natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε από το CPAM με απόφαση της 6ης Ιουλίου 1999, η οποία επικυρώθηκε με απόφαση της επιτροπής φιλικού διακανονισμού του CPAM της 7ης Οκτωβρίου 1999, με την αιτιολογία ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 22, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1408/71.
It follows from all the foregoing that, contrary to the arguments put forward by the claimant in the main proceedings, Article 22(l)(c)(i) and (2) of Regulation No 1408/71 help to facilitate the free movement of patients and cross-border provision of medical services.
Προσέθεσε ότι μια θεραπεία κατά του πόνου απαιτεί τακτική και μακροχρόνια αγωγή και, συνεπώς, δεν μπορεί να παρασχεθεί εντός νοσοκομειακής μονάδας απέχουσας από την κατοικία του ασθενούς.
By the second part of its question the national court is essentially asking whether, in view of the answer given to the first part of the question, the CPAM was right to refuse to reimburse the cost of the treatment at issue in the main proceedings, in light of the adverse opinion issued by the National Medical Officer.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το tribunal des affaires de sécurité sociale de Nanterre αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
The second condition requires that the treatment which the patient intends to undergo in a Member State other than that in which he resides cannot be given to the patient within the time normally necessary for obtaining the treatment in question in the Member State of residence taking account of his current state of health and the probable course of the disease.
«Συμβιβάζεται το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 με τα άρθρα [49 ΕΚ] και [50 ΕΚ];
It is for the national court to ascertain whether that second condition is satisfied in the case before it.
Επί του πρώτου σκέλους του ερωτήματος
In the present case, Article R. 332-2 of the Social Security Code provides that the reimbursement to which that provision refers may be granted where it is proved that the person covered by social insurance could not receive in French territory the treatment appropriate to his condition.
Με το πρώτο σκέλος του ερωτήματος του, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ως προς το κύρος του άρθρου 22, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σημείο i, του κανονισμού 1408/71. Ερωτά, ειδικότερα, κατά πόσον η εν
A condition of that type can be justified under Article 49 EC, provided that the condition is construed to the effect that authorisation to receive treatment in another Member State may be refused on that ground only if treatment which is the same or equally effective for the patient can be obtained without undue delay within the territory of the Member State in which the insured person's sickness fund is established.
Δεν μπορεί να προσαφθεί στον κοινοτικό νομοθέτη ότι εξάρτησε την αναγνώριση των προαναφερθέντων δικαιωμάτων από προηγούμενη έγκριση του αρμόδιου φορέα.
The second subparagraph of Article 22(2) of Regulation No 1408/71, as amended and updated by Regulation No 118/97, must be interpreted as meaning that the authorisation to which that provision refers may not be refused where it is apparent, first, that the treatment in question is among the benefits provided for by the legislation of the Member State on whose territory the person concerned resides and, secondly, that treatment which is the same or equally effective cannot be obtained without undue delay in that Member State.
Επί του δευτέρου σκέλους του ερωτήματος
However, authorisation may be refused on that ground only ψ treatment which is the same or equally effective for the patient can be obtained without undue delay in the territory of the Member State in which he resides.'
Επί του αντικειμένου του δευτέρου σκέλους του ερωτήματος
Advocate General D. Ruiz-Jarabo Colomer delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 21 January 2003.
Επί του άρθρου 22, παράγραφοι
Not available.
332-2 του κώδικα κοινωνικών ασφαλίσεων προβλέπει ότι η απόδοση δαπανών στην οποία αναφέρεται η διάταξη αυτή είναι δυνατή εφόσον αποδεικνύεται ότι ο ασφαλισμένος δεν μπορούσε να τύχει εντός της γαλλικής επικράτειας της κατάλληλης για την κατάσταση του περιθάλψεως.
Preliminary ruling (Directive 89I5521EEC — Article 11(3) — Television broadcasting - Television advertising — Advertising breaks in audiovisual works — Definition of series) (Fifth Chamber)
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
It did the same a week later during the broadcasting of 'Cries in the Forest', a film lasting 90 minutes.
*1) Από την εξέταση του πρώτου σκέλους του υποβληθέντος ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του άρθρου 22, παράγραφος 1, στοιχείο γ, σημείο i, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996.
By decision of 12 November 1993, the Niedersächsischer Landesrundfunkausschuss (hereinafter 'the NLA') determined that, by interrupting each of those films by four advertising breaks, RTL had infringed the first sentence of Paragraph 26(4) of the Rundrunkstaatsvertrag. It ordered that, if those films were rebroadcast, they should not be interrupted by more than one or more than two advertising breaks respectively.
Το άρθρο 22, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1408/71, όπως έχει τροποποιηθεί και ενημερωθεί με τον κανονισμό 118/97, έχει την έννοια ότι η αίτηση χορηγήσεως της εγκρίσεως στην οποία αναφέρεται η διάταξη αυτή δεν μπορεί να απορριφθεί όταν, αφενός η θεραπεία για την οποία πρόκειται περιλαμβάνεται μεταξύ των παροχών που προβλέπονται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου κατοικεί ο ενδιαφερόμενος και, αφετέρου, η ίδια ή εξίσου αποτελεσματική θεραπευτική αγωγή δεν μπορεί να παρασχεθεί εγκαίρως εντός του εν λόγω κράτους μέλους
In its decision, the NLA stated, in particular, that the concept of a series is closely connected to that of a serial and assumes that the different films will be largely identical from the point of view of plot and characters. The NLA decided, in particular, that neither the identical broadcasting slots nor the fact that the scripts are based on novels or that there are common themes such as love, passion or family relationships in general, create a sufficient link for such programmes to be regarded as forming a series.
Ο γενικός εισαγγελέας D.
RTL appealed against that judgment to the referring court.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
In those circumstances, the national court decided to stay the proceedings and to refer a number of questions to the Court for a preliminary ruling.
Στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να θίξουν το κύρος του άρθρου 22, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σημείο i, και παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας.
By its first question the referring court is asking, in essence, whether films which have been made for television and which provide, from their conception, for breaks for the insertion of advertising come within the meaning of 'films made for television' in Article 11(3) of Directive 89/552, particularly in view of the purpose of that provision, which is to limit advertising breaks so as to protect the artistic value of feature and television films.
Προκειμένου να εκτιμηθεί κατά πόσον συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο η άρνηση του Caisse primaire d'assurance maladie des Hauts-de-Seine να αναλάβει τη δαπάνη νοσοκομειακής περιθάλψεως εντός άλλου κράτους μέλους, πρέπει να ληφθεί υπόψη:
The wording of Article 11(3) of Directive 89/552 is unambiguous. There is nothing in it which permits a distinction to be drawn for a category of films made for television which, on the ground that they provide from their conception for the insertion of advertising breaks, do not come within the meaning of 'films made for television'.
— ότι, προκειμένου για θεραπείες παρεχόμενες εντός νοσοκομειακών ιδρυμάτων, η χορήγηση της εγκρίσεως μπορεί να εξαρτηθεί από ορισμένες προϋποθέσεις εφόσον αυτές είναι αντικειμενικές, δεν εισάγουν διακρίσεις και είναι εκ των προτέρων γνωστές·
It follows from the 27th recital in the preamble to Directive 89/552, as well as from Article 11(1) thereof, that Article 11 is intended to establish a balanced protection of the financial interests of the television broadcasters and advertisers, on the one hand, and the interests of the rights holders, namely the writers and producers, and of consumers as television viewers, on the other.
— ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν μπορεί να υποχρεώσει ένα κράτος μέλος να διευρύνει τον κατάλογο των παροχών που καλύπτονται από ένα από τα συστήματα του ασφαλίσεως ασθενείας·
Even were it true, as RTL maintains, that for the films at issue such an objective, in so far as it relates to the protection of the interests of television broadcasters and those of the rights holders, is irrelevant since such protection is not claimed in this case, there none the less remains another essential aspect of that objective, namely the protection of consumers, as viewers, from excessive advertising, which is clearly relevant in this case.
— ότι η διαδικασία χορηγήσεως της εγκρίσεως πρέπει να εξασφαλίζει στους ασφαλισμένους ότι οι αιτήσεις τους θα εξετάζονται εντός εύλογης προθεσμίας και με αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ενώ η τυχόν άρνηση εγκρίσεως τους πρέπει να μπορεί να αμφισβητηθεί μέσω ένδικης προσφυγής.»
Finally, a construction under which the system of increased protection under Article 11(3) of Directive 89/552 applies to films made for television, such as those at issue in the main proceedings, does not lead to a result which is contrary to fundamental rights.
Υποθ. C-245/01 RTL Televisión GmbH κατά Niedersächsische Landesmedienanstalt für privaten Rundfunk Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών
Admittedly, such increased protection may amount to a restriction on the freedom of expression as enshrined in Article 10(1) of the ECHR, to which the eighth recital in the preamble to Directive 89/552 refers.
Προδικαστική «Οδηγία 89/552/ΕΟΚ — Άρθρο 11, παράγραφος 3 — Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση — Τηλεοπτική διαφήμιση—Διαφημιστικά διαλείμματα στα οπτικοακουστικά έργα—Έννοια των σήριαλ» (Πέμπτο τμήμα)
The restriction at issue pursues a legitimate aim involving 'the protection of the ... rights of others' within the meaning of that provision, namely the protection of consumers as television viewers, as well as their interest in having access to quality programmes. Those objectives may justify measures against excessive advertising.
Με διάταξη της 15ης Ιουνίου 2001, το Niedersächsisches Oberverwaltungsgericht υπέβαλε τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989.
With regard to the proportionality of the restriction at issue, it is appropriate to point out that this does not relate to the content of the advertising, is not a prohibition but only a limit on frequency applying to every operator and, in principle, leaves broadcasters free to decide the timing (see paragraph 249 of the Explanatory Report accompanying the European Convention) and, within the confines of Article 18 of Directive 89/552, the length of the advertising breaks.
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
The second, third and fourth questions
Στις 7 Οκτωβρίου 1993, η RTL μετέδωσε τη διάρκειας 86 λεπτών ταινία «Η εκδίκηση της Amy Fischer» και τη διέκοψε τέσσερις φορές για την προβολή διαφημιστικών μηνυμάτων. Το ίδιο συνέβη μία βδομάδα αργότερα κατά την προβολή της διάρκειας 90 λεπτών ταινίας «Κραυγή στο δάσος».
By its second, third and fourth questions, which it is appropriate to examine together, the Niedersächsisches Oberverwaltungsgericht is asking the Court, in essence, what must be the connections between films to enable them to come within the exemption provided for 'series' in Article 11(3) of Directive 89/552.
Οι ταινίες αυτές μεταδόθηκαν στο πλαίσιο ενός κύκλου ταινιών με τίτλο «Μοιραία πάθη».
For audiovisual works such as, in particular, films made for television, Article 11(3) of Directive 89/552 is intended to provide television viewers with increased protection against excessive advertising.
Της απαγόρευσε, για κάθε τυχόν νέα προβολή των ταινιών αυτών, τη διακοπή τους περισσότερες από μία και δύο φορές, αντιστοίχως, για την παρεμβολή διαφημιστικών μηνυμάτων.
A conception based essentially on criteria of form defining the term 'series', as advanced by RTL, cannot be upheld since it would undermine that purpose.
Προς στήριξη της αποφάσεως της, η NLA ισχυρίζεται ότι οι εν λόγω μεταδόσεις δεν είναι δυνατό να θεωρηθούν ως μέρος μιας σειράς υπό την έννοια του άρθρου 26, παράγραφος 4, της Rundfunkstaatsvertrag και, ως εκ τούτου, δεν μπορούσαν να διακοπούν με διαφημιστικά μηνύματα κάθε 20 λεπτά.
In order to circumscribe further the nature of the criteria defining the term 'series', it is necessary to identify the reasons why Directive 89/552 provides less protection for television viewers against excessive advertising during programmes such as series.
Με την απόφαση της, η NLA ισχυρίζεται ειδικότερα ότι η έννοια «σειρά» είναι συγγενής με αυτή του σήριαλ και προϋποθέτει ότι οι διάφορες εκπομπές έχουν μεγάλη ομοιότητα από απόψεως πλοκής και προσώπων.
That lower level of protection can be explained by the fact that series, particularly because of the basic elements linking the different films which constitute them, such as, for example, the development of the same story or the reappearance of one or more characters, require less sustained concentration on the part of the television audience than do films.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το αιτούν δικαστήριο αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
The connections which must link films in order that they can come within the exception laid down for "series" by Article 11(3) of Directive 89/552 must relate to tine content of the furris concerned, such as, f or example, the development of"the same storyfrom one episode to another or the reappearance of one or more characters in different episodes.'
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
Advocate General F. G. Jacobs delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 22 May 2003.
Η RTL υποστηρίζει ότι οι ταινίες που προορίζονται για την τηλεόραση και προβλέπουν, κατά την παραγωγή τους, διαλείμματα για την παρεμβολή διαφημιστικών μηνυμάτων δεν εμπίπτουν στην έννοια «έργα που έχουν γυριστεί για την τηλεόραση» του άρθρου 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/552.
'(1) Article 11(3) of Council Directive 89/552/EEC of 3 October 1989 on the coordination of certain provisions laid down by law, regulation or administrative action in Member States concerning the pursuit of television broadcasting activities as amended by Directive 97/36/EC of 30 June 1997 applies irrespective of whether films made for television have from the outset been produced for television and provided with breaks designed for the insertion of advertising spots.
Μια τέτοια ερμηνεία αντιβαίνει τόσο στο κείμενο όσο και στο ιστορικό της διατάξεως αυτής.
(2) Several audiovisual works constitute a series within the meaning of that provision where they share either a continuing dramatic narrative or characters (dramatis personae) in common.'
Το κείμενο του άρθρου 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/552 δεν έχει καμία ασάφεια.
Joined Cases C-4/02 and C-5/02 Hilde Schönheit, Stadt Frankfurt am Main ν Silvia Becker, Land Hessen Social policy
Από την εικοστή έβδομη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 89/552 καθώς και από το άρθρο 11, παράγραφος 1, προκύπτει ότι αυτό το άρθρο αποβλέπει στην ισόρροπη προστασία, αφενός, των οικονομικών συμφερόντων των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών και των διαφημιζομένων και, αφετέρου, των συμφερόντων των δικαιούχων, ήτοι των παραγωγών και των δημιουργών, και των καταναλωτών που είναι οι τηλεθεατές.
Preliminary ruling (Social policy — Equal pay for men and women — Applicability of Article 119 of the EC Treaty (Articles 117 to 120 of the EC Treaty have been replaced by Articles 136 EC to 143 EC) and Article 141(1) and (2) EC and of Directive 86/3781EEC or Directive 79/7/EEC -Meaning of pay — Civil service pension scheme — Calculation of the old-agepension for parttime civil servants — Discriminatory treatment as compared with full-time workers — Indirect discrimination based on sex — Conditions governing justification for objective reasons unrelated to any discrimination on grounds of sex — Protocol concerning Article 119 of the EC Treaty (now Protocol concerning Article 141 EC) — Temporal effects) (Fifth Chamber)
Η προτεινόμενη από την RTL ερμηνεία δεν λαμβάνει υπόψη της αυτή την ουσιαστική πάντως πτυχή του σκοπού της ισόρροπης προστασίας που προβλέπει το άρθρο 11 της οδηγίας 89/552.
By orders of 12 November 2001 the Verwaltungsgericht (Administrative Court) Frankfurt am Main, referred to the Court for a preliminary ruling eleven questions on the interpretation of Article 119 of the EC Treaty (Articles 117 to 120 of the EC Treaty have been replaced by Articles 136 EC to 143 EC), of the Protocol concerning Article 119 of the EC Treaty, annexed to the EC Treaty by the Treaty on European Union (now the Protocol concerning Article 141 EC), of Article 141(1) and (2) EC, of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978, of Council Directive 86/378/EEC of 24 July 1986, and of Council Directive 97/80/EC of 15 December 1997.
Οι σκοποί αυτοί μπορούν να δικαιολογούν μέτρα κατά της υπερβολικής διαφημίσεως.
Ms Schönheit, who was born on 12 July 1939, began working for the City of Frankfurt am Main on 1 April 1996 as a social worker, initially as a contractual employee and then, from 1 January 1984, as an official.
Επί του δευτέρου έως τετάρτου ερωτήματος
By another decision also adopted on 12 July 1999, the City of Frankfurt am Main awarded her a pension of 65.8% of her final pensionable salary.
Για τα οπτικοακουστικά έργα, όπως μεταξύ άλλων για τις ταινίες που προορίζονται για την τηλεόραση, το άρθρο 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/552 αποβλέπει στην ενισχυμένη προστασία των τηλεθεατών κατά της υπερβολικής διαφήμισης.
First, the City of Frankfurt am Main calculated Ms Schönheit's normal pensionable service under Paragraph 6 of the Gesetz über die Versorgung der Beamten und Richter in Bund und Ländern (Law on pensions for officials and judges at national and regional level) of 24 August 1976 ('the BeamtVG') ('actual service') and multiplied that service by the factor of 1.875% provided for by the new version of Paragraph 14 of the BeamtVG, which resulted in a rate of pension of 56.99%.
Η χρησιμοποίηση τυπικών, κυρίως, κριτηρίων για τον ορισμό της έννοιας «σειρά», όπως πρότεινε η RTL, δεν μπορεί να γίνει δεκτή καθότι θίγει τον σκοπό αυτό.
Second, Ms Schönheit's employer, in compliance with the first sentence of Paragraph 85(4) of the BeamtVG — since Ms Schönheit was already an official on 31 December 1991 — calculated the rate of pension which could be awarded to her applying the method of calculation found in Paragraph 85(1) of the BeamtVG. That method of calculation resulted in a rate of pension of 70.79%.
Συνεπώς, η επίδικη έννοια «σειρά» απαιτεί ουσιαστικούς δεσμούς, ήτοι κοινά στοιχεία που να αναφέρονται στο περιεχόμενο των σχετικών ταινιών.
Third, pursuant to the second sentence of Paragraph 85(4) of the BeamtVG, Ms Schönheit's employer calculated the rate of pension which would have been applicable to her under the provisions which were in force until 31 December 1991, that is, under the old version of Paragraph 14 of the BeamtVG, including the pension abatement.
Η ελάχιστη αυτή προστασία εξηγείται από το γεγονός ότι οι σειρές, λόγω ακριβώς των ουσιαστικών στοιχείων που συνδέουν τις διάφορες εκπομπές που τις αποτελούν, όπως, για παράδειγμα, η εξέλιξη του ίδιου σεναρίου ή η επανεμφάνιση ενός ή περισσοτέρων από τα πρόσωπα, απαιτούν από τους τηλεθεατές λιγότερη συγκέντρωση σε σχέση με τις ταινίες.
That was the rate applied in the decision adopted on 12 July 1999 by the City of Frankfurt am Main under the second sentence of Paragraph 85(4) of the BeamtVG, since that rate was lower than the rate calculated under Paragraph 85(1).
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
On 3 August 1999, Ms Schönheit raised an objection to the decision of 12 Jury 1999 determining her pension.
Ο γενικός εισαγγελέας F. G.
Ms Becker, who was born on 15 July 1951, has been employed by the Land of Hesse as a teacher with civilservant status since 23 August 1971.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απντήσει ως εξής:
By decision of 5 January 2000, the Regierungspräsidium (local government) in Darmstadt (Germany) awarded Ms Becker a pension of 52.18% of her final pensionable salary.
23 Οκτωβρίου 2003
The first and second questions (C-4/02 and C-5/02)
Προδικαστική «Κοινωνική πολιτική — Άνδρες και γυναίκες εργαζόμενοι — Ισότητα των αμοιβών — Εφαρμογή του άρθρου 119 της Συνθήκης ΕΚ (τα άρθρα 117 έως 120 της Συνθήκης ΕΚ αντικαταστάθηκαν από τα άρθρα 136 ΕΚ έως 143 ΕΚ) και του άρθρου 141, παράγραφοι 1 και 2, ΕΚ, καθώς και της οδηγίας 86/378/ΕΟΚ ή της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ— Έννοια της αμοιβής — Συνταξιοδοτικό σύστημα των δημοσίων υπαλλήλων — Υπολογισμός της συντάξεως λόγω γήρατος των μερικώς απασχολουμένων υπαλλήλων — Ύπαρξη άνισης μεταχειρίσεως εν σχέσει προς τους πλήρως απασχολουμένους — Ύπαρξη έμμεσης διακρίσεως λόγω φύλου — Προϋποθέσεις ενδεχομένης αιτιολογήσεως από αντικειμενικούς λόγους ανεξάρτητους από κάθε διάκριση λόγω φύλου — Πρωτόκολλο σχετικά με το άρθρο 119 της Συνθήκης ΕΚ (νυν πρωτόκολλο σχετικά με το άρθρο 141 ΕΚ) — Κατά χρόνο αποτελέσματα» (Πέμπτο τμήμα)
By its first and second questions, which it is appropriate to consider together, the referring court is essentially asking whether a pension paid under a scheme such as that established by the BeamtVG falls within the scope of Article 119 of the Treaty and Article 141(1) and (2) EC and also within the scope of directives relating to the implementation of the principle of equal treatment for men and women and, if it does, whether those provisions must be interpreted in such a way as to preclude legislation, such as that deriving from Paragraph 85 of the BeamtVG in conjunction with the old version of Paragraph 14 thereof, which entails a reduction in the pension of civil servants who have worked parttime for at least a part of their working life.
Με διατάξεις της 12ης Νοεμβρίου 2001, το Verwaltungsgericht Frankfurt am Main υπέβαλε ένδεκα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 119 της Συνθήκης ΕΚ (τα άρθρα 117 έως 120
Although a scheme such as that established by the BeamtVG is in fact an occupational social security scheme within the meaning of Directive 86/378, there is no need to inquire as to the effects the directive may have in a case in which sex discrimination in the matter of pensions can be directly identified by
Οι διαφορές στις κύριες δίκες και τα προδικαστικά ερωτήματα
It must be held, on the basis of the information provided in this regard by the referring court, that provisions such as those at issue in the main proceedings may result in discrimination against women by comparison with men in breach of the principle of equal pay for men and women for equal work, unless the provisions are justified by objective factors unrelated to any discrimination on grounds of sex.
Υπόθεση C-4/02
The third to ninth questions (C-4/02 and C-5/02)
Η Η. Schönheit, γεννηθείσα στις 12 Ιουλίου 1939, εισήλθε στην υπηρεσία του Δήμου της Φρανκφούρτης επί του Μάιν την 1η Απριλίου 1966 ως κοινωνική λειτουργός, αρχικά ως συμβασιούχος και κατόπιν, από την 1η Ιανουαρίου 1984, ως μόνιμος υπάλληλος.
By its third to ninth questions, which it is appropriate to examine together, the referring court is essentially asking, should the first and second questions be answered in the affirmative, in what conditions legislation such as that deriving from Paragraph 85 of the BeamtVG in conjunction with the old version of Paragraph 14 thereof could be regarded as justified by objective factors unrelated to any discrimination on grounds of sex