natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή θεώρησε ότι ο ως άνω αμυντικός ισχυρισμός ήταν απαράδεκτος, δεδομένου ότι η ΕΚΤ κωλύεται να προτείνει την έλλειψη νομιμότητας πράξεως της οποίας μπορούσε να ζητήσει την ακύρωση δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ.
The Commission took the view that such a defence was inadmissible because the ECB was barred from pleading the unlawfulness of an act against which it could have brought an action for annulment under Article 230 EC.
Ωστόσο, το Δικαστήριο παρέσχε σημαντικές διευκρινίσεις με την προαναφερθείσα απόφασή του Επιτροπή κατά ΕΚΤ, οι οποίες οδηγούν στο να αναγνωρισθεί ότι ένας
However, the Court provided significant clarification in Commission v ECB, which suggests that it is open to a privileged applicant to invoke before the Court, by means
Αφού υπενθύμισε, αφενός, ότι ο αποδέκτης ατομικής αποφάσεως κωλύεται να προτείνει την έλλειψη νομιμότητας της εν λόγω αποφάσεως και, αφετέρου, ότι,
After observing, first, that the addressee of an individual decision is barred from pleading its illegality and, second, that, in accordance with Nachi Europe, a Community
23 — Απόφαση της 15ης Φεβρουαρίου 2001, C-239/99, Nachi Europe (Συλλογή 2001, σ.
23 — Case C-239/99 Nachi Europe [2001] ECR I-1197, paragraphs 37 and 38.
24 — Σκέψη 37, in fine, της ως άνω αποφάσεως.25 — Προαναφερθείσα απόφαση (σκέψη 39).
24 — End of paragraph 37 of the judgment.25 — Cited above (paragraph 39).
26 — ΕΕ L 136, σ. 1.
26 — OJ 1999 L 136, p. 1.
Αν εξακολουθεί να υφίσταται, ενδεχομένως, κατόπιν της αναγνώσεως της προαναφερθείσας αποφάσεως Επιτροπή κατά ΕΚΤ, αμφιβολία ως προς την επέκταση, προς όφελος όλων των προνομιούχων προσφευγόντων, της λύσεως που έγινε δεκτή όσον αφορά το παραδεκτό της ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας που προέβαλε η ΕΚΤ, λαμβανομένου υπόψη ότι, δυνάμει του άρθρου 230, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, η τελευταία έχει ενεργητική νομιμοποίηση μόνο προς τον σκοπό της διατηρήσεως των προνομίων της, ένα επιχείρημα αναγόμενο στην κατά γράμμα ερμηνεία και εύλογο, το οποίο είναι συμπληρωματικό προς εκείνο που εκτίθεται στην εν λόγω απόφαση, συνηγορεί υπέρ της επεκτάσεως αυτής.
If indeed there is still any doubt, after reading the judgment in Commission v ECB, as to the extension to all privileged applicants of its conclusion with regard to the admissibility of the plea of illegality raised by the ECB, in view of the fact that, under the third paragraph of Article 230 EC, the ECB has capacity to bring actions only for the purpose of protecting its prerogatives, a literal and logical argument following on from the reasoning in that judgment supports that extension.
σύμφωνα με την προαναφερθείσα απόφαση Nachi Europe, ένας κοινοτικός κανονισμός μπορεί να καταστεί απρόσβλητος για έναν ιδιώτη, έναντι του οποίου πρέπει να θεωρείται ατομική απόφαση και ο οποίος αναμφιβόλως θα μπορούσε να ζητήσει την ακύρωσή του δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ 27, το Δικαστήριο απεφάνθη ότι «οι αρχές αυτές πάντως ουδόλως επηρεάζουν τον κανόνα του άρθρου 241 ΕΚ [του οποίου η διατύπωση] προβλέπει ότι κάθε διάδικος, στο πλαίσιο διαφοράς κατά την οποία τίθεται υπό αμφισβήτηση η ισχύς κανονισμού κατά την έννοια της διάταξης αυτής, μπορεί να επικαλείται τους ισχυρισμούς που προβλέπει το άρθρο 230, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ και να προβάλλει ενώπιον του Δικαστηρίου το ανεφάρμοστο του κανονισμού αυτού» 28.
regulation may become definitive as against an individual in regard to whom it must be considered to be an individual decision and who could undoubtedly have sought its annulment under Article 230 EC, 27 the Court stated that those ‘principles … nevertheless do not in any way affect the rule laid down by Article 241 EC, which provides that any party may, in proceedings in which a regulation of the kind referred to in Article 241 EC is at issue, plead the grounds specified in the second paragraph of Article 230 EC in order to invoke before the Court of Justice the inapplicability of that regulation’.
Εφόσον, στην ως άνω υπόθεση, ο «κανονιστικός χαρακτήρας» του κανονισμού 1073/1999 δεν αμφισβητήθηκε και εφόσον δεν υποστηρίχθηκε ότι ο εν λόγω κανονισμός έπρεπε να εξομοιωθεί με απόφαση της οποίας η ΕΚΤ θα ήταν, σε παρόμοια περίπτωση, ο αποδέκτης 29, το Δικαστήριο απέρριψε την ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή και εξέτασε επί της ουσίας την ένσταση ελλείψεως νομιμότητας που προέβαλε η ΕΚΤ.
28Since the ‘legislative nature’ of Regulation No 1073/1999 was not challenged and it was not claimed that the regulation should be treated as a decision or that the ECB would, in such a case, be the addressee thereof, 29 the Court dismissed the Commission’s objection of inadmissibility and examined in substance the ECB’s plea of illegality.
Συγκεκριμένα, πρέπει να υπομνησθεί ότι το άρθρο 241 ΕΚ παρέχει σε κάθε διάδικο το δικαίωμα να επικαλείται το ανεφάρμοστο κανονισμού στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς που θέτει υπό αμφισβήτηση την ισχύ του εν λόγω κανονισμού «παρά τη λήξη της προθεσμίας του άρθρου 230, πέμπτο εδάφιο, [ΕΚ]» 30.
It must be remembered that Article 241 EC grants any party the right to invoke the inapplicability of a regulation in a dispute in which it is at issue ‘notwithstanding the expiry of the period laid down in the fifth paragraph of Article 230 [EC]’. 30
Στηριζόμενο μόνο στην κατά γράμμα ερμηνεία του άρθρου 241 ΕΚ προκειμένου να αναγνωρισθεί σε κάθε διάδικο το δικαίωμα να επικαλείται, παρεμπιπτόντως, το ανεφάρμοστο ενός κανονισμού «με κανονιστικό χαρακτήρα», το Δικαστήριο υιοθέτησε, αυτή τη φορά ρητώς, τη θέση πολλών γενικών εισαγγελέων του, όπως αυτή εκτέθηκε ανωτέρω.
In relying only on a literal reading of Article 241 EC to recognise that any party has the right to invoke, as a collateral challenge, the inapplicability of a regulation of a ‘legislative nature’, the Court, this time expressly, endorsed the position of several of its Advocates General, as previously described.
Πάντως, θα ήταν ελάχιστα πειστικό το να παρέχεται η δυνατότητα προβολής ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας κανονισμού αποκλειστικά και μόνο στους διαδίκους που δεν μπορούσαν να ασκήσουν προσφυγή ακυρώσεως, αν, σύμφωνα με τη διατύπωση του άρθρου 241 ΕΚ, η ένσταση αυτή μπορεί να προβληθεί «παρά» τη λήξη της προθεσμίας για την άσκηση προσφυγής ακυρώσεως 31.
The argument that the possibility of pleading the unlawfulness of a regulation should be reserved to parties who have been unable to bring an action for annulment is not very convincing if, according to the wording of Article 241 EC, that plea may be invoked ‘notwithstanding’ the expiry of the period for bringing an action for annulment. 31
30 — Η υπογράμμιση δική μου.
30 — Italics added.
31 — Βλ., επ’ αυτού, προαναφερθείσες προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Darmon (σημείο 25).
31 — See, to that effect, the Opinion of Advocate General Darmon (paragraph 25).
27 — Βλ., αντιστοίχως, σκέψεις 74 και 75 της αποφάσεως.28 — Σκέψη 76 της αποφάσεως (η υπογράμμιση δική μου).29 — Σκέψη 77 της αποφάσεως.
27 — See paragraphs 74 and 75 of the judgment.28 — Paragraph 76 of the judgment (italics added).29 — Paragraph 77 of the judgment.
Επομένως, το άρθρο 241 ΕΚ παρέχει αδιαμφισβήτητα τη δυνατότητα στους προνομιούχους προσφεύγοντες να προβάλουν, παρεμπιπτόντως, ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κανονισμού «με κανονιστικό χαρακτήρα», ακόμη και όταν οι εν λόγω προσφεύγοντες μπορούσαν να βάλουν ευθέως κατά της πράξεως αυτής εντός της προθεσμίας του άρθρου 230, πέμπτο εδάφιο, ΕΚ.
Article 241 EC therefore undoubtedly gives privileged applicants the right to invoke, as a collateral challenge, the illegality of a regulation ‘of a legislative nature’ even when they could have challenged it directly within the period laid down in the fifth paragraph of Article 230 EC.
Κατά συνέπεια, πρέπει να προσδιορισθεί αν το ως άνω συμπέρασμα μπορεί να επεκταθεί και στην περίπτωση που η ένσταση ελλείψεως νομιμότητας προβάλλεται από την Επιτροπή κατά κοινής δράσεως εγκριθείσας βάσει του τίτλου V της Συνθήκης ΕΕ.
Consequently, it is necessary to determine whether that conclusion can be extended to a situation where the plea of illegality is raised by the Commission against a joint action adopted on the basis of Title V of the EU Treaty.
ii) Επί του παραδεκτού ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας προβληθείσας κατά κοινής δράσεως που υιοθετήθηκε βάσει του τίτλου V της Συνθήκης ΕΕ
(ii) Admissibility of a plea of illegality raised against a joint action adopted on the basis of Title V of the EU Treaty.
Όπως προκύπτει από το προηγούμενο σημείο, το άρθρο 47 ΕΕ επιβάλλει βεβαίως όρια στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου όταν αυτό αποφαίνεται επί ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας πράξεως εκδοθείσας βάσει του τίτλου V της Συνθήκης ΕΕ, όπως και εκείνα που θέτει ως προς την εφαρμογή του άρθρου 230 ΕΚ επί των ιδίων πράξεων.
As is clear from the preceding paragraph, Article 47 EU naturally imposes limits on the Court’s jurisdiction to adjudicate on a plea of illegality of an act adopted on the basis of Title V of the EU Treaty, like the limits it imposes on the application of Article 230 EC to those same acts.
Συναφώς, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η Επιτροπή, χωρίς να θέτει υπό αμφισβήτηση το γενικό περιεχόμενο της ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας που προέβαλε με τα αιτήματά της, υπό την έννοια ότι η εν λόγω ένσταση αφορά το σύνολο των διατάξεων της
On that point it must be observed that, without denying the general scope of the plea of illegality raised in its submissions as covering all the provisions of the contested Joint Action, the Commission none the less made it clear in its pleadings that Title I of the contested Joint Action (that is to say,
Η θέση αυτή θα έπρεπε να οδηγήσει στη διαπίστωση της αναρμοδιότητας του Δικαστηρίου να εκτιμήσει την ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά το μέτρο που αυτή αφορά τα προαναφερθέντα άρθρα.
This position should lead to a finding that the Court has no jurisdiction to assess the plea of illegality in so far as it concerns the abovementioned articles.
Ωστόσο, η διαπίστωση αυτή δεν θα σήμαινε ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να λάβει υπόψη τα εν λόγω άρθρα κατά την εκ μέρους του εξέταση της νομιμότητας της προσβαλλομένης αποφάσεως, λαμβανομένου υπόψη, ιδίως, του γεγονότος ότι η μοναδική παραπομπή της τελευταίας αναφέρεται στο άρθρο 3 της επίδικης κοινής δράσεως.
Such a finding would not mean, however, that the Court cannot take those articles into account when examining the legality of the contested decision, having regard to the fact that the only citation in the preamble to the latter refers to Article 3 of the contested Joint Action.
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 14, παράγραφος 1, ΕΕ, μια κοινή δράση αντιμετωπίζει μια ειδική κατάσταση όταν κρίνεται ότι απαιτείται επιχειρησιακή δράση εκ μέρους της Ευρωπαϊ- κής Ένωσης και προσδιορίζει τους στόχους της, το πεδίο εφαρμογής της, τα μέσα που πρέπει να τεθούν στη διάθεση της Ευρωπαϊ- κής Ένωσης, τις προϋποθέσεις εφαρμογής της και, εφόσον είναι απαραίτητο, τη διάρκειά της.
In that connection it must be observed that, under Article 14(1) EU, joint actions address situations where operational action by the Union is deemed to be required, and they lay down their objectives, scope, the means to be made available to the Union, if necessary their duration, and the conditions for their implementation.
Εξάλλου, δυνάμει της παραγράφου 3 του άρθρου 14 ΕΕ, οι κοινές δράσεις δεσμεύουν τα κράτη μέλη όσον αφορά τις θέσεις που υιοθετούν και τη διεξαγωγή της δράσης τους.
In addition, under Article 14(3), joint actions commit the Member States in the positions they adopt and in the conduct of their activity.
Εν συνεχεία, φρονώ ότι το παραδεκτό της επίμαχης εν προκειμένω ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας εξαρτάται λιγότερο από την ιδιότητα προνομιούχου προσφεύγοντος της Επιτροπής, αλλά μάλλον από τη φύση της πράξεως ως προς την οποία γίνεται επίκληση του παράνομου χαρακτήρα αυτής.
Second, it seems to me that the admissibility of the plea of illegality at issue in the present case depends less on the Commission’s status as a privileged applicant than on the nature of the allegedly unlawful act.
Συγκεκριμένα, αν η επίδικη κοινή δράση έχει κανονιστικό ή γενικό χαρακτήρα, κατά την έννοια της νομολογίας του Δικαστηρίου, και προσομοιάζει, ως εκ τούτου, με κανονισμό, κατά την έννοια του άρθρου 241 ΕΚ, η Επιτροπή, όπως και κάθε διάδικος, δύναται να ακολουθήσει την προβλεπόμενη από την εν λόγω διάταξη οδό προκειμένου να θέσει υπό αμφισβήτηση, παρεμπιπτόντως, την αρμοδιότητα του Συμβουλίου να εκδώσει την πράξη αυτή.
If the contested Joint Action is of a legislative or general nature within the meaning of the Court’s caselaw and therefore resembles a regulation for the purpose of Article 241 EC, the Commission, like any party, may use the method laid down by that provision to mount a collateral challenge to the Council’s power to adopt that act.
Αντιθέτως, αν η επίδικη κοινή
On the other hand, if the contested Joint Action were to be reclassified as a decision addressed to the Commis-
Εν προκειμένω, υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 1 της επίδικης κοινής δράσεως ορίζει τους στόχους που ανάγονται στην καταπολέμηση της συσσώρευσης και της διάδοσης φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού, ενώ οι τίτλοι I και II αυτής διευκρινίζουν, αντιστοίχως, τις αρχές που διέπουν τις πτυχές της προλήψεως και της αντιδράσεως, καθώς και τη συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης που καθιστά δυνατή την επίτευξη της τηρήσεως των εν λόγω αρχών.
In the present case, it will be recalled that Article 1 of the contested Joint Action describes the objectives relating to combating the accumulation and spread of small arms and light weapons, while Titles I and II of the contested Joint Action respectively set out the principles of preventive and reactive aspects and the contribution of the European Union to the realisation of those principles.
Σύμφωνα με τις διατάξεις του τίτλου II της επίδικης κοινής δράσεως, το Συμβούλιο οφείλει, μεταξύ άλλων, να αποφαίνεται επί των αρχών, των λεπτομερών κανόνων εφαρμογής και της χρηματοδοτήσεως των σχεδίων που συμβάλλουν κατά τρόπο άμεσο και ορατό στην εφαρμογή των αρχών που διατυπώνονται στον τίτλο Ι της επίδικης κοινής δράσεως.
According to the provisions of Title II of the contested Joint Action, the Council must in particular decide on the principles, arrangements and financing which make a direct and identifiable contribution to the principles set out in Title I of the contested Joint Action.
Επιπλέον, δυνάμει του άρθρου 8 της επίδικης
Furthermore, under Article 8 of the contested Joint Action, the Council notes that the Commission intends to direct its
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ προέβαλε η Επιτροπή κατά της επίδικης κοινής δράσεως είναι παραδεκτή, τουλάχιστον όσον αφορά τον τίτλο II της εν λόγω πράξεως.
COMMISSION v COUNCIL the contested Joint Action is admissible, at least so far as Title II thereof is concerned.
κοινής δράσεως, το Συμβούλιο επισημαίνει ότι η Επιτροπή προτίθεται να κατευθύνει τη δράση της προς την υλοποίηση των στόχων και των προτεραιοτήτων της επίδικης κοινής δράσεως.
action towards achieving the objectives and the priorities of the contested Joint Action.
Τέλος, το άρθρο 12 της επίδικης κοινής δράσεως προβλέπει ότι αυτή αρχίζει να ισχύει κατά την ημερομηνία υιοθετήσεώς της, χωρίς να διευκρινίζει τους αποδέκτες της.
Finally, Article 12 of the contested Joint Action provides that it is to enter into force on the date of its adoption, without specifying the addressees.
Το ως άνω συμπέρασμα δεν κλονίζεται από το επιχείρημα που παρέθεσε το Συμβούλιο και σύμφωνα με το οποίο οι ισχυρισμοί που προέβαλε η Επιτροπή καταδεικνύουν ότι η φερόμενη ως έλλειψη νομιμότητας της επίδικης κοινής δράσεως ήταν προφανής κατά το χρονικό σημείο εκδόσεώς της, οπότε η Επιτροπή κωλύεται να προτείνει την έλλειψη νομιμότητας της εν λόγω πράξεως.
This conclusion is not called into question by the Council’s argument that the Commission’s submissions show that the alleged unlawfulness of the contested Joint Action was apparent when it was adopted, so that the Commission is barred from pleading that it is unlawful.
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω χαρακτηριστικών, και μολονότι η επίδικη κοινή δράση ενέχει αδιαμφισβήτητα, τουλάχιστον όσον αφορά τον τίτλο II αυτής, μια επιχειρησιακή πτυχή, η οποία είναι σύμφυτη με τη φύση μιας τέτοιας πράξεως, η εν λόγω κοινή δράση ουδόλως δίδει την εντύπωση ότι έχει, επίσης όσον αφορά τον τίτλο II της πράξεως αυτής, χαρακτήρα αποφάσεως έναντι της Επιτροπής κατά τρόπον ώστε το εν λόγω θεσμικό όργανο να είναι αποδέκτης της.
In view of those characteristics, and even though the contested Joint Action undeniably, at least with regard to Title II, has an operational aspect inherent in the very nature of such an act, it has in no way, including in relation to Title II, the character of a decision vis-à-vis the Commission such as to make the Commission its addressee.
Συγκεκριμένα, όπως ακριβώς μια τέτοια περίσταση είναι αλυσιτελής στο πλαίσιο ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας προβληθείσας κατά κανονισμού, κατά την έννοια του άρθρου 241 ΕΚ, κατά τον ίδιο τρόπο η περίσταση αυτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ως προϋπόθεση του παραδεκτού ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας κατά πράξεως γενικού χαρακτήρα όπως η επίδικη κοινή δράση, η οποία εγκρίθηκε βάσει του τίτλου V της Συνθήκης ΕΕ.
Just as a circumstance of that kind is irrelevant in relation to a plea of il- legality against a regulation for the purpose of Article 241 EC, it cannot be taken into account as a condition for the admissibility of a plea of illegality against an act of a general nature such as the contested Joint Action adopted on the basis of Title V of the EU Treaty.
Κατά τα λοιπά, δεν υποστηρίχθηκε, προς στήριξη της ενστάσεως απαραδέκτου που αντιπαρατέθηκε στην ένσταση ελλείψεως νομιμότητας, ότι η επίδικη κοινή δράση είχε, έναντι της Επιτροπής, τον χαρακτήρα ατομικής αποφάσεως και ούτε το Συμβούλιο ούτε οι Κυβερνήσεις της Ισπανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου έθεσαν υπό αμφισβήτηση τον γενικό χαρακτήρα της επίδικης κοινής δράσεως τον οποίο ορθώς επικαλέσθηκε η Επιτροπή.
Furthermore, it has not been alleged, in support of the objection of inadmissibility to the plea of illegality, that the contested Joint Action had the character of an individual decision vis-à-vis the Commission, and neither the Council nor the Spanish or the United Kingdom governments have disputed the general nature of the contested Joint Action rightly asserted by the Commission.
Υπό τις συνθήκες αυτές, φρονώ ότι η ένσταση ελλείψεως νομιμότητας που
In those circumstances, I consider that the Commission’s plea of illegality against
Επιπλέον, το να απορριφθεί η λυσιτέλεια της ως άνω περιστάσεως δεν καταλήγει στο να παρασχεθεί η δυνατότητα στην Επιτροπή να καταστρατηγήσει την επιτακτική προθεσμία του άρθρου 230, πέμπτο εδάφιο, ΕΚ για την άσκηση προσφυγής ακυρώσεως. Συγκεκριμένα, το αίτημα που υπέβαλε η Επιτροπή
In addition, to dismiss that circumstance as irrelevant does not amount to permitting the Commission to circumvent the mandatory timelimit laid down in the fifth paragraph of Article 230 EC for bringing an action for annulment, The claim lodged by the Commission constitutes only a declaration that the contested joint action is not
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-91/05 συνιστά αποκλειστικά και μόνον αναγνώριση του ότι η επίδικη κοινή δράση είναι ανεφάρμοστη εν προκειμένω, σύμφωνα με το άρθρο 241 ΕΚ, και δεν θα είχε ως συνέπεια την ακύρωση της εν λόγω πράξεως ή ορισμένων από τις διατάξεις της αν το αίτημα αυτό γινόταν δεκτό.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-91/05 applicable in the present case, in accordance with Article 241 EC, and would not mean the annulment of that act or of some of its provisions if the claim succeeded.
Τρίτον, συνάγουν από τα επιχειρήματά τους, τα οποία εξέθεσαν αναφορικά με τα δύο προηγούμενα ζητήματα, εκ διαμέτρου αντίνομες συνέπειες ως προς τη νομιμότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως και εκείνη της επίδικης κοινής δράσεως.
Third, their submissions on the two preceding questions lead to diametrically opposed conclusions as to the legality of the contested decision and of the contested Joint Action.
Επομένως, θα προχωρήσω κατωτέρω στην εξέταση των τριών αυτών σημείων.
In the following remarks I shall therefore proceed to examine those three points.
Επομένως, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να απορριφθεί η ένσταση απαραδέκτου που προέβαλαν το Συμβούλιο και οι Κυβερνήσεις της Ισπανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου και να αναγνωρισθεί το παραδεκτό της ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας της επίδικης κοινής δράσεως ή, τουλάχιστον, του τίτλου II αυτής, την οποία προέβαλε η Επιτροπή.
Therefore, in my view, the objection of inadmissibility raised by the Council and the Spanish and United Kingdom governments should be dismissed and the Commission’s plea that the contested Joint Action, or at least Title II thereof, is illegal should be found admissible.
Επί της ερμηνείας και του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 47 ΕΕ
Interpretation and scope of Article 47 EU
Κατά συνέπεια, τα αιτήματα ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως και το αίτημα της Επιτροπής να κηρυχθεί ανεφάρμοστη η επίδικη κοινή δράση ή, εν πάση περιπτώσει, ο τίτλος II αυτής, είναι παραδεκτά.
Consequently, the Commission’s application for the annulment of the contested decision and its claim that the contested Joint Action, or at least Title II thereof, be declared inapplicable are admissible.
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
(a) Arguments of the parties
Β — Επί της ουσίας
B — Substance
Όπως καταδεικνύουν, αντιστοίχως, τα δικόγραφά τους, οι κύριοι διάδικοι και οι παρεμβαίνοντες διαφωνούν, πρώτον, ως προς την ερμηνεία και το πεδίο εφαρμογής
As they stress in their respective pleadings, the principal parties and interveners disagree, first, on the interpretation and scope of Article 47 EU and, second, on the relationship between combating the proliferation of small arms and light weapons
Η Επιτροπή, υποστηριζόμενη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκτιμά ότι η προσβαλλόμενη απόφαση σχετικά με την καταπολέμηση της διάδοσης φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού πρέπει να ακυρωθεί για τον λόγο ότι σφετερίζεται τις αρμοδιότητες που έχουν απονεμηθεί στην Κοινότητα στον τομέα της συνεργασίας για την ανάπτυξη, παραβαίνοντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, το άρθρο 47 ΕΕ.
The Commission, supported by the Parliament, considers that the contested decision relating to combating the proliferation of small arms and light weapons must be annulled because it encroaches upon the competences conferred on the Community in the area of development cooperation, thus failing to observe Article 47 EU.
Κατά την Επιτροπή και το Κοινοβούλιο, το άρθρο 47 ΕΕ αποβλέπει στην προστασία των κοινοτικών αρμοδιοτήτων έναντι της στηριζόμενης στη Συνθήκη ΕΕ δράσεως της Ευρωπαϊκής Ενώσεως θέτοντας ένα «σταθερό» σύνορο μεταξύ των αρμοδιοτήτων της Κοινότητας και εκείνων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
According to the Commission and the Parliament, Article 47 EU aims to protect the Community’s competences as against the activity of the European Union based on the EU Treaty by establishing a ‘fixed’ boundary between the competences of the Community and those of the European Union.
Ως προς την ερμηνεία του άρθρου 47 ΕΕ, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι η διάταξη αυτή αποβλέπει στη διατήρηση της ισορροπίας των εξουσιών που θεσπίζουν οι συνθήκες και δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αποσκοπεί στην προστασία των αρμοδιοτήτων που έχουν ανατεθεί στην Κοινότητα εις βάρος εκείνων που έχουν ανατεθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
On the interpretation of Article 47 EU, the Council submits that that provision aims to maintain the balance of powers established by the Treaties and cannot be interpreted as aiming to protect the competences conferred upon the Community to the detriment of those conferred upon the European Union.
Συγκεκριμένα, δυνάμει του άρθρου 5 ΕΚ, η Κοινότητα δύναται να ενεργεί μόνον εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων που της αναθέτει και των στόχων που της ορίζει η Συνθήκη ΕΚ.
Under Article 5 EC, the Community can act only within the limits of the competences conferred upon it by the EC Treaty and of the objectives assigned to it therein.