υποχρεώνουν τα όργανα να λαμβάνουν εμπεριστατωμένη απόφαση.
In the applicant’s view, although the Community institutions have a certain discretion in the exercise of their powers, that discretion is none the less balanced by the principle of care and attention and the principle of sound administration, which require them to adopt decisions with full knowledge of all the facts.
Έτσι η νομολογία έχει αναγνωρίσει, στις περιπτώσεις που τα κοινοτικά όργανα διαθέτουν εξουσία εκτιμήσεως, ότι η εξασφάλιση των εγγυήσεων που παρέχει η κοινοτική έννομη τάξη στο πλαίσιο των διοικητικών διαδικασιών, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η υποχρέωση του αρμόδιου οργάνου να εξετάσει, επιμελώς και με αμεροληψία, όλα τα κρίσιμα στοιχεία της υπό κρίση υποθέσεως, έχει θεμελιώδη σημασία.
It can be seen from the caselaw that where the Community institutions have a discretion, respect for the guarantees conferred by the Community legal order in regard to administrative procedures, among which is the obligation devolving on the competent institution to consider, carefully and impartially, all the relevant facts of the case, is of fundamental importance.
Εφόσον η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα δεν νομιμοποιείται να ασκήσει προσφυγή κατά της αποφάσεως παραχώρησης συνεπάγεται την αποστέρησή της από το μοναδικό αποτελεσματικό μέσο ένδικης προστασίας που διαθέτει, τόσο στο κοινοτικό όσο και στο εθνικό δίκαιο, το τμήμα προσφυγών όφειλε, κατά την άποψη της προσφεύγουσας, να της δώσει την ευκαιρία να εκθέσει τη γνώμη της όσον αφορά το παραδεκτό της προσφυγής της επί του οποίου το τμήμα προσφυγών είχε αμφιβολίες.
If the finding that the applicant did not have locus standi to challenge the decision to grant a plant variety right means that it is deprived of the effective legal remedy available to it, whether under Community law or national law, the Board of Appeal ought, in the applicant’s view, to have permitted it to resolve the issue of admissibility with regard to which the Board had doubts.
Το ΚΓΦΠ θεωρεί ότι το τμήμα προσφυγών δεν είχε υποχρέωση να δεχθεί το αίτημα της προσφεύγουσας περί προσκομίσεως των εγγράφων, διότι τα έγγραφα αυτά ήταν αλυσιτελή για τους σκοπούς της ανάλυσης της ενεργητικής νομιμοποιήσεως της προσφεύγουσας, η οποία άσκησε προσφυγή στο όνομά της και στο όνομα του καθενός εκ των παραγωγών.
The CPVO takes the view that the Board of Appeal was under no obligation to permit the applicant to produce the documents it wished, because those documents were irrelevant for the purpose of analysing the locus standi of the applicant, which had brought the appeal in its own name and not on behalf of specific individual growers.
Αν επιτρεπόταν η προσκόμιση των εγγράφων αυτών, τούτο θα αποτελούσε παράβαση των διαδικαστικών εγγυήσεων τροποποιώντας κατ’ ουσίαν την προσφυγή στο στάδιο της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.
Admitting those documents would have constituted a failure to respect procedural guarantees by substantially modifying the appeal at the hearing stage.
Επιπλέον, το ΚΓΦΠ εκτιμά ότι, εφόσον το τμήμα προσφυγών αναγνώρισε ότι οι προμηθευτές της ποικιλίας Nadorcott μπορούν να θιγούν από την απόφαση παραχώρησης, η προσκόμιση κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της συμβάσεως μεταξύ της Geslive και της Anecoop που αφορά την πληρωμή τελών δεν θα ασκούσε επιρροή στην εξέταση της ενεργητικής νομιμοποιήσεως της προσφεύγουσας.
Moreover, the CPVO considers that since the Board of Appeal had decided that suppliers of material of the Nadorcott variety could be affected by the decision granting the plant variety right, the production at the hearing of a contract between Geslive and Anecoop concerning the payment of royalties would have had no effect on consideration of the applicant’s locus standi.
Εξάλλου, οι κανονισμοί που διέπουν τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών δεν εμπόδιζαν την προσφεύγουσα να υποβάλει γραπτές παρατηρήσεις επί των επιχειρημάτων περί του απαραδέκτου που περιλαμβάνονται στα υπομνήματα της παρεμβαίνουσας, της 29ης Ιουλίου 2005, και του ΚΓΦΠ, της 15ης Σεπτεμβρίου 2005.
In addition, the rules governing procedure before the Board of Appeal did not prevent the applicant from submitting written observations on the arguments concerning inadmissibility contained in the intervener’s statement of 29 July 2005 and the CPVO’s statement of 15 September 2005.
Τέλος, η απόφαση για τη δυνατότητα διεξαγωγής δεύτερης επ’ ακροατηρίου συζητήσεως εμπίπτει, κατά το ΚΓΦΠ, στην ανεξαρτησία την οποία πρέπει να διαθέτει το τμήμα προσφυγών σε θέματα οικονομίας της διαδικασίας.
Finally, the decision as to whether a further hearing was appropriate is a matter which, in the CPVO’s view, comes within the scope of the independence which a Board of Appeal should enjoy in regard to matters of procedural organisation.
Η παρεμβαίνουσα θεωρεί, εξάλλου, ότι το τμήμα προσφυγών ορθώς απέρριψε την αίτηση της προσφεύγουσας, εφόσον, αν επιτρεπόταν η προσκόμιση των νέων εγγράφων, τούτο θα συνεπαγόταν τη διεξαγωγή νέας επ’ ακροατηρίου συζητήσεως κατά παραβίαση της αρχής της μίας και μόνης επ’ ακροατηρίου συζητήσεως που θεσπίζει το άρθρο 50 του εκτελεστικού κανονισμού.
The intervener considers, in addition, that the Board of Appeal was entitled to dismiss the applicant’s appeal, since the admission of new documents would have necessitated the holding of a further hearing, contrary to the principle of a single hearing laid down in Article 50 of the implementing regulation.
Πρέπει να υπενθυμιστεί ευθύς εξαρχής ότι η προσφεύγουσα ζήτησε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ενώπιον του τμήματος προσφυγών, κυρίως, να της χορηγηθεί προθεσμία για να σχηματίσει και να προσκομίσει μεταγενέστερα στο τμήμα
First of all, it should be borne in mind that the applicant applied to the Board of Appeal, principally, for an adjournment to permit it to prepare and submit at a later date to the Board of Appeal a complete set of documents establishing that
Επικουρικώς, ζήτησε να της επιτραπεί να υποβάλει κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση μερική τεκμηρίωση την οποία είχαν προσκομίσει οι εκπρόσωποί της, που περιελάμβανε τις εξουσιοδοτήσεις καθενός εκ των παραγωγών για την άσκηση προσφυγής κατά της αποφάσεως παραχώρησης και τη σύμβαση μεταξύ του συνεταιρισμού Anecoop και της Geslive σχετικά με την καταβολή τελών για την εκμετάλλευση της ποικιλίας Nadorcott.
In the alternative, it applied for leave to produce at the hearing the incomplete set of documents which its representatives had brought with them, including powers of attorney entitling the applicant to bring an appeal on behalf of individual growers and a contract between the Anecoop cooperative and Geslive concerning the payment of royalties for cultivation of the Nadorcott variety.
Πρώτον, όσον αφορά τη φερόμενη παράβαση του άρθρου 50 του εκτελεστικού κανονισμού, πρέπει να τονιστεί ότι οι παράγραφοι 1 και 2 του άρθρου αυτού προβλέπουν την ταχεία διευθέτηση των διαφορών, μέσω προφορικής διαδικασίας που προσδιορίζεται αμελλητί και διεξάγεται σε μία επ’ ακροατηρίου συνεδρίαση.
With regard, first, to the alleged infringement of Article 50 of the implementing regulation, it should be pointed out that Article 50(1) and (2) provide for a rapid disposal of disputes by means of oral proceedings to which the parties are to be summoned without delay and which are to be held in one hearing.
Από την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου προκύπτει ότι οι διάδικοι μπορούν να ζητήσουν δεύτερη επ’ ακροατηρίου συζήτηση μόνον εφόσον αυτή είναι αναγκαία λόγω μεταβολής των πραγματικών περιστατικών που επήλθε «κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης ή μετά».
It is clear from Article 50(3) that a party may request a further hearing only where it is made necessary by a change in circumstances which occurred during or after the hearing.
Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση, πρώτον, ότι τα έγγραφα τα οποία ήθελε να προσκομίσει η προσφεύγουσα δεν στηρίζονταν σε πραγματικά περιστατικά που μεταβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της επ’ ακροατηρίου συζήτησης ή μετά.
It must be stated, first of all, that the documents which the applicant wished to produce were not based on circumstances which had undergone change during or after the hearing.
Συγκεκριμένα, η σύμβαση και οι εξουσιοδοτήσεις που ήθελε να υποβάλει κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση είναι, προφανώς, έγγραφα που υπήρχαν πριν την εν λόγω συζήτηση.
The contract and the powers of attorney which the applicant wished to submit at the hearing are obviously documents which had been drawn up before that hearing.
Εν πάση περιπτώσει, ούτε τα έγγραφα αυτά ούτε οι συμπληρωματικές εξουσιοδοτήσεις που ήθελε να προσκομίσει η προσφεύγουσα μετά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση μπορούν να θεωρηθούν ότι αποδεικνύουν μεταβολή των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς.
In any event, neither those documents nor the additional powers of attorney which the applicant wished to produce after the hearing can be regarded as revealing a change in the facts of the case.