natgillin/translations-raw huggingface dataset:
O2 HOLDINGS και O2 (UK) αθέμιτο όφελος από τη φήμη τους παρά μόνο στην περίπτωση που η αναγραφή τους έχει ως αποτέλεσμα την εκ μέρους του κοινού, στο οποίο απευθύνεται η διαφήμιση, σύνδεση του κατασκευαστή, του οποίου τα προϊόντα εξατομικεύει, με τον ανταγωνιστή προμηθευτή, καθόσον το κοινό αποδίδει τη φήμη των προϊόντων του κατασκευαστή στα προϊόντα του ανταγωνιστή προμηθευτή» 32.
O2 HOLDINGS AND O2 (UK) persons at whom the advertising is directed, an association between the manufacturer whose products are identified and the competing supplier, in that those persons associate the reputation of the manufacturer’s products with the products of the competing supplier’. 32 or the manner in which he is referred to is not necessary in order to inform customers of the respective qualities of the goods compared.
Αντίστροφα, αυτό δεν συμβαίνει όταν τα στοιχεία, τα οποία αφορά η σύγκριση, δεν μπορούν να προσδιοριστούν χωρίς ο διαφημιζόμενος να προσφύγει στα σημεία αναφοράς του ανταγωνιστή του, ακόμα και αν θα μπορούσε να αντλήσει κάποιο όφελος».
Conversely, this complaint cannot be upheld where the matters to which the comparison relates cannot be described without the advertiser making reference to his competitor, even though the advertiser may at the same time take some advantage of it’.
«Επομένως, [κατά την άποψή του], η εκτίμηση περί της νομιμότητας μιας συγκριτικής διαφημίσεως, από την άποψη του άρθρου 3α, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, της οδηγίας, πρέπει να στηριχθεί στο κριτήριο της αναγκαιότητας» 31.
‘It is therefore this test of necessity that in [his] view forms the basis of an understanding of the lawfulness of comparative advertising under Article 3a(1)(g) of the Directive.’ 31
Παραπέμποντας στις εκτιμήσεις αυτές της αποφάσεως Toshiba, ο γενικός εισαγγελέας Tizzano, με τις προτάσεις του στην υπόθεση Pippig Augenoptik 33, θεώρησε ότι «η αναφορά του σήματος του προϊόντος ενός ανταγωνιστή δεν είναι αντίθετη προς το άρθρο 3α, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, εφόσον η αναφορά αυτή δικαιολογείται από μια αντικειμενική απαίτηση προσδιορισμού των ανταγωνιστικών προϊόντων και αναδείξεως των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων των προϊόντων που αποτελούν αντικείμενο της διαφημίσεως (ενδεχομένως μέσω άμεσης συγκρίσεως μεταξύ των προϊόντων αυτών) και εφόσον δεν αποσκοπεί αποκλειστικώς στο να αντλήσει ο διαφημιζόμενος όφελος από τη φήμη σήματος, εμπορικής επωνυμίας ή άλλου διακριτικού σημείου του ανταγωνιστή», «εκτός αν από τις ιδιαιτερότητες της εκάστοτε συγκεκριμένης περιπτώσεως προκύπτει ότι η εν λόγω αναφορά έγινε κατά τρόπο ώστε να συνδέει, στα μάτια του κοινού, τον διαφημιζόμενο με τον ανταγωνιστή, συνδέοντας τη φήμη των προϊόντων του δευτέρου με τα προϊόντα του πρώτου».
In the light of those statements in Toshiba, Advocate General Tizzano took the view, in his Opinion in Pippig Augenoptik, 33 that ‘indication of the brand name of a competitor’s products is not contrary to Article 3a(1)(g) where such indication is justified by the objective requirement to identify the competitor’s products and highlight the qualities of the products that are being advertised (if necessary by a direct comparison between them) and that its sole aim is not therefore to take advantage of the reputation of the trade mark, trade name or other distinguishing marks of a competitor … unless, in view of the peculiarities of the case at issue, it is clear that such information is given in a manner that is likely to create an association in the public between the advertiser and his competitor, conferring the reputation of the latter’s products on the former’s’.
Οι παραπάνω σκέψεις, οι οποίες στηρίζουν την ερμηνευτική άποψη που υποστηρίζει η O2, δεν έγιναν ωστόσο δεκτές από το Δικαστήριο, κατά τη γνώμη μου, με την απόφαση Toshiba.
In my view, however, those last considerations, which support the interpretation advocated by O2, were disregarded by the Court in Toshiba.
Η σκέψη 54 της αποφάσεως αυτής, την οποία επικαλείται η O2, δεν στηρίζει στην πραγματικότητα την εν λόγω άποψη, από τη στιγμή που, αν και το Δικαστήριο έκρινε με την απόφαση αυτή ότι «δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ο διαφημιζόμενος αντλεί αθέμιτο όφελος από τη φήμη των διακριτικών σημείων του ανταγωνιστή του, αν η αναφορά στα σημεία αυτά αποτελεί προϋπόθεση πραγματικού ανταγωνισμού στην οικεία αγορά», ουδόλως προκύπτει ότι εννοούσε επίσης ότι, αντιθέτως, αν η αναφορά στα σημεία αυτά δεν αποτελεί προϋπόθεση πραγματικού ανταγωνισμού στην οικεία αγορά, συνεπάγεται αναγκαστικά ότι ο διαφημιζόμενος αντλεί αθέμιτο όφελος από τη φήμη τους.
Paragraph 54 of that judgment, cited by O2, does not really support that interpretation since, although the Court stated in that paragraph that ‘an advertiser cannot be considered as taking unfair advantage of the reputation attached to distinguishing marks of his competitor if effective competition on the relevant market is conditional upon a reference to those marks’, there is no indication that it also meant to imply that, conversely, where effective competition on that market is not conditional upon a reference to those marks, a reference to them would necessarily imply that the advertiser was taking unfair advantage of their reputation.
Με την απόφαση Toshiba, το Δικαστήριο έκρινε μάλλον ότι η χρήση των διακριτικών σημείων ανταγωνιστή δεν δίνει τη δυνατότητα στον διαφημιζόμενο «να αντλήσει
In Toshiba, the Court held on the contrary that use of the distinguishing marks of a competitor enables the advertiser ‘to take unfair advantage of the reputation attached to those marks only if the effect of the reference to them is to create, in the mind of the
Το Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε, με την προπαρατεθείσα απόφαση Pippig Augenoptik, επί της ερμηνείας του άρθρου 3α, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, αλλά επανήλθε επί του θέματος μεταγενέστερα, με
The Court did not take a position on the interpretation of Article 3a(1)(g) in Pippig Augenoptik, but returned to it later in Siemens, from which it is to be deduced that in determining whether an advertiser’s use
32 — Απόφαση Toshiba, προπαρατεθείσα, σκέψη 60 (βλ., επίσης, σκέψη 57).
32 — Toshiba, paragraph 60 (see also paragraph 57).
31 — Ομοίως, σημεία 82, 84, 85 και 87.
31 — Ibid., points 82, 84, 85 and 87.
Στο σημείο 86, ο γενικός εισαγγελέας Léger υπογράμμιζε εξάλλου, όπως έπραξε και η O2 στην παρούσα διαδικασία, ότι το κριτήριο της αναγκαιότητας γίνεται επίσης δεκτό με τη διάταξη του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, της οδηγίας 89/104.
In point 86 Advocate General Léger also notes, as O2 has done in the present proceedings, that the same philosophy underlies the provisions of Article 6(1)(c) of Directive 89/104.
33 — Προαναφερθείσες προτάσεις, σημείο 32.
33 — Opinion delivered on 12 September 2002, point 32.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-533/06 την προπαρατεθείσα απόφαση Siemens, από την οποία προκύπτει ότι, για να εξακριβωθεί αν, με τη χρήση του σήματος ή άλλου διακριτικού σημείου ανταγωνιστή σε συγκριτική διαφήμιση, ο διαφημιζόμενος αντλεί αθέμιτο όφελος από τη φήμη των εν λόγω σημάτων ή διακριτικών σημείων, πρέπει, αφενός, να εξακριβωθεί αν η χρήση αυτή μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργήσει, στο κοινό στο οποίο απευθύνεται, σύνδεση μεταξύ του ανταγωνιστή και του εν λόγω διαφημιζόμενου, καθόσον το εν λόγω κοινό θα απέδιδε τη φήμη των προϊόντων του πρώτου στα προϊόντα που εμπορεύεται ο δεύτερος 34, και, αφετέρου, να ληφθεί υπόψη το πλεονέκτημα που συνιστά για τους καταναλωτές η εν λόγω συγκριτική διαφήμιση 35.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-533/06 of a competitor’s trade mark or other distinguishing marks in comparative advertising takes unfair advantage of the reputation of the trade mark or other distinguishing marks, it is necessary, on the one hand, to determine whether such use could cause the public at whom the advertising is directed to associate the competitor with the advertiser, since the public might associate the reputation of the former’s products with the products distributed by the latter 34 and, on the other, to take into account the benefit to consumers of the comparative advertising in question. 35
Το κριτήριο της εφαρμογής που επέλεξε το Δικαστήριο με τις προπαρατεθείσες αποφάσεις, βασιζόμενο στην ανάλυση των εντυπώσεων που δημιουργούνται στο κοινό όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ των επιχειρήσεων που προσδιορίζονται με τη διαφήμιση, είναι αρκετά ευνοϊκό για τον διαφημιζόμενο, εφόσον επιτρέπει την αναφορά στο διακριτικό σημείο άλλου, ενώ η εν λόγω αναφορά δεν εξυπηρετεί καμία θεμιτή ανάγκη που να αφορά τη διαφημιστική λειτουργία, εφόσον δεν δημιουργεί, συγκεκριμένα, στο κοινό τον αναφερόμενο στις αποφάσεις αυτές σύνδεσμο που λειτουργεί για τη μεταφορά της φήμης.
The criterion chosen by the Court in those judgments, based on an analysis of the impressions created in the public as to the relations between the undertakings identified in the advertising, tends to favour the advertiser by permitting a reference to another’s distinguishing marks, even where it does not appear to serve any legitimate requirement connected with the advertisement, if it does not actually create in the minds of the public that association with the transfer of reputation mentioned in those judgments.
Φρονώ ότι ο προσανατολισμός που βασίζεται στο αν υφίσταται μια τέτοια απαίτηση, τον οποίο φαίνεται ότι εξέτασε και ο γενικός εισαγγελέας Léger με τις παρατιθέμενες στο σημείο 51, ανωτέρω, εισαγωγικές σκέψεις της συλλογιστικής του, μπορεί να οδηγήσει σε έναν πλέον ισορροπημένο συγκερασμό των αντιτιθέμενων συμφερόντων του διαφημιζόμενου και του ανταγωνιστή του, στον βαθμό που θα καθιστούσε εφικτό να θεωρηθεί ως απαγορευμένη η αναφορά στο διακριτικό σημείο του άλλου, εφόσον η διαφημιστική σύγκριση αποδεικνύεται ότι λειτουργεί, στην πραγματικότητα, μόνον ως πρόφαση για την παρασιτική εκμετάλλευση της φήμης του εν λόγω σημείου, ανεξαρτήτως του αν υφίσταται ή όχι ο προπαρατεθείς σύνδεσμος.
I personally take the view that an approach that calls for the existence of such a requirement, as Advocate General Léger too appeared to foreshadow in the introduction to the line of reasoning reported in point 51 above, may achieve a more balanced reconciliation between the conflicting interests of the advertiser and his competitor, in that it would prohibit reference to another’s distinguishing marks where it is clear that comparative advertising is in reality merely a pretext to exploit the reputation of that mark in a parasitical manner, quite apart from creating the aforesaid association.
Εάν, όπως λέγεται συνήθως στη θεωρία, η συγκριτική διαφήμιση έχει συχνότερα ως αντικείμενο τη σύγκριση με ανταγωνιστή που είναι σημαντικότερος και περιέχει, επομένως, καθεαυτή, μία «σύνδεση», σε ορισμένο μέτρο, με τη φήμη του ή με τα διακριτικά του σημεία, το όφελος που αντλείται από τη σύνδεση αυτή θα ήταν αθέμιτο, σύμφωνα με τις αποφάσεις Toshiba και Siemens, μόνον από τη στιγμή που θα δημιουργούσε, στο κοινό στο οποίο απευθύνεται, μία τέτοια σύνδεση μεταξύ του διαφημιζόμενου και του ανταγωνιστή του, ώστε το εν λόγω κοινό θα απέδιδε τη φήμη των προϊόντων του δεύτερου στα προϊόντα του πρώτου.
If, as legal commentators generally observe, the subject-matter of comparative advertising is in most cases a comparison with a more established competitor and therefore involves the establishment of a certain ‘link’ with the competitor’s reputation or the reputation of the distinguishing marks concerned, the advantage gained by the establishment of such a link would be unfair, on the basis of Toshiba and Siemens, only if it results, in the minds of the persons to whom it is addressed, in an association between the advertiser and his competitor that might cause the public to associate the reputation of the former’s products with the latter’s.
Πρόκειται, σύμφωνα με τις εν λόγω αποφάσεις, για ένα αποτέλεσμα που πρέπει να εκτιμάται κατά περίπτωση, μη λαμβάνοντας υπόψη, προδήλως, εκτιμήσεις σχετικές με την αναγκαιότητα της αναφοράς στο διακριτικό σημείο του ανταγωνιστή.
This is, according to those judgments, a matter that must be determined in each specific case, a process that clearly excludes considerations relating to the indispensability of a reference to the competitor’s distinguishing marks.
34 — Απόφαση Siemens, προπαρατεθείσα, σκέψεις 18 έως 20.35 — Ομοίως, σκέψεις 22 έως 24.
34 — Judgment in Siemens, paragraphs 18 to 20.35 — Ibid., paragraphs 22 to 24.
Οπωσδήποτε, και χωρίς, για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, να χρειάζεται να αποδειχθούν γενικώς τα κριτήρια για την εφαρμογή του άρθρου 3α, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, της οδηγίας 84/450, αρκεί η παρατήρηση ότι οι αποφάσεις Toshiba και Siemens δεν καθιερώνουν, μάλιστα δε αποκλείουν εμμέσως, το κριτήριο της αναγκαιότητας όσον αφορά τη χρήση σήματος ή άλλου διακριτικού σημείου του ανταγωνιστή σε συγκριτική διαφήμιση.
In any case, for the purposes of the present reference for a preliminary ruling there is no need for a general explanation of the criteria to be used when applying Article 3a(1)(g) of Directive 84/450; it is enough to say that Toshiba and Siemens do not admit, but on the contrary exclude by implication, the criterion of indispensability (or necessity) with regard to the use of a competitor’s trade mark or other distinguishing mark in comparative advertising.
Δεν μπορεί να υποστηριχθεί, όπως υποστηρίζει η O2, ότι, εφόσον η χρήση αυτή δεν είναι απαραίτητη για τον προσδιορισμό
That is to say, it cannot be maintained, as O2 argues, that when such use is not indispensable for the purpose of identifying the competitor or
O2 HOLDINGS και O2 (UK) σήμα ανταγωνιστή είτε για χρήση σημείου απλώς παρόμοιου.
O2 HOLDINGS AND O2 (UK) tive of whether it concerns the use of a sign which is identical or a sign which is merely similar to the competitor’s trade mark.
του ανταγωνιστή ή των προϊόντων ή των υπηρεσιών του, η συγκριτική διαφήμιση αποφέρει ipso facto στον διαφημιζόμενο αθέμιτο όφελος που αντλείται από τη φήμη του σήματος ή του εν λόγω σημείου.
the goods or services concerned, the comparative advertising is ipso facto such as to enable the advertiser to take unfair advantage of the reputation of that trade mark or distinguishing mark.
Όπως παρατηρεί η Επιτροπή, το αθέμιτο αυτό όφελος πρέπει αντιθέτως να εξακριβώνεται in concreto και δεν μπορεί να συνάγεται από την αναγκαιότητα της αναφοράς στο σήμα ή στο εν λόγω σημείο της συγκριτικής διαφήμισης.
As the Commission points out, it would instead have to be established whether or not such unfair advantage had been taken, which cannot be assumed to follow from the fact that the reference to that trade mark or distinguishing mark in the comparative advertising is not indispensable.
Εξάλλου, όπως παρατηρούν με την απόφαση περί παραπομπής τόσο η H3G όσο και το Court of Appeal, η απαίτηση, η οποία επιβεβαιώνεται σταθερά με τη σχετική νομολογία του Δικαστηρίου, να ερμηνεύονται οι προϋποθέσεις που τάσσονται για τη συγκριτική διαφήμιση κατά τον ευνοϊκότερο γι’ αυτήν τρόπο 36 συνηγορεί κατά του ισχυρισμού ότι υφίσταται προϋπόθεση της αναγκαιότητας.
Moreover, as rightly observed both by H3G and by the Court of Appeal in the order for reference, the requirement that the conditions required of comparative advertising must be interpreted in the sense most favourable to it argues against asserting that there exists a condition of indispensability of that kind. 36
Επίσης, αν με την αναφορά στο σήμα της O2 δημιουργείται αποτέλεσμα σύνδεσης με τον ανταγωνιστή, χωρίς η O2 να προβάλλει συναφώς αντιρρήσεις, δεν βλέπω ποιο αθέμιτο όφελος μπορεί να προκύψει για την H3G από την πρόσθετη χρήση, στην επίδικη διαφήμιση, σημείων παρόμοιων με τα σήματα με σαπουνόφουσκες των οποίων είναι δικαιούχος η O2.
I would, moreover, add that as a matter of fact going, however, far beyond what is necessary to answer the first part of the second question, 37it is difficult to imagine that H3G can have taken unfair advantage of the use in the advertisement at issue of bubbles similar to O2’s bubbles trade marks, in view of the fact that the advertising in question also explicitly identifies the competitor by means of references to the O2 trade mark, the lawfulness of the use of which is no longer disputed by O2, and that, as is clear from the order for reference, consumers associate images of bubbles in the context of mobile phones with O2.
Δεδομένου ότι, κατά την εκτίμησή μου, η χρήση σε συγκριτική διαφήμιση σήματος ή σημείου παρόμοιου με το σήμα ανταγωνιστή δεν απαγορεύεται από το άρθρο 3α της οδηγίας 84/450 απλώς για τον λόγο ότι δεν είναι απαραίτητη για τον προσδιορισμό του ανταγωνιστή ή των προϊόντων του ή
As I consider that the use of a competitor’s trade mark or of a sign similar to a competitor’s trade mark in comparative advertising is not prohibited under Article 3a of Directive 84/450 solely on the ground that it is not indispensable for the purpose of identifying the competitor or the goods or services ces
36 — Αποφάσεις Toshiba, προπαρατεθείσα, σκέψη 37· Pippig Augenoptik, προπαρατεθείσα, σκέψη 42· της 19ης Σεπτεμβρίου 2006, C-356/04, Lidl Belgium (Συλλογή 2006, σ.
37 — It is clearly for the referring court, where necessary, to determine whether the use of the images of bubbles in the advertisement at issue enables H3G to benefit unfairly from the reputation of O2’s bubbles trade marks (see, by analogy, Adam Opel, paragraph 36).
I-8501, σκέψη 22), και της 19ης Απριλίου 2007, C-381/05, De Landtsheer Emmanuel (Συλλογή 2007, σ. I-3115, σκέψεις 35 και 63).
36 — Toshiba, paragraph 37; Pippig Augenoptik, paragraph 42; Case C-356/04 Lidl Belgium [2006] ECR I-8501, paragraph 22; and Case C-381/05 De Landtsheer [2007] ECR I-3115, paragraphs 35 and 63.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-533/06 των υπηρεσιών του, παρέλκει η εξέταση του δεύτερου μέρους του δεύτερου προδικαστικού ερωτήματος όπως και του τρίτου ερωτήματος, τα οποία προϋποθέτουν λύση αντίθετη με αυτήν που προτείνω.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-533/06 concerned, there is no need to examine the second part of the second question or the third question, which assume a solution other than that which I have just suggested.
Παρατηρώ, εξάλλου, δεδομένου ότι η O2 επέμεινε ιδιαιτέρως, ιδίως κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, στο γεγονός ότι η επίδικη διαφήμιση παρουσίαζε μία παραποιημένη απεικόνιση των σημάτων της με σαπουνόφουσκες, θίγοντας έτσι τον διακριτικό χαρακτήρα και τη φήμη των σημάτων αυτών, ότι η προβαλλόμενη παραποίηση δεν μπορεί να στηρίξει το αθέμιτο της εν λόγω διαφήμισης, παρά μόνον αν αντιβαίνει σε μία από τις προϋποθέσεις του άρθρου 3α της οδηγίας 84/450.
I would also point out, since O2 has laid special emphasis, particularly at the hearing, on the fact that the advertisement at issue presented a distorted version of its bubbles trade marks, thereby causing detriment to the distinctive character and repute of those trade marks, that the alleged distortion is irrelevant in the sense of rendering the said advertisement unlawful unless it does not comply with one of the conditions laid down in Article 3a of Directive 84/450.
λόγω χαρακτήρα και ως απαγόρευση αντλήσεως αθέμιτου οφέλους από αυτόν, τόσο από το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 89/104 όσο και από το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα 38, όπως έχει τροποποιηθεί, όσον αφορά τα παγκοίνως γνωστά σήματα, δεν επαναλήφθηκε τουναντίον —αντίθετα προς την απαίτηση προστασίας της φήμης του σήματος, η οποία επίσης επιβάλλεται από τις προαναφερθείσες διατάξεις, όσον αφορά πάντοτε τα παγκοίνως γνωστά σήματα— στο άρθρο 3α της οδηγίας 84/450, το οποίο, όπως προανέφερα (βλ. σημείο 59 ανωτέρω), πρέπει να ερμηνεύεται στενά.
character and of taking unfair advantage of it, both in Article 5(2) of Directive 89/104 and in Article 8(5) of Council Regulation (EC) No 40/94 of 20 December 1993 on the Community trade mark, 38as amended, with reference to trade marks with a reputation, was not included — unlike the requirement to protect the repute of the trade mark, which was also protected, again with reference to trade marks with a reputation, under the abovementioned provisions — in Article 3a of Directive 84/450 which, as we have seen (see paragraph 59 above), is to be interpreted narrowly.
Πάντως, εδώ πρόκειται για ηθελημένη επιλογή του κοινοτικού νομοθέτη, ο οποίος προφανώς εκτίμησε ότι το συμφέρον της αποτελεσματικής συγκριτικής διαφήμισης, η οποία χρησιμεύει ως μέσο πληροφόρησης των καταναλωτών και ως μέσο τόνωσης του ανταγωνισμού μεταξύ προμηθευτών προϊόντων και υπηρεσιών (βλ., ειδικότερα, δεύτερη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 97/55), έπρεπε να υπερισχύσει του συμφέροντος της προστασίας του διακριτικού χαρακτήρα των σημάτων.
This must represent a deliberate choice by the Community legislature, which clearly considered that it had a duty to prefer the interest in effective comparative advertising which acts as an instrument to inform consumers and a stimulus to competition between suppliers of goods and services (see, in particular, the second recital in the preamble to Directive 97/55) to the interest of protecting the distinctive character of trade marks.
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα ως εξής:
In the light of the foregoing considerations, I suggest that the Court should answer the second question as follows:
Μεταξύ των προϋποθέσεων αυτών περιλαμβάνονται αυτές που αποσκοπούν στην προστασία της φήμης του σήματος, όπως η προϋπόθεση της παραγράφου 1, στοιχείο ε΄, που απαγορεύει τη δυσφήμιση ή την υποτίμηση του σήματος, και η προϋπόθεση της παραγράφου 1, στοιχείο ζ΄, που εξέτασα ανωτέρω, η οποία απαγορεύει να αντλείται αθέμιτο όφελος από τη φήμη του σήματος.
Those conditions include conditions intended to protect the repute of the trade mark, such as that contained in Article 3a(1)(e), prohibiting the discrediting or denigra tion of a trade mark, and the condition, just examined, laid down in Article 3a(1)(g), which prohibits taking unfair advantage of the reputation of a trade mark.
Ειδικότερα, στις περιπτώσεις όπου η παραποίηση των σημάτων με σαπουνόφουσκες, στην επίδικη διαφήμιση, είναι τέτοια ώστε να παρουσιάζει αρνητικά τα εν λόγω σήματα ή την εικόνα του δικαιούχου τους, η O2 θα μπορούσε να την προσβάλει επικαλούμενη την εθνική διάταξη με την οποία μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο το άρθρο 3α, παράγραφος 1, στοιχείο ε΄, της οδηγίας 84/450.
In particular, if the distortion of the bubbles trade marks in the advertisement at issue were such as to present those trade marks or the image of their proprietor in a negative light, O2 could complain, citing the national provision transposing Article 3a(1)(e) of Directive 84/450.
«Το άρθρο 3α της οδηγίας 84/450 δεν έχει την έννοια ότι επιτρέπεται η χρήση, σε συγκριτική διαφήμιση, σημείου πανομοιότυπου ή παρόμοιου με το καταχωρισμένο σήμα ανταγωνιστή μόνον όταν η εν λόγω διαφήμιση είναι απαραίτητη για τον προσδιορισμό του ανταγωνιστή ή των προϊόντων ή των υπηρεσιών του.»
‘Article 3a of Directive 84/450 is not to be interpreted as permitting the use, in a comparative advertisement, of a sign identical or similar to the registered trade mark of a competitor only when that use is indispensable for the purpose of identifying the competitor or the goods or services concerned.’
Αντιθέτως, μεταξύ των προϋποθέσεων του ίδιου άρθρου 3α δεν περιλαμβάνεται η πολύ διαφορετική απαίτηση της προστασίας του διακριτικού χαρακτήρα του σήματος.
On the other hand, the conditions contained in Article 3a do not include the separate requirement that the distinctive character of the trade mark should be protected.
Η απαίτηση αυτή, που προβλέπεται υπό δύο μορφές, ως απαγόρευση προσβολής του εν
That requirement, covered in its dual aspect of prohibition of causing detriment to that
38 — ΕΕ L 11, σ. 1.
38 — OJ 1994 L 11, p. 1.
Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) ως εξής: «1.
In conclusion, I propose that the Court give the following answer to the questions referred by the Court of Appeal (England and Wales):