natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υποθ. C-441/01 Επιτροπή τιον Ευρωπαϊκιόν Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κότα) Χωρίον Κοινωνική πολιτική
Case T-179/02 Jan Pflugradt ν European Central Bank Staff Regulations of Officials
Υποθ. Τ-80/01 Barbara Diehl-Leistner κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T-249/01 Marc Boixader Rivas ν European Parliament Staff Regulations of Officials
Υποθ. C-358/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
Case C-358/01 Commission of the European Communities ν Kingdom of Spain
Συνεκδ. υποθ. C-4/02 και C-5/02 Hilde Schönheit κατά Stadt Frankfurt am Main
Joined Cases C-4/02 and C-5/02 Hilde Schönheit ν Stadt Frankfurt am Main Silvia Becker ν Land Hessen
Υποθ. C-296/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
Case C-296/01 Commission of the European Communities ν French Republic
Συνεκδ. υποθ. C-2/01 Ρ και C-3/01 Ρ Bundesverband der Arzneimittel-Importeure eV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Joined Cases C-2/01 Ρ and C-3/01 Ρ Bundesverband der Arzneimittel­Importeure eV v Commission of the European Communities European Association of Euro Pharmaceutical Companies v Bayer AG and European Federation of Pharmaceutical Industries' Associations
Συνεκδ. υποθ. C-264/01, C-306/01, C-354/01 και C-355/01 1. AOK Bundesverband 2. Bundesverband der Betriebskrankenkassen 3. Bundesverband der Innungskrankenkassen 4. Bundesverband der landwirtschaftlichen Krankenkassen 5. Verband der Angestelltenkrankenkassen e.V. 6. Verband der Arbeiter-Ersatzkassen 7. Bundesknappschaft 8. See-Krankenkasse κατά Ichthyol-Gesellschaft Cordes Mundipharma GmbH Gödecke Aktiengesellschaft Intersan
Joined Cases C-264/01, C-306/01, C-354/01 and C-355/01 1. AOK Bundesverband 2. Bundesverband der Betriebskrankenkassen 3. Bundesverband der Innungskrankenkassen 4. Bundesverband der landwirtschaftlichen Krankenkassen 5. Verband der Angestelltenkrankenkassen e.V. 6. Verband der Arbeiter­Ersatzkassen 7. Bundesknappschaft 8. See­Krankenkasse v Ichthyol­Gesellschaft Cordes, Mundipharma GmbH, Gödecke Aktiengesellschaft Intersan
20 Μαΐου 2003
20 May 2003
Προδικαστική «Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα— Οδηγία 95746/ΈΚ—Προστασία της ιδιωτικής ζωής— Ανακοίνωση στοιχείων περί των εισοδημάτων των υπαλλήλων φορέων και οργανισμών που υπόκεινται στον έλεγχο του Rechnungshof» (Ολομέλεια)
Preliminary ruling (Protection of individuals with regard to the processing of personal data —Directive 95/46/EC —Protection of private life —Disclosure of data on the income of employees of bodies subject to control by the Rechnungshof (Full Court)
Με διατάξεις της 12ης Δεκεμβρίου 2000, της 28ης και της 14ης Φεβρουαρίου 2001 το Verfassungsgerichtshof (C-465/00) και το Oberster Gerichtshof (C-138/01 και C-139/01) υπέβαλαν προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995.
By orders of 12 December 2000 and 28 and 14 February 2001 the Verfassungsgerichtshof (Constitutional Court) (C­465/00) and the Oberster Gerichtshof (Supreme Court) (C­138/01 and C­139/01) each referred to the Court two questions on the interpretation of Directive 95/46/EC of the European Parliament and of the Council of 24 October 1995.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφορών μεταξύ Rechnungshof (αυστριακού Ελεγκτικού Συνεδρίου) και πολλών φορέων και οργανισμών που υπόκεινται στον έλεγχο του, καθώς και μεταξύ της Christa Neukomm και του Josef Lauermann και του εργοδότη τους, του Österreichischer Rundfunk (στο εξής: ÖRF), ραδιοτηλεοπτικού σταθμού δημοσίου δικαίου, σχετικά με την υποχρέωση των δημοσίων επιχειρήσεων που υπόκεινται στον έλεγχο του Rechnungshof να του γνωστοποιούν τις υπερβαίνουσες ένα ορισμένο επίπεδο αποδοχές και συντάξεις τις οποίες καταβάλλουν στους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους τους, καθώς και τα ονόματα των δικαιούχων, με σκοπό τη σύνταξη ετήσιας εκθέσεως προς υποβολή στο Nationalrat (εθνικό κοινοβούλιο), στο Bundesrat (ομοσπονδιακό κοινοβούλιο) και στα
Those questions were raised in proceedings between, first, the Rechnungshof (Court of Audit) and a large number of bodies subject to its control and, second, Ms Neukomm and Mr Lauermann and their employer Österreichischer Rundfunk ('ÖRF'), a broadcasting organisation governed by public law, concerning the obligation of public bodies subject to control by the Rechnungshof to communicate to it the salaries and pensions exceeding a certain level paid by them to their employees and pensioners together with the names of the recipients, for the purpose of drawing up an annual report to be transmitted to the Nationalrat, the Bundesrat and the Landtage (the lower and upper chambers of the Federal Parliament and the provincial assemblies) and made available to the general public ('the Report').
Οι διαφορές των κυρίων δικών και τα προδικαστικά ερωτήματα
The main proceedings and the questions referred for preliminary rulings
Υπόθεση C-465/00
Case C-465/00
Όσον αφορά την ερμηνεία του άρθρου 8 του Bundesverfassungsgesetz über die Begrenzung von Bezügen öffentlicher Funktionäre (ομοσπονδιακού συνταγματικού νόμου περί περιορισμού των μισθών των υπαλλήλων του Δημοσίου, όπως τροποποιήθηκε, στο εξής: συνταγματικός νόμος) ανέκυψαν διαφορές απόψεων μεταξύ του Rechnungshof και μεγάλου αριθμού φορέων και οργανισμών υπαγομένων στον έλεγχο του, σχετικά με τις καταβληθείσες το 1998 και το 1999 αποδοχές και συντάξεις.
Differences of opinion as to the interpretation of Paragraph 8 of the Bundesverfassungsgesetz über die Begrenzung von Bezügen öffentlicher Funktionäre (Federal constitutional law on the limitation of salaries of public officials, 'the BezBegrBVG') arose between the Rechnungshof and a large number of bodies under its control with respect to salaries and pensions paid in 1998 and 1999.
Έτσι, οι καθών των κυρίων δικών, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται φορείς και οργανισμοί τοπικής αυτοδιοικήσεοις (ένα ομόσπονδο κράτος και δύο δήμοι), δημόσιες επιχειρήσεις, μερικές από τις οποίες ανταγωνίζονται άλλες εθνικές ή αλλοδαπές επιχειρήσεις που δεν υπόκεινται στον έλεγχο του Rechnungshof, καθώς και μια εκ του νόμου προβλεπόμενη επαγγελματική ένωση (το Wirtschaftskammer Steiermark), δεν κοινοποίησαν στοιχεία περί των αποδοχών του προσωπικού τους ή τα κοινοποίησαν, κάθε φορά σε διαφορετικό βαθμό, ανωνύμως.
The defendants in the main proceedings, which include local and regional authorities (a Land and two municipalities), public undertakings, some of which are in competition with other Austrian or foreign undertakings not subject to control by the Rechnungshof, and a statutory professional body (Wirtschaftskammer Steiermark), did not communicate the data on the income of the employees in question, or communicated the data, to a greater or lesser extent, in anonymised form.
Αρνήθηκαν την πρόσβαση στα σχετικά έγγραφα ή τη δέχθηκαν υπό προϋποθέσεις τις οποίες αρνήθηκε το Rechnungshof.
They refused access to the relevant documents or made access subject to conditions which the Rechnungshof did not accept.
Για τον λόγο αυτό το τελευταίο προσέφυγε ενώπιον του Verfassungsgericht, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 126, στοιχείο a, του Bundesverfassungsgesetz (αυστριακού ομοσπονδιακού συντάγματος), που παρέχει στο ως ávco δικαστήριο αρμοδιότητα να αποφαίνεται «σε περίπτωση διαφορετικών απόψεων επί της ερμηνείας νομοθετικών διατάξεων που διέπουν τις αρμοδιότητες του Rechnungshof».
The Rechnungshof therefore brought proceedings before the Verfassungsgerichtshof pursuant to Article 126a of the Bundes-Verfassungsgesetz (Federal Constitutional Law), which gives that court jurisdiction to rule on 'differences of opinion concerning the interpretation of the statutory provisions governing the jurisdiction of the Rechnungshof.
Το Verfassungsgerichtshof διερωτάται στην ουσία αν το άρθρο 8 του συνταγματικού νόμου, όπως ερμηνεύεται από το Rechnungshof, είναι σύμφωνο προς το κοινοτικό δίκαιο, προκειμένου να προβεί ενδεχομένως σε ερμηνεία του σύμφωνη προς το κοινοτικό δίκαιο ή να το κηρύξει (μερικώς) ανεφάρμοστο.
The Verfassungsgerichtshof wishes essentially to know whether Paragraph 8 of the BezBegrBVG, as interpreted by the Rechnungshof, is compatible with Community law, so that it can interpret it consistently with Community law or declare it (partly) inapplicable, as the case may be.
Υπό τις συνθήκες αυτές το Verfasssungsgericht αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο δύο προδικαστικά ερωτήματα.
In those circumstances, the Verfassungsgerichtshof decided to stay proceedings and refer two questions to the Court for a preliminary ruling.
Υποθέσεις C-138/01 και C-139/01
Cases C-138/01 and C-139/01
Η Christa Neukomm και ο Joseph Lauermann, που είναι μισθωτοί του ÖRF, οργανισμού υποκείμενου στον έλεγχο του Rechnungshof, προσέφυγαν ενώπιον TOW αυστριακών δικαστηρίων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων ζητώντας να απαγορευθεί οτο ÖRF να δεχθεί το αίτημα του Rechnungshof περί κοινοποιήσεως στοιχείων.
Ms Neukomm and Mr Lauermann, who are employees of ÖRF, a body subject to control by the Rechnungshof, brought proceedings in the Austrian courts for interim orders to prevent ÖRF from acceding to the Rechnungshofs request to communicate data.
Η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων απορρίφθηκε πρωτοδίκως.
The applications for interim orders were dismissed at first instance.
Το Arbeits- und Sozialgericht Wien (Αυστρία) (C-138/01), διακρίνοντας μεταξύ της διαβιβάσεως στοιχείων στο Rechnungshof και της αναγραφής τους στη σχετική έκθεση, έκρινε ότι η έκθεση αυτή δεν μπορεί παρά να είναι ανώνυμη, ενώ η απλή διαβίβαση στοιχείων στο Rechnungshof, έστω και ονομαστική, δεν αντιβαίνει ούτε προς το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως ούτε προς την οδηγία 95/46. Αντιθέτως, το Landesgericht St.
The Arbeits- und Sozialgericht Wien (Labour and Social Court, Vienna) (Austria) (C-138/01), distinguishing between the transmission of the data to the Rechnungshof and its inclusion in the Report, considered that the Report had to be anonymous, while the mere transmission of the data to the Rechnungshof, even including names, did not infringe Article 8 of the Convention or Directive 95/46.
Polten (Αυστρία) (C-139/01) έκρινε ότι η αναγραφή ονομαστικών στοιχείων στην έκθεση είναι νόμιμη, δεδομένου ότι η ανωνυμία δεν παρέχει στο Rechnungshof τη δυνατότητα να ασκήσει επαρκή έλεγχο.
The Landesgericht St Polten (Regional Court, St Polten) (Austria) (C-139/01), on the other hand, held that the inclusion of data with names in the Report was lawful, since an anonymised report would not enable the Rechnungshof to exercise adequate control.
Το Oberlandesgericht Wien (Αυστρία) επιβεβαίωσε, κατ' έφεση, την εκ μέρους των πρωτόδικων δικαστηρίων απόρριψη του αιτήματος ασφαλιστικών μέτρων.
The Oberlandesgericht Wien (Higher Regional Court, Vienna) (Austria) upheld on appeal the dismissal of the applications for interim orders by the courts at first instance.
Το ως άνω αιτούν δικαστήριο αναφέρεται στην αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως στην υπόθεση C-465/00 και, έχοντας τις ίδιες αμφιβολίες όπως και το Verfassungsgericht, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Διικαστήριο δύο προδικαστικά ερωτήματα.
The Oberster Gerichtshof, referring to the reference for a preliminary ruling in Case C-465/00 and adopting the points of law raised by the Verfassungsgerichtshof, decided to stay proceedings and refer two questions to the Court for a preliminary ruling.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι τα ερωτήματα που υπέβαλαν το Verfassungsgerichtshof και το Oberster Gerichtshof, αντιστοίχως, είναι στην ουσία ταυτόσημα, οπότε πρέπει να εξεταστούν μαζί.
The questions put by the Verfassungsgerichtshof and the Oberster Gerichtshof are essentially the same, and should therefore be examined together.
Επί της δυνατότητας εφαρμογής της οδηγίας 95/46
Applicability of Directive 95/46
Η δυνατότητα εφαρμογής της οδηγίας 95/46 δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν οι συγκεκριμένες περιστάσεις των υπό κρίση υποθέσεων των κυρίων δικών παρουσιάζουν επαρκή σχέση με την άσκηση θεμελιωδών ελευθεριών τις οποίες εγγυάται η Συνθήκη και, ειδικότερα στις ως άνω υποθέσεις, με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων.
The applicability of Directive 95/46 cannot depend on whether the specific situations at issue in the main proceedings have a sufficient link with the exercise of the fundamental freedoms guaranteed by the Treaty, in particular, in those cases, the freedom of movement of workers.
Πράγματι, η αντίθετη ερμηνεία θα μπορούσε να καταστήσει ιδιαίτερα αβέβαια και τυχαία τα όρια του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας αυτής, πράγμα το οποίο θα αντέβαινε προς τον κύριο σκοπό της, που είναι η προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών με σκοπό την εξάλειψη των εμποδίων στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς τα οποία απορρέουν ακριβώς από τις διαφορές μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών.
A contrary interpretation could make the limits of the field of application of the directive particularly unsure and uncertain, which would be contrary to its essential objective of approximating the laws, regulations and administrative provisions of the Member States in order to eliminate obstacles to the functioning of the internal market deriving precisely from disparities between national legislations.
Επιπλέον, η δυνατότητα εφαρμογής της οδηγίας 95/46 σε καταστάσεις που δεν παρουσιάζουν άμεση σχέση με την άσκηση της εγγυημένης από τη Συνθήκη ελεύθερης κυκλοφορίας, που έχει χαρακτήρα θεμελιώδους ελευθερίας, επιβεβαιώνεται από το γράμμα του άρθρου 3, παράγραφος 1, της ως άνω οδηγίας, το οποίο ορίζει ευρύτατα το πεδίο εφαρμογής της, χωρίς να εξαρτά την εφαρμογή των κανόνων προστασίας από το αν η επεξεργασία παρουσιάζει ουσιαστική σχέση με την ελεύθερη κυκλοφορία μεταξύ κρατών μελών.
Moreover, the applicability of Directive 95/46 to situations where there is no direct link with the exercise of the fundamental freedoms of movement guaranteed by the Treaty is confirmed by the wording of Article 3(1) of the directive, which defines its scope in very broad terms, not making the application of the rules on protection depend on whether the processing has an actual connection with freedom of movement between Member States.
Με το πρώτο ερώτημα τους τα αιτούντα δικαστήρια ερωτούν στην ουσία αν η οδηγία 95/46 έχει την έννοια ότι εμποδίζει την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως όπως η επίμαχη στις υποθέσεις της κύριας δίκης, η οποία υποχρεώνει ένα κρατικό όργανο ελέγχου να συλλέγει και να διαβιβάζει περαιτέρω προς δημοσίευση στοιχεία σχετικά με τα εισοδήματα των ατόμων που απασχολούνται από τους φορείς και τους οργανισμούς που υπόκεινται στον ως άνω έλεγχο, εφόσον τα εισοδήματα αυτά υπερβαίνουν ένα ορισμένο ανώτατο όριο.
By their first question, the national courts essentially ask whether Directive 95/46 is to be interpreted as precluding national legislation such as that at issue in the main proceedings which requires a State control body to collect and communicate, for purposes of publication, data on the income of persons employed by the bodies subject to that control, where that income exceeds a certain threshold.
Το Δικαστήριο θεωρεί ότι οι διατάξεις της οδηγίας 95/46, καθόσον διέπουν την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που μπορούν να οδηγήσουν σε προσβολή των θεμελιωδών ελευθεριών και, ειδικότερα, του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή, πρέπει οπωσδήποτε να ερμηνεύονται ενόψει των θεμελιωδών δικαιωμάτων, τα οποία, κατά πάγια νομολογία, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των γενικών αρχών του δικαίου, την τήρηση του οποίου διασφαλίζει το Δικαστήριο.
The provisions of Directive 95/46, in so far as they govern the processing of personal data liable to infringe fundamental freedoms, in particular the right to privacy, must necessarily be interpreted in the light of fundamental rights, which, according to settled case-law, form an integral part of the general principles of law whose observance the Court ensures.
Οι εν λόγω αρχές επανελήφθησαν στο άρθρο 6, παράγραφος 2, ΕΕ.
Those principles have been expressly restated in Article 6(2) EU.
Για τις ανάγκες εφαρμογής της οδηγίας 95/46 και, ειδικότερα, των άρθρων 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ', 7, στοιχεία γ' και ε', και 13, έχει σημασία να εξακριβώνεται, καταρχάς, αν μια ρύθμιση όπως η επίμαχη στις υποθέσεις των κυρίων δικών προβλέπει παρέμβαση στην ιδιωτική ζωή και, ενδεχομένως, αν η παρέμβαση αυτή δικαιολογείται έναντι του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως.
For the purpose of applying Directive 95/46, in particular Articles 6(1)(c), 7(c) and (e) and 13, it must be ascertained, first, whether legislation such as that at issue in the main proceedings provides for an interference with private life, and if so, whether that interference is justified from the point of view of Article 8 of the Convention.
— Επί της υπάρξεως παρεμβάσεως στην ιδιωτική ζωή
- Existence of an interference with private life
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, ναι μεν η απλή απομνημόνευση εκ μέρους του εργοδότη των ονομαστικών δεδομένων σχετικά με τις καταβαλλόμενες στο προσωπικό του αποδοχές δεν μπορεί να αποτελεί αυτή καθαυτή παρέμβαση στην ιδιωτική ζωή, αλλά η ανακοίνωση των εν λόγω δεδομένων σε τρίτον, εν προκειμένω σε δημόσια αρχή, συνιστά προσβολή του δικαιώματος στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής των ενδιαφερομένων, όποια και αν είναι η μεταγενέστερη χρησιμοποίηση των γνωστοποιούμενων με τον τρόπο
It necessarily follows that, while the mere recording by an employer of data by name relating to the remuneration paid to his employees cannot as such constitute an interference with private life, the communication ofthat data to third parties, in the present case a public authority, infringes the right of the persons concerned to respect for private life, whatever the subsequent use of the information thus communicated, and constitutes an interference within the meaning of Article 8 of the Convention.
αυτό πληροφοριών, και έχει τον χαρακτήρα παρεμβάσεως υπό την έννοια του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως.
It is for the national courts to ascertain whether the interpretation to the effect that Paragraph 8(3) of the BezBegrBVG requires disclosure of the names of the persons concerned in relation to the income received complies with the requirement of foreseeability referred to above.
Δεν αμφισβητείται ότι η εν λόγω παρέμβαση στις υποθέσεις των κυρίων δικών προβλέπεται από το άρθρο 8 του συνταγματικού νόμου.
It is plain that, according to the interpretation adopted by the national courts, Paragraph 8 of the BezBegrBVG requires disclosure of the names of the persons concerned, in relation to income above a certain level, with respect not only to persons filling posts remunerated by salaries on a published scale, but to all persons remunerated by bodies subject to control by the Rechnungshof.
Εντούτοις, τίθεται το ζήτημα αν το άρθρο αυτό είναι επαρκώς σαφές ώστε να παρέχει τη δυνατότητα στους αποδέκτες του νόμου να ρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους, ανταποκρινόμενο με τον τρόπο αυτό στην επιταγή που συνάγεται από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σχετικά με την υποχρέωση να είναι προβλέψιμες οι ενέργειες των δημοσίων αρχών.
It is for the national courts to ascertain whether such publicity is both necessary and proportionate to the aim of keeping salaries within reasonable limits, and in particular to examine whether such an objective could not have been attained equally effectively by transmitting the information as to names to the monitoring bodies alone. Similarly, the question arises whether it would not have been sufficient to inform the general public only of the remuneration and other financial benefits to which persons employed by the public bodies concerned have a contractual or statutory right, but not of the sums which each of them actually received during the year in question, which may depend to a varying extent on their personal and family situation.
Εναπόκειται στα αιτούντα δικαστήρια να εξακριβώσουν αν η ερμηνεία κατά την οποία το άρθρο 8, παράγραφος 3, του συνταγματικού νόμου επιβάλλει την ανακοίνωση του ονόματος των ενδιαφερόμενων σε σχέση με τα εισπραττόμενα εισοδήματα ικανοποιεί την επιταγή σχετικά με τη δυνατότητα προβλέψεως των ενεργειών των δημοσίων αρχών, η οποία υπενθυμίζεται σε προηγούμενη σκέψη.
With respect, on the other hand, to the seriousness of the interference with the right of the persons concerned to respect for their private life, it is not impossible that they may suffer harm as a result of the negative effects of the publicity attached to their income from employment, in particular on their prospects of being given employment by other undertakings, whether in Austria or elsewhere, which are not subject to control by the Rechnungshof.
Εντούτοις, το ερώτημα αυτό θα τεθεί ενδεχομένως μόνον αφού εξεταστεί αν μια τέτοια ερμηνεία της επίμαχης εθνικής διατάξεως είναι σύμφωνη προς το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως, έναντι της αρχής της αναλογικότητας, σε σχέση με τους επιδιωκόμενους σκοπούς.
If the national courts conclude that the national legislation at issue is incompatible with Article 8 of the Convention, that legislation is also incapable of satisfying the requirement of proportionality in Articles 6(1)(c) and 7(c) or (e) of Directive 95/46. Nor could it be covered by any of the exceptions referred to in Article 13 ofthat directive, which likewise requires compliance with the requirement of proportionality with respect to the public interest objective being pursued.
Το τελευταίο αυτό ζήτημα εξετάζεται στις ακόλουθες σκέψεις.
In any event, that provision cannot be interpreted as conferring legitimacy on an interference with the right to respect for private life contrary to Article 8 of the Convention.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, κατά την ερμηνεία που δέχονται τα αιτούντα δικαστήρια, το άρθρο 8 του συνταγματικού νόμου επιβάλλει τη δημοσιότητα των ονομάτων των εμπλεκομένων ατόμων σε σχέση με τα εισοδήματα εκείνα που υπερβαίνουν ένα ορισμένο ανώτατο όριο όχι για τα άτομα που απασχολούνται σε υπηρεσία για την οποία προβλέπεται η δημοσίευση του σχετικού μισθολογικού πίνακα αλλά για όλα τα άτομα που αμείβονται από φορέα ή οργανισμό ο οποίος υπόκειται στον έλεγχο του Rechnungshof.
If, on the other hand, the national courts were to consider that Paragraph 8 of the BezBegrBVG is both necessary for and appropriate to the public interest objective being pursued, they would then still have to ascertain whether, by not expressly providing for disclosure of the names of the persons concerned in relation to the income received, Paragraph 8 of the BezBegrBVG complies with the requirement of foreseeability.
Επιπλέον, οι πληροφορίες αυτές υποβάλλονται όχι μόνο στο Rechnungshof και, μέσω αυτού, στα διάφορα νομοθετικά σώματα, αλλά τυγχάνουν επίσης ευρείας δημοσιότητας.
By their second question, the national courts ask whether the provisions of Directive 95/46 which preclude national legislation such as that at issue in the main proceedings are directly applicable, in that they may be relied on by individuals before the national courts to oust the application ofthat legislation.
Εναπόκειται στα αιτούντα δικαστήρια να εξακριβώσουν αν μια τέτοια δημοσιότητα είναι τόσον αναγκαία όσο και ανάλογη προς τον σκοπό της διατηρήσεως των μισθών εντός ευλόγων ορίων και, ειδικότερα, να εξετάσουν αν ο σκοπός αυτός θα μπορούσε να επιτευχθεί με εξίσου αποτελεσματικό τρόπο με τη διαβίβαση ονομαστικών πληροφοριών μόνο στα όργανα ελέγχου.
In the light of the answer to the first question, the second question seeks to know whether such a character may be attributed to Article 6(l)(c) of Directive 95/46, under which 'personal data must be ... adequate, relevant and not excessive in relation to the purposes for which they are collected and/or further processed', and to Article 7(c) or (e), under which personal data may be processed only if inter alia 'processing is necessary for compliance with a legal obligation to which the controller is subject' or 'is necessary for the performance of a task carried out in the public interest or in the exercise of official authority vested in the controller... to whom the data are disclosed'.
— Επί των συνεπειών έναντι των διατάξεων της οδηγίας 95/46
Case C-469/00 Ravil SARL ν Bellon import SARL, Biraghi SpA Free movement of goods