natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατόπιν των ανωτέρω, στο πρώτο ερώτημα, στοιχείο β΄, πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι τα άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ απαγορεύουν νομοθεσία κράτους μέλους όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη η οποία, ενώ προβλέπει, υπέρ των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους, αντιστάθμιση η οποία σκοπεί στο να ληφθεί υπόψη ο φόρος που παρακράτησε στην πηγή άλλο κράτος μέλος επί των μερισμάτων που καταβλήθηκαν στους οργανισμούς αυτούς, μειώνει την αντιστάθμιση αυτή, αν και καθόσον οι μέτοχοι των εν λόγω οργανισμών είναι φυσικά πρόσωπα που κατοικούν ή νομικά πρόσωπα εγκατεστημένα εντός άλλων κρατών μελών ή εντός τρίτων χωρών, εφόσον η μείωση αυτή θίγει αδιακρίτως όλους τους μετόχους των εν λόγω οργανισμών.
In view of the foregoing, the answer to Question 1(b) must be that Articles 56 EC and 58 EC preclude legislation of a Member State, such as the legislation at issue in the main proceedings, which grants a concession to fiscal investment enterprises established in that Member State on account of tax deducted at source in another Member State from dividends received by those enterprises, and reduces that concession where and to the extent to which the shareholders of those enterprises are natural or legal persons resident or established in other Member States or in third countries, since such a reduction adversely affects all the shareholders of those enterprises without distinction.
Με το δεύτερο ερώτημα, στοιχείο α΄, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν η έννοια «άμεσες επενδύσεις» κατά το άρθρο 57, παράγραφος 1, ΕΚ αφορά την κατοχή δέσμης μετοχών μιας εταιρίας η οποία δεν παρέχει τη δυνατότητα ασκήσεως καθοριστικής επιρροής στη διαχείριση ή στον έλεγχο της εταιρίας αυτής.
By its Question 2(a), the referring court asks whether ‘direct investment’ within the meaning of Article 57(1) EC covers the holding of a block of shares in a company which does not put the holder in a position to exercise a decisive influence over the management or control of that company.
Κατά το άρθρο 57, παράγραφος 1, ΕΚ, το άρθρο 56 ΕΚ δεν θίγει την εφαρμογή, έναντι τρίτων χωρών, των περιορισμών που ίσχυαν στις 31 Δεκεμβρίου 1993, δυνάμει του εθνικού ή του κοινοτικού δικαίου, σχετικά με τις κινήσεις κεφαλαίων από ή προς τρίτες χώρες που αφορούν άμεσες επενδύσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται επενδύσεις σε ακίνητα, εγκατάσταση, παροχή χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών ή εισδοχή τίτλων σε κεφαλαιαγορές.
Under Article 57(1) EC, the provisions of Article 56 EC are without prejudice to the application to third countries of any restrictions which existed on 31 December 1993 under national or Community law adopted in respect of the movement of capital to or from third countries involving direct investment — including investment in real estate — establishment, the provision of financial services or the admission of securities to capital markets.
Δεδομένου ότι η Συνθήκη δεν περιέχει ορισμό της εννοίας του όρου «κινήσεις κεφαλαίων» κατά το άρθρο 56, παράγραφος 1, ΕΚ, το Δικαστήριο έχει παλαιότερα αναγνωρίσει την ενδεικτική αξία της ονοματολογίας που περιέχεται σε παράρτημα της οδηγίας 88/361/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουνίου 1988, για τη θέση σε εφαρμογή του άρθρου 67 της Συνθήκης (άρθρου καταργηθέντος από τη Συνθήκη του Άμστερνταμ) (ΕΕ L 178, σ. 5).
In the absence of a Treaty definition of ‘movement of capital’ for the purposes of Article 56(1) EC, the Court has previously recognised the nomenclature annexed to Council Directive 88/361/EEC of 24 June 1988 for the implementation of Article 67 of the Treaty [article repealed by the Treaty of Amsterdam] (OJ 1988 L 178, p.
Συνεπώς, κινήσεις κεφαλαίων κατά το άρθρο 56, παράγραφος 1, ΕΚ συνιστούν, μεταξύ άλλων, οι άμεσες επενδύσεις, δηλαδή, όπως προκύπτει από την εν λόγω ονοματολογία και από τις σχετικές επεξηγηματικές σημειώσεις, πάσης φύσεως επενδύσεις στις οποίες προβαίνουν φυσικά ή νομικά πρόσωπα και οι οποίες χρησιμεύουν στη δημιουργία ή στη διατήρηση σταθερών και αμέσων σχέσεων μεταξύ του επενδυτή και της επιχειρήσεως για την οποία προορίζονται τα κεφάλαια αυτά, προς άσκηση οικονομικής δραστηριότητας (βλ., επ’ αυτού, αποφάσεις Test Claimants in the FII Group Litigation, προπαρατεθείσα, σκέψεις 179 έως 181, της 23ης Οκτωβρίου 2007, C-112/05, Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 2007, σ. Ι-8995, σκέψη 18, και Α, προπαρατεθείσα, σκέψη 46).
Movements of capital within the meaning of Article 56(1) EC therefore include direct investments, that is to say, as that nomenclature and the related explanatory notes show, investments of any kind undertaken by natural or legal persons and which serve to establish or maintain lasting and direct links between the persons providing the capital and the undertakings to which that capital is made available in order to carry out an economic activity (see, to that effect, Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraphs 179 to 181; Case C-112/05 Commission v Germany [2007] ECR I-8995, paragraph 18; and A, paragraph 46).
Όσον αφορά τη συμμετοχή σε νέες ή υφιστάμενες επιχειρήσεις, όπως επιβεβαιώνεται από τις εν λόγω επεξηγηματικές σημειώσεις, ο σκοπός της δημιουργίας ή της διατηρήσεως σταθερών οικονομικών δεσμών προϋποθέτει ότι οι μετοχές παρέχουν στον μέτοχο, είτε βάσει διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας περί μετοχικών εταιριών είτε άλλως, τη δυνατότητα να μετέχει ουσιαστικά στη διαχείριση της εταιρίας αυτής ή στον έλεγχό της (προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Γερμανίας, σκέψη 18 και παρατιθέμενη νομολογία).
As regards shareholdings in new or existing undertakings, as those explanatory notes confirm, the objective of establishing or maintaining lasting economic links presupposes that the shares held by the shareholder enable him, either pursuant to the provisions of the national laws relating to companies limited by shares or in some other way, to participate effectively in the management of that company or in its control (Commission v Germany, paragraph 18 and the caselaw cited).
Συνεπώς, στο δεύτερο ερώτημα, στοιχείο α΄, πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι ένας περιορισμός εμπίπτει στο άρθρο 57, παράγραφος 1, ΕΚ, ως περιορισμός στις κινήσεις κεφαλαίων που αφορούν άμεσες επενδύσεις, εφόσον αναφέρεται στις πάσης φύσεως επενδύσεις στις οποίες προβαίνουν φυσικά ή νομικά πρόσωπα και οι οποίες χρησιμεύουν στη δημιουργία ή στη διατήρηση σταθερών και αμέσων σχέσεων μεταξύ του επενδυτή και της επιχειρήσεως για την οποία προορίζονται τα κεφάλαια αυτά, προς άσκηση οικονομικής δραστηριότητας.
The answer to Question 2(a) must therefore be that a restriction is covered by Article 57(1) EC as being a restriction on the movement of capital involving direct investment in so far as it relates to investments of any kind undertaken by natural or legal persons and which serve to establish or maintain lasting and direct links between the persons providing the capital and the undertakings to which that capital is made available in order to carry out an economic activity.
Επί του δευτέρου ερωτήματος, στοιχεία β΄ και γ΄
Question 2(b) and 2(c)
Το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ’ ουσίαν, με το δεύτερο ερώτημα, στοιχείο β΄, αν το άρθρο 56 ΕΚ έχει το ίδιο περιεχόμενο όσον αφορά τις κινήσεις κεφαλαίων προς ή από τρίτες χώρες και τις κινήσεις κεφαλαίων που πραγματοποιούνται εντός του ενδοκοινοτικού πλαισίου και με το δεύτερο ερώτημα, στοιχείο γ΄, αν το γεγονός ότι ένα κράτος μέλος μειώνει την αντιστάθμιση η οποία προβλέπεται υπέρ των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα που είναι εγκατεστημένοι στην επικράτειά του και η οποία σκοπεί στο να ληφθεί υπόψη ο φόρος που παρακρατήθηκε στην πηγή επί των μερισμάτων που προέρχονται από τρίτη χώρα, κατ’ αναλογία προς τη συμμετοχή στο κεφάλαιο των οργανισμών αυτών μετόχων που δεν κατοικούν ή εν είναι εγκατεστημένοι εντός του οικείου κράτους μέλους, συνιστά περιορισμό στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων.
By its Question 2(b), the referring court asks, in essence, whether Article 56 EC has the same effect as regards the movement of capital to or from third countries as it does within the Community, and, by Question 2(c), whether a Member State’s reduction of the concession provided for fiscal investment enterprises established in that Member State with regard to taxation at source of a dividend received from a third country on the basis of the interest in that enterprise of shareholders who are not resident or are not established in the Member State concerned constitutes a restriction on the free movement of capital.
Με τα ερωτήματα αυτά, τα οποία πρέπει να εξετασθούν από κοινού, ερωτάται αν η δοθείσα στο πρώτο ερώτημα, στοιχείο β΄, απάντηση μεταβάλλεται λόγω του ότι τα μερίσματα δεν προέρχονται από άλλο κράτος μέλος, αλλά από τρίτη χώρα.
These questions, which should be considered together, seek to establish whether the answer to Question 1(b) would be different if the dividends are received from a third country instead of from another Member State.
Συναφώς, από τις σκέψεις 79 και 96 της παρούσας αποφάσεως προκύπτει ότι, από τη στιγμή που το Βασίλειο των Κάτω Χωρών αποφάσισε να χορηγήσει στους εγκατεστημένους στην επικράτειά του οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα αντιστάθμιση για τις φορολογικές παρακρατήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην αλλοδαπή και να ασκήσει τη φορολογική του αρμοδιότητα για το σύνολο των μερισμάτων που διανέμουν οι οργανισμοί αυτοί στους μετόχους τους, είτε αυτοί κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός του κράτους μέλους αυτού είτε εντός άλλων κρατών μελών είτε εντός τρίτων χωρών, οφείλει να επεκτείνει το ευεργέτημα της αντισταθμίσεως αυτής στους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα που έχουν μετόχους οι οποίοι δεν κατοικούν ούτε είναι εγκατεστημένοι στις Κάτω Χώρες.
In that regard, it is apparent from paragraphs 79 and 96 of this judgment that, as soon as the Kingdom of the Netherlands decided to grant fiscal investment enterprises established on its territory a concession for tax deducted abroad and to exercise its fiscal sovereignty over all dividends distributed by such enterprises to their shareholders, whether resident or established in that Member State or in others, or in third countries, it had to extend the benefit of that concession to fiscal investment enterprises whose shareholders include shareholders who are not resident or are not established in the Netherlands.
Πράγματι, όπως επισημάνθηκε με τις σκέψεις 70 έως 96 της παρούσας αποφάσεως, ο κανόνας κατά τον οποίο η αντιστάθμιση αυτή μειώνεται κατά την αναλογία του κεφαλαίου του οργανισμού συλλογικών επενδύσεων την οποία κατέχουν μέτοχοι που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός άλλου κράτους μέλους ή εντός τρίτης χώρας εισάγει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ τέτοιων οργανισμών των οποίων όλοι οι μέτοχοι κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός των Κάτω Χωρών και των οργανισμών των οποίων μέρος των μετόχων κατοικεί ή είναι εγκατεστημένο εντός άλλου κράτους μέλους ή εντός τρίτης χώρας, πράγμα το οποίο δεν δικαιολογείται από το γεγονός ότι οι οργανισμοί αυτοί βρίσκονται σε διαφορετική κατάσταση ούτε από τους σκοπούς φορολογικής πολιτικής όπως αυτοί που προβάλλει η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών.
As has been noted in paragraphs 70 to 96 of this judgment, a rule under which such a concession is reduced in proportion to the interest in the enterprise held by shareholders resident or established in another Member State or in a third country introduces a distinction in the treatment of such enterprises all of whose shareholders are resident or established in the Netherlands and those enterprises whose shareholders include shareholders resident or established in another Member State or in a third country which is not justified by the fact that those bodies are in a different situation or by fiscal-policy objectives such as those put forward by the Netherlands Government.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ο κανόνας αυτός αντιβαίνει στα άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ, ανεξαρτήτως του αν οι φορολογικές παρακρατήσεις λόγω των οποίων χορηγείται η αντιστάθμιση επιβλήθηκαν εντός άλλου κράτους μέλους ή εντός τρίτης χώρας, κατά το μέτρο που, σε αμφότερες τις περιπτώσεις, υπάρχει διαφορά μεταχειρίσεως μεταξύ των οργανισμών των οποίων οι μέτοχοι κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι
It must be held that such a rule is contrary to Articles 56 EC and 58 EC irrespective of whether the tax revenue giving rise to the concession has been deducted in another Member State or in a third country, inasmuch as, in both cases, there is a difference in the treatment of fiscal investment enterprises all of whose shareholders are resident or established in the Netherlands and those whose shareholders include
Συνεπώς, στο δεύτερο ερώτημα, στοιχεία β΄ και γ΄, πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι τα άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ απαγορεύουν νομοθεσία κράτους μέλους όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη η οποία, ενώ προβλέπει, υπέρ των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους, αντιστάθμιση η οποία σκοπεί στο να ληφθεί υπόψη ο φόρος που παρακράτησε στην πηγή τρίτη χώρα επί των μερισμάτων που καταβλήθηκαν στους οργανισμούς αυτούς, μειώνει την αντιστάθμιση αυτή, αν και καθόσον οι μέτοχοι των εν λόγω οργανισμών είναι φυσικά πρόσωπα που κατοικούν ή νομικά πρόσωπα εγκατεστημένα εντός άλλων κρατών μελών ή εντός τρίτων χωρών, εφόσον η μείωση αυτή θίγει αδιακρίτως όλους τους μετόχους των εν λόγω οργανισμών.
The answer to Question 2(b) and 2(c) must therefore be that Articles 56 EC and 58 EC preclude legislation of a Member State, such as the legislation at issue in the main proceedings, which grants a concession to collective investment enterprises established in that Member State designed to take account of tax deducted at source in a third country from dividends received by those enterprises, and reduces that concession where and to the extent to which the shareholders of those enterprises are natural or legal persons resident or established in other Member States or in third countries, since such a reduction adversely affects all the shareholders of those enterprises without distinction.
Με το τρίτο ερώτημα, στοιχείο α΄, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν το γεγονός ότι η φορολογική παρακράτηση που πραγματοποιήθηκε εντός κράτους μέλους επί των μερισμάτων που εισέπραξε εντός τους κράτους αυτού οργανισμός συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα εγκατεστημένος εντός άλλους κράτους μέλους είναι υψηλότερη από τη φορολογική παρακράτηση που πλήττει, εντός του τελευταίου αυτού κράτους μέλους, τα μερίσματα τα οποία αναδιανέμονται στους αλλοδαπούς μετόχους ασκεί επιρροή επί των απαντήσεων στα δύο πρώτα ερωτήματα.
By its Question 3(a), the referring court asks whether the fact that the tax deducted in a Member State from dividends received in that Member State by a collective investment enterprise established in another Member State is higher than the tax on the payment of that dividend to foreign shareholders in that second Member State is relevant to the answers to Questions 1 and 2.
Όπως προκύπτει από την απόφαση περί παραπομπής, το αιτούν δικαστήριο υποβάλλει το ερώτημα αυτό επειδή, κατά την οικεία λογιστική χρήση, ο συντελεστής του φόρου που παρακρατήθηκε στην πηγή στην Πορτογαλία επί των μερισμάτων που καταβλήθηκαν στην OESF εντός του εν λόγω κράτους μέλους ανερχόταν σε 17,5 %, ενώ ο συντελεστής του φόρου που παρακρατήθηκε στην πηγή στις Κάτω Χώρες επί των μερισμάτων που διανεμήθηκαν στους μετόχους της OESF ανερχόταν σε 15 %.
As the order for reference shows, that question is motivated by the fact that, in the financial year concerned, tax was deducted at source in Portugal from dividends paid to OESF from Portugal at a rate of 17.5%, whereas the rate at which tax was deducted at source in the Netherlands from dividends distributed to OESF shareholders was 15%.
Ωστόσο, λαμβανομένου υπόψη ότι τα προερχόμενα από την Πορτογαλία μερίσματα δεν λήφθηκαν υπόψη για τον υπολογισμό της αντισταθμίσεως που χορηγήθηκε στον επίμαχο στην κύρια δίκη οργανισμό συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα και λαμβανομένης υπόψη της απαντήσεως που δόθηκε στο πρώτο ερώτημα, στοιχείο α΄, παρέλκει η απάντηση στο τρίτο ερώτημα, στοιχείο α΄.
However, since the dividends from Portugal were not taken into account in the calculation of the concession granted to the fiscal investment enterprise involved in the main proceedings, and in the light of the answer to Question 1(a), there is no need to answer Question 3(a).
Με το τρίτο ερώτημα, στοιχείο β΄, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν πρέπει να ληφθεί υπόψη, για την απάντηση στα δύο πρώτα ερωτήματα, το γεγονός ότι οι αλλοδαποί μέτοχοι του οργανισμού συλλογικών επενδύσεων κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός κράτους με το οποίο το κράτος μέλος εγκαταστάσεως του οργανισμού αυτού έχει συνάψει σύμβαση προβλέπουσα, υπό τον όρο αμοιβαιότητας, τον συμψηφισμό των φορολογικών παρακρατήσεων που πραγματοποιούνται στην πηγή επί των μερισμάτων.
By its Question 3(b), the referring court asks whether the answer to Questions 1 and 2 is affected by whether the foreign shareholders of a collective investment enterprise are resident or established in a State with which the Member State of establishment of that enterprise has a convention providing for reciprocal crediting of tax deducted at source from dividends.
Ωστόσο, δεδομένου ότι ο τόπος κατοικίας ή εγκαταστάσεως των μετόχων του οργανισμού αυτού λαμβάνεται υπόψη μόνο για τη μείωση της αντισταθμίσεως κατά την αναλογία της συμμετοχής στο κεφάλαιο του εν λόγω οργανισμού μετόχων που δεν κατοικούν ή δεν είναι εγκατεστημένοι εντός του κράτους μέλους εγκαταστάσεως του οργανισμού αυτού, πρέπει να θεωρηθεί ότι το παρόν ερώτημα αναφέρεται αποκλειστικά στο πρώτο ερώτημα, στοιχείο β΄.
However, since the place of residence or establishment of the shareholders of that enterprise is taken into account only for the reduction of the concession in proportion to the interest in the fiscal investment enterprise held by shareholders who are not resident or established in the Member State in which that enterprise is established, this question must be regarded as relating solely to Question 1(b).
Συναφώς, διαπιστώνεται ότι το γεγονός ότι το κράτος μέλος κατοικίας ή εγκαταστάσεως των μετόχων του οργανισμού συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών έχουν συμφωνήσει ότι υπάρχει η δυνατότητα συμψηφισμού του φόρου τον οποίο το τελευταίο αυτό κράτος επιβάλλει επί των μερισμάτων που ο εν λόγω οργανισμός διανέμει στους μετόχους του ουδόλως μεταβάλλει το γεγονός ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών ασκεί τη φορολογική του αρμοδιότητα φορολογώντας τα μερίσματα αυτά.
It must be held in that regard that the fact that the State of residence or establishment of the shareholders of the fiscal investment enterprise and the Kingdom of the Netherlands have agreed on the possibility of crediting tax deducted by the latter from the dividends distributed to those shareholders by that enterprise does not in any way alter the fact that the Kingdom of the Netherlands is exercising its fiscal sovereignty by taxing those dividends.
Όπως προκύπτει από τις σκέψεις 79 και 96 της παρούσας αποφάσεως, η εκ μέρους κράτους μέλους άσκηση της φορολογικής
As paragraphs 79 and 96 of this judgment show, it is the exercise by a Member State of its fiscal sovereignty over the dividends
Συνεπώς, στο τρίτο ερώτημα, στοιχείο β΄, πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το γεγονός ότι οι αλλοδαποί μέτοχοι του οργανισμού συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός κράτους με το οποίο το κράτος μέλος εγκαταστάσεως του οργανισμού αυτού έχει συνάψει σύμβαση προβλέπουσα, υπό τον όρο αμοιβαιότητας, τον συμψηφισμό των φορολογικών παρακρατήσεων που πραγματοποιήθηκαν στην πηγή επί των μερισμάτων δεν ασκεί επιρροή επί της απαντήσεως που δόθηκε στο πρώτο ερώτημα, στοιχείο β΄.
Accordingly, the answer to Question 3(b) must be that whether the foreign shareholders of a fiscal investment enterprise are resident or established in a State with which the Member State of establishment of that enterprise has concluded a convention providing for reciprocal crediting of tax deducted at source from dividends is irrelevant to the answer given to Question 1(b).
Επί του τρίτου ερωτήματος, στοιχείο γ΄
Question 3(c)
Με το τρίτο ερώτημα, στοιχείο γ΄, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να μάθει αν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, για την απάντηση στα δύο πρώτα ερωτήματα, το γεγονός ότι οι αλλοδαποί μέτοχοι του οργανισμού συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός άλλου κράτους μέλους της Κοινότητας.
By its Question 3(c), the referring court asks whether, in answering Questions 1 and 2, it is necessary to take into account the fact that the shareholders of the fiscal investment enterprise who have their place of residence outside the Member State of establishment of the fiscal investment enterprise are resident or established in another Member State of the Community.
Λαμβανομένης υπόψη της απαντήσεως που δόθηκε στο πρώτο ερώτημα, στοιχείο β΄, παρέλκει η απάντηση στο ερώτημα αυτό.
In the light of the answer to Question 1(b), there is no need to answer that question.
Συναφώς, δεν ασκεί επιρροή το γεγονός ότι οι αλλοδαποί μέτοχοι του οργανισμού συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός κράτους με το οποίο το κράτος μέλος εγκαταστάσεως του οργανισμού αυτού έχει συνάψει σύμβαση προβλέπουσα, υπό τον όρο αμοιβαιότητας, τον συμψηφισμό των φορολογικών παρακρατήσεων που πραγματοποιήθηκαν στην πηγή επί των μερισμάτων.
In that respect, whether the foreign shareholders of a fiscal investment enterprise are resident or established in a State with which the Member State of establishment of that enterprise has concluded a convention providing for reciprocal crediting of tax deducted at source from dividends is irrelevant.
Υπόθεση C-352/06
Case C-352/06
[αίτηση του Finanzgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]
(Reference for a preliminary ruling from the Finanzgericht Köln)
«Κοινωνική ασφάλιση — Οικογενειακά επιδόματα — Αναστολή του δικαιώματος λήψεως των παροχών — Άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 — Άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 — Εφαρμοστέα νομοθεσία — Χορήγηση παροχών εντός του κράτους μέλους κατοικίας, το οποίο στερείται αρμοδιότητας»
(Social security — Child benefit — Suspension of entitlement to benefits — Article 13(2)(a) of Regulation (EEC) No 1408/71 — Article 10 of Regulation (EEC) No 574/72 — Legislation applicable — Granting of benefits in the Member State of residence which is not the competent Member State)
Mazák της 29ης Νοεμβρίου 2007 . . . . .
Opinion of Advocate General Mazák delivered on 29 November 2007 . . . . .
Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 20ής Μαΐου 2008
I - 3829Judgment of the Court (Grand Chamber), 20 May 2008 . . . . . . . . . . .
Κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων — Εφαρμοστέα νομοθεσία — Νομοθεσία του κράτους μέλους απασχολήσεως
Social security for migrant workers — Legislation applicable — Legislation of the Member State of employment
(Άρθρο 42 ΕΚ· κανονισμός 1408/71 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 647/2005, άρθρο 13 § 2,στοιχείο α΄)
(Art. 42 EC; Council Regulation No 1408/71, as amended by Regulation No 647/2005, Art. 13(2)(a))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-352/06 κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους μέλους απασχολήσεως, να λαμβάνει οικογενειακές παροχές στο κράτος μέλος κατοικίας, κατ’ εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας αυτού του κράτους μέλους.
SUMMARY — CASE C-352/06 employment, from receiving, pursuant to the national legislation of the Member State of residence, child benefit in the latter State.