natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το συμπέρασμα συ'νεπιός είναι ύτι κατά η]ς προσβαλλύμενης πράξης δεν είναι δυνατή η άσκηση προσφυγής περί ακυρώσεως κατά το άρθρο 230 ΕΚ.
It must, therefore, be found that the contested act is not capable of being the subject of an action for annulment under Article 230 EC.
Επομένιος, η παρούσα προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ιος απαράδεκτη, χιορίς να χρειάζεται να εξεταστούν οι λοιποί ισχυρισμοί και τα λοιπά επιχειρήματα που προβλήθηκαν σχετικά με το ζήη]μα του παραδεκτού.
Accordingly, the present application must be dismissed as inadmissible without there being any need to address the other pleas in law and arguments on admissibility.
«1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη
Dismisses the application as inadmissible;
Καταδικάζει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά uw έξοδα, καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Κοινοβούλιο κατά τη διαδικασία επί της κύριας νποθέσεως και κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.
Orders the applicant to bear his own costs and to pay those of the Parliament in the main proceedings and in the proceedings on the application for interim relief;
Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα*
Orders the French Republic bear its own costs.'
«Μπανάνες — Εισαγωγή από τρίτες χώρες Κανονισμός (ΕΚ) 2362/98 Πιστοποιητικά εισαγωγής μπανανών από χώρες ΑΚΕ — Μέτρα βάσει του άρθρου 20, στοιχείο δ, του κανονισμού (ΕΟΚ) 404/93 — Προσφυγή ακυρώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως» (Πέμπτο τμήμα)
(Bananas — Third-country imports — Regulation (EC) No 2362/98 — Import licences for bananas from ACP countries — Measures under Article 20(d) of Regulation (EEC) No 404/93 — Action for annulment — Action for compensation) (Fifth Chamber)
Οι προσφεύγουσες εισάγουν μπανάνες απύ χιόρες η]ς Λατινικής Αμερικής.
The applicants are importers of bananas originating in Latin America.
Κατύπιν η]ς καταχωρήσεως τους ως παραδοσιακών εμπορικών φορέιον στις αρμόδιες εθνικές αρχές (της Ιταλίας και, όσον αφορά την London Fruit Ltd, του Ηνωμένου Βασιλείου), έλαβαν απύ τις αρχές αυτές ορισμένες προσιορινές ατομικές ποσύτητες αναφοράς για το 1999.
They are registered as traditional operators with the competent national authorities (Italy and, for London Fruit Ltd, United Kingdom) and obtained from those authorities provisional individual reference quantities for the year 1999.
Ως εκ τούτου, είχαν η] δυνατύη]τα να λάβουν πιστοποιητικά εισαγωγής μπανανιόν απύ τρίτα κράτη για τα τρία πριότα τρίμηνα του 1999.
They were thus able to obtain import licences for third-country bananas for the first three quarters of 1999.
Οι αιη']σεις του'ς έγιναν δεκτές εντάς του ορίου τιον ποσοτήτων που ήσαν διαθέσιμες για n]v εισαγωγή μπανανιόν απύ τρίτα κράτη.
They thus applied for import licences for ACP bananas within tie limits of the remaining quantities at their disposal, in accordance with Article 18(1) of Regulation No 2362/98.
Στις 13 Οκτιοβρίου 1999 οι αρμόδιες εθνικές αρχές χορήγησαν στις προσφεύγουσες πιστοποιητικά εισαγωγής μπανανιόν ΑΚΕ για το σύνολο η]ς ποσύη]τας που είχε ζητηθεί με τον τρύπο αυτύ.
On 13 October 1999, the competent national authorities issued import licences for ACP bananas for the entire quantity for which the applicants had applied.
Παρά τα επανειλημμένα διαβήματα τους, οι προσφεύγουσες δεν κατάρθιοσαν να προμηθευτούν μπανάνες ΑΚΕ.
Despite repeated attempts, the applicants did not succeed in obtaining supplies of ACP bananas.
Ενύψει η]ς καταοτάσειος αυτής οι προσφεύγουσες, επικαλούμενες το άρθρο 232 ΕΚ, κάλεσαν n]v Επιτροπή στις 18 Νοεμβρίου 1999 να:
Faced with that situation, on 18 November 1999, the applicants, referring to Article 232 EC, requested the Commission to:
1) λάβει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν τα πιστοποιητικά του τετάρτου τριμήνου που' είχαν χορηγηθεί για τις εισαγωγές από κράη] ΑΚΕ προκειμένου να πραγματοποιήσουν εισαγωγές μπανανιόν απύ χιόρες τις Λατινικής Αμερικής ή απύ τρίτες χιόρες,
— take the necessary measures to enable the [applicants] to use the fourth-quarter licences issued for imports from ACP countries to carry out imports of bananas from Latin American or other third countries;
2) να ορίσει, σε κάθε περίπτιοση, ύτι οι εγγυήσεις για τα εν λύγιο πιστοποιητικά αποδεσμεύονται, εφύσον δεν έχου < ν χρησιμοποιηθεί, δεδομένου ύτι η παράλειψη χρησιμοποιήσειός τους δεν μπορεί να καταλογιστεί στον δικαιούχο τους.
— provide, in any event, for the securities for those licences to be released, since they were not being used and the non-use was not attributable to their holder.
Δεδομένου' ύτι δεν έλαβαν απάντηση στο αίτημα τους αυτύ, οι προσφεύγουσες επέστησαν με η]λεομοιοτυπία η]ς 22ας Δεκεμβρίου 1999 την προσοχή η]ς Επιτροπής στο γεγονύς ύτι τα εν λόγιο
Not having received a response to that request, the applicants, by fax of 22 December 1999, drew the Commission's attention to the fact that the licences were going to expire on 7 January 2000 and requested the Commission to make a ruling on their requests.
πιστοποιητικά επρόκειτο να λήξουν στις 7 Ιανουαρίου 2000 και n]v κάλεσαν να λάβει θέση επί τιον αιτημάτων τους.
'In your letter of 22 December 1999, you referred to difficulties encountered by certain operators in using the banana import licences issued for the fourth quarter of 1999, in particular for the import of bananas originating from ACP countries.
Τα πραγματικά περιστατικά un]v υπύθεση Τ-46/01 αφορούν το τέταρτο τρίμηνο του 2000.
The facts of Case T-46/01 relate to the fourth quarter of 2000.
(Υπύθεση ανάλογη προς n]v υπύθεση Τ-93/00).
(The case is identical to Case T-93/00).
Οι προσφεύγουσες άσκησαν τις προσφυγές τους στις υποθέσεις Τ-93/00 και Τ-46/01 με δικόγραφα που κατέθεσαν ση] Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 19 Απριλίου 2000 και n]v 1η Μαρτίου 2001 αντιστοίχως.
By applications lodged at the Registry of the Court of First Instance on 19 April 2000 and 1 March 2001, the applicants brought the actions in Case T-93/00 and Case T-46/01, respectively.
Στις υποθέσεις Τ-93/00 και Τ-46/01, οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση του εγγράφου της 26ης Ιανουαρίου' 2000 και του εγγράφου της 8ης Δεκεμβρίου 2000 αντιστοίχιος προβάλλοντας, κατ' ένσταση, τρεις λόγους ακυρώσεως που αφορούν την έλλειψη νομιμύη]τας του κανονισμού 2362/98.
In Cases T-93/00 and T-46/01, the applicants are applying for annulment of the letter of 26 January 2000 and the letter of 8 December 2000, respectively, putting forward three pleas relating to the illegality of Regulation No 2362/98.
Αυτοί οι λύγοι ακυρώσεως στηρίζονται, αντιστοίχως, σε παράβαση του κανονισμού 404/93, στην προσβολή του δικαιιόματος ιδιοκη]σίας και στην παραβίαση της αρχής της οικονομικής ελευθερίας καθώς και η]ς αρχής της απαγορεύσειος των διακρίσειον.
Those pleas are: infringement of Regulation No 404/93, infringement of the right of property and free enterprise, and infringement of the principle of non-discrimination.
Το Πριοτοδικείο αναφέρει ύτι οι προσφεύγουσες δεν απέδειξαν n]v ύπαρξη άμεσου νομικού δεσμού' μεταξύ, αφενύς, τιον εγγράφιον η]ς 26ης Ιανουαρίου 2000 και της 8ης Δεκεμβρίου 2000 και, αφετέρου, τιον διατάξεων του κανονισμού 2362/98, την έλλειψη νομιμάτητας του οποίου προβάλλουν οι προσφεύγουσες, οι ενστάσεις ελλείψειος νομιμόημας στις υποθέσεις Τ-93/00 και Τ-46/01 πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες.
The Court finds that since the applicants have not established a direct legal link between the letters of 26 January 2000 and 8 December 2000, on the one hand, and the provisions of Regulation No 2362/98 which they allege are illegal, on the other, the pleas of illegality must be dismissed as inadmissible in both Case T-93/00 and Case T-46/01.
Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν εν συνεχεία άτι, δυνάμει του άρθρου 20, στοιχείο δ', του κανονισμού 404/93,1] Επιτροπή είχε n]v υποχρέωση να λάβει γνιόση η]ς πρακτικής αδυναμίας τους να προμηθευτούν μπανάνες από τις χιόρες ΑΚΕ και να τους παράσχει η] δυνατόη]τα να εισαγάγουν μπανάνες απύ τρίτα κράτη μέχρι του ύψους τιον ατομικιόν ποσοη]τιον τους αναφοράς.
The applicants further submit that, under Article 20(d) of Regulation No 404/93, the Commission was required to take note of the practical impossibility of obtaining ACP bananas and to allow them to import third-country bananas up to their individual reference quantities.
Κατά το Πρωτοδικείο, η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρύδηλο σφάλμα εκτιμήσεως κρίνοντας με το απύ 26 Ιανουαρίου 2000 έγγραφο η]ς ύτι η κατάσταση «αφορά n]v αναζήη]ση εμπορικιόν εταίρων για την αγορά και η] μεταφορά ορισμένιον προϊόντων και, μεταξύ άλλιον, εν προκειμένω, μπανανιόν απύ χιόρες ΑΚΕ» και ύτι αυτύ «αποτελεί τμήμα του εμπορικού' κινδύνου τον οποίο κατά κανάνα αναλαμβάνουν οι επιχειρηματίες». ματίες».
According to the Court, the Commission did not commit a manifest error of assessment when it found, in its letter of 26 January 2000, that that situation 'concerns the search for commercial partners for the purchase and transport of certain products and, specifically in the present case, of bananas from ACP countries' and 'is part of the commercial risk which is normally assumed by operators'.
Επομένιος, ο λόγος ακυρώσεως που στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 20, στοιχείο δ', του κανονισμού 404/93 πρέπει να απορριφθεί ιος αβάσιμος.
Accordingly, the plea alleging infringement of Article 20(d) of Regulation No 404/93 must be dismissed as unfounded.
Επομένιος, το σύνολο των λύγιον ακυριόσειος και τιον επιχειρημάτων που προβλήθηκαν προς στήριξη της προσφυγής ακυρώσεως στην υπύθεση Τ-93/00 πρέπει να απορριφθούν.
It follows that all the pleas and arguments put forward in support of the action for annulment of Case T-93/00 must be dismissed.
Όσον αφορά η]ν υπύθεση Τ-46/01. πρέπει να εξεταστεί αν η Επιτροπή υπέπεσε σε πρύδηλο σφάλμα εκτιμήσειος αρνούμενη με το απύ 8 Δεκεμβρίου 2000 έγγραφύ η]ς να λάβει τα αναγκαία ειδικά μέτρα βάσει του άρθρου 20, στοιχείο δ', του κανονισμού 404/93, προκειμένου να αντιμετιοπιοτούν οι δυσχέρειες που συνάντησαν οι προσφεύγουσες λύγιο η]ς μεταβάσειος απύ το καθεοτιός του 1993 στο καθεοτιός του 1999.
In Case T-46/01, it is appropriate to examine whether the Commission committed a manifest error of assessment in refusing, in the letter of 8 December 2000, to adopt necessary specific measures pursuant to Article 20(d) of Regulation No 404/93 to remedy the difficulties encountered by the applicants due to the change from the 1993 arrangement to the 1999 arrangement.
Το Πριοτοδικείο θεωρεί ότι η Επιτροπή έκρινε, χιορίς να υπερβεί τα άκρα άρια της εξουσίας η]ς εκτιμήσεως, ύτι οι προβαλλόμενες από τις προσφεύγουσες δυσκολίες δεν οφείλονται στη μετάβαση από το καθεστιός του 1993 στο καθεστιός του 1999, αλλά ότι είναι ουσιαστικά εμπορικής φύσειος, δεδομένου ύτι οι προσφεύγουσες επέλεξαν να μην προβούν σε καμία ενέργεια κατά το τέταρτο τρίμηνο του 2000.
The Court notes that the Commission was able to find, without exceeding the limits of its discretion, that the difficulties referred to by the applicants were not attributable to the change from the 1993 arrangement to the 1999 arrangement, but that, rather, they were essentially commercial in nature, since the applicants had chosen not to act in the fourth quarter of 2000.
Κατά συνέπεια, οτην υπύθεση Τ-46/01, ο λύγος ακυριόσειος που στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 20, στοιχείο δ', του κανονισμού 404/93 είναι αβάσιμος.
Accordingly, in Case T-46/01, the plea alleging infringement of Article 20(d) of Regulation No 404/93 is unfounded.
Επομένιος, το σύνολο των λύγιον ακυρώσεως και τιον επιχειρημάτιον που προβλήθηκαν προς στήριξη της προσφυγής ακυριόσειος ιττην υπύθεση Τ-46/01 πρέπει να απορριφθούν.
It follows that all the pleas and arguments put forward in support of the action for annulment in Case T-46/01 must be dismissed.
Εν προκειμένιο, επιβάλλεται η διαπίοτιοση ύτι η προύπύθεση που αφορά την ύπαρξη αιτιιόδους συνδέσμου δεν πληρούται.
In the present case, it is clear that the condition relating to the causal link is not satisfied.
Πράγματι, στην υπόθεση Τ-93/00, η αιτία της προβαλλόμενης ζημίας οφείλεται στο γεγονός ότι οι προσφεύγουσες δεν μπόρεσαν να ανεύρουν προμηθευτές δυνάμενους να τις προμηθεύσουν με μπανάνες ΑΚΕ κατά το τέταρτο τρίμηνο του 1999.
In Case T-93/00, the cause of the damage alleged relates to the fact that the applicants were unable to find suppliers willing to supply them with ACP bananas in the fourth quarter of 1999.
Ως προς n]v υπόθεση Τ-46/01, το διαφυγόν κέρδος για το οποίο παραπονούνται οι προσφεύγουσες πρέπει να καταλογιστεί απευθείας στο γεγονός ότι δεν επέδειξαν n]v οφειλόμενη επιμέλεια.
In Case T-46/01, the lost earnings complained of by the applicants is directly attributable to their lack of diligence.
Τ-93/00
The Court:
Οι προσφεύγουσες- ενάγουσες φέρουν τα έξοδα τους καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-93/00 και Τ-46/01.»
Orders the applicants to pay their own costs and those of the Commission in Joined Cases T-93/00 and T-46/01.'
Υποθ. Τ-186/01 Nicole Robert κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T-186/01 Nicole Robert ν European Parliament Staff Regulations of Officials
« Υπάλληλοι — Προσφυγή — Προθεσμίες — Απαράδεκτο» (Πέμπτο τμήμα)
(Officials — Actions — Deadlines — Inadmissibility) (Fifth Chamber)
Υποθ.
Page 59
Τ-366/00 Scott SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Κρατικές ενισχύσεις
Case T-366/00 Scott SA ν Commission of the European Communities State aid
«Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατική ενίσχυση Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 — Άρθρο 15 Προθεσμία παραγραφής Αναζήτηση της ενισχύσεως Πράξη διακόπτουσα την παραγραφή» (Πέμπτο πενταμελές τμήμα)
(Action for annulment — State aid — Regulation (EC) No 659/1999—Article period — Recovery of aid — Act interrupting the limitation period) (Fifth Chamber, Extended Composition)
Η επίδικη απόφαση
The contested decision
Στις 12 Ιουλίου 2000 η Επιτροπή εξέδωσε n]v απόφαση σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γαλλία υπέρ n]ç προσφεύγουσας (στο εξής: επίδικη απόφαση), της οποίας το άρθρο 1 προβλέπει τα εξής:
On 12 July 2000, the Commission adopted a decision concerning State aid granted by France to the applicant ('the contested decision'), Article 1 of which provides:
«Η κρατική ενίσχυση, υπά μορφή προνομιακής τιμής ενύς οικοπέδου και προνομιακού συντελεστή του τέλους εξυγίανσης, που χορήγησε η Γαλλία υπέρ η]ς Scott, η οποία ανέρχεται σε ποσύ 39,58 εκατομμυρίων FRF (6,03 εκατομμύρια ευριό) ή, σε τρέχουσα αξία, σε 80,77 εκατομμύρια FRF (12,3 εκατομμύρια ευριό), ύσον αφορά n]v προνομιακή τιμή του οικοπέδου, [...] είναι ασυμβίβαστη με n]v κοινή αγορά.»
'The state aid in the form of a preferential land price and a preferential rate of water treatment levy granted by France to Scott and amounting, in the case of the land price, to FRF 39.58 million (EUR 6.03 million) or, at present value, FRF 80.77 million (EUR 12.3 million) ... is incompatible with the common market.'
Το άρθρο 2 η]ς επίδικης απόφασης ορίζει τα εξής:
Article 2 of the contested decision provides:
Με n]v επίδικη απύφαση η Επιτροπή έκρινε ύτι είχε διακοπεί, σύμφιονα με το άρθρο 15 του κανονισμού 659/1999, ï] προθεσμία παραγραφής η]ς αξιιόσειός η]ς για αναζήη]ση η]ς παράνομα χορηγηθείσας ενισχύσεως.
In the contested decision, the Commission considered that the limitation period applicable to its power concerning the recovery of aid granted unlawfully, under Article 15 of Regulation No 659/1999, had been interrupted in this case.
Συγκεκριμένα, κάθε μέτρο που λαμβάνει η Επιτροπή σχετικά με n]v παράνομη ενίσχυση διακάπτει n]v προθεσμία παραγραφής.
In effect, any action taken by the Commission with regard to an unlawful aid interrupts the limitation period.
Η Επιτροπή διαπίστωσε ύτι η επίδικη ενίσχυση χορηγήθηκε στις 31 Αυγούστου' 1987.
The Commission found that the aid in issue had been granted on 31 August 1987.
Το πριότο μέτρο που έλαβε )] Επιτροπή, το οποίο είχε η] μορφή επίσημης αίτησης προς τις γαλλικές αρχές για n]v παροχή πληροφοριιόν, ανάγεται στις 17 Ιανουαρίου 1997.
The first measure taken by the Commission, in the form of a formal request for information made to the French authorities, dated from 16 January 1997.
Κατά συνέπεια, η προθεσμία παραγραφής διακόπηκε πριν λήξει η προβλεπόμενη δεκαεη]ς προθεσμία παραγραφής, πράγμα που σημαίνει ότι η Επιτροπή μπορεί να αξιιόσει n]v απόδοση η]ς επίμαχης ενίσχυσης.
The limitation period had therefore been interrupted before the 10-year period provided for had expired, so that the Commission had the power to recover the aid in question.
Επιπλέον, με την επίδικη απόφαση, η Επιτροπή αντικρούει το επιχείρημα η]ς Scott ότι 1] προθεσμία παραγραφής αποσκοπεί ιπην προστασία του αποδέκτη της ενίσχυσης και ότι συ'νεπιός η προθεσμία αυτί'] δεν διακόπτεται παρά μόνο ύταν ο αποδέκτης αυτύς λαμβάνει γνιόση του γεγονύτος ύτι η Επιτροπή διεξάγει έρευνα σχετικά με την ενίσχυση.
In the contested decision the Commission also rejected Scott's argument that the limitation period is designed to protect the beneficiary of the aid and that, consequently, it is interrupted only where the beneficiary has been informed that the Commission is investigating the aid.
Με δικύγραφο που' κατέθεσε επη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 30 Νοεμβρίου 2000. η προσφεύγουσα άσκησε την υπό κριοί] προσφυγή.
By application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 30 November 2000, the applicant brought the present action.
Με n]v παρούσα απόφαιη το Πριοτοδικείο περιορίζεται οτην εξέταση του αιτήματος για ακύριοση του' άρθρου 2 η]ς επίδικης απόφασης κατά το μέρος κατά το οποίο το αίτημα αυτύ στηρίζεται στον ισχυρισμό περί παραβάσειος του άρθρου 15 του κανονισμού 659/1999.
In the present judgment, the Court will confine itself to considering the application for annulment of Article 2 of the contested decision in so far as that application is based on the plea alleging breach of Article 15 of Regulation No 659/1999.
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, διατάσσοντας με το άρθρο 2 η]ς επίδικης απόφασης n]v αναζήτηση του ποσού η]ς ενίσχυσης, η]ς οποίας η] χορήγηση είχε διαπιστιόσει στις 31 Αυγούστου 1987, ενήργησε καθ' υπέρβαση της δεκαετούς προθεσμίας παραγραφής που προβλέπει το άρθρο 15 του κανονισμού 659/1999.
The applicant maintains that in ordering, in Article 2 of the contested decision, recovery of the aid in respect which it found to have been granted 31 August 1987, the Commission failed to observe the 10-year limitation period provided for in Article 15 of Regulation No 659/1999.
Επιβάλλεται η διαπίοτιοση ότι, μολονότι ο κανονισμύς 659/1999 δεν είχε εφαρμογή στις 31 Αυγούστου 1987, οπότε η χορήγηση, κατά n]v ημερομηνία αυτί), η]ς επίμαχης ενίσχυσης δεν είχε τότε ιος αποτέλεσμα να αρχίσει να τρέχει η δεκαεη']ς προθεσμία παραγραφής, εντούτοις η ημερομηνία αυτί] αποτελεί n]v ημερομηνία ενάρξειος η]ς προθεσμίας, εφύσον το άρθρο 15 εφαρμοστεί οτην επικρατούσα στις 12 Ιουλίου 2000 κατάσταση.
Even though Regulation No 659/1999 was not applicable on 31 August 1987, so that the grant on that date of the aid in issue did not then have the effect of causing a limitation period of 10 years to begin to run, that date must none the less be taken as the starting date of that period when Article 15 is applied to the facts existing on 12 July 2000.
Ακολούθιος, πρέπει να υπομνηστεί εν προκείμενο) ύτι η επίμαχη ενίσχυση δεν κοινοποιήθηκε οτην Επιτροπή.
Next, it should be borne in mind that the aid in issue was not notified to the Commission.
Αποτελεί όμιος πάγια νομολογία ότι ο αποδέκτης η]ς ενίσχυσης δεν μπορεί, πλην εξαιρετικιόν περιπτιόσειον, να έχει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ιος προς το νομότυπο η]ς ενισχύσεως παρά μύνον αν η ενίσχυση αυτί] έχει χορηγηθεί σύμφιονα με τις διατάξει; του άρθρου 88 ΕΚ).
It is settled case-law that, save in exceptional circumstances, a recipient cannot have a legitimate expectation that aid was properly granted unless it has been granted in compliance with the provisions of Article 88 EC.
Τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι πριν από τις 16 Απριλα'ου 1999 ο κοινοτικός νομοθέηις δεν είχε προβλέψει καμία προθεσμία παραγραφής σε σχέση με τις αξιιόσεις η]ς Επιτροπής ιος προς τις μη κοινοποιηθείσες κρατικές ενισχύσεις.
Last, it should be observed that before 16 April 1999 no limitation period was fixed by the Community legislature in relation to actions by the Commission in respect of unnotified State aid.
Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα δεν μπορούσε πριν απύ n]v ημερομηνία αυτί] να επικαλεστεί η] δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της ή n]v ασφάλεια δικαίου σε σχέση με n]v παραγραφή τιον αξιώσεων η]ς Επιτροπής ιος προς μη κοινοποιηθείσα ενίσχυση που είχε χορηγηθεί το 1987.
It follows that before that date the applicant could not have had any legitimate expectation or legal certainty in regard to a limitation period applicable to unnotified aid granted in 1987.
Κατά συνέπεια, η ερμηνεία του άρθρου 15 του κανονισμού 659/1999 και η εφαρμογή η]ς επί του μέτρου που έλαβε 1] Επιτροπή στις 17 Ιανουαρίου 1997 δεν έχει ιος αποτέλ,εσμα να προσβάλει n]v ασφάλεια δικαίου ή τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη] που θα μπορούσε να έχει αποκτήσει η προσφεύγουσα κατά η] δεκαετία που επακολούθησε η] χορήγηση η]ς επίμαχης ενίσχυσης.
Accordingly, the interpretation of Article 15 of Regulation No 659/1999 and its application to the measure adopted by the Commission on 17 January 1997 does not have the effect of depriving the applicant of legal certainty or of any legitimate expectation which might have come into existence during the 10 years following the grant of the aid in question.
«1) Απορρίπτει την προσφυγή περί ακυρώσεως του άρθρου 2 της αποφάσεως 2002/14/ΕΚ της Επιτροπής της 12ης Ιουλίου 2000, κατά το μέρος κατά το οποίο η προσφυγή αυτή στηρίζεται σε παράβαση από την Επιτροπή του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 uw Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής uw άρθρου ¡88] της Συνθήκης ΕΚ
Dismisses the application for annulment of Article 2 of Commission Decision 2002/14/EC of 12 July 2000 in so far as it alleges that the Commission infringed Article 15 of Council Regulation (EC) No 659/1999 of 22 March 1999 laying down detailed rules for the application of Article [88 EC];
Συνεχίζει την εκδίκαση της υποθέσεως κατά τα λοιπά
Orders that the remainder of the proceedings be continued;
Υποθ.
Page 61
Τ-369/00 Département du Loiret κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Κρατικές ενισχύσεις
Case T-369/00 Département du Loiret ν Commission of the European Communities State aid
«Προσφυγή ακυρώσεως — Κρατική ενίσχυση — Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 — Άρθρο 15 - Προθεσμία παραγραφής - Αναζήτηση της ενισχύσεως — Πράξη διακόπτουσα την παραγραφή» (Πέμπτο πενταμελές τμήμα)
(Action for annulment — State aid — Regulation (EC) No 659/1999 -Article 15 — Limitation period — Recovery of aid — Act interrupting the limitation period) (Fifth Chamber, Extended Composition)
(Για το πραγματικό και νομικό πλαίσιο η]ς υποθέσειος βλ. υπόθεση Τ-366/00)
(For the factual and legal basis of this case, see Case T-366/00).
Υποθ. C-471/02 P(R) Santiago Gomez-Reino κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case C-471/02 P(R) Santiago Gomez-Reino ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
8 Αποιλίου 2003
8 April 2003
«Αίτηση αναιρέσεως - Διαδικασία ασφαλίίπικών μέτρων Προϋποθέσεις παραδεκτού της αιτήσεως για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων - Υπάλληλοι — Εξουσία έρευνας της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) — Δικαιώματα άμυνας»
(Appeal — Procedure for interim relief — Conditions for admissibility of the application for interim relief— Officials — Investigative powers of the European anti-Fraud Office (OLAF) — Rights of the defence)
Υποθ. C-424/01 CS Communications Unfallversicherungsanstalt Δίκαιο των εταιριών
Page 62