natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιπλέον, σκοπός της διεξαγωγής διαγωνισμού είναι να διαπιστωθεί ότι είναι δυνατόν να επιτευχθεί το βέλτιστο ή το μέγιστο.
It adds that a particular objective of the regular use of the competitive tendering procedure is to show that it is possible to do better or to do more.
Σε μια αγορά όπου λειτουργεί ο ανταγωνισμός, πιθανολογείται ότι ο μέσος όρος των προτεινομένων από τους προσφέροντες ωρών εργασίας αντιστοιχεί σε μια τεκμηριωμένη και αξιόπιστη εκτίμηση των μέσων που απαιτούνται για την ποιοτική παροχή της υπηρεσίας.
In a competitive market, the average of the total number of hours proposed by all tenderers is likely to represent a robust and reliable estimate of the means required for the service to be properly provided from a qualitative point of view.
Συγκεκριμένα, το Συμβούλιο έχει την άποψη ότι, αφιερώνοντας περισσότερες ώρες εργασίας για τον καθαρισμό, επιτυγχάνεται υψηλότερος βαθμός ποιότητας.
The Council takes the view that, if a greater number of hours are allocated to cleaning, that will mean that a higher level of quality will be achieved.
Εν προκειμένω, πάντως, το Συμβούλιο επισημαίνει ότι, αν και η προσφορά του αναδόχου είναι κατά 3,7 % ακριβότερη από αυτή της προσφεύγουσας, οι ώρες εργασίας που προτείνει είναι, εντούτοις, κατά 25,2 % περισσότερες από αυτές που προτείνει η προσφεύγουσα.
In the present case, the Council notes that, while the successful tenderer had submitted a bid that was 3.7% more expensive than that of the applicant, by contrast, it was proposing 25.2% more hours of work than the applicant.
Επιπλέον, παρατηρεί ότι, ενώ το κριτήριο της τιμής λαμβάνεται υπόψη κατά 50 % στην αξιολόγηση των προσφορών, το αμφισβητούμενο κριτήριο περί συνολικού αριθμού προτεινομένων ωρών εργασίας αντιστοιχεί μόνο στο 25 % των βαθμών
In addition, it points out that although the price criterion was worth a maximum of 50% in the tender evaluation procedure, the disputed criterion relating
BELFASS κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ αξιολόγησης.
BELFASS v COUNCIL to the total number of hours proposed counted for only 25% of the total number of marks to be awarded.
Επομένως, η προσφορά του αναδόχου ήταν πλέον συμφέρουσα από οικονομικής απόψεως και οι υπηρεσίες που προτείνει η προσφεύγουσα είναι κατά πολύ ακριβότερες.
The successful tenderer’s bid was therefore better value for money and the applicant’s services were, for their part, considerably more expensive.
Κατά τα λοιπά, το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι από τα δελτία καταγραφής του χρόνου εργασίας του προσωπικού του αναδόχου προκύπτει ότι οι παρεχόμενες υπηρεσίες αντιστοιχούν στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τους όρους της συμβάσεως.
The Council also states that the time-cards of the successful tenderer’s employees show that the services provided are those which that tenderer is obliged to provide in accordance with the terms of the contract.
Όσον αφορά τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας σχετικά με τον κίνδυνο συνεννοήσεως μεταξύ των προσφερόντων, προκειμένου να αυξηθούν τεχνητά οι προς παροχή υπηρεσίες, το Συμβούλιο ζητεί από την προσφεύγουσα να έρθει σε επαφή, εφόσον διαθέτει σχετικά στοιχεία, με τις αρμόδιες για τον ανταγωνισμό αρχές.
As regards the applicant’s claims that there is a risk of collusion between tenderers, who might agree among themselves that the volume of services should be artificially inflated, the Council invites the applicant, to the extent that it has any evidence in that respect, to contact the competition authorities.
Όσον αφορά τον τρίτο λόγο ακυρώσεως που αντλείται από παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων, το Συμβούλιο αντιτάσσει ότι η αρχή αυτή απαγορεύει να λαμβάνεται υπόψη, κατά την επιλογή του αναδόχου, η ποιότητα των υπηρεσιών που προηγουμένως παρέσχε η προσφεύγουσα.
In relation to the third plea, alleging infringement of the principle of non-discrim-ination, the Council replies that that principle prohibited it from taking into account the quality of the services previously provided by the applicant when awarding the contract.
Τέλος, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι ο τέταρτος λόγος που αντλείται από παράβαση του άρθρου 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής είναι απαράδεκτος, καθώς η προσφεύγουσα τον προέβαλε με το υπόμνημα απαντήσεως.
Lastly, the Council submits that since the fourth plea, alleging infringement of Article 139(1) of the Implementing Rules, was raised by the applicant in its reply, it is a new plea and is, accordingly, inadmissible.
Εν πάση περιπτώσει, το Συμβούλιο φρονεί ότι η προσφορά της προσφεύγουσας δεν ήταν υπερβολικά χαμηλή.
In any event, the Council states that the applicant’s tender was not abnormally low.
Συγκεκριμένα, ισχυρίζεται, κατ’ ουσίαν, ότι η προβλεπόμενη στο άρθρο 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής ακρόαση των προσφερόντων, σε περίπτωση υπερβολικά χαμηλής προσφοράς, είναι υποχρεωτική μόνον εφόσον αφορά την τιμή της συγκεκριμένης προσφοράς.
It essentially argues that, in the case of an abnormally low tender, it is necessary to comply with the requirement laid down in Article 139(1) of the Implementing Rules to verify the constituent elements of a tender, after due hearing of the parties, applies only in relation to the pricing of that tender.
Εντούτοις, παρατηρεί ότι, ενώ η προσφεύγουσα προσέφερε σύνολο ωρών κατά 25,2 % μικρότερο σε σχέση με τον ανάδοχο, η τιμή που πρότεινε ήταν μόνον κατά 3,7 % χαμηλότερη από την τιμή του αναδόχου.
It states that while the applicant proposed a total number of hours in its tender that was 25.2% lower than the successful tenderer’s bid its price was only 3.7% lower than that proposed by the latter.
Θεωρεί, επομένως, ότι οι υπηρεσίες της προσφεύγουσας ήταν κατά πολύ ακριβότερες από εκείνες του αναδόχου.
It accordingly takes the view that the applicant’s services were considerably more expensive than those of the successful tenderer.
Προτού εξεταστεί το βάσιμο της προσφυγής ακυρώσεως κατά της αποφάσεως της 13ης Οκτωβρίου 2004, όσον αφορά το 2ο μέρος της συμβάσεως, πρέπει, πρώτον, να κριθεί το παραδεκτό του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση των διατάξεων του άρθρου 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής.
Before considering the substance of the action for annulment against the decision of 13 October 2004, in so far as it relates to Lot No 2, it is necessary first of all to rule on the admissibility of the fourth plea, alleging infringement of the provisions of Article 139(1) of the Implementing Rules.
— Επί του παραδεκτού του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση των διατάξεων του άρθρου 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής
— The admissibility of the fourth plea, alleging infringement of Article 139(1) of the Implementing Rules
Κατά πάγια νομολογία, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, και 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου προκύπτει ότι το εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο πρέπει να περιέχει το αντικείμενο της διαφοράς και συνοπτική έκθεση των ισχυρισμών των οποίων γίνεται επίκληση και ότι απαγορεύεται η προβολή νέων ισχυρισμών κατά τη διάρκεια της δίκης, εκτός αν στηρίζονται σε νομικά και πραγματικά στοιχεία που ανέκυψαν κατά τη διαδικασία.
According to settled case-law, it follows from Article 44(1)(c) in conjunction with Article 48(2) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance that the original application must contain the subjectmatter of the proceedings and a summary of the pleas in law relied on, and that new pleas in law may not be introduced in the course of the proceedings unless they are based on matters of law or of fact which come to light in the course of the procedure.
Εξάλλου, κατά τη νομολογία, από το άρθρο 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής προκύπτει ότι η αναθέτουσα αρχή, προτού απορρίψει την προσφορά ως υπερβολικά χαμηλή, έχει την υποχρέωση να παράσχει στον υποβαλόντα αυτήν τη δυνατότητα για να αποσαφηνίσει ή να δικαιολογήσει τα χαρακτηριστικά της προσφοράς του (απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Ιουλίου 2005, T-148/04, TQ3 Travel Solutions Belgium κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005, σ. II-2627, σκέψη 49)
The caselaw also provides that, under Article 139(1) of the Implementing Rules, the contracting authority is obliged to allow the tenderer to clarify, or even explain, the characteristics of its tender before rejecting it, if it considers that a tender is abnormally low (Case T-148/04 TQ3 Travel Solutions Belgium v Commission [2005] ECR II-2627, paragraph 49).
Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι, με το σημείο 17 του δικογράφου της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει, μεταξύ άλλων, προς στήριξη της προσφυγής της κατά της αποφάσεως της 13ης Οκτωβρίου 2004, όσον αφορά το 2ο μέρος της συμβάσεως, παραβίαση της γενικής αρχής της χρηστής διοικήσεως, παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων και πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, ισχυριζόμενη ότι η προσφορά της απορρίφθηκε, χωρίς άλλη εξέταση, για τον μοναδικό λόγο ότι ο αναγραφόμενος στην εν λόγω προσφορά συνολικός αριθμός ωρών εργασίας ήταν πλέον του 12,5 % μικρότερος σε σχέση με τον μέσον όρο των ωρών εργασίας που προτάθηκαν συνολικά.
In the present case, the Court finds that, in paragraph 17 of its application, the applicant places particular reliance, in support of it action against the decision of 13 October 2004, in so far as it relates to Lot No 2, on the infringement of the general principle of sound administration, infringement of the principle of non-discrimin-ation and a manifest error of assessment, in that its tender was rejected, without being given further consideration, on the sole ground that the total number of hours of work in that tender was more than 12.5% lower than the average of the total number of hours proposed.
Ομοίως, με το σημείο 26 του δικογράφου της προσφυγής, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η εφαρμογή του κριτηρίου αυτού προκαλεί δυσμενείς διακρίσεις, διότι συνεπάγεται την αυτόματη απόρριψη, χωρίς άλλη εξέταση, προσφορών που είναι αντικειμενικά πλέον συμφέρουσες.
Similarly, in paragraph 26 of its application, it submits that the implementation of that criterion is discriminatory in that it leads to the automatic exclusion, without further consideration, of objectively more advantageous tenders.
Επομένως, η προσφεύγουσα, με το δικόγραφο της προσφυγής της, ρητώς προσάπτει στο Συμβούλιο ότι απέρριψε την προσφορά της ως υπερβολικά χαμηλή χωρίς να την εξετάσει.
It follows that the applicant, in its application, expressly criticised the Council for having rejected its tender without further consideration, by reason of its being abnormally low.
Βάσει των προεκτεθέντων, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως, που αντλείται από παράβαση του άρθρου 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής, μολονότι προβλήθηκε με το υπόμνημα απαντήσεως της προσφεύγουσας, αποτελεί ανάπτυξη των τριών λόγων που προβλήθηκαν με το εισαγωγικό δικόγραφο και συνδέεται στενά με αυτούς.
It follows that although the fourth plea, alleging infringement of Article 139(1) of the Implementing Rules, was not expressly raised by the applicant until its reply, that plea represents an amplification of the three pleas put forward in the original application and is closely connected with them.
Πρέπει, επομένως, να κριθεί παραδεκτός.
That plea must accordingly be declared admissible.
— Επί του βασίμου της προσφυγής κατά της αποφάσεως της 13ης Οκτωβρίου 2004, όσον αφορά το 2ο μέρος της συμβάσεως
— The substance of the action against the decision of 13 October 2004, in so far as it relates to Lot No 291
Όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 89 ανωτέρω, με τους τρεις λόγους ακυρώσεως που προβλήθηκαν με το δικόγραφο της προσφυγής και αντλούνται αντιστοίχως από παραβίαση της γενικής αρχής της χρηστής διοικήσεως, από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και από παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων επιδιώκεται, ουσιαστικά, να αποδειχθεί ότι το Συμβούλιο κακώς δεν κάλεσε την προσφεύγουσα, πριν την αυτόματη απόρριψη της προσφοράς της, ως προβλέπουσας υπερβολικά χαμηλό αριθμό ωρών εργασίας, να παράσχει διευκρινίσεις, προκειμένου αποδείξει ότι η προσφορά της είναι σοβαρή, όπως επιβάλλει η αρχή της κατόπιν αυτοπρόσωπης παραστάσεως των προσφερόντων επαληθεύσεως του άρθρου 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής.
As was mentioned in paragraph 89 above, the three pleas raised in the application and alleging infringement of the principle of sound administration, a manifest error of assessment and infringement of the principle of non-discrimination essentially seek to show that the Council was wrong not to invite the applicant, prior to the automatic elimination of the latter’s tender by reason of the abnormally low number of hours proposed by the applicant and in accordance with the principle that the constituent elements of that tender should be verified after due hearing of the parties laid down in Article 139(1) of the Implementing Rules, to provide it with evidence that the tender was a genuine one.
Συνεπώς, πρέπει να εξεταστεί, καταρχάς, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως, που αντλείται από παράβαση του άρθρου 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής.
Consequently, it is appropriate to start by examining the fourth plea, alleging infringement of Article 139(1) of the Implementing Rules.
Συναφώς, πρέπει, πρώτον, να εξεταστεί αν η έννοια της υπερβολικά χαμηλής προσφοράς καλύπτει, όπως υποστηρίζει το Συμβούλιο, μόνον το κριτήριο της τιμής της εξεταζόμενης από την αναθέτουσα αρχή προσφοράς ή αν καλύπτει, όπως ουσιαστικά υποστηρίζει η προσφεύγουσα, και άλλα κριτήρια αξιολογήσεως των προσφορών.
In that respect, it is necessary, in the first place, to determine whether the concept of abnormally low tender extends, as the Council submits, only to the price criterion in the tender assessed by the contracting authority or, as the applicant essentially claims, that concept also extends to other criteria which apply to the evaluation of tenders.
Κατά τη νομολογία, δεδομένου ότι οι απαιτήσεις που επιβάλλει το άρθρο 29, παράγραφος 5, της οδηγίας 71/305/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 1971, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων (ΕΕ ειδ. έκδ.
According to the case-law, since the requirements laid down by Article 29(5) of Council Directive 71/305/EEC of 26 July 1971 concerning the coordination of procedures for the award of public works contracts (OJ, English Special Edition 1971 (II), p.
Επισημαίνεται, ακόμη, ότι, με τη σκέψη 67 της αποφάσεως Lombardini και Mantovani, σκέψη 93 ανωτέρω, το Δικαστήριο έκρινε ότι, αναμφισβήτητα, το άρθρο 30, παράγραφος 4, της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ δεν ορίζει την έννοια της υπερβολικά χαμηλής προσφοράς και, κατά μείζονα λόγο, δεν καθορίζει τον τρόπο υπολογισμού του ορίου πέραν του οποίου μια προσφορά χαρακτηρίζεται ως τέτοια.
It must also be pointed out that the Court of Justice held in paragraph 67 of the judgment in Lombardini and Mantovani, cited in paragraph 93 above, that it was undisputed that Article 30(4) of Directive 93/37 did not define the concept of an abnormally low tender and, a fortiori, did not determine the method of calculating an anomaly threshold.
Στην ίδια υπόθεση, ο γενικός εισαγγελέας επισήμανε ότι η έννοια της υπερβολικά χαμηλής προσφοράς είναι πολύ συγκεκριμένη και πρέπει να καθορίζεται για κάθε σύμβαση σε σχέση με το συγκεκριμένο αντικείμενο που αποτελεί το περιεχόμενό της (προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Ruiz-Jarabo Colomer στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση Lombardini και Mantovani, σκέψη 93 ανωτέρω, Συλλογή 2001, σ. I-9235, σημεία 32 και 35).
In the same case, the Advocate General was of the opinion that the concept of an abnormally low tender was not an abstract one, but was very precise and had to be determined for each contract according to the specific purpose it was intended to fulfil (Opinion of Advocate General Ruiz-Jarabo Colomer in Lombardini and Mantovani, cited in paragraph 93 above, points 32 and 35).
Εν προκειμένω, αφενός, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι ο δημοσιονομικός κανονισμός και οι κανόνες εφαρμογής δεν ορίζουν ποιο είναι το όριο πέραν του οποίου μια προσφορά χαρακτηρίζεται υπερβολικά χαμηλή ούτε ορίζουν την έννοια αυτή του άρθρου 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής.
In the present case, the Court finds, first, that there is no definition of the anomaly threshold and of the concept of abnormally low tender, within the meaning of Article 139(1) of the Implementing Rules, in the Financial Regulation or the Implementing Rules.
Αφετέρου, από τις διατάξεις του άρθρου αυτού δεν προκύπτει ρητώς ότι η έννοια της υπερβολικά χαμηλής προσφοράς δεν μπορεί να εφαρμοστεί ως προς άλλα κριτήρια, πέραν αυτού της τιμής.
Secondly, there is no express provision in that article to the effect that the concept of abnormally low tender cannot be applied to criteria other than that of price.
Κατά συνέπεια, ο προσδιορισμός του υλικού πεδίου εφαρμογής της έννοιας της υπερβολικά χαμηλής προσφοράς του άρθρου 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής, πρέπει, καταρχάς, να γίνει με βάση τον σκοπό της διατάξεως αυτής.
Consequently, in order to define the material scope of the concept of abnormally low tender within the meaning of Article 139(1) of the Implementing Rules, it is necessary, first of all, to take as a basis the objective pursued by that provision.
Όπως υπενθυμίζεται στη σκέψη 88 ανωτέρω, οι διατάξεις του άρθρου 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής υποχρεώνουν την αναθέτουσα αρχή, προτού απορρίψει μια προσφορά ως υπερβολικά χαμηλή, να παράσχει στον υποβαλόντα αυτήν τη δυνατότητα να αποσαφηνίσει ή να δικαιολογήσει τα χαρακτηριστικά της προσφοράς του.
As was mentioned in paragraph 88 above, where a contracting authority considers that a tender is abnormally low, Article 139(1) of the Implementing Rules obliges it to allow the tenderer to clarify or even to explain the nature of its tender before rejecting that tender.
Ειδικότερα, από τη νομολογία προκύπτει ότι είναι σημαντικό να μπορεί κάθε υποψήφιος για τον οποίο υπάρχει υπόνοια ότι υπέβαλε υπερβολικά χαμηλή προσφορά να προβάλει λυσιτελώς την άποψή του ως προς το σημείο αυτό και να έχει τη δυνατότητα να προσκομίσει κάθε είδους δικαιολογητικό σχετικά με τα διάφορα στοιχεία της προσφοράς του σε χρόνο κατά τον οποίο γνωρίζει όχι μόνον το όριο πέραν του οποίου μια προσφορά χαρακτηρίζεται υπερβολικά χαμηλή για το συγκεκριμένο έργο και ότι η προσφορά του έχει χαρακτηριστεί ως τέτοια, αλλ’ επίσης και τα συγκεκριμένα σημεία που δημιούργησαν ερωτηματικά στην αναθέτουσα αρχή (απόφαση Lombardini και Mantovani, σκέψη 93 ανωτέρω, σκέψη 53).
More precisely, it is clear from the caselaw that it is essential that each tenderer suspected of submitting an abnormally low tender should have the opportunity effectively to state its point of view in that respect, giving it the opportunity to supply all explanations as to the various elements of its tender at a time when it is aware not only of the anomaly threshold applicable to the contract in question and of the fact that its tender has appeared abnormally low, but also of the precise points which have raised questions on the part of the contracting authority (Lombardini and Mantovani, cited in paragraph 93 above, paragraph 53).
Στο ίδιο πλαίσιο, το Δικαστήριο έκρινε ότι η διεξαγωγή πραγματικού διαλόγου συνιστά θεμελιώδη απαίτηση της οδηγίας, προς αποτροπή αυθαίρετων εκτιμήσεων της αναθέτουσας αρχής και προς διασφάλιση του υγιούς ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων (απόφαση Lombardini και Mantovani, σκέψη 93 ανωτέρω, σκέψη 57).
At the same time, the Court of Justice stated that the existence of a proper exchange of views, at an appropriate time in the procedure for examining tenders, between the contracting authority and the tenderer constitutes a fundamental requirement, in order to prevent the contracting authority from acting in an arbitrary manner and to ensure healthy competition between undertakings (Lombardini and Mantovani, cited in paragraph 93 above, paragraph 57).
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το άρθρο 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής επιβάλλει στην αναθέτουσα αρχή τη θεμελιώδη υποχρέωση, προτού απορρίψει οποιαδήποτε προσφορά ως υπερβολικά χαμηλή, να την επαληθεύσει βάσει των συστατικών της στοιχείων, με αυτοπρόσωπη παράσταση των προσφερόντων.
It follows that Article 139(1) of the Implementing Rules enshrines a fundamental requirement in the field of public procurement, which obliges a contracting authority to verify, after due hearing of the parties and having regard to its constituent elements, every tender appearing to be abnormally low before rejecting it.
Εν συνεχεία, το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι, δυνάμει του άρθρου 97, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού, η σύμβαση μπορεί να ανατεθεί με μειοδοτικό διαγωνισμό ή με ανάθεση στον υποβαλόντα την πλέον συμφέρουσα από οικονομικής απόψεως προσφορά, το δε άρθρο 138, παράγραφος 2, των κανόνων εφαρμογής ορίζει, όσον αφορά τον δεύτερο τρόπο αναθέσεως, ότι πρέπει να επιλέγεται η προσφορά που παρουσιάζει την καλύτερη σχέση ποιότητας προς τιμής, με κριτήρια δικαιολογούμενα από το αντικείμενο της σύμβασης, όπως είναι η προτεινόμενη τιμή, η τεχνική αξία, τα αισθητικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά, τα περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά, το κόστος χρήσης, η προθεσμία εκτέλεσης ή παράδοσης, η εξυπηρέτηση μετά την πώληση και η τεχνική υποστήριξη.
Next, the Court notes that Article 97(2) of the Financial Regulation provides that contracts may be awarded by the automatic award procedure or by the best-value-for-money procedure and that, as regards the latter form of procedure, Article 138(2) of the Implementing Rules states that the tender to be accepted is the one with the best pricequality ratio, taking into account criteria justified by the subject of the contract such as the price quoted, technical merit, aesthetic and functional characteristics, environmental characteristics, running costs, profitability, completion or delivery times, after-sales service and technical assistance.
Επομένως, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι, εφόσον η σύμβαση ανατίθεται στον υποβαλόντα την πλέον συμφέρουσα από οικονομικής απόψεως προσφορά, η θεμελιώδης υποχρέωση για την οποία έγινε λόγος στη σκέψη 98 ανωτέρω ισχύει όχι μόνο για το κριτήριο της τιμής της εξεταζόμενης προσφοράς, αλλά και για τα λοιπά κριτήρια του άρθρου 138, παράγραφος 2, των κανόνων εφαρμογής, κατά το μέτρο που με αυτά είναι δυνατόν να προσδιοριστεί το όριο πέραν του οποίου γεννώνται υπόνοιες ότι μια υποβληθείσα για την οικεία σύμβαση προσφορά είναι υπερβολικά χαμηλή κατά την έννοια του άρθρου 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής.
The Court is accordingly of the view that, where the contract is awarded to the tender offering best value for money, the fundamental requirement referred to in paragraph 98 above applies not only to the price criterion under the tender evaluated but also to the other criteria referred to in Article 138(2) of the Implementing Rules, since those criteria allow an anomaly threshold to be determined beneath which a tender submitted in the tender procedure in question is suspected to be abnormally low, within the meaning of Article 139(1) of the Implementing Rules.
Δεύτερον, πρέπει να εξεταστεί αν, εν προκειμένω, βάσει των προεκτεθέντων, το Συμβούλιο ήταν υποχρεωμένο, όπως υποστηρίζει η προσφεύγουσα, να κινήσει τη διαδικασία επαληθεύσεως, με αυτοπρόσωπη παράσταση των προσφερόντων, του άρθρου 139, παράγραφος 1, των κανόνων εφαρμογής.
In the second place, it is necessary to determine in the light of the above whether the Council was, as the applicant submits, obliged in the present case to comply with the procedure for verification after due hearing of the parties laid down in Article 139(1) of the Implementing Rules.
Συναφώς, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι η επίμαχη σύμβαση ανατέθηκε στον υποβαλόντα την πλέον συμφέρουσα από οικονομικής απόψεως προσφορά.
In that regard, the Court notes that the award procedure in question was that of the tender offering best value for money.