natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεπώς, στην περίπτωση που ένας επιχειρηματίας κατορθώσει να αναγάγει ένα τετριμμένο σημείο σε αναγνωρίσιμο από το κοινό σήμα, με τη χρήση του και τη διαφήμισή του, το περιεχόμενο του δικαιώματος βιομηχανικής ιδιοκτησίας επιβάλλει την ανταμοιβή του επιχειρηματία αυτού για τον λόγο ότι κατόρθωσε να υπερβεί την έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα του σημείου του καθιστώντας το πρόσφορο να επιτελέσει τη λειτουργία του ως πληροφοριακού στοιχείου σε σχέση με την επιχείρηση προελεύσεως των προϊόντων ή των υπηρεσιών.
Accordingly, once a trader has achieved his wish of obtaining from an insignificant sign a trade mark which, through use and publicity, is recognised by the public, the nature of the industrial property right requires that he be rewarded for having succeeded in neutralising the sign’s lack of distinctive character and making it suitable to fulfil the role of indicating the commercial origin of the goods or services.
Η αναγωγή ενός τετριμμένου σημείου σε σήμα καλυπτόμενο από δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας επιτυγχάνεται με το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας.
The transformation of a bagatelle into an intangible property right takes place by virtue of Article 3(3) of the Directive.
Το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία γ΄, δ΄, και ε΄, του κανονισμού (άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχεία γ΄, δ΄ και ε΄, της οδηγίας) συνιστά έκφραση του δημόσιου συμφέροντος να αποτραπεί το ενδεχόμενο ορισμένοι επιχειρηματίες να οικειοποιηθούν σημεία χρήσιμα από αισθητικής ή τεχνικής απόψεως ή πρόσφορα για την περιγραφή του προϊόντος καθαυτό, των πραγματικών ή υποτιθέμενων ιδιοτήτων τους και λοιπών χαρακτηριστικών, όπως είναι ο τόπος προελεύσεως, ή σημεία που είναι συνήθη στην καθομιλούμενη ή στα χρηστά συναλλακτικά ήθη.
Subparagraphs (c), (d) and (e) of Article 7(1) of the Regulation (the same subparagraphs of Article 3(1) of the Direct- ive) deal with the public interest in preventing certain operators from appropriating signs which are useful from an aesthetic or technical point of view, or apt to describe the product per se, its actual or supposed qualities and other characteristics, such as where
119, που παραπέμπει στην αμερικανική θεωρία που αντιδιαστέλλει τους όρους «γένος» και «σήμα» ως αλληλοαποκλειόμενους.
119, referring to the American system under which generic terms and trade marks are regarded as mutually exclusive.
Tα μέχρι τούδε εκτεθέντα θα είναι χρήσιμα στο Hoge Raad στην περίπτωση που κρίνει, λαμβανομένων υπόψη των δύο εναλλακτικών πραγματικών καταστάσεων που αναφέρω στο σημείο 30 των ανά χείρας προτάσεων, ότι οι τρεις λωρίδες της Adidas στερούνταν αρχικά διακριτικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας.
The foregoing considerations will assist the Hoge Raad if it takes the view, having regard to the factual uncertainty referred to in paragraph 30 of this Opinion, that the three stripes of adidas were initially devoid of any distinctive character within the meaning of Article 3(1)(b) of the Directive.
Αν, αντιθέτως, φρονεί ότι το εν λόγω σήμα συνιστά ένδειξη σχετικά με τις ποιότητες του προϊόντος, πρέπει να εξετάσει το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας.
Otherwise, should the Hoge Raad conclude that the threestripe mark gives an indication of the qualities of the product, it will be necessary to embark on a detailed analysis of Article 6(1)(b) of the Directive.
Έκταση του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας
The scope of Article 6(1)(b) of the Directive
Η ερμηνεία της διατάξεως αυτής απαιτεί μία σύντομη επισκόπηση των συναφών αποφάσεων του Δικαστηρίου.
The interpretation of this provision warrants a brief outline of the judgments of the Court which refer to it.
α) Επισκόπηση της νομολογίας του Δικαστηρίου
(a) Analysis of the caselaw of the Court
Ως προς τη μεθοδολογία κατά την εφαρμογή του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, η απόφαση Gerolsteiner Brunnen περιλαμβάνει ορισμένες διευκρινίσεις.
With regard to the methodology of the application of Article 6(1)(b), the Court provided some guidance in Gerolsteiner Brunnen.
Μετά την επισήμανση ότι το άρθρο αυτό δεν διακρίνει μεταξύ των πιθανών χρήσεων των ενδείξεων
After noting that the provision draws no distinction between the possible
31 — Απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου 1999, C-63/97 (Συλλογή 1999, σ. I-905).
31 — Case C-63/97 [1999] ECR I-905.
33 — Σκέψη 28 της αποφάσεως Windsurfing Chiemsee.
33 — Paragraph 28 of the judgment in Windsurfing Chiemsee.
34 — Η ανωτέρω άποψη επικυρώθηκε προσφάτως από την απόφαση της 25ης Ιανουαρίου 2007, C-48/05, Adam Opel (Συλλογή 2007, σ. I-1017, σκέψη 43).
34 — That view was confirmed recently in the judgment in Case C-48/05 Adam Opel [2007] ECR I-1017, paragraph 43.
32 — Σκέψη 62 της αποφάσεως BMW, η οποία παραπέμπει, με τη σειρά της, στην απόφαση της 17ης Οκτωβρίου 1990, C-10/89, Hag GF, γνωστή ως «Hag II» (Συλλογή 1990, σ. I-3711, σκέψη 13).
32 — Paragraph 62 of the judgment in BMW, which in turn refers to the judgment in Case C-10/89 Hag GF [1990] ECR 3711, ‘Hag II’, paragraph 13.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-102/07
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-102/07 two rulings, one in the field of the Community trade mark and the other concerning the question whether colours per se may be registered.
Δεδομένου ότι πρόκειται για ζήτημα αναγόμενο στην εκτίμηση πραγματικών περιστατικών, εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να προβεί σε αυτόν τον νομικό χαρακτηρισμό εκτιμώντας συνολικά όλες τις συναφείς περιστάσεις 36.
35Since it concerns questions of fact, the task of determining whether an indication falls within the scope of the provision falls to the national court, which must carry out an overall assessment of all the relevant circumstances. 36
Στη δεύτερη από τις ανωτέρω υποθέσεις, επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση Libertel, το Δικαστήριο προχώρησε σε μια συγκρατημένη αποδοχή της Freihaltebedürfnis.
In the second case, Libertel, the Court gave lukewarm approval to the Freihaltebedürfnis principle.
Αφού δέχτηκε ότι, στο πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου των σημάτων, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη «το γενικό συμφέρον να μην περιορίζεται αδικαιολόγητα η δυνατότητα ελεύθερης χρησιμοποιήσεως των χρωμάτων από τους άλλους επιχειρηματίες», αντέκρουσε τον ισχυρισμό της Επιτροπής, η οποία, πιθανώς στηριζόμενη στις παρατεθείσες στο προηγούμενο σημείο προτάσεις
After accepting, in the field of Community trade mark law, ‘a public interest in not unduly restricting the availability of colours for the other traders’, the Court dismissed an argument put forward by the Commission, which, in
35 — Απόφαση της 7ης Ιανουαρίου 2004, C-100/02 (Συλλογή 2004, σ. I-691, σκέψη 19).
35 — Judgment in Case C-100/02 [2004] ECR I-691, paragraph 19.36 — Judgment in Gerolsteiner Brunnen, paragraph 26.
37 — Απόφαση της 17ης Μαρτίου 2005, C-228/03, Gilette Company και Gilette Group Finland (Συλλογή 2005, σ. I-2337, σκέψη 41, στο εξής: απόφαση Gilette)·καθώς και τις προπαρατεθείσες αποφάσεις BMW, σκέψη 61, και Gerolsteiner Brunnen, σκέψη 24.
39 — Case C-383/99 P Procter & Gamble v OHIM [2001] ECR I-6251 (‘Baby-Dry’). 37 — Judgments in Case C-228/03 Gilette Company and Gilette Group Finland [2005] ECR I-2337, paragraph 41 (hereinafter ‘Gilette’); BMW, paragraph 61, and Gerolsteiner Brunnen, paragraph 24.
41 — Ως προς το σημείο αυτό συμφωνώ με τον Eisenführ, G., όπ.π., σ. 230.
40 — Point 77 et seq. of his Opinion.41 — In that assertion I agree with Eisenführ, G., op. cit., p.
38 — Απόφαση Gilette, σκέψη 44.
38 — Judgment in Gilette, paragraph 44.
Ως εκ τούτου, πρέπει να αναζητηθεί μία νομική λύση στο δίλημμα αυτό.
Accordingly, it is necessary to put forward a legal solution to that difficulty.
του γενικού εισαγγελέα, υποστήριξε την άποψη ότι το άρθρο 6 της οδηγίας αποτελεί έκφραση της ανάγκης ελεύθερης χρήσεως των σημείων 43.
all likelihood relying on the Opinion cited in the previous paragraph, maintained that the spirit of the requirement of availability surfaces in Article 6 of the Directive. 43
β) Η προτεινόμενη άποψη
(b) The solution proposed
Αναφέρθηκα ήδη στη σχέση που υφίσταται μεταξύ των άρθρων 3, παράγραφος 1, και 6, παράγραφος 1, της οδηγίας·τόνισα επίσης τη διαφορά που υφίσταται μεταξύ των άρθρων αυτών από απόψεως συστηματικής διαρθρώσεως, δεδομένου ότι η πρώτη διάταξη ρυθμίζει τα της καταχωρίσεως, ενώ η δεύτερη αφορά την άσκηση του ius prohibendi του δικαιούχου ενός σήματος.
I have already referred to the similarities between Articles 3(1) and 6(1) of the Dir -ective. Likewise, I have pointed out the difference between those articles in terms of the scheme of the Directive, in that the former governs access to registration while the latter concerns the exercise of the ius prohibendi by the holder of a mark.
Το Δικαστήριο διείδε στην άποψη αυτή της Επιτροπής τον κίνδυνο να γίνεται, κατά την εξέταση της αιτήσεως καταχωρίσεως, ένας ακροθιγής έλεγχος των απόλυτων λόγων απαραδέκτου της καταχωρίσεως του άρθρου 3 της οδηγίας, τυχόν δε σφάλματα κατά τον έλεγχο αυτόν θα αντισταθμίζονταν από τον περιορισμό της ασκήσεως των δικαιωμάτων επί του σήματος, όπως επιβάλλει η ανάγκη ελεύθερης χρήσεως των σημείων, βάσει του άρθρου 6.
The Court detected in that idea the risk of proposing that there should be a minimal review of the absolute grounds for refusal in Article 3 of the Directive at the time when the application for registration is considered, any errors in which would be offset by the limitation of the exercise of trade mark rights by virtue of the requirement of availability under Article 6.
Εντούτοις, δεν μπορώ να αντιπαρέλθω την αξιοσημείωτη ομοιότητα που υφίσταται από απόψεως διατυπώσεως μεταξύ των αντίστοιχων σημείων γ΄ και β΄ των δύο διατάξεων.
However, the remarkable similarity between the wording of subparagraphs (c) and (b) respectively, of the two provisions cannot be overlooked.
Πλην της φράσεως «που συνίστανται αποκλειστικά» του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, η διατύπωση είναι πανομοιότυπη.
With the exception of the phrase ‘which consist exclusively of’ in Article 3(1)(c), the wording is identical.
Εν συνόψει, το Δικαστήριο δεν διατύπωσε κάποια εκτίμηση σε σχέση με την ανάγκη ελεύθερης χρήσεως των σημείων ως ερμηνευτικό κριτήριο του άρθρου 6 της οδηγίας, αλλά περιορίστηκε, στις σκέψεις που παραθέτω συνοπτικά ανωτέρω, να αντικρούσει το επιχείρημα της Επιτροπής υπέρ της εφαρμογής αυτού του νομικού κανόνα γερμανικής προελεύσεως αποκλειστικά στο πλαίσιο αυτής της διατάξεως, αλλά χωρίς να αποφανθεί σχετικά με τη χρήση του ως κριτηρίου περιορισμού των δικαιωμάτων του δικαιούχου του σήματος.
In short, the Court has not ruled on the requirement of availability as a criterion for the interpretation of Article 6 of the Directive, since, in the sections of the judgments summarised in the foregoing paragraphs, the Court merely dismissed an argument put forward by the Commission proposing the use of that legal principle exclusively within the context of that article, but did not express any opinion on its use as a criterion for limiting the rights of a trade mark proprietors.
43 — Σκέψεις 57 επ. της αποφάσεως Libertel.44 — Σκέψεις 58 και 59 της αποφάσεως Libertel.
43 — Paragraph 57 et seq. of the judgment in Libertel.44 — Paragraphs 58 and 59 of the judgment in Libertel.
Η διαφορά αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι, δεδομένου ότι το άρθρο 3 ρυθμίζει τα της καταχωρίσεως, συνάγεται εξ αντιδιαστολής ότι πρέπει να καταχωρίζονται τα σύνθετα σημεία που περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, περιγραφικές ενδείξεις κατά την έννοια
The reason for the aforementioned difference is that, in so far as Article 3 refers to registration, it may be inferred from a contrary interpretation that it is possible to register complex signs consisting, inter alia, of descriptive indications within the meaning of Article 3(1)(c). However, that exception
του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄·αντιθέτως, η αποκλειστικότητα αυτή χάνει τελείως τη σημασία της για την άσκηση των δικαιωμάτων του δικαιούχου του σήματος κατά το άρθρο 6 το οποίο επιδιώκει μόνο να εξακολουθούν να είναι στη διάθεση όλων τα σημεία που εμπίπτουν σε κάποια από τις περιπτώσεις του άρθρου του 1, στοιχείο γ΄.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-102/07 loses all relevance in connection with the exercise of the rights of a trade mark proprietor under Article 6, which is aimed simply at ensuring that any sign covered by one of the cases in Article 6(1)(c) remains available for all traders.
Το άρθρο 5 της οδηγίας εφαρμόζεται χωρίς περιορισμούς στα λοιπά στοιχεία του σύνθετου σήματος.
Article 5 of the Directive applies without restriction to the other aspects of complex trade marks.
Η θυσία που απαιτείται από τον κάτοχο του δικαιώματος βιομηχανικής ιδιοκτησίας δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, επιβάλλει στον δικαστή να επιδιώκει την εξισορρόπηση μεταξύ των εξουσιών που παρέχει στον εν λόγω δικαιούχο το άρθρο 5 της οδηγίας και των αντίθετων δικαιωμάτων των λοιπών επιχειρηματιών και των καταναλωτών, αλλά να μην εφαρμόζει μηχανικά τον κανόνα της συσταλτικής ερμηνείας των διατάξεων που περιορίζουν τις εξουσίες.
The sacrifice which holders of an industrial property right are required to make in accordance with Article 6(1)(b) means that courts must seek to balance the rights conferred on those proprietors by Article 5 of the Directive with the opposing rights of the other traders and consumers. However, courts should not apply mechanically the principle that provisions which limit rights must be interpreted restrictively.
Επιπλέον, από απόψεως συστηματικής διαρθρώσεως της οδηγίας, το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, ανήκει σε μία τριάδα διατάξεων της οδηγίας στην οποία ανήκουν επίσης ο έλεγχος των λόγων απαραδέκτου της καταχωρίσεως καθώς και των λόγων ακυρότητας.
Furthermore, from the point of view of the scheme of the Directive, Article 6(1)(b) is one of a group of three of its provisions, which also include the examination of the grounds for refusal of registration and the examination of the grounds for invalidity.
Ως εκ τούτου, κατά την εξέταση του αν ένα σημείο εμπίπτει σε κάποια από τις κατηγορίες ενδείξεων του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, τίποτα στην οδηγία δεν υπάρχει το οποίο να συνεπάγεται τον μετριασμό των συνεπειών της επί του καταχωρισθέντος σημείου σε σχέση με τις συνέπειες της αιτήσεως καταχωρίσεως ή του λόγου ακυρότητας του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄.
Accordingly, when determining whether a sign comes within any of the categories of indications in Article 6(1)(b), there is nothing in the Directive which implies that its effects are limited for a registered trade mark in relation to the effects of the application for registration or the grounds for invalidity, under the aegis of Article 3(1)(c).
Η προσέγγιση αυτή, πέραν του ότι έχει ερείσματα στη θεωρία 47, συμβαδίζει
While also finding support in academic legal texts, 47 that approach is fully compatible
45 — Ορθώς προβλήθηκε ότι ο σημαντικός αριθμός αιτήσεων καταχωρίσεως σημάτων συνεπάγεται την καταχώριση εκ πλάνης στα οικεία μητρώα γενικών ή περιγραφικών σημείων λόγω της ταχύτητας με την οποία πρέπει να διεκπεραιωθούν οι αιτήσεις· Hacker, F., «§23», σε Ströbele, P./Hacker.
45 — It has been rightly suggested that the large number of trade mark applications has resulted in the erroneous registration of generic or descriptive signs, due to the speed with which applications must be handled; Hacker, F., ‘§23’, Ströbele, P. and Hacker.
F., Markengesetz, εκδόσεις Heymanns, 8η έκδοση, Κολωνία, 2006, σ. 917.
F., Markengesetz, Heymanns, 8th edition, Cologne, 2006, p. 917.
47 — Οι ακόλουθοι συγγραφείς πρότειναν, με περισσότερο ή λιγότερο πειστικό τρόπο, να εκτιμάται αυτός ο περιορισμός των δικαιωμάτων του δικαιούχου του σήματος με κριτήριο την ανάγκη ελεύθερης χρήσεως των σημείων: Eisenführ, G., «Artikel 7», στο Eisenführ, G./Schennen, D., όπ.π., σ.
47 — Academic writers have proposed with varying degrees of enthusiasm that that limitation of the rights of a trade mark proprietor should be assessed in a manner consistent with the requirement of availability. See Eisenführ, G., ‘Artikel 7’, Eisenführ, G and Schennen, D., op. cit., p.
113 επ., και Fezer, K.-H., όπ.π., σ. 402.
113 et seq., and Fezer, K.-H., op. cit, p. 402.
Το ασυνήθιστο στην περίπτωση αυτή είναι ότι ο δικαιούχος εκμεταλλεύεται ένα σημείο το οποίο, κατ’ αυστηρή εφαρμογή των κριτηρίων, είναι προσιτό σε όλους.
I also venture to propose that it is not even necessary to interpret Article 6 restrictively merely because it is a provision which limits rights, namely the ones conferred by Article 5 of the Directive.
Το γεγονός ότι έκτοτε το σημείο αυτό μονοπωλείται, είτε διότι αποτελεί μέρος
What is exceptional in that case is that it is possible to hold
Εν συνόψει, η απάντηση που προτείνω να δοθεί στα προδικαστικά ερωτήματα πρέπει να στηρίζεται στην ανάγκη επικλήσεως της αρχής της ελεύθερης χρήσεως των σημείων προκειμένου να καθοριστεί η έκταση της προστασίας ενός σήματος το οποίο αποτελείται από ένα σημείο το οποίο αντιστοιχεί σε κάποια από τις ενδείξεις που περιγράφει το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, της οδηγίας, όταν αυτό αποκτά διακριτικό χαρακτήρα μέσω της χρήσεως και έχει κατα-χωριστεί·αντιθέτως, δεν συντρέχει λόγος προσφυγής στην αρχή αυτή οσάκις το σημείο δεν είχε αρχικώς διακριτικό χαρακτήρα, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας, αλλά τον απέκτησε εκ των υστέρων διά της χρήσεως.
In short, the answer I propose to the questions referred for a preliminary ruling must state that it is necessary to invoke the requirement of availability for the purpose of establishing the scope of protection of a mark composed of a sign corresponding to one of the indications referred to in Article 3(1)(c) of the Directive, where that mark has acquired distinctive character through use and has been registered. However, it is not appropriate to rely on that principle where a sign lacked distinctive character in itself, as provided for in Article 3(1)(b), but subsequently acquired such character through use.
Κατά συνέπεια, το σύνολο των επιχειρημάτων αυτών συνηγορούν υπέρ της προσφυγής στο γενικό συμφέρον, μέσω της ανάγκης ελεύθερης χρήσεως των σημείων, και στο πλαίσιο του ελέγχου του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας.
Accordingly, all those arguments indicate that it is appropriate to take account of the general interest, by means of the requirement of availability, including when assessing Article 6(1)(b) of the Directive.
Τέλος, όσον αφορά το δεύτερο ερώτημα του Hoge Raad, πρέπει να τονιστεί ότι ο τρόπος με τον οποίον το κοινό μπορεί να αντιλαμβάνεται ένα σημείο η χρήση του οποίου πρέπει να παραμείνει ελεύθερη έχει κάποια σημασία μόνον κατά το προηγούμενο στάδιο, ήτοι προκειμένου να προσδιοριστεί εάν μπορεί να συσχετιστεί με κάποια από τις ενδείξεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας.
Finally, in reply to the second question referred by the Hoge Raad, it is necessary to state that the perception by the public of a sign subject to the requirement of availability has only limited relevance in the previous stage, namely, for the purposes of establishing whether the sign corresponds to any of the indications referred to in Article 6(1)(b) of the Directive.
Επιπλέον, η εκτίμηση αυτή δεν έρχεται, προφανώς, σε αντίθεση με τις σκέψεις 57 επ. της αποφάσεως Libertel, με τις οποίες, όπως προελέχθη, το Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε σχετικά με το αν η Freihaltebedürfnis έπρεπε να εκτιμηθεί στο πλαίσιο του άρθρου 6 της οδηγίας· το Δικαστήριο αρκέστηκε να απορρίψει το επιχείρημα της Επιτροπής το οποίο περιόριζε το πεδίο εφαρμογής του αποκλει­στικά στο πεδίο εφαρμογής της διατάξεως αυτής.
Moreover, that finding does not appear to conflict with paragraph 57 et seq. of the judgment in Libertel, in which, as I have already explained, the Court did not provide a ruling on whether the Freihaltebedürfnis must be evaluated in the context of Article 6 of the Directive. Instead, the Court merely dismissed an argument put forward by the Commission to the effect that its application should be restricted exclusively to the scope of that article.
48 — Προπαρατεθείσες αποφάσεις BMW, σκέψη 62, και Gerolsteiner, σκέψη 16.
48 — Judgments in BMW, paragraph 62, and Gerolsteiner Brunnen, paragraph 16.
50 — Προπαρατεθείσα απόφαση Adidas-Salomon και Adidas Benelux, σκέψεις 39 έως 41.
50 — Judgment in adidas-Salomon paragraphs 39 to 41.
49 — Προπαρατεθείσα σκέψη 28.
49 — Judgment in Windsurfing Chiemsee, paragraph 28.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-102/07 συμβεί στην περίπτωση που ο μέσος καταναλωτής μπορεί να συναγάγει από το σημείο αυτό την προέλευση των προϊόντων και των υπηρεσιών.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-102/07 possible to deduce the origin of the goods and services, the contrary situation would arise.
Εντούτοις, αν διαπιστωθεί ότι το σημείο εμπίπτει σε κάποια από τις ενδείξεις ή τα χαρακτηριστικά, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας, δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι η αντίληψη που σχηματίζει ο καταναλωτής μπορεί να επηρεάσει με οποιονδήποτε τρόπο την ερμηνεία του γενικού συμφέροντος.
Nevertheless, once it has been established that a sign concerns any of the indications or characteristics referred to in Article 6(1)(b) of the Directive, there is no indication that its perception by the consumer can have any influence on the interpretation of the general interest.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον, λαμβανομένης υπόψη της απαντήσεως που προτείνω στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, παρέλκει η εξέταση της συλλογιστικής της H & M που προτείνει εφαρμογή της Freihaltebedürfnis, τουλάχιστον σε σχέση με τα σημεία που έχουν καταχωριστεί πριν από την έναρξη της ισχύος της οδηγίας.
Accordingly, the answer proposed to the first question obviates any need to analyse the argument of H & M advocating the application of the Freihaltebedürfnis principle, at least in relation to signs registered before the entry into force of the Directive.
Έτσι, η H & M επικαλείται τη φιλελεύθερη πρακτική των καταχωρίσεων στη Benelux κατά την εποχή κατά την οποία εφαρμοζόταν το μη εναρμονισμένο δίκαιο των σημάτων· ωστόσο, τούτο εμπίπτει στα ζητήματα ακυρότητας των σημάτων που στερούνται διακριτικού χαρακτήρα και δεν έχει καμία σχέση με την άσκηση των εξουσιών που αναγνωρίζει το άρθρο 5 της οδηγίας και με τον περιορισμό τους δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄.
That argument thus refers to the liberal practice of registration in Benelux in the period before the harmonisation of trade mark legislation, but that situation falls within the scope of the invalidity of marks without distinctive character which has little connection with the exercise of the rights conferred by Article 5 of the Directive and the limitation of those rights pursuant to Article 6(1)(b).
Συνεπώς, λαμβανομένου υπόψη του αποτελέσματος της αναλύσεώς μου, παρέλκει η περαιτέρω εξέταση αυτού του δεύτερου αιτήματος.
It is therefore unnecessary for me to elaborate on the answer to the second question, in view of the outcome of my analysis.
Βάσει των ανωτέρω εκτιμήσεων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο Hoge Raad ως εξής:
In the light of the foregoing considerations, I propose that the Court should reply to the Hoge Raad as follows:
«Για τον προσδιορισμό του προστατευτικού πεδίου ενός σήματος, το οποίο αποτελείται από ένα σημείο, που εμπίπτει σε κάποια από τις ενδείξεις του άρθρου 3,
‘To determine the scope of protection of a trade mark consisting of a sign which corresponds to one of the indications referred to in Article 3(1)(c) of First Council
ADIDAS και ADIDAS BENELUX παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, το οποίο ωστόσο απέκτησε διά της χρήσεως διακριτικό χαρακτήρα και καταχωρίστηκε, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γενικό συμφέρον να μην περιορίζεται πέραν του αναγκαίου μέτρου η ελεύθερη χρήση ορισμένων σημείων από τους λοιπούς επιχειρηματίες που προσφέρουν παρεμφερή προϊόντα ή υπηρεσίες.
Directive 89/104/EEC of 21 December 1988 to approximate the laws of the Member States relating to trade marks, but which has acquired distinctive character through use and has been registered, it is necessary to take account of the general interest in ensuring that the availability of certain signs is not unduly restricted for other traders offering similar goods or services.