natgillin/translations-raw huggingface dataset:
το εθνικό δικαστήριο και το Δικαστήριο —καθένα κατά την τάξη της αρμοδιότητάς του και προς εξασφάλιση της ομοιόμορφης εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου— καλούνται να συμβάλουν ευθέως και αμοιβαίως στην κατάρτιση μιας αποφάσεως, αποκλειομένης κάθε καθαρά παρελκυστικής τυπικότητας 25.
Justice, both keeping within their respective jurisdiction, and with the aim of ensuring that Community law is applied in a unified manner, to make direct and complementary contributions to the working out of a decision — purely formal requirements which would only prolong the procedure are to be excluded.
Εν προκειμένω, αν και η αναδιατύπωση του προδικαστικού ερωτήματος που υπέβαλε το tribunal du travail de Bruxelles με τον τρόπο που προτείνει η Επιτροπή δεν φαίνεται να υπερβαίνει τα ευρεία όρια της προδικαστικής αρμοδιότητας του Δικαστηρίου, όπως αυτή έχει καθοριστεί από τη νομολογία, τούτο προφανώς δεν σημαίνει ότι το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να υιοθετήσει την άποψη αυτή.
Of course, although the reformulation of the question referred by the Tribunal du travail de Bruxelles along the lines suggested by the Commission does not appear to exceed the broad limits of the Court’s jurisdiction to give a preliminary ruling as defined by case-law, that does not mean that the Court is obliged to adopt it.
Μολονότι το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 10 ΕΚ και 234 ΕΚ, να απαντήσει σε όσα ερωτήματα υποβάλλουν τα αιτούντα δικαστήρια επί της ερμηνείας του κοινοτικού δικαίου τα οποία πληρούν τις προϋποθέσεις παραδεκτού που έχει καθορίσει η νομολογία, δεν μπορεί να γίνει δεκτό, αντιθέτως, ότι είναι υποχρεωμένο
Although the Court is required, under Articles 10 EC and 234 EC, to answer questions relating to the interpretation of Community law referred by national courts which meet the conditions for admissibility laid down in case-law, it cannot be held that it is bound to reply to questions that have been raised not by those courts but, in pleadings before the Court of Justice, by persons
Εν προκειμένω, παρατηρώ ότι το θέμα που προβάλλει η Επιτροπή βαίνει πέραν των θεμάτων που απασχολούν το αιτούν δικαστήριο.
In the present case, I observe that the question raised by the Commission goes well beyond the concerns of the referring court.
Ουδόλως προκύπτει από την απόφαση περί παραπομπής ότι το tribunal du travail de Bruxelles αμφιβάλλει για τη συμβατότητα με τις διατάξεις ή με τις αρχές του κοινοτικού δικαίου του άρθρου 16, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του βασιλικού διατάγματος της 8ης Απριλίου 1976, του
Nowhere in the order for reference is it evident that the Tribunal du travail de Bruxelles entertains doubts as to the compatibility of the first subparagraph of Article 16(1) of the Royal Decree of 8 April 1976 — the interpretation of which it has yet to sketch
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-449/06 οποίου εξάλλου δεν παραθέτει την ερμηνεία.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-449/06 out — with provisions or principles of Community law.
Βρισκόμαστε επομένως ενώπιον μιας περιπτώσεως αρκετά διαφορετικής από εκείνη στην οποία το αιτούν δικαστήριο διερωτάται για τη συμβατότητα συγκεκριμένης εθνικής ρυθμίσεως, την οποία ερμηνεύει, με συγκεκριμένη διάταξη του κοινοτικού δικαίου και στην οποία το Δικαστήριο απαντά, λαμβάνοντας υπόψη την προβληματική που προβάλλει το εν λόγω δικαστήριο, τονίζοντας ότι δεν είναι εφαρμοστέα στη συγκεκριμένη περίπτωση η διάταξη αυτή και δίδοντας την ερμηνεία άλλης διατάξεως του κοινοτικού δικαίου η οποία είναι εφαρμοστέα στη συγκεκριμένη περίπτωση και στην οποία αντιβαίνει η εν λόγω ρύθμιση 26.
We are therefore in a very different situation from that in which a referring court wonders whether a given national rule, which it interprets, is compatible with a given provision of Community law and in which the Court replies, having regard to the substance of the issue raised by the referring court, that it finds that provision inapplicable to the case in point and provides an interpretation of a different provision of Community law applicable to the case in point and to which that rule is contrary.
κατεύθυνση εντός της κοινοτικής νομοθεσίας διατάξεως η οποία, ενδεχομένως, απαγορεύει εθνική ρύθμιση όπως αυτή που περιγράφεται στο ερώτημα όπως διατυπώνεται σύμφωνα με την πρόταση της Επιτροπής.
26 national legislation such as that described in the wording of the question proposed by the Commission.
Το Δικαστήριο θα μπορούσε, το πολύ, να εξετάσει την ισχύ της μοναδικής κοινοτικής διατάξεως την οποία επικαλείται η Επιτροπή με τις έγγραφες παρατηρήσεις της, δηλαδή το άρθρο 10 ΕΚ.
The Court should at most examine the scope of the only Community provision actually raised by the Commission in its written observations, namely Article 10 EC.
Τούτο έχει γίνει δεκτό κατ’ αναλογία με την πρόσφατη τάση της νομολογίας σύμφωνα με την οποία, σε θέματα παραδεκτού προδικαστικών ερωτημάτων, δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στην απαίτηση να αναφέρει το αιτούν δικαστήριο τους ακριβείς λόγους που το οδήγησαν να αμφιβάλλει ως προς την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου και να θεωρήσει αναγκαίο να υποβάλει προδικαστικά ερωτήματα στο Δικαστήριο, καθώς και κάποιες ελάχιστες διευκρινίσεις αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους επέλεξε τις κοινοτικές διατάξεις των οποίων ζητεί την ερμηνεία καθώς και του συνδέσμου που θεωρεί ότι υφίσταται μεταξύ των διατάξεων αυτών και της εφαρμοστέας επί της διαφοράς της κύριας δίκης εθνικής νομοθεσίας 27.
I take that view by analogy with the recent trend in case-law, which, as far as the admissibility of questions referred for a preliminary ruling is concerned, insists particularly on requiring the national court to state the precise reasons which caused it to question itself as to the interpretation of Community law and to consider that it was necessary to refer questions to the Court for a preliminary ruling and to give at least some explanation of the reasons for the choice of the Community provisions which it requires to be interpreted and of the link it establishes between those provisions and the national legislation applicable to the dispute before it. 27
Η προτεινόμενη από την Επιτροπή αναδιατύπωση του προδικαστικού ερωτήματος δεν κρίνεται κατά τα λοιπά αναγκαία για να εξασφαλισθεί η πρακτική αποτελεσματικότητα της προδικαστικής παραπομπής.
Moreover, the reformulation of the question suggested by the Commission does not seem necessary to safeguard the usefulness of the reference for a preliminary ruling.
Όπως προαναφέρθηκε, ακόμη κι αν το ερώτημα που υπέβαλε το αιτούν δικαστήριο είναι κακώς διατυπωμένο, υπάρχει η δυνατότητα αναδιατυπώσεώς του υπό τους όρους που προανέφερα στο σημείο 29, για να εξασφαλισθεί παρ’ όλ’ αυτά μια χρήσιμη απάντηση εκ μέρους του Δικαστηρίου.
As we have seen, even if the question asked by the referring court is inappropriately formulated, it can be rephrased in the terms I have indicated in paragraph 29 above in order nevertheless to ensure a useful reply from the Court.
Υπενθυμίζω, τέλος, το καθήκον του Δικαστηρίου να μεριμνά για την εξασφάλιση της δυνατότητας στα ενδιαφερόμενα μέρη, υπό την έννοια του άρθρου 23 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, να υποβάλλουν γραπτές παρατηρήσεις, λαμβανομένου υπόψη ότι, πριν την υποβολή των
Finally, I would point out that the Court has a duty to ensure that the possibility for the interested parties within the meaning of Article 23 of the Statute of the Court of Justice to submit written observations is safeguarded, bearing in mind that, before those
Θεωρώ άσκοπο να αποδυθεί το Δικαστήριο στην αναζήτηση προς πάσα
Furthermore, I consider it inappropriate for the Court to scour Community law for a provision that may preclude
27 — Διατάξεις της 28ης Ιουνίου 2000, C-116/00, Laguillaumie (Συλλογή 2000, σ. I-4979, σκέψη 16)· της 19ης Οκτωβρίου 2004, C-425/03, Provvidenza Regio (δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 9)· της 1ης Δεκεμβρίου 2005, C-116/05, Dhumeaux κ.λπ. (δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 21), και της 13ης Ιουλίου 2006, C-166/06, Eurodomus (δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψεις 7 και 8).
27 — Order in Case C-116/00 Laguillaumie [2000] ECR I-4979, paragraph 16; Order in Case C-425/03 Provvidenza Regio, not published in the ECR, paragraph 9; Order in Case C-116/05 Dhumeaux and Others, not published in the ECR, paragraph 21; and Order in Case C-166/06 Eurodomus, not published in the ECR, paragraphs 7 and 8.
Στη δεύτερη από τις ανωτέρω διατάξεις περί απαραδέκτου, επισημαίνεται, ειδικότερα, ότι το αιτούν δικαστήριο δεν διευκρίνισε τις διατάξεις της κοινοτικής νομοθεσίας των οποίων ζητούσε την ερμηνεία (σκέψη 12).
In the second of these orders on inadmissibility it is stated, in particular, that the referring court had not stated the provisions of Community law of which it was seeking an interpretation (paragraph 12).
26 — Βλ., επί παραδείγματι, απόφαση της 16ης Δεκεμβρίου 2004, C-293/03, My (Συλλογή 2004, σ. I-12013).
26 — See, for example, Case C-293/03 My [2004] ECR I-12013.
GYSEN παρατηρήσεων αυτών, μόνον οι αποφάσεις περί παραπομπής κοινοποιούνται 28.
GYSEN observations are lodged, only the orders for reference are notified to them. 28 proceedings (French).
Αφετέρου, η δυνατότητα που πρέπει να εξασφαλισθεί είναι η δυνατότητα υποβολής γραπτών παρατηρήσεων.
Furthermore, it is also the possibility of submitting written observations that must be safeguarded.
Η διεύρυνση του αντικειμένου του προδικαστικού ερωτήματος που πρότεινε η Επιτροπή απαιτεί επομένως να δοθεί στα κράτη μέλη και στους διαδίκους της κύριας δίκης η δυνατότητα να εκφέρουν γραπτώς την άποψή τους επί του θέματος που προέβαλε η Επιτροπή.
A broadening of the subjectmatter of the question for a preliminary ruling along the lines suggested by the Commission would therefore appear to require that the Member States and the parties to the main proceedings be given the opportunity to make written submissions on the question raised by the Commission.
Ιδιαίτερη σημασία έχει, κατά τη γνώμη μου, να ζητηθεί από την Κυβέρνηση του Βελγίου να υποβάλει παρατηρήσεις, δεδομένου ότι το εν λόγω ερώτημα θα μπορούσε να θέσει έμμεσα υπό συζήτηση τη συμβατότητα με την κοινοτική νομοθεσία ενός κανόνα της βελγικής νομοθεσίας.
It seems particularly important, in my view, that above all the Belgian Government be invited to submit observations, since that question could indirectly cast doubt on the compatibility of a provision of Belgian legislation with Community law.
Η υποβολή των εν λόγω παρατηρήσεων είναι βεβαίως ακόμη δυνατή, αλλά θα καθυστερούσε τις προθεσμίες για την επίλυση της υπό κρίση υποθέσεως.
It is of course still possible to obtain the observations in question, but this would delay the present proceedings.
Για τους λόγους ακριβώς που αναφέρονται στο σημείο 47 ανωτέρω, η δυνατότητα για τους ενδιαφερόμενους υπό την έννοια του άρθρου 23 του Οργανισμού του Δικαστηρίου να εκφέρουν την άποψή τους με γραπτές παρατηρήσεις ως προς την ενδεχόμενη ύπαρξη διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας που απαγορεύουν εθνική ρύθμιση, όπως αυτή του άρθρου 16, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του βασιλικού διατάγματος της 8ης Απριλίου 1976, ερμηνευόμενη όπως προτείνει το Ταμείο, μολονότι βέβαια δεν αποκλείεται παντελώς, παραμένει ωστόσο λίαν θεωρητική.
Precisely for the reasons indicated in paragraph 47 above, the possibility for the interested parties within the meaning of Article 23 of the Statute of the Court of Justice to submit written observations on the possible existence of provisions of Community law precluding a national provision such as the first subparagraph of Article 16(1) of the Royal Decree of 8 April 1976 (interpreted according to the wishes of the Caisse) was, although not entirely excluded, nevertheless very theoretical.
Είναι αληθές ότι τα εν λόγω πρόσωπα —στα οποία, δυνάμει του άρθρου 104, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, κοινοποιήθηκαν οι γραπτές παρατηρήσεις που υπέβαλε η Επιτροπή— θα μπορούσαν να προβάλουν την άποψή τους συναφώς ζητώντας να ορισθεί επ’ ακροατηρίου συζήτηση και να αναπτύξουν προφορικώς τις παρατηρήσεις τους.
It is true that such parties — to whom the Commission’s written observations were notified in accordance with Article 104(4) of the Rules of Procedure of the Court — could have stated their views in that regard by applying for a hearing to be held and thus presenting oral observations.
Ωστόσο, αφενός, δεν πρέπει να λησμονείται ότι μόνον η απόφαση περί παραπομπής κοινοποιείται στα μέρη που αναφέρονται στο άρθρο 23 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, ιδίως στα κράτη μέλη, συνοδευομένη από μετάφραση στην επίσημη γλώσσα κάθε κράτους 29, ενώ οι γραπτές παρατηρήσεις που υπέβαλε η Επιτροπή στην υπό κρίση διαδικασία εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως κοινοποιήθηκαν στα πρόσωπα αυτά μόνο στη γλώσσα διαδικασίας (στη γαλλική).
However, it should not be forgotten that it is only the order for reference that is notified to the parties referred to in Article 23 of the Statute of the Court of Justice (in particular the Member States, accompanied by a translation into the official language of each State 29), whereas the written observations submitted by the Commission in these proceedings for a preliminary ruling were notified to the parties only in their original version in the language of the
Οι προαναφερθείσες σκέψεις λειτουργούν αποτρεπτικά όσον αφορά τη διεύρυνση του αντικειμένου της εξετάσεως που πραγματοποιεί το Δικαστήριο στο πλαίσιο της υπό κρίση διαδικασίας ως προς το θέμα που πρότεινε η Επιτροπή.
In my opinion, the above considerations make it inadvisable to broaden the scope of the examination to be carried out by the Court in the present proceedings to include the question suggested by the Commission.
Το αντικείμενο του προδικαστικού ερωτήματος πρέπει επομένως, κατά τη γνώμη μου, να παραμείνει εντός των ορίων που αναφέρθηκαν στο σημείο 29 ανωτέρω.
The subjectmatter of the question for a preliminary ruling should therefore, in my view, remain within the limits I have sketched out in paragraph 29 above.
Εξάλλου, υπενθυμίζω ότι η Επιτροπή έχει πάντοτε τη δυνατότητα να παραπέμψει στο Δικαστήριο το θέμα της συμβατότητας του άρθρου 16, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του βασιλικού διατάγματος
Moreover, I would point out that the Commission can at any time refer to the Court the question of the compatibility of the first subparagraph of Article 16(1) of the Royal
29 — Βλ. διάταξη Laguillaumie, προπαρατεθείσα, σκέψη 24.
29 — See the Order in Laguillaumie, paragraph 24.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-449/06 της 8ης Απριλίου 1976 με την κοινοτική νομοθεσία κινώντας τη διαδικασία λόγω παραβάσεως βάσει του άρθρου 226 ΕΚ.
Decree of 8 April 1976 with Community law by bringing infringement proceedings under Article 226 EC.
Με την απόφαση εκείνη, το Δικαστήριο, παρατηρώντας ότι το άρθρο 10 ΕΚ επιβάλλει στα κράτη μέλη να διευκολύνουν την Κοινότητα στην εκτέλεση της αποστολής της, δέχθηκε κατ’ ουσίαν ότι το εν λόγω άρθρο, σε συνδυασμό με τον ΚΥΚ των υπαλλήλων, απαγόρευε την εθνική αυτή ρύθμιση 31.
In My, the Court observed that Article 10 EC requires the Member States to facilitate the achievement of the Community’s tasks and in fact held that that article, read in conjunction with the Staff Regulations, prohibited such national legislation. 31
Επομένως, επικουρικώς μόνο και σε γενικές γραμμές θα εξετάσω κατωτέρω επί της ουσίας το θέμα αν το άρθρο 10 ΕΚ απαγορεύει ή όχι εθνική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία, στο πλαίσιο της πληρωμής από τον αρμόδιο εθνικό οργανισμό οικογενειακών επιδομάτων για συντηρούμενα τέκνα ελεύθερου επαγγελματία, το τέκνο του επαγγελματία αυτού για το οποίο δικαιούται οικογενειακά επιδόματα καταβαλλόμενα δυνάμει του ΚΥΚ των υπαλλήλων και του ΚΛΠ δεν λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό της τάξεως των υπολοίπων τέκνων του ίδιου επαγγελματία, η οποία τάξη, κατ’ εφαρμογή της ρυθμίσεως αυτής, επηρεάζει το ύψος των οικογενειακών επιδομάτων που καταβάλλονται γι’ αυτά.
It is therefore only in the alternative and in cursory terms that I shall now proceed to examine the substance of the question whether Article 10 EC precludes national legislation under which, in the context of the payment by the competent national body of family allowances for the dependent children of a selfemployed worker, the child of that worker who receives family allowances paid under the Staff Regulations or the CEOS is not taken into account for the purposes of determining the ranking of that worker’s other children, which under that legislation influences the amount of the family allowances payable for those children.
Ωστόσο, δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό αφού διαπίστωσε ότι «μια τέτοια εθνική ρύθμιση είναι ικανή να εμποδίσει και, επομένως, να αποθαρρύνει την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας σε θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, κατά το μέτρο που ένας εργαζόμενος ο οποίος υπαγόταν προηγουμένως σε εθνικό συνταξιοδοτικό σύστημα, με το να δεχθεί θέση απασχολήσεως σε τέτοιο θεσμικό όργανο, κινδυνεύει να απολέσει τη δυνατότητα να λάβει, δυνάμει του ως άνω συστήματος, παροχή γήρατος την οποία θα εδικαιούτο αν δεν είχε δεχθεί την εν λόγω θέση απασχολήσεως» 32.
However, I am bound to note that the Court reached that conclusion after finding that such national legislation ‘is likely to impede and therefore to discourage employment within an institution of the European Union, inasmuch as, by accepting employment with such an institution, a worker who was formerly a member of a national pension scheme risks losing the right to benefit under that scheme from an old-age pension to which he would have been entitled had he not accepted that employment’. 32
Το Δικαστήριο προσέδωσε επομένως βαρύτητα, προκειμένου να κρίνει την εθνική αυτή ρύθμιση ως αντιβαίνουσα στο άρθρο 10 ΕΚ, έστω και σε συνδυασμό με τις διατάξεις του ΚΥΚ των υπαλλήλων, στο γεγονός ότι η απασχόληση στην Κοινότητα των ημεδαπών
In considering that the national legislation in question was contrary to Article 10 EC, albeit read in conjunction with the Staff Regulations, the Court thus attached importance to the fact that that legislation could make it more difficult for the relating to national legislation under which the competent pension body was not allowed to take into account the years of employment completed in the service of a Community institution for the purposes of recognising entitlement to an early retirement pension under the national scheme.
31 — Όπ.π., σκέψεις 48 και 49.32 — Όπ.π., σκέψη 47.
31 — Ibid., paragraphs 48 and 49.32 — Ibid., paragraph 47.
30 — Όπ.π.
30 — Cited above.
GYSEN υπαλλήλων που είχαν ορισμένη προϋπηρεσία μπορούσε να καταστεί δυσχερέστερη, εμποδίζοντας έτσι τη λειτουργία των κοινοτικών θεσμικών οργάνων.
Community to recruit national employees with a certain length of service, thereby impeding the functioning of the Community institutions.
Κατέληξε, επομένως, ότι το άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΟΚ δεν απαγόρευε στα κράτη μέλη να αρνούνται στους υπαλλήλους και στο λοιπό προσωπικό των Κοινοτήτων ένα πλεονέκτημα όπως αυτό που προέβλεπε το εθνικό καθεστώς της κύριας δίκης.
The Court therefore concluded that Article 5 of the EEC Treaty did not preclude Member States from denying to officials or servants of the Communities a benefit such as that provided under the national scheme that was the subject of the main proceedings.
Παρόμοια προσέγγιση είχε ακολουθήσει προηγουμένως το Δικαστήριο με την απόφαση Tither 33, που αφορούσε εθνικό καθεστώς που ευνοούσε την αγορά και την ανακαίνιση ατομικής κατοικίας και απέκλειε από το προβλεπόμενο πλεονέκτημα (της επιδοτήσεως των τόκων που καταβάλλονταν επί των ενυπόθηκων δανείων) όσους ελάμβαναν μη φορολογούμενες αμοιβές δυνάμει απαλλαγής ή ειδικής ατέλειας, και ως εκ τούτου τους υπαλλήλους της Κοινότητας.
The Court had adopted a similar approach previously in Tither 33, which concerned a national scheme aimed at subsidising the purchase and improvement of dwellings, the benefits of which (subsidies on the interest paid on mortgage loans) were denied to those who performed activities for which they received taxexempt remuneration under a special exemption or immunity, and were thus denied to employees of the Communities.
Το αιτούν δικαστήριο ζήτησε από το Δικαστήριο, ειδικότερα, να προσδιορίσει αν το άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΟΚ (νυν άρθρο 10 ΕΚ) επέβαλε στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να χορηγεί το πλεονέκτημα σε όλους εφόσον πληρούσαν τις λοιπές προϋποθέσεις που έθετε το εν λόγω καθεστώς.
The Court had been asked by the referring court, in particular, whether Article 5 of the EEC Treaty (now Article 10 EC) obliged the Member State involved to grant the benefit also to such persons if they met the other conditions laid down by the scheme in question.
Υπενθυμίζοντας ότι η προπαρατεθείσα διάταξη «απαγορεύει, μεταξύ άλλων, στα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα δυνάμενα να παρεμβάλλουν εμπόδια στη λειτουργία των κοινοτικών θεσμικών οργάνων», το Δικαστήριο παρατήρησε ότι, μολονότι μια ρύθμιση όπως το επίδικο καθεστώς μπορούσε να έχει «ως αποτέλεσμα τη στέρηση από τους υπαλλήλους και το λοιπό προσωπικό των Κοινοτήτων ενός οικονομικού πλεονεκτήματος
Recalling that the cited provision ‘prohibits Member States, inter alia, from adopting measures which are likely to impede the functioning of the Community institutions’, the Court observed that although legislation such as the scheme in question could ‘have the effect of depriving officials and servants of the Communities of a financial advantage which they would enjoy if they did not have that status’, it did not appear that the scheme was ‘likely to dissuade certain persons from
Πάντως, επανερχόμενος στην προκείμενη διαδικασία της αιτήσεως εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, έχω τη γνώμη ότι είναι δύσκολο να υποστηριχθεί ότι ρύθμιση όπως αυτή του άρθρου 16, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του βασιλικού διατάγματος της 8ης Απριλίου 1976, εάν ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αποκλείει τον συνυπολογισμό, στο πλαίσιο που καθορίζει, των τέκνων του ελεύθερου επαγγελματία για τα οποία χορηγούνται οικογενειακά επιδόματα δυνάμει του ΚΥΚ των υπαλλήλων ή του ΚΛΠ, είναι ικανή να αποτρέψει κάποιους από το να εργασθούν στις Κοινότητες ή να τους παρακινήσει να παραιτηθούν.
Returning now to the present proceedings for a preliminary ruling, it seems difficult to maintain that a provision such as that set out in the first subparagraph of Article 16(1) of the Royal Decree of 8 April 1976 — if interpreted as meaning that the children of a selfemployed worker receiving family allowances under the Staff Regulations or the CEOS may not be taken into account in the context defined by that provision — is likely to dissuade certain persons from entering the service of the Communities, or to induce them to quit the employment that they carry on there.
Η ίδια η Επιτροπή τονίζει, αναφερόμενη στη συγκεκριμένη υπόθεση, ότι η βελγική ρύθμιση δεν δημιουργεί καμία απώλεια στον εν λόγω κοινοτικό υπάλληλο (τον πρώτο σύζυγο της S.
The Commission itself notes, with reference to the case in point, that the Belgian provision does not cause any loss to the Community servant in question (the first husband of Ms Gysen and father of Adrien), as it simply has the effect of reducing the amount of the family
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-449/06 τα κοινοτικά θεσμικά όργανα που καθιερώνει το άρθρο 10 ΕΚ.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-449/06 infringement by the Belgian State of the duty of sincere cooperation with the Community institutions enshrined in Article 10 EC.
Εξάλλου, ακόμη και αν θεωρηθεί ότι η μείωση αυτή καταλήγει να έχει επίπτωση στο σύνολο των εισοδημάτων τα οποία η S.
allowances that the Caisse must pay to his former wife for Augustin and Elise, her children by her second husband, who is not an official or servant of the Community.