natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μεταξύ των επιτακτικών λόγων γενικού συμφέροντος που έχει ήδη αναγνωρίσει το Δικαστήριο συγκαταλέγεται και η προστασία τιον εργαζομένιον.
That evaluation means, first, that they must take account, in particular, of the duration of the provision of services, of their predictability, and of whether the employees have actually been sent to work in the host Member State or continue to be attached to the operational base of their employer in the Member State in which it is established.
Ως εγκατεστημένη στη Γαλλία και ασκούσα προσωρινιός δραστηριότητες σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο της εγκαταστάσεως της, εν προκείμενο) οτο Βέλγιο, η ISA είναι εταιρία παρέχουσα υπηρεσίες κατά την έννοια των άρθριον 59 και 60 της Συνθήκης.
In the main proceedings, since the competent Belgian authorities have prosecuted ISA for failing to comply with the Belgian rules imposing a minimum wage, it is for the court before which the case has been brought to determine whether the application of those rules to ISA was actually necessary and proportionate to the interference with the freedoms enshrined in Articles 59 and 60 of the Treaty.
Αυτές οι διατάξεις της Συνθήκης έχουν ιδιαίτερη σημασία για τους εγκατεστημένους σε μεθοριακή ζώνη παρέχοντες υπηρεσίες οι οποίοι κανονικώς ασκούν τις δραστηριότητες τους σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη.
'Article 59 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 49 EC) and Article 60 of the EC Treaty (now Article 50 EC) do not preclude a Member State from requiring an undertaking established in another Member State which provides services in the territory of the first State to pay its workers the minimum remuneration fixed by the national rules of that State.
Αν γίνει δεκτό ότι η νομοθεσία του κράτους μέλους υποδοχής που προβλέπει κατώτατο μισθό έχει ως θεμιτό σκοπό την προστασία των εργαζομένων, απαιτείται οι αρχές του κράτους μέλους υποδοχής, πριν προβούν σε εφαρμογή αυτής της νομοθεσίας επί παρέχοντος υπηρεσίες εγκατεστημένου σε μεθοριακή περιοχή άλλου κράτους μέλους, να εξετάσουν αν η εφαρμογή αυτής της νομοθεσίας είναι αναγκαία και ανάλογη προς τον σκοπό της προστασίας των οικείων εργαζομένων.
The application of such rules might, however, prove to be disproportionate where the workers involved are employees of an undertaking established in a frontier region who are required to carry out, on a parttime basis and for brief periods, a part of their work in the territory of one, or even several, Member States other than that in which the undertaking is established.
Σε μια περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης πρέπει, κατά συνέπεια, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής, προκειμένου να καθορίσουν αν η εφαρμογή της προβλέπουσας κατώτατο μισθό νομοθεσίας του είναι αναγκαία και ανάλογη, να εκτιμήσουν όλα τα σχετικά στοιχεία.
It is consequently for the competent authorities of the host Member State to establish whether, and if so to what extent, application of national rules imposing a minimum wage on such an undertaking is necessary and proportionate in order to ensure the protection of the workers concerned*
Ειδικότερα, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να
Advocate General S. Alber delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 29 September 1999.
Η εκτίμηση αυτή συνεπάγεται, αφενός, ότι θα λάβουν υπόψη τους, μεταξύ άλλων, τη διάρκεια των παρεχομένων υπηρεσιών, τον βαθμό που μπορούν αυτές να προβλεφθούν, το ότι οι εργαζόμενοι πράγματι μετακινήθηκαν προς το κράτος μέλος υποδοχής ή το αν εξακολουθούν να συνδέονται με το επιχειρηματικό κέντρο του εργοδότη τους στο κράτος μέλος εγκαταστάσεως.
In that context, however, — at least prior to the expiry of the period for implementation of the Directive — account must be taken of the legislative possibilities and considerations offered by Article 3 (10) as well as 3(3), (4) and (5), in evaluating the individual case, that is to say, the national court must first consider whether the national legislature explicitly prescribes national minimum wage provisions for the economic sector in question in regard to service providers established in another Member State and whether application of such provisions is reasonable in view of the duration and extent of the services provided.
μήνυση των αρμοδίων βελγικών αρχών ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά της ISA λόγιο παραβάσεως τιον διατάξεων της βελγικής νομοθεσίας που επιβάλλουν κατώτατο μισθό, απόκειται οτο επιληφθέν δικαστήριο να καθορίσει αν η εφαρμογή αυτής της νομοθεσίας επί της ISA ήταν πράγματι αναγκαία και ανάλογη προς την προσβολή τιον αρχών που θέτουν τα άρθρα 59 και 60 της Συνθήκης.
Where a Member State requires an undertaking established in another Member State which, — if only temporarily — posts workers to the territory of the first Member State, to comply with its statutory provisions or national collective wage agreements in regard to minimum wages on grounds of the public interest, it does not infringe Articles 59 and 60 of the Treaty (following amendment Articles 49 and 50 EC) unless the public interest has already been taken into account by provisions in the State where the service provider is established. The comparison of the favourableness of the various national rules to be carried out in this connection must be limited to a comparison of the gross minimum wage.
Ο γενικός εισαγγελέας S.
(EEC) No 1408/71 — Frontier worker —
Alber ανέπτυξε uc προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος •mc 29ης Σεπτεμβρίου 1999.
(Social security for migrant workers — Regulation Partially unemployed — Meaning) (Fifth Chamber)
Πρότεινε οτο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
Those questions arose in proceedings between Mr De Laat and the Bestuur van het Landelijk Instituut Sociale Verzekeringen (the LISV') concerning unemployment benefit,
Η επιβολή, εκ μέρους ενός κράτους μέλους, σε μια επιχείρηση άλλου κράτους μέλους η οποία — έστω και προσωρινώς — απασχολεί εργαζομένους οτο έδαφος του πρώτου κράτους, της τηρήσεως της νομοθεσίας
By order of 3 December 1998, received at the Court on 7 December 1998, the Arrondissementsrechtbank te Roermond (Roermond District Court) referred to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EC Treaty (now Article 234 EC) six questions on the interpretation of Article 71(l)(a) of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971.
Υποθ. C-444/98 R.
within the meaning of Article 71(l)(a) of the Regulation.
Προδικαστική «Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 — Μεθοριακός εργαζόμενος — Κατάσταση μερικής ανεργίας — Έννοια» (Πέμπτο τμήμα) δραστηριότητα του διαχειριστή στην εταιρία Amstelstad Belgium με έδρα το Bree (Βέλγιο).
December 1994 until 29 November 1996 inclusive, he was employed full-time in a managerial capacity with Amstelstad Belgium at Bree in Belgium.
Στις 2 Δεκεμβρίου 1996, ο R. J. de Laat άρχισε στον ίδιο εργοδότη την εκτέλεση μιας νέας συμβάσεως εργασίας, ως καθαριστής υαλοπινάκων.
On 2 December 1996, under the terms of a new employment contract with the same employer, Mr De Laat took up duties as a window-cleaner.
Επρόκειτο για σύμβαση μερικής απασχολήσεως, η οποία προέβλεπε διάρκεια εργασίας 13 ωρών την εβδομάδα.
The new contract was for parttime employment of 13 hours per week.
Με διάταξη της 3ης Δεκεμβρίου 1998, η οποία περιήλθε οτο Δικαστήριο στις 7 Δεκεμβρίου 1998, το Arrondissementsrechtbank te Roermond υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 234 ΕΚ), έξι προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 71, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971.
According to established case-law, the essential aim of the Regulation is to ensure that social security schemes governing workers in each Member State who move within the Community are applied in accordance with uniform Community criteria.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν οτο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του R.
On 30 November 1996 Mr De Laat applied to the LISV for unemployment benefit under the WW in respect of a period of unemployment commencing on 2 December 1996.
J. de Laat και του ολλανδικού Bestuur van het Landelijk instituut sociale verzekeringen (στο εξής: LISV), σχετικά με τη χορήγηση επιδόματος ανεργίας.
By decision of 2 January 1997, the LISV found that Mr De Laat was not entitled to unemployment benefit under the WW on the ground that, since he was partially unemployed, the State of employment was the proper place in which to pursue such a claim.
Στις 30 Νοεμβρίου 1996, ο R.
By letter of 5 February 1997, Mr De Laat challenged the LISV's decision.
J. de Laat υπέβαλε στον LISV αίτηση για χορήγηση παροχής βάσει του WW, επικαλούμενος ανεργία από 2ας Δεκεμβρίου 19%.
By its third, fourth and fifth questions, the national court is essentially asking what criteria can be applied in order to determine, under Community law, whether a worker is partially unemployed or wholly unemployed within the meaning of Article 71(l)(a) of the Regulation.
Με απόφαση της 2ας Ιανουαρίου 1997, ο LISV αποφάνθηκε ότι ο R.
By decision of 23 April 1997, the LISV confirmed its refusal to grant unemployment benefit and declared that the claim was unfounded.
J. de Laat δεν είχε δικαίωμα για μια τέτοια παροχή με το αιτιολογικό ότι, ευρισκόμενος σε κατάσταση μερικής ανεργίας, όφειλε να υποβάλει την αίτηση του στη χώρα απασχολήσεως του.
By its sixth question, the national court is asking whether a person in Mr De Laat's circumstances is to be regarded as a frontier worker who is partially unemployed within the meaning of Article 71(l)(a)(i) of the Regulation or as a frontier worker who is wholly unemployed within the meaning of Article 71(l)(a)(ii) thereof.
Με επιστολή της 5ης Φεβρουαρίου 1997, ο R.
In Belgium, Mr De Laat had applied for 'income-guarantee benefit' in respect of the period commencing on 2 December 1996.
J. de Laat υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά της αποφάσεως αυτής του LISV.
By decision of 7 May 1997, however, the competent Belgian institution refused his claim on the ground that he was not partially unemployed within the meaning of Article 71(l)(a)(i) of the Regulation or for the purposes of Belgian law. Mr De Laat did not challenge that decision.
Από 1 Δεκεμβρίου 1994 μέχρι 29 Νοεμβρίου 1996, άσκησε ως πλήρως απασχολούμενος τη
By its first question, the national court is essentially asking whether uniform Community criteria are to be applied in order to determine whether a frontier worker is to be regarded as partially unemployed or wholly unemployed
Κατά της αποφάσεως αυτής ο R.
on the conditions most favourable to the search for new employment.
Με το τρίτο, τέταρτο και πέμπτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο εριοτά, ουσιαστικώς, βάσει ποιων κριτηρίων μπορεί να καθοριστεί, στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου, αν ένας εργαζόμενος βρίσκεται σε κατάσταση μερικής ανεργίας ή πλήρους ανεργίας, κατά την έννοια του άρθρου 71, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού.
That being so, it must be acknowledged that, by laying down the rule that a wholly unemployed frontier worker coming within the definition set out in Article 1(b) of the Regulation is entitled to benefits solely in the Member State in which he resides, Article 71(l)(a)(ii) was based on the assumption that such a worker would find in that State the conditions most favourable to the search for new employment.
Με το έκτο εριότημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν άτομο ευρισκόμενο στην κατάσταση του R. J. de Laat πρέπει να θειορηθεί ως μεθοριακός εργαζόμενος ευρισκόμενος σε κατάσταση μερικής ανεργίας, κατά την έννοια του άρθρου 71, παράγραφος 1, στοιχείο α', περίπτωση i, του κανονισμού, ή ως μεθοριακός εργαζόμενος σε κατάσταση πλήρους ανεργίας, κατά την έννοια του άρθρου 71, παράγραφος 1, στοιχείο α', περίπτωση ii, του κανονισμού.
More specifically, the institution of the place of residence would be considerably less well placed — as compared with its counterpart in the competent Member State — to assist the worker in finding additional employment on terms and conditions compatible with his parttime job since, in all likelihood, such employment would have to be in the territory of the competent Member State.
Τα εριοτήματα αυτά επιβάλλεται να εξετασθούν από κοινού.
It is only when a worker no longer has any link with the competent Member State and is wholly unemployed that he must apply to the institution of his place of residence for assistance in finding employment.
Υπό το πρίσμα αυτό πρέπει να γίνει δεκτό ότι το άρθρο 71, παράγραφος 1, στοιχείο α', περίπτωση ii, θεσπίζοντας τον κανόνα κατά τον οποίο σε περίπτωση πλήρους ανεργίας ο κατά το άρθρο 1, στοιχείο β', μεθοριακός εργαζόμενος
In order to determine whether a frontier worker is to be regarded as partially unemployed or wholly unemployed within the meaning of Article 71(l)(a) of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community, as amended and updated by Council Regulation (EEC) No
απασχολήσεως λόγιο συνάψεως νέας συμβάσεως δεν ασκεί επιρροή σχετικώς.
2001/83 of 2 June 1983, uniform Community criteria must be applied That assessment may not be made on the basis of criteria drawn from national law.
δικαιούται αποκλειστικώς τις παροχές του κράτους του τόπου της κατοικίας, προϋποθέτει σιωπηρώς ότι για τον εν λόγω εργαζόμενο συντρέχουν στο κράτος αυτό οι ευνοϊκότερος προϋποθέσεις για την αναζήτηση νέας εργασίας.
If, ina Member State other than that in whose territory he resides, a worker remains in employment with the same undertaking, but part-time, while remaining available for work on a full-time basis, he is partially unemployed and the related benefits are to be provided by the competent institution of that State. On the other hand, if a frontier worker no longer has any link with that State and is wholly unemployed, those benefits are to be provided by the institution of the place of residence at its own expense.
Μόνο στην περίπτωση που ο εργαζόμενος δεν έχει πλέον κανένα δεσμό με το αρμόδιο κράτος μέλος, ευρισκόμενος σε κατάσταση πλήρους ανεργίας, οφείλει να απευθυνθεί στον φορέα του τόπου της κατοικίας του, ζητώντας βοήθεια προς εξεύρεση απασχολήσεως.
'(1) The terms "partially unemployed" and "wholly unemployed" in Article 71(l)(a) of Regulation (EEC) No 1408/71 of the Council of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community must be given a Community interpretation.
Το γεγονός ότι η θέση πλήρους απασχολήσεως έχει καταστεί θέση μερικής
(2) A frontier worker who is in paid employment cannot be regarded as wholly unemployed within the meaning of Regulation No 1408/71.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
He is covered by the legislation of the Member State where he is employed, even if he resides in the territory of another Member State.'
Η εκτίμηση αυτή δεν μπορεί να γίνεται βάσει κριτηρίων του εθνικού δικαίου.
Case C-85/99 Vincent Offermanns et Esther Offermanns Freedom of movement for persons
Ο γενικός εισαγγελέας J.
(Fifth Chamber)
Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 16ης Νοεμβρίρυ 2000.
By order of 23 February 1999, the Oberster Gerichtshof (Austrian Supreme Court) referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Articles 3 and 4(l)(h) of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971, and of Articles 6 and 52 of the
Υπόκειται στη νομοθεσία του κράτους μέλους όπου απασχολείται έστω και αν κατοικεί οτο έδαφος άλλου κράτους μέλους.»
On appeal on a point of law, the Oberster Gerichtshof decided to stay proceedings and to refer a number of questions to the Court for a preliminary ruling:
Υποθ. C-85/99 Vincent Offermanns κατά Esther Offermanns Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
The two question have been raised in proceedings brought by Vincent and Esther Offermanns, minor children of divorced parents, seeking payment from the Familienlastenausgleichsfonds (Family Costs Contribution Fund) of advances on outstanding maintenance payments due by their father.
Προδικαστική «Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 — Έννοια της οικογενειακής παροχής Εθνική νομοθεσία προβλέπουσα προκαταβολές έναντι διατροφής οφειλομένης από εργαζόμενο στο ανήλικο τέκνο του — Προϋπόθεση ιθαγένειας του τέκνου» (Πέμπτο τμήμα)
The essence of the first question, which concerns the scope ratione materiae of Regulation No 1408/71, is whether a benefit such as the advance on maintenance payments provided for by the UVG constitutes a family benefit within the meaning of Article 4(l)(h) of Regulation No 1408/71.
Οι αναιρεσείοντες της κύριας δίκης, που είναι ανήλικοι (οτο εξής: τέκνα), καθώς και οι γονείς τους, είναι Γερμανοί υπήκοοι και κατοικούν στην Αυστρία από το 1987.
The applicants in the main proceedings, who are minors (hereinafter the children'), and their parents are German nationals who have resided in Austria since 1987. Both parents carry on self-employed activities in that Member State.
Αμφότεροι οι γονείς ασκούν μη μισθωτή δραστηριότητα εντός του εν λόγω κράτους μέλους.
On 17 January 1996, the father agreed in a court settlement to make a monthly payment towards the maintenance of each child amounting to ATS 3 500 but made no further payments after February 1998.
Με διάταξη της 23ης Φεβρουαρίου 1999 το Oberster Gerichtshof υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 3 και 4, παράγραφος 1, στοιχείο η', του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971 καθώς και των άρθρων 6 και 52 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθριον 12 ΕΚ και 43 ΕΚ).
As members of the family of a worker (in the present case their mother) and thus being persons covered by Regulation No 1408/71, as defined by Article 2(1) thereof, children in a situation such as that of the applicants in the main proceedings must, in the field of family benefits, be regarded as persons to whom the provisions of that regulation are applicable in terms of Article 3(1) of the same regulation.
Το διαζύγιο των γονέιον εκδόθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1995 και η μητέρα ανέλαβε την αποκλειστική άσκηση της γονικής μέριμνας τιον τέκνων.
Consequently, the Austrian Government's argument that the UVG establishes a selfstanding right, granted to the child himself rather than to a worker exercising his or her right to freedom of movement, cannot be accepted.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο της διαδικασίας που κίνησαν ο Vincent και η Esther Offermanns, ανήλικα τέκνα διαζευγμένιον γονέων, προκειμένου να λάβουν από το «Familienlastenausgleichsfonds» (ταμείο αντισταθμίσεως τιον οικογενειακών βαριόν) προκαταβολές της διατροφής που οφείλει αλλά δεν έχει καταβάλει ο πατέρας τους.
The expression to meet family expenses' in Article l(u)(i) of Regulation No 1408/71 is to be interpreted as referring, in particular, to a public contribution to a family's budget to alleviate the financial burdens involved in the maintenance (Unterhalt) of children.
δίκης και τα
From the recipient's point of view, maintenance payments are awarded definitively, with no account being taken of the risk of nonrecovery from the parent in default.
Την 1η Σεπτεμβρίου 1998 τα τέκνα ζήτησαν έκαστο τη χορήγηση προκαταβολών έναντι της διατροφής ύψους 3 500 ATS μηνιαίως, βάσει των
Moreover, as the Court has already held, the method by which a benefit is financed does not affect its classification as a social security benefit.
Η διαφορά της κύριας προδικαστικά ερωτήματα
Moreover, according to that court, the restriction of advances on maintenance to children who have their habitual residence in Austria and who are Austrian nationals or stateless did not constitute a breach
Ισχυρίστηκαν ότι είχαν επιχειρήσει αναγκαστική εκτέλεση βάσει του εκτελεστού τίτλου κατά του πατέρα τους, αλλά ότι η εκτέλεση απέβη άκαρπη, εφόσον ο πατέρας τους δεν είχε πλέον εισοδήματα.
It follows from all the foregoing considerations that an advance on maintenance payment, such as that in question in the main proceedings, constitutes a family benefit.
Είναι σαφές ότι τα τέκνα δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που επιβάλλει το γερμανικό σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως για την προκαταβολή διατροφής.
Since the first question has been answered in the affirmative, it is unnecessary to reply to the second question submitted by the national court.
Ο όρος «αντιστάθμιση των οικογενειακών βαρών» του άρθρου 1, στοιχείο κα', περίπτωση i, του κανονισμού 1408/71 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αφορά, ιδίοις, κρατική συνεισφορά στον οικογενειακό προϋπολογισμό η οποία σκοπεί στην ελάφρυνση τιον βαρών που συνεπάγεται η συντήρηση («Unterhalt») τιον τέκνων.
'A benefit such as the advances on maintenance payments provided for by the Austrian Bundesgesetz über die Gewährung von Vorschüssen auf den Unterhalt von Kindern (Unterhaltsvorschußgesetz) (Federal Austrian Law on the Grant of Advances on Maintenance f or Children) constitutes a family benefit within the meaning of Article 4(l)(h) of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the apptication of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community, as amended and updated by Council Regulation (EC) No 118/97 of 2 December 1996.
Στηριζόμενο οτο άρθρο 2, παράγραφος 1, του UVG, το πρωτοβάθμιο αυστριακό δικαστήριο απέρριψε την αίτηση των τέκνων ενόψει της γερμανικής ιθαγένειας τους.
Consequently, persons residing in the territory of a Member State to which the provisions ofthat regulation apply are entitled, in accordance with Article 3 of that regulation, to receive such a benefit under the legislation of that Member State on the same conditions as that State's nationals:
Η συνεισφορά που συνίσταται στην επίδικη στην κύρια δίκη προκαταβολή δεν πρέπει, κατά συνέπεια, να θεωρηθεί ως προσωρινής φύσειος.
Advocate General S. Alber delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 28 September 2000.
Από το σύνολο των προηγουμένων σκέψεων προκύπτει ότι μια προκαταβολή διατροφής, όπως η επίδικη στη διαφορά της κύριας δίκης, συνιστά οικογενειακή παροχή.
'(1) Article 4(l)(h) of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community must be interpreted as covering advances on maintenance payments to the minor children of self-employed persons under the Austrian Federal Law on the Grant of Advances on Maintenance for Children so that in such a case Article 3 of Regulation No 1408/71, which contains the principle of equal treatment, is applicable.
Με το πρώτο ερώτημα, το οποίο αφορά το καθ' ύλην πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1408/71, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν μια παροχή όπως η προκαταβολή της διατροφής που προβλέπει ο UVG συνιστά οικογενειακή παροχή υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο η', του κανονισμού 1408/71.
(2) Article 52 of the EC Treaty (now, following amendment, Article 43 EC) and the first paragraph of Article 6 of the EC Treaty (now, following amendment, the first paragraph of Article 12 EC) must be interpreted as precluding a situation in which minor children who, like their parents — who are self-employed in Austria — are German nationals but ordinarily resident in Austria and who are applying for the grant of advances on maintenance payments under the Austrian Federal Law on the Grant of Advances on Maintenance for Children are discriminated against by virtue of the fact that entitlement to such an advance is withheld from them on the ground that they are German nationals.'
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
(Failure by a Member State to fulfil obligations — Article 95 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 90 EC) — Tax on motor vehicles) (Fifth Chamber)