natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι διατάξεις αυτές μπορούν να προβλέπουν παρεκκλίσεις, όταν αυτό δικαιολογείται λόγοι ειδικό™ προβλήματα™ ενός κράτους μέλους.
This right shall be exercised subject to detailed arrangements adopted by the Council, acting unanimously on a proposal from the Com­mission and after consulting the European Parliament; these arrangements may provide for derogations where warranted by prob­lems specific to a Member State.
Θεσπίζεται ιθαγένεια της Ένωσης.
Citizenship of the Union is hereby estab­lished.
Πολίτης της Ένωσης είναι κάθε πρόσωπο που έχει την υπηκοό­τητα κράτους μέλους.
Every person holding the nationality of a Member State shall be a citizen of the Union.
Η ιθαγένεια της Ένωσης συμπληρώνει και δεν αντικαθιστά την εθνική ιθαγέ­νεια.
Citizenship of the Union shall comple­ment and not replace national citizenship.
Οι πολίτες της Ένωσης έχουν τα δικαιοϊματα και τις υποχρεώσεις που προβλέπονται από την παρού­σα Συνθήκη.
Citizens of the Union shall enjoy the rights conferred by this Treaty and shall be sub­ject to the duties imposed thereby.
Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγρά­φου 4 του άρθρου 190 και των διατάξεων που θεσπίζονται προς εφαρμογή του. κάθε πολίτης της Ένωσης, που κατοικεί σε κράτος μέλος του οποίου δεν είναι υπήκοος, έχει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο κράτος μέλος της κατοικίας του. υπό τους ίδιους όρους με τους υπηκόους του εν λόγο) κράτους.
Without prejudice to Article 190(4) and to the provisions adopted for its implementation, every citizen of the Union residing in a Mem­ber State of which he is not a national shall have the right to vote and to stand as a candi­date in elections to the European Parliament in the Member State in which he resides, un­der the same conditions as nationals of that State.
Οι διατάξεις αυτές μπορούν να προβλέπουν παρεκκλίσεις, όταν αυτό δικαιολογείται λόγιο ειδικών προβλημάτων ενός κράτους μέλους.
This right shall be exercised subject to detailed arrangements adopted by the Coun­cil, acting unanimously on a proposal from the Commission and after consulting the Eu­ropean Parliament; these arrangements may provide for derogations where warranted by problems specific to a Member State.
Συνθήκη και τις διατάξεις που θεσπίζονται για την εφαρμογή της.
Every citizen of the Union shall have the right to move and reside freely within the territory of the Member States, subject to the limitations and conditions laid down in this Treaty and by the measures adopted to give it effect.
Κάθε πολίτης της Ένωσης απολαύει, στο έδαφος τρίτων χωρών στις οποίες δεν αντιπροσωπεύεται το κράτος μέλος του οποίου είναι υπήκοος, της διπλω­ματικής και προξενικής προστασίας κάθε κράτους
Every citizen of the Union shall, in the territory of a third country in which the Member State of which he is a national is not represented, be en­titled to protection by the diplomatic or con­sular authorities of any Member State, on the
■ Ανθρώπινα δικαιώματα — Ετήσια έκθεση 2000 μέλους, υπό τους ίδιους όρους που ισχύουν και έναντι των υπηκόων του κράτους αυτού.
Annual report on human rights 2000 same conditions as the nationals of that State.
Τα κράτη μέλη καθορίζουν μεταξύ τους τους αναγκαίους κανόνες και αρχίζουν τις απαιτούμενες διεθνείς διαπραγματεύσεις για να εξασφαλίσουν την προστα­σία αυτή.
Member States shall establish the necessary rules among themselves and start the inter national negotiations required to secure this protection.
Η πολιτική της Κοινότητας στον τομέα της συνεργασίας για την ανάπτυξη, η οποία συμπληροϊνει την πολιτική των κρατών μελό™, ευνοεί:
Community policy in the sphere of develop ment cooperation, which shall be complementary to the policies pursued by the Member States, shall foster:
Κάθε πολίτης της Ένωσης δύναται να απευθύνεται στο διαμεσολαβητή που θεσμοθετείται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 195.
Every citizen of the Union may apply to the Ombudsman established in accordance with Article 195.
Κάθε πολίτης της Ένωσης δύναται να απευθύνεται γραπτώς σε οποιοδήποτε από τα όργανα ή τους οργανισμούς, που αναφέρουν το παρόν άρθρο ή το άρθρο 7, σε μία από τις γλυϊσσες που αναφέρει το άρθρο 314 και να λαμβάνει απάντηση στην ίδια γλώσσα.
— the sustainable economic and social de velopment of the developing countries, and more particularly the most disadvantaged among them; — the smooth and gradual integration of the developing countries into the world economy; — the campaign against poverty in the de veloping countries.
Κατά την εκπόνηση της έκθεσης αυτής λαμβάνει υπόψη της την εξέλιξη της Ένωσης.
Community policy in this area shall con tribute to the general objective of develop ing and consolidating democracy and the rule of law, and to that of respecting human rights and fundamental freedoms.
Επ' αυτής της βάσεως, και με την επιφύλαξη των άλλων διατάξεων της παρούσας Συνθήκης, το
The Commission shall report to the European Parliament, to the Council and to the Economic and Social Committee every three years on the application of the provisions of this Part.
Η Κοινότητα και τα κράτη μέλη σέβονται τις υποχρεώσεις και λαμβάνουν υπόψη τους τους στό­χους που έχουν εγκρίνει στα πλαίσια των Ηνωμένων Εθνών και των άλλων αρμόδιων διε­θνών οργανισμών.
The Community and the Member States shall comply with the commitments and take account of the objectives they have approved in the context of the United Nations and other competent international organisations.
(EE L 180 της 19.7.2000, σ. 22)
Council directive implementing the principie of equal treatment between persons irrespective of racial or ethnic origin (OJ L 180, 19.7.2000, p. 22)
Ψήφισμα του Συμβουλίου περί της ισόρροπης συμμετοχής γυναικών και ανδρών στην επαγ­γελματική δραστηριότητα και στην οικογενεια­κή ζωή
Council conclusions on the implementation by the Member States and the EU institu- tions of the Beijing platform for action (Press release 11944/99 — not to be pub- lished in the OJ)
Ανθρώπινα δικαιώματα — Ετήσια έκθεση 2000
Annual report on human rights 2000 ■
ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗΣ — ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Κοπεγχάγη, 21-22 Ιουνίου 1993
THE COPENHAGEN CRITERIA Presidency conclusions European Council, Copenhagen, 21 to 22 June 1993 bership presupposes the candidate's ability to take on the obligations of membership including adherence to the aims of political, economic and monetary union.
iii) Το Ευριοπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε σήμερα ότι οι συνδεδεμένες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που το επιθυμούν θα γίνουν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(iii) The European Council today agreed that the associated countries in central and eastern Europe that so desire shall become mem­bers of the European Union.
Η προ­σχώρηση θα πραγματοποιηθεί από τη στιγμή που μια συνδεδεμένη χώρα θα είναι ικανή να αναλάβει τις υποχρεώσεις του μέλους, δηλαδή εφόσον πληροί τις απαιτούμενες οικονομικές και πολιτικές προϋποθέσεις.
Accession will take place as soon as an associated country is able to assume the obligations of mem­bership by satisfying the economic and po­litical conditions required.
Η ικανότητα της Ένωσης να απορροφήσει νέα μέλη χωρίς να επιβραδυνθεί η ευρωπαϊκή ολο­κλήρωση αποτελεί ένα άλλο σημαντικό θέμα που αφορά τόσο την Ένωση όσο και τις υπο­ψήφιες χαϊρες.
The Union's capacity to absorb new mem­bers, while maintaining the momentum of European integration, is also an important consideration in the general interest of both the Union and the candidate countries.
Το Ευριοπαϊκό Συμβούλιο θα εξακολουθήσει να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την πρόοδο που θα σημεκόνεται σε κάθε συνδεδεμένη χώρα προς την πλήρωση των προϋποθέσεων προ­σχώρησης στην Ένωση και θα συνάγει τα προ­σήκοντα συμπεράσματα.
The European Council will continue to fol­low closely progress in each associated country towards fulfilling the conditions of accession to the Union and draw the appro­priate conclusions.
Ευρώπη: στο δρόμο προς την κατάργηση
Europe: on the road to abolition
Τσεζάρε Μπεκαρία.
If 1 can prove that this punishment is neither use­ful nor necessary, I will have furthered the cause of humanity.
Στη Δυτική Ευριόπη. το ζήτημα της θανατικής ποι­νής αφύπνισε την προσοχή ορισμένων κύκλιον στους κόλπους της κοινωνίας αρκετά νωρίς.
In western Europe the death penalty issue aroused the attention of some circles within so­ciety at an early stage.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) αντιτίθεται στη θανατι­κή ποινή σε κάθε περίπτωση και πρεσβεύει σταθερά την κατάργηση της σε παγκόσμιο επίπεδο, εργαζόμε­νη προς την κατεύθυνση αυτή.
Included among the instruments of both crimi­nal law and criminal policy through ages, capital punishment soon raised a debate on humanitar­ian values.
Έχοντας συμπεριληφθεί μεταξύ τιον μέσων τόσο του ποινικού δικαίου όσο και της πολιτικής στον τομέα του εγκλήματος ανά τους ακόνες, η θανατική ποινή σύντομα ήγειρε συζητήσεις περί ανθρωπιστι­κό™ αξιών.
The European Union (EU) is opposed to the death penalty in all cases and has consistently espoused its universal abolition, working to­wards this goal.
Αυτή η εξέλιξη στη στάση έναντι τη; θανατική; ποινή; άρχισε κυρίως στα πλαίσια εγκα­θίδρυσης του δημοκρατικού κράτους κατά τον 18ο αιώνα και έκτοτε, σταδιακά, κέρδισε την υποστήρι­ξη τιον λαών των κρατών που σήμερα αποτελούν την ΕΕ.
In countries which maintain the death penalty, the EU aims at the progressive re­striction of its scope and respect for the strict conditions, set forth in several international hu­man rights instruments, under which the capital punishment may be used, as well as at the es­tablishment of a moratorium on executions so as to completely eliminate the death penalty.
Η ΕΕ εκφράζει βαθιά ανησυχία για τον αυξανόμε­νο αριθμό εκτελέσεο™· στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (ΗΠΑ). ιδίως επειδή η μεγάλη πλειοψηφία των εκτελέσεο™ από την επαναφορά της θανατική; ποινή; το 1976 πραγματοποιήθηκαν στη δεκαετία του 1990.
The EU is deeply concerned about the increasing number of executions in the United States of America (United States), all the more since the great majority of executions since reinstatement of the death penalty in 1976 have been carried out in the 1990s.
Επιπλέον, επιτρέπεται να επιβληθεί θανα­τική ποινή και να εκτελεστούν νεαροί δράστε; ηλι­κίας κάτα) τιον 18 ετοϊν κατά την εποχή που διε­πράχθη το έγκλημα, κατά κατάφωρη παραβίαση τα™ διεθναϊς αναγνωριζομένων κανόνων για τα ανθροϊ­πινα δικαιώματα.
Furthermore, it is permitted to sentence to death and execute young offenders aged under 18 at the time of the commission of the crime, in clear infringement of international­ly­recognised human rights norms.
Στην πραγματικότητα, το ζήτημα της νομιμότητας της θανατικής ποινής προέβαλε στα πλαίσια του διαφωτισμού στα τέλη του 18ου αιαϊνα.
In fact, the questioning of the legitimacy of the death penalty dawned in the context of the En­lightenment, at the end of the 18th century.
Εκείνη την εποχή, η στέρηση της ελευθερίας αποτελούσε το κατ" εξοχήν μέσο ποινικού κολασμού, παράλληλα με την ανάπτυξη του κλασικού ποινικού δικαίου.
At that time deprivation of liberty was the pre­ferred means of criminal punishment, in parallel with the rise of classic criminal law.
Η τάση αυτή προς τον περιορισμό του πεδίου της θανατικής ποινής επρόκειτο να συνεχιστεί κατά τους δύο επόμενους αιώνες, αν και όχι χωρίς διάφορα οπισθοδρομικά βήματα εξαιτίας ιδιαίτερα™ πολιτικών συνθηκών.
Although early attempts to repeal the death penalty were not a total success, several European countries had by then accepted the limitation of the death penalty to capital crimes and reformed their law accordingly.
Στην αυγή της νέας χιλιετία;, η ΕΕ επιθυμεί να μοιραστεί με τι; ΗΠΑ τι; αρχές, εμπειρίε;. πολιτι­κές και εναλλακτικές λύσεις που οδηγούν το ευριο­παϊκό κίνημα υπέρ της κατάργησης της θανατικής ποινής, δεδομένου ότι όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν προχωρήσει στην κατάργηση της.
This trend towards restriction of the scope of capital punishment would continue throughout the next two centuries, although not without various backward steps due to particu­lar political circumstances.
Η Πορτογαλία άνοιξε το δρόμο το 1867, ακολουθούμενη αμέσο)ς από τις Κόπο) Χοϊρες.
Portu­gal led the way in 1867, immediately followed by the Netherlands.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ιταλία, η Φινλανδία και η
At the dawn of a new millennium the EU wishes to share with the United States the principles, expe­riences, policies and alternative solutions guid­ing the European abolitionist movement, all EU Member States having abolished the death penalty.
Ανθρώπινα δικαιώματα — Ετήσια έκθεση 2000 ζονταν σε κοινά σημεία, δηλαδή στον απάνθρωπο, άσκοπο και μη αναστρέψιμο χαρακτήρα της θανατι­κής ποινής, ανεξάρτητα από το πόσο στυγερό έγκλημα διέπραξε ο δράστης.
■ Annual report on human rights 2000 ishment, encompassing abolition for all crimes. In the 1960s and 1970s, the United Kingdom and Spain also became legally abolitionist for civil crimes.
Στις δεκαετίες του 1960 και 1970, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ισπανία κατήργη­σαν με νόμο τη θανατική ποινή για τα μη στρατιω­τικά εγκλήματα.
Although Member States' experiences in aboli­tion varied in time, they shared common ground — that of the inhumane, unnecessary and irre­versible character of capital punishment, no matter how cruel the crime committed by the of­fender.
Στο μεταξύ, επιβεβαιώθηκε και η τάση προς την κατάργηση της θανατικής ποινής για όλα τα εγκλή­ματα, επομένως και για εγκλήματα υπό στρατιωτι­κό νόμο ή για όσα διεπράχθησαν σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως σε καιρό πολέμου.
In the meantime the trend towards abolition for all crimes, thus including crimes under military law or committed in exceptional circumstances such as during wartime, was also affirmed.
Από το τέλος της δεκαετίας του 1960, όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν καταργήσει τη θανατική ποινή.
Since the end of the 1960s, all EU Member States have absolutely abandoned the death penalty in law.
Αλλιοστε, φαίνεται ότι η διεθνής κοινότητα στο σύνολο της συμφωνεί με αυτή την αιτιολόγηση, στο μέτρο που το καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Ριόμης και οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του OHE για τη σύσταση του Διεθνούς Δικαστηρίου για την Πρώην Γιουγκο­σλαβία και του Διεθνούς Δικαστηρίου για τη Ρουάντα δεν περιλαμβάνουν τη θανατική ποινή στο φάσμα των κυρώσεων, ακόμα και όταν δικάζονται ιδιαιτέρως σοβαρά εγκλήματα, συμπεριλαμβανομέ­νων της γενοκτονίας, των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και τοΛ" εγκλημάτων πολέμου.
Besides, this justification now seems to be shared by the international community as a whole, in so far as both the Rome Statute of the International Criminal Court and the United Na­tions Security Council resolutions establishing the International Criminal Tribunals for the for­mer Yugoslavia and for Rwanda do not provide the death penalty among the range of sanctions, even when the most serious crimes, including genocide, crimes against humanity and war crimes are to be tried.
Λόγοι ανθρωπιστικό™' αξιό™'. όεοντολσ,'ίας και ανθροίπίνων δικαιοϊματα™- βάρυναν υπέρ της κατάργη­ σης της θανατικής ποινής.
Effectively, for the European governments the death penalty as a means of State punishment rapidly revealed itself as a denial of human dignity, which is a fundamental basis of the common heritage of the EU as a union of shared values and principles.
Επιπλέον, πρέπει να τονιστεί ότι, παρότι χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ισπανία, το Λουξεμβούργο, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Ελλάδα και το Βέλγιο διατήρησαν τη θανατική ποινή στη νομο­θεσία τους κατά το δεύτερο ήμισυ του 20ού αιώνα, αρκετά σπάνια πραγματοποιούνταν εκτελέσεις ή αλλιώς ο εν λόγω τρόπος τιμωρίας απλά παρέμενε σε αχρηστία.
Fur­thermore, it has to be stressed that, although countries such as the United Kingdom, Spain, Luxembourg, France, Ireland, Greece and Bel­gium maintained the death penalty in their laws into the second half of this century, executions took place quite rarely or else this form of pun­ishment simply remained unused.
Όντως, παρήλθε γενικά μακρά χρονι­κή περίοδος μεταξύ της πραγματοποίησης της τελευταίας εκτέλεσης και της κατάργησης της θανα­τικής ποινής, πράγμα από το οποίο συμπεραίνεται ότι όταν οι ευρωπαϊκές χώρες επίσημα εγκατέλει­ψαν τη θανατική ποινή, ήδη την είχαν καταργήσει εκ των πραγμάτων ή κατά παράδοση, εφόσον αυτή είχε περιπέσει σαφώς σε αχρηστία στη δικαστική πρακτική.
In fact, a long period of time generally passed between the carrying out of the last execution and abolition of the death penalty, which leads to the conclu­sion that when European countries formally abandoned capital punishment they were al­ready abolitionist de facto or even by tradition, capital punishment having clearly fallen into disuse in judicial practice.
Αλλοκττε. ενώ σε ορισμένα κράτη μέλη τα μέτρα κατάργησης είχαν βαθιά απήχηση στο λαϊκό αίσθη­μα αντιστοιχώντας σε εδραιωμένες εθνικές παραδό­σεις, σε άλλες η πολιτική απόφαση για την κατάρ­γηση δεν ελήφθη με την υποστήριξη της πλειοψη­φίας της κοινής γνώμης.
On the other hand, while in some EU Member States abolitionist measures have met the deep sentiment of the population and thus corre­sponded to the accomplishment of a national tra­dition, in others the political decision towards abolition was not taken with the support of the majority of public opinion.
Παρ' όλα αυτά. στις εν λόγιο χιόρες. η απόφαση δεν κατέληξε σε καμία μορφή αρνητικής αντίδρασης· συνήθως οδήγησε σε ήσσονες συζητήσεις επί του θέματος.
Nevertheless in coun­tries where this was the case, the decision did not result in any form of negative reaction, usually leading to minimal debate on the issue.
Επομένως, πρέπει να αναφερθεί το ότι η ίδια η κατάργηση συνεισέφερε θετικά στην καλύτερη ενημέρωση της κοινής γνώμης, γεγονός που βοήθησε να διαμορφω­θούν διαφορετικές απόψεις μεταξύ τιον μελών της Κοινότητας.
There­fore, mention should be made of the fact that abo­lition itself contributed favourably to better­in­formed public opinion, which helped to shape different feelings among community members.
Η κοινή βάση για την κατάργηση: αξίες, αρχές και πολιτική στον τομέα τον εγκλήματος
The common basis for abolition: values, principles and criminal policy
Η θανατική ποινή εγείρει μια σειρά διαφορετικών θεμάτων φιλοσοφικής, θρησκευτικής, πολιτικής και εγκληματολογικής φύσης. ύσης.
At the same time, there is insufficient justifica­tion on either criminal or criminological grounds for maintaining such a punishment.
Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει επαρκής αιτιολόγηση σε ποινικό ή εγκληματολσ;ικό επίπεδο για τη διατήρη­ση αυτής της ποινής.
First of all, it is scientifically undemonstrated that the death penalty and its application deter criminality any more effectively than other forms of punishment.
Κατ" αρχάς, είναι επιστημονι­κά αναπόδεικτο ότι η θανατική ποινή και η εφαρ­μογή της αποτρέπουν το έγκλημα με αποτελεσματι­κότερο τρόπο από άλλες μορφές κολασμού.
Indeed, crime rate and the death penalty are independent realities, capital punishment and its execution failing to have a deterrent effect and thus to produce less violent societies.
"Οντως. ο δείκτης εγκληματικότητας και η θανατική ποινή αποτελούν ανεξάρτητες πραγματικότητες, εφόσον η θανατική ποινή και η εκτέλεση της δεν έχουν απο­τρεπτικό αποτέλεσμα και δεν δημιουργούν με τον τρόπο αυτό λιγότερο βίαιες κοινωνίες.
Besides, maintaining capital punish­ment would not fit the philosophy of rehabilita­tion pursued in the criminal justice systems of all EU Member States and according to which one of the penological aims of penalties is that of rehabilitating or resocialising the offender.
Επιπροσθέτως, δίνεται έμφαση στον σωφρονι­στικό σκοπό της πρόληψης, εννοούμενης ιος διαδι­κασίας ante delictum (προ εγκλήματος) και post delictum (μετά το έγκλημα), που προϋποθέτει την απόρριψη κάθε μορφής βαναυσότητας, είτε σωματι­κής είτε ψυχολογικής, με στόχο να προαχθεί ο σεβασμός για τα ανθροϊπινα δικακόματα και να προληφθεί η ανάπτυξη μιας περισσότερο εγκληματοκρατούμενης κοινωνίας.
Furthermore, emphasis is also placed upon the penological goal of prevention, understood as a process ante delictum (before crime) and post delictum (post­crime), implying the rejection of any form of brutality, either physical or psycho­logical, with a view to promoting respect for hu­man rights and preventing the development of an even more crime­ridden society.
Παρόλο ποι» οι εμπειρίες το™ κρατιόν μελών για το θέμα της κατάργησης διέφεραν κατά καιρούς, βασί­
The death penalty poses a set of distinct ques­tions of a philosophical, religious, political and criminological nature.
Ανθρώπινα δικαιώματα — Ετήσια έκθεση 2000 απέναντι στα δικαιώματα και τα συμφέροντα των θυμάτων.
Annual report on human rights 2000
ρουν το θάνατο, όπως μακροχρόνια ή ισόβια κά­θειρξη.
Opting for a more humane, but also more effective, criminal justice system paved the way for considering appropriate alternative criminal sanctions to the death penalty.
Στην πράξη, ακόμα και όταν η θανατική ποινή προβλεπόταν από το νόμο, ή ακόμη και όταν ήταν υποχρεωτική, είτε ο δικαστής αποφάσιζε μια εναλλακτική ποινή λόγω ελαφρυντικά'™ είτε η ποινή τύγχανε χάριτος συστηματικά και συνεπώς μετατρε­πόταν.
In fact, European lawmakers assumed that crime could be punish able by means of non-lethal penalties, such as longterm or life imprisonment. In practice, even when the death penalty was still contemplated in law, and even mandatory, either the judge would decide upon an alternative penalty by reason of mitigating circumstances or the sentence would be systematically the object of a pardon and thus commuted.
Αλλωστε, υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις στη θανατική ποινή που ανταποκρίνονται στις ανά­γκες των θυμάτων και τους εξασφαλίζουν επαρκή αρωγή.
Besides, there are appropriate alternatives to the death penalty which respond to their needs and ensure adequate assistance to them.
Τόσο οι δράστες όσο και οι οικογένειες των θυμάτων χρήζουν αποκατάστασης.
Both of fenders and victims' families stand in need of rehabilitation.
Όσον αφορά τις δεύτερες, είναι ουσιώδες να ξεπεράσουν τη συγκίνη­ση που νιώθουν εξαιτίας της απώλειας και αυτό προϋποθέτει τη διαθεσιμότητα οικονομικής και ψυ­χολογικής υποστήριξης.
As far as the latter are concerned, it is essential that the emotion caused by the loss they suffered is surmounted and this requires the availability of financial and psychological support.
Η ισόβια κάθειρξη παραμένει η συνήθης εναλλακτι­κή λύση για τα ιδιαζόντως σοβαρά εγκλήματα.
Imprisonment for life remains the usual alternative for very serious crimes.
Εν πάση περιπτώσει, παρόλο που σχεδόν όλα τα κράτη μέλη προβλέπουν το εν λόγω είδος τιμωρίας στους αντίστοιχους ποινικούς τους κώδικες, είτε ως δυνα­τότητα είτε ως υποχρέωση, νοείται περισσότερο ως αρχή παρά ιος κοινή πρακτική.
In any case, although nearly all Member States provide for this type of punishment in their respective penal codes either as a possibility or mandatorily, it is understood rather as a principle than as a common practice.
Σε ορισμένες χιόρες η ισόβια κάθειρξη μπορεί πράγ­ματι να αντικατασταθεί από προσωρινή φυλάκιση, εφόσον υπάρχουν ελαφρυντικά.
In some countries, life imprisonment can indeed be replaced by temporary incarceration once there are mitigating circumstances.
Επιπλέον, σε όλα σχεδόν τα κράτη μέλη μπορεί να εξασφαλιστεί απο­φυλάκιση με αναστολή σε όσους έχουν καταδικα­σθεί σε ισόβια, αφού έχουν εκτίσει ορισμένο χρονι­κό διάστημα στη φυλακή και συντρέχουν άλλες προϋποθέσεις, όπως καλή συμπεριφορά, σημεία επαναπροσαρμογής ι) ασθένεια.
Further more, in practically all Member States, parole can be granted to those sentenced to life after having served a certain term in prison and de pending on other factors, such as good behaviour, signs of readaptation or illness.
Επίσης προβλέπεται μετατροπή της ποινής μέσω χάριτος σε όλα τα σχε­τικά συστήματα κυρώσεων.
Commutation of the penalty by way of pardon is also provided for in almost all the sanctions systems concerned.
Επιπροσθέτως, σε ορι­σμένες από τις χιόρες αυτές η ισόβια κάθειρξη δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε ανήλικους ή σε διανοητι­κά ασθενείς.
Moreover, in some of these countries imprisonment for life simply can not be applied to juveniles or to the mentally ill.
Στον τομέα της δικαστικής πρακτικής, πρέπει να εξεταστεί επίσης ο μη αναστρέψιμος χαρακτήρας της θανατικής ποινής.
In the realm of judicial practice, the irreversible nature of capital punishment has also to be taken into account.