natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Προφανής συνέπεια του ότι ο εισαγωγέας των εμπορευμάτων μπορεί, καταρχήν, να επιλέξει, για τον προσδιορισμό της συναλλακτικής αξίας, οποιαδήποτε τιμή έχει συμφωνηθεί στο πλαίσιο διαδοχικών πωλήσεων, με κατάληξη την εισαγωγή των εμπορευμάτων είναι το ενδεχόμενο η δασμολογητέα αξία να μην αντικατοπτρίζει όλα τα στοιχεία κόστους που είναι ενσωματωμένα στην τελική, πληρωθείσα ή πληρωτέα από τον εισαγωγέα, τιμή των εμπορευμάτων, όπως, π.χ., το περιθώριο κέρδους ενός ή περισσοτέρων προηγούμενων πωλητών.
Clearly, the fact that the importer of goods can in principle choose any of the prices agreed in a chain of sales leading to the import of the goods for the purposes of establishing the transaction value has the consequence that cost elements contained in the final price of the goods as paid or payable by the importer, like for example profit margins of one or several previous sellers of the goods, may not be reflected in the customs value.
Κατά τον χρόνο των περιστατικών της υπό κρίση υποθέσεως, το άρθρο 147, παράγραφος 1, του κανονισμού εφαρμογής όριζε ότι, στην περίπτωση αυτή, μπορεί να ληφθεί ως βάση προσδιορισμού της δασμολογητέας αξίας οποιαδήποτε από τις τιμές που έχουν δηλωθεί στο πλαίσιο των πωλήσεων αυτών.
The original version of Article 147(1) of the implementing regulation, in force at the material time in the present case, provided that in such a case each price resulting from these sales could be taken as a basis for valuation.
Τούτο σημαίνει, όπως προκύπτει από την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Unifert, ότι σε περίπτωση διαδοχικών πωλήσεων εμπορευμάτων με σκοπό την εξαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, ο εισαγωγέας μπορεί ελεύθερα να επιλέξει ποια από τις συμφωνηθείσες στο πλαίσιο των πωλήσεων αυτών τιμές θα λάβει ως βάση για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας, υπό την προϋπόθεση ότι είναι σε θέση να προσκομίσει στις τελωνειακές αρχές όλα τα απαραίτητα στοιχεία και έγγραφα σχετικά με την επιλεγείσα τιμή 15.
As appears from the judgment of the Court in Unifert, this means that, in the case of successive sales of goods for export to the customs territory of the Community, the importer is at liberty to select from the prices agreed for each of the sales the price which he will take as a basis for determining the customs value, provided that he can furnish to the customs authorities all the necessary particulars and documents relating to the price he chooses. 15
Σημειωτέον, επομένως, ότι ο κανόνας αυτός δεν είναι απολύτως συμβατός με τη μέθοδο της συναλλακτικής αξίας.
It should therefore be pointed out that that rule is, to a certain extent, at odds with the transaction-value method.
Σκοπός της μεθόδου αυτής είναι, όπως προανέφερα 16, να προσδιοριστεί η δασμολογητέα αξία που αντιστοιχεί στην πραγματική οικονομική αξία του εισαγομένου εμπορεύματος, δηλαδή η πραγματική τιμή του εμπορεύματος κατά τη διασάφησή του ενόψει της θέσεώς του σε ελεύθερη κυκλοφορία.
That concept seeks in particular, as I have mentioned above, 16to determine a customs value which reflects the actual economic value of imported goods, that is, the actual price of goods as they are declared for release into free circulation.
Με άλλα λόγια, η δασμολογητέα αξία πρέπει να προσεγγίζει όσο το δυνατόν περισσότερο την τιμή εξαγωγής του εμπορεύματος κατά τον χρόνο που αυτό φτάνει στα σύνορα της Κοινότητας, πράγμα που καθίσταται φανερό επίσης από το γεγονός ότι, κατά το άρθρο 145 του κανονισμού εφαρμογής, τυχόν μείωση της εμπορικής αξίας του εμπορεύματος —λόγω, π.χ., απώλειας ή ζημίας του εμπορεύματος— μετά την αγορά του, αλλά προτού τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία, συνεπάγεται ανάλογη μείωση της πράγματι πληρωτέας ή πληρωθείσας τιμής 17.
In other words, the customs value should correspond as much as possible to the export price at the point when the goods reach the Community frontier, which is also illustrated by the fact that, according to Article 145 of the implementing regulation, reductions in the commercial value of the goods — for instance due to the loss or damaging of the goods — which have occurred after they have been purchased but before they have been released for free circulation, must result in a proportional reduction in the price actually paid or payable. 17
16 — Βλ. σημείο 40 ανωτέρω.
16 — See point 40 above.
15 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 11 απόφαση Unifert, σκέψεις 16 και 21.
15 — Unifert, cited in footnote 11, paragraphs 16 and 21.
Η απόφαση αυτή αφορούσε το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 1224/80 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 1980, περί της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων (ΕΕ ειδ. έκδ.
That judgment referred to Article 3(1) of Council Regulation (EEC) No 1224/80 of 28 May 1980 on the valuation of goods for customs purposes (OJ 1980 L 134, p.
270), τα οποία, όμως, είχαν την ίδια ουσιαστικά διατύπωση με το άρθρο 29, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα και το άρθρο 147, παράγραφος 1, του κανονισμού εφαρμογής, αντιστοίχως.
14), which were, however, re-enacted in essentially the same terms in Article 29(1) of the Customs Code and Article 147(1) of the implementing regulation respectively.
17 — Βλ., σχετικώς, επίσης απόφαση της 12ης Ιουνίου 1986, 183/85, Repenning (Συλλογή 1986, σ.
17 — See also, to that effect, Case 183/85 Repenning [1986] ECR 1873, paragraph 18, and Unifert, cited in footnote 11, paragraph 35.
CARBONI E DERIVATI τελευταίας πωλήσεως βάσει της οποίας το εμπόρευμα εισήχθη στην Κοινότητα— να επιλέξουν τιμή ορισθείσα στο πλαίσιο προηγούμενης πωλήσεως του εμπορεύματος.
CARBONI E DERIVATI the Community — at liberty a price relating to a prior sale of the goods.
Όπως ορθώς επισήμανε η Επιτροπή, αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίον, με την ισχύουσα, κατόπιν της τροποποιήσεως του 1995, διατύπωση του άρθρου 147, παράγραφος 1, του κανονισμού εφαρμογής, διευκρινίστηκε ότι, σε περίπτωση διαδοχικών πωλήσεων, η δασμολογητέα αξία πρέπει, εν γένει, να προσδιορίζεται με βάση την τελευταία πώληση πριν από την είσοδο του εμπορεύματος στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας.
It is also for this very reason that, as the Commission has rightly pointed out, in the current version of Article 147(1) of the implementing regulation, as amended in 1995, it has been made clear that in the case of successive sales before valuation, the customs value is, as a rule, to be determined on the basis of the last sale which led to the introduction of the goods into the customs territory of the Community.
Σύμφωνα με το τροποποιημένο άρθρο 147, παράγραφος 1, του κανονισμού εφαρμογής, ο διασαφητής δεν μπορεί, άνευ ετέρου, να δηλώσει την τιμή που ορίστηκε στο πλαίσιο πωλήσεως προγενέστερης της τελευταίας, υποχρεούται δε, σε τέτοια περίπτωση, να αποδείξει στις τελωνειακές αρχές ότι η προγενέστερη πώληση πραγματοποιήθηκε με σκοπό την εξαγωγή προς το κοινοτικό τελωνειακό έδαφος.
The declarant cannot, according to the amended Article 147(1) of the implementing regulation, without more declare a price which relates to a sale which took place before that last sale but must, in such a case, demonstrate to the satisfaction of the customs authorities that that sale prior to the last sale took place for export to the customs territory.
Κατ’ εμέ, πρώτον, η ερμηνεία αυτή, ειδικότερα, θα ήταν αντίθετη στην έννοια της συναλλακτικής αξίας που έχει κεντρική θέση στο κοινοτικό τελωνειακό δίκαιο και επιβάλλει η δασμολογική αξία των εμπορευμάτων να προσδιορίζεται, κατά κανόνα, βάσει της τιμής της τελευταίας πωλήσεως πριν την είσοδο του εμπορεύματος στην Κοινότητα και, συνεπώς, οι εξαιρέσεις από τον κανόνα αυτόν να ερμηνεύονται στενά.
In my view, such an interpretation would, in particular, first, run counter to the trans-action-value concept underlying Community customs law, which requires that, as a rule, goods are valued on the basis of the price of the last sale before valuation leading to their introduction into the Community and that, as a consequence, exceptions to that rule are to be interpreted strictly.
Δεύτερον, η απαίτηση για ασφάλεια δικαίου και για προστασία του εισαγωγέα από την αυθαίρετη επιβολή δασμών, ιδίως δασμών αντιντάμπινγκ, συνεπάγεται ότι δεν μπορεί να επιτραπεί στις τελωνειακές αρχές να επιλέγουν ελεύθερα άλλη τιμή, εκτός αυτής που επέλεξε και δήλωσε ο διασαφητής.
Secondly, the requirement of legal certainty and the need to protect the individual importer from discretionary imposition of customs duties and, in particular, antidumping duties, also mean that it cannot be left to the customs authorities to choose at liberty a price other than the one selected and declared by the declarant.
Εντούτοις, σχετικά με το ζήτημα που ανέκυψε στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, πρέπει να τονιστεί ότι, κατά την άποψή μου, μόνον ο διασαφητής έχει, κατά το άρθρο 147, παράγραφος 1, του κανονισμού εφαρμογής, το δικαίωμα να επιλέξει, σε περίπτωση διαδοχικών πωλήσεων, τιμή που συμφωνήθηκε στο πλαίσιο πωλήσεως προγενέστερης της τελευταίας βάσει της οποίας έγινε η εισαγωγή του εμπορεύματος.
Turning, however, to the question raised in the present case, it should be noted that, to my mind, it is only the declarant which Article 147(1) of the implementing regulation allows to choose, in the case of successive sales, a price relating to a sale which took place prior to the last sale on the basis of which the goods were introduced.
Αντιθέτως, ούτε η διάταξη αυτή ούτε το άρθρο 29, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα μπορούν να ερμηνευθούν κατά την έννοια ότι οι τελωνειακές αρχές έχουν την ευχέρεια —σε περίπτωση όπως η προκείμενη, όπου ο διασαφητής έχει δηλώσει την τιμή που συμφωνήθηκε στο πλαίσιο της
Neither that provision, nor Article 29(1) of the Customs Code can, by contrast, be construed so as to allow the customs authority to select — in a case like that at hand, where the declarant has declared the price of the goods as agreed in the last sale leading to the introduction of the goods into
Επομένως, κατά τον τελωνειακό κώδικα και κατά τον κανονισμό εφαρμογής, η δασμολογητέα αξία πρέπει καταρχήν να προσδιορίζεται βάσει της πράγματι πληρωθείσας ή πληρωτέας τιμής στο πλαίσιο της τελευταίας πωλήσεως του εμπορεύματος πριν τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας, εφόσον αυτή ήταν η τιμή που δήλωσε ο εισαγωγέας.
It therefore appears that, according to the Customs Code and the implementing regulation, the customs value must in principle be determined on the basis of the price actually paid or payable for goods under the last sale before customs valuation if that price is declared by the importer.
Επομένως, οι τελωνειακές αρχές δεν μπορούν, στην περίπτωση αυτή, να χρησιμοποιήσουν προγενέστερη τιμή πωλήσεως του εμπορεύματος, πριν από την τελευταία.
Thus, the customs authorities may not refer in such a case to a price fixed on the occasion of a sale of the same goods which took place prior to that sale.
Επιπλέον, κατά τη γνώμη μου και αντιθέτως προς ό,τι φαίνεται να υποστηρίζει η Ιταλική Κυβέρνηση, ούτε ο σκοπός των κανόνων αντιντάμπινγκ μπορεί να δικαιολογήσει διαφορετική ερμηνεία.
Furthermore, the aims of the antidumping rules similarly do not, in my opinion and contrary to what the Italian Government seems to suggest, justify a different interpretation.
Ιταλική Κυβέρνηση, αντικείμενο της νομοθεσίας αντιντάμπινγκ δεν είναι αυτή καθαυτή η πώληση του εμπορεύματος, προτού τα εμπορεύματα αυτά όντως εξαχθούν στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας (όπως, π.χ., εν προκειμένω, η πρώτη πώληση του ακατέργαστου χυτοσιδήρου από την OME-DTECH στη CMP), ακόμη και αν στη συναλλαγή αυτή μετέχει κοινοτικός επιχειρηματίας.
injury to Community industry. Contrary to the submissions of the Italian Government, Community antidumping legislation is not concerned with the sale of goods as such (as, for example, in the present case, the first sale of the hematite pig iron from OME-DTECH to CMP) before they are actually exported to the customs territory of the Community, even if a Community operator is a party to such a transaction.
Σημειωτέον, σχετικώς, ότι κατά τα άρθρα 1 και 2, παράγραφος 1, της βασικής αποφάσεως, τα οποία έχουν εφαρμογή σε αμφότερες τις επίμαχες αποφάσεις περί επιβολής προσωρινού και οριστικού δασμού 18, σκοπός των κανόνων αντιντάμπινγκ είναι η άμυνα κατά «των εισαγωγών αυτών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων» και δασμός αντιντάμπινγκ είναι δυνατό να επιβάλλεται σε κάθε προϊόν που αποτελεί αντικείμενο ντάμπινγκ, «όταν η θέση του σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Κοινότητας προκαλεί ζημία».
It should be noted in that regard that, according to Articles 1 and 2(1), respectively, of the basic decision, which are applicable to the provisional and the definitive decision at issue, 18 the rules on antidumping are aimed at protecting against ‘dumped or subsidised imports’ and an antidumping duty may be applied to any dumped product ‘whose release for free circulation in the Community causes injury’.
Επιπλέον, σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 2, παράγραφος 2, της βασικής αποφάσεως, ένα προϊόν θεωρείται ότι αποτελεί αντικείμενο ντάμπινγκ όταν η τιμή εξαγωγής του στην Κοινότητα είναι μικρότερη από την κανονική αξία του ομοειδούς προϊόντος.
Furthermore, according to the definition contained in Article 2(2) of the basic decision, a product is to be considered to be dumped if its export price to the Community is less than the normal value of the like product.
Επιπλέον, σκοπός της επιβολής δασμού αντιντάμπινγκ είναι η εξουδετέρωση του περιθωρίου ντάμπινγκ, το οποίο ουσιαστικά προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ της τιμής εξαγωγής προς την Κοινότητα και της κανονικής αξίας του εμπορεύματος, καθώς και η εξάλειψη, δια του τρόπου αυτού, των επιζήμιων συνεπειών της εισαγωγής του εμπορεύματος στην Κοινότητα.
Moreover, antidumping duties are intended to neutralise the dumping margin resulting essentially from the difference between the export price to the Community and the normal value of the product and to remove in that way the injurious effects of the import of the goods into the Community.
Στην υπό κρίση υπόθεση, η κατώτατη τιμή των 149 ECU ανά τόνο, που ορίστηκε με την απόφαση περί επιβολής προσωρινού δασμού και με την απόφαση περί επιβολής οριστικού δασμού, είναι η κατάλληλη ώστε η εισαγωγή του ακατέργαστου χυτοσιδήρου από αιματίτη να μην είναι επιζήμια για την κοινοτική βιομηχανία 19.
In the present case, the minimum price of ECU 149 per tonne laid down in the decision imposing the provisional duty and the decision imposing the definitive duty represents the price level at which imports of the hematite pig iron concerned cease to cause injury to Community industry. 19
Από τις διατάξεις αυτές καθίσταται φανερό ότι η επιβολή ενός μέτρου αντιντάμπινγκ προϋποθέτει εισαγωγή του εμπορεύματος στο ενδοκοινοτικό εμπόριο και πρόκληση ζημίας στην κοινοτική βιομηχανία. Αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει η
It may be seen from those provisions that the application of an antidumping measure presupposes an introduction of goods into Community trade which cause
Επομένως, αν η πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα από τον εισαγωγέα τιμή είναι υψηλότερη από την κατώτατη τιμή που έχει οριστεί με κάποιο μέτρο αντιντάμπινγκ, δεν υπάρχει λόγος, σύμφωνα με τον σκοπό
It follows that if the price actually paid or payable by the declarant is above the minimum price laid down in an antidumping measure, there is, with regard to the object and purpose of the antidumping
18 — Βλ., επίσης, αντίστοιχες διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 2423/88 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 1988, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΕ 1988, L 209, σ.
18 — See also the corresponding provisions of Council Regulation (EEC) No 2423/88 of 11 July 1988 on protection against dumped or subsidised imports from countries not members of the European Economic Community (OJ 1988 L 209, p.
1, βασικός κανονισμός), καθώς και το άρθρο 1 του μεταγενέστερου κανονισμού (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 1996, L 56, σ. 1).
1) (‘the basic regulation’) as well as Article 1 of the subsequent Council Regulation (EC) No 384/96 of 22 December 1995 on protection against dumped imports from countries not members of the European Community (OJ 1996 L 56, p. 1).
19 — Βλ., επίσης, αιτιολογική σκέψη 64 στο προοίμιο της αποφάσεως 67/94.
19 — See also recital 64 in the preamble to Decision No 67/94.
CARBONI E DERIVATI παραπομπής — ότι η τιμή που αναγράφεται στο τιμολόγιο είναι ανακριβής ή παραποιημένη.
CARBONI E DERIVATI price stated on the invoice submitted is unreliable or falsified.
Υπενθυμίζεται, σχετικά, ότι ο τελωνειακός κώδικας προβλέπει, στα άρθρα 30 και 31, εναλλακτικές μεθόδους προσδιορισμού της δασμολογητέας αξίας σε περίπτωση που δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί η αξία αυτή με την προβλεπόμενη στο άρθρο 29 του εν λόγω κώδικα μέθοδο της συναλλακτικής αξίας.
It should be recalled in that context that the Customs Code provides in Articles 30 and 31 for subsidiary valuation methods in cases where the customs value cannot be determined according to the transac-tion-value method under Article 29 of the Customs Code.
Επομένως, σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία και με τη νομοθεσία αντιντάμπινγκ, αν ο διασαφητής επιλέξει να δηλώσει την τιμή της τελευταίας πωλήσεως βάσει της οποίας το εμπόρευμα εισήχθη στην Κοινότητα, οι τελωνειακές αρχές δεν έχουν την ευχέρεια να προσδιορίσουν τη δασμολογητέα αξία, ενόψει της επιβολής δασμού αντιντάμπινγκ όπως ο επίμαχος, βάσει τιμής που συμφωνήθηκε στο πλαίσιο προγενέστερης πωλήσεως του ίδιου εμπορεύματος.
Therefore, according to both customs and antidumping legislation, if the declarant chooses to declare a price relating to the last sale which led to the introduction of the goods into the Community, the customs authorities are not free to determine the customs value for the purposes of the imposition of an antidumping duty such as that at issue on the basis of a price relating to a prior sale of the same goods.
Πρέπει να τονιστεί, εντούτοις, ότι αυτό ισχύει υπό την προϋπόθεση ότι η δηλωθείσα αξία αντιστοιχεί πράγματι στην πληρωθείσα ή πληρωτέα για το εμπόρευμα τιμή.
It should be stressed that this applies, however, on condition that the declared value actually represents the price paid or payable for the goods.
Συναφώς, το άρθρο 181α του κανονισμού εφαρμογής, όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό 3254/94, ορίζει ότι οι τελωνειακές αρχές δεν υποχρεούνται να καθορίζουν τη δασμολογητέα αξία με τη μέθοδο της συναλλακτικής αξίας, εάν αμφιβάλλουν ότι η δηλούμενη αξία αντιστοιχεί στο πράγματι πληρωθέν ή πληρωτέο ποσό, και μπορούν να μη δεχθούν τη δηλωθείσα τιμή αν διατηρούν τέτοιες αμφιβολίες και μετά την προσκόμιση πρόσθετων στοιχείων που έχουν ζητηθεί σύμφωνα με το άρθρο 178, παράγραφος 4, του τελωνειακού κώδικα.
Accordingly, Article 181a of the implementing regulation as amended by Regulation No 3254/94 states that where the customs authorities have reasonable doubts that the declared value represents the total amount paid or payable, they need not determine the customs value according to the transaction-value method and that they may thus reject the price declared if those doubts continue after they may have asked for additional information in accordance with Article 178(4) of the Customs Code.
Θεωρώ ότι το πράγμα διαφέρει εφόσον υπάρχουν εύλογες αμφιβολίες σχετικά με το αν η δηλωθείσα τιμή είναι πραγματική και εφόσον, π.χ., υπάρχει η υποψία — όπως φαίνεται να υποστηρίζει το Υπουργείο Οικονομικών, σύμφωνα με την απόφαση περί
The situation is different in my view where there are reasonable doubts as to the veracity of the value declaration and where it is for example suspected that — as the Ministry of Finance appears, according to the order for reference, to have suggested — the
Ι-1791, σκέψη 17), και 11ης Ιουλίου 1990, C-305/86 και C-160/87, Neotype Techmashexport κατά Επιτροπής και Συμβουλίου (Συλλογή 1990, σ. Ι-2945, σκέψη 60).
20 — See also, in that regard, Case C-99/94 Birkenbeul [1996] ECR I-1791, paragraph 17, and Joined Cases C-305/86 and C-160/87 Neotype Techmashexport v Commission and Council [1990] ECR I-2945, paragraph 60.
Μολονότι η διάταξη αυτή του κανονισμού εφαρμογής δεν είχε τεθεί σε ισχύ όταν έγινε η διασάφηση του επίμαχου εμπορεύματος, εντούτοις αντικατοπτρίζει, σύμφωνα με τα στοιχεία που προσκόμισε η Επιτροπή, πάγια τελωνειακή πρακτική —η οποία εφαρμοζόταν κατά τον κρίσιμο χρόνο— και επιπλέον είναι, κατ’ εμέ, συμβατή με το σύστημα του τελωνειακού κώδικα.
Although that provision of the implementing regulation had not yet entered into force when the goods at issue were declared, it reflects, according to the information provided by the Commission, consistent customs practice — as already applied at the material time — and is in my view, moreover, in compliance with the system of the Customs Code.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-263/06 ασμένη αξία» που καθορίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 30 και 31 του τελωνειακού κώδικα.
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-263/06
Επιπλέον, η τιμή που έχει συμφωνηθεί στο πλαίσιο προηγούμενης πωλήσεως θεωρείται αποδεκτή ως συναλλακτική αξία του εμπορεύματος, υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 147, παράγραφος 1, του κανονισμού εφαρμογής.
Article 147(1) of the implementing regulation, considered acceptable as the transaction value of the goods.
Κατά το άρθρο 29, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του τελωνειακού κώδικα, π.χ., οι τελωνειακές αρχές μπορούν, σε περίπτωση που αγοραστής και πωλητής συνδέονται μεταξύ τους, να μη δεχθούν τη συναλλακτική αξία που έχει προσδιοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 29, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, αν, υπό το φως περαιτέρω στοιχείων που έχει προσκομίσει ο διασαφητής, ή με άλλο τρόπο, και αφού του δοθεί δυνατότητα απαντήσεως, οι τελωνειακές αρχές κρίνουν ότι η σχέση αυτή έχει επηρεάσει την τιμή.
According to Article 29(2)(a) of the Customs Code, for example, the customs authorities may, in cases where buyer and seller are related, refuse to accept the transaction value determined in accordance with Article 29(1) of the Customs Code if, in the light of further information provided by the declarant or otherwise, and after the declarant has been given an opportunity to respond, the customs authorities consider that the relationship influenced the price.
Επομένως, αν οι τελωνειακές αρχές —αφού ζητήσουν πρόσθετα στοιχεία— έχουν κάποιον από τους διαλαμβανόμενους στο σημείο 62 λόγους να μη δεχθούν τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας του εμπορεύματος βάσει της δηλωθείσας τιμής, μπορούν, σύμφωνα με το σύστημα προσδιορισμού της δασμολογητέας αξίας που θεσπίζει ο τελωνειακός κώδικας, να χρησιμοποιήσουν την τιμή που δηλώθηκε στο πλαίσιο πωλήσεως του ίδιου εμπορεύματος, η οποία πραγματοποιήθηκε πριν από αυτή βάσει της οποίας έγινε η διασάφηση.
It appears therefore that if the customs authorities have — after they have asked for additional information — reasons of the kind outlined above at point 62 to refuse a valuation of goods on the basis of the price declared, they may, according to the system of customs valuation as laid down in the Customs Code, refer to a price indicated in a sale of the same goods which took place prior to that on the basis of which the value declaration was made.
Σε περίπτωση που η συναλλακτική αξία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, ο τελωνειακός κώδικας ορίζει ότι η δασμολογητέα αξία προσδιορίζεται, καταρχήν, με εναλλακτικές μεθόδους, είτε με βάση τη συναλλακτική αξία ομοειδών εμπορευμάτων, τα οποία πωλούνται προς εξαγωγή, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 30, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του τελωνειακού κώδικα, είτε με άλλο εύλογο τρόπο, όπως ορίζει το άρθρο 31 του τελωνειακού κώδικα.
In such cases, where the transaction value cannot be accepted for any reason, the Customs Code provides that the customs value is in principle to be determined by subsidiary valuation methods, ranging from determination by reference to the transaction value of identical goods sold for export under Article 30(2)(a) of the Customs Code to the use of other reasonable means as provided for by Article 31 of the Customs Code.