natgillin/translations-raw huggingface dataset:
— το ακίνητο που βρίσκεται στο άλλο κράτος μέλος λαμβάνεται υπόψη κατά τη συνήθη αξία του, ενώ για το ίδιο περιουσιακό στοιχείο, εφόσον βρίσκεται εντός του εθνικού εδάφους, ισχύει μία ειδική διαδικασία υπολογισμού, της οποίας το αποτέλεσμα είναι να προκύπτει κατά μέσον όρο μόνον το 10 % της συνήθους αξίας του, και
— provides that account be taken of the fair market value of the assets situated in that other Member State, whereas a special valuation procedure exists for identical domestic assets, the results of which amount on average to only 10% of that fair market value, and
Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
The costs incurred in submitting observations to the Court, other than the costs of those parties, are not recoverable.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφαίνεται:
On those grounds, the Court (Second Chamber) hereby rules:
Το άρθρο 73 B, παράγραφος 1, της Συνθήκης (νυν άρθρο 56, παράγραφος 1, ΕΚ), σε συνδυασμό με το άρθρο 73 Δ της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 58 ΕΚ), πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει ρύθμιση κράτους μέλους, η οποία προβλέπει ότι, για τον υπολογισμό του ύψους του οφειλόμενου φόρου επί κληρονομίας αποτελούμενης από περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται εντός του εδάφους του και από γεωργική και δασική ακίνητη περιουσία κείμενη σε άλλο κράτος μέλος,
Article 73b(1) of the EC Treaty (now Article 56(1) EC), read in conjunction with Article 73d of the EC Treaty (now Article 58 EC), must be interpreted as precluding legislation of a Member State which, for the purposes of calculating the tax on an inheritance consisting of assets situated in that State and agricultural land and forestry situated in another Member State,
Υπόθεση C-19/07
Case C-19/07
Κληρονόμοι Paul Chevassus-Marche κατά Groupe Danone κ.λπ.
Heirs of Paul Chevassus-Marche v Groupe Danone and Others
[αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]
(Reference for a preliminary ruling from the Cour de cassation (France))
«Προσέγγιση των νομοθεσιών — Οδηγία 86/653/ΕΟΚ — Εμπορικοί αντιπρόσωποι (ανεξάρτητοι επαγγελματίες) — Δικαίωμα εμπορικού αντιπροσώπου, στον οποίο έχει ανατεθεί κάποιος γεωγραφικός τομέας, να λάβει προμήθεια — Δικαιοπραξίες συναπτόμενες χωρίς παρέμβαση του αντιπροσωπευομένου»
(Approximation of laws — Directive 86/653/EEC — Selfemployed commercial agents — Right of an agent entrusted with a specific geographical area to a commission — Transactions concluded without any action on the part of the principal)
Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 17ης Ιανουαρίου 2008 . . . . . I - 161
Judgment of the Court (First Chamber), 17 January 2008 . . . . . . . .
Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Εμπορικοί αντιπρόσωποι (ανεξάρτητοι επαγγελματίες) — Οδηγία 86/653
Freedom of movement for persons — Freedom of establishment — Selfemployed commercial agents — Directive 86/653
(Οδηγία 86/653 του Συμβουλίου, άρθρα 7 § 2, πρώτη περίπτωση, 10 §§ 1 και 2, και 11 § 1)
(Council Directive 86/653, Arts 7(2), first indent, 10(1) and (2), and 11(1))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-19/07 προμήθεια.
SUMMARY — CASE C-19/07 the commercial agent can claim commission is indispensable.
Η ερμηνεία αυτή επιρρωννύεται από το γράμμα του άρθρου 11, παράγραφος 1, της οδηγίας, κατά το οποίο το δικαίωμα του εμπορικού αντιπροσώπου για προμήθεια δεν αποσβέννυται παρά μόνον αν αποδεικνύεται ότι η σύμβαση μεταξύ πελάτη και αντιπροσωπευομένου δεν θα εκτελεσθεί και η μη εκτέλεση δεν οφείλεται σε γεγονότα για τα οποία είναι υπαίτιος ο αντιπροσωπευόμενος.
That is supported by the wording of Article 11(1) of that directive, according to which the commercial agent’s right to commission can be extinguished only if and to the extent that it is established that the contract between the third party and the principal will not be executed, and that fact is due to a reason for which the principal is not to blame.
Το άρθρο 7, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας 86/653, για τον συντονισμό των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπροσώπους (ανεξάρτητους επαγγελματίες), έχει την έννοια ότι ο εμπορικός αντιπρόσωπος στον οποίο έχει ανατεθεί ένας συγκεκριμένος γεωγραφικός τομέας δεν δικαιούται να λάβει προμήθεια για δικαιοπραξίες που συνάπτουν πελάτες ανήκοντες στον τομέα αυτό με τρίτον όταν δεν υφίσταται καμία παρέμβαση, άμεση ή έμμεση, του αντιπροσωπευομένου.
The first indent of Article 7(2) of Directive 86/653 on the coordination of the laws of the Member States relating to selfemployed commercial agents must be interpreted as meaning that a commercial agent entrusted with a specific geographical area does not have the right to a commission for transactions concluded by customers belonging to that area with a third party without any action, direct or indirect, on the part of the principal.
Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να διαπιστώσει αν τα στοιχεία που διαθέτει, εκτιμώμενα λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης προστασίας του εμπορικού αντιπροσώπου, η οποία αποτελεί έναν από τους σκοπούς της οδηγίας, καθώς και της υποχρεώσεως τηρήσεως της νομιμότητας και της καλής πίστεως, που υπέχει ο αντιπροσωπευόμενος δυνάμει του άρθρου 4 της οδηγίας, του παρέχουν τη δυνατότητα να διαπιστώσει την ύπαρξη μιας τέτοιας παρεμβάσεως, είτε η παρέμβαση αυτή είναι νομικής φύσεως, για παράδειγμα μέσω εκπροσώπου, είτε πραγματικής φύσεως.
It is for the national court to establish whether or not the evidence before it, assessed in the light of the aim of protecting the commercial agent which is one of the objectives of that directive and of the obligation on the principal to act dutifully and in good faith under Article 4 of that directive, allows it to establish the existence of such action, be that action of a legal nature, for example through the intermediary of a representative, or of a factual nature.
Πράγματι, μολονότι η διάταξη αυτή περιορίζεται να καλύψει κάθε «πράξη που έχει συναφθεί κατά τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης εμπορικής αντιπροσωπείας», χωρίς άλλη διευκρίνιση πέραν της συνάψεως με πελάτη που ανήκει σε γεωγραφικό τομέα ή σε ομάδα προσώπων για τον οποίο ή για τα οποία είναι αρμόδιος ο εμπορικός αντιπρόσωπος, από τον συνδυασμό των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 10 της οδηγίας προκύπτει ότι το δικαίωμα προμήθειας του εμπορικού αντιπροσώπου γεννάται είτε όταν ο αντιπροσωπευόμενος εκτέλεσε ή όφειλε να εκτελέσει την υποχρέωσή του είτε όταν ο τρίτος στη σύμβαση αντιπροσωπείας, δηλαδή ο πελάτης, εκτέλεσε ή όφειλε να εκτελέσει τη δική του.
Although that provision merely refers to any ‘transactions concluded during the period covered by the agency contract’, without any other requirement than that those transactions have been entered into with a customer belonging to a geographical area or a group of customers for whom the commercial agent is responsible, it nevertheless follows from the combination of Article 10(1) and Article 10(2) of Directive 86/653 that the commercial agent’s right to commission arises either when the principal has or should have carried out his obligation, or when the third party to the agency contract, that is the customer, has or should have carried out his obligation.
(βλ. σκέψεις 16, 19-23 και διατακτ.)
(see paras 16, 19-23, operative part)
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα)της 17ης Ιανουαρίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (First Chamber)17 January 2008 *
Στην υπόθεση C-19/07, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) με απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 23 Ιανουαρίου 2007, στο πλαίσιο της διαδικασίας κληρονόμοι Paul Chevassus-Marche κατά
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Cour de cassation (France), made by decision of 19 December 2006, received at the Court on 23 January 2007, in the proceedings
Grass έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: D. Ruiz-Jarabo Colomer, Registrar: R. Grass, having regard to the written procedure, after considering the observations submitted on behalf of:
Chevassus-Marche, εκπροσωπούμενοι από το δικηγορικό γραφείο των SCP Waquet, Farge και Hazan, avocats,
— the heirs of Mr Chevassus-Marche, by SCP Waquet, Farge and Hazan, lawyers,
— η Γαλλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον G. de Bergues και την A.-L. During,
— the French Government, by G. de Bergues and A.-L. During, acting as Agents,
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1986, για τον συντονισμό των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπροσώπους (ανεξάρτητους επαγγελματίες) (ΕΕ L 382, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Article 7(2) of Council Directive 86/653/EEC of 18 December 1986 on the coordination of the laws of the Member States relating to selfemployed commercial agents (OJ 1986 L 382, p.
17, στο εξής: οδηγία).
17) (‘Directive 86/653’).
Chevassus-Marche και των εταιριών Groupe Danone, Kro beer brands SA, και Évian eaux minérales d’Évian SA, σχετικά με την καταβολή των προμηθειών τις οποίες οι εταιρίες αυτές φέρεται ότι όφειλαν στον P. Chevassus-Marche.
The reference has been made in the course of proceedings between the heirs of Mr Chevassus-Marche and Groupe Danone, Kro beer brands SA and Évian eaux minérales d’Évian SA regarding the liability of those companies for the payment of commission to Mr Chevassus-Marche.
Το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας ορίζει τον εμπορικό αντιπρόσωπο ως «εκείνο[ν] στον οποίο, υπό την ιδιότητά του ως ανεξάρτητου μεσολαβητή, ανατίθεται σε μόνιμη βάση είτε να διαπραγματεύεται για λογαριασμό άλλου προσώπου, το οποίο καλείται στο εξής “αντιπροσωπευόμενος”, την πώληση ή την αγορά εμπορευμάτων είτε να διαπραγματεύεται και να συνάπτει τις πράξεις αυτές επ’ ονόματι και για λογαριασμό του αντιπροσωπευόμενου».
Article 1(2) of Directive 86/653 defines a commercial agent as being ‘a selfemployed intermediary who has continuing authority to negotiate the sale or the purchase of goods on behalf of another person, hereinafter called the “principal”, or to negotiate and conclude such transactions on behalf of and in the name of that principal’.
Δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας:
Article 4(1) of Directive 86/653 states:
«Ο αντιπροσωπευόμενος οφείλει, κατά τις σχέσεις του με τον εμπορικό αντιπρόσωπο, να δρα νόμιμα και με καλή πίστη.»
‘In his relations with his commercial agent a principal must act dutifully and in good faith.’
Το άρθρο 7 της οδηγίας ορίζει τα ακόλουθα:
Article 7 of that directive provides:
Για εμπορική πράξη που έχει συναφθεί κατά τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης εμπορικής αντιπροσωπείας, ο εμπορικός αντιπρόσωπος δικαιούται προμήθεια: α) αν η πράξη έχει συναφθεί χάρη στην παρέμβασή του, ή
A commercial agent shall be entitled to commission on commercial transactions concluded during the period covered by the agency contract:
CHEVASSUS-MARCHE β) αν η πράξη έχει συναφθεί με τρίτο με τον οποίο ο αντιπρόσωπος έχει συνάψει προηγουμένως πράξεις του ίδιου είδους ώστε να τον έχει καταστήσει πελάτη.
(b) where the transaction is concluded with a third party whom he has previously acquired as a customer for transactions of the same kind.
Για πράξη που έχει συναφθεί κατά τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης εμπορικής αντιπροσωπείας, ο αντιπρόσωπος δικαιούται επίσης προμήθεια:
A commercial agent shall also be entitled to commission on transactions concluded during the period covered by the agency contract:
— είτε εάν είναι αρμόδιος για ένα καθορισμένο γεωγραφικό τομέα ή για μια καθορισμένη ομάδα προσώπων,
— either where he is entrusted with a specific geographical area or group of customers,
— είτε εάν έχει δικαίωμα αποκλειστικότητας για έναν καθορισμένο γεωγραφικό τομέα ή για μια καθορισμένη ομάδα προσώπων, και η πράξη έχει συναφθεί με πελάτη που ανήκει σε αυτόν τον τομέα ή σε αυτήν την ομάδα.
— or where he has an exclusive right to a specific geographical area or group of customers, and where the transaction has been entered into with a customer belonging to that area or group.
Τα κράτη μέλη οφείλουν να ενσωματώσουν στο δίκαιό τους μία από τις εναλλακτικές λύσεις των δύο παραπάνω περιπτώσεων.»
Member State[s] shall include in their legislation one of the possibilities referred to in the above two indents.’
Όσον αφορά τη γένεση του δικαιώματος προμήθειας, το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας ορίζει ειδικότερα τα εξής:
As regards the time when the right to commission arises, Article 10(1) and (2) of Directive 86/653 states:
ΑΠΟΦΑΣΗ της 17.1.2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-19/07 β) ο αντιπροσωπευόμενος όφειλε να είχε εκτελέσει την πράξη δυνάμει της συμφωνίας που έχει συναφθεί με τον τρίτο· γ) ο τρίτος εκτέλεσε την πράξη.
(b) the principal should, according to his agreement with the third party, have executed the transaction; or
Η αξίωση επί της προμήθειας γεννάται το αργότερο όταν ο τρίτος εκτελέσει το μέρος που του αναλογεί από την πράξη ή θα έπρεπε να το έχει εκτελέσει εάν ο αντιπροσωπευόμενος είχε εκτελέσει το μέρος της πράξης που αναλογεί σ’ εκείνον.»
The commission shall become due at the latest when the third party has executed his part of the transaction or should have done so if the principal had executed his part of the transaction, as he should have.’
Όσον αφορά την απόσβεση του δικαιώματος εισπράξεως προμήθειας, το άρθρο 11, παράγραφος 1, της οδηγίας προβλέπει τα ακόλουθα:
As regards the extinguishment of the right to commission, Article 11(1) of that direct ive provides:
«Το δικαίωμα επί της προμήθειας αποσβέννυται μόνον εφόσον:
‘The right to commission can be extinguished only if and to the extent that:
— η μη εκτέλεση δεν οφείλεται σε γεγονότα για τα οποία είναι υπαίτιος ο αντιπροσωπευόμενος.»
— that fac[t] is due to a reason for which the principal is not to blame.’
Το 1987 η εταιρία BSN, νυν Groupe Danone, συνήψε με τον P. Chevassus-Marche σύμβαση αποκλειστικής εμπορικής αντιπροσωπείας των θυγατρικών της, ήτοι των εταιριών Brasseries Kronenbourg, νυν Kro beer brands SA, και Évian eaux minérales d’Évian SA, έναντι της πελατείας που αποτελείται από τους εισαγωγείς, τους χονδρεμπόρους και τους λιανοπωλητές των προϊόντων τους, για συγκεκριμένο γεωγραφικό τομέα περιλαμβάνοντα τις νήσους Mayotte και Réunion (γαλλικό υπερπόντιο έδαφος και γαλλικό υπερπόντιο διοικητικό διαμέρισμα, αντιστοίχως).
In 1987, BSN, now Groupe Danone, concluded with Mr Chevassus-Marche an exclusive mandate to represent its subsidiaries, Brasseries Kronenberg, now Kro beer brands SA, and Évian eaux minérales d’Évian SA in their dealings with the importers, wholesalers and retailers of their goods in a specific geographical area including the islands of Mayotte and La Réunion (a French overseas collectivity and a French overseas department respectively).
Κατόπιν της καταγγελίας της συμβάσεως αυτής, ο P.
Following the termination of that contract, Mr Chevassus-Marche requested from Groupe Danone and its subsidiaries the payment of various sums, among which were commissions relating to purchases made by two companies established in his geographical area.
Chevassus-Marche ζήτησε από την εταιρία Groupe Danone και από τις θυγατρικές της την καταβολή διαφόρων ποσών, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταν προμήθειες σχετικές με αγορές εκ μέρους δύο εταιριών εγκατεστημένων στον γεωγραφικό τομέα του.
Those requests were refused on the ground that the purchases concerned had been made from central buying offices or dealers in metropolitan France, outside the control of Groupe Danone and it subsidiaries and without any action on the part of Mr Chevassus-Marche.
Chevassus-Marche υπέβαλε αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Cour de cassation, η οποία, μετά την αποβίωσή του, συνεχίστηκε από τους κληρονόμους του.
Since the Paris Commercial Court and the Paris Court of Appeal dismissed his action insofar as it concerned the payment of those commissions, Mr Chevassus-Marche lodged an appeal at the Cour de Cassation, which was continued by his heirs following his death.
Το Cour de cassation κρίνει ότι, για την απόφαση που θα εκδώσει στην υπόθεση της κυρίας δίκης, απαιτείται ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 2, της οδηγίας.
The Cour de Cassation considers that in order to give judgment in the main proceedings it requires an interpretation of Article 7(2) of Directive 86/653.
Κατά συνέπεια, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
Consequently, it has decided to stay proceedings and to refer the following question to the Court for a preliminary ruling:
«Πρέπει να ερμηνευθεί το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας […] υπό την έννοια ότι ο εμπορικός αντιπρόσωπος που είναι αρμόδιος για έναν καθορισμένο γεωγραφικό τομέα δικαιούται προμήθειας στην περίπτωση κατά την οποία μια εμπορική πράξη έχει εκτελεστεί μεταξύ τρίτου και πελάτη ο οποίος ανήκει σ’ αυτόν τον τομέα, χωρίς ο εντολοδόχος να παρέμβει άμεσα ή έμμεσα στην πράξη αυτή;»
‘Is Article 7(2) of … Directive 86/653/EEC … to be interpreted as meaning that a commercial agent entrusted with a specific geographical area is entitled to commission where a commercial transaction between a third party and a customer belonging to that area has been concluded without any action, either direct or indirect, on the principal’s part?’
Με το ερώτημα αυτό το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, αν το άρθρο 7, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας έχει την έννοια ότι ο εμπορικός αντιπρόσωπος στον οποίο έχει ανατεθεί ένας συγκεκριμένος γεωγραφικός τομέας δικαιούται να λάβει προμήθεια για δικαιοπραξίες τις οποίες συνάπτουν πελάτες του τομέα αυτού με τρίτον όταν δεν υφίσταται καμία παρέμβαση, άμεση ή έμμεση, του αντιπροσωπευομένου.
By that question, the national court asks, in essence, whether the first indent of Article 7(2) of Directive 86/653 should be interpreted as meaning that a commercial agent entrusted with a specific geographical area has the right to a commission for transactions concluded by customers belonging to that area with a third party, without any action, direct or indirect, on the part of the principal.
Με την απόφασή του της 12ης Δεκεμβρίου 1996, C-104/95, Κοντόγεωργας (Συλλογή 1996, σ.
In Case C-104/95 Kontogeorgas [1996] ECR I-6643, the Court was called upon to interpret Article 7 of Directive 86/653 in a situation where the principal itself sold its goods to customers belonging to a geographical area which it had entrusted to a commercial agent.
I-6643), το Δικαστήριο ερμήνευσε το άρθρο 7 της οδηγίας στο πλαίσιο περιπτώσεως όπου ο αντιπροσωπευόμενος πωλούσε ο ίδιος τα εμπορεύματά του σε πελάτες γεωγραφικού τομέα ανατεθέντος σε εμπορικό αντιπρόσωπο.
When asked whether that agent could claim commission for transactions concluded without any action on his part, the Court held, at paragraph 16 of the judgment, that Article 7 of that directive provides for entitlement to commission in two alternative cases.
Το Δικαστήριο, ερωτηθέν για το αν ο αντιπρόσωπος αυτός μπορούσε να ζητήσει προμήθεια για τις δικαιοπραξίες που συνάφθηκαν χωρίς την παρέμβασή του, έκρινε, με τη σκέψη 16 της αποφάσεως αυτής, ότι το άρθρο 7 της οδηγίας προβλέπει δύο εναλλακτικές δυνατότητες ως προς το δικαίωμα εισπράξεως προμήθειας.
Paragraph 1 refers to the agent’s ongoing or previous activities, whereas paragraph 2 provides that a commercial agent is to be remunerated for all transactions entered into with customers belonging to a certain area or group, no mention being made of the need for any particular activity on the part of the agent.
Έτσι, στην υπόθεση την οποία αφορούσε η προαναφερθείσα απόφαση Κοντόγεωργας, το Δικαστήριο δέχθηκε ότι το άρθρο 7, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, της οδηγίας έχει την έννοια ότι ο εμπορικός αντιπρόσωπος, όταν έχει αναλάβει ένα γεωγραφικό τομέα, έχει δικαίωμα προμήθειας για τις συναπτόμενες με τους πελάτες που ανήκουν στον τομέα αυτό δικαιοπραξίες, ακόμα και αν αυτές συνήφθησαν χωρίς την παρέμβασή του (απόφαση Κοντόγεωργας, προαναφερθείσα, σκέψη 19).
In the situation in question in Kontogeorgas the Court held that the first indent of Article 7(2) of Directive 86/653 must be interpreted as meaning that, where a commercial agent is entrusted with a geographical area, he is entitled to commission on transactions concluded with customers belonging to that area, even if they were concluded without any action on his part (Kontogeorgas, paragraph 19).
Η εξεταζόμενη αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως θέτει το ζήτημα αν η ερμηνεία αυτή πρέπει να ισχύσει και σε περίπτωση στην οποία, όπως στη διαφορά της κύριας δίκης, οι συμβάσεις πωλήσεως εμπορευμάτων που συμφωνούνται με πελάτες εγκατεστημένους εντός του γεωγραφικού τομέα ο οποίος έχει ανατεθεί στον οικείο εμπορικό αντιπρόσωπο συνάπτονται όχι μόνο χωρίς παρέμβαση του αντιπροσώπου αυτού, αλλά και χωρίς παρέμβαση, άμεση ή έμμεση, του αντιπροσωπευομένου.
The present order for reference asks whether that interpretation should also apply in a situation, such as that in the dispute in the main proceedings, where the sales of goods concluded with the customers established in the geographical sector entrusted to the relevant commercial agent were concluded not only without any action by that agent but also without any action, direct or indirect, on the part of the principal.
Συναφώς, διαπιστώνεται ότι, όπως υποστήριξαν οι κληρονόμοι του P. Chevassus-Marche, το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας περιορίζεται να καλύψει κάθε «πράξη που έχει συναφθεί κατά τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης εμπορικής αντιπροσωπείας», χωρίς άλλη διευκρίνιση πέραν της συνάψεως με πελάτη που ανήκει σε γεωγραφικό τομέα ή σε ομάδα προσώπων για τον οποίο ή για τα οποία είναι αρμόδιος ο εμπορικός αντιπρόσωπος.
In that regard, it must be acknowledged that, as the heirs of Mr Chevassus-Marche have pointed out, Article 7(2) of Directive 86/653 merely refers to any ‘transactions concluded during the period covered by the agency contract’, without any other requirement than that those transactions have been entered into with a customer belonging to a geographical area or a group of customers for whom the commercial agent is responsible.
Δεν απαιτείται ρητά η παρέμβαση του αντιπροσωπευομένου, όπως δεν απαιτείται ούτε εκείνη του εμπορικού αντιπροσώπου.
There is no more an express requirement for action on the part of the principal than there is for action on the part of the commercial agent.
Εντούτοις, το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας πρέπει να ερμηνευθεί σε συνδυασμό με το άρθρο 10 αυτής, το οποίο ορίζει ειδικότερα τις προϋποθέσεις από τις οποίες εξαρτάται αυτό το δικαίωμα του εμπορικού αντιπροσώπου να λάβει προμήθεια.
However, Article 7(2) of Directive 86/653 must be read together with Article 10 of that directive, which specifies the conditions to which the commercial agent’s right to commission is subject.
Το άρθρο 10 της οδηγίας καθορίζει τα πραγματικά περιστατικά που οδηγούν στη γένεση του δικαιώματος αυτού.
Article 10 of that directive establishes the circumstances which give rise to that right.
Συναφώς, η παράγραφος 1 του εν λόγω άρθρου
Article 10(1) distinguishes three alternative circumstances which are capable — each
Έτσι, αξίωση για προμήθεια γεννάται όταν ο αντιπροσωπευόμενος εκτέλεσε την πράξη ή όφειλε να την εκτελέσει δυνάμει της συναφθείσας με τον τρίτο συμφωνίας, ή ακόμη όταν ο εν λόγω τρίτος εκτέλεσε την πράξη.
The right is thus acquired as soon as and to the extent that the principal has executed the transaction or should have executed it, according to his agreement with the third party, or as soon as or to the extent that the third party has executed the transaction.
Το άρθρο 10, παράγραφος 2, της οδηγίας διευκρινίζει ότι η αξίωση για προμήθεια γεννάται το αργότερο όταν ο τρίτος αυτός εκτελέσει το μέρος που του αναλογεί από την πράξη ή θα έπρεπε να το έχει εκτελέσει εάν ο αντιπροσωπευόμενος είχε εκτελέσει το μέρος της πράξεως που του αναλογεί.
Article 10(2) of Directive 86/653 states that the commission becomes due, at the latest, when that third party has executed his part of the transaction or should have done so if the principal had executed his part of the transaction.