natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 6ης Μαρτίου 2008 . . . . . .
Judgment of the Court (Second Chamber), 6 March 2008
(Οδηγία 2002/21 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, ενδέκατη αιτιολογική σκέψη και άρθρα 3 §§ 2 και 4, και 10 § 1)
(European Parliament and Council Directive 2002/21, recital 11 and Arts 3(2) and (4) and 10(1))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-82/07
SUMMARY — CASE C-82/07
(Οδηγία 2002/21 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 3 §§ 2, 4 και 6, και 10 § 1)
(European Parliament and Council Directive 2002/21, recital 11 and Arts 3(2), (4) and (6) and 10(1))
Τα άρθρα 10, παράγραφος 1, καθώς και 3, παράγραφοι 2, 4 και 6, της οδηγίας 2002/21, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, έχουν την έννοια ότι δεν απαγορεύουν τον καταμερισμό των αρμοδιοτήτων παραχωρήσεως εθνικών πόρων αριθμοδοτήσεως και διαχειρίσεως των εθνικών σχεδίων αριθμοδοτήσεως μεταξύ διαφόρων ανεξάρτητων κανονιστικών αρχών, υπό την επιφύλαξη ότι ο καταμερισμός των καθηκόντων δημοσιοποιείται, κατά τρόπον ώστε να είναι εύκολα προσιτά, και κοινοποιείται στην Επιτροπή
Article 10(1) and Article 3(2), (4) and (6) of Directive 2002/21 on a common regulatory framework for electronic communications networks and services must be interpreted as not precluding the functions of assigning national numbering resources or of managing national numbering plans from being shared by a number of independent regulatory authorities, provided that the allocation of the tasks is made public and easily accessible, and notified to the Commission.
Τα άρθρα 3, παράγραφοι 2 και 4, και 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/21, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, σε συνδυασμό με την ενδέκατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας αυτής, έχουν την έννοια ότι οι αρμοδιότητες παραχωρήσεως εθνικών πόρων αριθμοδοτήσεως και διαχειρίσεως των εθνικών σχεδίων αριθμοδοτήσεως πρέπει να θεωρούνται κανονιστικές αρμοδιότητες.
Articles 3(2), 3(4) and 10(1) of Directive 2002/21 on a common regulatory framework for electronic communications networks and services, read in conjunction with recital 11 in the preamble to that directive, must be interpreted as meaning that the assignment of the national numbering resources and the management of the national numbering plans must be regarded as regulatory functions.
Τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να αναθέτουν τις διαφορετικές αυτές αρμοδιότητες σε διαφορετικές κανονιστικές αρχές.
Member States are not required to allocate those different functions to separate regulatory authorities.
(βλ. σκέψη 21, διατακτ. 1)
(see para. 21, operative part 1)
(βλ. σκέψη 27, διατακτ. 2)
(see para. 27, operative part 2)
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) της 6ης Μαρτίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Second Chamber)
Στην υπόθεση C-82/07, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) με απόφαση της 23ης Ιανουαρίου 2007, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 15 Φεβρουαρίου 2007, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Tribunal Supremo (Spain), made by decision of 23 January 2007, received at the Court on 15 February 2007, in the proceedings
Poiares Maduro γραμματέας: R. Grass έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: M. Poiares Maduro, Registrar: R. Grass, having regard to the written procedure, after considering the observations submitted on behalf of:
— η Ισπανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον M. Muñoz Pérez,
— the Spanish Government, by M. Muñoz Pérez, acting as Agent,
— η Βελγική Κυβέρνηση, αρχικώς εκπροσωπούμενη από την A.
— the Belgian Government, first by A. Hubert and subsequently by C. Pochet, acting as Agents,
— η Ελληνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον Σ.
— the Greek Government, by S. Spyropoulos, I. Pouli and S. Trekli, acting as Agents,
Braguglia, επικουρούμενο από τον P. Gentili, avvocato dello Stato,
— the Italian Government, by I.M. Braguglia, acting as Agent, and by P. Gentili, avvocato dello Stato,
— η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών, εκπροσωπούμενη από τη C. Wissels και τον M. de Grave,
— the Netherlands Government, by C. Wissels and M. de Grave, acting as Agents,
Vidal Puig, κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων, εκδίδει την ακόλουθη
— the Commission of the European Communities, by R. Vidal Puig, acting as Agent, having decided, after hearing the Advocate General, to proceed to judgment without an Opinion, gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των άρθρων 3, παράγραφος 2, και 10, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (ΕΕ L 108, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Articles 3(2) and 10(1) of Directive 2002/21/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on a common regulatory framework for electronic communications networks and services (Framework Directive) (OJ 2002 L 108, p.
33, στο εξής: οδηγία-πλαίσιο), σε συνδυασμό με την ενδέκατη και δωδέκατη αιτιολογική της σκέψη.
33) (‘the Framework Directive’), read in conjunction with Recital (11) in the preamble thereto.
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο εκδικάσεως προσφυγής με την οποία η Comisión del Mercado de las Telecomunicaciones (στο εξής: CMT) ζήτησε την εν όλω ή εν μέρει ακύρωση του βασιλικού διατάγματος 2296/2004 περί θεσπίσεως του κανονισμού για τις αγορές ηλεκτρονικών τηλεπικοινωνιών, της προσβάσεως
The reference has been made in the course of an action in which the Comisión del Mercado de las Telecomunicaciones (‘the CMT’) is seeking the annulment of all or part of Royal Decree 2296/2004 adopting the regulation on electronic communications markets, network access and numbering (Real Decreto 2296/2004 por el que
38890, στο εξής: LGT), ο οποίος μετέφερε την οδηγία-πλαίσιο στο εθνικό δίκαιο.
38890) (‘the GTL’) which transposed the Framework Directive into national law.
Η ενδέκατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίαςπλαισίου προβλέπει:
Recital (11) in the preamble to the Framework Directive states:
«Σύμφωνα με την αρχή του διαχωρισμού κανονιστικών και εκτελεστικών αρμοδιοτήτων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εγγυώνται την ανεξαρτησία της εθνικής κανονιστικής αρχής ή αρχών ούτως ώστε να εξασφαλίζεται η αμεροληψία των αποφάσεών τους.
‘In accordance with the principle of the separation of regulatory and operational functions, Member States should guarantee the independence of the national regulatory authority or authorities with a view to ensuring the impartiality of their decisions.
Αυτή η απαίτηση ανεξαρτησίας εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της θεσμικής αυτονομίας και των συνταγματικών υποχρεώσεων των κρατών μελών, ή της αρχής της ουδετερότητας όσον αφορά τους κανόνες των κρατών μελών που διέπουν το καθεστώς ιδιοκτησίας, που ορίζεται στο άρθρο 295 της συνθήκης.
This requirement of independence is without prejudice to the institutional autonomy and constitutional obligations of the Member States or to the principle of neutrality with regard to the rules in Member States governing the system of property ownership laid down in Article 295 of the Treaty.
Οι εθνικές κανονιστικές αρχές θα πρέπει να διαθέτουν όλους τους απαραίτητους πόρους, όσον αφορά το προσωπικό, την εμπειρία και τα οικονομικά μέσα, για να διεκπεραιώνουν τα καθήκοντά τους.»
National regulatory authori- ties should be in possession of all the necessary resources, in terms of staffing, expertise, and financial means, for the performance of their tasks.’
Η εικοστή αιτιολογική σκέψη της οδηγίας αυτής αναφέρει:
Recital (20) of that directive states:
«Η πρόσβαση σε πόρους αριθμοδοτήσεως βάσει διαφανών, αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων, είναι απαραίτητη για τον ανταγωνισμό των επιχειρήσεων
‘Access to numbering resources on the basis of transparent, objective and nondiscriminatory criteria is essential for undertakings to compete in the electronic communications sector. All elements of national numbering plans should be
COMISIÓN DEL MERCADO DE LAS TELECOMUNICACIONES στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
COMISIÓN DEL MERCADO DE LAS TELECOMUNICACIONES managed by national regulatory authorities, including point codes used in network addressing. …’
Το άρθρο 2, στοιχείο ζ΄, της οδηγίαςπλαισίου καθορίζει την «εθνική κανονιστική αρχή» ως «τον ή τους φορείς στους οποίους ένα κράτος μέλος έχει αναθέσει οποιαδήποτε από τα κανονιστικά καθήκοντα που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία και τις ειδικές οδηγίες».
Article 2(g) of the Framework Directive defines the ‘national regulatory authority’ as ‘the body or bodies charged by a Member State with any of the regulatory tasks assigned in this Directive and the Specific Directives’.
Δυνάμει του άρθρου 2, στοιχείο ιγ΄, της οδηγίας αυτής, η «παροχή δικτύου ηλεκτρονικών υπηρεσιών» καθορίζεται ως η σύσταση, η λειτουργία, ο έλεγχος και η διάθεση τέτοιου δικτύου.
Under Article 2(m) of the Framework Directive, the ‘provision of an electronic communications network’ is defined as the establishment, operation, control or making available of such a network.
Το άρθρο 3 της οδηγίαςπλαισίου, με τίτλο «Εθνικές κανονιστικές αρχές», έχει ως εξής:
Article 3 of the Framework Directive, entitled ‘National regulatory authorities’, provides:
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι καθένα από τα καθήκοντα που ανατίθενται στις εθνικές κανονιστικές αρχές βάσει της παρούσας οδηγίας και των ειδικών οδηγιών, αναλαμβάνεται από αρμόδιο φορέα.
Member States shall ensure that each of the tasks assigned to national regulatory authorities in this Directive and the Specific Directives is undertaken by a competent body.
Τα κράτη μέλη εγγυώνται την ανεξαρτησία των εθνικών κανονιστικών αρχών εξασφαλίζοντας ότι οι εθνικές κανονιστικές αρχές είναι νομικά διακριτές και λειτουργικά ανεξάρτητες από όλους τους οργανισμούς παροχής δικτύων, εξοπλισμού ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
Member States shall guarantee the independence of national regulatory authorities by ensuring that they are legally distinct from and functionally independent of all organisations providing electronic communications networks, equipment or services.
Τα κράτη μέλη τα οποία διατηρούν την κυριότητα ή τον έλεγχο επιχειρήσεων παροχής δικτύων ή/και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, εξασφαλίζουν τον αποτελεσματικό διαρθρωτικό διαχωρισμό της κανονιστικής λειτουργίας, αφενός, από τις δραστηριότητες που έχουν σχέση με την κυριότητα ή τον έλεγχο, αφετέρου.
Member States that retain ownership or control of undertakings providing electronic communications networks and/or services shall ensure effective structural separation of the regulatory function from activities associated with ownership or control.
Τα κράτη μέλη δημοσιεύουν τα καθήκοντα που ανατίθενται στις εθνικές κανονιστικές αρχές κατά τρόπον ώστε να είναι εύκολα προσιτά, ιδίως στην περίπτωση που τα καθήκοντα αυτά ανατίθενται σε δύο ή περισσότερους φορείς.
Member States shall publish the tasks to be undertaken by national regulatory authorities in an easily accessible form, in particular where those tasks are assigned to more than one body.
Ανάλογα με την περίπτωση, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τη διαβούλευση και τη συνεργασία μεταξύ των αρχών αυτών, καθώς και μεταξύ αυτών και των εθνικών αρχών στις οποίες ανατίθεται η εφαρμογή του δικαίου περί ανταγωνισμού και των εθνικών αρχών στις οποίες ανατίθεται η εφαρμογή του δικαίου του καταναλωτή, σε ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος.
Member States shall ensure, where appropriate, consultation and cooperation between those authorities, and between those authorities and national authorities entrusted with the implementation of competition law and national authorities entrusted with the implementation of consumer law, on matters of common interest.
Όταν περισσότερες της μιας αρχές έχουν αρμοδιότητα να χειρίζονται τα θέματα αυτά, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα αντίστοιχα καθήκοντα κάθε αρχής δημοσιεύονται σε εύκολα προσιτή μορφή.
Where more than one authority has competence to address such matters, Member States shall ensure that the respective tasks of each authority are published in an easily accessible form.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή όλες τις εθνικές κανονιστικές αρχές στις οποίες ανατίθενται καθήκοντα βάσει της παρούσας οδηγίας και των ειδικών οδηγιών, καθώς και τις αντίστοιχες αρμοδιότητές τους.»
Member States shall notify to the Commission all national regulatory authorities assigned tasks under this Directive and the Specific Directives, and their respective responsibilities’.
Το άρθρο 10, παράγραφος 1, της οδηγίαςπλαισίου, με τίτλο «Αριθμοδότηση, ονοματοδοσία και διευθυνσιοδότηση», προβλέπει:
Paragraph 1 of Article 10 of the Framework Directive, which is entitled ‘Numbering, naming and addressing’, provides:
«Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι εθνικές κανονιστικές αρχές ελέγχουν την παραχώρηση όλων των εθνικών πόρων αριθμοδοτήσεως και τη διαχείριση του εθνικού
‘Member States shall ensure that national regulatory authorities control the assignment of all national numbering resources and the management of the national
Οι εθνικές κανονιστικές αρχές καθορίζουν αντικειμενικές, διαφανείς και αμερόληπτες διαδικασίες για την παραχώρηση εθνικών πόρων αριθμοδοτήσεως.»
National regulatory authorities shall establish objective, transparent and nondiscriminatory assigning procedures for national numbering resources.’
Στις 9 Δεκεμβρίου 2005, η CMT άσκησε, ενώπιον του Tribunal Supremo, προσφυγή με την οποία ζήτησε να κριθούν άκυρα και χωρίς έννομο αποτέλεσμα τα άρθρα 27, παράγραφοι 1 και 3, 28, παράγραφος 2, 34, 36, 38, 40, παράγραφοι 1 και 3, 49 και 55 του βασιλικού διατάγματος 2296/2004, καθώς και οι παράγραφοι 5.4 και 10.1 του εθνικού σχεδίου τηλεφωνικής αριθμοδοτήσεως, το οποίο περιλαμβάνεται ως παράρτημα στο εν λόγω διάταγμα, ως αντίθετα προς τις διατάξεις του LGT.
On 9 December 2005, the CMT lodged an application with the Tribunal Supremo seeking the annulment, with cessation of effects, of Articles 27(1), 27(3), 28(2), 34, 36, 38, 40(1), 40(3), 49 and 55 of Royal Decree 2296/2004 and paragraphs 5(4) and 10(1) of the National Telephone Numbering Plan, annexed to that decree, on the ground that they are contrary to the GTL.
Η CMT ισχυρίστηκε ότι με τις διατάξεις αυτές δεν τηρείται ο καταμερισμός αρμοδιοτήτων σε θέματα διαχειρίσεως των πόρων αριθμοδοτήσεως των άρθρων 16 και 48 του LGT.
The CMT submits that those provisions do not respect the division of powers, with respect to the management of public numbering resources, provided for in Articles 16 and 48 of the GTL.
Συγκεκριμένα, η εναπομένουσα στο Υπουργείο Βιομηχανίας, Τουρισμού και Εμπορίου συναφής αρμοδιότητα, η οποία προβλέπεται από τις προγενέστερες νομοθετικές διατάξεις και από τις διατάξεις του LGT, διευκρινίστηκε σε τέτοιο βαθμό με τις διατάξεις του βασιλικού διατάγματος 2296/2004 ώστε τα καθήκοντα της CMT περιορίζονται σε απλή εκτέλεση των αποφάσεων που λαμβάνει το υπουργείο αυτό.
The residual competence of the Ministry of Industry, Tourism and Commerce in that field, provided for under earlier legislative provisions and those of the GTL, is set out in such detail in Royal Decree 2296/2004 that the role of the CTM is reduced merely to implementing the decisions taken by that ministry.
Επιπλέον, η CMT υποστήριξε ότι το βασιλικό αυτό διάταγμα παρακάμπτει τον LGT κατά παράβαση των αρχών της νομιμότητας, της ιεραρχήσεως των κανόνων και της ασφάλειας δικαίου και παραβιάζει τις διατάξεις του άρθρου 10, παράγραφος 1, της οδηγίαςπλαισίου.
Further, the CTM argues that the royal decree goes beyond the GTL, in breach of the principles of legality, the hierarchy of norms and legal certainty, and disregards the provisions of Article 10(1) of the Framework Directive.
Με απόφαση της 23ης Ιανουαρίου 2007, το Tribunal Supremo αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα εξής προδικαστικά ερωτήματα:
By judgment of 23 January 2007, the Tribunal Supremo decided to stay proceedings and to refer the following questions to the Court of Justice for a preliminary ruling:
«1) Υποχρεούνται τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τα άρθρα 3, παράγραφος 2, και 10, παράγραφος 1, της οδηγίας[-πλαισίου], σε συνδυασμό με την ενδέκατη αιτιολογική της σκέψη, να αναθέτουν σε διαφορετικές αρχές αφενός τις “κανονιστικές” και αφετέρου τις “εκτελεστικές” αρμοδιότητες, όσον αφορά την παραχώρηση εθνικών πόρων αριθμοδοτήσεως και τη διαχείριση των εθνικών σχεδίων αριθμοδοτήσεως;
(1) Do Articles 3(2) and 10(1) of the [Framework] Directive, in conjunction with Recital (11), require Member States to allocate to separate authorities “regulatory functions” on the one hand and “operational” functions on the other, in relation to assigning national numbering resources and managing national numbering plans?
2) Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος έχει αναθέσει, κατά τη μεταφορά της οδηγί-ας[-πλαισίου] στην εθνική του έννομη τάξη, σε συγκεκριμένη αρχή την παραχώρηση εθνικών πόρων αριθμοδοτήσεως και τη διαχείριση των εθνικών σχεδίων αριθμοδοτήσεως, μπορεί ταυτόχρονα να μειώσει τις σχετικές αρμοδιότητες της αρχής αυτής, αναθέτοντάς τις σε άλλες αρχές ή στο ίδιο το κράτος, κατά τρόπον ώστε να προκύπτει στην πραγματικότητα ένας καταμερισμός της διαχειρίσεως των πόρων αυτών μεταξύ διαφόρων αρχών;»
(2) Where a Member State, on transposing the [Framework] Directive into its national law, has charged a specific authority with assigning national numbering resources and managing national numbering plans, may it at the same time reduce that authority’s powers in that sphere, conferring them on other authorities or on its own State administration, with the result that management of those resources is in reality shared between various authorities?’
Επιβάλλεται, προκαταρκτικώς, η διαπίστωση ότι, σύμφωνα με την πρώτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίαςπλαισίου, το νέο κανονιστικό πλαίσιο για τις τηλεπικοινωνίες, ήτοι οι οδηγίες-πλαίσιο, 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) (ΕΕ L 108, σ.
It should be noted at the outset that, according to Recital (1) of the Framework Directive, the new regulatory framework for telecommunications — namely, Directive 2002/20/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on the authorisation of electronic communications networks and services (Authorisation Directive) (OJ 2002 L 108, p.
21), 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για
21), Directive 2002/22/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on universal service and users’ rights
COMISIÓN DEL MERCADO DE LAS TELECOMUNICACIONES την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία καθολικής υπηρεσίας) (ΕΕ L 108, σ.
COMISIÓN DEL MERCADO DE LAS TELECOMUNICACIONES relating to electronic communications networks and services (Universal Service Directive) (OJ 2002 L 108, p.
51), και 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση) (ΕΕ L 108, σ.
51), and Directive 2002/19/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on access to, and interconnection of, electronic communications networks and associated facilities (Access Directive) (OJ 2002 L 108, p.
7), θεσπίστηκε μολονότι το προγενέστερο κανονιστικό πλαίσιο είχε πετύχει να δημιουργήσει συνθήκες αποτελεσματικού ανταγωνισμού στον τομέα των τηλεπικοινωνιών κατά τη μετάβαση από μονοπωλιακό περιβάλλον σε περιβάλλον πλήρους ανταγωνισμού.
7) — was adopted after the previous regulatory framework had been successful in creating the conditions for effective competition in the telecommunications sector during the transition from monopoly to full competition.
Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να εκτιμηθεί η ενδέκατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίαςπλαισίου ότι, σύμφωνα με την αρχή του διαχωρισμού κανονιστικών και εκτελεστικών αρμοδιοτήτων, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την ανεξαρτησία της ή των εθνικών κανονιστικών αρχών (στο εξής: κανονιστική/ές αρχή/ές) ούτως ώστε να εξασφαλίζεται η αμεροληψία των αποφάσεών τους.
That is the appropriate context in which to assess Recital (11) of the Framework Directive, according to which the Member States must, under the principle of the separation of regulatory and operational functions, guarantee the independence of the national regulatory authority or authorities (‘the regulatory authorities’) in order to ensure the impartiality of their decisions.
Το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίαςπλαισίου διευκρινίζει τις λεπτομέρειες βάσει των οποίων καθίσταται δυνατή η εγγύηση της ανεξαρτησίας των κανονιστικών αρχών, προβλέποντας ότι οι κανονιστικές αρχές είναι νομικά διακριτές και λειτουργικά ανεξάρτητες από όλους τους οργανισμούς παροχής δικτύων, εξοπλισμού ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
Article 3(2) of the Framework Directive specifies the means by which it should be possible to guarantee the independence of the regulatory authorities, providing that they must be legally distinct from and functionally independent of all organisations providing electronic communications networks, equipment or services.
Τα κράτη μέλη, τα οποία διατηρούν την κυριότητα ή τον έλεγχο επιχειρήσεων παροχής δικτύων ή/και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, μεριμνούν ιδιαίτερα για τον αποτελεσματικό διαρθρωτικό διαχωρισμό της κανονιστικής λειτουργίας, αφενός, και των δραστηριοτήτων που έχουν σχέση με την κυριότητα ή τον έλεγχο των επιχειρήσεων αυτών, αφετέρου.
Where Member States retain ownership or control of undertakings providing electronic communications networks and/or services, they are to take care, specifically, to ensure effective structural separation of the regulatory function, on the one hand, from activities associated with ownership or control of those undertakings, on the other.
Όσον αφορά τα καθήκοντα παραχωρήσεως εθνικών πόρων αριθμοδοτήσεως και διαχειρίσεως των εθνικών σχεδίων αριθμοδοτήσεως, διευκρινίζεται, εισαγωγικώς, ότι δεν αποτελούν μέρος των καθηκόντων που ασκούν οι οργανισμοί παροχής
As regards the assigning of the national numbering resources and the management of the national numbering plans, it should be pointed out at the outset that such functions form no part of the functions exercised by entities which ensure services
Επομένως, δεν πρέπει να θεωρούνται ως «εκτελεστικές αρμοδιότητες» υπό την έννοια της ενδέκατης αιτιολογικής σκέψης της οδηγίας αυτής, αλλά ως «ρυθμιστικές αρμοδιότητες».
They must therefore be regarded, not as ‘operational functions’ within the meaning of Recital (11) of that directive, but as ‘regulatory functions’.
Περαιτέρω, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται προφανώς περί του αν βάσει της οδηγίαςπλαισίου τα κράτη μέλη δύνανται να αναθέτουν σε διαφορετικές κανονιστικές αρχές, αφενός, κανονιστικές αρμοδιότητες και, αφετέρου, αρμοδιότητες διαχειρίσεως σε θέματα παραχωρήσεως εθνικών πόρων αριθμοδοτήσεως και των εθνικών σχεδίων αριθμοδοτήσεως.
Moreover, the referring court seems to be unsure whether the Framework Directive allows Member States to allocate, on the one hand, the regulatory functions, and on the other, the management functions involved in assigning national numbering resources and national numbering plans, to separate regulatory authorities.