natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Από τη διάταξη του αιτούντος δικαστηρίου προκύπτει ότι το Regierungspräsidium είχε παράλληλα απορρίψει αιτήσεις χορηγήσεως αδειών εκμεταλλεύσεως των γραμμών αυτών τις οποίες είχε υποβάλει η Nahverkehrsgesellschaft.
According to the order for reference, the Regierungspräsidium at the same time rejected the applications by Nahverkehrsgesellschaft for licences to operate those services.
Προς στήριξη της αποφάσεως αυτής, το Regierungspräsidium εξέθεσε ότι η Altmark Trans πληρούσε τις προϋποθέσεις εγκρίσεως του άρθρου 13, παράγραφος 1, σημεία 1 και 2, του Personenbeförderungsgesetz (νόμου περί χερασαίων μεταφορών προσώπων, στο εξής: PBefG).
As grounds for its decision, the Regierungspräsidium stated that Altmark Trans satisfied the conditions for grant of a licence in points 1 and 2 of Paragraph 13(1) of the Personenbeförderungsgesetz (Law on passenger transport, 'the PBefG').
Ως παλαιά επιχείρηση, η Altmark Trans προστατευόταν από την υφιστάμενη κατάσταση κατά το άρθρο 13, παράγραφος 3, του PBefG.
As a long-standing operator, Altmark Trans enjoyed the protection of acquired status under Paragraph 13(3).
Όμως, δεν υφίστατο καν μια τέτοια προσφορά.
In fact, there was no such new offer.
Η Altmark Trans, δεδομένου ότι είχε έλλειμμα 0,58 γερμανικά μάρκα (DEM) ανά χιλιόμετρο συγκοινωνιακής γραμμής, θα χρειαζόταν τη μικρότερη συμπληρωματική χρηματοδότηση εκ μέρους των δημόσιων αρχών.
With a shortfall of DEM 0.58 per timetabled kilometre, Altmark Trans required the lowest additional financing from the public authorities.
Κατόπιν ενστάσεως της Altmark Trans, το Regierungspräsidium παρέτεινε τη διάρκεια της ισχύος των αδειών αυτών μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 2002, με απόφαση της 30ής Ιουλίου 1996.
Following a complaint by Altmark Trans, the Regierungspräsidium extended the licences to 31 October 2002, by decision of 30 July 1996.
Η Nahverkehrsgesellschaft άσκησε προσφυγή κατά των ως άνω αποφάσεων της 27ης Οκτωβρίου 1994 και της 30ής Ιουλίου 1996 ενώπιον του Verwaltungsgericht Magdeburg (πρωτοβάθμιου διοικητικού δικαστηρίου του Μαγδεβούργου) (Γερμανία).
Nahverkehrsgesellschaft brought proceedings against the decisions of 27 October 1994 and 30 July 1996 before the Verwaltungsgericht Magdeburg (Administrative Court, Magdeburg) (Germany),which dismissed the action.
Στο στάδιο της εφέσεως, το Oberverwaltungsgericht Sachsen-Anhalt (διοικητικό εφετείο του ομόσπονδου κράτους της Σαξονίας-Άνχαλτ) (Γερμανία) δικαίωσε τη Nahverkehrsgesellschaft και ακύρωσε τη χορήγηση αδειών στην Altmark Trans.
On appeal, the Oberverwaltungsgericht Sachsen-Anhalt (Higher Administrative Court of Saxony-Anhalt) (Germany) allowed Nahverkehrsgesellschaft's application and therefore set aside the issue of licences to Altmark Trans.
Το εν λόγω δικαστήριο έκρινε μεταξύ άλλων ότι, κατά την έκδοση της αποφάσεως της 30ής Ιουλίου 1996, δεν ήταν πλέον δυνατή η εύρυθμη λειτουργία από οικονομικής απόψεως της Altmark Trans, διότι η εταιρία αυτή χρειαζόταν επιδοτήσεις εκ μέρους του Landkreis Stendal για την παροχή των υπηρεσιών που συνδέονταν με τις προαναφερθείσες άδειες.
It considered in particular that at the time when the decision of 30 July 1996 was taken the financial solvency of Altmark Trans was no longer guaranteed, as it needed subsidies from the Landkreis of Stendal for operating the services licensed.
Έκρινε επίσης ότι οι επιδοτήσεις αυτές ήταν ασυμβίβαστες προς το κοινοτικό δίκαιο περί κρατικών ενισχύσεων, όπως αυτό προκύπτει ιδίως από τον κανονισμό 1191/69.
It further held that those subsidies were not compatible with Community law on State aid, in particular Regulation No 1191/69.
Συναφώς, το Oberverwaltungsgericht σημείωσε ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας έκανε χρήση μόνο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1995 της δυνατότητας να αποκλείσει από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1191/69 τις επιχειρήσεις των οποίων η δραστηριότητα περιορίζεται αποκλειστικά στη λειτουργία αστικών, προαστιακών ή περιφερειακών συγκοινωνιών, όπως προβλέπει ο κανονισμός αυτός.
On this point, the Oberverwaltungsgericht observed that the Federal Republic of Germany had made use of the possibility allowed by Regulation No 1191/69 of excluding undertakings whose activities are confined exclusively to the operation of urban, suburban or regional transport services from the scope of the regulation only up to 31 December 1995.
Έτσι, έκρινε ότι, μετά την ημερομηνία αυτή, οι δημόσιες επιδοτήσεις επιτρέπονταν μόνον με την τήρηση των προϋποθέσεων που προβλέπει ο εν λόγω κανονισμός.
It therefore held that after that date the public subsidies in question were authorised only if the conditions laid down by that regulation were satisfied.
Μεταξύ των προϋποθέσεων αυτών περιλαμβάνεται η ανάγκη επιβολής υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας είτε oto πλαίσιο σχετικής συμβάσεως είτε με πράξη των αρμόδιων αρχών.
Among those conditions was the need to impose public service obligations either by contract or by an act of the competent authorities.
Δεδομένου ότι το Landkreis Stendal δεν προχώρησε στη σύναψη συμβάσεως με την Altmark Trans ούτε εξέδωσε διοικητική πράξη σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού αυτού, το Oberverwaltungsgericht έκρινε ότι, από 1ης Ιανουαρίου 1996, το Landkreis Stendal δεν εδικαιούτο να επιχορηγεί την Altmark Trans για την παροχή υπηρεσιών καλυπτομένων από τις άδειες που του είχαν χορηγηθεί.
Since the Landkreis of Stendal had neither concluded a contract with Altmark Trans nor adopted an administrative act in accordance with the provisions of the regulation, the Oberverwaltungsgericht considered that, from 1 January 1996, the Landkreis had no longer been authorised to subsidise Altmark Trans to operate the services covered by the licences granted.
Κατά της αποφάσεως αυτής του Oberverwaltungsgericht η Altmark Trans άσκησε «Revision» (αναίρεση) ενώπιον του Bundesverwaltungsgericht.
Altmark Trans appealed on a point of law (Revision) to the Bundesverwaltungsgericht against the decision of the Oberverwaltungsgericht.
Το δικαστήριο αυτό έκρινε ότι από τις διατάξεις του άρθρου 8, παράγραφος 4, του PBefG ανακύπτει ζήτημα σχετικά με το αν μπορεί να θεωρηθεί δυνάμει του εθνικού δικαίου ότι πραγματοποιείται, στο πλαίσιο του καθεστώτος της χρηματοδοτικής αυτονομίας, η λειτουργία τακτικών συγκοινωνιακών γραμμών, αστικών, προαστιακών ή περιφερειακών που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί επικερδώς χρηματοδοτούμενη απλώς από τα κόμιστρα και η οποία, για τον λόγο αυτό, εξαρτάται οπωσδήποτε από δημόσιες επιδοτήσεις ή πρέπει οπωσδήποτε να θεωρηθεί ότι αυτή πραγματοποιείται υπό το σύστημα παροχής δημόσιας υπηρεσίας.
The Bundesverwaltungsgericht considers that the provisions of Paragraph 8(4) of the PBefG raise the question whether the operation of urban, suburban or regional scheduled transport services which cannot be operated profitably on the basis of operating income and therefore necessarily depend on public subsidies may, in national law, be regarded as commercial, or whether it must be regarded as operation in the public interest.
Το Bundesverwaltungsgericht, θεωρώντας ότι, στο πλαίσιο της υποθέσεως της οποίας έχει επιληφθεί, το περιεχόμενο των κοινοτικών κανόνων είναι ασαφές και ότι είναι απαραίτητη η έκδοση προδικαστικής αποφάσες για την επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο ένα προδικαστικό ερώτημα.
Since it considered that, in the case before it, the extent of the Community rules was uncertain and that a preliminary ruling was needed for it to give judgment in the main proceedings, the Bundesverwaltungsgericht decided to stay the proceedings and refer a question to the Court for a preliminary ruling.
Μόνο σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως θα είναι απαραίτητη η εξέταση της εφαρμογής των γενικών διατάξεων της Συνθήκης που αφορούν τις κρατικές ενισχύσεις σχετικά με τις επίμαχες στην κύρια δίκη επιδοτήσεις.
By the third part of the question referred for a preliminary ruling, the national court essentially asks whether Regulation No 1191/69, and more particularly the second subparagraph of Article 1(1) thereof, may be interpreted as allowing a Member State not to apply the regulation to the operation of urban, suburban or regional scheduled transport services which necessarily depend on public subsidies, and to limit its application to cases where the provision of an adequate transport service is not otherwise possible.
Επομένως, πρέπει να δοθεί απάντηση καταρχάς στο τρίτο σκέλος του προδικαστικού ερωτήματος.
It is to be remembered that Regulation No 1191/69 establishes a system which the Member States must comply with when they consider imposing public service obligations on undertakings in the land transport sector.
Επί του τρίτου σκέλους του προδικαστικού ερωτήματος
However, Member States may, with respect to undertakings which operate urban, suburban or regional services, introduce a derogation from the provisions of Regulation No 1191/69, under the second paragraph of Article 1(1) of the regulation.
Πρέπει να υπομνηοτεί ότι ο κανονισμός 1191/69 θεσπίζει ένα σύστημα το οποίο τα κράτη μέλη υποχρεούνται να τηρούν όταν προτίθενται να επιβάλουν υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας σης επιχειρήσεις χερσαίων μεταφορών.
By that amendment, the German legislature introduced a distinction, as regards the grant of licences for passenger transport by bus, between commercial operation and operation in the public interest By virtue of Paragraph 13a of the PBefG, Regulation No 1191/69 became applicable to the grant of licences for operation in the public interest That amendment to the PBefG thus cut down the scope of the derogation provided for in the second subparagraph of Article 1(1) of the regulation. The German legislation thus came closer to the objectives pursued by that regulation.
Εντούτοις, όσον αφορά τις επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται την παροχή αστικών, προαστιακών ή περιφερειακών υπηρεσιών μεταφοράς, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν παρέκκλιση από τις διατάξεις του κανονισμού 1191/69, δυνάμει του άρθρου 1, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, αυτού.
It follows from those considerations that a Member State may legitimately, on the basis of the power to derogate provided for in the second subparagraph of Article 1(1) of Regulation No 1191/69, not only exclude urban, suburban or regional scheduled services completely from the scope of that regulation, but may also apply that derogation in a more limited way.
Ο Γερμανός νομοθέτης έκανε γενική χρήση της παρεκκλίσεως αυτής μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1995.
In other words, that provision in principle allows the German legislature to provide that, for transport services provided on a commercial basis, public service obligations may be imposed and subsidies granted without complying with the conditions and details of operation laid down in that regulation.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η τροποποίηση του PBefG, που άρχισε να ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 1996, συμβάλλει στην επίτευξη των σκοπών που επιδιώκει ο κανονισμός 1191/69.
The national legislation must, however, clearly delimit the use made of that option of derogation, so as to make it possible to determine the situations in which the derogation applies and those in which Regulation No 1191/69 applies.
Δυνάμει του άρθρου 13a του PBefG, ο κανονισμός 1191/69 κατέστη εφαρμοστέος στη χορήγηση αδειών υπό το σύστημα της δημόσιας υπηρεσίας.
Thus according to the order for reference, first, the commercial system of operation may apply also to undertakings which need public subsidies to operate licensed transport services.
Επομένως, η τροποποίηση αυτή του PBefG περιόρισε το πεδίο εφαρμογής της παρεκκλίσεως που προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού αυτού.
The national court stated, second, that 'this right to choose, which was conferred on the operator by the legislature, [is] removed in practice in the case of scheduled services in local public transport which are largely in deficit the need for public subsidies automatically resulting in such services being classified as in the public interest'.
Με άλλα λόγια, η εν λόγω διάταξη επιτρέπει καταρχήν στον Γερμανό νομοθέτη να προβλέψει ότι, όσον αφορά τις μεταφορικές υπηρεσίες που παρέχονται υπό το σύστημα της χρηματοδοτικής αυτονομίας, είναι δυνατή η επιβολή υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας και η χορήγηση επιδοτήσεων χωρίς να τηρούνται οι προϋποθέσεις και οι σχετικές λεπτομέρειες που προβλέπει ο εν λόγω κανονισμός.
In so far as Regulation No 1191/69 does not apply to commercial operations, any uncertainty as to the dividing line between that and operations in the public interest would extend also to the scope of that regulation in Germany.
Ωστόσο, η εθνική νομοθεσία πρέπει να καθορίζει ρητά τη χρήση τής ως άνω δυνατότητας παρεκκλίσεως στην οποία προβαίνει για να μπορεί να προσδιοριστεί σε ποια κατάσταση εφαρμόζεται η προαναφερθείσα παρέκκλιση και σε ποια κατάσταση έχει εφαρμογή ο κανονισμός 1191/69.
It is for the national court to ascertain whether the application by the German legislature of the derogation provided for in the second subparagraph of Article 1(1) of Regulation No 1191/69 satisfies the requirements of clarity and precision needed to comply with the principle of legal certainty.
Η απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου περιλαμβάνει ορισμένες ενδείξεις από τις οποίες γεννώνται αμφιβολίες αν τηρήθηκαν εν προκειμένω οι ως άνω επιταγές σαφήνειας.
It must further be stated that should the national court decide that the principle of legal certainty was not complied with in the main proceedings, it will have to consider that Regulation No 1191/69 is fully applicable in Germany, and thus applies also to commercial operations.
Πράγματι, αφενός, από τη διάταξη του αιτούντος δικαστηρίου προκύπτει ότι το σύστημα της χρηματοδοτικής αυτονομίας μπορεί να έχει εφαρμογή και σε επιχειρήσεις που έχουν ανάγκη τις δημόσιες επιδοτήσεις για την εκμετάλλευση αδειών μεταφορικών υπηρεσιών.
Consequently, it is only to the extent that the national court concludes that Regulation No 1191/69 does not apply to commercial operations and that the use made by the German legislature of the option to derogate provided for by that regulation complies with the principle of legal certainty that it will have to
Αν συμβαίνει πράγματι κάτι τέτοιο, οι διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας δεν προσδιορίζουν σαφώς και συγκεκριμένα σε ποια κατάσταση τέτοιες άδειες εμπίπτουν στο πρώτο ή οτο δεύτερο από τα ως άνω συστήματα.
consider whether the subsidies at issue in the main proceedings were granted in conformity with the provisions of the Treaty relating to State aid.
Όμως, καθόσον ο κανονισμός 1191/69 δεν έχει εφαρμογή στο σύστημα της χρηματοδοτικής αυτονομίας, μια ενδεχόμενη αβεβαιότητα επί του προσδιορισμού του συστήματος αυτού σε σχέση με εκείνο της δημόσιας υπηρεσίας θα επεκτεινόταν και στον τομέα της εφαρμογής τού εν λόγω κανονισμού στη Γερμανία
By the first part of the question referred for a preliminary ruling, the national court essentially asks whether subsidies intended to compensate for the deficit in operating an urban, suburban or regional public transport service come under Article 92(1) of the Treaty in all circumstances, or whether, having regard to the local or regional character of the transport services provided and, if appropriate, to the significance of the field of activity concerned, such subsidies are not liable to affect trade between Member States.
Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει αν η εκ μέρους του Γερμανού νομοθέτη εφαρμογή της δυνατότητας παρεκκλίσεως που προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1191/69 αντιστοιχεί προς την υποχρέωση σαφήνειας την οποία επιβάλλει η τήρηση της αρχής της ασφαλείας δικαίου.
The second condition for the application of Article 92(1) of the Treaty, namely that the aid must be capable of affecting trade between Member States, does not depend on the local or regional character of the transport services supplied or on the scale of the field of activity concerned.
Πρέπει να διευκρινιστεί ακόμη ότι, καθόσον το αιτούν δικαστήριο κρίνει ότι δεν τηρήθηκε εν προκειμένω η αρχή της ασφαλείας δικαίου στην υπόθεση της κύριας δίκης, θα πρέπει να θεωρήσει ότι ο κανονισμός 1191/69 έχει πλήρη εφαρμογή στη Γερμανία και ότι, επομένως, ισχύει και για το σύστημα της χρηματοδοτικής αυτονομίας.
However, for a State measure to be able to come under Article 92(1) of the Treaty, it must also be capable of being regarded as an advantage conferred on the recipient undertaking.
Επομένως, το αιτούν δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει αν οι επίμαχες επιδοτήσεις χορηγήθηκαν σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης περί κρατικών ενισχύσεων μόνον αν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο κανονισμός 1191/69 δεν έχει εφαρμογή στο σύστημα της χρηματοδοτικής αυτονομίας και ότι η εκ μέρους του Γερμανού νομοθέτη χρήση της προβλεπόμενης από τον κανονισμό αυτό δυνατότητας παρεκκλίσεως είναι σύμφωνη προς την αρχή της ασφαλείας δικαίου.
It follows from the judgments that, where a State measure must be regarded as compensation for the services provided by the recipient undertakings in order to discharge public service obligations, so that those undertakings do not enjoy a real financial advantage and the measure thus does not have the effect of putting them in a more favourable competitive position than the undertakings competing with them, such a measure is not caught by Article 92(1) of the Treaty.
Επί του πρώτου σκέλους του προδικαστικού ερωτήματος
In the main proceedings, the national court will therefore have to examine whether the public service obligations which were imposed on Altmark Trans are clear from the national legislation and/or the licences at issue in the main proceedings.
Η δεύτερη προϋπόθεση εφαρμογής του άρθρου 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης, κατά την οποία η ενίσχυση πρέπει να είναι ικανή να επηρεάσει το μεταξύ κρατών μελών εμπόριο, δεν εξαρτάται από τον τοπικό ή περιφερειακό χαρακτήρα των μεταφορικών υπηρεσιών που παρέχονται ή από τη σημασία του σχετικού τομέα δραστηριοτήτων.
Payment by a Member State of compensation for the loss incurred by an undertaking without the parameters of such compensation having been established beforehand, where it turns out after the event that the operation of certain services in connection with the discharge of public service obligations was not economically viable, therefore constitutes a financial measure which falls within the concept of State aid within the meaning of Article 92(1) of the Treaty.
Ωστόσο, για να μπορεί κάποια κρατική παρέμβαση να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης, πρέπει επίσης να μπορεί να θεωρηθεί ως πλεονέκτημα χορηγούμενο στη δικαιούχο επιχείρηση, όπως αναφέρθηκε στη σκέψη 75 της παρούσας αποφάσεως.
Third, the compensation cannot exceed what is necessary to cover all or part of the costs incurred in the discharge of public service obligations, taking into account the relevant receipts and a reasonable profit for discharging those obligations. Compliance with such a condition is essential to ensure that the recipient undertaking is not given any advantage which distorts or threatens to distort competition by strengthening that undertaking's competitive position.
Από τη νομολογία προκύπτει ότι, στον βαθμό που μια κρατική παρέμβαση πρέπει να θεωρηθεί ως αντιστάθμιση αποτελούσα την αντιπαροχή έναντι παρεχομένων εκ μέρους των δικαιούχων επιχειρήσεων υπηρεσιών προς εκπλήρωση υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας, έτσι ώστε οι επιχειρήσεις αυτές να μην επωφελούνται στην πραγματικότητα από ένα οικονομικό πλεονέκτημα, με αποτέλεσμα να μην περιέρχονται λόγω της ως άνω παρεμβάσεως οι επιχειρήσεις αυτές σε ευνοϊκότερη θέση ως προς τον
Fourth, where the undertaking which is to discharge public service obligations, in a specific case, is not chosen pursuant to a public procurement procedure which would allow for the selection of the tenderer capable of providing those services at the least cost to the community, the level of compensation needed must be determined on the basis of an analysis of the costs which a typical undertaking, well run and adequately provided with means of transport so as to be able to meet the necessary public service
ανταγωνισμό σε σχέση με τις επιχειρήσεις που τις ανταγωνίζονται, η παρέμβαση αυτή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης.
It follows from the above considerations that, where public subsidies granted to undertakings expressly required to discharge public service obligations in order to compensate for the costs incurred in discharging those obligations comply with the conditions set out above, such subsidies do not fall within Article 92(1) of the Treaty.
Εντούτοις, για να μην πρέπει να χαρακτηριστεί ως κρατική ενίσχυση μια τέτοια αντιστάθμιση σε συγκεκριμένη περίπτωση, πρέπει να πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις.
By the second part of the question referred for a preliminary ruling, the national court essentially asks whether Article 77 of the Treaty may be applied to public subsidies which compensate for the additional costs incurred in discharging public service obligations without taking into account Regulation No 1191/69.
Στην υπόθεση της κύριας δίκης, επομένως, το αιτούν δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει αν η υποχρέωση παροχής δημόσιας υπηρεσίας που επιβλήθηκε στην Altmark Trans προκύπτει σαφώς από την εθνική νομοθεσία ή/και από τις επίμαχες στην κύρια δίκη άδειες.
Member States shall neither take coordination measures nor impose obligations inherent in the concept of a public service which involve the granting of aids pursuant to Article 77 of the Treaty except in the following cases or circumstances'. It follows that Member States are no longer authorised to rely on Article 77 of the Treaty outside the cases referred to in secondary Community legislation.
Αντιστρόφως, η κρατική παρέμβαση που δεν πληροί μία ή περισσότερες από τις ανωτέρω προϋποθέσεις πρέπει να θεωρείται κρατική ενίσχυση υπό την έννοια της διατάξεως αυτής.
However, public subsidies intended to enable the operation of urban, suburban or regional scheduled transport services are not caught by that provision where such subsidies are to be regarded as compensation f or me services provided by the recipient undertakings in order to discharge public service obligations.
Επί του δευτέρου σκέλους του προδικαστικού ερωτήματος
For the purpose of applying that criterion, it is for the national court to ascertain that the following conditions are satisfied·
Με το δεύτερο σκέλος του προδικαστικού ερωτήματος, το αιτούν δικαστήριο ερωτά στην ουσία αν το άρθρο 77 της Συνθήκης μπορεί να εφαρμοστεί σε δημόσιες επιδοτήσεις που αντισταθμίζουν τα πρόσθετα
— first, the recipient undertaking is actually required to discharge public service obligations and those obligations have been clearly defined;
έξοδα στα οποία υποβάλλεται μια επιχείρηση προς εκπλήρωση υποχρεώσεως παροχής δημόσιων υπηρεσιών χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο κανονισμός 1191/69.
second, the parameters on the basis of which the compensation is calculated have been established beforehand in an objective and transparent manner; third, the compensation does not exceed what is necessary to cover all or part of the costs incurred in discharging the public service obligations, taking into account the relevant receipts and a reasonable profit for discharging those obligations; fourth, where the undertaking which is to discharge public service obligations is not chosen in a public procurement procedure, the level of compensation needed has been determined on the basis of an analysis of the costs which a typical undertaking, well run and adequately provided with means of transport so as to be able to meet the necessary public service requirements, would have incurred in discharging those obligations, taking into account the relevant receipts and a reasonable profit for discharging the obligations.
Επομένως, τα κράτη μέλη δεν μπορούν πλέον να επικαλούνται το άρθρο 77 της Συνθήκης εκτός των περιπτώσεων που προβλέπει το παράγωγο κοινοτικό δίκαιο.
Article 77 of the EC Treaty (now Article 73 EC) cannot be applied to public subsidies which compensate for the additional costs incurred in discharging public service obligations without taking into account Regulation No 1191/69, as amended by Regulation No 1893/91.'
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 14 January 2003.