natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η άποψη αυτή επιρρωννύεται από ορισμένες αποφάσεις του Δικαστηρίου από τις οποίες —παρά κάποιες διαφορές ως προς τα πραγματικά περιστατικά— προκύπτει σαφώς ότι ο υποκείμενος στον φόρο ο οποίος ενεργεί καλοπίστως και, ειδικότερα, υπό την προϋπόθεση ότι δεν συμμετείχε στις εν λόγω παρατυπίες και έλαβε όλες τις απαιτούμενες λογικά προφυλάξεις δεν ευθύνεται για τη δόλια συμπεριφορά άλλων προσώπων 12.
That view is supported by a number of decisions of the Court, from which — in spite of certain differences regarding the factual circumstances — it appears clearly that a taxable person acting in good faith, that is, more particularly, on condition that he had no part in the irregularities and took every precaution reasonably required, should not have to assume liability for the fraudulent conduct of others. 12
9 — Βλ., συναφώς, αποφάσεις της 18ης Δεκεμβρίου 1997, C-286/94, C-340/95, C-401/95 και C-47/96, Molenheide κ.λπ. (Συλλογή 1997, σ.
9 — See to that effect, Joined Cases C-286/94, C-340/95, C-401/95 and C-47/96 Molenheide and Others [1997] ECR I-7281, paragraph 47, and Federation of Technological Industries and Others, cited in footnote 7, paragraph 30.
10 — Βλ., συναφώς, μεταξύ άλλων, απόφαση της 3ης Οκτωβρίου 2006, C-475/03, Banca popolare di Cremona (Συλλογή 2006, σ. Ι-9373, σκέψεις 22 και 28).
10 — See to that effect, inter alia, Case C-475/03 Banca popolare di Cremona [2006] ECR I-9373, paragraphs 22 and 28.
11 — Βλ. απόφαση της 20ής Οκτωβρίου 1993, C-10/92, Maurizio Balocchi (Συλλογή 1993, σ. I-5105, σκέψη 25).
12 — See, to that effect, also Advocate General Kokott in her Opinion in Case C-409/04 Teleos and Others [2007] ECR I-7797, at I-7801, point 77 and footnote 27.
I-7797, I-7801), σημείο 77 και υποσημείωση 27.
11 — See Case C-10/92 Balocchi [1993] ECR I-5105, paragraph 25.
Έτσι, με την απόφαση Optigen κ.λπ., το Δικαστήριο έκρινε ότι το δικαίωμα ενός υποκειμένου στον φόρο που πραγματοποιεί συναλλαγές που δεν ενέχουν οι ίδιες απάτη περί τον ΦΠΑ δεν μπορεί να θίγεται από το γεγονός ότι στην αλυσίδα των παραδόσεων, προγενέστερη ή μεταγενέστερη από την πράξη που πραγματοποίησε ο εν λόγω υποκείμενος στον φόρο, υπάρχει απάτη περί τον ΦΠΑ την οποία αυτός ο υποκείμενος στον φόρο δεν γνώριζε και δεν μπορούσε να γνωρίζει 13.
Thus, in Optigen and Others, the Court found that the right to deduct input VAT of a taxable person who carries out transactions which are not themselves vitiated by VAT fraud cannot be affected by the fact that in the chain of supply of which those transactions form part another prior or subsequent transaction is vitiated by VAT fraud, without that taxable person knowing or having any means of knowing that fraud had taken place.
και ο οποίος, όπως διαπίστωσε το αιτούν δικαστήριο, βρίσκεται σε αδυναμία, ακόμη και αν επεδείκνυε την επιμέλεια ενός συνετού εμπόρου, να εξακριβώσει ότι οι προϋποθέσεις απαλλαγής δεν συνέτρεχαν στην πραγματικότητα πληροί ασφαλώς τα κριτήρια της καλής πίστεως και της επιμέλειας που καθόρισε η προαναφερθείσα νομολογία.
13 court established, unable even by exercising due commercial care, to recognise that the conditions for exemption were in reality not met, certainly meets the standards of acting in good faith and of diligence as envisaged by the abovementioned case-law.
Προσθέτω, συναφώς, ότι από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι ακόμη και οι τελωνειακές αρχές με τις οποίες επικοινώνησε η Netto Supermarkt δεν ήταν σε θέση να διαπιστώσουν εκ πρώτης όψεως ότι τα προσκομισθέντα έγγραφα ήσαν νοθευμένα.
It may be added in that regard that it appears from the order for reference that even the customs authorities contacted by Netto Supermarkt were unable, without more, to see at first sight that the documents produced were falsified.
Στην ίδια αλληλουχία ιδεών, το Δικαστήριο έκρινε εν συνεχεία με την απόφαση Kittel ότι «οι επιχειρηματίες που λαμβάνουν κάθε μέτρο που θα μπορούσε ευλόγως να προσδοκάται από αυτούς προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι οι πράξεις τους δεν εμπλέκονται σε απάτη, είτε πρόκειται για απάτη περί τον ΦΠΑ ή για άλλου είδους απάτη, πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επικαλεστούν τη νομιμότητα των πράξεων αυτών χωρίς να κινδυνεύουν να χάσουν το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ που καταβλήθηκε επί των εισροών» 14.
In the same vein, the Court subsequently held in Kittel that ‘traders who take every precaution which could reasonably be required of them to ensure that their transactions are not connected with fraud, be it the fraudulent evasion of VAT or other fraud, must be able to rely on the legality of those transactions without the risk of losing their right to deduct the input VAT’. 14
Προμηθευτής όπως αυτός για τον οποίο γίνεται λόγος στην υπόθεση της κύριας δίκης
A supplier such as the one at issue in the main proceedings, who is, as the referring
13 — Απόφαση παρατεθείσα στην υποσημείωση 7, σκέψεις 51 και 52.
13 — See, to that effect, Optigen and Others, cited in footnote 7, paragraphs 51 and 52.
14 — Απόφαση παρατεθείσα στην υποσημείωση 7, σκέψη 51, με παραπομπή στην απόφαση Federation of Technological Industry κ.λπ., παρατεθείσα στην υποσημείωση 7.
14 — Kittel, cited in footnote 7, paragraph 51 with a reference to Federation of Technological Industry and Others, cited in footnote 7.
Το Δικαστήριο έκρινε, αντιθέτως, με τις αποφάσεις Genius Holding (παρατεθείσα στην υποσημείωση 4), ειδικότερα στη σκέψη 18, και Schmeink & Cofreth και Strobel (παρατεθείσα στην υποσημείωση 4), σκέψη 61, ότι σε περίπτωση που ο ΦΠΑ αναγράφεται στο τιμολόγιο αδικαιολόγητα, ο εκδότης του τιμολογίου μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος για την απώλεια φορολογικών εσόδων αν δεν ενήργησε καλοπίστως. 50.
The Court has, by contrast, found in Genius Holding (cited in footnote 4), particularly paragraph 18, and Schmeink & Cofreth and Strobel (cited in footnote 4), paragraph 61, that, in a case where VAT has been improperly invoiced, the issuer of the invoice may be held responsible for the shortfall in tax revenues if he has not acted in good faith. 50.
Όσον αφορά, εξάλλου, τη δήλωση που καταχωρήθηκε στα πρακτικά της συνεδριάσεως του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1991, είναι αληθές ότι αυτή αφορά την προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της καλής πίστεως του υποκειμένου στον φόρο στο πλαίσιο των ενδοκοινοτικών παραδόσεων.
As regards, moreover, the Statement for the Council Minutes of the meeting of 16 December 1991, it is true that it concerns the protection of legitimate expectations and good faith of the taxable person in the context of intra-Community supplies.
Ωστόσο, δεν μπορεί να συναχθεί από αυτή, όπως ορθώς παρατήρησαν η Επιτροπή και η Netto Supermarkt, ότι ο υποκείμενος στον φόρο δεν θα πρέπει να απολαύει ισοδύναμης προστασίας όσον αφορά τις παραδόσεις προς εξαγωγή.
From this it cannot, however, as the Commission and Netto Supermarkt have rightly observed, be inferred that the taxable person should not enjoy an equivalent protection with regard to export supplies.
Δεδομένου ότι οι λόγοι που δικαιολογούν τη χορήγηση της απαλλαγής σε περίπτωση όπως η προκειμένη ενυπάρχουν, όπως διαφαίνεται από τις προαναφερθείσες σκέψεις, στην προστασία του εκάστοτε προμηθευτή που ενεργεί καλοπίστως, δεν βλέπω σε τι ο στόχος εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών ως προς τους φόρους κύκλου εργασιών και η πραγματοποίηση μιας κοινής
As the reasons for granting an exemption in a case like that at issue are rooted, as transpires from the considerations above, in the protection of the individual supplier acting in good faith, I cannot see in what way the aim of the harmonisation of legislation concerning turnover taxes of establishing a common market should mean
NETTO SUPERMARKT αγοράς πρέπει να εμποδίσουν τη χορήγηση μιας τέτοιας προστασίας όσον αφορά τις παραδόσεις προς εξαγωγή.
NETTO SUPERMARKT that the granting of such a protection with regard to export-supplies should not be possible.
νομολογία του Δικαστηρίου στον τομέα του τελωνειακού δικαίου, αντιλαμβάνομαι, όπως και η Επιτροπή καθώς και η Netto Supermarkt, ότι, λόγω των διαφορών δομής, αντικειμένου και σκοπού μεταξύ του κοινοτικού συστήματος επιβολής δασμών και του κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας που καθιερώνει η έκτη οδηγία, δεν είναι δυνατό να μεταφέρονται οι διαπιστώσεις στις οποίες κατέληξε το Δικαστήριο προηγουμένως σε συγκεκριμένη περίπτωση ενός υποκειμένου στον φόρο στο πλαίσιο του συστήματος του ΦΠΑ ώστε να τεθούν υπό αίρεση οι προηγούμενες διαπιστώσεις 15.
the Court in the field of customs law, I agree with the Commission and Netto Supermarkt that, due to the differences in structure, object and purpose of the Commmunity system on the levying of customs duties as compared with the common system of VAT under the Sixth Directive, it is not possible to transpose the findings of the Court in the former context to the specific situation of a taxable person under the VAT system such as to call into question the previous conclusions. 15
Αντιθέτως, αν το κοινοτικό δίκαιο καθιέρωνε μια τέτοια διάκριση, τούτο μπορούσε να θέσει σε πολύ μειονεκτική θέση τους επιχειρηματίες των οποίων οι παραδόσεις γίνονται εν πολλοίς προς εξαγωγή (λόγω του είδους των αγαθών που παρέχουν, της γεωγραφικής τους θέσεως ή για άλλο λόγο) σε σχέση με τους επιχειρηματίες των οποίων οι παραδόσεις είναι κυρίως ενδοκοινοτικές.
Rather, such a distinction in Community law may put traders who have, on the grounds of the kind of goods they deliver, their geographic position or for some other reason, a high proportion of export supplies at a considerable disadvantage compared with traders with mainly intra-Community supplies.
Επομένως, φρονώ ότι θα μπορούσε να είναι αντίθετη προς την αρχή της ισότητας αν την καταβολή του φόρου για τις παραδόσεις προς εξαγωγή έπρεπε να φέρουν οι υποκείμενοι στον φόρο οι οποίοι ενεργούν καλοπίστως υπό περιστάσεις όπως εκείνες της διαφοράς της κύριας δίκης, ενώ, υπό τις ίδιες περιστάσεις που ενέχουν απάτη εκ μέρους τρίτων, η απαλλαγή θα χορηγείται αν πρόκειται για ενδοκοινοτικές παραδόσεις.
In my view, it may therefore even run counter to the principle of equality to hold taxable persons acting in good faith in circumstances such as those at issue in the present case liable to pay tax with regard to export supplies, if they would be granted, in the same circumstances involving fraud by third persons, an exemption with regard to intra-Community supplies.
Υπό το φως των προεκτεθέντων, προκύπτει ότι οι κανόνες του κοινοτικού δικαίου ως προς τη φορολογική απαλλαγή των εξαγωγών προς τρίτη χώρα δεν εμποδίζουν κράτος μέλος να χορηγεί απαλλαγή για λόγους επιείκειας υπό περιστάσεις όπως εκείνες της διαφοράς της κύριας δίκης, όταν οι προϋποθέσεις απαλλαγής δεν συντρέχουν, όμως ο υποκείμενος στον φόρο δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί τούτο, έστω και αν επεδείκνυε την επιμέλεια ενός συνετού εμπόρου.
In the light of the foregoing it follows that the provisions of Community law on exemption from tax for exports to a third country do not preclude the granting of exemption from tax by the Member State on the grounds of fairness in circumstances like those at issue where the conditions for exemption are not satisfied but the taxable person was unable, even by exercising due commercial care, to recognise that they were not met.
Τέλος, όσον αφορά την παραπομπή εκ μέρους της Γερμανικής Κυβερνήσεως στη
As regards, finally, the reference made by the German Government to the caselaw of
Για τους λόγους αυτούς προτείνω, στο υποβληθέν στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα, να δοθεί η ακόλουθη απάντηση:
I therefore propose that the reply to the question referred to the Court should be as follows:
«Σε κατάσταση όπως εκείνη της διαφοράς της κύριας δίκης, το άρθρο 15, σημείο 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/7/ΕΚ του Συμβουλίου, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν εμποδίζει κράτος μέλος να χορηγεί απαλλαγή για λόγους επιείκειας υπό περιστάσεις όπως εκείνες της διαφοράς της κύριας δίκης, όταν οι προϋποθέσεις απαλλαγής δεν συντρέχουν, όμως ο υποκείμενος στον φόρο δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί τούτο, έστω και αν επεδείκνυε την επιμέλεια ενός συνετού εμπόρου.»
In a situation such as that at issue in the main proceedings, Article 15(2) of Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment, as amended by Council Directive 95/7/EC, must be interpreted as not precluding the granting of exemption from tax by the Member State on the grounds of fairness where the conditions for exemption are not satisfied but the taxable person was unable, even by exercising due commercial care, to recognise that they were not met.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 21ης Φεβρουαρίου 2008 *
21 February 2008
Στην υπόθεση C-271/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) με απόφαση της 2ας Μαρτίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 22 Ιουνίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Bundesfinanzhof (Germany), made by decision of 2 March 2006, received at the Federal Finance Court on 22 June 2006, in the proceedings
— η Πολωνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την E. Ośniecka-Tamecka,
— the Polish Government, by E. Ośniecka-Tamecka, acting as Agent,
Τριανταφύλλου, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 25ης Οκτωβρίου 2007,
— the Commission of the European Communities, by D. Triantafyllou, acting as Agent, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 25 October 2007,
NETTO SUPERMARKT εκδίδει την ακόλουθη
NETTO SUPERMARKT gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 15, σημείο 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Article 15(2) of Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment (OJ 1977 L 145, p.
49), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995 (EE L 102, σ.
1), as amended by Council Directive 95/7/EC of 10 April 1995 (OJ 1995 L 102, p.
18, στο εξής: έκτη οδηγία).
18, ‘the Sixth Directive’).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Netto Supermarkt GmbH & Co. OHG (στο εξής: Netto Supermarkt) και της Finanzamt Malchin (φορολογική αρχή, στο εξής: Finanzamt) σχετικά με την άρνηση της τελευταίας να χορηγήσει στη Netto Supermarkt απαλλαγή από τον φόρο προστιθέμενης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) για τα έτη 1995 έως 1998. Το νομικό πλαίσιο
The reference was made in the course of proceedings between Netto Supermarkt GmbH & Co. OHG (‘Netto Supermarkt’) and Finanzamt Malchin (Tax Office, Malchin, ‘the Finanzamt’) regarding the refusal of the latter to grant Netto Supermarkt exemption from value added tax (‘VAT’) for the years 1995 to 1998. Legal context
Το άρθρο 15 της έκτης οδηγίας, με επικεφαλίδα «Απαλλαγές των πράξεων κατά την εξαγωγή, των εξομοιουμένων προς αυτές πράξεων και των διεθνών μεταφορών», ορίζει:
Article 15 of the Sixth Directive, headed ‘Exemption of exports from the Community and like transactions and international transport’, provides:
2. τις παραδόσεις αγαθών, αποστελλομένων ή μεταφερομένων από μη εγκατεστημένο στο εσωτερικό της χώρας αγοραστή ή για λογαριασμό του, εκτός του εδάφους της Κοινότητας, εξαιρέσει των αγαθών που μεταφέρονται από τον ίδιο τον αγοραστή και προορίζονται για εξοπλισμό ή εφοδιασμό σκαφών αναψυχής και τουριστικών αεροσκαφών ή οποιουδήποτε άλλου μεταφορικού μέσου ιδιωτικής χρήσεως·
2. the supply of goods dispatched or transported to a destination outside the Community by or on behalf of a purchaser not established within the territory of the country, with the exception of goods transported by the purchaser himself for the equipping, fuelling and provisioning of pleasure boats and private aircraft or any other means of transport for private use;
— η συνολική αξία της παράδοσης, συμπεριλαμβανομένου του φόρου προστιθέμενης αξίας, υπερβαίνει το ισόποσο των 175 ECU σε εθνικό νόμισμα, το οποίο καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 της οδηγίας 69/169/ΕΟΚ·τα κράτη μέλη δύνανται ωστόσο να απαλλάσσουν μια παράδοση, η συνολική αξία της οποίας είναι κατώτερη από το ποσό αυτό.
— the total value of the supply, including value added tax, is more than the equivalent in national currency of [EUR] 175, fixed in accordance with Article 7(2) of Directive 69/169/EEC …; however, Member States may exempt a supply with a total value of less than that amount.
— θεωρείται ως ταξιδιώτης μη εγκατεστημένος εντός της Κοινότητας, ο ταξιδιώτης του οποίου η κατοικία ή η συνήθης διαμονή δεν ευρίσκεται εντός της Κοινότητας.
— a traveller not established within the Community shall be taken to mean a traveller whose domicile or habitual residence is not situated within the Community.
Για τους σκοπούς της παρούσας διάταξης, θεωρείται ως “κατοικία ή συνήθης διαμονή”, ο τόπος που αναγράφεται ως κατοικία ή συνήθης διαμονή στο διαβατήριο, στο δελτίο ταυτότητας ή σε οποιοδήποτε άλλο έγγραφο το οποίο αναγνωρίζεται ως αποδεικτικό ταυτότητας από το κράτος μέλος εντός του οποίου πραγματοποιείται η παράδοση,
For the purposes of this provision, “domicile or habitual residence” shall mean the place entered as such in a passport, identity card or other identity documents which the Member State within whose territory the supply takes place recognises as valid,
— η εξαγωγή αποδεικνύεται μέσω της προσκόμισης τιμολογίου ή άλλου στοιχείου που επέχει θέση τιμολογίου, το οποίο φέρει θεώρηση του τελωνείου εξόδου από την Κοινότητα.
— proof of exportation shall be furnished by means of the invoice or other document in lieu thereof, endorsed by the customs office where the goods left the Community.
Η Επιτροπή διαβιβάζει την πληροφορία αυτή στις φορολογικές αρχές των λοιπών κρατών μελών.
The Commission shall transmit this information to the tax authorities in the other Member States.
Όσον αφορά τις ενδοκοινοτικές παραδόσεις, το άρθρο 6a, παράγραφος 4, του νόμου 1993 περί του φόρου κύκλου εργασιών (Umsatzsteuergesetz 1993, BGBI. 1993 I, σ.
As regards supplies within the Community, Paragraph 6a(4) of the 1993 Law on Turnover Tax (Umsatzsteuergesetz 1993, BGBl. 1993 I, p.
565, στο εξής: UStG), περιλαμβάνει διάταξη σχετική με την προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης η οποία έχει ως εξής:
565, ‘the UStG’) contains a provision on the protection of legitimate expectations, which is worded as follows:
Όσον αφορά τις παραδόσεις προς εξαγωγή εκτός της Κοινότητας, μια τέτοια διάταξη σχετική με την προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης δεν υφίσταται στη γερμανική φορολογική νομοθεσία.
As regards export supplies from the Community, German tax law contains no such provision on the protection of legitimate expectations.
Εξάλλου, το άρθρο 227 του φορολογικού κώδικα του 1977 (Abgabenordnung 1977) ορίζει:
In addition, Paragraph 227 of the 1977 Tax Code (Abgabenordnung 1977) provides:
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
The main proceedings and the question referred for a preliminary ruling
Από το 1992 έως το 1998, η Netto Supermarkt, η οποία εκμεταλλεύεται υπεραγορές με παροχή εκπτώσεως στο ομόσπονδο κράτος του Mecklembourg-Δυτική Πομερανία, επέστρεψε αρκετές χιλιάδες γερμανικών μάρκων στους πελάτες της που αυτοί είχαν καταβάλει ως ΦΠΑ.
From 1992 to 1998 Netto Supermarkt, which operates several discount supermarkets in the German Land of Mecklenburg-Western Pomerania, refunded to its customers several thousand German marks which they had paid in the form of VAT.
Είχε αποφασίσει να προβεί στις επιστροφές αυτές στους υπηκόους τρίτων κρατών εφόσον οι τελευταίοι ήσαν σε θέση να προσκομίσουν την απόδειξη εξαγωγής εκτός της Κοινότητας, των εμπορευμάτων τα οποία είχαν αγοράσει επ’ ευκαιρία μη εμπορικού χαρακτήρα ταξιδίων· μια τέτοια απόδειξη προέκυπτε, αφενός, από το γεγονός ότι το κουπόνι και το τελωνειακό έγγραφο έφεραν κατά το ήμισυ τη σφραγίδα του τελωνείου καθώς και, αφετέρου, από την επίδειξη από τον αλλοδαπό του διαβατηρίου του.
It had decided to make those reimbursements to nationals of nonmember countries if they were able to show proof of export outside the Community of goods bought on the occasion of non-commercial trips, with such proof consisting, first, of the impression of the customs stamp half on the voucher and half on the customs form and, second, of the foreign national presenting his passport.
Το 1998, η Netto Supermarkt ζήτησε από το Hauptzollamt Neubrandenburg (κεντρικό τελωνείο του Neubrandenburg) να εξακριβώσει αν η τελωνειακή σφραγίδα αριθ.
In 1998 Netto Supermarkt asked the Hauptzollamt Neubrandenburg (Principal Customs Office, Neubrandenburg) to check whether the customs stamp No 73 and the customs forms on which it appeared were counterfeit.
Μετά από μια πρώτη αρνητική απάντηση του εν λόγω κεντρικού γραφείου, το τελευταίο πληροφόρησε τη Netto Supermarkt ότι νέα εξέταση αποκάλυψε ότι τα έγγραφα που η τελευταία του είχε παραδώσει ήσαν πλαστά.
The Principal Customs Office initially gave a negative answer, but later informed Netto Supermarkt that the documents submitted to it by Netto Supermarkt had been examined again and been found to be falsified.
Στη συνέχεια, η υπηρεσία διώξεως φορολογικού εγκλήματος διαπίστωσε ότι, μεταξύ 1993 και 1998, μεγάλος αριθμός αποδεικτικών εξαγωγής εμπορευμάτων είχαν κατασκευαστεί με πλαστά τελωνειακά έγγραφα από Πολωνούς υπηκόους ή είχε τεθεί επί των φερομένων αυτών αποδεικτικών νοθευμένη τελωνειακή σφραγίδα.
Subsequently, the tax investigation office found that, between 1993 and 1998, a substantial proportion of the proofs of export of goods had been counterfeited by Polish nationals with the help of forged customs forms or that the alleged proofs of export had been marked with a forged customs stamp.
Με το μέσο αυτό οι Πολωνοί υπήκοοι ζητούσαν την επιστροφή του ΦΠΑ από τη Netto Supermarkt και η τελευταία τη χορηγούσε.
By this means, Polish nationals claimed reimbursement of VAT from Netto Supermarkt, which the latter refunded to them.
Το 1999, η Finanzamt επέβαλε στη Netto Supermarkt την καταβολή του οφειλόμενου συμπληρωματικού ΦΠΑ για τα έτη 1993 έως 1998 και που αντιστοιχούσε στον κύκλο εργασιών που όντως είχε πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια των ετών αυτών.
In 1999 the Finanzamt assessed Netto Supermarkt to payment of the additional VAT due for the years 1993 to 1998, corresponding to the turnover actually generated during those years.
Με απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2000, η Finanzamt απέρριψε την αίτηση της Netto Supermarkt με την οποία ζητούσε την απαλλαγή από τον ΦΠΑ που είχε ζητηθεί εκ των υστέρων για τα έτη αυτά.
By decision of 14 February 2000, the Finanzamt refused Netto Supermarkt’s request for exemption from the VAT retrospectively demanded for those years.
Η Netto Supermarkt άσκησε κατά της απορριπτικής αυτής αποφάσεως ιεραρχική προσφυγή.
Netto Supermarkt objected to that refusal decision.
Με απόφαση της 3ης Μαΐου 2000, η Finanzamt έκανε εν μέρει δεκτή την εν λόγω προσφυγή.
By decision of 3 May 2000, the Finanzamt upheld only part of the objection.
Χορήγησε απαλλαγή από τον ΦΠΑ για τα έτη 1993 και 1994, επειδή οι βεβαιώσεις φόρου δεν μπορούσαν πλέον να τροποποιηθούν για τα έτη αυτά, και χορήγησε διαγραφή των τόκων για τα έτη 1993 έως 1997.
It granted an exemption from VAT for the years 1993 and 1994, on the basis that the tax assessments for those years could no longer be amended, and remitted the interest for the years 1993 to 1997.