natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μεταξύ 1974 και 1991 η εν λόγω εταιρία χορήγησε στη μόνιμη αυτή εγκατάσταση, υπό μορφή αρχικού κεφαλαίου, διάφορα χρηματικά ποσά.
Between 1974 and 1991 Deutsche Shell injected capital into that establishment in the form of startup capital.
Τα επαναπατριζόμενα στη Γερμανία κέρδη της μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασης αφαιρούνταν από το αρχικό κεφάλαιο σύμφωνα με την ισοτιμία του γερμανικού μάρκου (DEM) έναντι της ιταλικής λίρας (ITL) που ίσχυε κατά τον χρόνο κάθε καταβολής από τη μόνιμη αυτή εγκατάσταση προς την Deutsche Shell.
The profits repatriated to Germany from the permanent establishment were deducted from the ‘startup capital’ in amounts calculated on the basis of the exchange rate for the German mark (DEM) and Italian lira (ITL) on the day on which each payment was made by that establishment to Deutsche Shell.
Η μείωση της αξίας σε μάρκα του αρχικού κεφαλαίου της μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασης, η οποία οφειλόταν στην υποτίμηση του ιταλικού νομίσματος, δεν ελήφθη υπόψη στην Ιταλία για τη φορολόγηση των κερδών της μόνιμης εγκατάστασης αυτής, δεδομένου ότι η βάση επιβολής του φόρου προσδιορίστηκε σε ιταλικές λίρες.
The depreciation of the value of the ‘start-up’ capital granted to the permanent establishment was not taken into account in Italy for the taxation of its profits, as the basis of assessment was established in Italian lira.
Στη Γερμανία η Deutsche Shell υπέχει απεριόριστη φορολογική υποχρέωση, δυνάμει του άρθρου 1, παράγραφος 1, σημείο 1, του KStG, για όλα τα κέρδη που πραγματοποιεί ανά την υφήλιο.
In Germany Deutsche Shell has unlimited liability to tax on its worldwide income under Paragraph 1(1) of the KStG.
Στις 28 Φεβρουαρίου 1992 η Deutsche Shell μεταβίβασε τα στοιχεία του ενεργητικού της μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασής της, κατόπιν μετατροπής των αφανών αποθεματικών σε κεφάλαιο, στην εταιρία Sierra Gas Srl.
On 28 February 1992, Deutsche Shell transferred the assets of its permanent establishment to an Italian subsidiary, Sierra Gas Srl, a transaction for which it had to reveal its hidden reserves.
Η Deutsche Shell μεταβίβασε την ίδια ημέρα τα εταιρικά μερίδια της Sierra Gas Srl που της ανήκαν στην εταιρία Edison Gas SpA.
On the same day Deutsche Shell transferred its shares in Sierra Gas Srl to Edison Gas SpA.
Το τίμημα της τελευταίας αυτής μεταβίβασης, το οποίο εκφραζόταν σε ιταλικές λίρες, καταβλήθηκε στην Deutsche Shell στις 17 Ιουλίου 1992 προς εξόφληση του αρχικού κεφαλαίου.
The amount in Italian lira obtained as a result of the above transactions was paid to Deutsche Shell on 17 July 1992 as reimbursement of the ‘startup capital’.
Από τη μετατροπή σε γερμανικά μάρκα του επαναπατρισθέντος αρχικού κεφαλαίου, ύψους 83 658 896 927 ITL, προέκυψε, σύμφωνα με την ισοτιμία που ίσχυε κατά την ημερομηνία εκείνη, ήτοι 1 000 ITL για 1,3372 DEM, ποσό 111 868 677 DEM.
Converted into Deutsche Marks at the exchange rate applicable on that date, ITL 1 000 for DEM 1.3372, the amount of ‘startup capital’ thereby repaid, amounting to ITL 83 658 896 927, produced DEM 111 868 677.
Η Deutsche Shell θεώρησε ως «συναλλαγματική ζημία» τη σε βάρος της διαφορά των 122 698 502 DEM που προέκυπτε από τη σύγκριση του ποσού των 111 868 677 DEM με το ποσό του αρχικού κεφαλαίου.
Deutsche Shell regarded the negative difference of DEM 122 698 502 resulting from the comparison between the amount of DEM 111 868 677 and the ‘the startup capital’ as a ‘currency loss’.
Κατά τον υπολογισμό του ύψους των φορολογητέων εισοδημάτων της Deutsche Shell για το οικονομικό έτος 1992, το Finanzamt αρνήθηκε να λάβει υπόψη του την εν λόγω ζημία με την πράξη επιβολής φόρου εταιριών που απέστειλε στην εταιρία αυτή στις 19 Σεπτεμβρίου 1997.
In the calculation of Deutsche Shell’s taxable income for the 1992 financial year the Finanzamt refused to take that loss into consideration in the corporation tax assessment notice it sent to Deutsche Shell on 19 September 1997.
Στις 2 Οκτωβρίου 1997 η Deutsche Shell υπέβαλε ένσταση κατά της πράξης αυτής.
On 2 October 1997 Deutsche Shell entered an objection to the tax assessment notice.
Το Finanzamt, αφού επέφερε ορισμένες τροποποιήσεις στην εν λόγω πράξη στις 16 Νοεμβρίου 2001 και στις 5 Αυγούστου 2003 για λόγους που δεν ενδιαφέρουν εν προκειμένω, απέρριψε την ένσταση με απόφαση της 7ης Αυγούστου 2003.
Having amended the tax assessment notice on 16 November 2001 and 5 August 2003 for reasons which are not relevant to the dispute, the Finanzamt dismissed the objection by decision of 7 August 2003.
Το αιτιολογικό της απόφασης αυτής ήταν κυρίως ότι η Deutsche Shell δεν είχε υποστεί καμία
It took the view, in particular, that Deutsche Shell
Στις 14 Αυγούστου 2003 η Deutsche Shell άσκησε προσφυγή ενώπιον του Finanzgericht Hamburg κατά της απόρριψης της ένστασής της από το Finanzamt.
On 14 August 2003 Deutsche Shell brought an action before the Finanzgericht Hamburg against the dismissal of its objection by the Finanzamt.
Ενώπιον του παραπάνω δικαστηρίου η Deutsche Shell υποστήριξε ότι το γεγονός ότι δεν μπορεί να εκπέσει, στο πλαίσιο της επιβολής του φόρου εταιριών, τη συναλλαγματική ζημία που έχει υποστεί είναι αντίθετο προς την ελευθερία εγκατάστασης.
Before the Finanzgericht Hamburg, Deutsche Shell submitted that the fact that it was unable to deduct the ‘currency loss’ for corporation tax purposes is incompatible with the freedom of establishment.
Η εταιρία αυτή ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι αντιμετωπίζεται εν προκειμένω δυσμενέστερα από ό,τι αν είχε επενδύσει το αρχικό κεφάλαιο σε εταιρία εγκατεστημένη στη Γερμανία.
In particular it argued that, in this case, it is placed in a less favourable situation than if the ‘startup capital’ had been invested in a company established in Germany.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Finanzgericht, κρίνοντας ότι η έκβαση της διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί εξαρτάται από την ερμηνεία των διατάξεων της Συνθήκης που ρυθμίζουν την ελευθερία εγκατάστασης, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
In those circumstances, the Finanzgericht, taking the view that the solution to the dispute before it depends on the interpretation of the provisions of the Treaty relating to the freedom of establishment, decided to stay its proceedings and to refer the following questions to the Court for a preliminary ruling:
«1) Αντιβαίνει στο άρθρο 52, σε συνδυασμό με το άρθρο 58, της Συνθήκης […] το γεγονός ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, ως κράτος προέλευσης, αφενός μεταχειρίζεται τη ζημία, την οποία υφίσταται λόγω των τιμών συναλλάγματος (συναλλαγματική ζημία) η γερμανική μητρική εταιρία κατά τον επαναπατρισμό του λεγόμενου αρχικού κεφαλαίου που είχε χορηγήσει σε ιταλική μόνιμη
‘(1) Is it contrary to Article 52 in conjunction with Article 58 of the Treaty … for the Federal Republic of Germany, as the State of origin, to treat a currency loss of a German controlling company resulting from the repatriation of so-called startup capital granted to an Italian establishment as being part of that establishment’s
DEUTSCHE SHELL επιχειρηματική εγκατάσταση, ως τμήμα των κερδών αυτής της μόνιμης εγκατάστασης και αφετέρου την εξαιρεί, βάσει της απαλλαγής που προβλέπουν το άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 3, και το άρθρο 11, σημείο 1, στοιχείο c, της Σύμβασης […], από τη βάση υπολογισμού του γερμανικού φόρου, μολονότι η συναλλαγματική αυτή ζημία δεν μπορεί να περιληφθεί στα κέρδη της μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασης, τα οποία πρέπει να προσδιοριστούν για τον υπολογισμό του ιταλικού φόρου, και επομένως δεν λαμβάνεται υπόψη ούτε στο κράτος προέλευσης ούτε στο κράτος της μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασης;
DEUTSCHE SHELL profits and to exclude that loss, on the basis of the exemption under Articles 3(1), 3(3) and 11.1(c) of the … Convention … from the basis of assessment for German tax, even though the currency loss cannot form part of the establishment’s profits to be assessed for purposes of taxation in Italy and thus cannot be taken into account in either the State of origin or in the State in which the establishment is situate?
2) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο παραπάνω ερώτημα: Αντιβαίνει στο άρθρο 52, σε συνδυασμό με το άρθρο 58, της Συνθήκης […] το γεγονός ότι η προαναφερθείσα συναλλαγματική ζημία πρέπει μεν να περιληφθεί στη βάση υπολογισμού του γερμανικού φόρου, αλλά επιτρέπεται να εκπέσει ως λειτουργική δαπάνη μόνο κατά το ποσό κατά το οποίο δεν αναλογεί σε αφορολόγητα κέρδη της ιταλικής μόνιμης εγκατάστασης;»
(2) If Question 1 is answered in the affirmative: is it contrary to Article 52, in conjunction with Article 58, of the Treaty … if the currency loss mentioned above is to be included in the basis for assessment of the German tax but may be deducted as operating expenditure only in so far as no taxfree profits are obtained from the Italian establishment?’
Με το ερώτημα αυτό, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ’ ουσία αν αντιβαίνει στο άρθρο 52 της Συνθήκης, σε συνδυασμό με το άρθρο 58, το γεγονός ότι ένα κράτος μέλος δεν λαμβάνει καθόλου υπόψη, κατά τον προσδιορισμό της βάσης επιβολής του εθνικού φόρου, τη συναλλαγματική ζημία που υπέστη μια εταιρία που έχει την καταστατική της έδρα εντός του κράτους μέλους αυτού κατά τον επαναπατρισμό του αρχικού κεφαλαίου που είχε χορηγήσει σε μόνιμη επιχειρηματική εγκατάστασή της σε άλλο κράτος μέλος.
By that question, the referring court asks essentially whether it is contrary to Article 52 in conjunction with Article 58 of the Treaty for a Member State to exclude from the basis of assessment for national tax a currency loss suffered by a company with a registered office in that State upon repatriation of startup capital granted to its permanent establishment in another Member State.
Όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία ανέκυψε η διαφορά στο πλαίσιο της οποίας έχει υποβληθεί η αίτηση έκδοσης προδικαστικής απόφασης, το Finanzamt και η Γερμανική Κυβέρνηση ισχυρίζονται ότι εν προκειμένω δεν προκλήθηκε πραγματική οικονομική ζημία λόγω των τιμών συναλλάγματος που ίσχυαν κατά τη μεταβίβαση της μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασης και τον επαναπατρισμό του αρχικού κεφαλαίου της.
As regards the factual situation giving rise to the dispute which led to the reference for a preliminary ruling, the Finanzamt and the German Government submit that, in this case, there has not been any real financial loss as a result of the exchange rate applicable at the time when the establishment was transferred and when the startup capital was repatriated.
Τονίζουν επίσης ότι η Deutsche Shell και η μόνιμη επιχειρηματική εγκατάσταση συναποτελούσαν μια αδιαίρετη οικονομική μονάδα και ότι στον ισολογισμό του ομίλου αποτυπώνονταν πάντοτε οικονομικές διακυμάνσεις λόγω των εξελίξεων των τιμών συναλλάγματος.
They also state that Deutsche Shell and the permanent establishment formed a single economic entity and that, on the group balance sheet, there were always economic fluctuations related to changes in the exchange rate.
Επί του σημείου αυτού επιβάλλεται να τονιστεί ότι στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει αν οι διακυμάνσεις των νομισματικών ισοτιμιών, στις οποίες αναφέρονται οι ισχυρισμοί των διαδίκων της κύριας δίκης, είχαν ως αποτέλεσμα συναλλαγματική ζημία που να συνιστά πραγματική οικονομική ζημία που επηρέασε τα αποτελέσματα χρήσης της Deutsche Shell κατά το εξεταζόμενο οικονομικό έτος.
On that point, it must be observed that it is for the national court to determine whether the currency fluctuations alleged in the main proceedings led to a currency loss constituting a real economic loss affecting Deutsche Shell’s results for the financial year concerned.
Αντίθετα, στο Δικαστήριο εναπόκειται να απαντήσει στην αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης στηριζόμενο στις εκτιμήσεις του αιτούντος δικαστηρίου και να παράσχει στο δικαστήριο αυτό κάθε χρήσιμη ένδειξη για την επίλυση της διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί.
It is, however, for the Court to answer the request for a preliminary ruling on the basis of the assessments made by the national court and to give it all the information necessary for it to resolve the dispute.
Με αυτά τα δεδομένα, το Δικαστήριο καλείται να εξακριβώσει αν, σε περίπτωση που υπάρχει συναλλαγματική ζημία που συνιστά πραγματική οικονομική ζημία, η απόφαση του Finanzamt να μη λάβει καθόλου υπόψη τη ζημία αυτή κατά τον υπολογισμό της βάσης επιβολής του φόρου της εν λόγω εταιρίας μπορεί να αποτελεί εμπόδιο στην άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης.
In those circumstances, the Court must determine whether, if there was a currency loss constituting a real economic loss, the decision taken by the Finanzamt to exclude such a loss from the calculation of that company’s basis of assessment for tax is liable to constitute an obstacle to the exercise of the freedom of establishment.
Υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, ως εμπόδιο πρέπει να θεωρείται κάθε μέτρο που απαγορεύει, εμποδίζει ή καθιστά λιγότερο ελκυστική την άσκηση της ελευθερίας αυτής (βλ. αποφάσεις της 30ής Νοεμβρίου 1995, C-55/94, Gebhard, Συλλογή 1995, σ.
According to settled case-law, all measures which prohibit, impede or render less attractive the exercise of that freedom must be regarded as obstacles (see Case C-55/94 Gebhard [1995] ECR I-4165, paragraph 37, and Case C-442/02 CaixaBank France [2004] ECR I-8961, paragraph 11).
Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ενδέχεται να υπάρχουν τέτοια περιοριστικά αποτελέσματα σε περίπτωση, μεταξύ άλλων, που μια φορολογική ρύθμιση αποθαρρύνει ενδεχομένως μια εταιρία από τη δημιουργία εξαρτώμενων από αυτήν επιχειρηματικών μονάδων, όπως είναι μια μόνιμη επιχειρηματική εγκατάσταση, σε άλλα κράτη μέλη και να ασκεί τις δραστηριότητές της μέσω των μονάδων αυτών (βλ. αποφάσεις της 13ης Δεκεμβρίου 2005, C-446/03, Marks & Spencer, Συλλογή 2005, σ. I-10837, σκέψεις 32 και 33, και της 23ης Φεβρουαρίου 2006, C-471/04, Keller Holding, Συλλογή 2006, σ. I-2107, σκέψη 35). 30
The Court has held in particular that such restrictive effects may arise specifically where, on account of a tax law, a company may be deterred from setting up subsidiary bodies such as permanent establishments in other Member States and from carrying on its activities through such bodies (see Case C-446/03 Marks & Spencer [2005] ECR I-10837, paragraphs 32 and 33, and Case C-471/04 Keller Holding [2006] ECR I-2107, paragraph 35). 30
Όπως τόνισε η γενική εισαγγελέας με τα σημεία 43 και 44 των προτάσεών της, η επίμαχη στην κύρια δίκη φορολογική ρύθμιση αυξάνει τον οικονομικό κίνδυνο που αντιμετωπίζει μια εταιρία εγκατεστημένη σε κράτος μέλος που επιθυμεί να ιδρύσει επιχειρηματική μονάδα σε άλλο κράτος μέλος, εφόσον το τελευταίο αυτό κράτος χρησιμοποιεί διαφορετικό νόμισμα από το κράτος προέλευσης.
As the Advocate General observed in points 43 and 44 of her Opinion, the tax system concerned in the main proceedings increases the economic risks incurred by a company established in one Member State wishing to set up a body in another Member State where the currency used is different from that of the State of origin.
Στην περίπτωση αυτή, η κύρια επιχειρηματική εγκατάσταση έχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο τους συνήθεις κινδύνους που συνοδεύουν την ίδρυση τέτοιων μονάδων, αλλά και έναν πρόσθετο κίνδυνο φορολογικής φύσης, όταν χορηγεί αρχικό κεφάλαιο στη μονάδα αυτή.
In such a situation, not only does the principal establishment face the normal risks associated with setting up such a body, but it must also face an additional risk of a fiscal nature where it provides startup capital for it.
Όσον αφορά την υπόθεση της κύριας δίκης, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι η Deutsche Shell, λόγω της άσκησης της ελευθερίας εγκατάστασης, υπέστη οικονομική ζημία που δεν ελήφθη υπόψη ούτε από τις εθνικές φορολογικές αρχές κατά τον προσδιορισμό της βάσης επιβολής του φόρου εταιριών στη Γερμανία ούτε κατά τη φορολόγηση της μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασής της στην Ιταλία.
As regards the case in the main proceedings, it must be observed that because it exercised its freedom of establishment Deutsche Shell suffered financial loss which was not taken into account either by the national tax authorities for the purposes of calculating the basis of assessment for corporation tax in Germany or with respect to the assessment for tax of its permanent establishment in Italy.
Επιβάλλεται κατ’ ανάγκη το συμπέρασμα ότι η επίμαχη στην κύρια δίκη φορολογική ρύθμιση αποτελεί εμπόδιο στην ελευθερία εγκατάστασης.
It must be held that the tax system at issue in the main proceedings constitutes an obstacle to the freedom of establishment.
Όσον αφορά το ενδεχόμενο ύπαρξης δικαιολογητικού λόγου για το εμπόδιο αυτό, το Finanzamt και η Γερμανική Κυβέρνηση ισχυρίζονται επικουρικά ότι συντρέχουν δικαιολογητικοί λόγοι που ανάγονται αφενός στη συνοχή του φορολογικού συστήματος και αφετέρου στην κατανομή των φορολογικών αρμοδιοτήτων μεταξύ των δύο ενδιαφερόμενων κρατών μελών.
As regards a possible justification for such an obstacle, the Finanzamt and the German Government argue in the alternative that it is based on grounds relating to the coherence of the tax rules and the allocation of tax competence between the two Member States concerned.
Όσον αφορά τον πρώτο δικαιολογητικό λόγο, προβάλλεται το επιχείρημα ότι, αν η συναλλαγματική ζημία λαμβανόταν υπόψη για τον προσδιορισμό της βάσης επιβολής του φόρου της Deutsche Shell στη Γερμανία, θα επηρεαζόταν αρνητικά η συνοχή του φορολογικού συστήματος, δεδομένου ότι δεν θα λαμβανόταν, αντίθετα, υπόψη το κέρδος που θα προέκυπτε ενδεχομένως από τη μεταβολή των συναλλαγματικών ισοτιμιών σε μια παρόμοια περίπτωση.
According to the first argument, taking account of the currency loss for the purposes of calculating Deutsche Shell’s basis of assessment in Germany would lead to a noncoherent tax system, since any exchange rate gain obtained in a comparable situation would not be taken into account.
Επομένως, το μειονέκτημα που οφείλεται στο ότι δεν λαμβάνεται υπόψη η συναλλαγματική ζημία αποτελεί τη λογική συνέπεια του πλεονεκτήματος ότι το κέρδος από τη μεταβολή των ισοτιμιών δεν περιλαμβάνεται ούτε αυτό στη βάση επιβολής του φόρου.
Thus, the detriment resulting from the failure to take account of a currency loss is the corollary to the advantage resulting from the fact that an exchange rate gain would also be excluded from the basis of assessment.
Όσον αφορά τον δεύτερο δικαιολογητικό λόγο, προβάλλεται το επιχείρημα ότι η προβλεπόμενη από τη Σύμβαση κατανομή των φορολογικών αρμοδιοτήτων μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Ιταλικής Δημοκρατίας αποτελεί θεμιτό σκοπό.
According to the second argument, the Convention’s allocation of tax powers between the Federal Republic of Germany and the Italian Republic is a legitimate objective.
Συγκεκριμένα, τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν είτε μονομερώς είτε με διμερείς συμβάσεις τα κριτήρια κατανομής των φορολογικών κυριαρχικών εξουσιών τους.
Member States are entitled to set down criteria for allocation of tax sovereignty, whether unilaterally or by means of bilateral agreements.
Με τη Σύμβαση τα δύο ενδιαφερόμενα κράτη μέλη έχουν αποφασίσει να απαλλάσσουν από τον φόρο τα εισοδήματα των μόνιμων επιχειρηματικών εγκαταστάσεων που βρίσκονται στο έδαφος του αντισυμβαλλόμενου κράτους, πράγμα που αποκλείει τη δυνατότητα να ληφθεί υπόψη η επίμαχη συναλλαγματική ζημία.
By that convention the two Member States concerned decided to exempt permanent establishments situated on the territory of the co-Contracting State from income tax, which excludes the currency loss concerned from being taken into account.
Κανένα από τα δυο αυτά επιχειρήματα δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
Those two arguments cannot be accepted.
Όσον αφορά, πρώτον, το επιχείρημα σχετικά με τη συνοχή του φορολογικού συστήματος, υπενθυμίζεται ότι το Δικαστήριο έχει δεχτεί ότι η ανάγκη προστασίας της συνοχής αυτής μπορεί να αποτελεί δικαιολογητικό λόγο για την επιβολή
First, as far as concerns the argument based on the coherence of the tax system, it must be recalled that the Court has acknowledged that the need to preserve such coherence may justify a restriction on the exercise of the fundamental freedoms
Επιπλέον, η αμεσότητα της σχέσης αυτής πρέπει να αποδεικνύεται στο επίπεδο των ενδιαφερόμενων φορολογούμενων, σε σχέση με τον σκοπό που επιδιώκεται με την οικεία φορολογική ρύθμιση, με την ύπαρξη στενής αλληλοσυνάρτησης μεταξύ της δυνατότητας έκπτωσης και του στοιχείου της φορολόγησης (βλ., συναφώς, απόφαση της 11ης Αυγούστου 1995, C-80/94, Wielockx, Συλλογή 1995, σ. I-2493, σκέψη 24).
Furthermore, the direct nature of the link must be established, in light of the objective pursued by the tax rules concerned, in relation to the relevant tax payers by a strict correlation between the deductible element and the taxable element (see, to that effect, Case C-80/94 Wielockx [1995] ECR I-2493, paragraph 24).
Όσον αφορά την επίμαχη στην κύρια δίκη φορολογική ρύθμιση, επιβάλλεται να τονιστεί ότι η σύγκριση μεταξύ αφενός των ζημιών και αφετέρου των κερδών από τη μεταβολή των τιμών συναλλάγματος είναι αλυσιτελής, δεδομένου ότι δεν υπάρχει μεταξύ των δύο αυτών στοιχείων καμία άμεση σχέση κατά την έννοια της νομολογίας που παρατέθηκε στις δύο προηγούμενες σκέψεις.
As to the tax system at issue in the main proceedings, it must be stated that the comparison between the currency losses, on one hand, and currency gains, on the other, is irrelevant, since there is no direct relationship between those two elements for the purpose of the caselaw set out in the two preceding paragraphs.
Συγκεκριμένα, το γεγονός ότι δεν λαμβάνεται υπόψη η συναλλαγματική ζημία για τον προσδιορισμό της βάσης επιβολής του φόρου της Deutsche Shell για το οικονομικό έτος 1992 δεν αντισταθμίζεται από κανένα φορολογικό πλεονέκτημα στο κράτος μέλος στο οποίο εδρεύει η εταιρία αυτή ή στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η μόνιμη επιχειρηματική εγκατάστασή της.
The failure to take account of a currency loss in order to calculate Deutsche Shell’s basis of assessment for the 1992 financial year is not offset by any tax advantage in the Member State where that company has its registered office or in the Member State where its permanent establishment is situated.
Η εν λόγω αρμοδιότητα συνεπάγεται επίσης ότι το κράτος μέλος δεν μπορεί να είναι υποχρεωμένο να λαμβάνει υπόψη, κατά την εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας του, τις ζημίες της μόνιμης επιχειρηματικής εγκατάστασης που βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος και ανήκει σε εταιρία που εδρεύει στο πρώτο κράτος μέλος, για τον λόγο και μόνο ότι οι ζημίες αυτές δεν πρόκειται να ληφθούν υπόψη, από φορολογική άποψη, από το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η μόνιμη επιχειρηματική εγκατάσταση.
That competence also implies that a Member State cannot be required to take account, for the purposes of applying its tax law, of the negative results of a permanent establishment situated in another Member State which belongs to a company with a registered office in the first State solely because those negative results are not capable of being taken into account for tax purposes in the Member State where the permanent establishment is situated.
Συγκεκριμένα, η ελευθερία εγκατάστασης δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να διαμορφώνουν τις φορολογικές διατάξεις τους σε συνάρτηση με τις φορολογικές διατάξεις των άλλων κρατών μελών, ώστε να διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση ότι ο επιβαλλόμενος φόρος θα εξαλείφει οποιαδήποτε διαφορά οφειλόμενη στις εθνικές φορολογικές ρυθμίσεις, δεδομένου ότι οι αποφάσεις των εταιριών ως προς την εγκατάσταση εμπορικών επιχειρηματικών μονάδων στην αλλοδαπή μπορούν να αποβαίνουν, ανάλογα με την περίπτωση, περισσότερο ή λιγότερο επωφελείς ή επιζήμιες για την οικεία εταιρία (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση της 12ης Ιουλίου 2005, C-403/03, Schempp, Συλλογή 2005, σ. I-6421, σκέψη 45).
Freedom of establishment cannot be understood as meaning that a Member State is required to draw up its tax rules on the basis of those in another Member State in order to ensure, in all circumstances, taxation which removes any disparities arising from national tax rules, given that the decisions made by a company as to the establishment of commercial structures abroad may be to the company’s advantage or not, according to circumstances (see, by analogy, Case C-403/03 Schempp [2005] ECR I-6421, paragraph 45).