natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πράγατι, το εν λόγω κράτο έλο piαρέβη τι υpiοχρεώσει piου υpiέχει αpiό την κοινοτική νοοθεσία θέτοντα υpiό την κρίση αυτού του οργάνου κοινοτικέ piράξει, ιδίω ορισένε οδηγίε θεσpiισθείσε είτε βάσει τη Συνθήκη ΕΚ είτε βάσει τη Συνθήκη ΑΕ, piράγα piου συνιστά ία ακόη piαράβαση τη υpiοχρεώσεω σεβασού τη αpiοκλειστική αροδιότητα του ικαστηρίου να ερηνεύει και να εφαρόζει τι διατάξει του κοινοτικού δικαίου, όpiω piροβλέpiουν τα άρθρα 292 ΕΚ και 193 AΕ.
In particular, it was called upon to assess the compatibility with Community law of national legislation which, first, excludes all State liability for damage caused to individuals by an infringement of Community law committed by a national court adjudicating at last instance, where that infringement is the result of an interpretation of provisions of law or of an assessment of the facts and evidence carried out by that court, and second, also limits such liability solely to cases of intentional fault and serious misconduct on the part of the court.
Η Ιρλανδία piαρέβη, εpiίση, την υpiοχρέωση τη αγαστή συνεργασία piου υpiέχει αpiό τα άρθρα 10 ΕΚ και 192 ΑΕ κινώντα διαδικασία στο piλαίσιο συστήατο διευθετήσεω των διαφορών piου piροβλέpiει η Σύβαση για το ίκαιο τη Θάλασσα, χωρί piροηγουένω να ενηερώσει ή να διαβουλευτεί ε τα αρόδια κοινοτικά όργανα.
The Court held (i) that Community law precludes national legislation which excludes State liability, in a general manner, for damage caused to individuals by an infringement of Community law attributable to a court adjudicating at last instance by reason of the fact that the infringement in question results from an interpretation of provisions of law or an assessment of facts or evidence carried out by that court and (ii) that Community law also precludes national legislation which limits such liability solely to cases of intentional fault and serious misconduct on the part of the court, if such a limitation may lead to exclusion of the liability of the Member State concerned in other cases where a manifest infringement of the applicable law was committed, as set out in paragraphs 53 to 56 of the judgment in Case C-224/01 Köbler [2003] ECR I-10239.
Η αpiόφαση Εpiιτροpiή κατά Cresson (αpiόφαση τη 11η Ιουλίου 2006, C-432/04, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή) έδωσε την ευκαιρία στο ικαστήριο να διευκρινίσει τι υpiοχρεώσει piου υpiέχουν τα έλη τη Εpiιτροpiή, κατά την έννοια του άρθρου 213 ΕΚ.
Court of Justice constituted, of itself, an appropriate penalty, and it did not impose on Mrs Cresson a penalty in the form of a deprivation of her right to a pension or other benets in its stead.
Έκρινε ότι η έννοια των «υpiοχρεώσεων piου αpiορρέουν αpiό τη θέση του έλου τη Εpiιτροpiή» piρέpiει να ερηνευθεί διασταλτικώ ώστε να piεριλαβάνει, piέραν των υpiοχρεώσεων εντιότητα και διακριτικότητα, την υpiοχρέωση των ελών τη Εpiιτροpiή να ενεργούν ε piλήρη ανεξαρτησία και piρο το γενικό συφέρον τη Κοινότητα.
In Case C-145/04 Spain v United Kingdom (judgment of 12 September 2006, not yet published in the ECR) and Case C-300/04 Eman and Sevinger (judgment of 12 September 2006, not yet published in the ECR), the Court adjudicated on the Treaty rules relating to European citizenship and the election of representatives to the European Parliament, in particular with regard to the right to vote in such elections and the exercise of that right. In Spain v United Kingdom, the Court was required to consider the power of the Member States to extend the right to vote in European Parliament elections to residents who are not citizens of the European Union.
Σε piερίpiτωση σοβαρή αθετήσεω των υpiοχρεώσεων αυτών, η κύρωση piου piροβλέpiει η Συνθήκη είναι η αυτεpiάγγελτη αpiαλλαγή αpiό τα καθήκοντά του ή η έκpiτωση αpiό το συνταξιοδοτικό του δικαίωα ή αpiό άλλε αντ’ αυτού piαροχέ.
The Kingdom of Spain was contesting, in the case in point, a statute of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland which provides, in relation to Gibraltar, that Commonwealth citizens resident in Gibraltar who are not Community nationals have the right to vote and to stand as a candidate in elections to the European Parliament.
Στα έλη τη Εpiιτροpiή των οpiοίων η θητεία έχει λήξει piορούν να εpiιβληθούν κυρώσει για piαραβάσει διαpiραχθείσε κατά τη διάρκεια ασκήσεω των καθηκόντων του, οι οpiοίε όω αpiοκαλύφθηκαν εταγενεστέρω. εδοένου ότι η αυτεpiάγγελτη αpiαλλαγή αpiό τα καθήκοντα δεν piορεί να εpiιβληθεί piλέον, στο ικαστήριο αpiοένει να εφαρόσει τη διάταξη piου piροβλέpiει ερική ή piλήρη έκpiτωση αpiό το συνταξιοδοτικό δικαίωα, αναλόγω τη σοβαρότητα τη piαραβάσεω.
The Court held that it is for the Member States to dene, in compliance with Community law, the persons entitled to vote and to stand as a candidate in elections to the European Parliament. Articles 189 EC, 190 EC, 17 EC and 19 EC do not preclude the Member States from granting that right to vote and to stand as a candidate to certain persons who have close links to them other than their own nationals or citizens of the Union resident in their territory.
Πάντω, οι piροθεσίε δράσεω δεν είναι αpiεριόριστε, λαβανοένων υpiόψη των εpiιταγών τη ασφάλεια δικαίου και των δικαιωάτων άυνα, piου εpiιβάλλουν να piαρασχεθεί στο piρόσωpiο κατά του οpiοίου η Εpiιτροpiή κίνησε διοικητική διαδικασία η δυνατότητα να διατυpiώσει λυσιτελώ την άpiοψή του.
Nor, according to the Court, can a clear link between citizenship and the right to vote be deduced from the Treaty provisions relating to the composition of the European Parliament and to citizenship of the Union. Finally, observing that a principle cannot be derived from the Treaty’s articles relating to citizenship of the Union that its citizens are the only persons entitled under all the other provisions of the Treaty, the Court concluded that the contested United Kingdom legislation was consistent with Community law.
Κατά το ικαστήριο, η αδυναία ασκήσεω ενδίκου έσου κατά τη αpiοφάσεώ του ουδόλω συνιστά, όσον αφορά το δικαίωα των ελών τη Εpiιτροpiή για αpiοτελεσατική δικαστική piροστασία, έλλειψη κωλύουσα την άσκηση τη δικαιοδοσία του.
In Eman and Sevinger, the Court ruled on the interpretation of Articles 17 EC, 19(2) EC, 190 EC and 299(3) EC in response to a reference for a preliminary ruling from the Raad van State (Netherlands).
Όσον αφορά την εξέταση των αιτιάσεων ει βάρο τη συγκεκριένη εpiιτρόpiου, το ικαστήριο αpiοφάνθηκε ότι οι διαpiιστώσει piου έγιναν στο piλαίσιο piοινική διαδικασία piορούν να ληφθούν υpiόψη αpiό το ικαστήριο κατά την εξέταση των piραγατικών piεριστατικών, χωρί όω να το δεσεύουν, ω piρο τον νοικό χαρακτηρισό του, και ότι εναpiόκειται σ’ αυτό να εξετάσει αν τα piροσαpiτόενα piραγατικά piεριστατικά συνιστούν piαράβαση των υpiοχρεώσεων piου αpiορρέουν αpiό το αξίωα του έλου τη Εpiιτροpiή.
The proceedings before the national court concerned two Netherlands nationals resident in Aruba who contested the rejection, on the basis of their place of residence, of their application for registration on the electoral roll for the election of Members of the European Parliament on 10 June 2004. The Court held that persons who possess the nationality of a Member State and who reside or live in a territory which is one of the overseas countries and territories referred to in Article 299(3) EC may rely on the rights conferred on citizens of the Union in Part Two of the Treaty.
Βάσει αυτών των σκέψεων και κατόpiιν λεpiτοερού εξετάσεω των piραγατικών piεριστατικών, το ικαστήριο δέχθηκε ερικώ την piροσφυγή, καταλήγοντα στο συpiέρασα ότι το συγκεκριένο έλο τη Εpiιτροpiή piαρέβη τι υpiοχρεώσει piου αpiορρέουν αpiό το αξίωά του, κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 213, piαράγραφο 2, ΕΚ και 126, piαράγραφο 2, ΑΕ.
However, the overseas countries and territories (OCTs) are subject to the special association arrangements set out in Part Four of the Treaty (Articles 182 EC to 188 EC) with the result that, failing express reference, the general provisions of the Treaty do not apply to them.
Εντούτοι, λαβανοένων υpiόψη των piεριστάσεων τη υpiό κρίση υpiοθέσεω, αpiοφάνθηκε ότι η διαpiίστωση τη piαραβάσεω συνιστά, αυτή καθεαυτήν, εpiαρκή κύρωση, και ότι, εpiοένω, δεν χρειάζεται να τη εpiιβληθεί κύρωση υpiό ορφή εκpiτώσεω αpiό το συνταξιοδοτικό τη δικαίωα ή αpiό άλλε αντ’ αυτού piαροχέ.
Articles 189 EC and 190 EC, relating to the European Parliament, therefore do not apply to those countries and territories,with the consequence that the Member States are not required to hold elections to the European Parliament there.
Το ικαστήριο αpiοφάνθηκε, σχετικώ, ότι εναpiόκειται στα κράτη έλη να ορίζουν piοιοι έχουν το δικαίωα εκλέγειν και εκλέγεσθαι στι εκλογέ για την ανάδειξη του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου, τηρουένου του κοινοτικού δικαίου.
Joined Cases C-392/04 and C-422/04 i-21 Germany and Arcor (judgment of 19 September 2006, not yet published in the ECR) gave the Court the opportunity to strike a balance between the primacy of Community law and legal certainty with regard to the treatment to be accorded to an administrative act which is unlawful because it infringes Community law.
Εpiιpiροσθέτω, κατά το ικαστήριο, η ύpiαρξη piρόδηλου δεσού εταξύ τη ιθαγένεια και του δικαιώατο ψήφου δεν piορεί να συναχθεί αpiό τι διατάξει τη Συνθήκη τι ρυθίζουσε τη σύνθεση του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και την ιθαγένεια τη Ενώσεω.
The Court stated that, in accordance with the principle of legal certainty, administrative bodies are not placed under an obligation to reopen an administrative decision which has become final upon expiry of the reasonable time limits for legal remedies or by exhaustion of those remedies.
Στην piροαναφερθείσα υpiόθεση Eman και Sevinger, το ικαστήριο αpiοφάνθηκε εpiί τη ερηνεία των άρθρων 17 ΕΚ, 19, piαράγραφο 2, ΕΚ, 190 ΕΚ και 299, piαράγραφο 3, ΕΚ, κατόpiιν αιτήσεω εκδόσεω piροδικαστική αpiοφάσεω piου υpiέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρε), στο piλαίσιο διαφορά σχετική ε δύο Ολλανδού υpiηκόου, κατοίκου Aruba, οι οpiοίοι αφισβητούσαν τη νοιότητα τη αpiοφάσεω piερί αpiορρίψεω, λόγω τη κατοικία του, τη αιτήσεώ του για εγγραφή στου εκλογικού καταλόγου piου συντάχθηκαν για τι εκλογέ τη 10η Ιουνίου 2004 piρο ανάδειξη των ελών του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου.
It acknowledged, however, that there may be a limit to this principle if four conditions are met: the administrative body must, under national law, have the power to reopen that decision; the administrative decision in question must have become final as a result of a judgment of a national court ruling at final instance; that judgment must, in the light of a decision given by the Court subsequent to it, be based on a misinterpretation of Community law which was adopted without a question being referred to the Court for a preliminary ruling; and the person concerned must have complained to the administrative body immediately after becoming aware of that decision of the Court (see Case C-453/00 Kühne & Heitz [2004] ECR I-837). In addition, the principle of equivalence requires that all the rules applicable to appeals, including the prescribed time limits, apply without distinction to appeals on the ground of infringement of Community law and to appeals on the ground of disregard of national law. Where, pursuant to rules of national law, the administration is required to withdraw an administrative decision which has become final but is manifestly incompatible with domestic law, that same obligation must exist if the decision is manifestly incompatible with Community law. The national court will ascertain whether legislation incompatible with Community law constitutes manifest unlawfulness within the meaning of the national law concerned and, if that is the case, draw the necessary conclusions under national law. In two cases, an issue was raised as to the admissibility of an action for annulment.
Κατά το ικαστήριο, οι έχοντε την ιθαγένεια κράτου έλου, οι οpiοίοι κατοικούν ή διαένουν συνήθω σε έδαφο κράτου ή σε υpiερpiόντια εδάφη, κατά το άρθρο 299, piαράγραφο 3, ΕΚ, piορούν να εpiικαλούνται τα δικαιώατα piου αναγνωρίζονται στου piολίτε τη Ενώσεω δυνάει του δεύτερου έρου τη Συνθήκη.
First, Case C-417/04 P Regione Siciliana v Commission [2006] ECR I-3881, which was an appeal in which the Regione Siciliana sought the setting aside of an order of the Court of First Instance that had declared its action for annulment of a Commission decision closing financial assistance from the European Regional Development Fund to be inadmissible, allowed the Court to give further consideration to the concept of a ‘Member State’.
Εντούτοι, οι υpiερpiόντιε χώρε και εδάφη (ΥΧΕ) εpiίpiτουν σε ειδικό καθεστώ συνδέσεω, οριζόενο στο τέταρτο έρο τη Συνθήκη (άρθρα 182 ΕΚ έω 188 ΕΚ), οpiότε οι γενικέ διατάξει τη Συνθήκη δεν τυγχάνουν εφαρογή γι’ αυτέ χωρί ρητή νεία και τα άρθρα 189 ΕΚ και 190 ΕΚ, piερί Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου, δεν έχουν εφαρογή στι εν λόγω χώρε και εδάφη, ε συνέpiεια τα κράτη έλη να ην υpiέχουν την υpiοχρέωση να οργανώνουν στι χώρε αυτέ εκλογέ για την ανάδειξη των ελών του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου.
The Court recalled that an action by a local or regional entity cannot be treated in the same way as an action by a Member State, the term ‘Member State’within the meaning of Article 230 EC referring only to government authorities of the Member States. It stated, however, that, on the basis of that article, a local or regional entity may, to the extent that it has legal personality under national law, institute proceedings against a decision addressed to it or against a decision which, although in the form of a regulation or a decision addressed to another person, is of direct and individual concern to it.
Εpiίση, στο piαρόν στάδιο τη εξελίξεω του κοινοτικού δικαίου, τίpiοτε δεν αpiαγορεύει στα κράτη έλη, εφόσον τηρούν το κοινοτικό δίκαιο, να καθορίζουν τι piροϋpiοθέσει ασκήσεω του δικαιώατο του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στι εκλογέ για το Ευρωpiαϊκό Κοινοβούλιο, χρησιοpiοιώντα ω κριτήριο την κατοικία στην εpiικράτεια εντό τη οpiοία διεξάγονται οι εκλογέ.
Nevertheless, a regional authority responsible for the execution of a project of the European Regional Development Fund cannot be regarded as directly concerned by a Commission decision addressed to the Member State in question relating to the closing of the financial assistance from that Fund.
Η αρχή τη ίση εταχειρίσεω, όω, αpiαγορεύει τα εpiιλεγέντα κριτήρια να έχουν ω αpiοτέλεσα τη διαφορετική εταχείριση των υpiηκόων piου τελούν σε piαρόοιε καταστάσει, εφόσον αυτή η διαφορετική εταχείριση δεν δικαιολογείται αντικειενικά.
Second, Case C-131/03 P Reynolds Tobacco and Others v Commission (judgment of 12 September 2006, not yet published in the ECR) caused the Court to examine whether decisions taken by the Commission to bring legal proceedings may be annulled.The Court stated that only measures the legal eects of which are binding on, and capable of aecting the interests of, the applicant by bringing about a distinct change in his legal position are acts or decisions which may be the subject of an action for annulment.
ικαστήριο
Proceedings
Εξέλιξη και δραστηριότητα ακόη στη Συλλογή) το ικαστήριο εξέτασε τη δυνατότητα ακυρώσεω τη αpiοφάσεω τη Εpiιτροpiή piερί ασκήσεω δικαστική piροσφυγή.
Court of Justice commence proceedings constitutes an indispensable step for the purpose of obtaining a binding judgment but it does not per se determine denitively the obligations of the parties to the case and therefore does not in itself alter the legal position in question.
Εpiοένω, η αpiόφαση piερί piροσφυγή σε δικαιοδοτικό όργανο αpiοτελεί αναγκαία piράξη piροκειένου να εκδοθεί δεσευτική δικαστική αpiόφαση, όω, αυτή καθεαυτήν, δεν καθορίζει οριστικώ τι υpiοχρεώσει των διαδίκων και, εpiοένω, δεν εταβάλλει, αυτή καθεαυτήν, την εpiίαχη νοική κατάσταση.
Individuals who nevertheless consider that they have suered damage because of an institution’s unlawful conduct are not, however, denied access to justice since an action for noncontractual liability is available if the conduct in question is of such a nature as to entail liability on the part of the Community.
Στην αpiόφαση International Air Transport Association κ.λpi. (αpiόφαση τη 10η Ιανουαρίου 2006, C-344/04, Συλλογή 2006, σ.
In Case C-344/04 International Air Transport Association and Others [2006] ECR I-403, the Court held, with regard to Article 234 EC, that the fact that the validity of a Community act is contested before a national court is not in itself sucient to warrant referral of a question to the Court of Justice for a preliminary ruling.
I-403), το ικαστήριο αpiοφάνθηκε, αναφορικά ε το άρθρο 234 ΕΚ, ότι η αφισβήτηση του κύρου κοινοτική piράξεω ενώpiιον εθνικού δικαστηρίου δεν αρκεί, αυτή καθεαυτήν, να δικαιολογήσει την υpiοβολή piροδικαστικού ερωτήατο στο ικαστήριο.
A court against whose decisions there is a judicial remedy under national law is required to stay proceedings and make a reference to the Court for a preliminary ruling on the validity of a Community act only where it considers that one or more arguments for invalidity of the act which have been put forward by the parties or otherwise raised by it of its own motion are well founded.
Τέλο, σε σειρά υpiοθέσεων το ικαστήριο εξέτασε το ζήτηα τη εpiιλογή τη νοική βάσεω κοινοτικών piράξεων.
Finally, in a whole series of cases the Court was faced with the problem of the choice of the legal basis for Community measures.
Αξίζει να εpiισηανθούν, σχετικώ, έξι υpiοθέσει.
Six cases merit specic attention.
I-1) και Εpiιτροpiή κατά Κοινοβουλίου και Συβουλίου (αpiόφαση τη 10η Ιανουαρίου 2006, C-178/03, Συλλογή 2006, σ.
Of these, the first to be noted are Case C-94/03 Commission v Council [2006] ECR I-1 and Case C-178/03 Commission v Parliament and Council [2006] ECR I-107, concerning Decision 2003/106/EC 4 and Regulation (EC) No 304/2003 respectively 5.
I-107), piου αφορούν, αντιστοίχω, την αpiόφαση 2003/106 (4) και τον κανονισό 304/2003 (5).
In each of these cases, the Court rearmed the main guiding principles which it has already laid down in its caselaw concerning dual legal basis.
Σε αφότερε τι υpiοθέσει αυτέ το ικαστήριο υpiογράισε και piάλι τι γενικέ κατευθυντήριε αρχέ piου είχε διατυpiώσει ε τη νοολογία του piερί διpiλή νοική βάσεω.
Applying that case-law, the Court held in the first case that Decision 2003/106/EC should have been founded on Articles 133 EC and 175(1) EC, in conjunction with the relevant provisions of Article 300 EC, and therefore had to be annulled since it was based solely on Article 175(1) EC, in conjunction with the first sentence of the first subparagraph of Article 300(2) EC and the first subparagraph of Article 300(3) EC.
Αpiόφαση 2003/106/ΕΚ του Συβουλίου, τη 19η εκεβρίου 2002, για την έγκριση, εξ ονόατο τη Ευρωpiαϊκή Κοινότητα, τη Σύβαση του Ρότερντα σχετικά ε τη διαδικασία συναίνεση ετά αpiό ενηέρωση όσον αφορά ορισένα εpiικίνδυνα χηικά piροϊόντα και τα φυτοφάρακα (ΕΕ L 63, σ. 27).
Council Decision 2003/106/EC of 19 December 2002 concerning the approval, on behalf of the European Community, of the Rotterdam Convention on the Prior Informed Consent Procedure for certain hazardous chemicals and pesticides in international trade (OJ L 63, 6.3.2003, p. 27).
Κανονισό (ΕΚ) 304/2003 του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συβουλίου, τη 28η Ιανουαρίου 2003, για τι εισαγωγέ και εξαγωγέ εpiικίνδυνων χηικών piροϊόντων (ΕΕ L 63, σ. 1).
Regulation (EC) No 304/2003 of the European Parliament and of the Council of 28 January 2003 concerning the export and import of dangerous chemicals (OJ L 63, 6.3.2003, p. 1).
Οοίω, στη δεύτερη υpiόθεση, το ικαστήριο αpiοφάνθηκε ότι ο κανονισό 304/2003 έpiρεpiε να στηριχθεί εpiί των άρθρων 133 ΕΚ και 175, piαράγραφο 1, ΕΚ και ότι, εpiοένω, έpiρεpiε να ακυρωθεί εφόσον στηρίχθηκε όνον εpiί του άρθρου 175, piαράγραφο 1, ΕΚ.
Proceedings case the Court held that Regulation (EC) No 304/2003 should have been founded on Articles 133 EC and 175(1) EC and therefore had to be annulled since it was based solely on Article 175(1) EC.
Τέσσερι άλλε υpiοθέσει έχουν ω κοινό στοιχείο ότι αφορούν τι piροϋpiοθέσει χρησιοpiοιήσεω ω νοική βάσεω του άρθρου 95 ΕΚ.
The other four cases have the common feature that they concern the conditions governing recourse to Article 95 EC as a legal basis.
Πρώτον, στην υpiόθεση Κοινοβούλιο κατά Συβουλίου (αpiόφαση τη 2α Μαΐου 2006, C436/03, Συλλογή 2006, σ. I-3733), το ικαστήριο υpiενθύισε τη νοολογία του κατά την οpiοία το άρθρο 95 ΕΚ εξουσιοδοτεί τον κοινοτικό νοοθέτη να θεσpiίζει έτρα piου να αpiοσκοpiούν στη βελτίωση των συνθηκών εγκαθίδρυση και λειτουργία τη εσωτερική αγορά, οpiότε τα έτρα αυτά piρέpiει piράγατι να έχουν αυτό τον σκοpiό, συβάλλοντα στην εξάλειψη των εpiοδίων στι οικονοική φύση ελευθερίε piου εγγυάται η Συνθήκη, εταξύ των οpiοίων καταλέγεται η ελευθερία εγκατάσταση, ή έτρα σκοpiούντα να αpiοτρέψουν την εφάνιση εpiοδίων στο εpiόριο λόγω τη ανοοιογενού εξέλιξη των εθνικών νοοθεσιών, λαβανοένου, piάντω, υpiόψη ότι η εφάνιση των εpiοδίων αυτών piρέpiει να είναι piιθανή και το εpiίδικο έτρο να αpiοσκοpiεί στην αpiοτροpiή του.
First of all, in Case C-436/03 Parliament v Council [2006] ECR I-3733, the Court recalled its caselaw which states that Article 95 EC empowers the Community legislature to adopt (i) measures to improve the conditions for the establishment and functioning of the internal market — and they must genuinely have that object, contributing to the elimination of obstacles to the economic freedoms guaranteed by the Treaty, which include the freedom of establishment, and (ii) measures whose aim is to prevent the emergence of obstacles to trade resulting from heterogeneous development of national laws, provided that the emergence of such obstacles is likely and the measure in question is designed to prevent them.
Προ τούτο, στην υpiόθεση αυτή το ικαστήριο αpiοφάνθηκε ότι το άρθρο 95 ΕΚ δεν αpiοτελεί την ενδεδειγένη νοική βάση για την έκδοση του κανονισού 1435/2003 (6) και ότι ορθώ αυτό εκδόθηκε βάσει του άρθρου 308 ΕΚ.
The Court accordingly held in the case in point that Article 95 EC could not constitute an appropriate legal basis for the adoption of Regulation (EC) No 1435/2003 6 and that it was correctly adopted on the basis of Article 308 EC.
I3771), ότι ορθώ ο κανονισό 460/2004 (7) στηρίχθηκε στο άρθρο 95 ΕΚ.
It was also in application of that caselaw that the Court held in Case C-217/04 United Kingdom v Parliament and Council [2006] ECR I-3771 that Regulation (EC) No 460/2004 7was rightly based on Article 95 EC.
Εpiίση, στι συνεκδικασθείσε υpiοθέσει Κοινοβούλιο κατά Συβουλίου και Εpiιτροpiή (αpiόφαση τη 30ή Μαΐου 2006, C-317/04 και C-318/04, Συλλογή 2006, σ.
Conversely, in Joined Cases C-317/04 and C-318/04 Parliament v Council and Commission [2006] ECR I-4721, the Court held that Decision 2004/496/EC 8 was not validly adopted on the basis of Article 95 EC, read in conjunction with Article 25 of Directive 95/46/EC 9, since the agreement that was the subject of that decision related to data processing which concerned public security and the activities of the State in areas of criminal law and was therefore excluded from the scope of Directive 95/46/EC by virtue of the first indent of Article 3(2) of that directive.
I-4721), το ικαστήριο, αντιθέτω, αpiοφάνθηκε ότι η αpiόφαση 2004/496 (8) δεν στηρίχθηκε εγκύρω εpiί του
Finally, in Case C-380/03 Germany v Parliament and Council (judgment of 12 December 2006, not yet published in the ECR), the Court recalled that, provided that the conditions for recourse to Article 95 EC as a legal basis are fullled, the Community legislature cannot be prevented from relying on that legal basis on the ground that public health protection is a decisive factor in the choices to be made.