natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Total υποστηρίζει ότι το μείγμα από βαρύ μαζούτ, ύδωρ και ιζήματα που ρυπαίνει την ακτή μπορεί να θεωρηθεί ως απόβλητο μόνον εάν υφίσταται υποχρέωση απορρίψεως του βαρέος μαζούτ.
Total takes the view that the mixture of heavy fuel oil, water and sediment which polluted the coast is to be treated as waste only if there is an obligation to discard the heavy fuel oil.
Πάντως, η υποχρέωση αυτή —που αφορά μόνο το αρχικό βαρύ μαζούτ— μπορεί να γεννηθεί μόνον εάν το βαρύ μαζούτ κατέστη απόβλητο πριν από τη ανάμειξη.
Such an obligation — which relates to heavy fuel oil alone at its origin — can only arise, however, if the heavy fuel oil became waste prior to being mixed.
Κατά συνέπεια, σύμφωνα με το επιχείρημα της ίδιας της Total, το πρώτο σκέλος του ερωτήματος είναι απολύτως σημαντικό και πρέπει να τύχει απαντήσεως.
Consequently, the first part of the question is perfectly relevant according to Total’s own submissions and must be answered.
Τούτο συνιστά απλή ένδειξη περί του ότι οι ουσίες αυτού του είδους εμπίπτουν στην έννοια του αποβλήτου.
Annex I to Directive 75/442, entitled ’Categories of waste’, refers in heading Q4 to ‘materials spilled, lost or having undergone other mishap, including any materials, equipment, etc., contaminated as a result of the mishap’.
Δεν μπορεί όμως, βάσει αυτής της αναφοράς, να χαρακτηριστούν ως απόβλητα υγρά καύσιμα τα οποία διέρρευσαν τυχαίως και τα οποία προκάλεσαν ρύπανση 48.
This merely indicates that such materials may be waste. However, it is not possible per se to classify as waste hydrocarbons which are spilled by accident and which cause contamination.
Πράγματι, οι ουσίες και τα αντικείμενα είναι, όπως ήδη διαπιστώθηκε στο πλαίσιο του πρώτου ερωτήματος, απόβλητα, κατά το άρθρο 1, στοιχείο α΄, πρώτη περίπτωση, της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα, μόνον εάν ο κάτοχός τους τα απορρίπτει ή επιθυμεί να τα απορρίψει ή πρέπει να τα απορρίψει 49.
48 As has already been stated in connection with the first question, substances and objects are waste under Article 1(a)(1) of the Waste Framework Directive only if their holder discards, intends to discard or is required to discard them. 49
Η Total υποστηρίζει, άλλωστε, μια άποψη την οποία έχω ήδη αναπτύξει υπό παρεμφερή μορφή, δηλαδή ότι η ουσία που διέρρευσε πρέπει να εξεταστεί από κοινού με τη μολυνθείσα ουσία 47.
Total also takes a view which I have already held in a similar form, namely that the leaked substance should be considered together with the contaminated substance.
Στην περίπτωση αυτή έχει σημασία το αν κάποιος απορρίπτει, επιθυμεί να απορρίψει ή οφείλει να απορρίψει το μείγμα.
47The matter would then hinge on whether the holder discards, intends to discard or is required to discard the mixture.
Η εν λόγω προοπτική αναλύσεως μπορεί υπό ορισμένες συνθήκες να είναι τελέσφορη, ιδίως εάν δεν μπορεί πλέον να διευκρινιστεί η προέλευση των στοιχείων του μείγματος.
This viewpoint may be reasonable under certain circumstances, in particular where the origin of the elements of a mixture can no longer be clarified.
Η διαρροή βαρέος μαζούτ στην περίπτωση ατυχήματος δεξαμενοπλοίου δεν αποτελεί χαρακτηριστικό —χωρίς περαιτέρω ιδιαίτερες ενδείξεις— ούτε της βουλήσεως απορρίψεως ούτε υποχρεώσεως απορρίψεως.
The spillage of heavy fuel oil in a tanker accident does not characterise — without further special indications — either an intention to discard or an obligation to discard.
Πάντως, πρέπει να εξεταστεί αν ο κάτοχος, μέσω της διαρροής, απέρριψε το βαρύ μαζούτ.
It must be examined, however, whether the holder did discard as a result of the spillage of the heavy fuel oil.
Πάντως, η έρευνα του μείγματος δεν είναι λυσιτελής, εάν —όπως συμβαίνει στο πλαίσιο του τρίτου ερωτήματος της
The examination of the mixture is of no benefit, however, if — as in the context of the third question in the present case — responsibility for the generation of waste is to be
48 — Απόφαση Van de Walle κ.λπ. (παρατεθείσα στην υποσημείωση 27, σκέψη 43).
48 — Van de Walle and Others (cited in footnote 27, paragraph 43).
49 — Βλ. ανωτέρω, σημείο 40.
49 — See above, point 39.
Συναφώς, με την απόφαση Van de Walle, το Δικαστήριο προέβη σε παραλληλισμό με τη νομολογία για τα υπολείμματα παραγωγής.
In this respect, in Van de Walle the Court drew a parallel with the caselaw on production residues.
Η υπόθεση αφορούσε καύσιμα τα οποία διέρρευσαν από πρατήριο υγρών καυσίμων στο πέριξ έδαφος.
That case concerned hydrocarbons leaked from a service station’s storage facilities into the surrounding ground.
Επομένως, ο κάτοχος του βαρέος μαζούτ το απέρριψε — έστω και ακουσίως— κατά τη μεταφορά.
Thus the holder of the heavy fuel oil did discard it in the course of transportation, albeit involuntarily.
Το Δικαστήριο τόνισε ότι προϊόν το οποίο, αυτό καθεαυτό, δεν επιδιώκεται να παραχθεί με σκοπό τη μεταγενέστερη χρησιμοποίησή του, ο δε κάτοχός του δεν μπορεί να το επαναχρησιμοποιήσει χωρίς προηγούμενη μεταποίηση υπό οικονομικώς συμφέροντες όρους, πρέπει να νοηθεί ως βάρος το οποίο ο κάτοχός του απορρίπτει 50 .
The Court pointed out that a product which is not itself wanted for subsequent use and which the holder cannot economically reuse without prior processing must be considered to be a burden which the holder seeks to discard. 50
Οι σκέψεις αυτές έχουν εφαρμογή και στην παρούσα υπόθεση.
These considerations also apply in the present case.
Το βαρύ μαζούτ μπορεί να υποβληθεί σε επεξεργασία σύμφωνα με τη νομοθεσία περί αποβλήτων, εάν και τα αναμεμειγμένα με αυτό ύδατα και ιζήματα υποβληθούν στην αναγκαία επεξεργασία, είτε για τον διαχωρισμό των διαφόρων στοιχείων είτε για την από κοινού διάθεση ή αξιοποίηση.
The heavy fuel oil can be treated on the basis of the law on waste only if the water mixed with it and the sediment were subject to the necessary treatment, either to separate the different elements or to be disposed of or recovered together.
Η απόφαση Van de Walle κ.λπ. επικρίθηκε από τη θεωρία, συχνά λόγω των
The judgment in Van de Walle and Others has been criticised in legal literature,
50 — Απόφαση Van de Walle κ.λπ. (παρατεθείσα στην υποσημείωση 27, σκέψη 46).
50 — Van de Walle and Others (cited in footnote 27, paragraph 46).
52 — Απόφαση Van de Walle κ.λπ. (παρατεθείσα στην υποσημείωση 27, σκέψη 52).
51 — Van de Walle and Others (cited in footnote 27, paragraph 47), confirmed by Thames Water Utilities (cited in footnote 19, paragraph 28).
51 — Απόφαση Van de Walle κ.λπ. (παρατεθείσα στην υποσημείωση 27, σκέψη 47), την οποία επιβεβαιώνει η απόφαση Thames Water Utilities (παρατεθείσα στην υποσημείωση 19, σκέψη 28).
52 — Van de Walle and Others (cited in footnote 27, paragraph 52).
Αντιθέτως, πρέπει να αποτραπεί το ενδεχόμενο να διαφεύγουν απόβλητα κατά τον τρόπο αυτόν από την εφαρμογή της νομοθεσίας περί αποβλήτων 55.
55 cussed or were less apparent in the judgment or at least in the Opinion, the objection has also been raised — rightly — that the sixth recital in the preamble to the Waste Framework Directive is not mentioned.
Στη σκέψη αυτή αναφέρεται «ότι μία αποτελεσματική και σταθερή ρύθμιση για τη διάθεση των αποβλήτων, […] θα πρέπει να εφαρμόζεται στα αντικείμενα τα οποία αποβάλλει ο κάτοχος ή τα οποία υποχρεούται να αποβάλει δυνάμει των εν ισχύι εθνικών διατάξεων […]».
54It states that ‘effective and consistent regulations on waste disposal … should be applied to movable property which the owner disposes of or is required to dispose of under the provisions of national law in force …’.
Πάντως, το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο εξετάζουν επί του παρόντος πρόταση τροποποιήσεως της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα, η οποία, μεταξύ άλλων, προβλέπει ότι η οδηγία δεν έχει εφαρμογή στα εδάφη (in situ), περιλαμβανομένων και των μολυσμένων εδαφών που δεν έχουν εκσκαφεί και των κτιρίων που τελούν σε μόνιμη σύνδεση με το έδαφος 56.
Nevertheless the Council and Parliament are at present considering a proposal for the revision of the Waste Framework Directive, which provides inter alia that the directive does not apply to land (in situ) including unexcavated contaminated soil and buildings permanently connected with land. 56
Πάντως, η εν λόγω αιτιολογική σκέψη δεν αποκλείει οπωσδήποτε τα ακίνητα από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα.
However, that recital does not necessarily exclude immovable property from the scope of the Waste Framework Directive.
Από αυτήν μπορεί το πολύ πολύ να συναχθεί ότι η οδηγία, κατ’ αρχήν, δεν αφορά τα ακίνητα.
At most it can be inferred that the directive is not aimed at immovable property in principle.
Ενόψει της εκκρεμούς αυτής νομοθετικής διαδικασίας, το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να προκαταλάβει τον νομοθέτη, αναθεωρώντας τη νομολογία του ως προς το σημείο αυτό.
In view of the ongoing legislative procedure, the Court should not anticipate the legislature by calling into question its caselaw on this point.
Συμπληρωματικώς, πρέπει να τονιστεί ότι το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, περίπτωση iv, της οδηγίαςπλαισίου για τα
It should also be pointed out that Article 2(1)(b)(iv) of the Waste Framework Directive does not exclude oil waste from the
55 — Βλ. και Hamer (ανωτέρω, υποσημείωση 54, σ. 482).
55 — See also Hamer (cited in footnote 54, p. 482).
Billet (ανωτέρω, υποσημείωση 53, σ.
54 — See Billet (cited in footnote 53, p.
318 επ.), Riese/Karsten (ανωτέρω, υποσημείωση 53, σ.
318 et seq.), Riese/Karsten (cited in footnote 53, p.
77), Petersen/Lorenz (ανωτέρω, υποσημείωση 53, σ.
77), Petersen/Lorenz (cited in footnote 53, p.
258) και Schultz (ανωτέρω, υποσημείωση 53, σ. 231) καθώς και τα κατά τα λοιπά σύμφωνα σχόλια των Anno Oexle, Europäische Zeitschrift für Wirtschaftsrecht 2004, 627 (628), και Jens Hamer, Bodenschutz und Umwelthaftungsrecht made in Luxembourg, European Law Reporter, 2004, 477 (482).
258) and Schultz (cited in footnote 53, p. 231) and the largely consistent comments made by Anno Oexle, Europäische Zeitschrift für Wirtschaftsrecht 2004, p. 627 (628), and Jens Hamer, Bodenschutz und Umwelthaftungsrecht made in Luxembourg, European Law Reporter, 2004, p. 477 (482).
Το άρθρο 15 της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα ρυθμίζει το ζήτημα ποιος φέρει τη δαπάνη για τη διάθεση των αποβλήτων.
Article 15 of the Waste Framework Directive lays down rules governing responsibility for bearing the cost of disposing of waste.
Η αναφορά στη διάταξη αυτή καταδεικνύει ότι το τρίτο ερώτημα αφορά το κατά πόσον εταιρίες του ομίλου Total πρέπει να φέρουν τις δαπάνες για τη διάθεση του διαρρεύσαντος βαρέος μαζούτ.
The reference to that provision shows that the third question is intended to ascertain whether companies in the Total Group have to bear the cost of disposing of the spilled heavy fuel oil.
απόβλητα δεν εξαιρεί τα απόβλητα πετρελαίου από το πεδίο εφαρμογής της.
scope of the directive. Under that provision, waste waters, with the exception of waste in liquid form, are excluded from the scope of the Waste Framework Directive where waste waters are already covered by other legislation.
Τα απόβλητα πετρελαίου δεν είναι λύματα, εφόσον δεν προκύπτουν από τη χρήση ή των κατανάλωση των υδάτων.
Oil waste does not constitute waste waters since it does not result from the use or consumption of water.
Στο μέτρο που οπωσδήποτε είναι (ακόμη) ρευστά, πρόκειται μάλλον για υγρά απόβλητα.
In so far as it is (still) liquid at all, it is in fact liquid waste.
Επί της σχέσεως της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα και της συμβάσεως περί ευθύνης
The relationship between the Waste Framework Directive and the Liability Convention
Επομένως, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το βαρύ μαζούτ πρέπει να θεωρηθεί ως απόβλητο κατά την έννοια της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα, εφόσον διαρρέει συνεπεία ατυχήματος δεξαμενοπλοίου και αναμειγνύεται με ύδωρ και ιζήματα.
The answer to the second question must therefore be that heavy fuel oil is to be treated as waste for the purposes of the Waste Framework Directive if it is discharged in a tanker accident and is mixed with water and sediment.
Δ — Επί του τρίτου ερωτήματος — Ευθύνη για τις δαπάνες όσον αφορά το βαρύ μαζούτ που διέρρευσε
D — The third question — Responsibility for costs in connection with the leaked heavy fuel oil
Η Total και το Βέλγιο αντιτάσσουν στην εφαρμογή του άρθρου 15 της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα το γεγονός ότι η ευθύνη για τις δαπάνες σχετικά με τις ζημίες ρυπάνσεως από πετρέλαιο στη θάλασσα ρυθμίζεται αποκλειστικά με τη σύμβαση περί ευθύνης και με τη σύμβαση περί του διεθνούς ταμείου.
Total and Belgium are opposed to the application of Article 15 of the Waste Framework Directive, since responsibility for costs in connection with oil pollution damage at sea is regulated definitively in the Liability Convention and in the Fund Convention.
Η ευθύνη συνεπεία ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο «επιρρίπτεται» στον πλοιοκτήτη, ενώ αποκλείονται αξιώσεις έναντι άλλων προσώπων, ιδίως έναντι του ναυλωτή, όπως η Total Ιnternational Ltd.
Liability for oil pollution damage is ‘channelled’ to the owner of the ship, whilst claims against others, in particular against a charterer like Total International Ltd, are precluded.
Για να συμπληρωθεί η περιορισμένη ευθύνη του πλοιοκτήτη, οι ζημίες συνεπεία ρυπάνσεως από πετρέλαιο καλύπτονται, κατά τη σύμβαση περί του διεθνούς ταμείου, μέχρις ενός συνολικού ποσού που καθορίζεται σ’ αυτήν, από το διεθνές ταμείο.
In addition to the limited liability on the part of the owner of the ship, oil pollution damage is covered by an international fund under the Fund Convention up to a total liability sum defined therein.
Οι ρυθμίσεις αυτές κατισχύουν του άρθρου 15 της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα στην υπό κρίση υπόθεση.
These rules take precedence over the application of Article 15 of the Waste Framework Directive in the present case.
Αμφότερες οι Συμβάσεις επικυρώθηκαν βεβαίως από όλα σχεδόν τα κράτη μέλη, όχι
The two conventions have been ratified by nearly all the Member States, but not by
Με το τρίτο ερώτημα, η Cour de Cassation ζητεί να πληροφορηθεί αν η Total ως παραγωγός του βαρέος μαζούτ και/ή ο πωλητής ή ο ναυλωτής μπορούν να θεωρηθούν ως παραγωγοί και/ή κάτοχοι του αποβλήτου κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχεία β΄ και γ΄, της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα και για την εφαρμογή του άρθρου 15 της οδηγίας αυτής, μολονότι το προϊόν κατά τον χρόνο του ατυχήματος εξαιτίας του οποίου μεταβλήθηκε σε απόβλητο, μεταφερόταν από τρίτο.
With the third question the Cour de Cassation is seeking to ascertain whether Total, as the producer of heavy fuel oil and/or the seller and carrier, can be regarded as the producer and/or holder of waste within the meaning of Article 1(b) and (c) of the Waste Framework Directive and for the purposes of applying Article 15 of that directive, even though at the time of the accident which transformed it into waste the product was being transported by a third party.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-188/07
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-188/07 the interest of the European Community, to accede to the underlying instruments.
Κοινότητας, να προσχωρήσουν στις βασικές πράξεις.
58 As a result, the Court cannot interpret the conventions in preliminary ruling proceedings.
Η απόφαση αυτή πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η Κοινότητα εξουσιοδότησε τα κράτη μέλη να παρεκκλίνουν από το κοινοτικό δίκαιο, στο μέτρο που αυτό είναι αναγκαίο για την προσχώρηση στο πρόσθετο πρωτόκολλο.
That decision can be construed as meaning that the Community has permitted the Member States to derogate from Community law in so far as this was necessary for accession to the Supplementary Protocol.
Οι επιτρεπόμενες παρεκκλίσεις περιελάμβαναν, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 4, της αποφάσεως 2004/246, τους κανόνες της συμβάσεως περί ευθύνης.
The permitted derogations would then include the rules of the Liability Convention under Article 1(4) of Decision 2004/246.
Επί της αποφάσεως 2004/246
Decision 2004/246
Στο μέτρο που η σύμβαση περί ευθύνης παρεκκλίνει από την οδηγίαπλαίσιο για τα απόβλητα, η απόφαση 2004/246 πρέπει βεβαίως να στηριχθεί στην αρμοδιότητα για περιβαλλοντικά ζητήματα του άρθρου 175 της Συνθήκης.
In so far as the Liability Convention departs from the Waste Framework Directive, Decision 2004/246 should possibly have been based on the environmental competence under Article 175 of the Treaty.
Πάντως, εφόσον η απόφαση δεν ακυρώθηκε ή δεν κηρύχθηκε άκυρη, πολλά στοιχεία συνηγορούν υπέρ της απόψεως ότι τουλάχιστον οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να στηρίζονται στη δυνατότητα εφαρμογής, εντός του οικείου κράτους μέλους, συμβάσεως ως προς την οποία υπάρχει έγκριση της Κοινότητας.
However, unless the decision is repealed or annulled, there is much evidence to suggest that at least the interested parties may rely on the applicability of a convention entered into by the Member State concerned which is approved by the Community.
Η Total επικαλείται την απόφαση 2004/246/ΕΚ, για την εξουσιοδότηση των κρατών μελών να υπογράψουν, να κυρώσουν ή να προσχωρήσουν, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στο πρωτόκολλο του 2003 για την τροποποίηση της διεθνούς συμβάσεως περί ιδρύσεως διεθνούς ταμείου για την αποζημίωση ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο, του 1992, και για την εξουσιοδότηση της Αυστρίας και του Λουξεμβούργου, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής
Total relies on Decision 2004/246 authorising the Member States to sign, ratify or accede to, in the interest of the European Community, the Protocol of 2003 to the International Convention on the Establishment of an International Fund for Compensation for Oil Pollution Damage, 1992, and authorising Austria and Luxembourg, in
57 — Βλ. τις προτάσεις μου της 20ής Νοεμβρίου 2007, C-308/06, Intertanko κ.λπ. (μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή, σημεία 37 επ., με περαιτέρω παραπομπές) για τη Διεθνή Σύμβαση για την πρόληψη της ρυπάνσεως από πλοία (Marpol 73/78).
57 — See my Opinion in Case C-308/06 Intertanko and Others, point 37 et seq., with further references, on the International Convention for the Prevention of Pollution from Ships (Marpol 73/78).
I-6019, σκέψεις 9 επ.) και της 16ης Ιουνίου 1998, C-162/96, Racke (Συλλογή 1998, σ. I-3655, σκέψη 45).
58 — With regard to the binding effect of customary international law see Case C-286/90 Poulsen and Diva Navigation [1992] ECR I-6019, paragraph 9 et seq., and Case C-162/96 Racke [1998] ECR I-3655, paragraph 45.
59 — Βλ. αποφάσεις της 2ας Αυγούστου 1993, C-158/91, Levy (Συλλογή 1993, σ. I-4287, σκέψη 21), της 14ης Ιουλίου 1994, C-379/92, Peralta (Συλλογή 1994, σ.
59 — Case C-158/91 Levy [1993] ECR I-4287, paragraph 21, Case C-379/92 Peralta [1994] ECR I-3453, paragraph 16 et seq., and Case C-124/95 Centro-Com [1997] ECR I-81, paragraph 58.
Η απόφαση 2004/246 θεσπίσθηκε, άλλωστε, πολλά έτη μετά το ναυάγιο του Erika.
Nevertheless, Decision 2004/246 was adopted only several years after the sinking of the Erika.
Αντιθέτως, η υποχρέωση αναλήψεως της δαπάνης για τη διάθεση των αποβλήτων πετρελαίου γεννήθηκε, κατ’ αρχήν, κατά τον χρόνο του ναυαγίου.
On the other hand, the obligation to bear the cost of disposing of oil waste essentially arose when the accident occurred.
Η απόφαση 2004/246 δεν περιέχει καμία ένδειξη περί του ότι η υποχρέωση αυτή πρέπει να αρθεί αναδρομικά υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Decision 2004/246 does not contain any indication that it is intended to cancel that obligation retroactively under certain circumstances.
Επειδή η ευθύνη για τη δαπάνη δεν είναι ποινή, δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνει δεκτό ότι η αρχή της αναδρομικής
Since responsibility for costs is not a penalty, there is also no reason to assume that the principle of the most lenient
COMMUNE DE MESQUER εφαρμογής του επιεικέστερου ποινικού νόμου 60 πρέπει να αντιταχθεί στο άρθρο 15 της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα.
COMMUNE DE MESQUER penalty 60runs counter to Article 15 of the Waste Framework Directive.
Κατά συνέπεια, καθοριστική σημασία έχει η νομική κατάσταση κατά τον χρόνο κατά τον οποίο γεννήθηκαν οι υποχρεώσεις βάσει της νομοθεσίας περί αποβλήτων.
The legal situation at the time when the obligations under the law on waste arose is therefore crucial.
Επομένως, η απόφαση 2004/246 δεν ασκεί επιρροή στην παρούσα υπόθεση.
As a result, Decision 2004/246 is irrelevant to the present case.
Πολλά στοιχεία συνηγορούν υπέρ της απόψεως ότι η οδηγία 2004/35 εξειδικεύει το άρθρο 15 της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα και, επομένως, ότι η εξαίρεση την οποία περιέχει όσον αφορά τη σύμβαση περί ευθύνης έχει πιθανόν συνέπειες για το άρθρο 15 της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα.
It is possible that Directive 2004/35 clarifies Article 15 of the Waste Framework Directive and the exception contained therein for the Liability Convention might therefore also have repercussions on Article 15 of the Waste Framework Directive.
Πάντως, στην υπό κρίση υπόθεση, το Δικαστήριο δεν απαιτείται να αποφανθεί συναφώς.
The Court does not have to decide on this in the present case, however.
Η οδηγία 2004/35 θεσπίσθηκε μετά τα επίδικα περιστατικά και έπρεπε να μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο μέχρι τις 30 Απριλίου 2007.
Directive 2004/35 was adopted after the events at issue and had to be transposed by 30 April 2007.
Δεν έχει εφαρμογή σε ζημίες που προκλήθηκαν από εκπομπή, γεγονός ή ατύχημα που έλαβε χώρα πριν από την ημερομηνία αυτή.
It does not apply to damage caused by an emission, event or incident that took place before that date.
Επί του άρθρου 235 της συμβάσεως για το Δίκαιο της Θάλασσας
Total and Belgium also cite Directive 2004/35 on environmental liability 61as
Κατά την προφορική διαδικασία, η Total στηρίχθηκε περαιτέρω στο άρθρο 235, παράγραφος 3, της συμβάσεως για το Δίκαιο της Θάλασσας.
At the hearing Total also relied on Article 235(3) of the Law of the Sea Convention.
Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, τα κράτη μέλη συνεργάζονται κατά την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του διεθνούς δικαίου προκειμένου να διασφαλίσουν ευρεία και πρόσφορη αποζημίωση για όλες τις ζημίες που προκλήθηκαν από τη ρύπανση του θαλασσίου περιβάλλοντος.
Under that provision, States must cooperate in the implementation and further development of international law with the objective of assuring prompt and adequate compensation in respect of all damage caused by pollution of the marine environment.
Το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής αποκλείει την εφαρμογή της σε περιβαλλοντική ζημία ή σε τυχόν επικείμενη απειλή τέτοιας ζημίας που προκύπτει λόγω συμβάντος, η ευθύνη ή η αποζημίωση για το οποίο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της συμβάσεως περί ευθύνης, εάν η σύμβαση ισχύει στο οικείο κράτος μέλος.
Article 4(2) of that directive precludes its application to environmental damage or to any imminent threat of such damage arising from an incident in respect of which liability or compensation falls within the scope of the Liability Convention, which is in force in the Member State concerned.
61 — Οδηγία 2004/35/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας (ΕΕ 2004 L 143, σ.56).
61 — Directive 2004/35/EC of the European Parliament and of the Council of 21 April 2004 on environmental liability with regard to the prevention and remedying of environmental damage (OJ 2004 L 143, p. 56).
H σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της κοινοτικής έννομης
The Law of the Sea Convention forms an integral part of the Community legal
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-188/07 συμβάσεως περί ευθύνης όπως ίσχυε το έτος 1969 στις 11 Μαρτίου 1975 63, ενώ η οδηγί- α-πλαίσιο για τα απόβλητα, στην αρχική μορφή της, εκδόθηκε από το Συμβούλιο στις 15 Ιουλίου 1975.
62However, as France is perfectly right to subsequently agreed measure of secondary law. France appears to have deposited the instrument of ratification for the Liability Convention in its 1969 version on 11 March 1975, 63whilst the original version of the Waste Framework Directive was not adopted by the Council until 15 July 1975.
τάξεως και δεσμεύει την Κοινότητα 62. Όπως όμως ορθώς αντιτάσσει η Γαλλική Δημοκρατία στην Total, από το άρθρο 235, παράγραφος 3, της συμβάσεως των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας δεν μπορεί να συναχθεί καμία δέσμευση απορρέουσα από συγκεκριμένη διεθνή σύμβαση περί ευθύνης συνεπεία ζημιών εκ ρυπάνσεως.
argue, contrary to the view taken by Total, no binding effect vis-à-vis certain international conventions on liability for pollution damage can be inferred from Article 235(3) of the Law of the Sea Convention.