natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όσον αφορά το αν το RES αποθαρρύνει τους πιθανούς νεοεισερχόμενους, οι προσφεύγουσες δέχονται ότι η προσωρινή εξαίρεση από την εφαρμογή του RES κατά τα πρώτα τρία έτη της παρουσίας ενός ασφαλιστή ΙΑΥ στην ιρλανδική αγορά ΙΑΥ, εξαίρεση προβλεφθείσα ακριβώς για να αποφευχθούν φαινόμενα αποκλεισμού από την αγορά αυτή και για να μην αποθαρρύνονται οι επιχειρηματίες, περιορίζει τα προβαλλόμενα εμπόδια εισόδου στην αγορά αυτή.
As regards the alleged deterrent effect of the RES vis-à-vis potential new entrants, the applicants themselves acknowledge that the temporary exemption from the application of the RES during a PMI insurer’s first three years of activity on the Irish PMI market, which had the specific aim of avoiding any possible foreclosure effect on that market and of not deterring operators from entering it, is apt to lower the alleged barrier to entry.
Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν υποτεθεί ότι το RES επιτείνει τα εμπόδια εισόδου, τούτο δεν αρκεί για να κριθεί το RES προδήλως ακατάλληλο και δυσανάλογο.
In any event, even on the assumption that the RES does reinforce barriers to entry, that finding does not in itself permit the conclusion that the RES is a manifestly inappropriate or disproportionate instrument.
Αν γινόταν δεκτό το αντίθετο, θα αμφισβητούνταν η ίδια η ύπαρξη του θεσπιζόμενου από το RES συστήματος αντισταθμίσεως κινδύνων, καθώς και η επίτευξη των επιδιωκόμενων με τις υποχρεώσεις ΙΑΥ σκοπών (βλ. σκέψεις 291 έως 293 ανωτέρω) και, ως εκ τούτου, η εξουσία εκτιμήσεως του Ιρλανδού νομοθέτη όσον αφορά την οργάνωση του τομέα της υγείας στην Ιρλανδία.
To accept that it was would amount to calling in question the very existence of the risk equalisation system introduced by the RES and the achievement of the various objectives pursued by the PMI obligations (see paragraphs 291 to 293 above) and, accordingly, the discretionary power of the Irish legislature with respect to the organisation of the health sector in Ireland.
Επιπλέον, μολονότι η αύξηση των εμποδίων που αντιμετωπίζουν οι πιθανοί νεοεισερχόμενοι στην ιρλανδική αγορά ΙΑΥ αποτελεί αναγκαία συνέπεια της θεσπίσεως του RES, από τη στάθμιση σκοπών του RES και των εμπλεκομένων συμφερόντων προκύπτει ότι η επίτευξη των σκοπών αυτών υπερισχύει της ανάγκης να καταστεί ευχερέστερη η πρόσβαση στην αγορά.
Furthermore, if the raising of the barriers to entry to the Irish PMI market to the detriment of potential new entrants is a necessary consequence of the introduction of the RES, it is clear upon weighing up the objectives of the RES and the interests involved that those objectives must take priority over the need to facilitate access to the market.
Επιβάλλεται, ως εκ περισσού, η διαπίστωση ότι το επιχείρημα των προσφευγουσών αναιρείται επίσης από το γεγονός ότι, τον Οκτώβριο του 2004 και αφού το σχέδιο κινήσεως του μηχανισμού του RES είχε συγκεκριμενοποιηθεί, εισήλθε στην αγορά ΙΑΥ η ασφαλιστική εταιρία Vivas (βλ. σκέψη 22 ανωτέρω), πράγμα που δείχνει ότι, αντιθέτως προς την άποψη των προσφευγουσών, η προσωρινή, τριετής, εξαίρεση του εν λόγω ασφαλιστή από την εφαρμογή του RES περιορίζει τη σημασία του προβαλλομένου εμποδίου εισόδου στην αγορά αυτή.
For the sake of completeness, it should be noted that the applicants’ argument is also contradicted by the entry to the PMI market, in October 2004, of the PMI insurer Vivas Healthcare (see paragraph 22 above), when the project to activate the RES had already materialised, and that insurer’s entry to the market shows at the same time that, contrary to the applicants’ opinion, the temporary three-year exemption from the application of the RES which the new arrival enjoys reduces the significance of the alleged barrier to entry.
Τέλος, υπό το φως των εκτιμήσεων που διατυπώθηκαν στη σκέψη 235 ανωτέρω, σχετικά με τη μέθοδο υπολογισμού των πληρωμών RES, σκοπός των οποίων είναι η αντιστάθμιση μόνον των επιβαρύνσεων από την τήρηση των υποχρεώσεων ΙΑΥ, δεν μπορεί να γίνει δεκτό το επιχείρημα των προσφευγουσών ότι το RES θα έπρεπε να προβλέπει ειδικό μηχανισμό αποφυγής των υπέρμετρων αντισταθμίσεων, πλέον των μηχανισμών που ήδη προβλέπει για τον σκοπό αυτόν, όπως είναι το ανώτατο όριο αποδόσεως δαπανών.
Last, with respect to the considerations set out at paragraph 235 above concerning the method of calculating the RES payments, which are intended solely to offset the burdens linked with compliance with the PMI obligations, the applicants’ argument that the RES should make provision for a special mechanism to avoid overcompensation in addition to the mechanisms already included for that purpose, such as the ceiling on reimbursable costs, cannot be upheld.
Η σύγκριση που επιχειρούν στο πλαίσιο αυτό οι προσφεύγουσες με το ολλανδικό RES είναι αλυσιτελής, δεδομένου ότι, όπως οι ίδιες δέχονται, υπάρχουν θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ του συστήματος αυτού και του RES, καθώς το πρώτο είναι ένα πρότυπο σύστημα, στο πλαίσιο του οποίου το κράτος καλύπτει το 50 % του κόστους παροχής υπηρεσιών ΙΑΥ χορηγώντας άμεσες ενισχύσεις.
The comparison which the applicants make in that context with the Netherlands RES is invalid, since, as they themselves acknowledge, there are fundamental differences between that system and the RES, as the former is a hybrid system in which the State covers 50% of the costs of providing PMI services in the form of direct aid.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι οι προσφεύγουσες δεν απέδειξαν ότι το RES είναι προδήλως ακατάλληλο και δυσανάλογο.
In the light of the foregoing, the applicants have not demonstrated that the RES is manifestly inappropriate and disproportionate.
Επομένως, η Επιτροπή νομίμως έκρινε, χωρίς να υποπέσει σε πρόδηλο σφάλμα, ότι το RES έχει αναλογικό χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ.
Accordingly, the Commission was entitled to conclude, without making any manifest error in that regard, that the RES was proportionate within the meaning of Article 86(2) EC.
Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται, κατά μείζονα λόγο, από το γεγονός ότι, όπως εκτίθεται στη σκέψη 59 της προσβαλλομένης αποφάσεως, όλες οι αποφάσεις των ιρλανδικών αρχών σχετικά με την κίνηση του μηχανισμού του RES μπορούν να προσβληθούν με πραγματική ένδικη προσφυγή, πράγμα που επιβεβαιώνεται από τη δίκη στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε η απόφαση του High Court της 23ης Νοεμβρίου 2006 (βλ. σκέψεις 24 έως 26 ανωτέρω).
That is all the more so because, as stated at recital 59 to the contested decision, all the decisions taken by the Irish authorities in connection with the activation of the RES are amenable to judicial review, as is confirmed, moreover, by the proceedings that led to the judgment of the High Court of 23 November 2006 (see paragraphs 24 to 26 above).
Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη η αιτίαση περί μη αναλογικού χαρακτήρα του RES κατά την έννοια του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ.
Consequently, the complaint alleging that the RES is disproportionate for the purposes of Article 86(2) EC must be rejected as unfounded.
iv) Περί του αν επηρεάζονται οι εμπορικές συναλλαγές κατά τρόπο αντίθετο προς το συμφέρον της Κοινότητας
(iv) An effect on trade to such an extent as would be contrary to the interest of the Community
Τέλος, οι προσφεύγουσες προσάπτουν στην Επιτροπή ότι δεν εξέτασε αν επηρεάζονται οι εμπορικές συναλλαγές κατά τρόπο αντίθετο προς το συμφέρον της Κοινότητας, κατά την έννοια του άρθρου 86, παράγραφος 2 in fine, ΕΚ, και τονίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει καμία σχετική αιτιολογία.
Last, the applicants criticise the Commission for not having examined the criterion of an effect on trade to such an extent as would be contrary to the interest of the Community, within the meaning of Article 86(2) EC in fine, and submit that the contested decision contains no reasoning on that point.
Συναφώς, οι προσφεύγουσες επιδιώκουν να αποδείξουν, ιδίως στο πλαίσιο του τρίτου, του τέταρτου, του πέμπτου και του έβδομου λόγους ακυρώσεως, ότι το RES είναι αντίθετο στο συμφέρον της Κοινότητας, κατά το μέτρο που παραβιάζει άλλες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου.
In that regard, the applicants seek to demonstrate, notably in the third, fourth, fifth and seventh pleas, that the RES runs counter to the interest of the Community in so far as it infringes other provisions of Community law.
Ειδικότερα, προς στήριξη του τέταρτου και του πέμπτου λόγου ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, στο πλαίσιο της εξετάσεως του αν τυχόν επηρεάζονται οι ενδοκοινοτικές εμπορικές συναλλαγές και το συμφέρον της Κοινότητας, σύμφωνα με το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ, η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να εξετάσει τη συμβατότητα του RES με το άρθρο 82 ΕΚ, την ελευθερία παροχής υπηρεσιών και την ελευθερία εγκαταστάσεως, καθώς και με την τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής.
In particular, in support of their fourth and fifth pleas, they maintain that, in its assessment of a possible effect on intra-Community trade and the interest of the Community, under Article 86(2) EC, the Commission was required to examine the compatibility of the RES with Article 82 EC, with freedom to provide services and freedom of establishment and also with the third non-life insurance directive.
Υπενθυμίζεται, συναφώς, ότι, στη σκέψη 61 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή έκρινε ότι, ακόμη και αν η αντιστάθμιση των υποχρεώσεων ΥΓΟΣ θεωρηθεί κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ, πρόκειται για ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά δυνάμει του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ, με την επιφύλαξη της συμβατότητάς της προς άλλους κανόνες του κοινοτικού δικαίου, ειδικότερα με την τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής, πράγμα που πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της προσήκουσας διαδικασίας.
In that regard, it must be borne in mind that the Commission considered, at recital 61 to the contested decision, that even if it were assumed that the compensation for the SGEIs constituted State aid within the meaning of Article 87(1) EC, the aid elements would be compatible with the common market pursuant to Article 86(2) EC, without prejudice to the analysis of the compatibility of the scheme with other rules of Community law, in particular with the third non-life insurance directive, which would fall to be examined within the framework of the appropriate procedures.
Το Πρωτοδικείο κρίνει ότι, αφενός, η φράση «συμβατή με την κοινή αγορά δυνάμει του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ» παραπέμπει οπωσδήποτε στο κριτήριο του επηρεασμού των εμπορικών συναλλαγών κατά τρόπο αντίθετο προς το συμφέρον της Κοινότητας.
The Court considers that the expression ‘compatible with the common market pursuant to Article 86(2) EC’ necessarily refers to the criterion of an effect on trade to such an extent as would be contrary to the interests of the Community.
Αφετέρου, η μνεία της τρίτης οδηγίας για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής, καθώς και άλλων κανόνων της Συνθήκης, σημαίνει ότι η Επιτροπή έλαβε υπόψη της, κατά την εφαρμογή του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ, τις συνέπειες του RES ιδίως στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και στην ελευθερία εγκαταστάσεως.
Furthermore, the reference to the third non-life insurance directive and to other rules of the Treaty implies that the Commission took account, in the context of the application of Article 86(2) EC, of the impact of the RES on, inter alia, freedom to provide services and freedom of establishment.
Υπό τις συνθήκες αυτές, ακόμη και αν η σχετική αιτιολογία φαίνεται συνοπτική, είναι, πάντως, επαρκής, καθώς προκύπτει ότι η Επιτροπή εκτίμησε ότι το RES δεν επηρεάζει τις συναλλαγές κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το συμφέρον της Κοινότητας.
In those circumstances, even though the reasoning in that regard may appear to be concise, it none the less suffices to show that the Commission was of the view that the RES did not affect trade to such an extent as would be contrary to the interests of the Community.
Τέλος, η αιτίαση των προσφευγουσών ότι η Επιτροπή δεν εξέτασε επιμελώς και πλήρως αν το RES είναι συμβατό με άλλες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου και δεν αιτιολόγησε επ’ αυτού την προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο του τρίτου, του τέταρτου, του πέμπτου και του έβδομου λόγου ακυρώσεως.
Last, in so far as the applicants criticise the Commission for not having examined diligently and fully whether the RES was compatible with the other provisions of Community law and for not having stated the reasons on which the contested decision was based in that regard, their complaint must be examined in the context of the third, fourth, fifth and seventh pleas.
Επομένως, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η αιτίαση ότι δεν εξετάστηκε και δεν αιτιολογήθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς το αν οι συναλλαγές επηρεάζονται κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το συμφέρον της Κοινότητας, κατά την έννοια του άρθρου 86, παράγραφος 2 in fine, ΕΚ.
Therefore the complaint alleging failure to examine the criterion of an effect on trade to such an extent as would be contrary to the interests of the Community, within the meaning of Article 86(2) EC in fine, and to state reasons in that regard, cannot be upheld.
Κατά συνέπεια, ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του ως αβάσιμος.
Consequently, the second plea must be rejected as unfounded in its entirety.
Γ — Επί του παραδεκτού του τρίτου, του τέταρτου και του πέμπτου λόγου ακυρώσεως
C — The admissibility of the third, fourth and fifth pleas
Η καθής υποστηρίζει ότι οι προσφεύγουσες δεν αντλούν ενεργητική νομιμοποίηση από παράβαση άλλων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου, η οποία προβάλλεται
The defendant contends that the applicants lack locus standi with respect to the alleged infringement of the other provisions of Community law invoked in the third,
BUPA κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ στο πλαίσιο του τρίτου, του τέταρτου, του πέμπτου και του έβδομου λόγου ακυρώσεως.
BUPA AND OTHERS v COMMISSION fourth, fifth and seventh pleas.
Οι διατάξεις αυτές είναι λυσιτελείς, στο πλαίσιο του ελέγχου υπό το πρίσμα των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, μόνον εφόσον σχετίζονται ευθέως με τη χορήγηση της κρατικής ενισχύσεως καθαυτής (απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 2000, C-156/98, Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. I-6857, σκέψη 85), πράγμα που δεν συμβαίνει εν προκειμένω.
In the context of an assessment under the rules on State aid, those provisions are relevant only where they are closely linked to the grant of the State aid itself (Case C-156/98 Germany v Commission [2000] ECR I-6857, paragraph 85), which is not the case here.
Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν, από την πλευρά τους, στο πλαίσιο του τρίτου λόγου ακυρώσεως, ότι, κατά πάγια νομολογία, από τη γενική οικονομία της Συνθήκης προκύπτει ότι η διαδικασία του άρθρου 88 ΕΚ ουδέποτε πρέπει να καταλήγει σε αποτέλεσμα αντίθετο προς τις ειδικές διατάξεις της Συνθήκης και ότι, επομένως, η Επιτροπή δεν μπορεί να κρίνει ότι συμβιβάζεται με την κοινή αγορά κρατική ενίσχυση η οποία, λόγω ορισμένων λεπτομερειών χορηγήσεώς της, παραβιάζει άλλες διατάξεις της Συνθήκης (αποφάσεις του Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2001, C-204/97, Πορτογαλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2001, σ. I-3175, σκέψη 41, και Γερμανία κατά Επιτροπής, σκέψη 311 ανωτέρω, σκέψη 78).
The applicants, in their third plea, maintain that, according to consistent caselaw, it is clear from the general scheme of the Treaty that the procedure under Article 88 EC must never produce a result which is contrary to the specific provisions of the Treaty and that, accordingly, where certain aspects of a State aid contravene other provisions of the Treaty, that aid cannot be declared by the Commission to be compatible with the common market (Case C-204/97 Portugal v Commission [2001] ECR I-3175, paragraph 41, and Germany v Commission, paragraph 311 above, paragraph 78).
Πρέπει να επισημανθεί, καταρχάς, ότι, όπως υποστηρίζει η καθής, το να υποχρεωθεί η Επιτροπή να εκφέρει οριστικά άποψη, στο πλαίσιο προβλεπόμενης από τον κανονισμό 659/1999 διαδικασίας σχετικά με κρατικές ενισχύσεις, σχετικά με το αν υπάρχει παράβαση άλλων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου, εκτός αυτών των άρθρων 87 ΕΚ και 88 ΕΚ, σε συνδυασμό, ενδεχομένως, με το άρθρο 86 ΕΚ, θα ήταν αντίθετο, αφενός, στους διαδικαστικούς κανόνες και στις διαδικαστικές εγγυήσεις —οι οποίες παρουσιάζουν ενίοτε σημαντικές αποκλίσεις και έχουν διαφορετικές έννομες συνέπειες— που είναι συναφείς με τις διαδικασίες που προβλέπονται ειδικά για τον έλεγχο και την εφαρμογή των διατάξεων αυτών και, αφετέρου, στην αρχή της αυτοτέλειας των διοικητικών διαδικασιών και των ένδικων βοηθημάτων.
It must be observed, first of all, that, as the defendant contends, if the Commission were required to adopt a definitive position in a procedure relating to State aid under Regulation No 659/1999 on the existence or absence of an infringement of provisions of Community law distinct from those coming under Articles 87 EC and 88 EC, read together, where appropriate, with Article 86 EC, that would run counter to, first, the procedural rules and guarantees — which in part differ significantly and imply distinct legal consequences — specific to the procedures specially established for control of the application of those provisions and, second, the principle of autonomy of administrative procedures and remedies.
Εξάλλου, υπενθυμίζεται, συναφώς, ότι, λόγω της διακριτικής ευχέρειας που διαθέτει στο πλαίσιο αυτό η Επιτροπή, ένας ιδιώτης δεν νομιμοποιείται να αμφισβητήσει, έστω υπό την κάλυψη μιας προσφυγής ακυρώσεως που στρέφεται κατά αποφάσεως στον τομέα
In that regard, it should further be borne in mind that, even in the guise of an action for annulment of a decision on State aid, an individual lacks standing to act, in view of the discretionary power of the Commission in that context, against the Commission’s failure to initiate
I-4415, σκέψη 62, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
2008 — CASE T-289/03 infringement proceedings under Article 226 EC or to adopt a position in respect of a possible infringement by a Member State of the provisions of the Treaty (see, to that effect, Case T-148/00 Panhellenic Union of Cotton Ginners and Exporters v Commission [2003] ECR II-4415, paragraph 62 and the caselaw there cited).
Οι προσφεύγουσες δεν μπορούν να επικαλεστούν λυσιτελώς τη νομολογία κατά την οποία από τη γενική οικονομία της Συνθήκης προκύπτει ότι η διαδικασία του άρθρου 88 ΕΚ ουδέποτε πρέπει να καταλήγει σε αποτέλεσμα αντίθετο προς τις ειδικές διατάξεις της Συνθήκης.
The applicants cannot properly rely on the caselaw to the effect that it follows from the general scheme of the Treaty that the procedure under Article 88 EC must never produce a result which is contrary to the specific provisions of the Treaty.
Κατά τη νομολογία αυτή, η Επιτροπή, αν και διαθέτει ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως κατά τον έλεγχο της συμβατότητας ενός συστήματος ενισχύσεων με την κοινή αγορά, υποχρεούται πάντως να διασφαλίζει, στο πλαίσιο της εκτιμήσεως αυτής, ότι η διαδικασία δεν καταλήγει σε αποτέλεσμα αντίθετο σε ειδικές διατάξεις της Συνθήκης, εκτός των άρθρων 87 και 88 ΕΚ, οι οποίες συνδέονται τόσο άρρηκτα με το αντικείμενο της ενισχύσεως ώστε να μην δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο χωριστής εκτιμήσεως (βλ., επ’ αυτού, απόφαση Matra κατά Επιτροπής, σκέψη 72 ανωτέρω, σκέψη 41, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
According to that caselaw, while the Commission has a wide discretion when it determines the compatibility of a system of aid with the common market, it is none the less required to ensure, in the context of that assessment, that the procedure does not produce a result which is contrary to specific provisions of the Treaty other than those of Articles 87 EC and 88 EC, in particular where those aspects of aid which contravene those provisions are so indissolubly linked to the object of the aid that it is impossible to evaluate them separately (see, to that effect, Matra v Commission, paragraph 72 above, paragraph 41 and the caselaw there cited).
Ωστόσο, η υποχρέωση αυτή, καίτοι αποτελεί έκφανση της γενικής αρχής ότι το κοινοτικό δίκαιο πρέπει πάντοτε να εφαρμόζεται κατά τρόπο σύμφωνο με τους υπέρτερους κανόνες δικαίου, εντούτοις δεν συνεπάγεται ότι η Επιτροπή υποχρεούται να εφαρμόζει, στο πλαίσιο διαδικασίας στον τομέα των ενισχύσεων, τους κανόνες που έχουν τεθεί ειδικά για τον έλεγχο της εφαρμογής άλλων διατάξεων της Συνθήκης ούτε να εκδίδει μια ή περισσότερες αποφάσεις παράγουσες συνδυασμό εννόμων αποτελεσμάτων.
However, while that obligation is the expression of a general principle that every application of Community law must be made in conformity with the higher rules of law, it does not mean that the Commission is required, in a procedure relating to aid, to apply the rules specially laid down for review of the application of other provisions of the Treaty or to adopt one or more decisions producing combined legal effects.
Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο της υποχρεώσεως αυτής, η Επιτροπή υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη της διατάξεις που δεν σχετίζονται αυστηρά με το δίκαιο των ενισχύσεων μόνον εφόσον ορισμένες πτυχές της επίμαχης ενισχύσεως συνδέονται τόσο άρρηκτα με το αντικείμενό της, ώστε, σε περίπτωση μη συμβατότητάς τους με τις διατάξεις αυτές, θίγεται η συμβατότητα της ενισχύσεως με την κοινή αγορά.
Under that obligation, the Commission is required to make an assessment by reference to the relevant provisions which are not, strictly speaking, covered by the law on aid only where certain aspects of the aid in issue are so closely linked to its object that any failure on their part to comply with those provisions would necessarily affect the compatibility of the aid with the common market.
Εν προκειμένω, όμως, οι προσφεύγουσες, αφενός, δεν διευκρίνισαν ούτε απέδειξαν κατά νόμο ότι ορισμένες πτυχές της εφαρμογής του RES, οι οποίες προβάλλεται ότι παραβιάζουν άλλες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου, είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τις επίμαχες ενισχύσεις, δηλαδή με τις πληρωμές αντισταθμίσεως.
In the present case, the applicants have neither explained nor shown to the requisite standard that the particular aspects of the implementation of the RES that are alleged to infringe other provisions of Community law were indissolubly linked to the object of the aid in issue, namely the equalisation payments.
Αφετέρου, υπενθυμίζεται ότι η Επιτροπή ορθώς έκρινε, με το άρθρο 1 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι το RES δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ και, επομένως, σε κάθε περίπτωση, δεν αναγνωρίζεται, με το συγκεκριμένο άρθρο
Furthermore, it must be borne in mind that the Commission correctly concluded, in Article 1 of the contested decision, that the RES did not
BUPA κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η συμβατότητα της ενισχύσεως με την κοινή αγορά κατά την έννοια της προπαρατεθείσας νομολογίας.
BUPA AND OTHERS v COMMISSION involve State aid in the sense of Article 87(1) EC and that therefore that article did not in any event amount to a declaration of compatibility with the common market within the meaning of the caselaw cited above.
Κατά συνέπεια, γι’ αυτούς και μόνον τους λόγους, ο τρίτος, ο τέταρτος και ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθούν ως αλυσιτελείς.
Consequently, if only for those reasons, the third, fourth and fifth pleas must be rejected as inoperative.
Κατά συνέπεια, αφενός, η Επιτροπή δεν μπορεί να διατυπώσει οριστική γνώμη, στο πλαίσιο διαδικασίας στον τομέα των ενισχύσεων, όσον αφορά λοιπές διατάξεις του κοινοτικού δικαίου, ο έλεγχος των οποίων γίνεται στο πλαίσιο άλλης διαδικασίας.
It follows, first, that the Commission cannot adopt a definitive position in a procedure relating to aid as to compliance with other provisions of Community law where such compliance must be controlled under a different procedural regime.