natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιπλέον αυτές οί δουλειές έξω τής παρα­γωγικής γραμμής έχουν ορισμένα, ειδικά χαρακτηριστικά: οί εργά­τες πού τίς κάνουν πρέπει νά μπορούν νά, εργάζονται ανεξάρτητα καί νάχουν καλά γενικά, προσόντα, καί επίσης πρέπει νά. είναι δυνατό ή εργασία πού κάνουν νά, εξαπλώνεται μάλλον ελεύθερα στό χρόνο τους.
These off-the-line jobs must, moreover, have certain specific characteristics: the workers in them must be able to work independently and must have good all-round skills, and it must be possible to spread the work they do fairly freely over time.
Π.χ. αυτού τού ε'ίδους ή δουλειά μπορεί νά. είναι "ρετουσάρισμα", άλλα σ'αυτήν τήν περίπτωση ή λειτουργία της δέν μπορεί νά διαχωριστεί άπό τήν λειτουργία τής παραγωγικής γραμμής.
The work may consist, for example, of "retouching" jobs, in which case its functioning cannot be dissociated from that of the production line.
Άπό τήν άλλη πλευρά, δταν ή εργασία είναι διοργανωμένη μέ καθ­ορισμένες βάρδιες (ελαστικές μονάδες συναρμολογήσεως) είναι πολύ ευκολότερο νά. αντιμετωπισθούν οί διακυμάνσεις τού άπουσι­ασμού: αυτό συνήθως γίνεται αυτόματα συμπληρώνοντας τήν χαμέ­νη δουλειά μίας μέρας μία άλλη μέρα* καί δέν χρειάζεται παρά σύντομη καί περιθωριακή επέμβαση άπό τους επόπτες.
On the other hand, where work is organized in fixed shifts (assembly modules), it is far easier to deal with fluctuations in absenteeism: it is usually done automatically by making up work lost on one day on another day; it requires only short and marginal intervention on the part of supervisory staff.
Γι'αυτό τό λόγο, δέν χρειάζεται σχεδόν καθόλου απόθεμα εργατικού σώματος μέ μειωμένη χρήση.
For this reason practically no reserve of under-utilized labour is required.
Προφανώς, ή ολική παραγωγικότητα, τού συντεχνείου συναρμολόγη­σης δέν εκφράζεται μόνο μέ τήν απόδοση τών εργατών πού είναι ά­μεσα άπησχολημένοι μέ τήν παραγωγή (τήν διαφορά μεταξύ τού προ­καθορισμένου χρόνου καί τού χρόνου πού πράγματι παίρνει ή δου­λειά) άλλα επίσης εκφράζεται καί μέ τήν εργασία τού προσωπικού σέ βοηθητικές δουλειές, μέ τό μέγεθος τού έμμεσου εργατικού σώ­ματος πού συμβάλλει, κλπ.
So it is clear that the assembly shop's overall productivity is express ed not only by the output of the workers assigned directly to production (variance between time allotted and time taken) but also by the per sonnel working in ancillary jobs, by the size of the indirect labour force whose contribution is necessary, etc.
Έάν γίνει σύγκριση αυτών τών δεδομέ­νων μέσω υλικής άξιας τού εργατικού κόστους πού κατέγραψε τό λογιστικό σύστημα, γίνεται δυνατό νά συγκριθούν οί οικονομικές
Comparison of these data in physical values of labour costs recorded by the accounting system makes it possible to compare the economic impacts of these two modes of work organization.
79 επιπτώσεις αυτών τών δύο τρόπων διοργάνωσης τής εργασίας.
Thus changes in attitudes among the population from which enterprises draw their workforce are tending, in our societies, to reduce the degree of social acceptance of certain forms of work (especially shiftwork).
Αυτή ή ά,ρχή τής εκτίμησης τού κόστους μεταχειρίζεται τή μέθο­δο τού σεναρίου καί αποτελείται άπό τήν ερώτηση "τί θά συνέβαι­νε έάν ;" (π.χ. άν γινόταν υποχρεωτικό νά, εφαρμοσθούν πο­λυποίκιλες η κλιμακωτές εργάσιμες ώρες).
The growth of social demands regarded as normal has the effect of raising the operating costs associated with work situations which are thought to diminish a worker's skills. These costs may be measured either by a fall in productivity over a given period of time under an unchanging work system or by the difference in productivity between a system rejected by the workers and a system that is more acceptable.
Παίρνοντας αυτήν τήν άποψη, ό αναλυτής πρώτα, προσδιορίζει τίς
These costs may then be quantified in the framework of a dynamic com­ parison explicitly envisaging possible changes in the variable "social
Ι.
1 acceptability .
Σχετικά μ'αύτό, ϊδετε C.MIDLER (άναφ.ανωτέρω)
This cost evaluation principle makes use of the scenario method and consists in asking "What would happen if ...?" (if variable working hours became compulsory, for example).
80 διάφορες καταστάσεις τών δεσμεύσεων πού είναι παραδεκτές γιά, τους εργαζόμενους πού τίς ύποβάλονται (Ej = ισχυρού βαθμού δέσμευση, ... .Ejj = πολύ αδύνατου βαθμού δέσμευση) καί μετά υπο­λογίζει τά διάφορα παραγωγικά εϊδη κόστους πού αποδίδονται σέ κάθε τρόπο διοργάνωσης εργασίας σάν νά είναι συναρτήσεις τών διαφόρων ενδεχομένων καταστάσεων.
E very weak constraints) and then it (E = strong constraints, 1 ' n calculates the production costs attributable to each mode of work organization as a function of various possible states.
Ν. καταστά^ν. σεις
^\^ states
E 3 διορ- γάνωση
E3 organiza^^ tion ^^^ assembly line
C 3 συναρμολογητική σειρά στάσιμη βάση (ελαστικές μονάδες) ïï1 h
Owing to the rigidity of the assembly line and the flexibility of the modules, the following relations between production costs are arrived at (simplifying a little): c
Αντίθετα, ή σύγκριση τών παραγωγικών συστημάτων πού βασίζεται στά πραγματικά χειριστικά εϊδη κόστους αποτελεί μία σύγκριση π.χ. μεταξύ τής συναρμολογητικής γραμμής πού απαιτεί πολύ μεγά­λου -βαθμού κοινωνική παραδεκτικότητα (Cj_) μέ ελαστικές μονάδες πού συμβαδίζουν περισσότερο μέ μικρού βαθμού κοινωνική παραδε­κτικότητα (C* = Cj).
By contrast, comparing production systems on the basis of actual operating costs amounts to comparing, for example, an assembly line which calls for a high degree of social acceptance (C.) with modules which are compatible with a low degree of social acceptance (C., = C ).
Μ'αύτό τόν τρόπο παραμελώντας τίς ενδεχόμενες επιπτώσεις τών μελλοντικών κοινωνικών αλλαγών, αυτό πού εφαρμόζεται τώρα ευ­νοεί τήν διοργανωτική λύση πού θά έχει τήν μικρότερη παραδεκτι­κότητα στό έγγύ μέλλον.
Thus by disregarding the possible effects of future social change, current practice favours the organizational solution which will be least acceptable tomorrow.
Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον νά σημειώσουμε πώς οί συγκρίσεις πού έγιναν μέ τίς παραδοσιακές μεθόδους ηδη υποδείχνουν πώς έ­χουν περισσότερα πλεονεκτήματα οί πιό ελαστικοί τρόποι τής διοργάνωσης τής εργασίας.
It is particularly interesting to note that comparisons made by the traditional methods will often be already pointing to the advantage of more flexible modes of work organization.
'Έλεγχος τής παραγωγής καί 'έλεγχος τών παραγωγών.
Control of production and control of producers
θί διαμάχες σχετικά μέ τίς μεθόδους γιά, τήν εκτίμηση τής διορ­γάνωσης τής εργασίας επίσης είναι καί διαμάχες σχετικά μέ τό βαθμό τού ελέγχου τών εργατών τόν όποιο συνεπάγονται οί μέθο­δοι .
The conflicts about methods of evaluating work organization are also conflicts about the degree of control of the workers which these methods imply.
Ό μηχανικός τής μελέτης εργασίας προσπαθεί νά. ελέγχει τό χρό­νο τής εκτέλεσης μέ τό νά τόν αναλύει δσο περισσότερο τού εί­ναι δυνατό, ό επικεφαλής τής παραγωγής γυρεύει μεγαλύτερο πε­ριθώριο δράσης στην διοργάνωση τής εργασίας τού συντεχνείου του, καί ή διεύθυνση τής επιχείρησης ενδιαφέρεται κυρίως γιά τήν ομαλότητα καί τήν ποιότητα τών προϊόντων καί γιά τό συνο­λικό τους κόστος.
The work-study engineer tries to control performance times by break­ing them down as finely as possible, the head of production seeks greater latitude in organizing the workshop's activities, and top management is interested principally in the regularity and quality of the flow of products and in its overall cost.
Άλλα σέ όλες τίς περιπτώσεις οί διαμάχες περιορίζονται στην
But in every case the disagreements remain confined to the enterprise's hierarchy, and the workers or their representatives are not privy to them.
Κι "έτσι ό επικεφαλής τού συντεχνείου θά. αναγκαστεί νά απαιτή­σει ουσιώδη αύξηση στην ατομική παραγωγικότητα άπό τους διάφο­ρους χειριστές πού εργάζονται μέ κάποιο καινούργιο τρόπο διορ­γάνωσης τής εργασίας σκοπεύοντας νά δικαιολογήσει τήν άνωτερώτητα. αυτού τού τρόπου τής διοργάνωσης κατά τίς διαπραγματεύ­σεις πού εφαρμόζονται μέσα στην επιχείρηση.
Thus the head of a workshop will be impelled to demand a substantial gain in individual productivity from operatives working under a new mode of work organization in order to justify the superiority of this mode of organization under the arbitration procedures established in the enterprise.
Συνεπώς, φαίνεται πώς άπό τήν άποψη τών κοινωνικών συμφερόντων αυτές οί μέθοδοι 'ίσως συντείνουν νά προωθούν ορισμένες πολύ ύ­ποπτες αλλαγές στή διοργάνωση τής εργασίας.
It will be seen, therefore, that from the point of view of the social interests involved these methods may help to promote some very dubious changes in work organization.
Π.χ., μία αποτίμη­ση κατόπιν γεγονότων τών ημιαυτόνομων ομάδων πού έχουν ηδη εισαχθεί, αποκαλύπτει αυτή τήν διφορούμενη στάση, δείχνοντας πώς οί νέες μέθοδοι δέν έχουν ελαφρύνει τίς δεσμεύσεις στίς ό­ποιες υποβάλλονται οί χειριστές άλλα τους βοήθησαν νά τίς παρα­δέχονται εξαλείφοντας τίς πιό απαράδεκτες "πειθαρχικής φύσης" εξωτερικές τους απόψεις.
Post-facto assessment of the semiautonomous groups that have already been introduced, for example, reveals this ambiguity in that the new methods seem not to have light ened the constraints on the operatives but to have helped get them accepted by stripping them of their more obviously "disciplinary" outward aspects.
Καί πάλι, ή μεγαλύτερη χειριστική ευκαμψία δέν είναι καί πάντα, συνώνυμη μέ βελτιωμένες συνθήκες εργασίας, άν καί 'ίσως κανείς τό πιστέψει άπό πολλά, δημοσιεύματα σ'αύτό τό θέμα.
Again, greater operational flexibility is not always synonymous, as might be thought from reading much of the literature on the subject, with an improvement in working conditions.
Αντίθετα, μπορεί νά σημαίνει μεγάλη χειροτέρευση στίς δεσμεύσεις πού οί εργαζόμενοι είναι υποχρεωμένοι νά ανέχονται.
It may, on the contrary, mean a marked worsening in the constraints the workers have to tolerate. ate.
83 πράγμα επίσης δείχνεται μέσω τής έκτασης τής υπεργολαβίας καί άλλων ειδών εργασίας πού δέν έχουν ασφάλεια, δπου τό αντίστοι­χο τής λειτουργικής ευκαμψίας γιά τήν κεντρική εταιρία είναι ή χειροτέρευση τών εργασιακών συνθηκών στίς περιφερειακές μονά­δες.
It is also demonstrated by the extension of sub contracting and other non-secure forms of work, where the counterpart of operational flexibility on the part of the central firm is a deter ioration of working conditions in the peripheral units.
Θά 'έπρεπε νά, υπάρχουν καί άλλες προσεγγίσεις γιά τήν εκτίμηση, πού νά αντιστοιχούν μέ τήν ανάδυση αυτών τών νέων ειδών δι'αμάχης σχετικά μέ τίς συνθήκες εργασίας.
There ought to be other approaches to evaluation, corresponding to the emergence of these new forms of conflict about work situations.
Παρα^ω^υκότητα_2_τό_καθεστΐ]μένο α.
Productivity or norms a.
Άπό τήν άλλη πλευρά δμως, γιά τους εργάτες οί συνθήκες εργασίας είναι οί συνθήκες τής εργασιακής ζωής.
The authors of the ANACT guide point out that "a method based on indicators derived from averages determined by the accounts will inevitably
Ή παρέμβαση τών συνδικάτων σ'αύτόν τόν χώρο είναι πρόσφατη εξέλιξη.
To the entrepreneur, in fact, working conditions are, above all, the conditions of utilization of labour and he perceives them, under the procedures we have just examined, in the light of output from activity and in its financial reflection, profitability.
Πριν δέκα μόνο χρόνια, τό περιβάλλον τής εργασίας δέν εθεωρείτο δτι τους άφορα.
These conditions cannot therefore be evaluated except by reference to the individual who, as the Germans say, "contributes his labour", that is to say in relation to the demands of preservation of his physical and mental integrity.
'Ή μάλλον, ή διοργάνωση αυτού τού περιβάλλοντος, ό έλεγχος καί ή μέτρηση του εθεωρούντο υ­πόθεση γιά. τό κράτος άπ'τήν μιά μεριά, καί γιά. τους μηχανικούς άπό τήν άλλη.
That is why workers' first encounter with economic evaluation of working conditions takes the form of an object ion to, or a constraint imposed on, their claims.
Γινόταν πολύ λίγη συζήτηση γιά τά. συμπεράσματα τους.
Intervention by trade unions in this area is a recent development. As little as ten years ago the working environment was not regarded as an area for concern.
Τώρα τά. πράγματα άλλαξαν.
Things have changed now.
Άπό τήν αρχή τής δεκαετίας 1970-80, ό χώρος τής ερ­γασίας μέ τίς υλικές καί κοινωνικές του πλευρές, έχει γίνει θέμα συζητήσεων σέ κάθε χώρα. τής Δυτικής Ευρώπης άν καί δ βαθ­μός διαφέρει.
Since the beginning of the 1970s the working environment, in its material as well as social aspects, has become a subject of argument in every Western European country, though in differing degrees it is true.
Δείχ­νουν ειδικό ενδιαφέρον γιά, δρόμους τής μετάβασης άπό τίς εργα­σιακές καταστάσεις προς τήν οικονομία, οί όποιοι εμφανίζονται μόνο μακροπρόθεσμα καί οί όποιοι ζημιώνουν αυτό πού μπορεί νά, ονομαστεί "περιουσία" τους ή τό μελλοντικό τους δυναμικό.
Just as an approach which workers regard as relevant implies a widening of the notion of working conditions, so the area of the economy which workers take into consideration extends beyond the enterprise.
Έδώ, ή βασική προϋπόθεση πού γίνεται, τήν όποια επιβε­βαιώνουν πολλές μελέτες, είναι πώς τό "κόστος" τών εργασιακών καταστάσεων μπορεί νά μετρηθεί μέσω τής αφύσικα σύντομης μεί­ωσης αυτών τών ικανοτήτων.
They are particularly interested in paths of transition from work situations to the economy which become evident only in the long term and which damage what might be called their assets ("patrimony") or their potential.
Αυτή ή προσέγγιση μέχρι τώρα, έχει περιστραφεί κυρίως γύρω άπό μελέτη τής αιτιώδους σχέσης μεταξύ τών εργασιακών καταστάσεων καί τής ζημίας στό μελλοντικό δυναμικό τού εργάτη, καί ή "οι­κονομική" εκτίμηση τής ζημίας παρουσιάζει ειδικά καί. πολύ ' δύ­σκολα προβλήματα, άπό ηθική καί άπό τεχνολογική άποψη.
This approach has hitherto centred chiefly on a study of the causal relationship between working situations and impairments in workers' potential, with "economic" evaluation of the impairments posing specific and formidable ethical and technical problems.
'Άς περιοριστούμε προς στιγμή στό μέρος τών σχέσεων αυτών πού έχει ηδη μελετηθεί: είναι αξιοσημείωτο πώς 'έχει διευρυνθεί τό φάσμα, τών επιπτώσεων πού τώρα. αναγνωρίζονται, τών αιτιω­δών συνδέσμων πού έχουν προσδιοριστεί.
To confine ourselves for the moment to the part of the relationship that has been studied, it is remarkable to note how far the range of effects recognized, of causal links established, has widened.
Ή παραδοσιακή ιατρι­κή προσέγγιση προσπαθεί νά καθορίσει τί ρόλο παίζουν διάφορα είδυκά παθογενικά μέσα. στην ζημίωση τής υγείας, μέ τήν υγεία καθεαυτή προσδιορισμένη σύμφωνα μέ κάποια αναγνωρισμένη παθο­λογία.Π.χ., ιατρική προσέγγιση κάνει παρατηρήσεις τού καρκί­νου πνεύμονος εργατών στην βιομηχανία τού νίκελ.
The traditional medical approach seeks to determine the role of specific pathogenic agents in an impairment of health, health itself being defined in accordance with a recognized pathology.
Αυτή ή μέθο­δος καταλήγει σέ κάποιον προσδιορισμό τών επικίνδυνων σημείων καί τών ασθενειών πού σύμφωνα, μέ τόν νόμο ονομάζονται "επαγ­γελματικές" σύμφωνα, μέ κριτήρια πού ποικίλουν άπό τήν μία, χώ­ρα, στην άλλη.
For example, observations of lung cancer affecting workers in the nickel industry will be made. These procedures lead to the definition of risks and diseases legally designated "occupational" under criteria varying from country to country.
Αυτές οί μέθοδοι δέν είναι και πάντα, κατάλληλες γιά τήν μελέτη τού εργασιακού χώρου: δ ανθρώπινος οργανισμός, έν ενεργεία, βάζει σέ 'έναρξη μία. σειρά λειτουργιών πού δέν εί­ναι ανεξάρτητες ή μία. άπό τήν άλλη.
The procedures in question are not always suitable for the study of working environments: the human organism, when active, sets in motion a series of functions which are not mutually independent.
Λ.χ. είναι γνωστό πώς ή νυχτερινή εργασία επιφέρει θεμελιώδεις αλλαγές στην ολική λει­τουργία τού οργανισμού, άλλα οί μόνες έπυπτώσεις πού 'έχουν προσδιοριστεί καθαρά είναι αυτές πού αφορούν τόν ύπνο καί τήν χώνευση.
It is known, for instance, that night work profoundly changes the organism's overall functioning, but the only effects that have been clearly identified are those on sleep and digestion.
Αυτή ή προσέγγιση τώρα αμφισβητείται άπό δύο πλευρές: μέσω έ­ρευνας ειδικών επιστημόνων πού αναπτύσσουν μία μέθοδο πού συν­δυάζει αναλύσεις επιδημιολογικές καί κοινωνικο-οικονομικές, καί μέσω τής εισόδου τών συνδικάτων στίς συζητήσεις η διενέ­ξεις.
This approach has been challenged on two fronts: through research work by specialists developing a method combining epidemiological and socio-economic analyses, and through the entry of the trade unions themselves into the debate.
Στην πρώτη περίπτωση, οί ερευνητές δέν εξετάζουν πιά έ­να, ειδικά παθογενή παράγοντα άλλα εξετάζουν αυτές τίς εργασια­κές καταστάσεις οί όποιες συνολικά 'ίσως πιστεύεται πώς είναι παθογενείς.
In the first case, researchers no longer look at a particular pathogenic factor but at work situations which, overall, may be considered pathogenic.
86 πληθυσμούς πού υποβάλλονται ακόμα καί σέ άπλες αισθητηριακές ή διανοητικές ασχολίες δταν αυτές είναι έντονες καί γίνονται μέ χρονική πίεση.
70 thinking there is a whole group of symptoms in psychopathology characterizing populations subjected to even simple perceptual/mental activities when these are intensive and carried out under pressure of time.
Μέ τέτοιες περιστάσεις, ή "ασθένεια" μοιά­ζει περισσότερο μέ μία διακοπή στην ένταση γιά προστασία τού άτομου μάλλον παρά μία. ανωμαλία στην φυσιολογική λειτουργία τού άτομου.
The "disease" in such circumstances is more in the nature of a break in tension to protect the individual than an aberration in the individual's normal functioning.
Στή δεύτερη περίπτωση, τά συνδικάτα 'έχουν αρχίσει νά. παίζουν ενεργό ρόλο στην μελέτη τών συνθηκών εργασίας μέ τους ακόλου­θους τρόπους: αναπτύσσοντας τό ρόλο τών εργατών μέσω τής προμηθεύσεως καί τής επεξεργασίας στοιχείων μέσα στίς επιχειρή­σεις (στην Ιταλία λ.χ. αυτό είναι καθήκον τών "ομογενών ομά­δων εργατών"), βάζοντας σέ έναρξη ειδικευμένες συλλογές εγγρά­φων καί ερευνητικών ινστιτούτων, επεκτείνοντας τίς διερευνή­σεις τους καί τά μέσα τής δράσης τους πέρα άπό τήν επιχείρηση σέ χώρους στους όποιους οί επιπτώσεις τής εργασίας είναι προ­φανείς μέ διάχυτο τρόπο (καί πάλι στην Ιταλία, τά. συνδικάτα κατόρθωσαν νά, εγκριθεί νόμος μέ προβλέψεις γιά τήν συστηματική εκπόνηση "κάρτας επικίνδυνων σημείων").
In the second case, trade unions have started to play an active part in the study of working conditions by developing the role of workers in acquiring and processing data within enterprises (this is the task of "homogeneous workers' groups" in Italy, for example), by setting up specialized documentation and research institutions, by extending their investigations and means of action beyond the enterprise to areas in which the effects of work situations are evident in a diffuse manner (in Italy, again, the trade unions have managed to get a law passed providing for the systematic preparation of "risk cards").
Συνεπώς ή προσέγγιση τών συνδικάτων γίνεται σύμφωνα, μέ τήν αρχή τής επιδημιολογι­κής έρευνας.
The trade union approach therefore follows the principle of epidemiological research.
Τά δημοσιεύματα πού μελετήσαμε γιά τήν εκπόνηση αυτής τής έκ­θεσης καταμαρτυρούν πώς ή εργασία έπιδρα μέ πολλούς καί διά­φορους τρόπους στίς μελλοντικές δυνατότητες τών εργατών: ή "φθορά" πού φαίνεται άπό τήν συχνότητα τών τραυμάτων πού πηγά­ζουν επαγγελματικά, ή μεγάλη νοσηρότητα, ή πρόωρη θνησιμότητα, τά αυστηρά όρια ηλικίας γιά ορισμένες δουλειές" ή διάβρωση τής διανοητικής ικανότητας καί τών κοινωνικών ευκαιριών πού (¡οφεί­λονται σέ διευθετήσεις τού εργασιακού χρόνου πού είναι πάρα πολύ κοπιαστικές* οί ψυχολογικές ή ψυχιατρικές κρίσεις πού προ­καλούνται άπό εξαιρετική διανοητική υπερένταση ("CHARGES PSYCHIQUES DE TRAVAIL" -C.DEJOURS) τίς όποιες επιβάλλουν ορι­σμένες ασχολίες* δ κοινωνικός αποκλεισμός πού προκαλείται από τή χειροτέρευση τού βαθμού στην εργασία (τά. εϊδη εργασίας δί-
The literature studied for the preparation of the present report thus demonstrates the abundance and variety of ways in which work situa tions have an impact on workers' potential: "wear and tear" shown by the frequency of injuries of occupational origin, high morbidity, premature mortality, the existence of strict age-limits for certain jobs; erosion of mental capacity and social opportunities owing to excessively burdensome working-time arrangements; psychological or psychiatric crises brought on by excessive mental strain ("charges psychiques de travail" - C. Dejours) imposed by some activities; social exclusion caused by a deterioration in working status (nonsecure forme of work, notably temporary work, "sub-contracted" work, fixedperiod contracts, and so on).
87 χως ασφάλεια, ειδικά ή προσωρινή εργασία.,, ή υπεργολαβία, τά συμβόλαια γιά, περιορισμένο διάστημα, κλπ.).
It is necessary, as a next stage, to inquire how the transition is made from deterioration in the "worker's patrimony", the "personal potential", to the economy.
Ή μετάβαση άπό τήν βλάβη πού υποφέρουν τά. άτομα, στην οικο­νομία.
The transition from damage suffered by individuals to the economy
θί μελέτες πού μπορέσαμε νά, εξετάσουμε δέν φέρνουν στό φώς τή σχέση μεταξύ τής ζημιωμένης προσωπικής δυνατότητας τών ερ­γατών καί τού μεθεπόμενου κόστους γιά τους διάφορους "ενδια­φερόμενους".
The studies we were able to gain access to do not illuminate the rel ationship between impairment of workers* personal potential and the resultant costs for the various "actors" involved.
Οι επιχειρήσεις πράγματι μπορούν νά υπολογίσουν'αυτά τά είδη κόστους δσον άφορα τόν εαυτό τους αποτιμώντας τά "κρυμμένα" εϊδη κόστους πού προκαλούνται άπό τίς απουσίες λόγω ασθένειας (80 ο/ο τών απουσιών, σύμφωνα μέ πρόσφατη γαλλική έπισκόπιση ) η αποτιμώντας κατά πόσο συμβάλλουν τά βιομηχανικά δυστυχήματα, άν καί αυτά τά, δυστυχήματα, δπως είδαμε, αποτελούν άλλη μία πηγή ''κρυμμένων" ειδών κόστους.
Admittedly, enterprises can calculate these costs as far as they them selves are concerned by assessing the "hidden" costs brought about by absence owing to illness (80% of absences, according to a recent French survey ) or by evaluating the contributions for industrial acci dents, these accidents being, as we have seen, another source of "hidden" costs.
'Όσον άφορα τό τί κοστίζει ή ζημία στην όποια υποβάλλεται ό εργάτης, αυτό τό σημείο έχει διερευνηθεί πολύ λίγο (λ.χ. ή α­πώλεια εισοδήματος).
As for the costs of damage suffered by workers, these have been little studied (losses of income suffered, for example).
Φαίνεται πώς, άπό κοινωνική άποψη, δέν έχει γίνει αρκετά επείγουσα ή àvájKTj νά γνωρίσουμε αυτά τά. εϊδη κόστους.
Perhaps, also, the research effort has not been directed energetically enough in this direction?
Κι'δμως θά 'έπρεπε
We would emphasize here that the "demand" for research in this field is a social need.
Ι 'Έκθεση τού κ. HEILBRUNNER, Επιθεωρητού Οικονομικών, δημο­σιευμένη στό Δελτίο 'Υπουργείου Οικονομικών: LES NOTES BLEUES,1977.
It appears that, socially speaking, the need to know these costs has not been very urgently felt. Yet it ought to be, if the specific difficulties arising on each of the two envisaged paths are to be overcome.
88 νά. είναι αισθητή, άν πρόκειται νά υπερβούμε τίς ειδικές δυσκο­λίες πού πηγάζουν άπό τους δύο δρόμους μετάβασης πού προβλέψα­με .
Using this approach, it is necessary to pinpoint costs which up to now have been disregarded, either because they emerge only over the long term or because they are borne not by the enterprise but by the workers themselves or by the community at large.
γ.Ι. Ή διεύρυνση_τών_άναλύσεων κόστους/ώφέλε ιας
Report by Mr Heilbronner, Inspector of Finances, published in the bulletin of the Ministry of Finance: Les Notes Bleues, 1977·