natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στο γενικότερο αυτό πλαίσιο εντάσσονται τέσσερις κύριες κατηγορίες που μπορούν να θεωρηθούν ως "συστατικά στοιχεία" της διευρωπαϊκής συνεργασίας.
Within this larger context, four main categories can be considered the "composing elements" of transEuropean cooperation.
Οι τέσσερις αυτές κατηγορίες είναι
These main categories are
- η διασυνοριακή συνεργασία,
- crossborder cooperation,
- η διεδαφική συνεργασία (όρος που αντιστοιχεί στο σήμερα χρησιμοποιούμενο όρο διεδαφική συνεργασία),
- interterritorial cooperation (corresponds to what is currently referred to as inter regional cooperation).
- η διακρατική συνεργασία στον τομέα της ανάπτυξης του περιβάλλοντος στην Ευρώπη,
- transnational cooperation in the field of European spatial development,
- η συνεργασία στο πλαίσιο ευρωπαϊκών ενώσεων που έχουν ιδρυθεί από τοπικές και περιφερειακές αρχές.
- cooperation in the framework of European associations established by local and regional authorities.
Ποια είναι τα βασικά στοιχεία του πρωταρχικού ορισμού των διάφορων κατηγοριών συνεργασίας των περιφερειακών αρχών;
Crossborder cooperation takes place between two or more neighbouring administrative authorities (regions and/or local authorities) that are located in geographically adjoining areas along a common border and work together in all aspects of daily life.
Η διασυνοριακή συνεργασία αναπτύσσεται από δύο ή περισσότερες γειτονικές διοικητικές αρχές (περιφερειακές ή/και τοπικές αρχές) που βρίσκονται σε γεωγραφικά όμορες περιοχές με κοινά σύνορα και συνεργάζονται σε όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής.
Interterritorial cooperation refers to broadly structured bilateral, trilateral or multilateral cooperation, which is generally established between local and regional authorities that are not (necessarily) directly inter-linked.
Μπορούν να
One can identify a number of dominant organisational subtypes that exist in practice:
- Η συνεργασία σε επίπεδο έργου συνήθως υλοποιείται μέσω ενός συγκεκριμένου "δικτύου έργων" το οποίο επικεντρώνεται σε ένα θεματικό πεδίο ή έναν περιορισμένο αριθμό θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος και τερματίζεται μετά την ολοκλήρωση των καθηκόντων (μη επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες).
- Cooperation at project level normally functions via a specific "project-network", which focuses on one theme or a limited number of issues of common interest and ends after the completion of tasks (oneoff activities).
- Η στρατηγική συνεργασία υλοποιείται συνήθως στο πλαίσιο διμερών αδελφοποίησεων πόλεων ή διμερών περιφερειακών εταιρικών σχέσεων και πολυμερών δικτύων που εκτελούν σημαντικό αριθμό κοινών δράσεων (έργα) καλύπτοντας διάφορα πεδία ή ένα ζήτημα γενικού ενδιαφέροντος.
- Strategic cooperation is normally carried out in the framework of bilateral town twinnings or bilateral regional partnerships and multilateral networks, which implement a substantial number of joint actions (projects) covering various themes or one issue of general interest.
Η διεθνική συνεργασία στον τομέα ανάπτυξης του περιβάλλοντος και χωροταξικού σχεδιασμού στην Ευρώπη στοχεύει γενικά στην προώθηση μιας πιο ολοκληρωμένης ανάπτυξης του περιβάλλοντος μεγαλύτερων και όμορων γεωγραφικών ζωνών ή "ομάδων περιφερειών" που περιλαμβάνουν τουλάχιστον δύο κράτη μέλη της ΕΕ ή/και γειτονικές τρίτες χώρες.
Transnational cooperation in the field of European spatial development and spatial planning generally aims to promote a more integrated spatial development of larger and contiguous geographical zones or "groupings of regions", which cover at least two EU Member States and/or neighbouring third countries.
Μπορούν να διαπιστωθούν πολυάριθμες δεσπόζουσες οργανωτικές υποκατηγορίες στην πράξη :
One can identify two levels where organisational arrangements have been set up:
- Η στρατηγική και πολυμερής συνεργασία σε επίπεδο μεγαλύτερων διακρατικών περιοχών με συγκεκριμένες δομές διαχείρισης κοινοτικών προγραμμάτων που περιλαμβάνουν κυρίως κρατικές κυβερνητικές αρχές και σε ορισμένο βαθμό περιφέρειες πρώτου επιπέδου.
- Strategic and multilateral cooperation at the level of larger transnational areas within specific EU-programme management structures, which involves mainly national government authorities and to various degrees also first level regions. - Trilateral or multilateral cooperation at the level of individual projects, which involve local and regional authorities and other public, semipublic or private players.
- Η τριμερής ή πολυμερής συνεργασία σε επίπεδο μεμονωμένων έργων που περιλαμβάνουν τοπικές και περιφερειακές αρχές και άλλους κρατικούς, ημικρατικούς, ή ιδιωτικούς φορείς.
As a direct consequence of activities in the field of crossborder and interterritorial or transnational cooperation, many regional and local authorities are frequently active or passive members of one or more European associations. According to the thematic focus, one can identify two major sub-types:
Ως άμεση συνέπεια των δραστηριοτήτων στον τομέα διασυνοριακής και διεδαφικής ή διακρατικής συνεργασίας, πολλές περιφερειακές και τοπικές αρχές είναι συχνά ενεργά ή μη ενεργά μέλη ενός ή περισσοτέρων
- Large-scale associations dealing with all questions related to local and regional government or European integration. - Specific associations representing members with commonly geographical, economic and sector specific features.
Ο ρόλος των τοπικών και περιφερειακών αρχών ως παραγόντων "Συλλογικής διακυβέρνησης" στην Ευρώπη
Local and regional authorities as players of "cooperative governance" in Europe
Η διακυβέρνηση μπορεί να χαρακτηριστεί1ως μια διαδικασία έκφρασης κυριαρχίας και εφαρμογής γενικών και υποχρεωτικών κανόνων που συνήθως ορίζονται και εφαρμόζονται από ειδικώς εξουσιοδοτημένους κρατικούς οργανισμούς ή/και άλλους δημόσιους φορείς που έχουν στη διάθεση τους διάφορους πόρους (μονοπώλιο άσκησης εξουσίας, μονοπώλιο φορολόγησης, μονοπώλιο νόμιμης εκχώρησης αρμοδιοτήτων).
Governance can be described' as a process of authoritative formulation and implementation of general and compulsory rules, which are normally defined and implemented by specifically empowered state institutions and/or other public bodies on the basis of distinct resources at their disposal (monopoly of power execution, monopoly of taxation, monopoly of legitimate attribution of powers).
Παρόμοιες κανονιστικές διατάξεις είναι αναγκαίες ως επί το πλείστο σε εκείνους τους τομείς της κοινωνίας που εκτελούνται πολλές ασυντόνιστες και παράλληλες δραστηριότητες από ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών φορέων.
Such regulatory measures are needed mostly in those areas of society, where a large number of uncoordinated and parallel activities are undertaken by a broad variety of social players.
Στο πλαίσιο αυτό, το πολιτικό και διοικητικό σύστημα θεωρείται συνήθως σχετικά αυτόνομο σε σχέση με άλλα επιμέρους συστήματα της κοινωνίας και η παραδοσιακή θεώρηση διακυβέρνησης του καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τέσσερις βασικές αρχές, δηλαδή την αρχή της εδαφικότητας, της κυριαρχίας, της αποτελεσματικότητας και της νομιμότητας.2
In this context, the political­administrative system is normally considered a relatively autonomous system with regard to other sub­systems of society and its traditional understanding of governance is largely determined by four basic principles, which are territoriality, sovereignty, effectiveness and legitimacy.2
Η έννοια της "καθοδήγησης" και του "συντονισμού" μεγάλων και μικρών τομέων της κοινωνίας σύμφωνα με τις ιεραρχικές δημόσιες (κρατικές) παρεμβάσεις επηρεάζεται στην πράξη όλο και περισσότερο από :
This concept of "steering" and "coordinating" macro­ and micro­aspects in society by hierarchical public (state) interventions is in practice increasingly challenged by: • the greater complexity of new socio­economic or environmental problems,
• τη μεγαλύτερη πολυπλοκότητα νέων κοινωνικο-οικονομικών ή περιβαλλοντικών προβλημάτων, • την αυξανόμενη αλληλεξάρτηση από τη διαδικασία της διεθνοποίησης και της παγκοσμιοποίησης.
• the growing interdependence resulting from the process of internationalisation and globalisation.
Με ποιο τρόπο "αντιμετωπίζει" η χάραξη δημόσιας πολιτικής τις εν λόγω προκλήσεις; Μια συχνή απάντηση ήταν η ανάπτυξη νέων τρόπων διακυβέρνησης που βασίζονται περισσότερο στη "συνεργασία" και τη "δικτύωση" τόσο σε εθνικό όσο και διεθνές πλαίσιο.
How does public policy making "face" these challenges? A frequent response was the development of new modes of governance that are stronger based on "cooperation" and "networking", both within the national and the international context.
Η έρευνα στον τομέα των κοινωνικών επιστημών αποκάλυψε ότι η "δικτύωση" αποτελεί από καιρό ένα δημοφιλή τρόπο δημιουργίας δικτύων μεμονωμένων ή διαφορετικών θεσμικών φορέων του πολιτιστικού, κοινωνικο-οικονομικού και πολιτικού και διοικητικού κόσμου.
Research in social science has revealed that "networks" have long been an increasingly popular way of setting up links between individuals or different institutional players from the cultural, the socio­economic and the political­administrative sphere.
Η δικτύωση μπορεί να γίνει κατανοητή ως σύνολο "αποκεντρωτικών δομών κοινωνικής οργάνωσης" που διέπεται από λειτουργική λογική η οποία αποτελεί συνδυασμό ιεραρχικών ρυθμίσεων και αυτόνομων ή σύμφωνων με την αγορά ρυθμίσεων.
Networks can be understood as "decentralised structures of social organisation" hallmarked by a functional logic that is a combination of hierarchical regulation and autonomous or market driven regulation.
Υπάρχουν, επίσης, "δομές
They are also "structures for action" (and governance) bringing together different players "owning" (or lacking) parts of strategic knowledge in a common field of interest.
(1 ) Ο όρος εδαφικότητα σημαίνει ότι οι κανονιστικές δραστηριότητες συνήθως "περιορΊζονται" στα όρια των αρμοδιοτήτων του οργανισμού που έχει επιφορτιστεί με το έργο αυτό, π.χ., του κράτους έθνους.
( 1 ) Territoriality means that regulatory activities normally "end" at the borders of (he institution empowered to do so. e.g. the nation state.
(2) Με τον όρο κυριαρχία εννοείται ότι για κάθε κράτος μια μόνο κυβέρνηση έχει αναλάβει επισήμως ρυθμιστικές αρμοδιότητες και ότι ο σχεδιασμός των πολιτικών δομών ενός κράτους αποτελεί εσωτερικό ζήτημα.
(2) Sovereignly implies that tor each stale only one government is formally empowered to regulate and that the design of political structures in a Stale is an internal matter.
(3) Ο όρος νομιμότητα υπονοεί ότι η σύγχρονη διακυβέρνηση δεν θα πρέπει να συγκεντρώνεται αποκλειστικά στην εκπροσώπηση συγκεκριμένων συμφερόντων αλλά θα πρέπει, επίσης, να διατηρεί και στόχους κοινού ενδιαφέροντος (π.χ., ασφάλεια, κοινωνική πρόνοια).
(3) Legitimacy implies that modern governance should not solely concentrate on particular interest representation, but also has to keep in mind objectives ol' general interest (e.g. security, social welfare).
(4) Ο όρος αποτελεσματικότητα σημαίνει ότι οι στόχοι που καλύπτονται από την ρυθμιστική δράση θα πρέπει να επιτυγχάνονται ώστε να διατηρείται η νομιμότητα της κυβερνητικής εξουσίας και η εμπιστοσύνη στο σύνολο του πολιτικού συστήματος.
(4) Effectiveness means that objectives covered by regulatory activity should be achieved in order to maintain legitimacy of governmental power and confidence in the entire political system.
Η εξέλιξη της "συλλογικής διακυβέρνησης" σε διεθνές επίπεδο και τα ειδικά χαρακτηριστικά της σε κοινοτικό επίπεδο
Such interconnections voluntarily associating local players in the pursuit of common projects can be ( 1 ) cooperation networks between local firms orientated towards accessing the global market and existing technologies.
• Η παγκοσμιοποίηση διευρύνει το φάσμα των κοινωνικών παραγόντων και την ταχύτητα των δράσεων που ξεπερνούν τα σύνορα των εθνώνκρατών.
(2) networks between firms and the local education system that aim ¿it adapting human resources to the changing needs of local firms.
Η αυξανόμενη αλληλεξάρτηση αποτελεί πρόκληση για δύο βασικές αρχές της παραδοσιακής αντίληψης της διακυβέρνησης : της εδαφικότητας και της κυριαρχίας.
(3) networks between research centres and external organisations of technology transfer that aim at increasing awareness of new technologies adapted-to the market requirements ol' local firms and (4) intra- or interregional cooperation networks that aim at searching new partners or at establishing strategic alliances.
Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Γενική Διεύθυνση XII), Προβλέψεις και εκτιμήσεις στον τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας, φάκελος FAST τόμος 30 (Μάρτιος 1995): Περιφερειακά διακρατικά δίκτυα συνεργασίας στους τομείς επιστήμης, τεχνολογίας, απασχόλησης και επαγγελματικής κατάρτισης.
30 (March 1995): Regional Transnational Networks ol' Cooperation in the Field of Science.
Απογραφή και αιτιολόγηση.
Technology. Education and Vocational Training.
Για ορισμένα παραδείγματα από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου βλ.: www.pol.wiso.tumuenchen.de/forschung/forsch01.htm
their traditional understanding of governance. Some of these challenges are currently analysed more in depth by larger research projects" and can be summarised as follows:
• Οι προαναφερθέντες τομείς συχνά εμποδίζουν τις εθνικές κυβερνήσεις να επιτύχουν τους καθορισμένους πολιτικούς στόχους τους οι οποίοι - με τη σειρά τους - μπορούν να αποτελέσουν πρόκληση για τη νομική υπόσταση της κρατικής εξουσίας.
• The above mentioned aspects often prevent national governments from reaching their defined political objectives, which - in turn - can challenge the basic legitimate foundation of state power.
Η βελτίωση και περαιτέρω εξέλιξη των νέων τρόπων "συλλογικής διακυβέρνησης" σε διεθνές επίπεδο θεωρείται συχνά από τα κράτη ως κατάλληλη αντίδραση στις προκλήσεις που προκύπτουν από την παγκοσμιοποίηση και την αλληλεξάρτηση.
An improvement and further development of new modes of "cooperative governance" in an international sphere is frequently considered by states as an adequate reaction to the challenges arising from globalisation and interdependence.
Η συνεργασία σε επίπεδο διεθνούς πολιτικής συνήθως υλοποιείται από κυρίαρχα εθνικά κράτη και ταξινομείται σε γενικές γραμμές σύμφωνα με το βαθμό ενοποίησης12ως "διακυβερνητική" (χαμηλός) ή "υπερκρατική" (υψηλός).
Cooperation in international politics normally takes place between sovereign nation states and is generally classified according to its degree of integration12 as "inter-governmental" (low) or "supranational" (high).
Προκειμένου να υπάρξει διεθνής συνεργασία, πρέπει να διασφαλιστεί ότι οι κανόνες που έχουν προκύψει από κοινή διαπραγμάτευση είναι αποδεκτοί από τους συμμετέχοντες.
In order to make international cooperation function, it must be ensured that participants respect commonly negotiated rules.
Συνεπώς, κάθε είδος διεθνούς συνεργασίας αντιμετωπίζει το βασικό πρόβλημα της "εμπιστοσύνης" το οποίο δεν μπορεί να εξαλειφθεί εξολοκλήρου αλλά να μειωθεί μόλις εν μέρει με πράξεις διεθνούς αυτοδέσμευσης (π.χ., με τη σύναψη διεθνών συνθηκών).
Any kind of international cooperation is therefore confronted with a fundamental problem of "trust" that cannot be totally eliminated, but only partially reduced through acts of international self-commitment (e.g. via the conclusion of international treaties).
Λόγω του γεγονότος ότι τουλάχιστον κατά τη χρονική στιγμή σύνταξης του κειμένου δεν υφίσταται νόμιμη μορφή "διεθνούς διακυβέρνησης" που να δύναται να θεσπίσει και να εφαρμόσει γενικούς και υποχρεωτικούς κανόνες και του ότι οι θεσμοποιημένες διεθνείς οργανώσεις συχνά δεν μπορούν να εφαρμόσουν αποτελεσματικά τις αποφάσεις τους, απαιτείται αυξημένη διεθνής συνεργασία των κρατών ώστε να καταλήξουν από κοινού σε ρύθμιση των προσφάτων προβλημάτων παγκοσμίου ενδιαφέροντος.
Due to the fact that no legitimised form of "international government" empowered to formulate and implement general and compulsory rules exists at the time of writing and that established international organisations are frequently not able to effectively implement their decisions, increased international cooperation between states is needed in order to jointly reach a regulation for newly emerging global problems.
Η διαμάχη σχετικά με την έννοια της "διεθνούς διακυβέρνησης"1-^ αποσκοπεί στο σχεδιασμό μιας συλλογικής λύσης σε παγκόσμιο επίπεδο για την επίλυση ορισμένων μεγάλων μεταβολών που προκύπτουν από τη όλη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης.
The debate on the concept of "global governance"" aims at designing a cooperative solution at worldwide level to resolve some of the major challenges arising from the overall globalisation process.
Η διεθνής διακυβέρνηση βασίζεται στην προϋπόθεση ότι η σύγχρονη διακυβέρνηση πρέπει να χαίρει ευρείας αποδοχής όσον αφορά τη νομιμότητα ώστε να φέρει αποτελέσματα και ότι η αποτελεσματική διακυβέρνηση πρέπει να αναγνωρίζεται ως νόμιμη.
Global governance is based upon the assumption that modern governance has to be broadly legitimised in order to be effective and that effective governance needs to be recognised as legitimate.
• στην ενοποίηση φορέων ευρέως φάσματος όπως οι φορείς που προέρχονται από διαφορετικά επίπεδα λήψης αποφάσεων ή φορείς που δεν βασίζονται στην κυριαρχία (όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση ή άλλοι διεθνείς κυβερνητικοί οργανισμοί) και μη κυβερνητικές οργανώσεις κατά τη διαδικασία της διακυβέρνησης, • στη δικτύωση των εν λόγω παραγόντων σε μερικώς εθνικό και διεθνές / παγκόσμιο επίπεδο, • στη μεγαλύτερη αναγνώριση βασικών αρχών που σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κοινωνία των πολιτών.
• integrating a broad range of players such as different levels of political decision making or non-sovereignty-bound players (such as the European Union or other international government organisation) and nongovernmental organisations in the process of governance.
Η ενοποίηση υποδηλώνει ένα μέρος της πυκνότητας, της έντασης, και του χαρακτήρα των σχέσεων μεταξύ των στοιχείων που συνθέτουν ένα σύστημα.
Integration signifies some measure ol' the density, intensity and character of relations among the components elements of a system.
Η ενοποίηση μπορεί να αναφέρεται στην αλληλεξάρτηση των μερών, τη σύσταση (βαθμός συνοχής και συντονισμός των μερών), και διαρθρωτική σύνδεση (δικτυακή πλευρά της ενοποίησης).
Integration may refer to causal interdependence among the parts, consistency (the degree of coherence and coordination among the parts) and structural connectedness (network vision ol' integration). Brozus, L. / Zürn, M.: Globalisierung - Herausforderung des Regierens.
Ανατολικής Ευρώπης.
The most long-standing and solid forms of "cooperative governance" at macro-regional level were developed first between Western European countries and is now expected to be expanded towards selected countries of Central and Eastern Europe.
Η συνεργασία εθνών κρατών της Δυτικής Ευρώπης διέπεται κυρίως από υπερεθνικισμό παρόλο που παρατηρούνται ισχυρά και επίμονα στοιχεία διακυβερνητισμού.
Cooperation between nation states in Western Europe is predominantly characterised by supranationalism, although one notices strong and persisting elements of intergovernméntalism.
Το γεγονός αυτό οφείλεται κυρίως στην περαιτέρω "εμβάθυνση" και "διεύρυνση" της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ενοποίησης που αναπτύσσεται σε κοινοτικό πλαίσιο και στηρίζεται στο επιχείρημα ότι η ενοποίηση πρέπει να εξακολουθήσει στην εποχή της παγκοσμιοποίησης καθώς κανένα ευρωπαϊκό έθνος κράτος δε θα μπορεί να ενεργήσει αυτόνομα.
This is mainly due to a further "deepening" and "widening" of the European integration process pursued in the Community framework, justified by the argument that integration has to be continued in the age of globalisation, as none of the European nation state will be able to act on its own.
Παρατηρούνται τρία διαφορετικά είδη αποφασιστικών παραγόντων που ευθύνονται κυρίως για την σε βάθους μεταρρύθμιση των κοινοτικών συστημάτων τα τελευταία χρόνια :
Three different kinds of major inputs can be identified that were mainly responsible for the profound transformation of the Community system in recent years:
• εσκεμμένες συνταγματικές επιλογές που έχουν συμφωνηθεί σε διακυβερνητικές διασκέψεις (ΔΚΔ),
• Intentional constitutional choice agreed upon in inter­governmental conferences (IGCs). • Political arrangements between players with an institutional self­interest (Commission.
• καθημερινές πρακτικές για τη διοργάνωση σχέσεων ανταλλαγής πολιτικών.
European Parliament etc.). • Daily practice in organising political exchange relations.
Οι διαδικασίες μεταβίβασης εξουσιών που εισήχθησαν σε διάφορα κράτη μέλη αποτελούν έναν τέταρτο παράγοντα.
The devolution processes that were launched in different Member States are a fourth input.
Επηρεάζονται εν μέρει από τους προαναφερθέντες παράγοντες μεταρρύθμισης του κοινοτικού συστήματος και συμβάλλουν ταυτόχρονα στο σύνολο της διαδικασίας μεταρρύθμισης της Κοινότητας.
They were partly influenced by the above mentioned inputs transforming the EU­system and contributed in the same time to the overall transformation process of the Community.
Συγκεκριμένα, οι τρεις διακυβερνητικές διασκέψεις των τελευταίων δύο δεκαετιών (1985, 1991 και 1996) έχουν συμβάλει στην περαιτέρω μεταρρύθμιση του συστήματος κοινοτικής πολιτικής (βασικά όργανα, εξουσίες και σχέσεις τους).
In particular, the three inter­governmental conferences of the past two decades (1985, 1991 and 1996) have contributed to further change in the system of EU­polity (basic institutions, their powers and relationships).
Η παρούσα διάρθρωση της "συλλογικής διακυβέρνησης" ή της "δικτυακής διακυβέρνησης" σε κοινοτικό επίπεδο είναι πολύπλοκη, διφορούμενη, πολυεπίπεδη, με πολλαπλές δομές και κέντρα.
The current configuration of "cooperative government" or "network governance" at EU­level is complex, ambiguous, multi­levelled, multi­structured and multi­centred.
Οι θεσμικές και διαδικαστικές σχέσεις εντός του συστήματος πολυεπίπεδης διαδικασίας λήψεως αποφάσεων συνάπτονται στο πλαίσιο μιας πληθώρας δικτύων που εκτείνονται σε διάφορα εδαφικά διοικητικά επίπεδα διακυβέρνησης, κυβερνητικά όργανα και δημόσιουςιδιωτικούς οργανισμούς ενώ παρουσιάζουν μια ανάμικτη παρά ξεκάθαρη συνολική εικόνα.
Institutional and procedural relations within this system of multi­level decision­making take place in the framework of a multitude of networks spanning various territorial levels of governance, institutions of government and public­private organisations, while its overall appearance seems to be more like a "marble cake" rather than a "layer cake".
Ο συγκεκριμένος τρόπος "κοινοτικής δικτυακής διακυβέρνησης" δεν προφασίζεται ότι έχει δημοκρατική χροιά αλλά η νομιμότητα του ενισχύεται από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, τον θεσμοθετημένο προσανατολισμό των κανόνων, και τη λειτουργική αντιπροσώπευση14.
This particular mode of "EU­network governance" does not claim to have democratic quality but legitimacy spawned by processes of deliberation, institutionalised norm orientation, and functional representation"
Η Επιτροπή, που καθορίζει ένα ευρύ φάσμα νομοθετικών και εκτελεστικών λειτουργιών, έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ανάπτυξη του συστήματος "δικτυακής διακυβέρνησης".
The Commission, which commands a broad range of legislative and executive functions, was particularly interested in developing this system of "network governance". The aim was to make productive use of its right of initiative, to be successful as guardian of the Treaty or to manage a vast array ol' Community funded programmes.
Στόχος ήταν η πιο παραγωγική άσκηση του δικαιώματος πρωτοβουλίας, η επιτυχία στο ρόλο του θεματοφύλακα της συνθήκης ή η διαχείριση ενός μεγάλου φάσματος προγραμμάτων κοινοτικής χρηματοδότησης.
The Commission has established routines to draw upon the expertise of external players ­ be they public or private ­ in order to ensure that its proposals are approved of by those governed. For years the Commission has supported transnational interest formation and has played an active role in "networking", encouraging the formation of transnational policy communities around policy issues which it has an interest in promoting.