natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή, ενώ δέχεται ότι, σύμφωνα με το γράμμα της αποφάσεως 67/94, η μόνη δυνατότητα υπολογισμού του μεταβλητού δασμού είναι βάσει της τιμής της τελευταίας συναλλαγής που δηλώνεται στη διασάφηση, επισημαίνει, πάντως, ότι ο σκοπός ενός μέτρου αντιντάμπινγκ στηριζόμενου στον καθορισμό κατώτατης τιμής εισαγωγής μπορεί ευχερώς να καταστρατηγηθεί και ότι η χρήση της τιμής που ορίστηκε στο πλαίσιο της τελευταίας πωλήσεως παρουσιάζει «ορισμένες δυσχέρειες» όσον αφορά την εξυπηρέτηση των σκοπών του τελωνειακού δικαίου, αφενός, και των μεταβλητών δασμών αντιντάμπινγκ που στηρίζονται σε κατώτατη τιμή εισαγωγής, αφετέρου.
For its part, the Commission, although it acknowledges that the terms of Decision No 67/94 do not permit the calculation of the variable duty on any basis other than that of the price of the last transaction presented in the customs declaration, points out that the objective of an antidumping measure based on the fixing of a minimum import price may easily be circumvented and there is a ‘certain tension’ in the use of the price indicated in the last sale for the purposes of customs law, on the one hand, and of variable antidumping duties based on a minimum import price, on the other.
Υπενθυμίζεται, σχετικά, ότι το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 67/94 προβλέπει ρητώς και σαφώς ότι σημείο αναφοράς για τον προσδιορισμό δασμού αντιντάμπινγκ είναι η δηλωθείσα δασμολογητέα αξία.
In this regard, the terms of Article 1(2) of Decision No 67/94 expressly and unambiguously provide that the point of reference in determining an antidumping duty is the declared customs value.
Επομένως, πρέπει να εξεταστεί, καταρχάς, αν τα επιχειρήματα της Ιταλικής Κυβερνήσεως και της Επιτροπής είναι βάσιμα, καθώς και αν, ενδεχομένως, είναι ικανά να ανατρέψουν το συμπέρασμα που επιβάλλει το γράμμα του άρθρου 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 67/94.
It must first be established, therefore, whether the arguments put forward by the Italian Government and the Commission are well founded and, if necessary, whether they are of such a nature as to call into question the outcome that necessarily follows from the wording of Article 1(2) of Decision No 67/94.
Όσον αφορά, πρώτον, το επιχείρημα της Ιταλικής Κυβερνήσεως σχετικά με το γράμμα του άρθρου 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 1751/94, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ, κρίνεται ότι ο όρος «δασμολογική αξία που έγινε αποδεκτή» της διατάξεως αυτής εκφράζει το προφανές ότι η τιμή που ορίζει ο δηλών δεν είναι δεσμευτική όσον αφορά τον προσδιορισμό του δασμού αντιντάμπινγκ.
With regard, first of all, to the Italian Government’s argument concerning the terms of Article 1(2) of Decision No 1751/94 imposing a definitive antidumping duty, the expression ‘accepted customs value’ in that provision is intended to express the obvious point that the price indicated by the person making the declaration is not as such conclusive for the purpose of determining an antidumping duty.
Συγκεκριμένα, το άρθρο 29, παράγραφος 1, του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα προβλέπει ότι η δασμολογητέα αξία, δηλαδή η συναλλακτική αξία, μπορεί να υποστεί προσαρμογή πραγματοποιούμενη σύμφωνα με τα άρθρα 32 και 33 του κώδικα αυτού.
Article 29(1) of the Community Customs Code provides that the customs value, that is to say, the transaction value, is subject to adjustment, where necessary, in accordance with Articles 32 and 33 of the Code.
Εξάλλου, όπως προκύπτει, π.χ., από το άρθρο 29, παράγραφοι 1, στοιχείο δ΄, και 2, του εν λόγω κώδικα, οι τελωνειακές αρχές έχουν την ευχέρεια να εξετάζουν και, ενδεχομένως, να μη δεχθούν την τιμή που ορίζει ο δηλών.
In addition, as can be seen from Article 29(1)(d) and Article 29(2) of the Code, the customs authorities are entitled to examine the price indicated by the person making the declaration and to reject it where necessary.
Επομένως, από τη διατύπωση του άρθρου 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 1751/94 δεν προκύπτει ένδειξη που να αναιρεί το συμπέρασμα που επιβάλλει το γράμμα του άρθρου 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 67/94.
Consequently, the terms of Article 1(2) of Decision No 1751/94 contain nothing which calls into question the outcome that necessarily follows from the wording of Article 1(2) of Decision No 67/94.
Δεύτερον, η Ιταλική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη ο σκοπός των κανόνων αντιντάμπινγκ και, για τον λόγο αυτόν, να κριθούν όλα τα στάδια μιας διαδοχικής πωλήσεως, χωρίς υπερβολική προσκόλληση στο γράμμα του νόμου.
Secondly, the Italian Government contends that account should be taken of the objectives of the antidumping rules and, for that purpose, that all the steps in a successive sale should be considered, avoiding too formalist an approach.
Στην
In the case
CARBONI E DERIVATI περίπτωση διαδοχικών πωλήσεων που έχουν ως αποτέλεσμα να τεθεί το εμπόρευμα σε ελεύθερη κυκλοφορία, οι πωλήσεις που έχουν πραγματοποιηθεί προκειμένου να εισαχθεί το εμπόρευμα στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας πρέπει να θεωρηθούν προκαταρκτικά στάδια της εισαγωγής και, επομένως, το χρονικό σημείο που πρέπει να ληφθεί υπόψη για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας, ενόψει της επιβολής δασμού αντιντάμπινγκ, είναι οπωσδήποτε αυτό της πρώτης αγοράς του εμπορεύματος από κοινοτικό επιχειρηματία, διότι τότε είναι που το εμπόρευμα εισέρχεται στην «κοινοτική αγορά».
CARBONI E DERIVATI of successive sales giving rise to the release of goods into free circulation, the various sales which took place with a view to importation into the Community customs territory should be regarded as steps preliminary to that importation, with the result that the time to be taken into consideration for the purpose of determining the customs value for the application of an antidumping duty is necessarily the time at which the goods were first acquired by a Community operator, that being the time at which the goods entered the ‘Community circuit’.
Όπως ορθώς επισημαίνει ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 56 έως 58 των προτάσεών του, από τα άρθρα 1 και 2, παράγραφος 1, της βασικής αποφάσεως προκύπτει ότι σκοπός των κανόνων αντιντάμπινγκ είναι η άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων και ότι δασμός αντιντάμπινγκ είναι δυνατό να επιβάλλεται σε κάθε προϊόν που αποτελεί αντικείμενο ντάμπινγκ, εφόσον η θέση του σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Κοινότητας προκαλεί ζημία.
As the Advocate General correctly noted in points 56 to 58 of his Opinion, it follows from Articles 1 and 2(1) of the basic decision that the rules on antidumping are aimed at protecting against dumped or subsidised imports and an antidumping duty may be applied to any dumped product the release of which for free circulation in the Community causes injury.
Αντικείμενο της νομοθεσίας αντιντάμπινγκ δεν είναι αυτή καθαυτή η πώληση των εμπορευμάτων, όπως είναι, στην υπόθεση της κύριας δίκης, η πρώτη πώληση ακατέργαστου χυτοσιδήρου από αιματίτη από την OME-DTECH στη CMP, εφόσον τα εμπορεύματα αυτά όντως δεν εξάγονται με προορισμό το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας ούτε τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Κοινότητας.
The antidumping legislation does not concern a sale of goods as such, such as the first sale of hematite pig iron by OME-DTECH to CMP in the main proceedings, as long as the goods are not actually exported to the Community customs territory or placed in free circulation within the Community.
Πράγματι, σκοπός των δασμών αντιντάμπινγκ είναι η εξουδετέρωση του περιθωρίου ντάμπινγκ που προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ της τιμής της πραγματοποιούμενης προς την Κοινότητα εξαγωγής και της κανονικής αξίας του προϊόντος, προς άρση των επιπτώσεων της εισαγωγής των επίμαχων εμπορευμάτων στην Κοινότητα.
Antidumping duties are designed to neutralise the dumping margin arising from the difference between the price on export to the Community and the normal value of the product and thereby to nullify the injurious effects of the importation of the goods concerned into the Community.
Όπως προκύπτει από την εξηκοστή τέταρτη και την εξηκοστή έβδομη αιτιολογική σκέψη της αποφάσεως 67/94, στην περίπτωση του ακατέργαστου χυτοσιδήρου από αιματίτη, η κατώτατη τιμή των 149 ECU ανά τόνο αντιστοιχεί στο επίπεδο τιμής όπου οι εισαγωγές αυτές παύουν να προκαλούν σοβαρή ζημία στην κοινοτική βιομηχανία.
As can be seen from recitals (64) and (67) in the preamble to Decision No 67/94, in the case of hematite pig iron, the minimum price of ECU 149 per tonne represented the price level at which the imports concerned ceased to cause material injury to the Community industry.
Επομένως, ο σκοπός των κανόνων αντιντάμπινγκ δεν συνεπάγεται, καταρχήν, προσδιορισμό του δασμού αντιντάμπινγκ βάσει της τιμής που ορίστηκε στο πλαίσιο προγενέστερης πωλήσεως των οικείων εμπορευμάτων, εφόσον η πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα από τον δηλούντα τιμή είναι ίση ή μεγαλύτερη από την κατώτατη τιμή που προβλέπει το μέτρο αντιντάμπινγκ.
Thus, the objective of the antidumping rules does not involve, in principle, the levying of an antidumping duty established on the basis of the price indicated in a prior sale of the goods concerned if the price actually paid or payable by the person making the declaration is equivalent to or greater than the minimum price laid down in the antidumping measure.
Εντούτοις, η Ιταλική Κυβέρνηση υποστηρίζει, ειδικότερα, ότι από τον σκοπό της αποφάσεως 67/94 προκύπτει ότι, σε περίπτωση διαδοχικών πωλήσεων με σκοπό την εισαγωγή στο έδαφος της Κοινότητας, κατόπιν των οποίων το εμπόρευμα τίθεται σε ελεύθερη κυκλοφορία, καθοριστική σημασία για την επιβολή του δασμού αντιντάμπινγκ έχει η πρώτη αγορά του εμπορεύματος από κοινοτικό επιχειρηματία.
The Italian Government, however, contends, more specifically, that it follows from the objective of Decision No 67/94 that, in the case of successive sales with a view to importation into the territory of the Community, precipitating the release of the goods into free circulation, the first acquisition of the goods by a Community operator is conclusive for the purpose of application of the antidumping duty.
Συγκεκριμένα, ζημία στην κοινοτική αγορά μπορεί να προκύψει όχι μόνον από την είσοδο, στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, εμπορευμάτων σε ευτελή τιμή, αλλ’ επίσης από το γεγονός ότι ένας κοινοτικός επιχειρηματίας ευνοείται σε σχέση με άλλους κοινοτικούς επιχειρηματίες, καθώς αγοράζει τα εν λόγω εμπορεύματα σε χαμηλότερη τιμή από τους άλλους.
The harm to the Community market results not only from the actual release into the Community customs territory of goods being sold at below cost price, but also when an advantage is conferred on one Community trader who acquires goods at a lower price than do other Community traders.
Η επιχειρηματολογία αυτή προϋποθέτει ότι, σε περίπτωση διαδοχικών πωλήσεων, ο σκοπός της αποφάσεως 67/94 θα μπορούσε να καταστρατηγηθεί ακόμη και αν, όπως συμβαίνει στην υπόθεση της κύριας δίκης, η τιμή της τελευταίας πωλήσεως, κατόπιν της οποίας το εμπόρευμα τίθεται σε ελεύθερη κυκλοφορία, είναι υψηλότερη από την κατώτατη τιμή εισαγωγής.
That argument presupposes that the objective which Decision No 67/94 seeks to attain could be circumvented in the case of successive sales even if, as in the main proceedings, the price for the last sale, at which point the goods were placed in free circulation, is higher than the minimum import price.
Παρατηρείται, σχετικά, ότι το γεγονός και μόνον ότι ένας κοινοτικός επιχειρηματίας μπορεί να ευνοηθεί σε σχέση με άλλους κοινοτικούς επιχειρηματίες, αγοράζοντας εμπορεύματα σε τιμή χαμηλότερη από αυτή που πλήρωσαν οι άλλοι, δεν θίγει τον σκοπό της αποφάσεως 67/94.
In this regard, the mere fact that one Community trader could be given an advantage over other Community traders by acquiring goods at a price below that paid by the latter does not endanger the objective of Decision No 67/94.
Συγκεκριμένα, σκοπός της αποφάσεως αυτής δεν είναι να περιοριστούν τυχόν κέρδη των εισαγωγέων, αλλά, όπως προκύπτει από την εξηκοστή τέταρτη αιτιολογική σκέψη της εν λόγω αποφάσεως, να μη προκληθεί σοβαρή ζημία στην κοινοτική βιομηχανία, δηλαδή στους παραγωγούς.
That objective is not to take away the profits which importers may make but, as can be seen from recital (64) in the preamble to that decision, to avoid material injury to the Community industry, namely, the producers.
Τρίτον και τελευταίο, η Ιταλική Κυβέρνηση, υποστηριζόμενη από την Επιτροπή, προβάλλει ότι ο ορισθείς με την απόφαση 67/94 μεταβλητός δασμός αντιντάμπινγκ μπορεί ευχερώς να καταστρατηγηθεί, ιδίως δια της κάθετης αντισταθμίσεως των τιμών, η οποία εφαρμόζεται σε άλλα προϊόντα, ή δια της δηλώσεως τεχνητά αυξημένων τιμών.
Thirdly and finally, the Italian Government, supported by the Commission, argues that the variable antidumping duty established by Decision No 67/94 may be easily circumvented, in particular, by a transversal offsetting of prices applied to other products or through the declaration of artificially inflated prices.
Υπενθυμίζεται, σχετικά, ότι, κατά το άρθρο 13, παράγραφος 2, της βασικής αποφάσεως, τα μέτρα επιβολής δασμού αντιντάμπινγκ ορίζουν, ειδικότερα, το ποσό και το είδος του επιβαλλόμενου δασμού, καθώς και ορισμένα άλλα στοιχεία.
In that regard, under Article 13(2) of the basic decision, measures imposing an antidumping duty are required to indicate in particular the amount and type of duty imposed, together with certain other matters.
Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι τα κοινοτικά όργανα μπορούν ελεύθερα να επιλέξουν, εντός των ορίων του περιθωρίου εκτιμήσεως που διαθέτουν, μεταξύ διαφόρων τύπων δασμών (βλ. απόφαση της 11ης Ιουλίου 1990, C-305/86 και C-160/87, Neotype Techmashexport κατά Επιτροπής και Συμβουλίου, Συλλογή 1990, σ.
Accordingly, the institutions are free to choose, within the limits of their margin of discretion, between the different types of duty (see Joined Cases C-305/86 and C-160/87 Neotype Techmashexport v Commission and Council [1990] ECR I-2945, paragraph 58).
I-2945, σκέψη 58). Επομένως, στην περίπτωση του ακατέργαστου χυτοσιδήρου από αιματίτη καταγωγής των διαλαμβανόμενων στην απόφαση 67/94 κρατών, η Επιτροπή είχε την ευχέρεια να επιβάλει ειδικό δασμό, σε συνδυασμό, ενδεχομένως, με μεταβλητό δασμό, του οποίου η καταστρατήγηση θα ήταν δυσχερέστερη [βλ., όσον αφορά τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3068/92 του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 1992, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών χλωριούχου καλίου (ποτάσσας), καταγωγής Λευκορωσίας, Ρωσίας και Ουκρανίας (ΕΕ L 308, σ.
Thus, in the case of the hematite pig iron originating in the States referred to in Decision No 67/94, the Commission could have imposed a specific duty, possibly together with a variable duty, less likely to be circumvented (see, with regard to Council Regulation (EEC) No 3068/92 of 23 October 1992 imposing a definitive antidumping duty on imports of potassium chloride originating in Belarus, Russia or Ukraine (OJ 1992 L 308, p.
41), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 643/94 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1994 (ΕΕ L 80, σ.
41), as amended by Council Regulation (EC) No 643/94 of 21 March 1994 (OJ 1994 L 80, p.
1), απόφαση του Πρωτοδικείου της 29ης Σεπτεμβρίου 2000, T-87/98, International Potash Company κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2000, σ. II-3179, σκέψεις 43 έως 48].
1), Case T-87/98 International Potash Company v Council [2000] ECR II-3179, paragraphs 43 to 48).
Όπως, όμως, προκύπτει από την εξηκοστή έκτη αιτιολογική σκέψη της αποφάσεως 67/94, η Επιτροπή αποφάσισε, κάνοντας χρήση του περιθωρίου εκτιμήσεως που διαθέτει, ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, «η επιβολή ελάχιστης τιμής συνιστά μέτρο καταλληλότερο από οποιοδήποτε άλλο για την επίτευξη» των στόχων της εν λόγω αποφάσεως.
However, as recital (66) in the preamble to Decision No 67/94 states, the Commission considered, in the exercise of its discretion, ‘the introduction of a minimum price more appropriate in this particular case than any other type of measure in order to achieve’ the objectives of that decision.
Δεδομένου ότι ένας μεταβλητός δασμός μπορεί ευχερώς να καταστρατηγηθεί και ότι μια τέτοια πρακτική μπορεί να αποτραπεί με την επιβολή ειδικού δασμού ή με τη συνδυασμένη επιβολή μεταβλητού και ειδικού δασμού, το γεγονός ότι, με την απόφαση 67/94, η Επιτροπή επέλεξε, παρά ταύτα, να επιβάλει μεταβλητό δασμό δεν
Since a variable duty may be easily circumvented and such circumvention can be avoided by imposing a specific duty or a combination of a variable and a specific duty, the fact that the Commission decided none the less to impose a variable duty in Decision No 67/94 cannot, of itself, justify a general abandonment, to the detriment of importers, of determination of the antidumping duty on the basis of the declared customs value, as provided for in that decision.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, τα επιχειρήματα της Ιταλικής Κυβερνήσεως και της Επιτροπής δεν είναι ικανά να αναιρέσουν το συμπέρασμα που ρητώς και σαφώς επιβάλλει το γράμμα του άρθρου 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 67/94 (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση της 8ης Δεκεμβρίου 2005, C-220/03, ΕΚΤ κατά Γερμανίας, Συλλογή 2005, σ. I-10595, σκέψη 31).
In the light of all the foregoing, the arguments put forward by the Italian Government and the Commission do not allow the result imposed expressly and without ambiguity by the wording of Article 1(2) of Decision No 67/94 to be called into question (see, by analogy, Case C-220/03 ECB v Germany [2005] ECR I-10595, paragraph 31).
Υπό τις συνθήκες αυτές, κρίνεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 67/94, οι τελωνειακές αρχές δεν δύνανται να προσδιορίσουν τη δασμολογητέα αξία, για την επιβολή του ορισθέντος με την απόφαση αυτή δασμού αντιντάμπινγκ, βάσει της τιμής που καθορίστηκε στο πλαίσιο πωλήσεως προγενέστερης αυτής για την οποία έγινε η διασάφηση, εφόσον η δηλωθείσα τιμή αντιστοιχεί στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα από τον εισαγωγέα τιμή.
In those circumstances, it must be held that, in accordance with Article 1(2) of Decision No 67/94, the customs authorities may not determine the customs value for the purpose of applying the antidumping duty established by that decision on the basis of the price indicated for the goods concerned in a sale prior to that on the basis of which the customs declaration was made in the case where the declared price corresponds to the price actually paid or payable by the importer.
Σχετικά με τη δυνατότητα των τελωνειακών αρχών να χρησιμοποιούν προγενέστερη πώληση ως βάση για την επιβολή του ορισθέντος με την απόφαση 67/94 δασμού αντιντάμπινγκ, οσάκις αμφισβητούν ότι η δηλωθείσα κατά τη διασάφηση τιμή είναι πραγματική
Whether the customs authorities may refer to a prior sale for the purpose of applying the antidumping duty established by Decision No 67/94 in the case where they question the accuracy of the price indicated in the customs declaration
Για να κριθεί αν οι τελωνειακές αρχές δύνανται να χρησιμοποιήσουν ως σημείο αναφοράς, για την επιβολή του προβλεπόμενου στην απόφαση 67/94 δασμού αντιντάμπινγκ, την τιμή που ορίστηκε στο πλαίσιο πωλήσεως προγενέστερης αυτής για την οποία έγινε η διασάφηση, οσάκις αμφισβητούν ότι η δηλωθείσα κατά τη διασάφηση τιμή είναι πραγματική, πρέπει να εξεταστούν οι οικείες διατάξεις του κανονισμού εφαρμογής και τα άρθρα 29 έως 31 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτεροτήτων του μεταβλητού δασμού αντιντάμπινγκ.
In order to determine whether the customs authorities may, for the purpose of applying an antidumping duty pursuant to Decision No 67/94, refer to the price indicated in a sale prior to that on the basis of which the customs declaration was made in the case where they question the accuracy of the price indicated in the declaration, the relevant provisions of the implementing regulation and Articles 29 to 31 of the Community Customs Code must be considered, regard being had to the specific characteristics of a variable antidumping duty.
Υπενθυμίζεται, συναφώς, ότι, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 3, της αποφάσεως 67/94, εφαρμόζονται οι ισχύουσες διατάξεις σχετικά με τους τελωνειακούς δασμούς.
It should be noted in this connection that, according to Article 1(3) of Decision No 67/94, the provisions in force concerning customs duties are to apply.
Σημειωτέον, στο πλαίσιο αυτό, ότι το άρθρο 181 α του κανονισμού εφαρμογής, το οποίο προστέθηκε με τον κανονισμό 3254/94, ορίζει ότι, εφόσον οι τελωνειακές αρχές αμφιβάλλουν βασίμως για το αν η δηλούμενη αξία αντιπροσωπεύει το πράγματι πληρωθέν ή πληρωτέο ποσό, δεν υποχρεούνται να καθορίζουν τη δασμολογητέα αξία των εισαγόμενων εμπορευμάτων βάσει της μεθόδου της συναλλακτικής αξίας και μπορούν να μη δεχθούν τη δηλωθείσα τιμή, εφόσον διατηρούν τις αμφιβολίες αυτές και αφού ζητήσουν συμπληρωματικά στοιχεία ή έγγραφα και παράσχουν στον ενδιαφερόμενο εύλογη δυνατότητα να διατυπώσει την άποψή του σχετικά με τους λόγους στους οποίους στηρίζονται οι αμφιβολίες αυτές.
In this context, Article 181a of the implementing regulation, introduced by Regulation No 3254/94, provides that the customs authorities need not necessarily determine the customs valuation of imported goods on the basis of the transaction value method if they are not satisfied, on the basis of reasonable doubts, that the declared value represents the total amount paid or payable, and they may refuse to accept the declared price if those doubts continue after they have asked for additional information or documents and have provided the person concerned with a reasonable opportunity to respond to the grounds for those doubts.
Μολονότι αυτή η διάταξη του κανονισμού εφαρμογής δεν είχε τεθεί ακόμη σε ισχύ όταν έγινε η διασάφηση των επίμαχων στην κύρια δίκη εμπορευμάτων, εντούτοις κωδικοποιεί, σύμφωνα με τα στοιχεία που προσκόμισε η Επιτροπή, την κρατούσα, τόσο σε διεθνές όσο και σε κοινοτικό επίπεδο, τελωνειακή πρακτική κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως της κύριας δίκης.
Although that provision of the implementing regulation was not yet in force when the goods at issue in the main proceedings were declared, it codifies, according to the information supplied by Commission, a customs practice common at both international and Community level, as applied at the time at which the facts in the main proceedings took place.
Επιπλέον, το άρθρο 29, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα επιβάλλει τις ίδιες διαδικαστικές προϋποθέσεις οσάκις οι τελωνειακές αρχές έχουν λόγους να θεωρούν ότι οι σχέσεις μεταξύ αγοραστή και πωλητή έχουν επηρεάσει την τιμή.
In addition, Article 29(2)(a) of the Community Customs Code lays down the same procedural requirements when the customs authorities have grounds for taking the view that the relationship between the buyer and the seller influenced the price.
Επομένως, οι διαδικαστικές αυτές προϋποθέσεις είναι συνυφασμένες με το σύστημα εκτιμήσεως.
The conclusion must therefore be drawn that those procedural requirements are inherent in the valuation system.
Η Επιτροπή, επικαλούμενη το άρθρο 181 α του κανονισμού εφαρμογής, καθώς και την προαναφερθείσα τελωνειακή πρακτική, φρονεί ότι οι ιταλικές τελωνειακές αρχές ορθώς έλαβαν υπόψη τους την τιμή που είχε καθοριστεί στο πλαίσιο πωλήσεως προγενέστερης αυτής βάσει της οποίας δηλώθηκε η δασμολογητέα αξία.
On the basis of Article 181a of the implementing regulation and the abovementioned customs practice, the Commission takes the view that the Italian customs authorities were entitled to use the price indicated in a sale prior to that on the basis of which the customs value was declared.
Επισημαίνεται ότι το άρθρο 181 α του κανονισμού εφαρμογής απλώς ορίζει ότι οι τελωνειακές αρχές «δεν υποχρεούνται να καθορίζουν τη δασμολογητέα αξία […] βάσει της μεθόδου της συναλλακτικής αξίας», χωρίς, όμως, να διευκρινίζει ποια άλλη αξία πρέπει, στην περίπτωση αυτή, να υποκαταστήσει τη συναλλακτική.
Article 181a of the implementing regulation merely states that the customs authorities ‘need not determine the customs valuation … on the basis of the transaction value method’ but does not specify what other value is to be substituted for the transaction value in such a case.