natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υπό τις συνθήκες αυτές και χωρίς να χρειάζεται να εξεταστούν οι ενδεχόμενες οικονομικές συνέπειες έναντι των ιδιωτών από τη μη συμμόρφωση της Κοινότητας προς απόφαση του ΟΕΔ η οποία διαπίστωνε το ασύμβατο κοινοτικής πράξεως προς τους κανόνες του ΠΟΕ, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, εν προκειμένω, δεδομένου ότι η αναιρεσείουσα δεν προέβαλε ότι υπέστη ζημία μετά τις 13 Μαΐου 1999, δεν μπορεί να θεμελιωθεί, εν πάση περιπτώσει, ευθύνη της Κοινότητας.
In those circumstances and without it being necessary to consider what damage might be suffered by individuals as a result of the Community's failure to implement a DSB decision finding a Community measure incompatible with the WTO rules, the Court finds that in the present case in the absence of any damage allegedly occurring after 13 May 1999, the Community cannot, on any view, have incurred liability.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, μολονότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη, το Πρωτοδικείο ορθώς αποφάνθηκε ότι ο λόγος περί παραβιάσεως της συμφωνίας ΥΦΜ δεν είναι βάσιμος.
In the light of those considerations, it must be held that, despite the shortcomings of the reasoning of the contested judgment on this point, the Court of First Instance was right in finding that the plea concerning infringement of the SPS Agreement was unfounded.
Συγκεκριμένα, κατά την αναιρεσείουσα, το ζήτημα ενδεχόμενης αντικειμενικής ευθύνης της Κοινότητας τέθηκε με το δικόγραφο ενώπιον του Πρωτοδικείου, μολονότι η επιχειρηματολογία αναπτύχθηκε με το υπόμνημα απαντήσεως.
By its second plea, the appellant submits that the Court of First Instance, by holding, in paragraph 71 of the contested judgment, that its argument concerning a system of no-fault liability for the Community was a new plea in law which could not be introduced in the course of proceedings, infringed Article 48 of its Rules of Procedure.
Συναφώς, αρκεί η διαπίστωση ότι η απλή ανάγνωση του πρωτοδίκως υποβληθέντος δικογράφου καταδεικνύει ότι ουδέποτε έγινε λόγος για αντικειμενική ευθύνης της Κοινότητας.
In its submission, the issue of possible no-fault liability on the part of the Community was raised in its application before the Court of First Instance, although the arguments were developed in the reply.
«1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως
application dealing with the compatibility of the directives at issue with the WTO rules was specifically entitled 'Community's unlawful conduct resulting in it being at fault'.
HBiret International SA φέρει τα δικαστικά έξοδα της καθώς και τα δύο τρίτα τω ν εξόδων τον Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
The Court of First Instance was thus right in holding, in paragraph 71 of the contested judgment, that the argument concerning the Community's alleged no-fault liability, was submitted too late and could not be considered, in accordance with Article 48 of the Rules of Procedure of the Court of First Instance.
3) εξόδων
The Court:
Να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Ιανουαρίου 2002 στην υπόθεση Τ-174/00, Biret International κατά Συμβουλίου.
Orders Biret International SA to bear its own costs and to pay two thirds of the costs of the Council of the European Union;
Να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
Orders the Council of the European Union to bear one Mrd of its own costs;
Να κρίνει ότι η Επιτροπή θα φέρει τα έξοδα της.»
Orders the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland and the Commissum of the European Communities to bear their own costs.'
C-94/02 Établissements Biret et Cie SA κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
Case C-94/02 Etablissements Biret et Cie SA ν Council of the European Union Agriculture
«Αίτηση αναιρέσεως- Οδηγίες 81/602/ΕΟΚ, 88/146/ΕΟΚ και 96/22/ΕΚ— Απαγόρευση χρήσεως ορισμένων ουσιών με ορμονική δράση — Απαγόρευση εισαγωγής κρεάτων, προελεύσεως τρίτων χωρών, προερχομένων από ζώα εκμεταλλεύσεως στα οποία έχουν χορηγηθεί οι εν λόγω ουσίες — Αγωγή αποζημιώσεως — Άμεσο αποτέλεσμα της Συμφωνίας για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και των συμφωνιών που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα της — Συμφωνία για την εφαρμογή μέτρων υγειονομικής και φυτοϋγειονομικής προστασίας — Συστάσεις και αποφάσεις τον Οργάνου Επιλύσεως Διαφορών του ΠΟΕ» (Ολομέλεια)
(Appeal - Directives 81/602/EEC, 88/146/EEC and 96/22/EC - Prohibition on the use of certain substances having a hormonal action — Prohibition on the importation from third countries of meat from farm animals to which those substances have been administered — Application for damages — Direct effect of the WTO Agreement and the agreements annexed thereto — Agreement on the Application of Sanitary and Phytosanitary Measures — Recommendations and decisions of the WTO Dispute Settlement Body) (Full Court)
(Ως προς το νομικό και πραγματικό πλαίσιο της υποθέσεως, βλ. υπόθεση C-93/02 Ρ).
(For the factual and legal basis of this case, see Case C-93/02 P).
Η Établissements Biret et Cie SA φέρει τα δικαστικά έξοδα της καθώς και τα δύο τρίτα των εξόδων του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
Orders Établissements Biret el Cie SA to bear its own costs and to pay two thirds of the costs of the Council of the European Union;
Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων του.
Orders Ute Council of the European Union to bear one third of its own costs;
Ο γενικός εισαγγελέας S.
Advocate General S. Alber delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 15 Mav 2003.
Alber ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλεια της 15ης Μαΐου 2003.
Case C-140/02 Regina, on the application of S.P. Anastasiou (Pissouri) Ltd and Others ν Minister of Agriculture, Fisheries and Food Agriculture
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
Preliminary ruling (Approximation of laws — Protection of plant health — Directive 77/93/EEC — Import into the Community of plants originating in nonmember countries and subject to special requirements — Special requirements which cannot be fulfilled at places other than that of origin —Affixing of an appropriate origin mark to plant packaging — Official statement that plants originate in an area known to be free from the relevant harmful organism) (Full Court)
Προδικαστική «Προσέγγιση των νομοθεσιών — Υγειονομική προστασία των φυτών — Οδηγία 77/93/ΕΟΚ — Εισαγωγή στην Κοινότητα φυτών που κατάγονται από τρίτες χώρες και υπόκεινται σε ειδικές απαιτήσεις — Ειδικές απαιτήσεις που δεν είναι δυνατό να πληρούνται σε άλλον τόπο εκτός του τόπου καταγωγής — Αναγραφή ενδεδειγμένου σήματος καταγωγής επί της συσκευασίας των φυτών — Επίσημη δήλωση ότι τα φυτά κατάγονται από περιοχή που αναγνωρίζεται ως απαλλαγμένη από συγκεκριμένο επιβλαβή οργανισμό» (Ολομέλεια)
By judgment of 5 July 1994 in Case C-432/92 Anastasiou and Others [1994], the Court, ruling on questions referred to it by the High Court of Justice of England and Wales (Queen's Bench Division), held that Directive 77/93 precludes acceptance by the national authorities of a Member State, when citrus fruit is imported from the northern part of Cyprus, of phytosanitary certificates issued by authorities other than the competent authorities of the Republic of Cyprus.
Με διάταξη της 17ης Δεκεμβρίου 2001, το House of Lords υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία της οδηγίας 77/93/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1976, και με την οδηγία 92/103/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 1ης Δεκεμβρίου 1992.
Following that judgment, exporters, who were shipping citrus fruit originating in the northern part of Cyprus to the United Kingdom under cover of phytosanitary certificates issued by officials of the Turkish Republic of Northern Cyprus' rather than by the competent authorities of the Republic of Cyprus, concluded an agreement with a company established in Turkey, which provided that citrus fruit originating in the northern part of Cyprus covered by phytosanitary certificates issued by officials of the Turkish Republic of Northern Cyprus' would first be shipped to Turkey.
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
Anastasiou and Others applied for an order restraining the Minister from allowing into the United Kingdom citrus fruit imported in those circumstances.
Με απόφαση της 5ης Ιουλίου 1994, C-432/92, Anastasiou κ.λπ., το Δικαστήριο, κρίνοντας επί των προδικαστικών ερωτημάτων που υπέβαλε το High Court of Justice (Queen's Bench Division) (Ηνωμένο Βασίλειο), αποφάνθηκε ότι η οδηγία 77/93 απαγόρευε την αποδοχή εκ μέρους των εθνικών αρχών κράτους μέλους, κατά την εισαγωγή εσπεριδοειδών προερχομένων από το βόρειο τμήμα της Κύπρου, πιστοποιητικών φυτοϋγειονομικού ελέγχου εκδοθέντων από άλλες αρχές εκτός των αρμοδίων αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Following refusal of their application at first instance, by judgment of 23 May 1995, and then on appeal, by order of 2 April 1996, Anastasiou and Others brought a further appeal before the House of Lords, which referred to the Court for a preliminary ruling several questions seeking essentially to establish whether, and if so, under what conditions, Directive 77/93 permits a Member State to accept a phytosanitary certificate drawn up by the authorities of a nonmember consignor country which is not the plants' country of origin, where those plants are subject to special requirements by virtue of Annex IV, Part A, Section I, to that directive.
Βάσει της συμφωνίας αυτής, το σκάφος έπρεπε, κατ' αρχάς, να σταθμεύσει τουλάχιστον για 24 ώρες σε τουρκικό λιμένα, δίχως να γίνουν ενέργειες εκφορτώσεως ή εισαγωγής, και ακολούθως να συνεχίσει την πορεία του προς το Ηνωμένο Βασίλειο με πιστοποιητικό εκδοθέν από τις τουρκικές υπηρεσίες κατόπιν ελέγχου του φορτίου επί του σκάφους.
By judgment of 4 July 2000 in Case C-219/98 Anastasiou and Others [2000], the Court ruled that Directive 77/93 permits Member States to admit into their territory plants originating in a nonmember country which are subject to the issue of a phytosanitary certificate dealing, inter alia, with compliance with special requirements where, in the absence of a certificate issued by the authorities empowered to issue certificates in the plants' country of origin, the plants are accompanied by a certificate issued in a nonmember country from which they do not originate, provided that:
Οι Anastasiou κ.λπ. ζήτησαν να υποχρεωθεί ο Υπουργός να αρνηθεί την είσοδο στο Ηνωμένο Βασίλειο των εισαγόμενων υπό τις συνθήκες αυτές εσπεριδοειδών.
— the plants have remained in that country for such time and under such conditions as to enable the proper checks to be completed, and
Η αίτηση τους απορρίφθηκε από το Court of Appeal.
— the plants are not subject to special requirements that can only be satisfied in their place of origin.
Οι αναιρεσείοντες άσκησαν ενώπιον του House of Lord αναίρεση κατά της απορριπτικής αυτής αποφάσεως.
The Court also held in that judgment that it is not for the Member State concerned to take account of the reasons for which a phytosanitary certificate has not been issued in the country of origin of the plants in determining whether the certificate complies with the requirements of Directive 77/93.
Κατόπιν απορρίψεως του αιτήματος τους, σε πρώτο βαθμό με απόφαση της 23ης Μαΐου 1995 και σε δεύτερο βαθμό με διάταξη της 2ας Απριλίου 1996, οι Anastasiou κ.λπ. προσέφυγαν στο House of Lords, το οποίο υπέβαλε στο Δικαστήριο σειρά προδικαστικών ερωτημάτων, προκειμένου να διαπιστωθεί, κατ'
When the House of Lords resumed its consideration of the case, Anastasiou and Others argued before it that the citrus fruit at issue in those proceedings was indeed subject to the special requirement, laid down in item 16.1, that its packaging must bear an appropriate origin mark which, in their submission, could be satisfied only in the country of origin, so that the Minister was not entitled to accept the phytosanitary certificate issued by the Turkish authorities. The parties then made submissions concerning the effects on the interpretation of item 16.1 of the amendment of items 16.2 and 16.3 by Directive 98/2.
— τα φυτά έχουν εισαχθεί στο έδαφος της χώρας όπου έγινε ο έλεγχος πριν εξαχθούν από τη χώρα αυτή προς την Κοινότητα·
By the questions submitted, which it is appropriate to consider together, the national court seeks to ascertain, first, whether Directive 77/93 may be interpreted as allowing a phytosanitary certificate to be issued by the authorities of a nonmember country which is not the plants' country of origin when the plants are subject to the special requirement that their packaging is to bear an appropriate origin mark, in accordance with item 16.1, and second, whether the amendments made to items 16.2 and 16.3 of Directive 77/93 by Directive 98/2 affect that interpretation.
— τα φυτά παρέμειναν στη χώρα αυτή για ορισμένο χρόνο και υπό τέτοιες συνθήκες ώστε οι ενδεδειγμένοι έλεγχοι μπόρεσαν να διεξαχθούν ομαλώς·
It follows from a set of considerations that the only special requirements that may be fulfilled at places other than that of origin, within the meaning of the foregoing provision of Article 9(1) of Directive 77/93, are requirements which may be met under conditions for ensuring plant health as satisfactory as those at the plants' place of origin.
— τα φυτά δεν υπόκεινται σε ειδικές απαιτήσεις που μπορούν να τηρηθούν μόνο στον τόπο καταγωγής.
Also, analysis of items 16.1 to 16.4, which relate to the special requirements applicable to citrus fruit originating in nonmember countries, highlights the special importance of the requirement to affix an appropriate origin mark to the packaging of products where they come from a country known to be free from the harmful organisms specified.
Όταν το House of Lords εξέτασε εκ νέου τη διαφορά της κύριας δίκης, οι Anastasiou κ.λπ. υποστήριξαν ότι τα επίδικα εσπεριδοειδή υπέκειντο ακριβώς στην προβλεπόμενη στο σημείο 16.1 ειδική απαίτηση της αναγραφής ενδεδειγμένου σήματος καταγωγής επί της συσκευασίας τους, η οποία, κατά την άποψη των Anastasiou κ.λπ., μπορούσε να τηρηθεί μόνο στη χώρα καταγωγής, με αποτέλεσμα να μην έχει ο υπουργός τη δυνατότητα να αποδεχθεί το εκδοθέν από τις τουρκικές υπηρεσίες πιστοποιητικό φυτοϋγειονομικού ελέγχου.
In so far as the affixing of an appropriate origin mark enables exporters to be exempted from the requirements for an official statement in the country of origin, laid down in items 16.2 to 16.4, it would be paradoxical if such a mark, which is intended to certify the origin of products, could be issued outside the country of origin, after the plants have been exported.
Κατόπιν τούτου, διεξήχθη συζήτηση μεταξύ των διαδίκων ως προς το αν η τροποποίηση των σημείων 16.2 και 16.3 από την οδηγία 98/2 επηρεάζει την ερμηνεία του σημείου 16.1.
The simple fact that item 16.1 requires the mark to be affixed to the packaging confirms that that requirement must be fulfilled at the time of the initial packaging of the products with a view to their dispatch, necessarily before they are transported to a nonmember country other than the country of origin.
To House of Lords, εκτιμώντας ότι η προαναφερθείσα απόφαση της 4ης Ιουλίου 2000, Anastasiou κ.λπ., δεν παρείχε τα κατάλληλα στοιχεία προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αν το προβλεπόμενο στο σημείο 16.1 ενδεδειγμένο σήμα καταγωγής μπορούσε να τεθεί και σε άλλον τόπο εκτός του τόπου καταγωγής των φυτών και τονίζοντας, ταυτοχρόνως, ότι αποφάσισε να αναστείλει εκ νέου την ενώπιον του διαδικασία και να υποβάλει οτο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
Furthermore, the fact that the affixing of the mark exempts exporters from the requirements for an official statement laid down in items 16.2 to 16.4 precludes the mark from being affixed by the producer of the plants alone, without any possible involvement of the authorities empowered to make those official statements.
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
This interpretation is borne out by Article 9(1) of Directive 77/93, in so far as it establishes a link between issue of the 'official' phytosanitary certificate and fulfilment of the special requirements laid down in Annex IV, Part A, to that directive.
Με τα προδικαστικά του ερωτήματα, τα οποία επιβάλλεται να συνεξεταστούν, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, αφενός, αν η οδηγία 77/93 μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ένα πιστοποιητικό φυτοϋγειονομικού ελέγχου μπορεί να εκδοθεί από τις αρχές τρίτης χώρας εκτός της χώρας καταγωγής των φυτών όταν τα φυτά αυτά υπάγονται στην ειδική απαίτηση του σημείου 16.1 περί αναγραφής ενδεδειγμένου σήματος επί της συσκευασίας τους, και, αφετέρου, αν η τροποποίηση των σημείων 16.2 και 16.3 της οδηγίας 77/93 από την οδηγία 98/2 επηρεάζει την ερμηνεία αυτή.
Accordingly, the requirement to affix an 'appropriate' origin mark, which alone is capable of reliably certifying the products' origin and exempting the exporter from the special requirements laid down in items 16.2 to 16.4, can be fulfilled only in the products' country of origin, by, or under the supervision of, the authorities empowered to issue the phytosanitary certificates required by Directive 77/93. The question of the quality of the cooperation which may be established by the authorities of the importing Member States and those, in the present case, of Turkey therefore does not have to be raised.
Από μια σειρά σκέψεων προκύπτει ότι οι ειδικές απαιτήσεις που μπορούν να πληρούνται και σε άλλον τόπο εκτός του τόπου καταγωγής, κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/93, είναι μόνον εκείνες που μπορούν να πληρούνται υπό συνθήκες φυτοϋγειονομικής εγγυήσεως το ίδιο ικανοποιητικές με αυτές που ισχύουν στον τόπο καταγωγής των φυτών.
It follows from the foregoing that while Directive 98/2, from its entry into force, deprives the requirement for an appropriate origin mark of much of its practical significance, it does not provide arguments supporting a different legal interpretation of that requirement.
Στο μέτρο που η αναγραφή του ενδεδειγμένου σήματος καταγωγής παρέχει στον εξαγωγέα τη δυνατότητα να εξαιρεθεί των απαιτήσεων των σημείων 16.2 έως 16.4 περί επίσημης δηλώσεως στη χώρα καταγωγής, θα ήταν παράδοξο το σήμα αυτό, το οποίο έχει ως αντικείμενο την πιστοποίηση της καταγωγής των προϊόντων, να μπορεί να εκδοθεί, μετά την εξαγωγή των προϊόντων, σε άλλον τόπο εκτός της χώρας καταγωγής.
'On a proper interpretation of Council Directive 77/93/EEC of 21 December 1976 on protective measures against the introduction into the Community of organisms harmful to plants or plant products and against their spread within the Community, as amended, inter alia, by Council Directive 91/683/EEC of 19 December 1991 and Commission Directive 92/103/EEC of 1 December 1992, the special requirement that an appropriate origin mark be affixed to the plants' packaging laid down in item 16.1 of Annex IV, Part A, Section I, to that directive, can be fulfilled only in the country of origin of the plants concerned.
Το γεγονός και μόνον ότι το σημείο 16.1 προβλέπει την αναγραφή του σήματος αυτού επί της συσκευασίας επιβεβαιώνει ότι η απαίτηση αυτή πρέπει να τηρείται κατά το στάδιο της πρώτης συσκευασίας των προϊόντων ενόψει της αποστολής τους, κατ' ανάγκην πριν από τη μεταφορά τους σε άλλη χώρα πέραν της χώρας καταγωγής.
The amendments which Commission Directive 98/2/EC of 8 January 1998 made to items 16.2 and 16.3 do not affect that interpretation. The phytosanitary certificate required in order to bring those plants into the Community must, therefore, be issued in their country of origin by, or under the supervision of, the competent authorities ofthat country.'
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι, μολονότι με τη θέση σε ιοχύ της οδηγίας 98/2 η απαίτηση περί ενδεδειγμένου σήματος καταγωγής στερείται του μεγαλύτερου μέρους του πρακτικού πεδίου εφαρμογής της, εντούτοις από την οδηγία αυτή δεν μπορούν να αντληθούν επιχειρήματα προς στήριξη μιας διαφορετικής νομικής ερμηνείας της απαιτήσεως αυτής.
'(1) On a proper construction of Article 9(1) of Council Directive 77/93/EEC of 21 December 1976 on protective measures against the introduction into the Member States of organisms harmful to plants or plant products, where citrus fruit originating in one nonmember country is shipped to another nonmember country, the special requirement pursuant to item 16.1 of Annex IV, Part A, to Directive 77/93/EEC that the packaging is to bear an appropriate origin mark cannot be fulfilled outside the place of origin.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
(2) On a proper construction of items 16.2 to 16.4 of Annex IV, Part A, to Directive 77/93/EEC, the official statement as to the country of origin is to be made by an official in the country of origin.'
Stix-Hackl ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 3ης Ιουνίου 2003.
(State aid —Decision 961666/EC — Compensation for the economic disadvantages caused by the division of Germany — Serious disturbance in the economy of a Member State — Regional economic development) (Full Court)
Πρότεινε οτο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
By application lodged at the Court Registry on 16 September 1996, the Federal Republic of Germany brought an action for partial annulment of Commission Decision 96/666/EC of 26 June 1996 concerning aid granted by Germany to the Volkswagen Group in Mosel and Chemnitz.
Υποθ. C-301/96 Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Κρατικές ενισχύσεις
- the takeover by Volkswagen Sachsen GmbH ('VW Sachsen'), a wholly-owned subsidiary of Volkswagen, of an existing engine production plant on the Chemnitz (Germany) site ('Chemnitz I');
«Κρατικές ενισχύσεις — Απόφαση 96/666/ΕΚ — Αντιστάθμιση οικονομικών μειονεκτημάτωνπροκληθέντων από τη διαίρεση της Γερμανίας— Σοβαρή διαταραχή της οικονομίας κράτους μέλους — Περιφερειακή οικονομική ανάπτυξη» (Ολομέλεια)
- the creation by VW Sachsen of a new motor vehicle construction plant in Mosel, comprising the four main activities of manufacture, namely metal pressing, skeleton bodywork, painting and final assembly ('Mosel IP), and a new engine production plant in Chemnitz ('Chemnitz IP).
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 16 Σεπτεμβρίου 1996, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ζήτησε τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 96/666/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Ιουνίου 19%, σχετικά με ενίσχυση που χορήγησε η Γερμανία προς τον όμιλο Volkswagen για τα εργοστάσια στις περιοχές Mosel και Chemnitz.
It was initially agreed that the takeover and restructuring of Mosel I and Chemnitz I constituted a temporary solution, designed to avoid unemployment of the existing workforce, pending the entry into service of Mosel II and Chemnitz II, scheduled for 1994.
Ιστορικό της διαφοράς
By letter of 19 September 1990, the Commission asked the German Government to notify it, in accordance with the Community framework, of the State aid for those investment projects.
Η συμφωνία αυτή προέβλεπε, μεταξύ άλλων:
That question was also put on the agenda of two bilateral meetings held in Bonn (Germany) on 31 January and 7 February 1991.
— την από κοινού ίδρυση μιας εταιρίας με σκοπό τη διατήρηση της απασχολήσεως (Beschäftigungsgesellschaft), της Sächsische Automobil GmbH (στο εξής: SAB), της οποίας το εταιρικό κεφάλαιο κατείχε αρχικά κατά 87,5 % η ΤΗΑ και κατά 12,5 % η Volkswagen,
On 22 March 1991 the Ministry of the Economy and Employment of the Free State of Saxony adopted, on the basis of the Joint Task Law, two decisions providing for the award of certain investment grants to VW Sachsen in relation to Mosel II and Chemnitz II ('the 1991 decisions'). The amount envisaged for those grants was a total of DEM 757 million for Mosel II, with payments spread out between 1991 and 1994, and DEM 147 million for Chemnitz II, with payments spread out between 1991 and 1996.
— την εκ μέρους της SAB αναδοχή των τμημάτων συνεργείων βαφής (τότε υπό κατασκευήν) και τελικής συναρμολογήσεως, κειμένων στις εγκαταστάσεις του Mosel (Γερμανία) (στο εξής: Mosel Ι),
On 30 March 1993 the Ministry of the Economy and Employment of the Free State of Saxony adopted two decisions amending the 1991 decisions (the 1993 decisions'). The total amount of the investment grants now envisaged amounted to DEM 708 million for Mosel II, with payments spread between 1991 and 1997, and DEM 195 million for Chemnitz II, with payments spread between 1992 and 1997.