natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πάντως, η ερμηνεία αυτή εγκαταλείφθηκε μόλις ένα χρόνο μετά, όταν το Δικαστήριο, με την προπαρατεθείσα απόφαση Brown, ακολουθώντας τις προτάσεις μου που επαναλάμβαναν τις προτάσεις που είχα αναπτύξει στην υπόθεση Larsson, δεν έλαβε υπόψη τον χρόνο της άδειας ασθένειας λόγω εγκυμοσύνης ή τοκετού, η οποία εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και παρατάθηκε κατά τη διάρκεια και μετά την άδεια μητρότητας, προκειμένου να υπολογίσει τον χρόνο που δικαιολογεί την απόλυση κατά το βρετανικό δίκαιο.
This interpretation was, however, to be abandoned barely a year later in Brown when the Court, following my Opinion, which endorsed the line taken in the Opinion in Larsson, did not take into account, for computation of the period justifying dismissal under UK law, time taken off sick owing to an illness resulting from pregnancy or childbirth which arose during pregnancy and persisted during and after maternity leave.
Σε παρόμοια υπόθεση, ήτοι στην υπόθεση Larsson, πρότεινα στο Δικαστήριο 35να ακολουθήσει τη νομολογία που θέτει ένα όριο στο τέλος της άδειας μητρότητας, πέρα από το οποίο κάθε ασθένεια, ανεξάρτητα από το αν οφείλεται στην εγκυμοσύνη, εμπίπτει στο γενικό καθεστώς που εφαρμόζεται σε όλους τους εργαζομένους, ενώ οι απουσίες λόγω εγκυμοσύνης, πριν τον τοκετό, δεν θα αντιστοιχούσαν, σε περίπτωση απόλυσης, στις απουσίες λόγω ασθενείας ενός άνδρα.
In the similar case of Ms Larsson, I suggested that the Court 35 confirm the case- law which draws a line at the point when the maternity leave comes to an end, from which point any illness, whether or not occasioned by pregnancy, will fall under the general rules applicable to all workers, while periods during which a woman is unable to work due to pregnancy, prior to giving birth, would not be equivalent, for the purposes of dismissal, to a man’s absences on grounds of illness.
Το Δικαστήριο, με την απόφαση της 29ης Μαΐου 1997, C-400/95, Larsson 36, δεν ακολούθησε τις προτάσεις μου ως προς το σημείο αυτό, αφού έκρινε ότι η οδηγία 76/207 δεν απαγορεύει την απόλυση λόγω απουσιών εξαιτίας ασθένειας που οφείλεται στην εγκυμοσύνη ή στον τοκετό, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι παρατείνεται μετά την άδεια μητρότητας.
In its judgment in Larsson 36the Court did not adopt my position on this point but took the view that Directive 76/207 does not preclude dismissals on the grounds of absences due to an illness attributable to pregnancy or confinement, irrespective of whether it continues after maternity leave.
Το Δικαστήριο, για τον υπολογισμό της διάρ-
It also accepted that, when calculating the period providing grounds for dismissal under
Το Δικαστήριο, με την απόφαση της 19ης Νοεμβρίου 1998, C-66/96, Høj Pedersen κ.λπ. 37, δέχθηκε την άποψη αυτή, κρίνοντας ως αντίθετη προς το κοινοτικό δίκαιο δανική διάταξη που επέτρεπε στον εργοδότη να υποχρεώσει μια έγκυο να σταματήσει να εργάζεται, χωρίς να εισπράττει το σύνολο των αποδοχών της, αν θεωρούσε ότι δεν μπορούσε να την απασχολεί.
Høj Pedersen and Others 37confirmed this interpretation by ruling that Danish legislation which allowed an employer to require a pregnant woman to stop working without paying her salary in full on the basis that he cannot find work for her is contrary to Community law.
Το Δικαστήριο, με την απόφαση Tele Danmark, εισήγαγε, στο πνεύμα των προτάσεών μου της 10ης Μαΐου 2001, μια προϋπόθεση για την καταγγελία των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, κρίνοντας ότι η οδηγία 76/207 απαγορεύει την απόλυση εργαζο-
Tele Danmark introduced a refinement, consistent with my Opinion delivered on 10 May 2001, in the case of the termination of fixed-term contracts, by stating that Directive 76/207 precludes the
34 — Όπως έκρινε το Δικαστήριο, με την απόφαση της ίδιας μέρας, C-177/88, Dekker (Συλλογή 1990, σ.
34 — As it did in Dekker, a judgment handed down on the same date, in the case of a refusal to appoint a pregnant woman (Case C-177/88 Dekker [1990] ECR I-3941).
35 — Προτάσεις της 18ης Φεβρουαρίου 1997.36 — Συλλογή 1997, σ. I-2757.
35 — Opinion delivered on 18 February 1997.36 — Case C-400/95 Larsson [1997] ECR I-2757.
37 — Συλλογή 1998, σ. I-7327.
37 — Case C-66/96 Høj Pedersen and Others [1998] ECR I-7327.
MAYR λεται στην εγκυμοσύνη και μπορεί να βλάψει τη γυναίκα, αντίκειται στην οδηγία 76/207 41.
MAYR tially detrimental to women is contrary to Directive 76/207.
Αφού διαπιστώθηκε η πρωτοτυπία αυτή, από την τελεολογική ερμηνεία της οδηγίας 76/207, ερμηνευμένης υπό το φως της
That said, a purposive interpretation of Directive 76/207 consistent with the caselaw examined suggests that the situation
Οι αποφάσεις αυτές στρέφονται γύρω από την κεντρική ιδέα ότι η εγκυμοσύνη αποτελεί φυσική κατάσταση που αφορά μόνον τις γυναίκες, γεγονός που αποτέλεσε, κατά τη Lucinda M.
All these judgments revolve around the central idea that pregnancy is a physical reality which only affects women, a fact which has, according to Lucinda M. Finley, represented the greatest obstacle to women’s full participation in the world of work.
Συνεπώς, κάθε μέτρο που λαμβάνεται στον τομέα αυτό, το οποίο οφεί-
40It follows that any work-related measure based on pregnancy which is poten-
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-506/06 απόλυση συνιστά διάκριση που αντίκειται στην οδηγία 76/20 42.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-506/06 ation, the dismissal would be discriminatory and contrary to Directive 76/207.
Πάντως, η σύνεση και ο απαραίτητος σεβασμός της ασφάλειας δικαίου με υποχρεώνουν να επισημάνω τη σημασία εν προκειμένω της προσεκτικής στάθμισης των πραγματικών περιστατικών προκειμένου να περιοριστεί χρονικώς το πεδίο εφαρμογής της προστασίας.
For reasons of prudence and respect for the dictates of legal certainty, I must nevertheless point out the importance in this matter of carefully appraising the facts in order to define the temporal scope of the protection.
Πράγματι, η οδηγία προκρίνει έναντι της αρχής της ισότητας την προστασία των δικαιωμάτων της γυναίκας προς αποφυγή διακρίσεων σε βάρος της.
The directive puts the right of a woman not to be discriminated against above the principle of equality.
Ειδικότερα, το άρθρο 2 προβλέπει την προστασία της γυναίκας, ιδίως όσον αφορά την εγκυμοσύνη και τη μητρότητα (παράγραφος 3), απαγορεύοντας ρητώς τις διακρίσεις σε συσχετισμό με την οικογενειακή κατάσταση (παράγραφος 1).
In particular, Article 2 refers to the protection of the female sex as regards pregnancy and maternity (Article 2(3)) and expressly prohibits discrimination relating to marital or family status (Article 2(1)).
Σε αντίθεση με την οδηγία 92/85, καμία διάταξη της οδηγίας 76/207 δεν περιορίζει το πεδίο εφαρμογής της σε μια περίοδο της ζωής της γυναίκας, με αποτέλεσμα να μπορεί να εφαρμόζεται πριν ή μετά την εγκυμοσύνη ή μετά τον τοκετό.
Unlike the case of Directive 92/85, there is nothing in Directive 76/207 which limits its provisions to a phase of a woman’s life, so there is no reason to preclude its application before or after pregnancy or the postpartum period.
Κατά τη γνώμη μου, το καθοριστικό γεγονός για τη διάγνωση της διακριτικής μεταχείρισης είναι αν η απόλυση αποφασίστηκε λαμβανομένης υπόψη της παρούσας ή απλά ενδεχόμενης μητρότητας.
In my view, the determining factor in ascertaining discrimination lies in whether the decision to dismiss has been taken on the basis of the maternity, whether current or merely potential.
Επομένως, δεν πρέπει να «οπλιστούμε» επ’ αόριστον κατά της απόλυσης κάθε γυναίκας που βρίσκεται σε ηλικία τεκνοποίησης ή επιθυμεί να τεκνοποιήσει ή, ακόμη, που έχει ξεκινήσει μια χρονοβόρα και επώδυνη διαδικασία τεχνητής αναπαραγωγής, αλλά να αποφύγουμε πράξεις του εργοδότη που παραβιάζουν την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών ή προσβάλλουν τον στοιχειώδη σκοπό της προστασίας της μητρότητας που αποτελεί υπέρτατη αξία κάθε σύγχρονης κοινωνίας.
It is not a question of giving indefinite and armour-plated protection against dismissal to all women of childbearing age or women who have a desire to have children, or even those who have started a long and painful course of assisted reproduction treatment, but of preventing employers acting in a manner contrary to either the principle of equality between men and women or the fundamental aim of protecting procreation which is of transcendental importance in any modern society.
42 — Η εναγόμενη επιχείρηση αρνείται ότι απέλυσε την S.
42 — The respondent denies having dismissed Ms Mayr on grounds of her future pregnancy since it had not been informed of this fact.
Mayr λόγω της μελλοντικής εγκυμοσύνης της αφού δεν είχε ενημερωθεί σχετικώς.
Although it falls to the national court to evaluate this claim, Ms Mayr had taken sick leave when the follicular puncture was carried out (two days before the dismissal) and therefore her employer could perhaps have known about her situation.
Μολονότι στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμήσει τον ισχυρισμό αυτό, η S.
In any event, pursuant to Council Directive 97/80/EC of 15 December 1997 on the burden of proof in cases of discrimination based on sex (OJ 1998 L 14, p.
Πάντως, σύμφωνα με την οδηγία 97/80/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με το βάρος απόδειξης σε περιπτώσεις διακριτικής μεταχείρισης λόγω φύλου, η εταιρία Bäckerei und Konditorei Gerhard Flöckner OHG βαρύνεται με την απόδειξη ότι η απόφασή της δεν παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
6), it would be for Bäckerei und Konditorei Gerhard Flöckner OHG to prove that its decision did not involve any breach of the principle of equal treatment.
Εξάλλου, η εν συντομία προπαρατεθείσα νομολογιακή εξέλιξη φανερώνει τη βούληση του Δικαστηρίου να αυξήσει την προστασία της γυναίκας στο πλαίσιο της μητρότητας.
Furthermore, the development of the caselaw as briefly described earlier demonstrates the desire of the Court to extend the protection given to a woman in connection with maternity.
Προτείνω, επομένως, στο Δικαστήριο να προχωρήσει προς αυτή την κατεύθυνση προστασίας της τεκνοποίησης (εντός των ορίων της αρχής της ισότητας), απαντώντας στο αυστριακό δικαστήριο ότι, αν από την εξέταση των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης προκύπτει ότι ο εργοδότης απέλυσε την S. Mayr λόγω της ιδιαίτερης κατάστασής της την οποία γνώριζε, η
I would therefore invite the Court of Justice to continue down this line of protecting procreation (within the limits of the principle of equality) and advise the Austrian court that if, having studied the relevant factual background, it is of the opinion that the actions of the employer were motivated by Ms Mayr’s particular situ-
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο προδικαστικό ερώτημα του Oberster Gerichtshof ως εξής:
In the light of the foregoing, I propose that the Court give the following answer to the question of the Oberster Gerichtshof:
«1) Εργαζόμενη που υποβάλλεται σε τεχνητή γονιμοποίηση δεν είναι “έγκυος εργαζόμενη” κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο α΄, πρώτο τμήμα, της οδηγίας 92/85 εφόσον, κατά την κοινοποίηση της απόλυσής της, τα ωάριά της είχαν γονιμοποιηθεί σε εργαστήριο, αλλά δεν είχαν ακόμη εμφωλευθεί στη μήτρα της.
(1) An employee who undergoes an in vitro fertilisation procedure is not a ‘pregnant worker’ for the purposes of the first part of Article 2(a) of Directive 92/85/EEC, if, at the time at which she was given notice of termination of employment, her ova had been fertilised in a laboratory but had not yet been transferred to her body.
2) Ωστόσο, η απόλυση της εργαζομένης αυτής μπορεί να συνιστά διάκριση που αντίκειται στην οδηγία 76/207/ΕΟΚ, αν αποδειχθεί ότι οφείλεται στην ιδιαίτερη κατάστασή της ή στη μελλοντική μητρότητά της.»
(2) Nevertheless, the dismissal of the worker would constitute discrimination contrary to Directive 76/207/EEC if it can be shown to have been by reason of her particular circumstances or future maternity.
Στην υπόθεση C-506/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) με απόφαση της 23ης Νοεμβρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 14 Δεκεμβρίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Oberster Gerichtshof (Austria), made by decision of 23 November 2006, received at the Court on 14 December 2006, in the proceedings
Ruiz-Jarabo Colomer γραμματέας: B. Fülöp, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 16ης Οκτωβρίου 2007, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: D. Ruiz-Jarabo Colomer, Registrar: B. Fülöp, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 16 October 2007, after considering the observations submitted on behalf of:
Braguglia, επικουρούμενο από τη W. Ferrante, avvocato dello Stato,
— the Italian Government, by I.M. Braguglia, acting as Agent, and W. Ferrante, avvocato dello Stato,
Kreuschitz καθώς και την I. Kaufmann-Bühler, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 27ης Νοεμβρίου 2007,
— the Commission of the European Communities, by M. van Beek, V. Kreuschitz and I. Kaufmann-Bühler, acting as Agents, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 27 November 2007,
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 2, στοιχείο α΄, της οδηγίας 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και θηλαζουσών εργαζομένων (δέκατη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) (ΕΕ L 348, σ. 1).
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Article 2(a) of Council Directive 92/85/EEC of 19 October 1992 on the introduction of measures to encourage improvements in the safety and health at work of pregnant workers and workers who have recently given birth or are breastfeeding (tenth individual Directive within the meaning of Article 16(1) of Directive 89/391/EEC) (OJ 1992 L 348, p. 1).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της S. Mayr, προσφεύγουσας της κύριας δίκης, και του πρώην εργοδότη της, της εταιρίας Bäckerei und Konditorei Gerhard Flöckner OHG (στο εξής: Flöckner), καθής της κύριας δίκης, εξαιτίας της απόλυσής της από την εταιρία αυτή.
The reference has been made in the course of proceedings between Ms Mayr, appellant in the main proceedings, and her former employer Bäckerei und Konditorei Gerhard Flöckner OHG (‘Flöckner’), respondent in the main proceedings, following the dismissal of Ms Mayr by Flöckner.
Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ
Article 2(1) of Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to
MAYR ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας (ειδ. έκδ.
MAYR employment, vocational training and promotion, and working conditions (OJ 1976 L 39, p.
05/002, σ. 70), ορίζει ότι «[η] αρχή της ίσης μεταχειρίσεως […], απαγορεύει κάθε διάκριση που βασίζεται στο φύλο είτε άμεσα είτε έμμεσα, σε συσχετισμό, ιδίως, με την οικογενειακή κατάσταση».
40) provides that ‘… the principle of equal treatment shall mean that there shall be no discrimination whatsoever on grounds of sex either directly or indirectly by reference in particular to marital or family status’.
Η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου 2 προβλέπει ότι η οδηγία 76/207 «δεν θίγει τις διατάξεις που αφορούν την προστασία της γυναίκας, ιδίως όσον αφορά την εγκυμοσύνη και τη μητρότητα».
Article 2(3) of Directive 76/207 states that the directive ‘shall be without prejudice to provisions concerning the protection of women, particularly as regards pregnancy and maternity’.
Το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/207 ορίζει τα εξής:
Article 5(1) of Directive 76/207 states:
«Η εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, όσον αφορά τους όρους εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των όρων απολύσεως, συνεπάγεται την εξασφάλιση σε άνδρες και γυναίκες των αυτών όρων, χωρίς διάκριση βασιζόμενη στο φύλο.»
‘Application of the principle of equal treatment with regard to working conditions, including the conditions governing dismissal, means that men and women shall be guaranteed the same conditions without discrimination on grounds of sex.’
Το άρθρο 34, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 204, σ.
Article 34(1) of Directive 2006/54/EC of the European Parliament and of the Council of 5 July 2006 on the implementation of the principle of equal opportunities and equal treatment of men and women in matters of employment and occupation (recast) (OJ 2006 L 204, p.
23), κατάργησε την οδηγία 76/207, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2002/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002 (ΕΕ L 269, σ. 15).
23) repealed Directive 76/207, as amended by Directive 2002/73/EC of the European Parliament and of the Council of 23 September 2002 (OJ 2002 L 269, p. 15).
Πάντως, οι οδηγίες 2002/73 και 2006/54 δεν έχουν εφαρμογή ratione temporis στα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης της κύριας δίκης.
However, Directives 2002/73 and 2006/54 do not apply ratione temporis to the facts in the main proceedings.
Από την ένατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 92/85 προκύπτει ότι η προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εγκύων, των λεχώνων και των θηλαζουσών εργαζομένων δεν πρέπει να καθιστά μειονεκτική τη θέση των γυναικών στην αγορά εργασίας και δεν πρέπει να θίγει τις οδηγίες περί ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών.
It is apparent from the ninth recital in the preamble to Directive 92/85 that the protection of the safety and health of pregnant workers, workers who have recently given birth or workers who are breastfeeding should not treat women on the labour market unfavourably nor work to the detriment of directives concerning equal treatment for men and women.
Σύμφωνα με τη δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη της ίδιας οδηγίας, ο κίνδυνος απόλυσης των εγκύων, λεχωνών ή θηλαζουσών εργαζομένων για λόγους που σχετίζονται με την κατάστασή τους μπορεί να έχει ζημιογόνες συνέπειες στην ψυχική και φυσική κατάστασή τους και πρέπει να προβλεφθεί απαγόρευση απόλυσής τους.
According to the 15th recital in the preamble to that directive, the risk of dismissal for reasons associated with their condition may have harmful effects on the physical and mental state of pregnant workers, workers who have recently given birth or who are breastfeeding, and provision should be made for the dismissal of such women to be prohibited.
Ως έγκυος εργαζόμενη ορίζεται στο άρθρο 2, στοιχείο α΄, της οδηγίας 92/85 «κάθε εργαζόμενη γυναίκα που είναι έγκυος και έχει πληροφορήσει τον εργοδότη της για την κατάστασή της, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία και/ή πρακτική».
A pregnant worker is defined in Article 2(a) of Directive 92/85 as ‘a pregnant worker who informs her employer of her condition, in accordance with national legislation and/or national practice’.
Το άρθρο 10 της οδηγίας 92/85 ορίζει τα εξής:
Article 10 of Directive 92/85 states:
«Προκειμένου να εξασφαλισθεί στις [εγκύους, λεχώνες ή θηλάζουσες] εργαζόμενες, κατά την έννοια του άρθρου 2, η άσκηση των δικαιωμάτων προστασίας της ασφάλειας και της υγείας τους, τα οποία αναγνωρίζονται στο παρόν άρθρο, προβλέπεται ότι:
‘In order to guarantee workers [who are pregnant, who have recently given birth or who are breastfeeding], within the meaning of Article 2, the exercise of their health and safety protection rights as recognised under this Article, it shall be provided that:
2) σε περίπτωση που απολυθεί εργαζόμενη γυναίκα, κατά την έννοια του άρθρου 2, κατά το διάστημα που προβλέπεται στο σημείο 1, ο εργοδότης πρέπει να δικαιολογήσει δεόντως την απόλυση γραπτώς·
2. if a worker, within the meaning of Article 2, is dismissed during the period referred to in point 1, the employer must cite duly substantiated grounds for her dismissal in writing;
Το άρθρο 12 της οδηγίας 92/85 ορίζει τα εξής:
Article 12 of Directive 92/85 provides:
«Τα κράτη μέλη εισάγουν στην εσωτερική τους έννομη τάξη τα αναγκαία μέτρα, προκειμένου να καταστεί δυνατό σε κάθε εργαζόμενη που θεωρεί ότι θίγεται από τη μη τήρηση των υποχρεώσεων που προκύπτουν από την παρούσα οδηγία να διεκδικεί τα δικαιώματά της διά της δικαστικής οδού και/ή, σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες και/ή πρακτικές, διά της προσφυγής σε άλλες αρμόδιες αρχές.»
‘Member States shall introduce into their national legal systems such measures as are necessary to enable all workers who should [consider] themselves wronged by failure to comply with the obligations arising from this Directive to pursue their claims by judicial process (and/or, in accordance with national laws and/or practices) by recourse to other competent authorities.’
Το άρθρο 10 του νόμου περί προστασίας της μητρότητας (Mutterschutzgesetz, στο εξής: MSchG) ορίζει τα εξής:
Paragraph 10 of the Law on Maternity Protection (Mutterschutzgesetz, ‘MSchG’) states:
Οι εργαζόμενες δεν μπορούν να απολυθούν νομίμως ούτε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ούτε κατά τη διάρκεια τεσσάρων μηνών που ακολουθούν τον τοκετό, εκτός αν ο εργοδότης δεν είχε ενημερωθεί για την εγκυμοσύνη ή τον τοκετό.
Workers may not be lawfully dismissed during pregnancy or the four months following childbirth, unless the employer has not been informed of the pregnancy or the birth.
Η απόλυση είναι επίσης παράνομη εφόσον ο εργοδότης ενημερώθηκε για την εγκυμοσύνη ή τον τοκετό εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την αναγγελία ή την κοινοποίηση της απόλυσης σε περίπτωση γραπτής απόλυσης.
Dismissal is also illegal when the employer is informed of the pregnancy or birth within five working days of the oral or written notice of the dismissal.
Η γραπτή γνωστοποίηση της εγκυμοσύνης ή του τοκετού θεωρείται ότι έγινε εμπροθέσμως εφόσον ταχυδρομήθηκε εντός της προθεσμίας των πέντε ημερών.
Written notice of pregnancy or childbirth is considered to have been given in good time when it is posted within the five-day period.
Αν η εργαζόμενη επικαλείται την εγκυμοσύνη της ή τον τοκετό της εντός πέντε ημερών, πρέπει ταυτοχρόνως να αποδείξει την εγκυμοσύνη ή το τεκμήριό της βάσει ιατρικού πιστοποιητικού ή να προσκομίσει τη ληξιαρχική πράξη γέννησης του τέκνου. […]»
Where the worker indicates her pregnancy or the childbirth within the five-day period, she must at the same time prove the pregnancy or the presumption of pregnancy by means of a medical certificate, or by producing the birth certificate of the child …’
Σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 1, του νόμου περί τεχνητής γονιμοποιήσεως (Fortpflanzungsmedizingesetz, στο εξής: FMedG), τα προς ανάπτυξη κύτταρα, ήτοι, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 3, του FMedG, τα γονιμοποιημένα ωάρια και τα αναπτυχθέντα απ’ αυτά κύτταρα μπορούν να διατηρηθούν έως δέκα έτη.
Under Paragraph 17(1) of the Law on Reproductive Medicine (Fortpflanzungsmedizingesetz, ‘FMedG’), viable cells, namely, according to the legal definition in Paragraph 1(3) of the FMedG, fertilised ova and the cells grown from them, can be kept for up to 10 years.
Σύμφωνα με το άρθρο 8 του FMedG, η τεχνητή γονιμοποίηση μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με τη συγκατάθεση του ζεύγους, ενώ η γυναίκα μπορεί να υπαναχωρήσει μέχρι τη μεταφορά των προς ανάπτυξη κυττάρων στον οργανισμό της.
Under Paragraph 8 of the FMedG, medically assisted reproduction can be carried out only with the consent of the partners, and the consent of the woman can be withdrawn until the viable cells are implanted in her body.
Ο θεράπων ιατρός της χορήγησε άδεια ασθενείας από 8 έως 13 Μαρτίου 2005.
Her general practitioner certified her sick from 8 to 13 March 2005.
Mayr την απόλυσή της από τις 26 Μαρτίου 2005.
On 10 March 2005, by telephone, Flöckner informed Ms Mayr that she was dismissed with effect from 26 March 2005.