natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το άρθρο 32, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας ορίζει ότι τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις απαιτούμενες διατάξεις για να συμμορφωθούν προς αυτήν έως τις 30 Ιουνίου 1998 και ότι πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
Declares that, by failing to bring into force, within the prescribed period, all the laws, regulations and administrative provisions necessary to implement Directive 98/10/EC of the European Parliament and of the Council of 26 February 1998 on the application of open network provision (ONP) to voice telephony and on universal service for telecommunications in a competitive environment and, in particular, Articles 6(3) and (4), 10, 21 and 26 thereof, the French Republic has failed to fulfil its obligations under Article 32 of that directive;
«1) Η Γαλλική Δημοκρατία, μη θέτοντας σε ισχύ, εντός της τασσομένης προθεσμίας το σύνολο των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση της προς την οδηγία 98/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 1998, για την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) στη φωνητική τηλεφωνία και για την καθολική
' declare that, by failing to adopt and bring into force within the prescribed period the whole of the laws, regulations and administrative provisions necessary to transpose Directive 98/10/EC of the European Parliament and of the Council of 26 February 1998 on the application of open network provision (ONP) to voice telephony and on universal service for telecommunications in a competitive environment, and in particular Article 6(3) and (4) and Articles 10, 21 and 26, the French Republic has failed to fulfil its obligations under Article 32 of that directive; order the French Republic to pay the costs.'
Υποθ. C-33/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-33/01 Commission of the European Communities ν Hellenic Republic Environment and consumers
«Παράβαση κράτους μέλους — Απόβλητα — Διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων — Μη κοινοποίηση των πληροφοριακών στοιχείων που προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 3, της οδηγίας 91/689 — Φορείς και επιχειρήσεις που αναλαμβάνουν τη διάθεση και/ή την αξιοποίηση επικίνδυνων αποβλήτων» (Τέταρτο τμήμα) στοιχεία σχετικά με κάθε εξουσιοδοτημένο φορέα ή επιχείρηση που αναλαμβάνει τη διάθεση και/ή την αξιοποίηση επικίνδυνων αποβλήτων, όπως προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 3, της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα, ως έχει κατόπιν της
By application lodged at the Court Registry on 24 January 2001, the Commission of the European Communities brought an action under Article 226 EC for a declaration that, by failing to send to it, within the prescribed period, the information concerning every establishment or undertaking which carries out disposal and/or recovery of hazardous waste required under Article 8(3) of Council Directive 91/689/EEC of 12 December 1991 on hazardous waste, in the version resulting from Council Directive 94/31/EC of 27 June 1994, and Commission Decision 96/302/EC of 17 April 1996 establishing a format in which information is to be provided pursuant to Article 8(3) of Directive 91/689, the Hellenic Republic has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty and that directive.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 24 Ιανουαρίου 2001, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή για να διαπιστωθεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείποντας να της κοινοποιήσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τα πληροφοριακά
In their reply of 9 November 1999, the Greek authorities pointed out that they had sent to the Commission, by letter of 30 November 1998, information regarding the establishments or undertakings responsible for disposal or recovery of hazardous waste on behalf of third parties. The Greek authorities added that the total weight of the hazardous waste produced in 1998 amounted to 287 000 tonnes, of which 65 000 tonnes had been recovered.
Στις 11 Αυγούστου 1999, η Επιτροπή εξέδωσε συμπληρωματική ατιολογημένη γνώμη, με την οποία επισήμανε ότι τα πληροφοριακά στοιχεία που προσκόμισαν οι ελληνικές αρχές ήσαν ελλιπή.
On the expiry of the period laid down in the supplementary reasoned opinion, two months after 11 August 1999, the Hellenic Republic had not sent the Commission all the information required under Article 8(3) of Directive 91/689.
Η οδηγία 91/689 έχει ως αντικείμενο, σύμφωνα με το άρθρο της 1, παράγραφος 1, την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ελεγχόμενη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων.
In its application, the Commission complains that the Hellenic Republic did not send it the information required under Article 8(3) of Directive 91/689 in respect of all the establishments or undertakings responsible for the disposal or recovery of hazardous waste. In both its defence and rejoinder, the Hellenic Republic implicitly acknowledges that fact by providing additional information on the
Η Επιτροπή, εκτιμώντας ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέλειψε να της κοινοποιήσει τα πληροφοριακά στοιχεία που προβλέπει η διάταξη αυτή, άσκησε την παρούσα προσφυγή λόγω παραβάσεως.
Declares that, by failing to send to the Commission, within the prescribed period, all the information required under Article 8(3) of Council Directive 91/689/EEC of 12 December 1991 on hazardous waste, in the version resulting from Council Directive 94/31 /EC of 27 June 1994, the Hellenic Republic has failed to fulfil us obligations under that directive;
2) Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα διχαστικά έξοδα»
Case C-382/99 Kingdom of the Netherlands ν Commission of the European Communities State aid
Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 14 March 2002.
C-382/99 Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Κρατικές ενισχύσεις
Case C-158/00 Grand Duchy of Luxembourg ν Commission of the European Communities Agriculture
«Κρατικές ενισχύσεις—Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τις ενισχύσεις de minimis —Πρατήρια υγρών καυσίμων—Ειδικοί φόροι καταναλώσεως— Κίνδυνος σωρεύσεως των ενισχύσεων — Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη — Αρχή της ασφάλειας δικαίου — Υποχρέωση αιτιολογήσεως» (Πέμπτο τμήμα)
States under the Guarantee Section of the European Agricultural Guidance and Guarantee Fund (EAGGF), in so far as it excluded from Community financing, for the 1996 to 1998 financial years, expenditure of LUF 56 106 800 incurred by the Grand Duchy of Luxembourg in the arable crops sector.
προς την κοινή αγορά και τη λειτουργία της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο της 2ας Μαΐου 1992 και διατάσσει την αναζήτηση των ήδη χορηγηθεισών ενισχύσεων.
26 May 1996, in other words more than 24 months prior to the letter of 26 May 1998, is contrary to the provisions of Article 5(2)(c) of Regulation No 729/70. The expenditure which it claims should not have been disallowed in this respect amounts to LUF 17 939 235.
Τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς και η απόφαση της Επιτροπής
From 5 to 7 December 1995, the Commission's services carried out an audit in Luxembourg concerning payments under the support regime to producers of certain arable crops.
5/11 αντιστοίχως του ισόποσου σε ολλανδικό νόμισμα της αυξήσεως του γερμανικού φόρου καταναλώσεως.
By letter of 13 February 1996, the Commission notified the Luxembourg authorities of the results of that inspection and requested them to submit their replies and any comments they might have within a period of six weeks.
Αν, εν συνεχεία τέτοιας μειώσεως, το ποσό των ενισχύσεων υπέρ των επιχειρηματιών που βρίσκονταν σε ακτίνα 10 χλμ. από τα σύνορα κατέληγε κάτω των 0,025 NLG ανά λίτρο, η προσωρινή ρύθμιση θα έπαυε να ισχύει στο σύνολο της.
It is appropriate to recall that the fifth subparagraph of Article 5(2)(c) of Regulation No 729/70 provides that a refusal to finance may not involve expenditure effected prior to 24 months preceding the Commission's written notification to the Member State concerned of the results of the checks which it has carried out.
Από 1ης Ιουλίου 1997, οι ειδικοί φόροι καταναλώσεως στις Κάτω Χώρες επί της βενζίνης, του ντήζελ και του υγροποιημένου αερίου αυξήθηκαν αντιστοίχως κατά 0,11 ολλανδικά φιορίνια (NLG), 0,05 NLG και 0,08 NLG ανά λίτρο.
By letter of 26 May 1998, the Commission notified the Luxembourg authorities of the result of that audit referring expressly to Regulation No 1663/95 and requesting those authorities to submit their reply within a period of two months.
Στη συνέχεια, σχεδιάστηκε τροποποίηση της προσωρινής ρυθμίσεως, με αντικείμενο τον καθορισμό της ενισχύσεως όχι πλέον ανά αιτούντα, αλλά ανά πρατήριο (στο εξής: σχέδιο τροποποιήσεως).
The detailed rules for the application of Regulation No 729/70, and, in particular, the procedures for decisions refusing financing mentioned in Article 5(2)(c) thereof, are set out in Regulation No 1663/95.
Το σχέδιο αυτό δικαιολογούνταν από τη βούληση να εξαλειφθεί η ανισότητα που δημιουργήθηκε μεταξύ των πρατηρίων ως προς το ποσό της ενισχύσεως.
The Court has noted that the first subparagraph of Article 8(1) of Regulation No 1663/95 specifies what the written communication by which the Commission notifies the results of its checks to Member States must contain (see Case C-170/00 Finland ν Commission [2002], paragraph 26).
Συγκεκριμένα, ορισμένοι αιτούντες, που διέθεταν περισσότερα πρατήρια, λάμβαναν μόνον 100 000 ευρώ για το σύνολο των πρατηρίων, ενώ άλλοι, που διέθεταν μόνο ένα πρατήριο, ελάμβαναν το ίδιο ποσό.
Under that article, that communication is to state the corrective measures to be taken to ensure future compliance, to include an evaluation of any expenditure which the Commission may propose to exclude and to make reference to Regulation No 1663/95. The Member State must be given two months to reply to it.
Διευκρίνιζε ότι, σε περίπτωση αυξήσεως του ειδικού γερμανικού φόρου καταναλώσεως, η διαφορά μεταξύ των ειδικών φόρων καταναλώσεως, που δικαιολογούσε τη χορήγηση των ενισχύσεων, θα μειωνόταν.
A failure to observe those conditions may, depending on its significance, deprive of its efficacy the procedural guarantee accorded to Member States by Article 5(2)(c) of Regulation No 729/70, which limits the period for which expenditure can be refused financing by the EAGGF.
Η ενίσχυση, επομένως, θα μειωνόταν κατά τα 10/11 και τα
The first plea in law alleging infringement of Regulation No 729/70
Η Επιτροπή προέβη, βάσει του άρθρου 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΚ (νυν, άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ), σε προκαταρκτική
The Court must therefore investigate the extent to which the letter of 13 February 1996 meets the conditions set out in Article 8(1) of Regulation No 1663/95.
— εξέταση τόσο της προσωρινής ρυθμίσεως όσο και του σχεδίου τροποποιήσεως της για να βεβαιωθεί ότι τα οικεία μέτρα, που είχαν ήδη εφαρμοστεί ή σχεδιάζονταν, δεν ευνοούσαν μορφές σωρεύσεως των ενισχύσεων απαγορευόμενες από την ανακοίνωση.
Regulation No 1663/95 are not met by the letter of 13 February 1996, that is to say, a reference to that regulation, an evaluation of the expenditure to be refused Community financing and the giving of two months to reply. That letter contains no reference to the regulation nor any evaluation of the expenses which might be refused financing and provides for a period of six weeks for a reply.
Η Επιτροπή φοβόταν, ειδικότερα, ότι η προσωρινή ρύθμιση και το σχέδιο τροποποιήσεως παρείχαν στις μεγάλες εταιρίες πετρελαίου τη δυνατότητα να ευνοηθούν εμμέσως από την ενίσχυση υπέρ των διαφόρων επιχειρηματιών που συνδέονταν με αυτές, καθιστώντας άνευ αντικειμένου τις «ρήτρες διαχειρίσεως των τιμών» που περιείχαν σε ορισμένες συμφωνίες αποκλειστικής αγοράς μεταξύ αυτών των εταιριών και των διανομέων τους.
By its third plea in law, the Grand Duchy of Luxembourg complains that the Commission, when fixing the rate of correction, failed to take into account as a mitigating circumstance the fact that the Luxembourg authorities had made considerable efforts to improve the situation since 1996, a fact which the Conciliation Body also recognised.
— αυτή των πρατηρίων υγρών καυσίμων για τα οποία οι ολλανδικές αρχές δεν παρέσχον καμία πληροφορία ή παρέσχον ανεπαρκείς πληροφορίες*
By that plea in law, the Luxembourg Government disputes the rate, equal to 5%, of the flat-rate correction applied by Decision 2000/216 to the expenditure incurred by the Grand Duchy of Luxembourg in the arable crops sector.
Στο τέλος της εν λόγω διαδικασίας, διαπίστωσε, με την απόφαση, ότι ένα μέρος των επίδικων ενισχύσεων ήταν ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά και ότι ένα άλλο μέρος ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής του κανόνα de minimis.
In particular, the Government rejects the conclusions drawn by the Commission from various findings relating to irregularities committed by the Luxembourg authorities in the administrative checks of files and on-the-spot inspections.
Ως προς τις δύο πρώτες κατηγορίες, η Επιτροπή εκτίμησε ότι δεν υφίστατο κίνδυνος σωρεύσεως των ενισχύσεων και θεώρησε ότι είχε εφαρμογή ο κανόνας de minimis (άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής).
Annuls Commission Decision 2000/216/EC ofl March 2000 excluding from Community financing certain expenditure incurred by the Member States under the Guarantee Section of the European Agricultural Guidance Fund (EAGGF), in so far as it excludes from Community financing expenditure incurred by the Grand Duchy of Luxembourg in the arable crops sector prior to 26 May 1996;
Εφόσον δεν αντιβαίνουν προς τους κανόνες της Συνθήκης, οι ενδεικτικοί αυτοί κανόνες δεσμεύουν το όργανο.
Preliminary ruling (Maritime transport (Sixth Chamber) transport between Member States and between Member States and third countries.
Η Επιτροπή έκρινε ότι τα μέτρα της Ολλανδικής Κυβερνήσεως που δεν ενέπιπταν στον κανόνα de minimis αποτελούσαν ενισχύσεις υπό την έννοια του άρθρου 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης (βλ. σημεία 88 έως 93 των αιτιολογικών σκέψεων της αποφάσεως της Επιτροπής) και ότι οι εν λόγω ενισχύσεις δεν ενέπιπταν στις εξαιρέσεις του άρθρου 92, παράγραφοι 2 και 3, της
By judgments of 4 November 1999, received at the Court on 8 November 1999, the Netherlands Raad van State (Council of State) referred to the Court for a preliminary ruling under Article 234 EC four questions on the interpretation of Articles 92, 59 and 56 of the EC Treaty (now, after amendment, Articles 87 EC, 49 EC and 46 EC) and Council Regulation (EEC) No 4055/86 of 22 December 1986 applying the principle of freedom to provide services to maritime
Εν προκειμένω, η Επιτροπή προσάπτει στην Ολλανδική Κυβέρνηση ότι δεν τήρησε την προϋπόθεση της μη σωρεύσεως (βλ., ειδικά, τα σημεία 69,71 έως 75 των αιτιολογικών σκέψεων
Those question were raised in two proceedings between the Inspecteur van de Belastingdienst Douane, Rotterdam district ('the Inspector') and Sea-Land Service Inc. ('Sea-Land'), on the one hand, and Nedlloyd Lijnen BV ('Nedlloyd'), on the other, with respect to payment of a charge for vessel traffic services.
της αποφάσεως της Επιτροπής).
Community trade appreciably affected.
Η Επιτροπή περιορίστηκε συνεπώς να επαληθεύσει αν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του κανόνα de minimis πληρούνταν, χωρίς να προσθέσει νέες προϋποθέσεις στις κατευθυντήριες γραμμές της ανακοινώσεως.
The Inspector maintained that, to the extent that the exception must none the less be regarded as aid, the financial advantage therefrom is so minor that it should be deemed to constitute de minimis aid and, as such, permissible. Moreover, the public financing of infrastructure, such as the VTS tariff scheme, can be regarded as a general measure of economic policy.
Τέτοιος μηχανισμός ενέχει τον κίνδυνο υπερβάσεως του ορίου de minimis ανά αποδέκτη, πράγμα που απαγορεύεται από την ανακοίνωση.
By judgments of 19 January 1998, the Arrondissementsrechtbank (District Court) of Rotterdam (Netherlands) ruled that the actions brought against those decisions were well founded and, accordingly, annulled them. The Inspector appealed against those judgments to the Raad van State.
Επί της διακρίσεως μεταξύ των »αμιγώς» Co/Co πρατηρίων και των «de facto· Co/Co πρατηρίων
In that case, it is necessary to consider whether that restriction is among the exceptions laid down by the Treaty, inter alia that referred to in Article 56.
Η Επιτροπή παρέβη επίσης το άρθρο 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης, τον κανόνα de minimis καθώς και τις αρχές της ασφάλειας δικαίου, της ίσης μεταχειρίσεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
Those companies also claimed that exemption from the VTS tariff, particularly for inland waterway vessels, must be deemed to constitute aid within the meaning of Article 92(1) of the EC Treaty. Since that aid has not been notified to the Commission, it is unlawful.
Το εν λόγω καθήκον ενημερώσεως απορρέει από το γενικό καθήκον της ειλικρινούς συνεργασίας των κρατών μελών με την Επιτροπή, που θεσπίζει το άρθρο 5 της Συνθήκης.
Furthermore, the Inspector contended that exemption from the VTS tariff applies without distinction as to the nationality of inland waterway vessels. There is thus no distortion of competition in the relevant market, that is, inland navigation, nor is intra-
Υπό τις συνθήκες αυτές, αν ένα κράτος μέλος δεν παράσχει στην Επιτροπή τις ζητούμενες
In those circumstances, the Raad van State decided to stay proceedings and to submit to the Court some questions for a preliminary ruling.
ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, καθόσον επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών εμπορικές συναλλαγές, οι ενισχύσεις που χορηγούνται από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους, υπό οποιαδήποτε μορφή, και νοθεύουνή απειλούννα νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής, θεωρούνται, μεταξύ άλλων, ως ενισχύσεις οι παρεμβάσεις οι οποίες, ανεξαρτήτως μορφής, ελαφρύνουν τις επιβαρύνσεις που κανονικώς βαρύνουν τον προϋπολογισμό μιας επιχειρήσεως και οι οποίες, κατά συνέπεια, χωρίς να είναι επιδοτήσεις υπό τη στενή έννοια του όρου, είναι της ιδίας φύσεως ή έχουν τα ίδια αποτελέσματα.
By its first three questions, the national court is essentially asking whether Regulation No 4055/86, in conjunction with Articles 56 and 59 of the Treaty, precludes a vessel traffic services system such as the VTS system at issue, which requires payment of a tariff by seagoing vessels longer than 41 metres which participate in that system on a mandatory basis, while other vessels, such as inland waterway vessels, are exempt from that tariff.
Εν προκειμένω, οι αιτιάσεις της Ολλανδικής Κυβερνήσεως αφορούν τις ασάφειες της αποφάσεως της Επιτροπής που δεν της επέτρεψαν να προσδιορίσει επακριβώς τους πραγματικούς αποδέκτες των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν στα πρατήρια που εμπίπτουν στις κατηγορίες των «αμιγώς» Co/Co και των «de facto» Co/Co πρατηρίων.
Regulation No 4055/86, adopted on the basis of Article 84(2) of the Treaty, lays down measures for the application in the maritime transport sector of the principle of freedom to provide services laid down in Article 59 of that Treaty. Moreover, the Court held to that effect by ruling that Article 1(1) of that regulation defines the beneficiaries of freedom to provide maritime transport services between Member States and between Member States and third countries in terms which are substantially the same as those in Article 59 of the Treaty (Case C-381/93 Commission ν France [1994], paragraph 10).
Από πάγια νομολογία προκύπτει ότι το άρθρο 92, παράγραφος 1, δεν προβαίνει σε διάκριση των κρατικών παρεμβάσεων ανάλογα με τις αιτίες ή τους σκοπούς τους, αλλά τις ορίζει σε συνάρτηση με τα αποτελέσματα τους.
First of all, as regards the matters covered by Regulation No 4055/86, the wording of Article 1(1) makes it clear that it applies to maritime transport services between the Member States and between the latter and third countries.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η απόφαση προσδιορίζει, αριθμώντας τα, τα πρατήρια που ανήκουν στην ίδια εταιρία καυσίμων, η οποία τα εκμεταλλεύεται (κατηγορία των «αμιγώς» Co/Co πρατηρίων) και αυτών με τον ίδιο ασκούντα την εκμετάλλευση, ο οποίος υπέβαλε αίτηση για ενίσχυση πάνω από μία φορά και κατά συνέπεια περιλαμβάνεται πολλές φορές στον κατάλογο των επιλέξιμων αποδεκτών ενισχύσεως (κατηγορία «de facto» Co/Co πρατηρίων).
Moreover, it follows from Articles 1(3) and 8 of Regulation No 4055/86 that the regulation makes applicable to the matters covered by the regulation the whole of the Treaty rules relating to freedom to provide services (see, to that effect, Commission ν France, paragraphs 11 to 13).
Εν προκειμένω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το πλεονέκτημα που χορηγείται εμμέσως στις εταιρίες καυσίμων απορρέει από την ενίσχυση που χορηγείται βάσει της προσωρινής ρυθμίσεως καθόσον οτην πράξη καθιστά άνευ αντικειμένου τις ρήτρες διαχειρίσεως των τιμών.
As regards the persons covered by Regulation No 4055/86, under Articles 1(1) and (2), freedom to provide maritime transport services applies to nationals of Member States who are established in a Member State other than that of the person for whom the services are intended, to nationals of Member States established outside the Community and to shipping companies established outside the Community and controlled by nationals of a Member State, if their vessels are registered in that Member State in accordance with its legislation.
Συγκεκριμένα, οι ενισχύσεις που χορηγεί το ολλανδικό κράτος σκοπούν να αποτρέψουν τη μείωση του φόρου κύκλου εργασιών των πρατηρίων που βρίσκονται πλησίον των γερμανικών συνόρων, λόγω της αυξήσεως στην τιμή των καυσίμων ύστερα από την αύξηση των ειδικών φόρων καταναλώσεως στις Κάτω Χώρες και των ανταγωνιοτικότερων γερμανικών τιμών.
It is settled case-law that freedom to provide services, as referred to in Article 59 of the EC Treaty, requires not only the elimination of all discrimination on grounds of nationality against providers of services who are established in another Member State, but also the abolition of any restriction, even if it applies without distinction to national providers of services and to those of other Member States, which is liable to prohibit, impede or render less attractive the activities of a provider of services established in another Member State where he lawfully provides similar services (see, inter alia, Case C-266/96 Corsica Ferries France [1998], paragraph 56; Joined Cases C-369/96 and C-376/96 Arblade and Others [1999], paragraph 33; and Case C205/99 Analir and Others [2001], paragraph 21).
Αντιθέτως, η προσωρινή ρύθμιση διευκρίνιζε ότι το ποσό της ενισχύσεως θα μειωνόταν σε περίπτωση αυξήσεως των γερμανικών ειδικών φόρων καταναλώσεως.
Pursuant to that rule, freedom to provide services may also be relied on by an undertaking as against the State in which it is established, if the services are provided for persons established in another Member State (see, inter alia, Commission ν France, cited above, paragraph 14, and Case C-224/97 Ciola [1999], paragraph 11).
Κατά την Ολλανδική Κυβέρνηση, τα έμμεσα πλεονεκτήματα υπέρ των εταιριών καυσίμων δεν αποτελούν κρατικές ενισχύσεις υπό την έννοια του άρθρου 92 της Συνθήκης, αλλά προκύπτουν από συμβατικές σχέσεις που είναι απολύτως ξένες προς τις εθνικές αρχές, την ύπαρξη των οποίων αυτές αγνοούν.
It must be held that the VTS system, in requiring payment of a tariff by seagoing vessels longer than 41 metres and exempting inland waterway vessels, whatever their national flag and the nationality of the companies which operate them,
Συναφώς, επιβάλλεται η υπενθύμιση ότι, κατά το άρθρο 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης, είναι
The arguments which follow are based on the premiss that such is in fact the case, if only for one of the abovementioned situations.
Αυτό σημαίνει, επομένως, ότι η προσωρινή ρύθμιση εφαρμόζεται σε περιστάσεις που μπορούν να ενεργοποιήσουν την εφαρμογή των ρητρών διαχειρίσεως των τιμών.
Member State. Furthermore, in order to be so justified, the national legislation in question must be suitable for securing the attainment of the objective which it pursues and must not go beyond what is necessary in order to attain it (see, to that effect, Analir, paragraph 25).