natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εν προκειμένω, η αίτηση αναιρέσεως έχει ασφαλώς κάποια διφορούμενα σημεία σχετικά με τις αιτιάσεις που διατυπώνει κατά της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
In the present case, the main appeal certainly contains some ambiguities as to the criticisms it contains of the judgment under appeal.
Συγκεκριμένα, χωρίς να θέτει —και χωρίς να μπορεί να θέσει— υπό αμφισβήτηση τη γενομένη στην παρεμπίπτουσα απόφαση διαπίστωση ότι υπάρχει ζημία που προκλήθηκε από τη διαπραχθείσα παρανομία, η Επιτροπή εκθέτει στην ουσία ότι η αποζημίωση που επιδικάστηκε από το Πρωτοδικείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν αφορά τη ζημία που διαπιστώθηκε στην παρεμπίπτουσα απόφαση αλλά, αντιθέτως,
Indeed, although it does not — and cannot — call into question the finding, made in the interim judgment, as to the existence of damage caused by the unlawful act committed, the Commission argues, in essence, that the compensation awarded by the Court of First Instance in the judgment under appeal is not concerned with the damage found to exist in the interim judgment, but, on the contrary, other damage, that is to say the loss of a guarantee of obtaining a post and the loss of earnings relating thereto. In that regard,
46 — Προαναφερθείσες αποφάσεις Επιτροπή κατά Brazzelli Lualdi κ.λπ., σκέψη 81, και Συμβούλιο κατά De Nil και Impens, σκέψη 32·αποφάσεις της 9ης Σεπτεμβρίου 1999, C-257/98 P, Lucaccioni κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ.
46 — Commission v Brazzelli Lualdi and Others, paragraph 81; Council v De Nil and Impens, paragraph 32; Case C-257/98 P Lucaccioni v Commission [1999] ECR I-5251, paragraph 34; Case C-62/01 P Campogrande v Commission [2002] ECR I-3793, paragraph 44; and the order of 14 December 2006 in Case C-12/05 P Meister v OHIM, not published in the ECR, paragraph 82 (emphasis added).
I-5251, σκέψη 34), και της 23ης Απριλίου 2002, C-62/01 P, Campogrande κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002, σ.
47 — See, in particular, Council v De Nil and Impens, paragraphs 32 and 33, and the order in Meister v OHIM, paragraph 82.
48 — Προαναφερθείσα απόφαση Luccacioni κατά Επιτροπής, σκέψη 36.
48 — Lucaccioni v Commission, paragraph 36.
Κατά συνέπεια, προτείνω να κηρυχθεί παραδεκτή η αίτηση αναιρέσεως, υπό την επιφύλαξη οι περιεχόμενες στην αίτηση αυτή αιτιάσεις με τις οποίες επικρίνεται η έκταση της αποζημιώσεως να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αποτελούν αιτιάσεις με τις οποίες προβάλλεται ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στερείται αιτιολογίας ή έχει ανεπαρκή αιτιολογία.
I therefore propose that the main appeal should be declared admissible, provided that the claims in that appeal criticising the extent of the compensation for the damage are interpreted so as to relate to the absence or inadequancy of the statement of reasons in the judgment under appeal.
Επί της ουσίας μιαν άλλη ζημία, δηλαδή την απώλεια μιας εξασφαλίσεως καταλήψεως μιας θέσεως και την απώλεια των σχετικών αποδοχών.
Substance the Commission therefore claims that, by adopting the criticised method, the Court of First Instance wrongly interpreted the conditions governing the noncontractual liability of the Community, either by making good damage which was not actual and certain or by misinterpreting the extent of the causal link between the unlawful act committed and the damage suffered.
Με άλλα λόγια, ενώ το Πρωτοδικείο διαπίστωσε την ύπαρξη μιας ζημίας, δεν αποκατέστησε αυτή τη ζημία αλλά άλλη ζημία, η οποία δεν πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται από τη νομολογία για να μπορέσει να αποκατασταθεί.
In other words, although the Court of First Instance has indeed found the existence of damage, it has nevertheless made good not that damage, but other damage, of a type which does not satisfy the conditions laid down by the caselaw in order to be reparable.
Κατ’ εμέ, ένα τέτοιο ζήτημα, ασφαλώς νομικής φύσεως, δεν μπορεί να διαφύγει τον έλεγχο του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της αιτήσεως αναιρέσεως.
Such an issue, clearly legal in nature, must, in my view, be subject to review by the Court in the context of the appeal.
Στην ουσία, η Επιτροπή, παραπέμποντας στη σκέψη 58 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, επικρίνει το γεγονός ότι η περιουσιακή ζημία υπολογίστηκε βάσει του κριτηρίου της μισθολογικής διαφοράς, με αποτέλεσμα να μεταμορφωθεί η απώλεια μιας ευκαιρίας σε απώλεια μιας εξασφαλίσεως καταλήψεως μιας θέσεως.
In essence, the Commission argues, with reference to paragraph 58 of the judgment under appeal, that the material damage was calculated on the basis of the criterion of the difference in earnings, thus wrongly interpreting the loss of an opportunity as being the loss of a guarantee of obtaining a post.
Κατά την Επιτροπή, το νομικό σφάλμα στο οποίο υπέπεσε το Πρωτοδικείο ενισχύεται από άλλα στοιχεία, όπως εκτέθηκε στο σημείο 37 των προτάσεών μου.
In its view, the existence of an error of law on the part of the Court of First Instance is confirmed by other evidence, as stated in point 37 above.
Κατ’ εμέ, οι αιτιάσεις αυτές απορρέουν από εν μέρει εσφαλμένη ανάγνωση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
Those criticisms are the result, in my view, of a partial misreading of the judgment under appeal.
Αντιθέτως με αυτό που η M.-C. Girardot υποστήριξε με την ένστασή της απαραδέκτου, δεν μπορεί να προβληθεί ούτε ότι, κατά το μέρος που η Επιτροπή επικρίνει τον πραγματικό και βέβαιο χαρακτήρα της ζημίας, η επιχειρηματολογία της Επιτροπής είναι απαράδεκτη καθόσον δεν προβλήθηκε πρωτοδίκως.
Nor is it possible to claim, contrary to Ms Girardot’s submission in her objection of inadmissibility, that, insofar as the Commission’s line of argument disputes the actual and certain nature of the damage, it is inadmissible since it was not submitted at first instance.
Συγκεκριμένα, είναι προφανές ότι οι διαπιστώσεις που επικρίνονται από την Επιτροπή εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, πράγμα που πρέπει να οδηγήσει στην απόρριψη του ισχυρισμού της M.-C. Girardot ότι πρόκειται για νέο επιχείρημα 49.
It is indeed clear that the findings criticised by the Commission appear for the first time in the judgment under appeal, which must lead to the dismissal of the claim put forward by Ms Girardot that the plea is a new one. 49
49 — Βλ., στο ίδιο πνεύμα, την απόφαση της 18ης Ιανουαρίου 2007, C-229/05 P, PKK και KNK κατά Συμβουλίου (Συλλογή 2007, σ. Ι-439, σκέψη 33).
49 — See, in that regard, Case C-229/05 P PKK and KNK v Council [2007] ECR I-439, paragraph 33.
Ασφαλώς, πρέπει να γίνει δεκτό ότι στην εκτίμηση που παρατίθεται στη σκέψη 58 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως υπάρχει νομικό σφάλμα.
Indeed, it should be acknowledged that the assessment in paragraph 58 of the judgment under appeal is vitiated by an error of law.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-348/06 P η οποία, όπως απαιτεί η νομολογία, πρέπει να είναι σοβαρή.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-348/06 P one.
Η ευκαιρία πρέπει να ήταν αληθινή. Υπό την έννοια αυτή, πρόκειται για εφαρμογή της αρχής της αποκαταστάσεως μιας βέβαιης ζημίας, καθόσον αυτό που είναι βέβαιο δεν είναι το μελλοντικό περιστατικό ή η μελλοντική εξέλιξη που προεξοφλούνται, αλλά η απώλεια της ευκαιρίας να γίνουν αυτά πραγματικότητα.
In that respect, this is an application of the principle of compensation for certain damage, since what is certain is not the anticipated future event or development, but rather the loss of the chance that they may materialise.
Έτσι, η αξιολόγηση της ευκαιρίας της M.-C. Girardot να γίνει δεκτή η υποψηφιότητά της δεν μπορεί να είναι προαιρετική, καθόσον αποτελεί μέρος του ίδιου του ορισμού της έννοιας της απώλειας μιας ευκαιρίας.
Accordingly, the assessment of the chance that Ms Girardot had of having her application accepted cannot be optional, since it forms part of the very definition of the notion of loss of opportunity.
Πρέπει να υπομνησθεί ότι, στη σκέψη αυτή της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο εξέθεσε τη μέθοδο που θα ακολουθήσει για να αξιολογήσει την έκταση της ζημίας της M.-C. Girardot.
It should be pointed out that, in that paragraph of the grounds of the judgment under appeal, the Court of First Instance presented the approach it was going to adopt for the purposes of assessing the extent of the damage suffered by Ms Girardot.
Προς τούτο, σημείωσε ότι πρέπει «να καθοριστεί η διαφορά μεταξύ των αποδοχών που η M.-C. Girardot θα είχε λάβει στην περίπτωση που είχε γίνει δεκτή η υποψηφιότητά της και των αποδοχών που όντως έλαβε κατόπιν της παράνομης απορρίψεως της υποψηφιότητάς της, και μετά, αν παρίσταται ανάγκη, να εκτιμηθούν, ως ποσοστό, οι πιθανότητες που η M.-C. Girardot είχε να γίνει δεκτή η υποψηφιότητά της» 50.
To that end, it therefore stated that it was appropriate ‘to determine the difference between the earnings which Ms Girardot would have received in the event that her opportunity of having her application accepted had materialised and those which she actually received following the unlawful rejection of her application, and then, if appropriate, to assess, as a percentage, the chance that Ms Girardot had of that eventuality materialising’. 50
Πάντως, με το να εισαγάγει με την έκφραση «αν παρίσταται ανάγκη» το δεύτερο στάδιο της συλλογιστικής που επρόκειτο να ακολουθήσει, το Πρωτοδικείο φαίνεται να θεώρησε ότι το στάδιο αυτό είναι μόνον προαιρετικό, ενώ, από νομικής απόψεως, στην περίπτωση που έχει χαθεί μια ευκαιρία προσλήψεως το στάδιο αυτό αποδεικνύεται υποχρεωτικό.
However, by introducing the second stage of the reasoning it was to adopt with the words ‘if appropriate’, the Court of First Instance seems to take the view that that stage is merely optional, whereas, legally, in the case of the loss of an opportunity to be recruited, such a stage is mandatory.
Ωστόσο, κατ’ εμέ το νομικό σφάλμα στο οποίο υπέπεσε το Πρωτοδικείο δεν μπορεί να οδηγήσει στην αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
However, I take the view that the error of law on the part of the Court of First Instance cannot result in the annulment of the judgment under appeal.
Συγκεκριμένα, δεν αμφισβητείται ότι, στις σκέψεις 96 έως 122 της αποφάσεως αυτής, το Πρωτοδικείο αξιολόγησε in concreto την ευκαιρία, που άλλωστε χαρακτήρισε ως σοβαρή, της M.-C. Girardot να καταλάβει τις θέσεις για τις οποίες είχε υποβάλει υποψηφιότητα, οπότε δεν μπορεί να θεωρηθεί, όπως κακώς ισχυρίζεται η Επιτροπή, ότι η διαπιστωμένη στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση περιουσιακή ζημία αντιστοιχεί μόνο στη διαφορά μεταξύ των αποδοχών που η M.-C. Girardot θα είχε λάβει αν μια από τις υποψηφιότητές της είχε γίνει δεκτή από την Επιτροπή και των αποδοχών που όντως έλαβε.
Indeed, it is common ground that, in paragraphs 96 to 122 of the latter, the Court of First Instance actually assessed in concreto the chance — described, incidentally, as genuine — that Ms Girardot had of filling the posts for which she had submitted her application, with the result that it is not possible to take the view, as the Commission wrongly claims, that the material damage found to exist in the judgment under appeal is equal only to the difference between the earnings which Ms Girardot would have received if one of her applications had been accepted by the Commission and those which she actually received.
Συγκεκριμένα, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι αυτή καθ’ εαυτή η απώλεια μιας ευκαιρίας αποτελεί ζημία, όπως άλλωστε δέχεται η Επιτροπή.
Indeed, it should be borne in mind that the loss of an opportunity constitutes damage in itself, as the Commission also acknowledges.
Όταν πρόκειται για απώλεια μιας ευκαιρίας προσλήψεως, η ελπίδα αποκτήσεως των προεξοφλούμενων ποσών, και όχι τα ποσά αυτά, είναι εκείνη που αποτελεί τη ζημία.
With regard to the loss of an opportunity of being recruited, it is not the anticipated amounts which constitute the damage, but the expectation of earning them.
Κατά την επιδίκαση αποζημιώσεως, ο δικαστής πρέπει να λάβει υπόψη το μέγεθος της ελπίδας αυτής,
When awarding damages, a court must take into account the level of the expectation, which must, as required by the case-law, be real. The chance has to have been a genuine
Εν προκειμένω, δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν ούτε οι αιτιάσεις της Επιτροπής που στρέφονται κατά του ότι στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση η απώλεια αποδοχών ελήφθη υπόψη ως κριτήριο για την αξιολόγηση της απώλειας μιας ευκαιρίας προσλήψεως.
In that regard, the Commission’s criticisms concerning the taking into account, in the judgment under appeal, of the loss of earnings as a criterion for assessing the loss of an opportunity to be recruited are also untenable.
50 — Η έμφαση δική μου.
50 — Emphasis added.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά GIRARDOT κείο απλώς εφάρμοσε τα κριτήρια στοιχειοθετήσεως εξωσυμβατικής ευθύνης της Κοινότητας στο συγκεκριμενο πλαίσιο της αξιολογήσεως της απώλειας μιας ευκαιρίας προσλήψεως.
First Instance merely applied the criteria governing the noncontractual liability of the Community, in the specific context of the loss of an opportunity to be recruited.
Είναι αλήθεια, όπως εκθέτει η Επιτροπή, ότι η M.-C. Girardot δεν είχε δικαίωμα να προσληφθεί.
It is true, as the Commission states, that Ms Girardot had no right to be recruited.
Ο ισχυρισμός αυτός δεν διαψεύδεται από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
That assertion is not contradicted by the judgment under appeal.
Μάλιστα, το Πρωτοδικείο ρητώς τον επιβεβαίωσε στη σκέψη 72 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, πράγμα που επομένως αποκλείει, αντιθέτως με αυτό που ισχυρίστηκε η Επιτροπή, την ύπαρξη αντιφάσεως μεταξύ της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και της σκέψεως 57 της παρεμπίπτουσας αποφάσεως.
The Court of First Instance even expressly confirmed it in paragraph 72 of the judgment under appeal, which, therefore, excludes the existence of any contradiction between the judgment under appeal and paragraph 57 of the interim judgment, contrary to the claims of the Commission.
Επί πλέον, νομίζω ότι έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσω ότι η εναλλακτική μέθοδος που προτάθηκε από την Επιτροπή στηρίζεται και αυτή στο κριτήριο των αποδοχών, υπό την έννοια ότι προτείνεται να αποζημιωθεί η M.-C. Girardot με την επιδίκαση χρηματικής αποζημιώσεως της οποίας το ποσό πρέπει να καθοριστεί στις καθαρές αποδοχές τριών μηνών που θα καταβάλλονταν εντός του προβλεπόμενου από το άρθρο 47, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του ΚΛΠ ελάχιστου χρονικού διαστήματος μετά την προειδοποίηση για την καταγγελία.
Moreover, it is interesting to note that the alternative method proposed by the Commission is also based on the criterion of earnings, in that it proposes to compensate Ms Girardot by awarding financial compensation the amount of which would be set at three months’ net earnings paid in respect of the minimum notice period provided for by Article 47(2)(a) of the Conditions of Employment.
Ωστόσο, η έλλειψη δικαιώματος προ σ-λήψεως δεν σημαίνει ότι το κριτήριο των αποδοχών δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για την αξιολόγηση της περιουσιακής ζημίας που απέρρευσε από την απώλεια μιας ευκαιρίας προσλήψεως, αρκεί η αξιολόγηση αυτή να λάβει υπόψη και τις πιθανότητες της προσλήψεως αυτής και να γίνει στο πλαίσιο των αιτημάτων των διαδίκων, όπως έπραξε το Πρωτοδικείο στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
Nevertheless, the absence of a right to be recruited does not mean that the criterion of earnings cannot be taken into consideration in assessing the material damage arising from the loss of an opportunity to be recruited, provided that that assessment also takes into account the likelihood of being recruited and that it is carried out in the light of the parties’ claims, as the Court of First Instance did in the judgment under appeal.
Πάντως, ακόμη και αν υποτεθεί ότι μια τέτοια αποζημίωση —η οποία απορρέει από τη σκέψη ότι η Επιτροπή θα είχε δικαίωμα να λύσει μονομερώς την εργασιακή σχέση της M.-C. Girardot χωρίς εξηγήσεις και μόλις μετά την έναρξη της σχέσεως αυτής— 51
However, even if such a method of compensation — which is based on the assumption that the Commission would have been entitled unilaterally to terminate the employment of Ms Girardot without reason and immediately after it had taken effect — 51, were possible, the fact remains
51 — Στις αποφάσεις της 18ης Οκτωβρίου 1977, 25/68, Schertzer κατά Κοινοβουλίου (Συλλογή τόμος 1977, σ. 529, σκέψεις 38 έως 40), και της 19ης Ιουνίου 1992 C-18/91 P, V κατά Κοινοβουλίου (Συλλογή 1992, σ.
51 — In Case 25/68 Schertzer v Parliament [1977] ECR 1729, paragraphs 38 to 40, and Case C-18/91 P V v Parliament [1992] ECR I-3997, paragraph 39, the Court, with regard to the unilateral termination of the contract of a member of the temporary staff considered that the justification for such termination, which is expressly provided for by Article 47 of the Conditions of Employment, lies in the contract of employment and there is no need therefore for a statement of reasons.
2006, σ. I-A-1-123 και II-A-1-459, σκέψεις 63 έως 76), κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Πρωτοδικείου (υπόθεση T-404/06 P).
With regard in particular to the importance, regularly reiterated in the case-law, of the principle of the obligation to state reasons in Community law (from which derogations are possible only where there are overriding considerations) and of the protection of workers against dismissal and the abuse of indefinite contracts, that approach ought, in my view, to be reviewed: see, in that regard, the judgment of the Civil Service Tribunal in Case F-1/05 Landgren v European Training Foundation [2006] ECR-SC I-A-1-123 and II-A-1-459, paragraphs 63 to 70, under appeal before the Court of First Instance (Case T-404/06 P).
Συγκεκριμένα, η διαπιστωμένη παρανομία, δηλαδή η μη απόδειξη συγκριτικής εξετάσεως των προσόντων, στέρησε με βεβαιότητα την M.-C. Girardot από την ευκαιρία να καταλάβει τις επιδιωκόμενες θέσεις και, επομένως, από την ευκαιρία να λάβει τις σχετικές αποδοχές.
Indeed, the unlawful act found to exist, that is the failure to demonstrate that a consideration of comparative merits had been carried out, certainly deprived Ms Girardot of the opportunity of filling the coveted posts and, therefore, of the opportunity of receiving the earnings relating thereto.
Πάντως, χρησιμοποιώντας μια μέθοδο που λαμβάνει ως βάση τις προεξοφλούμενες αποδοχές σε συνδυασμό με τη σοβαρή ευκαιρία της M.-C. Girardot να λάβει τις αποδοχές αυτές, το Πρωτοδι-
However, by using a method based on anticipated earnings, weighted to reflect the genuine chance that Ms Girardot had of obtaining such earnings, the Court of
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-348/06 P να αποφαίνεται κατά δίκαιη κρίση αναζητώντας την πιο κατάλληλη αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-348/06 P the most suitable compensation for the damage suffered.
Αν γίνει δεκτή η ερμηνεία που προτείνεται από την Επιτροπή, η ερμηνεία αυτή θα καταλήξει στο να παραβλέψει το δικαστήριο της ουσίας την τήρηση της αρχής της πλήρους αποκαταστάσεως της ζημίας 52.
If the approach proposed by the Commission were to be accepted, it would, in the final analysis, be liable to lead the court hearing the substance of the case to fail to observe the principle of full compensation for the damage.
είναι δυνατή, η αποζημίωση αυτή στηρίζεται στο ίδιο κριτήριο με εκείνο που έγινε δεκτό από το Πρωτοδικείο.
52 that it is based on the same criterion as that used by the Court of First Instance.
Τελικά, η Επιτροπή διαφωνεί μόνον όσον αφορά τον καθορισμό της εκτάσεως της ζημίας ο οποίος, όπως εκτέθηκε στις προτάσεις μου, ανήκει στην αρμοδιότητα μόνο του δικαστηρίου της ουσίας.
The Commission departs therefrom, in the final analysis, only as regards determining the extent of the damage which, as has already been stated in this Opinion, is within the exclusive jurisdiction of the court hearing the substance of the case.
Με άλλα λόγια, εφόσον η Επιτροπή δέχεται την καταλληλότητα του κριτηρίου των αποδοχών για να αντισταθμιστεί η απώλεια μιας ευκαιρίας προσλήψεως, και μάλιστα δέχεται το κριτήριο αυτό ως σημείο αφετηρίας της δικής της μεθόδου υπολογισμού, δεν δύναται πλέον, στο πλαίσιο της αιτήσεως αναιρέσεως, να επικρίνει τον τρόπο και την έκταση της αποκαταστάσεως της ζημίας που προκλήθηκε.
In other words, since the Commission acknowledges the relevance of the criterion of earnings for the purposes of compensating for the loss of an opportunity to be recruited, including as the starting point for its own method of calculation, it cannot, in the context of the appeal, criticise the method and extent of compensation for the damage suffered.
Οι σκέψεις αυτές με κάνουν να απορρίψω και τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι η μέθοδος που ακολουθήθηκε από το Πρωτοδικείο δημιουργεί ρήγμα στην αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
Those considerations also lead me to dismiss the Commission’s claim concerning the unequal treatment which would be caused by the method used by the Court of First Instance.
Συγκεκριμένα, πέρα από το ότι αφορούν την έκταση της ζημίας, οι αιτιάσεις αυτές αγνοούν το αναγκαίο περιθώριο εκτιμήσεως που το δικαστήριο της ουσίας πρέπει να έχει κατά την αξιολόγηση της πιο κατάλληλης αποκαταστάσεως της ζημίας που προκλήθηκε.
Indeed, not only are such criticisms concerned with the extent of the damage, they also disregard the necessary discretion which must be enjoyed by the court hearing the substance of the case when carrying out the most appropriate assessment of compensation for the damage suffered.
Επί πλέον, όπως υπογράμμισε η Επιτροπή, η μέθοδος την οποία προτείνει σκοπό έχει να αποκαθίσταται με ενιαίο τρόπο η ζημία από την απώλεια μιας ευκαιρίας προσλήψεως.
Moreover, as the Commission has pointed out, the purpose of the method which it proposes is to compensate in a uniform way for the loss of an opportunity to be recruited.
Πάντως, αφενός, η προσέγγιση αυτή παραβλέπει τον αναγκαστικά ατομικό χαρακτήρα της ζημίας που προκλήθηκε από την παρανομία του κοινοτικού οργάνου και, αφετέρου, συνεπάγεται τον κίνδυνο να αλλοιωθεί ο στο κάτω-κάτω αποτρεπτικός χαρακτήρας της χρηματικής αποζημιώσεως με το να παροτρύνεται το διοικητικό όργανο να σταθμίζει τον σεβασμό των κανόνων στους οποίους υπόκειται με την τήρηση μιας παράνομης συμπεριφοράς της οποίας γνωρίζει εκ των προτέρων το τίμημα.
However, on the one hand, that approach tends to disregard the necessarily individual nature of damage caused by an unlawful act committed by a Community institution and, on the other hand, it entails the risk of undermining the overall deterrent nature of financial compensation and encouraging the administration to strike a balance between complying with the rules applicable to it and engaging in unlawful conduct which it knows the price of in advance.
Τέλος, απορριπτέες είναι και οι αιτιάσεις της Επιτροπής σχετικά με την έκταση της αποζημιώσεως που έγινε δεκτή στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, αιτιάσεις οι οποίες, όπως διευκρινίστηκε στα σημεία 67 και 71 των προτάσεών μου, πρέπει να ερμηνευθούν ως ισχυρισμοί με τους οποίους προβάλλεται έλλειψη και/ή ανεπάρκεια αιτιολογίας και οι οποίες αφορούν στην ουσία το πενταετές χρονικό διάστημα που ελήφθη υπόψη στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση
Finally, it is also necessary to dismiss the Commission’s complaints relating to the extent of the compensation as set out in the judgment under appeal, which it is appropriate, as stated in points 67 and 71 above, to interpret as relating to the absence and/or inadequacy of the statement of reasons, complaints which are concerned, in essence, with the period of 5 years taken into account in the judgment under appeal for the purposes of calculating the difference between the earnings expected by
52 — Βλ., επί της αρχής αυτής, την απόφαση της 8ης Οκτωβρίου 1986, 169/83 και 136/84, Leussink κατά Επιτροπής (Συλλογή 1986, σ.
52 — See, concerning that principle, Joined Cases 169/83 and 136/84 Leussink-Brummelhuis v Commission [1986] ECR 2801, paragraph 13, and Lucaccioni v Commission, paragraph 22, and also point 4 of the Opinion of Advocate General Darmon in Case 131/81 Berti v Commission [1985] ECR 645.
Το να επιβληθεί, όπως προτείνει η Επιτροπή, στο δικαστήριο της ουσίας μια ενιαία μέθοδος ασφαλώς θα του στερήσει μεγάλο μέρος της εξουσίας του πλήρους δικαιοδοσίας η οποία του δίνει τη δυνατότητα
To require the court hearing the substance of the case to apply a uniform method, as the Commission suggests, would almost certainly prevent it from exercising a large part of the unlimited jurisdiction which allows it to rule ex aequo et bono by seeking