natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το άρθρο 10 ΕΚ επιβάλλει, στην προκειμένη περίπτωση, να χρησιμοποιηθούν όλοι οι εν δυνάμει κανόνες του εθνικού δικονομικού δικαίου για να επιτευχθεί, αν το δίκαιο αυτό το επιτρέπει, η επανεξέταση και, ενδεχομένως, η ανάκληση της διοικητικής απόφασης που έχει καταστεί απρόσβλητη και αντίκειται στο κοινοτικό δίκαιο.
Here Article 10 EC requires every means potentially available in national procedural law to be used to bring about, if national procedural law so authorises, the review and, as the case may be, the withdrawal of the final administrative decision which is contrary to Community law.
Η λύση της προπαρατεθείσας απόφασης Kühne & Heitz καθιστά έτσι δυνατή, μέσω του άρθρου 10 ΕΚ, την αντιμετώπιση του προβλήματος που προκαλεί η απουσία προδικαστικής παραπομπής στην περίπτωση του άρθρου 234, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, παρέχοντας στους διαδίκους που εξάντλησαν τα προβλεπόμενα από το εσωτερικό δίκαιο ένδικα μέσα μια νέα δυνατότητα για την επίκληση των δικαιωμάτων που τους αναγνωρίζει το κοινοτικό δίκαιο. 80.
The approach taken in Kühne & Heitz therefore provides a means of mitigating, through Article 10 EC, the negative effects of the lack of a reference for a preliminary ruling in the situation referred to in the third paragraph of Article 234 EC, by offering individuals who have exhausted the remedies available under domestic law a further opportunity to assert the rights conferred upon them by Community law. 80.
Όσον αφορά τώρα την υπόθεση της προπαρατεθείσας απόφασης Kühne & Heitz, το Δικαστήριο έθεσε τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες ένα διοικητικό όργανο υποχρεούται να επανεξετάσει μία τέτοια απόφαση. Βέβαια, μεταξύ των προϋποθέσεων αυτών προτάσσεται η προϋπόθεση ότι το όργανο αυτό έχει, βάσει του εθνικού του δικαίου, αρμοδιότητα επανεξέτασης της εν λόγω απόφασης. Επομένως, για να είναι υποχρεωτική η επανεξέταση απαιτείται, πρωτίστως, εθνικός δικονομικός κανόνας που να απονέμει στο οικείο διοικητικό όργανο μια τέτοια αρμοδιότητα. 83.
As regards the situation to which Kühne & Heitz relates, the Court itself has laid down the conditions in which an administrative body is required to review such a decision. It is true that, among those conditions, the first to be mentioned is that the body in question has power under national law to reopen the decision. The existence of an obligation of review does therefore depend, above all, on the existence of a national procedural rule conferring such a power upon the competent administrative body. 83.
Όπως επισημαίνει η Φινλανδική Κυβέρνηση 41, ορθώς, κατά τη γνώμη μου, βάσει της υφισταμένης νομολογίας, η προπαρατεθείσα
As the Finnish Government observes, 41correctly in my view taking account of the present case-law, Kühne & Heitz laid down the conditions in which an obligation of review exists in any event. However, 81.
KEMPTER απόφαση Kühne & Heitz έθεσε τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η επανεξέταση είναι υποχρεωτική σε κάθε περίπτωση. 86.
Community law does not preclude a review in other circumstances too, when that is permitted by the national procedural rules.
Καθόσον το νομικό και πραγματικό πλαίσιο της υπόθεσής μας είναι παρόμοιο με το αντίστοιχο της προπαρατεθείσας απόφασης Kühne & Heitz, θεωρώ ότι προσήκει η εξέταση της υπό κρίση αίτησης υπό το ίδιο πρίσμα που εξέτασε το Δικαστήριο την υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση αυτή. 87.
First of all, the Commission observes that neither the grounds nor the operative part of Kühne & Heitz indicate that it is a condition that the person concerned should have contested the administrative act in question before the national courts by relying on Community law. 84.
Καταρχάς, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η προϋπόθεση ότι ο ενδιαφερόμενος πρέπει να έχει προσβάλει ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων την επίμαχη διοικητική πράξη με επίκληση του κοινοτικού δικαίου δεν προκύπτει ούτε από το σκεπτικό ούτε από το διατακτικό της προπαρατεθείσας απόφασης Kühne & Heitz. του πρώτου προδικαστικού
As the factual and legal context of the present case is similar to that in Kühne & Heitz, the present reference for a preliminary ruling should be approached from the same viewpoint as that chosen by the Court in Kühne & Heitz. B — The first question referred
Εξάλλου, η Φινλανδική Κυβέρνηση θεωρεί ότι μια τέτοια προϋπόθεση θα καθιστούσε πρακτικώς αδύνατη την άσκηση των δικαιωμάτων που αναγνωρίζει η κοινοτική έννομη τάξη και θα παραβίαζε την αρχή της αποτελεσματικότητας.
The Finnish Government considers, moreover, that such a condition could make it impossible in practice to exercise rights conferred by Community law and could thus run counter to the principle of effectiveness. The Finnish Government also agrees with the referring court’s opinion that, if a national court has failed to recognise the significance of a question of Community law, that should not be held against the citizen affected.
Εξάλλου, η Kempter και η Επιτροπή παρατηρούν ότι η υποχρέωση προδικαστικής παραπομπής που υπέχουν τα αποφαινόμενα σε τελευταίο βαθμό εθνικά δικαστήρια, κατά το άρθρο 234, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, δεν εξαρτάται από το αν οι διάδικοι υπέβαλαν σχετικό αίτημα στο δικαστήριο που έχει επιληφθεί της υπόθεσης ή επικαλούνται παραβίαση του κοινοτικού δικαίου.
The national court’s first question is, in substance, whether, in order to be fulfilled, the condition laid down in Kühne & Heitz that the decision of a national court ruling at final instance is, in the light of a decision given by the Court subsequent to it, based on a misinterpretation of Community law which was adopted without a question being referred to the Court for a preliminary ruling under the third paragraph of Article 234 EC presupposes that the claimant in the main proceedings relied on Community law in the legal action under national law brought by him against the disputed administrative decision. I - 433
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-2/06 την τρίτη αυτή προϋπόθεση: η απόφαση του κρίνοντος σε τελευταίο βαθμό εθνικού δικαστηρίου «στηρίχθηκε σε ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου η οποία, βάσει μεταγενέστερης αποφάσεως του Δικαστηρίου, αποδείχθηκε εσφαλμένη και υιοθετήθηκε από το εθνικό δικαστήριο, χωρίς αυτό να υποβάλει προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο, κατά τους όρους του άρθρου 234, παράγραφος 3, ΕΚ» 42.
OPINION OF MR BOT — CASE C-2/06 the national court ruling at final instance ‘is, in the light of a decision given by the Court subsequent to it, based on a misinterpretation of Community law which was adopted without a question being referred to the Court for a preliminary ruling under [the third paragraph of Article 234] EC’. 42
Η Τσεχική Κυβέρνηση θεωρεί ότι η επανεξέταση και η διόρθωση διοικητικής απόφασης που έχει καταστεί απρόσβλητη προϋποθέτουν ότι ο ενδιαφερόμενος έχει προσβάλει την απόφαση αυτή ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων με επίκληση του κοινοτικού δικαίου μόνον αν τα δικαστήρια αυτά δεν έχουν, βάσει του εσωτερικού δικαίου, ούτε την ευχέρεια ούτε την υποχρέωση να εφαρμόζουν αυτεπαγγγέλτως το δίκαιο και η προϋπόθεση αυτή δεν παραβιάζει ταυτοχρόνως τις αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας.
The Czech Government takes the view that review and amendment of a final administrative decision presuppose that the person concerned challenged the decision before the national courts in reliance on Community law only if those courts have, under domestic law, neither the power nor an obligation to apply that law of their own motion and that does not at the same time impede observance of the principles of equivalence and effectiveness.
Υπό τη διατύπωση αυτή, η τρίτη προϋπόθεση της προπαρατεθείσας απόφασης Kühne & Heitz στηρίζεται σε δύο άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους στοιχεία. Αφενός, η απόφαση του κρίνοντος σε τελευταίο βαθμό δικαστηρίου στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου. Αφετέρου, το ίδιο δικαστήριο δεν υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο κατά παράβαση του άρθρου 234, παράγραφος 32, ΕΚ. 91.
Worded in that way, the third condition of Kühne & Heitz is founded on two factors which are closely connected. First, the decision of the court ruling at final instance is based on a misinterpretation of Community law. Second, that court did not refer a question to the Court for a preliminary ruling, contrary to the third paragraph of Article 234 EC. 91.
Όπως η Kempter, η Φινλανδική Κυβέρνηση και η Επιτροπή, φρονώ ότι, στην περίπτωση της προπαρατεθείσας απόφασης Kühne & Heitz, η επανεξέταση και, ενδεχομένως, η ανάκληση μιας διοικητικής απόφασης που έχει καταστεί απρόσβλητη προκειμένου να ληφθεί υπόψη η εν τω μεταξύ δοθείσα από το Δικαστήριο ερμηνεία διάταξης του κοινοτικού δικαίου δεν προϋποθέτουν ότι ο προσφεύγων έχει επικαλεστεί το κοινοτικό δίκαιο στο πλαίσιο της ένδικης προσφυγής που άσκησε, βάσει του εθνικού δικαίου, κατά μιας τέτοιας απόφασης και τούτο για τους ακόλουθους λόγους. 94.
Like Kempter, the Finnish Government and the Commission, I think that, in the situation referred to in Kühne & Heitz, the review and, as the case may be, the withdrawal of a final administrative decision which are intended to take account of the interpretation of a provision of Community law given by the Court in the meantime do not require the claimant to have relied on Community law in the context of the legal action under domestic law brought by him against such a decision, for the following reasons. 94.
Αντιθέτως, το Δικαστήριο δεν απαιτεί ρητώς να έχει ο προσφεύγων της κύριας δίκης επικαλεστεί το κοινοτικό δίκαιο ενώπιον του εν λόγω δικαστηρίου 43.
On the other hand, the Court does not expressly require the claimant in the main proceedings to have relied on Community law before the abovementioned court.
Επομένως, είναι αδιάφορο αν το δικαστήριο του οποίου οι αποφάσεις δεν προσβάλλονται με ένδικα
43It is therefore of no consequence whether the court against whose decisions there is no judicial remedy under national law applied
42 — Aπόφαση Kühne & Heitz, όπ.π. (σκέψη 28, η υπογράμμιση δική μου). 43 — Το γεγονός και μόνον ότι, στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση Kühne & Heitz, η προσφεύγουσα επιχείρηση επικαλέστηκε πράγματι το κοινοτικό δίκαιο ενώπιον του κρίνοντος σε τελευταίο βαθμό εθνικού δικαστηρίου δεν αποδεικνύει, κατά τη γνώμη μου, ότι το Δικαστήριο, θέτοντας την τρίτη αυτή προϋπόθεση, απαιτεί εμμέσως να γίνεται επίκληση του κοινοτικού δικαίου ενώπιον του κρίνοντος σε τελευταίο βαθμό εθνικού δικαστηρίου. Βλ., συναφώς, παρατηρήσεις της Kühne & Heitz στην υπόθεση αυτή, σημείο 22. Ειδικότερα, η επιχείρηση ισχυρίζεται ότι, κατά τη διαδικασία που κατέληξε στην απόφαση του College van Beroep voor het bedrijfsleven της 22ας Νοεμβρίου 1991, επικαλέστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου της 18ης Ιανουαρίου 1984, 327/82, Ekro (Συλλογή 1991, σ. 107). 92.
42 — Kühne & Heitz, paragraph 28( emphasis added). 43 — The mere fact that the claimant undertaking in Kühne & Heitz does appear to have relied on Community law before the national court ruling at final instance does not seem to me such as to prove that, in formulating the third condition, the Court implicitly required Community law to be relied upon before the national court ruling at final instance. On this point, see the observations of Kühne & Heitz in that case, paragraph 22. More precisely, the undertaking states that, in the course of the proceedings which led to the judgment of the College van Beroep voor het bedrijfsleven (Administrative Court of Trade and Industry, Netherlands) of 22 November 1991, it relied on the judgment in Case 327/82 Ekro [1984] ECR 107. 92.
Πρώτον, διαπιστώνω ότι η απαίτηση ότι ο προσφεύγων έχει επικαλεστεί το κοινοτικό δίκαιο στο πλαίσιο της ένδικης προσφυγής βάσει του εσωτερικού δικαίου ουδόλως προκύπτει από το γράμμα της τρίτης προϋπόθεσης που έθεσε το Δικαστήριο με την προπαρατεθείσα απόφαση Kühne & Heitz, προκειμένου να θεσπίσει σε βάρος του αρμόδιου διοικητικού οργάνου υποχρέωση επανεξέτασης. Αναφέρω εκ νέου τους όρους που χρησιμοποίησε το Δικαστήριο για να θέσει I - 434
First, a requirement that the claimant must have relied on Community law in the legal action brought by him under domestic law does not follow at all from the wording of the third condition laid down by the Court in Kühne & Heitz with a view to giving rise to an obligation on the part of the competent administrative authority to carry out a review. It is appropriate once more to cite the words used by the Court when laying down the third condition: the judgment of I - 434
KEMPTER το αν ο προσφεύγων της κύριας δίκης ζήτησε από το αρμόδιο δικαστήριο να υποβάλει στο Δικαστήριο αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης ούτε από την απαίτηση να επικαλεστεί το κοινοτικό δίκαιο προς στήριξη των λόγων της προσφυγής του.
KEMPTER refer a question to the Court of Justice or on a requirement that he has based the pleas in support of his action on Community law.
μέσα του εσωτερικού δικαίου εφάρμοσε το κοινοτικό δίκαιο κατόπιν αιτήματος των διαδίκων ή αυτεπαγγέλτως.
Community law on the initiative of the parties to the main proceedings or of its own motion.
Κρίσιμο είναι, λαμβανομένης υπόψη της διατύπωσης του Δικαστηρίου, η επίμαχη δικαστική απόφαση να στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου και, ως εκ τούτου, να εφαρμόζει πλημμελώς το δίκαιο αυτό, χωρίς το δικαστήριο αυτό να έκρινε αναγκαίο να υποβάλει στο Δικαστήριο αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως.
What is important, having regard to the wording used by the Court, is that the judicial decision in question is based on a misinterpretation of Community law and therefore shows that it has been misapplied, without the court in question having considered it necessary to seek a preliminary ruling on a question of interpretation from the Court of Justice.
Η ερμηνεία της τρίτης προϋπόθεσης που έθεσε το Δικαστήριο με την προπαρατεθείσα απόφαση Kühne & Heitz, βάσει της οποίας ο προσφεύγων της κύριας δίκης πρέπει να έχει επικαλεστεί το κοινοτικό δίκαιο ενώπιον του κρίνοντος σε τελευταίο βαθμό εθνικού δικασηρίου, παρουσιάζει, κατά τη γνώμη μου, το μεγάλο μειονέκτημα να δημιουργεί εμμέσως μια νέα περίπτωση απαλλαγής από την υποχρέωση προδικαστικής παραπομπής που επιβάλλεται στα εθνικά δικαστήρια, κατά το άρθρο 234, παράγραφος 3, ΕΚ, όπως το έχει ερμηνεύσει μέχρι σήμερα το Δικαστήριο. 95.
To interpret the third condition laid down by the Court in Kühne & Heitz as meaning that the claimant in the main proceedings must have relied on Community law before the national court ruling at final instance would, in my view, have the major drawback of creating indirectly a new exemption from the obligation, under the third paragraph of Article 234 EC as hitherto interpreted by the Court, requiring a court of that kind to seek a preliminary ruling. 95.
Η περίπτωση της υπό κρίση υπόθεσης είναι παρόμοια.
That does appear to have happened in the present case.
Πράγματι, από την αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης προκύπτει ότι, αν και πράγματι η Kempter δεν επικαλέστηκε ούτε ενώπιον του Finanzgericht Hamburg ούτε ενώπιον του Bundesfinanzhof το άρθρο 5, παράγραφος 1, του κανονισμού 3665/87, τα δύο αυτά δικαστήρια αποφάνθηκαν στηριζόμενα, τουλάχιστον εν μέρει, στον κανονισμό αυτό και εφαρμόζοντάς τον πλημμελώς 44.
According to the order for reference, although Kempter did not plead Article 5(1) of Regulation No 3665/87 either before the Finanzgericht Hamburg or before the Bundesfinanzhof, both those courts based their decisions, at least in part, on that regulation and misinterpreted it. 44
Υπενθυμίζω, συναφώς, ότι ο κύριος δικαιολογητικός λόγος της υποχρέωσης προδικαστικής παραπομπής είναι η αποφυγή της δημιουργίας και παγίωσης εθνικής νομολογίας που ερμηνεύει εσφαλμένως ή εφαρμόζει πλημμελώς το κοινοτικό δίκαιο 45.
It should be remembered that the main reason for the existence of the obligation to seek a preliminary ruling is to prevent the establishment and consolidation of a body of national caselaw containing errors of interpretation or misapplying Community law. 45 That obligation is commensurate with the strategic position of supreme courts in national legal systems.
44 — Βλ. την αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης στη γαλλική γλωσσική εκδοχή, σ.
Second, it must be borne in mind that the approach adopted by the Court in Kühne & Heitz is, in accordance with the wording of the third condition, closely bound up with the obligation of national courts against whose decisions there is no judicial remedy under national law to seek a preliminary ruling under the third paragraph of Article 234 EC. I agree with Kempter and the Commission that that obligation does not depend on the claimant in the main proceedings having requested the court concerned to 44 — See the order for reference, English version, p.
8, στοιχείο β΄, και τις παρατηρήσεις της Kempter, σημεία 1 και 2.
7, para -graph (b), and Kempter’s observations, paragraphs 1 and 2.
45 — Βλ., μεταξύ άλλων, υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 2005, C-495/03, Intermodal Transports (Συλλογή 2005, σ.
45 — See in particular, to that effect, Case C-495/03 Intermodal Transports [2005] ECR I-8151, paragraph 29, and the caselaw cited.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-2/06 αποτελεσματικής εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου από τα λοιπά εθνικά δικαστήρια.
OPINION OF MR BOT — CASE C-2/06 law, they are responsible for ensuring that the other national courts apply Community law correctly and effectively.
Επίσης, τα ανώτατα δικαστήρια επιλαμβάνονται σε τελευταίο βαθμό των ενδίκων μέσων που εγγυώνται την προστασία των δικαιωμάτων που αντλούν οι ιδιώτες από το κοινοτικό δίκαιο.
In addition, they deal with final appeals intended to safeguard the rights derived by individuals from Community law.
νομολογία προκύπτει ότι η υποβολή αίτησης για την έκδοση προδικαστικής απόφασης εξαρτάται αποκλειστικώς από την εκτίμηση της λυσιτέλειας και της αναγκαιότητας της εν λόγω παραπομπής στην οποία προβαίνει το δικαστήριο αυτό και όχι από τη φύση των ισχυρισμών των διαδίκων της κύριας δίκης ενώπιον του δικαστηρίου αυτού.
for applying Article 234 EC that the making of any reference for a preliminary ruling depends entirely on that court’s assessment as to whether a reference is appropriate and necessary and that it in no way depends on the nature of the pleas relied on before it by the parties to the main proceedings.
Πράγματι, η προδικαστική παραπομπή, εντασσόμενη στο πλαίσιο μιας διαδικασίας άμεσης συνεργασίας μεταξύ του Δικαστηρίου και των εθνικών δικαιοδοτικών οργάνων, βασίζεται σε ένα διάλογο μεταξύ δικαστών.
Establishing a procedure for direct cooperation between the Court of Justice and the national courts, the system of references for a preliminary ruling is based on a dialogue between one court and another.
Κατά τη διαδικασία αυτή, οι διάδικοι της κύριας δίκης καλούνται απλώς να υποβάλουν παρατηρήσεις εντός του νομικού πλαισίου που θέτει το αιτούν δικαστήριο 48.
In the course of that procedure, the parties to the main proceedings are merely invited to submit observations within the legal framework set out by the court making the reference.
Κατά το Δικαστήριο, «[ε]ντός των ορίων που ορίζει το άρθρο [234 ΕΚ], εναπόκειται έτσι αποκλειστικά στα εθνικά δικαστήρια να αποφασίζουν επί της αρχής και του αντικειμένου της ενδεχόμενης παραπομπής στο Δικαστήριο και εναπόκειται επίσης αποκλειστικά στα δικαστήρια αυτά να κρίνουν αν θεωρούν ότι έχουν φωτιστεί επαρκώς από την προδικαστική απόφαση που εκδόθηκε κατόπιν αιτήσεώς τους ή τους φαίνεται αναγκαίο να απευθυνθούν εκ νέου στο Δικαστήριο» 49.
48According to the Court of Justice, ‘within the limits established by Article [234 EC], it is thus for the national courts alone to decide on the principle and purpose of any reference to the Court of Justice and it is also for those courts alone to judge whether they have obtained sufficient guidance from the preliminary ruling delivered in response to their reference or whether it appears to them necessary to refer the matter once more to the Court’. 49
Σημειωτέον επίσης ότι το Δικαστήριο, με την προπαρατεθείσα απόφαση Cilfit κ.λπ., αποφάνθηκε επί της έννοιας της έκφρασης «όταν ανακύπτει τέτοιο ζήτημα», κατά το
It is also to be observed that, in Cilfit and Others, the Court explained the meaning of the phrase ‘where [such a/any such] question is raised’ for the purposes of the second
Ωστόσο, από τη νομολογία αυτή δεν προκύπτει ότι το εθνικό δικαστήριο του οποίου οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα του εσωτερικού δικαίου μπορεί να απαλλαγεί από την υποχρέωσή του προδικαστικής παραπομπής, οσάκις οι διάδικοι της κύριας δίκης δεν πρόβαλαν ενώπιόν του ισχυρισμούς βασισμένους στο κοινοτικό δίκαιο.
On the other hand, it does not follow from that caselaw that a national court against whose decisions there is no judicial remedy under national law might be exempt from the obligation to seek a preliminary ruling on a question of interpretation where the parties to the main proceedings have not raised before it a plea based on Community law.
Αντιθέτως, από τη σχετική με τους όρους εφαρμογής του άρθρου 234 ΕΚ
On the contrary, it is clear from the caselaw relating to the conditions
48 — Διάταξη της 28ης Απριλίου 1998, Reisebüro Binder (C-116/96 REV, Συλλογή 1998, σ. I-1889, σκέψη 7).
48 — Order in Case C-116/96 REV Reisebüro Binder [1998] ECR I-1889, paragraph 7.
3415.47 — Απόφαση Intermodal Transports, όπ.π. (σκέψη 33).
46 — Case 283/81 [1982] ECR 3415.47 — Intermodal Transports, paragraph 33.
49 — Όπ.π. (σκέψη 8).
49 — Ibidem, paragraph 8.
KEMPTER δικαίου, αλλά καλύπτει εξίσου τις περιπτώσεις, όπου ένα ζήτημα προβάλλεται από το ίδιο το εθνικό δικαστήριο, το οποίο κρίνει ότι η απόφαση του Δικαστηρίου επ’ αυτού του σημείου είναι “αναγκαία για την έκδοση της δικής του αποφάσεως”» 51.
KEMPTER and third paragraphs of Article 234 EC, in order to determine the circumstances in which a national court against whose decisions there is no judicial remedy under national law is required to bring the matter before the Court of Justice.
άρθρο 234, δεύτερη και τρίτη παράγραφος, ΕΚ, προκειμένου να προσδιορίσει υπό ποιες προϋποθέσεις ένα εθνικό δικαστήριο του οποίου οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα του εσωτερικού δικαίου υποχρεούται να υποβάλει αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης στο Δικαστήριο.
of the parties to the main action has taken the initiative of raising a point concerning the interpretation or the validity of Community law, but also extend to cases where a question of this kind is raised by the national court or tribunal itself which considers that a decision thereon by the Court of Justice is “necessary to enable it to give judgment”’. 51
Με την αφορμή αυτή, το Δικαστήριο έκρινε ότι η προδικαστική παραπομπή δεν συνιστά ένδικο βοήθημα παρεχόμενο στους διαδίκους εκκρεμούς διαφοράς ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
On that occasion the Court observed that a reference for a preliminary ruling does not constitute a means of redress available to the parties to a case pending before a national court or tribunal.
Κατά το Δικαστήριο, «[δ]εν αρκεί να υποστηριχθεί από ένα διάδικο ότι η διαφορά θέτει ζήτημα ερμηνείας του κοινοτικού δικαίου, ώστε να υποχρεούται το οικείο δικαστήριο να δεχθεί ότι ανέκυψε ένα ζήτημα κατά την έννοια του άρθρου [234 ΕΚ].
According to the Court, ‘therefore the mere fact that a party contends that the dispute gives rise to a question concerning the interpretation of Community law does not mean that the court or tribunal concerned is compelled to consider that a question has been raised within the meaning of Article [234 EC].
Αντιθέτως, εναπόκειται στο δικαστήριο αυτό να παραπέμψει ενδεχομένως το ζήτημα στο Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως» 50.
On the other hand, a national court or tribunal may, in an appropriate case, refer a matter to the Court of Justice of its own motion’. 50