natgillin/translations-raw huggingface dataset:
23 — Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι, στην υπόθεση Cibo Participations, η Επιτροπή είχε επισημάνει με τις παρατηρήσεις της ότι, εφόσον το άρθρο 17 της έκτης οδηγίας δεν περιλαμβάνει κανέναν κανόνα σχετικά με τις πράξεις που εντάσσονται σε οικονομική δραστηριότητα μη εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, απόκειται στα κράτη μέλη να καθορίσουν τη μέθοδο αποκλεισμού του δικαιώματος προς έκπτωση (βλ. προτάσεις της γενικής εισαγγελέα Stix-Hackl στην υπόθεση εκείνη, προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 14, σημείο 31).
22 — Case C-333/91 Sofitam [1993] ECR I-3513, paragraphs 13 and 14; Case C-142/99 Floridienne and Berginvest [2000] ECR I-9567, operating part; Cibo Participations, cited in footnote 14, paragraph 44; and EDM, cited in footnote 7, paragraph 54. In Floridienne and Berginvest, for example, the Court held that Article 19 of the Sixth Directive is to be interpreted as meaning that the following must be excluded from the denominator of the fraction used to calculate the deductible proportions: share dividends paid by its subsidiaries to a holding company which is a taxable person in respect of other activities and which supplies management services to those subsidiaries.
22 — Αποφάσεις της 22ας Ιουνίου 1993 (Συλλογή 1993, σ. I-3513, σκέψεις 13 και 14)·της 14ης Νοεμβρίου 2000 (Συλλογή 2000, σ.
23 — I may note here that already in Cibo Participations, in its pleadings the Commission pointed out that since Article 17 of the Sixth Directive makes no provision in respect of transactions arising from an economic activity outside the scope of the Directive, it is for the Member States to determine the method by which the deduction is prohibited.
I-9567, διατακτικό)·αποφάσεις προπαρατεθείσες στην υποσημείωση 14, σκέψη 44, και στην υποσημείωση 7, σκέψη 54.
See Opinion of Advocate General Stix-Hackl in Cibo Participations, cited in footnote 14, point 31.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-437/06 σχετικής διατάξεως στην οικονομία της έκτης οδηγίας» 24.
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-437/06 to the aims and role of the provision at issue within the scheme of the Sixth Directive’. 24
Θα ήθελα ωστόσο να υπογραμμίσω ότι, κατανέμοντας τον φόρο επί των εισροών μεταξύ των οικονομικών και των μη οικονομικών δραστηριοτήτων, η διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών δεν ασκείται άνευ ορίων: τα κράτη μέλη οφείλουν να σεβαστούν ορισμένες αρχές που απορρέουν από την έκτη οδηγία, όπως έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου.
However, I would stress that when apportioning input tax between economic and noneconomic activities, the Member States’ discretion is not unfettered and they must comply with certain principles resulting from the Sixth Directive as interpreted in the caselaw of the Court.
Το δικαίωμα εκπτώσεως που προβλέπουν τα άρθρα 17 επ. της έκτης οδηγίας αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του μηχανισμού ΦΠΑ και δεν μπορεί, καταρχήν, να περιοριστεί.
The right of deduction provided for in Article 17 et seq. of the Sixth Directive is an integral part of the VAT scheme and in principle may not be limited.
Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, κάθε περιορισμός του δικαιώματος εκπτώσεως του ΦΠΑ έχει επιπτώσεις στον βαθμό της φορολογικής επιβαρύνσεως και πρέπει να εφαρμόζεται ομοιόμορφα σε όλα τα κράτη μέλη 25.
The Court has consistently held that any limitation on the right of deduction affects the level of the tax burden and must be applied in a similar manner in all the Member States. 25
Η μέθοδος και τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται από τα κράτη μέλη για την κατανομή πρέπει να είναι σε θέση να διασφαλίζουν την επίτευξη των στόχων τους οποίους επιδιώκει η έκτη οδηγία.
The method and criteria used by the Member States for the apportionment must be such as to ensure that the objectives pursued by the Sixth Directive are respected.
24 — Βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 14ης Σεπτεμβρίου 2006, C-72/05, Wollny (Συλλογή 2006, σ.
24 — See, to that effect, Case C-72/05 Wollny [2006] ECR I-8297, paragraph 28.
I-1883, σκέψη 18 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
25 — See, in particular, Case C-62/93 BP Soupergaz [1995] ECR I-1883, paragraph 18 and the caselaw cited.
Βλ., επίσης, δωδέκατη αιτιολογική σκέψη του προοιμίου της έκτης οδηγίας.
Cf. also the 12th recital in the preamble to the Sixth Directive.
I-8379, σκέψεις 23 και 24), και της 8ης Δεκεμβρίου 2005, C-280/04, Jyske Finans (Συλλογή 2005, σ. I-10683, σκέψη 39).
26 — See Case C-382/02 Cimber Air [2004] ECR I-8379, paragraphs 23 and 24, and Case C-280/04 Jyske Finans [2005] ECR I-10683, paragraph 39.
Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί ότι σε υπόθεση που αφορούσε διαφορετικό τομέα (δηλαδή τη χρήση ακινήτου που έχει διατεθεί σε επιχείρηση για ιδιωτικές ανάγκες), αλλά παρόμοιο ζήτημα, το Δικαστήριο, αφού επισήμανε ότι η έκτη οδηγία «δεν περιλαμβάνει τις ενδείξεις που είναι αναγκαίες για τον ομοιόμορφο και ακριβή καθορισμό των κανόνων προσδιορισμού του ποσού των σχετικών εξόδων», έκρινε ότι «πρέπει να γίνει δεκτό ότι τα κράτη μέλη απολαύουν κάποιου περιθωρίου εκτιμήσεως όσον αφορά τους κανόνες αυτούς, εφόσον βεβαίως δεν παραγνωρίζουν τον σκοπό και τη θέση της
In that regard, it should be noted that in a case concerning a different area (namely, the use of property forming part of the assets of a business for private purposes) but a similar issue, after noting that the Sixth Directive did not ‘contain the guidance necessary for defining uniformly and precisely the rules for establishing the full cost concerned’, the Court held that ‘it must be accepted that the Member States therefore have a certain margin of discretion as regards those rules provided that they do not fail to have regard
Εκτιμώ, επομένως, ότι το Δικαστήριο πρέπει να απαντήσει στα ερωτήματα που υπέβαλε το Niedersächsische Finanzgericht ως εξής:
I am therefore of the opinion that the Court should give the following answers to the questions referred by the Niedersächsisches Finanzgericht:
«1) Όταν υποκείμενος στον φόρο ασκεί ταυτοχρόνως οικονομική και μη οικονομική δραστηριότητα, η έκπτωση του ΦΠΑ που έπληξε τις δαπάνες που συνδέονται με την έκδοση μετοχών ή άτυπων αφανών συμμετοχών είναι δυνατή μόνο στο μέτρο που οι δαπάνες αυτές μπορούν ορθώς να καταλογιστούν στην οικονομική δραστηριότητα του υποκείμενου στον φόρο υπό την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ.
‘(1) Where a taxable person simultaneously engages in an economic activity and a noneconomic activity, the deduction of input tax on the expenditure connected with the issue of shares or silent partnerships is allowed only to the extent that that expenditure is correctly to be attributed to that person’s economic activity within the meaning of Article 2(1) of Directive 77/388/EEC.
2) Η μέθοδος κατανομής του φόρου επί των εισροών μεταξύ των οικονομικών και των μη οικονομικών δραστηριοτήτων αποτελεί ζήτημα που εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών.
(2) The method of apportionment of the input tax between economic activities and noneconomic activities is a matter which lies within the discretion of the Member States.
Κατά την άσκηση της ευχέρειας αυτής, τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν, ειδικότερα, την τήρηση της αρχής της φορολογικής ουδετερότητας.»
When exercising that discretion, the Member States must ensure, in particular, that the principle of fiscal neutrality is respected.’
Στην υπόθεση C-437/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Niedersächsisches Finanzgericht (Γερμανία) με απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 24 Οκτωβρίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC, by the Niedersächsisches Finanzgericht (Germany), made by decision of 5 October 2006, received at the Court on 24 October 2006, in the proceedings
SECURENTA γενικός εισαγγελέας: J.
SECURENTA
Bryanston-Cross, επικουρούμενη από τον P. Harris, barrister,
— the United Kingdom Government, by Z. Bryanston-Cross, acting as Agent, and by P. Harris, Barrister,
Τριανταφύλλου, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 11ης Δεκεμβρίου 2007,
— the Commission of the European Communities, by D. Triantafyllou, acting as Agent, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 11 December 2007,
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των άρθρων 2, παράγραφος 1, και 17, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Articles 2(1) and 17(5) of Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment (OJ 1977 L 145, p.
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Securenta Göttinger Immobilienanlagen und Vermögensmanagement AG (στο εξής: Securenta) και του Finanzamt Göttingen (στο εξής: Finanzamt) όσον αφορά την έκταση του δικαιώματος εκπτώσεως ποσών φόρου προστιθεμένης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ).
The reference has been made in the course of proceedings between Securenta Göttinger Immobilienanlagen und Vermögensmanagement AG (‘Securenta’) and the Finanzamt Göttingen (‘the Finanzamt’) concerning the scope of the right to deduct amounts of value added tax (‘VAT’).
Το άρθρο 2 της έκτης οδηγίας ορίζει:
Article 2 of the Sixth Directive provides:
«Στον φόρο προστιθεμένης αξίας υπόκεινται:
‘The following shall be subject to value added tax:
1. οι παραδόσεις αγαθών και οι παροχές υπηρεσιών, που πραγματοποιούνται εξ επαχθούς αιτίας στο εσωτερικό της χώρας υπό υποκειμένου στον φόρο, που ενεργεί υπό την ιδιότητά του αυτήν·
1. the supply of goods or services effected for consideration within the territory of the country by a taxable person acting as such;
Το άρθρο 4 της έκτης οδηγίας ορίζει τα εξής:
Article 4 of the Sixth Directive sets out the following definitions:
Θεωρείται ως υποκείμενος στον φόρο οποιοσδήποτε ασκεί, κατά τρόπο ανεξάρτητο και σε οποιονδήποτε τόπο, μια από τις οικονομικές δραστηριότητες που αναφέρονται στην παράγραφο 2, ανεξαρτήτως του επιδιωκομένου σκοπού και των αποτελεσμάτων της δραστηριότητος αυτής.
“Taxable person” shall mean any person who independently carries out in any place any economic activity specified in paragraph 2, whatever the purpose or results of that activity.
Ως οικονομική δραστηριότητα θεωρείται επίσης η εκμετάλλευση ενσωμάτου ή άυλου αγαθού, προς τον σκοπό αντλήσεως εσόδων διαρκούς χαρακτήρα.
The exploitation of tangible or intangible property for the purpose of obtaining income therefrom on a continuing basis shall also be considered an economic activity.
Το άρθρο 13, Β, της έκτης οδηγίας ορίζει:
Under Article 13B of the Sixth Directive:
«Με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, τα κράτη μέλη απαλλάσσουν, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζουν ώστε να εξασφαλίζεται η ορθή και απλή εφαρμογή των προβλεπομένων κατωτέρω απαλλαγών και να αποτρέπεται ενδεχόμενη φοροδιαφυγή, φοροαποφυγή και κατάχρηση:
‘Without prejudice to other Community provisions, Member States shall exempt the following under conditions which they shall lay down for the purpose of ensuring the correct and straightforward application of the exemptions and of preventing any possible evasion, avoidance or abuse:
5. τις πράξεις, περιλαμβανομένης της διαπραγμάτευσης, με εξαίρεση τη φύλαξη και τη διαχείριση, οι οποίες αφορούν μετοχές και μερίδια εταιριών ή ενώσεων, ομολογίες και λοιπούς τίτλους […]
5. transactions, including negotiation but not management or safekeeping, in shares, interests in companies or associations, debentures and other securities …
Το άρθρο 17 της έκτης οδηγίας έχει ως εξής:
Article 17 of the Sixth Directive is worded as follows:
Επίσης τα κράτη μέλη χορηγούν σε κάθε υποκείμενο στον φόρο την αναφερομένη ανωτέρω, στην παράγραφο 2, έκπτωση ή επιστροφή του φόρου προστιθεμένης αξίας, κατά το μέτρο που τα αγαθά και οι υπηρεσίες χρησιμοποιούνται για την πραγματοποίηση: α) πράξεών του στο εξωτερικό, αναγομένων στις οικονομικές δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, οι οποίες θα παρείχαν δικαίωμα προς έκπτωση, εάν είχαν πραγματοποιηθεί στο εσωτερικό της χώρας·
(a) transactions relating to the economic activities as referred to in Article 4(2) carried out in another country, which would be eligible for deduction of tax if they had occurred in the territory of the country;
Όσον αφορά τα αγαθά και τις υπηρεσίες που ένας υποκείμενος στον φόρο χρησιμοποιεί συγχρόνως για την πραγματοποίηση πράξεων που παρέχουν δικαίωμα εκπτώσεως και πράξεων που δεν παρέχουν δικαίωμα εκπτώσεως, […] η έκπτωση γίνεται μόνο για το μέρος του φόρου προστιθεμένης αξίας το οποίο αναλογεί στο ποσό που αντιστοιχεί στις πράξεις της πρώτης κατηγορίας.
As regards goods and services to be used by a taxable person both for transactions in respect of which VAT is deductible and for transactions in respect of which it is not … only such proportion of the value added tax shall be deductible as is attributable to the former transactions.
SECURENTA δ) να επιτρέπουν στον υποκείμενο στον φόρο ή να τον υποχρεώνουν να ενεργεί την έκπτωση, σύμφωνα με τον κανόνα που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο, για όλα τα αγαθά και όλες τις υπηρεσίες που έχουν χρησιμοποιηθεί για όλες τις αναφερόμενες στο εδάφιο αυτό πράξεις· ε) να ορίσουν ότι, όταν ο φόρος προστιθεμένης αξίας, ο οποίος δεν δύναται να εκπίπτεται από τον υποκείμενο στον φόρο, είναι ασήμαντος, τότε ο φόρος αυτός δεν θα λαμβάνεται υπόψη.
(d) authorise or require the taxable person to make the deduction in accordance with the rule laid down in the first subparagraph, in respect of all goods and services used for all transactions referred to therein;
Σύμφωνα με το άρθρο 19 της έκτης οδηγίας:
In accordance with Article 19 of the Sixth Directive:
— στον αριθμητή, το συνολικό ποσό του ετησίου κύκλου εργασιών, άνευ φόρου προστιθεμένης αξίας, που αναφέρεται στις πράξεις οι οποίες δημιουργούν δικαίωμα προς έκπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφοι 2 και 3,
— as numerator, the total amount, exclusive of value added tax, of turnover per year attributable to transactions in respect of which value added tax is deductible under Article 17(2) and (3);
— στον παρονομαστή, το συνολικό ποσό του ετησίου κύκλου εργασιών, άνευ φόρου προστιθεμένης αξίας, που αναφέρεται στις πράξεις που περιλαμβάνονται στον αριθμητή, καθώς και στις πράξεις που δεν δημιουργούν δικαίωμα προς έκπτωση. […]
— as denominator, the total amount, exclusive of value added tax, of turnover per year attributable to transactions included in the numerator and to transactions in respect of which value added tax is not deductible. …
Δεν υπολογίζεται, επίσης, το ποσό του κύκλου εργασιών, το οποίο αναφέρεται σε παρεπόμενες πράξεις επί ακινήτων ή χρηματοδοτικές.
Amounts of turnover attributable to incidental real estate and financial transactions shall also be excluded.
Η προσωρινά εφαρμοζόμενη, κατά τη διάρκεια ενός έτους, αναλογία υπολογίζεται με βάση τις πράξεις του προηγούμενου έτους.
The provisional proportion for a year shall be that calculated on the basis of the preceding year’s transactions.
Εντούτοις, τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρήσουν την ισχύουσα νομοθεσία τους.
However, Member States may retain their current rules.
Οι εκπτώσεις που πραγματοποιούνται βάσει της προσωρινής αυτής αναλογίας διακανονίζονται κατά τον καθορισμό της οριστικής αναλογίας που γίνεται το επόμενο έτος.»
Deductions made on the basis of such provisional proportions shall be adjusted when the final proportion is fixed during the following year.’
Το άρθρο 1, παράγραφος 1, του νόμου του 1993 περί του φόρου κύκλου εργασιών (Umsatzsteuergesetz 1993, BGBl. 1993 I, σ.
Paragraph 1(1) of the Law on Turnover Tax 1993 (Umsatzsteuergesetz 1993, BGBl. 1993 I, p.
565, στο εξής: UStG) υποβάλλει στον ΦΠΑ τις πράξεις εξ επαχθούς αιτίας στο εσωτερικό του κράτους από επιχειρηματία στο πλαίσιο της δραστηριότητάς του.
565; ‘the UstG’) provides that certain transactions effected for consideration within the State by a trader in the course of business are to be subject to VAT.
Σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 8, στοιχεία e και f, του UStG, απαλλάσσονται του φόρου οι πράξεις που αφορούν τίτλους, συμπεριλαμβανομένης της διαπραγματεύσεως, εξαιρουμένης της φυλάξεως και της διαχειρίσεως, καθώς και οι πράξεις και οι διαπραγματεύσεις που αφορούν τα μερίδια εταιριών και άλλων ενώσεων.
In accordance with Paragraph 4(8)(e) and (f) of the UStG, transactions, including negotiation but not management or safekeeping, in securities and transactions and negotiations concerning interests in companies or other associations are exempt from taxation.
Το άρθρο 15 του UStG προβλέπει:
Paragraph 15 of the UStG provides:
«1) Ο επιχειρηματίας μπορεί να εκπέσει τα ακόλουθα ποσά φόρου επί των εισροών:
‘(1) The trader may deduct the following amounts of input tax:
1. τον φόρο του οποίου γίνεται μνεία χωριστά στα τιμολόγια […], για παραδόσεις αγαθών ή λοιπές παροχές που πραγματοποιήθηκαν από άλλους επιχειρηματίες για την επιχείρησή του […]·
1. tax shown separately in invoices … for supplies of goods or services effected by other traders for the purposes of its business …;
2. τον φόρο κύκλου εργασιών που καταβλήθηκε κατά την εισαγωγή για αγαθά τα οποία εισήχθησαν στο εσωτερικό της χώρας για την επιχείρησή του […]·
2. the turnover tax on imports in respect of goods imported for the purposes of its business …;
3. τον φόρο που πλήττει την ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών για την επιχείρησή του.
3. the tax in respect of the intraCommunity acquisition of goods for the purposes of its business.
2) Εξαιρείται από την έκπτωση του φόρου επί των εισροών ο φόρος για τις παραδόσεις, την εισαγωγή και την ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών ή των άλλων παροχών που ο υποκείμενος στον φόρο χρησιμοποιεί για τις ακόλουθες πράξεις:
(2) There shall be no deduction of tax in respect of the supply, importation or intraCommunity acquisition of goods, or in respect of supplies of services, which the trader uses for the purposes of the following transactions:
1. πράξεις που απαλλάσσονται από τον φόρο,
1. exempt transactions,
4) Εάν ο επιχειρηματίας χρησιμοποιεί αγαθό που παραδόθηκε, εισήχθη ή αποκτήθηκε στο εσωτερικό της Κοινότητας για την επιχείρησή του, ή άλλη παροχή εν μέρει μόνο για να πραγματοποιήσει πράξεις που αποκλείουν την έκπτωση του φόρου επί των εισροών, δεν εκπίπτει το τμήμα των ποσών του φόρου επί των εισροών το οποίο πρέπει να καταλογιστεί οικονομικώς στις εν λόγω πράξεις.
(4) If a trader uses any goods supplied, imported or acquired in the Community for the purposes of its business, or a service supplied to it, only in part for effecting transactions in respect of which the right to deduct is excluded, there shall be no deduction of the part of the input tax which is economically attributable to those transactions.
Ο επιχειρηματίας μπορεί να καθορίσει τα ποσά που δεν εκπίπτουν προβαίνοντας σε αντικειμενική εκτίμηση.
The trader may make an appropriate estimate of the non-deductible amounts.
Η δραστηριότητα της Securenta κατά το κρίσιμο για τη διαφορά της κύριας δίκης οικονομικό έτος 1994 συνίστατο στην απόκτηση, διαχείριση και εκμετάλλευση ακινήτων, κινητών αξιών καθώς και συμμετοχών και επενδύσεων πάσης φύσεως. Η
Securenta’s activities in the financial year in dispute — 1994 — involved acquiring, managing and selling real estate, securities, financial holdings and investments of all types. Securenta acquired the capital necessary for this by means of the issue of
Οι εταίροι αυτοί εισέφεραν κεφάλαια τα οποία η Securenta επένδυσε εκ νέου.
The persons thus associated provided capital which the company reinvested.
Το 1994, η προσφεύγουσα διενήργησε φορολογητέες πράξεις ύψους 2 959 800 γερμανικών μάρκων (DEM).
During 1994, Securenta carried out taxable transactions worth DEM 2 959 800.
Ο συνολικός κύκλος εργασιών της ανήλθε σε 6 480 006 DEM.
Securenta’s total turnover was DEM 6 480 006.
Το ποσό αυτό περιελάμβανε έσοδα από μερίσματα ύψους 226 642 DEM και έσοδα αντλούμενα από την πώληση αξιογράφων ύψους 1 389 930 DEM, δηλαδή συνολικά 1 616 572 DEM.
That amount included dividend earnings of DEM 226 642 and earnings of DEM 1 389 930 from the sale of securities, giving a total of DEM 1 616 572.
Από τα ποσά που αντιστοιχούσαν στον ΦΠΑ επί των εισροών, δηλαδή συνολικά 6 838 535 DEM, το μεγαλύτερο μέρος τους, δηλαδή ποσό 6 161 679 DEM, δεν ήταν καταλογιστέο σε συγκεκριμένες πράξεις εκροών.
Out of input tax totalling DEM 6 838 535, the greater part — DEM 6 161 679 — was not attributable to specific output transactions.
Κατά τη διοικητική διαδικασία σχετικά με τον καθορισμό των φορολογικών υποχρεώσεων της Securenta, η εταιρία αυτή ισχυρίστηκε ότι όλα τα ποσά του ΦΠΑ επί των εισροών που επιβάρυναν τις δαπάνες που συνδέονται με την απόκτηση νέων κεφαλαίων ήταν εκπεστέα για τον λόγο ότι η έκδοση μετοχών συνδεόταν με την ενίσχυση του κεφαλαίου της και ότι η πράξη αυτή εξυπηρετούσε τη συνολική οικονομική της δραστηριότητα.
In the administrative proceedings to determine Securenta’s fiscal obligations, Securenta stated that, as all the input VAT paid related to expenditure connected with the acquisition of new capital, it was deductible on the ground that the issue of shares was linked to the reinforcement of the company’s capital and that transaction had benefited the company’s economic activity in general.
Το Finanzamt αρνήθηκε την έκπτωση, αφενός, των ποσών του ΦΠΑ που επιβάρυναν τις δαπάνες για την έκδοση άτυπων σιωπηρών μετοχών, δηλαδή 4 171 424 DEM, καθώς και, αφετέρου, των ποσών του ΦΠΑ επί των εισροών που επιβάρυναν τις πράξεις εκμισθώσεως της Securenta, δηλαδή 676 856 DEM.
The Finanzamt refused deduction of the input tax relating to expenditure connected with the issue of atypical silent partnerships (DEM 4 171 424), as well as the input tax relating to expenditure connected with Securenta’s leasing transactions (DEM 676 856).
Το Finanzamt υπολόγισε το ποσόν του ΦΠΑ επί των εισροών που δεν μπορούσε να καταλογιστεί άμεσα σε συγκεκριμένες πράξεις εκροών σε 1 990 254 DEM.
According to the Finanzamt, input tax not attributable to specific output transactions remained in the amount of DEM 1 990 254.
Επί της βάσεως αυτής, το Finanzamt καθόρισε ένα ποσοστό χρησιμοποιώντας κλίμακα κατανομής της τάξεως του 45 % περίπου, που υπολόγισε με την εφαρμογή ενός κριτηρίου σχετικού με την έκταση των πραγματοποιηθεισών επενδύσεων, οπότε τα εκπεστέα ποσά του ΦΠΑ επί των εισροών ανήλθαν σε 1 567 616 DEM και τα επιστρεπτέα ποσά για το οικονομικό έτος 1994 σε 1 123 647 DEM.
Of this the Finanzamt allowed a right of deduction in respect of the proportion calculated in accordance with a formula of approximately 45% — based on the application of a criterion linked to the size of the investments made — resulting in deductible input tax in the amount of DEM 1 567 616 and a refund for the 1994 financial year of DEM 1 123 647.
Η Securenta άσκησε τότε προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής.
Securenta accordingly brought an action against that decision.
Με απόφαση της 18ης Οκτωβρίου 2001, το Niedersächsisches Finanzgericht απέρριψε την προσφυγή.
By judgment of 18 October 2001, the Niedersächsisches Finanzgericht (Finance Court) dismissed the action.
Η Securenta προσέβαλε την απόφαση αυτή ενώπιον του Bundesfinanzhof το οποίο, με απόφαση της 18ης Νοεμβρίου 2004, εξαφάνισε την απόφαση του Niedersächsisches Finanzgericht.
Securenta appealed against that decision to the Bundesfinanzhof (Federal Finance Court) which, by judgment given on 18 November 2004, set aside the judgment of the Niedersächsisches Finanzgericht.
Το Niedersächsisches Finanzgericht, επιληφθέν εκ νέου της υποθέσεως, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα εξής προδικαστικά ερωτήματα:
The Niedersächsisches Finanzgericht, hearing the case afresh, then decided to stay the proceedings and to refer the following questions to the Court for a preliminary ruling: