natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Inspire Art είναι καταχωρισμένη στο εμπορικό μητρώο του Εμπορικού Επιμελητηρίου του Αμστερνταμ, χωρίς μνεία ότι πρόκειται για τύποις αλλοδαπή εταιρία, κατά την έννοια του άρθρου 1 του Wet op de formeel buitenlandse vennootschappen της 17ης Δεκεμβρίου 1997 (νόμου περί τύποις αλλοδαπών εταιριών, στο εξής: WFBV).
It must therefore be concluded on this point that it is contrary to Article 2 of the Eleventh Directive for national legislation such as the WFBV to impose on the branch of a company formed in accordance with the laws of another Member State disclosure obligations not provided for by that directive.
Η Inspire Art αντιτάχθηκε στη συμπλήρωση της καταχωρίσεως της, υποστηρίζοντας ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 1 του WFBV.
The fact that Inspire Art was formed in the United Kingdom for the purpose of circumventing Netherlands company law which lays down stricter rules with regard in particular to minimum capital and the payingup of shares does not mean that that company's establishment of a branch in the Netherlands is not covered by freedom of establishment as provided for by Articles 43 EC and 48 EC.
Επικουρικώς, σε περίπτωση που το Kantongerecht te
As the Court held in Case
Amsterdam κρίνει ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, υποστήριξε ότι ο WFBV αντίκειται στο κοινοτικό δίκαιο, ειδικότερα δε στα άρθρα 43 ΕΚ και 48 ΕΚ
C-212/97 Centros [1999], the question of the application of those articles is different from the question whether or not a Member State may adopt measures in order to prevent attempts by certain of its nationals improperly to evade domestic legislation by having recourse to the possibilities offered by the Treaty.
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
Whether there is any justification
Με τα προδικαστικά ερωτήματα, τα οποία επιβάλλεται να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ερωτά ουσιαστικώς:
The fact that a national of a Member State who wishes to set up a company can choose to do so in the Member State the company-law rules of which seem to him the least restrictive and then set up branches in other Member States is inherent in the exercise, in a single market, of the freedom of establishment guaranteed by the Treaty.
— αν τα άρθρα 43 ΕΚ και 48 ΕΚ έχουν την έννοια ότι αποκλείουν νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους, όπως αυτή του WFBV, η οποία προβλέπει συμπληρωματικές προϋποθέσεις, όπως ορίζεται στα άρθρα 2 έως 5 του εν λόγω νόμου, για δευτερεύουσα εγκατάσταση στο εν λόγω κράτος μέλος εταιρίας η οποία έχει συσταθεί σε άλλο κράτος μέλος, με μοναδικό σκοπό να εκμεταλευθεί ορισμένα πλεονεκτήματα σε σχέση με τις εταιρίες που έχουν συσταθεί κατά τη νομοθεσία του κράτους μέλους εγκαταστάσεως, η οποία προβλέπει αυστηρότερες προϋποθέσεις από ό,τι η νομοθεσία του κράτους μέλους συστάσεως, όσον αφορά τη σύσταση της εταιρίας και την καταβολή του κεφαλαίου·
In addition, it is clear from settled case-law that the fact that a company does not conduct any business in the Member State in which it has its registered office and pursues its activities only or principally in the Member State where its branch is established is not sufficient to prove the existence of abuse or fraudulent conduct which would entitle the latter Member State to deny that company the benefit of the provisions of Community law relating to the right of establishment.
Επιπροσθέτως, από την τέταρτη και πέμπτη αιτιολογική σκέψη της ενδέκατης οδηγίας προκύπτει ότι οι διαφορές που υφίστανται ως προς τα υποκαταστήματα μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών, ιδίως όσον αφορά τη δημοσιότητα, είναι ικανές να παρακωλύσουν την άσκηση της ελευθερίας εγκαταστάσεως και ότι, κατά συνέπεια, επιβάλλεται να απαλειφθούν.
It is contrary to Articles 43 EC and 48 EC for national legislation such as the Wet op de Formeel Buitenlandse Vennootschappen to impose on the exercise of freedom of secondary establishment in that State by a company formed in accordance with the law of another Member State certain conditions provided for in domestic company law in respect of company formation relating to minimum capital and directors' liability. The reasons for which the company was formed in that other Member State, and the fact that it carries on its activities exclusively or almost exclusively in the Member State of establishment, do not deprive it of the right to invoke the freedom of establishment guaranteed by the EC Treaty, save where the existence of an abuse is established on a case-by-case basis.'
Επιβάλλεται συνεπώς, ως προς το ζήτημα αυτό, το συμπέρασμα ότι το άρθρο 2 της ενδέκατης οδηγίας αποκλείει εθνική νομοθετική ρύθμιση, όπως ο WFBV, η οποία προβλέπει για το υποκατάστημα εταιρίας συσταθείσας σύμφωνα με εθνική νομοθεσία άλλου κράτους μέλους υποχρεώσεις περί δημοσιότητας μη προβλεπόμενες από την εν λόγω οδηγία.
Preliminary ruling (Equal treatment—Remuneration of university professors — Indirect discrimination — Length-of-service increment — Liability of a Member State for damage caused to individuals by infringements of Community law for which it is responsible — Infringements attributable to a national court) (Full Court)
Επί της υπάρξεως κωλύματος στην ελευθερία εγκαταστάσεως
By an order of 7 May 2001 the Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Regional Civil Court, Vienna) referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of, first, Article 48 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 39 EC) and, secondly, the judgments of the Court in Joined Cases C-46/93 and C-48/93 Brasserie du Pêcheur and Factortame [1996] and Case C-54/96 Dorsch Consult [1997].
Επί της υπάρξεως δικαιολογητικών λόγων
Mr Köbler has been employed since 1 March 1986 under a public-law contract with the Austrian State in the capacity of ordinary university professor in Innsbruck (Austria).
«1) Το άρθρο 2 της ενδέκατης οδηγίας 89/666/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τη δημοσιότητα των υποκαταστημάτων που έχουν συσταθεί σε ένα κράτος μέλος υπό ορισμένες μορφές εταιρειών που διέπονται από το δίκαιο άλλου κράτους αποκλείει εθνική νομοθετική ρύθμιση, όπως ο Wet op de formeel buitenlandse vennootschappen, η οποία προβλέπει για το υποκατάστημα εταιρίας συσταθείσας σύμφωνα με εθνική νομοθεσία άλλου κράτους μέλους υποχρεώσεις περί δημοσιότητας μη προβλεπόμενες από την εν λόγω οδηγία
By letter of 11 March 1998, the Registrar of the Court asked the Verwaltungsgerichtshof whether, in the light of the judgment of 15 January 1998 in Case C-15/96 Schòning-Kougebetopoulou [1998], it deemed it necessary to maintain its request for a preliminary ruling.
συσταθεί στο πρώτο κράτος μέλος καθώς και το ότι αυτή ασκεί τις δραστηριότητες της αποκλειστικώς ή σχεδόν αποκλειστικώς στο κράτος μέλος εγκαταστάσεως δεν αναιρούν το δικαίωμα της να επικαλεστεί την ελευθερία εγκαταστάσεως που διασφαλίζει η Συνθήκη, εκτός αν σε μια συγκεκριμένη περίπτωση αποδειχθεί άτι συντρέχει περίπτωση καταχρήσεως αυτού του δικαιώματος*
Mr Köbler brought an action for damages before the referring court against the Republic of Austria for reparation of the loss which he allegedly suffered as a result of the non-payment to him of a special length-of-service increment He maintains that the judgment of the Verwaltungsgerichtshof of 24 June 1998 infringed directly applicable provisions of Community law, as interpreted by the Court in the judgments in which it held that a special length-of-service increment does not constitute a loyalty bonus.
Alber ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 30ής Ιανουαρίου 2003.
Moreover, in its view, the decision of a court adjudicating at last instance such as the Verwaltungsgerichtshof cannot found an obligation to afford reparation as against the State.
Ούτε το άρθρο 46 ΕΚ ούτε η αντιμετώπιση του κινδύνου καταχρήσεων ούτε επιτακτικοί λόγοι δημοσίου συμφέροντος δικαιολογούν περιορισμούς της ελευθερίας εγκαταστάσεως, όπως αυτοί που προκύπτουν από τα άρθρα 2 έως 5 του Wet op de formeel buitenlandse vennootschappen.»
By its first and second questions, which must be examined together, the referring court is essentially asking whether the principle according to which Member States are obliged to make good damage caused to individuals by infringements of Community law for which they are responsible is also applicable where the alleged infringement stems from a decision of a court adjudicating at last instance and whether, if so, it is for the legal system of each Member State to designate the court competent to adjudicate on disputes relating to such reparation.
C-224/01 Gerhard Köbler κατά Republik Österreich Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
In international law a State which incurs liability for breach of an international commitment is viewed as a single entity, irrespective of whether the breach which gave rise to the damage is attributable to the legislature, the judiciary or the executive.
Προδικαστική «Ίση μεταχείριση — Αμοιβές των καθηγητών πανεπιστημίου — Έμμεση δυσμενής διάκριση — Επίδομα αρχαιότητας— Ευθύνη κράτους μέλους για ζημίες που προκάλεσαν σε ιδιώτες παραβιάσεις του κοινοτικού δικαίου που του καταλογίζονται — Παραβιάσεις καταλογιζόμενες σε εθνικό δικαστήριο» (Ολομέλεια)
In the light of the essential role played by the judiciary in the protection of the rights derived by individuals from Community rules, the full effectiveness of those rules would be called in question and the protection of those rights would be weakened if individuals were precluded from being able, under certain conditions, to obtain reparation when their rights are affected by an infringement of Community law attributable to a decision of a court of a Member State adjudicating at last instance.
Με διάταξη της 7ης Μαΐου 2001, το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien υπέβαλε πέντε προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία, αφενός, του άρθρου 48 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν
It must be stressed, in that context, that a court adjudicating at last instance is by definition the last judicial body before which individuals may assert the rights conferred on them by Community law. Since an infringement of those rights by a final decision of such a court cannot thereafter normally be corrected, individuals cannot be deprived of the possibility of rendering the State liable in order in that way to obtain legal protection of their rights.
τροποποιήσεως, άρθρου 39 ΕΚ) και, αφετέρου, της νομολογίας του Δικαστηρίου της προκύπτουσας, ιδίως, από τις αποφάσεις της 5ης Μαρτίου 1996, C-46/93 και C-48/93, Brasserie du pêcheur και Factortame, και της 17ης Σεπτεμβρίου 1997, C-54/96, Dorsch Consult.
Moreover, it is, in particular, in order to prevent rights conferred on individuals by Community law from being infringed that under the third paragraph of Article 234 EC a court against whose decisions there is no judicial remedy under national law is required to make a reference to the Court of Justice.
Κατά τον διορισμό του του χορηγήθηκε μισθός τακτικού καθηγητή πανεπιστημίου, δεύτερο κλιμάκιο, προσαυξημένος κατά το ειδικό επίδομα αρχαιότητας.
Indeed, application of the principle of State liability to judicial decisions has been accepted in one form or another by most of the Member States, even if subject only to restrictive and varying conditions.
Με έγγραφο της 28ης Φεβρουαρίου 1996, ο G. Kobler ζήτησε τη χορήγηση του ειδικού επιδόματος αρχαιότητας καθηγητών πανεπιστημίου, δυνάμει του άρθρου 50 bis του Gehaltsgesetz 1956 (νόμου περί μισθολογίου του 1956, όπως τροποποιήθηκε το 1997, στο εξής: GG).
It may also be noted that, in the same connection, the ECHR and, more particularly, Article 41 thereof enables the European Court of Human Rights to order a State which has infringed a fundamental right to provide reparation of the damage resulting from that conduct for the injured party.
Με έγγραφο της 11ης Μαρτίου 1998, ο Γραμματέας του Δικαστηρίου ζήτησε από το Verwaltungsgerichtshof να διευκρινίσει αν κρίνει αναγκαίο να εμμείνει στην αίτηση του για έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ενόψει της αποφάσεως της 15ης Ιανουαρίου 1998, C-15/96, Schöning-Κουγεβετοπούλου.
As to the conditions to be satisfied for a Member State to be required to make reparation for loss and damage caused to individuals as a result of breaches of Community law for which the State is responsible, the Court has held that these are threefold: the rule of law infringed must be intended to confer rights on individuals; the breach must be sufficiently serious; and there must be a direct causal link between the breach of the obligation incumbent on the State and the loss or damage sustained by the injured parties.
Με διάταξη της 24ης Ιουνίου 1998, το Verwaltungsgerichtshof ανακάλεσε την αίτηση του για έκδοση προδικαστικής αποφάσεως και, με εκδοθείσα την ίδια ημέρα απόφαση του, απέρριψε την αγωγή του G.
With regard more particularly to the second of those conditions and its application with a view to establishing possible State liability owing to a decision of a national court adjudicating at last instance, regard must be had to the specific nature of the judicial function and to the legitimate requirements of legal certainty, as the Member States which submitted observations in this case have also contended.
Köbler με το σκεπτικό ότι το ειδικό επίδομα αρχαιότητας συνιστά ένα είδος ανταμοιβής για την επίδειξη πίστεως, η οποία, εξ αντικειμένου, δικαιολογεί απόκλιση από τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου περί ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων.
State liability for an infringement of Community law by a decision of a national court adjudicating at last instance can be incurred only in the exceptional case where the court has manifestly infringed the applicable law.
Η Republik Österreich ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Verwaltungsgerichtshof της 24ης Ιουνίου 1998 δεν συνιστά παράβαση απευθείας εφαρμοστέων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου. Εξάλλου, κατά την άποψη της, απόφαση δικαστηρίου κρίνοντος σε τελευταίο βαθμό, όπως το Verwaltungsgerichtshof, δεν μπορεί να θεμελιώσει υποχρέωση του Δημοσίου για αποζημίωση.
In its third question the national court essentially seeks to ascertain whether Article 48 of the Treaty and Article 7(1) of Regulation (EEC) No 1612/68 of the Council of 15 October 1968 on freedom of movement for workers within the Community are to be interpreted as meaning that they preclude the grant, under conditions such as those laid down in Article 50a of the GG, of a special length-of-service increment which, according to the interpretation of the Verwaltungsgerichtshof in its judgment of 24 June 1998, constitutes a loyalty bonus.
Τα προδικαστικά ερωτήματα
Such a regime is clearly likely to impede freedom of movement for workers in two respects.
Το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien, κρίνοντας ότι, στην υπόθεση της οποίας έχει επιληφθεί, η ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου δεν είναι βέβαιη και ότι μια τέτοια ερμηνεία είναι αναγκαία για την έκδοση της αποφάσεως του, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
In its judgment of 24 June 1998 the Verwaltungsgerichtshof held that the special length-of-service increment provided for in Article 50a of the GG constituted under national law a bonus seeking to reward the loyalty of professors of Austrian universities to their sole employer, namely the Austrian State.
Επί του πρώτου και του δευτέρου ερωτήματος
The special length-of-service increment at issue in the main proceedings does not solely have the effect of rewarding the employee's loyalty to his employer.
Με το πρώτο και το δεύτερο ερώτημα του, τα οποία επιβάλλεται να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ερωτά ουσιαστικώς αν η αρχή κατά την οποία τα κράτη μέλη υπέχουν την υποχρέωση να αποκαθιστούν τις ζημίες που προκαλούν στους ιδιώτες οι καταλογιστέες στα κράτη μέλη παραβιάσεις του κοινοτικού δικαίου ισχύει και στην περίπτωση κατά την οποία η καταλογιζόμενη παραβίαση απορρέει από απόφαση δικαστηρίου κρίνοντος σε τελευταίο βαθμό και αν, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, εναπόκειται στην έννομη τάξη του κάθε κράτους μέλους να ορίσει το δικαστήριο που είναι αρμόδιο για την επίλυση διαφορών σχετικών με μια τέτοια αποζημίωση.
By its fourth and fifth questions, which must be dealt with together, the national court is essentially seeking to ascertain whether, in the main proceedings, the liability of the Member State is incurred owing to an infringement of Community law by the judgment of the Verwaltungsgerichtshof of 24 June 1998.
Επί της αρχής της ευθύνης του Δημοσίου
It must therefore be examined whether that infringement of Community law is manifest in character having regard in particular to the factors to be taken into consideration for that purpose.
Επιβάλλεται σχετικώς να τονιστεί ότι το αποφαινόμενο σε τελευταίο βαθμό δικαστήριο συνιστά, εξ ορισμού, το τελευταίο δικαιοδοτικό όργανο ενώπιον του οποίου οι ιδιώτες μπορούν να προβάλλουν τα δικαιώματα που τους παρέχει το κοινοτικό δίκαιο.
In those circumstances and in the light of the circumstances of the case, the infringement hereof cannot be regarded as being manifest in nature and thus as sufficiently serious.
Πρέπει ακόμη να προστεθεί ότι, καίτοι λόγοι αφορώντες με την τήρηση της αρχής της ισχύος του ουσιαστικού δεδικασμένου ή της ανεξαρτησίας των δικαστών οδήγησαν, στο πλαίσιο των εθνικών εννόμων τάξεων, στην επιβολή περιορισμών, ενίοτε αυστηρών, στη δυνατότητα θεμελιώσεως ευθύνης του Δημοσίου για ζημίες προκληθείσες από πεπλανημένες δικαστικές αποφάσεις, εντούτοις τέτοιοι λόγοι δεν μπορούν
The principle that Member States are obliged to make good damage caused to individuals by infringements of Community law for which they are responsible is also applicable where the alleged infringement stems from a decision of a court adjudicating at last instance where the rule of Community law infringed is intended to confer rights on individuals, the breach is sufficiently serious and there is a direct causal link between that breach and the loss or damage sustained by the injured parties. In order to determine whether the infringement is sufficiently serious when Ute infringement at issue stems from such a decision, the competent national court, taking into account the specific nature of the judicial function, must determine whether that infringement à
να αποκλείσουν κατηγορηματικώς αυτή τη δυνατότητα.
manifest, h is f or the legal system of each Member State to designate the court competent to determine disputes relating to that reparation.
Πράγματι, η αρχή της ευθύνης του Δημοσίου για δικαστικές αποφάσεις έχει γίνει δεκτή, υπό τη μια ή την άλλη μορφή, από τα περισσότερα κράτη μέλη, έστω και υπό περιοριστικές και ετερόκλητες προϋποθέσεις.
Article 48 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 39 EC) and Article 7(1) of Regulation (EEC) No 1612/68 of the Council of 15 October 1968 on freedom of movement for workers within the Community are to be interpreted as meaning that they preclude the grant, under conditions such as those laid down in Article 50a of the Gehaltsgesetz 1956 (law on salaries of 1956), as amended in 1997, afa special length-of-service increment which, according to the interpretation oj the Verwallungsgerichtshof (Austria) in its judgment of 24 June 1998, constitutes a loyalty bonus.
Από τη νομολογία του εν λόγω Δικαστηρίου προκύπτει ότι μια τέτοια αποζημίωση μπορεί επίσης να χορηγηθεί όταν η προσβολή προκύπτει από το περιεχόμενο αποφάσεως εθνικού δικαστηρίου κρίνοντος σε τελευταίο βαθμό.
An infringement of Community law, such as that stemming in the circumstances of the mam proceedings from the judgment of the Verwaltungsgerichtshof of 24 June 1998, does not have the requisite manifest character for liability under Community law to be incurred by a Member State for a decision of one of its courts adjudicating at last instance.'
Επί των προϋποθέσεων θεμελιώσεως ευθύνης του Δημοσίου
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 8 April 2003.
Η ευθύνη του Δημοσίου για ζημίες προκληθείσες με απόφαση εθνικού δικαστηρίου κρίνοντος σε τελευταίο βαθμό, η οποία έρχεται σε αντίθεση με κανόνα του κοινοτικού δικαίου, διέπεται από τις ίδιες προϋποθέσεις.
'(1) The principle that the Member States are required to make good loss or damage caused to individuals by breaches of Community law attributable to those States is applicable where a supreme court is responsible for the alleged breach.
Η ευθύνη του Δημοσίου λόγω παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου με απόφαση εθνικού δικαστηρίου κρίνοντος σε τελευταίο βαθμό μπορεί να θεμελιωθεί μόνο στην εξαιρετική περίπτωση στην οποία ο δικαστής προδήλως αγνόησε το εφαρμοστέο δίκαιο.
(2) Where a supreme court is responsible for a breach of Community law by a Member State, injured individuals have a right to redress if the purpose of the rule of Community law infringed is to confer rights on them, the breach is sufficiently serious and there is a direct causal link between that breach and the loss or damage sustained by the individuals.
Εν πάση περιπτώσει, η παραβίαση του κοινοτικού δικαίου είναι κατάφωρη, όταν η σχετική απόφαση εκδόθηκε κατά προφανή αντίθεση προς τη σχετική νομολογία του Δικαστηρίου.
Subject to that reservation, the State must make reparation in accordance with the domestic rules on liability for the consequences of the loss or damage caused by the breach of Community law attributable to the State, provided that the conditions laid down by national law are neither less favourable than those relating to similar domestic claims nor such as to make it in practice impossible or excessively difficult to obtain redress.
Το άρθρο 50 bis του GG αποκλείει, για τη χορήγηση του ειδικού επιδόματος αρχαιότητας που προβλέπει, οποιαδήποτε δυνατότητα συνυπολογισμού των περιόδων δραστηριότητας που συμπλήρωσε ένας καθηγητής πανεπιστημίου σε κράτος μέλος διαφορετικό από τη Δημοκρατία της Αυστρίας.
(3) The principle that it is for the legal system of each Member State to determine which court or tribunal has jurisdiction to hear disputes involving individual rights derived from Community law, subject to the reservation that effective judicial protection be ensured, is applicable to actions for damages brought by individuals against a Member State on the basis of an alleged breach of Community law by a supreme court.
Το Verwaltungsgerichtshof με την απόφαση του της 24ης Ιουνίου 1998 έκρινε ότι το ειδικό επίδομα αρχαιότητας που προβλέπει το άρθρο 50 bis του GG συνιστά, κατά την εθνική νομοθεσία, ανταμοιβή για
(4) The national courts have sole jurisdiction to assess whether the substantive conditions for imposing State liability for the acts or omissions of a supreme court are fulfilled, in particular to determine
την επίδειξη πίστεως των καθηγητών αυστριακών πανεπιοτημίων έναντι του ενιαίου εργοδότη τους, δηλαδή της Δημοκρατίας της Αυστρίας.
whether the error of law which is the cause of the breach of Community law in question is excusable or inexcusable. In that assessment, they may take account of the observations made by the Court in that regard.
Συνεπάγεται, επίσης, στεγανοποίηση της αγοράς εργασίας των καθηγητών πανεπιστημίου επί του αυστριακού εδάφους και αντιβαίνει προς την ίδια την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων.
In circumstances such as those of the main proceedings, it can be considered that the error made by the supreme court concerned as to the meaning and the scope of that article of the Treaty is inexcusable, and thus capable of giving rise to State liability.'
Επί του τετάρτου και του πέμπτου ερωτήματος
Case C-405/01 Colegio de Oficiales de la Marina Mercante Española ν Administración del Estado Freedom of movement for persons
Μέτρο όπως το προβλεπόμενο από το άρθρο 50 bis του GG ειδικό επίδομα αρχαιότητας, έστω και αν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ανταμοιβή για την επίδειξη πίστεως, συνεπάγεται κώλυμα για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων αντίθετο προς το κοινοτικό δίκαιο.
Preliminary ruling (Freedom of movement for workers —Article 39(4) EC - Employment in the public service —Masters and chief mates of merchant navy ships — Conferment of powers of public authority on board — Posts reserved for nationals of the flag State — Posts open to nationals of other Member States on condition of reciprocity) (Full Court)