natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Λαμβάνοντας υπόψη τα προεκτεθέντα, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το άρθρο 27, παράγραφος 2, του νόμου 109/94 παραβαίνει τις οδηγίες 92/50 και 93/38.
For all the reasons stated, it is clear that Article 27(2) of Law No 109/94 infringes Directives 92/50 and 93/38.
ΣΤ — Η ανάθεση των υπηρεσιών ελέγχου
F — The award of contracts for inspection services
Χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι διακηρύξεις καλής θελήσεως για το μέλλον, η αιτίαση αυτή πρέπει να έχει την ίδια τύχη όπως και η προηγούμενη, διότι δεν επισύρει καμία κριτική βάσει των άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ·επιπροσθέτως, τα καθήκοντα ελέγχου που εμπίπτουν στην κατηγορία 12 του παραρτήματος I A της οδηγίας 92/50 και του παραρτήματος XVI A της οδηγίας 93/38 πρέπει να ανατίθενται σύμφωνα με τις οδηγίες.
That expression by the Italian Government of its good intentions in the fullness of time notwithstanding, this complaint must be resolved in the same way as the preceding one. Accordingly, the claim concerning Article 43 EC and Article 49 EC cannot be upheld, while, on the other hand, contracts for inspection services, which are included in category 12 of Annex I A to Directive 92/50 and of Annex XVI A to Directive 93/38, must be awarded in accordance with the Directives.
Βάσει των προεκτεθέντων, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το άρθρο 28, παράγραφος 4, του νόμου 109/94, σε συνδυασμό με το
For all the reasons stated, Article 28(4) of Law No 109/94, in conjunction with
Οι υπηρεσίες ελέγχου εναπόκεινται στα τεχνικά γραφεία των αναθετουσών αρχών, αλλά, σε περίπτωση ελλείψεως προσωπικού που διαπιστώνεται και βεβαιώνεται από τον υπεύθυνο της διαδικασίας (άρθρο 28, παράγραφος 4, του νόμου 109/94), ανατίθενται σε τρίτους που περιλαμβάνονται στους καταλόγους των δημοσίων διοικήσεων (άρθρο 188 του προεδρικού διατάγματος 554/99).
Inspection services are carried out by the departments of the contracting authority but, where it is established and certified that there are no qualified staff (Article 28(4) of Law No 109/94), the contract is awarded to third parties included in the lists held by the public authorities (Article 188 of Presidential Decree No 554/99).
64 — Βλ. απόφαση της 17ης Νοεμβρίου 1993, C-71/92, Επιτροπή κατά Ισπανίας (Συλλογή 1993, σ.
64 — Judgments in Case C-71/92 Commission v Spain [1993] ECR I-5923, paragraph 10; Teckal, paragraph 43; and Carbotermo and Consorzio Alisei, point 45.
I-5923, σκέψη 10), και προπαρατεθείσες αποφάσεις Teckal, σκέψη 43, καθώς και Carbotermo και Consorzio Alisei, σκέψη 45.
65 — In the rejoinder the defendant contends that, in judgment No 302/03 (paragraph 5.1), the Corte Constituzionale (Constitutional Court) held that Article 188(8) to (10) of the Decree is unconstitutional.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-412/04 άρθρο 188 του προεδρικού διατάγματος 554/99, παραβαίνουν τις οδηγίες 92/50 και 93/38.
Article 188 of Presidential Decree No 554/99, is incompatible with Directives 92/50 and 93/38.
Ζ — Τα έργα που χρηματοδοτούνται από ιδιωτικούς πόρους αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, διότι παρέχει στον επιχειρηματικό φορέα δύο πλεονεκτήματα σε σχέση με τους άλλους ανταγωνιστές, παρά το ότι η αρχική του προσφορά ήταν λιγότερο πρόσφορη εφόσον παρεμβαίνει αυτόματα στη διαδικασία και απολαύει προτεραιότητας επιλογής.
G — Privately financed works other competitors, even where his original proposal is not as suitable, because he participates automatically in the procedure and has priority in the selection process. It would be possible to excuse the infringement if all the participants were aware of those advantages and of the selection criteria, but it is not obligatory to state those matters in the initial notice.
Η παράβαση δεν θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί αν όλοι οι συμμετέχοντες γνώριζαν αυτά τα προνόμια και τα κριτήρια αποτιμήσεως, τα σημεία όμως αυτά δεν πρέπει να περιλαμβάνονται στην αρχική προκήρυξη·αφετέρου, δεδομένου ότι η προκήρυξη είναι υποχρεωτική μόνον από τις 18 Αυγούστου 2002, ημερομηνία ενάρξεως ισχύος του νόμου 166/2002, οι διαδικασίες οι οποίες έχουν ήδη κινηθεί καταλήγουν σε αποφάσεις αντίθετες προς τις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου.
Second, the Commission complains that, since the notice has only been compulsory with effect from 18 August 2002, the date on which Law No 166/2002 entered into force, procedures which have already been held lead to outcomes which are incompatible with the general Community provisions.
Κατά την καθής κυβέρνηση, αμφότερες οι αιτιάσεις έχουν αρθεί με την τροποποίηση του νόμου 109/94, που εισάγει στην προκήρυξη τη μνεία των πλεονεκτημάτων του επιχειρηματικού φορέα και που παραπέμπει σε κανονιστική διάταξη τις τρέχουσες έως την 31η Ιανουαρίου 2004 υποθέσεις οι οποίες δεν περιλαμβάνουν αυτή τη μνεία.
The defendant contends that both complaints have been addressed in the amendment of Law No 109/94, which provides that the notice must state the advantages of the promoter, and refers to a regulatory provision governing procedures which were already underway on 31 January 2004 and in which the notices did not contain that statement.
Η διοίκηση επιτρέπει την εκτέλεση, εκ μέρους τρίτων, δημοσίων έργων που μπορούν να τύχουν εμπορικής εκμεταλλεύσεως.
Contracting authorities allow third parties to execute public works which may be exploited commercially.
Κατά την πρώτη φάση, η διοίκηση καλεί τους ιδιώτες, με προκήρυξη, να υποβάλουν, ως επιχειρηματικοί φορείς, προτάσεις με σκοπό την ανάθεση έργων μέσω παραχωρήσεων, στο πλαίσιο των οποίων το κόστος αναλαμβάνεται, πλήρως ή εν μέρει, από τους επιχειρηματικούς φορείς οι οποίοι, ως αντάλλαγμα, αναλαμβάνουν να διασφαλίσουν τη διαχείριση.
In the first stage of the procedure, the authorities publish a notice inviting private persons, who then acquire the status of promoters, to submit proposals for the award of concessions under which those persons assume all or part of the costs and, by way of consideration, undertake to operate the concession.
Μετά την αποτίμηση των προτάσεων που έχουν υποβληθεί, εκείνες που κρίνονται δημοσίου συμφέροντος επιλέγονται κατά τη δεύτερη φάση, κατά την οποία κινείται, για κάθε μια από τις προτάσεις που έγιναν δεκτές, κλειστή διαδικασία προκειμένου να επιλεγούν δύο άλλες προσφορές.
Once the proposals submitted have been evaluated, those which are in the public interest are chosen in the second stage when, in the case of each proposal chosen, a restricted procedure is commenced with a view to selecting two further offers.
Οι προσφορές αυτές χρησιμοποιούνται ως αναφορές κατά τη διαπραγμάτευση, η οποία πρέπει να αρχίσει για την επιλογή του επιχειρηματικού φορέα που είναι ικανός να προσαρμόσει την προσφορά του σε ό,τι η αναθέτουσα αρχή θεωρεί πρόσφορο (άρθρα 37 bis, 37 ter και 37 quater του νόμου 109/94).
Those offers are used as points of reference in the negotiated procedure which leads to the award of the concession and favours the promoter who is able to adapt his proposal to the specifications of the contracting authority (Articles 37a, 37b and 37c of Law No 109/94).
Καίτοι τα επιχειρήματα της Ιταλικής Κυβερνήσεως δεν επιτρέπουν να αντικρουστούν οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στο δικόγραφο της προσφυγής, απόκειται στην Επιτροπή να καταδείξει την ύπαρξη της προβαλλομένης παραβάσεως, χωρίς να μπορεί να στηρίζεται σε οποιοδήποτε τεκμήριο 66, έστω και αν, όταν παρέχονται
Although the Italian Government does not dispute the claims advanced in the application, the burden of proving the alleged infringement falls on the Commission and it must do so without relying on any presumption, 66 although, once sufficient
Η Επιτροπή φρονεί, αφενός, ότι το περιγραφέν σύστημα είναι αντίθετο προς την
The Commission complains, first, that the procedure described constitutes an infringement by Italy of the principle of equal treatment, since the promoter obtains two advantages in the procedure vis-à-vis the
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ επαρκή στοιχεία, απόκειται στο κράτος μέλος να τα αμφισβητήσει κατ’ ουσίαν και λεπτομερώς 67.
COMMISSION v ITALY evidence has been adduced, the Member State concerned must challenge that evidence in substance and in detail. 67
Βάσει των όσων έχουν εκτεθεί προηγουμένως, πρέπει να γίνει δεκτό ότι τα άρθρα 37 ter και 37 quater, παράγραφος 1, του νόμου 109/94 παραβιάζουν την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως που απορρέει από τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ.
Further to the considerations set out in the foregoing points, it is appropriate to uphold the claim that Articles 37b and 37c(1) of Law No 109/94 infringe the principle of equal treatment enshrined in Articles 43 EC and 49 EC.
Η — Συνέπειες
H — Conlusion
Από τα προηγούμενα προκύπτει ότι:
It may be concluded from the foregoing that:
Οι δύο αιτιάσεις φαίνονται κατ’ αρχήν βάσιμες.
The two claims appear to be wellfounded in principle.
Η πρώτη επειδή, κατά τις εξηγήσεις της Επιτροπής, η εθνική νομοθεσία παρέχει στον επιχειρηματικό φορέα ο οποίος άρχισε τα έργα πλεονεκτήματα τα οποία οι άλλοι ενδιαφερόμενοι αγνοούν και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν·το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να κρίνει, με την απόφασή του της 25ης Απριλίου 1996, Επιτροπή κατά Βελγίου, προπαρατεθείσα, ότι, όταν αναθέτων φορέας λαμβάνει υπόψη τροποποίηση η οποία έγινε στις αρχικές προσφορές από έναν μόνο προσφέροντα, ο τελευταίος τίθεται σε πλεονεκτική θέση σε σχέση με τους ανταγωνιστές του, πράγμα που παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και βλάπτει τη διαφάνεια της διαδικασίας (σκέψη 56).
In the case of the first claim, because, as the Commission states, the national legislation accords to the promoter of the works certain advantages which the other candidates do not receive and are unable to do anything about. In that connection, the Court held in Commission v Belgium that, when a contracting entity takes into account an amendment to the initial tenders of only one tenderer, that tenderer enjoys an advantage over his competitors, which breaches the principle of the equal treatment of tenderers and impairs the transparency of the procedure (paragraph 56).
Επιπροσθέτως, η Επιτροπή παραθέτει ορισμένες προκηρύξεις οι οποίες δεν μνημονεύουν τα εν λόγω πλεονεκτήματα και δεν αναφέρουν ούτε τα αντικειμενικά κριτήρια της επιλογής 68.
Furthermore, the Commission cites a number of specific cases where the notice failed to state the advantages or stipulate the objective selection criteria. 68
— το άρθρο 2, παράγραφος 5, του νόμου 109/94, σε συνδυασμό με τους νόμους 1150/1942 και 10/1977, παραβαίνει την οδηγία 93/37·
— Article 2(5) of Law No 109/94, in conjunction with Laws No 1150/1942 and No 10/1977, infringes Directive 93/37;
Η δεύτερη αιτίαση είναι βάσιμη διότι οι ελλείψεις σε μια κατάσταση που είναι επικριτέα διορθώθηκαν εκ των υστέρων.
The second claim appears to be founded on the grounds that the subsequent correction of defects in the situation giving rise to the infringement is insufficient from a temporal point of view.
67 — Απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 1999, C-365/97, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1999, σ.
67 — Judgment in Case C-365/97 Commission v Italy [1999] ECR I-7773, paragraphs 84 and 86.
68 — Σημείο 87 της προσφυγής και υποσημείωση 12, που απεικονίζει την κατάσταση αυτή.
68 — Point 87 of the application and footnote 12 which illustrates it.
— το άρθρο 27, παράγραφος 2, του νόμου 109/94 δεν είναι σύμφωνο προς τις οδηγίες 92/50 και 93/38·
— Article 27(2) of Law No 109/94 infringes Directives 92/50 and 93/38;
— το άρθρο 28, παράγραφος 4, του νόμου 109/94, σε συνδυασμό με το άρθρο 188 του προεδρικού διατάγματος 554/99, παραβαίνει τις οδηγίες 92/50 και 93/38· του άρθρου 69, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού, το Δικαστήριο μπορεί να κατανείμει τα έξοδα ή να αποφασίσει ότι κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων.
— Article 28(4) of Law No 109/94, in conjunction with Article 188 of Presidential Decree No 554/99, infringes Directives 92/50 and 93/38; and pay the costs if they have been applied for in the other party’s pleadings. In accordance with Article 69(3) of the Rules of Procedure, where the claims are upheld in part, the Court may order that the costs be shared or that each party bear his own costs.
— τα άρθρα 37 ter και 37 quater, παράγραφος 1, του νόμου 109/94 είναι ασυμβίβαστα προς τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ.
— Articles 37b and 37c(1) of Law No 109/94 are incompatible with Articles 43 EC and 49 EC.
Αντιθέτως, τα άρθρα 2, παράγραφος 5, 17, παράγραφος 12, 27, παράγραφος 2, και 30, παράγραφος 6 bis, του νόμου 109/94 συνάδουν προς τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ.
However, Article 2(5), Article 17(12), Article 27(2), and Article 30(6a) of Law No 109/94 do not infringe Articles 43 EC and 49 EC.
Εφόσον η Επιτροπή και η Ιταλική Δημοκρατία ζήτησαν έκαστη την καταδίκη του αντιδίκου και προτείνω να γίνει εν μέρει δεκτή η προσφυγή, το κράτος αυτό πρέπει να φέρει το ήμισυ των εξόδων της Επιτροπής, η οποία θα φέρει το ήμισυ των εξόδων του αντιδίκου.
In view of the fact that the Commission and the Italian Republic have each applied for costs to be awarded against the other, and since I propose that the action be allowed in part, Italy should bear half the costs of the Commission which should, in turn, bear half the costs of that Member State.
VIII — Επί των δικαστικών εξόδων
VIII — Costs
Το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου ορίζει ότι ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα. Βάσει
Article 69(2) of the Rules of Procedure of the Court of Justice provides that the unsuccessful party must be ordered to
Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, τα κράτη μέλη που παρενέβησαν στη δίκη φέρουν τα έξοδά τους.
Pursuant to the first paragraph of Article 69(4) of the Rules of Procedure, the Member States which have intervened in these proceedings must bear their own costs.
IX — Πρόταση
IX — Conclusion
Βάσει των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο:
In the light of the foregoing considerations, I propose that the Court of Justice:
1) να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, θεσπίζοντας τα άρθρα 37 ter και 37 quater, παράγραφος 1, του νόμου 109, της 11ης Φεβρουαρίου 1994, παρέβη
(1) declare that, by adopting Articles 37b and 37c(1) of Law No 109/1994 of 11 February 1994, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ·θεσπίζοντας το άρθρο 2, παράγραφος 1, του εν λόγω νόμου, αυτό το κράτος μέλος παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες του Συμβουλίου 92/50/ΕΟΚ, της 18ης Ιουνίου 1992, 93/36/ΕΟΚ, 93/37/ΕΟΚ και 93/38/ΕΟΚ, και οι τρεις της 14ης Ιουνίου 1993, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων δημοσίων προμηθειών, δημοσίων έργων και στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών, αντιστοίχως·διατηρώντας σε ισχύ το άρθρο 2, παράγραφος 5, του νόμου 109/94, η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 93/37, και, θεσπίζοντας τα άρθρα 27, παράγραφος 2, και 28, παράγραφος 4, του εν λόγω νόμου, το οικείο κράτος μέλος παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες 92/50 και 93/38·
COMMISSION v ITALY under Articles 43 EC and 49 EC; that, by adopting Article 2(1) of Law No 109 of 11 February 1994, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Council Directives 92/50/EEC of 18 June 1992, and 93/36/EEC, 93/37/EEC and 93/38/EEC of 14 June 1993, relating, respectively, to the coordination of procedures for the award of public service contracts, public supply contracts, public works contracts, and the procurement procedures in the water, energy, transport and telecommunications sectors; that, by adopting Article 2(5) of Law No 109/94, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Directive 93/37; and that, by adopting Articles 27(2) and 28(4) of Law No 109/94, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Directives 92/50 and 93/38;
2) να απορρίψει την προσφυγή κατά τα λοιπά·
(2) dismiss the remainder of action;
3) να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στην καταβολή του ημίσεος των εξόδων της Επιτροπής·
(3) order the Italian Republic to pay half the Commission’s costs;
4) να καταδικάσει την Επιτροπή να φέρει το ήμισυ των εξόδων της Ιταλικής Δημο-κρατίας·
(4) order the Commission to pay half the Italian Republic’s costs;
5) να κρίνει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών θα φέρουν τα έξοδά τους.
(5) order the Republic of Finland and the Kingdom of the Netherlands to bear their own costs.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) της 21ης Φεβρουαρίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Second Chamber)
Lewis και K.
In Case C-412/04,
Wiedner, επικουρούμενους από τον G.
ACTION under Article 226 EC for failure to fulfil obligations, brought on 24 September 2004,
Bambara, avvocato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, προσφεύγουσα, κατά
Commission of the European Communities, represented by X. Lewis and K. Wiedner, acting as Agents, and G. Bambara, avvocato, with an address for service in Luxembourg, applicant, v
Braguglia, επικουρούμενο από τον M. Fiorilli, avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, καθής,
Italian Republic, represented by I.M. Braguglia, acting as Agent, and M. Fiorilli, avvocato dello Stato, with an address for service in Luxembourg, defendant,
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ υποστηριζόμενης από: τη Γαλλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον G. de Bergues, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, εκπροσωπούμενο από την H. G.
French Republic, represented by G. de Bergues, acting as Agent,
Guimaraes-Purokoski, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, παρεμβαίνοντες,
Republic of Finland, represented by A. Guimaraes-Purokoski, acting as Agent, with an address for service in Luxembourg, interveners,
Ruiz-Jarabo Colomer γραμματέας: R. Grass έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 8ης Νοεμβρίου 2006,
Advocate General: D. Ruiz-Jarabo Colomer, Registrar: R. Grass, having regard to the written procedure, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 8 November 2006,
Με την προσφυγή της, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, θεσπίζοντας τις διατάξεις:
By its action, the Commission of the European Communities seeks a declaration from the Court that, by adopting the provisions contained in:
— των άρθρων 2, παράγραφοι 1 και 5, 17, παράγραφος 12, 27, παράγραφος 2, 30, παράγραφος 6α, 37 ter και 37 quater, παράγραφος 1, του νόμου 109, νόμουπλαισίου για τα δημόσια έργα (legge quadro in materia di lavori pubblici), της 11ης Φεβρουαρίου 1994 (τακτικό συμπλήρωμα GURI αριθ.
— Articles 2(1) and (5), 17(12), 27(2), 30(6a), 37b and 37c(1) of Law No 109 of 11 February 1994 — Framework Law on public works (legge quadro in materia di lavori pubblici) (Ordinary Supplement to the GURI No 41 of 19 February 1994), as amended by Law No 166 of 1 August 2002 (Ordinary Supplement to the GURI No 181 of 3 August 2002) (‘Law No 109/1994’),
— του άρθρου 28, παράγραφος 4, του νόμου 109/94, σε συνδυασμό με τα άρθρα 188 του διατάγματος του Προέδρου της Δημοκρατίας 554, περί των διατάξεων εφαρμογής του νόμουπλαισίου για τα δημόσια έργα της 11ης Φεβρουαρίου 1994, 109, και των διαδοχικών τροποποιήσεών του (regolamento di attuazione della legge quadro in materia di lavori pubblici 11 febbraio 1994, n. 109, e successive modificazioni), της 21ης Δεκεμβρίου 1999 (τακτικό συμπλήρωμα GURI αριθ.
— Article 28(4) of Law No 109/1994, read in conjunction with Article 188 of Presidential Decree No 554 of 21 December 1999 implementing the Framework Law on public works of 11 February 1994 (No 109) and its successive amendments (regolamento di attuazione della legge quadro in materia di lavori pubblici 11 febbraio 1994, n.
98, της 28ης Απριλίου 2000, στο εξής: ΠΔ 554/1999), και του άρθρου 3, παράγραφος 3, του νομοθετικού διατάγματος 157, περί εφαρμογής της οδηγίας 92/50 στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών (attuazione della direttiva 92/50/ΕΟΚ in materia di appalti pubblici di servizi), της 17ης Μαρτίου 1995 (τακτικό συμπλήρωμα GURI αριθ. 104, της 6ης Μαΐου 1995, στο εξής: νομοθετικό διάταγμα 157/1995),
109, e successive modificazioni) (Ordinary Supplement to the GURI No 98 of 28 April 2000) (‘DPR No 554/1999’), and Article 3(3) of Legislative Decree No 157 of 17 March 1995 implementing Directive 92/50/EEC on public service contracts (attuazione della direttiva 92/50/CEE in materia di appalti pubblici di servizi) (Ordinary Supplement to the GURI No 104 of 6 May 1995) (‘Legislative Decree No 157/1995’),
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών (EE L 209, σ.
COMMISSION v ITALY the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Council Directive 92/50/EEC of 18 June 1992 relating to the coordination of procedures for the award of public service contracts (OJ 1992 L 209, p.
1), την οδηγία 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών (EE L 199, σ.
1), Council Directive 93/36/EEC of 14 June 1993 coordinating procedures for the award of public supply contracts (OJ 1993 L 199, p.
1), την οδηγία 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων (ΕΕ L 199, σ.
1), Council Directive 93/37/EEC of 14 June 1993 concerning the coordination of procedures for the award of public works contracts (OJ 1993 L 199, p.
54), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1997 (ΕΕ L 328, σ.
54) as amended by European Parliament and Council Directive 97/52/EC of 13 October 1997 (OJ 1997 L 328, p.
1, στο εξής: οδηγία 93/37), την οδηγία 93/38/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών (ΕΕ L 199, σ.
1) (‘Directive 93/37’), Council Directive 93/38/EEC of 14 June 1993 coordinating the procurement procedures of entities operating in the water, energy, transport and telecommunications sectors (OJ 1993 L 199, p.
84), καθώς και από τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ και τις αρχές της διαφάνειας και της ίσης μεταχειρίσεως που αποτελούν το επιστέγασμά τους.
84), and Articles 43 EC and 49 EC and the principles of transparency and equal treatment which are the corollary to them.
Οι οδηγίες 92/50, 93/36, 93/37 και 93/38 εκδόθηκαν στο πλαίσιο πραγματοποιήσεως της εσωτερικής αγοράς, που ορίζεται ως ένας χώρος χωρίς εσωτερικά σύνορα στον οποίο η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων διασφαλίζεται.
Directives 92/50, 93/36, 93/37 and 93/38 were adopted in pursuance of the establishment of the internal market, defined as an area without internal frontiers in which the free movement of goods, persons, services and capital is ensured.
Αποβλέπουν στην εξάλειψη των πρακτικών που περιορίζουν τον ανταγωνισμό γενικά και τη συμμετοχή στις δημόσιες συμβάσεις υπηκόων άλλων κρατών μελών προκειμένου να τεθεί σε εφαρμογή, μεταξύ άλλων, η ελευθερία εγκαταστάσεως και η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών που καθιερώνονται, αντιστοίχως, με τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ.
The directives sought to eliminate practices that restrict competition in general and participation in public contracts by other Member States’ nationals, in order to implement inter alia the freedom of establishment and freedom to provide services enshrined in Articles 43 EC and 49 EC respectively.
Κατά τη δέκατη έκτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 92/50, οι δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών μπορούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, να περιλαμβάνουν έργα, από την οδηγία δε 71/305/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 1971, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων (ΕΕ ειδ. έκδ. 17/001, σ.
The 16th recital in the preamble to Directive 92/50 states that public service contracts may from time to time include some works, and that it results from Council Directive 71/305/EEC of 26 July 1971 concerning the coordination of procedures for the award of public works contracts (OJ, English Special Edition 1971 (II), p.