natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δεδομένου ότι προτείνω να δοθεί καταφατική απάντηση όχι μόνο στο πρώτο αλλά και στο δεύτερο ερώτημα, καθόσον, εν πάση περιπτώσει, αυτό αφορά την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων (ερώτημα 2, στοιχείο α΄) 81, το τέταρτο ερώτημα δεν χρειάζεται να εξετασθεί.
As I am proposing that not only Question 1 but also Question 2 should be answered in the affirmative, at least in so far as they concern the principle of nondiscrimination (Question 2(a)), 81Question 4 does not have to be considered.
Επομένως, προβαίνω στις ακόλουθες παρατηρήσεις απλώς και μόνον επικουρικώς.
Accordingly, the following remarks are made merely for the sake of completeness.
H υποχρέωση της σύμφωνης προς την οδηγία ερμηνείας του εθνικού δικαστηρίου έχει πάντως ως όρια τις γενικές αρχές του δικαίου, ιδίως δε τις αρχές της ασφαλείας δικαίου και της απαγορεύσεως της αναδρομικής ισχύος, και δεν μπορεί να αποτελέσει έρεισμα για την contra legem ερμηνεία του εθνικού δικαίου 85.
However, the obligation to interpret national law in conformity with a directive is limited by general principles of law — particularly those of legal certainty and nonretroactivity — and cannot serve as the basis for an interpretation of national law contra legem. 85
Κατά πάγια νομολογία, τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν, κατά την εφαρμογή του εσωτερικού δικαίου, να το ερμηνεύουν κατά το μέτρο του δυνατού, υπό το φως του γράμματος και του σκοπού της επίμαχης οδηγίας, προκειμένου να επιτευχθεί το αποτέλεσμα που αυτή επιδιώκει και, κατά συνέπεια, να συμμορφωθούν προς το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ 82.
According to settled caselaw, national courts are obliged, when applying domestic law, to interpret it, so far as possible, in the light of the wording and the purpose of a directive in order to achieve the result sought by that directive and thus to satisfy the third paragraph of Article 249 EC. 82
Νομίζω ότι σε μια περίπτωση όπως η υπό εξέταση δεν είναι κατ’ ανάγκη αντίθετη προς τις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου η μέσω ερμηνείας αναδρομική εφαρμογή του άρθρου 6 του νόμου του 2003, εν πάση δε περιπτώσει όχι σε μια κάθετη έννομη σχέση, στην οποία ένας εργαζόμενος επικαλείται έναντι εργοδότη του δημοσίου τομέα την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
The general principles of Community law do not, in a case such as this, appear to me necessarily to preclude section 6 of the 2003 Act from being interpreted in such a way as to have retroactive effect, at least not in a vertical legal relationship in which the principle of nondiscrimination is relied upon by an employee as against a publicsector employer.
Συναφώς, η αρχή της σύμφωνης προς την οδηγία ερμηνείας απαιτεί να πράττουν τα εθνικά δικαστήρια ό,τι εμπίπτει στην αρμοδιότητά τους, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο του εσωτερικού δικαίου και εφαρμόζοντας μεθόδους ερμηνείας που αναγνωρίζονται από το δίκαιο αυτό, προκειμένου να εξασφαλίζουν την πλήρη αποτελεσματικότητα της
The principle that national law must be interpreted in conformity with directives requires national courts to do whatever lies within their jurisdiction, taking the whole body of domestic law into consideration and applying the interpretative methods recognised by domestic law, with a view to ensuring that the relevant directive is fully effective and achieving an outcome
83 — Αποφάσεις Pfeiffer (παρατεθείσα στην υποσημείωση 53, σκέψεις 115, 116, 118 και 119) και Αδενέλερ κ.λπ. (παρατεθείσα στην υποσημείωση 3, σκέψη 111).
83 — Pfeiffer (cited in footnote 53), paragraphs 115, 116, 118 and 119, and Adeneler (cited in footnote 3), paragraph 111.
Ομοίως, απόφαση της 13ης Νοεμβρίου 1990, C-106/89, Marleasing (Συλλογή 1990, σ. I-4135, σκέψη 8), με την οποία το Δικαστήριο τονίζει ότι το εθνικό δικαστήριο «οφείλει να βασίσει την ερμηνεία του, κατά το μέτρο του δυνατού, στο γράμμα και στον σκοπό της οδηγίας».
Similarly, Case C-106/89 Marleasing [1990] ECR I-4135, paragraph 8, in which the Court emphasises that the national court ‘is required to [interpret the directive], as far as possible, in the light of the wording and the purpose of the directive’.
81 — Βλ. ανωτέρω σημεία 45 έως 84 και 89 έως 102 των προτάσεών μου.
81 — See above: points 45 to 84 and points 89 to 102 of this Opinion.
85 — Αποφάσεις της 16ης Ιουνίου 2005, C-105/03, Pupino (Συλλογή 2005, σ.
85 — Case C-105/03 Pupino [2005] ECR I-5285, paragraphs 44 and 47, and Adeneler (cited in footnote 3), paragraph 110.
82 — Βλ. μεταξύ άλλων, αποφάσεις Von Colson και Kamann (παρατεθείσα στην υποσημείωση 73, σκέψη 26), Pfeiffer (παρατεθείσα στην υποσημείωση 53, σκέψη 113) και Αδενέλερ κ.λπ. (παρατεθείσα στην υποσημείωση 3, σκέψη 108).
82 — See, by way of example, Von Colson and Kamann (cited in footnote 73), paragraph 26; Pfeiffer (cited in footnote 53), paragraph 113; and Adeneler (cited in footnote 3), paragraph 108.
IMPACT της νομικής καταστάσεως —εν προκειμένω την επιτασσόμενη από το κοινοτικό δίκαιο εισαγωγή της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων— δεν νομιμοποιούνται να επικαλεστούν την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης 87.
IMPACT under Community law — they cannot invoke the benefit of the principle of the protection of legitimate expectations. 87 That approach is appropriate also because if it were recognised that public employers’ legitimate expectations were to be protected, that would ultimately produce the absurd result that the defaulting Member State could rely, as against individuals, on its own conduct, conduct which infringes Community law. 88
Μολονότι από απόψεως κοινοτικού δικαίου η αρχή της ασφαλείας δικαίου δεν επιτρέπει, κατά γενικό κανόνα, να ορίζεται ως χρονικό σημείο ενάρξεως της ισχύος μιας νομικής πράξεως ημερομηνία προγενέστερη της δημοσιεύσεώς της, μπορεί, κατ’ εξαίρεση, να συμβαίνει το αντίθετο, οσάκις το απαιτεί σκοπός γενικού συμφέροντος και δεν θίγεται η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των προσφευγόντων 86.
Although, in terms of Community law, the principle of legal certainty generally precludes a measure from taking effect from a point in time before its publication, it may exceptionally be otherwise when a purpose that is in the public interest so demands and when the legitimate expectations of the persons concerned are duly respected.
Μια τέτοια εξαίρεση θα μπορούσε να γίνει δεκτή σε μια περίπτωση, όπως η εν προκειμένω.
86A case such as the present could be regarded as such an exception.
Πράγματι, η αρχή της σύμφωνης προς την οδηγία ερμηνείας δεν υποχρεώνει εθνικό δικαστήριο να εφαρμόζει αναδρομικώς, διατάξεις contra legem του εσωτερικού δικαίου.
Nevertheless, there is no need in the present case to reach any conclusion as to whether the retroactive application of national transposing legislation may in some circumstances be appropriate under Community law, or whether general principles of law preclude it, since, in any event, a national court cannot be compelled by the principle of interpretation in conformity with directives to apply its domestic law retroactively contra legem.
Αφενός, πράγματι, η εμπρόθεσμη μεταφορά μιας οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο αποτελεί αναμφιβόλως σκοπό γενικού συμφέροντος.
First, the transposition of a direct- ive into domestic law within the period prescribed undoubtedly constitutes a purpose that is in the public interest.
Αφετέρου, οι δημόσιες αρχές δύσκολα θα μπορούσαν σε μια περίπτωση, όπως η εν προκειμένω, να επικαλεσθούν την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
Second, public authorities could hardly invoke the principle of protection of legitimate expect -ations in a case such as this.
Η προβαλλόμενη εμπιστοσύνη τους ότι θα διατηρηθεί η προηγούμενη νομική κατάσταση δεν μπορεί να είναι άξια προστασίας, εφόσον το οικείο κράτος μέλος είχε την υποχρέωση να προσαρμόσει την εσωτερική του νομική κατάσταση προς το κοινοτικό δίκαιο το αργότερο κατά την εκπνοή της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας 1999/70 στο εσωτερικό δίκαιο.
Any expect -ation on their part that the earlier domestic law would be maintained cannot qualify for protection, given that the Member State concerned was under an obligation to ensure that its domestic law conformed to Community law at the latest by the deadline for transposing Directive 1999/70.
Στην υπό εξέταση περίπτωση, το Labour Court επισημαίνει ένα κατά το ιρλανδικό δίκαιο «ισχυρό τεκμήριο» κατά της αναδρομικής ισχύος νόμου.
In the present case, the Labour Court refers to a ‘strong presumption’ in Irish law against legislation having retroactive effect.
Το τεκμήριο
That presumption can, it says, be rebutted
86 — Απόφαση της 26ης Απριλίου 2005, C-376/02, «Goed Wonen» (Συλλογή 2005, σ.
87 — See, to that effect (in relation to traders), Case C-342/03 Spain v Council [2005] ECR I-1975, paragraph 48.
I-3445, σκέψη 33). Υπό την αυτή έννοια, σε σχέση με διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 1981, 212/80 έως 217/80, Amministrazione delle finanze dello Stato κατά Salumi (Συλλογή 1981, σ.
86 — C-376/02 ‘Goed Wonen’ [2005] ECR I-3445, paragraph 33; similarly, in relation to substantive rules, Joined Cases 212/80 to 217/80 Amministrazione delle finanze dello Stato v Salumi [1981] ECR 2735, paragraphs 9 and 10 and settled case-law.
88 — Δεν μπορεί να επικαλεστεί την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης πρόσωπο που είναι υπαίτιο προφανούς παραβιάσεως της ισχύουσας νομοθεσίας (απόφαση της 14ης Ιουλίου 2005, C-65/02 P και C-73/02 P, Thyssen Krupp κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005, σ. I-6773, σκέψη 41).
88 — The principle of the protection of legitimate expectations may not be relied upon by an undertaking which has committed a manifest infringement of the rules in force (Joined Cases C-65/02 P and C-73/02 P ThyssenKrupp v Commission [2005] ECR I-6773, paragraph 41).
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-268/06 μπορεί να ανατραπεί μόνο με τη σαφή και απερίφραστη διατύπωση της οικείας διατάξεως ή με σαφείς και μη επιδεχόμενες αντίρρηση άλλες διατάξεις του σχετικού νόμου.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-268/06 domestic law, including, therefore, domestic law already in force.
Το άρθρο 6 του νόμου του 2003 δεν αποκλείει μεν ρητώς την ερμηνεία του υπό την έννοια της αναδρομικότητας, πλην όμως δεν υπάρχουν σαφείς διατάξεις προβλέπουσες μια τέτοια αναδρομικότητα.
90 only by clear and unequivocal language in the provision itself or by clear and necessary implication from other provisions of the statute in question. Although the wording of section 6 of the 2003 Act does not contain any express provision to preclude a retroactive construction, there is no unequivocal basis for inferring it either.
Ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατό να αποδοθεί αναδρομική ισχύς σ’ αυτή τη διάταξη βάσει των ερμηνευτικών κανόνων του ιρλανδικού δικαίου.
Therefore, under the rules of construction established in Irish law, section 6 cannot be regarded as having retroactive effect.
Αν, επομένως, στο πριν από τις 14 Ιουλίου 2003 ιρλανδικό δίκαιο υφίστατο διάταξη ή έστω γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία, παραδείγματος χάριν, απαγορεύεται κάθε συμπεριφορά εργοδότη έναντι των εργαζομένων του, που συνιστά δυσμενή διάκριση, κατάχρηση ή είναι αντίθετη προς τα χρηστά ήθη, τότε το αιτούν δικαστήριο θα ήταν υποχρεωμένο να ερμηνεύσει και εφαρμόσει αυτή τη διάταξη ή αυτή τη γενική αρχή σύμφωνα με την οδηγία 1999/70, τηρώντας το γράμμα και τον σκοπό της 91 και, ειδικότερα, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την εν προκειμένω επίμαχη αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων σε βάρος εργαζομένων ορισμένου χρόνου (ρήτρα 4, παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου).
Thus, if Irish law before 14 July 2003 contained a legal provision or even a general legal principle which, for example, prohibited conduct by an employer towards his employees that is discriminatory, abusive or in breach of public policy, the referring court would be obliged to interpret and apply that legal provision or principle in conformity with Directive 1999/70, having regard to the wording and purpose of that directive, 91and, in doing so, to give due consideration in particular to the principle of nondiscrimination against fixedterm employees that is at issue in this case (Clause 4(1) of the framework agreement on fixedterm work).
Οι διευκρινίσεις αυτές υποδηλώνουν ότι κατά το Labour Court θα ήταν contra legem η αναδρομική εφαρμογή του εσωτερικού δικαίου στην υπό εξέταση περίπτωση 89.
That suggests that the Labour Court regards it as contra legem to apply domestic law retroactively in the present case.
Αν αυτό αληθεύει, τότε το δικαστήριο αυτό δεν μπορεί ούτε βάσει του κοινοτικού δικαίου να υποχρεωθεί να δεχθεί μια τέτοια αναδρομικότητα μέσω σύμφωνης προς την οδηγία ερμηνείας.
89 If that is so, the Labour Court cannot be required by Community law to establish the retroactivity of the 2003 Act by way of interpretation in conformity with directives.
Αν αντιθέτως ο τιθέμενος με την οδηγία 1999/70 σκοπός δεν μπορεί να επιτευχθεί δια της ερμηνευτικής οδού, τότε το κοινοτικό δίκαιο υποχρεώνει τα κράτη μέλη, σύμφωνα με την απόφαση Francovich, υπό τις τιθέμενες σ’ αυτή προϋποθέσεις, να αποκαθιστούν τις ζημίες που τυχόν προκαλούνται στους ιδιώτες λόγω μη μεταφοράς οδηγίας στο εσωτερικό τους δίκαιο 92.
If, on the other hand, the result prescribed by Directive 1999/70 cannot be achieved by way of interpretation, Community law requires the Member States to make good any damage that may have been caused to individuals through failure to transpose that directive, in accordance with Francovich and subject to the conditions laid down in that case. 92
Χάριν πληρότητας, πάντως, υπενθυμίζεται ότι η υποχρέωση του εθνικού δικαστηρίου να προβαίνει σε σύμφωνη προς την οδηγία ερμηνεία δεν περιορίζεται στον νόμο για τη μεταφορά της σχετικής οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, αλλά επεκτείνεται σε όλο το εθνικό δίκαιο και, επομένως, περιλαμβάνει και το προϋφιστάμενο εθνικό δίκαιο 90.
In addition, however, it should be borne in mind that the obligation resting on national courts to interpret legislation in conformity with directives is not confined to the legislation transposing the particular directive in question but encompasses all
91 — Ομοίως στις προτάσεις μου της 18ης Μαΐου 2004 στην υπόθεση C-313/02, Wippel (Συλλογή 2004, σ. I-9483, σημείο 63), για τη σύμφωνη προς την οδηγία ερμηνεία της έννοιας της προσβολής των χρηστών ηθών.
91 — Similarly, see my Opinion of 18 May 2004 in Case C-313/02 Wippel [2004] ECR I-9483, point 63, on the interpretation in conformity with directives of the concept of breach of public policy, and equally — albeit in another context — the judgment of 5 July 2007 in Case C-321/05 Kofoed [2007] ECR I-5795, paragraph 46, on the prohibition of conduct constituting an abuse.
89 — Σύμφωνα με τις συμπληρωματικές διευκρινίσεις των καθών ιρλανδικών υπουργείων κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου, η αναδρομική ισχύς του νόμου του 2003 αποτέλεσε αντικείμενο συζητήσεων στο Ιρλανδικό Κοινοβούλιο και απορρίφθηκε ρητώς από τον νομοθέτη
89 — According to additional information given by the respondents at the hearing before the Court of Justice, the retroactive application of the 2003 Act was the subject of debate in the Irish Parliament and was consciously rejected by the legislature.
92 — Αποφάσεις της 14ης Ιουλίου 1994, C-91/92, Faccini Dori (Συλλογή 1994, σ.
92 — Case C-91/92 Faccini Dori [1994] ECR I-3325, paragraph 27, and Adeneler (cited in footnote 3), paragraph 112.
Βλ., επίσης, το σημείο 121 των προτάσεών μου, καθώς και την παρατεθείσα στο σημείο 75 νομολογία.
See also point 121 of this Opinion together with the caselaw cited in footnote 75.
Εν συνόψει, επομένως, ισχύουν τα ακόλουθα:
Framework Agreement include conditions of an employment contract that relate to remuneration and pensions.
Αυτό το έντονα αμφισβητούμενο ζήτημα τίθεται μόνο για την περίπτωση κατά την οποία στο πρώτο ή στο τέταρτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση.
This highly contentious question is referred only in the event that Question 1 or Question 4 is to be answered in the affirmative.
Λαμβανομένης υπόψη της απαντήσεως που προτείνω να δοθεί στο πρώτο ερώτημα 93, το πέμπτο ερώτημα χρήζει εξετάσεως.
In view of my proposed answer to Question 1, 93Question 5 does require further consideration.
Από το κοινοτικό δίκαιο δεν απορρέει καμία υποχρέωση εθνικού δικαστηρίου να ερμηνεύει τον εκπροθέσμως θεσπισθέντα νόμο για τη μεταφορά οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο υπό την έννοια ότι αυτός ενεργεί αναδρομικώς από το χρονικό σημείο της εκπνοής της προθεσμίας μεταφοράς αυτής της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, όταν μια τέτοια ερμηνεία είναι contra legem βάσει των κανόνων του εθνικού δικαίου.
Community law does not give rise to any obligation on a national court to interpret national legislation transposing a directive (where such legislation has been brought into force out of time) as having retroactive effect to the date by which that directive should have been transposed, if such an interpretation would be contra legem under the provisions of national law.
Όχι μόνον η IMPACT και η Επιτροπή, αλλά και το αιτούν δικαστήριο φρονούν ότι οι όροι απασχολήσεως κατά την έννοια της συμφωνίαςπλαισίου περιλαμβάνουν επίσης τις αμοιβές και τις συντάξεις.
Not only IMPACT and the Commission, but also the referring court take the view that the employment conditions referred to in the Framework Agreement also cover pay and pensions.
Τα καθών ιρλανδικά υπουργεία, όμως, ιδίως η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, υιοθετούν μετ’ επιτάσεως την εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη, όπως εξάλλου έπραξε και ο γενικός εισαγγελέας Poiares Maduro στις προτάσεις του επί της υποθέσεως Del Cerro Alonso πριν από ένα χρόνο 94.
By contrast, the respondents and, in particular, the United Kingdom Government emphatically take the diametrically opposed view, as, incidentally, Advocate General Poiares Maduro did also in his Opinion in Del Cerro Alonso a year ago. 94
Η διαπίστωση αυτή ουδόλως επηρεάζει το καθήκον του εθνικού δικαστηρίου να ερμηνεύει τις λοιπές διατάξεις του εσωτερικού δικαίου, τις ισχύουσες κατά το χρονικό σημείο εκπνοής της προθεσμίας μεταφοράς της οικείας οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, σύμφωνα με αυτή την οδηγία, καθώς και την υποχρέωση του εκάστοτε κράτους μέλους να αποκαθιστά τις ζημίες που τυχόν προκαλούνται στους ιδιώτες λόγω μη μεταφοράς της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό του δίκαιο
The obligation of the national court to interpret in conformity with directives other domestic legislation in force on the date on which the relevant directive should have been transposed is unaffected, as is the obligation of the Member State concerned to make good any damage that may have been caused to individuals through failure to transpose that directive.
Ε — Επί του πέμπτου ερωτήματος: Δυνατό­τητα εφαρμογής της ρήτρας 4 της συμφωνίας­πλαισίου σε θέματα αμοιβών και συντάξεων
E — Question 5: Applicability of Clause 4 of the Framework Agreement to matters of remuneration and pensions
Η διαφωνία αφορά δύο σημεία: Αφενός, υφίσταται διάσταση απόψεων ως προς το πως πρέπει να ερμηνευθεί η έννοια των όρων απασχολήσεως, καθεαυτή, σε σύγκριση επίσης με άλλες κοινοτικές οδηγίες εργατικού και κοινωνικού δικαίου.
Essentially, there are two matters in dispute. First, there is no agreement as to how the term ‘employment conditions’ should be interpreted, including by comparison with other employment and social Community directives.
Αφετέρου, υφίσταται διαφορά απόψεων ως προς το εύρος του νομικού ερείσματος για την έκδοση της οδηγίας 1999/70, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι το άρθρο 139,
Second, there is a difference of opinion as to the scope of the legal basis of Directive 1999/70 in view of the fact that
93 — Βλ. ανωτέρω τα σημεία 45 έως 84 των προτάσεών μου.
93 — See points 45 to 84 of this Opinion.
94 — Προτάσεις της 10ης Ιανουαρίου 2007 στην υπόθεση Del Cerro Alonso (παρατεθείσα στην υποσημείωση 3, σημεία 16 έως 25).
94 — Opinion of Advocate General Poiares Maduro of 10 January 2007 in Del Cerro Alonso (cited in footnote 3), points 16 to 25.
Με το πέμπτο του ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ’ ουσίαν αν στους όρους απασχολήσεως κατά την έννοια της ρήτρας 4 της συμφωνίαςπλαισίου περιλαμβάνονται οι όροι μιας συμβάσεως εργασίας που αφορούν τις αμοιβές και τις συντάξεις.
By its fifth question, the referring court asks, in essence, whether the ‘employment conditions’ referred to in Clause 4 of the
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-268/06 μιας τέτοιας ρητής ρυθμίσεως στην υπό εξέταση περίπτωση δεν σημαίνει όμως κατ’ ανάγκην ότι η αμοιβή εργασίας αποκλείεται εξ ολοκλήρου από το πεδίο εφαρμογής της ρήτρας 4 της συμφωνίαςπλαισίου.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-268/06 the fact that there is no such express provision in the present case does not necessarily mean that pay is completely excluded from the scope of Clause 4 of the Framework Agreement.
παράγραφος 2, ΕΚ επιτρέπει την έκδοση αποφάσεων του Συμβουλίου για την εφαρμογή συμφωνιών πλαισίων μόνο στους τομείς που εμπίπτουν στο άρθρο 137 ΕΚ, στους οποίους όμως ρητώς δεν περιλαμβάνεται η αμοιβή εργασίας (βλ. το άρθρο 137, παράγραφος 5, ΕΚ).
Article 139(2) EC permits Council decisions on the implementation of framework agreements only in relation to the matters covered by Article 137 EC, which, however, expressly exclude pay (see Article 137(5) EC).
Με τις δύο αυτές πτυχές θα ασχοληθώ κατωτέρω λεπτομερώς.
I shall deal with both aspects in detail below.
Η έννοια των όρων απασχολήσεως
The term ‘employment conditions’
Η έννοια των όρων απασχολήσεως, όπως χρησιμοποιείται σε συνάρτηση με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων στη ρήτρα 4 της συμφωνίαςπλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, ούτε περιλαμβάνει ούτε εξαιρεί ρητώς χρηματικές παροχές, όπως είναι οι εν προκειμένω επίμαχες αμοιβές και συντάξεις.
The term ‘employment conditions’, as it is used in connection with the principle of nondiscrimination in Clause 4 of the framework agreement on fixedterm work, neither expressly includes nor excludes payments such as the remuneration and pensions at issue in this case.
Πράγματι, η νομολογία αυτή διαμορφώθηκε κυρίως λόγω της υπάρξεως της οδηγίας 75/117/ΕΟΚ 97, η οποία περιείχε μια ειδική ρύθμιση για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών όσον αφορά την αμοιβή εργασίας 98, το πεδίο εφαρμογής της οποίας έπρεπε να οριοθετηθεί έναντι αυτού της οδηγίας 76/207.
The earlier caselaw relating to equal treatment of men and women, according to which the term ‘working conditions’ in Dir -ective 76/207 — prior to its amendment by Directive 2002/73 — did not extend to pay, 96cannot simply be applied to the present case either, since it is explained primarily by the existence of Directive 75/117/EEC, 97 which contained special provisions for the equal treatment of men and women as regards pay, 98and the scope of which was distinct from that of Directive 76/207.
Στην υπό εξέταση περίπτωση, αντιθέτως, δεν τίθεται κανένα τέτοιο πρόβλημα οριοθετήσεως έναντι μιας παραλλήλως υφιστάμενης νομικής πράξεως.
By contrast, there is no difficulty in the present case of demarcating the scope of application of one legal measure from that of another existing in parallel.
Ο κοινοτικός νομοθέτης διευκρίνισε ρητώς αναφορικά με μερικές πρόσφατες διατάξεις κοινωνικού δικαίου ότι η κατ’ αυτές έννοια των όρων απασχολήσεως περι­λαμβάνει την αμοιβή εργασίας 95.
In a number of measures of recent employment and social legislation, the Community legislature explicitly stated that the term ‘employment conditions’ used in those measures includes pay.
Η έλλειψη
95However,
96 — Αποφάσεις της 13ης Φεβρουαρίου 1996, C-342/93, Gillespie κ.λπ. (Συλλογή 1996, σ.
96 — Case C-342/93 Gillespie and Others [1996] ECR I-475, paragraph 24, and Case C-191/03 McKenna [2005] ECR I-7631, paragraph 30.
97 — Οδηγία 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 42 ).
97 — Council Directive 75/117/EEC of 10 February 1975 on the approximation of the laws of the Member States relating to the application of the principle of equal pay for men and women (OJ 1975 L 45, p. 19).
98 — Βλ. επίσης τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 76/207, η οποία ρητώς μνημονεύεται στις παρατεθείσες στην υποσημείωση 96 αποφάσεις.
98 — See also the second recital in the preamble to Directive 76/207, to which express reference is made in the judgments cited in footnote 96.