natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
The main proceedings and the question referred to the Court
Τον Μάιο του 1994, η Carboni αγόρασε από την εδρεύουσα στη Γένοβα (Ιταλία) Commercio Materie Prime CMP SpA (στο εξής: CMP) μια παρτίδα ακατέργαστου χυτοσιδήρου από αιματίτη ρωσικής καταγωγής, την οποία η CMP είχε αγοράσει από την εδρεύουσα στη Λεμεσό (Κύπρος) OME-DTECH Electronics LTD (στο εξής: OME-DTECH).
In May 1994, Carboni acquired from Commercio Materie Prime CMP SpA (‘CMP’), which has its seat in Genoa (Italy), a consignment of hematite pig iron originating in Russia which CMP had itself acquired from OME-DTECH Electronics Ltd, a company with its seat in Limassol (Cyprus) (‘OME-DTECH’).
Τον Ιούνιο του 1994, ο εκτελωνιστής της Carboni, η SPA-MAT Srl, υπέβαλε στο τελωνείο της Molfetta (Ιταλία), για λογαριασμό της Carboni, διασάφηση εισαγωγής της παρτίδας αυτής, για την οποία δηλώθηκε αξία 151 ECU ανά τόνο και η οποία εκτελωνίστηκε στο λιμάνι αυτό μετά την καταβολή, στις 14 Ιουνίου 1994, τελωνειακών δασμών.
In June 1994, Carboni’s customs agent, SPA-MAT Srl, presented the declaration relating to importation of the consignment to the customs at Molfetta (Italy) on behalf of Carboni, its value being declared on the basis of ECU 151 per tonne. The consignment was cleared through customs in that port after payment of customs duties on 14 June 1994.
Με πρακτικό βεβαιώσεως της 16ης Ιουλίου 1994, οι τελωνειακές αρχές ενημέρωσαν την Carboni, μέσω της SPA-MAT Srl, ότι το καταβληθέν ποσό έπρεπε να προσαυξηθεί, σύμφωνα με την απόφαση 67/94, με δασμό αντιντάμπινγκ ίσο με τη διαφορά μεταξύ της τιμής των 149 ECU ανά τόνο και της δασμολογητέας αξίας, διότι οι εν λόγω αρχές αμφισβητούσαν ότι η δηλωθείσα αξία ήταν πραγματική.
By notice of assessment of 16 July 1994, the customs office informed Carboni through SPA-MAT Srl that the amount payable had to be increased, pursuant to Decision No 67/94, by an antidumping duty equivalent to the difference between the price of ECU 149 per tonne and the customs value, on the ground that the customs office considered the declared value to be inaccurate.
Η Carboni προσκόμισε την εγγύηση για το ποσό που της ζητήθηκε ως δασμός αντιντάμπινγκ από τον εγγυητή, δηλαδή τη RAS, αλλά προσέφυγε στο Tribunale di Bari (πρωτοβάθμιο δικαστήριο του Bari) κατά του Ministero και της RAS, αμφισβητώντας τη νομιμότητα της επιβολής δασμού αντιντάμπινγκ και, συνεπώς, την υποχρέωση συστάσεως εγγυήσεως.
Carboni provided security for payment of the amount demanded by way of antidumping duty through the intermediary of the guarantor, namely RAS, but brought an action before the Tribunale de Bari (Bari District Court) (Italy) against the Ministry and RAS in which it claimed that the demand for payment of an antidumping duty and, consequently, the need to lodge a guarantee were unfounded.
Η Carboni προέβαλε, μεταξύ άλλων, ότι η αναγραφόμενη στο τιμολόγιο της CMP τιμή των 151 ECU ανά τόνο ήταν υψηλότερη από την κατώτατη τιμή εισαγωγής (149 ECU ανά τόνο) και, επομένως, κακώς επιβλήθηκε δασμός αντιντάμπινγκ.
Carboni claimed, inter alia, that the price of ECU 151 per tonne stated on the invoice issued by CMP was higher than the minimum import price (ECU 149 per tonne) and, consequently, that there were no grounds for levying an antidumping duty.
Το Ministero υποστήριξε ότι η διασάφηση συνοδευόταν από μη έγκυρο πιστοποιητικό καταγωγής και ότι η αναγραφόμενη στο προσωρινό τιμολόγιο της CMP τιμή ήταν εικονική.
For its part, the Ministry contended that the import declaration was accompanied by an invalid certificate of origin and that the price indicated on the pro forma invoice from CMP was unreliable.
Επισήμανε, σχετικά, ότι η τιμή που αναγραφόταν στο εκδοθέν από την OME-DTECH τιμολόγιο της προγενέστερης πωλήσεως προς τη CMP ήταν 130,983 ECU ανά τόνο, με συνέπεια να προκύπτει αρνητική διαφορά σε σχέση με την κατώτατη τιμή εισαγωγής που είχε οριστεί με την απόφαση 67/94.
It pointed out in this connection that the invoice in respect of the earlier sale, issued by OME-DTECH, showed that the sale price to CMP was ECU 130.983 per tonne and was therefore lower than the minimum import price fixed by Decision No 67/94.
Με απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2000, το Tribunale di Bari απέρριψε την προσφυγή της Carboni, με το αιτιολογικό ότι ο μηχανισμός προστασίας της ευρωπαϊκής αγοράς, δια της επιβολής δασμού αντιντάμπινγκ, έπρεπε να κινηθεί κατά την είσοδο του εμπορεύματος στην Κοινότητα, δηλαδή κατά την πρώτη αγορά του εμπορεύματος από κοινοτικό επιχειρηματία.
Carboni’s action was dismissed by decision of the Tribunale di Bari of 30 September 2000 on the ground, inter alia, that the protection of the European market through the imposition of an antidumping duty had to take place at the time of entry into the Community, that is to say, at the time of first acquisition by a Community operator.
Η Carboni άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Corte d’apello di Bari (εφετείο του Bari), το οποίο την απέρριψε ως αβάσιμη.
Carboni appealed against that decision to the Corte d’appello di Bari (Bari Court of Appeal), which dismissed the appeal as unfounded.
Κατά το εν λόγω δικαστήριο, η φράση «θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία» του άρθρου 201 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα σημαίνει διάθεση του εμπορεύματος στην κοινοτική αγορά, πράγμα που επιβάλλει να λαμβάνεται υπόψη η αγορά του εμπορεύματος από τον πρώτο κοινοτικό επιχειρηματία.
According to that court, the expression ‘release for free circulation’ within the terms of Article 201 of the Community Customs Code means release onto the Community market, which must refer to the commercial stage of acquisition of the goods by the first Community operator.
Η Carboni άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Corte suprema di cassazione (ακυρωτικό δικαστήριο).
Carboni lodged an appeal on a point of law against that judgment before the Corte suprema di cassazione (Supreme Court of Cassation) (Italy).
Κατ’ αναίρεση, η Carboni προέβαλε, μεταξύ άλλων, αφενός, ότι το εμπόρευμα τίθεται σε ελεύθερη κυκλοφορία από τη στιγμή κατά την οποία εισέρχεται στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας και όχι όταν απλώς αγοράζεται από κοινοτικό επιχειρηματία σε κράτος εκτός της Κοινότητας.
In that appeal, Carboni argued, inter alia, that release for free circulation occurs only at the time when the goods enter the customs territory of the Community, and not when they are simply acquired by a Community subject in a State outside the Community.
Η λειτουργία που επιτελεί ο δασμός αντιντάμπινγκ δεν συνίσταται στην επιβολή κυρώσεως στο κράτος παραγωγής, ώστε να αποτρέπεται η εξαγωγή του εμπορεύματος σε συγκεκριμένη τιμή, αλλά στο να μην εισάγεται στην κοινοτική αγορά εμπόρευμα πωλούμενο σε τιμή κάτω του κόστους, πράγμα που θα είχε αρνητικές συνέπειες για τον ανταγωνισμό.
The purpose of the antidumping duty, it contended, is not to penalise the producing State in order to prevent it from exporting at a certain price, but to ensure that goods sold at below cost price do not enter the Community market, with adverse effects on competition.
Αφετέρου, η Carboni επικαλέστηκε το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 1751/94, καθώς και την εισαγωγική φράση του άρθρου 29, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπου ορίζεται ότι «δασμολογητέα αξία των εισαγομένων εμπορευμάτων είναι η συναλλακτική αξία, δηλαδή η πράγματι πληρωθείσα […] τιμή».
Carboni also referred to Article 1(2) of Decision No 1751/94 and the introductory part of the first subparagraph of Article 29(1) of the Community Customs Code, which provides that ‘[t]he customs value of imported goods shall be the transaction value, that is, the price actually paid’.
H Carboni κατέληξε ότι, ελλείψει επιφυλάξεων όσον αφορά το αν το τιμολόγιο αγοράς που εξέδωσε η CMP είναι πραγματικό, το ποσό που κατέβαλε η CMP δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη, καθώς η διαφορά τιμής μεταξύ των δύο πωλήσεων δικαιολογείται από διαφόρους παράγοντες, όπως η αμοιβή του μεσολαβητή, το κόστος μεταφοράς και η ανάληψη κινδύνων.
Carboni argued that, as there were no doubts as to the correctness of the invoice relating to the purchase issued by CMP, the amount paid by the latter was irrelevant since the difference in price between the two sales was justified by various factors such as payment for intermediary activities, transport costs and assumption of risks.
Κατά το Ministero, η ratio legis της νομοθεσίας αντιντάμπινγκ οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ζημία στην κοινοτική αγορά δεν επέρχεται μόνο στην περίπτωση που εισέρχονται στο κοινοτικό τελωνειακό έδαφος εμπορεύματα σε τιμή κάτω του κόστους, αλλά και στην περίπτωση που ένας κοινοτικός επιχειρηματίας αποκτά τα εν λόγω εμπορεύματα σε τιμή χαμηλότερη από αυτή που πρέπει να καταβάλλουν άλλοι κοινοτικοί επιχειρηματίες.
According to the Ministry, the ratio legis of the antidumping rules leads to the conclusion that the prejudice to the Community market arises not only with the actual entry into the Community customs territory of goods being sold at below cost price, but also in the case where a Community operator acquires those goods at a lower price than that which other Community operators have to pay.
Το Corte suprema di cassazione διερωτάται αν οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιλέξουν ως βάση για την επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ την αξία που αντιστοιχεί στην τιμή που ορίστηκε για το εν λόγω εμπόρευμα στο πλαίσιο πωλήσεως προγενέστερης αυτής βάσει της οποίας έγινε η διασάφηση ή, με άλλα λόγια, αν το κρίσιμο χρονικό σημείο είναι αυτό της πωλήσεως με σκοπό την εξαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, ανεξαρτήτως της προσκομίσεως του εμπορεύματος στο τελωνείο.
The Corte suprema di cassazione has doubts as to whether the customs authorities may use, as the basis for applying an antidumping duty, a value corresponding to the price indicated for the goods in a sale prior to the sale on the basis of which the customs declaration was made or, in other words, whether the relevant time is that of the sale concluded for purposes of export to the customs territory of the Community, independently of the submission to customs.
Συγκεκριμένα, το Corte suprema di cassazione κρίνει ότι πρέπει να εξεταστεί αν, στην ελευθερία του επιχειρηματία να επιλέξει, για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας, την τιμή που καταβλήθηκε για τα εν λόγω εμπορεύματα στο πλαίσιο συναλλαγής προγενέστερης εκείνης βάσει της οποίας έγινε η διασάφηση, αντιστοιχεί όμοια εξουσία της τελωνειακής αρχής.
The Corte suprema di cassazione thus considers it necessary to establish whether the freedom of the operator to choose, for the purpose of determining the customs value, the price paid for the goods in question in a transaction prior to that on the basis of which the customs declaration was made, has its counterpart in an identical power on the part of the customs authorities.
Αφού διαπίστωσε ότι το Δικαστήριο δεν έχει αποφανθεί επί του ανακύψαντος στην υπόθεση της κύριας δίκης νομικού ζητήματος, το Corte suprema di cassazione αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το εξής προδικαστικό ερώτημα:
Having determined that the point of law raised in the main proceedings had not yet been decided by the Court, the Corte suprema di cassazione decided to stay the proceedings and to refer the following question to the Court for a preliminary ruling:
«Μπορεί, σύμφωνα με τις αρχές του κοινοτικού τελωνειακού δικαίου, να χρησιμοποιήσει η τελωνειακή αρχή ως βάση για την επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ, όπως ο ορισθείς με την απόφαση 67/94 […], την τιμή στην οποία τα εμπορεύματα αυτά πωλήθηκαν στο πλαίσιο πωλήσεως προγενέστερης εκείνης βάσει της οποίας έγινε η διασάφηση, όταν ο αγοραστής είναι κοινοτικό φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή, εν πάση περιπτώσει, όταν σκοπός της πωλήσεως είναι η εισαγωγή στην Κοινότητα;»
‘According to the principles of Community customs law and for the purpose of application of an antidumping duty such as that laid down by Commission Decision No 67/94 …, may the customs authority refer to the price indicated in a sale of the same goods which took place prior to that on the basis of which the customs declaration was made, where the buyer is a Community subject or, in any case, the sale took place for import into the Community?’
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
The question referred to the Court
Με το ερώτημα που υποβάλλει, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, αν, για την επιβολή του ορισθέντος με την απόφαση 67/94 δασμού αντιντάμπινγκ, οι σχετικοί κανόνες της κοινοτικής τελωνειακής νομοθεσίας επιτρέπουν στις τελωνειακές αρχές να προσδιορίζουν τη δασμολογητέα αξία βάσει της τιμής που ορίστηκε για το ίδιο εμπόρευμα στο πλαίσιο πωλήσεως προγενέστερης εκείνης για την οποία έγινε η διασάφηση.
By its question, the referring court asks essentially whether, for the application of the antidumping duty established by Decision No 67/94, the rules laid down in the relevant Community customs legislation permit the customs authorities to determine the customs value on the basis of the price indicated in a sale of the same goods which took place prior to that in respect of which the customs declaration was made.
Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, πρέπει να εξεταστεί, πρώτον, αν οι τελωνειακές αρχές δύνανται, εν γένει, να λαμβάνουν ως βάση για την επιβολή του επιβληθέντος με την ως άνω απόφαση δασμού αντιντάμπινγκ την τιμή που ορίστηκε στο πλαίσιο προγενέστερης πωλήσεως των ίδιων εμπορευμάτων, ακόμη και αν η δηλωθείσα τιμή αντιστοιχεί στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα από τον εισαγωγέα
In order to answer that question, it is first of all necessary to determine whether the customs authorities may, as a general rule, refer, for the purpose of applying the antidumping duty established by the abovementioned decision, to the price indicated in a prior sale of the same goods, even if the declared price corresponds to the price actually paid or payable by the importer. If the answer to that question is in the negative,
Σχετικά με τη δυνατότητα των τελωνειακών αρχών να χρησιμοποιούν προγενέστερη πώληση ως βάση για την επιβολή του ορισθέντος με την απόφαση 67/94 δασμού αντιντάμπινγκ, οσάκις η δηλωθείσα τιμή αντιστοιχεί στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα από τον εισαγωγέα τιμή
Whether the customs authorities may refer to a prior sale for the purpose of applying the antidumping duty established by Decision No 67/94 in the case where the declared price corresponds to the price actually paid or payable by the importer
Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αν οι τελωνειακές αρχές μπορούν να χρησιμοποιούν ως βάση για την επιβολή του ορισθέντος με την απόφαση 67/94 δασμού αντιντάμπινγκ την τιμή που ορίστηκε για τα επίμαχα εμπορεύματα στο πλαίσιο προγενέστερης πωλήσεως, ακόμη και αν η δηλωθείσα τιμή αντιστοιχεί στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα από τον εισαγωγέα τιμή, πρέπει να ερμηνευθεί η έννοια «δηλωθείσας τελωνειακής αξίας» του άρθρου 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 67/94.
In order to answer the question whether the customs authorities may, for the purpose of applying the antidumping duty established by Decision No 67/94, refer to the price indicated in a prior sale of the same goods, even if the declared price corresponds to the price actually paid or payable by the importer, it is necessary to interpret the concept of ‘declared customs value’ for the purposes of Article 1(2) of Decision No 67/94.
Σημειωτέον, καταρχάς, ότι ο όρος «τελωνειακή αξία» αντιστοιχεί στη δασμολογητέα αξία των εισαγομένων εμπορευμάτων, όπως αυτή ορίζεται στο πλαίσιο της τελωνειακής νομοθεσίας (βλ., κατ’ αναλογία απόφαση της 29ης Μαΐου 1997, C-93/96, ICT, Συλλογή 1997, σ.
It must be pointed out, first of all, that the expression ‘customs value’ corresponds to the customs value of the imported goods, as defined by the customs rules (see, by analogy, Case C-93/96 ICT [1997] ECR I-2881, paragraph 14).
I-2881, σκέψη 14). Με βάση τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως της κύριας δίκης, πρέπει εφαρμοστεί το άρθρο 29, παράγραφος 1, του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, το οποίο ορίζει ότι ο όρος αυτός αντιστοιχεί στη «συναλλακτική αξία, δηλαδή [στην] πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τα εμπορεύματα τιμή, όταν πωλούνται προς εξαγωγή με προορισμό το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας», ενδεχομένως κατόπιν προσαρμογής πραγματοποιούμενης σύμφωνα με άλλες σχετικές διατάξεις του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα.
Bearing in mind the time at which the facts in the main proceedings took place, reference must be made to Article 29(1) of the Community Customs Code, which defines that expression as ‘the transaction value, that is, the price actually paid or payable for the goods when sold for export to the customs territory of the Community’, adjusted, where necessary, in accordance with the relevant provisions of the Community Customs Code.
Με το εν λόγω άρθρο 29, παράγραφος 1, διευκρινίζεται ότι η δασμολογητέα αξία αφορά μόνον τα εμπορεύματα που «πωλούνται προς εξαγωγή με προορισμό το
Article 29(1) provides that the customs value concerns only goods ‘sold for export to the customs territory of the Community’. It follows that it must be agreed, at
218), διάταξη κατ’ ουσίαν ταυτόσημη με αυτή του άρθρου 29, παράγραφος 1, του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, απόφαση της 6ης Ιουνίου 1990, C-11/89, Unifert, Συλλογή 1990, σ. I-2275, σκέψη 11].
1), a provision essentially identical to Article 29(1) of the Community Customs Code, Case C-11/89 Unifert [1990] ECR I-2275, paragraph 11).
Κατά το άρθρο 147, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του κανονισμού εφαρμογής, το γεγονός ότι τα εμπορεύματα που αποτελούν το αντικείμενο πωλήσεως διασαφούνται για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία πρέπει να θεωρηθεί επαρκής ένδειξη ότι πληρούται η εν λόγω προϋπόθεση.
Under the first sentence of Article 147(1) of the implementing regulation, the fact that the goods which are the subject of a sale are declared for free circulation is to be regarded as adequate indication that the abovementioned condition has been fulfilled.
Με το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του ως άνω άρθρου 147, ως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης, διευκρινιζόταν ότι το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που, πριν από την τελωνειακή εκτίμηση, έχουν πραγματοποιηθεί διαδοχικές πωλήσεις.
The second sentence of Article 147(1), in the version in force at the time of the facts in the main proceedings, provided that that indication was also to apply in the case of successive sales before valuation.
Επομένως, σε περίπτωση διαδοχικών πωλήσεων, μπορούν να ληφθούν υπόψη, για τον προσδιορισμό της «συναλλακτικής αξίας», κατά την έννοια του άρθρου 29, παράγραφος 1, του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, οι τιμές που ορίστηκαν στο πλαίσιο πωλήσεων οι οποίες πραγματοποιήθηκαν μετά την εξαγωγή, αλλά προτού το εμπόρευμα τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Κοινότητας (βλ., κατ’ αναλογία, προπαρατεθείσα απόφαση Unifert, σκέψη 13).
Thus, in the case of successive sales, the prices relating to sales made after export, but before release into free circulation in the Community, may be taken into account for the purpose of determining the ‘transaction value’ within the meaning of Article 29(1) of the Community Customs Code (see, by analogy, Unifert, paragraph 13).
Συνεπώς, σε περίπτωση διαδοχικών πωλήσεων εμπορευμάτων με σκοπό την εισαγωγή τους στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, ο εισαγωγέας μπορεί ελεύθερα να επιλέξει ποια από τις τιμές που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο της κάθε πωλήσεως θα χρησιμοποιήσει ως βάση προσδιορισμού της δασμολογητέας αξίας των εν λόγω εμπορευμάτων, υπό την προϋπόθεση ότι είναι σε θέση να προσκομίσει, όσον αφορά την επιλεγείσα τιμή, όλα τα στοιχεία και έγγραφα που είναι απαραίτητα για τις τελωνειακές αρχές (βλ., κατ’ αναλογία, προπαρατεθείσα απόφαση Unifert, σκέψεις 16 και 21).
It follows that, in the case of successive sales of goods for importation into the customs territory of the Community, the importer is at liberty to select from the prices agreed for each of the sales the price which he will take as a basis for determining the customs value of the goods in question, provided that he can furnish to the customs authorities all the necessary particulars and documents relating to the price which he chooses (see, by analogy, Unifert, paragraphs 16 and 21).
Αφού διευκρινίστηκε, όσον αφορά την «τελωνειακή αξία», ότι η έννοια αυτή παραπέμπει στην τελωνειακή νομοθεσία και, επομένως, ότι ο εισαγωγέας διαθέτει την περιγραφόμενη στην προηγούμενη σκέψη δυνατότητα επιλογής, πρέπει να εξεταστεί η σημασία της προσθήκης σε αυτή της λέξεως «δηλωθείσα», προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα του Corte suprema di cassazione αν η τελωνειακή αρχή έχει επίσης τη δυνατότητα να επιλέξει την τιμή προγενέστερης πωλήσεως ως βάση για την επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ.
Next, it is necessary, on the basis of those clarifications as to the meaning of the expression ‘customs value’, which refers to the customs rules and thus gives the importer the choice set out in the previous paragraph, to determine the meaning of the term ‘declared’ added to that expression for the purpose of answering the question asked by the Corte suprema di cassazione as to whether the customs administration also has a choice and may also refer to the price indicated in a prior sale as the basis for the application of an antidumping duty.
Με την προσθήκη της λέξεως «δηλωθείσα» καθίσταται σαφές, από το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 67/94, ότι η βάση επιβολής δασμού αντιντάμπινγκ δεν είναι η δασμολογητέα αξία αυτή καθαυτή, αλλά η δασμολογητέα αξία που δήλωσε ο εισαγωγέας.
The addition of the term ‘declared’ in Article 1(2) of Decision No 67/94 emphasises that the basis for applying an antidumping duty is not the customs value as such but the customs value declared by the importer.
Επομένως, από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, για την επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ, οι τιμές πωλήσεως που προηγήθηκαν εκείνης που χρησιμοποίησε ο εισαγωγέας για τη διασάφηση.
It follows from that provision, therefore, that the prices indicated in sales which took place prior to that on the basis of which the customs declaration was made by the importer cannot be taken into account for the application of an antidumping duty.
Προκύπτει, δηλαδή, βάσει του γράμματος και μόνον του άρθρου 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως 67/94, ότι οι τελωνειακές αρχές δεν έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν ως βάση καθορισμού της δασμολογητέας αξίας, για τον προσδιορισμό δασμού αντιντάμπινγκ, την τιμή της πρώτης πωλήσεως.
It thus appears that the very terms of Article 1(2) of Decision No 67/94 preclude the customs authorities from being entitled to choose the price of the first sale as a basis for calculating the customs value for the purpose of determining an antidumping duty.
Εντούτοις, η Ιταλική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι, στην υπόθεση της κύριας δίκης, οι τελωνειακές αρχές μπορούσαν να προσδιορίσουν τον δασμό βάσει της πωλήσεως του ακατέργαστου χυτοσιδήρου από αιματίτη από την OME-DTECH στη CMP, διότι η δεύτερη επιχείρηση είναι κοινοτική.
However, the Italian Government argues that, in the main proceedings, the customs authorities could have determined the customs duty on the basis of the sale of hematite pig iron by OME-DTECH to CMP, since the latter undertaking was itself a Community operator.