natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρέπει να συναχθεί ότι η σχετική ερμηνεία περί ενός αυστηρού κριτηρίου συνάδει προς τους στόχους του νομοθέτη κατά την έκδοση της οδηγίας 2005/35.
It must be assumed that this interpretation, in the sense of a strict criterion, is consistent with the legislature’s objectives in adopting Directive 2005/35.
Δοθέντος ότι ο νομοθέτης προσέθεσε τη βαρεία αμέλεια στα δύο απαντώντα στη Marpol 73/78 κριτήρια ευθύνης, πρόθεσή του ήταν να διευρύνει το θεμέλιο της ευθύνης 70.
Since the legislature introduced serious negligence in addition to the two standards of liability referred to in Marpol 73/78, the intention was therefore to create a further basis for liability. 70
Η θέσπιση αυστηρότερου κριτηρίου επιβεβαιώνεται περαιτέρω από τις εξαιρέσεις στοιχειοθετήσεως της ευθύνης του άρθρου
The establishment of a stricter criterion is also suggested by the exception from liability laid down in Article 5(2) of
Η έννοια της βαρείας αμελείας επιδέχεται αισθητά διαφορετικές σημασίες στα νομικά συστήματα των διαφόρων κρατών μελών 66.
The concept of ‘serious negligence’ may take on significantly different meanings within the legal systems of the various Member States.
Εξ όσων γνωρίζω, δεν υφίσταται ορισμός κατά το κοινοτικό δίκαιο.
66I am unaware of a definition in Community law.
Πάντως, το Δικαστήριο συνήγαγε κριτήρια σχετικά με την εφαρμογή της κατά το άρθρο 239, παράγραφος 1, δεύτερη περίπτωση, του τελωνειακού κώδικα 67εννοίας της «προφανούς αμελείας».
However, the Court has developed criteria for application of the term ‘obvious negligence’ within the meaning of the second indent of Article 239(1) of the Customs Code.
Πρόκειται για την περιπλοκότητα των διατάξεων των οποίων η μη εκτέλεση οδήγησε στη γένεση της τελωνειακής οφειλής, καθώς και για την επαγγελματική
67These are the complexity of the provisions noncompliance with which has resulted in the customs debt being
68 — Απόφαση της 11ης Νοεμβρίου 1999, C-48/98, Söhl & Söhlke (Συλλογή 1999, σ. I-7877, σκέψη 56). 69 — Εφαρμογή του οποίου έγινε επ’ ευκαιρία της αποφάσεως της 13ης Μαρτίου 2003, C-156/00, Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής (Συλλογή 2003, σ. I-2527, σκέψη 99).
68 — Case C-48/98 Söhl & Söhlke [1999] ECR I-7877, paragraph 56. 69 — See the application in Case C-156/00 Netherlands v Commission [2003] ECR I-2527, paragraph 99.
66 — Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Léger στην υπόθεση C-173/03, Traghetti del Mediterraneo, επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 13ης Ιουνίου 2006 (Συλλογή 2006, σ. I-5177, σκέψη 100).
66 — Opinion of Advocate General Léger in Case C-173/03 Traghetti del Mediterraneo [2006] ECR I-5177, point 100.
70 — Όσον αφορά την αιγιαλίτιδα ζώνη, τούτο προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις της κοινής θέσεως (ΕΚ) 3/2005, την οποία εξέδωσε το Συμβούλιο στις 7 Οκτωβρίου 2004, προς έκδοση της οδηγίας 2004/…/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη ρύπανση από πλοία και τη θέσπιση κυρώσεων για παραβάσεις (ΕΕ 2005, C 25 E, σ.
70 — As regards the territorial sea, this is evident from the preamble to Common position (EC) No 3/2005 adopted by the Council on 7 October 2004 with a view to the adoption of Directive 2005/…./EC of the European Parliament and of the Council of … on shipsource pollution and on the introduction of sanctions for infringements, OJ 2005 C 25 E, p. 29 (at p. 39).
67 — Κανονισμός (EΟK) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1).
67 — Council Regulation (EEC) No 2913/92 of 12 October 1992 establishing the Community Customs Code (OJ 1992 L 302, p. 1).
5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2005/35, οι οποίες παραπέμπουν στη Marpol 73/78.
This exception can have practical effect only if a different and stricter standard of liability than that laid down in Marpol 73/78 applies in principle to the categories of persons covered.
Τούτου δοθέντος, οι πράξεις του παράγωγου κοινοτικού δικαίου πρέπει να ερμηνεύονται, στο μέτρο του δυνατού, σύμφωνα με τις συναπτόμενες από την Κοινότητα διεθνείς συμφωνίες.
However, provisions of secondary Community law must, so far as possible, be interpreted in a manner that is consistent with the international agreements concluded by the Community.
Πράγματι, δυνάμει του άρθρου 300, παράγραφος 7, ΕΚ, οι εν λόγω συμφωνίες δεσμεύουν τα θεσμικά όργανα της Κοινότητας.
Under Article 300(7) EC, those agreements are binding on the institutions. Secondary law may not infringe them.
Λόγω της υπεροχής τους έναντι του παράγωγου δικαίου, το δεύτερο δεν μπορεί να τις παραβιάζει 71.
They have primacy over secondary law. 71
Επομένως, η συνάδουσα προς το διεθνές δίκαιο ερμηνεία πρέπει να κατισχύει όλων των άλλων ερμηνευτικών μεθόδων.
Accordingly, interpretation in conformity with international law must be given priority over other methods of interpretation.
Η σχετική υποχρέωση περιορίζεται μόνον από τους κανόνες και τις αρχές που έχουν υπέρτερη ισχύ έναντι των υποχρεώσεων διεθνούς δικαίου της Κοινότητας.
This requirement is limited only by rules and principles which take precedence over the Community’s obligations under international law.
Πρόκειται μεταξύ άλλων για τις γενικές αρχές του δικαίου και, ειδικότερα, για την αρχή της ασφαλείας δικαίου.
Such rules and principles include, for example, general legal principles and in particular the principle of legal certainty.
Επομένως, αποκλείεται ερμηνεία contra legem 72.
Therefore, an interpretation contra legem is not possible. 72
Ασφαλώς, η ανωτέρω ερμηνεία δεν εξαντλεί την έννοια του γράμματος της οδηγίας, δοθέντος ότι, για να συντρέχει βαρεία αμέλεια, δεν απαιτείται κατά κανόνα η επίγνωση της πιθανής επελεύσεως της βλάβης.
This interpretation would not fully exhaust the wording of the directive since knowledge that damage will probably result is not normally necessary for serious negligence.
Πάντως, παραμένει εν πάση περιπτώσει εντός των ορίων του γράμματος της οδηγίας.
However, it would in any event remain within the bounds of the wording.
Επιπλέον, το πεδίο εφαρμογής της βαρείας αμελείας θα μπορούσε να προσδιοριστεί κατά πολύ ακριβέστερο τρόπο, δοθέντος ότι οι άσχετες προς το πρόσωπο του προκαλέσαντος τη βλάβη περιστάσεις θα ενείχαν σαφώς μικρότερη σημασία από το υποκειμενικό γεγονός της επιγνώσεως.
At the same time, the scope of serious negligence would be much more precisely defined since circumstances beyond the control of the person causing the damage would have significantly less relevance in comparison with the subjective circumstance of knowledge.
71 — Προπαρατεθείσες στην υποσημείωση 33 αποφάσεις Επιτροπή κατά Γερμανίας (σκέψη 52) και Bellio F.lli (σκέψη 33).
71 — Commission v Germany, cited in footnote 33, paragraph 52, and Bellio F.lli, cited in footnote 33, paragraph 33.
73 — Όσον αφορά συνάδουσα προς τα θεμελιώδη δικαιώματα περιοριστική ερμηνεία, βλ απόφαση της 27ης Ιουνίου 2006, C-540/03, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου (οικογενειακή επανένωση) (Συλλογή 2006, σ. I-5769, σκέψεις 97 επ.).
73 — As regards restrictive interpretation in conformity with fundamental rights, see Case C-540/03 Parliament v Council (‘family reunification’) [2006] ECR I-5769, in particular paragraph 97 et seq.
άρθρου 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2005/35 εφαρμόζονται μόνον εντός των κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχεία γ΄ έως ε΄, ζωνών, ήτοι στα στενά, εντός της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και στην ανοικτή θάλασσα, και όχι εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης στην οποία αναφέρεται το στοιχείο β΄.
Article 5(2) of Directive 2005/35 applies only to the areas referred to in Article 3(1)(c), (d) and (e), that is to say, to straits, the exclusive economic zone and the high seas, but not to the territorial sea, which is referred to in subparagraph (b).
Ούτως ερμηνευόμενες, όπως απαιτούν οι διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας, οι διατάξεις του άρθρου 4 της οδηγίας 2005/35, σε συνδυασμό με το άρθρο 5, παράγραφος 2, αυτής, δεν εκφεύγουν του χαραχθέντος από τη Marpol 73/78 πλαισίου και ως εκ τούτου δεν αντίκεινται στη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας οσάκις εφαρμόζονται επί των διαπραχθέντων στα στενά, εντός της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και στην ανοικτή θάλασσα πράξεων.
Interpreted thus, as required by the Community’s obligations under international law, Article 4 of Directive 2005/35, in conjunction with Article 5(2) thereof, does not go beyond Marpol 73/78 and is therefore also not contrary to the Convention on the Law of the Sea when applied to acts in straits, in the exclusive economic zone and on the high seas.
Κατόπιν αυτού, από την εξέταση του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θέσει υπό αμφισβήτηση το κύρος των διατάξεων της οδηγίας 2005/35.
Consequently, examination of the first question referred to the Court has revealed no factor of such a kind as to bring into question the validity of provisions of Directive 2005/35.
Τα ερωτήματα αυτά θα είχαν επιλυθεί αν η βαρεία αμέλεια είχε, σε σχέση με τα συμβάντα εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης, το ίδιο περιεχόμενο με αυτό που έχει για τα στενά, την αποκλειστική οικονομική ζώνη και την ανοικτή θάλασσα.
These questions would be resolved if the concept of serious negligence had, in respect of events in the territorial sea, the same content as it does in respect of events in straits, in the exclusive economic zone and on the high seas.
Πράγματι, και σε παρόμοια περίπτωση, τυχόν απόρριψη οφειλόμενη σε βαρεία αμέλεια προϋποθέτει, σύμφωνα με τις προηγηθείσες σκέψεις, αμέλεια με επίγνωση της πιθανότητας επελεύσεως βλάβης.
Were that the case, a discharge resulting from serious negligence would, in accordance with the foregoing considerations, presuppose recklessness in the knowledge that damage was probable.
Η προσέγγιση αυτή θα διασφάλιζε την ενιαία ερμηνεία της εννοίας της βαρείας αμελείας στο πλαίσιο της οδηγίας 2005/35, ταυτόχρονα δε θα απέκλειε οποιαδήποτε σύγκρουση με τη Marpol 73/78.
This interpretation would ensure a uniform interpretation of the concept of serious negligence within Directive 2005/35 and at the same time rule out any conflict with Marpol 73/78.
Γ — Το δεύτερο και το τρίτο ερώτημα — Eυθύνη εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης
C — Second and third questions — liability in the territorial sea
Το δεύτερο και το τρίτο ερώτημα αφορούν το κριτήριο στοιχειοθετήσεως ευθύνης λόγω βαρείας αμελείας εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης, οπότε συντρέχει λόγος για την από κοινού εξέτασή τους.
The second and third questions concern the standard of liability of serious negligence in the territorial sea and should therefore be dealt with together.
Πάντως, η στενή ερμηνεία της βαρείας αμελείας πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης είναι αποκλειστικά απόρροια της μέριμνας να αποφευχθεί η εκ μέρους της Κοινότητας αθέτηση των διεθνών δεσμεύσεών της.
However, the narrow interpretation of the concept of serious negligence outside the territorial sea is merely the result of efforts to avoid a breach of the Community’s obligations under international law.
Αντιθέτως, το γράμμα, η οικονομία και τα αντλούμενα από τη νομοθετική διαδικασία στοιχεία συνηγορούν υπέρ ενός ευρύτερου ορισμού της βαρείας αμελείας 75, ήτοι ως σοβαρής αθετήσεως των υποχρεώσεων προς επίδειξη επιμελείας, χωρίς να απαιτείται η επίγνωση της πιθανότητας επελεύσεως βλάβης.
Against that, the wording, the legislative context and aspects of the legislative procedure suggest that serious negligence must be construed more broadly, 75that is to say, as a serious breach of duties of care without, however, any need for knowledge that damage is probable.
Εκκινούν από το γεγονός ότι, δυνάμει των άρθρων 4 και 5 της οδηγίας 2005/35, όλα τα πρόσωπα, ήτοι και ο πλοιοκτήτης, ο πλοίαρχος και το πλήρωμα, υπόκεινται εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης στο κριτήριο της στοιχειοθετήσεως ευθύνης λόγω βαρείας αμελείας.
They are based on the fact that, under Articles 4 and 5 of Directive 2005/35, in the territorial sea all persons, that is to say, also the owner, the master and the crew when acting under the master’s responsibility, are subject to the standard of liability of serious negligence.
Συγκεκριμένα, οι εξαιρέσεις του
The exception provided for in
75 — Βλ. και ανωτέρω σημεία 103 επ.
75 — See point 103 et seq. above.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-308/06 τούτο αποκλείει τη στοιχειοθέτηση ευθύνης για βαρεία αμέλεια.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-308/06 convention. They contend that this accordingly rules out liability for serious negligence.
Το άρθρο 2 της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας ορίζει ότι η κυριαρχία του παράκτιου κράτους εκτείνεται στην αιγιαλίτιδα ζώνη (παράγραφος 1), πρέπει δε να ασκείται υπό τους όρους που προβλέπουν οι διατάξεις της Συμβάσεως και οι λοιποί κανόνες του διεθνούς δικαίου (παράγραφος 3).
Article 2 of the Convention on the Law of the Sea states that the sovereignty of a coastal State extends to the territorial sea (paragraph 1) and is to be exercised subject to the convention and to other rules of international law (paragraph 3).
Κατά το άρθρο 211, παράγραφος 4, τα παράκτια κράτη μπορούν, κατά την άσκηση της κυριαρχίας τους εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης τους, να εκδίδουν νόμους και κανονισμούς για την πρόληψη, τη μείωση και τον έλεγχο της θαλάσσιας ρυπάνσεως από ξένα πλοία.
Under Article 211(4), coastal States may, in the exercise of their sovereignty within their territorial sea, adopt laws and regulations for the prevention, reduction and control of marine pollution from foreign vessels.
Διευκρινίζεται ότι τούτο ισχύει και όσον αφορά τα ασκούντα το δικαίωμα της αβλαβούς διελεύσεως πλοία.
This applies expressly also to vessels exercising the right of innocent passage.
Σύμφωνα με το τμήμα 3 του μέρους ΙΙ, οι εν λόγω νόμοι και κανονισμοί δεν πρέπει να παρακωλύουν την αβλαβή διέλευση των ξένων πλοίων.
Such laws and regulations may not, in accordance with Part II, section 3, of the Convention on the Law of the Sea, hamper innocent passage of foreign vessels.
Ουδεμία παραπομπή γίνεται στα γενικώς παραδεκτά διεθνή πρότυπα, σε αντίθεση προς ό,τι προβλέπουν οι εφαρμοστές στα πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης ύδατα διατάξεις.
By contrast to the situation outside the territorial sea, there is no reference to generally accepted international standards.
Οι αιτούσες της κύριας δίκης, η Μάλτα, η Ελλάδα και η Κύπρος θεωρούν ότι η ευθύνη λόγω βαρείας αμελείας θίγει το δικαίωμα της αβλαβούς διελεύσεως.
The claimants, Malta, Greece and Cyprus take the view that liability for serious negligence infringes the right of innocent passage.
Επικαλούνται ειδικότερα το άρθρο 19, παράγραφος 2, στοιχείο η΄, της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας.
They rely in particular on Article 19(2)(h) of the Convention on the Law of the Sea.
Δυνάμει της ανωτέρω διατάξεως, η διέλευση ξένου πλοίου δεν είναι πλέον αβλαβής εφόσον το πλοίο προκαλεί εκ προθέσεως σοβαρή ρύπανση, κατά παράβαση της Συμβάσεως. Κατά τη γνώμη τους,
Under that provision, passage is no longer innocent where a vessel causes wilful and serious pollution contrary to the
Και επί του σημείου αυτού παρέλκει η εξέταση του ερωτήματος μέχρι ποίου σημείου εκτείνεται η νομοθετική αρμοδιότητα των παράκτιων κρατών.
It is not necessary to examine here to what point this rule-making power of the coastal States extends.
Ενδέχεται να μην περιλαμβάνει προστατευτικές του περιβάλλοντος διατάξεις οι οποίες παρεμποδίζουν πλήρως τη διέλευση.
It is possible that this power does not countenance environmen-tal-protection provisions where they would prevent passage completely.
Επίσης, η κυριαρχία του παράκτιου κράτους θα μπορούσε να μην εξικνείται μέχρι την επιβολή κυρώσεων σε πλοία πλέοντα στη θάλασσα.
Restrictions on the sovereignty of coastal States could also affect the enforcement of penalties on vessels at sea.
Το άρθρο 4 της οδηγίας 2005/35, πάντως, δεν φθάνει μέχρι του σημείου αυτού, ειδικότερα
Article 4 of Directive 2005/35, however, does not go that far. In particular, passage is not prohibited and no particular enforcement measures against vessels
της Marpol 73/78.
en route are required.
Αντιθέτως, τα κράτη μέλη οφείλουν απλώς να απαγορεύουν ορισμένες συμπεριφορές μη αναγκαίες για τη διέλευση.
Rather, the Member States are merely to prohibit certain acts which are not necessary for passage.
Συναφώς, το σχετικώς χαμηλό κριτήριο επιδείξεως επιμελείας της Marpol 73/78 αναβιβάζεται κατά τι.
In this respect the relatively low standard of care laid down in Marpol 73/78 is raised only slightly.
Τούτο πρέπει να είναι εφικτό ως κανόνας για την πρόληψη και τη μείωση της ρυπάνσεως, σύμφωνα με το άρθρο 21, παράγραφος 1, στοιχείο στ΄, της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας.
That must be possible as a rule on prevention and reduction of environmental pollution within the meaning of Article 21(1) (f) of the Convention on the Law of the Sea.
Οι αιτούσες της κύριας δίκης, η Μάλτα, η Ελλάδα και η Κύπρος υποστηρίζουν περαιτέρω ότι η Marpol 73/78 δεν επιτρέπει στα συμβαλλόμενα κράτη να εκδίδουν αυστηρότερες διατάξεις για την αιγιαλίτιδα ζώνη τους.
The claimants, Malta, Greece and Cyprus further submit that Marpol 73/78 precludes the contracting States from adopting stricter provisions in the territorial sea also.
Κατά την άποψη των ανωτέρω, η Marpol 73/78 αποτελεί έναν τελικό συμβιβασμό σε θέματα καταπολεμήσεως της ρυπάνσεως από απορρίψεις πλοίων.
They claim that Marpol 73/78 constitutes a definitive compromise with regard to the prosecution of environmental pollution resulting from discharges from ships.
Κατόπιν αυτού, οι ανωτέρω διάδικοι εκτιμούν ότι η Marpol 73/78 επιτρέπει προδήλως τις μη απαγορευόμενες από τη Σύμβαση απορρίψεις.
Therefore, these parties to the proceedings clearly conclude that Marpol 73/78 permits discharges that are not prohibited by the convention.
Σε αντίθεση προς όσα υποστηρίζει η Κύπρος, η παραπομπή στους λοιπούς κανόνες του διεθνούς δικαίου, κατά τα άρθρα 2, παράγραφος 3, και 21, παράγραφος 1, στοιχείο στ΄, της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας, δεν έχει ως αποτέλεσμα ότι η Κοινότητα δεσμεύεται από τη Marpol 73/78 εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης.
Contrary to the submissions of Cyprus, the reference to other rules of international law in Article 2(3) and Article 21(1)(f) of the Convention on the Law of the Sea does not mean that the Community is bound by Marpol 73/78 in the territorial sea.
Δεδομένου ότι η Κοινότητα δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της Marpol 73/78, η δε Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας δεν παραπέμπει σ’ αυτήν όσον αφορά την αιγιαλίτιδα ζώνη, δεν περιέχει άλλους κανόνες του διεθνούς δικαίου αναφορικά με την Κοινότητα 76.
Since the Community is not party to that convention and the Convention on the Law of the Sea does not refer to Marpol 73/78 in respect of the territorial sea, it does not contain any separate rule of international law in respect of the Community. 76
Πάντως, το εν λόγω επιχείρημα δεν θέτει υπό αμφισβήτηση το κύρος της οδηγίας 2005/35, υπό το πρίσμα της απόψεως που υποστηρίζω 77, καθόσον, κατά την οδηγία, η Marpol 73/78 δεν δεσμεύει την Κοινότητα ελλείψει αναφοράς σε αυτή με τη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας.
In my view, 77however, this submission cannot bring into question the validity of Directive 2005/35 because under that directive Marpol 73/78 is not binding on the Community unless reference is made to it in the Convention on the Law of the Sea. Only in the alternative, should the Court reach a different conclusion, for example on the basis of the judgment in Netherlands v Parliament and Council, I will therefore examine whether Marpol 73/78 requires that the
76 — Βλ. και ανωτέρω σημεία 37 επ.
76 — See point 37 et seq. above.
77 — Βλ. ανωτέρω σημεία 71 επ.
77 — See point 71 et seq. above.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-308/06 περιοριστική ερμηνεία που ισχύει για τα πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης συμβάντα.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-308/06 restrictive interpretation for events outside the territorial sea should also be applied in regard to the territorial sea.
μία και μόνον, και συγκεκριμένα η απαντώσα στο κανονισμό 9 του παραρτήματος I απαγόρευση των απορρίψεων υδρογονανθράκων, η οποία θα μπορούσε ενδεχομένως να ερμηνευθεί ως ρητή έγκριση για ορισμένες απορρίψεις.
discharge of oil set out in Regulation 9 of Annex I, that could possibly be construed as express authorisation for certain forms of discharge.
Και τούτο, καθόσον η εν λόγω διάταξη προβλέπει ότι απαγορεύονται οι απορρίψεις, «εκτός και αν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις».
That is because that provision states that discharges are prohibited ‘except when all the following conditions are satisfied’.
Οι σχετικές προϋποθέσεις αφορούν την απόρριψη μικρών ποσοτήτων υδρογονανθράκων κατά τη διάρκεια του πλου.
These conditions concern the discharge of small amounts of oil during navigation.
Αλλά δεν απαγορεύονται ούτε από την οδηγία 2005/35, το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οποίας επαναλαμβάνει αυτολεξεί τη σχετική εξαίρεση.
Nor are they prohibited by Directive 2005/35 since Article 5(1) incorporates this exception in full.
Επομένως, εν προκειμένω δεν συντρέχει λόγος απαντήσεως επί του ερωτήματος αν η Marpol 73/78 επιτρέπει όντως τέτοιες απορρίψεις.
Therefore, in this case it is not necessary to decide whether Marpol 73/78 actually allows such discharges.
Από το γράμμα της Marpol 73/78 δεν προκύπτει ότι επιδιώχθηκε η θέσπιση εξαντλητικών κανόνων απαγορεύσεως των απορρίψεων από πλοία και εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης.
The wording of Marpol 73/78 does not indicate that it seeks to establish definitive rules on prohibited discharges from ships also within the territorial sea.
Η Marpol 73/78 απαγορεύει ορισμένες απορρίψεις, προϊόν μελέτης και εκτελέσεως.
Marpol 73/78 requires that certain discharges be prohibited, investigated and prosecuted.
Οι συναφείς διατάξεις απαντούν στα άρθρα 1, 4 και 6 της Συμβάσεως, καθώς και στον κανονισμό 9 του παραρτήματος I και στον κανονισμό 5 του παραρτήματος II.
The relevant provisions are to be found in Articles 1, 4, and 6 of the Convention and in Annex I, Regulation 9, and Annex II, Regulation 5.
Όπως διευκρινίζεται στη διάταξη περί παραπομπής και όπως υποστήριξαν οι αιτούσες της κύριας δίκης, η Μάλτα και η Κύπρος, τα παραρτήματα I και II δεσμεύουν στο σύνολό τους τα συμβαλλόμενα στη Σύμβαση μέρει δυνάμει του άρθρου 14, παράγραφος 1.
As is submitted in the order for reference and also by the claimants, Malta and Cyprus, under Article 14(1) the contracting States are bound by Annexes I and II in their entirety.
Το κριτήριο στοιχειοθετήσεως της ευθύνης κατά τον κανονισμό 11, στοιχείο β΄, σημείο ii, του παραρτήματος I της Marpol 73/78 επιτελεί, αντιθέτως, μια όλως διαφορετική λειτουργία υπό νομοτεχνικό πρίσμα από εκείνη της κατά τον κανονισμό 9 εξαιρέσεως.
By contrast, the standard of liability laid down by Regulation 11(b)(ii) of Annex I to Marpol 73/78 has, in terms of regulation, an entirely different function from the exception contained in Regulation 9.
Πράγματι, ο κανονισμός 9 δεν εφαρμόζεται οσάκις ο πλοιοκτήτης ή ο πλοίαρχος δεν ενήργησαν είτε με πρόθεση να προκαλέσουν βλάβη, είτε εξ αμελείας και με επίγνωση ότι ήταν πιθανό να προκληθεί βλάβη.
Regulation 9 does not apply unless the owner or the master acted with intent to cause damage or recklessly and with knowledge that damage would probably result.
Η μη θέσπιση κανόνα δεν μπορεί να ερμηνευθεί κανονικά ως ισοδυναμούσα με έγκριση.
As has already been shown, by reason of the interaction with provisions of the Convention on the Law of the Sea this minimum standard is the only permitted standard of protection in the exclusive economic zone, in straits and on the high seas.
Μεταξύ των προπαρατεθεισών διατάξεων της Marpol 73/78, πάντως, υφίσταται
However, among the provisions of Marpol 73/78 referred to there is only one, that is to say, the prohibition on the
Πάντως, μολονότι ουδαμώς διακρίνεται έγκριση, το γράμμα της Marpol 73/78 εμπεριέχει στοιχεία ενδεικτικά του
Thus, whilst no authorisation can be discerned, there is evidence in the wording of Marpol 73/78 that stricter rules are to be
INTERTANKO κ.λπ.
INTERTANKO AND OTHERS them.
επιτρέπονται μόνον εφόσον προβλέπονται ρητώς από τη Marpol 73/78.
Even though the contracting States were unable to agree on such stricter rules, as Greece and the claimants submit, it by no means follows that in Marpol 73/78 they agreed on a definitive standard of protection for all areas of the sea.
ότι επιτρέπονται υπό ορισμένες περιστάσεις αυστηρότεροι κανόνες.
permitted under certain circumstances.