natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Θα πρέπει, δεύτερον, να αξιολογηθεί η διαφορά φορολογίας μεταξύ των επίμαχων προϊόντων, η οποία οφείλεται στο
It is then necessary to evaluate the difference in the taxation of the products at issue as a result of applying the system described
47 — Βλ., για παράδειγμα, την υπόθεση που αφορούσε τη φορολογική μεταχείριση της μετουσιωμένης μεθυλικής αλκοόλης στην Ιταλία, απόφαση της 14ης Ιανουαρίου 1981, 46/80, Vinal (Συλλογή 1981, σ. 77).
47 — See, for example, the case concerning the taxation of denatured alcohol in Italy: Case 46/80 Vinal [1981] ECR 77.
49 — Όπως αναφέρει η ίδια η καθής κυβέρνηση.
49 — According to the Swedish Government.
50 — Από τη δικογραφία δεν προκύπτει αν, πριν την τροποποίηση του 1997, η μέθοδος υπολογισμού του ειδικού φόρου καταναλώσεως για τον οίνο και για τον ζύθο ήταν η ίδια.
48 — I must make it clear that this does not imply a reversal of the burden of proof, since it is in any event incumbent on the Commission to provide sufficient evidence to demonstrate prima facie the existence of a protectionist effect.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-167/05 προεκτεθέν φορολογικό σύστημα.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-167/05 above.
Όπως παρατήρησα προηγουμένως 51, από τη σύγκριση της φορολογικής επιβαρύνσεως που επιβάλλεται αντιστοίχως στον οίνο και στον ζύθο προκύπτει, όποια κι αν είναι η παράμετρος συγκρίσεως που λαμβάνεται υπόψη (όγκος, αλκοολικός τίτλος ή τιμή των προϊόντων), ότι οι κατηγορίες οίνου που ανταγωνίζονται τον ζύθο υπόκεινται σε σημαντικά υψηλότερο ειδικό φόρο καταναλώσεως απ’ ό,τι ο ζύθος.
As I had occasion to point out earlier, 51a comparison of the fiscal burden to which wine and beer are respectively subject shows that, whatever the criterion for comparison that is used (volume, alcoholic strength or product price), those categories of wine which are in competition with beer are subject to a significantly higher rate of excise duty than applies to beer.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, φρονώ ότι προκύπτουν εν προκειμένω επαρκή στοιχεία που επιτρέπουν να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι το επίμαχο φορολογικό σύστημα μπορεί να έχει επίπτωση στη δυνητική κατανάλωση οίνου και να θέσει σε δυσμενέστερη μοίρα το εν λόγω προϊόν, το οποίο εισάγεται κυρίως από άλλα κράτη μέλη, σε σχέση με τον ζύθο ο οποίος παράγεται κυρίως στο εσωτερικό της χώρας, στον βαθμό που ο ζύθος «αποτελεί το εγγύτερο [σημείο αναφοράς] από άποψη ανταγωνισμού» 54.
In those circumstances, I consider that there is sufficient evidence in the present case to conclude that the tax system at issue is likely to affect the potential consumption of wine, which is mainly imported from other Member States, and place that product at a disadvantage as compared with beer, which is essentially a domestic product, inasmuch as the latter ‘constitutes the most relevant reference criterion from the point of view of competition’.
Η επιχειρηματολογία την οποία ανέπτυξε το Βασίλειο της Σουηδίας δεν ανατρέπει, κατά τη γνώμη μου, το εν λόγω συμπέρασμα.
54 The arguments advanced by the Kingdom of Sweden are not, in my view, sufficient to rebut that finding.
Φρονώ συνεπώς ότι η προσφυγή πρέπει να γίνει δεκτή.
I therefore consider that the action must be upheld.
V — Επί των εξόδων
V — Costs
Όσον αφορά τα χαρακτηριστικά της αγοράς, η ευαισθησία του Σουηδού καταναλωτή στις διακυμάνσεις τιμών τις οποίες προκαλούν οι τροποποιήσεις του φορολογικού συστήματος είναι ουσιαστικά αδιαμφισβήτητη.
As far as the characteristics of the market are concerned, the sensitivity of Swedish consumers to the price variations that have resulted from the changes to the tax arrangements applicable to the products at issue is largely undisputed.
Εξάλλου, από τη σύγκριση μεταξύ των τιμών των επίμαχων προϊόντων βάσει των στοιχείων που προσκόμισε η Σουηδική Κυβέρνηση δεν μπόρεσε να αποκλειστεί η πιθανότητα η διαφορά φορολογίας των προϊόντων αυτών να έχει αντίκτυπο στον μεταξύ τους ανταγωνισμό 52.
Furthermore, the comparison between the prices of the beverages in question, which has been made on the basis of the data provided by the Swedish Government, has not made it possible to rule out the possibility that the difference in the taxation of the beverages may affect competition.
Αλλά ούτε και οι στατιστικές, τις οποίες προσκομίζει η Σουηδική Κυβέρνηση και από τις οποίες προκύπτει ότι μεταξύ 1996 και 2003 οι πωλήσεις οίνου αυξήθηκαν κατά ποσοστό υψηλότερο από το ποσοστό αυξήσεως των πωλήσεων ζύθου, αποδεικνύουν αφεαυτές την απουσία προστατευτικού αποτελέσματος του επίμαχου φορολογικού συστήματος 53.
52And, of themselves, the statistics which the Swedish Government has supplied, indicating that, between 1996 and 2003, in percentage terms, sales of wine recorded a greater increase than sales of beer, do not constitute evidence that the tax system at issue has no protectionist effect. 53
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Pursuant to Article 69(2) of the Rules of Procedure, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs if they have been applied for by the successful party.
Ενόψει των συμπερασμάτων στα οποία κατέληξα σχετικά με την απόρριψη των ισχυρισμών του Βασιλείου της Σουηδίας και δεδομένου ότι η Επιτροπή υπέβαλε σχετικό αίτημα, φρονώ ότι το Βασίλειο της Σουηδίας πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
In the light of the conclusions that I have reached in relation to the unsuccessful arguments of the Kingdom of Sweden, and since the Commission applied for costs to be awarded against the Kingdom of Sweden, I consider that the Kingdom of Sweden should be ordered to pay the costs.
51 — Βλ. ανωτέρω, σημεία 52 έως 56.52 — Βλ. ανωτέρω, σημεία 63 έως 73.
51 — See points 52 to 56 above.52 — See points 63 to 73 above.53 — See Case 168/78, cited above.
53 — Βλ. προπαρατεθείσα απόφαση 168/78, Επιτροπή κατά Γαλλίας.
54 — See, to that effect, Case 170/78, cited above, paragraph 27.
Σύμφωνα με την παράγραφο 4 του προεκτεθέντος άρθρου 69, η Δημοκρατία της Λετονίας, η οποία παρενέβη στην παρούσα
In accordance with Article 69(4), the Republic of Latvia, which has intervened in this case, should be ordered to bear its own costs.
VI — Πρόταση
VI — Conclusions
Βάσει του συνόλου των προεκτεθεισών σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο:
In the light of all of the foregoing, I propose that the Court should:
— να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, επιβάλλοντας στους οίνους που ανταγωνίζονται τον ζύθο ειδικό φόρο καταναλώσεως σχετικά υψηλότερο απ’ ό,τι στον ζύθο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 90, δεύτερο εδάφιο ΕΚ·
— declare that the Kingdom of Sweden has failed to fulfil its obligations under the second paragraph of Article 90 EC by applying to wines in competition with beer a rate of excise duty that is comparatively higher than the duty levied on beer;
— να καταδικάσει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα·
— order the Kingdom of Sweden to pay the costs;
— η Δημοκρατία της Λετονίας θα φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
— order the Republic of Latvia to bear its own costs.
Lyal, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, προσφεύγουσα, κατά
Commission of the European Communities, represented by L. Ström van Lier, K. Gross, K. Simonsson and R. Lyal, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg, applicant, v
Βασιλείου της Σουηδίας, εκπροσωπούμενου από την K.
Kingdom of Sweden, represented by K. Wistrand, acting as Agent, defendant,
Δημοκρατία της Λετονίας, εκπροσωπούμενη από τους E. Balode-Buraka και E.
Republic of Latvia, represented by E. Balode-Buraka and E. Broks, acting as Agents, intervener,
Mengozzi γραμματέας: C. Strömholm, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 8ης Μαΐου 2007, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 18ης Ιουλίου 2007,
Advocate General: P. Mengozzi, Registrar: C. Strömholm, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 8 May 2007, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 18 July 2007,
Με το δικόγραφο της προσφυγής της, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Σουηδίας, εφαρμόζοντας εσωτερικούς φόρους δυνάμενους να προστατεύουν εμμέσως τον ζύθο, ο οποίος παράγεται κυρίως στη Σουηδία, έναντι του οίνου, ο οποίος εισάγεται κυρίως από άλλα κράτη μέλη, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 90, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ.
By its application, the Commission of the European Communities claims that the Court should declare that the Kingdom of Sweden has failed to fulfil its obligations under the second paragraph of Article 90 EC, by imposing internal taxes of such a nature as to afford indirect protection to beer, which is mainly produced in Sweden, as compared with wine, which is mainly imported from other Member States.
Ο νόμος 1994:1564 περί του ειδικού φόρου καταναλώσεως επί της αλκοόλης
Law 1994:1564 on excise duty on alcohol
1564), όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο 2001:822 (στο εξής: νόμος περί του ειδικού φόρου καταναλώσεως επί της αλκοόλης).
The Swedish legislation concerning the excise duty applicable to alcoholic beverages, the subject of the present action, is contained in Law 1994:1564 on excise duty on alcohol (lagen (1994:1564) om alkoholskatt) of 15 December 1994 (SFS 1994 No 1564), as amended by Law 2001:822 (‘the lagen om alkoholskatt’).
Το άρθρο 2 του νόμου περί του ειδικού φόρου καταναλώσεως επί της αλκοόλης ορίζει τα εξής:
Paragraph 2 of the lagen om alkoholskatt states as follows:
«Επιβάλλεται ειδικός φόρος καταναλώσεως επί του ζύθου που εμπίπτει στην κατηγορία 2203, εφόσον ο αλκοολικός τίτλος του υπερβαίνει το 0,5 % κατ’ όγκο.
‘Excise duty shall be payable on beer under [Combined Nomenclature] Heading 2203 if its alcoholic strength exceeds 0.5% vol.
Ο ειδικός φόρος καταναλώσεως επιβάλλεται επίσης επί των προϊόντων που περιέχουν μείγμα ζύθου και μη αλκοολούχων ποσών που εμπίπτει στην κατηγορία 2206, αν ο αλκοολικός τίτλος του μείγματος υπερβαίνει το 0,5 % κατ’ όγκο.
Excise duty must also be paid on products containing a mixture of beer and nonalcoholic beverages under [CN] Heading 2206 if the alcoholic strength of the mixture exceeds 0.5% vol.
Ο ειδικός φόρος καταναλώσεως ανά λίτρο ανέρχεται σε 1,47 [SEK] ανά εκατοστιαία μονάδα κατ’ όγκο αλκοόλης.
Excise duty per litre is payable at the rate of [SEK] 1.47 per percentage of alcohol by volume.
Οι ζύθοι των οποίων ο αλκοολικός τίτλος δεν υπερβαίνει το 2,8 % κατ’ όγκο απαλλάσσονται.»
Beers with a maximum alcoholic strength of 2.8% are exempt.’
Το άρθρο 3 του ίδιου αυτού νόμου ορίζει τα εξής:
Article 3 of that law is worded as follows:
«Ο ειδικός φόρος καταναλώσεως επιβάλλεται επί του οίνου που εμπίπτει στις κατηγορίες 2204 και 2205, αν ο αλκοολικός τίτλος προέρχεται αποκλειστικά από ζύμωση και
‘Excise duty shall be payable on wine under [CN] Headings 2204 and 2205 if the alcoholic strength is the result exclusively of fermentation and
1. αν ο αλκοολικός τίτλος υπερβαίνει το 1,2 % κατ’ όγκο, αλλά παραμένει χαμηλότερος ή ίσος του 15 %, ή
1. if the alcoholic strength exceeds 1.2% vol. but is lower than or equal to 15%, or
2. αν ο αλκοολικός τίτλος υπερβαίνει το 15 % κατ’ όγκο, αλλά παραμένει χαμηλότερος ή ίσος του 18 %, εφόσον ο οίνος δεν περιέχει καμία πρόσθετη ουσία.
2. if the alcoholic strength exceeds 15% vol. but is lower than or equal to 18%, and if the wine is produced without additives.
Ο ειδικός φόρος καταναλώσεως ανέρχεται ανά λίτρο: για τα ποτά των οποίων ο αλκοολικός τίτλος υπερβαίνει το 2,25 % κατ’ όγκο, αλλά είναι χαμηλότερος ή ίσος του 4,5 % κατ’ όγκο, σε 7,58 [SEK]· για τα ποτά των οποίων ο αλκοολικός τίτλος υπερβαίνει το 4,5 % κατ’ όγκο, αλλά είναι χαμηλότερος ή ίσος του 7 % κατ’ όγκο, σε 11,20 [SEK]· για τα ποτά των οποίων ο αλκοολικός τίτλος υπερβαίνει το 7 % κατ’ όγκο, αλλά είναι χαμηλότερος ή ίσος του 8,5 % κατ’ όγκο, σε 15,41 [SEK]· για τα ποτά των οποίων ο αλκοολικός τίτλος υπερβαίνει το 8,5 % κατ’ όγκο, αλλά είναι χαμηλότερος ή ίσος του 15 % κατ’ όγκο, σε 22,08 [SEK], και για τα ποτά των οποίων ο αλκοολικός τίτλος υπερβαίνει το 15 % κατ’ όγκο, αλλά είναι χαμηλότερος ή ίσος του 18 % κατ’ όγκο, σε 45,17 [SEK].
Excise duty shall be payable per litre: on beverages with an alcoholic strength higher than 2.25% vol. but lower than or equal to 4.5% vol., at a rate of [SEK] 7.58; on beverages with an alcoholic strength higher than 4.5% vol. but lower than or equal to 7% vol., at a rate of [SEK] 11.20; on beverages with an alcoholic strength higher than 7% vol. but lower than or equal to 8.5% vol., at a rate of [SEK] 15.41; on beverages with an alcoholic strength higher than 8.5% vol. but lower than or equal to 15% vol., at a rate of [SEK] 22.08; and on beverages with an alcoholic strength higher than 15% vol. but lower than or equal to 18% vol., at a rate of [SEK] 45.17.
Οι οίνοι των οποίων ο αλκοολικός τίτλος δεν υπερβαίνει το 2,25 % κατ’ όγκο απαλλάσσονται.»
Wines with a maximum alcoholic strength of 2.25% vol. are exempt.’
Η Επιτροπή, αφού έλαβε καταγγελίες σχετικές με το σουηδικό σύστημα ειδικού φόρου καταναλώσεως επί του οίνου, σύμφωνα με τις οποίες ο φόρος αυτός ενέχει δυσμενή διάκριση σε σχέση με τον επιβαλλόμενο επί του ζύθου, εξέτασε την εν λόγω νομοθεσία και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Βασίλειο της Σουηδίας εφάρμοζε εσωτερικές διατάξεις δυνάμενες να προστατεύουν εμμέσως τον ζύθο, ο οποίος παράγεται κυρίως στη Σουηδία, έναντι του οίνου, ο οποίος εισάγεται κυρίως από άλλα κράτη μέλη, κατά παράβαση του άρθρου 90, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ.
Following complaints received regarding the Swedish rules governing excise duty on wine, allegedly discriminatory by comparison with those applicable to beer, the Commission examined the legislation in question and reached the conclusion that, contrary to the second paragraph of Article 90 EC, the Kingdom of Sweden was imposing internal taxes of such a nature as to afford indirect protection to beer, which is mainly produced in Sweden, to the detriment of wine, which is mainly imported from other Member States.
Αφού έταξε στο κράτος μέλος αυτό προθεσμία για να υποβάλει τις παρατηρήσεις του, με έγγραφα που του κοινοποίησε στις 28 Φεβρουαρίου 2000 και την 1η Ιουλίου 2002, η Επιτροπή εξέδωσε, κατόπιν των κοινοποιήσεων αυτών, αιτιολογημένη γνώμη και συμπληρωματική αιτιολογημένη γνώμη, στις 19 Ιουνίου 2001 και στις 7 Ιουλίου 2004, αντιστοίχως.
After giving the Kingdom of Sweden formal notice, by letters notified on 28 February 2000 and 1 July 2002, to submit its observations, the Commission issued a reasoned opinion and an additional reasoned opinion dated, respectively, 19 June 2001 and 7 July 2004.
Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν θεώρησε ικανοποιητικές τις νομοθετικές τροποποιήσεις που θεσπίστηκαν μετά τις 19 Ιουνίου 2001 με τους νόμους 2001:517 και 2001:822 και ότι το Βασίλειο της Σουηδίας έκρινε ότι δεν πρέπει να δεχθεί την άποψη που υποστήριξε αυτή με τη συμπληρωματική αιτιολογημένη γνώμη, η Επιτροπή αποφάσισε να ασκήσει την υπό κρίση προσφυγή.
Since the Commission did not consider the legislative amendments introduced after 19 June 2001 by Laws 2001:517 and 2001:822 to be satisfactory and since the Kingdom of Sweden took the view that it was not required to accept the argument set out by the Commission in the additional reasoned opinion, the Commission decided to bring the present action.
Με διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2005, επιτράπηκε στη Δημοκρατία της Λετονίας να παρέμβει υπέρ του Βασιλείου της Σουηδίας.
By order of the President of the Court of 16 September 2005, the Republic of Latvia was granted leave to intervene in support of the form of order sought by the Kingdom of Sweden
Η Επιτροπή και το Βασίλειο της Σουηδίας συμφωνούν ότι, στη Σουηδία:
The Commission and the Kingdom of Sweden agree that, in Sweden:
— ο ζύθος αποτελεί κυρίως εγχώριο προϊόν και ο οίνος αποτελεί κυρίως εισαγόμενο προϊόν·
— beer is mainly a domestic product and wine is mainly an imported product;
— οι οίνοι που καταναλώνονται περισσότερο, οι οποίοι κατά κανόνα είναι οι λιγότερο δαπανηροί, έχουν επαρκή κοινά χαρακτηριστικά με τον ζύθο ώστε να αποτελούν, για τον καταναλωτή, προϊόν υποκαταστάσεώς του, οπότε μπορούν να θεωρηθούν ως ανταγωνιστικοί του ζύθου, υπό το πρίσμα του άρθρου 90, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ·
— the most commonly consumed wines, which are generally the lighter wines, share a sufficient number of characteristics with beer to constitute, for the consumer, a substitute for it, so that such wines may be considered to be in competition with beer for the purposes of the second paragraph of Article 90 EC;
— η φορολόγηση του ζύθου και του οίνου συνδέεται παραδοσιακά με την περιεκτικότητα των ποτών αυτών σε αλκοόλη, δηλαδή είναι ανάλογη προς τον κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τους·
— the taxation of beer and wine is traditionally linked to the alcohol content of those beverages, that is to say, it is in proportion to their alcoholic strength by volume;
— υπάρχει διαφορά μεταξύ του κατ’ όγκο φόρου που επιβάλλεται στον ζύθο και αυτού που επιβάλλεται στον οίνο και
— there is a difference in the taxation by volume of beer and wine; and
— η φορολογία μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά του καταναλωτή.
— taxation can influence consumer behaviour.
Ωστόσο, όσον αφορά τα αναγραφόμενα στη δεύτερη και στην πέμπτη περίπτωση ανωτέρω, το Βασίλειο της Σουηδίας διατυπώνει ορισμένες επιφυλάξεις.
Nevertheless, the Kingdom of Sweden qualifies the statements set out in the second and fifth indents above, asserting that beer and wine are only partly in competition and that taxation is only one of the factors likely to influence consumer behaviour.
1738), ως ο ζύθος του οποίου ο αλκοολικός τίτλος υπερβαίνει το 3,5 % κατ’ όγκο, και ο φόρος που επιβαλλόταν στην εκατοστιαία κατ’ όγκο περιεκτικότητα σε αλκοόλη του οίνου με αλκοολικό τίτλο 11 % κατ’ όγκο ήσαν σχεδόν οι ίδιοι.
The Commission and the Kingdom of Sweden also agree that when the latter acceded to the European Union on 1 January 1995, the rate of duty applied, on the basis of alcoholic strength by volume, to strong beer — defined by Law 1994:1738 on alcohol (alkohollagen (1994:1738)) of 16 December 1994 (SFS 1994:1738) as beer of an alcoholic strength in excess of 3.5% vol. — and the rate of duty applied, on the basis of alcoholic strength, to wine of 11% vol. were almost identical.
Από 1ης Ιανουαρίου 1997, ο ειδικός φόρος καταναλώσεως επί του ζύθου μειώθηκε περίπου κατά 40 %.
With effect from 1 January 1997, excise duty on beer was reduced by approximately 40%.
Συναφώς, το Βασίλειο της Σουηδίας διευκρινίζει ότι, το 1996, η κυβέρνησή του διαπίστωσε ότι το μεθοριακό εμπόριο του ζύθου με τη Δανία, λαμβανομένης υπόψη της διαφοράς του φόρου επί του προϊόντος αυτού μεταξύ των δύο ενδιαφερομένων κρατών μελών, είχε αποκτήσει τέτοιες διαστάσεις ώστε επιβαλλόταν η μείωση του φόρου επί του ζύθου.
With regard to that reduction, the Kingdom of Sweden states that its Government had found in 1996 that, because of the difference between Sweden and Denmark in terms of the taxation of beer, the crossborder trade in beer between those two Member States had reached such proportions that it was necessary to reduce the level at which beer was taxed in Sweden.
Το Βασίλειο της Σουηδίας διευκρινίζει επίσης ότι κανένα μεθοριακό εμπόριο αντίστοιχο προς το διαπιστωθέν ως προς τον ζύθο δεν αναπτύχθηκε για τον οίνο, μολονότι η σουηδική φορολογία είναι, και για το τελευταίο αυτό προϊόν, σημαντικά υψηλότερη από τη δανική φορολογία.
The Kingdom of Sweden states further that no crossborder trade in wine has grown up in parallel to that crossborder trade in beer, despite the fact that the wine is taxed much more heavily in Sweden than in Denmark.
Έτσι, οι δύο αυτοί φόροι είναι έκτοτε ισοδύναμοι.
Thus, the tax treatment of wine and the tax treatment of beer are now equivalent.
Στη Σουηδία, η λιανική πώληση του οίνου, του ενισχυμένου ζύθου και των αλκοολούχων ποτών αποτελεί αντικείμενο μονοπωλίου, το οποίο έχει ανατεθεί σε μετοχική εταιρία που ανήκει εξ ολοκλήρου στο Σουηδικό Δημόσιο, τη Systembolaget AB (στο εξής: Systembolaget).
In Sweden, the retail selling of wine, strong beer and spirits is a monopoly, responsibility for which has been entrusted to a company wholly owned by the Swedish State, Systembolaget AB (‘Systembolaget’).
Από τις εξηγήσεις που παρέσχε το Βασίλειο της Σουηδίας, ως προς τις οποίες δεν αντέλεξε η Επιτροπή, προκύπτει ότι το σύστημα αυτό αποτελεί τον βασικό μηχανισμό της πολιτικής του κράτους αυτού για την καταπολέμηση του αλκοολισμού, η οποία σκοπεί στη διοχέτευση της λιανικής πωλήσεως των αλκοολούχων ποτών μέσω της εταιρίας αυτής προκειμένου να διασφαλίσει τον έλεγχο της ηλικίας των καταναλωτών και την τήρηση των ισχυουσών απαγορεύσεων πωλήσεως, διασφαλίζοντας συγχρόνως τη δυνατότητα προσβάσεως στα οικεία προϊόντα.
According to the explanations provided by the Kingdom of Sweden, which have not been contradicted by the Commission, that monopoly system is Sweden’s main policy instrument in its campaign against alcoholism, being designed to channel the retail selling of alcoholic beverages so as to make sure that the age of consumers is checked and that the sales prohibitions in force are complied with, while ensuring that the products concerned are accessible.
Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι ο σουηδικός ζύθος, κυρίαρχο προϊόν στις πωλήσεως οινοπνεύματος στη σουηδική αγορά, πλήττεται με χαμηλότερο φόρο καταναλώσεως απ’ ό,τι ο οίνος της ανταγωνιστικής κατηγορίας.
The Commission submits that Swedish beer, the product which dominates sales of alcohol on the Swedish market, is subject to lower excise duty than the competing category of wine.
Κατά την άποψή της, η διαφορά στον επιβαλλόμενο φόρο επηρεάζει την επιλογή του καταναλωτή, καθόσον η δομή και τα χαρακτηριστικά του επίμαχου φορολογικού συστήματος ενισχύουν την ιστορική, όπως λέγεται, προτίμηση του Σουηδού καταναλωτή για τον ζύθο.
In its view, that difference in taxation influences consumer choice, in that the structure and characteristics of the tax arrangements in question reinforce the preference, claimed to be traditional, of Swedish consumers for beer.
Η κατάσταση αυτή είναι δυσμενής για τον οίνο, ο οποίος εισάγεται κυρίως από άλλα κράτη μέλη και, κατά συνέπεια, έχει υπέρ του ζύθου, ο οποίος παράγεται κυρίως στη Σουηδία, προστατευτικό αποτέλεσμα απαγορευόμενο από το άρθρο 90, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ.
Such a situation is unfavourable to wine, which is mainly imported from other Member States, and consequently has a protective effect, prohibited under the second paragraph of Article 90 EC, in favour of beer, which is mainly produced in Sweden.
Εξετάζοντας τη διάρθρωση των οικείων σουηδικών φορολογικών διατάξεων, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι, παρά τη μείωση του ειδικού φόρου καταναλώσεως επί του
On analysing the thrust of the relevant Swedish tax provisions, the Commission submits that, despite a reduction in excise duty on wine with effect from 1 December
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΣΟΥΗΔΙΑΣ οίνου, από 1ης Δεκεμβρίου 2001 κατ’ εφαρμογήν του νόμου 2001:822, το προϊόν αυτό όχι μόνον εξακολουθεί να υπόκειται σε υψηλότερο ειδικό φόρο καταναλώσεως απ’ ό,τι ο ζύθος, αλλά επιπλέον ο φόρος αυξάνει προοδευτικά αναλόγως του αλκοολικού τίτλου του οίνου, σύμφωνα με την κλίμακα ειδικών φόρων καταναλώσεως του άρθρου 3, δεύτερο εδάφιο, του νόμου περί του ειδικού φόρου καταναλώσεως επί της αλκοόλης.
2001 pursuant to Law 2001:822, not only does wine remain subject to higher excise duty than beer but in addition it is taxed progressively according to its alcoholic strength by volume, in accordance with the excise duty scales set out in the second subparagraph of Paragraph 3 of the alkohollagen.
Έτσι, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, επί οίνου με αλκοολικό τίτλο 12,5 % κατ’ όγκο, ο οποίος κατ’ αυτήν είναι συνήθης, αντιστοιχεί ειδικός φόρος καταναλώσεως ανερχόμενος σε 1,77 SEK ανά εκατοστιαία μονάδα κατ’ όγκο αλκοόλης, υπάρχει δηλαδή διαφορά περίπου 20 % σε σχέση με τον ειδικό φόρο καταναλώσεως επί του ζύθου (1,47 SEK ανά εκατοστιαία μονάδα κατ’ όγκο αλκοόλης).
Thus, the Commission points out, on a wine with an alcoholic strength of 12.5% vol. — which the Commission regards as normal — the excise duty applicable is SEK 1.77 per percentage of alcohol by volume, which differs by approximately 20% from the excise duty on beer (SEK 1.47 per percentage point of alcohol by volume).