natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όμως, ακόμη κι αν η αρμοδιότητα των ιρλανδικών δικαστηρίων εργατικών διαφορών ήταν συντρέχουσα, θα έπρεπε εν πάση περιπτώσει να ληφθεί υπόψη ότι πρόκειται για δικαστήρια στα οποία ο ιρλανδός νομοθέτης έχει ειδικώς αναθέσει, στο πλαίσιο της μεταφοράς της οδηγίας 1999/70 στο εσωτερικό δίκαιο, την επίλυση των διαφορών εργατικού δικαίου που ανακύπτουν από συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου.
However, even if the Irish labour courts only had non-compulsory jurisdiction, consideration would in any event have to be given to the fact that these are the specialised courts which — on transposing Direct- ive 1999/70 — the Irish legislature specifically entrusted with the determination of employment disputes arising from fixedterm employment.
Η προσφυγή ενώπιον ενός τέτοιου δικαιοδοτικού οργάνου ειδικώς επιφορτισμένου με την επίλυση αυτής της φύσεως διαφορών εξασφαλίζει πλήρη προστασία στους εργαζομένους ορισμένου χρόνου.
It must be possible for the full protection granted to fixedterm workers by the Directive to be invoked before such a specialised court.
Συναφώς, πρόκειται και πάλι για την ίδια προστασία, ανεξαρτήτως του αν αυτή προκύπτει άμεσα ή μόνον έμμεσα — μέσω του εθνικού νόμου για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο — από την οδηγία 29.
In essence, the protection at issue is the same, whether it is afforded directly or only indirectly — through the national transposing legislation — by the Directive. 29
Η αρχή της ισοδυναμίας αποτελεί έκφραση της γενικής αρχής της ισότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων που επιτάσσει να μην αντιμετωπίζονται κατά διαφορετικό τρόπο όμοιες καταστάσεις ούτε καθ’ όμοιο τρόπο διαφορετικές καταστάσεις, εκτός αν μια τέτοιου είδους αντιμετώπιση δικαιολογείται αντικειμενικώς 31.
The principle of equivalence is an expression of the general principle of equal treatment and nondiscrimination, which requires that comparable situations must not be treated differently and that different situations must not be treated in the same way unless such treatment is objectively justified. 31
Ο διαχωρισμός των δικαιοδοτικών αρμοδιοτήτων αναλόγως με το αν πρόκειται για την εφαρμογή της οδηγίας ή του εθνικού νόμου για τη μεταφορά της στο εθνικό δίκαιο θα καθιστούσε οπωσδήποτε δυσχερέστερη την επίτευξη του βαθμού προστασίας που επιτάσσει το κοινοτικό δίκαιο.
Any separation of jurisdiction as regards the application of the Directive, on the one hand, and of its national transposing legislation, on the other, would make the effective enforcement of the protection provided by Community law considerably more difficult for the workers concerned.
Θα αποδυναμωνόταν επίσης το άμεσο αποτέλεσμα του κοινοτικού δικαίου, το οποίο σε περίπτωση ολιγωρίας των εθνικών αρχών χρησιμεύει
In addition, the direct effect of Community law — which, in the absence of action by the national authori-
30 — Ειδικώς ως προς το άμεσο αποτέλεσμα διατάξεων οδηγιών, βλ. τις αποφάσεις της 5ης Απριλίου 1979, 148/78, Ratti (Συλλογή τόμος 1979/I, σ. 861, σκέψεις.
30 — As regards, specifically, the direct effect of directives, see Case 148/78 Ratti [1979] ECR 1629, paragraphs 21 and 22, and Case 8/81 Becker [1982] ECR 53, paragraphs 23 and 24.
31 — Ως προς την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, βλ. την πάγια νομολογία, μεταξύ άλλων, τις αποφάσεις της 12ης Σεπτεμβρίου 2006, C-300/04, Eman και Sevinger (Συλλογή 2006, σ.
29 — The only difference is in so far as the national transposing legislation grants wider protection, extending beyond that granted by the Directive and the Framework Agreement.
I-8055, σκέψη 57), και της 11ης Σεπτεμβρίου 2007, C-227/04 P, Lindorfer κατά Συμβουλίου (Συλλογή 2007, σ. I-6767, σκέψη 63), καθώς και τις παρατεθείσες στην υποσημείωση 21 αποφάσεις Cordero Alonso (σκέψη 37) και Advocaten voor de Wereld (σκέψη 56).
31 — As to the principle of equal treatment, see settled caselaw, including Case C-300/04 Eman and Sevinger [2006] ECR I-8055, paragraph 57; and Case C-227/04 P Lindorfer v Council [2007] ECR I-6767, paragraph 63; also Cordero Alonso (cited in footnote 21), paragraph 37; and Advocaten voor de Wereld (cited in footnote 21), paragraph 56.
Τα ασκηθέντα από τους προσφεύγοντες ενώπιον των ιρλανδικών δικαστηρίων εργατικών διαφορών ένδικα βοηθήματα σκοπό έχουν, όπως εκτέθηκε ανωτέρω, την υλοποίηση της προστασίας που τους εγγυάται το κοινοτικό δίκαιο υπό την ιδιότητά τους ως εργαζομένων ορισμένου χρόνου 32.
The redress which the complainants seek in the Irish labour courts serves, as already explained, to enforce the protection which, as fixedterm workers, they are guaranteed under Community law.
Όπως μνημονεύθηκε ανωτέρω, πρόκειται συναφώς για την προστασία τόσο πριν όσο και μετά από τις 14 Ιουλίου 2003, η οποία ουσιαστικώς είναι η ίδια και της οποίας έρεισμα αποτελεί η οδηγία 1999/70, ανεξαρτήτως του αν αυτή απορρέει άμεσα ή έμμεσα —μέσω του εθνικού νόμου για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο— από την οδηγία.
32 As already mentioned, the protection at issue is the same both before and after 14 July 2003 and ultimately derives from Directive 1999/70, irrespective of whether it is afforded directly or only indirectly — through the national transposing legislation — by the Directive.
Εν προκειμένω, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέχει η διάταξη περί παραπομπής, υφίστανται σαφείς διαφορές μεταξύ των ενδίκων βοηθημάτων που μπορούν να ασκήσουν κατά του εργοδότη τους εργαζόμενοι ορισμένου χρόνου, όπως είναι οι προσφεύγοντες, ενώπιον, αφενός, ενός Rights Commissioner ή του Labour Court και, αφετέρου, των τακτικών ιρλανδικών δικαστηρίων.
In the present case there are, according to the order for reference, distinct differences between the redress which fixedterm workers such as the complainants can seek against their employer before a Rights Commissioner or the Labour Court, on the one hand, and that which they can seek before the ordinary Irish courts, on the other.
33 — Στο ίδιο πνεύμα, οι παρατεθείσες στην υποσημείωση 23 αποφάσεις Levez (σκέψεις 43 και 44) και Preston (σκέψεις 61 και 62).
33 — See, to that effect, Levez (cited in footnote 23), paragraphs 43 and 44, and Preston (cited in footnote 23), paragraphs 61 and 62.
34 — Βλ. και πάλι τις παρατεθείσες στην υποσημείωση 23 αποφάσεις Levez (σκέψη 51) και Preston (σκέψη 60).
34 — Again, see Levez (cited in footnote 23), paragraph 51, and Preston (cited in footnote 23), paragraph 60.
32 — Βλ. ανωτέρω σημείο 58 των προτάσεών μου.
32 — See point 58 of this Opinion.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-268/06 προδικαστικά ερωτήματα όπως τα εξειδικεύει η απόφαση περί παραπομπής 37.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-268/06
Βάσει της αναλύσεως του αιτούντος δικαστηρίου, τα ένδικα βοηθήματα που μπορούν να ασκηθούν εν προκειμένω ενώπιον των τακτικών ιρλανδικών δικαστηρίων, θεωρούμενα συνολικώς, συνεπάγονται σαφώς περισσότερες δυσχέρειες απ’ ό,τι αυτά που μπορούν να ασκηθούν ενώπιον του Rights Commissioner και του Labour Court.
In the present case, as described by the referring court, the possible redress available from the ordinary Irish courts appears, viewed as a whole, to be less favourable than that which is available from the Rights Commissioner or the Labour Court. In particular, anyone in the complainants’ pos -ition would be exposed to a greater degree of financial risk and could not be legally represented by a trade union.
Ειδικότερα, συνεπάγονται, για πρόσωπα ευρισκόμενα στη θέση των προσφευγόντων της κύριας δίκης, μεγαλύτερο χρηματικό κίνδυνο και δεν παρέχουν τη δυνατότητα εκπροσωπήσεως μέσω συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Court fees are payable, an unsuccessful party may be ordered to pay costs, and parties may be represented only by lawyers, not by trade unions or employers’ associations. 35By contrast, complaints before the Rights Commissioner and the Labour Court are subject to a simpler procedure in which the parties may be represented by any person, in particular by a trade union or employers’ association, costs are not awarded and no court fees are payable.
Επομένως, κατά την προβολή των στηριζομένων άμεσα στο κοινοτικό δίκαιο για τον πριν από τη μεταφορά της οδηγίας 1999/70 χρόνο αξιώσεών τους, οι προσφεύγοντες θα περιέρχονταν σε δυσμενέστερη θέση απ’ ό,τι μετά το χρονικό αυτό σημείο, όσον αφορά την προβολή των στηριζομένων στον ιρλανδικό νόμο για τη μεταφορά της οδηγίας αξιώσεών τους.
Thus, those concerned would be in a worse position when asserting claims based directly on Community law in respect of the period prior to the transposition of Direct- ive 1999/70 than when asserting claims based on the Irish transposing legislation in respect of the period after transposition.
Βεβαίως, τα καθών ιρλανδικά υπουργεία αμφισβήτησαν εν μέρει ενώπιον του Δικαστηρίου αυτή την ανάλυση και αξιολόγηση του ιρλανδικού δικονομικού δικαίου.
Admittedly, the respondents have challenged some aspects of that description and assessment of Irish procedural law before the Court of Justice.
Εν προκειμένω, όμως, αρκεί να επισημανθεί ότι, στο πλαίσιο μιας αιτήσεως για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, δεν απόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει αν είναι ορθή η εκ μέρους του αιτούντος δικαστηρίου ερμηνεία εθνικών διατάξεων 36.
Suffice it to say in that regard, however, that it is not for the Court to determine, in the context of a reference for a preliminary ruling, whether the referring court’s interpretation of provisions of national law is correct.
Αντιθέτως, το Δικαστήριο οφείλει να λαμβάνει υπόψη, στο πλαίσιο της κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ των κοινοτικών και των εθνικών δικαστηρίων, το πραγματικό και νομοθετικό πλαίσιο εντός του οποίου εντάσσονται τα
36Rather, the Court must take account, under the division of jurisdiction between the Community judicature and the national courts, of the factual and legislative context, as described in the order for reference, in which the questions put to it are set. 37
Αν θεωρηθεί ότι η αρμοδιότητα των ιρλανδικών δικαστηρίων για τον μετά τις 14 Ιουλίου 2003 χρόνο είναι συντρέχουσα, μπορεί να υποστηριχθεί ότι εργαζόμενοι όπως οι προσφεύγοντες της κύριας δίκης περιέρχονται σε δυσμενέστερη θέση
In so far as the jurisdiction of the Irish labour courts is regarded as compulsory in respect of the period from 14 July 2003, the fact that employees such as the complainants are in a worse position is apparent also from the fact that — as already mentioned
37 — Βλ., συναφώς, την παρατεθείσα στην υποσημείωση 27 νομολογία.
37 — See, again, the caselaw cited in footnote 27.
IMPACT επειδή —όπως μνημονεύθηκε σε μια άλλη αλληλουχία 38— είναι εκ των πραγμάτων σεως στα ιρλανδικά δικαστήρια εργατικών διαφορών, ως προς τον πριν από τις 14 Ιουλίου 2003 χρόνο, και η υποχρέωσή τους να προσφύγουν στα τακτικά ιρλανδικά δικαστήρια συνιστά παραβίαση της αρχής της ισοδυναμίας.
IMPACT period before 14 July 2003 and to be directed instead to seek legal redress in the ordinary Irish courts.
Έννομες συνέπειες αναγκασμένοι να κινήσουν δύο παράλληλες διαδικασίες προκειμένου να επιτύχουν τη προστασία που δικαιούνται δυνάμει του κοινοτικού δικαίου: την πρώτη ενώπιον των τακτικών δικαστηρίων για το χρονικό διάστημα έως την μεταφορά της οδηγίας 1999/70 στο εσωτερικό δίκαιο και τη δεύτερη ενώπιον των δικαστηρίων εργατικών διαφορών για τον μετέπειτα χρόνο.
Legal consequences in another context 38 — they would in practice be forced to pursue two parallel sets of proceedings in order to obtain the protection to which they are entitled under Community law: the first before the ordinary courts in respect of the period prior to the transposition of Directive 1999/70, and the second before the labour courts in respect of the period afterwards.
Αν, αντιθέτως, στήριζαν τις αξιώσεις τους μόνο στον νόμο του 2003 και όχι επιπροσθέτως στο κοινοτικό δίκαιο, τότε θα χρειαζόταν μια μόνον ένδικη διαδικασία, ενώπιον των ιρλανδικών δικαστηρίων εργατικών διαφορών.
If, on the other hand, their claims were based only on the 2003 Act and not also on Community law, only one set of proceedings would be required, with recourse to the Irish labour courts being available in any event.
Επομένως, σύμφωνα με τα ανωτέρω, η υποχρέωση εργαζομένων ορισμένου χρόνου, όπως των προσφευγόντων της κύριας δίκης να προσφύγουν στα τακτικά ιρλανδικά δικαστήρια για τον πριν από τις 14 Ιουλίου 2003 χρόνο και η άρνηση παροχής σ’ αυτούς της δυνατότητας προσβάσεως στα ιρλανδικά δικαστήρια εργατικών διαφορών συνιστά παραβίαση τόσο της αρχής της αποτελεσματικότητας όσο και της αρχής της ισοδυναμίας.
In accordance with the preceding remarks, therefore, both the principle of effectiveness and the principle of equivalence would be infringed if fixedterm workers such as the complainants were directed to seek legal redress in the ordinary Irish courts in respect of the period prior to 14 July 2003 and were denied access to the Irish labour courts.
Η δυσμενέστερη θέση των προσφευγόντων δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με το επιχείρημα ότι πριν από τις 14 Ιουλίου 2003 δεν υφίστατο ιρλανδικός νόμος για τη μεταφορά της οδηγίας 1999/70 στο εσωτερικό δίκαιο που θα μπορούσε να θεμελιώσει την αρμοδιότητα των δικαστηρίων εργατικών διαφορών.
The fact that the complainants are in a worse position cannot be justified, for example, on the ground that there was no Irish legislation to transpose Direct- ive 1999/70 in place before 14 July 2003 that could have established the jurisdiction of the labour courts, since a Member State cannot rely, as against individuals, on its own failure to transpose a directive. 39
Επομένως, η άρνηση παροχής στους ενδιαφερομένους της δυνατότητας προσβά-
It would, therefore, constitute an infringement of the principle of equivalence for the complainants to be denied access to the Irish labour courts in respect of the
Από την επιταγή της ειλικρινούς συνεργασίας (άρθρο 10 ΕΚ) έπεται ότι το αιτούν δικαστήριο οφείλει να ερμηνεύσει όσον το δυνατόν ευρύτερα τις διατάξεις που διέπουν την αρμοδιότητά του, καθώς και τις δικονομικές προϋποθέσεις, για τις ασκούμενες ενώπιόν του προσφυγές ώστε να διασφαλίζεται αποτελεσματική προστασία των δικαιωμάτων που ο ιδιώτης αντλεί από την οδηγία 1999/70 και τη συμφωνίαπλαίσιο 40.
It follows from the principle of Community loyalty (Article 10 EC) that the referring court must interpret the provisions relating to its own jurisdiction and the procedural rules governing actions brought before it in such a way as to ensure, wherever possible, the effective judicial protection of an individual’s rights under Directive 1999/70 and the Framework Agreement. 40
38 — Βλ., συναφώς, τις σχετικές με την αρχή της αποτελεσματικότητας παρατηρήσεις στα σημεία 54 έως 66 των προτάσεών μου.
38 — See, in that regard, the remarks on the principle of effectiveness in points 54 to 66 of this Opinion.
40 — Στο ίδιο πνεύμα, η απόφαση Unibet (παρατεθείσα στην υποσημείωση 16, σκέψη 44).
39 — See, by way of example, Ratti (cited in footnote 30), paragraph 22, and Becker (cited in footnote 30), paragraphs 24, 33 and 34.
39 — Βλ. αντί πολλών άλλων, τις παρατεθείσες στην υποσημείωση 30 αποφάσεις Ratti (σκέψη 22) και Becker (σκέψεις 24, 33 και 34).
40 — See, to that effect, Unibet (cited in footnote 16), paragraph 44.
Όπως προκύπτει από τη διάταξη περί παραπομπής, το Labour Court φρονεί ότι υφίσταται εν προκειμένω ευχέρεια για μια τέτοια σύμφωνη προς το κοινοτικό δίκαιο ερμηνεία της αρμοδιότητάς του, που θα του επέτρεπε να κρίνει ότι είναι αρμόδιο όσον αφορά όχι μόνο το μετά τις 14 Ιουλίου 2003 χρονικό διάστημα, αλλά και τον πρότερο χρόνο και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, να εφαρμόσει τις αμέσου αποτελέσματος διατάξεις της οδηγίας 1999/70 και της συμφωνίαςπλαισίου.
As the order for reference shows, the Labour Court sees some scope in the present case for its jurisdiction to be interpreted in conformity with Community law in such a way as to enable it to declare that it has jurisdiction in respect of the period not only from, but also before, 14 July 2003, and thus to apply the directly effective provisions of Directive 1999/70 or of the Framework Agreement.
του κοινοτικού δικαίου που έχουν άμεσο αποτέλεσμα, όταν ναι μεν δεν του παρέχεται ρητώς προς τούτο αρμοδιότητα στο πλαίσιο του εθνικού δικαίου, έχει όμως αρμοδιότητα να εφαρμόζει έναν μεταγενεστέρως θεσπισθέντα εθνικό νόμο για τη μεταφορά αυτών των διατάξεων στο εσωτερικό δίκαιο, η δε άμεση επίκληση από τον ιδιώτη αυτών των διατάξεων για τον πριν από τη θέσπιση αυτού του εθνικού νόμου χρόνο θα ήταν δυνατή μόνον ενώπιον άλλων εθνικών δικαστηρίων και μόνον υπό λιγότερο ευνοϊκές προϋποθέσεις.
required to apply directly effective provisions of Community law where, although it has not been given express jurisdiction to do so under domestic law, it does have jurisdiction to apply national transposing legislation enacted subsequently in respect of those provisions, and, in respect of the period before that legislation was enacted, individuals would otherwise be able to rely directly on those provisions only before other domestic courts and only on less favourable terms.
Β — Επί του δευτέρου ερωτήματος: Εξέταση του αμέσου αποτελέσματος της ρήτρας 4 και της ρήτρας 5 της συμφωνίας­πλαισίου
B — Question 2: Examination of the direct effect of Clauses 4 and 5 of the Framework Agreement
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, το αιτούν δικαστήριο υποχρεούται, βάσει των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας, να εφαρμόσει στη διαφορά της κύρια δίκης τις αμέσου αποτελέσματος διατάξεις της οδηγίας 1999/70 και της συμφωνίαςπλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, προκειμένου να διασφαλίσει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση αποτελεσματική προστασία των δικαιωμάτων των ιδιωτών που απορρέουν από αυτές τις διατάξεις 41.
In those circumstances, the referring court is required, in accordance with the principles of equivalence and effectiveness, to apply the directly effective provisions of Directive 1999/70 or of the framework agreement on fixedterm work in the main proceedings in order to ensure, in each case, the effective judicial protection of the rights of individuals conferred by that legislation. 41
Το δεύτερο ερώτημα υποβάλλεται μόνο για την περίπτωση κατά την οποία στο πρώτο ερώτημα δοθεί, όπως προτείνω 42, καταφατική απάντηση.
The second question is referred only in the event that Question 1 is, as I suggest, to be answered in the affirmative.
Με το δεύτερο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν οι ρήτρες 4, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου έχουν απ’ ευθείας εφαρμογή, οπότε οι ιδιώτες μπορούν να επικαλούνται αυτές τις διατάξεις ενώπιον δικαστηρίου.
42By the second question, the referring court asks whether Clauses 4(1) and 5(1) of the framework agreement on fixedterm work are directly applicable, so as to be capable of being relied upon by individuals before the courts.
Βάσει των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας, ένα εθνικό δικαστήριο υποχρεούται να εφαρμόζει διατάξεις
In accordance with the principles of equivalence and effectiveness, a national court is
Κατά πάγια νομολογία, οι διατάξεις οδηγιών μπορούν να παράγουν άμεσο
It is settled caselaw that the provisions of directives may have direct
41 — Βλ., συναφώς, το σημείο 49 των προτάσεών μου και την υποσημείωση 21 αυτών των προτάσεων.
41 — See point 48 and footnote 19 of this Opinion.
42 — Σημεία 45 έως 84 των προτάσεών μου.
42 — Points 45 to 84 of this Opinion.
αποτέλεσμα 43: Σε όλες τις περιπτώσεις όπου οι διατάξεις μιας οδηγίας εμφανίζονται, από απόψεως περιεχομένου, άνευ αιρέσεων και αρκούντως ακριβείς, μπορούν να προβάλλονται, ελλείψει εμπροθέσμως ληφθέντων μέτρων μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο, έναντι κάθε εθνικής διατάξεως μη σύμφωνης προς την οδηγία, ή ακόμη κατά το μέτρο που μπορούν να προσδιορίσουν δικαιώματα που οι ιδιώτες δύνανται να προβάλλουν έναντι του κράτους 44.
43 Wherever the provisions of a directive appear, so far as their subjectmatter is concerned, to be unconditional and sufficiently precise, they may, in the absence of implementing measures adopted within the prescribed period, be relied on against any national provision which is incompatible with the directive or in so far as they define rights which individuals are able to assert against the State.
Διατάξεις οδηγίας παράγουσες άμεσο αποτέλεσμα μπορούν επίσης να προβάλλονται έναντι του Δημοσίου υπό την ιδιότητά του ως εργοδότη 45.
44 Directly effective provi- sions of directives may also be relied upon as against the State in its capacity as employer. 45
Επί του πρώτου σκέλους του δεύτερου ερωτήματος: η ρήτρα 4 της συμφωνίαςπλαισίου
First part of Question 2: Clause 4 of the Framework Agreement
Με τη ρήτρα αυτή εξαγγέλλεται η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων σε βάρος εργαζομένων ορισμένου χρόνου.
The first part of Question 2 (Question 2(a)) concerns the direct effect of Clause 4(1) of the framework agreement on fixedterm work, which sets out the principle of nondiscrimination against fixedterm workers.
Η νομολογία αυτή μπορεί άνευ ετέρου να έχει ανάλογη εφαρμογή σε συμφωνίες πλαίσια. Πράγματι, μολονότι το περιεχόμενό τους μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγματεύσεων μεταξύ των κοινωνικών εταίρων σε κοινοτικό επίπεδο (άρθρο 139, παράγραφος 1, ΕΚ), αποτελούν εντούτοις αναπόσπαστο συστατικό μέρος των εκδιδομένων για την εφαρμογή τους οδηγιών του Συμβουλίου (άρθρο 139, παράγραφος 2, ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 137 ΕΚ) και είναι της αυτής νομικής φύσεως.
That caselaw can readily be applied to framework agreements since, while their content may have been agreed between management and labour at Community level (Article 139(1) EC), they are nevertheless an integral component of the directives adopted by the Council for the purposes of their implementation (Article 139(2) EC in conjunction with Article 137 EC) and have the same legal status.
Οι απαγορεύσεις των διακρίσεων συνιστούν μία από τις κλασικές περιπτώσεις εφαρμογής του αμέσου αποτελέσματος του κοινοτικού δικαίου.
The prohibition of discrimination is one of the classic examples of the application of the direct effect of Community law.
Αυτό ισχύει όχι μόνο για τις περιεχόμενες στο πρωτογενές δίκαιο —ιδίως στις θεμελιώδεις ελευθερίες και σε διατάξεις όπως του άρθρου 141 ΕΚ— απαγορεύσεις των διακρίσεων 48, αλλά και
That applies not only in respect of the prohibitions of discrimination contained in primary legislation — particularly in the fundamental freedoms and in provisions such as Article 141 EC 48 — but also the prohibi-
537, σκέψη 12), Ratti (παρατεθείσα στην υποσημείωση 30, σκέψεις 19 έως 23) και Becker (παρατεθείσα στην υποσημείωση 30, σκέψεις 17 έως 25). Βλ. επίσης απόφαση Dorsch Consult (παρατεθείσα στην υποσημείωση 17, σκέψη 44).
43 — Case 41/74 Van Duyn [1974] ECR 1337, paragraph 12; Ratti (cited in footnote 30), paragraphs 19 to 23; and Becker (cited in footnote 30), paragraphs 17 to 25; see also Dorsch Consult (cited in footnote 17), paragraph 44.
46 — Βλ., συναφώς, τις παρατεθείσες στην υποσημείωση 3 αποφάσεις Αδενέλερ κ.λπ., Marrosu και Sardino, Vassallo, καθώς και Del Cerro Alonso.
46 — See, in that regard, Adeneler, MarrosuandSardino, Vassallo and Del Cerro Alonso (all cited in footnote 3).
47 — Στην απόφαση Αδενέλερ κ.λπ. (παρατεθείσα στην υποσημείωση 3, σκέψεις 28 και 107), το Δικαστήριο αποδίδει απλώς το περιεχόμενο της εκτιμήσεως του αιτούντος δικαστηρίου επί της (μη υφιστάμενης) απ’ ευθείας εφαρμογής της συμφωνίαςπλαισίου, χωρίς όμως το ίδιο να λαμβάνει θέση επ’ αυτού του προβλήματος.
47 — In Adeneler (cited in footnote 3), paragraphs 28 and 107, the Court merely restates the position taken by the referring court in relation to the (lack of) direct applicability of the Framework Agreement, without however setting out its own view on that issue.
723, «Marshall I», σκέψη 49), και της 20ής Μαρτίου 2003, C-187/00, Kutz-Bauer (Συλλογή 2003, σ. I-2741, σκέψεις 31 και 71).
45 — See, by way of example, Case 152/84 Marshall [1986] ECR 723 (‘Marshall I’), paragraph 49, and Case C-187/00 Kutz-Bauer [2003] ECR I-2741, paragraphs 31 and 71.
48 — Βλ., π.χ., αποφάσεις της 21ης Ιουνίου 1974, 2/74, Reyners (Συλλογή τόμος 1974, σ.
48 — See, for example, Case 2/74 Reyners [1974] ECR 631, paragraphs 24 to 32, and Case 43/75 Defrenne [1976] ECR 455 (‘Defrenne II’), paragraphs 38 and 39.