natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Από το άρθρο 4, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας προκύπτει ότι η διάταξη αυτή, ορίζοντας ότι οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου θεωρούνται υποκείμενοι στον φόρο για τις πράξεις που απαριθμούνται στο παράρτημα Δ, εφόσον αυτές δεν είναι αμελητέες, εισάγει περιορισμό του κανόνα περί μη υπαγωγής των εν λόγω οργανισμών στον φόρο, επιπλέον των περιορισμών που απορρέουν από την προϋπόθεση που θέτει με το πρώτο εδάφιο, δηλαδή να πρόκειται για δραστηριότητες ή πράξεις τις οποίες οι εν λόγω οργανισμοί ασκούν ως δημόσια εξουσία, και από την παρέκκλιση που εισάγει το δεύτερο εδάφιο σε περίπτωση που η μη υπαγωγή τους στον φόρο θα οδηγούσε σε σημαντικές στρεβλώσεις των όρων του ανταγωνισμού.
It is clear from the third subparagraph of Article 4(5) of the Sixth Directive that, by providing that bodies governed by public law are in any case to be regarded as taxable persons in respect of the activities listed in Annex D provided they are not on such a small scale as to be negligible, that provision makes the rule that such bodies are not to be regarded as taxable persons subject to a limitation which must be added to those resulting from the condition laid down in the first subparagraph, namely that they must engage in activities as public authorities, and from the derogation laid down in the second subparagraph in cases where treatment as nontaxable persons would lead to significant distortions of competition.
Επομένως, σκοπός του τρίτου εδαφίου είναι να διασφαλιστεί ότι ορισμένες κατηγορίες σημαντικών ως εκ του αντικειμένου τους οικονομικών δραστηριοτήτων δεν εξαιρούνται από τον ΦΠΑ επειδή ασκούνται από οργανισμού δημοσίου δικαίου, οι οποίοι ενεργούν ως δημόσια εξουσία (βλ. απόφαση της 17ης Οκτωβρίου 1989, 231/87 και 129/88, Comune di Carpaneto Piacentino κ.λπ., Συλλογή 1989, σ. 3233, σκέψη 26).
The third subparagraph of Article 4(5) thus seeks to ensure that certain categories of economic activity the importance of which derives from their subjectmatter are not exempted from VAT on the ground that they are carried out by bodies governed by public law as public authorities (see Joined Cases 231/87 and 129/88 Comune di Carpaneto Piacentino and Others [1989] ECR 3233, paragraph 26).
Εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι χαρακτηριστικό της «διανομής ύδατος» είναι η παροχή νερού στο κοινό και, όπως επισημαίνει ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 43 των προτάσεών του, η διανομή πραγματοποιείται μέσω σταθερών δικτύων προς εξυπηρέτηση του κοινού.
In the present case, it should be noted that the supply of water is characterised by making water available to the public and that, as the Advocate General observes in point 43 of his Opinion, that supply is carried out by means of fixed networks intended to provide a service to the public.
Εξάλλου, από την απόφαση περί παραπομπής, καθώς και από τις παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο, προκύπτει ότι η σύνδεση κτιρίου με σταθερά δίκτυα ύδρευσης συνίσταται στην τοποθέτηση από τη Zweckverband αγωγού για τη σύνδεση της υδραυλικής εγκαταστάσεως ενός κτιρίου με τα εν λόγω δίκτυα.
Moreover, it is apparent from the order for reference and from the observations submitted to the Court that laying a mains connection consists in the installation, by the Zweckverband, of piping permitting the connection of a building’s water system to the fixed water supply network.
Δεν αμφισβητείται ότι, χωρίς τη σύνδεσή αυτή, δεν είναι δυνατή η παροχή νερού στον κύριο ή στον χρήστη του κτιρίου.
It is common ground that, if that connection is not made, it is impossible to make water available to the owner or occupier of the building.
Επομένως, η σύνδεση είναι απαραίτητη για την παροχή νερού.
Accordingly, that connection is essential for making the water available.
Δεδομένου ότι, πρώτον, σκοπός του τρίτου εδαφίου του άρθρου 4, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας είναι, όπως υπενθυμίζεται στη σκέψη 31 της παρούσας αποφάσεως, να διασφαλιστεί ότι δεν εξαιρούνται από τον ΦΠΑ, λόγω του ότι ο παρέχων είναι πρόσωπο δημοσίου δικαίου, ορισμένες κατηγορίες σημαντικών ως εκ του αντικειμένου τους οικονομικών δραστηριοτήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα Δ και στις οποίες καταλέγεται η «διανομή ύδατος», δεύτερον, χαρακτηριστικό της «διανομής ύδατος» είναι η παροχή νερού στο κοινό και, τρίτον, η σύνδεση κτιρίου με δίκτυο ύδρευσης είναι απαραίτητη για την παροχή νερού, κρίνεται ότι η σύνδεση εμπίπτει στην έννοια του όρου «διανομή ύδατος» του σημείου 2 του εν λόγω παραρτήματος.
Since, firstly, the objective of the third subparagraph of Article 4(5) of the Sixth Directive, referred to in paragraph 31 of this judgment, is to ensure that the categories of economic activity of a certain importance that are listed in Annex D, which include the supply of water, are not exempted from VAT on the ground that the service is rendered by a public body, secondly, the supply of water is characterised by making water available to the public and, finally, a mains connection is essential for making it available, it must be held that that connection forms part of the supply of water referred to in point 2 of the annex.
Κατά συνέπεια, η Zweckverband, ακόμη και αν υποτεθεί ότι, κατά την πραγματοποίηση σύνδεσης κτιρίου με δίκτυο ύδρευσης, ενεργεί ως δημόσια εξουσία, κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας, έχει την ιδιότητα του υποκειμένου στον φόρο, όσον αφορά τη σύνδεση, δυνάμει του τρίτου εδαφίου του εν λόγω άρθρου.
It follows that, even if the Zweckverband were to lay the mains connection as a public body within the meaning of the first subparagraph of Article 4(5) of the Sixth Directive, pursuant to the third subparagraph of Article 4(5) it would be considered a taxable person in respect of that connection.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, στο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 4, παράγραφος 5, και το παράρτημα Δ, σημείο 2, της έκτης οδηγίας πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι ο όρος «διανομή ύδατος» στο εν λόγω παράρτημα περιλαμβάνει τη σύνδεση κτιρίου με δίκτυο ύδρευσης, η οποία, στην περίπτωση που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, συνίσταται στην τοποθέτηση αγωγού για τη σύνδεση της υδραυλικής εγκαταστάσεως κτιρίου με σταθερά δίκτυα ύδρευσης, και, επομένως, ένας οργανισμός δημοσίου δικαίου που ενεργεί ως δημόσια εξουσία είναι υποκείμενος στον φόρο για την πράξη αυτή.
In the light of the foregoing, the answer to the question referred for a preliminary ruling must be that Article 4(5) of the Sixth Directive and point 2 of Annex D thereto must be interpreted as meaning that the laying of a mains connection which consists, as in the main proceedings, in the installation of piping permitting the connection of a building’s water system to the fixed water supply network forms part of the supply of water, listed in that annex, so that a body governed by public law acting as a public authority is a taxable person in respect of that transaction.
Σχετικά με το άρθρο 12, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, και το παράρτημα H, κατηγορία 2, της έκτης οδηγίας
Article 12(3)(a) of the Sixth Directive and Category 2 of Annex H thereto
Με το προδικαστικό ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά επίσης αν η σύνδεση κτιρίου με σταθερά δίκτυα ύδρευσης εμπίπτει στην έννοια του όρου «ύδρευση» του παραρτήματος H, κατηγορία 2, της έκτης οδηγίας.
By its question, the national court also asks whether laying a mains connection forms part of the water supplies covered by Category 2 of Annex H to the Sixth Directive.
Όπως προκύπτει από το άρθρο 12, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, της έκτης οδηγίας, κατά παρέκκλιση από την αρχή της εφαρμογής του κανονικού συντελεστή, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν ένα ή δύο μειωμένους συντελεστές.
It follows from Article 12(3)(a) of the Sixth Directive that the application of either one or two reduced rates of VAT is an option accorded to the Member States as an exception to the principle that the standard rate applies.
Επιπλέον, σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ μπορούν να εφαρμόζονται αποκλειστικά στις περιπτώσεις παράδοσης αγαθών και παροχής υπηρεσιών του παραρτήματος Η.
Moreover, according to that provision, the reduced rates of VAT may be applied only to supplies of the goods and services specified in Annex H.
Όπως προκύπτει από τη σκέψη 34 της παρούσας αποφάσεως, η σύνδεση κτιρίου με δίκτυο ύδρευσης είναι απαραίτητη για την παροχή νερού στο κοινό και, επομένως, εμπίπτει επίσης στην έννοια του όρου «ύδρευση» της κατηγορίας 2 του παραρτήματος Η της έκτης οδηγίας.
Since a mains connection is essential in order to make water available to the public, as is clear from paragraph 34 of this judgment, the view should accordingly be taken that such a connection also forms part of the water supplies referred to in Category 2 of Annex H to the Sixth Directive.
Πάντως, πρέπει επίσης να τονιστεί ότι το άρθρο 12, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, της έκτης οδηγίας δεν επιβάλλει ερμηνεία της διατάξεως αυτής ως απαιτούσας την εφαρμογή μειωμένου συντελεστή σε όλες τις περιπτώσεις που εμπίπτουν στην έννοια του όρου «ύδρευση» του παραρτήματος H της οδηγίας αυτής και, επομένως, δεν αποκλείεται η επιλεκτική εφαρμογή του μειωμένου συντελεστή, εφόσον δεν δημιουργείται κίνδυνος στρεβλώσεως του ανταγωνισμού (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση της 8ης Μαΐου 2003, C-384/01, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή 2003, σ. I-4395, σκέψη 27).
However, it should also be pointed out that there is nothing in the text of Article 12(3)(a) of the Sixth Directive which requires that provision to be interpreted as meaning that the reduced rate can be charged only if it is applied to all aspects of the water supplies covered by Annex H to that directive, so that a selective application of the reduced rate cannot be excluded provided that no risk of distortion of competition results (see, by analogy, Case C-384/01 Commission v France [2003] ECR I-4395, paragraph 27).
Κατά συνέπεια, τηρουμένης της εγγενούς στο κοινό σύστημα ΦΠΑ αρχής της φορολογικής ουδετερότητας, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ σε συγκεκριμένες και ειδικές περιπτώσεις που εμπίπτουν στην έννοια του όρου «ύδρευση» του παραρτήματος H, κατηγορία 2, της έκτης οδηγίας, όπως είναι η σύνδεση κτιρίου με δίκτυο ύδρευσης.
Accordingly, subject to compliance with the principle of fiscal neutrality inherent in the common system of VAT, Member States may apply a reduced rate of VAT to concrete and specific aspects of water supplies covered by Category 2 of Annex H of the Sixth Directive, such as mains connections.
Υπό τις συνθήκες αυτές, στο προδικαστικό ερώτημα πρέπει επίσης να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 12, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, και το παράρτημα H, κατηγορία 2, της έκτης οδηγίας πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι ο όρος «ύδρευση» περιλαμβάνει τη σύνδεση κτιρίου με δίκτυο ύδρευσης, η οποία, στην περίπτωση που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, συνίσταται στην τοποθέτηση αγωγού για τη σύνδεση της υδραυλικής εγκαταστάσεως ενός κτιρίου με σταθερά δίκτυα ύδρευσης.
In those circumstances, the answer to the question referred for a preliminary ruling must also be that Article 12(3)(a) of the Sixth Directive and Category 2 of Annex H thereto must be interpreted as meaning that the laying of a mains connection which consists, as in the main proceedings, in the installation of piping permitting the connection of a building’s water system to the fixed water supply network forms part
Εξάλλου, τα κράτη μέλη δύνανται να εφαρμόζουν μειωμένο συντελεστή φόρου προστιθέμενης αξίας σε συγκεκριμένες και ειδικές περιπτώσεις που εμπίπτουν στην έννοια του όρου «ύδρευση», όπως είναι η επίμαχη στην κύρια δίκη σύνδεση κτιρίου με δίκτυο ύδρευσης, εφόσον τηρούν την εγγενή στο κοινό σύστημα ΦΠΑ αρχή της φορολογικής ουδετερότητας.
Furthermore, Member States may apply a reduced rate of value added tax to concrete and specific aspects of water supplies, such as the laying of mains connections at issue in the main proceedings, provided that they comply with the principle of fiscal neutrality inherent in the common system of value added tax.
Υπόθεση C-103/06
Case C-103/06
(αίτηση του tribunal des affaires de sécurité sociale de Paris για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
(Reference for a preliminary ruling from the Tribunal des affaires de sécurité sociale de Paris)
«Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 — Ανεξάρτητοι επαγγελματίες που διαμένουν και ασκούν δραστηριότητα στη Γαλλία — Γενική εισφορά κοινωνικής ασφαλίσεως — Εισφορά για την εξόφληση του κοινωνικού χρέους — Λαμβάνονται υπόψη εισοδήματα πραγματοποιηθέντα σε άλλο κράτος μέλος και φορολογητέα στο κράτος αυτό κατ’ εφαρμογή συμβάσεως για την αποφυγή της διπλής φορολογίας»
(Social security for migrant workers — Regulation (EEC) No 1408/71 — Selfemployed workers living and working in France — General social contribution — Social Debt Repayment Contribution — Account taken of income received in another Member State and taxable in that State under a double-taxation treaty)
Mengozzi της 18ης Οκτωβρίου 2007 . . .
Opinion of Advocate General Mengozzi delivered on 18 October 2007 . . . . .
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Απριλίου 2008 . . . . . . .
I - 1855Judgment of the Court (Third Chamber), 3 April 2008 . . . . . . . . . . . .
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-103/06
SUMMARY — CASE C-103/06
Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων — Εξουσία των κρατών μελών να ρυθμίζουν τα συστήματά τους κοινωνικής ασφαλίσεως
Social security for migrant workers — Power of the Member States to organise their social security systems
(Κανονισμός 1408/71 του Συμβουλίου) εισοδήματα που πραγματοποιεί ο εν λόγω εργαζόμενος σε άλλο κράτος μέλος, μέσω της εφαρμογής, ειδικότερα, μιας συμβάσεως για την αποφυγή της διπλής φορολογίας όσον αφορά τη φορολογία εισοδήματος.
(Council Regulation No 1408/71)
Ο κανονισμός 1408/71, όπως αυτός τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 307/1999, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει σε κράτος μέλος, του οποίου η κοινωνικοασφαλιστική νομοθεσία είναι η μόνη εφαρμοστέα σε ανεξάρτητο εργαζόμενο που κατοικεί στο κράτος αυτό, να αποκλείει από τη βάση υπολογισμού των εισφορών, όπως είναι η γενική εισφορά κοινωνικής ασφαλίσεως και η εισφορά για την εξόφληση του κοινωνικού χρέους, τα
Regulation No 1408/71, in the version amended and updated by Regulation No 307/1999, is to be interpreted as meaning that it does not preclude a Member State whose social legislation is alone applicable to a resident selfemployed worker, from excluding from the tax base for contributions such as the General Social Contribution and the Social Debt Repayment Contribution income earned by the worker in another
(βλ. σκέψη 32 και διατακτ.)
(see para. 32, operative part)
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑPAOLO MENGOZZI της 18ης Οκτωβρίου 2007 1
OPINION OF ADVOCATE GENERALMENGOZZI delivered on 18 October 2007 1
I — Εισαγωγή προκειμένω μεταξύ της Γαλλικής Δημοκρατίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας, περί της αποφυγής διπλής φορολογήσεως εισοδημάτων που πραγματοποιούν ανεξάρτητοι επαγγελματίες οι οποίοι διαμένουν στη Γαλλία και υπάγονται στην κοινωνική ασφάλιση του κράτους μέλους αυτού, ασκώντας συγχρόνως μη μισθωτές επαγγελματικές δραστηριότητες και στα δύο κράτη μέλη.
French Republic and the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, intended to avoid the double taxation of the income received by a selfemployed person residing in France and covered by social insurance in that State who pursues activities in a selfemployed capacity simultaneously in both those Member States.
Στην υπό κρίση υπόθεση, το Δικαστήριο ερωτάται ως προς την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος, όπως αυτός τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996 2 και από τον κανονισμό (ΕΚ) 1606/98 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998 3 (στο εξής: κανονισμός 1408/71) 4 και τη σχέση που έχει ο κανονισμός αυτός με τις διατάξεις μιας φορολογικής συμβάσεως, συναφθείσας εν
In this case the Court is asked to interpret Council Regulation (EEC) No 1408/71 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community, in the version amended and updated by Council Regulation (EC) No 118/97 of 2 December 1996, 2as amended by Council Regulation (EC) No 1606/98 of 29 June 1998 3(‘Regu-lation No 1408/71’), 4and the relationship between that regulation and the provisions of a tax convention, in this case between the
1 — Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.2 — ΕΕ 1997, L 28, σ.
1 — Original language: French.2 — OJ 1997 L 28, p.
1.3 — ΕΕ L 209, σ. 1.
1.3 — OJ 1998 L 209, p. 1.
4 — Σημειώνεται ότι ο κανονισμός 1408/71 αντικαταστάθηκε (επίσημα) από τον κανονισμό (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ L 166, σ.
4 — It should be noted that Regulation No 1408/71 was (formally) replaced by Regulation (EC) No 883/2004 of the European Parliament and of the Council of 29 April 2004 on the coordination of social security systems (OJ 2004 L 166, p. 1; corrigendum in OJ 2004 L 200, p.
1), που τέθηκε σε ισχύ στις 20 Μαΐου 2004.
1), which entered into force on 20 May 2004.
Ο κανονισμός αυτός ωστόσο θα αρχίσει να εφαρμόζεται μόνον, σύμφωνα με το άρθρο 91 αυτού, από τη θέση σε ισχύ του κανονισμού εφαρμογής του, του οποίου η έκδοση, κατά τον χρόνο αναπτύξεως των παρουσών προτάσεων, αποτελεί αντικείμενο της διοργανικής νομοθετικής διαδικασίας, στη βάση προτάσεως κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τον καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας [COM(2006), 16 τελικό].
However, Regulation No 883/2004 will not, according to Article 91 of that regulation, be applicable until the entry into force of the Implementing Regulation, the adoption of which at the time of reading this Opinion is still the subject of the inter-institutional legislative procedure on the basis of the Proposal for a Regulation of the European Parliament and of the Council laying down the procedure for implementing Regulation (EC) No 883/2004 on the coordination of social security systems, adopted by the Commission on 31 January 2006 (COM (2006), 16 final).
Ο κανονισμός 1408/71 επομένως είναι ο μόνος εφαρμοστέος στην κατάσταση που οδήγησε στην υπό κρίση υπόθεση.
Regulation No 1408/71 is therefore only applicable to the situation which gave rise to the present case.
Ειδικότερα, το ερώτημα έγκειται στο αν οι διατάξεις του κανονισμού 1408/71 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν σε ένα κράτος, εν προκειμένω στη Γαλλική Δημοκρατία, να παραιτείται, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της εν λόγω συμβάσεως για την αποφυγή διπλής φορολογίας, από την επιβολή εισφορών επί μέρους των εισοδημάτων του εν λόγω ανεξάρτητου επαγγελματία οι οποίες, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού.
More specifically, the issue is whether the provisions of Regulation No 1408/71 must be interpreted as meaning that they preclude a Member State, in this case the French Republic, from refraining, under the provisions of the double taxation convention in question, from levying in respect of part of the income from the activities of that selfemployed person contributions which, according to the caselaw of the Court of Justice, fall within the scope of that regulation.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-103/06
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-103/06
II — Το νομικό πλαίσιο
A — Provisions of Community law
Το άρθρο 14α του εν λόγω κανονισμού διευκρινίζει τα ακόλουθα: «Ο κανόνας του άρθρου 13, παράγραφος 2, στοιχείο β΄, ισχύει με την επιφύλαξη των ακόλουθων εξαιρέσεων και ειδικών περιπτώσεων:
Article 14a of Regulation No 1408/71 reads: ‘Article 13(2)(b) shall apply subject to the following exceptions and circumstances:
Σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71, αυτός «ισχύει για μισθωτούς και μη μισθωτούς που υπάγονται ή υπήχθησαν στη νομοθεσία ενός ή περισσοτέρων από τα κράτη μέλη και είναι υπήκοοι ενός από τα κράτη μέλη ή απάτριδες ή πρόσφυγες που κατοικούν στο έδαφος ενός κράτους μέλους, καθώς και για τα μέλη της οικογένειάς τους και για τους επιζώντες τους».
Article 2(1) of Regulation No 1408/71 provides that the latter applies ‘to employed or selfemployed persons … who are or have been subject to the legislation of one or more Member States and who are nationals of one of the Member States or who are stateless persons or refugees residing within the territory of one of the Member States, as well as to the members of their families and their survivors’.
2) το πρόσωπο που ασκεί κανονικά μη μισθωτή δραστηριότητα στο έδαφος δύο ή περισσότερων κρατών μελών υπόκειται στη νομοθεσία του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου κατοικεί, αν ασκεί μέρος της δραστηριότητάς του στο έδαφος αυτού του κράτους μέλους.
(2) A person normally selfemployed in the territory of two or more Member States shall be subject to the legislation of the Member State in whose territory he resides if he pursues any part of his activity in the territory of that Member State. …’
Το άρθρο 13, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού προβλέπει τα εξής: «Με την επιφύλαξη των άρθρων 14γ και 14στ, τα πρόσωπα για τα οποία ισχύει ο παρών κανονισμός υπόκεινται στη νομοθεσία ενός μόνου κράτους μέλους.
Article 13(1) of that regulation provides that ‘[s]ubject to Articles 14c and 14f, persons to whom this Regulation applies shall be subject to the legislation of a single Member State only.
Η νομοθεσία αυτή προσδιορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος τίτλου.»
That legislation shall be determined in accordance with the provisions of this Title’.
Σύμφωνα με το άρθρο 14δ, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71: «Το πρόσωπο που αναφέρεται στο […] άρθρο 14α, παράγραφοι 2, 3 και 4, […] θεωρείται, για τους σκοπούς εφαρμογής της νομοθεσίας που καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, ότι άσκησε το σύνολο της επαγγελματικής του δραστηριότητας ή των επαγγελματικών του δραστηριοτήτων στο έδαφος του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.»
Article 14d(1) of Regulation No 1408/71 reads: ‘The person referred to in … Article 14a(2), (3) and (4) … shall be treated, for the purposes of application of the legislation laid down in accordance with these provisions, as if he pursued all his professional activity or activities in the territory of the Member State concerned.’
Β — Η εθνική νομοθεσία και η σύμβαση για την αποφυγή διπλής φορολογίας μεταξύ της Γαλλικής Δημοκρατίας και του Ηνωμένου Βασιλείου
B — The provisions of national law and the Convention between the French Republic and the United Kingdom for the avoidance of double taxation that code is 7.5% of the gross amount.
Τα έσοδα από τη CSG που επιβάλλεται στα εισοδήματα επαγγελματικής δραστηριότητας και στα υποκατάστατα εισοδήματα καταβάλλονται, σύμφωνα με την οριζόμενη στο άρθρο L.
6 The proceeds from the CSG levied on occupational income and substitute income are paid, in accordance with the scale laid down in Article L. 136-8(IV) of the Social Security Code, to the Caisse nationale des allocations familiales (National Family Allowance Fund), the Fonds de solidarité vieillesse (Old Age Solidarity Fund), 7the compulsory sickness insurance schemes and, since 1 July 2004, the Caisse nationale de solidarité pour l’autonomie (National Solidarity Fund for Independence). 8
Η γενική εισφορά κοινωνικής ασφαλίσεως (στο εξής: CSG) θεσπίστηκε με τον δημοσιονομικό νόμο 90-1168, της 29ης Δεκεμβρίου 1990 5, του οποίου οι σχετικές εν προκειμένω διατάξεις έχουν κωδικοποιηθεί με τα άρθρα L. 136-1 επ. του Κώδικα Κοινωνικής Ασφαλίσεως.
The general social contribution (‘the CSG’) was introduced by Finance Law No 90-1168 of 29 December 1990, 5 the relevant provisions of which were codified in Article L. 136-1 et seq. of the Social Security Code.