natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επομένως, είναι αδιαμφισβήτητο, όπως διαπίστωσε το Δικαστήριο με απόφαση της 2ας Μαρτίου 1994 —που εκδόθηκε μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης ΕΕ, πλην όμως της οποίας τα πραγματικά περιστατικά ήσαν προγενέστερα της εν λόγω ενάρξεως ισχύος— ότι, στον τομέα αυτό, η αρμοδιότητα της Κοινότητας δεν είναι αποκλειστική 41.
There is thus no doubt that, as the Court had already held in a judgment of 2 March 1994 — which was delivered after the EU Treaty entered into force but the facts of which were prior to that date — in that sphere the Community’s competence is not exclusive.
Εξάλλου, το Δικαστήριο επιβεβαίωσε την εκτίμηση αυτή, μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης ΕΕ, με την απόφαση Πορτογαλία κατά Συμβουλίου 42.
41Furthermore, the Court confirmed that assessment after the entry into force of the EU Treaty in the case of Portugal v Council. 42
Βεβαίως, είναι αληθές ότι, όπως υποστηρίζει η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, η αρμοδιότητα της Κοινότητας στον τομέα της συνεργασίας για την ανάπτυξη συμπληρώνει την αρμοδιότητα των κρατών μελών.
To be sure, it is true that, as the United Kingdom Government submits, the Community’s competence for development cooperation complements that of the Member States.
Στην προαναφερθείσα απόφαση Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου, το Δικαστήριο
In Case C-316/91 Parliament v Council the Court concluded, from the finding that
41 — Απόφαση της 2ας Μαρτίου 1994, C-316/91, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1994, σ. I-625, σκέψη 26).
41 — Case C-316/91 Parliament v Council [1994] ECR I-625, paragraph 26.
I-6177, σκέψη 36).
42 — Case C-268/94 [1996] ECR I-6177, paragraph 36.
Ωστόσο, το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι η Κοινότητα είχε ειδική αρμοδιότητα για τη σύναψη συμφωνιών με τρίτες χώρες στον τομέα της συνεργασίας για την ανάπτυξη.
However, the Court made it clear that the Community had specific competence to conclude agreements with nonmember countries in the sphere of development cooperation.
Συγκεκριμένα, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η πολιτική της Κοινότητας στον τομέα της συνεργασίας για την ανάπτυξη, η οποία προβλέπεται από το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο ρ΄, ΕΚ και από τον τίτλο XX της Συνθήκης ΕΚ, «συμπληρώνει την πολιτική των κρατών μελών», σύμφωνα με το άρθρο 177, παράγραφος 1, ΕΚ.
The Community’s policy in the sphere of development cooperation, referred to in Article 3(1)(r) EC and in Title XX of the EC Treaty, is, in the words of Article 177(1) EC, ‘complementary to the policies pursued by the Member States’.
Το άρθρο 180, παράγραφος 1, ΕΚ προβλέπει, επίσης, ότι «[η] Κοινότητα και τα κράτη μέλη συντονίζουν τις πολιτικές τους στον τομέα της
Article 180(1) EC provides also that ‘[t]he Community and the
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ συνήγαγε από τη διαπίστωση του μη αποκλειστικού χαρακτήρα της κοινοτικής αρμοδιότητας ότι τα κράτη μέλη εδικαιούντο να αναλαμβάνουν τα ίδια δεσμεύσεις έναντι των τρίτων κρατών, συλλογικά ή ατομικά, και μάλιστα από κοινού με την Κοινότητα 43.
COMMISSION v COUNCIL competence in the field of humanitarian aid, and that consequently the Member States were not precluded from exercising their competence in that regard collectively in the Council or outside it.
υπενθύμισε, επίσης, ότι η αρμοδιότητα της Κοινότητας στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας δεν ήταν αποκλειστική και ότι, συνεπώς, τα κράτη μέλη δεν κωλύονταν να ασκούν συλλογικά, στο πλαίσιο του Συμβουλίου ή εκτός του πλαισίου αυτού, τις συναφείς αρμοδιότητές τους 46.
46 the Community’s competence was not exclusive, that the Member States were entitled to enter into commitments themselves vis-à-vis nonmember States, either collectively or individually, or even jointly with the Community. 43
Επομένως, αντιθέτως προς ό,τι αφήνει να εννοηθεί η Επιτροπή με τα δικόγραφά της, στον τομέα της συνεργασίας για την ανάπτυξη, τα κράτη μέλη δεν στερούνται της δυνατότητας ασκήσεως της δικής τους αρμοδιότητας, συμπεριλαμβανομένης και της περίπτωσης που η Κοινότητα έχει ασκήσει την αρμοδιότητά της στον οικείο τομέα 47.
It follows that, contrary to what is suggested by the Commission in its pleadings, in the sphere of development cooperation the Member State are not prevented from exercising their own competence, even where the Community has exercised its own in the sphere in question. 47
Καίτοι το Δικαστήριο δεν χαρακτήρισε κατά θετικό τρόπο την ασκηθείσα από την Επιτροπή αρμοδιότητα, πρέπει να επισημανθεί ότι, όπως και ο γενικός εισαγγελέας Jacobs με τις προτάσεις που ανέπτυξε επί της υποθέσεως αυτής, το Δικαστήριο απέρριψε το σύνολο της επιχειρηματολογίας που προέβαλε το Κοινοβούλιο, το οποίο υποστήριξε, ιδίως, ότι, άπαξ και η Κοινότητα ασκήσει την αρμοδιότητά της, τα κράτη μέλη δεν μπορούν πλέον να ασκήσουν τη δική τους 44.
Although the Court did not make a positive assessment of the competence exercised by the Community, it must be noted that, following Advocate General Jacobs in his Opinion in that case, the Court rejected all the Parliament’s arguments claiming in particular that, as the Community had exercised its competence, the Member States could no longer exercise theirs.
Κατά τη γνώμη του γενικού εισαγγελέα Jacobs, ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορούσε να γίνει δεκτός σε έναν τομέα όπου η Κοινότητα και τα κράτη μέλη έχουν παράλληλες αρμοδιότητες 45.
44In the view of Advocate General Jacobs, that argument was unacceptable in an area where the Community and the Member States enjoy concurrent competence. 45
Μια διαφορετική ερμηνεία των διατάξεων του τίτλου XX της Συνθήκης ΕΚ θα στερούσε κάθε πρακτική αποτελεσματικότητα από την υποχρέωση, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 180 ΕΚ και στην οποία υπόκεινται η Κοινότητα και τα κράτη μέλη, να συντονίζουν τις πολιτικές τους στον τομέα της συνεργασίας για την ανάπτυξη
Any other interpretation of the provisions of Title XX of the EC Treaty would render totally ineffective the obligation laid down in Article 180 EC for the Community and the Member States to coordinate their policies on development cooperation and to consult each other on their aid programmes.
46 — Απόφαση της 30ής Ιουνίου 1993, C-181/91 και C-248/91, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (Συλλογή 1993, σ.
46 — Joined Cases C-181/91 and C-248/91 Parliament v Council and Commission [1993] ECR I-3685, paragraph 16 (italics added).
Με απόφαση η οποία εκδόθηκε την ίδια χρονική περίοδο με την ως άνω απόφαση και την οποία μνημόνευσαν πλειστάκις οι διάδικοι της υπό κρίση διαφοράς, στο πλαίσιο δε της οποίας ετέθη το ζήτημα αν η προσβαλλόμενη από το Κοινοβούλιο απόφαση συνιστούσε πράξη δεκτική προσβολής κατά την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 230 ΕΚ), το Δικαστήριο
In a judgment from the same period, cited several times by the parties to the present action, in which the question arose of whether the decision challenged by the European Parliament was a challengeable act within the meaning of Article 173 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 230 EC), the Court also observed that the Community did not have exclusive
43 — Όπ.π.44 — Σημείο 42 των προτάσεων της 10ης Νοεμβρίου 1993.
47 — Of course, the existence of concurrent competences in development cooperation does not mean that, in exercising their own competence, the Member States are not subject to the obligation of loyal cooperation arising from Article 10 EC.
Εξάλλου, η υποχρέωση αυτή διασαφηνίζεται από την ανάγκη συντονισμού της κοινοτικής πολιτικής και των εθνικών πολιτικών της συνεργασίας για την ανάπτυξη, που εμφαίνεται στο άρθρο 180, παράγραφος 1, ΕΚ.
In addition, that obligation is defined by the need to coordinate Community and national policies on development cooperation laid down in Article 180(1) EC.
Επομένως, ένα κράτος μέλος δεν θα μπορούσε, π.χ., στο πλαίσιο της διμερούς πολιτικής του, να διατηρήσει ή να ανανεώσει ένα πρόγραμμα παροχής βοήθειας για την ανάπτυξη προς όφελος τρίτου κράτους για το οποίο η Κοινότητα αποφάσισε να αναστείλει τη δική της συμβολή λόγω, ιδίως, σοβαρής προσβολής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εν λόγω τρίτο κράτος.
A Member State could not, for example, in the framework of its bilateral policy maintain or renew a development aid programme for a third State for which the Community had decided to suspend its own contributions on the ground of, in particular, a serious breach of human rights in that State.
45 — Βλ., μεταξύ άλλων, σημεία 44 και 50 των προαναφερθεισών προτάσεων.
43 — Idem.44 — Paragraph 42 of the Opinion in Case C-316/91.45 — See paragraphs 44 and 50 of the Opinion.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-91/05 των κρατών μελών πρέπει να διακρίνεται από την κατανομή αρμοδιοτήτων, την οποία διέπει το άρθρο 47 ΕΕ, μεταξύ της Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ενεργούσας στο πλαίσιο του δεύτερου και του τρίτου πυλώνα 50.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-91/05 between the Community and the European Union, acting in the framework of the second and third pillars. 50
Η ερμηνεία που υποστηρίζει η Επιτροπή θα καθιστούσε, επίσης, ελάχιστα κατανοητή τη δυνατότητα που προσφέρεται στην Κοινότητα και στα κράτη μέλη να υιοθετούν κοινές δράσεις, σύμφωνα με το άρθρο 180, παράγραφος 1, ΕΚ.
The interpretation put forward by the Commission would also make it difficult to understand the option given to the Community and the Member States to undertake joint actions pursuant to Article 180(1) EC.
Αν τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη είχαν την πρόθεση να οριοθετήσουν το περιεχόμενο του άρθρου 47 ΕΕ ανάλογα με την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών, το εν λόγω άρθρο δεν θα είχε διατυπωθεί, βεβαίως, κατά τρόπον ώστε, εκτός από τις ρητές διατάξεις που προβλέπει το άρθρο 47 ΕΕ, «καμία» διάταξη της Συνθήκης ΕΕ να μη «θίγει» τη Συνθήκη ΕΚ.
If the High Contracting Parties had had the intention of delimiting the scope of Article 47 EU according to the distribution of competences between the Community and the Member States, that article would certainly not have been worded in such a way that, apart from the provisions expressly referred to by Article 47 EU, ‘nothing’ in the EU Treaty ‘shall affect’ the EC Treaty.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 25 της συμφωνίας αυτής, ούτε η εν λόγω συμφωνία ούτε καμία αναλαμβανόμενη στο πλαίσιο αυτό δράση θίγουν την εξουσία των κρατών μελών να αναλάβουν διμερείς δραστηριότητες με τη Δημοκρατία της Ινδίας στο πλαίσιο της οικονομικής συνεργασίας ή να συνάψουν, ενδεχομένως, νέες συμφωνίες οικονομικής συνεργασίας μαζί της.
Article 25 of that Agreement provides that neither the agreement nor any action taken thereunder is in any way to affect the powers of the Member States of the Communities to undertake bilateral activities with India in the framework of economic cooperation or to conclude, where appropriate, new economic cooperation agreements with India.
Το Δικαστήριο συνήγαγε, ιδίως, από τη διάταξη αυτή ότι «το ότι περιλαμβάνονται απλώς και μόνο [στη συμφωνία] διατάξεις προβλέπουσες συνεργασία σε συγκεκριμένο τομέα […] δεν προδικάζει την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ Κοινότητας και κρατών μελών ή τη νομική βάση των κοινοτικών πράξεων που εκδίδονται προς εφαρμογή της συνεργασίας σε έναν τέτοιο τομέα» 49.
The Court concluded from that provision that ‘the mere inclusion [in the agreement] of provisions for cooperation in a specific field … does not … predetermine the allocation of spheres of competence between the Community and the Member States or the legal basis of Community acts for implementing cooperation in such a field’. 49
Το ότι τα κράτη μέλη δύνανται να έχουν ελευθερία συλλογικής δράσεως δεν
The fact that the Member States are free to act collectively does not appear to be
Γεγονός παραμένει ότι η κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της Κοινότητας και
Nevertheless, the distribution of spheres of competence between the Community and the Member States must be distinguished from the distribution of spheres of competence governed by Article 47 EU
50 — Βλ., επ’ αυτού, σημείο 58 των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα Mazák, της 28ης Ιουνίου 2007 (απόφαση της 23ης Οκτωβρίου 2007, C-440/05, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου).
50 — See to that effect, point 58 of the Opinion of Advocate General Mazák in Case C-440/05 Commission v Council, pending.
51 — Εξαιρουμένης της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Κοινότητας και της περιπτώσεως κατά την οποία η Κοινότητα άσκησε την αρμοδιότητά της σε τομέα στον οποίο έχει συντρέχουσα αρμοδιότητα με τα κράτη μέλη.
51 — With the exception of the exclusive competence of the Community and the situation where the Community has exercised its competence in an area where it shares concurrently competence with the Member States.
48 — ΕΕ 1994, L 223, σ.
48 — OJ 1994 L 233, p.
35.49 — Προπαρατεθείσα απόφαση (σκέψη 47).
35.49 — Judgment cited above (paragraph 47).
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ δίδει την εντύπωση ότι έρχεται σε αντίφαση με το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση κωλύεται να αναλάβει δράση, κατ’ εφαρμογήν των τίτλων V και VI της Συνθήκης ΕΕ, που θα μπορούσε να υπάγεται στις αρμοδιότητες της Κοινότητας.
COMMISSION v COUNCIL inconsistent with the fact that the European Union is itself prevented from undertaking any action pursuant to Titles V and VI of the EU Treaty which may fall within the scope of the Community’s competences.
του τίτλου V της Συνθήκης ΕΕ και της κοινοτικής πολιτικής της συνεργασίας για την ανάπτυξη, η ερμηνεία και το περιεχόμενο του άρθρου 47 ΕΕ θα έπρεπε να εξαρτώνται από την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών κατ’ εφαρμογήν της Συνθήκης ΕΚ.
cooperation policy, the interpretation and scope of Article 47 EU should depend on the distribution of competences between the Community and the Member States pursuant to the EC Treaty.
Όπως προαναφέρθηκε, το άρθρο 47 ΕΕ αποσκοπεί στη διατήρηση, κατά τρόπο σχεδόν ερμητικό, της υπεροχής της κοινοτικής δράσεως κατ’ εφαρμογήν της Συνθήκης ΕΚ έναντι των δράσεων που αναλαμβάνονται βάσει του τίτλου V ή/και του τίτλου VI της Συνθήκης ΕΕ, κατά τρόπον ώστε, αν μια δράση μπορεί να αναληφθεί σύμφωνα με τη Συνθήκη ΕΚ, η δράση αυτή πρέπει να αναληφθεί δυνάμει της εν λόγω Συνθήκης 53.
As already outlined above, Article 47 EU aims to keep watertight, so to speak, the primacy of Community action under the EC Treaty over actions undertaken on the basis of Title V and/or Title VI of the EU Treaty, so that if an action could be undertaken on the basis of the EC Treaty, it must be undertaken by virtue of that Treaty. 53
Η προάσπιση της κοινοτικής δράσεως προκύπτει, επίσης, από πολλές άλλες διατάξεις της Συνθήκης ΕΕ.
The safeguarding of Community action also follows from several other provisions of the EU Treaty.
Συγκεκριμένα, πέραν του γεγονότος ότι, όπως υποστηρίζει η Επιτροπή και δέχονται το Συμβούλιο και η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, τα κράτη μέλη δεν ασκούν συλλογικά την αρμοδιότητά τους όταν έχει υιοθετηθεί μια δράση με πράξη του Συμβουλίου δυνάμει του τίτλου V της Συνθήκης ΕΕ, πολλώ μάλλον όταν η πράξη αυτή, όπως και η προσβαλλόμενη απόφαση, μπορεί να εκδοθεί με ειδική πλειοψηφία 52, οι προαναφερθείσες αποφάσεις της 12ης Μαΐου 1998, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, και της 13ης Σεπτεμβρίου 2005, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, δεν απέκλεισαν ενδεχόμενη παράβαση του άρθρου 47 ΕΕ από την Ευρωπαϊκή Ένωση ενεργούσα στο πλαίσιο του τίτλου VI της Συνθήκης ΕΕ —λαμβανομένου υπόψη ότι η δεύτερη απόφαση συνήγαγε, όπως προαναφέρθηκε, ότι υπήρξε σφετερισμός των αρμοδιοτήτων της Κοινότητας—, ενώ η Κοινότητα δεν είχε ακόμη αναλάβει δράση στους οικείους τομείς και, ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη διατηρούσαν, κατ’ αρχήν, την αρμοδιότητα να αναλάβουν δράση στους εν λόγω τομείς.
Apart from the fact that, as the Commission submits and as admitted by the Council and the United Kingdom Government, the Member States do not exercise their competence collectively when an action is adopted by an act of the Council by virtue of Title V of the EU Treaty, still less when that act, like the contested decision, can be adopted by a qualified majority, 52the judgments in Case C-170/96 Commission v Council and Case C-176/03 Commission v Council did not exclude a possible infringement of Article 47 EU by the European Union acting in the framework of Title VI of the EU Treaty — the later judgment even finding, as we have already seen, that there was an encroachment on the powers of the Community — even where the Community had not yet acted in the areas in question and, therefore, the Member States in principle retained the competence to act in those areas.
Δεν αντιλαμβάνομαι κανένα λόγο για τον οποίο, στο πλαίσιο των σχέσεων μεταξύ
I see no reason why, in the context of the relationship between Title V of the EU Treaty and the Community development
Βεβαίως, είναι αληθές ότι, στον τομέα της εξωτερικής δράσεως, το άρθρο 11, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΕ απονέμει στην ΚΕΠΠΑ ένα πεδίο εφαρμογής το οποίο «καλύπτει όλους τους τομείς της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας», έκφραση αρκούντως ευρεία ώστε να συμπεριλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την κοινοτική πολιτική της συνεργασίας για την ανάπτυξη.
It is true that, in relation to external activity, Article 11(1) of the EU Treaty confers on the CFSP a scope ‘covering all areas of foreign and security policy’, a term which is broad enough to include the Community policy on development cooperation.
52 — Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 23, παράγραφος 2, ΕΕ, το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία, μεταξύ άλλων, όταν υιοθετεί απόφαση που προβλέπει την εφαρμογή κοινής δράσεως ή κοινής θέσεως.
52 — In accordance with Article 23(2) EU, the Council acts by qualified majority in particular when adopting any decision implementing a joint action or a common position.
53 — Βλ. επίσης, επ’ αυτού, σημείο 53 των προαναφερθεισών προτάσεων του γενικού εισαγγελέα Mazák.
53 — See, also to that effect, point 53 of the opinion of Advocate General Mazák, cited above.
Ωστόσο, η ως άνω διάταξη, η οποία περιλαμβάνεται στον τίτλο V της Συνθήκης ΕΕ, δεν μπορεί να ερμηνευθεί μεμονωμένα, αλλά, αντιθέτως, πρέπει να ερμηνευθεί υπό το πρίσμα των κοινών και τελικών διατάξεων της εν λόγω Συνθήκης, οι οποίες αναφέρονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως «προμετωπίδα» των τριών πυλώνων.
However, that provision, which is in Title V of the EU Treaty, cannot be read in isolation, but must be interpreted in the light of the common and final provisions of that Treaty, which refer to the European Union as a ‘façade’ of the three pillars.
εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας», εξαιρουμένων των μορφών εξωτερικής πολιτικής που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Κοινότητας, όπως η κοινή εμπορική πολιτική ή η πολιτική της συνεργασίας για την ανάπτυξη, ανεξαρτήτως της κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ των κρατών μελών και της Κοινότητας.
within the competence of the Community, such as the common commercial policy or the development cooperation policy, irrespective of the distribution of competences between the Member States and the Community.
Η προσέγγιση αυτή δίδει την εντύπωση ότι είναι η μόνη που διασφαλίζει τη συνοχή, από συνολικής απόψεως, των διατάξεων της Συνθήκης ΕΕ.
This approach appears to be the only one which ensures overall coherence of the provisions of the EU Treaty.
Έτσι, επισημαίνεται ότι, πέραν του άρθρου 47 ΕΕ, το άρθρο 1 ΕΕ ορίζει ότι οι πολιτικές και οι μορφές συνεργασίας που θεσπίζονται με την εν λόγω συνθήκη, ήτοι, μεταξύ άλλων, η ΚΕΠΠΑ, συμπληρώνουν τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, ενώ το άρθρο 2 ΕΕ διευκρινίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει, μεταξύ άλλων, ως στόχο «να διατηρήσει στο ακέραιο το κοινοτικό κεκτημένο και να το αναπτύξει», στόχος ο οποίος επαναλαμβάνεται με ελαφρώς διαφορετική μορφή στο άρθρο 3, πρώτο εδάφιο, ΕΕ.
Thus it will be noted that, as well as Article 47 EU, Article 1 EU states that the policies and forms of cooperation established by that Treaty, in particular the CFSP, supplement the European Communities, while Article 2 EU adds that the European Union has as an objective ‘to maintain in full the acquis communautaire and build on it’, this being repeated in a slightly different form in the first paragraph of Article 3 EU.
Ο ως άνω ισχυρισμός ενισχύεται a contrario από τη μόνη ειδική δίοδο επικοινωνίας που δημιουργήθηκε από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και διατηρήθηκε στην ισχύουσα διατύπωση της Συνθήκης ΕΕ, σύμφωνα με το άρθρο 47 ΕΕ 54, μεταξύ της δράσεως της Κοινότητας που συνίσταται στην επιβολή οικονομικών κυρώσεων δυνάμει των άρθρων 60 ΕΚ και 301 ΕΚ και των σκοπών της Συνθήκης ΕΕ, οι οποίοι προβλέπονται από το άρθρο 11, παράγραφος 1, ΕΕ, στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων.
This argument is borne out, a contrario, by the only bridge specifically established by the Maastricht Treaty and retained in the current version of the EU Treaty, in accordance with Article 47 EU, 54 between Community activity involving economic sanctions under Articles 60 EC and 301 EC and the objectives of the EU Treaty specified in Article 11(1) concerning external relations.
54 — Συγκεκριμένα, αν, όπως προβλέπει το εν λόγω άρθρο, καμία διάταξη της Συνθήκης ΕΕ δεν θίγει τη Συνθήκη ΕΚ, τούτο ισχύει μόνο «με την επιφύλαξη των διατάξεων που τροποποιούν τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας ενόψει της ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας».
These provisions, which are quite special provisions of the EC Treaty, 55expressly envisage that the European Union, acting pursuant to Title V of the EU Treaty, may provide for action by the Community aiming at interrupting or reducing, entirely or in part, economic relations with one or more third countries, thus rendering Community action subordinate to that decided on in the framework of the CFSP.
Επομένως, το επίμαχο ζήτημα εν προκειμένω είναι όντως η προστασία των τομέων δράσεως της Κοινότητας κατά τρόπον ώστε η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να μην παρεμβαίνει στους τομείς αυτούς προσφεύγοντας σε τρόπους συνεργασίας που προσιδιάζουν λιγότερο στη διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκληρώσεως απ’ ό,τι εκείνοι τους οποίους προβλέπει η Συνθήκη ΕΚ, ήτοι στους τρόπους συνεργασίας που προβλέπουν οι τίτλοι V και VI της Συνθήκης ΕΕ.
Therefore it is indeed a matter of protecting the Community’s areas of activity, so that the European Union must refrain from interfering in those areas by using forms of cooperation less integrated than those provided for by the EC Treaty, namely those provided for under Titles V and VI of the EU Treaty.
Ναι μεν, από ουσιαστικής απόψεως, η αναφορά στην έννοια του κοινοτικού κεκτημένου παραμένει ασαφής, πλην όμως σ’ αυτήν συμπεριλαμβάνονται αδιαμφισβήτητα οι αρμοδιότητες που έχουν απονεμηθεί στην Κοινότητα.
Although, from an objective viewpoint, the reference to the concept of acquis communautaire remains imprecise, it undoubtedly encompasses all the competences conferred upon the Community.
55 — Βλ. αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 21ης Σεπτεμβρίου 2005, T-306/01, Yusuf και Al Barakaat International Foundation κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (Συλλογή 2005, σ.
54 — If, as provided by that article, no provision of the EU Treaty affects the EC Treaty, that is only ‘subject to the provisions amending the Treaty establishing the European Economic Community with a view to establishing the European Community’.
II-3533, σκέψη 160), και T-315/01, Kadi κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (Συλλογή 2005, σ. II-3649, σκέψη 124).
55 — See Case T-306/01 Yusuf and Al Barakaat International Foundation v Council and Commission [2005] ECR II-3533, paragraph 160, and Case T-315/01 Kadi v Council and Commission [2005] ECR II-3649, paragraph 124.
Επισημαίνεται ότι κατά εκάστης των αποφάσεων αυτών ασκήθηκε αναίρεση.
It should be noted that appeals have been lodged against both those judgments.
Οι εν λόγω αιτήσεις αναιρέσεως, των οποίων η εκδίκαση εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου, πρωτοκολλήθηκαν αντιστοίχως με τους αριθμούς C-415/05 P και C-402/05 P.
The appeals, which are at present pending, have been registered under case numbers C-415/05 P and C-402/05 P.
Εν τέλει, μπορεί να υποστηριχθεί ότι η ΚΕΠΠΑ καλύπτει «όλους τους τομείς της
In the final analysis, it might be suggested that the CFSP covers ‘all areas of foreign and security policy’, with the exception of the forms of foreign policy which fall
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ τητες στον τομέα της συνεργασίας για την ανάπτυξη.
Treaty is liable to encroach on the Community’s powers in relation to development cooperation.