natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υποθ. C-446/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-446/01 Commission of the European Communities ν Kingdom of Spain Environment and consumers
«Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 75/442/ΕΟΚ — Περιβάλλον — Διαχείριση αποβλήτων» (Τρίτο τμήμα)
(Failure of a Member State to fulfil obligations — Directive 75/442/EEC — Environment — Waste management) (Third Chamber)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Νοεμβρίου 2001, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με την οποία ζήτησε να διαπιστωθεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει, σε σχέση με συγκεκριμένους χώρους αποθέσεως αποβλήτων, την εφαρμογή των άρθρων 4, 9 και, ενδεχομένως, 13 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
By application lodged at the Court Registry on 20 November 2001, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt the measures necessary to ensure, as regards certain wastedisposal sites, the implementation of Anieles 4, 9 and, where relevant, 13 of Council Directive 75/442/EEC of 15 July 1975, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under that directive.
Με τα επιχειρήματα του, το Βασίλειο της Ισπανίας αναγνωρίζει ότι, κατά τη λήξη της προθεσμίας που είχε ταχθεί με την αιτιολογημένη γνώμη, οι εν λόγω χώροι αποθέσεως αποβλήτων εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούνται κατά παράβαση των διατάξεων της οδηγίας 75/442.
The arguments put forward by the Kingdom of Spain acknowledge that, at the end of the period laid down in the reasoned opinion, the disposal sites in question were still being used in breach of the provisions of Directive 75/442.
Επομένως, η προσφυγή της Επιτροπής πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη.
Therefore, the action brought by the Commission must be held to be well founded.
2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα διχαστικά έξοδα»
The Court (Third Chamber) decided, after hearing the Advocate General, to proceed to judgment without an Opinion.
Υποθ. C-363/00 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας Ίδιοι πόροι των Κοινοτήτων
(Failure of a Member State to fulfil obligations — Communities' own resources — Error in crediting the account opened in the name of the Commission — Default interest)
12 Ιουνίου 2003
(Fifth Chamber)
«Παράβαση κράτους μέλους — Ίδιοι πόροι των Κοινοτήτων — Σφάλμα στην πίστωση του λογαριασμού που έχει ανοιχθεί στο όνομα της Επιτροπής — Τόκοι υπερημερίας» (Πέμπτο τμήμα)
By application lodged at the Court Registry on 29 September 2000, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to make available to the Commission the sum of ITL 1 484 936 000 000 by way of own resources within the period laid down by Articles 9 and 10 of Council Regulation (EC, Euratom) No 1150/2000 of 22 May 2000, and refusing to pay default interest owed on that amount pursuant to Article 11 of the same regulation, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Articles 9,10 and 11 of Regulation No 1150/2000.
Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι από το απόσπασμα λογαριασμού της Τράπεζας της Ιταλίας για τον Μάιο 1996 προκύπτει ότι ο λογαριασμός 414/23200 «CEE risorse proprie» πιστώθηκε, στις 30 Μαΐου 1996, ποσό 1 486 594 526 ITL.
The Commission submits that it is clear from the statement of account for May 1996 from the Bank of Italy that account No 414/23200 'CEE - Risorse proprie' was credited on 30 May 1996 with ITL 1 486 594 526.
Τα τρία ψηφία «422» που έπρεπε να μεσολαβούν μεταξύ του «1 486» και του «594 526» προφανώς παραλείφθηκαν.
The numbers '422' which should have appeared between '1 486' and '594 526' were clearly omitted.
Από το απόσπασμα λογαριασμού για τον Ιούνιο 1996 προκύπτει ότι το υπόλοιπο ποσό, ήτοι 1 484 936 000 000 ITL, πιστώθηκε στον λογαριασμό της Επιτροπής στις 27 Ιουνίου 1996.
It is apparent from the statement of account for June 1996 that the outstanding amount, namely ITL 1 484 936 000 000, was credited to the Commission's account on 27 June 1996.
Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, υπάρχει άρρηκτη σχέση μεταξύ της υποχρεώσεως βεβαιώσεως των ιδίων πόρων της Κοινότητας, της υποχρεώσεως εμπρόθεσμης πιστωτικής εγγραφής στον λογαριασμό της Επιτροπής και, τέλος, της υποχρεώσεως καταβολής τόκων υπερημερίας.
The Court has consistently held that there is an inseparable link between the obligation to establish the Communities' own resources, the obligation to credit them to the Commission's account within the prescribed time-limit and the obligation to pay default interest.
2) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα»
Advocate General L. A Geelhoed delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 9 July 2002.
Ο γενικός εισαγγελέας L.
Case C-234/01 Arnoud Gerritse ν Finanzamt Neukölln-Nord Freedom of establishment
Geelhoed ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 9ης Ιουλίου 2002.
Preliminary ruling (Income tax — Non­residents —Article 59 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 49 EC) and Article 60 of the EC Treaty (now Article 50 EC) — Non­taxable threshold amount — Deduction of business expenses) (Fifth Chamber)
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
By order of 28 May 2001 the Finanzgericht Berlin (District Tax Court, Berlin) referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 52 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 43 EC).
2) να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
Mr Gerritse, a Netherlands national resident in the Netherlands, received the sum of DEM 6 007.55 in 1996 for performing as a drummer at a radio station in Berlin.
Υποθ. C-234/01 Arnoud Gerritse κατά Finanzamt Neukölln-Nord Ελευθερία εγκαταστάσεως
In the same year, Mr Gerritse also received gross income totalling around DEM 55 000 in his State of residence and in Belgium.
«Φόρος εισοδήματος — Μη κάτοικοι ημεδαπής — Άρθρα 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως άρθρο 49 ΕΚ) και 60 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως άρθρο 50 ΕΚ) — Βασικό αφορολόγητο ποσό — Αφαίρεση των επαγγελματικών εξόδων» (Πέμπτο τμήμα)
In September 1998, Mr Gerritse lodged with the German tax authorities, under Paragraph 1(3) of the Einkommensteuergesetz (Law on Income Tax) in its 1996 version ('the EStG 1996'), a declaration of income with a view to be being treated as a wholly taxable
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
Mr Gerritse's administrative complaint was likewise rejected.
Ο Α. Gerritse, Ολλανδός υπήκοος και κάτοικος Κάτω Χωρών, εισέπραξε, το 1996, το ποσό των 6 007,55 DEM για τις παροχές του ως μουσικού σε ραδιοφωνικό σταθμό του Βερολίνου.
Mr Gerritse brought an action against that rejection before the Finanzgericht Berlin, relying on the principle of non-discrimination guaranteed by Community law.
Από τη δικογραφία προκύπτει ότι τα επαγγελματικά του έξοδα για τις παροχές αυτές ανέρχρνταν σε 968 DEM.
He argued that a wholly taxable resident in a situation comparable to his own would not be required to pay tax by reason of the non-taxable threshold amount limited to DEM 12 095.
Την ίδια χρονιά, ο Α Gerritse εισέπραξε, επίσης, ακαθάριστα έσοδα που ανέρχονταν συνολικά σε 55 000 DEM περίπου στο κράτος κατοικίας του και στο Βέλγιο.
In those circumstances, the Finanzgericht Berlin decided to suspend the proceedings and refer a question to the Court of Justice for a preliminary ruling.
Το Finanzamt, ωστόσο, αρνήθηκε να προβεί σε εκκαθάριση του φόρου εισοδήματος για τον λόγο ότι τα λοιπά δηλωθέντα εισοδήματα υπερέβαιναν τα 12 000 DEM.
It should be noted at the outset that Mr Gerritse, who lives in the Netherlands, performed temporary services in Germany, for which he received income the taxation of which is disputed before the referring court.
Απορρίφθηκε επίσης η ένσταση που προέβαλε ο προσφεύγων της κύριας δίκης.
In those circumstances, as Mr Gerritse and the Commission have observed, the question referred should be understood as concerning the freedom to provide services rather than the freedom of establishment.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Finanzgericht Berlin αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο ένα προδικαστικό ερώτημα.
A national provision which, in matters of taxation, refuses to allow non-residents to deduct business expenses, whereas residents are allowed to do so, risks operating mainly to the detriment of nationals of other Member States and therefore constitutes indirect discrimination on grounds of nationality, contrary in principle to Articles 59 and 60 of the Treaty.
Υπό τις συνθήκες αυτές, όπως παρατήρησαν ο Α. Gerritse και η Επιτροπή, πρέπει να θεωρηθεί ότι το προδικαστικό ερώτημα αφορά την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και όχι την ελευθερία εγκαταστάσεως.
Concerning, first, the tax-free allowance, since it has a social purpose, allowing the taxpayer to be granted an essential minimum exempt from all income tax, it is legitimate to reserve the grant of that advantage to persons who have received the greater part of their taxable income in the State of taxation, that is to say, as a general rule, residents.
Ως προς την αφαίρεση των επαγγελματικών εξόδων
It does, however, take account of the tax levied in Germany, by deducting from the Netherlands tax a fraction which corresponds to the relation between the income taxed in Germany and worldwide income.
Μια εθνική κανονιστική ρύθμιση που δεν αναγνωρίζει στους μη κατοίκους ημεδαπής, στο πλαίσιο της φορολογήσεως, το δικαίωμα αφαιρέσεως των επαγγελματικών εξόδων, που παρέχεται, τουναντίον, στους κατοικούντες στο εθνικό έδαφος, εγκυμονεί τον κίνδυνο να αποβεί κυρίως σε βάρος των υπηκόων άλλων κρατών μελών και ισοδυναμεί, επομένως, με έμμεση διάκριση λόγω ιθαγένειας, κατ' αρχήν αντίθετη στα άρθρα 59 και 60 της Συνθήκης.
That means that, with regard to the progressivity rule, non-residents and residents are in a comparable situation, so that application to the former of a higher rate of income tax than that applicable to the latter and to taxpayers who are assimilated to them would constitute indirect discrimination prohibited by Community law, in particular by Article 60 of the Treaty.
Επί της παρακρατήσεως στην πηγή με συντελεστή 25 %
It is for the referring court to verify, in this case, whether the 25% tax rate applied to Mr Gerritse's income is higher than that which would follow from application of the progressive table.
Συνυπολογίζουν πάντως και τον φόρο που εισπράχθηκε στη Γερμανία, αφαιρώντας από τον ολλανδικό φόρο ποσοστό που αντιστοιχεί στη σχέση μεταξύ των φορολογηθέντων στη Γερμανία εισοδημάτων και των συνολικών εισοδημάτων.
Article 59 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 49 EC) and Article 60 of the EC Treaty (now Article 50 EC) preclude a national provision such as that at issue in the main proceedings which, as a general rule, takes into account gross income when taxing non-residents, without deducting business expenses, whereas residents are taxed on their net income, after deduction of those expenses.
Απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξετάσει, εν προκειμένω, αν ο φορολογικός συντελεστής 25 % που εφαρμόστηκε στα εισοδήματα του Α Gerritse είναι υψηλότερος από αυτόν που απορρέει από την εφαρμογή της φορολογικής κλίμακας.
However, those articles of the Treaty do not preclude that same provision in so far as, as a general rule, it subjects the income of non-residents to a definitive tax at the uniform rate of 25%, deducted at source, whilst the income of residents is taxed according to a progressive table including a tax-free allowance, provided that the rate of 25% is not higher titan that which would actually be applied to the person concerned, in accordance with the progressive table, in respect of net income increased by an amount corresponding to the tax-free allowance. '
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 13 March 2003.
ενδιαφερομένου προσαυξημένων κατά το ποσό που αντιστοιχεί στο βασικό αφορολόγητο ποσά»
Case C-275/01 Sinclair Collis Ltd ν Commissioners of Customs & Excise Taxation 12 June 2003
Ο γενικός εισαγγελέας P. Léger ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 13ης Μαρτίου 2003.
Preliminary ruling (Sixth VAT Directive —Article 13B(b) —Exempt transactions—Letting of immovable property — Meaning — Cigarette vending machines installed in commercial premises) (Fifth Chamber)
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
By an order of 7 June 2001 the House of Lords referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 13B(b) of the Sixth Council Directive (77/388/EEC) of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment.
Το άρθρο 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 49 ΕΚ) δεν απαγορεύει εθνική νομοθεσία σχετική με τον φόρο εισοδήματος η οποία, όπως η επίδικη, φορολογεί τα εισοδήματα του κατοίκου ημεδαπής διαφορετικά απ' ό,τι αυτά του μη κατοίκου, φορολογώντας τον πρώτο βάσει προοδευτικής κλίμακας που περιλαμβάνει βασικό αφορολόγητο ποσό και τον δεύτερο βάσει κατ' αποκοπή συντελεστή.
Sinclair Collis Ltd (hereinafter 'SC'), which is part of the Imperial Tobacco Group, provides, operates and maintains vending machines for the sale of cigarettes in public houses, clubs and hotels.
Το άρθρο αυτό απαγορεύει, αντιθέτως, εθνική νομοθεσία όπως η επίδικη, η οποία φορολογεί τα εισοδήματα του κατοίκου διαφορετικά απ' ό,τι τα εισοδήματα του μη κατοίκου, καθόσον, για τον πρώτο, λαμβάνει υπόψη τα καθαρά εισοδήματα αφού αφαιρεθούν τα επαγγελματικά έξοδα, ενώ για τον δεύτερο τα ακαθάριστα εισοδήματα χωρίς να αφαιρεθούν τα εν λόγω έξοδα.»
To that end it has concluded with each owner of these commercial premises an agreement for the provision of such machines in return for payment of an agreed percentage of the gross profits on overall sales of tobacco products made in the premises, more particularly on sales made through the machines (hereinafter the agreement').
Προδικαστική «Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρο 13, Β, στοιχείο β — Απαλλασσόμενες πράξεις— Μίσθωση ακινήτων — Έννοια — Αυτόματες μηχανές πωλήσεως τσιγάρων εγκατεστημένες σε εμπορικούς χώρους» (Πέμπτο τμήμα)
The site owner confers on SC for a period of two years the exclusive right to install and operate the machines, which remain the property of SC. In addition, the agreement grants SC an exclusive right to supply cigars and other tobacco products to the establishment in question.
Με διάταξη της 7ης Ιουνίου 2001 το House of Lords υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση.
The site owner agrees to provide sufficient electricity and to prevent the installation on his premises of any machine dispensing products comparable to those covered by the agreement Machines other than those which are designed to be wall-mounted can be moved around.
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
SC retains exclusive control over access to the machines, keeps them properly stocked and removes the money inside for sharing as agreed.
Η Sinclair Collis Ltd (στο εξής: SC), η οποία ανήκει στον Imperial Tobacco Group, έχει εγκαταστήσει σε καφενεία, λέσχες και ξενοδοχεία αυτόματες μηχανές πωλήσεως τσιγάρων, των οποίων διασφαλίζει τη λειτουργία και τη συντήρηση.
In January 1996 the Commissioners decided that the supplies under the agreement ought to be exempt from VAT under Article 13B(b) of the Sixth Directive, on the ground that the agreement constituted a licence to occupy land. SC, which had an interest in the supplies being found to be taxable so as to be able to set off input tax, appealed against that decision to the VAT and Duties Tribunal, Manchester (United Kingdom).
Ωστόσο, ο κύριος του ακινήτου δεν μπορεί να αρνηθεί άνευ λόγου την εκ μέρους της SC επιλογή διαφορετικής θέσης για την εγκατάσταση της μηχανής.
Taking the view that interpretation of the Sixth Directive was required in order to decide the case, the House of Lords decided to stay proceedings and to refer a question to the Court of Justice for a preliminary ruling.
Τα τσιγάρα τα οποία είναι αποθηκευμένα στις μηχανές πωλήσεως, καθώς και τα μετρητά χρήματα, τα πούρα και τα λοιπά προϊόντα καπνού, παραμένουν ιδιοκτησία της SC. Ο κύριος του ακινήτου παρέχει στην SC, για περίοδο δύο ετών, το αποκλειστικό δικαίωμα να εγκαθιστά και να διασφαλίζει τη λειτουργία των μηχανών πωλήσεως, των οποίων η SC παραμένει κύριος.
By its question the national court is essentially asking whether, on a proper construction of Article 13B(b) of the Sixth Directive, the grant, by the owner of premises to an owner of a cigarette vending machine, of the right to install the machine, and to operate and maintain it in the premises for a period of two years, in a place nominated by the owner of the premises, in return for a percentage of the gross profits on the sales of cigarettes and other tobacco goods in the premises, but with no rights of possession or control being granted to the owner of the machine other than those expressly set out in the agreement between the parties, constitutes a letting of immovable property within the meaning of that provision.
Ο κύριος του ακινήτου συμφωνεί να παρέχει την απαιτούμενη ηλεκτρική ενέργεια και να απαγορεύει την εγκατάσταση στο κατάστημα του μηχανών πωλήσεως προϊόντων παρεμφερών με εκείνα που αποτελούν το αντικείμενο της συμβάσεως.
According to the information supplied by the national court, the subject matter of the agreement is not the passive provision of an area or space, together with the grant to the other party of a right to occupy it as though he were the owner and to exclude all other persons from the enjoyment of that right.
Η SC, η οποία είχε συμφέρον να επιβληθεί ο φόρος στην παροχή προκειμένου να μπορέσει να αφαιρέσει τον ΦΠΑ επί των εισροών, άσκησε προσφυγή κατά της εν λόγω αποφάσεως ενώπιον του VAT and Duties Tribunal, Manchester (Ηνωμένο Βασίλειο).
Secondly, the agreement does not confer on SC the right to control or restrict access to the area where the machines are placed.
To δικαστήριο αυτό θεώρησε ότι το κύριο αντικείμενο της συμβάσεως ήταν η εγκατάσταση μηχανών πωλήσεως τσιγάρων και όχι η χρήση ή η κατοχή ακινήτου και έκρινε, κατά συνέπεια, ότι η συναλλαγή δεν έπρεπε να απαλλαγεί του ΦΠΑ.
Whilst it is true that under the agreement SC retains an exclusive right of access to the machines to maintain them, keep them stocked with cigarettes and remove the cash inside, that right concerns only access to the machine itself, in particular its inner mechanism, and not access to that part of the premises where the machine is situated.
Οι Commissioners άσκησαν έφεση κατά της αποφάσεως αυτής του Tribunal ενώπιον του High Court of Justice (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο), το οποίο εξέδωσε ευνοϊκή γι' αυτούς απόφαση. Η SC άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως του High Court ενώπιον του Court of Appeal (England & Wales) (Ηνωμένο Βασίλειο), το οποίο απέρριψε την έφεση. Η SC άσκησε εν συνεχεία αναίρεση ενώπιον του House of Lords. To House of Lords, θεωρώντας ότι για τη λύση της διαφοράς ήταν αναγκαία η ερμηνεία της έκτης οδηγίας, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο ένα προδικαστικό ερώτημα.
In those circumstances, the occupation of an area or space at the commercial premises is, under the terms of the agreement, merely the means of effecting the supply which is the subject matter of the agreement, namely the guarantee of exercise of the exclusive right to sell cigarettes at the premises by installing and operating automatic vending machines, in return for a percentage of the profits.
Με το ερώτημα του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν το άρθρο 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας έχει την έννοια ότι συνιστά μίσθωση ακινήτων, κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, η εκ μέρους του κυρίου του ακινήτου παροχή στον κύριο μηχανής πωλήσεως τσιγάρων του δικαιώματος να εγκαθιστά την εν λόγω μηχανή και να διασφαλίζει τη λειτουργία και τη συντήρηση της στο κατάστημα του για περίοδο δύο ετών, σε θέση που καθορίζει ο εν λόγω κύριος του ακινήτου, με αντάλλαγμα ποσοστό επί των ακαθαρίστων κερδών από τις πωλήσεις των τσιγάρων και άλλων προϊόντων καπνού στο κατάστημα του, χωρίς ωστόσο να παρέχονται στον κύριο της μηχανής άλλα δικαιώματα κατοχής ή ελέγχου πέραν αυτών που έχουν ρητώς προβλεφθεί οτη συναφθείσα μεταξύ των μερών σύμβαση.
'On a proper construction of Article 13B(b) of the Sixth Council Directive (77/388/EEC) of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: umform basis of assessment, the grant, by the owner of premises to an owner of a cigarette vending machine, of the right to install the machine, and to operate and maintain it in the premises for a period of two years, in a place nominated by the owner of the premises, m return f or a percentage of the gross profits on the sales of cigarettes and otiter tobacco goods in the premises, but with no rights of possession or control being granted to the owner of the machine other than those expressly set out in the agreement between the parties, does not amount to a letting of immovable property wohin the meaning o f that provision.'
Υπό τις συνθήκες αυτές, η κατοχή ενός τμήματος της επιφανείας ή μιας θέσεως στο εμπορικό κατάστημα δεν συνιστά, σύμφωνα με τη σύμβαση, παρά μόνο ένα μέσο για την εκτέλεση της παροχής που συνιστά το αντικείμενο της συμβάσεως αυτής, το οποίο συνίσταται στη διασφάλιση της ασκήσεως του δικαιώματος αποκλειστικής πωλήσεως τσιγάρων εντός του καταστήματος μέσω της εγκαταστάσεως και της συντηρήσεως αυτομάτων μηχανών πωλήσεως, με αντιπαροχή την καταβολή ποσοστού επί των κερδών.
The grant, by the owner of premises ("the Siteholder") to an owner of a cigarette vending machine, of the right to install, operate and maintain the machine in those premises for a period of two years, in a place nominated by the Siteholder, in return for a percentage of the gross profits of the sales of cigarettes and other tobacco goods in the premises, but with no other significant rights of possession or control than those set out in the written agreement between the parties, does not amount to the letting of immovable property within the meaning of Article 13B(b) of the Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes.'
Πρότεινε οτο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
The main proceedings and the questions referred for a preliminary ruling
12 Ιουνίου 2003
Her questions were as follows:
«Ζητώ, βάσει του [APG] και του [UIG], να μου ανακοινωθούν τα ακόλουθα στοιχεία για την περίοδο από 1η Αυγούστου έως 31 Δεκεμβρίου 1999:
'Pursuant to the [APG] and the [UIG], I request the following information for the period 1 August to 31 December 1999:
Πόσα προϊόντα από γενετικώς τροποποιημένη σόγια και γενετικώς τροποποιημένο αραβόσιτο ελέγχθηκαν κατά την ανωτέρω περίοδο, προκειμένου να εξακριβωθεί κατά πόσον ανταποκρίνονταν στις διατάξεις του κανονισμού 1139/98 περί ορθής επισημάνσεως;
How many products made from genetically modified soya and genetically modified maize were examined during the abovementioned period to check that they were correctly labelled under EC Regulation 1139/98?
Πόσες φορές ανέκυψαν αμφισβητήσεις;
How often were complaints raised?
Πόσες φορές επιβλήθηκαν διοικητικές ποινές; Ποιοι παραγωγοί τιμωρήθηκαν και για ποια προϊόντα;
However, in view of the wide interpretation the Court gave the latter provision in Case C-321/96 Mecklenburg [1998], it decided to stay the proceedings and refer a number of questions to the Court for a preliminary ruling.