natgillin/translations-raw huggingface dataset:
«22 Η Επιτροπή προσάπτει στην Πορτογαλική Δημοκρατία ότι παρέβη τα άρθρα 12, παράγραφος 3, και 28, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας επειδή εφαρμόζει στα εισπραττόμενα κατά τη διέλευση της γέφυρας επί του Τάγου ποταμού στη Λισαβόνα διόδια μειωμένο συντελεστή του ΦΠΑ ύψους 5 % αντί του ανερχομένου σε 17 % στην Πορτογαλία κανονικού συντελεστή.
‘22 The Commission accuses the Portuguese Republic of infringing Articles 12(3) and 28(2) of the Sixth Directive by taxing tolls for crossing the toll bridge over the Tagus in Lisbon at a reduced VAT rate of 5% rather than the normal rate in Portugal of 17%.
23 Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Επιτροπή δεν προσκόμισε στο Δικαστήριο στοιχεία που θα του επέτρεπαν να σχηματίσει την κρίση του επί του υποστατού της φερομένης παραβάσεως.
23 However, the Commission has not brought before the Court sufficient evidence for it to establish the existence of the alleged failure to fulfil obligations.
Πράγματι, πρέπει να τονιστεί ότι δεν αποδείχθηκε ότι η επίδικη παροχή υπηρεσίας υπέκειτο στον ΦΠΑ.
Indeed, it has not been established that the service in question was subject to VAT.
24 Συναφώς, πρέπει να υπομνηστεί ότι, δυνάμει του άρθρου 2, σημείο 1, της έκτης οδηγίας, υπόκεινται στον ΦΠΑ μόνον οι παροχές υπηρεσιών που διενεργούνται από υποκείμενο στον φόρο ενεργούντα υπό την ιδιότητά του αυτή.
24 In that respect, it should be noted that, under Article 2, point 1, of the Sixth Directive, only supplies of services by a taxable person acting as such are subject to VAT.
25 Κατά το άρθρο 4, παράγραφος 5, της ίδιας οδηγίας, οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου δεν θεωρούνται ως υποκείμενοι στον φόρο για τις δραστηριότητες ή πράξεις που διενεργούν ως δημόσιες αρχές, έστω και αν ενεργούν εξ επαχθούς αιτίας.
25 Under Article 4(5) of the same directive, bodies governed by public law are not to be considered taxable persons in respect of the activities or transactions in which they engage as public authorities, even where they are acting for consideration.
26 Η Επιτροπή δεν αμφισβήτησε, λοιπόν, το γεγονός ότι, όπως διευκρίνισε η Πορτογαλική Κυβέρνηση κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, πρόκειται για οργανισμό δημοσίου δικαίου, ο οποίος, ενεργώντας ως δημόσια αρχή, θέτει στη διάθεση των χρηστών με την καταβολή διοδίων τη γέφυρα επί του Τάγου ποταμού στη Λισαβόνα.
26 Here, the Commission has not challenged the fact that, as the Portuguese Government stated at the hearing, it is a body governed by public law, acting as a public authority, that places the toll bridge over the Tagus in Lisbon at the disposal of its users.
27 Επομένως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, δεδομένου ότι οι προβλεπόμενες στο άρθρο 4, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας προϋποθέσεις πληρούνται στην προκειμένη περίπτωση, οι παρεχόμενες από τον οργανισμό δημοσίου δικαίου υπηρεσίες δεν είναι φορολογητέες.
27 It must therefore be held that, since the conditions laid down in the first subparagraph of Article 4(5) of the Sixth Directive have been met in this case, the services supplied by the body governed by public law are not taxable.
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή ισχυρίζεται εσφαλμένα ότι η ως άνω διάταξη παρέχει απλώς την ευχέρεια παρεκκλίσεως από τη γενική αρχή περί φορολογήσεως του άρθρου 2, σημείο 1, της έκτης οδηγίας.
In this context, the Commission is wrong to claim that that provision offers only an option to derogate from the general principle laid down by Article 2, point 1, of the Sixth Directive.
Πράγματι, όπως προκύπτει σαφώς από τη διατύπωση του
It is clear from the wording of Article 4(5) of the Sixth Directive that Member
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ άρθρου 4, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας, τα κράτη μέλη δεν νομιμοποιούνται να θεωρούν τους οργανισμούς δημοσίου δικαίου ως υποκειμένους στον φόρο για δραστηριότητα ασκούμενη υπό την ιδιότητα της δημόσιας εξουσίας, μη περιλαμβανόμενη, όπως εν προκειμένω, στο παράρτημα Δ της έκτης οδηγίας και μη πληρούσα τις προϋποθέσεις του άρθρου 4, παράγραφος 5, δεύτερο εδάφιο.
States are not entitled to regard bodies governed by public law as taxable persons in respect of an activity performed in the capacity of a public authority not appearing, as in this case, in Annex D to the Sixth Directive and not fulfilling the conditions specified in the second subparagraph of Article 4(5).
Επομένως, δεν μπορούν, δυνάμει του άρθρου 2, σημείο 1, της έκτης οδηγίας, να φορολογούν τις διενεργούμενες από τους ως άνω οργανισμούς πράξεις (βλ. υπό την έννοια αυτή την απόφαση της 17ης Οκτωβρίου 1989 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις 231/97 και 129/88, Comune di Carpaneto Piacentino κ.λπ., Συλλογή 1989, σ. 3233, σκέψη 33).
Therefore, they may not, by virtue of Article 2, point 1, of the Sixth Directive, tax the transactions carried out by those bodies (see, to that effect, Joined Cases 231/87 and 129/88 Ufficio Distrettuale delle Imposte Dirette di Fiorenzuola d’Arda v Comune di Carpaneto Piacentino and Others [1989] ECR 3233, paragraph 33).
28 Ασφαλώς, αν η μη επιβολή του ΦΠΑ για την επίδικη δραστηριότητα οδηγούσε σε σημαντικές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 5, δεύτερο εδάφιο, της έκτης οδηγίας, η θέση στη διάθεση των χρηστών της εν λόγω γέφυρας μέσω καταβολής διοδίων θα υπέκειτο σε φορολόγηση δυνάμει της ιδίας αυτής διατάξεως.
28 It is true that, if exemption of the activity in question from VAT would lead to significant distortions of competition within the meaning of the second subparagraph of Article 4(5) of the Sixth Directive, the provision of access to that bridge on payment of a toll would be taxable by virtue of that same provision.
Πάντως, πρέπει να αναγνωριστεί ότι η Επιτροπή ουδέποτε, κατά τη διάρκεια της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία, επικαλέστηκε την ύπαρξη τέτοιων στρεβλώσεων.
In this case, however, the Commission has not argued the existence of such distortions at any time during the prelitigation procedure.
29 Επομένως, η Πορτογαλική Δημοκρατία, επιβάλλοντας ή διατηρώντας σε ισχύ τον μειωμένο συντελεστή του ΦΠΑ επί των διοδίων που εισπράττονται κατά τη διέλευση της γέφυρας επί του Τάγου ποταμού, δεν παρέβη, σε αντίθεση προς όσα της προσάπτει η Επιτροπή, τα άρθρα 12, παράγραφος 3, και 28, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας.
29 Therefore, contrary to what the Commission claims, the Portuguese Republic has not, by introducing or maintaining in force the reduced rate of VAT on tolls paid for crossing the bridge over the Tagus, infringed Articles 12(3) and 28(2) of the Sixth Directive.
Στο πλαίσιο της παρούσας προσφυγής, παρέλκει η απάντηση επί του ερωτήματος αν το οικείο κράτος μέλος παρέβη άλλες διατάξεις της ιδίας οδηγίας.
In the context of the present action, it is not necessary to reply to the question whether Portugal has infringed other provisions of that directive.
Πράγματι, κατά τη διάρκεια της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία, η Επιτροπή δεν προέβαλε καμία αιτίαση στηριζόμενη σε παράβαση άλλων διατάξεων, πλην εκείνων των άρθρων 12, παράγραφος 3, και 28, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας, οπότε ενδεχόμενη τέτοια παράβαση δεν αποτελεί αντικείμενο της διαφοράς.
During the prelitigation procedure, the Commission did not make any complaint based on the infringement of provisions other than those of Articles 12(3) and 28(2) of the Sixth Directive, so that such an infringement does not constitute the subject-matter of the dispute.
30 Επομένως, η προσφυγή της Επιτροπής είναι απορριπτέα στον βαθμό που αφορά τα σχετικά με τη διέλευση της γέφυρας επί του Τάγου στη Λισαβόνα διόδια.»
30 The Commission’s action must therefore be dismissed in so far as it concerns tolls for crossing the bridge over the Tagus in Lisbon.’
Η προ της ασκήσεως της προσφυγής αφορώσα την παρούσα δίκη λόγω παραβάσεως διαδικασία
The prelitigation stage in the present proceedings
Μετά την έκδοση της προπαρατεθείσας αποφάσεως Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει νέα διαδικασία λόγω παραβάσεως.
After the judgment was delivered in Case C-276/98 the Commission decided to bring further proceedings for failure to fulfil obligations.
Στο έγγραφο οχλήσεως της 19ης Δεκεμβρίου 2003 περιλαμβάνονταν δύο αιτιάσεις εις βάρος της Πορτογαλικής Δημοκρατίας:
The letter of formal notice of 19 December 2003 listed two complaints against the Portuguese Republic:
— κυρίως, η προσαπτόμενη παράβαση οφειλόταν στο ενδεχόμενο ασυμβίβαστο του ΚΦΠΑ με το άρθρο 4, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας, δεδομένου ότι οι επίδικες υπηρεσίες δεν έπρεπε να έχουν υπαχθεί στον ΦΠΑ ως εκ του ότι είχαν παρασχεθεί από οντότητα μη υποκείμενη στον φόρο·
— main submission: the failure complained of resulted from the incompatibility of the VAT Code with Article 4(5) of the Sixth Directive, since the services in question, because they were supplied by a person not liable to VAT, should not have been subject to that tax;
— επικουρικώς, σε περίπτωση κατά την οποία οι πορτογαλικές αρχές θεωρούσαν ότι οι επίδικες υπηρεσίες ήσαν φορολογητέες, η σχετική παράβαση θα συνίστατο στο ενδεχόμενο ασυμβίβαστο του ΚΦΠΑ προς τα άρθρα 12 κα 28 της ίδιας οδηγίας, δεδομένου ότι στην προκειμένη περίπτωση θα έπρεπε να εφαρμοστεί ο κανονικός και όχι ο μειωμένος συντελεστής του ΦΠΑ.
— in the alternative: if the Portuguese authorities considered that the services in question were taxable, the failure would be constituted by the incompatibility of the VAT Code with Articles 12 and 28 of that directive, since standard rate VAT should be applied in this case and not a reduced rate.
Κατόπιν της απαντήσεως των πορτογαλικών αρχών στο ανωτέρω έγγραφο οχλήσεώς της, η Επιτροπή απηύθυνε προς την Πορτογαλική Δημοκρατία στις 9 Ιουλίου 2004 αιτιολογημένη γνώμη, επαναλαμβάνοντας τη βασική επιχειρηματολογία της, προσθέτοντας και συμπληρωματική, και καλώντας την να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να ανταποκριθεί στις απορρέουσες από την ως άνω γνώμη υποχρεώσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών από τη λήψη της αιτιολογημένης γνώμης.
In the light of the reply from the Portuguese authorities to that letter of formal notice, the Commission sent a reasoned opinion to the Portuguese Republic on 9 July 2004, restating its main and alternative submissions and requesting it to adopt the necessary measures to fulfil its obligations resulting from that opinion within a period of two months of receiving it.
Δεδομένου ότι αυτό το κράτος μέλος δεν έλαβε εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα μέτρα προς τροποποίηση της νομοθεσίας του, η Επιτροπή αποφάσισε να ασκήσει την υπό κρίση προσφυγή λόγω παραβάσεως.
As that Member State did not adopt measures to amend its legislation within the allotted time the Commission decided to bring the present action.
Προς στήριξη της προσφυγής της, η Επιτροπή επικαλείται μόνον τη δεύτερη εκ των δύο παρατιθέμενων στη σκέψη 13 της παρούσας αποφάσεως αιτιάσεις, ήτοι την αντλούμενη από το γεγονός ότι στα διόδια διελεύσεως οδικώς του ποταμού Τάγου προς τη Λισαβόνα δεν εφαρμόζεται ο κανονικός συντελεστής ΦΠΑ αλλά συντελεστής ύψους 5 %.
In support of its action, the Commission relies only on the second of the two complaints stated in paragraph 13 above, namely that it is not the standard rate of VAT that is applied to road tolls for crossing the Tagus at Lisbon but a rate of 5%.
Με χωριστό δικόγραφο, η Πορτογαλική Δημοκρατία προέβαλε ένσταση απαραδέκτου δυνάμει του άρθρου 91, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου.
By a separate document, the Portuguese Republic raised an objection of inadmissibility under Article 91(1) of the Rules of Procedure of the Court of Justice.
Με απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 2007, το Δικαστήριο αποφάσισε να ενώσει την εν λόγω ένσταση με την ουσία της διαφοράς και να την εξετάσει ταυτόχρονα.
The Court, by order of 16 January 2007, decided to reserve its decision on that objection for the final judgment and consider them at the same time.
Η Πορτογαλική Δημοκρατία προβάλλει ένσταση απαραδέκτου επικαλούμενη δεδικασμένο.
The Portuguese Republic raises an objection of inadmissibility on the ground of res judicata.
Κατ’ αυτήν, με την προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, το Δικαστήριο είχε ήδη επιληφθεί και αποφάνθηκε επί του ιδίου με το τιθέμενο στα πλαίσια της υπό κρίση προσφυγής ζητήματος.
It takes the view that in Case C-276/98 the Court had already given a ruling on the same issue as that raised in the present action.
Δεδομένου ότι ούτε τα πραγματικά περιστατικά ούτε το εφαρμοστέο εσωτερικό ή κοινοτικό δίκαιο τροποποιήθηκαν, η εκ μέρους του Δικαστηρίου αναγνώριση, με τη σκέψη 29 της προπαρατεθείσας αποφάσεως, ότι δεν συνέτρεχε παράβαση των άρθρων 12, παράγραφος 3, και 28, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας, επέχει ισχύ δεδικασμένου και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να συνεπάγεται το απαράδεκτο της προσφυγής.
As neither the factual circumstances nor the relevant domestic or Community law have changed, the finding made by the Court in paragraph 29 of that judgment concerning the absence of infringement of Articles 12(3) and 28(2) of the Sixth Directive, has the force of res judicata and therefore the action should be declared inadmissible.
Το οικείο κράτος μέλος υπογραμμίζει ότι, ακόμη και αν το έγγραφο οχλήσεως ή η αιτιολογημένη γνώμη που αφορούν την υπό κρίση δίκη άπτονται άλλων παραβάσεων της πορτογαλικής νομοθεσίας σε σχέση με την έκτη οδηγία, ιδίως της παραβάσεως του άρθρου 4, παράγραφος 5, αυτής, το αντικείμενο της προσφυγής περιορίζεται εν τέλει στα άρθρα 12 και 28, επίκληση των οποίων είχε ήδη γίνει στην υπόθεση που κατέληξε στην έκδοση της προπαρατεθείσας αποφάσεως Επιτροπή κατά Πορτογαλίας.
That Member State submits that, although the letter of formal notice and the reasoned opinion relating to the present proceedings concern other failings of the Portuguese legislation in relation to the Sixth Directive, in particular infringement of Article 4(5) of that directive, the subject-matter of this action is ultimately limited to Articles 12 and 28 of that directive, which were relied on in Case C-276/98.
Η Επιτροπή αμφισβητεί την προβληθείσα εκ μέρους της Πορτογαλικής Δημοκρατίας ένσταση απαραδέκτου της προσφυγής της.
The Commission challenges the inadmissibility pleaded by the Portuguese Republic in respect of its action.
Αφενός, θεωρεί ότι η ισχύς του δεδικασμένου ανάγεται αποκλειστικά στα πραγματικά και νομικά στοιχεία επί των οποίων αποφάνθηκε όντως ή κατ’ ανάγκη το Δικαστήριο με την προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, ενώ, από την ανάγνωση των σκέψεων 23 έως 28 αυτής, δεν δύναται να συναχθεί οποιαδήποτε αναγνώριση του συμβιβαστού της πορτογαλικής νομοθεσίας προς τα άρθρα 12 και 28 της έκτης οδηγίας.
First, the Commission considers that res judicata only covers points of fact and of law actually or necessarily settled in Case C-276/98, and that a finding that the Portuguese legislation is compatible with Articles 12 and 28 of the Sixth Directive cannot be inferred from paragraphs 23 to 28 of the judgment in that case.
Με την ανωτέρω απόφασή του το Δικαστήριο κατέληξε απλώς στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε την ιδιωτική φύση του έχοντος την εκμετάλλευση των επίδικων υπηρεσιών.
In that judgment the Court merely found that the Commission had failed to prove that the operator of the services at issue was a private operator.
Αφετέρου, η Επιτροπή θεωρεί ως προφανή την επελθούσα διαφοροποίηση των πραγματικών περιστατικών τα οποία είχαν εκληφθεί ως δεδομένα το 2001, ώστε να απεκδύει την προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Πορτογαλίας από τη δυνατότητα να περιβληθεί την ισχύ δεδικασμένου έναντι νέας δίκης μεταξύ των ιδίων διαδίκων και με το αυτό αντικείμενο της προσφυγής που είχε καταλήξει στην έκδοση της αποφάσεως εκείνης.
Second, the Commission considers it is clear that there has been a change in the facts which were regarded as having been established in 2001, which prevents the judgment in Case C-276/98 from acquiring the force of res judicata in relation to new proceedings between the same parties which have the same subject-matter as the action which culminated in that judgment.
Συναφώς, η Επιτροπή επισημαίνει την αμφισημία και το προδήλως αντιφατικό των διαφόρων θέσεων που υιοθέτησαν διαδοχικά οι πορτογαλικές αρχές σχετικά με το νομικό καθεστώς της επιφορτισμένης με την εκμετάλλευση των γεφυρών που συνδέουν τη Λισαβόνα μέσω του ποταμού Τάγου διά της επιβολής διοδίων οντότητας.
In that regard, the Commission refers to the ambiguous and manifestly contradictory nature of the different positions taken successively by the Portuguese authorities regarding the legal status of the body responsible for operating the toll bridges over the Tagus at Lisbon.
Ναι μεν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση επί της υποθέσεως που κατέληξε στην έκδοση της προπαρατεθείσας αποφάσεως Επιτροπή κατά Πορτογαλίας οι ίδιες αρχές υποστήριξαν ότι ο έχων την εκμετάλλευση ήταν το Δημόσιο, αντιθέτως όμως, κατά τη διάρκεια της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας επί της υπό κρίση διαφοράς, επικαλέστηκαν τον χαρακτήρα της ιδιωτικού δικαίου εμπορικής εταιρίας του ιδίου έχοντος την εκμετάλλευση, διευκρινίζοντας ότι η εκτίμηση του Δικαστηρίου στα πλαίσια της προπαρατεθείσας αποφάσεως υπήρξε απόρροια παρανοήσεως σε σχέση με τις γραπτές και προφορικές δηλώσεις των εκπροσώπων της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
During the hearing in Case C-276/98 the authorities concerned stated that the operator was a body governed by public law; however, during the prelitigation stage of the present proceedings they argued that the operator concerned was a commercial company governed by private law, adding that the Court’s finding in that judgment was based on a misunderstanding of the written and oral statements made by the representatives of the Portuguese Republic.
Εν προκειμένω, ασφαλώς η προσαπτόμενη παράβαση, όπως και εκείνη επί της υποθέσεως που κατέληξε στην έκδοση της προπαρατεθείσας αποφάσεως Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, άπτεται της παραβάσεως των άρθρων 12 και 28 της έκτης οδηγίας, πλην όμως, επιβάλλεται να υπογραμμιστεί ότι στην υπόθεση εκείνη ούτε κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία ούτε κατά τη διάρκεια της ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφης διαδικασίας η Πορτογαλική Δημοκρατία αναφέρθηκε στον χαρακτήρα ως παραχωρησιούχου του έχοντος την εκμετάλλευση των επίδικων υπηρεσιών.
In the present case, although the failure alleged is, as in Case C-276/98, an infringement of Articles 12 and 28 of the Sixth Directive, it should be noted that in that case the Portuguese Republic made no mention, either at the prelitigation stage or during the written procedure before the Court, of the operator of the services concerned being a concession holder.
Η μόνη μνεία ως προς τη φύση του έχοντος την εκμετάλλευση έγινε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, όπου εκπρόσωπος αυτού του κράτους μέλους επικαλέστηκε απλώς την ιδιότητα του έχοντος την εκμετάλλευση ως οργανισμού δημοσίου δικαίου ενεργούντος ως δημόσιας αρχής (βλ., συναφώς, προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, σκέψη 26).
The only mention of the operator’s legal status was at the hearing, when the representative of that Member State simply referred to the operator in question as a body governed by public law, acting as a public authority (see in that connection Case C-276/98, paragraph 26).
Πάντως, κατά την προ της ασκήσεως της υπό κρίση προσφυγής διαδικασία, η Πορτογαλική Δημοκρατία παραδέχθηκε για πρώτη φορά ότι ο έχων την εκμετάλλευση των γεφυρών είναι ο Lusoponte — Concessionária para a travessia do Tejo SA (στο εξής: Lusoponte), όμιλος επιχειρήσεων στον οποίο ανατέθηκε, κατόπιν διεθνούς προσκλήσεως υποβολής προσφορών, διά παραχωρήσεως η οποία λήγει στις 24 Μαρτίου 2030, η κατάστρωση του σχεδίου, η κατασκευή, η χρηματοδότηση, η εκμετάλλευση και η συντήρηση της σημερινής γέφυρας Vasco de Gama, καθώς και η εκμετάλλευση και συντήρηση της παλαιότερης γέφυρας, ήτοι της γέφυρας της 25ης Απριλίου.
However, during the prelitigation procedure in the present case the Portuguese Republic admitted for the first time that the operator of the bridges over the Tagus at Lisbon is Lusoponte — Concessionária para a travessia do Tejo SA (‘Lusoponte’), a consortium of companies which, following an international tendering procedure, was granted a concession expiring on 24 March 2030 and covering project design, construction, financing, operation and maintenance of the current Vasco de Gama Bridge, and also the operation and maintenance of an earlier bridge, namely the 25 de Abril Bridge.
Όπως προκύπτει από πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ακόμη και στο πλαίσιο διαδικασίας λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ εναπόκειται στην Επιτροπή να αποδείξει την ύπαρξη της προσαπτομένης παραβάσεως, ενώ τα κράτη μέλη οφείλουν δυνάμει του άρθρου 10 ΕΚ να διευκολύνουν την Επιτροπή στην εκπλήρωση της αποστολής της, η οποία συνίσταται ιδίως, κατά το άρθρο 211 ΕΚ,
It is clear from the Court’s settled caselaw that, even though in proceedings for failure to fulfil obligations under Article 226 EC it is incumbent on the Commission to establish the existence of the failure it has alleged, Member States are nevertheless required, under Article 10 EC, to facilitate the achievement of the Commission’s tasks, which consist in particular, according to Article 211 EC, in ensuring that the
Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι, προκειμένου περί του ελέγχου της ορθής εφαρμογής στην πράξη διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας που θεσπίστηκαν προς διασφάλιση της πραγματικής εφαρμογής της οδηγίας, η Επιτροπή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα στοιχεία που της υποβάλλουν οι τυχόν καταγγέλλοντες και το οικείο κράτος μέλος (βλ. προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Κάτω Χωρών, σκέψεις 15 έως 17 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία, καθώς και απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2007, C-248/05, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας, Συλλογή 2007, σ. I-9261, σκέψεις 67 και 68 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
When it is a question of checking whether the national provisions intended to ensure effective implementation of a directive are correctly applied in practice, the Commission is largely reliant on the information provided by the Member State concerned, and so that State cannot plead that there is a lack of specific information as to national law and practice put forward by the Commission and, therefore, the action is inadmissible (see Case C-408/97 Commission v Netherlands, paragraphs 15 to 17, and caselaw cited therein, and Case C-248/05 Commission v Ireland [2007] ECR I-9261, paragraphs 67 and 68, and caselaw cited therein).
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η νέα διευκρίνιση της Πορτογαλικής Δημοκρατίας ως προς τη νομική φύση του έχοντος την εκμετάλλευση των επίδικων υπηρεσιών συνιστά θεμελιώδη αλλαγή των τεκμαιρόμενων ως αληθών πραγματικών περιστατικών υπό το φως των οποίων το Δικαστήριο κατέληξε, με την προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, στο συμπέρασμα της εφαρμογής του άρθρου 4, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας και στην εξ αυτού απόρριψη της αντλούμενης από παράβαση των άρθρων 12 και 28 της ίδιας οδηγίας σχετικά με τα διόδια διελεύσεως οδικώς του ποταμού Τάγου, αιτιάσεως.
Clearly, the new information provided by the Portuguese Republic concerning the legal status of the operator of the services at issue constitutes a fundamental change in the factual premise in the light of which, in Case C-276/98, the Court found that Article 4(5) of the Sixth Directive applied and that therefore the complaint of failure to comply with Articles 12 and 28 of that directive as regards road tolls for crossing the Tagus at Lisbon should be rejected.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν μπορεί να ενίσταται εγκύρως επικαλούμενη δεδικασμένο, δεδομένου ότι το αντικείμενο της υπό κρίση διαφοράς διαφέρει από εκείνο της προπαρατεθείσας υποθέσεως Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, και τούτο ακριβώς λόγω των στοιχείων που παρέσχε στην Επιτροπή το οικείο κράτος μέλος.
In those circumstances, the Portuguese Republic cannot validly plead res judicata, since the subject-matter of the present case and that of Case C-276/98 are different, precisely on account of the information which that Member State supplied to the Commission in the context of the present case.
Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη η προβληθείσα εκ μέρους της Πορτογαλικής Δημοκρατίας ένσταση απαραδέκτου κατά της προσφυγής της Επιτροπής.
Therefore, the objection of inadmissibility raised by the Portuguese Republic against the Commission’s action must be rejected as unfounded.