natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην υπό κρίση υπόθεση, η Salzgitter παρασκευάζει προϊόντα που εμπίπτουν στο παράρτημα Ι της Συνθήκης ΕΚΑΧ.
In this case, Salzgitter manufactures products listed in Annex I to the ECSC Treaty.
Το άρθρο 3 του ZRFG εφαρμοζόταν αδιακρίτως σε όλους τους τομείς δραστηριότητας, σε όλους τους τύπους επενδύσεων, ασχέτως του αν είναι σε κινητά ή ακίνητα, και σε όλες τις επιχειρήσεις, ασχέτως μεγέθους, δραστηριότητας ή έδρας.
Paragraph 3 of the ZRFG applied without distinction to all sectors of activity, all types of investments in real or moveable property, and to all undertakings regardless of size, sector of activity or seat.
Παρ’ όλ’ αυτά, επιτακτικός όρος για την εφαρμογή των προβλεπομένων στο άρθρο αυτό του ZRFG μέτρων ήταν να κείνται οι εγκαταστάσεις εντός των οποίων πραγματοποιούνταν οι επενδύσεις στη Zonenrandgebiet.
None the less, a necessary condition for benefiting from the measures provided for in Paragraph 3 of the ZRFG was that the establishments in which the investments were made must be situated in the Zonenrandgebiet.
22 — ΕΕ 1993, C 3, σ. 3.
22 — OJ 1993 C 3, p. 3.
Β — Η κίνηση της διαδικασίας ελέγχου του άρθρου 6, παράγραφος 5, του έκτου κώδικα και η έκδοση της επίδικης αποφάσεως
B — Initiation of the examination procedure provided for in Article 6(5) of the Sixth Code and adoption of the contested decision
Σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 3 της εν λόγω αποφάσεως, η Επιτροπή αξίωσε από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να ανακτήσει τις εν λόγω ενισχύσεις από τη Salzgitter.
In accordance with Articles 2 and 3 of the contested decision, the Commission ordered the Federal Republic of Germany to recover that aid from Salzgitter.
III — H ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση
III — Procedure before the Court of First Instance and the judgment under appeal
Με έγγραφο της 3ης Μαρτίου 1999, η Επιτροπή, αφού ανακάλυψε στους ετήσιους λογαριασμούς της Preussag Stahl AG, μιας από τις εταιρίες του τωρινού ομίλου Salzgitter, ότι μεταξύ 1986 και 1995 της είχαν χορηγηθεί πολλαπλές ενισχύσεις βάσει του άρθρου 3 του ZRFG, ενημέρωσε την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας σχετικά με την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 6, παράγραφος 5, του έκτου κώδικα ενισχύσεων για τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα σχετικά με τις ενισχύσεις που είχαν χορηγηθεί από τη Γερμανία στην Preussag Stahl AG και τις λοιπές θυγατρικές επιχειρήσεις σιδήρου και χάλυβα του ομίλου Salzgitter 23.
After having observed from a reading of the annual accounts of Preussag Stahl AG, one of the companies of the current Salzgitter group, that the company had been subsidised repeatedly between 1986 and 1995 on the basis of Paragraph 3 of the ZRFG, by letter dated 3 March 1999, the Commission informed the Federal Republic of Germany of its decision to initiate the procedure under Article 6(5) of the Sixth Code in respect of the subsidies authorised and granted by Germany to Salzgitter. 23
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 21 Σεπτεμβρίου 2000, η Salzgitter άσκησε προσφυγή με αντικείμενο την ακύρωση της επίδικης αποφάσεως.
By application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 21 September 2000, Salzgitter brought an action for the annulment of the contested decision.
Με διάταξη της 29ης Μαρτίου 2001 του προέδρου του τετάρτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου 24, επιτράπηκε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να παρέμβει υπέρ της Salzgitter.
By order of 29 March 2001 of the President of the Fourth Chamber, Extended Composition, of the Court of First Instance, 24the Federal Republic of Germany was granted leave to intervene in support of the form of order sought by Salzgitter.
Στις 28 Ιουνίου 2000, η Επιτροπή εξέδωσε την επίδικη απόφαση βάσει του άρθρου 4, στοιχείο γ΄, ΑΧ και του έκτου κώδικα.
On 28 June 2000, the Commission adopted the contested decision on the basis of Article 4(c) CS and the Sixth Code.
Προς στήριξη της προσφυγής της, η δικαιούχος επιχείρηση προέβαλε οκτώ λόγους ακυρώσεως.
In support of its application, the recipient undertaking relied on eight pleas in law.
Το Πρωτοδικείο εξέτασε τον πρώτο, δεύτερο, τρίτο και έβδομο λόγο κυρώσεως πριν ακυρώσει εν μέρει την επίδικη απόφαση.
The Court of First Instance examined the first, second, third and seventh pleas before partially annulling the contested decision.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η Salzgitter προσήψε στην Επιτροπή ότι
By its first plea, Salzgitter accused the Commission of having wrongly found the
Με το άρθρο 1 της ως άνω επίδικης αποφάσεως, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στη Salzgitter, δυνάμει του άρθρου 3 του ZRFG, υπό τη μορφή έκτακτων αποσβέσεων και αφορολογήτων αποθεματικών, όσον αφορά βασικό επιλέξιμο για ενίσχυση ποσό, αντιστοίχως, 484 και 367 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων (DEM), συνιστούσαν κρατικές ενισχύσεις ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά.
In Article 1 of the contested decision, the Commission found that the aid granted to Salzgitter, pursuant to Paragraph 3 of the ZRFG, in the form of special depreciation allowances and taxfree reserves in respect of eligible bases of DEM 484 million and DEM 367 million respectively, constituted State aid which was incompatible with the common market.
23 — ΕΕ C 113, σ. 9.
23 — OJ 1999 C 113, p. 9.
24 — Τ-308/00, Salzgitter κατά Επιτροπής.
24 — Case T-308/00 Salzgitter v Commission.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά SALZGITTER
COMMISSION v SALZGITTER special depreciation allowances and taxfree reserves provided for in Paragraph 3 of the ZRFG to be State aid.
Στη σκέψη 117 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι ορθώς η Επιτροπή θεώρησε, με την επίδικη απόφαση, ότι το άρθρο 4, στοιχείο γ΄, ΑΧ ετύγχανε εφαρμογής αποκλειομένου του άρθρου 67 ΑΧ και, στη σκέψη 118 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, απέρριψε τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως.
In paragraph 117 of the judgment under appeal, the Court of First Instance held that the Commission was entitled to find that Article 4(c) CS applied and that Article 67 CS did not, and, in paragraph 118 of the judgment under appeal, it rejected the second plea.
Με τον τρίτο της λόγο, η Salzgitter προσήψε στην Επιτροπή ότι δεν εξέτασε αυτεπαγγέλτως, υπό την έννοια του άρθρου 95 ΑΧ, το ζήτημα αν οι επίμαχες ενισχύσεις μπορούσαν να κηρυχθούν συμβατές με την κοινή αγορά.
By its third plea, Salzgitter accused the Commission of not considering on its own initiative, under Article 95 CS, whether the aid at issue could be declared compatible with the common market.
Το Πρωτοδικείο απέρριψε τον λόγο αυτόν, κρίνοντας, στις σκέψεις 136 έως 147 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως στο πλαίσιο της εξετάσεως της δυνατότητας εφαρμογής του άρθρου 95 ΑΧ.
The Court of First Instance rejected that plea, on the ground, set out in paragraphs 136 to 147 of the judgment under appeal that the Commission had not committed a manifest error of assessment when examining whether Article 95 CS was applicable.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η Salzgitter προσήψε στην Επιτροπή ότι προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία των άρθρων 4, στοιχείο γ΄, ΑΧ και 67 ΑΧ και, ιδίως, όσον αφορά την εκτίμηση του πεδίου εφαρμογής τους.
By its second plea, Salzgitter accused the Commission of having committed an error in the interpretation of Article 4(c) CS and Article 67 CS and, in particular, in the assessment of their scope.
Το Πρωτοδικείο απέρριψε τον λόγο αυτόν στηριζόμενο στην αιτιολογία που εκτίθεται στις σκέψεις 103 έως 118 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
The Court of First Instance rejected that plea for the reasons set out in paragraphs 103 to 118 of the judgment under appeal.
Αφού επισήμανε, βάσει της νομολογίας του Δικαστηρίου, το περιεχόμενο εκάστης των δύο ως άνω διατάξεων, το Πρωτοδικείο υπενθύμισε ότι τα άρθρα 4, στοιχείο γ΄, ΑΧ και 67 ΑΧ αφορούν δύο χωριστούς τομείς, δεδομένου ότι το άρθρο 67 ΑΧ δεν αναφέρεται στο θέμα των κρατικών ενισχύσεων.
After having defined the scope of each of those provisions, on the basis of the caselaw of the Court of Justice, the Court of First Instance pointed out that Article 4(c) CS and Article 67 CS cover two distinct areas, with the latter not covering State aid.
Με τον τέταρτο και τον πέμπτο της λόγο, η Salzgitter προσήψε στην Επιτροπή ότι υπέπεσε σε σφάλματα εκτιμήσεως ως προς τον χαρακτηρισμό ορισμένων επενδυτικών προγραμμάτων.
By its fourth and fifth pleas, Salzgitter accused the Commission of having committed errors of assessment in the classification of certain investment plans.
Στο πλαίσιο του έκτου λόγου, υποστήριξε ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σφάλμα εκτιμήσεως και ως προς τον ορισμό του συντελεστή αποδοτικότητας.
In the sixth plea, Salzgitter submitted that the Commission had also committed an error of assessment in the definition of the decisive discount rate.
Το Πρωτοδικείο δεν εξέτασε τους λόγους αυτούς.
The Court of First Instance did not examine those pleas.
Με τον έβδομό της λόγο ακυρώσεως, η Salzgitter θεώρησε ότι η Επιτροπή είχε παραβιάσει την αρχή της ασφάλειας δικαίου καθόσον αξίωσε από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να ανακτήσει τις
By its seventh plea, Salzgitter considered that the Commission had breached the principle of legal certainty by ordering the Federal Republic of Germany to recover the
Στις σκέψεις 112 έως 115 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο υπογράμμισε, στη συνέχεια, ότι η αβεβαιότητα που προκάλεσαν οι εξελίξεις της πρακτικής της Επιτροπής όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων δεν μεταβάλλουν την εν λόγω πραγματική κατάσταση.
In paragraphs 112 to 115 of the judgment under appeal, the Court of First Instance then stated that the uncertainties surrounding the developments in the Commission’s decisionmaking practice did not change that fact.
Διευκρινίζει, μεταξύ άλλων, στη σκέψη 115 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι αν, ύστερα από τον δεύτερο κώδικα, οι κώδικες αφορούν όλες τις ενισχύσεις στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα […] ασχέτως του αν αυτές είναι ή όχι ειδικές, η διευκρίνιση αυτή έχει απλώς ως αντικείμενο την επαναφορά του άρθρου 4, στοιχείο γ΄, AX στο αρχικό του πεδίο εφαρμογής, εφόσον το εν λόγω άρθρο δεν καθιερώνει καμιά διάκριση μεταξύ των τύπων ενισχύσεων επί των οποίων ισχύει η απαγόρευσή του.
It points out, in particular, in paragraph 115 of the judgment under appeal, that, although, from the Second Code onwards, the codes refer to ‘all aids to the steel industry, whether specific or non-specific’, that clarification merely serves to restore to Article 4(c) CS its original scope, since that article does not draw any distinction between the types of aid covered by the prohibition in it.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-408/04 P χαρακτηρίζεται από τα στοιχεία αβεβαιότητας και ελλείψεως σαφήνειας τα οποία είναι καταλογιστέα στην Επιτροπή:
OPINION OF MR BOT — CASE C-408/04 P characterised by the following elements of uncertainty and lack of clarity, which are attributable to the Commission:
— ο σιωπηρός χαρακτήρας της μερικής —και, ως εκ τούτου, μη απολύτως σαφούς— αποσύρσεως της περιεχομένης στην απόφαση της Επιτροπής της 4ης Αυγούστου 1971 μη αντιρρήσεως —στο εξής: απόφαση της Επιτροπής του 1971·
— the implicit nature of the partial — and, therefore, insufficiently clear — withdrawal of the nonobjection in the Commission’s decision of 4 August 1971 “Commission’s 1971 decision”;
— κάποια ασάφεια ως προς το περιεχόμενο της σιωπηρής μερικής αποσύρσεως της προπαρατεθείσας μη αντιρρήσεως όσον αφορά το ζήτημα αν η μεταγενέστερη εφαρμογή του άρθρου 3 του ZRFG έπρεπε να γνωστοποιηθεί ως “πρόγραμμα”, κατά την έννοια του άρθρου 6 του τρίτου κώδικα […].» ενισχύσεις που κρίθηκαν ασυμβίβαστες προς την κοινή αγορά.
— ambiguity as to the scope of the partial withdrawal of the aforementioned nonobjection regarding the question whether the subsequent application of Paragraph 3 of the ZRFG had to be notified as “plans” for the purposes of Article 6 of the Third … Code’.
Το Πρωτοδικείο έκρινε, κατ’ αρχάς, στη σκέψη 161 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι έλλειψη προθεσμίας παραγραφής ή έλλειψη προηγούμενης γνωστοποιήσεως των επίμαχων ενισχύσεων δεν απέκλειαν παραβίαση εκ μέρους της Επιτροπής της αρχής της ασφάλειας δικαίου.
aid declared incompatible with the common market. First of all, in paragraph 161 of the judgment under appeal, the Court of First Instance held that the lack of a limitation period or the failure by the Federal Republic of Germany to give prior notification of the aid measures in question did not exclude a breach, by the Commission, of the principle of legal certainty.
Τόνισε επίσης, στη σκέψη 163 της αποφάσεως αυτής, ότι η Salzgitter δεν μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνη για την έλλειψη γνωστοποιήσεως των ενισχύσεων αυτών, στο μέτρο που η επωφεληθείσα επιχείρηση δεν είναι ο θεσμικός συνομιλητής της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων.
It also stated in paragraph 163 of that judgment that Salzgitter could not be held responsible for the failure to give prior notification of the aid in so far as the recipient undertaking was not an official party with which the Commission had a duty to communicate for the purposes of State aid.
Στη συνέχεια, στις σκέψεις 165 και 166 της εν λόγω αποφάσεως, το Πρωτοδικείο υπενθύμισε ότι, μολονότι το Δικαστήριο έχει πράγματι δεχθεί ότι ο επωφεληθείς από μία ενίσχυση δεν μπορεί να επικαλεστεί δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στο νομότυπο της ενισχύσεως αυτής αν αυτή έχει χορηγηθεί κατά παράβαση των διαδικαστικών κανόνων, η προσφεύγουσα δεν επικαλείται δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς τον νομότυπο χαρακτήρα της ενισχύσεως αλλά προσβολή της αρχής της ασφάλειας του δικαίου, η οποία δεν μπορεί να περιορίζεται στις προϋποθέσεις που απαιτούνται για τη δημιουργία δικαιολογημένης εμπιστοσύνης όσον αφορά τον επωφεληθέντα των ενισχύσεων.
Next, in paragraphs 165 and 166 of that judgment, the Court of First Instance noted that, while it was true that the Court had held that the recipient of aid cannot rely on a legitimate expectation that aid was properly granted unless it has been granted in compliance with the rules of procedure, in the case at issue, Salzgitter is not pleading a legitimate expectation that aid was properly granted but rather a breach of the principle of legal certainty, a matter which does not depend solely on the conditions required for the creation of a legitimate expectation on the part of the recipient of the aid.
Αφού υπενθύμισε, στις σκέψεις 168 έως 173 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, την εξέλιξη της συμπεριφοράς που υιοθέτησε η Επιτροπή στο πλαίσιο των τριών πρώτων κωδίκων ενισχύσεων στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα, το Πρωτοδικείο έκρινε, στη σκέψη 174 της αποφάσεως αυτής, τα εξής:
After having set out, in paragraphs 168 to 173 of the judgment under appeal, the development of the Commission’s approach over the course of the first three steel aid codes, the Court of First Instance held in paragraph 174 of that judgment that:
«[…] η κατάσταση που προέκυψε από την έκδοση του δεύτερου και τρίτου κώδικα […]
‘… the situation resulting from the adoption of the Second and Third … Codes was
Στη συνέχεια, το Πρωτοδικείο επισήμανε, στις σκέψεις 176 έως 179 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, τις ιδιαίτερες υποχρεώσεις που η Επιτροπή επέβαλλε στις επιχειρήσεις της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα προκειμένου να αντιμετωπισθεί η κρίση του τομέα αυτού.
The Court of First Instance then noted, in paragraphs 176 to 179 of the judgment under appeal, the particular obligations that the Commission imposed on the steel undertakings to deal with the crisis in the sector.
Οι εν λόγω επιχειρήσεις όφειλαν να διαβιβάζουν στις υπηρεσίες της Επιτροπής πληροφορίες σχετικά με την παραγωγή χάλυβα και τις επενδύσεις τους στο πλαίσιο των συστημάτων επιτηρήσεως που θέσπισε η Επιτροπή.
Steel undertakings had to communicate to the Commission information concerning their steel production and their investments within the framework of the monitoring systems established by the Commission.
Συναφώς το Πρωτοδικείο επισήμανε ότι υφίστατο νομικός σύνδεσμος μεταξύ των διαφόρων αυτών καθεστώτων και ανέφερε ότι η Επιτροπή αναγκάσθηκε να εξακριβώσει, κατά τον έλεγχο των εγγράφων που διεβίβασαν οι επιχειρήσεις, αν η διατήρηση ή η αύξηση
In this regard, the Court of First Instance noted that there was a legal connection between the various systems and stated that the Commission was necessarily prompted to check, when examining the documents sent by the
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά SALZGITTER
COMMISSION v SALZGITTER to Salzgitter between 1986 and 1995, without breaching the principle of legal certainty.
Κατά συνέπεια, στη σκέψη 183 της εν λόγω αποφάσεως, το Πρωτοδικείο δέχθηκε τον έβδομο λόγο ακυρώσεως και ακύρωσε τα άρθρα 2 και 3 της επίδικης αποφάσεως, στο μέτρο που αφορούν την υποχρέωση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας να ανακτήσει από την προσφεύγουσα τις παρανόμως χορηγηθείσες στη Salzgitter ενισχύσεις.
Consequently, in paragraph 183 of that judgment, the Court of First Instance upheld the seventh plea and annulled Articles 2 and 3 of the contested decision, in so far as they concerned the obligation for the Federal Republic of Germany to recover the aid which was granted unlawfully to Salzgitter.
Επομένως, στη σκέψη 180 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως το Πρωτοδικείο συνήγαγε τα εξής:
In paragraph 180 of the judgment under appeal, the Court of First Instance therefore inferred that:
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Πρωτοδικείο έκρινε, στη σκέψη 184 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι δεν συντρέχει λόγος να αποφανθεί επί των λόγων που αφορούν, κατ’ ουσίαν, τη μείωση και τον υπολογισμό του ποσού των επιστρεπτέων ενισχύσεων.
In those circumstances, the Court of First Instance found, in paragraph 184 of the judgment under appeal, that it was not necessary to rule on the pleas in law which essentially concerned the reduction and calculation of the amount of aid to be recovered.
Επιπλέον, το Πρωτοδικείο απέρριψε τον όγδοο λόγο ακυρώσεως που αντλείται από την έλλειψη αιτιολογίας της επίδικης αποφάσεως.
Moreover, the Court rejected the eighth plea alleging a failure to state the reasons on which the contested decision was based.
Έκρινε, πράγματι, ότι από τον διενεργηθέντα ανωτέρω, στο πλαίσιο των τριών πρώτων λόγων της Salzgitter, δικαστικό έλεγχο, σαφώς καταδεικνύεται ότι η Επιτροπή τήρησε την υποχρέωση αυτή.
It took the view that the review it had undertaken in its examination of the first three pleas relied on by Salzgitter showed sufficiently that that obligation had been complied with by the Commission.
«Έτσι, η κατάσταση αβεβαιότητας και ασάφειας που έχει περιγραφεί στη […] σκέψη 174, μαζί με την επί μακρόν ανυπαρξία αντιδράσεως της Επιτροπής και τούτο παρά το γεγονός ότι γνώριζε τις ενισχύσεις από τις οποίες είχε επωφεληθεί η προσφεύγουσα, δημιούργησε, κατά παράβαση του καθήκοντος επιμελείας που φέρει το όργανο αυτό, μια αμφίβολη κατάσταση, την οποία η Επιτροπή όφειλε να διασαφηνίσει πριν προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια με σκοπό να επιβάλει την επιστροφή των ήδη καταβληθεισών ενισχύσεων (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση του Δικαστηρίου της 9ης Ιουλίου 1970, 26/69, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή τόμος 1969-1971, σ. 383, σκέψεις 28 έως 32).»
‘The situation of uncertainty and lack of clarity described … in paragraph 174, combined with the prolonged lack of reaction on the part of the Commission, in spite of its awareness of the aid received by [Salzgitter], led to the creation by the Commission, in disregard of its duty of care, of an equivocal situation which the Commission was under a duty to clarify before it could take any action to order the recovery of the aid already paid (see, to that effect, Case 26/69 Commission v France [1970] ECR 565, paragraphs 28 to 32).’
IV — Η ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία και τα αιτήματα των διαδίκων
IV — Procedure before the Court of Justice and forms of order sought
Στη σκέψη 181 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο διαπίστωσε ότι η
In paragraph 181 of the judgment under appeal, the Court of First Instance held that the Commission had not offered any such clarification and, in paragraph 182 of that judgment, it concluded that the Commission could not order the recovery of the aid paid
Mε δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 23 Σεπτεμβρίου
By application lodged at the Court Registry on 23 September 2004, the Commis-
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-408/04 P
OPINION OF MR BOT — CASE C-408/04 P sion brought the present appeal.
Ζητεί την εξαφάνιση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, την αναπομπή της υποθέσεως ενώπιον του Πρωτοδικείου και, τέλος, την καταδίκη της Salzgitter στα δικαστικά έξοδα.
It claims that the judgment under appeal should be set aside, that the case be referred back to the Court of First Instance and that Salzgitter be ordered to pay the costs.
Η Salzgitter ζητεί την απόρριψη της αναιρέσεως.
Salzgitter contends that the appeal should be dismissed.
Επιπλέον, με την ανταναίρεσή της, ζητεί, αφενός, την εξαφάνιση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, στο μέτρο που το Πρωτοδικείο απέρριψε εν μέρει την προσφυγή της πρωτοδίκως και, αφετέρου, την ακύρωση του άρθρου 1 της επίδικης αποφάσεως.
Moreover, by its crossappeal, it claims, on the one hand, that the judgment under appeal should be set aside in so far as the Court of First Instance partially dismissed its action at first instance and, on the other hand, that Article 1 of the contested decision should be annulled.
Η Salzgitter ζητεί επίσης από το Δικαστήριο να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των δύο ένδικων διαδικασιών.
Salzgitter also asks the Court to order the Commission to pay the costs of both sets of proceedings.
Στο πλαίσιο της ανταναιρέσεως, η Salzgitter υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο ερμήνευσε εσφαλμένως το περιεχόμενο και τη δυνατότητα εφαρμογής των άρθρων 4, στοιχείο γ΄, ΑΧ, 67 ΑΧ και 95 ΑΧ κατά τον δικαστικό έλεγχο της επίδικης αποφάσεως.
In the crossappeal, Salzgitter submits that the Court of First Instance incorrectly interpreted the scope and applicability of Articles 4(c) CS, 67 CS and 95 CS for the purposes of the judicial review of the contested decision.
Προσάπτει, ιδίως, στο Πρωτοδικείο ότι υπέπεσε σε νομική πλάνη καθόσον έκρινε ότι η εξέταση των επίδικων ενισχύσεων ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4, στοιχείο γ΄, ΑΧ.
In particular, Salzgitter accuses the Court of First Instance of having committed an error of law in holding that the examination of the aid at issue fell within the scope of Article 4(c) CS.
Στο μέτρο που το ζήτημα που τίθεται με την ανταναίρεση είναι σχετικό με τη νομική βάση της επίδικης αποφάσεως, φρονώ ότι προσήκει να εξετασθεί πριν από την κύρια αναίρεση.
In so far as the question raised in the crossappeal concerns the legal basis of the contested decision, I think it should be examined before the main appeal.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παρεμβαίνουσα προς στήριξη του υπομνήματος αντικρούσεως και της ανταναιρέσεως που άσκησε η Salzgitter, ζητεί την απόρριψη της κύριας αναιρέσεως, την εξαφάνιση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως στο μέτρο που απέρριψε την προσφυγή της Salzgitter πρωτοδίκως και, τέλος, την ακύρωση του άρθρου 1 της επίδικης αποφάσεως.
The Federal Republic of Germany, intervening in support of the reply and the crossappeal brought by Salzgitter, contends that the main appeal should be dismissed, that the judgment under appeal should be set aside in so far as it dismissed the action brought by Salzgitter at first instance and, finally, that Article 1 of the contested decision should be annulled.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά SALZGITTER
COMMISSION v SALZGITTER to the presentation of the Commission’s decisionmaking practice.
Με τον πρώτο λόγο, η Salzgitter αμφισβητεί την ορθότητα της αναλύσεως του Πρωτοδικείου σχετικά με την επί της ουσίας νομιμότητα της επίδικης αποφάσεως.
By its first plea, Salzgitter contests the analysis of the Court of First Instance with regard to the lawfulness of the substance of the contested decision.
Υποστηρίζει ότι, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Πρωτοδικείο ερμήνευσε εσφαλμένως τα άρθρα 4, στοιχείο γ΄, ΑΧ, 67 ΑΧ και 95 ΑΧ.
It submits that, in the judgment under appeal, the Court of First Instance incorrectly interpreted Articles 4(c) CS, 67 CS and 95 CS.