natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αφετέρου, το επάγγελμα που μπορούν να ασκούν μόνο οι κάτοχοι διπλώματος ειδικού φαρμακοποιού είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο γ΄, της οδηγίας 89/48.
Secondly, the profession reserved to holders of a specialist pharmacist’s diploma is a regulated profession within the meaning of Article 1(c) of Directive 89/48.
Πράγματι, το επάγγελμα αυτό συνίσταται στην άσκηση νομοθετικά κατοχυρωμένης δραστηριότητας υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο δ΄, της οδηγίας αυτής, καθόσον η πρόσβαση στο επάγγελμα αυτό εξαρτάται από την κατοχή διπλώματος.
That profession consists in the practice of a regulated activity within the meaning of Article 1(d) of that directive, in so far as access to it is subject to the possession of a diploma.
Συναφώς, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η οδηγία 89/48 δεν αποκλείει του πεδίου εφαρμογής της κανένα νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα, πλην αυτών που έχουν αποτελέσει το αντικείμενο ειδικής οδηγίας αμοιβαίας αναγνωρίσεως.
The Commission points out, in this connection, that Directive 89/48 does not exclude any regulated profession from its scope, with the exception of those which are already the subject of a specific directive on mutual recognition.
Ειδικότερα, η οδηγία δεν περιλαμβάνει καμία διάταξη δυνάμενη να ερμηνευθεί ως αποκλείουσα του πεδίου εφαρμογής της τα φαρμακευτικά επαγγέλματα ή, γενικότερα, τα επαγγέλματα του τομέα της υγείας.
In particular, Directive 89/48 does not include any provision which can be interpreted as excluding from its scope the pharmaceutical professions or, more generally, the health professions.
Το γεγονός ότι τα επαγγέλματα αυτά περιλαμβάνονται στο γενικό σύστημα αναγνωρίσεως των διπλωμάτων δεν αντίκειται στο άρθρο 47, παράγραφος 3, ΕΚ, σύμφωνα με το οποίο, η προοδευτική άρση των περιορισμών του δικαιώματος εγκαταστάσεως προϋποθέτει τον συντονισμό των όρων ασκήσεως των επαγγελμάτων αυτών.
Including such professions in the general system for the recognition of diplomas is not contrary to Article 47(3) EC, which states that the progressive abolition of restrictions on the right of establishment must be preceded or accompanied by a correlating coordination of the conditions for the exercise of those professions.
Η εν λόγω οδηγία δεν έχει σκοπό να θεσπίσει σύστημα αυτόματης αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, αλλά γενική μέθοδο για τη διευκόλυνση της αναγνωρίσεως των διπλωμάτων.
The objective of that directive is not to establish a system for the automatic recognition of diplomas, but to establish a general method to facilitate the recognition of diplomas.
Επιπλέον, κατά την Επιτροπή, οι οδηγίες 85/432 και 85/433 δεν εφαρμόζονται στο επάγγελμα του νοσοκομειακού φαρμακοποιού, διότι αφορούν μόνο το πτυχίο
In addition, Directives 85/432 and 85/433 are not applicable to the profession of hospital pharmacist, since they concern only the diploma evidencing a degree in
Συγκεκριμένα, η οδηγία 85/432, η οποία συντονίζει τις σπουδές που πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί για τη χορήγηση του πτυχίου φαρμακευτικής, στο οποίο εφαρμόζεται το καθεστώς αναγνωρίσεως της οδηγίας 85/433, δεν αφορά, κατά το άρθρο 3, τις ειδικεύσεις της φαρμακευτικής ούτε, μεταξύ άλλων, την ειδίκευση του νοσοκομειακού φαρμακοποιού.
Directive 85/432, which coordinates the training requirements for the award of the diploma evidencing a degree in pharmacy, to which the regime for recognition laid down in Directive 85/433 applies, is not directed at specialisations in pharmacy, within the meaning of Article 3 thereof, and in particular the hospital pharmacy specialisation.
Εξάλλου, το πτυχίο φαρμακευτικής είναι το μόνο δίπλωμα που αναφέρεται στο παράρτημα της οδηγίας 85/433 όσον αφορά το Βασίλειο της Ισπανίας.
Secondly, the diploma evidencing a degree in pharmacy is the only diploma listed in the annex to Directive 85/433 with regard to the Kingdom of Spain.
Το Βασίλειο της Ισπανίας αντιτάσσει ότι το επάγγελμα του νοσοκομειακού φαρμακοποιού, ως ειδικότητα του επαγγέλματος του φαρμακοποιού, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 89/48.
In reply, the Kingdom of Spain contends that the profession of hospital pharmacist, as a specialisation of the profession of pharmacist, does not fall within the scope of Directive 89/48.
Το επάγγελμα αυτό μπορεί να διέπεται μόνο από ειδικές ρυθμίσεις, διότι το άρθρο 47, παράγραφος 3, ΕΚ θεσπίζει συναφώς ρητή επιφύλαξη, μεταξύ άλλων, για την άρση των περιορισμών στην άσκηση των φαρμακευτικών επαγγελμάτων.
That profession, it argues, can be governed only by specific legislation, since Article 47(3) EC inserts an express proviso relating to, inter alia, the abolition of restrictions on the exercise of the pharmaceutical professions.
Κατά συνέπεια, η άρση των περιορισμών δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με το γενικό σύστημα αναγνωρίσεως διπλωμάτων της οδηγίας αυτής.
Such an abolition of restrictions cannot, as a result, be achieved through the general system for the recognition of diplomas laid down by Directive 89/48.
Η ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνεται με τις οδηγίες 85/432 και 85/433, οι οποίες πληρούν την απαίτηση προβλέψεως ειδικών κανόνων συντονισμού των νομοθεσιών σχετικά με ορισμένες δραστηριότητες του τομέα της φαρμακευτικής, με σκοπό να καταστεί δυνατή η αμοιβαία αναγνώριση τίτλων και πτυχίων φαρμακευτικής.
That interpretation, it submits further, is borne out by Directives 85/432 and 85/433, which meet the requirement that special rules be laid down for the coordination of legislation relating to certain pharmaceutical activities for the purpose of allowing mutual recognition of qualifications and diplomas in pharmacy.
Αντιθέτως, η οδηγία 89/48, η οποία προβλέπει ως μόνη προϋπόθεση για την αναγνώριση των πτυχίων την ελάχιστη διάρκεια σπουδών, δεν αρκεί για τη διασφάλιση της τηρήσεως της υποχρεώσεως περί ειδικής ρυθμίσεως, την οποία επιβάλλει το άρθρο 47, παράγραφος 3, ΕΚ.
By contrast, Directive 89/48, in which the sole condition laid down for the recognition of diplomas is a minimum duration of studies, is insufficient to ensure compliance with the obligation to provide specific rules laid down in Article 47(3) EC.
Επομένως, ελλείψει συναφούς ειδικής ρυθμίσεως που να έχει θεσπιστεί δυνάμει του άρθρου 3 της οδηγίας 85/432, η Επιτροπή δεν μπορεί να επικαλείται την οδηγία 89/48 για να προσάπτει τη μη συμμόρφωση της εθνικής νομοθεσίας προς το γενικό σύστημα αναγνωρίσεως των διπλωμάτων.
It follows that, in the absence of any specific legislation adopted in that matter pursuant to Article 3 of Directive 85/432, the Commission cannot rely on Directive 89/48 for the purpose of challenging the failure of the national legislation to comply with the general system for the recognition of diplomas.
Οι διάδικοι δέχονται ότι οι οδηγίες 85/432 και 85/433 δεν εφαρμόζονται στο δίπλωμα του ειδικού φαρμακοποιού, το οποίο επιτρέπει την πρόσβαση στο επάγγελμα του νοσοκομειακού φαρμακοποιού.
The two parties to the proceedings accept that Directives 85/432 and 85/433 do not apply to the diploma of specialist pharmacist giving access to the profession of hospital pharmacist.
Εντούτοις, οι διάδικοι συνάγουν δύο διαφορετικές συνέπειες από την ερμηνεία αυτή.
However, they draw two different conclusions from that interpretation.
Σύμφωνα με την Επιτροπή, η έλλειψη ειδικής οδηγίας συνεπάγεται ότι το δίπλωμα αυτό εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 89/48, ενώ, σύμφωνα με το Βασίλειο της Ισπανίας, ελλείψει τέτοιας οδηγίας, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η αναγνώριση του εν λόγω διπλώματος δεν διέπεται ούτε από την οδηγία 89/48 ούτε από άλλη πράξη του παραγώγου δικαίου.
The Commission submits that the absence of a specific directive means that that diploma falls within the scope of Directive 89/48, whereas the Kingdom of Spain submits that, in the absence of such a directive, recognition of that diploma must be regarded as being governed neither by Directive 89/48 nor by any other measure of secondary legislation.
Συναφώς, διαπιστώνεται καταρχάς ότι το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 89/48 δεν οριοθετείται σε συνάρτηση με τον τομέα ή το είδος των διπλωμάτων.
In this connection, it should be noted at the outset that the scope of Directive 89/48 is not restricted according to the field or type of the diplomas concerned.
Συγκεκριμένα, από το άρθρο 1, στοιχείο α΄, προκύπτει ότι η οδηγία αυτή εφαρμόζεται, μεταξύ άλλων, σε κάθε δίπλωμα ανωτάτων σπουδών που χορηγείται μετά το πέρας κύκλου σπουδών μεταδευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως ελάχιστης διάρκειας τριών ετών και επιτρέπει στον κάτοχό του να έχει πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα.
It is apparent from Article 1(a) thereof that that directive applies to, inter alia, any diploma of higher education awarded on completion of a post-secondary course of at least three years’ duration and allowing its holder to take up a regulated profession.
Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι, βάσει της εφαρμοστέας εθνικής νομοθεσίας, το δίπλωμα του ειδικού φαρμακοποιού είναι πτυχίο ανωτάτων σπουδών που επιτρέπει την πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα, ήτοι στο επάγγελμα του νοσοκομειακού φαρμακοποιού.
In the present case, it must be noted that, on the basis of the relevant national legislation, the diploma of specialist pharmacist is a diploma of higher studies giving access to a regulated profession, namely that of hospital pharmacist.
Το Βασίλειο της Ισπανίας, μολονότι δεν αμφισβητεί τον χαρακτηρισμό αυτό του επιμάχου διπλώματος και επαγγέλματος, θεωρεί ότι, εφόσον η οδηγία 89/48 δεν εφαρμόζεται στα διπλώματα ειδικεύσεως στη φαρμακευτική, δεν υποχρεούται να προβλέπει τη δυνατότητα προσβάσεως των υπηκόων άλλων κρατών μελών στο επάγγελμα του νοσοκομειακού φαρμακοποιού.
Even though it does not dispute such a classification of the diploma and profession at issue, the Kingdom of Spain takes the view that, since Directive 89/98 does not apply to diplomas of specialisations in pharmacy, it is not obliged to provide for the option for nationals of other Member States to take up the profession of hospital pharmacist.
Η ερμηνεία αυτή της οδηγίας πρέπει να απορριφθεί.
Such an interpretation of the directive must be rejected.
Συναφώς, ενδείκνυται να τονιστεί ευθύς εξαρχής ότι το δικαίωμα αναγνωρίσεως των διπλωμάτων διασφαλίζεται από το άρθρο 43, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ ως έκφραση του θεμελιώδους δικαιώματος της ελευθερίας εγκαταστάσεως.
First of all, the right to recognition of diplomas is guaranteed as an expression of the fundamental right to freedom of establishment by the second paragraph of Article 43 EC.
Η οδηγία 89/48, όπως προκύπτει από την τρίτη αιτιολογική της σκέψη, θεσπίζει «μέθοδο αναγνωρίσεως» των διπλωμάτων τα οποία αφορά.
Directive 89/48, as is apparent from the third recital in its preamble, lays down a ‘method of recognition’ of the diplomas which it covers.
Καθορίζει ένα γενικό σύστημα αναγνωρίσεως των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως για την πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα και επομένως για την άσκηση δικαιώματος προβλεπόμενου από τη Συνθήκη.
It establishes a general system for the recognition of higher-education diplomas enabling the holder to gain access to a regulated profession and thus to exercise a right enshrined in the Treaty.
Εξάλλου, όπως υπενθύμισε η Επιτροπή, η οδηγία 89/48 δεν θεσπίζει σύστημα αυτόματης αναγνωρίσεως.
Moreover, as the Commission has pointed out, Directive 89/48 does not establish a system of automatic recognition.
Συγκεκριμένα, η οδηγία αυτή μολονότι αναγνωρίζει το δικαίωμα προσβάσεως στα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα, επιτρέπει, δυνάμει του άρθρου 4, στοιχείο β΄, στο κράτος υποδοχής να υποβάλει τον αιτούντα, υπήκοο άλλου κράτους μέλους, σε πρακτική άσκηση προσαρμογής ή δοκιμασία επάρκειας, μεταξύ άλλων, όταν η εκπαίδευση που παρακολούθησε αφορά τομείς που διαφέρουν ουσιαστικά από τους τομείς που καλύπτει το απαιτούμενο στο κράτος μέλος υποδοχής δίπλωμα ή όταν το νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα στο εν λόγω κράτος μέλος περιλαμβάνει μία ή περισσότερες νομοθετικά κατοχυρωμένες επαγγελματικές δραστηριότητες που δεν υπάρχουν στο νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα του κράτους μέλους καταγωγής ή προελεύσεως του αιτούντος ή, τέλος, όταν το χαρακτηριστικό της διαφοράς μεταξύ των επαγγελματικών δραστηριοτήτων στα δύο ενδιαφερόμενα κράτη μέλη είναι η διαφορετική ειδική εκπαίδευση.
Although it recognises the right of access to regulated professions, that directive, under Article 4(b) thereof, allows the host State to require an applicant who is a national of another Member State to complete an adaptation period or to take an aptitude test, in particular where the matters covered by the education and training he has received differ substantially from those covered by the diploma required in the host Member State, or where the profession regulated in the host Member State comprises one or more regulated professional activities which are not in the profession regulated in the Member State from which the applicant originates or comes and that difference between the professional activities in the two Member States concerned corresponds to different specific training.
Το Βασίλειο της Ισπανίας προβάλλει ότι το άρθρο 47, παράγραφος 3, ΕΚ αποκλείει, εν πάση περιπτώσει, τη δυνατότητα εφαρμογής στα επαγγέλματα του τομέα της υγείας οδηγίας που να θεσπίζει γενικό σύστημα αναγνωρίσεως διπλωμάτων, δεδομένου ότι το άρθρο αυτό εισάγει ρητώς επιφύλαξη όσον αφορά τα ιατρικά, παραϊατρικά και φαρμακευτικά επαγγέλματα, τα οποία δεν μπορούν να ελευθερωθούν αν δεν εκδοθεί νομοθετική πράξη καθορίζουσα τους κανόνες σχετικά με «τον συντονισμό των όρων ασκήσεως των επαγγελμάτων αυτών στα διάφορα κράτη μέλη».
The Kingdom of Spain submits that Article 47(3) EC precludes, in any event, a directive designed to implement a general system for the recognition of diplomas from being applied to the health professions, since that article expressly inserts a proviso concerning the medical and allied and pharmaceutical professions, restrictions on the access to which cannot be removed in the absence of a measure fixing the rules relating to the ‘coordination of the conditions for their exercise in the various Member States’.
Το επιχείρημα αυτό πρέπει να απορριφθεί.
That argument must be rejected.
Η ερμηνεία αυτή του άρθρου 47, παράγραφος 3, ΕΚ οδηγεί, στην πράξη, όχι μόνο σε μη εφαρμογή της οδηγίας 89/48, αλλά γενικότερα σε αποκλεισμό του δικαιώματος των κοινοτικών υπηκόων για την αναγνώριση των τίτλων ειδικεύσεως στη φαρμακευτική, ενώ το δικαίωμα αυτό προκύπτει από το άρθρο 43, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ.
Such an interpretation of Article 47(3) EC would result, in fact, not only in a failure to apply Directive 89/48 but more generally in precluding the right of Community nationals to recognition of diplomas of specialisations in pharmacy, even though that right stems from the second paragraph of Article 43 EC.
Αντιθέτως, το άρθρο 47, παράγραφος 3, ΕΚ δεν έχει σκοπό να περιορίσει το περιεχόμενο του δικαιώματος αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, αλλά να αποφύγει τη θέσπιση συστήματος αυτόματης αναγνωρίσεως των διπλωμάτων για την πρόσβαση στα επαγγέλματα του τομέα της υγείας, ελλείψει συντονισμού των διατάξεων που διέπουν την άσκηση των επαγγελμάτων αυτών.
On the contrary, the objective of Article 47(3) EC is not to restrict the scope of the right to recognition of diplomas, but to avoid the implementation of a system for the automatic recognition of diplomas giving access to the health professions in the absence of coordination of the provisions governing the exercise of those professions.
Επομένως, η διάταξη αυτή της Συνθήκης αφορά ένα τέτοιο σύστημα, το οποίο πρέπει να συναρτάται προς τη διαδοχική εναρμόνιση των διατάξεων περί της ασκήσεως των εν λόγω επαγγελμάτων.
That provision of the Treaty therefore concerns a system which must be designed in such a way as to correspond with the progressive harmonisation of the provisions on the exercise of those professions.
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να θεσπίσει όλα τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας 89/48 στην εσωτερική έννομη τάξη, όσον αφορά το επάγγελμα του νοσοκομειακού φαρμακοποιού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
In the light of the foregoing, it must be held that, by failing to adopt all the measures necessary to transpose Directive 89/48, as far as the profession of hospital pharmacist is concerned, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under that directive.
Δυνάμει του άρθρου 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Under Article 69(2) of the Rules of Procedure, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs if they have been applied for in the successful party’s pleadings.
Το Βασίλειο της Ισπανίας, δεδομένου ότι ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το αίτημα της Επιτροπής.
Since the Commission has applied for the Kingdom of Spain to be ordered to pay the costs and the latter has been unsuccessful, the Kingdom of Spain must be ordered to pay the costs.
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-95/07 και C-96/07
Joined Cases C-95/07 and C-96/07
(αιτήσεις της Commissione tributaria provinciale di Genova για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
(References for a preliminary ruling from the Commissione tributaria provinciale di Genova)
«Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Αντιστροφή της επιβάρυνσης — Δικαίωμα εκπτώσεως — Αποσβεστική προθεσμία — Παρατυπίες ως προς την τήρηση λογιστικών βιβλίων και τη δήλωση φόρου που επηρεάζουν πράξεις υποκείμενες στο καθεστώς της αντιστροφής της επιβάρυνσης»
(Sixth VAT Directive — Reverse charge procedure — Right to deduct — Time-bar — Irregularity in accounts and tax returns affecting transactions subject to the reverse charge procedure)
Sharpston της 13ης Μαρτίου 2008 . . . .
Opinion of Advocate General Sharpston delivered on 13 March 2008 . . . . .
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 8ης Μαΐου 2008 . . . . . . . .
I - 3460Judgment of the Court (Third Chamber), 8 May 2008 . . . . . . . . . . . .
Φορολογικές διατάξεις — Εναρμόνιση των νομοθεσιών — Φόροι κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας — Έκπτωση του φόρου επί των εισροών
Tax provisions — Harmonisation of laws — Turnover taxes — Common system of value added tax — Deduction of input tax
(Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου, άρθρα 17, 18 §§ 2 και 3 και 21 § 1 στοιχείο β΄)
(Council Directive 77/388, Arts 17, 18(2) and (3) and 21(1)(b))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-95/07 και C-96/07
SUMMARY — JOINED CASES C-95/07 AND C-96/07
(Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου, άρθρο 18 § 1 στοιχείο δ΄, και άρθρο 22)
(Council Directive 77/388, Arts 18(1)(d) and 22)
ενός υποκειμένου στον φόρο και ότι το γεγονός ότι μια αποσβεστική προθεσμία αρχίζει να τρέχει έναντι της αρμόδιας φορολογικής αρχής από ημερομηνία μεταγενέστερη της ημερομηνίας έναρξης της αποσβεστικής προθεσμίας που τάσσεται στον υποκείμενο στον φόρο για την άσκηση του δικαιώματος προς έκπτωση δεν θίγει την αρχή της ισότητας.
tax authority at a date subsequent to the date from which the limitation period applicable to the right to deduct of a taxable person begins to run is not such as to infringe the principle of equality
(βλ. σκέψεις 46, 51, 54, διατακτ. 1)
(see paras 46, 51, 54, operative part 1)
Το άρθρο 17, το άρθρο 18, παράγραφοι 2 και 3, και το άρθρο 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της έκτης οδηγίας 77/388, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 2000/17, δεν απαγορεύουν την εθνική ρύθμιση που προβλέπει αποσβεστική προθεσμία για την άσκηση από έναν υποκείμενο στον φόρο του δικαιώματός του προς έκπτωση, εφόσον τηρείται η αρχή της ισοδυναμίας, η οποία απαιτεί η προθεσμία να εφαρμόζεται κατά τον ίδιο τρόπο τόσο στα δικαιώματα που στηρίζονται στο εσωτερικό φορολογικό δίκαιο όσο και στα αντίστοιχα δικαιώματα που στηρίζονται στο κοινοτικό δίκαιο, και η αρχή της αποτελεσματικότητας, βάσει της οποίας η αποσβεστική προθεσμία δεν μπορεί να καθιστά πρακτικά αδύνατη ή εξαιρετικά δυσχερή την άσκηση του δικαιώματος εκπτώσεως.
However, Articles 18(1)(d) and 22 of Sixth Directive 77/388 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes, as amended by Directive 2000/17, preclude a practice whereby tax returns are reassessed and value added tax recovered which penalises a failure to comply, first, with obligations arising from formalities laid down in national legislation pursuant to Article 18(1)(d), and, second, with the obligations relating to accounts and
Δεν υφίσταται παραβίαση της αρχής της αποτελεσματικότητας από το γεγονός και μόνον ότι η φορολογική αρχή έχει στη διάθεσή της, για να εισπράξει τον μη καταβληθέντα φόρο προστιθεμένης αξίας, προθεσμία που υπερβαίνει αυτήν που παρέχεται στους υποκειμένους στον φόρο για την άσκηση του δικαιώματός τους προς έκπτωση, δεδομένου ότι η κατάσταση της φορολογικής αρχής δεν μπορεί να συγκριθεί με την κατάσταση
The principle of effectiveness is not infringed merely because the tax authority has a longer period in which to recover unpaid value added tax than the period granted to taxable persons for the exercise of their right to deduct because the position of the tax authority cannot be compared with that of a taxable person and the fact that a limitation period begins to run as regards the
ECOTRADE των υποχρεώσεων τήρησης λογιστικών βιβλίων και υποβολής δήλωσης που απορρέουν από τις παραγράφους 2 και 4 αντιστοίχως του εν λόγω άρθρου 22.
ECOTRADE tax returns under Article 22(2) and (4) respectively, by denying the right to deduct in the case of a reverse charge procedure.
Συγκεκριμένα, η μη τήρηση, εκ μέρους του υποκειμένου στον φόρο, των διατυπώσεων που επιβάλλει κράτος μέλος κατ’ εφαρμογή του άρθρου 18, παράγραφος 1, στοιχείο δ΄, της έκτης οδηγίας δεν μπορεί να του στερήσει το δικαίωμά του προς έκπτωση, δεδομένου ότι, βάσει της αρχή της φορολογικής ουδετερότητας, απαιτείται η χορήγηση απαλλαγής από τον ΦΠΑ επί των εισροών εφόσον πληρούνται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις, ακόμη και αν οι υποκείμενοι στον φόρο παρέλειψαν να εκπληρώσουν ορισμένες τυπικές προϋποθέσεις.
The failure by a taxable person to comply with the formalities imposed by a Member State pursuant to Article 18(1)(d) of the Sixth Directive cannot deprive him of his right to deduction since, in accordance with the principle of fiscal neutrality, the deduction of input tax must be allowed if the substantive requirements are satisfied, even if the taxable person has failed to comply with some of the formal requirements.
συστηματικά υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα προς έκπτωση του φόρου προστιθεμένης αξίας.
that they would have the effect of systematically undermining the right to deduct value added tax.
Μια πρακτική διόρθωσης και είσπραξης η οποία επιβάλλει τη μη αναγνώριση του δικαιώματος εκπτώσεως ως κύρωση για την παράβαση εκ μέρους του υποκειμένου στον φόρο των υποχρεώσεων τήρησης λογιστικών βιβλίων και υποβολής δήλωσης βαίνει προδήλως πέραν του αναγκαίου μέτρου για την επίτευξη του σκοπού της διασφάλισης της ορθής εφαρμογής των υποχρεώσεων αυτών υπό την έννοια του άρθρου 22, παράγραφος 7, της έκτης οδηγίας, δεδομένου ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να επιβάλλουν, εφόσον είναι απαραίτητο, πρόστιμα ή χρηματικές ποινές ανάλογες με τη σοβαρότητα της παράβασης, ώστε να τιμωρούν τη μη τήρηση των υποχρεώσεων αυτών.
A reassessment and recovery practice, which penalises noncompliance on the part of the taxable person with the obligations relating to accounts and tax returns by a denial of the right to deduct, clearly goes further than is necessary to attain the objective of ensuring the correct application of such obligations within the meaning of Article 22(7) of the Sixth Directive, since Community law does not prevent Member States from imposing, where necessary, a fine or a financial penalty proportionate to the seriousness of the offence in order to sanction a failure to comply with those obligations.