natgillin/translations-raw huggingface dataset:
GOUVERNEMENT DE LA COMMUNAUTÉ FRANÇAISE και GOUVERNEMENT WALLON που εργάζονται στο Βέλγιο, και ειδικότερα στην ολλανδόφωνη περιφέρεια ή στη δίγλωσση μητροπολιτική περιφέρεια των Βρυξελλών, αλλά κατοικούν στη γαλλόφωνη ή στη γερμανόφωνη περιφέρεια ή στο κράτος μέλος καταγωγής τους), καθώς και β) στους Βέλγους υπηκόους οι οποίοι άσκησαν το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας, προκειμένου να αποφευχθεί η ύπαρξη αποτρεπτικού αποτελέσματος επί της ασκήσεως των δικαιωμάτων αυτών 102.
GOVERNMENT OF THE FRENCH COMMUNITY AND WALLOON GOVERNMENT residing in the Frenchspeaking or Germanspeaking regions or in their home Member State) (b) to Belgians who have already exercised a right of freedom of movement, to avoid a ‘chilling’ effect on the exercise of those rights. 102
Γενικότερα, το Δικαστήριο κατέστησε σαφές, με την απόφαση Eman, ότι οι διακρίσεις κράτους μέλους εις βάρος των υπηκόων του δύνανται να εμπίπτουν στο κοινοτικό δίκαιο υπό ορισμένες περιστάσεις.
More generally, the Court made it clear in Eman that discrimination by a Member State against its own nationals can be caught by Community law under certain circumstances.
Στην εν λόγω υπόθεση, ένας Ολλανδός υπήκοος, ο οποίος είχε την κατοικία του σε χώρα που δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, είχε το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που επρόκειτο να λάβουν χώρα στις Κάτω Χώρες, ενώ ένας Ολλανδός υπήκοος που είχε την κατοικία του στις Ολλανδικές Αντίλλες ή στην Αρούμπα δεν είχε το δικαίωμα αυτό.
There, a Netherlands national resident in a nonmember country had the right to vote and to stand as a candidate in elections to the European Parliament held in the Netherlands whereas a Netherlands national residing in the Netherlands Antilles or Aruba had no such right.
Το Δικαστήριο απεφάνθη ότι ναι μεν, στο παρόν στάδιο της εξελίξεως του κοινοτικού δικαίου, τα κράτη μέλη μπορούσαν να καθορίζουν τις προϋποθέσεις ασκήσεως του δικαιώματος του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, χρησιμοποιώντας ως κριτήριο την κατοικία στην επικράτεια εντός της οποίας διεξάγονταν οι εκλογές, πλην όμως η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως απαγόρευε τα επιλεγέντα κριτήρια να έχουν ως αποτέλεσμα τη διαφορετική μεταχείριση των υπηκόων που τελούσαν σε παρόμοιες καταστάσεις, εφόσον αυτή η διαφορετική μεταχείριση δεν εδικαιολογείτο αντικειμενικώς.
The Court held that whilst, in the current state of Community law, Member States could define the conditions for exercising the right to vote and to stand as a candidate in elections to the European Parliament by reference to residence in the territory in which the elections were held, the principle of equal treatment prevented the criteria chosen from resulting in different treatment of nationals who were in comparable situations, unless that difference in treatment was objectively justified. The Court held that it was not. 101
Έτσι, η εφαρμογή του εθνικού δικαίου, σε συνδυασμό με την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, παράγει μια κατάσταση στο πλαίσιο της οποίας η μόνη κατηγορία προσώπων τα οποία κατοικούν στη γαλλόφωνη ή στη γερμανόφωνη περιφέρεια και τα οποία δεν δύνανται να έχουν πρόσβαση στην παροχή του φλαμανδικού συστήματος ασφαλίσεως περιθάλψεως είναι οι Βέλγοι υπήκοοι οι οποίοι δεν έχουν ασκήσει παραδοσιακό δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας, αλλά έχουν ασκήσει (και εξακολουθούν να ασκούν) δικαίωμα διαμονής σε συγκεκριμένο τμήμα του Βελγίου.
Thus, the combination of the application of national law and the application of EC law produces a situation in which the only category of persons residing in the Frenchspeaking or Germanspeaking region who are not able to access the Flemish care benefit are Belgians who have not exercised a traditional right of freedom of movement, but who have exercised (and continue to exercise) a right to reside in a particular part of Belgium.
Περαιτέρω, η διαφορετική μεταχείριση μεταξύ, αφενός, των ως άνω προσώπων και, αφετέρου, των υπηκόων άλλων κρατών μελών και των Βέλγων υπηκόων οι οποίοι έχουν ασκήσει κλασικά οικονομικής φύσεως δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας αναφύεται ακριβώς επειδή το κοινοτικό δίκαιο παρεμβαίνει προκειμένου να εμποδισθεί η δυσμενής μεταχείριση της δεύτερης κατηγορίας προσώπων 103.
Furthermore, the difference in treatment between such persons on the one hand, and nationals of other Member States and Belgians who have exercised classic economic rights of freedom of movement, on the other hand, arises precisely because EC law intervenes to prevent adverse treatment of the latter group. 103 If one then applies the test that is familiar from the discrimination
Στην περίπτωση που η ανάλυση την οποία εξέθεσα ανωτέρω είναι ακριβής, η εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου επί της παροχής του φλαμανδικού συστήματος ασφαλίσεως περιθάλψεως, η οποία είναι διαθέσιμη σε όλους όσοι κατοικούν στην ολλανδόφωνη περιφέρεια ή στη δίγλωσση μητροπολιτική περιφέρεια των Βρυξελλών, θα έχει ως αποτέλεσμα να καταστεί διαθέσιμη η εν λόγω παροχή και α) στους «κλασικούς» κοινοτικούς διακινούμενους εργαζομένους (υπηκόους άλλων κρατών μελών
If the analysis that I have set out earlier is correct, application of EC law will result in the Flemish care benefit, which is already available to all living within the Dutchspeaking region or the bilingual region of Brussels-Capital, having also to be made available (a) to ‘classic’ EC migrant workers (nationals of other Member States working in the Dutchspeaking region or the bilingual region of Brussels-Capital of Belgium but
102 — Βλ., π.χ., απόφαση D’Hoop (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 86, σκέψεις 30 και 31), όπου το Δικαστήριο απεφάνθη ότι οι διευκολύνσεις που παρέχει η Συνθήκη στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας δεν θα μπορούσαν να παράγουν πλήρως τα αποτελέσματά τους αν ο υπήκοος κράτους μέλους μπορούσε να αποθαρρυνθεί να τις χρησιμοποιήσει λόγω κωλυμάτων τα οποία θέτει, κατά την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του, μια κανονιστική ρύθμιση η οποία τον αντιμετωπίζει δυσμενώς λόγω του ότι επωφελήθηκε των διευκολύνσεων αυτών.
102 — See, for example, D’Hoop, cited in footnote 86, paragraphs 30 and 31, where the Court held that the opportunities offered by the Treaty in relation to freedom of movement could not be fully effective if a national of a Member State could be deterred from availing himself of them by obstacles raised on his return to his country of origin by legislation penalising the fact that he has used them.
Βλ., επίσης, αποφάσεις Singh (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 44, σκέψεις 19 και 23), και Αλεβίζος (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 64, σκέψη 75).
See also Singh, cited in footnote 44, paragraphs 19 and 23; and Alevizos, cited in footnote 64, paragraph 75.
101 — Απόφαση Eman (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 96, σκέψεις 58 έως 61).
101 — Eman, cited in footnote 96, paragraphs 58 to 61.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΥΠΟΘΕΣΗ C-212/06
OPINION OF MS SHARPSTON — CASE C-212/06 caselaw, it appears that ‘but for’ their decision to reside in the Frenchspeaking region although they work in the Dutchspeaking region, the former group would also be able to access the benefit.
Βέλγιο, ενώ ένας Βέλγος υπήκοος θα είχε, εντός του Βελγίου, απλώς και μόνον τα δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας τα οποία θα μπορούσε να αντλήσει από το εθνικό δίκαιο.
freedom of movement rights within Belgium as he could derive from national law.
Επ’ αυτού, η Συμφωνία ΕΚ-Ελβετίας καθιστά προφανέστερο το γεγονός ότι, αν γίνει δεκτό το παραδοσιακό επιχείρημα σχετικά με την «αμιγώς εσωτερική κατάσταση», οι Βέλγοι υπήκοοι οι οποίοι δεν έχουν ασκήσει κλασικά οικονομικής φύσεως δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας αποτελούν, διά της λειτουργίας, αυτής καθ’ εαυτής, του κοινοτικού δικαίου (σε συνδυασμό με το εθνικό δίκαιο), τη μόνη κατηγορία προσώπων τα οποία κατοικούν ή κυκλοφορούν στην Ένωση και εις βάρος των οποίων μπορούν οι προϋποθέσεις για τη λήψη παροχών του φλαμανδικού συστήματος ασφαλίσεως περιθάλψεως να προβαίνουν ατιμώρητα σε διακρίσεις.
To that extent, the EC-Switzerland Agreement throws into even sharper relief the fact that, if the traditional ‘purely internal situation’ argument is accepted, Belgian nationals who have not exercised classic economic rights of freedom of movement are, by the very operation of EC law (in combination with national law), the only class of persons residing or moving within the Union against whom the conditions for entitlement to the Flemish care insurance may discriminate with impunity.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, φρονώ ότι, εκ πρώτης όψεως, η κατηγορία των Βέλγων υπηκόων οι οποίοι δεν έχουν ασκήσει κλασικά οικονομικής φύσεως δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας εμπίπτει παρά ταύτα, κατ’ αρχήν, στο πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου και/ή θίγεται αρκούντως από την εφαρμογή του, κατά τρόπον ώστε τα πρόσωπα που υπάγονται στην ως άνω κατηγορία πρέπει να είναι σε θέση να επικαλεσθούν το κοινοτικό δίκαιο 105.
In such circumstances, a prima facie case can, it seems to me, be made for saying that the group of Belgian nationals who have not exercised classic economic rights of freedom of movement nevertheless falls in principle within the scope of EC law and/or is sufficiently affected by its application that they ought also to be able to invoke EC law. 105
H Κυβέρνηση της Γαλλικής Κοινότητας προβάλλει, παρεμπιπτόντως, ένα ενδιαφέρον επιχείρημα το οποίο στηρίζεται στη Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου, για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων (στο εξής: Συμφωνία ΕΚ-Ελβετίας) 104.
The Government of the French Community raises an interesting tangential argument based on the Agreement between the European Community and its Member States and Switzerland on the freedom of movement for persons (‘the EC-Switzerland Agreement’).
Το άρθρο 7, στοιχείο β΄, της ως άνω Συμφωνίας επιβάλλει στα συμβαλλόμενα μέρη να θεσπίσουν το «δικαίωμα επαγγελματικής και γεωγραφικής κινητικότητας που επιτρέπει στους υπηκόους των συμβαλλομένων μερών να κυκλοφορούν ελεύθερα στο έδαφος του κράτους υποδοχής και να ασκούν το επάγγελμα της επιλογής τους».
104Article 7(b) of that Agreement requires the Contracting Parties to make provision for ‘the right to occupational and geographical mobility which enables nationals of the Contracting Parties to move freely within the territory of the host State and to pursue the occupation of their choice’.
Πράγματι, η διάταξη αυτή δίδει την εντύπωση ότι παρέχει ρητώς στους Ελβετούς υπηκόους το δικαίωμα να κυκλοφορούν ελεύθερα όχι μόνο μεταξύ Ελβετίας και διαφόρων κρατών μελών, αλλά και μεταξύ διαφορετικών τμημάτων του εδάφους ενός επιμέρους κράτους μέλους.
That provision would indeed appear expressly to grant Swiss citizens the right to move freely, not only between Switzerland and the various Member States, but also between different parts of the territory of an individual Member State.
Οποιαδήποτε διάκριση εις βάρος της ως άνω κατηγορίας προσώπων θα ήταν,
Any discrimination against that group would, of course, be indirect rather than direct. For that reason, it would be open to
Αν τούτο ισχύει, το παράδοξο αποτέλεσμα θα συνίστατο στο ότι ένας Ελβετός πολίτης (όπως και ένας υπήκοος άλλου κράτους μέλους) θα είχε το δικαίωμα να κυκλοφορεί ελεύθερα σε ολόκληρο το
If so, the paradoxical result would be that a Swiss citizen (like a national of another Member State) would be entitled to freedom of movement throughout Belgium, whilst a Belgian national would merely enjoy such
105 — Βλ., προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Poiares Maduro στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση Carbonati (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 73, σημεία 59 έως 71), του οποίου η συλλογιστική στηρίζεται, επίσης, σε ερμηνεία της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
105 — Compare the Opinion of Advocate General Poiares Maduro in Carbonati, cited in footnote 73, at points 59 to 71, also relying on an interpretation of the principle of non-discrimination.
Βλ., επίσης, E. Spaventa, «From Gebhard to Carpenter: Towards a (non-economic) European Constitution», Common Market Law Review, 2004, σ.
See also E. Spaventa, ‘From Gebhard to Carpenter: Towards a (non-economic) European Constitution’, Common Market Law Review, 2004, p.
771, ο οποίος υποστηρίζει ότι οι διατάξεις του άρθρου 17 ΕΚ, σε συνδυασμό με αυτές του άρθρου 12 ΕΚ, έχουν ως αποτέλεσμα την παροχή προστασίας, από την άποψη του κοινοτικού δικαίου παρά από την άποψη του εθνικού δικαίου, στους πολίτες οι οποίοι δεν έχουν ασκήσει τα δικαιώματά τους ελεύθερης κυκλοφορίας.
771, suggesting that the combined effect of Articles 17 and 12 EC is to grant protection, as a matter of Community rather than national law, to citizens who have not exercised their free movement rights.
GOUVERNEMENT DE LA COMMUNAUTÉ FRANÇAISE και GOUVERNEMENT WALLON εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου, είναι πιθανό ότι κάποια κράτη μέλη θα επιθυμούσαν όντως να προβάλουν τέτοια επιχειρήματα ενώπιον του Δικαστηρίου και τα επιχειρήματα τους θα έπρεπε να εξετασθούν προσεκτικά.
States would indeed wish to present such arguments to the Court; and their arguments would need to be considered carefully.
Έχω πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι, στην υπό κρίση υπόθεση, μόνον ένα κράτος μέλος (οι Κάτω Χώρες) άσκησε παρέμβαση.
I am fully conscious of the fact that, in the present case, only one Member State (the Netherlands) has intervened.
Θα ήταν ευκταίο να πραγματοποιηθεί μια προσήκουσα και διεξοδική εξέταση των στοιχείων, τα οποία παρέθεσα ανωτέρω, σε ένα πλαίσιο πληρέστερης συμμετοχής των κρατών μελών και (ως απόρροια) μιας διεξοδικότερης παρουσίασης εκ μέρους της Επιτροπής.
It would seem desirable for a proper exploration of the elements that I have canvassed above to take place against the background of fuller participation from the Member States and (as a corollary) a more developed presentation by the Commission.
Ενδέχεται, κατόπιν λεπτομερέστερης εξετάσεως, η εκτίμηση που διατύπωσα, εκ πρώτης όψεως, ανωτέρω να αναιρεθεί.
It might be that, on more detailed examination, the prima facie case that I have outlined above is refuted.
βεβαίως, μάλλον έμμεση παρά άμεση.
Member States to raise arguments of objective justification.
Για το λόγο αυτό, τα κράτη μέλη θα είχαν τη δυνατότητα να προβάλουν επιχειρήματα περί αντικειμενικής δικαιολογήσεως.
It is not difficult to foresee circumstances in which such objective justification could potentially be made out.
Δεν είναι δύσκολο να γίνουν αντιληπτές περιστάσεις στο πλαίσιο των οποίων μια τέτοια αντικειμενική δικαιολόγηση ενδεχομένως θα μπορούσε να προβληθεί.
One can readily imagine (for example) that, in order to promote a less-developed region within its territory, or to deal with a problem that is endemic to one region but does not affect the rest of its territory, a Member State might wish to make certain advantages available only to those living within a particular region.
Μια βάσιμη αντικειμενική δικαιολόγηση θα άφηνε στα κράτη μέλη ευρύ πεδίο προκειμένου αυτά να εφαρμόζουν διαφορετικούς κανόνες σε καταστάσεις στο πλαίσιο των οποίων ήταν επιβεβλημένη, αντικειμενικώς, μια τέτοια αντιμετώπιση, ενώ θα προστατεύονταν ταυτοχρόνως οι πολίτες της Ενώσεως από οποιαδήποτε αυθαίρετη δυσμενή διάκριση που δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο.
Well-founded objective justification would leave Member States ample scope to apply differentiated rules in situations that, objectively, merited such treatment, whilst safeguarding citizens of the Union against arbitrary discrimination that could not be so justified.
Είναι αυτονόητο ότι θα μπορούσαν να προβληθούν επιχειρήματα αντίθετα προς την ανάλυση που εξέθεσα ανωτέρω σχετικά με τον αντίκτυπο της ιθαγένειας της Ενώσεως σε αμιγώς εσωτερικές καταστάσεις, στηριζόμενα στις αρμοδιότητες τις οποίες διατηρούν τα κράτη μέλη 106.
It goes without saying that counterarguments to the analysis that I have set out above on the impact of citizenship of the Union on purely internal situations, based upon continuing competences of the Member States, 106could be put forward.
Δεδομένου ότι οι αμιγώς εσωτερικές καταστάσεις εθεωρούντο κατά παράδοση ως μη εμπίπτουσες στο πεδίο
Given that purely internal situations have traditionally been viewed as falling outside the scope of EC law, it is likely that Member
106 — Στην υπό κρίση υπόθεση, μέχρι τούδε, το ουσιώδες επιχείρημα συνίστατο στο ότι ένα κράτος μέλος με αποκεντρωμένη συνταγματική δομή διατηρεί, ως εκ τούτου, την αρμοδιότητα να προβαίνει σε διακρίσεις μεταξύ των πολιτών του, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να παρέχει αντικειμενική δικαιολόγηση για τις εν λόγω διακρίσεις.
106 — Thus far in the present case, the essential argument has been that a Member State with a decentralised constitutional structure thereby retains competence to discriminate between its own citizens without being required to provide objective justification for that discrimination.
Υποθέτω ότι το Δικαστήριο δεν θα επιθυμούσε να αποφανθεί επί ενός τόσο θεμελιώδους ζητήματος στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως (εκτός αν, βεβαίως, αποφασίσει να προχωρήσει εκ νέου στην προφορική διαδικασία και να καλέσει τα κράτη μέλη να γνωστοποιήσουν τις απόψεις τους επί του ζητήματος αυτού)·και δεν θεωρώ ότι υφίσταται αδήριτη ανάγκη να το πράξει.
The Court would not, I suspect, wish to decide such a fundamental point in the present case (unless, of course, it decides to reopen the oral procedure and invite Member States to make their views on this issue known); and I do not see an overriding need for it to do so.
Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, ένα επιχείρημα που μπορεί, πιθανώς, να προβληθεί —και το οποίο είναι, εκ πρώτης όψεως, δελεαστικό καθόσον θα συνέβαλλε στην εξάλειψη αυθαίρετων δυσμενών διακρίσεων— συνίσταται στο ότι οι πολίτες της Ενώσεως δύνανται να επικαλούνται την ιθαγένεια της Ενώσεως, σε συνδυασμό με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, και έναντι μιας αποκεντρωμένης αρχής η οποία αδιαμφισβήτητα ασκεί κρατική εξουσία, προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση σε μια παροχή η οποία, κατά το κοινοτικό δίκαιο, προορίζεται σαφώς και ευρέως για όλους τους εργαζομένους και στην οποία ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων μπορούν πράγματι να αποκτήσουν πρόσβαση μέσω του κοινοτικού δικαίου.
There does nevertheless appear to me to be a possible argument — and one that is prima facie attractive because it would help to eradicate arbitrary discrimination — that citizens of the Union may rely upon that citizenship, in combination with the principle of non-discrimi-nation, as against a decentralised authority that unquestionably exercises the auctoritas of the State, in order to access a benefit that Community law clearly intends should be available widely to all workers and that groups of fellow-workers can indeed access through the intervention of Community law.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΥΠΟΘΕΣΗ C-212/06 δυνητικά ο κανονισμός
OPINION OF MS SHARPSTON — CASE C-212/06
Εφαρμόζεται 1612/68 107;
On the potential applicability of Regulation (EEC) No 1612/68 of the Council 107
Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ανεφύη το ζήτημα αν ο κανονισμός 1612/68 μπορεί να τύχει εφαρμογής εν προκειμένω.
At the hearing, the question was raised as to whether Regulation No 1612/68 might be applicable to the proceedings.
Οσάκις υφίσταται δυνητική αλληλεπικάλυψη μεταξύ του κανονισμού 1408/71 και του κανονισμού 1612/68, το Δικαστήριο συχνά εξετάζει, κατ’ αρχάς, αν ο κανονισμός 1408/71 τυγχάνει εφαρμογής.
In the present case, I consider that Regulation No 1408/71 is applicable and that Article 3(1) thereof precludes citizens of other Member States and Belgian citizens who have made use of their right to freedom of movement being denied access to the Flemish care benefit.
Δεδομένου ότι το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1408/71 είναι ειδικότερο, φρονώ ότι η ως άνω προσέγγιση είναι εύλογη.
Persons in that situation are therefore sufficiently protected by Regulation No 1408/71 and there is no need to consider the position under Regulation No 1612/68.
Ο ως άνω κανονισμός εφαρμόζεται, γενικώς, επί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων.
That regulation applies in general to freedom of movement for workers.
Επομένως, μπορεί να τύχει εφαρμογής επί των κοινωνικών πλεονεκτημάτων τα οποία εμπίπτουν συγχρόνως στο ειδικό πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1408/71 108.
It may therefore apply to social advantages which, at the same time, come within the specific scope of Regulation No 1408/71.
Οι δύο κανονισμοί δεν έχουν το ίδιο προσωπικό πεδίο εφαρμογής 109.
108The two Regulations do not have the same scope ratione personae.
Η έννοια του κοινωνικού πλεονεκτήματος κατά το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 1612/68 ενδέχεται, επίσης, να είναι ευρύτερη από την έννοια της παροχής κοινωνικής ασφαλίσεως κατά τον κανονισμό 1408/71 110.
109The notion of social advantage in Article 7(2) of Regulation No 1612/68 may also be broader than the notion of social security benefit under Regulation No 1408/71. 110
107 — Κανονισμός της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (EE ειδ. έκδ.
107 — Regulation of 15 October 1968 on freedom of movement for workers within the Community (OJ English Special Edition 1968(II), p.
02/475), που τροποποιήθηκε για τελευταία φορά με την οδηγία 2004/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να διακινούνται και να διαμένουν ελεύθερα εντός της επικράτειας των κρατών μελών (EE L 158, σ. 77).
475), amended most recently by Directive 2004/58/EC of the European Parliament and of the Council of 29 April 2004 on the right of citizens of the Union and their family members to move and reside freely within the territory of the Member States (OJ 2004 L 158, p. 77).
Ωστόσο, αν το Δικαστήριο προτίθεται να αναγνωρίσει ότι οι Βέλγοι πολίτες, οι οποίοι δεν έκαναν χρήση ενός κλασικού οικονομικής φύσεως δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας, δικαιούνται να τύχουν
If the Court is minded to treat Belgian citizens who have not made use of a classic economic right to freedom of movement as entitled nevertheless to protection under Community law, it would likewise be
109 — Απόφαση Επιτροπή κατά Λουξεμβούργου (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 108, σκέψη 20), η οποία είναι σύμφωνη με τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs στην ίδια υπόθεση (σημεία 32 έως 34).
109 — Commission v Luxembourg, cited in previous footnote, paragraph 20, following the Opinion of Advocate General Jacobs in the same case, points 32 to 34.
110 — Βλ., προτάσεις της γενικής εισαγγελέα Kokott στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση Hosse (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 30, σημείο 104) και προτάσεις της γενικής εισαγγελέα Kokott, της 29ης Μαρτίου 2007, στην υπόθεση C-287/05, Hendrix (απόφαση της 11ης Σεπτεμβρίου 2007, που δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σημείο 52).
110 — See the Opinion of Advocate General Kokott in Hosse, cited in footnote 30, point 104, and the Opinion of Advocate General Kokott of 29 March 2007 in Case C-287/05 Hendrix, pending, point 52.
111 — Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις Schmid (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 108)·Meints (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 52)·της 24ης Σεπτεμβρίου 1998, C-35/97, Επιτροπή κατά Γαλλίας (Συλλογή 1998, σ.
111 — See, inter alia, Schmid, cited in footnote 108; Meints, cited in footnote 52; Case C-35/97 Commission v France [1998] ECR I-5325; Case C-33/99 Fahmi [2001] ECR I-2415; De Cuyper, cited in footnote 30; and Celozzi, also in footnote 30.
Οι αποφάσεις Επιτροπή κατά Λουξεμβούργου και Martinez Sala (προπαρατεθείσες στην υποσημείωση 108) δίδουν την εντύπωση ότι αποτελούν εξαιρέσεις στην πρακτική αυτή.
Commission v Luxembourg and Martínez Sala, both cited in footnote 108, appear to be exceptions to this practice.
Αν το Δικαστήριο συμμερίζεται την άποψή μου σχετικά με τις απαντήσεις που πρέπει να δοθούν στα πρώτα τρία ερωτήματα, είναι όντως αναγκαίο να δοθεί απάντηση στο τέταρτο ερώτημα.
If the Court shares my view on the answers to be given to the first three questions, it is indeed necessary to answer the fourth question.
προστασίας δυνάμει του κοινοτικού δικαίου, θα ήταν ωσαύτως περιττό να εξετασθεί η κατάστασή τους υπό το πρίσμα του κανονισμού 1612/68.
unnecessary to examine their position from the perspective of Regulation No 1612/68.