natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μayr είχαν ήδη γονιμοποιηθεί από τα σπερματοζωάρια του συντρόφου της και, ως εκ τούτου, κατά την ημερομηνία αυτή, υπήρχαν γονιμοποιημένα ωάρια στον δοκιμαστικό σωλήνα.
According to the referring court, it is common ground that, at the date Ms Mayr was given notice of her dismissal, on 10 March 2005, the ova taken from her had already been fertilised with her partner’s sperm cells and, therefore, in vitro fertilised ova already existed on that date.
Στις 13 Μαρτίου 2005, ήτοι τρεις μέρες αφότου η S.
On 13 March 2005, that is three days after Ms Mayr had been informed of her dismissal, two fertilised ova were transferred into her uterus.
Η εταιρία Flöckner απέρριψε το αίτημα αυτό με την αιτιολογία ότι δεν υφίστατο ακόμη εγκυμοσύνη κατά τον χρόνο κοινοποίησης της απόλυσης.
Flöckner rejected the claim on the ground that no pregnancy existed on the date on which notice of the dismissal was given.
Το Landesgericht Salzburg, που επιλήφθηκε πρωτοδίκως της διαφοράς, δέχθηκε το αίτημα της S. Mayr κρίνοντας ότι, κατά τη νομολογία του Oberster Gerichtshof, η προβλεπόμενη από το άρθρο 10 του MSchG προστασία από την απόλυση αρχίζει με τη γονιμοποίηση του ωαρίου.
The Landesgericht Salzburg (Regional Court, Salzburg) — the court at first instance — granted Ms Mayr’s application holding that, according to the caselaw of the Oberster Gerichtshof (Supreme Court, Austria), the protection from dismissal provided for in Paragraph 10 of the MSchG begins with the fertilisation of the ovum.
Κατά την εν λόγω νομολογία, η γονιμοποίηση αυτή αποτελεί το σημείο έναρξης της εγκυμοσύνης.
It is fertilisation, according to that case-law, which is regarded as the starting point of a pregnancy.
Επομένως, το Landesgericht Salzburg αποφάνθηκε ότι το ίδιο πρέπει να ισχύει σε περίπτωση τεχνητής γονιμοποίησης και ότι, αν η μεταφορά του γονιμοποιημένου ωαρίου αποτύχει, η προστασία από την απόλυση εκλείπει εν πάση περιπτώσει.
The Landesgericht Salzburg thus held that that must also be so in the case of in vitro fertilisation and that, if the transfer of the fertilised ovum is unsuccessful, the protection against dismissal is lost in any event.
Πάντως, το Oberlandesgericht Linz, δικάζον κατ’ έφεση επί υποθέσεων εργατικού και κοινωνικοασφαλιστικού δικαίου, εξαφάνισε την απόφαση του Landesgericht Salzburg και απέρριψε το αίτημα της S. Mayr, με την αιτιολογία ότι, ανεξάρτητα από ποιο χρονικό σημείο της εγκυμοσύνης εμφανίζονται πράγματι ορμονικές μεταβολές, δεν νοείται εγκυμοσύνη διαχωρισμένη από το σώμα της γυναίκας και ότι, ως εκ τούτου, σε περίπτωση τεχνητής γονιμοποίησης, η εγκυμοσύνη αρχίζει μόνο από της μεταφοράς του γονιμοποιημένου ωαρίου στο σώμα της γυναίκας.
However, the Oberlandesgericht Linz (Higher Regional Court, Linz), acting as appellate court for employment and social welfare cases, set aside the judgment of the Landesgericht Salzburg and dismissed Ms Mayr’s application, on the ground that, irrespective of the point at which hormonal changes actually take place in pregnancy, a pregnancy which is independent of the female body is unimaginable and, consequently, in the case of in vitro fertilisation, the pregnancy begins only once the fertilised ovum has been transferred into the woman’s body.
Επομένως, από τον χρόνο της μεταφοράς αυτής και μόνον αρχίζει η προστασία της εγκύου από την απόλυση.
It is therefore only at the moment of that transfer that the protection for a pregnant woman against the termination of employment begins.
Σύμφωνα με το δικαστήριο αυτό, η προστασία του άρθρου 10 του MSchG ισχύει μόνον αν, κατά τον χρόνο της απόλυσης, έχει πράγματι αρχίσει η εγκυμοσύνη.
According to the caselaw of that court, the protection ensured by Paragraph 10 of the MSchG arises only if, at the time of the dismissal, a pregnancy has actually begun.
Σκοπός της προστασίας της μητρότητας που δεν επιδέχεται παρεκκλίσεις είναι η προστασία της υγείας της μητέρας και του τέκνου προς το συμφέρον τους και, στην περίπτωση της προστασίας από την απόλυση, η εξασφάλιση των μέσων διαβίωσης της μητέρας.
The objective of maternity protection, from which there can be no derogation, is to safeguard interests relating to the health of the mother and child and, in the case of protection against dismissal and termination of employment, to ensure the mother’s economic existence.
Η ανάγκη προστασίας κατά τη διάρκεια της μεταβολής της κατάστασης της γυναίκας υπάρχει ανεξάρτητα από τη μεταφορά ή μη του γονιμοποιημένου ωαρίου στο ενδομήτριο (με άλλα λόγια, την εμφώλευση) και από το γεγονός αν η απόδειξη της εγκυμοσύνης είναι εύκολη ή όχι στερείται προς τούτο κάθε σημασίας.
The need for protection for the duration of the woman’s altered condition exists independently of whether the implantation of the fertilised ovum in the endometrium (‘nidation’) has already taken place or not, and whether proof of pregnancy can be easily produced is irrelevant in that regard.
Από τη στιγμή της σύλληψης, η εμφώλευση του γονιμοποιημένου ωαρίου στο ενδομήτριο δεν αποτελεί παρά ένα στάδιο της υπάρχουσας εγκυμοσύνης, κατά την κρατούσα ιατρική άποψη, και δεν μπορεί να επιλέγεται κατά το δοκούν, όσον αφορά την προστασία από την απόλυση, ως σημείο έναρξης της εγκυμοσύνης.
Nidation of the fertilised ovum in the endometrium is only one step in the state of pregnancy which, according to prevailing scientific opinion, exists as of conception, and it cannot, with regard to the scope of the protection against dismissal, arbitrarily be singled out as the point at which pregnancy begins.
Πάντως, αυτή η σχετική προς το άρθρο 10 του MSchG νομολογία του Oberster Gerichtshof βασίζεται αποκλειστικώς σε περιπτώσεις σύλληψης in utero, ήτοι κατά φυσικό τρόπο.
However, that caselaw of the Oberster Gerichtshof relating to Paragraph 10 of the MSchG is exclusively based on cases of in utero conception, that is to say natural conception.
Το δικαστήριο αυτό παρατηρεί ότι είναι η πρώτη φορά που καλείται να αποφανθεί επί του καθορισμού ημερομηνίας από της οποίας η έγκυος προστατεύεται βάσει του άρθρου 10 του MSchG από την απόλυση σε περίπτωση τεχνητής γονιμοποίησης.
The Oberster Gerichtshof states that this is the first time that it has had to deal with the question of the point from which a pregnant woman is entitled to the protection against dismissal provided for in Paragraph 10 of the MSchG in the case of in vitro fertilisation.
Το Oberster Gerichtshof, εκτιμώντας ότι η ενώπιόν του διαφορά θέτει ζήτημα ερμηνείας του κοινοτικού δικαίου, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
Taking the view that the case before it raises a question of interpretation of Community law, the Oberster Gerichtshof decided to stay proceedings and to refer the following question to the Court for a preliminary ruling:
«Αποτελεί μία εργαζόμενη, η οποία υποβάλλεται σε εξωσωματική γονιμοποίηση, “έγκυο εργαζόμενη” υπό την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο α΄, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας [92/85] αν, κατά τον χρόνο της απολύσεώς της, τα ωάριά της έχουν ήδη γονιμοποιηθεί από τα σπερματοζωάρια του συντρόφου της και υπάρχουν επομένως έμβρυα στον δοκιμαστικό σωλήνα, αυτά όμως δεν έχουν εμφωλευθεί ακόμη στη γυναίκα;»
‘Is a worker, who undergoes in vitro fertilisation, a “pregnant worker” within the meaning of the first part of Article 2(a) of [Directive 92/85] if, at the time at which she was given notice of dismissal, the woman’s ova had already been fertilised with the sperm cells of her partner and “in vitro” embryos thus existed, but they had not yet been implanted within her?’
Το αιτούν δικαστήριο, με το ερώτημά του, ερωτά στην ουσία αν η οδηγία 92/85 και, ειδικότερα, η προβλεπόμενη από το άρθρο 10, σημείο 1, της οδηγίας αυτής απαγόρευση απόλυσης των εγκύων εργαζομένων πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αφορούν εργαζόμενη που υποβάλλεται σε τεχνητή γονιμοποίηση εφόσον, κατά τον χρόνο της κοινοποίησης της απόλυσης, έχει πραγματοποιηθεί η γονιμοποίηση των ωαρίων της εργαζομένης αυτής από τα σπερματοζωάρια του συντρόφου της και ως εκ τούτου υπάρχουν έμβρυα στον δοκιμαστικό σωλήνα χωρίς όμως αυτά να έχουν ακόμη μεταφερθεί στη μήτρα της εν λόγω εργαζομένης.
By its question, the referring court is asking, in essence, whether Directive 92/85 and, in particular, the prohibition of dismissal of pregnant workers provided for in Article 10(1) of that directive, must be interpreted as extending to a worker who is undergoing in vitro fertilisation treatment where, on the date she is given notice of her dismissal, her ova have already been fertilised by her partner’s sperm cells, so that in vitro fertilised ova exist, but those ova have not yet been transferred into her uterus.
Σημειωτέον, καταρχάς, ότι η τεχνητή γονιμοποίηση είναι η γονιμοποίηση ωαρίου έξω από το σώμα της γυναίκας.
As a preliminary point, it should be noted that in vitro fertilisation describes the fertilisation of an ovum outside a woman’s body.
Κατά την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η επέμβαση αυτή περιλαμβάνει πλείονα στάδια όπως, μεταξύ άλλων, τον ορμονικό ερεθισμό της ωοθήκης της γυναίκας προκειμένου να ωριμάσουν ταυτόχρονα πλείονα ωάρια, την παρακέντηση στο ωοθυλάκιο, την αφαίρεση των ωαρίων, τη γονιμοποίηση
According to the Commission of the European Communities, that treatment involves a number of stages, such as, inter alia, hormonal stimulation of the woman’s ovaries intended to bring a number
MAYR ενός ή πλειόνων ωαρίων με προετοιμασμένα σπερματοζωάρια, τη μεταφορά ενός ή περισσοτέρων γονιμοποιημένων ωαρίων στη μήτρα, είτε την τρίτη ημέρα είτε την πέμπτη ημέρα μετά την αφαίρεση των ωαρίων, εκτός από την περίπτωση που τα γονιμοποιημένα ωάρια διατηρούνται στην κατάψυξη, και την εμφώλευση.
MAYR of ova to maturation at the same time; follicular puncture; the removal of the ova; the fertilisation of one or more ova with previously prepared sperm cells; the transfer of the fertilised ovum or ova into the uterus, either on the third day, or on the fifth day following the removal of the ova, except where the fertilised ova are to be frozen, and nidation.
Όσον αφορά την οδηγία 92/85, υπενθυμίζεται ότι ο σκοπός της είναι η προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων ή θηλαζουσών εργαζομένων.
As regards Directive 92/85, it should be borne in mind that its objective is to encourage improvements in the safety and health at work of pregnant workers and workers who have recently given birth or are breastfeeding.
Πριν τεθεί σε ισχύ η οδηγία 92/85, το Δικαστήριο είχε κρίνει ότι, δυνάμει της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων και, ειδικότερα, των άρθρων 2, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/207, πρέπει να αναγνωρισθεί στις γυναίκες προστασία έναντι της απολύσεως όχι μόνον κατά τη διάρκεια της άδειας μητρότητας αλλά και καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Before Directive 92/85 came into force, the Court had already held that, under the principle of nondiscrimination and, in particular, Articles 2(1) and 5(1) of Directive 76/207, protection against dismissal must be granted to women not only during maternity leave, but also throughout the period of the pregnancy.
I-3979, σκέψη 15·της 30ής Ιουνίου 1998, C-394/96, Brown, Συλλογή 1998, σ. I-4185, σκέψεις 16, 24 και 25· McKenna, προαναφερθείσα, σκέψη 47, καθώς και Paquay, προαναφερθείσα, σκέψη 29).
According to the Court, a dismissal occurring during those periods affects only women and therefore constitutes direct discrimination on the grounds of sex (see, to that effect, Case C-179/88 Handels- og Kontorfunktionærernes Forbund [1990] ECR I-3979, paragraph 13; Case C-394/96 Brown [1998] ECR I-4185, paragraphs 16, 24 and 25; McKenna, paragraph 47; and Paquay, paragraph 29).
Πρέπει, επίσης, να τονισθεί ότι για τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το άρθρο 10 της οδηγίας 92/85 δεν προέβλεψε καμία εξαίρεση ή παρέκκλιση από την απαγόρευση της απολύσεως των εγκύων εργαζομένων, πλην εξαιρετικών περιπτώσεων μη απτομένων της καταστάσεώς τους και υπό την προϋπόθεση ότι ο εργοδότης θα δικαιολογήσει γραπτώς τους λόγους της απολύσεως (προαναφερθείσες αποφάσεις Webb, σκέψη 22, Brown, σκέψη 18, και Tele Danmark, σκέψη 27, και Paquay, σκέψη 31).
It should also be pointed out that, during that period, Article 10 of Directive 92/85 does not provide for any exception to, or derogation from, the prohibition of dismissing pregnant workers, save in exceptional cases not connected with their condition where the employer justifies the dismissal in writing (Webb, paragraph 22; Brown, paragraph 18; Tele Danmark, paragraph 27; and Paquay, paragraph 31).
Υπό το πρίσμα ακριβώς των σκοπών που επιδιώκει η οδηγία 92/85 και ειδικότερα το άρθρο 10 αυτής, πρέπει να καθορισθεί αν η προστασία από την απόλυση που προβλέπει η διάταξη αυτή ισχύει και στην περίπτωση εργαζομένης υπό τις προϋποθέσεις της υπόθεσης της κύριας δίκης.
Whether the protection against dismissal laid down in Article 10 of Directive 92/85 extends to a worker in circumstances such as those in the main proceedings must be determined in the light of the objectives pursued by that directive and, in particular, Article 10 thereof.
Τόσο από το γράμμα του άρθρου 10 της οδηγίας 92/85, όσο και από τον κύριο σκοπό που επιδιώκει η οδηγία αυτή και τον οποίο υπενθυμίζει η σκέψη 31 της παρούσας απόφασης, προκύπτει ότι η εν λόγω εγκυμοσύνη, προκειμένου να τύχει της προβλεπόμενης από το άρθρο αυτό προστασίας από την απόλυση, πρέπει να έχει αρχίσει.
It is apparent, both from the wording of Article 10 of Directive 92/85 and from the primary objective pursued by that directive, which is recalled at paragraph 31 of the present judgment, that to benefit from the protection against dismissal granted by that article the pregnancy in question must have begun.
Συναφώς, παρατηρείται ότι, αν και, όπως επισημαίνει η Αυστριακή Κυβέρνηση, η αντιμετώπιση της τεχνητής γονιμοποίησης και των ικανών προς ανάπτυξη κυττάρων αποτελεί πολύ ευαίσθητο κοινωνικό θέμα σε πλείονα κράτη μέλη, το οποίο εξαρτάται από τις διαφορετικές παραδόσεις και τα διαφορετικά συστήματα αξιών των κρατών αυτών, το Δικαστήριο δεν καλείται, με την υπό κρίση αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, να αποφανθεί επί ζητημάτων ιατρικής ή ηθικής φύσεως, αλλά πρέπει να περιοριστεί στη νομική ερμηνεία των επίμαχων διατάξεων της οδηγίας 92/85, λαμβάνοντας υπόψη το γράμμα, την οικονομία και τους σκοπούς της οδηγίας αυτής.
In that regard, it should be pointed out that, although, as the Austrian Government observed, artificial fertilisation and viable cells treatment is a very sensitive social issue in many Member States, marked by their multiple traditions and value systems, the Court is not called upon, by the present order for reference, to broach questions of a medical or ethical nature, but must restrict itself to a legal interpretation of the relevant provisions of Directive 92/85 taking account of the wording, the broad logic and the objectives of that directive.
Πάντως, από τη δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 92/85 προκύπτει ότι η προβλεπόμενη από το άρθρο 10 της οδηγίας αυτής απαγόρευση απόλυσης των εγκύων εργαζομένων λόγω της κατάστασής τους σκοπεί στην αποφυγή των ζημιογόνων συνεπειών του κινδύνου απόλυσης στην ψυχική και φυσική κατάστασή τους.
It is apparent from the 15th recital in the preamble to Directive 92/85 that the objective of the prohibition of dismissal provided for in Article 10 of that directive is to avoid the risk of a dismissal, for reasons linked to the pregnancy, having harmful effects on the physical and mental state of pregnant workers.
Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι προφανές ότι, όπως άλλωστε υποστηρίζει η Αυστριακή Κυβέρνηση, πρέπει να ληφθεί υπόψη η συντομότερη δυνατή ημερομηνία ύπαρξης εγκυμοσύνης για την εγγύηση της ασφάλειας και της προστασίας των εγκύων εργαζομένων.
In those circumstances, it is clear, as has moreover been pointed out by the Austrian Government, that it is the earliest possible date in a pregnancy which must be chosen to ensure the safety and protection of pregnant workers.
Πάντως, ακόμη και αν υποτεθεί, προκειμένου περί τεχνητής γονιμοποιήσεως, ότι η ημερομηνία αυτή είναι η ημερομηνία της μεταφοράς των γονιμοποιημένων ωαρίων στη μήτρα της γυναίκας, δεν μπορεί να γίνει δεκτό, για λόγους ασφάλειας δικαίου, ότι η προστασία του άρθρου 10 της οδηγίας 92/85 καλύπτει μια εργαζόμενη, οσάκις, κατά τον χρόνο κοινοποίησης της απόλυσης, δεν είχε ακόμη πραγματοποιηθεί η μεταφορά των τεχνητώς γονιμοποιημένων ωαρίων στη μήτρα της.
However, even allowing, in regard to in vitro fertilisation, that the date is that of the transfer of the fertilised ova into the woman’s uterus, it cannot be accepted, for reasons connected with the principle of legal certainty, that the protection established by Article 10 of Directive 92/85 may be extended to a worker when, on the date she was given notice of her dismissal, the in vitro fertilised ova had not yet been transferred into her uterus.
Πράγματι, όπως προκύπτει από τις παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο και από τα σημεία 43 έως 45 των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα, τα εν λόγω ωάρια, πριν τη μεταφορά τους στη μήτρα της ενδιαφερομένης, μπορούν, σε ορισμένα κράτη μέλη, να διατηρηθούν για μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ η επίμαχη στην κύρια δίκη εθνική ρύθμιση προβλέπει συναφώς τη δυνατότητα διατήρησης των γονιμοποιημένων ωαρίων μέχρι δέκα χρόνια.
Thus, as is apparent from the observations submitted to the Court, and from points 43 to 45 of the Opinion of the Advocate General, before their transfer into the uterus of the woman concerned, those ova may, in certain Member States, be kept for an indeterminate period. The national legislation in question in the main proceedings provides, in that regard, that the fertilised ova may be kept for a maximum period of 10 years.
Συνεπώς, η επιτασσόμενη από το άρθρο 10 της οδηγίας 92/85 εφαρμογή της προστασίας από την απόλυση στην περίπτωση εργαζομένης πριν τη μεταφορά των γονιμοποιημένων ωαρίων θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την αναγνώριση της προστασίας αυτής ακόμη και στις περιπτώσεις που η μεταφορά αυτή αναβληθεί επ’ αόριστον, για οποιονδήποτε λόγο, ή ματαιωθεί οριστικά επί τεχνητής γονιμοποιήσεως που πραγματοποιήθηκε για λόγους απλής πρόληψης.
Therefore, applying the protection against dismissal laid down in Article 10 of Directive 92/85 in favour of a female worker before the transfer of the fertilised ova could have the effect of granting the benefit of that protection even where that transfer is postponed, for whatever reason, for a number of years or even where such transfer is definitively abandoned, the in vitro fertilisation having been carried out merely by way of precaution.
Η Ελληνική και η Ιταλική Κυβέρνηση καθώς και η Επιτροπή, κατά τη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστήριξαν ότι, αν η προστασία από την απόλυση εργαζομένης τελούσας σε κατάσταση όπως η επίμαχη της κύριας δίκης δεν μπορεί να συναχθεί από την οδηγία 92/85, η εργαζόμενη αυτή θα μπορούσε ενδεχομένως να επικαλεστεί την προστασία από τις διακρίσεις λόγω φύλου που παρέχει η οδηγία 76/207.
In the proceedings before the Court, the Greek and Italian Governments and the Commission have suggested that, while a worker’s protection against dismissal in a situation such as that at issue in the main proceedings cannot be inferred from Directive 92/85, such a worker could possibly rely on the protection against discrimination on grounds of sex granted by Directive 76/207.
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/207 ορίζει ότι «[η] αρχή της ίσης μεταχειρίσεως […] συνεπάγεται την απουσία κάθε διακρίσεως που βασίζεται στο φύλο είτε άμεσα είτε έμμεσα, σε συσχετισμό, ιδίως, με την οικογενειακή κατάσταση».
In that regard, it should be recalled that Article 2(1) of Directive 76/207 states that ‘… the principle of equal treatment shall mean that there shall be no discrimination whatsoever on grounds of sex either directly or indirectly by reference in particular to marital or family status’.
Σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 1, της ίδιας οδηγίας, «[η] εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, όσον αφορά τους όρους εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των όρων απολύσεως, συνεπάγεται την εξασφάλιση σε άνδρες και γυναίκες των αυτών όρων, χωρίς διάκριση βασιζόμενη στο φύλο».
Article 5(1) of that same directive provides that ‘[a]pplication of the principle of equal treatment with regard to working conditions, including the conditions governing dismissal, means that men and women shall be guaranteed the same conditions without discrimination on grounds of sex’.
Όπως προκύπτει από τη σκέψη 33 της παρούσας απόφασης, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, δυνάμει της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και, ιδίως, των άρθρων 2, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/207, η προστασία από την απόλυση πρέπει να παρέχεται στη γυναίκα όχι μόνον κατά τη διάρκεια της άδειας μητρότητας αλλά καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
As is clear from paragraph 33 of this judgment, the Court has already held that, under the principle of nondiscrimination and, in particular, Articles 2(1) and 5(1) of Directive 76/207, protection against dismissal must be granted to women not only during maternity leave, but also throughout the period of the pregnancy.
Κατά το Δικαστήριο, η απόλυση εργαζομένης λόγω εγκυμοσύνης ή θεμελιούμενη κατ’ ουσίαν στο γεγονός της εγκυμοσύνης δεν μπορεί να αφορά παρά μόνον τις γυναίκες και συνιστά, ως εκ τούτου, άμεση διάκριση λόγω φύλου (βλ., σχετικώς, προπαρατεθείσες αποφάσεις Handels- og Kontorfunktionærernes Forbund, σκέψη 13· Brown, σκέψεις 16, 24 και 25· McKenna, σκέψη 47, και Paquay, σκέψη 29).
According to the Court, dismissal of a female worker on account of pregnancy, or for a reason essentially based on that state, affects only women and therefore constitutes direct discrimination on the grounds of sex (see, to that effect, Handels- og Kontorfunktionærernes Forbund, paragraph 13; Brown, paragraphs 16, 24 and 25; McKenna, paragraph 47; and Paquay, paragraph 29).
Δεδομένου ότι η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δεν προσδιορίζει τους λόγους για τους οποίους η εταιρία Flöckner απέλυσε την S.
As the order for reference did not specify the reasons for which Flöckner dismissed Ms Mayr, it is for the referring court to determine the relevant facts of the dispute before it and, inasmuch as Ms Mayr was dismissed while she was on sickness leave — in order to undergo in vitro fertilisation treatment —, to determine whether the dismissal is essentially based on the fact that she was undergoing such treatment.
Σε περίπτωση που αυτός θα ήταν ο λόγος της απόλυσης της προσφεύγουσας της κύριας δίκης, πρέπει να διευκρινισθεί αν ο λόγος αυτός αφορά αδιακρίτως τους εργαζομένους των δύο φύλων ή αν, αντιθέτως, αφορά αποκλειστικώς τους εργαζομένους ενός φύλου.
If that is the reason for Ms Mayr’s dismissal, it is necessary to establish whether that reason applies to workers of both sexes alike or, in contrast, whether it applies exclusively to one of them.
Όπως έχει επισημάνει το Δικαστήριο, δεδομένου ότι οι εργαζόμενες γυναίκες και οι άνδρες εργαζόμενοι είναι εξίσου εκτεθειμένοι στην ασθένεια, αν μια γυναίκα απολύεται λόγω απουσίας οφειλομένης στην ασθένεια, υπό τις ίδιες συνθήκες με τον άνδρα, δεν υφίσταται άμεση διάκριση βασιζόμενη στο φύλο (βλ. προπαρατεθείσα απόφαση Handels- og Kontorfunktionærernes Forbund, σκέψη 17).
The Court has already held that, given that male and female workers are equally exposed to illness, if a female worker is dismissed on account of absence due to illness in the same circumstances as a man then there is no direct discrimination on grounds of sex (Handels- og Kontorfunktionærernes Forbund, paragraph 17).
Βεβαίως, οι εργαζόμενοι και των δύο φύλων μπορούν προσωρινά να κωλύονται να παράσχουν την εργασία τους λόγω ιατρικής θεραπείας στην οποία πρέπει να υποβληθούν.
It is true that workers of both sexes can be temporarily prevented from carrying out their work on account of the medical treatment they must receive.
Ωστόσο, οι επίμαχες επεμβάσεις στην υπόθεση της κύριας δίκης, ήτοι η παρακέντηση στο ωοθυλάκιο και η μεταφορά στη μήτρα της γυναίκας των ωαρίων που προέκυψαν από την παρακέντηση αμέσως μετά τη γονιμοποίησή τους, αφορούν άμεσα μόνον τις γυναίκες.
Nevertheless, the treatment in question in the main proceedings — namely a follicular puncture and the transfer to the woman’s uterus of the ova removed by way of that follicular puncture immediately after their fertilisation — directly affects only women.