natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Για να δοθεί απάντηση στο εριόη]μα αυτό, έχει σημασία να υπομνησθεί προκαταρκτικιός η νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με n]v ερμηνεία του άρθρου 5, σημείο 1, τη; Συμβάσεως όταν η διαφορά έχει σχέση με ατομική σύμβαση εργασίας.
Artide 5(1) of the Brussels Convention must be interpreted as meaning that, in matters relating to contracts of employment, the place where the employee carries out his work is the only place of performance of an obligation which can be taken into consideration in order to determine which court has jurisdiction'
Οι δύο πριότοι στόχοι συνεπάγονται ότι, όταν ο εργαζόμενο; συνδέεται με δύο διαφορετικούς εργοδότες, ο πριότος εργοδόη]; μπορεί να εναχθεί ενιόπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου ο εργαζόμενος ασκεί τη δραστηριότητα του προς όφελος του δεύτερου εργοδόη] μόνον όταν ο ίδιος ο πριότος εργοδότης έχει, κατά χρονικό σημείο της συνάψεως της δεύτερη; συμβάσεως, συμφέρον για n]v εκτέλεση της υπηρεσίας που ο μισθωτό; θα παράσχει στον δεύτερο εργοδότη σε τόπο που έχει αποφασισθεί από τον τελευταίο.
'(1) Where an employee is engaged by Company A to work in one Contracting State but the contract of employment is suspended to allow him to work for Company Β in another Contracting State, and where a dispute arises between the employee and Company A relating to the contract between them, the place where the employee habitually carries out his work for Company Β may found jurisdiction under Article 5(1) of the Brussels Convention when there is a sufficiently close connection between the two contracts for that work to be regarded as carried out also for or in the interest of Company A The existence and closeness of that link are to be assessed in the light of all the circumstances including, as appropriate, factors such as the following: whether the second contract of employment provides for a period of work sufficiently long to create a habitual place of work; whether one contract would have been concluded in the absence of the other; whether the conclusion of the second contract was contemplated when the first was signed; whether the second contract was concluded with the participation of the first employer or, conversely, independently by the employee;
Ο τρίτος στόχος συνεπάγεται ότι η ύπαρξη αυτού του συμφέροντος δεν πρέπει να διαπιστώνεται με ακρίβεια, με βάση τυπικά και αποκλειστικά κριτήρια, αλλά πρέπει να εκτιμάται σφαιρικώς, λαμβανομένου' υπόψη του συνόλου τιον συγκεκριμένων περιστάσειον.
— whether the contracts refer to each other; whether there is an organic or economic relationship between the employers; whether there is an arrangement between the two employers providing a framework for the coexistence of the two contracts; whether there are any continuing rights and obligations between the employee and the first employer; whether the employee has a right to resume employment with the first employer and, if so, on what conditions.
Με το εριόη]μα αυτό, το αιτούν δικαοτήριο διερωτάται σχετικά με το ζήη]μα εάν, σε περίπτιοση που δεν θα διέθετε διεθνή αρμοδιόη]τα ως δικαστήριο του τόπου όπου ο εργαζόμενος εκτελεί συνήθως n]v εργασία του, θα μπορούσε να αντλήσει τη διεθνή δικαιοδοσία του από άλλο στοιχείο.
(2) When applying Article 5(1) of the Brussels Convention to matters arising out of an individual contract of employment, the place of performance of obligations other than the obligation to cany out work is not relevant.'
Συνεκδ. υποθ. C-20/01 και C-28/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Δίκαιο των εταιοιών
Joined Cases C-20/01 and C-28/01 Commission of the European Communities ν Federal Republic of Germany Company law
«Παράβαση κράτους μέλους — Παραδεκτό — Έννομο συμφέρον — Οδηγία 92/50/ΕΟΚ -Διαδικασίες συνάψεως δημοσίων συμβάσεων παροχής υπηρεσκόν — Διαπραγμάτευση συμβάσεως χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών Προϋποθέσεις» (Πέμπτο τμήμα)
(Failure by a Member State to fulfil its obligations —Admissibility — Legal interest in bringing proceedings — Directive 92/50/EEC - Procedures for the award of public service contracts — Negotiated procedure without prior publication of a contract notice - Conditions) (Fifth Chamber)
Με δικόγραφα που κατέθεσε ση] Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 16 και τις 23 Ιανουαρίου 2001, αντιστοίχως, η Επιτροπή τιον Ευρωπαϊκών Koivonyriov άσκησε προσφυ·γή με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι ï] Ομοσπονδιακή Δημοκρατία η]ς Γερμανίας:
By applications lodged at the Court Registry on 16 and 21 January 2001 respectively, the Commission of the European Communities brought two actions for declarations that:
παραλείποντας να δημοσιεύσει πρόσκληση προς υποβολή προσφορών σχετικά με η] σύναψη συμβάσεως για την αποχέτευση τιον λυμάτιον η]ς κοινόη]τας του Bockhorn (Γερμανία) και να δημοσιεύσει το αποτέλεσμα της διαδικασίας συνάψεως η]ς σχετικής συμβάσεως στο η]ς Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, παρέβη συνάπτοντας n]v ιος άνω δημόσια σύμβαση παροχής υπηρεσιών τις υποχρειόσεις η]ς από το άρθρο 8 η]ς οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, η]ς 18ης Ιουνίου 1992, σε συνδυασμό με τα άρθρα 15, παράγραφος 2, και 16, παράγραφος 1, η]ς οδηγίας αυτής· παρέβη τις υποχρειόσεις που υπέχει από τα άρθρα 8 και 11, παράγραφος 3, στοιχείο β', η]ς οδηγίας 92/50/ΕΟΚ, καθόσον ο δήμος του Braunschweig (Γερμανία) συνήψε σύμβαση για η] διάθεση τιον απορριμμάτων του κατόπιν διαδικασίας με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση σχετική; προκηρύξεως, μολονότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις τού ιος άνιο άρθρου 11, παράγραφος 3, για η] σύναψη συμβάσεων με απευθείας ανάθεση χωρίς πρόσκληση προς υποβολή προσφορών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
— at the time of the award of a public service contract, the Federal Republic of Germany failed to fulfil its obligations under Article 8 and Article ll(3)(b) of Directive 92/50 by virtue of the fact that the City of Braunschweig (Germany) awarded a contract for waste disposal by negotiated procedure without prior publication of a contract notice, although the criteria laid down in Article 11(3) for an award by privately negotiated procedure without a Community-wide invitation to tender had not been met.
Υπόθεση C-20/01
Case C-20/01
Η κοινότητα του Bockhorn, στο γερμανικό ομόσπονδο κράτος (Land) η]ς Κάτω Σαξωνίας, συνήψε σύμβαση για n]v αποχέτευση τιον λυμάτιον η]ς για διάστημα 30 ετιόν τουλάχιστον, από 1ης Ιανουαρίου 1997 με την ενεργειακή επιχείρηση Weser-Ems AG (στο εξής: EWE).
— for a term of at least 30 years from 1 January 1997 — with the energy distribution undertaking Weser-Ems AG (hereinafter 'EWE').
Με έγγραφο η]ς 30ής Απριλίου 1999 η Επιτροπή όχλησε η] Γερμανική Κυβέρνηση να της υποβάλει τις παραη]ρήσεις η]ς επί του αν έπρεπε να εφαρμοστούν εν προκειμένω οι διατάξεις της οδηγίας 92/50.
By letter of 30 April 1999, the Commission gave the Federal Republic of Germany formal notice to submit observations on whether the provisions of Directive 92/50 should have been applied in that instance.
Με ανακοίνωση η]ς 12ης Μαΐου 2000, η Γερμανική Κυβέρνηση αναγνιόρισε εκ νέου την προσάπταμενη παράβαση.
In its reply of 1 July 1999, the German Government conceded that the contract concluded by the Municipality of Bockhorn should have been awarded in accordance with Community rules.
Η επίτευξη του σκοπού περί του οποίου κάνει λόγο η Επιτροπή με καταγγελία τΐ]ς συμβάσεως θα έχει ιος αποτέλεσμα ένα δυσανάλογα υψηλό κόστος.
On 21 March 2000, the Commission sent a reasoned opinion to the Federal Republic of Germany, in which it asserted that the provisions of Directive 92/50 should have been applied, and that it was irrelevant in law that the infringement of the provisions of Community law had been acknowledged by Germany.
επιχείρηση αυτί], από τον Ιούνιο/Ιούλιο του 1999, και για διάρκεια 30 ετών, η] διάθεση των απορριμμάτων του με σκοπό n]v καύση τους.
It explained that on the basis of its intervention following the Commission's letter of formal notice, the Ministry of Internal Affairs of Lower Saxony, by decree of 21 June 1999, had instructed all local authorities in the Land to take appropriate measures to ensure that contracting authorities complied strictly with the Community provisions on the award of public contracts.
Οι αρμόδιες αρχές του δήμου του Braunschweig θειόρησαν ότι η οδηγία 92/50 είχε μεν εφαρμογή, επικαλέστηκαν όμως το άρθρο 11, παράγραφο; 3, η]ς οδηγία; αυτής για να απαλλαγούν από την υποχρέιοση δημοσιεύσεως προκηρύξειος και να συνάψουν η] σχετική σύμβαση προσφεύγοντας οτη διαδικασία με διαπραγμάτευση.
Moreover, the German Government contended that, under German law, it was virtually impossible to put an end to the infringement of Directive 92/50, since there had been a valid contract between the Municipality of Bockhorn and EWE since 1 January 1997 which could not be terminated without substantial compensation being paid to EWE. The cost of terminating the contract was disproportionate in relation to the Commission's objective.
Με έγγραφο οχλήσεως η]ς 20ής Ιουλίου 1998 η Επιτροπή αμφισβήη]σε n]v εν λόγιο ερμηνεία.
The competent authorities of the City of Braunschweig took the view that Directive 92/50 applied but relied on Article 11(3) thereof to release them from their obligation to publish a contract notice, and awarded the contract by a negotiated procedure.
Δικαστηρίυν
Findings of the Court
'Οσον αφορά η]ν υπόθεση C-20/01, δεν αμφισβητείται ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις εφαρμογής η]ς οδηγίας 92/50.
As regards Case C-20/01, it is not disputed that the conditions on which Directive 92/50 applies were met.
Πράγματι, όπιος τόνισε ο γενικό; εισαγγελέα; στο σημείο 65 τιον προτάσειόν του, η επεξεργασία τιον λυμάτων συνιστά υπηρεσία υπό η]ν έννοια του άρθρου 8 και του παραρτήματος Ι Α, κατηγορία 16, η]ς οδηγία; αυτής.
As the Advocate General observes at point 65 of his Opinion, the treatment of waste water is a service within the meaning of Article 8 and Annex IA, category 16, of the directive.
Η κατασκευή ορισμένων εγκαταστάσεων έχει δευτερεύοντα χαρακτήρα σε σχέση με τον κύριο σκοπό η]ς συμβάσεως που συνήφθη μεταξύ τΐ]ς κοινόη]τας του Bockhorn και της EWE.
The construction of certain facilities was ancillary to the main purpose of the contract which the Municipality of Bockhorn entered into with EWE.
Το αντίτιμο στη σύμβαση αυτή υπερβαίνει κατά πολύ το όριο που καθορίζει το άρθρο 7 η]ς ιος άνιο οδηγίας.
The value of the contract far exceeds the threshold laid down in Article 7 of the directive.
Στην υπόθεση C-28/Ü1, ήταν προφανιό; εφαρμοστέα η οδηγία 92/50, την οποία εξάλλου εφάρμοσε ο δήμο; του Braunschweig.
In Case C-28/01 Directive 92/50 was evidently applicable and was indeed applied by the City of Braunschweig.
Εντούτοις, ο δήμο; αυτός, στηριζόμενος στο άρθρο 11, παράγραφος 3, στοιχείο β', της ως άνω οδηγίας, προσέφυγε σε διαδικασία με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη προκήρυξη διαγωνισμού.
However, the latter, relying on Article ll(3)(b) of the directive, used a negotiated procedure without prior publication of a contract notice.
Η Γερμανική Κυβέρνηση αναγνιόρισε μεν, κατά n]v προ η]ς ασκήσειος της προσφυγής διαδικασία, ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις εφαρμογής η]ς διατάξειος αυτής, ισχυρίζεται όμως ότι η ΒΚΒ ήταν πράγματι η μόνη επιχείρηση με n]v οποία μπορούσε να συναφθεί η σχετική σύμβαση και ότι μια νέα διαδικασία διαγωνισμού δεν θα μετέβαλλε το αποτέλεσμα αυτό.
Although it admitted during the administrative procedure that the conditions on which Article ll(3)(b) applies were not met, the German Government argues that BKB was actually the only undertaking to which the contract could be awarded and that a further award procedure would not affect that outcome.
Εν προκειμένω, επιβάλλεται η διαπίστιοση ότι, ελλείψει οποιουδήποτε σχετικού αποδεικτικού στοιχείου, ï] επιλογή η]ς καύσεως των απορριμμάτιον δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά τεχνικό λόγο ικανό να στηρίξει τον ισχυρισμό ότι η σύμβαση δεν μπορούσε να συναφθεί παρά μόνο με συγκεκριμένη επιχείρηση.
In this instance, the Court notes that in the absence of any evidence to that effect the choice of thermal waste treatment cannot be regarded as a technical reason substantiating the claim that the contract could be awarded to only one particular supplier.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία η]ς Γερμανία; δεν απέδειξε ότι η επίκ/.ηση του άρθρου 11, παράγραφο; 3, η]ς οδηγίας 92/50 ήταν εν προκειμένω δικαιολογημένη.
The Federal Republic of Germany has not established that the use of Article ll(3)(b) of Directive 92/50 was justified in this instance.
Κατά συνέπεια, πρέπει να γίνει δεκτή η προσφυγή της Επιτροπής στην υπόθεση C-28/01.
Consequently, the Commission's application in Case C-28/01 must also be upheld.
Δεδομένου ότι ο δήμος του Braunschweig (Γερμανία) συνήψε σύμβαση για τη διάθεση των απορριμμάτ(ον uw κατόπιν διαδικασίας με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση σχετικής προκηρύξεως μολίίνότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρον 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/50 για τη σύναψη συμβάσεως με απευθείας ανάθεση χωρίς πρόσκληση προς υποβολή προσφορών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη λόγω της συνάψεως της εν λόγω δημόσιας συμβάσεως παροχής υπηρεσιών τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 8 και 11, παράγραφος 3, στοιχείο β, της οδηγίας αυτής.
Declares that since the City of Braunschweig (Germany) awarded a contract for waste disposal by negotiated procedure without prior publication of a contract notice, although the criteria laid down in Article 11(3) of Directive 92/50 for an award by privately negotiated procedure without a Community-wide invitation to tender had not been met, the Federal Republic of Germany, at the time of the award of that public service contract, failed to fulfil its obligations under Article 8 and Article 11 (3) (b) of that directive;
Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
Orders the Federal Republic of Germany to pay the costs;
Το Ηνωμένο ΒασίλεΜ της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας δικά uw δικαστικά έξοδα»
Orders the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland to bear its own costs.'
Α. Geelhoed ανέπτυξε τι; ποοτάσει; του κατά τη ιτυνεδρίαση του1 πέμπτουτμήματο; τη; 28η; Νοεμβρίου 2002.
Advocate General L. A. Geelhoed delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 28 November 2002.
Προδικαστική «Οδηγία 89/397/ΕΟΚ — Επίσημος έλεγχος των τροφίμων — Άρθρο 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο - Ανάλυση δειγμάτων — Δικαίωμα αντιπραγματογνωμοσύνης Άμεσο αποτέλεσμα Δυνατότητα αποδοχής των αποτελεσμάτων των αναλύσεων ως αποδεικτικού μέσου σε περίπτωση προσβολής του δικαιώματος αντιπραγματογνωμοσύνης» (Πέμπτο τμήμα)
Preliminary ruling (Directive 89/397'/EEC — Official control of foodstuffs — Second subparagraph of Article 7(1) —Analysis of samples — Right to a second opinion — Direct effect —Admissibility of the results of analyses as evidence in the event of an infringement of the right to a second opinion) (Fifth Chamber)
Με διάταξη της 5η; Ιουλίου 2001 το Amtsgericht Schleswig (Γερμανία) υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ιος προς την ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, η]ς οδηγίας 89/397/ΕΟΚ του Συμβουλίου, τΐ]ς 14ης Ιουνίου 1989.
By order of 5 July 2001, the Amtsgericht Schleswig (Schleswig Local Court), Germany, referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of the second subparagraph of Article 7(1) of Council Directive 89/397/EEC of 14 June 1989.
Η εταιρία Böklunder Plumrose GmbH & . Co. KG (στο εξής: Plumrose) παρασκευάζει λουκάνικα από μοσχαρίσιο και χοιρινό κρέας, καλ.ούμενα «Bockwürstchen», τα οποία πιολούνται στο λιανικό εμπόριο σε γυάλινα δοχεία που κλείνου'ν αεροοτεγιός με μεταλλικό πιόμα. Ο J.
The company Böklunder Plumrose GmbH & Co. KG ('Plumrose') manufactures veal and pork sausages, 'Hockwürstchen', which are sold in retail outlets in glass jars sealed with metal lids. Mr Steffensen, a member of staff of Plumrose, is responsible for product supervision at the company.
Στις 6 Μαΐου και 4 Ιουνίου 1997, στις 9 Δεκεμβρίου 1998, n]v li] Φεβρουαρίου, στις 25 Φεβρουαρίου και στις 25 Μαρτίου 1999, οι γερμανικές διοικητικές αρχές έλαβαν δείγματα τιον προϊόντιον η]ς Plumrose σε καταστήματα λιανικού εμπορίου.
On 6 May and 4 June 1997, 9 December 1998, 1 February, 25 February and 25 March 1999, the German administrative authorities took from retail outlets samples of products manufactured by Plumrose.
Ωστόσο, κανένα από αυτά τα δείγματα δεν περιήλθε στον J. Steffensen ή στην Plumrose.
On each occasion a second sample was left at the retail outlet.
Steffensen για τις δειγματοληψίες και ότι δεν μπόρεσε να εξακριβώσει εάν τα αποτελέσματα τιον αναλύσεων τιον εν λόγιο δειγμάτιον κοινοποιούνταν εγκαίρως στην Plumrose και στον J.
The national court states that it does not know whether the retail traders concerned informed Plumrose or Mr Steffensen that samples had been taken and that it has not been possible to ascertain whether the results of the analyses of those samples were in each case notified to Mr Steffensen and Plumrose in time to enable them to apply for a second opinion.
Steffensen ώστε αυτοί να έχουν η] δυνατότητα να προβούν σε αντιπραγματογνιομοσύνη.
The samples were analysed in laboratories, which in each case reported that the quality of the samples failed to reach the standard required under the German legislation on foodstuffs.
Τα εργαστήρια επέκριναν ιδίως το γεγονός ότι τα επίμαχα προϊόντα είχαν δηλωθεί ως χωριάτικα λουκάνικα από μοσχαρίσιο ή χοιρινό κρέας, αποκαλούμενα «Landbockwürste», ή ιος παρεμφερή προϊόντα.
However, the results of the analyses showed that the products were in fact of lower quality within the meaning of point 2.18 of the German Code on Foodstuffs because prepared sausage, sometimes including the casing, had been used in its manufacture.
Βάσει αυτί]; της δηλώσεως, τα προϊόντα έπρεπε να καταταγούν στη μεσαία κατηγορία.
By administrative decision of 13 September 2000, the Kreis Schleswig-Flensburg — Bußgeldstelle imposed on Mr Steffensen a fine of DEM 500 for infringement of Paragraphs 17(l)(2)(b), 52(1)(9) and 53(1) of the Lebensmittel- und Bedarfsgegenständegesetz (Law on Foodstuffs and Consumer Goods, 1974, 'the
Με διοικητική απόφαση η]ς 13ης Σεπτεμβρίου 2000, η Kreis Schleswig-Flensburg - Bußgeldstelle επέβαλε στον J.
LMBG') based on the fact that, as the member of Plumrose's staff responsible for product supervision, Mr Steffensen had in a number of respects negligently authorised the marketing of the products concerned without adequate labelling.
Το Amtsgericht Schleswig αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκό')ν Κοινοτήτων προδικαστικά ερωτήματα.
The Amtsgericht Schleswig decided to suspend proceedings and refer two questions to the Court for a preliminary ruling.
Με το πριότο ερώτημα του, το αιτούν δικαστήριο υποβάλλει κατ' ουσίαν το ζήτημα εάν το άρθρο 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, η]ς οδηγίας έχει n]v έννοια ότι ο παραγωγός δύναται να επικαλεστεί έναντι των αρμόδιων αρχιόν κράτους μέλους, δυνάμει η]ς εν λόγιο διατάξεως, δικαίιομα αντιπραγματογνιομοσύνης, σε περίπτιοση που οι εν λόγιο δημόσιες αρχές αμφισβητούν ότι τα προϊόντα του πληρούν τους όρους τιον εθνικιόν διατάξεων περί τροφίμων, κατόπιν αναλύσεως δειγμάτιον τιον επίμαχων προϊόντων τα οποία ελήφθησαν σε καταστήματα λιανικού εμπορίου.
By its first question, the national court asks essentially whether the second subparagraph of Article 7(1) of the Directive must be construed as meaning that a manufacturer may rely on a right to a second opinion based on that article against the competent authorities of a Member State where those authorities claim that his products fail to meet the standard required by the national rules on foodstuffs on the basis of an analysis of samples of those products taken from retail outlets.
Συναφώς, πρέπει να σημειιοθεί ότι, όπιος προκύπτει από η] διατύπωση της εν λόγιο διατάξεως, κάθε κράτος μέλος υποχρεούται να παρέχει στην ενδιαφερόμενη επιχείρηση δικαίιομα αντιπραγματογνιομοσύνης.
Moreover, the interpretation of the second subparagraph of Article 7(1) of the Directive as providing for an unconditional right to a second opinion is confirmed by the link between that article and Article 12(1) of the Directive.
Τούτο προκύπτει ακόμη σαφέστερα στις περιπτιόσεις που, κατά τη διατύπωση η]ς οδηγίας σε διάφορες γλιόσσες, γίνεται λόγος για υποχρέωση τιον κρατών μελιόν να εξασφαλίσουν το ευεργέη]μα ενδεχόμενης αντιπραγματογνωμοσύνης, όπως συμβαίνει με το κείμενο n]ç οδηγίας στη δανική, την ισπανική, η] γαλλική, n]v ιταλική, n]v πορτογαλική και n]v αγγλική γλώσσα.
It is clear from those two articles read together, and from the 13th recital in the Directive, that the purpose of the second opinion is to safeguard the legitimate rights of the undertakings concerned, in particular their right of appeal against the measures taken for the purpose of inspection.
Κατά τα λοιπά, το επίθετο «ενδεχόμενη», το οποίο χρησιμοποιείται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας, δεν αναιρεί την ύπαρξη δικαιιόματος αντιπραγματογνιομοσύνης στηριζομένη ση]ν εν λόγιο διάταξη.
By its second question, the national court asks essentially whether a national court before which an action such as that at issue in the main proceedings has been brought is prohibited from using the results of analyses of samples of a manufacturer's products as evidence that the manufacturer has infringed the national rules of a Member State on foodstuffs where the manufacturer has been unable to exercise his right to a second opinion under the second subparagraph of Article 7(1) of the Directive.
Πράγματι, από τον συνδυασμό τιον εν λόγιο διατάξεων καθιός και η]ς δέκατης τρίτης αιτιολογικής σκέψεως η]ς οδηγίας συνάγεται ότι η αντιπραγματογνιομοσύνη αποσκοπεί στη διαφύλαξη των νομίμων δικαιωμάτων των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων και ιδίως του δικαιιόματός τους να ασκούν ένδικα μέσα κατά τιον μέτριον ασκήσειος του ελέγχου.
In the main proceedings, the national court must consider whether, in the light of all the factual and legal evidence available to it, the provisions of German law governing the taking of evidence do in fact allow an infringement of the right to a second opinion to be taken into consideration so that the application of those provisions to the case in the main proceedings cannot be regarded as rendering enjoyment of the guarantees provided by that right to a second opinion impossible or excessively difficult.
Με το δεύτερο εριότημά του, το αιτούν δικαστήριο θέτει κατ' ουσίαν το ζήη]μα εάν δικαστήριο κράτους μέλους, επιληφθέν ενδίκου μέσου όπιος αυτό της κύριας δίκης, οφείλει να μη δεχθεί τα αποτελέσματα από τις δειγματοληψίες προϊόντων ιος αποδεικτικό μέσο παραβάσεως της περί τροφίμων νομοθεσίας του κράτους μέλους εκ μέρους του παραγιογού τιον εν λόγιο προϊόντιον, σε περίπτιοση που ο παραγιογός δεν μπόρεσε να ασκήσει το δικαίιομα του σε αντιπραγματογνιομοσύνη κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, η]ς οδηγίας.
In this instance, since observance of the right to a second opinion guaranteed by Community law and the consequences which an infringement of that right may have as regards the admissibility of evidence in an appeal such as that in the main proceedings are at issue, the national rules applying in relation to the
Συνεπώς, οι εν λόγω εθνικοί κανόνες πρέπει να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις οι οποίες πηγάζουν από τα θεμελιώδη δικαιιόματα.
In this case, account must be taken, more specifically, of the right to a fair hearing before a tribunal, as laid down in Article 6(1) of the ECHR and as interpreted by the European Court of Human Rights.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ιος εξής:
of the case, there is an appropriate means by which he can effectively defend himself against the authorities' criticism or produce counter-evidence.'
10 Αποιλίου 2003 εκτέλεση συμβάσεακ
10 April 2003
Ποινική ρήτρα λόγω
Under clause 3.3 of the framework contract:
«Ρήτρα διαιτησίας Εκπρόθεσμη εκπροθέσμου Ενδιάμεσοι τόκοι»
The period for completion within the meaning of this subclause shall, however, be extended appropriately in the event of delay duly justified by SERS.'
Πραγματικά περιστατικά και νομικό πλαίσιο
In the event of an application for judicial acceptance to be delivered, SERS undertakes to inform the European Parliament thereof forthwith.