natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1997 στο Στρασβούργο, ο Διαμεσολαβητής και ο Γενικός Γραμματέας της Επιτροπής κ. Carlo TROJAN συμφώνησαν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις θα μπορούσε να πραγματοποιείται ανεπίσημη συνάντηση, η οποία θα αποτελούσε τον κατάλληλο τρόπο εξεύρεσης φιλικού διακανονισμού σε υποθέσεις όπου εμπλέκεται η Επιτροπή.
At a meeting held in Strasbourg on 21 October 1997, the Ombudsman and the Secretary-General of the Commission, Mr Carlo TROJAN agreed that an informal meeting could, in some cases, provide an appropriate way to pursue a friendly solution in cases involving the Commission.
Το 1998 πραγματοποιήθηκε 1 τέτοια συνάντηση που οδήγησε σε 1 φιλικό διακανονισμό.
One such meeting took place in 1998, leading to a friendly solution.
Αν ο φιλικός διακανονισμός δεν είναι εφικτός, ή η προσπάθεια εξεύρεσης φιλικού διακανονισμού ήταν ανεπιτυχής, ο Διαμεσολαβητής είτε περατώνει την εξέταση της υπόθεσης με κριτικές παρατηρήσεις προς το θεσμικό όργανο ή οργανισμό ή διαπιστώνει επισήμως περίπτωση κακής διοίκησης και καταρτίζει σχέδιο συστάσεως.
If a friendly solution is not possible, or if the search for a friendly solution is unsuccessful, the Ombudsman either closes the file with a critical remark to the institution or body concerned, or makes a formal finding of maladministration with draft recommendations.
Η κριτική παρατήρηση θεωρείται κατάλληλο μέσο για υποθέσεις όπου η περίπτωση κακής διοίκησης φαίνεται να μην έχει γενικές επιπτώσεις και δεν κρίνεται απαραίτητο να παρακολουθήσει την υπόθεση ο Διαμεσολαβητής.
A critical remark is considered appropriate for cases where the instance of maladministration appears to have no general implications and no followup action by the Ombudsman seems necessary.
Σε περιπτώσεις όπου κρίνεται απαραίτητο ο Διαμεσολαβητής να παρακολουθήσει την υπόθεση (δηλαδή σε πιο σοβαρές περιπτώσεις κακής διοίκησης ή σε περιπτώσεις με γενικές επιπτώσεις), ο Διαμεσολαβητής αποφασίζει να συντάξει σχέδιο συστάσεων προς το εμπλεκόμενο θεσμικό όργανο ή οργανισμό.
In cases where followup action by the Ombudsman does appear necessary (that is, more serious cases of maladministration, or cases that have general implications), the Ombudsman makes a decision with draft recommendations to the institution or body concerned.
Σύμφωνα με το άρθρο 3(6) του Καταστατικού του Διαμεσολαβητή, το θεσμικό όργανο ή οργανισμός πρέπει να αποστείλει λεπτομερή γνώμη εντός 3 μηνών.
In accordance with Article 3 (6) of the Statute of the Ombudsman, the institution or body must send a detailed opinion within three months.
Η λεπτομερής γνώμη μπορεί να αποτελεί αποδοχή της απόφασης του Διαμεσολαβητή και περιγραφή των μέτρων που ελήφθησαν για την εφαρμογή των συστάσεων.
The detailed opinion could consist of acceptance of the Ombudsman's decision and a description of the measures taken to implement the recommendations.
Η έκθεση μπορεί να περιλαμβάνει συστάσεις.
Ombudsman to present such a Special Report to the Parliament is of inestimable value for his. work.
Ορισμένοι εθνικοί Διαμεσολαβητές πάλεψαν επί μακρόν για να πετύχουν αντίστοιχες δυνατότητες.
Some national Ombudsmen have had a long struggle to obtain a comparable possibility.
Οι ειδικές εκθέσεις δεν θα πρέπει συνεπώς να υποβάλλονται υπερβολικά συχνά, αλλά μόνο όταν αφορούν σημαντικά θέματα και όταν το Κοινοβούλιο μπορεί να αναλάβει δράση για να βοηθήσει τον Διαμεσολαβητή σύμφωνα με το Καταστατικό του τελευταίου.
Special Reports should not therefore be presented too frequently, but only in relation to important matters when the Parliament can take action to assist the Ombudsman in accordance with the Statute of the Ombudsman.
Η πρώτη ειδική έκθεση του Διαμεσολαβητή, η οποία υπεβλήθη στις 15 Δεκεμβρίου 1997, αφορούσε την έρευνα ιδίας πρωτοβουλίας σχετικά με την πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα.
The Ombudsman's first Special Report, made on 15 December 1997, con cerned the Ombudsman's own initiative inquiry into public access to documents.
Η έκθεση συζητήθηκε στο Κοινοβούλιο κατά τη σύνοδο της ολομέλειας του Ιουλίου 1998 βάσει της σχετικής έκθεσης της Επιτροπής Αναφορών. (Εισηγήτρια Astrid THORS)"1
The Report was discussed by the Parliament at the plenary session in July 1998 on the basis of the report on it by the Committee on Petitions (rapporteur Astrid THORS).1
To 1998, ο Διαμεσολαβητής ξεκίνησε 171 έρευνες, 170 σε σχέση με καταγγελίες και 1 ίδιας πρωτοβουλίας.
In 1998 the Ombudsman began 171 inquiries, 170 in relation to complaints and 1 owninitiative.
51 υποθέσεις διευθετήθηκαν από το ίδιο το θεσμικό όργανο ή οργανισμό (όπως εξηγείται στο κεφάλαιο 2.9 κατωτέρω, το 1998 υπήχθησαν σε αυτήν την κατηγορία ορισμένες υποθέσεις που δεν υπάγονταν σε αυτή τα προηγούμενα χρόνια).
51 cases were settled by the institution or body itself. (As explained in section 2.9 below, some cases have been classified in this category in 1998 which were not so classified in previous years).
Σε 96 υποθέσεις, οι έρευνες του Διαμεσολαβητή δεν απεκάλυψαν περίπτωση κακής διοίκησης.
In 96 cases, the Ombudsman's inquiries revealed no instance of maladministration.
Κριτική παρατήρηση προς θεσμικό όργανο διατυπώθηκε σε 29 περιπτώσεις.
A critical remark was addressed to the institution in 29 cases.
Φιλικός διακανονισμός επετεύχθη σε 4 περιπτώσεις.
A friendly solution was reached in 4 cases.
Εκδόθηκε 1 σχέδιο συστάσεως προς τα εμπλεκόμενα θεσμικά όργανα και οργανισμούς (για περαιτέρω πληροφορίες, βλέπε προσάρτημα Α, στατιστικά στοιχεία).
One draft recommendation to the institutions and bodies concerned was made. (For further details, see Appendix A, Statistics)
ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΣΕ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ
CASES INVOLVING FAILURE TO REPLY TO CORRESPONDENCE
Ενας κοινός τύπος καταγγελίας αφορά την παράλειψη απάντησης σε επιστολές.
A common type of complaint concerns failure to reply to correspondence.
Αμέσως μετά την έναρξη της δραστηριότητας του Διαμεσολαβητή, κατέστη σαφές ότι, συχνά, ένα τηλεφώνημα από την υπηρεσία του Διαμεσολαβητή προς την αρμόδια υπηρεσία έχει ως αποτέλεσμα άμεση απάντηση προς τον πολίτη.
Soon after the beginning of the Ombudsman's activity, it became clear that a telephone call from the Ombudsman's office to the responsible service often results in an immediate reply to the citizen.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν υπάρχει συνήθως λόγος συνέχισης της έρευνας.
In such cases, there is normally no point pursuing the inquiry further.
Η προηγούμενη πρακτική του Διαμεσολαβητή σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η παρέμβαση του είχε ως αποτέλεσμα τη λήψη απάντησης σε αλληλογραφία ήταν να ενημερώνει τον καταγγέλλοντα ότι δεν φαινόταν να υπάρχει πλέον λόγος διεξαγωγής έρευνας για την καταγγελία δυνάμει του άρθρου 138Ε της Συνθήκης ΕΚ (βλ. κεφάλαιο 2.5 ανωτέρω).
The former practice of the Ombudsman in cases in which his intervention succeeded in obtaining a reply to unanswered correspondence was to inform the complainant that there no longer appeared to be grounds to con duct an inquiry into the complaint under Article 138e of the EC Treaty (see section 2.5 above).
Στις Ετήσιες Εκθέσεις 1996 και 1997, οι υποθέσεις αυτές περιελήφθησαν, για στατιστικούς λόγους, στην κατηγορία «μη ύπαρξη λόγου για τη διενέργεια έρευνας».
For statistical purposes, such cases were included in the category "no grounds for inquiry" in both the 1996 and 1997 Annual Reports.
Το Μάρτιο 1998, η πρακτική αυτή αναθεωρήθηκε, μετά από διάβημα του κ. Edward NEWMAN (εισηγητή της έκθεσης της Επιτροπής Αναφορών για την Ετήσια Έκθεση 1997) σχετικά με τις υποθέσεις που ταξινομούνται στην κατηγορία «μη ύπαρξη λόγου για τη διενέργεια έρευνας».
In March 1998, this practice was reviewed, following a query from Mr Edward NEWMAN (rapporteurfor the Committee on Petitions' report on the 1997 Annual Report) about the cases classified as "no grounds for inquiry."
Αποφασίστηκε ότι, μελλοντικά, οι υποθέσεις αυτές πρέπει να υπάγονται στην κατηγορία «διευθετήθηκε από το όργανο».
It was concluded that, in future, such cases should be classified as "settled by the institution".
Το 1998, εκδόθηκαν 32 αποφάσεις αυτού του είδους.
There were 32 decisions of this kind in 1998.
Καταγγελίες που αφορούν μη απαντηθείσες επιστολές: Παραδείγματα υποθέσεων που διευθετήθηκαν από το όργανο
Complaints about unanswered correspondence: Examples of cases settled by the institution
Στις 3 Μαρτίου 1998, ο κ. Β. κατήγγειλε στο Διαμεσολαβητή ότι η Επιτροπή δεν απάντησε στην επιστολή του με ημερομηνία 2 Δεκεμβρίου 1996, με την οποία ζητούσε πληροφορίες σχετικά με την εισαγωγή του Ευρώ.
On 3 March 1998, Mr B. complained to the Ombudsman that the Commission had failed to reply to his letter of 2 December 1996 in which he asked for information about the introduction of the Euro.
Ο Διαμεσολαβητής επικοινώνησε με την αρμόδια υπηρεσία της Επιτροπής για να της ζητήσει να απαντήσει στον καταγγέλλοντα και να του αποστείλει τις πληροφορίες που είχε ζητήσει.
The Ombudsman contacted the responsible service of the Commission to request that they reply to the complainant and send him the information which he had requested.
Μετά την παρέμβαση αυτή, η Επιτροπή απάντησε στον καταγγέλλοντα στις 18 Μαρτίου 1998.
Further to this intervention, the Commission replied to the complainant on 18 March 1998.
Εφόσον αυτό το μέτρο φάνηκε κατάλληλο για τη διευθέτηση του ■ θέματος, ο Διαμεσολαβητής περάτωσε την εξέταση της υπόθεσης.
Since this step appeared adequate to settle the matter, the Ombudsman closed the case.
(Υπόθεση 269/98/ADB)
(Case 269/98/ADB)
Τον Ιούνιο 1998, η κ. V. κατήγγειλε, εξ ονόματος του Διοικητικού Δικαστηρίου της Κομητείας Uusimaa, ότι η Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (OPOCE) δεν είχε απαντήσει σε δύο επιστολές.
In June 1998, Ms V. complained on behalf of the County Administrative Court of Uusimaa that the Office for Official Publications of the European Communities (OPOCE) had failed to reply to two letters.
Το Δικαστήριο είχε αποστείλει στην OPOCE επιστολή στα φινλανδικά στις 10 Ιουνίου 1996 για να πληροφορηθεί γιατί δεν είχε λάβει την Ειδική Έκδοση της Επίσημης Εφημερίδας του 1994.
The Court had written to OPOCE in Finnish on 10 June 1996 to inquire why it had not received the 1994 Special Edition of the Official Journal.
Στις 14 Απριλίου 1997, εστάλη υπενθύμιση στα αγγλικά.
A reminder letter was sent on 14 April 1997 in English.
Δεν ελήφθη απάντηση σε καμμία επιστολή.
No reply was received to either let ter.
Ο Διαμεσολαβητής επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την OPOCE για να ζητήσει να σταλεί απάντηση στο Διοικητικό Δικαστήριο της Κομητείας Uusimaa.
The Ombudsman contacted OPOCE by telephone to request that a reply be sent to the County Administrative Court of Uusimaa.
Μετά από αυτή την παρέμβαση, η OPOCE επικοινώνησε με το Δικαστήριο και του διαβίβασε τα ελλείποντα τεύχη της Επίσημης Εφημερίδας στα φινλανδικά και στα σουηδικά.
Further to this intervention, OPOCE contacted the Court and forwarded to it the missing volumes of the Official Journal in Finnish and Swedish.
Δεδομένου ότι αυτή η ενέργεια φάνηκε κατάλληλη για τη διευθέτηση του θέματος, ο Διαμεσολαβητής περάτωσε την εξέταση της υπόθεσης.
Since this step appeared adequate to settle the matter, the Ombudsman closed the case.
(Υπόθεση 615/98/ΒΒ)
(Case 615/98/BB)
Φυσικά, δεν είναι δυνατόν να επιλυθούν ικανοποιητικά όλες οι καταγγελίες για αναπάντητες επιστολές με τηλεφωνικά διαβήματα.
Naturally not every complaint about unanswered correspondence can be resolved satisfactorily by telephone enquiries.
Αν η αρμόδια υπηρεσία του ενδιαφερομένου οργάνου δεν μπορεί να ανεύρει την επιστολή, ή αν κανείς δεν είναι διατεθειμένος να αναλάβει την ευθύνη σύνταξης ταχείας απάντησης, ο Διαμεσολαβητής αποστέλλει επιστολή στον Πρόεδρο του οργάνου για να ζητήσει την έκδοση γνώμης επί της καταγγελίας.
If the responsible service of the institution concerned cannot identify the correspondence, or if no-one is willing to accept responsibility for preparing a rapid reply, the Ombudsman writes to the President of the institution concerned to request an opinion on the complaint.
Ο Διαμεσολαβητής ακολουθεί τον ίδιο τρόπο δράσης και αν έχει λόγους να υποπτεύεται ότι η αρχική παράλειψη απάντησης δεν ήταν απλώς μεμονωμένη διοικητική αβλεψία, ή αν η οϋσία της καταγγελίας έγκειται σε ισχυρισμό για αδικαιολόγητη καθυστέρηση απάντησης σε επιστολή.
The Ombudsman would also follow this course of action if there were reason to suspect that the original failure to reply was anything other than an isolated administrative oversight, or if the substance of the complaint is an allegation of unjustified delay in replying to correspondence. spondence.
Κατά τη διάρκεια του έτους, ο Διαμεσολαβητής εξέτασε διάφορα ζητήματα σχετικά με την πρόσβαση σε έγγραφα.
During the course of the year, the Ombudsman considered a number of different questions concerning access to documents.
Τα περισσότερα κοινοτικά όργανα και οργανισμοί διαθέτουν κανόνες για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή τους.
Since it appears that the relevant rules and principles are not always fully understood by the Community institutions and bodies, this section of the Report explains the different questions that arise and how they are dealt with under the Treaty and the Statute of the Ombudsman.
ΚΑΤΑΓΓΕΛΊΕΣ στα έγγραφα τους.
2.10.1 COMPLAINTS ABOUT REFUSAL OF ACCESS TO DOCUMENTS
1 δύο οργάνων.
Most of the Community institutions and bodies have rules on public access to the documents that they hold.
Μετά από έρευνα ιδίας πρωτοβουλίας του Διαμεσολαβητή το 1996, και τα υπόλοιπα κοινοτικά όργανα και οργανισμοί υιοθέτησαν κανόνες για την πρόσβαση του κοινού, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι παρόμοιοι με εκείνους του Συμβουλίου και της Επιτροπής.
The Code was implemented through separate Decisions of the two institutions.1 Following an own-initiative inquiry by the Ombudsman in 1996, other Community institutions and bodies have also adopted rules on public access, most of which are similar to those of the Council and Commission.
Αν απορριφθεί αίτηση πρόσβασης σε έγγραφα, ο πολίτης μπορεί, σύμφωνα με τους κανόνες του Συμβουλίου και της Επιτροπής, να υποβάλει επιβεβαιωτική αίτηση.
If a request for access to documents is refused, the Council and Commission rules allow the citizen to make a confirmatory application.
Ο πολίτης του οποίου η επιβεβαιωτική αίτηση απορρίπτεται, έχει τη δυνατότητα είτε να υποβάλει καταγγελία στο Διαμεσολαβητή, είτε να προσφύγει στο Πρωτοδικείο.
The citizen whose confirmatory application is rejected has the possibility either to complain to the Ombudsman, or to bring proceedings in the Court of First Instance.
Σε περίπτωση υποβολής καταγγελίας στο Διαμεσολαβητή, εξετάζεται αν η άρνηση να επιτραπεί η πρόσβαση αποτελεί περίπτωση κακής διοίκησης.
In the case of a complaint to the Ombudsman, the issue is whether the refusal of access constitutes maladministration.
Το αντικείμενο κάθε έρευνας είναι, συνεπώς, κατά πόσον το ενδιαφερόμενο θεσμικό όργανο εφήρμοσε προσηκόντως τους κανόνες για την πρόσβαση του κοινού που το δεσμεύουν και κατά πόσον, κατά την άσκηση τής διακριτικής του ευχέρειας, ενήργησε εντός των ορίων της νόμιμης εξουσίας του.
The question for any inquiry, therefore, is whether the institution concerned has properly applied its rules on public access, and whether it has acted within the limits of its legal authority in exercising any discretionary power.
Κατά τη διάρκεια του 1998, ανέκυψε το ερώτημα τι πρέπει να γίνει αν ο Διαμεσολαβητής κρίνει ότι ένα θεσμικό όργανο εφήρμοσε εσφαλμένα τους κανόνες που το δεσμεύουν.
During 1998, the question arose of what should happen if the Ombudsman considers that an institution has wrongly applied its own rules.
Ο πρόσφορος τρόπος δράσης είναι να επανεξεταστεί το θέμα από το όργανο εφαρμόζοντας, αυτή τη φορά, ορθώς τους κανόνες.
The appropriate course of action is for the institution concerned to reconsider the matter, this time applying the rules correctly.
Ασφαλώς, ο Διαμεσολαβητής δεν μπορεί να διατάξει το όργανο να κάνει κάτι τέτοιο, ούτε μπορεί να ακυρώσει τη σχετική απόφαση.
Of course, the Ombudsman cannot order the institution to do this, nor can he annul the relevant deci sion.
Εντούτοις, εξηγώντας τις απόψεις του σε κριτική παρατήρηση, δίδει στο ίδιο το όργανο τη δυνατότητα να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες.
However, by explaining his views in a critical remark, he gives the institution itself the possibility to take the necessary action.
2.10.2 Δίκαιη διαδικασία κατά τις έρευνες του Διαμεσολαβητή
2.10-2 FAIR PROCEDURE IN THE OMBUDSMAN'S INQUIRIES
Ένα άλλο θέμα που ανέκυψε το 1998 αφορά τα έγγραφα που αποστέλλει στο Διαμεσολαβητή το ενδιαφερόμενο όργανο ή οργανισμός ως τμήμα της γνώμης του επί της καταγγελίας.
Another question which arose during 1998 concerns the documents which the institution or body concerned sends to the Ombudsman as part of its opinion on the complaint.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, το ενδιαφερόμενο όργανο διαβιβάζει στο Διαμεσολαβητή έγγραφα, το περιεχόμενο των οποίων μπορεί να είναι κρίσιμο για την απόφαση του Διαμεσολαβητή επί της υπόθεσης, αλλά ζητά από το Διαμεσολαβητή να τηρήσει τα έγγραφα απόρρητα έναντι του καταγγέλλοντος.
In some cases the institution concerned has for warded documents to the Ombudsman containing information which could be relevant to the Ombudsman's decision on the case, but has asked the Ombudsman to keep the documents confidential vis-à-vis the complainant.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο Διαμεσολαβητής εξηγεί στο ενδιαφερόμενο όργανο ότι, σύμφωνα με βασική αρχή δίκαιης διαδικασίας, η απόφαση του Διαμεσολαβητή επί καταγγελίας δεν μπορεί να λαμβάνει υπόψη πληροφορίες που περιέχονται σε έγγραφα τα οποία προσάγει η μία πλευρά, αν δεν δίδεται στην άλλη πλευρά δυνατότητα αντίκρουσης.
In these cases the Ombudsman has explained to the institution concerned that it is a basic principle of fair procedure that the Ombudsman's decision on a complaint cannot take into account information contained in documents provided by one party, unless the other party has had the chance to respond.
Συνεπώς, η απόφαση του Διαμεσολαβητή για μια καταγγελία δεν μπορεί να λαμβάνει υπόψη πληροφορίες που περιέχονται σε έγγραφα τα οποία προσάγει το ενδιαφερόμενο όργανο ή οργανισμός, αν δεν δίδεται στον καταγγέλλοντα η δυνατότητα να υποβάλει παρατηρήσεις για τα έγγραφα.
The Ombudsman's decision on a complaint cannot, therefore, take into account information contained in documents supplied by the insti tution or body concerned, unless the complainant has had a chance to make observations on the documents.
1 Κώδικας Συμπεριφοράς, ΕΕ 1993 L340/ 41, απόφαση του Συμβουλίου της 20ης Δεκεμβρίου 1993 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Συμβουλίου (ΕΕ 1993 L 340/43), απόφαση της Επιτροπής της 8ης Φεβρουαρίου 1994 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής, ΕΕ 1994 L 46/58.
Code of Conduct, OJ 1993 L 340/ 41; Council Decision of 20 December 1993 on public access to Council documents (OJ 1993 L 340/43); Commission Decision of 8 February 1994 on public access to Commission documents, OJ 1994 L 46/58.
ΚΑΤΑΓΓΕΛΊΕΣ σχετικά έγγραφα.
"The Community institutions and bodies shall be obliged to supply the Ombudsman with any information he has requested of them and give him access to the files concerned.
Μπορούν να αρνηθούν μόνον για λόγους απορρήτου δεόντως αιτιολογημένους.
They may refuse only on duly substantiated grounds of secrecy.
Επιτρέπουν την πρόσβαση σε έγγραφα που προέρχονται από ένα κράτος μέλος και καλύπτονται από απόρρητο δυνάμει νομοθετικής ή κανονιστικής διάταξης, μόνον με τη συγκατάθεση του εν λόγω κράτους μέλους.
They shall give access to documents originating in a Member State and classed as secret by law or regulation only where that Member State has given its prior agreement.
Επιτρέπουν την πρόσβαση σε άλλα έγγραφα που προέρχονται από ένα κρότος μέλος αφού ειδοποιήσουν σχετικά το εν λόγω κράτος μέλος.»
They shall give access to other documents originating in a Member State after having informed the Member State concerned. "
Η συνήθης πρακτική σε κράτη μέλη με σύστημα εθνικού διαμεσολαβητή είναι ότι ο Διαμεσολαβητής μπορεί να ερευνά κάθε έγγραφο που βρίσκεται στην κατοχή της διοίκησης, αν το κρίνει απαραίτητο στο πλαίσιο έρευνας, συμπεριλαμβανομένων εγγράφων στα οποία οι πολίτες δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση.
The normal principle in Member States with a national Ombudsman system is that the Ombudsman can inspect any document held by the administration, if he considers it necessary to do so as part of an inquiry, including documents to which citizens cannot have access.
Η εξουσία αυτή έχει θεμελιώδη σημασία, διότι αποτελεί εγγύηση για τον πολίτη ότι ο Διαμεσολαβητής μπορεί να προβεί σε ανεξάρτητο έλεγχο της ακρίβειας και της πληρότητας των απαντήσεων που δίδει η διοίκηση.
This power is of fundamental importance, since it is a guarantee for the cit izen that the Ombudsman can make an independent check on the accuracy and completeness of the answers given by the administration.
Συνεπώς, εφόσον το άρθρο 3 παρ. 2 συνεχίζει να περιορίζει την πρόσβαση του Διαμεσολαβητή σε έγγραφα, είναι σημαντικό οι περιορισμοί να ερμηνεύονται στενά και το βάρος αποδείξεως να επιρρίπτεται στο όργανο ή τον οργανισμό που προσπαθεί να αποτρέψει την πρόσβαση.
For as long as Article 3 (2) continues to restrict the Ombudsman's access to documents, therefore, it is important that the restrictions should be interpreted narrowly and that the burden of proof should be on the institution or body which seeks to deny access.
Τα τρία θεσμικά όργανα (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο και Επιτροπή). που συμμετέχουν στη διαδικασία αναθεώρησης του Καταστατικού του Διαμεσολαβητή θα μπορούσαν να εξετάσουν το ερώτημα αν οι περιορισμοί στην πρόσβαση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή σε έγγραφα είναι ενδεδειγμένοι σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση προσηλωμένη στη δημοκρατία, στη διαφάνεια και στην αποτελεσματική και έντιμη διοίκηση.
The question of whether restrictions on the European Ombudsman's access to files are appropriate in a European Union which is committed to democracy, transparency and to efficient and honest administration could be considered by the three institutions (European Parliament, Council and Commission) involved in the procedure for amendment of the Statute of the Ombudsman.
Φυσικά, η εξουσία έρευνας του Διαμεσολαβητή συνοδεύεται από καθήκον εμπιστευτικότητας.
Article 4 of the Statute of the Ombudsman makes clear that when the Ombudsman or his staff inspect documents held by the administration, they are bound by the same duty of confidentiality as the administration itself.
Συνεπώς, η έρευνα εγγράφων από το Διαμεσολαβητή δεν σημαίνει κοινοποίηση των εγγράφων στον καταγγέλλοντα ή σε οποιονδήποτε άλλο.
Inspection of documents by the Ombudsman does not therefore result in release of the documents to the complainant, or to any one else.
Είναι λοιπόν λάθος να ισχυρίζεται κανείς ότι οι κανόνες για την πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα τους οποίους έχουν υιοθετήσει τα κοινοτικά θεσμικά όργανα και οργανισμοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να περιοριστεί η πρόσβαση του Διαμεσολαβητή σε έγγραφα.
It is therefore a mistake to suggest that the rules on public access to documents which Community institutions and bodies have adopted can be used to restrict the Ombudsman's access to documents.
Ο ισχυρισμός αυτός φαίνεται να βασίζεται σε θεμελιώδη παρανόηση της φύσης των εξουσιών ελέγχου του Διαμεσολαβητή, οι οποίες χρησιμεύουν για να επαληθευθεί η αλήθεια και η πληρότητα των απαντήσεων της διοίκησης σε καταγγελία και δεν οδηγούν σε πρόσβαση του κοινού στα συγκεκριμένα έγγραφα.
This suggestion appears to be based on a fundamental misunderstanding of the nature of the Ombudsman's power of inspection, which is used to verify the truth and completeness of the administration's answers to a complaint and which does not result in public access to the documents concerned.
ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ
CASES WHERE NO MALADMINISTRATION WAS FOUND
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
THE EUROPEAN PARLIAMENT
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΕΞΟΔΩΝ
RECOVERY OF MEDICAL EXPENSES
Απόφαση επί της καταγγελίας 1044/20.11.96/KP/JMA κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Decision on complaint 1044/20.11.96/KP/JMA against the European Parliament
Η ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
THE COMPLAINT