natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εκτελεί όλες τις παραγγελίες των επιχειρήσεων, ανεξαρτήτως ποσού, ακόμη κι αν αυτές δεν είναι προσοδοφόρες.
It satisfies all the orders of operators, without regard to the size of the orders, even if they are unprofitable.
Οι υποχρεώσεις του CELF αναδιατυπώθηκαν στις συμβάσεις που συνήψε με το γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού και Επικοινωνιών.
CELF’s obligations were a reaffirmed in agreements concluded with the French Ministry of Culture and Communication.
Κατά το έτος 1992, η SIDE, ανταγωνίστρια του CELF, υπέβαλε στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το ερώτημα εάν οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στο CELF είχαν γνωστοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ).
In the course of 1992, SIDE, a competitor of CELF, asked the Commission of the European Communities whether or not it had been informed, under Article 93(3) of the EC Treaty (now Article 88(3) EC), of the aid granted to CELF.
Η Επιτροπή ζήτησε και έλαβε από τη Γαλλική Κυβέρνηση πληροφορίες σχετικά με τα μέτρα από τα οποία επωφελήθηκε το CELF.
The Commission requested of, and obtained from, the French Government information about the measures in favour of CELF.
Επιβεβαίωσε στη SIDE την ύπαρξη των ενισχύσεων και την πληροφόρησε ότι τα επίμαχα μέτρα δεν είχαν γνωστοποιηθεί.
The Commission confirmed the aid’s existence to SIDE and informed it that the measures in question had not been notified.
Με την απόφαση ΝΝ 127/92 της 18ης Μαΐου 1993, ανακοίνωση της οποίας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 25ης Ιουνίου 1993 με τίτλο «Ενισχύσεις στους εξαγωγείς γαλλικών βιβλίων» (ΕΕ C 174, σ.
By decision NN 127/92 of 18 May 1993, notice of which was published in the Official Journal of the European Communities of 25 June 1993 under the title ‘Aid to exporters of French books’ (OJ 1993 C 174, p.
6), η Επιτροπή έκρινε ότι, λαμβανομένης υπόψη της ιδιαίτερης καταστάσεως από πλευράς ανταγωνισμού στον τομέα του βιβλίου και του πολιτιστικού σκοπού των επίμαχων καθεστώτων ενισχύσεων, στα καθεστώτα αυτά ήταν εφαρμοστέα η παρέκκλιση του άρθρου 92, παράγραφος 3, στοιχείο δ΄, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 87, παράγραφος 3, στοιχείο δ΄, ΕΚ).
6), the Commission concluded that, given the special nature of competition in the book trade and the cultural purpose of the aid schemes in question, the derogation provided for in Article 92(3)(d) of the EC Treaty (now Article 87(3)(d) EC) applied to them.
Η SIDE άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή για την ακύρωση της αποφάσεως αυτής.
SIDE brought an action for annulment of that decision before the Court of First Instance of the European Communities.
Με απόφαση της 18ης Σεπτεμβρίου 1995, T-49/93, SIDE κατά Επιτροπής (Συλλογή 1995, σ. II-2501), το Πρωτοδικείο ακύρωσε την εν λόγω απόφαση στο μέτρο που αυτή αφορούσε την ενίσχυση που είχε χορηγηθεί αποκλειστικά στο CELF για την αντιστάθμιση του επιπλέον κόστους της εκτελέσεως των μικρών παραγγελιών γαλλικών βιβλίων, οι οποίες προέρχονταν από βιβλιοπωλεία εγκατεστημένα στο εξωτερικό.
By judgment of 18 September 1995 in Case T-49/93 SIDE v Commission [1995] ECR II-2501, the Court of First Instance annulled the decision in so far as it concerned the subsidy granted exclusively to CELF to offset the extra cost involved in handling small orders for Frenchlanguage books placed by booksellers established abroad.
Έκρινε ότι η Επιτροπή έπρεπε, προτού να λάβει απόφαση σχετικά με τη συμβατότητα των μέτρων με την κοινή αγορά, να εξετάσει διεξοδικά τους όρους ανταγωνισμού στον οικείο τομέα.
It decided that the Commission should have undertaken a detailed investigation of the conditions of competition in the sector concerned prior to ruling on the measures’ compatibility with the common market.
Συνεπώς, η Επιτροπή έπρεπε να είχε κινήσει την κατ’ αντιμωλία διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ).
The Commission should therefore have initiated the adversarial procedure under Article 93(2) of the EC Treaty (now Article 88(2) EC).
Στις 30 Ιουλίου 1996, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας σχετικά με τις επίμαχες ενισχύσεις.
On 30 July 1996, the Commission decided to open a formal investigation procedure in respect of the aid in question.
Μετά την έρευνα αυτή, εξέδωσε την απόφαση 1999/133/ΕΚ, της 10ης Ιουνίου 1998, σχετικά με την κρατική ενίσχυση υπέρ του Coopérative d’exportation du livre français (CELF) (ΕΕ L 44, σ.
Following its investigation, it adopted Decision 1999/133/EC of 10 June 1998 concerning State aid in favour of Centre d’exportation du livre français CELF (OJ 1999 L 44, p.
37), με την οποία, αφενός, διαπίστωσε τον παράνομο χαρακτήρα των ενισχύσεων, με το αιτιολογικό ότι δεν της είχαν γνωστοποιηθεί και, αφετέρου, κήρυξε τις εν λόγω ενισχύσεις συμβατές με την κοινή αγορά, δεδομένου ότι πληρούσαν τις προϋποθέσεις εφαρμογής της παρεκκλίσεως του άρθρου 92, παράγραφος 3, στοιχείο δ΄, της Συνθήκης.
37), in which, first, it found that the aid was unlawful, on the ground that it had not been notified, and, second, declared the aid compatible with the common market on the ground that it satisfied the conditions for derogation under Article 92(3)(d) of the Treaty.
Κατά της αποφάσεως αυτής ασκήθηκαν δύο προσφυγές ακυρώσεως.
Two actions were brought for annulment of that decision.
Η πρώτη, η οποία ασκήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από τη Γαλλική Δημοκρατία λόγω του ότι η Επιτροπή είχε αρνηθεί την εφαρμογή του άρθρου 90, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ), απορρίφθηκε με την απόφαση της 22ας Ιουνίου 2000, C-332/98, Γαλλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 2000, σ. I-4833).
The first, brought before the Court of Justice by the French Republic on the ground that the Commission had failed to apply Article 90(2) of the EC Treaty (now Article 86(2) EC), was dismissed by judgment of 22 June 2000 in Case C-332/98 France v Commission [2000] ECR I-4833.
II-1179), η οποία, θεωρώντας ότι υφίσταται πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως του ορισμού της σχετικής αγοράς, ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής στο μέτρο που κήρυξε τις ενισχύσεις συμβατές με την κοινή αγορά.
The second, brought before the Court of First Instance by SIDE, was upheld by judgment of 28 February 2002 in Case T-155/98 SIDE v Commission [2002] ECR II-1179), which, finding a manifest error of assessment in the definition of the relevant market, annulled the Commission’s decision in so far as it declared the aid compatible with the common market.
Μετά την εν λόγω ακύρωση, η Επιτροπή κήρυξε εκ νέου τις ενισχύσεις συμβατές με την κοινή αγορά με την απόφαση 2005/262/EK, της 20ής Απριλίου 2004, σχετικά με την ενίσχυση που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία υπέρ του Coopérative d’exportation du livre français (CELF) (ΕΕ L 85, σ. 27).
Following that annulment, the Commission again declared the aid compatible with the common market by Decision 2005/262/EC of 20 April 2004 on the aid implemented by France in favour of the Coopérative d’exportation du livre français (CELF) (OJ 2005 L 85, p. 27).
Η SIDE άσκησε προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Πρωτοδικείου.
SIDE brought an action for annulment of that decision before the Court of First of Instance.
Η προσφυγή αυτή εκκρεμεί ενώπιον του Πρωτοδικείου (υπόθεση T-348/04).
Those proceedings are currently pending before that Court (Case T-348/04).
Οι εθνικές διαδικασίες και τα προδικαστικά ερωτήματα
The national proceedings and the questions referred
Ενώπιον των εθνικών αρχών και δικαστηρίων κινήθηκαν διάφορες διαδικασίες παράλληλα με τις κοινοτικές διαδικασίες.
At the same time as the Community proceedings, proceedings were brought before the national authorities and courts.
Μετά την προπαρατεθείσα απόφαση της 18ης Σεπτεμβρίου 1995, SIDE κατά Επιτροπής, η SIDE ζήτησε από τον Υπουργό Πολιτισμού και Επικοινωνιών να παύσει την καταβολή ενισχύσεως προς το CELF και να ανακτήσει τις ενισχύσεις που είχαν καταβληθεί.
Following the Court of First Instance’s judgment of 18 September 1995 in SIDE v Commission, cited above, SIDE requested the Minister for Culture and Communication that payment of the aid granted to CELF be stopped and that the aid already paid be repaid.
Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε με απόφαση της 9ης Οκτωβρίου 1996.
That request was rejected by decision of 9 October 1996.
Η SIDE άσκησε ενώπιον του tribunal administratif (διοικητικού πρωτοδικείου) Παρισίων προσφυγή ακυρώσεως της εν λόγω αποφάσεως.
SIDE brought an action for annulment of that decision before the Tribunal administratif de Paris (Administrative Court, Paris).
Με απόφαση της 26ης Απριλίου 2001, το δικαστήριο αυτό ακύρωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.
By judgment of 26 April 2001, that court annulled the contested decision.
Ο Υπουργός Πολιτισμού και Επικοινωνιών και το CELF άσκησαν έφεση κατά της εν λόγω αποφάσεως ενώπιον του cour administrative d’appel (διοικητικού εφετείου) Παρισίων.
The Minister for Culture and Communication and CELF appealed against that judgment to the Cour administrative d’appel de Paris (Paris Administrative Court of Appeal).
Με απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2004, το διοικητικό εφετείο Παρισίων επικύρωσε την απόφαση που είχε ληφθεί και υποχρέωσε το γαλλικό Δημόσιο να ανακτήσει τις ενισχύσεις που είχαν καταβληθεί στο CELF για την εκτέλεση μικρών παραγγελιών βιβλίων από βιβλιοπώλες της αλλοδαπής, εντός τριών μηνών από την επίδοση της αποφάσεως, επ’ απειλή προστίμου 1 000 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστερήσεως.
By judgment of 5 October 2004, the Cour administrative d’appel de Paris upheld the judgment appealed against and ordered the French State to recover, within three months of the date of notification of the judgment, the sums paid to CELF for handling small orders for books placed by booksellers established abroad and, in default, to pay a penalty of EUR 1 000 per day for delay.
Το CELF και ο Υπουργός Πολιτισμού και Επικοινωνιών άσκησαν ενώπιον του Conseil d’État (Συμβουλίου Επικρατείας) αναίρεση με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως αυτής καθώς και της αποφάσεως του διοικητικού πρωτοδικείου Παρισίων.
CELF and the Minister for Culture and Communication appealed to the Conseil d’État (Council of State) to set aside that judgment and the judgment of the Tribunal administratif de Paris.
Στο πλαίσιο αυτών των αιτήσεων αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες υποστήριξαν ότι το διοικητικό εφετείο υπέπεσε σε νομική πλάνη και έσφαλε περί τον νομικό χαρακτηρισμό κρίνοντας, εν προκειμένω, ότι το γεγονός ότι η Επιτροπή αναγνώρισε τη
In those appeals, the appellants argued, among other things, that the Cour administrative d’appel had made an error of law and an error of legal characterisation by not holding, in the present case, that the fact that the Commission had recognised the
Το Συμβούλιο της Επικρατείας, κρίνοντας ότι η επίλυση της διαφοράς εξαρτάται από την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, ανέστειλε την ενώπιόν του διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο τα εξής προδικαστικά ερωτήματα:
Since it took the view that the resolution of the dispute depended on the interpretation of Community law, the Conseil d’État decided to stay proceedings and to refer the following questions to the Court for a preliminary ruling:
«1) Πρώτον, επιτρέπει το άρθρο 88 [ΕΚ] σε ένα κράτος, του οποίου μια ενίσχυση προς επιχείρηση είναι παράνομη και αυτός ο παράνομος χαρακτήρας έχει διαπιστωθεί από τα δικαστήρια του κράτους αυτού λόγω του ότι η ενίσχυση δεν κοινοποιήθηκε προηγουμένως στην Επιτροπή […] υπό τους όρους του άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ, να μην ανακτήσει την ενίσχυση αυτή από τη δικαιούχο της επιχείρηση λόγω του ότι η Επιτροπή, κατόπιν καταγγελίας τρίτου, κήρυξε την ενίσχυση συμβατή με τους κανόνες της κοινής αγοράς και, επομένως, άσκησε αποτελεσματικά τον αποκλειστικό έλεγχο που διαθέτει επί του ως άνω συμβατού;
‘(1) Is it permissible under Article 88 [EC] for a State which has granted to an undertaking aid which is unlawful, and which the courts of that State have found to be unlawful on the ground that it had not previously been notified to the … Commission as required under Article 88(3) EC, not to recover that aid from the economic operator which received it on the ground that, after receiving a complaint from a third party, the Commission declared that aid to be compatible with the rules of the common market, thus effectively exercising its exclusive right to determine such compatibility?
2) Δεύτερον, και εφόσον επιβεβαιώνεται η ύπαρξη αυτής της υποχρέωσης επιστροφής, πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τον υπολογισμό των χρηματικών ποσών που πρέπει να επιστραφούν οι χρονικές περίοδοι κατά τις οποίες η επίμαχη ενίσχυση είχε κηρυχθεί από την Επιτροπή συμβατή με τους κανόνες της κοινής αγοράς […] πριν το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ακυρώσει τις αποφάσεις αυτές;»
(2) If that obligation to repay the aid is confirmed, must the periods during which the aid in question was declared by the … Commission to be compatible with the rules of the common market, before those decisions were annulled by the Court of First Instance of the European Communities, be taken into account for the purpose of calculating the sums to be repaid?’
Με το πρώτο του ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ’ ουσίαν, αν το άρθρο 88, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος, ΕΚ έχει την έννοια ότι το εθνικό δικαστήριο οφείλει να διατάξει την ανάκτηση της ενισχύσεως που χορηγήθηκε κατά παράβαση της διατάξεως αυτής, όταν η Επιτροπή έχει εκδώσει τελική απόφαση με την οποία διαπιστώνεται η συμβατότητα της εν λόγω ενισχύσεως με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 87 ΕΚ.
By its first question, the referring court is asking, in essence, whether the last sentence of Article 88(3) EC is to be interpreted as meaning that the national court is bound to order the recovery of aid implemented contrary to that provision, where the Commission has adopted a final decision declaring that aid to be compatible with the common market, within the meaning of Article 87 EC.
Συναφώς, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι το άρθρο 88, παράγραφος 3, πρώτη περίοδος, ΕΚ βαρύνει τα κράτη μέλη με την υποχρέωση γνωστοποιήσεως των σχεδίων για τη θέσπιση ή την τροποποίηση ενισχύσεων.
In that regard, it is appropriate to note that the first sentence of Article 88(3) EC imposes on the Member States an obligation to inform the Commission of any plans to grant or alter aid.
Σύμφωνα με το άρθρο 88, παράγραφος 3, δεύτερη περίοδος, ΕΚ, εάν η Επιτροπή κρίνει ότι το σχέδιο που της γνωστοποιήθηκε δεν είναι συμβατό με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 87 ΕΚ, κινεί αμελλητί τη διαδικασία του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ.
Under the second sentence of Article 88(3) EC, if the Commission considers that the plan notified is not compatible with the common market within the meaning of Article 87 EC, it is without delay to initiate the procedure provided for in Article 88(2) EC.
Σύμφωνα με το άρθρο 88, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος, ΕΚ, το κράτος μέλος που προτίθεται να χορηγήσει ορισμένη ενίσχυση δεν μπορεί να εφαρμόσει τα σχεδιαζόμενα μέτρα προτού η εν λόγω διαδικασία καταλήξει σε τελική απόφαση της Επιτροπής.
Under the final sentence of Article 88(3) EC, the Member State which envisages granting aid must not put its proposed measures into effect until that procedure has resulted in a final decision of the Commission.
Η απαγόρευση που προβλέπει η διάταξη αυτή έχει ως σκοπό να εξασφαλίσει ότι, προ της επελεύσεως των αποτελεσμάτων ενός συστήματος ενισχύσεων, η Επιτροπή έχει στη διάθεσή της εύλογη προθεσμία για να εξετάσει το σχέδιο διεξοδικώς και, ενδεχομένως, να κινήσει τη διαδικασία της παραγράφου 2 του ιδίου άρθρου (απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 1990, C-301/87, Γαλλία κατά Επιτροπής, αποκαλούμενη «Boussac Saint Frères», Συλλογή 1990, σ. I-307, σκέψη 17).
The prohibition laid down by that provision is designed to ensure that a system of aid cannot become operational before the Commission has had a reasonable period in which to study the proposed measures in detail and, if necessary, to initiate the procedure provided for in Article 88(2) EC (Case C-301/87 France v Commission [1990] ECR I-307, ‘Boussac’, paragraph 17).
Το άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ θεσπίζει προληπτικό έλεγχο των σχεδίων για τη θέσπιση νέων ενισχύσεων (απόφαση της 11ης Δεκεμβρίου 1973, 120/73, Lorenz, Συλλογή τόμος 1972-1973, σ. 815, σκέψη 2).
Article 88(3) EC thus institutes prior control of plans to grant new aid (Case 120/73 Lorenz [1973] ECR 1471, paragraph 2).
Ενώ η Επιτροπή υποχρεούται να εξετάζει τη συμβατότητα της σχεδιαζόμενης ενισχύσεως με την κοινή αγορά, ακόμη και σε περίπτωση παραβάσεως, εκ μέρους ενός κράτους μέλους, της απαγορεύσεως λήψεως μέτρων ενισχύσεως, τα εθνικά δικαστήρια απλώς διασφαλίζουν, μέχρι τη λήψη της τελικής αποφάσεως από την Επιτροπή, τα δικαιώματα των διοικουμένων σε περίπτωση τυχόν παραβάσεως, εκ μέρους των εθνικών αρχών, της απαγορεύσεως του άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ (απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 1991, C-354/90, Fédération nationale du commerce extérieur des produits alimentaires και Syndicat national des négociants et transformateurs de saumon, αποκαλούμενη «FNCE», Συλλογή 1991, σ. I-5505, σκέψη 14).
Whilst the Commission must examine the compatibility of the proposed aid with the common market, even where the Member State has acted in breach of the prohibition on giving effect to aid, national courts do no more than preserve, until the final decision of the Commission, the rights of individuals faced with a possible breach by State authorities of the prohibition laid down by Article 88(3) EC (Case C-354/90 Fédération nationale du commerce extérieur des produits alimentaires and Syndicat national des négociants et transformateurs de saumon [1991] ECR I-5505, ‘FNCE’, paragraph 14).
Συγκεκριμένα, επιβάλλεται η προστασία των διαδίκων που θίγονται από τη στρέβλωση του ανταγωνισμού που έχει προκληθεί με τη χορήγηση της παράνομης ενισχύσεως (βλ., σχετικώς, απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2006, C-368/04, Transalpine Ölleitung in Österreich κ.λπ., Συλλογή 2006, σ. I-9957, σκέψη 46).
It is, indeed, important to protect parties affected by the distortion of competition caused by the grant of the unlawful aid (see, to that effect, Case C-368/04 Transalpine Ölleitung in Österreich and Others [2006] ECR I-9957, paragraph 46).
Τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν, καταρχήν, να δέχονται το αίτημα επιστροφής των ενισχύσεων που καταβλήθηκαν κατά παράβαση του άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 11ης Ιουλίου 1996, C-39/94, SFEI κ.λπ., Συλλογή 1996, σ. I-3547, σκέψη 70).
The national courts must in principle allow an application for repayment of aid paid in breach of Article 88(3) EC (see, in particular, Case C-39/94 SFEI and Others [1996] ECR I-3547, paragraph 70).
Η τελική απόφαση της Επιτροπής δεν έχει ως συνέπεια την εκ των υστέρων νομιμοποίηση εκτελεστικών μέτρων που είναι ανίσχυρα λόγω του ότι ελήφθησαν κατά παράβαση της απαγορεύσεως του άρθρου αυτού.
The Commission’s final decision does not have the effect of regularising, retrospectively, implementing measures which were invalid because they had been taken in disregard of the prohibition laid down by that article.
Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία θα κατέληγε στο να ευνοείται η εκ μέρους του οικείου κράτους μέλους μη τήρηση του άρθρου 88, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος, ΕΚ, πράγμα που θα του στερούσε την πρακτική αποτελεσματικότητά του (προπαρατεθείσα απόφαση FNCE, σκέψη 16).
Any other interpretation would have the effect of according a favourable outcome to the non-observance, by the Member State concerned, of the last sentence of Article 88(3) EC and would deprive it of its effectiveness (‘FNCE’, cited above, paragraph 16).
Συνεπώς, τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν να διασφαλίζουν ότι θα ισχύουν, σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο, όλες οι συνέπειες της παραβάσεως του άρθρου 88, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος, ΕΚ όσον αφορά τόσο το κύρος των πράξεων που
The national courts must therefore ensure that all appropriate conclusions will be drawn from an infringement of the last sentence of Article 88(3) EC, in accordance with their national law, as regards both the validity of measures giving effect to the aid
CELF και MINISTRE DE LA CULTURE ET DE LA COMMUNICATION συνεπάγονται την εκτέλεση μέτρων ενισχύσεως όσο και την ανάκτηση των χρηματοπιστωτικών ενισχύσεων που έχουν χορηγηθεί κατά παράβαση της διατάξεως αυτής (προπαρατεθείσες αποφάσεις FNCE, σκέψη 12, και SFEI κ.λπ., σκέψη 40, καθώς και απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 2003, C-261/01 και C-262/01, van Calster κ.λπ., Συλλογή 2003, σ. I-12249, σκέψη 64, και προπαρατεθείσα απόφαση Transalpine Ölleitung in Österreich κ.λπ., σκέψη 47).
CELF AND MINISTRE DE LA CULTURE ET DE LA COMMUNICATION and the recovery of financial support granted in disregard of that provision (‘FNCE’, paragraph 12, and SFEI and Others, cited above, paragraph 40, as well as Joined Cases C-261/01 and C-262/01 van Calster and Others [2003] ECR I-12249, paragraph 64, and Transalpine Ölleitung in Österreich and Others, cited above, paragraph 47).
Εντούτοις, ενδέχεται να συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις υπό τις οποίες δεν θα ήταν σκόπιμο να διαταχθεί η επιστροφή της ενισχύσεως (προπαρατεθείσα απόφαση SFEI κ.λπ., σκέψη 70).
However, there may be exceptional circumstances in which it would be inappropriate to order repayment of the aid (SFEI and Others, paragraph 70).
Συναφώς, το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί, σε περίπτωση που η Επιτροπή έχει λάβει αρνητική τελική απόφαση, η δυνατότητα του δικαιούχου της παράνομης ενισχύσεως να επικαλεστεί τις εξαιρετικές περιστάσεις που στήριξαν δικαιολογημένα την εμπιστοσύνη του στον νόμιμο χαρακτήρα της ενισχύσεως αυτής και, κατά συνέπεια, να αντιταχθεί στην επιστροφή της.
In that regard, the Court has already held, in respect of a situation in which the Commission had adopted a negative final decision, that a recipient of illegally granted aid is not precluded from relying on exceptional circumstances on the basis of which it had legitimately assumed the aid to be lawful and thus declining to refund that aid.
Στην περίπτωση αυτή, εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο, στο οποίο ίσως έχει αχθεί η υπόθεση, να εκτιμήσει τις εν λόγω περιστάσεις, αφού υποβάλει, ενδεχομένως, στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία (απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 1990, C-5/89, Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 1990, σ. I-3437, σκέψη 16).
If such a case is brought before a national court, it is for that court to assess the circumstances of the case, if necessary after obtaining a preliminary ruling on interpretation from the Court of Justice (Case C-5/89 Commission v Germany [1990] ECR I-3437, paragraph 16).
Όσον αφορά την Επιτροπή, το άρθρο 14, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου [88 ΕΚ] (ΕΕ L 83, σ.
As regards the Commission, Article 14(1) of Council Regulation No 659/1999 of 22 March 1999 laying down detailed rules for the application of Article [88 EC] (OJ 1999 L 83, p.
1), προβλέπει ρητά ότι, σε περίπτωση αρνητικής αποφάσεως, δεν απαιτείται η ανάκτηση της ενισχύσεως, εάν κάτι τέτοιο θα αντέκειτο σε γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου.
1) provides expressly that where negative decisions are taken it is not to require recovery of the aid if this would be contrary to a general principle of Community law.
Σε περίπτωση όπως αυτή της υποθέσεως της κύριας δίκης, όπου προσφυγή η οποία βασίζεται στο άρθρο 88, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος, ΕΚ εξετάζεται μετά την έκδοση θετικής αποφάσεως της Επιτροπής, το εθνικό δικαστήριο, παρά τη διαπίστωση της συμβατότητας της επίμαχης ενισχύσεως με την κοινή αγορά, οφείλει να αποφανθεί επί του κύρους των πράξεων εκτελέσεως και της ανακτήσεως των οικονομικών ενισχύσεων που έχουν χορηγηθεί.
In a situation such as that in the main proceedings, where a claim based on the last sentence of Article 88(3) EC is examined after the Commission has adopted a positive decision, the national court, notwithstanding the declaration of the compatibility of the aid in question with the common market, must adjudicate on the validity of the implementing measures and on the recovery of the financial support granted.
Συγκεκριμένα, το άρθρο 88, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος, ΕΚ εδράζεται στον συντηρητικού χαρακτήρα σκοπό της εγγυήσεως ότι ουδέποτε θα υλοποιηθεί μη συμβατή ενίσχυση.
The last sentence of Article 88(3) EC is based on the preservative purpose of ensuring that an incompatible aid will never be implemented.