natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τέλος, η απόφαση περί παραπομπής περιέχει πολύ λίγα πραγματικά στοιχεία προκειμένου το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αναπτύξει και ενδεχομένως να αναδιατυπώσει το ερώτημα.
Finally, the order for reference did not contain sufficient factual information to allow the Court to broaden the question and possibly reword it.
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, απόκειται αποκλειστικώς στο εθνικό δικαστήριο, που έχει επιληφθεί της διαφοράς και φέρει την ευθύνη της μέλλουσας να εκδοθεί δικαστικής αποφάσεως, να εκτιμήσει, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιομορφίες της υποθέσεως, τόσο την αναγκαιότητα μιας προδικαστικής αποφάσεως για την έκδοση της δικής του αποφάσεως όσο και τη λυσιτέλεια των ερωτημάτων
In that regard, it must be observed that, according to established caselaw, it is solely for the national court before which the dispute has been brought, and which must assume responsibility for the subsequent judicial decision, to determine in the light of the particular circumstances of the case both the need for a preliminary ruling in
Το Δικαστήριο δεν μπορεί να αρνηθεί την απάντηση σε αίτηση εθνικού δικαστηρίου παρά μόνον όταν προδήλως προκύπτει ότι η ερμηνεία ή η εκτίμηση του κύρους ενός κοινοτικού κανόνα που ζητεί το εθνικό δικαστήριο δεν έχει καμία σχέση με το υποστατό ή το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης ή όταν το πρόβλημα είναι υποθετικής φύσεως (βλ. προπαρατεθείσες αποφάσεις Bosman, σκέψεις 61, και Acereda Herrera, σκέψη 48).
The Court can refuse the request from the national court only where it is quite obvious that the interpretation of Community law sought by that court bears no relation to the actual facts of the main action or its purpose or where the problem is hypothetical (see Bosman, paragraph 61, and Acereda Herrera, paragraph 48).
Στην υπόθεση της κύριας δίκης, το αιτούν δικαστήριο έχει επιληφθεί αιτήσεως διαγραφής δασμών στηριζόμενης στο άρθρο 239, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα και πρέπει, για τον λόγο αυτόν, να αναζητήσει στοιχεία ικανά να αποτελούν ειδική κατάσταση προκύπτουσα από περιστάσεις που δεν ενέχουν ούτε δόλο ούτε πρόδηλη αμέλεια εκ μέρους της JVC.
In the dispute at issue in the main proceedings, the national court has before it an application for remission of customs duty based on Article 239(1) of the Customs Code and must, on that basis, look for elements likely to constitute a specific circumstance arising from facts which imply neither deception nor obvious negligence on the part of JVC.
Στο πλαίσιο αυτό, το ζήτημα του νομικού καθεστώτος των επεξηγηματικών σημειώσεων της ΣΟ φαίνεται λυσιτελές.
In that context, the question of the legal scope of the explanatory notes to the CN seems relevant.
Συνεπώς, το ερώτημα είναι παραδεκτό.
The question is thus admissible.
Το Δικαστήριο έχει επίσης κρίνει ότι οι επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ, καθώς και αυτές του ΕΣ, συμβάλλουν σημαντικά στην ερμηνεία του περιεχομένου των διαφόρων δασμολογικών κλάσεων, χωρίς πάντως να έχουν δεσμευτική νομική ισχύ.
The Court has also held that the explanatory notes to the CN and those to the HS are an important aid for interpreting the scope of the various tariff headings but do not have legally binding force.
Το περιεχόμενο των εν λόγω σημειώσεων πρέπει, επομένως, να είναι σύμφωνο προς τις διατάξεις της ΣΟ και δεν μπορεί να τροποποιεί το περιεχόμενό τους (βλ. προπαρατεθείσες αποφάσεις Intermodal Transports, σκέψη 48, και Possehl Erzkontor, σκέψη 20, και Proxxon, σκέψη 22).
The wording of those notes must therefore be consistent with the provisions of the CN and cannot alter their scope (see Intermodal Transports, paragraph 48; Possehl Erzkontor, paragraph 20; and Proxxon, paragraph 22).
Αν προκύπτει ότι οι επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ αντιβαίνουν στη διατύπωση των διακρίσεων της ΣΟ και των σημειώσεων των τμημάτων και των κεφαλαίων, πρέπει να μη λαμβάνονται υπόψη (βλ. απόφαση της 19ης Απριλίου 2007, C-229/06, Sunshine Deutschland Handelsgesellschaft, Συλλογή 2007, σ. I-3251, σκέψη 31).
Where it is apparent that they are contrary to the wording of the headings of the CN and the section or chapter notes, the explanatory notes to the CN must be disregarded (see Case C-229/06 Sunshine Deutschland Handelsgesellschaft [2007] ECR I-3251, paragraph 31).
Όσον αφορά τις διακρίσεις της ΣΟ που ασκούν επιρροή επί των υποθέσεων της κύριας δίκης, παρατηρείται ότι η διατύπωση της διακρίσεως 8525 40 99 περιλαμβάνει απλώς τον όρο «άλλες».
As regards the subheadings of the CN which are relevant for the disputes in the main proceedings, it should be noted that the wording of subheading 8525 40 99 comprises only the term ‘others’.
Συνεπώς, η διάκριση αυτή περιλαμβάνει όλες τις βιντεοκάμερες πλην αυτών που «παρέχουν αποκλειστικά τη δυνατότητα καταγραφής ήχου και εικόνας που λαμβάνεται μόνο από συσκευή τηλεόρασης» (λειτουργία DV-out), οι οποίες εμπίπτουν στη διάκριση 8525 40 91.
That subheading thus contains all camcorders other than those ‘only able to record sound and images taken by the television camera’, (DV out function), which come under subheading 8525 40 91.
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή ερμήνευσε, με τις επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ, το περιεχόμενο της διακρίσεως 8525 40 99.
The Commission was therefore led to interpret, in the explanatory notes to the CN, the content of subheading 8525 40 99.
Με τις εν λόγω επεξηγηματικές σημειώσεις επισημάνθηκε, από τις 15 Σεπτεμβρίου 1998, ότι οι βιντεοκάμερες τις οποίες αφορά η διάκριση 8525 40 99 ήσαν αυτές που διέθεταν τη λειτουργία DV-in και τη λειτουργία DV-out.
Those explanatory notes indicated, from 15 September 1998, that the camcorders covered by subheading 8525 40 99 were those having the DV in function and the DV out function.
Στις 6 Ιουλίου 2001, η Επιτροπή τροποποίησε εκ νέου τις επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ, διευκρινίζοντας ότι η διάκριση 8525 40 99 περιλαμβάνει και τις βιντεοκάμερες που έχουν σχεδιασθεί με τη λειτουργία DV-in, χωρίς η λειτουργία αυτή να είναι ενεργοποιημένη κατά το χρονικό σημείο του εκτελωνισμού.
On 6 July 2001, the Commission again amended the explanatory notes to the CN specifying that subheading 8525 40 99 also includes camcorders designed with the DV in function without that function being activated at the time of customs clearance.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, λαμβανομένων υπόψη των διατυπώσεων των διακρίσεων 8525 40 91 και 8525 40 99, οι επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ που αφορούν την τελευταία αυτή διάκριση είναι σύμφωνες προς τις διατάξεις της ΣΟ και δεν τροποποιούν το περιεχόμενό της.
It should be stated that, having regard to the respective wording of subheadings 8525 40 91 and 8525 40 99, the explanatory notes to the CN in relation to the latter are in accordance with the provisions of the CN and do not alter its scope.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι οι επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ που αφορούν τη διάκριση 8525 40 99, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στις 6 Ιουλίου 2001 και στις 23 Οκτωβρίου 2002, έχουν ερμηνευτικό χαρακτήρα και δεν έχουν δεσμευτική νομική ισχύ.
It follows from all of the foregoing considerations that the reply to the second question must be that the explanatory notes to the CN relating to subheading 8525 40 99, published on 6 July 2001 and 23 October 2002, are interpretative in character and do not have legally binding force.
Είναι σύμφωνες με τη διατύπωση της ΣΟ και δεν τροποποιούν το περιεχόμενό της.
They are in accordance with the wording of the CN and do not alter its scope.
Συνεπώς, η έκδοση νέου κανονισμού κατατάξεως δεν ήταν αναγκαία.
It follows that the adoption of a new classification regulation was not necessary.
Στην περίπτωση μεταγενέστερης ενεργοποιήσεως, απαιτείται επίσης, αφενός, αφότου ενεργοποιηθεί η λειτουργία, να λειτουργεί η βιντεοκάμερα όπως και οι λοιπές βιντεοκάμερες στις οποίες είναι ενεργοποιημένη κατά τον εκτελωνισμό η λειτουργία της εγγραφής εικόνων και ήχων προερχομένων από πηγές άλλες πλην της κάμερας ή του μικροφώνου που είναι ενσωματωμένα στη συσκευή αυτή και, αφετέρου, να έχει αυτόνομη λειτουργία.
Where the camcorder is activated subsequently, it is also necessary, first, that, once activated, it functions in a manner similar to that of another camcorder whose function for recording images and sounds from sources other than the integrated camera or microphone is active at the time of customs clearance and, second, that it functions independently.
Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εκτιμήσει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές.
It is for the national court to establish whether those conditions are fulfilled.
Αν δεν πληρούνται οι εν λόγω προϋποθέσεις, η βιντεοκάμερα αυτή πρέπει να καταταγεί στη διάκριση 8525 40 91 αυτής της Συνδυασμένης Ονοματολογίας.
If those conditions are not fulfilled the camcorder must be classified under subheading 8525 40 91 of the Combined Nomenclature.
Υπόθεση C-462/05
Case C-462/05
«Παράβαση κράτους μέλους — Παραδεκτό — Δεδικασμένο — Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρα 4, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, 12, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, και 28, παράγραφος 2, στοιχείο ε΄»
(Failure of a Member State to fulfil its obligations — Admissibility — Res judicata — Sixth VAT Directive — Article 4(5), first subparagraph, Article 12(3)(a) and Article 28(2)(e))
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Ιουνίου 2008 . . . . . .
Judgment of the Court (Fourth Chamber), 12 June 2008 . . . . . . . . . .
Διαδικασία — Ισχύς δεδικασμένου — Περιεχόμενο — Απαράδεκτο δεύτερης προσφυγής — Προϋποθέσεις — Ταυτότητα του αντικειμένου
Procedure — Res judicata — Scope — Inadmissibility of a second appeal — Conditions — Same subject-matter
Φορολογικές διατάξεις — Εναρμόνιση των νομοθεσιών — Φόροι κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Ευχέρεια των κρατών μελών να εφαρμόζουν μειωμένο συντελεστή για μεταβατική περίοδο
Tax provisions — Harmonisation of laws — Turnover taxes — Common system of value added tax — Option for Member States to apply a reduced rate on a transitional basis
(Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου, άρθρα 12 και 28)
(Council Directive 77/388, Arts 12 and 28)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-462/05
SUMMARY — CASE C-462/05
Στο πλαίσιο προσφυγής λόγω παραβάσεως ασκούμενης κατά κράτους μέλους, το ενδιαφερόμενο κράτος δεν μπορεί να ενίσταται εγκύρως επικαλούμενο δεδικασμένο λόγω προγενέστερης αποφάσεως του Δικαστηρίου, οσάκις το αντικείμενο της επίδικης διαφοράς διαφέρει από εκείνο της υποθέσεως η οποία κατέληξε στην έκδοση της προγενέστερης αποφάσεως, και τούτο ακριβώς λόγω των στοιχείων που παρέσχε στην Επιτροπή το εν λόγω κράτος μέλος στο πλαίσιο της επίδικης διαφοράς.
In the context of infringement proceedings against a Member State, that State cannot validly plead res judicata in the light of an earlier judgment where the subject-matter of case in question and that of the earlier case are different, precisely on account of the information which that Member State supplied to the Commission in the context of the case in question.
(βλ. σκέψη 27)
(see para.
Αθετεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 12 και 28 της έκτης οδηγίας 77/388 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών, κράτος μέλος που διατηρεί σε ισχύ μειωμένο συντελεστή ύψους 5 % του φόρου προστιθέμενης αξίας ο
A Member State fails to fulfil its obligations under Articles 12 and 28 of the Sixth Directive 77/388 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes if it maintains in force a reduced rate of value added tax of 5% applicable to road tolls for a
(βλ. σκέψεις 49, 55-56, 59 και διατακτ.)
(see paras 49, 55, 56, 59, operative part)
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ
COMMISSION v PORTUGAL
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 12ης Ιουνίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Fourth Chamber)
Afonso, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, προσφεύγουσα, κατά
ACTION under Article 226 EC for failure to fulfil obligations, brought on 22 December 2005,
Πορτογαλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενης από τους L. Fernandes, Â. Seiça Neves και R.
Commission of the European Communities, represented by R. Lyal and M. Afonso, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg, applicant, v
Mengozzi γραμματέας: M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 13ης Μαρτίου 2008, κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων, εκδίδει την ακόλουθη
Advocate General: P. Mengozzi, Registrar: M. Ferreira, Principal Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 13 March 2008, having decided, after hearing the Advocate General, to proceed to judgment without an Opinion, gives the following
Με την προσφυγή της, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι, διατηρώντας σε ισχύ νομοθετικές διατάξεις δυνάμει των οποίων εφαρμόζεται επί των διοδίων οδικής διελεύσεως του ποταμού Τάγου προς τη Λισαβόνα μειωμένος συντελεστής φόρου προστιθέμενης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) ύψους 5 %, η Πορτογαλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 12 και 28 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας:
In its application the Commission of the European Communities requests the Court to declare that, by maintaining in force legislative provisions applying a reduced rate of value added tax (VAT) of 5% to road tolls for crossing the Tagus at Lisbon, the Portuguese Republic has failed to fulfil its obligations under Articles 12 and 28 of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ.
COMMISSION v PORTUGAL added tax: uniform basis of assessment (OJ 1977 L 145, p.
09/001, σ. 49), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/41/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2001 (ΕΕ L 22, σ.
1), as amended by Council Directive 2001/4/EC of 19 January 2001 (OJ 2001 L 22, p.
17, στο εξής: έκτη οδηγία).
17, ‘the Sixth Directive’).
Η έκτη οδηγία
The Sixth Directive
Σύμφωνα με τη δέκατη ένατη αιτιολογική σκέψη της έκτης οδηγίας:
The 19th recital in the preamble to the Sixth Directive states:
«εκτιμώντας ότι είναι απαραίτητο να προβλεφθεί μεταβατική περίοδος που να επιτρέπει την προοδευτική προσαρμογή των εθνικών νομοθεσιών σε ορισμένους τομείς».
‘Whereas it is vital to provide for a transitional period to allow national laws in specified fields to be gradually adapted’.
Κατά το άρθρο 2, σημείο 1, της έκτης οδηγίας, υπόκεινται στον ΦΠΑ «οι παραδόσεις αγαθών και οι παροχές υπηρεσιών, τις οποίες πραγματοποιεί εξ επαχθούς αιτίας στο εσωτερικό της χώρας ο υποκείμενος στον φόρο, ο οποίος ενεργεί υπό την ιδιότητά του αυτή».
Article 2(1) of the Sixth Directive provides that ‘the supply of goods or services effected for consideration within the territory of the country by a taxable person acting as such’ is to be subject to VAT.
Κατά το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 5, της έκτης οδηγίας:
Article 4(1) and (5) of the Sixth Directive provides:
Θεωρείται ως “υποκείμενος στον φόρο” οποιοσδήποτε ασκεί, κατά τρόπο ανεξάρτητο και σε οποιονδήποτε τόπο, μία από τις οικονομικές δραστηριότητες που αναφέρονται στην παράγραφο 2, ανεξαρτήτως του επιδιωκόμενου σκοπού των αποτελεσμάτων της δραστηριότητος αυτής.
“Taxable person” shall mean any person who independently carries out in any place any economic activity specified in paragraph 2, whatever the purpose or results of that activity.
Τα κράτη, οι περιφέρειες, οι νομοί, οι δήμοι και κοινότητες και οι λοιποί οργανισμοί δημοσίου δικαίου δεν θεωρούνται ως υποκείμενοι στον φόρο για τις δραστηριότητες η πράξεις, τις οποίες πραγματοποιούν ως δημοσία εξουσία, έστω και αν, επ’ ευκαιρία αυτών των δραστηριοτήτων η πράξεων, εισπράττουν δικαιώματα, τέλη, εισφορές ή άλλες επιβαρύνσεις.
States, regional and local government authorities and other bodies governed by public law shall not be considered taxable persons in respect of the activities or transactions in which they engage as public authorities, even where they collect dues, fees, contributions or payments in connection with these activities or transactions.
Εντούτοις, όταν πραγματοποιούν τέτοιες δραστηριότητες ή πράξεις, πρέπει να θεωρούνται ως υποκείμενοι σε φόρο για τις δραστηριότητες ή πράξεις αυτές κατά το μέτρο που η μη υπαγωγή τους στον φόρο θα οδηγούσε σε σημαντικές στρεβλώσεις των όρων του ανταγωνισμού.
However, when they engage in such activities or transactions, they shall be considered taxable persons in respect of these activities or transactions where treatment as non-taxable persons would lead to significant distortions of competition.
Εν πάση περιπτώσει, οι προαναφερθέντες οργανισμοί θεωρούνται ως υποκείμενοι σε φόρο, ιδίως για τις πράξεις που απαριθμούνται στο παράρτημα Δ και κατά το μέτρο που οι πράξεις αυτές δεν είναι αμελητέες.
In any case, these bodies shall be considered taxable persons in relation to the activities listed in Annex D, provided they are not carried out on such a small scale as to be negligible.
Όσον αφορά τους συντελεστές του ΦΠΑ, το άρθρο 12, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, πρώτο έως και τρίτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας ορίζει:
As regards rates of VAT, Article 12(3)(a), first to third subparagraphs, of the Sixth Directive provides:
«Ο κανονικός συντελεστής του φόρου προστιθέμενης αξίας ορίζεται από τα κράτη μέλη ως ποσοστό της βάσεως επιβολής φόρου που είναι το ίδιο για τις παραδόσεις αγαθών και για την παροχή υπηρεσιών.
‘The standard rate of value added tax shall be fixed by each Member State as a percentage of the taxable amount and shall be the same for the supply of goods and for the supply of services.
Από 1ης Ιανουαρίου 2001 και μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2005, το ποσοστό αυτό δεν μπορεί να είναι κατώτερο του 15 %.
From 1 January 2001 to 31 December 2005, this percentage may not be less than 15%.
Κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, και μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, το Συμβούλιο αποφασίζει, ομόφωνα, σχετικά με το ύψος του κανονικού συντελεστή που εφαρμόζεται μετά την 31η Δεκεμβρίου 2005.
On a proposal from the Commission and after consulting the European Parliament and the Economic and Social Committee, the Council shall decide unanimously on the level of the standard rate to be applied after 31 December 2005.
Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν ένα ή δύο μειωμένους συντελεστές.
Member States may also apply either one or two reduced rates.
Οι συντελεστές αυτοί ορίζονται ως ποσοστό της φορολογητέας βάσεως το οποίο δεν μπορεί να είναι κατώτερο του 5 % και εφαρμόζονται μόνο στις παραδόσεις αγαθών και στις παροχές υπηρεσιών των κατηγοριών που προβλέπονται στο παράρτημα Η.»
These rates shall be fixed as a percentage of the taxable amount, which may not be less than 5%, and shall apply only to supplies of the categories of goods and services specified in Annex H.’
Οι υπηρεσίες οι οποίες συνίστανται στη διάθεση των χρηστών οδικής υποδομής έναντι καταβολής διοδίων δεν περιλαμβάνονται ούτε στον κατάλογο του παραρτήματος Δ ούτε στον κατάλογο του παραρτήματος Η της έκτης οδηγίας.
The services of providing access to roads on payment of a toll do not appear either on the list in Annex D to the Sixth Directive or on the list in Annex H to that directive.
Το άρθρο 28, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας έχει ως εξής:
Article 28(2) of the Sixth Directive reads:
[…] δ) Τα κράτη μέλη που εφάρμοζαν την 1η Ιανουαρίου 1991 μειωμένο συντελεστή στις υπηρεσίες εστιάσεως, στα παιδικά ενδύματα και υποδήματα και στη στέγαση μπορούν να εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν τον συντελεστή αυτό στην παράδοση των ανωτέρω αγαθών ή στην παροχή των εν λόγω υπηρεσιών.
(d) Member States which at 1 January 1991 applied a reduced rate to restaurant services, children’s clothing, children’s footwear and housing, may continue to apply such a rate to such supplies.
ε) Τα κράτη μέλη που εφάρμοζαν την 1η Ιανουαρίου 1991 μειωμένο συντελεστή στην παράδοση αγαθών και στην παροχή υπηρεσιών, πλην αυτών που προβλέπονται στο παράρτημα Η, δύνανται να εφαρμόσουν στις ανωτέρω περιπτώσεις
(e) Member States which at 1 January 1991 applied a reduced rate to supplies of goods and services other than those specified in Annex H may apply the reduced
Ο πορτογαλικός κώδικας περί φόρου προστιθέμενης αξίας (στο εξής: ΚΦΠΑ) προβλέπει στο άρθρο 18, παράγραφος 1, στοιχείο a, ότι υπόκεινται σε μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ ύψους 5 % οι εισαγωγές, οι παραδόσεις αγαθών και οι παροχές υπηρεσιών που παρατίθενται στον προσαρτημένο στον ΚΦΠΑ κατάλογο.
Article 18(1)(a) of the Portuguese Value Added Tax Code (‘the VAT Code’) provides that the imports, supplies of goods, and supplies of services mentioned in List I annexed to the VAT Code are subject to a reduced VAT rate of 5%.
Το σημείο 2.19 του εν λόγω καταλόγου αναφέρεται στα «[δ]ιόδια λόγω διελεύσεως οδικώς της γέφυρας επί του Τάγου ποταμού στη Λισαβόνα».
Point 2.19 on that list covers ‘[r]oad tolls for crossing the Tagus at Lisbon’.
Η αφορώσα τον εφαρμοστέο σε αυτόν τον τύπο διοδίων συντελεστή ΦΠΑ πορτογαλική κανονιστική ρύθμιση εξελίχθηκε ως ακολούθως:
The Portuguese regulations concerning the rate of VAT applicable to that type of toll have evolved as follows:
— κατά την 1η Ιανουαρίου 1991, ίσχυε μειωμένος συντελεστής ύψους 8 %, πανομοιότυπος με τον ισχύοντα για τα διόδια στους αυτοκινητοδρόμους·
— on 1 January 1991 a reduced rate of 8% was in force, which was the same as the rate applying to motorway tolls;
— από 24 Μαρτίου 1992 και μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1994, εφαρμόστηκε, δυνάμει του νόμου 2/92, της 9ης Μαρτίου 1992, ο κανονικός συντελεστής ΦΠΑ·
— from 24 March 1992 until 31 December 1994, the standard rate of VAT was applied under Law No 2/92 of 9 March 1992;
— από 1ης Ιανουαρίου 1995, μειωμένος συντελεστής ΦΠΑ ύψους 5 %, ο οποίος εφαρμόζεται στα διόδια διελεύσεως οδικώς του ποταμού Τάγου προς τη Λισαβόνα, δυνάμει του νόμου 39-B/94, της 27ης Δεκεμβρίου 1994, ενώ ο κανονικός συντελεστής εφαρμόζεται επί των λοιπών διοδίων.
— since 1 January 1995 a reduced VAT rate of 5% has applied to road tolls for crossing the Tagus at Lisbon, under Law No 39-B/94 of 27 December 1994, whilst the standard rate has applied to other tolls.
Τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς και η προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία
Facts in the case and prelitigation procedure
Το ιστορικό της υπό κρίση διαφοράς
Background to the present case
Η διαδικασία αυτή κατέληξε στην έκδοση της αποφάσεως της 8ης Μαρτίου 2001, C-276/98, Επιτροπή κατά Πορτογαλίας (Συλλογή 2001, σ. I-1699).
The application by the Portuguese Republic of a VAT rate of 5% on road tolls for crossing the Tagus at Lisbon was the subject of earlier proceedings for failure to fulfil obligations instituted by the Commission in April 1996 in Case C-276/98 Commission v Portugal [2001] ECR I-1699.
Η επί της υποθέσεως εκείνης απόφαση αφορούσε όχι μόνον τις συνδεόμενες με τη διέλευση του ποταμού Τάγου μέσω γεφυρών όπου εφαρμόζονται διόδια υπηρεσίες αλλά και συναλλαγές επί ορισμένων αγαθών.
That case concerned not only services linked to crossing the Tagus by toll bridges but also transactions relating to certain goods.
Η Επιτροπή υποστήριξε ότι, εφαρμόζοντας επί των εν λόγω υπηρεσιών και συναλλαγών συντελεστή ΦΠΑ ύψους 5 %, η Πορτογαλική Δημοκρατία είχε αθετήσει τις υποχρεώσεις που υπείχε από τα άρθρα 12 και 28, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας.
The Commission submitted that, by applying a VAT rate of 5% to those services and transactions, the Portuguese Republic had failed to fulfil its obligations under Articles 12 and 28(2) of the Sixth Directive.
Με την προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, το Δικαστήριο δέχθηκε την προσφυγή της Επιτροπής καθ’ ο μέτρο αφορούσε τα αγαθά, την απέρριψε όμως καθ’ ο μέτρο αφορούσε τα διόδια.
In Case C-276/98, the Court upheld the Commission’s action in so far as it concerned the goods but dismissed it in so far as it concerned the tolls.
Η ανωτέρω απόφαση περιελάμβανε το ακόλουθο σκεπτικό:
The grounds of that judgment are as follows: