natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Από την άλλη πλευρά, βελτιώθηκαν σημαντικά οι υπάρχουσες υποδομές σε λιγότερο ευημερούσες περιφέρειες, γεγονός που συνιστά ζωτικής σημασίας παράγοντα για την μακροπρόθεσμη ανάπτυξη τους.
On the other hand, there has been a marked improvement in relative infrastructure endowment in less prosperous regions, a key factor in their longer-term development prospects.
Η κύρια αλλαγή αφορά τις χώρες της συνοχής, οι οποίες προσέγγισαν σημαντικά τον μέσο όρο της Κοινότητας όσον αφορά το κατά κεφαλή ΑΕγχΠ.
The main change concerns the cohesion countries, which have moved considerably closer to the Community average in terms of per capita GDP.
Η Ιρλανδία είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, με κατά κεφαλή ΑΕγχΠ που αυξήθηκε από 64% του μέσου όρου της ΕΕ το 1988 σε 112% το 1999 όπως φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα.
Ireland is the clearest example of this, with per capita GDP rising from 64% of the EU average in 1988 to 112% in 1999, as can be seen in the Table below.
Η απόσταση που έχουν να καλύψουν οι υπόλοιπες τρεις χώρες της συνοχής έχει μειωθεί κατά το ένα τρίτο σχεδόν, δηλαδή από 68% σε 79%.
The extent to which the other three cohesion countries lag behind has shrunk by almost one third, i.e. from 68 to 79%.
Σήμερα, είναι δυνατόν να διακρίνει κανείς δύο ομάδες χωρών στους κόλπους της ΕΕ βάσει του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.
At present the EU can be divided into two groups of countries in terms of gross domestic output.
Υπάρχει σαφής διαφορά ανάμεσα στην Ισπανία, την Ελλάδα και την Πορτογαλία και τα άλλα κράτη μέλη, όπου το επίπεδο του κατά κεφαλή ΑΕγχΠ ισούται ή υπερβαίνει τον μέσο όρο.
There is a clear gap between Spain, Greece and Portugal and the other Member States, where the level of GDP per head is similar to or above average.
Μολονότι η συνολική διαφορά, όσον αφορά το κατά κεφαλή ΑΕγχΠ, αυτών των τριών χωρών με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ έχει μειωθεί κατά ένα τρίτο καθ' όλη αυτήν την περίοδο, με αυτόν τον ρυθμό σύγκλισης θα χρειαστούν ακόμη 2030 χρόνια για να εξαλειφθεί πλήρως.
Although the overall gap in per capita income of these three countries with the rest of the EU was reduced by a third over this period, at this rate of convergence it would still take another 20-30 years for it to be eliminated completely.
Οι ανισότητες είναι ακόμη μεγαλύτερες μεταξύ των περιφερειών της ΕΕ.
Disparities are even wider between regions within the EU.
Στην πρώτη θέση βρίσκεται το 10% των περιφερειών με το υψηλότερο κατά κεφαλή ΑΕγχΠ που αποτελείται κυρίως από τις πρωτεύουσες των βόρειων χωρών και τις πλέον ευημερούσες περιφέρειες της νότιας Γερμανίας και της βόρειας Ιταλίας.
The top 10% of regions with the highest GDP per capita consist largely of northern capital cities and the most prosperous southern German and northern Italian regions.
Εάν αυξήσουμε το ποσοστό αυτό σε 25%, τότε στις προαναφερθείσες περιφέρειες προστίθενται πολλές περιφέρειες του Ηνωμένου Βασιλείου, ορισμένες περιφέρειες της Αυστρίας, του Βελγίου και των Κάτω Χωρών, η Μαδρίτη και η Ρώμη.
Broadening this to the top 25% leads to the inclusion of many UK regions, some Austrian, Belgian and Dutch regions, Madrid and Rome.
Στο κατώτερο επίπεδο βρίσκεται το 10% των περιφερειών που αποτελείται κυρίως από περιφέρειες της Ελλάδας και τα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα καθώς και από ορισμένες περιφέρειες της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και της νότιας Ιταλίας.
The bottom 10% of regions consists predominantly of those in Greece and the French overseas departments and they also include some regions in Portugal, Spain and Southern Italy, while the bottom 25% include many other Spanish and Portuguese regions, the remaining part of Southern Italy and Eastern Germany, as well as some peripheral regions in France and UK10.
' Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
European Commission , Eurostot and Agenda 2000 vol.
2 w Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Πρώτη έκθεση προόδου σχετικά με την οικονομική και κοινωνική συνοχήΟΟΜ(2002) 46
2 ' European Commission: Firsf progress report on economic and social cohesion: COM(2002) 46 European Commission: European competitiveness report 2000.
Πίνακας 1: Αύξηση ΑΕγχΠ tai πληθυσμού στις χώρες της συνοχής 1988-2002
Table 1: GDP and populat on growth in cohesior countries, 1988-2002
Ετήοιο μέοο %
Annual average % change in GDP
2 Οι αλλαγές στην ευρωπαϊκή οικονομία
3.2 The changes in the European Economy
Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1950 η ΕΕ εισήλθε σε μια περίοδο σημαντικών διαρθρωτικών αλλαγών.
The EU has gone through a considerable structural change that since the late 1 950s.
Τα ακόλουθα δύο διαγράμματα απεικονίζουν το ποσοστό των τομέων της γεωργίας, της βιομηχανίας και των υπηρεσιών στο ΑΕγχΠ κατά τα έτη 1980 και 1997.
The following two figures show tfie share of agriculture, industry and the services sector in GDP in years 1 980 and 1 997.
Σχεδόν το ήμισυ του ΑΕγχΠ προέρχεται από τον τομέα των υπηρεσιών, ενώ από το άλλο ήμισυ τη μερίδα του λέοντος κατέχει η βιομηχανία.
Approximately one half of GDP was generated in the service sector, with industry responsible for the lion's share of the remaining half.
Στην Αυστρία, στην Πορτογαλία και στη Φινλανδία οι διαρθρωτικές αλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών είναι διπλάσιες από ό,τι στον τομέα της βιομηχανίας.
In Austria, Portugal and Finland, the structural change in services is double that in industry.
Το ποσοστό των τομέων της γεωργίας και της βιομηχανίας στο ΑΕγχΠ παρουσίασε μείωση σε όλες τις χώρες.
The share of agriculture and industry in GDP has declined in all countries.
Από την άλλη, το ποσοστό του τομέα των υπηρεσιών παρουσίασε σημαντική αύξηση σε όλες τις χώρες, αλλά με μεγάλες διαφορές μεταξύ των χωρών.
On the other hand, the share of the service sector broadly increased in all Member States, but with very wide differences between countries.
Όσον αφορά τον τομέα των υπηρεσιών, το Λουξεμβούργο (18,1 ποσοστιαίες μονάδες) και η Ελλάδα παρουσίασαν τη μεγαλύτερη αύξηση, ενώ η Σουηδία (4,5 ποσοστιαίες μονάδες) και η Ααν'ια (3,8 ποσοστιαίες μονάδες) τη χαμηλότερη.
Luxemburg (18.1%) and Greece faced the largest increase in services, while rise was lowest in Sweden (4.5%) and in Denmark (3.8%).
Διάγραμμα 5: Ποσοστά ΑΕγχΠ το 1980
Figure 5 : Shares of GDP in 1 980.
Διάγραμμα 6: Ποσοστά ΑΕγχΠ το 1997
Figure 6 : Shares of GDP in 1997.
Ηνωμένο Βιιοίλαιι
United Kingdom Sweden ·
Σουηδία Φινλανδία Πορτογαλία
United Kingdom Sweden ï
Αυστρία ( )λλα\'δία Λουξεμβούργο
Austria Netherlands
3^1J£uppJ! < yMon της γεωργίας
3.2.1 Decline of agriculture
Στην Ελλάδα, το ποσοστό του γεωργικού τομέα συρρικνώθηκε κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες ενώ στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες.
In Greece, the share of agriculture contracted by 9%, and in Ireland and Portugal by 6% each, although these three countries still maintain the highest proportion of agriculture.
Είναι σαφές πως η Ευρώπη δεν είναι πια γεωργική ήπειρος, μολονότι διαθέτει ορισμένες περιοχές που εξαρτώνται ακόμη σημαντικά από τη γη: μόνο 13 από τις 206 περιφέρειες NUTS2 (ονοματολογία των στατιστικών εδαφικών μονάδων) απασχολούν περισσότερο από το 20% του εργατικού τους δυναμικού στη γεωργία, και οι 10 εξ αυτών βρίσκονται στην Ελλάδα.
It is clear that Europe is no longer an agrarian continent, though it has a few pockets that still depend significantly on land: only 1 3 of the 206 NUTS2 regions have more than 20% of their workforce employed in agriculture, and 10 of those are in Greece.
Από την άποψη της αγοράς εργασίας, ο αριθμός του απασχολούμενου στη γεωργία εργατικού δυναμικού μειώθηκε κατά 43%, ή 2,5% ανά έτος κατά μέσο όρο, μεταξύ του 1975 και του 1997 στην Ευρώπη των 9.
The agricultural labour force fell by 43 %, or 2.5% per year on average, between 1975 and 1997 in EU­9.
Εκτός από αυτή τη γενική τάση, η ευρωπαϊκή γεωργία πέρασε από διάφορες περιόδους αναδιάρθρωσης.
Apart from this overwhelming trend, European agriculture has been marked by various periods of restructuring.
Πριν από την περίοδο 1979/80, οι θέσεις απασχόλησης στον τομέα της γεωργίας μειώνονταν με πολύ γρήγορο ρυθμό (3% ανά έτος).
Prior to 1 979/80, the agricultural sector was shedding jobs at a very fast rate (3% per year).
Η συρρίκνωση αυτή ήταν μεγαλύτερη στην Ισπανία (-13,2% ανά έτος) και στην Ελλάδα (-8,5% ανά έτος).
One of the factors in restructuring was the disappearance of the more marginal holdings, especially subsistence farming.
Στη Γερμανία, στη Δανία, στη Γαλλία και στην Πορτογαλία, η ετήσια μείωση υπερέβαινε το 5%.
Between 1979/80 and 1987 this phenomenon slowed down, since most of the least productive holdings had disappeared. Between 1 987 and 1989/90 989/90
Διάγραμμα 7 : Ποσοστό απασχολούμενου στη γεωργία εργατικού δυναμικού
Figure 7 : Trend in volume of agricultural labour force.
3.2.2 Ύπαρξη μεγάλων επιχειρήσεων
3.2.2 Presence of large enterprises
Το 1997 αντιστοιχούσαν κατά μέσο όρο 56 μεγάλες επιχειρήσεις σε 100.000 κατοίκους.
There were on average 56 large enterprises per 100 000 inhabitants in 1997.
Η κατανομή των μεγάλων επιχειρήσεων στις περιφέρειες της ΕΕ είναι μάλλον άνιση.
The distribution of large enterprises is rather uneven across EU regions.
Υψηλή συγκέντρωση μεγάλων επιχειρήσεων παρατηρείται στις ακόλουθες περιφέρειες: περιοχή Βρυξελλών-πρωτευούσης (108), Ile-de-France (75), Λονδίνο (83), Βιέννη (76) και σε ορισμένες γερμανικές περιφέρειες - Στουτγάρδη (76), Φράιμπουργκ (65), Oberfranken (77), Αμβούργο (75), Detmold (77) και Ντίσελντορφ (76).
High densities of large enterprises are observed in the Brussels­Capital Region, (108), lle­de­France (75), London (83), Vienna, (76) and in several German regions ­ Stuttgart (76), Freiburg (65), Oberfranken {77), Hamburg {75}, Detmold [77] and Düsseldorf (76).
Επίσης, δύο σουηδικές περιφέρειες (Västsverige και Smaland med oarna) διέθεταν 186 και 130 μεγάλες επιχειρήσεις ανά 100.000 κατοίκους.
Two Swedish regions (Västsverige and Smaland med oarna) also counted 1 86 and 130 large enterprises per 100 000 inhabitants.
Οι τιμές αυτές είναι από τις πιο υψηλές στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση.
These values are amongst the highest in the European Union.
Οι περιφέρειες που φιλοξενούν τις πρωτεύουσες των χωρών έχουν επίσης συγκεντρώσεις μεγάλων επιχειρήσεων υψηλότερες από το μέσο όρο, εκτός από τη Σουηδία, την Ιταλία και τη Γερμανία.
Regions hosting the national capitals also show above average densities of large enterprises, except in Sweden, Italy and Germany.
Η ερμηνεία που μπορεί να δοθεί είναι ότι στις περιοχές αυτές παρατηρείται μεγάλη συγκέντρωση των κεντρικών γραφείων μεγάλων επιχειρήσεων.
This could be explained by a concentration of headquarters of large enterprises in those regions.
Ωστόσο, η Σουηδία, η Ιταλία, και η Γερμανία δεν ακολουθούν τον ίδιο κανόνα.
However, Sweden, Italy and Germany do not follow this pattern.
Στη Σουηδία ο μεγάλος όγκος των επιχειρήσεων είναι συγκεντρωμένος στο νότιο τμήμα της χώρας.
In Sweden the bulk of enterprises are concentrated in the south of the country.
Η Γερμανία έχει ομοσπονδιακή δομή με επιχειρήσεις διάσπαρτες σε πολλές γερμανικές περιφέρειες.
Germany displays a federal structure with enterprises spread over many German regions.
Την Ιταλία χαρακτηρίζουν μεγάλες διαφορές μεταξύ νότιων και βόρειων περιφερειών: το ποσοστό συγκέντρωσης κυμαίνεται από 43 μεγάλες επιχειρήσεις ανά 100.000 κατοίκους στο Trentino Alto Adige έως 10-15 στη νότια Ιταλία.
Italy is characterised by the disparity between southern and northern regions: the ratio varies between 43 large enterprises per 100 000 inhabitants in Trentino Alto Adige, and 10­15 in southern Italy.
Η διασπορά είναι, επίσης, εμφανής στην Ισπανία στις περιφέρειες της Μαδρίτης και της Καταλονίας (όπου η αναλογία είναι 63 και 58 ανά 100.000 κατοίκους αντίστοιχα) ενώ άλλες ισπανικές περιφέρειες διαθέτουν μεταξύ 48 και 0 επιχειρήσεων ανά 100.000 κατοίκους.
This dispersal can also be seen in Spain in the regions of Madrid and Cataluña (with ratios of respectively 63 and 58) while other Spanish regions had between 48 and 0 enterprises per 100 000.
Στην Αυστρία τα αποτελέσματα της συγκέντρωσης που παρατηρείται σε πολλές περιφέρειες υπερβαίνουν τον μέσο όρο.
Austria had above­average density ratios in many regions. This is particularly true of Oberösterreich, Vienna, Salzburg and Voralrlberg.
Αυτό ισχύει κυρίως για τις περιφέρειες Oberoesterreich, Βιέννης, Σαλτσβούργου και Vorarlberg.
Regions with a low density of large enterprises are often located in southern European regions, mainly in Spain, Italy and Portugal.
Οι περιφέρειες με χαμηλή συγκέντρωση μεγάλων επιχειρήσεων βρίσκονται συνήθως σε νοτιοευρωπαϊκές περιφέρειες, κυρίως στην Ισπανία, στην Ιταλία, και στην Πορτογαλία.
Four regions recorded fewer than 10 large units per 100 000 inhabitants: La Rioja (9), Extremadura (5), Calabria (5) and Ceuta y Mel i I la (0).
Πίνακας 2: Περιφέρειες με την υψηλότερη και χαμηλότερη συγκέντρωση μεγάλων επιχειρήσεων (αριθμός μεγάλων επιχειρήσεων ανά 100.000 κατοίκους) και ανάλυση ανά τομέα (1997) w a α 2.
Table 2: Regions with the highest and the lowest density of large enterprises expressed in number of le rge enterprises per 1 00 000 inhabitants and brea < down by sector (1997) g ft) vt c o ^
Διάγραμμα 8: Σημεία συγκέντρωσης επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στην Ευρώπη
Figure 8: Location of business activities in Europe ο φ
Επιπλέον, η εντατικοποίηση του διεθνούς ανταγωνισμού και η διάδοση των νέων τεχνολογιών ευνόησαν την υιοθέτηση «πολύπλοκων στρατηγικών ολοκλήρωσης» από μεγάλες επιχειρήσεις πολλές από τις οποίες είναι πολυεθνικές (ΠΕΕ).
Furthermore, the intensification of international competition and the spread of new technologies have favoured the adoption of "complex integration strategies" by large - often multinational - enterprises (MNE). In order to engage in international production in this new economic environment, large enterprises - that is, a network of activities located in different countries - have to adapt their organisational structures accordingly.
Προκειμένου να συμμετάσχουν στη διεθνή παραγωγή στους κόλπους του νέου αυτού οικονομικού περιβάλλοντος, οι μεγάλες επιχειρήσεις -δηλαδή δίκτυα δραστηριοτήτων σε πολλές χώρεςοφείλουν να προσαρμόσουν κατάλληλα τις οργανωτικές τους δομές.
In the EU, where the European integration process has reduced the "economic distance" between Member States, this phenomenon is particularly evident. Many large enterprises have adopted regional strategies, partly in response to the Single
Στην ΕΕ, όπου η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μείωσε την «οικονομική απόσταση» μεταξύ των κρατών μελών, το φαινόμενο αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές.
Market initiative, which has lead to considerable restructuring and concentration of production.
Στην ΕΕ συναντώνται περιφερειακά συστήματα διεθνούς παραγωγής τα οποία μπορούν να ονομαστούν «ευέλικτα ευρωπαϊκά δίκτυα».
In the EU, there are regional international production systems which may be described as "European flexible networks".
Στο πρώτο διάγραμμα οι μικροί κύκλοι απεικονίζουν τις εθνικές αγορές, ενώ στο δεύτερο διάγραμμα οι μαύρες γραμμές απεικονίζουν τα ευρωπαϊκά δίκτυα.
In the figure small circles in the upper frame identify national markets, while polygons in the lower frame identify Euro­networks.
Με το σύμβολο F απεικονίζονται τα σημεία επιχειρηματικών δραστηριοτήτων (π.χ. παραγωγή, πωλήσεις, Ε & Α)".
The χ identifies the location of business activities (e.g. production, sales, R & D)".
Εντός της νέας αυτής οργάνωσης της Ευρώπης, οι εταιρείες δεν είναι απομονωμένες, αλλά λειτουργούν μέσα σε ένα σύστημα αλληλεξάρτησης.
In this new Euro­organisation, firms are not stand­alone but operate in an interdependent system.
Έχουν τη δυνατότητα να τροποποιήσουν την παραγωγή ή την προσφορά ανταποκρινόμενες έτσι στις συνεχείς μεταβολές της αγοράς και στο εκάστοτε κόστος.
They have the ability to shift production or supply in response to changing market and cost conditions.
Στο πλαίσιο αυτό, οι εταιρείες δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στη βέλτιστη τοποθέτηση των διαφόρων στοιχείων της αλυσίδας αξίας.
Firms do so by paying close attention to the optimal location of the different elements of the value chain.
Εντός των ευρωπαϊκών περιφερειακών ευέλικτων δικτύων, οι πολυεθνικές επιχειρήσεις συγκεντρώνουν τις δραστηριότητες τους σε περιορισμένο αριθμό περιφερειών και ταυτόχρονα είναι σε θέση να αυξήσουν την παραγωγικότητα.
In the European regional flexible networks, MNEs concentrate their activities on a limited number of regions and at the same time are able to increase productivity.
Καλό παράδειγμα αυτής της αναδιάρθρωσης της ευρωπαϊκής παραγωγής συνιστά η Unilever, η οποία προέβη σε ορθολογικότερη διαχείριση των εγκαταστάσεων παρασκευής κρεμοσάπουνου μειώνοντας τον αριθμό των εργοστασίων από 13 το 1973 σε 2 το 1999'2.
A good example of this European restructuring of manufacturing is provided by Unilever, which rationalised its toilet soap production locations by cutting the number of factories from 1 3 in 1 973, to 2 in 1999'2
3.2.3 Εξάπλωση των MME στην Ευρώπη
3.2.3 Spread of SMEs in Europe
Σήμερα υπάρχουν περισσότερες από 19 εκατομμύρια μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (MME), με λιγότερους από 250 εργαζόμενους.
There are now more than 1 9 million small and medium­sized enterprises (SME), with fewer than 250 employees.
Εάν αναλύσουμε την κατανομή τους σε εθνικό επίπεδο, οι περισσότερες βρίσκονται στην Ιταλία (3,93 εκατομμύρια), στο Ηνωμένο Βασίλειο (3,66), στη Γερμανία (3,5), στην Ισπανία (2,5) και στη Γαλλία (2,3) ενώ στα άλλα κράτη μέλη η παρουσία τους είναι σαφώς μικρότερη: Πορτογαλία (0,7 εκατομμύρια), Βέλγιο (0,53), Κάτω Χώρες (0,45).
If we analyse their national distribution, most of them are located in Italy (3.93 million), the UK (3.66), Germany (3.5), Spain (2.5) and France (2.3) with significantly fewer in the other Member States: Portugal (0.7 million), Belgium (0.53), the Netherlands (0.45).
Ο ακόλουθος πίνακας απεικονίζει τη δυναμική της αύξησης του αριθμού των επιχειρήσεων μετά το 1988 επισημαίνοντας την εξάρτηση της Ευρώπης από μικροεπιχειρήσεις οι οποίες μέσα σε 10 χρόνια αυξήθηκαν κατά 2.575.000 σε σχέση με την αύξηση μόλις κατά 150.000 των μικρών, κατά 21.000 των μεσαίων και κατά 5.000 των μεγάλων επιχειρήσεων.
The following table shows how the number of enterprises has grown since 1 988, highlighting the European dependence on micro enterprises, which increased by 2.575.000 over ten years, as against growtfi of only 150 000 small, 21 000 medium and 5 000 large enterprises.
Το 1998, η συγκέντρωση των MME ανερχόταν σε 51 μικρομεσαίες επιχειρήσεις ανά 1.000 κατοίκους.
In 1998, there were 51 SMEs per 1000 inhabitants.
Το ακόλουθο διάγραμμα13δείχνει ότι οι επιχειρήσεις αυτές δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένες σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ.
The following figure13shows that these enterprises are not uniformly spread over all EU Member States.
Οι χώρες με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση MME στην Ευρώπη είναι η Πορτογαλία (70), η Ιταλία (68), η Ισπανία (63), το Ηνωμένο Βασίλειο (62) και η Ελλάδα (60).
The countries with the highest density of SMEs in Europe are Portugal (70), Italy (68), Spain (63), the UK (62) and Greece (60).
συγκέντρωση MME το Ηνωμένο Βασίλειο (62) και δύο περιφέρειες της Σουηδίας: Smaland med oarna (82) και Västsverige (137).
As an exception, in the north, the UK (62) and two Swedish regions show a high concentration of SMEs: Smaland med oarna (82) and Västsverige (137).
Τέλος, οι χώρες με τη χαμηλότερη συγκέντρωση MME είναι η Ιρλανδία (23), η Δανία (28) και οι Κάτω Χώρες (29).
Finally, the countries with the lowest density of SMEs are Ireland (23), Denmark (28), and the Netherlands (29).
Διάγραμμα 9: Κατανομή των MME στην Ευρώπη
Figure 9 : Diffusion of SMEs in Europe.
Πίνακας 3: Ιδιωτικές επιχειρήσεις -εκτός του τρωτογενούς τομέα - ανά χώρα και κατηγορία μεγέθους, 198! , 1993 και 1998
Table 3: Non -primary private enterprise by country and size class, 1988, 1993 and 1998
Σε 1.000
In 1000 large total
Ηνωμένο Βασίλειο Ε'-15
United Kingdom EU­15
Αυστρία Βέλγιο Δανία Φινλανδία Γαλλία Γερμανία Ελλάδα Ιρλανδία Ιταλία Λουξεμβούργο Κάτω Χώρες Πορτογαλία Σουηδία Ισπανία Ηνωμένο Βασίλειο Ε'-15 cr
Greece Ireland Italy Luxembourg The Netherlands Podugal Sweden
Εν τω μεταξύ, ενώ η γεωργία έχανε το ήμισυ του εργατικού της δυναμικού, η ανάπτυξη του τομέα των υπηρεσιών έδωσε μεγάλη ώθηση στην αύξηση των θέσεων απασχόλησης.
In the meantime, though agriculture was losing half of its labour force, the growth in the service sector fuelled growth in employment.
0 ακόλουθος πίνακας δείχνει πως, μέσα σε 25 χρόνια (από την Ευρώπη των 9 στην Ευρώπη των 15), η μεγάλη μείωση της απασχόλησης στη γεωργία (-49%) και στη βιομηχανία (-17%) απορροφήθηκε από τις υπηρεσίες (+63%).
The following table shows how, in 25 years (form EU-9 to EU-15) the sharp fall of employment in agriculture (-49%) and the industrial sector (-17%) was absorbed by services (+03%).
Πίνακας 4: Αλλαγές στην απασχόληση στους τομείς των υπηρεσιών, της βιομηχανίας και της γεωργίας
Table 4 Changes in employment in service, industry and agricultural sector
Τάση 1975-99
Trend 1975-99
Εκατ.
Sector
'■' Ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα, έκθεση 2000- Ευρωπαϊκή Επιτροπή " ΟΟΣΑ-Ισλαμική Τράπεζα Ανάπτυξης 1998
' European competVf.Venesi; report 2000 OECD-ISDB ¡998
3.2.5 Σύνδεση οικονομικής αλλαγής και διακυβέρνησης
3.2.5 Linking economie change to
Οι βαθιές αυτές αλλαγές στο ευρωπαϊκό σύστημα παραγωγής, στην τομεακή σύνθεση του και στις διαστάσεις των επιχειρήσεων επηρέασαν:
These far-reaching changes in the European productive system, in its sectoral composition and in the size of enterprises has had effects on:
- την ανταγωνιστικότητα του ευρωπαϊκού παραγωγικού συστήματος σε σχέση με άλλους ανταγωνιστές όπως οι ΗΠΑ·
- the competitiveness of European productive system vis-à-vis competitors such as the USA;
- τις δημόσιες πολιτικές υπέρ των επιχειρήσεων: διαπιστώθηκε ότι οι παραδοσιακές ευρωπαϊκές πολιτικές δεν είναι πια σε θέση να διασφαλίσουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων·
- public policies in favour of enterprises: it has become evident that traditional European policies are no longer able to ensure the competitiveness of enterprises ;
- τις σχέσεις με το δημόσιο σύστημα και τους δημόσιους παράγοντες.
- relations with the public system and public operators.
Το τελευταίο σημείο θα αναπτυχθεί περισσότερο, μια και συνδέεται άμεσα με τη διακυβέρνηση καθώς η ανάπτυξη αυτού του πυκνού δικτύου επιχειρήσεων και η εξάπλωση των MME επέφεραν βαθιές αλλαγές στην ποιότητα και στη φύση των σχέσεων του επιχειρηματικού κόσμου με τους δημόσιους φορείς και με το εθνικό και τοπικό επίπεδο.
This last aspect will be considered further, as it has a direct link with governance. The development of this dense enterprise network and the spread of SMEs have brought about profound changes in the quality and nature of business relations with public bodies and national and local levels.
Μεγάλες επιχειρήσεις, με ισχυρή οργάνωση τόσο σε εθνικό όσο και σε πολυεθνικό επίπεδο, επικέντρωσαν την άσκηση πίεσης απευθείας στις εθνικές κυβερνήσεις και μέσα από τις διεθνείς οργανώσεις τους κατόρθωσαν να αλληλεπιδρούν επιτυχώς στον τομέα των υπερεθνικών κοινοτικών πολιτικών (στην Ευρώπη το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η Ένωση Συνομοσπονδιών Βιομηχανίας και Εργοδοτών της Ευρώπης - UNICE).
Large enterprises, strongly organised both at national and multinational level, focused their lobbying directly on national governments, and through their international associations they managed to bring an influence to bear on supranational EU policies (UNICE is the best example in Europe).
Στον αντίποδα, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είδαν τις περιφερειακές και τοπικές δημόσιες αρχές ως το φυσικό τους σημείο αναφοράς, ικανό να ανταποκριθεί στις ανάγκες τους, στο μέγεθος τους και στην κάλυψη της τοπικής αγοράς.
In total contrast, small and medium enterprises saw regional and local public authorities as their natural referent, able to respond to their needs, their dimensions and their local market coverage.
Οι εν λόγω μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις ανακήρυξαν τις τοπικές αρχές σε διαμεσολαβητή τους και τους ανέθεσαν να συνεργαστούν με τις κεντρικές κυβερνήσεις και με τα υπερεθνικά κοινοτικά θεσμικά όργανα.
These small and medium enterprises have identified local authorities as the intermediary to represent them with central governments and with supranational EU institutions.