natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατ’ αρχάς, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, το άρθρο 95 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 90 ΕΚ), στο σύνολό του, αποσκοπεί στην
As a preliminary point, it should be recalled that, in accordance with established caselaw, Article 95 of the Treaty (now, after amendment, Article 90 EC), as a whole,
Υπ’ αυτό το πρίσμα, η λειτουργία του άρθρου 90, δεύτερη παράγραφος, ΕΚ είναι να καταλαμβάνει κάθε εκδήλωση έμμεσου φορολογικού προστατευτισμού, στην περίπτωση εισαγομένων προϊόντων που, χωρίς να είναι ομοειδή, κατά την έννοια της πρώτης παραγράφου, προς τα εγχώρια προϊόντα, βρίσκονται ωστόσο προς ορισμένα από αυτά σε σχέση ανταγωνισμού, έστω και μερική, έμμεση ή ενδεχόμενη (αποφάσεις Επιτροπή κατά Βελγίου, προπαρατεθείσα, σκέψη 7, και της 11ης Αυγούστου 1995, C-367/93 έως C-377/93, Roders κ.λπ., Συλλογή 1995, σ. I-2229, σκέψη 38).
In that context, the second paragraph of Article 90 EC is intended to prevent any form of indirect fiscal protectionism affecting imported products which, although not similar, within the meaning of the first paragraph of Article 90 EC, to domestic products, nevertheless compete with some of them, even if only partially, indirectly or potentially (Commission v Belgium, paragraph 7, and Joined Cases C-367/93 to C-377/93 Roders and Others [1995] ECR I-2229, paragraph 38).
Κατά συνέπεια, προς εξέταση της συμβατότητας του επικριθέντος από την Επιτροπή φορολογικού συστήματος προς το άρθρο 90, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, πρέπει πρώτον να διευκρινισθεί κατά πόσον ο ζύθος και ο οίνος μπορούν να θεωρηθούν ανταγωνιστικά προϊόντα υπό το πρίσμα της διατάξεως αυτής.
Consequently, for the purposes of examining the compatibility with the second paragraph of Article 90 EC of the taxation arrangements criticised by the Commission, it is appropriate first to determine the extent to which beer and wine may be regarded as competing products in the light of that provision.
Από τη νομολογία προκύπτει ότι ο οίνος και ο ζύθος μπορούν, ως εκ της φύσεώς τους, να ικανοποιούν ως ένα βαθμό τις ίδιες ανάγκες, έτσι ώστε πρέπει να γίνει δεκτό ότι υφίσταται μεταξύ τους ορισμένος βαθμός υποκαταστάσεως, αν και το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι, λαμβανομένων υπόψη των μεγάλων διαφορών μεταξύ των οίνων ως προς την ποιότητα και, επομένως, ως προς την τιμή, η αποφασιστική σχέση ανταγωνισμού μεταξύ του ζύθου, ποτού λαϊκής και ευρείας καταναλώσεως, και του οίνου πρέπει να στοιχειοθετηθεί με βάση τους οίνους που είναι πιο προσιτοί στο ευρύ κοινό, και τέτοιοι γενικά είναι οι ελαφρότεροι και οι φθηνότεροι, και ότι σ’ αυτή τη βάση, επομένως, πρέπει να γίνονται συγκρίσεις σχετικά με τη φορολογία (βλ. απόφαση Επιτροπή κατά Βελγίου, προπαρατεθείσα, σκέψη 10 και την παρατιθέμενη νομολογία).
It is clear from the caselaw that wine and beer are, to a certain extent, capable of meeting identical needs, which means that a certain measure of mutual substitutability must be acknowledged. Nevertheless, the Court has pointed out that, in view of the significant differences in quality — and, accordingly, in price — between wines, the decisive competitive relationship between wine and beer, a popular and widely consumed beverage, must be established by reference to those wines which are the most accessible to the public at large, that is to say, generally speaking, the lightest and least expensive varieties, and it is therefore on that basis that tax comparisons must be made (Commission v Belgium, paragraph 10 and the caselaw cited).
Οι σκέψεις αυτές ισχύουν και στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, δεδομένου ότι από τα υποβληθέντα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία δεν προκύπτει καμία ιδιομορφία της σουηδικής αγοράς που θα μπορούσε να δικαιολογήσει διαφορετική εκτίμηση.
Those considerations are also valid in the context of the present case, since the evidence submitted to the Court discloses no special feature of the Swedish market which could justify a different assessment.
Κατά συνέπεια, πρέπει να θεωρηθεί ότι, εν προκειμένω, μόνον οι οίνοι της μέσης κατηγορίας, οι οποίοι μπορούν να πωλούνται λιανικώς μόνον από τη Systembolaget, παρουσιάζουν αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με τον ενισχυμένο ζύθο, ο οποίος έχει αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 3,5 % κατ’ όγκο και πωλείται λιανικώς επίσης αποκλειστικώς από τη Systembolaget, ώστε να αποτελούν εναλλακτική επιλογή για τον καταναλωτή, και μπορούν επομένως να θεωρηθούν ως ανταγωνιστικοί του ενισχυμένου ζύθου, κατά την έννοια του άρθρου 90, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ.
Consequently, it must be found that, in the present case, only wines in the intermediate category, which only Systembolaget can sell on a retail basis, share a sufficient number of characteristics with strong beer — with an alcoholic strength equal to or higher than 3.5% vol. and also available for retail sale only through Systembolaget — to be regarded as being in competition with strong beer for the purposes of the second paragraph of Article 90 EC.
Δεύτερον, πρέπει να συγκριθούν τα φορολογικά συστήματα στα οποία υπόκεινται τα εν λόγω προϊόντα, προκειμένου να προσδιορισθεί η ενδεχόμενη διαφορετική φορολόγηση στην οποία υπόκεινται καθώς και η έκταση της διαφοράς αυτής.
Secondly, it is appropriate to compare the taxation arrangements for the products at issue in order to determine whether there is any difference in the tax treatment applied to them and, if so, the extent of that difference.
Η Επιτροπή και το Βασίλειο της Σουηδίας διαφωνούν ως προς τη λυσιτέλεια της εν προκειμένω εφαρμογής των μεθόδων συγκρίσεως που χρησιμοποιήθηκαν με τις προπαρατεθείσες αποφάσεις Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου και Επιτροπή κατά Βελγίου, προκειμένου να εκτιμηθεί η από φορολογικής απόψεως σχέση μεταξύ του ζύθου και του οίνου.
The Commission and the Kingdom of Sweden disagree as to the relevance of the application, in the present case, of the methods of comparison used in Commission v United Kingdom and Commission v Belgium in order to assess the taxation relationship between beer and wine.
Το Δικαστήριο θεωρεί ότι η πλέον λυσιτελής στην υπό κρίση υπόθεση σύγκριση είναι η σύγκριση μεταξύ των ειδικών φόρων καταναλώσεως που καθορίζονται με βάση τον αλκοολικό τίτλο κατ’ όγκο των δύο αυτών ποτών.
The Court considers that the most relevant comparison in the present case is between the excise duty applied to wine and the excise duty applied to beer, the rate of duty being determined in each case according to the alcoholic strength by volume of the beverage.
Πράγματι, επισημαίνεται, όπως έπραξε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 54 των προτάσεών του, ότι η περιεκτικότητα σε αλκοόλη είναι το πλέον λυσιτελές κριτήριο
It should be noted, as the Advocate General points out in point 54 of his Opinion, that alcoholic strength is the most pertinent criterion of assessment in the present
Πρόκειται, επιπλέον, για αντικειμενικό κριτήριο που αντικατοπτρίζει τα χαρακτηριστικά των οικείων προϊόντων.
In addition, it is an objective criterion which reflects the characteristics of the products in question.
Δυνάμει του άρθρου 2 του νόμου περί του ειδικού φόρου καταναλώσεως επί της αλκοόλης, ο φόρος καταναλώσεως επί του ζύθου είναι σταθερός ενώ, κατά το άρθρο 3 του νόμου αυτού, ο επιβαλλόμενος επί του οίνου είναι προοδευτικός και διαφέρει αναλόγως των κατηγοριών που προβλέπει η τελευταία αυτή διάταξη.
Under Paragraph 2 of the lagen om alkoholskatt, excise duty on beer is fixed, whereas, under Paragraph 3 of that law, excise duty on wine is progressive, varying according to the categories specified in the latter provision.
Εξάλλου, δεν αμφισβητείται ότι ο συντελεστής του ΦΠΑ είναι 25 % επί της τιμής πωλήσεως, περιλαμβανομένου του ειδικού φόρου καταναλώσεως, και για τα δύο προϊόντα.
It is common ground, moreover, that for both products the rate of VAT is 25% of the selling price, inclusive of excise duty.
Συνεπώς, ο οίνος που τελεί σε σχέση ανταγωνισμού με τον ενισχυμένο ζύθο υπόκειται σε υψηλότερη φορολογία από αυτόν.
Wine which is in competition with strong beer is therefore subject to higher taxation than strong beer.
Τρίτον, πρέπει να εξακριβωθεί αν η υψηλότερη αυτή επιβάρυνση του οίνου σε σχέση με τον ενισχυμένο ζύθο είναι ικανή να επηρεάσει τη σχετική αγορά, προκαλώντας μείωση της δυνητικής καταναλώσεως των εισαγομένων προϊόντων προς όφελος των ανταγωνιστικών τους εγχωρίων προϊόντων (βλ. προπαρατεθείσες αποφάσεις Επιτροπή κατά Βελγίου, σκέψη 15, και Roders κ.λπ., σκέψη 39).
Thirdly, it is appropriate to determine whether the higher taxation of wine as compared with strong beer is such as to have the effect, on the market in question, of reducing potential consumption of imported products to the advantage of competing domestic products (see Commission v Belgium, paragraph 15, and Roders and Others, paragraph 39).
Συναφώς, πρέπει να ληφθεί υπόψη η διαφορά που υφίσταται μεταξύ των τιμών πωλήσεως των εξεταζομένων προϊόντων και η επίπτωση αυτής της διαφοράς στην επιλογή του καταναλωτή, καθώς και η εξέλιξη της καταναλώσεως των εν λόγω προϊόντων (απόφαση Roders κ.λπ., προπαρατεθείσα, σκέψη 39).
In that respect, account must be taken of the difference between the selling prices of the products in question and the impact of that difference on the consumer’s choice, as well as to changes in the consumption of those products (Roders and Others, paragraph 39).
Προκειμένου να επιτευχθεί η εκτίμηση αυτή, πρέπει να επιλεγεί μια συγκριτική μέθοδος η οποία γίνεται εν τέλει δεκτή από αμφοτέρους τους διαδίκους, αφορώσα ένα λίτρο οίνου και ένα λίτρο ζύθου, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε τη λυσιτέλεια άλλης μεθόδου για την υπό κρίση υπόθεση.
To arrive at that assessment, a method of comparison finally accepted by both parties, based on a litre of beer and a litre of wine, must be used, since the Commission has failed to establish the relevance to the present case of any other method.
Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων που παρέσχαν η Επιτροπή και το Βασίλειο της Σουηδίας, η σχέση μεταξύ της τελικής τιμής πωλήσεως, περιλαμβανομένων όλων των φόρων, ενός λίτρου ενισχυμένου ζύθου και ενός ανταγωνιστικού προς αυτόν οίνου είναι της τάξεως του 1 προς 2.
In that regard, it must be held that, in the light of the information provided by the Commission and the Kingdom of Sweden, the relationship between the final selling price, inclusive of all taxes, of a litre of strong beer and that of a litre of wine in competition with it is in the order of 1 : 2.
Όπως προκύπτει από τα παρασχεθέντα στο Δικαστήριο στοιχεία, ακόμη και αν, υποτεθείσθω, ο ειδικός φόρος καταναλώσεως, όπως προβλέπεται για τον ενισχυμένο ζύθο, ήτοι 1,47 SEK ανά εκατοστιαία μονάδα όγκου αλκοόλης ανά λίτρο, επιβαλλόταν στον οίνο που τελεί σε σχέση ανταγωνισμού με αυτόν, όπως είναι ο οίνος με 12,5 % κατ’ όγκο αλκοόλης, η μείωση της τελικής τιμής πωλήσεως, περιλαμβανομένων όλων των φόρων, ενός λίτρου από τον οίνο αυτόν θα ανερχόταν σε 4,63 SEK (0,5 ευρώ), ή σε ποσοστό 6,65 %.
As is apparent from the information provided to the Court, even supposing that excise duty as applicable per litre of strong beer — that is to say, SEK 1.47 per percent- age point of alcohol by volume — were to be applied to the wine in competition with strong beer (such as a wine with an alcoholic strength of 12.5% vol.), the reduction in the final selling price, inclusive of all taxes, of a litre of that wine would be SEK 4.63 (EUR 0.5) or 6.65%.
Παρά τη μείωση αυτή, η σχέση μεταξύ τελικής τιμής πωλήσεως, περιλαμβανομένων όλων των φόρων, του ενισχυμένου ζύθου και αυτής του οίνου που τελεί σε κατάσταση ανταγωνισμού προς αυτόν εξακολουθεί να είναι της τάξεως του 1 προς 2.
Despite that reduction, the relationship between the final selling price, inclusive of all taxes, of a litre of strong beer and that of a litre of wine in competition with strong beer would remain in the order of 1 : 2.
Πιο συγκεκριμένα, αυτή η σχέση μεταξύ τελικών τιμών πωλήσεως θα ανερχόταν σε 1 προς 2,1 αντί του 1 προς 2,3.
Expressed in more precise terms, the relationship between the final selling prices would be 1 : 2.1 instead of 1 : 2.3.
Συνεπώς, από τη σύγκριση της σχέσεως μεταξύ των τιμών πωλήσεως ενός λίτρου ενισχυμένου ζύθου και ενός λίτρου οίνου που τελεί σε κατάσταση ανταγωνισμού
The comparison of the relationship between the selling prices of a litre of strong beer and a litre of wine in competition with strong beer thus makes it clear that the
Υπό τις συνθήκες αυτές, ακόμη και αν η διαφορά που υπάρχει μεταξύ της τιμής πωλήσεως, αντιστοίχως, του ζύθου και του οίνου οι οποίοι τελούν σε κατάσταση ανταγωνισμού είναι χαμηλότερη από τη διαπιστωθείσα από το Δικαστήριο με την προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Βελγίου, υπογραμμίζεται ότι η διαφορά τιμής πωλήσεως που διαπιστώθηκε στην υπό κρίση υπόθεση είναι παρά ταύτα τέτοια ώστε η διαφορά φορολογήσεως μεταξύ των δύο αυτών προϊόντων δεν μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά του καταναλωτή του υπό εξέταση τομέα.
In those circumstances, even though the difference between the respective selling prices of beer and competing wines is narrower than that found by the Court in Commission v Belgium, it must be pointed out that the difference in selling price found in the present case is nevertheless such that the difference in the tax treatment of those two products is not liable to influence consumer behaviour in the sector concerned.
Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι, εν προκειμένω, η διαφορά μεταξύ της τιμής, αντιστοίχως, του ενισχυμένου ζύθου με αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 3,5 % κατ’ όγκο και του οίνου της ενδιάμεσης κατηγορίας, ο οποίος τελεί σε σχέση ανταγωνισμού προς αυτόν, είναι τόσο μειωμένη ώστε η διαφορά μεταξύ των εφαρμοστέων επί των προϊόντων αυτών ειδικών φόρων καταναλώσεως στη Σουηδία να μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά του καταναλωτή.
It follows from all the foregoing that the Commission has not shown that, in the present case, the difference between the price of strong beer, with an alcoholic strength equal to or higher than 3.5% vol., and the price of wine in the intermediate category, in competition with that beer, is so slight that the difference in the excise duty applicable to those products in Sweden is likely to influence consumer behaviour.
Λαμβανομένης υπόψη της διαπιστώσεως περί της σχέσεως μεταξύ των τελικών τιμών πωλήσεων η οποία πραγματοποιήθηκε στη σκέψη 56 της παρούσας αποφάσεως, η εφαρμογή του επίμαχου φορολογικού συστήματος προφανώς δεν έχει ως αποτέλεσμα την έμμεση προστασία της σουηδικής μπύρας, υπό την έννοια του άρθρου 90, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, απλώς και μόνον λόγω του ότι συνεπάγεται ότι ο οίνος, ο οποίος εισάγεται κυρίως από άλλα κράτη μέλη, υπόκειται σε βαρύτερο φόρο απ’ ό,τι ο ζύθος, προϊόν κυρίως εγχώριο.
In view of the finding in paragraph 56 of the present judgment, concerning the relationship of final selling prices, the application of the tax arrangements at issue does not appear to have the effect of affording indirect protection to Swedish beer, within the meaning of the second paragraph of Article 90 EC, simply because under those arrangements wine, which is mainly imported from other Member States, is taxed more heavily than beer, which is mainly a domestic product.
Εν πάση περιπτώσει, διαπιστώνεται ότι τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με την πώληση των οικείων προϊόντων τα οποία προσκόμισε η Επιτροπή εμφαίνουν, στην καλύτερη των περιπτώσεων, μια κάποια ευαισθησία του καταναλωτή στις μεταβολές των τιμών για σύντομο διάστημα, χωρίς διαρκή τροποποίηση των καταναλωτικών συνηθειών υπέρ του ζύθου και εις βάρος του οίνου.
In any event, it must be held that the statistical information submitted by the Commission regarding sales of the products in question shows, at most, a certain sensitivity on the part of consumers to variations in the price of those products over a short period, but not long-term changes in consumer habits in favour of beer and to the detriment of wine.
Βεβαίως, το Δικαστήριο υπενθύμισε με τη σκέψη 10 της προπαρατεθείσας αποφάσεως της 27ης Φεβρουαρίου 1980, Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου, ότι, για την
Admittedly, the Court pointed out, in paragraph 10 of the judgment of 27 February 1980 in Commission v United Kingdom, that it is impossible to require, in each case,
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΣΟΥΗΔΙΑΣ εφαρμογή του άρθρου 90, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, δεν μπορεί να απαιτείται σε έκαστη περίπτωση από την Επιτροπή να προσκομίζονται αριθμητικά αποδεικτικά στοιχεία για προστατευτικό αποτέλεσμα του επικρινόμενου συστήματος εσωτερικών φόρων, αλλά αρκεί να αποδεικνύεται ότι ορισμένος φορολογικός μηχανισμός, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του, είναι ικανός να επιφέρει ένα τέτοιο αποτέλεσμα
COMMISSION v SWEDEN for the purposes of applying the second paragraph of Article 90 EC, that the protective effect of internal tax arrangements be shown statistically, but that it is sufficient for it to be shown that a given tax mechanism is likely, in view of its inherent characteristics, to bring about such an effect.
Ωστόσο, στην υπό κρίση υπόθεση, κατόπιν των ανωτέρω, κρίνεται ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε επαρκώς κατά νόμον ότι η επίμαχη νομοθεσία μπορεί να συνεπάγεται τέτοιο προστατευτικό αποτέλεσμα.
However, in the present case, in the light of the foregoing, the view must be taken that the Commission has not shown to the required legal standard that the legislation at issue is likely to bring about such a protective effect.
Συνεπώς, η υπό κρίση προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη στο σύνολό της.
It follows that the present action must be dismissed as unfounded.
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Under Article 69(2) of the Rules of Procedure, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs if they have been applied for in the successful party’s pleadings.
Δεδομένου ότι το Βασίλειο της Σουηδίας ζήτησε να καταδικασθεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και αυτή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Since the Kingdom of Sweden has applied for costs and the Commission has been unsuccessful in its submissions, the latter must be ordered to pay the costs.
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω κανονισμού, τα κράτη μέλη που παρεμβαίνουν στη δίκη φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
Pursuant to the first subparagraph of Article 69(4) of the Rules of Procedure, Member States which have intervened in the proceedings are to bear their own costs.
Συνεπώς, κρίνεται ότι η Δημοκρατία της Λετονίας φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
It is therefore appropriate to rule that the Republic of Latvia must bear its own costs.
Υπόθεση C-337/05
Case C-337/05
«Παράβαση κράτους μέλους — Συμβάσεις δημοσίων προμηθειών — Οδηγίες 77/62/ΕΟΚ και 93/36/ΕΟΚ — Ανάθεση συμβάσεων χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκήρυξης διαγωνισμού — Μη εφαρμογή των κανόνων περί ανταγωνισμού — Ελικόπτερα Agusta και Agusta Bell»
(Failure of a Member State to fulfil obligations — Public supply contracts — Directives 77/62/EEC and 93/36/EEC — Award of public contracts without prior publication of a notice — Absence of competitive tendering — Agusta and Agusta Bell helicopters)
Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 8ης Απριλίου 2008
I - 2176Judgment of the Court (Grand Chamber), 8 April 2008 . . . . . . . . . . .
Προσφυγή λόγω παραβάσεως — Προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία — Όχληση (Άρθρο 226 ΕΚ)
Actions for failure to fulfil obligations — Prelitigation procedure — Formal notice (Art. 226 EC)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-337/05
SUMMARY — CASE C-337/05
Προσέγγιση των νομοθεσιών — Διαδικασίες συνάψεως συμβάσεων δημοσίων προμηθειών — Οδηγία 93/36 — Παρεκκλίσεις από τους κοινούς κανόνες — Συσταλτική ερμηνεία
Approximation of laws — Procedures for the award of public supply contracts — Directive 93/36 — Derogations from common rules — Restrictive interpretation
(Οδηγία 93/36 του Συμβουλίου, άρθρα 6 §§ 2 και 3)
(Council Directive 93/36, Art. 6(2) and (3))
Προσέγγιση των νομοθεσιών — Διαδικασίες συνάψεως συμβάσεων δημοσίων προμηθειών — Οδηγίες 77/62 και 93/36 — Σύναψη συμβάσεων
Approximation of laws — Procedures for the award of public supply contracts — Directives 77/62 and 93/36 — Award of contracts
(Οδηγίες 93/36 και 77/62 του Συμβουλίου)
(Council Directives 93/36 and 77/62)
Κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής λόγω παραβάσεως διαδικασίας, μολονότι η αιτιολογημένη γνώμη του άρθρου 226 ΕΚ πρέπει να εκθέτει με λογική πληρότητα και λεπτομερώς τους λόγους που οδήγησαν την Επιτροπή να σχηματίσει την πεποίθηση ότι το οικείο κράτος μέλος παρέβη υποχρέωση που υπέχει από τη Συνθήκη, προκειμένου περί του εγγράφου οχλήσεως δεν μπορεί να απαιτείται τόσο μεγάλη ακρίβεια, δεδομένου ότι το έγγραφο αυτό κατ’ ανάγκη συνίσταται σε μια πρώτη σύντομη περίληψη των αιτιάσεων.
In the prelitigation procedure for failure to fulfil obligations, while the reasoned opinion referred to in Article 226 EC must contain a coherent and detailed statement of the reasons which led the Commission to conclude that the Member State in question has failed to fulfil one of its obligations under the Treaty, the letter of formal notice cannot be subject to such strict requirements of precision, since it cannot, of necessity, contain anything more than an initial brief summary of the complaints.
(βλ. σκέψη 23) διαπραγμάτευση έχει εξαιρετικό χαρακτήρα και πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στις περιοριστικώς απαριθμούμενες περιπτώσεις.
and may be applied only in cases which are set out in an exhaustive list.
Προς τούτο, το άρθρο 6, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας αυτής απαριθμεί ρητώς και περιοριστικώς τις περιπτώσεις κατά τις οποίες και μόνον μπορεί να γίνει προσφυγή στη διαδικασία με διαπραγμάτευση.
To that end, Article 6(2) and (3) of that directive exhaustively and expressly lists the only exceptions for which recourse to the negotiated procedure is allowed.
Συγκεκριμένα, οι αποκλίσεις από τους κανόνες που σκοπό έχουν να εξασφαλίσουν τη δυνατότητα άσκησης των δικαιωμάτων που αναγνωρίζονται από τη Συνθήκη στον τομέα των συμβάσεων δημοσίων έργων πρέπει να ερμηνεύονται στενά.
Derogations from the rules intended to ensure the effectiveness of the rights conferred by the Treaty in connection with public contracts must be interpreted strictly.
Προκειμένου η οδηγία 93/36 να μην απολέσει την πρακτική αποτελεσματικότητά της, τα κράτη μέλη δεν μπορούν, επομένως, να προβλέπουν περιπτώσεις προσφυγής στη διαδικασία με διαπραγμάτευση που δεν προβλέπονται από την οδηγία αυτή ή να συνοδεύουν τις ρητώς προβλεπόμενες από την εν λόγω οδηγία περιπτώσεις με νέους όρους που έχουν ως αποτέλεσμα να καθιστούν ευκολότερη την προσφυγή στην εν λόγω διαδικασία.
To prevent Directive 93/36 being deprived of its effectiveness, the Member States cannot, therefore, provide for the use of the negotiated procedure in cases not provided for by that directive, or add new conditions to the cases expressly provided for by the directive in question which make that procedure easier to use.
Εξάλλου, το βάρος αποδείξεως σχετικά με τη συνδρομή των έκτακτων περιστάσεων που δικαιολογούν την παρέκκλιση από τους εν λόγω κανόνες φέρει ο διάδικος που τις επικαλείται.
In addition, the burden of proving the existence of exceptional circumstances justifying the derogation from those rules lies on the person seeking to rely on those circumstances.
Όπως προκύπτει, μεταξύ άλλων, από τη δωδέκατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 93/36, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών, η διαδικασία με
It is clear, in particular, from the 12th recital in the preamble to Directive 93/36 coordinating procedures for the award of public supply contracts, that the negotiated procedure is exceptional in nature
(βλ. σκέψεις 56-58)
(see paras 56-58)