natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά συνέπεια, τίθεται το ερώτημα αν το γράμμα του άρθρου 5, παράγραψος 2, της οδηγίας, το οποίο αφορά ρητά μόνο τη χρησιμοποίηση σημείου για μη παρόμοια προϊόντα ή μη παρόμοιες υπηρεσίες, εμποδίζει την εψαρμογή της διατάξεως αυτής και στην περίπτωση χρησιμοποιήσεως του σημείου για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή για πανομοιότυπες ή παρόμοιες υπηρεσίες.
The Court points out in limine that the question will be examined below solely in the light of Article 5(2) of the Directive, but that the interpretation reached at the end of that examination will apply mutatis mutandis to Article 4(4) (a) of the Directive.
Επιβάλλεται εκ προοιμίου η παρατήρηση ότι το άρθρο 5, παράγραψος 2, της οδηγίας δεν πρέπει να ερμηνευθεί μόνο με βάση το γράμμα του, αλλά πρέπει επίσης να ληψθούν υπόψη η εν γένει οικονομία και οι στόχοι του συστήματος στο οποίο εντάσσεται.
Having regard to the latter aspects, that article cannot be given an interpretation which would lead to marks with a reputation having less protection where a sign is used for identical or similar goods or services than where a sign is used for non-similar goods or services.
Μολονότι από τη δέκατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας προκύπτει ότι η προστασία που παρέχει το άρθρο 5, παράγραψος 1, στοιχείο α', της εν λόγω οδηγίας είναι απόλυτη, όταν η χρήση θίγει ή μπορεί να θίξει μία από τις λειτουργίες του σήματος, η εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', εξαρτάται από την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως.
Although, in the light of the 10th recital of the Directive, the protection conferred under Article 5(l)(a) is an absolute right when the use affects or is liable to affect one of the functions of the mark, the application of Article 5(l)(b) depends on there being a likelihood of confusion.
Επιβάλλεται να τονιστεί ότι το Δικαστήριο, στις σκέψεις 20 και 21 της αποφάσεως της 11ης Νοεμβρίου 1997, C-251/95, SABEL, απέκλεισε τη δυνατότητα ευρείας ερμηνείας του άρθρου 4, παράγραψος 1, στοιχείο β', της οδηγίας, το οποίο είναι ουσιαστικά ταυτόσημο με το άρθρο 5, παράγραψος 1, στοιχείο β', της οδηγίας αυτής, ερμηνείας που στηριζόταν κυρίως στο ότι το άρθρο 5, παράγραψος 2, της οδηγίας εψαρμόζεται, σύμφωνα με το γράμμα του, μόνο στην περίπτωση χρήσης σημείου για μη παρόμοια προϊόντα ή μη παρόμοιες υπηρεσίες.
The Court points out that in Case C-251/95 SABEL [1997], paragraphs 20 and 21, it has already excluded a broad interpretation of Article 4(l)(b) of the Directive, which is, in substance, identical to Article 5(1)(b), an interpretation which had been suggested to it on the ground, inter alia, that Article 5(2) of the Directive, on its wording, applies only where a sign is used for non-similar goods or services.
Επομένως, αν από τις περιστάσεις συνάγεται ότι αποκλείεται η ύπαρξη κινδύνου συγχύάεως, ο δικαιούχος σήματος που χαίρει φήμης δεν θα μπορεί να επικαλεστεί το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας για να αντιταχθεί στην προσβολή του διακριτικού χαρακτήρα ή της φήμης του σήματος του.
In the main proceedings, the Bundesgerichtshof does not rule out the possibility that it may be difficult to establish the likelihood of confusion, in which case the proprietor of the mark with a reputation may have a legitimate interest in protecting the distinctive character and the repute of his mark under Article 5(2) of the Directive.
Αν όμως ληψθούν υπόψη τα ανωτέρω τελευταία αναφερθέντα στοιχεία, δεν θα μπορούσε να δοθεί στη διάταξη αυτή καμία ερμηνεία που θα είχε ως συνέπεια τη μικρότερη προστασία των ψημισμένων σημάτων στην περίπτωση χρήσης σημείου για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες από ό,τι στην περίπτωση χρήσης σημείου για μη παρόμοια προϊόντα ή μη παρόμοιες υπηρεσίες.
Accordingly, where there is no likelihood of confusion, Article 5(l)(b) of the Directive could not be relied on by the proprietor of a mark with a reputation to protect himself against impairment of the distinctive character or repute of the mark.
«Τα άρθρα 4, παράγραφος 4, στοιχείο α, και 5, παράγραφος 2, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι τα κράτη μέλη έχουν την εξουσία να παρέχουν ειδική προστασία στα καταχωρισμένα σήματα που χαίρουν φήμης όταν το νεότερο σήμα ή σημείο που είναι πανομοιότυπο ή παρόμοιο με το καταχωρισμένο σήμα προορίζεται να χρησιμοποιηθεί ή χρησιμοποιείται για προϊόντα ή υπηρεσίες που είναι πανομοιότυπα ή παρόμοια με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που καλύπτει το καταχωρισμένο σήμα»
•Articles 4(4) (a) and 5(2) of First Council Directive 89/104/EEC of 21 December 1988 to approximate the laws of the Member States relating to trade marks are to be interpreted as entitling the Member States to provide specific protection for registered trade marks with a reputation in cases where a later mark or sign, which is identical with or similar to the registered mark, is intended to be used or is used for goods or services identical with or similar to those covered by the registered mark.'
«Η προαιρετική προστασία που προβλέπεται συγκεκριμένα στα άρθρα 4, παράγραψος 4, στοιχείο α', και 5, παράγραψος 2, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, αψορά μόνο τις περιπτώσεις στις οποίες τα οικεία προϊόντα ή οι οικείε; υπηρεσίες δεν είναι παρόμρια ή παρόμοιες με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που καλύπτει το (προγενέστερο) σήμα.
'The optional protection specified in Articles 4(4)(a) and 5(2) of Council Directive 89/104/EEC relates only to situations in which the goods or services in question are not similar to those for which the (earlier) trade mark is valid.
Στις περιπτώσεις παρόμριων προϊόντων ή υπηρεσιών, το εθνικό δικαστήριο πρέπει να εξετάζει, λαμβάνοντας υπόψη τη νομολογία του Δικαστηρίου για την προστασία που παρέχουν τα σήματα με ιδαίτερο διακριτικό χαρακτήρα, κατά πόσον υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως σύμψωνα με το άρθρο 4, παράγραψος 1, ή, ανάλογα με την περίπτωση, το άρθρο 5, παράγραψος 1.
Where goods or services are similar, the national court must examine, in the light of the Court's case-law concerning the protection enjoyed by marks with a highly distinctive character, whether there exists a likelihood of confusion in accordance with Articles 4(1) or 5(1), as the case may be.
Τα άρθρα 4, παράγραψρς 4, στοιχείο α', και 5, παράγραψος 2, της οδηγίας ρυθμίζουν περιοριστικώς τους λόγους για τρυς ρπρίους επιτρέπεται η παροχή της προαιρετικής αυτής προστασίας και δεν επιτρέπουν τη θέσπιση συμπληρωματικών εθνικών διατάξεων προς προστασία των φημισμένων σημάτων από νεότερα σημεία τα οποία χρησιμοποιούνται ή πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για πανομοιότυπα ή παρόμοια εμπορεύματα ή πανομοιότυπες ή παρόμοιες υπηρεσίες.»
The grounds specified in Articles 4(4)(a) and 5(2) on which such optional protection may be granted are exhaustive and may not be supplemented by national rules protecting well-known marks against later signs which are used or to be used in respect of identical or similar goods or services.'
Συνεκδ. υποθ. Τ-94/01, Τ-152/01 και Τ-286/01 Astrid Hirsch, Emanuele Nicastro και Johannes Priesemann κατά Banque centrale européenne Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Joined Cases T-94/01, T-152/01 and T-286/01 Astrid Hirsch, Emanuele Nicastro et Johannes Priesemann ν European Central Bank Staff Regulations of Officials
«Μόνιμοι υπάλληλοι - Μη μόνιμοι υπά)ληλοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας -Άρθρο 19 των όρων απασχολήσεως - Σχολικό επίδομα - Άρνηση χορηγήσεως σε μη μονίμους υπαλλήλους που δεν απολαύουν της αποζημιώσεως εκπατρισμού του άρθρον 17 των εν λόγων όρων - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων» (Τρίτο τμήμα)
(Officials —Members of staff of the European Central Bank —Article 19 of the Conditions of Employment — Education allowance — Refusal to grant it to members of staff not entitled to the expatriation allowance under Article 17 of those conditions — Principle of non­discrimination) (Third Chamber)
Υποθ. C-143/02 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
Case C-143/02 Commission of the European Communities ν Italian Republic procedure to a number of listed projects instead of extending it to all projects not directly connected with or necessary to the management of the site but likely to have a significant effect thereon;
Léger ανέπτυξε τι; προτάσει; του κατά τη συνεδρίαση τσυ τρίτρυ τμήιιατο; τη; 9η; Ιανουαρίου 2003.
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Third Chamber on 9 January 2003.
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
Ί) do not require the competent national authorities to adopt the temporary conservation measures referred to above in respect of areas which do not appear in a national list but are considered by the Commission to be of Community importance;
Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθροη' 5, 6 και 7 της οδηγίας 92Ί43ΊΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας — Αποκλείονται ορισμένα σχέδια που ενδέχεται να έχουν επίπτωση σε τόπους κοινοτικού ενδιαφέροντος— Υποχρέωση /.ήψεως κατάλ/.η/.ων μέτρων για να αποφευχθεί η υποβάθμιση των φυσικών
2) order the Italian Republic to pay the costs.' declare that the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Articles 5, 6 and 7 of Council Directive 92/43/EEC of 21 May 1992 on the conservation of natural habitats and of wild fauna and flora in that it adopted rules which: confine the application of the environmental impact assessment
Το παρόν δελτίο συντάσσεται από το Τμήμα Τύπου και Πληροφοριών του Δικαστηρίου (L-2925 Λουξεμβούργο) για την ταχεία ενημέρωση των αναγνωστών επί των εργασιών του.
This bulletin is issued by the Court's Press and Information Division (1-2925 Luxembourg) to provide rapid information on the work of the Court.
Γλώσσα πρωτοτύπου: η γαλλική.
Original version: French Completed on 25.03.2003 Catalogue No: QD-AC-03-OOl-EN-C
Εβδομάδα από 13 έως 17 Ιανουαρίου 2003 αριθ. 02/03
Week 13 to 17 January 2003 n° 02/03
Υποθ. C-315/00 Rudolf Maierhofer κατά Finanzamt Augsburg-Land Φορολογία
Case C-315/00 Rudolf Maierhofer v Finanzamt Augsburg-Land Taxation
Υποθ. C-29/02 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-29/02 Commission of the European Communities v Kingdom of Spain Environment and consumers
Υποθ. C-205/01 10 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-205/01 10 Commission of the European Communities v Kingdom of the Netherlands Environment and consumers
Υποθ. C-63/02 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-63/02 Commission of the European Communities v United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland Environment and consumers
Υποθ. C-462/01 Ulf Hammarsten Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
Case C-462/01 Ulf Hammarsten Free movement of goods
Υποθ. Τ-75/00 Augusto Fichtner κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T-75/00 Augusto Fichtner v Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
Υποθ. C-12/00 18 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
Case C-12/00 Commission of the European Communities v Kingdom of Spain Free movement of goods
Υποθ. C-14/00 21 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
Case C-14/00 20 Commission of the European Communities v Italian Republic Free movement of goods
Υποθ. C-265/01 Annie Pansard κ.λπ.
Case C-265/01 Annie Pansard and Others Free movement of goods
Υποθ. C-114/02 33 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
Case C-114/02 33 Commission of the European Communities v French Republic
Υποθ. C-436/01 34 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
Case C-388/01 23 Commission of the European Communities v Italian Republic Principles of Community law
C-233/00 34 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
Case C-233/00 33 Commission of the European Communities v French Republic
Ενώπιον του Πρωτοδικείου
Case T-99/01 Mystery drinks GmbH v Office for Harmonization in the Internal Market Intellectual property
Υποθ. C-218/01 Henkel KGaA κατά Deutsches Patent- und Markenamt
Case T-171/01 Institut de l'audiovisuel et des télécommunications en Europe (IDATE) v Commission of the European Communities Arbitration clause
Τ-99/01 Mystery drinks GmbH κατά Γραφείου Εναρμόνισης στην εσωτερική αγορά Πνευματική ιδιοκτησία
Case C-76/01 Eurocoton and Others v Council of the European Union
Υποθ. C-30/01 34 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας
Case C-333/01 34 Commission of the European Communities v Kingdom of Spain
Υποθ. Τ-171/01 27 Institut de l'audiovisuel et des télécommunications en Europe (IDΑΤΕ) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ρήτρα διαιτησίας
Joined Cases T-377/00, T-379/00, T-380/00, T260/01 and T-272/01 28 Philip Morris International, Inc., R.J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., RJR Acquisition Corp., R. J. Reynolds Tobacco Company, R. J. Reynolds Tobacco International, Inc., Japan Tobacco, Inc. v Commission of the European Communities Law governing the institutions
Υποθ. C-76/01 Eurocoton κ.λπ. κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
Case C-466/01 35 Commission of the European Communities v Hellenic Republic
Υποθ. C-333/01 35 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
Case C-483/01 35 Commission of the European Communities ν French Republic
Υποθ. C-466/01 36 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
Case C-441/01 36 Commission of the European Communities ν Kingdom of the Netherlands
Υποθ. C-29/02 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-29/02 Commission of the European Communities ν Kingdom of Spain Environment and consumers
16 Ιανουαρίου 2003
16 January 2003
Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 98/83/ΕΚ στο
(Failure of a Member State to fulfil its obligations — Failure to transpose Directive 981831EC) (First Chamber)
«Παράβαση κράτους μέλους εσωτερικό δίκαιο» (Πρώτο τμήμα)
Spain has failed to fulfil its obligations under that directive.
1998, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
The Kingdom of Spain does not deny that it did not transpose the Directive within the period prescribed, and gives details of the stage reached in the procedure for the adoption of the measures transposing the Directive.
Το Βασίλειο της Ισπανίας δεν αμφισβητεί ότι η οδηγία δεν είχε μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας και εκθέτει σε ποιο στάδιο της διαδικασίας εκδόσεως βρίσκονται τα μέτρα για τη μεταφορά της.
By application lodged at the Court Registry on 1 February 2002, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt or, in any event, to communicate to the Commission the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 98/83/EC of 3 November 1998, the Kingdom of
2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.*
Orders the Kingdom of Spain to pay the costs.'
O vεvικóc εισαγγελέας S.
He proposed that the Court should:
Alber ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πρώτου τμήματος της 5ης Νοειιβρίου 2002.
'(1) declare that, by failing to adopt or, in any event, to communicate to the Commission the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 98/83/EC of 3 November 1998 on the quality of water intended for human consumption, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under that directive;
Υποθ. C-63/02 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-63/02 Commission of the European Communities ν United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland Environment and consumers
16 Ιανουαρίου 2003
(Failure of a Member 98/83/EC) (First Chamber)
«Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 98/83/ΕΚ στο εσωτερικό δίκαιο» (Πρώτο τμήμα)
Britain and Northern Ireland has failed to fulfil its obligations under Article 17(1) and (2) of the Directive.
Συμβουλίου, της 3ης Νοεμβρίου 1998, ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να της κοινοποιήσει τις εν λόγω διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 17, παράγραφοι 1 και 2, της εν λόγω οδηγίας.
By application lodged at the Court Registry on 26 February 2002, the Commission of the European Communities brought an action under Article 226 EC for a declaration that, by failing to adopt for Northern Ireland and Wales all the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 98/83/EC of 3 November 1998, or, in any event, by failing to notify such provisions to the Commission, the United Kingdom of Great
Το Δικαστήριο αναφέρει ότι ουδέν νομοθέτημα για τη μεταφορά της οδηγίας όσον αφορά τη Βόρεια Ιρλανδία και την Ουαλία είχε θεσπιστεί κατά τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας.
The Court notes that it has been established that no legislation implementing the Directive for Northern Ireland and Wales had been adopted on expiry of the period prescribed in the reasoned opinion.
»Ι) Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας παραλείποντας να θεσπίσει, όσον αφορά τη Βόρεια Ιρλανδία και την Ουαλία, όλες τις αναγκαίες νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 17, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας
Declares that, by failing to adopt for Northern Ireland and Wales all the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 98/83/EC of 3 November 1998 on the quality of water intended for human consumption,
Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.»
Orders the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland to pay the costs.'
Alber ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πρώτου τμήματος της 15ης Οκτωβρίου 2002.
'(1) declare that, by failing to adopt for Northern Ireland and Wales all the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 98/83/EC of 3 November 1998 on the quality of water intended for human consumption or, in any event, by failing to notify such provisions to the Commission, the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland has failed to fulfil its obligations under Article 17(1) and (2) of that directive;
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
(2) order the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland to pay the costs.'
Υποθ. C-122/02 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-122/02 Commission of the European Communities ν Kingdom of Belgium Environment and consumers
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
The Kingdom of Belgium does not dispute that not all the measures necessary to transpose the Directive have been taken, and states that the Commission and the Court will be informed of the progress made in the transposition of the Directive.
«1) Το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να εκδώσει όλες τις αναγκαίες νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί πλήρως με την οδηγία 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία
By application lodged at the Court Registry on 5 April 2002, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt all the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply fully with Council Directive 98/83/EC of 3 November 1998, or, at any rate, by failing fully to inform the Commission thereof, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations
Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα»
Declares that, by failing to adopt all the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply fully with Council Directive 98/83/EC of 3 November 1998 on the quality of water intended for human consumption, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under that directive;
Ο γενικός εισαγγελέας L.
Orders the Kingdom of Belgium to pay the costs.'
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
Advocate General L. A. Geelhoed delivered his Opinion at the sitting of the First Chamber on 10 October 2002.
C-315/00 Rudolf Maierhofer κατά Finanzamt Augsburg-Land Φορολογία
Case C-315/00 Rudolf Maierhofer ν Finanzamt Augsburg-Land Taxation
16 Ιανουαρίου 2003
16 January 2003 property Prefabricated building
Προδικαστική «Έκτη οδηγία ΦΠΛ — Απαλλαγές — Μίσθωση ακινήτων — Προκατασκευασμένο κτίριο που προορίζεται να αποσυναρμολογηθεί και μπορεί να κατασκευαστεί εκ νέου» (Πέμπτο τμήμα) προβλεφθεί η δυνατότητα παρατάσεως της ισχύος της.
Preliminary ruling (Sixth VAT Directive — Exemptions — Letting of immovable which can be dismantled and reassembled) (Fifth Chamber)
Με διάταξη της 25ης Μαΐου 2000 το Bundesfinanzhof υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977.
By order of 25 May 2000 the Bundesfinanzhof referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Article 13B(b) of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του R.
Mr Maierhofer let to the Free State of Bavaria communal accommodation, *with the necessary land', for the temporary housing of asylumseekers.
Maierhofer και του Finanzamt Augsburg-Land, μιας φορολογικής αρχής (στο εξής: Finanzamt), σχετικά με την επιβολή στον R.
The lease was entered into for a fiveyear period with the possibility of extension.
Maierhofer φόρου προστιθεμένης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) για μισθώσεις προκατασκευασμένων κτιρίων.
Some of the buildings were on land which a local authority had let to Mr Maierhofer and others were on land which the lessee of the buildings, the Free State of Bavaria, had rented itself. In
Ορισμένα από τα κτίσματα βρίσκονταν σε οικόπεδο που είχε εκμισθώσει στον R. Maierhofer ένας οργανισμός τοπικής αυτοδιοικήσεως και ορισμένα άλλα βρίσκονταν σε οικόπεδα που είχε μισθώσει ο ίδιος ο μισθωτής των κτιρίων, το Βαυαρικό Δημόσιο.
Those questions were raised in proceedings between Mr Maierhofer and the Finanzamt Augsburg-Land, a tax office ('the Finanzamt'), concerning Mr Maierhofer's liability to value added tax ('VAT') in respect of the letting of buildings constructed from prefabricated components.
Η διαφορά της κύριας προδικαστικά ερωτήματα
The first question both cases the sites were to be fully restored to their original condition once the lease came to an end.
Οι τοίχοι συνίσταντο σε χωρίσματα, που ήταν στερεωμένα με κοχλίες πακτωμένους στα θεμέλια. Ο ξύλινος
By its first question, the national court is asking the Court about the meaning of the expression 'letting of immovable property' in Article 13B(b) of the Sixth Directive.
Η διάρκεια της ισχύος της συμβάσεως είχε οριστεί σε πέντε έτη, ενώ είχε
They can be dismantled on expiry of the lease for subsequent re-use but by having recourse to eight persons over ten days.
σκελετός της στέγης ήταν καλυμμένος από κεραμίδια.
The walls, which were made of panels, were secured to the foundations by bolts.
Χάρη στο σύστημα κατασκευής, ήταν δυνατή οποτεδήποτε η αποσυναρμολόγηση των κτιρίων από οχτώ άτομα εντός δέκα ημερών, οπότε μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εκ νέου.
The construction system was such that the buildings could be dismantled at any time by eight persons in ten days and subsequently reused. used.
Τα επίμαχα στην κύρια δίκη κτίρια δεν μπορούν ούτε να κινούνται ούτε να μετακινούνται εύκολα.
Such buildings made of structures fixed to or in the ground must be regarded as immovable property.