natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε γενικέ γραέ, στον αντίpiοδα του οντέλου του ρυθιστικού κράτου βρίσκεται το οντέλο του εpiοpiτικού κράτου (ή τη εξωτερική καθοδήγηση).
The regulatory state model is generally contrasted with that of the supervisory state (or of external steering).
Με βάση αυτό το οντέλο, τα εκpiαιδευτικά ιδρύατα διαθέτουν ευρεία αυτονοία σε piολλού τοεί.
In this model, institutions are given wide autonomy in different areas.
Ο έλεγχο βασίζεται στον καθορισό εθνικών στόχων του οpiοίου οφείλουν να υλοpiοιούν τα εκpiαιδευτικά ιδρύατα, στη διαφάνεια των piολιτικών των ιδρυάτων και σε διάφορα έτρα λογοδοσία των ιδρυάτων ή του piροσωpiικού του.
Control is based on the definition of national objectives which must be implemented by the institutions, the transparency of institutional policies as well as various accountability measures for institutions or their staff.
Η εξωτερική καθοδήγηση ασκείται εpiίση και ε την αυξανόενη εpiιρροή εξωτερικών φορέων, ιδίω στα όργανα διακυβέρνηση των ιδρυάτων.
External steering is also seen in the growing influence of external stakeholders in the governing bodies of institutions in particular.
Το οντέλο του εpiοpiτικού κράτου συνδέεται συνήθω ε την ενθάρρυνση του ανταγωνισού ανάεσα στα εκpiαιδευτικά ιδρύατα.
The supervisory state model often involves the stimulation of competition between institutions.
Ειδικότερα, σε εpiίpiεδο εκpiαιδευτικών ιδρυάτων, σηεία αναφορά ήταν τρει βασικοί τύpiοι διακυβέρνηση: το οντέλο τη εσωτερική αυτοδιοίκηση αpiό την ακαδηαϊκή κοινότητα/ το οντέλο τη διακυβέρνηση διαχειριστικού τύpiου, σύφωνα ε το οpiοίο η διοίκηση ενό εκpiαιδευτικού ιδρύατο έχει καθοριστικό ρόλο στον καθορισό των στόχων και στη λήψη των αpiοφάσεων· τέλο, το οντέλο του piανεpiιστηίου εpiιχειρηατικού τύpiου piου συνδέεται ε τη διαφοροpiοίηση των piηγών χρηατοδότηση και την ανάpiτυξη εταιρικών σχέσεων ε τον ιδιωτικό τοέα.
At institutional level in particular, three major types of governance were also used as a reference. These included the academic selfgovernance model; the management self-governance, whereby the management of an institution holds a strong position in defining objectives and decision-making; and finally, the entrepreneurial university model, which involves diversified funding sources and the development of partnerships with the private sector.
Με βάση τι αναλύσει τη piαρούσα ελέτη, είναι σαφέ ότι υpiάρχει στι ευρωpiαϊκέ χώρε ένα εγάλο φάσα καταστάσεων piου piεριέχουν διάφορα στοιχεία και αpiό τα τρία αυτά οντέλα διακυβέρνηση.
Based on the analyses conducted in this study, it is clear that the wide range of situations in Europe contain different aspects of each of these models.
Παρατηρούνται, ωστόσο, και εγάλε αντιθέσει ακόα και στο εσωτερικό κρατών ελών τα οpiοία ακολουθούν κατά κανόνα ένα συγκεκριένο οντέλο διακυβέρνηση.
However, some highly contrasted national situations which adhere more generally to a particular model were also brought out.
1) Για συνοpiτική piαρουσίαση των βασικών οντέλων διακυβέρνηση στην τριτοβάθια εκpiαίδευση βλ. Kohler and Huber 2006.
1) For a summary of the main models of governance in higher education, see Kohler and Huber 2006.
7ιακυβέρνηση τη τριτοβάθια εκpiαίδευση στην Ευρώpiη
Higher Education Governancein Europe
Αυτονομία των ιδρυμάτων αντί της λογοδοσίας: εξισορρόπηση της κεντρικής διοίκησης, της συμμετοχής εξωτερικών φορέων και της αυτοδιοίκησης από το ακαδημαϊκό προσωπικό.
Institutional autonomy vs. accountability: balancing centralised leadership, external stakeholder participation and academic selfgovernance
Η εξασφάλιση ισορροpiία ανάεσα στην αυτονοία και τη λογοδοσία στην τριτοβάθια εκpiαίδευση είναι δύσκολο εγχείρηα.
The balance between autonomy and accountability in higher education is sometimes rather hard to achieve.
Σε όλη την Ευρώpiη, τα ΙΤΕ είναι νοικέ οντότητε ε piλήρη αυτονοία· ταυτόχρονα, εξωτερικέ ρυθίσει piροσδιορίζουν την αυτονοία των ΙΤΕ όσον αφορά την αpiοστολή, τι δραστηριότητε και τη δοή του.
HEIs throughout Europe are legally fully autonomous entities; at the same time, external regulations frame HEIs’ autonomy in considerable detail with regard to mission, activities and structure.
Οι εν λόγω κανονιστικέ διατάξει piαρέχουν στι κυβερνήσει και την κοινωνία τα έσα να καθιστούν τα ΙΤΕ υpiόλογα για τι υpiηρεσίε piου piαρέχουν και για το piώ χρησιοpiοιούν τα κεφάλαια piου εισpiράττουν.
These regulations allow governments and the public to hold HEIs accountable for the services they provide and for the funds they receive.
Η δοή τη εσωτερική διακυβέρνηση των ΙΤΕ στην Ευρώpiη καθορίζεται ε νοοθετικέ διατάξει σε όλε τι χώρε piου συετείχαν στην piαρούσα ελέτη (ε εξαίρεση τα piανεpiιστήια του Ηνωένου Βασιλείου piου ιδρύθηκαν piριν αpiό το 1992, τα οpiοία είναι οργανωένα βάσει δικών του κανονισών και καταστατικών).
The internal governance structure of HEIs in Europe is defined by legislation in every country participating in this study (with the exception of universities in the United Kingdom established before 1992, which are structured according to their respective charters and statutes).
Οι κανονιστικέ διατάξει καθορίζουν τα όργανα εσωτερική διακυβέρνηση καθώ και τα δικαιώατα, τα καθήκοντα και τι ευθύνε του.
The regulations delineate the institutionallevel governance bodies and their respective rights, duties and responsibilities.
Οι εpiίσηε ρυθίσει συpiληρώνονται ε ειδικέ ρυθίσει στου εσωτερικού κανονισού ή το καταστατικό του κάθε ιδρύατο, τα οpiοία συνήθω piροβλέpiουν τη διαδικασία εκλογή ή διορισού των ελών των οργάνων εσωτερική διακυβέρνηση.
Official regulations are supplemented by specific rules in the respective institutions’ constitution or statutes, which usually provide for the procedures of election or appointment to institutional governance bodies.
Στην Ελλάδα και την Αυστρία, οι διαδικασίε εκλογή των οργάνων διακυβέρνηση των εκpiαιδευτικών ιδρυάτων καθορίζονται αpiό την εθνική νοοθεσία.
In Greece and Austria, the election procedures for institutionallevel governance bodies are regulated by national law.
Τάση για μεγαλύτερη συμμετοχή των εξωτερικών φορέων
Trend towardsincreased external stakeholderinvolvement
7εν υpiάρχει κυρίαρχο οντέλο διακυβέρνηση τη τριτοβάθια εκpiαίδευση στην Ευρώpiη: η ευρωpiαϊκή τριτοβάθια εκpiαίδευση εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται αpiό piολυορφία.
There is no predominant model for higher education governance in Europe: diversity remains the hallmark of European higher education.
Ταυτόχρονα, είναι σαφέ ότι, στι piερισσότερε χώρε, οι εξωτερικοί φορεί διαδραατίζουν ολοένα και σηαντικότερο ρόλο στην εσωτερική λειτουργία των ΙΤΕ (βλ. διάγραα 2.2).
At the same time, it is clear that in most countries external stakeholders have taken on important roles in the internal workings of HEIs (see Figure 2.2).
Πράγατι, όνο σε δύο χώρε (Ελλάδα και Ρουανία) οι εξωτερικοί φορεί δεν εκpiροσωpiούνται στα όργανα διακυβέρνηση των ιδρυάτων.
Indeed, there are only two countries (Greece and Romania) that do not include external stakeholders in institutional governance bodies.
Υpiάρχουν, ωστόσο, ορισένε γενικέ καταστάσει και τάσει: καλούνται να συετάσχουν στα όργανα διακυβέρνηση των ιδρυάτων άτοα ε εpiειρία στο βιοηχανικό ή τον εpiορικό τοέα, ε στόχο να υpiάρξει εγαλύτερη σύνδεση ανάεσα στα εκpiαιδευτικά ιδρύατα και την οικονοία και για να βελτιωθεί η εσωτερική λειτουργία των ιδρυάτων (ΟΟΣΑ, 2003).
The roles, profiles and selection methods as well as the degree of influence of external stakeholders vary from country to country; however, there are some general patterns and trends: people with experience in industry or commerce are invited to participate in an institutional governance body with the goal of helping to link the institution with the economy and to improve internal efficiency (OECD, 2003).
Παροοίω, εκpiρόσωpiοι τη κοινωνία των piολιτών συετέχουν στην εσωτερική διακυβέρνηση για την piροώθηση των piεριφερειακών και piολιτισικών συφερόντων και για να συβάλουν τα ιδρύατα στην τοpiική οικονοική και κοινωνική ανάpiτυξη (Ευρυδίκη, 2000).
Similarly, representatives of civil society take part in internal governance to promote regional and cultural interests and the institution’s contribution to local economic and social development (Eurydice, 2000).
Στι piερισσότερε χώρε, τα ΙΤΕ διαθέτουν ένα συβουλευτικό ή εpiοpiτικό όργανο piου piεριλαβάνει ή αpiοτελείται αpiοκλειστικά αpiό εξωτερικού φορεί.
In most countries, HEIs have an advisory or supervisory body that includes or is composed solely of external stakeholders.
Το όργανο αυτό έχει συνήθω διpiλά καθήκοντα piου συνδέονται ε την αυτονοία και τη λογοδοσία των ιδρυάτων.
This body usually has dual autonomy and accountability functions: in terms of autonomy, the supervisory body serves to protect the interests of the institution from direct intervention by political forces, including the ministry.
Σε όρου αυτονοία, το εpiοpiτικό όργανο piροστατεύει τα συφέροντα του ιδρύατο έναντι των άεσων piολιτικών piαρεβάσεων, συpiεριλαβανοένου του υpiουργείου.
In terms of accountability, it provides moral and political legitimacy, makes information about performance available to the public, implies the assessment of performance, and – at the most basic level – helps ensure that the HEI complies with official regulations.
Σpiανιότερα, οι εξωτερικοί φορεί είναι έλη του οργάνου λήψη αpiοφάσεων ενό ΙΤΕ, το οpiοίο είναι κατ’ εξοχήν υpiεύθυνο για το ακροpiρόθεσο στρατηγικό σχεδιασό.
Less commonly, external stakeholders are included as members of an HEI’s decision-making body, which is primarily responsible for longterm strategic planning.
Στη Γερανόφωνη Κοινότητα του Βελγίου, το Λουξεβούργο και το Λιχτενστάιν, όpiου ο τοέα τη τριτοβάθια εκpiαίδευση είναι σχετικά piεριορισένο, το όργανο λήψη αpiοφάσεων αpiοτελείται αpiοκλειστικά αpiό εξωτερικού φορεί.
In the German-speaking Community of Belgium, Luxembourg and Liechtenstein, where the higher education sectors are relatively small, the decision-making body is composed solely of external stakeholders. In Austria, the responsibilities of the decision-making body at universities are shared between the senate and the university council; the latter is composed solely of external stakeholders and takes on most of the decision-making tasks.
Στην
If decision-
Είναι δυνατό να θεωρείται αυτόνοο ένα ίδρυα, εάν τι αpiοφάσει για το στρατηγικό σχεδιασό του τι λαβάνουν αpiοκλειστικά άτοα τα οpiοία piροσλαβάνονται ή διορίζονται αpiό την κυβέρνηση και τα οpiοία δεν εργάζονται στο ΙΤΕ;
Conclusions making for institutional strategic planning is done solely by people who are employed or appointed by the government and who do not work for the HEI, can the institution be considered autonomous?
Το 2005, η οάδα εργασία του συβουλίου για τη διακυβέρνηση τη τριτοβάθια εκpiαίδευση κατέληξε στο συpiέρασα ότι «ε τον όρο διακυβέρνηση piρέpiει να νοείται η διαδικασία καθορισού ακροpiρόθεσων στόχων και χάραξη στρατηγικών για την εpiίτευξη αυτών των στόχων» (Vukasovic, 2005).
The Council of Europe Working Party on higher education governance in 2005 concluded that ‘governance should be understood as a process of setting longterm goals and establishing strategies for reaching these goals’ (Vukasovic, 2005).
Όpiω συνάγεται αpiό το διάγραα 2.2, στα δύο τρίτα piερίpiου των χωρών τη Ευρώpiη, υpiεύθυνα για τον καθορισό στόχων και το στρατηγικό σχεδιασό των ΙΤΕ είναι τα όργανα διακυβέρνηση piου αpiοτελούνται αpiοκλειστικά αpiό εσωτερικού φορεί.
As Figure 2.2 indicates, the responsibility for goal setting and strategic planning is undertaken by governance bodies composed solely of internal stakeholders in about two-thirds of the countries in Europe.
Εpiίση, σε όλε σχεδόν τι χώρε, τα στρατηγικά σχέδια piρέpiει να εντάσσονται στι εθνικέ piολιτικέ για την τριτοβάθια εκpiαίδευση.
Meanwhile, strategic plans must align with national policies on higher education in nearly every country.
Οι piολιτικέ και οι piροτεραιότητε piου καθορίζονται σε εθνικό εpiίpiεδο αpiοτελούν γενικέ κατευθυντήριε γραέ για τη διαδικασία διακυβέρνηση των ΙΤΕ, τα οpiοία οφείλουν να συορφώνονται ε αυτό το piλαίσιο.
The national policies and established priorities serve as overarching guidelines for the institutional governance process; HEIs are held accountable for adhering to this framework.
Στι piερισσότερε αpiό τι ισέ χώρε αυτή τη ελέτη, οι αροδιότητε του ακαδηαϊκού οργάνου εστιάζονται στα ακαδηαϊκά ζητήατα.
In more than half of the countries participating in this study, the responsibilities of the academic body are specific to academic matters.
Το ακαδηαϊκό όργανο είναι εpiίση αρόδιο να piαρέχει υpiοστήριξη ή συβουλέ στα όργανα λήψη αpiοφάσεων και εpiοpiτεία (σε όσε χώρε τα όργανα αυτά είναι χωριστέ οντότητε).
The academic body also provides support or advice for the decision-making and supervisory bodies (in those countries where these are separate entities).
Σε όλε τι άλλε χώρε, όνο εσωτερικοί φορεί piορούν να συετέχουν σε αυτό το όργανο.
HEIs in France, Malta, Portugal (polytechnics), Finland and Iceland allow external stakeholders to participate in the academic body; in all other countries, only internal stakeholders can be members of this body.
Τα έλη τη ακαδηαϊκή κοινότητα piροβάλλουν piολλά εpiιχειρήατα υpiέρ τη αυτοδιοίκηση των ιδρυάτων αpiό του εσωτερικού φορεί εφόσον, κατά την άpiοψή του, είναι αυτοί piου διαθέτουν τα piερισσότερα piροσόντα να λαβάνουν αpiοφάσει για την κατεύθυνση του ιδρύατο.
There are many arguments by members of the academic community in support of selfgovernance by internal stakeholders as the most qualified people to make decisions on the direction of the institution.
Αυτό piου συχνά piαρουσιάζεται ω αντίδραση αpiό την piλευρά των ΙΤΕ αpiέναντι στην αλλαγή δεν είναι αναγκαστικά αρνητικό: οι αλλαγέ piου εpiηρεάζουν την piοιότητα, τι αξίε και τα ήθη τη τριτοβάθια εκpiαίδευση δεν piρέpiει να αντιετωpiίζονται ε ελαφρότητα.
What is often portrayed as HEIs’ resistance to change is not inevitably negative: adjustments that affect the quality, values and mores of higher education should not be undertaken lightly.
Ακόη, η εσωτερική διακυβέρνηση των ιδρυάτων κάνει τα έλη του ακαδηαϊκού piροσωpiικού να αισθάνονται υpiεύθυνα για τη διαδικασία διακυβέρνηση.
Furthermore, academic selfgovernance provides the people in the institution with a sense of ownership over the governance processes.
Αντί να οφείλουν να λογοδοτούν σε ένα (κατ’ εξοχήν) εξωτερικό όργανο, οι εσωτερικοί φορεί είναι υpiεύθυνοι κατά κύριο λόγο για τον καθορισό των κατευθύνσεων, το σχεδιασό και την piαρακολούθηση των δραστηριοτήτων του ιδρύατο.
Instead of being held accountable to a (primarily) external body, the internal members hold first responsibility for the direction, planning and monitoring of institutional activities.
Αν και η συετοχή εξωτερικών φορέων στα όργανα εσωτερική διακυβέρνηση piεριορίζει το σχετικό βάρο των ακαδηαϊκών συφερόντων, αυτό δε σηαίνει αναγκαστικά ότι κυριαρχούν τα συφέροντα των εξωτερικών φορέων.
Although external representation on institutional governance bodies tends to reduce the relative power of academic interests, outside interests do not necessarily predominate.
Ταυτόχρονα, οι αpiαιτήσει τη σύγχρονη κοινωνία αpiό τα ιδρύατα τριτοβάθια εκpiαίδευση εpiιβάλλουν την εpiαρκή και αpiοτελεσατική διαχείριση των ιδρυάτων.
Meanwhile, the demands placed on higher education institutions by modern society require efficient and effective management of the organisation.
Ειδικοί εpiειρογνώονε σε θέατα τριτοβάθια εκpiαίδευση έχουν εκφράσει ανησυχίε για την έλλειψη εpiειρία στον τοέα τη εpiαγγελατική διαχείριση αpiό του ακαδηαϊκού οι οpiοίοι διορίζονται σε υψηλέ διευθυντικέ θέσει, σύφωνα ε την τάση τη «νέα δηόσια διαχείριση» piου piλαισιώνει την αυτονοία των εκpiαιδευτικών ιδρυάτων (Pellert, 2007· Zechlin, 2008).
Higher education experts have expressed concern about the lack of professional management experience on the part of academic experts in senior-level positions in light of the ‘New Public Management’ movement that has accompanied institutional autonomy (Pellert, 2007; Zechlin, 2008).
Για να λύσουν αυτό το piρόβληα, τα ιδρύατα και οι ενώσει φορέων τη τριτοβάθια εκpiαίδευση σε όλη την Ευρώpiη εφαρόζουν piρογράατα εpiαγγελατική
Higher education institutions and associations throughout Europe are addressing this problem via faculty and staff development programmes, training opportunities and workshops or seminars on higher education management.
Η εταρρύθιση των δοών διακυβέρνηση των ιδρυάτων άλλαξε και το ρόλο του εκτελεστικού διευθυντή.
Higher Education Governancein Europe skills and managerial expertise are now considered additional assets in a executive head, since academic competence alone does not guarantee that the person is also a good leader, diplomat or strategist.
Η αυτονοία στον τοέα τη δηοσιονοική διαχείριση αpiοτελεί βασικό στοιχείο των σηερινών τάσεων τη διακυβέρνηση τη τριτοβάθια εκpiαίδευση.
Autonomy in terms of financial management is a key aspect of current trends in higher education governance.
Η piρόκληση piου αντιετωpiίζουν τα ΙΤΕ είναι να piορέσουν να αναpiτύξουν στρατηγικέ piολιτικέ για την εpiίτευξη των στόχων του, αλλά και των εθνικών piροτεραιοτήτων για την τριτοβάθια εκpiαίδευση.
The challenge is to allow institutions to develop strategic policies aimed at meeting their own objectives as well as national priorities in the area of higher education.
Μόνο piέντε χώρε (Βουλγαρία, Τσεχική 7ηοκρατία (ΙΤΕ του εpiιpiέδου ISCED 5Α), η Ελλάδα έχρι την piερίοδο 2007/08, η Κύpiρο και η Λετονία έχρι το 2009) χορηγούν δηόσια χρηατοδότηση στα εκpiαιδευτικά ιδρύατα βάσει κονδυλίων του piροϋpiολογισού piου piρέpiει να τηρούνται αυστηρά.
Only five countries (Bulgaria, the Czech Republic (institutions at ISCED level 5B), Greece until 2007/08, Cyprus and Latvia until 2009) allocate public funding to institutions according to budget headings which must be strictly adhered to.
Στι άλλε χώρε εφαρόζεται το σύστηα των συνολικών εpiιχορηγήσεων, ενώ σε ορισένε χώρε τη Κεντρική και Ανατολική Ευρώpiη, στο Βέλγιο και τη Γαλλία τα ιδρύατα piρέpiει να τηρούν τα δικά του κονδύλια του piροϋpiολογισού τα οpiοία έχουν εγκριθεί αpiό τι δηόσιε αρχέ (βλ. διάγραα 3.1).
Elsewhere, block grants exist, but in some countries in central and eastern Europe as well as in Belgium and France, institutions must adhere to their own budget headings which have been approved by the public authorities (see Figure 3.1).
Στι υpiόλοιpiε χώρε είναι piαγιωένη η δηοσιονοική αυτονοία των ιδρυάτων να διαχειρίζονται τι συνολικέ εpiιχορηγήσει piου λαβάνουν.
In the remaining countries, the financial autonomy of institutions vis-à-vis the block grants they receive is very well established.
Στην Εσθονία, την Ιταλία, τι Κάτω Χώρε, την Πορτογαλία, το Ηνωένο Βασίλειο (Αγγλία, Ουαλία και Βόρεια Ιρλανδία) και το Λιχτενστάιν, τα ΙΤΕ διαθέτουν εγάλη αυτονοία χρησιοpiοίηση των διδάκτρων piου εισpiράττουν.
In Estonia, Italy, the Netherlands, Portugal, the United Kingdom (England, Wales and Northern Ireland) and Liechtenstein, institutions also enjoy a high level of autonomy in terms of the use of the tuition fees they collect.
Στι piερισσότερε χώρε τα ΙΤΕ έχουν τη δυνατότητα να εταφέρουν η αναλωθέντα κεφάλαια αpiό ένα οικονοικό έτο στο εpiόενο και αυτονοία όσον αφορά τη χρήση piλεονασάτων του piροϋpiολογισού (βλ. διάγραα 3.6), και όχι όνο στι χώρε στι οpiοίε τα ιδρύατα έχουν εγάλη αυτονοία ω piρο τη χρήση τη συνολική εpiιχορήγησή του.
The possibility to transfer unspent public funding from one year to the next and autonomy as regards the use of this budgetary surplus (see Figure 3.6) exist in the majority of the countries, and not only in those where institutions enjoy a high level of autonomy with respect to their block grant.
Σύνδεση της δημόσιας χρηματοδότησης με την επίτευξη στόχων
Public funding allocated for specific research projects in connection with national objectives exists in all countries as a type of governance by objectives.
Σχεδόν σε όλε τι ευρωpiαϊκέ χώρε, η χορήγηση τη δηόσια χρηατοδότηση συνδέεται ε τη δέσευση εκ έρου των εκpiαιδευτικών ιδρυάτων να εpiιτύχουν ορισένου στόχου piου καθορίζονται σε εθνικό εpiίpiεδο.
In seven countries (Denmark, France, Luxembourg, Austria, Romania, Finland and Iceland), a significant amount – if not all – of public funding granted to institutions is associated with a performance contract. These contracts are concluded following a negotiation between the heads of institutions and the public authorities, who set the objectives for the main lines of activity and development of institutions, usually over several years.
Το οντέλο του κράτου εpiόpiτη εφαρόζεται ε διάφορου τρόpiου.
Currently, however, whether or not the qualitative objectives included in these contracts are met has little influence on the amount of funding allocated in the following contract.
Η δηόσια χρηατοδότηση
This practice, which concerns a small portion of public funding, exists in the Flemish Community of Belgium, the Czech Republic, Ireland, Portugal and Slovakia.
Συ p i ερ άσ α τα για συγκεκριένα έργα έρευνα piου συνδέονται ε του εθνικού στόχου piαρατηρείται σε όλε τι χώρε και είναι ένα τρόpiο άσκηση τη διακυβέρνηση βάσει στόχων.
Finally, the Flemish Community of Belgium (in 2008), Ireland, Italy and the United Kingdom (England) have integrated mechanisms into their funding formulas, which are aimed at promoting access to higher education for students from disadvantaged backgrounds.
Σε εpiτά χώρε (7ανία, Γαλλία, Λουξεβούργο, Αυστρία, Ρουανία, Φινλανδία και Ισλανδία), ένα σηαντικό έρο, αν όχι το σύνολο, τη δηόσια χρηατοδότηση στα ΙΤΕ συνδέεται ε συβάσει εpiιδόσεων.
The stimulation of competition between HEIs via public funding mechanisms, which is another characteristic of the supervisory state model, is widespread in Europe. Funding formulas based on the number of students registered and/or their success rate, associated with limited public resources, are seen virtually everywhere.
Οι συβάσει αυτέ συνάpiτονται ετά αpiό διαpiραγατεύσει εταξύ των piροϊσταένων των εκpiαιδευτικών ιδρυάτων και των δηόσιων αρχών οι οpiοίε καθορίζουν του στόχου των βασικών αξόνων δραστηριότητα για την ανάpiτυξη των ιδρυάτων, συνήθω σε piολυετή βάση.
Belgium (French Community), Ireland (universities), Lithuania, Hungary, Poland, Romania, Slovakia, Sweden, the United Kingdom and Liechtenstein determine to a large extent or fully the amount of public funding according to such funding formula.
Οι συβάσει εpiιδόσεων αpiοτελούν ένα εν δυνάει ισχυρό διαpiραγατευτικό έσο για τι δηόσιε αρχέ, εφόσον piαρέχουν σε αυτέ τη δυνατότητα να κατευθύνουν το σχεδιασό και τι στρατηγικέ piολιτικέ των ιδρυάτων.
In other countries, there are measures aimed at maintaining a certain stability in the resources allocated, which take the individual needs of institutions into account, such as the allocation of a fixed amount or the consideration of past costs.
Σήερα, όω, το αν εpiιτυγχάνονται ή όχι οι piοιοτικοί στόχοι piου piεριέχουν αυτέ οι συβάσει ελάχιστα εpiηρεάζει το piοσό τη χρηατοδότηση piου θα χορηγηθεί ε την εpiόενη σύβαση.
Only countries with a small higher education sector (Cyprus, Luxembourg and Malta) as well as non-university institutions in Ireland (currently), do not make use of funding formulas.
Η κατάσταση αυτή ενδέχεται να αλλάξει σε ορισένε χώρε.
Some countries (the Czech Republic, Ireland, Portugal and Slovakia) award public funds for projects related to teaching or operational activity in the framework of a competition between institutions.
Ένα άλλο τρόpiο σύνδεση των εθνικών στόχων ε τη δηόσια χρηατοδότηση συνίσταται στη χορήγηση εpiιχορηγήσεων στα εκpiαιδευτικά ιδρύατα για συγκεκριένα έργα piου εστιάζονται στι piροτεραιότητε τι οpiοίε καθορίζει η κεντρική διοίκηση και αφορούν κατά κανόνα την piοιότητα των ακαδηαϊκών δραστηριοτήτων ή την ανάpiτυξη των ιδρυάτων.
In the area of research, most countries consider institutional performance to calculate their basic research grant funding levels. Public funding obtained in the framework of a competitive bidding procedure exists everywhere.
Η piρακτική αυτή, piου αφορά ένα ικρό έρο τη δηόσια χρηατοδότηση, εφαρόζεται στη Φλαανδική Κοινότητα του Βελγίου, την Τσεχική 7ηοκρατία, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και τη Σλοβακία.
In Romania, this is the only means of obtaining public funding for research.
Η ενθάρρυνση του ανταγωνισμού μεταξύ των ιδρυμάτων
HEIs are fully accountable to society and to public authorities in particular, for the public funding they receive, and the accountability measures in effect take on different forms.