natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
On 16 February 1994 the Commission adopted Decision 94/215/ECSC relating to a proceeding pursuant to Article 65 of the ECSC Treaty concerning agreements and concerted practices engaged in by European producers of beams, by which it found, inter alia, that the applicant had participated in a series of infringements on the Community market in steel beams and imposed on it a fine of ECU 32 million.
Ο γενικός εισαγγελέας S.
order the Commission to pay to it interest on that sum at a rate which the Court considers to be just in all the circumstances from 24 April 1999 until final judgment;
Alber ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τετάρτου τμήματος της 14ης Ιουνίου 2001.
By application lodged at the Registry of the Court on 13 April 1994, the applicant brought an action seeking annulment of that decision.
Πρότεινε στο Δικαστήριο:
order the Commission to pay to it interest at 8% per annum on the amounts mentioned under subparagraphs (a) and (b) above as from the date of final judgment in this case until payment thereof; in the alternative, pursuant to Article 34 CS:
Να αναγνιορίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφιοσή της προς την οδηγία 95/69/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για τη θέσπιση των όριον και των κανόνων που εφαρμόζονται κατά την έγκριση και την εγγραφή ορισμένων εγκαταστάσειον και ενδιαμέσιον του τομέα της διατροφής τιον ζιόιον και για τροποποίηση τιον οδηγιών 70/524/ΕΟΚ, 74/63/ΕΟΚ, 79/373/ΕΟΚ και 82/471/ΕΟΚ, παρέβη τις υποχρειόσεις που υπέχει από τ»] Συνθήκη και την οδηγία αυτή·
By judgment of 11 March 1999 in Case T-151/94 British Steel ν Commission, summary publication ('the steelbeams judgment'), the Court annulled Article 1 of Decision 94/215, in so far as that article found that the applicant had participated in an agreement to share the Italian market which had lasted three months, and set at EUR 20 million the amount of the fine imposed on the applicant by Article 4 of that decision.
να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
declare that, as a result of the Commission's fault, the applicant has suffered direct and special harm in being unlawfully deprived of the use of EUR 12 000 000 from 2 June 1994;
C-110/00 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας Κοινωνική πολιτική
By letter of 16 June 1999 the Commission turned down that request on the ground that, by repaying the principal sum of EUR 12 million, it had satisfied its obligations under Article 34 CS.
11 Οκτωβρίου 2001
Procedure and forms of order sought by the parties
«Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 97/59/ΕΚ» (Τέταρτο τμήμα)
The present action was brought by application lodged at the Court Registry on 22 July 1999.
νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση της προς την οδηγία 97/59/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Οκτιοβρίου 1997, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/679/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με την προστασία τιον εργαζομένιον από κινδύνους που διατρέχουν λόγω της εκθέσεως τους σε βιολογικούς παράγοντες κατά την εργασία (έβδομη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
Furthermore, the simple loss of use of a sum of money pending proceedings before the Court, resulting from payment of the fine imposed by the Commission on an undertaking, cannot, in principle, be regarded as constituting special harm within the meaning of the third sentence of the first paragraph of Article 34 CS. Since proceedings instituted before the Court do not have suspensory effect under Article 39 CS, every undertaking ordered to pay a financial penalty under the ECSC Treaty will be exposed to this type of loss.
Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας, τα κράτη μέλη έπρεπε να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση τους προς την οδηγία το αργότερο στις 31 Μαρτίου 1998 και να ενημεριόσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
It follows that the claim under Article 34 CS must be dismissed as unfounded in so far as it seeks declarations, first, that Decision 94/215 is vitiated by faults of such a nature as to render the Community liable and, second, that the applicant has suffered direct and special harm within the meaning of that provision.
Μη έχοντας λάβει από την Αυστριακή Κυβέρνηση καμία ανακοίνωση σχετικά με τα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας, η Επιτροπή, με έγγραφο οχλήσειος της 16ης Ιουλίου 1998, κάλεσε τη Δημοκρατία της Αυστρίας να υποβάλει τις σχετικές παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών.
Although the applicant has invoked distinct legal bases for these heads of claim, namely Article 40 CS for the primary claim and Article 34 CS for the alternative claims, there is no need to take account of possible errors made by it in designating the text applicable to one or other of the claims since the purpose of the proceedings and summary of the pleas in law appear sufficiently clearly from the application (see, by analogy, Case 12/68 Χ ν Audit Board). Consequently, the Court will consider the primary and alternative claims on the basis of both Articles 40 CS and 34 CS.
Δεδομένου ότι κατά τη λήξη της δίμηνης προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνιόμη δεν είχε ολοκληριοθεί η μεταφορά της οδηγίας στο αυστριακό δίκαιο, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.
In the present case, however, the applicant argues that the fault consists not only in the illegality of Decision 94/215 itself but also in the refusal of the Commission to pay it interest, which fact, in its view, justifies it in basing its primary claim on Article 40 CS.
Από τη δικογραφία προκύπτει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας ομολογεί ότι πριν από λήξη της δίμηνης προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη δεν θέσπισε τα αναγκαία μέτρα για την πλήρη μεταφορά της οδηγίας στο εσιοτερικό δίκαιο.
In the context of the present action, it remains, however, to be determined whether the payment of arrears of interest on the principal amount of the fine repaid is a step necessary for the enforcement of the annulment decision which the Commission is required to take in any event under the second sentence of the first paragraph of Article 34 CS, even in the absence of any fault on its part of such a nature as to render the Community liable. If so, the failure of the Commission to take such a step within a reasonable period of time would itself give rise to proceedings for damages under the second paragraph of Article 34 CS.
Εν προκειμένω, πρέπει να υπομνηστεί ότι, κατά
That submission cannot be upheld. Since the damage relied on by the applicant lies in the loss of use of EUR 12 million from 2 June 1994 to 23 April 1999, this arises solely from the adoption and execution of Decision 94/215.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
It follows that the application must be dismissed in so far as it is founded on Article 40 CS.
«1) Η Δημοκρατία της Αυστρίας μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως όλες τις αναγκαίες νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση της προς την οδηγία 97/59/ΕΚ της Επιτροπής της 7ης Οκτωβρίου 1997, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/679/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από κινδύνους που διατρέχουν λόγω της εκθέσεως τους σε βιολογικούς παράγοντες κατά την εργασία (έβδομη ειδική οδηγία κατά την έννοια τον άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής
Foremost amongst the steps referred to in the second sentence of the first paragraph of Article 34 CS, in the case of a judgment annulling or reducing the fine imposed on an undertaking for infringement of the Treaty competition rules, is the Commission's obligation to repay all or part of the fine paid by the undertaking in question, in so far as that payment must be described as a sum unduly paid following the annulment decision.
Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.»
Contrary to the submission of the Commission, that obligation applies not only to the principal
Ο γενικός εισαγγελέας L.
amount of the fine overpaid, but also to default interest on that amount.
Α Geelhoed ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τετάρτου τμήματος της 3ης Μαίου 2001.
In the present case, however, it appears from the Commission's explanations (see paragraph 32 above) that the sum of EUR 12 million invested at an average interest rate of 4.613 % during the period in question yielded a total return for the ECSC of EUR 3 016 608, taking into account quarterly compounding of interest.
Πρότεινε στο Δικαστήριο:
It appears fair in the circumstances of this case to award this sum to the applicant.
«α) να διαπιστιόσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, μη θεσπίζοντας όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφιοσή της προς την οδηγία 97/59/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Οκτιοβρίου 1997, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/679/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με την προστασία των εργαζομένιον από κινδύνους που διατρέχουν λόγιο της εκθέσεως τους σε βιολογικούς παράγοντες κατά την εργασία (έβδομη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), παρέβη τις υποχρειόσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή· β) να καταδικάσει σύμφιονα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.»
Since this amount should have been paid to the applicant within a reasonable period following the steelbeams judgment, it is further right, in accordance with the forms of order sought in the application, to add to this amount simple interest on those arrears at the fixed rate of 5.75% per annum, corresponding to the interest rate applicable to capital refinancing operations set, at the time, by the Council of Governors of the European Central Bank, increased by two points for the period from 24 April 1999 to the date of the present judgment.
Υποθ. C-111/00 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας Κοινωνική πολιτική
Second, a failure to reimburse interest could result, as is particularly the case in the present instance (see paragraph 32 above), in the unjust enrichment of the Community, which would be contrary to the general principles of Community law (Case C-259/87 Greece ν Commission, summan publication, paragraph 26).
«Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 97 1651 ΕΚ» (Τέταρτο τμήμα)
In not paying any interest to the applicant on the sum of EUR 12 million repaid in accordance with the steelbeams judgment, the Commission failed to take a step necessary to comply with that judgment.
Δεδομένου' ότι κατά τη λήξη της δίμηνης προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη δεν είχε ολοκληρωθεί η μεταφορά της οδηγίας στο αυστριακό δίκαιο, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.
Case T-111/00 British American Tobacco International (Investments) ν Commission of the European Communities Law governing the institutions
κράτους μέλους όπιος αυτή είχε κατά τη λήξη της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνιόμη και ότι οι μεταβολές που επήλθαν στη συνέχεια δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο (βλ., μεταξύ άλλιον, τις αποφάσεις της 12ης Δεκεμβρίου 2000, C-435/99, Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, και της 8ης Μαρτίου 2001, C-266/99, Επιτροπή κατά Γαλλίας).
(Decision 94/90/ECSC, EC, Euratom — Public access to Commission documents — Minutes of the Committee on Excise Duties — Partial access — Exception — Identities of national delegations — Protection of an institution's interest in the confidentiality of its proceedings) (First Chamber)
Εξ άλλου, το Δικαστήριο έχει κρίνει κατ' επανάληψη ότι η ύπαρξη παραβάσειος πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με την κατάσταση του
On 6 December 1993 the Commission and the Council approved a common code of conduct concerning public access to Council and Commission documents.
Από τη δικογραφία προκύπτει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας ομολογεί ότι πριν από λήξη της δίμηνης προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνιόμη δεν θέσπισε τα αναγκαία μέτρα για την πλήρη μεταφορά της οδηγίας στο εσιοτερικό δίκαιο.
In order to implement the code of conduct, the Commission adopted, on 8 February 1994, Decision 94/90/ECSC, EC, Euratom on public access to Commission documents. Article 1 of Decision 94/90 formally adopts the code of conduct, the text of which is annexed to the decision.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
The code of conduct lays down the following general principle:
Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.»
In 1998 the applicant became aware, through the intervention of the United Kingdom authorities, of extracts of the minutes of a meeting held by the Committee on Excise Duties on 7 and 8 October 1997.
Α. Geelhoed ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τετάρτου τμήματος της 5ης Απριλίου 2001.
It was apparent from those extracts that, at the instigation of one of the Member States, a majority of delegations had expressed their wish that expanded tobacco be treated in the same way as 'smoking tobacco', as defined in Article 5(1) of Council Directive 95/59/EC of 27 November 1995 on taxes other than turnover taxes which affect the consumption of manufactured tobacco, and thus as a product subject to excise duty for the purposes of Directive 92/12.
2) να καταδικάσει σύμφιονα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας τ»] Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.»
In the present case the applicant seeks annulment of the Commission's decision in that it refuses to disclose the names of the Member States referred to in the minutes at issue.
C-254/00 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών
The Commission also indicated that, in accordance with the applicant's request, it had again raised the question of the tax treatment of expanded tobacco at a meeting of the committee on 28 and 29 October 1999.
11 Οκτωβρίου 2001 της οδηγίας
The members of the committee had, however, refused to reopen the debate and had instead confirmed their position.
«Παράβαση κράτους μέλους — Μη εμπρόθεσμη Χρήση προτύπων για τη μετάδοση τηλεοπτικού (Τέταρτο τμήμα) προτύπων για τη μετάδοση τηλεοπτικού σήματος, παρέβη τις υποχρειοσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
By letter of 6 January 2000 the applicant applied to the Commission under Decision 94/90 for access to the minutes of the meetings of the Committee on Excise Duties of 29 and 30 April 1998 and 28 and 29 October 1999 in so far as they concerned the tax treatment of expanded tobacco.
Η Ολλανδική Κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι καθυστέρησε τη μεταφορά της οδηγίας 95/47 στο εσωτερικό δίκαιο και προσθέτει ότι η μεταφορά αυτή θα πραγματοποιηθεί πλήριος μόλις το νομοσχέδιο περί τροποποιήσειος του Telecommunicatiewet ψηφιστεί από το Ολλανδικό Κοινοβούλιο.
By letter of 17 January 2000 the Commission's 'Taxation and Excise Union' Directorate-General informed the applicant that its request had been refused on the ground that disclosure of the documents in question could undermine the protection of confidentiality as requested by the legal persons that had supplied the information.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
By application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 2 May 2000, the applicant brought the present action.
Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.»
On being invited to respond to the replacement of the initial decision denying access by that latter decision, the applicant made a consequential amendment of the form of order sought and its pleas in law.
Ο γενικός εισαγγελέας Α. Tizzano ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τετάρτου τμήματος της 14ης Ιουνίου 2001.
In the present case, as the Commission stated at the hearing, the contested decision, by which it partially rejected the applicant's request for access to the minutes of the meetings of the Committee on Excise Duties, was based solely on the nonmandatory exception whereby it may refuse access to its documents 'in order to
Πρότεινε στο Δικαστήρκ ι κρίνει ότι:
protect the interest of the institution in the confidentiality of its proceedings'.
Να καταδικάσει το Βασίλειο τιον Κάτιο Χιοριόν στα δικαστικά έξοδα.»
The Commission clearly could not have been unaware of the applicant's interest in being able to ascertain not only the substance of the discussions but also the identities of the delegations voicing the opinions expressed.
Ενώπιον του Πρωτοδικείου
Next, it must be observed that that interest could not be regarded as irrelevant to the balancing of the interests at stake.
Τ-171/99 Corus UK Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ΕΚΑΧ
The main task of the committee, which was constituted in pursuance of a Community act, is to assist the Commission, which presides over it and provides its secretariat.
«Αγωγή αποζημιώσεως ~~ Αναζήτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων λόγω μερικώς ακυρωθείσας αποφάσεως» (Πρώτο τμήμα)
It follows that all 15 delegations were thus in favour of the accompanying document referred to in Article 18(1) of Directive 92/12 being compulsory for movement of the product within the Community.
Ιστορικό της διαφοράς
Nevertheless, the fact that the documents at issue relate to deliberations of the Committee on Excise Duties cannot by itself justify application of the exception invoked.
Η ενάγουσα κατέβαλε στις 2 Ιουνίου 1994 το σύνολο του προστίμου που της είχε επιβληθεί.
Furthermore, as regards the minutes of the meeting of the committee of 28 and 29 October 1999, reference is made in that document to the applicant's request for the committee to reconsider its position and to the refusal of three delegations to reopen the debate on the matter, as well as to the fact that the other delegations expressed no opinion.
Με την απόφαση της 11ης Μαρτίου 1999 στην υπόθεση Τ-151/94, British Steel κατά Επιτροπής (συνοπτική δημοσίευση, στο εξής: απόφαση περί δοκών), το Πρωτοδικείο ακύριοσε το άρθρο 1 της αποφάσειος 94/215 καθόσον διαπιστωνόταν εις βάρος της ενάγουσας η συμμετοχή της σε συμφιονία κατανομής της ιταλικής αγοράς διαρκείας τριών μηνών και καθόρισε σε 20 εκατομμύρια ευροό το ύψος του επιβληθέντος στην ενάγουσα με το άρθρο 4 της εν λόγιο αποφάσεως προστίμου.
It must therefore be observed that the minutes relate to discussions which had been terminated by the time the applicant made its request (see, a contrario, in a case concerning documents relating to ongoing inspections, Denkavit Nederland v Commission, cited above, paragraph 48). Consequently, disclosure of the identities of the delegations referred to in those documents could no longer inhibit the Member States from effectively expressing their respective positions regarding the tax treatment of expanded tobacco.
Η Επιτροπή επέστρεψε στις 23 Απριλίου 1999 στην ενάγουσα το ποσό των 12 εκατομμυρίιον ευριό που αντιστοιχούσε στη διαφορά μεταξύ του καταβληθέντος στις 2 Ιουνίου 1994 ποσού του
Thus, if there is a proper balancing of the interests at stake, a reason of that nature cannot, in the present case, cause the interest in protecting the confidentiality of proceedings to prevail over the applicant's interest.
Με δικόγραφο που πριοτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 13 Απριλίου 1994, η ενάγουσα άσκησε προσφυγή ακυριόσειος κατά της ιος άνω αποφάσειος.
As regards, first of all, the assessment of the applicant's interest, it should be borne in mind that, under Decision 94/90, any person may request access to any unpublished Commission document, without being required to give a reason for the request (Svenska Journalistförbundet v Council).
«) προστίμου και Πριοτοδικείο.
Orders the Commission to pay the costs.'
να αναπέμψει την υπόθεση στην Επιτροπή διατάσσοντας την να λάβει κατάλληλα μέτρα με σκοπό τη διασφάλιση της δίκαιης αποκαταστάσεως της ζημίας που προέκυψε ευ'θέιος από τη συμπεριφορά της και να καταβάλει την αναγκαία αποζημίωση.
Preliminary ruling (Article 104(3) of the Rules of Procedure — Postclearance recovery of import duties - Entry in the accounts of the import duties to be collected — Expiry of the time-limit for taking action for recovery — Article 254 of the Act of Accession of Spain and Portugal — Obligation incumbent on the Portuguese Republic to proceed, at its own costs, to the elimination of certain stocks of product) (First Chamber)
Η ενάγουσα ζητεί από το Πριοτοδικείο:
(EEC) N° 3771/85 of 20 December 1985 on stocks of agricultural products in Portugal, p.
Σκεπτικό ως κύριο αίτημα, δυνάμει του άρθρου 40 ΑΧ: α) να υποχρεώσει την Επιτροπή να της καταβάλει το ποσόν των
21) and Articles 4 and 8 of Commission Regulation (EEC) No 579/86 of 28 February 1986 laying down detailed rules relating to stocks of products in the sugar sector in Spain and Portugal on 1 March 1986.
3 533 474 λιροόν στερλινών (GBP) ή οποιοδήποτε άλλο ποσόν κρίνει το ίδιο πρόσφορο-
Article 254 of the 1985 Act concerning the conditions of accession and the adjustments to the Treaties, Article 8 of Council Regulation
Προκαταρκτικώς, επιβάλλεται να υπογραμμιστεί ότι η παρούσα αγιογή έχει ως κύριο αντικείμενο να υποχρειοθεί η Επιτροπή να καταβάλει αποζημίωση και επικουρικώς να ικανοποιηθούν διάφορα αιτήματα αναγνωριστικού χαρακτήρα και να επιβληθούν μέτρα.
Those questions arose in the context of a dispute between William Hinton & Sons Lda. ('William Hinton') and Fazenda Pública with regard to the postclearance recovery of charges levied on surplus stocks of sugar held by William Hinton. 45
12/68, Χ. κατά Επιτροπής Ελέγχου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτιον).
William Hinton, whose registered office is in Funchal (Portugal), is engaged in the business of, inter alia, storing and marketing sugar.
Επομένως, το Πρωτοδικείο προτίθεται να εξετάσει το κύριο και επικουρικό αίτημα τόσο βάσει του άρθρου 40 ΑΧ όσο και βάσει του άρθρου 34 ΑΧ.
Before the accession of the Portuguese Republic to the European Communities, the Instituto do Vinho da Madeira (Madeira Wine Institute - hereinafter 'the IVM') had the exclusive right to import sugar into the Autonomous Region of Madeira.
Έπεται ότι η ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 34 ΑΧ αγωγή είναι απορριπτέα ως αβάσιμη καθόσον αφορά, αφενός, τη διαπίστωση ότι η απόφαση 94/215 είναι προϊόν πταισμάτιον ικανών να θεμελιώσουν την ευθύνη της Κοινότητας και, αφετέρου, την αναγνώριση άμεσης και ειδικής ζημίας κατά την έννοια της ως άνω διατάξειος.
On 16 October 1987 the Funchal customs authority sent William Hinton a letter referring to the surplus stocks of sugar which had been noted and ordering William Hinton to pay PTE 104 754 290 by way of levy in respect of that stock.
Πράγματι, σε παρόμοια περίπτιοση το γεγονός ότι η Επιτροπή απέσχε να λάβει εντός εύλογης προθεσμίας παρόμοιο μέτρο παρέχει τη δυνατότητα ασκήσειος του ενδίκου μέσου της αγιογής αποζημιώσεως δυνάμει του άρθρου 34, δεύτερο εδάφιο, ΑΧ.
When it noted that the levy relating to the rate of charge applied for régularisation of the stock attributed to William Hinton was lower than it should have been, Funchal customs authority made arrangements for postclearance recovery and, on 26 June 1990, it sought payment from William Hinton of an additional PTE 4 695 236, which William Hinton duly paid.
Η άποψη αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
At the end of 1985, William Hinton obtained permission from the competent authorities to import, on behalf of the company Interbiz-International Trading Lda., a quantity of white sugar that the later was to import from the European Economic Community.
Πράγματι, εφόσον η ζημία που επικαλείται η ενάγουσα συνίσταται στο γεγονός ότι στερήθηκε του ποσού τιον 12 εκατομμυρίιον ευροό από τις 2 Ιουνίου 1994 έιος τις 23 Απριλίου 199, είναι απόρροια αποκλειστικά της εκδόσειος και εκτελέσειος της αποφάσειος 94/215.
Since that sugar was intended for public supply of the Autonomous Region of Madeira, it was exempt from levies and other customs duties and taxes, in accordance with the legislation in force.