natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η γερμανική κανονιστική αρχή, με απόφαση της 30ής Μαρτίου 2001, που διορθώθηκε στις 17 Απριλίου 2001, ενέκρινε, εν μέρει, τις τιμές της Deutsche Telekom για την πρόσβαση στον τοπικό βρόχο (μηνιαία συνδρομή για τη χρησιμοποίηση της γραμμής, ενιαία έξοδα θέσεως σε λειτουργία και καταγγελίας σύμβασης) από 1ης Απριλίου 2001 για διάφορα είδη πρόσβασης σε
By a decision dated 30 March 2001, and subsequently amended on 17 April 2001, the German regulatory authority partially approved Deutsche Telekom’s rates for access to the local loop (monthly licence fee for use of the line and a one-off provision and cancellation fee) from 1 April 2001 for numerous types of access charged at varying amounts. According to the referring court, the approval for the monthly licence fee expired on 31 March 2003, and, as for the
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Verwaltungsgericht Köln αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο μια μακρά σειρά προδικαστικών ερωτημάτων τα οποία θα μπορούσαν να αναδιατυπωθούν προκειμένου να εξασφαλιστεί η απλότητα των απαντήσεων που πρέπει να δώσει το Δικαστήριο.
In those circumstances, the Verwaltungsgericht Köln decided to stay proceedings and refer to the Court for a preliminary ruling a lengthy series of questions which could usefully be reformulated to enable the Court to reply to them in a straightforward manner.
Τα ερωτήματα αυτά καλύπτουν κατά τρόπο απολύτως εξαντλητικό και συνολικό μια ολόκληρη σειρά προβλημάτων που τίθενται, στο συγκεκριμένο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, σχετικά με ή γύρω από την έννοια του υπολογισμού των τιμών με βάση το κόστος.
Within the specific context of the present case, these questions take an extremely exhaustive and wide-ranging approach to a whole range of problems relating to and surrounding the concept of charges set on the basis of costorientation.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-55/06
OPINION OF MR MADURO — CASE C-55/06 costorientation and the boundaries of the judicial review to which such decisions must be subjected.
Τα ερωτήματα αυτά είναι κατ’ ουσίαν επτά.
The questions are essentially seven in number.
Με το πρώτο ερωτάται κατ’ ουσίαν σε ποιο βαθμό το άρθρο 1, παράγραφος 4, του κανονισμού επιτρέπει στα κράτη μέλη, όταν θεσπίζουν εθνική νομοθεσία που διευκρινίζει την έννοια του υπολογισμού με βάση το κόστος, να αφίστανται, εις βάρος των δικαιούχων, της εννοίας του υπολογισμού με βάση το κόστος όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού.
The first basically asks to what extent Article 1(4) of the regulation permits Member States, when adopting national legislation defining the concept of costorientation, to deviate from the concept of costorientation as laid down in Article 3(3) of the regulation, to the detriment of beneficiaries.
Με το έκτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, αν οι ανταγωνιστές που έχουν δικαίωμα προσβάσεως στο τοπικό δίκτυο του κοινοποιημένου φορέα εκμετάλλευσης, μολονότι δεν είναι αποδέκτες αποφάσεως περί εγκρίσεως των τιμών ληφθείσας από εθνική κανονιστική αρχή, πρέπει να διαθέτουν δικαίωμα προσφυγής κατά μιας τέτοιας αποφάσεως όταν θεωρούν ότι οι τιμές δεν υπολογίστηκαν με βάση το κόστος.
By its sixth question, the referring court is basically asking whether, even though a rates approval decision adopted by a national regulatory authority is not addressed to them, competitors as beneficiaries of access to the notified operator’s local loop must have the right to bring an action against such a decision, where they consider that the rates have not been set on the basis of costorientation.
Με το δεύτερο ερώτημα ερωτάται αν, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού, η απαίτηση ότι οι τιμές που ζητούνται για την πρόσβαση στον τοπικό βρόχο πρέπει να υπολογίζονται με βάση το κόστος περιλαμβάνει επίσης τους υπολογισθέντες τόκους και τις αποσβέσεις.
The second question concerns whether, under Article 3(3) of the regulation, the requirement that the rates charged for local loop access should be set on the basis of costorientation also includes imputed interest and costaccounting depreciation.
Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται κατόπιν σχετικά με τη βάση του υπολογισμού αυτών των αποσβέσεων και τόκων.
The referring court is asking about the basis used to calculate this depreciation and interest.
Πρέπει η βάση αυτή να συνίσταται αποκλειστικά στην τρέχουσα αξία αντικαταστάσεως, που εκφράζεται σε τρέχουσες τιμές κατά την ημερομηνία της εκτιμήσεως ή πρέπει από την αξία αυτή αντικαταστάσεως των στοιχείων του ενεργητικού να αφαιρούνται οι αποσβέσεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί πριν από την ημερομηνία της εκτιμήσεως;
Should it be exclusively the current replacement value, expressed in terms of current daily prices at the date of valuation, or should depreciation made prior to the date of valuation be deducted from the replacement value of the assets?
Το τελευταίο ερώτημα αφορά, κατ’ ουσίαν, το ζήτημα του ποιος πρέπει να φέρει το βάρος αποδείξεως του υπολογισμού των τιμών με βάση το κόστος, τόσο στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας που προηγείται της αποφάσεως περί εγκρίσεως των τιμών όσο και στο πλαίσιο ένδικης προσφυγής ασκηθείσας από θιγέντα ανταγωνιστή κατά της αποφάσεως αυτής της εθνικής κανονιστικής αρχής.
The last question is, basically, asking where the burden of proof that rates have been set on the basis of costorientation should lie, both during the administrative procedure preceding the rates approval decision and during an action brought against the national regulatory authority’s decision by a competitor who has been affected by that decision.
ARCOR τηλεπικοινωνίες, ο κανονισμός παρέμεινε σε ισχύ πέραν της 25ης Ιουλίου 2003 8.
ARCOR regulation remained in force after 25 July 2003.
Οι σκέψεις αυτές αφορούν την έκδοση του κανονισμού στο πλαίσιο του παλαιού κοινοτικού κανονιστικού πλαισίου των τηλεπικοινωνιών, τα ουσιώδη χαρακτηριστικά και τους σκοπούς του κανονισμού, καθώς και το πλαίσιο στο οποίο χρησιμοποιεί την έννοια του υπολογισμού των τιμών με βάση το κόστος.
8 the adoption of the regulation within the context of the former Community regulatory framework for telecommunications, the essential features and aims of the regulation and the context within which it introduces the concept of costorientation.
Θα περάσω κατόπιν στην ανάλυση των ερωτημάτων που υπέβαλε το αιτούν δικαστήριο.
I shall then go on to analyse the referring court’s questions.
Α — Προκαταρκτικές σκέψεις σχετικά με τον κανονισμό.
A — Preliminary regulation.
H αμφισβητούμενη στο πλαίσιο της υπόθεσης της κύριας δίκης απόφαση περί εγκρίσεως των τιμών είναι αυτή της 30ής Μαρτίου 2001.
The rates approval decision at issue in the main proceedings is dated 30 March 2001.
Με την απόφαση αυτή εγκρίθηκαν οι τιμές της Deutsche Telekom για την πρόσβαση στον τοπικό βρόχο της για την περίοδο από 1ης Απριλίου 2001 έως τις 31 Μαρτίου 2003, όσον αφορά τη μηνιαία συνδρομή·και, κατά τα λοιπά, έως τις 31 Μαρτίου 2002 το αργότερο.
That decision approved Deutsche Telekom’s rates for access to its local loop for the period between 1 April 2001 and 31 March 2003 in the case of the monthly licence fee, and 31 March 2002 at the latest for the rest.
Αντιθέτως, οι διατάξεις του νέου κανονιστικού πλαισίου, σύμφωνα με το άρθρο 28, παράγραφος 1, της οδηγίαςπλαισίου, κατέστησαν εφαρμοστέες μόνον από τις 25 Ιουλίου 2003 9.
However, according to Article 28(1) of the framework directive, the provisions of the new regulatory framework did not become applicable until 25 July 2003.
Η ερμηνεία των διατάξεων του κανονισμού πρέπει να πραγματοποιείται στο πλαίσιο και σε συνάφεια με τα νομοθετήματα που συνι-
9 The provisions of the regulation must be interpreted within the context of and in conjunction with the legal instruments consti-
Ο κανονισμός εκδόθηκε με σκοπό, σύμφωνα με τη δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη, να συμπληρώσει το παλαιό κανονι- στικό πλαίσιο για τις τηλεπικοινωνίες, ειδικό-
According to recital (15) of the preamble, the regulation was adopted to complement the former regulatory framework for telecommunications, in particular Direct-
6 τερα τις οδηγίες 97/33/ΕΚ και 98/10/ΕΚ
6 ives 97/33/EC and 98/10/EC.
Το άρθρο 4, παράγραφος 5, του κανονισμού παραπέμπει μάλιστα ρητώς στην πρώτη από τις οδηγίες αυτές 7.
Article 4(5) of the regulation even refers expressly to the first of these directives.
Μολονότι ανήκει στο παλαιό κοινοτικό κανονιστικό πλαίσιο για τις
7 Although forming part of the former Community regulatory framework for telecommunications, the
5 — Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για τη διασύνδεση στο χώρο των τηλεπικοινωνιών προκειμένου να διασφαλισθεί καθολική υπηρεσία και διαλειτουργικότητα, με εφαρμογή των αρχών παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) (ΕΕ L 199, σ. 32).
5 — Directive of the European Parliament and of the Council of 30 June 1997 on interconnection in telecommunications with regard to ensuring universal service and interoperability through application of the principles of Open Network Provision (ONP) (OJ 1997 L 199, p. 32).
6 — Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 1998, για την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) στη φωνητική τηλεφωνία και για την καθολική υπηρεσία για τις τηλεπικοινωνίες σε ανταγωνιστικό περιβάλλον (ΕΕ L 101, σ. 24).
6 — Directive of the European Parliament and of the Council of 26 February 1998 on the application of open network provision (ONP) to voice telephony and on universal service for telecommunications in a competitive environment (OJ 1998 L 101, p. 24).
8 — Σύμφωνα με το άρθρο 27 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (στο εξής: οδηγία-πλαίσιο) «οι φορείς εκμετάλλευσης σταθερών δημόσιων τηλεφωνικών δικτύων, οι οποίοι έχουν οριστεί από την εθνική κανονιστική τους αρχή ως έχοντες σημαντική ισχύ στην αγορά παροχής σταθερών δημόσιων τηλεφωνικών δικτύων και υπηρεσιών […] εξακολουθούν να θεωρούνται ως “κοινοποιημένοι φορείς εκμετάλλευσης”, για τους σκοπούς του κανονισμού (ΕΚ) 112887/2000, μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας ανάλυσης της αγοράς που αναφέρεται στο άρθρο 16.
8 — According to Article 27 of Directive 2002/21/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on a common regulatory framework for electronic communications networks and services (the ‘Framework’ Directive) (OJ 2002 L 108, p. 33) (‘the framework directive’), ‘[o]perators of fixed public telephone networks that were designated by their national regulatory authority as having significant market power in the provision of fixed public telephone networks […] shall continue to be considered “notified operators” for the purposes of Regulation (EC) No 2887/2000 until such time as the market analysis procedure referred to in Article 16 has been completed.
Στη συνέχεια, παύουν να θεωρούνται ως “κοινοποιημένοι φορείς εκμετάλλευσης”, για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού».
Thereafter they shall cease to be considered “notified operators” for the purposes of this Regulation.’
Η τεσσαρακοστή τρίτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίαςπλαισίου διευκρινίζει, επιπλέον, ότι η Επιτροπή δύναται, σε εύθετο χρόνο, να υποβάλει πρόταση για την κατάργηση του κανονισμού.
Recital 43 in the preamble to the framework directive also states that the Commission may, when appropriate, present a proposal for the repeal of the regulation.
Οι υποχρεώσεις που προβλέπονται στον κανονισμό διατηρούνται συνεπώς σε ισχύ για όσο χρονικό διάστημα είναι αναγκαίο προκειμένου να αξιολογηθεί ο ανταγωνισμός και να αποφασιστεί βάσει της αξιολόγησης αυτής αν οι εν λόγω υποχρεώσεις πρέπει να διατηρηθούν ή όχι.
The obligations laid down in the regulation are therefore to remain in force for the period of time necessary to assess competition and to decide, on the basis of that assessment, whether or not the obligations in question need to be retained.
Βλ., επίσης, δωδέκατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση) (ΕΕ L 108, σ. 7).
See also recital 12 of Directive 2002/19/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on access to, and interconnection of, electronic communications networks and associated facilities (Access Directive) (OJ 2002 L 108, p. 7).
9 — Βλ. επίσης απόφαση της 19ης Σεπτεμβρίου 2006, C-392/04 και C-422/04, i-21 Germany και Arcor (Συλλογή 2006, σ. I-8559, σκέψη 24), με την οποία το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η οδηγία-πλαίσιο έχει εφαρμογή μόνο στις καταστάσεις που δημιουργήθηκαν μετά τις 25 Ιουλίου 2003.
7 — Article 4(5) in fact states that ‘[d]isputes between undertakings concerning issues included in this Regulation shall be subject to the national dispute resolution procedures established in conformity with Directive 97/33/EC and shall be handled promptly, fairly and transparently.’
7 — Το άρθρο αυτό ορίζει συγκεκριμένα ότι «οι διαφορές μεταξύ επιχειρήσεων σχετικά με ζητήματα που περιλαμβάνονται στον παρόντα κανονισμό επιλύονται μέσω των εθνικών διαδικασιών επίλυσης διαφορών που θεσπίζονται σύμφωνα με την οδηγία 97/33/ΕΚ, και αντιμετωπίζονται κατά τρόπο άμεσο, δίκαιο και διαφανή».
9 — See also Cases C-392/04 and C-422/04 i-21 Germany and Arcor [2006] ECR I-8559, paragraph 24, in which the Court pointed out that the framework directive applies only to legal situations arising from 25 July 2003.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-55/06 στούν το παλαιό κανονιστικό πλαίσιο των τηλεπικοινωνιών 10.
OPINION OF MR MADURO — CASE C-55/06 tuting the former regulatory framework for telecommunications.
έκδοση μιας οδηγίας.
10 been difficult to achieve by adopting a direct- ive.
Ο κανονισμός, που χρονολογείται από τις 18 Δεκεμβρίου 2000, επιβάλλει στους κοινοποιημένους φορείς εκμετάλλευσης την υποχρέωση να διευκολύνουν την πρόσβαση των ανταγωνιστών φορέων στα τοπικά τους δίκτυα από τις 2 Ιανουαρίου 2001.
The regulation is dated 18 December 2000 and requires notified operators to provide competing operators with access to their local networks as of 2 January 2001.
Είναι εύκολο να κατανοηθεί η γένεση του κανονισμού με βάση το παλαιό κανονιστικό πλαίσιο. Τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Μαρτίου του 2000 στη Λισαβώνα έθεσαν ως σκοπό την ανάπτυξη μιας ψηφιακής οικονομίας η οποία θα βασίζεται στη γνώση, ευνοώντας την πρόσβαση σε ποιοτική υποδομή επικοινωνιών στην Ευρώπη, ιδίως στο διαδίκτυο, σε όχι υψηλές τιμές 11.
Opening up the local loops of the former monopoly operators to competing operators was all the more necessary since, as recital (6) of the preamble to the regulation states, 14it would not be economically viable in 2001 for new entrants to duplicate the incumbent’s metallic local access infrastructure, and the alternative infrastructures — such as cable television, satellite and wireless local loops — do not offer the same functionality or ubiquity.
Ο κοινοτικός νομοθέτης είχε όντως επίγνωση του ότι ο τοπικός βρόχος αποτελούσε, κατά την περίοδο εκείνη, ένα από τα λιγότερο ανταγωνιστικά τμήματα της απελευθερωμένης αγοράς των τηλεπικοινωνιών 12, πράγμα που εμπόδιζε την ταχεία ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας στην Ευρώπη.
Moreover, it is also important to point out that the local loop infrastructures in Europe were largely built from earnings received from the monopolistic charges which customers have had to pay over the years during which the monopoly national operators were able to benefit from the exclusive rights granted them by the Member States. 15 and this was holding back the rapid development of the digital economy in Europe.
Έτσι, η αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο θεωρήθηκε, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Santa Maria da Feira τον Ιούνιο του 2000, άμεση προτεραιότητα.
As a result, when the European Council met in Santa Maria da Feira in June 2000, unbundling of the local loop was considered to be an immediate priority.
Ο κανονισμός αποτελεί συνεπώς το νομικό μέσο που θέτει σε εφαρμογή την αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο κατά τρόπο ενιαίο σε όλα τα κράτη μέλη.
The regulation thus became the legal instrument designed to implement uniform unbundling of the local loop in all the Member States.
Η αδεσμοποίητη αυτή πρόσβαση θα πρέπει να οδηγήσει στην αύξηση του ανταγωνισμού, στην εξασφάλιση της οικονομικής αποτελεσματικότητας και στην προσφορά των μέγιστων πλεονεκτημάτων για τους χρήστες 13.
This unbundling of access was intended to enhance competition, ensure economic efficiency and bring maximum benefit to users. 13It was introduced at a speed which it would have
Τέθηκε σε εφαρμογή με μια ταχύτητα που δύσκολα θα μπορούσε να επιτευχθεί με την
10 — See the similar argument put forward by the Court in Case C-33/04, Commission v Luxembourg [2005] ECR I-10629, paragraphs 81 and 82.
14 — Η οποία επαναλαμβάνει σχεδόν εξ ολοκλήρου την έκτη αιτιολογική σκέψη της σύστασης 2000/417/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Μαΐου 2000, σχετικά με την αδεσμοποιημένη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο: ανταγωνιστική παροχή πλήρους φάσματος υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συμπεριλαμβανομένων των ευρυζωνικών πολυμεσικών υπηρεσιών και Internet υψηλής ταχύτητας (EE L 156, σ. 44).
14 — Almost exactly reproducing recital (8) of Commission Recommendation 2000/417/EC of 25 May 2000 on access to, and interconnection of, electronic communications networks and associated facilities (Access Directive) (OJ 2000 L 156, p. 44).
11 — Βλ. πρώτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού.
11 — See recital (1) of the regulation.
12 — Βλ. τρίτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού και την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο [COM(2000) 394 τελικό, EE C 365 E, σ. 212].
12 — See recital (3) of the regulation and the Proposal for a Regulation of the European Parliament and the Council on unbundled access to the local loop (COM(2000) 394 final, OJ 2000 C 365 E, p. 212).
15 — Η κατάσταση αυτή υπενθυμίζεται ρητώς στην τρίτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού, η οποία τονίζει ότι η επισημανθείσα απουσία ανταγωνισμού σε επίπεδο τοπικού βρόχου οφείλεται στο γεγονός ότι οι φορείς εκμετάλλευσης μπόρεσαν, για μεγάλα χρονικά διαστήματα, να αναπτύξουν τα δίκτυά τους τοπικής πρόσβασης εκμεταλλευόμενοι την προστασία των αποκλειστικών δικαιωμάτων και ότι μπόρεσαν να χρηματοδοτήσουν το επενδυτικό κόστος τους μέσω μονοπωλιακών μισθωμάτων.
15 — This situation is expressly mentioned in recital (3) of the regulation which emphasises that the marked absence of competition at local loop level was due to the fact that these operators rolled out their local access networks over significant periods of time protected by exclusive rights and were able to fund investment costs from monopoly rents.
13 — Βλ. δεύτερη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού.
13 — See recital (2) of the regulation.
ARCOR ιδίως, μιας ειδικότερης έννοιας του κόστους μιας παροχής αποτελεσματικών υπηρεσιών—, να αφίστανται, εις βάρος των δικαιούχων, της εννοίας του υπολογισμού με βάση το κόστος, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού.
ARCOR down in Article 3(3) of the regulation, to the detriment of beneficiaries.
Η έννοια του υπολογισμού με βάση το κόστος, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού, κινδυνεύει να αποτελέσει μία από τις έννοιες αυτές.
There is a risk that the concept of costorientation, as provided for in Article 3(3) of the regulation, may be one of those concepts.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ο κανονισμός αποβλέπει στην υλοποίηση του ουσιώδους σκοπού του: να υποχρεώσει τους κοινοποιημένους φορείς εκμετάλλευσης να παρέχουν την αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο στους νεοεισερχόμενους προκειμένου να εισαχθεί ταχέως ο ανταγωνισμός στο επίπεδο του τοπικού βρόχου ο οποίος ήταν κατά το παρελθόν ανύπαρκτος ή πολύ μικρός.
It was against this background that the regulation was intended to achieve its main aim: that is, to require notified operators to provide unbundled access to their local loop for new operators entering the market in order rapidly to introduce competition at local loop level where it was non-existent or very limited at the time.
Ο κοινοτικός νομοθέτης θέλησε ωστόσο να αποκλείσει, ορθώς, τον κίνδυνο να οδηγήσει η επιβολή μιας τέτοιας υποχρέωσης σε ένα είδος απαλλοτρίωσης χωρίς αποζημίωση των κοινοποιημένων φορέων εκμετάλλευσης.
However, the Community legislature rightly wished to avoid the risk that such an obligation might give rise to a form of expropriation of the notified operators without compensation.
Ένας κοινοποιημένος φορέας εκμετάλλευσης θα έχει συνεπώς, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού, το δικαίωμα εισπράξεως των τιμών που του παρέχουν τη δυνατότητα να καλύπτει τα κόστη που αφορούν την παροχή της πρόσβασης στον τοπικό βρόχο του, αντλώντας ταυτόχρονα από την πράξη αυτή και μια εύλογη αμοιβή 16.
According to Article 3(3) of the regulation, a notified operator will have the right to charge prices enabling it to cover the costs connected with the provision of access to its local loop, whilst at the same time obtaining a reasonable return from the operation.
Αυτή ακριβώς η έννοια του υπολογισμού των τιμών με βάση το κόστος βρίσκεται στο επίκεντρο της υπό κρίση υποθέσεως.
16That is precisely the concept of costorientation of rates which lies at the heart of the present case.
Β — Επί του πρώτου ερωτήματος
B — The first question
Η έννοια αυτή δεν συνεπάγεται καμία παραπομπή στο δίκαιο των κρατών μελών για τον καθορισμό του νοήματος και του περιεχομένου της 17.
The concept of costorientation contains no reference to the law of the Member States for the purposes of determining its meaning and scope.
Από τις απαιτήσεις τόσο της ενιαίας εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου όσο και της αρχής της ισότητας προκύπτει ότι η έννοια αυτή συνιστά, κατά συνέπεια, αυτοτελή έννοια του κοινοτικού δικαίου που πρέπει να ερμηνεύεται ομοιόμορφα 18.
17 It follows from the requirements both of the uniform application of Community law and of the principle of equality, that it is, therefore, an autonomous concept of Community law which must be interpreted in a uniform fashion.
Μια τέτοια αυτοτελής και ενιαία ερμηνεία πρέπει να αναζητείται λαμβανομένου υπόψη όχι μόνον του περιεχομένου της σχετικής εννοίας, αλλά και του πλαισίου
18 An autonomous and uniform interpretation of that kind must be sought taking account not only of the terms constituting the concept in question, but also
Ερωτάται κατ’ ουσίαν σε ποιο βαθμό το άρθρο 1, παράγραφος 4, του κανονισμού επιτρέπει στα κράτη μέλη, όταν θεσπίζουν εθνική νομοθεσία που διευκρινίζει την έννοια του υπολογισμού με βάση το κόστος —μέσω,
This question is basically asking to what extent Article 1(4) of the regulation permits Member States, when adopting national legislation defining the concept of costorientation — for example, by means of a more specific definition of the cost of providing an efficient service — to deviate from the concept of costorientation as laid
17 — Η έννοια αυτή εμφανίστηκε στο κοινοτικό κανονιστικό πλαίσιο των τηλεπικοινωνιών για πρώτη φορά στο παράρτημα II, σημείο 4, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 90/387, όπου ορίζεται ότι «τα τιμολόγια πρέπει να βασίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια και […] να είναι καταρχήν προσανατολισμένα προς το κόστος».
17 — This concept first appeared in the Community regulatory framework for telecommunications in Annex II to Directive 90/387, paragraph 4, first subparagraph, according to which charges must be based on objective criteria and … in principle be set on the basis of costorientation.
16 — Βλ. ενδέκατη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού.
16 — See recital (11) of the regulation.
Το άρθρο 7 της οδηγίας 97/33, που ίσχυε κατά την ημερομηνία των κρίσιμων στην υπό κρίση υπόθεση πραγματικών περιστατικών, υιοθετεί μια παρόμοια κατεύθυνση.
Article 7 of Directive 97/33, which was in force at the material time, adopts a similar approach.
Προβλέπει ότι τα τέλη διασύνδεσης ορίζονται με βάση το πραγματικό κόστος, συμπεριλαμβανομένου ενός λογικού ποσοστού απόδοσης της επένδυσης.
It provides that charges for interconnection are to be based on actual costs, including a reasonable rate of return on investment.