natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ΤοΔικαστήριοΔΔ είχε την ευκαιρία να διευκρινίσει τοπεριεχόμενο πολλών κανόνων σχετικών με τους διαγωνισμούς.
Such consistency, which furnishes a guarantee of equal treatment of candidates, is one of the rules governing the proceedings of the selection board, compliance with which must be verified as part of judicial review.
Στην απόφαση της 11ης Σεπτεμβρίου 2008, F-127/07, Coto Moreno κατάΕπιτροπής, τοΔικαστήριοΔΔ έκρινεότι οι εκτιμήσεις στις οποίες προβαίνει η εξεταστική επιτροπή διαγωνισμού κατά την αξιολόγηση των γνώσεων και των ικανοτήτων των υποψηφίων δεν υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο. Δεν ισχύει το ίδιο ως προς την αντιστοιχία μεταξύ του βαθμού και των γραπτών εκτιμήσεων της εξεταστικής επιτροπής.
By four judgments of 31 January 2008 in Case F-97/05 Buendía Sierra vCommission, Case F-98/05 Di Bucci vCommission, Case F-99/05 Wilms v Commission and Case F-104/05 Valero Jordana vCommission, the Tribunal held that, in the absence of provisions derogating from the principle of the immediate applicability of the new rules in Regulation No 723/2004 of 22 March 2004 amending the StaffRegulations of Officials of the EuropeanCommunities and the Conditions of Employment of Other Servants of the European Communities, Article 45(1) of the StaffRegulations, as amended by that regulation, was immediately applicable on the entry into force of that regulation.
Πράγματι, η αντιστοιχία αυτή, η οποία διασφαλίζει την ίση μεταχείριση των υποψηφίων, αποτελεί έναν από τους κανόνεςπου διέπουν τις εργασίες της εξεταστικής επιτροπής, των οποίων η τήρηση υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο.
Consequently, the Commission could not lawfully apply, in November 2004, the provisions of Article 45(1) of the old StaffRegulations which were repealed by that regulation, to adopt the decision fixing the total number of merit points of an official on conclusion of the 2004 promotion exercise and the decision not to promote him in that exercise.
Στη συγκεκριμένη υπόθεση, τοΔικαστήριοΔΔ επισήμανε ότι η άρνηση της καθής νασυμμορφωθείπρος ορισμένα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας είχεως αποτέλεσμα να περιορίσει τη δυνατότητα του Δικαστηρίου ΔΔ να ασκήσει πλήρως τον έλεγχό του.
By four judgments of 11 December 2008 in Case F-58/07 Collotte vCommission, Case F-66/07 Dubus and Leveque vCommission, Case F-92/07 Evraets v Commission and Case F-93/07 Acosta Iborra andOthers vCommission, the Tribunal held that Article 45(2) of the StaffRegulations, concerning the obligation on an official to demonstrate his ability to work in a third language before his first promotion, could not be applied before the entry into force of the common rules for implementation laid down by Article 45(2).
Βαθμολογία
New career structure
Στην απόφαση της 6ης Μαρτίου 2008, F-46/06, Skareby κατάΕπιτροπής (εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως ενώπιον τουΠρωτοδικείου), τοΔικαστήριοΔΔ υπενθύμισε ότι από το άρθρο 8, παράγραφος 5, τέταρτο εδάφιο, των γενικών εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 43 του ΚΥΚ, τις οποίες εξέδωσε η Επιτροπή, προκύπτει ότι η διοίκηση υποχρεούται να τάσσει στον κατέχοντα μια θέση στόχους και να προσδιορίζει τα κριτήρια αξιολογήσεως της αποδόσεώς του.
The judgment of 4 September 2008 in Case F-22/07 Lafili v Commission (under appeal to theCourtofFirstInstance ), concerned, inter alia, the interpretation of the fourth sentence of Article 7(7) of Annex XIII to the StaffRegulations concerning the possible effects on the remuneration of officials recruited before 1 May 2004 of the change in the designation of grades. This, fairly technical, judgment favours an interpretation consistent with the principle of the immediate application of new rules, in this case the reform of the Staff Regulations.
Κατά τη διάταξη αυτή, η προβλεπόμενη συζήτηση μεταξύ του αξιολογητή και του κατέχοντος συγκεκριμένη θέση κατά την έναρξη της κάθε περιόδου αξιολογήσεως δεν αφορά μόνον την αξιολόγηση της εργασίας του κατέχοντος τη θέση κατά την περίοδο αναφοράς, αλλά και τον καθορισμό των στόχων για το έτος που ακολουθεί την περίοδο αναφοράς.
It was held, in particular, that‘transitional measures should, by their very nature, be intended to facilitate the transition from old rules to new rules, while safeguarding acquired rights, without at the same time maintaining for the benefit of one category of officials the effects of the old rules in situations arising in the future, such as advancement in step under the new career structure’.
Οι στόχοι αυτοί αποτελούν τη βάση αναφοράς για την αξιολόγηση της αποδόσεώς του.
Moreover,‘in the case of provisions which are ambiguously expressed and susceptible of more than one interpretation, such as those applicable here, preference must begiven to the interpretation which allows such difference in treatment of officials to be avoided’.
γ)
Failed
Προαγωγή
(ii) Attestation procedure
Με τέσσερις αποφάσεις της 11ης Δεκεμβρίου 2008 στις υποθέσεις F-58/07, Collotte κατάΕπιτροπής, F-66/07, Dubus και Leveque κατάΕπιτροπής, F-92/07, Evraets κατάΕπιτροπής, και F-93/07, Acosta Iborra κ.λπ. κατάΕπιτροπής, τοΔικαστήριοΔΔ διαπίστωσε ότι το άρθρο 45, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, το οποίο προβλέπει την υποχρέωση του υπαλλήλου να αποδείξει, πριν από την πρώτη του προαγωγή, την ικανότητά του να εργάζεται σε μια τρίτη γλώσσα, δεν μπορούσε να εφαρμοστεί πριν τεθούν σε ισχύ οι κοινές εκτελεστικές διατάξεις που προβλέπει η παράγραφος 2 του άρθρου 45.
In its judgment of 21 February 2008 in Case F-19/06 Semeraro vCommission, theTribunalmade clear that point 1.1 of the Commission decision of 11 May 2005 on the criteria for the 2005 attestation procedure, according to which, in order to be included on the list of officials admitted to the attestation procedure, those officials had to have had their potential recognised in their annual career development report, exceeds the limits of the authority by virtue of which, for the purposes of drawing up the list of officials admitted to the attestation procedure, the appointing authority is to decide the value of the criteria and the weighting applied to them after consulting the joint attestation committee.
Η απόφαση της 4ης Σεπτεμβρίου 2008, F-22/07, Lafili κατάΕπιτροπής (εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως ενώπιον τουΠρωτοδικείου), αφορούσε, ιδίως, την ερμηνεία της τέταρτης περιόδου του άρθρου 7, παράγραφος 7, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, που καθορίζει τις πιθανές συνέπειες της μετονομασίας των βαθμών επί των αποδοχών των προσληφθέντων προ της 1ηςΜαΐου 2004 υπαλλήλων.
In its judgment of 2 December 2008 in Case F-131/07 Baniel-Kubinova andOthers v Parliament, the Tribunal held that members of the temporary and/or auxiliary staff who had received the daily subsistence allowance and, subsequently, the installation allowance in part or in full ( on the basis of declarations of the transfer of their habitual residence to their place of employment) cannot then, at the time of their engagement as probationary officials in that same place of employment, claim the daily subsistence allowance again.
Η απόφαση αυτή, η οποία υπεισέρχεται σε τεχνικά ζητήματα, τάσσεται υπέρ μιας ερμηνείας σύμφωνης με την αρχή της άμεσης εφαρμογής μιας νέας κανονιστικής ρυθμίσεως, εν προκειμένω, της μεταρρυθμίσεως του ΚΥΚ.
The daily subsistence allowance is reserved for officials and other staff who are obliged to change their place of residence in order to comply with Article 20 of the StaffRegulations, a condition which the applicants did not fulfil as they had already changed their place of residence, as they had declared in order to receive the installation allowance.
ii) Διαδικασία πιστοποιήσεως
Conditions of Employment of Other Servants of the EuropeanCommunities
Καθεστώς χρηματικών απολαβών και κοινωνικά πλεονεκτήματα του υπαλλήλου
Commission decision of 28 April 2004 on the maximum duration for the recourse to non-permanent staff in the Commission services
Στην απόφαση της 2αςΔεκεμβρίου 2008, F-131/07, Baniel-Kubinova κ.λπ. κατάΚοινοβουλίου, τοΔικαστήριοΔΔ αποφάνθηκε ότι οι έκτακτοι και/ή επικουρικοί υπάλληλοι που έλαβαν την ημερήσια αποζημίωση και, ακολούθως, μερικώς ή πλήρως, την αποζημίωση εγκαταστάσεως (βάσει των δηλώσεων περί μεταφοράς της κατοικίας τους στον τόπο διορισμού τους) δεν μπορούν, μεταγενέστερα, κατά τον χρόνο που αναλαμβάνουν καθήκοντα ως δόκιμοι υπάλληλοι στον ίδιο τόπο διορισμού, να ζητήσουν και πάλι τη χορήγηση ημερήσιας αποζημιώσεως.Πράγματι, η ημερήσια αποζημίωση καταβάλλεται μόνο στους υπαλλήλους και το λοιπό προσωπικό που υποχρεώνονται να αλλάξουν τόπο κατοικίας προκειμένου να συμμορφωθούν με τις απορρέουσες από το άρθρο 20 του ΚΥΚ υποχρεώσεις, προϋπόθεση την οποία δεν πληρούσαν οι προσφεύγοντες, καθόσον είχαν ήδη αλλάξει τον τόπο κατοικίας τους, όπως προκύπτει από τις δηλώσεις που υπέβαλαν προκειμένου να τους χορηγηθεί η αποζημίωση εγκαταστάσεως.
In its judgment of 26 June 2008 in Case F-54/07 Joseph vCommission, theTribunalmade clear, as regards the Commission decision of 28 April 2004 on the maximum duration for the recourse to non-permanent staff in the Commission services, that, by imposing, in Article 85(1) of the Conditions of Employment, amaximum period of five years both for the conclusion and the renewal of the contracts of contract staff, the legislature did not prohibit the institutions from concluding or renewing that type of contract under Article 3 of those conditions for a shorter period, provided that the minimum duration laid down in Article 85(1) of those conditions (six or nine months as the case may be) is respected. However, an institution cannot, without breaching that provision, restrict generally and impersonally, as here by means of general implementing provisions or an internal decision of general application, the maximum possible period of employment of contract staff as determined by the legislature itself.
Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων α)
Cases brought before the entry into force of the Rules of Procedure oftheTribunal
Κατάταξησεβαθμό συμβασιούχου υπαλλήλου
7), until the entry into force of its Rules of Procedure.
Δικαστήριο ΔημόσιαςΔιοίκησης
Under Article 87(2) of those rules, if equity so requires, the Tribunal may decide that an unsuccessful party is to pay only part of the costs or even that he is not to be ordered to pay any.
Δραστηριότητα μέλη, προκειμένου να καθοριστεί ο βαθμός που συναρτάται με θέση απασχολήσεως σε θεσμικό όργανο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
In its judgment of 4 December 2008 in Case F-6/08 Blais v ECB, the Tribunal applied for the first time the provision concerning equity laid down by Article 87(2) of the Rules of Procedure, deciding that it was appropriate, although the applicant was unsuccessful, to order her to pay, in addition to her own costs, only half of the costs incurred by the defendant.
Απόφαση της Επιτροπής της 28ηςΑπριλίου 2004 σχετικά με το μέγιστο χρονικό διάστημα κατά το οποίο επιτρέπεται η απασχόληση μη μόνιμου προσωπικού στις υπηρεσίες της Επιτροπής
In the order of 10 July 2008 in Case F-141/07 Maniscalco vCommission, it was determined that an application for an appropriate order as to costs cannot be regarded as a request that the unsuccessful party be ordered to pay the costs.
Εντούτοις, ένα θεσμικό όργανο δεν μπορεί, καθόσον σε εναντία περίπτωση παραβαίνει την τελευταία αυτή διάταξη, να περιορίζει κατά τρόπο γενικό και απρόσωπο, στην υπό εξέταση περίπτωση μέσω γενικών εκτελεστικών διατάξεων ή με γενικής ισχύος εσωτερική απόφαση, την ανώτατη δυνατή διάρκεια προσλήψεως συμβασιούχων υπαλλήλων που έχει καθορίσει ο ίδιος ο νομοθέτης.
Finally, it is of note that, in its order of 25 November 2008 in Case F-53/07 Iordanova vCom-mission, the Tribunal applied Article 98(4) of the Rules of Procedure under which, where the recipient of the aid is unsuccessful, the Tribunal may, in ruling as to costs in the decision closing the proceedings, if equity so requires, order that one or more parties should bear their own costs or that those costs should be borne, in whole or in part, by the cashier oftheTribunal by way of legal aid.
Δικαστήριο ΔημόσιαςΔιοίκησης αφετέρου, το ότι, ανακαλώντας την επίμαχη απόφαση, η Επιτροπή σιωπηρώς αναγνώρισε ότι η διαδικασία εκδόσεως αυτής της αποφάσεως δεν ήταν άψογη, συμβάλλοντας ευθέως στην άσκηση προσφυγής ενώπιον του κοινοτικού δικαστή.
In the order in Wenig vCommission, it was recalled, in particular, that the measures applied for must be provisional, in that they must not prejudge the decision on the substance. Account must be taken, when weighing up the competing interests, of the irreversible nature of any suspension of operation of the contested decision, and the application must be granted only if the urgency of the measures ought appears undeniable
Υποθέσειςεισαχθείσες μετά τη θέση σε ισχύ τουΚανονισμούΔιαδικασίας του Δικαστηρίου ΔΔ
Since the entry into force on 1 May 2008 of the practice directions to parties, any application for legal aid must be made on the compulsory form which contains a guide for applicants.
Μια από τις σημαντικότερες καινοτομίες τουΚανονισμούΔιαδικασίας του Δικαστηρίου ΔΔ, που τέθηκε σε ισχύ την 1 η Νοεμβρίου 2007, αφορά το καθεστώς των δικαστικών εξόδων. Δυνάμει του άρθρου 87, παράγραφος 1, τουΚανονισμούΔιαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα.
Seven orders ruling on applications for legal aid were made in 2008. With the exception of the application in Case F-142/07 AJ Kaminska v Committee of the Regions, in which the application for legal aid was granted, the applications were rejected because the applicant was not or did not prove that he was, because of his financial situation, wholly or partly unable to meet the costs involved in legal assistance and representation by a lawyer in proceedings.
Στην απόφαση της 4ηςΔεκεμβρίου 2008, F-6/08, Blais κατά ΕΚΤ, τοΔικαστήριοΔΔ εφάρμοσε για πρώτηφορά τη σχετική με τους λόγους επιείκειας διάταξη του άρθρου 87, παράγραφος 2, τουΚανονισμούΔιαδικασίας , κρίνοντας ότι επιβάλλεται, καίτοι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, να καταδικαστεί, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, στο ήμισυ μόνον των δικαστικών εξόδων της καθής.
In the orders rejecting the applications for legal aid, it was recalled, inter alia, that the second subparagraph of Article 95(2) of the Rules of Procedure specifies that the financial situation of the applicant is to be assessed, taking into account objective factors such as income, capital and the family situation.
Με τη διάταξη της 10ης Ιουλίου 2008, F-141/07, Maniscalco κατάΕπιτροπής, διευκρινίστηκε ότι το αίτημα να αποφανθεί κατά νόμον τοΔικαστήριοΔΔ επί των δικαστικών εξόδων δεν μπορεί να θεωρηθείως αίτημα να καταδικαστεί ο ηττηθείς διάδικος στα δικαστικά έξοδα.
It was also recalled that, according to the first subparagraph of Article 96(2) of those rules, the application for legal aid must be accompanied by all information and supporting documents making it possible to assess the applicant’s financial situation, such as a certificate issued by the competent national authority attesting to his financial situation.
B— Σύνθεση του Δικαστηρίου ΔημόσιαςΔιοίκησης
B— Composition of the CivilService Tribunal
(Σειρά πρωτοκόλλου την 31η Δεκεμβρίου 2008)
(Order of precedence as at 31 December 2008)
Από αριστερά προς τα δεξιά:
From left to right:
Μέλη του Δικαστηρίου ΔημόσιαςΔιοίκησης
Members of the CivilService Tribunal
Mahoney γεννήθηκε το 1946· νομικές σπουδές (Master of Arts, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, 1967· Master of Laws, University College London, 1969)· λέκτορας στο University College London (1967–1973)· barrister (Λονδίνο, 1972–1974)· υπάλληλος διοικήσεως, κύριος υπάλληλος διοικήσεως στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (1974–1990)· προσκεκλημένος καθηγητής της νομικής στο Πανεπιστήμιο του Saskatchewan, Saskatoon, Καναδάς (1988)· προϊστάμενος προσωπικού στο Συμβούλιο της Ευρώπης (1990–1993)· προϊστάμενος τμήματος (1993–1995), βοηθόςγραμματέας (1995–2001), γραμματέας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (2001–Σεπτέμβριος 2005)· πρόεδρος στο Δικαστήριο ΔημόσιαςΔιοίκησης από τις 6Οκτωβρίου 2005.
Born in 1946; law studies (Master of Arts, Oxford University, 1967; Master of Laws, University College London, 1969); lecturer, University College London (1967–73); barrister (London, 1972–74); Administrator/ Principal Administrator, European Court of Human Rights (1974–90); Visiting Professor at the University of Saskatchewan, Saskatoon, Canada (1988); Head of Personnel, Council of Europe (1990–93); Head of Division (1993–95), DeputyRegistrar (1995–2001), Registrar of the European Court of Human Rights (2001 to September 2005); President of the CivilService Tribunal since 6October 2005.
Horstpeter Kreppel γεννήθηκε το 1945· πανεπιστημιακές σπουδές στο Βερολίνο, στο Μόναχο, στη Φρανκφούρτη του Μάιν (1966–1972)· πρώτη κρατική εξέταση (1972)· δόκιμος δικαστικός στη Φρανκφούρτη του Μάιν (1972–1973 και 1974–1975)· Κολέγιο της Ευρώπης στην Bruges (1973–1974)· δεύτερη κρατική εξέταση (Φρανκφούρτη του Μάιν, 1976)· υπάλληλος της ομοσπονδιακής υπηρεσίας απασχολήσεως και δικηγόρος (1976)· δικαστής στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών (ομόσπονδο κράτος της Έσσης, 1977–1993)· λέκτορας στη Fachhochschule für Sozialarbeit της Φρανκφούρτης του Μάιν και στη Verwaltungsfachhochschule του Wiesbaden (1979–1990)· εθνικός εμπειρογνώμονας στηΝομική Υπηρεσία της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1993–1996 και 2001–2005)· ακόλουθος κοινωνικών υποθέσεων στην Πρεσβεία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στη Μαδρίτη (1996–2001)· δικαστής στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών της Φρανκφούρτης του Μάιν (Φεβρουάριος–Σεπτέμβριος 2005)· δικαστής στο Δικαστήριο ΔημόσιαςΔιοίκησης από τις 6Οκτωβρίου 2005.
Born in 1945; university studies in Berlin, Munich, Frankfurt-am-Main (1966–72); First State examination in law (1972); court trainee in Frankfurt-am-Main (1972–73 and 1974–75); College of Europe, Bruges (1973–74); Second State examination in law (Frankfurt-am-Main, 1976); specialist adviser in the Federal Labour Office and lawyer (1976); Presiding Judge at the Labour Court (Land Hesse, 1977–93); lecturer at the Technical College for Social Work, Frankfurt-am-Main, and at the Technical College for Administration,Wiesbaden (1979–90); national expert to the Legal Service of the Commission of the EuropeanCommunities (1993–96 and 2001–05); Social Affairs Attaché at the Embassy of the Federal Republic of Germany inMadrid (1996–2001); presiding judge at the Labour Court of Frankfurt-am-Main (February to September 2005); Judge at the CivilService Tribunal since 6October 2005.
Irena Boruta γεννήθηκε το 1950· πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο του Wroclaw (1972), διδάκτωρ νομικής (Lodz 1982)· δικηγόρος, μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου της Δημοκρατίας τηςΠολωνίας (από το 1977)· προσκεκλημένη ερευνήτρια (Πανεπιστήμιο Paris X, 1987– 1988· Πανεπιστήμιο της Nantes, 1993–1994)· εμπειρογνώμων της «Solidarnosc» (1995–2000)· καθηγήτρια εργατικού δικαίου και ευρωπαϊκού κοινωνικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Lodz (1997– 1998 και 2001–2005), καθηγήτρια στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή της Βαρσοβίας (2002), καθηγήτρια του εργατικού δικαίου και της κοινωνικής ασφαλίσεως στο Πανεπιστήμιο «Καρδινάλιος Stefan Wyszynski» της Βαρσοβίας (2002–2005)· υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων (1998–2001)· μέλος της αρμόδιας για τις διαπραγματεύσεις προσχωρήσεως της Δημοκρατίας τηςΠολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση επιτροπής (1998–2001)· εκπρόσωπος της Πολωνικής Κυβερνήσεως στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (1998–2001)· συγγραφέας πολλών έργων εργατικού δικαίου και ευρωπαϊκού κοινωνικού δικαίου· δικαστής στο Δικαστήριο ΔημόσιαςΔιοίκησης από τις 6Οκτωβρίου 2005.
Born in 1950; law graduate of the University of Wrocław (1972), doctorate in law (Łodz, 1982); lawyer at the Bar of the Republic of Poland (since 1977); visiting researcher (University of Paris X, 1987–88; University of Nantes, 1993–94); expert of‘Solidarność’(1995–2000); Professor of labour law and European social law at the University of Łodz (1997–98 and 2001–05), Associate Professor at Warsaw School of Economics (2002), professor of labour law and social security law at Cardinal Stefan Wyszynski University, Warsaw (2002–05); DeputyMinister for Labour and Social Affairs (1998–2001); member of the negotiation team for the accession of the Republic of Poland to the EuropeanUnion (1998–2001); representative of the Polish Government to the International Labour Organisation (1998–2001); author of a number of works on labour law and European social law; Judge at the CivilService Tribunal since 6October 2005.
Heikki Kanninen γεννήθηκε το 1952· απόφοιτος της ΣχολήςΑνωτάτων Εμπορικών Σπουδών του Ελσίνκι και της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι· εισηγητής στο Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της Φινλανδίας· γενικός γραμματέας της επιτροπής αναμορφώσεως των κανόνων περί εννόμου προστασίας στον τομέα της δημόσιας διοίκησης· κύριος υπάλληλος διοικήσεως στο Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο· γενικός γραμματέας της επιτροπής αναμορφώσεως των κανόνων περί διοικητικών διαφορών, σύμβουλος στη διεύθυνση νομοθεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης· βοηθόςγραμματέας στο Δικαστήριο ΕΖΕΣ· εισηγητής σε γραφείο δικαστή στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· δικαστής στο Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο (1998–2005)· μέλος της επιτροπής προσφυγών προσφύγων· αντιπρόεδρος της επιτροπής για την ανάπτυξη των φινλανδικών δικαστικών οργάνων· δικαστής στο Δικαστήριο ΔημόσιαςΔιοίκησης από τις 6Οκτωβρίου 2005.
Born in 1952, graduate of the Helsinki School of Economics and of the faculty of law of the University of Helsinki; legal secretary at the Supreme Administrative Court of Finland; general secretary to the committee for reform of legal protection in public administration; principal administrator at the Supreme Administrative Court; general secretary to the committee for reform of administrative litigation, counsellor in the legislative department of the Ministry of Justice; Assistant Registrar to the EFTA Court; legal secretary at the Court of Justice of the European Communities;JudgeattheSupremeAdministrativeCourt(1998–2005); member of the Asylum Board; vice-president of the committee on the development of the Finnish courts; Judge at the CivilService Tribunal since 6October 2005.