natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δεύτερον, διαπιστώνεται ότι, με την Απόφαση, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τον συγκεκριμένο αντίκτυπο της συμπράξεως στην αγορά κατά την εκτίμηση της σοβαρότητας της παραβάσεως.
Second, it must be observed that, in the Decision, the Commission took into consideration the actual impact of the cartel on the market when it assessed the gravity of the infringement.
Πράγματι, ναι μεν η Επιτροπή διατείνεται, με την αιτιολογική σκέψη 327 της Αποφάσεως, ότι δεν είναι αναγκαίο να λαμβάνει υπόψη τα ενδεχόμενα συγκεκριμένα αποτελέσματα όταν αποδεικνύεται ο αντίθετος προς τους κανόνες του ανταγωνισμού σκοπός μιας συμπράξεως, διαπιστώνει όμως, στις αιτιολογικές σκέψεις 333 έως 336 της Αποφάσεως, την ύπαρξη τέτοιων αποτελεσμάτων εν προκειμένω, τούτο δε έστω και αν διατείνεται στην αιτιολογική σκέψη 333 ότι δεν είναι δυνατό να τα μετρήσει με ακρίβεια.
While the Commission asserts, at recital 327 to the Decision, that there is no need to take into account the actual effects when a cartel is shown to have an anticompetitive object, it none the less states, at recitals 333 to 336 to the Decision, that such effects exist in the present case, even though it asserts at recital 333 that it is not possible to measure them in a precise manner.
Τα αποτελέσματα αυτά προκύπτουν, ειδικότερα, από την εφαρμογή των επίμαχων συμφωνιών.
Those effects are the consequence, in particular, of the implementation of the agreements in question.
Η Επιτροπή υπενθυμίζει, συναφώς, με τις αιτιολογικές σκέψεις 330 έως 332 της Αποφάσεως, που παραπέμπουν στο μέρος I αυτής, ότι οι επίμαχες συμφωνίες εφαρμόστηκαν με πολλή προσοχή.
The Commission observes, in that regard, at recitals 330 to 332 to the Decision, referring to Part I of the Decision, that the agreements in question were carefully implemented.
Οι αιτιολογικές σκέψεις 334 και 336, που αφορούν τα συγκεκριμένα αποτελέσματα της συμπράξεως στην αγορά παραπέμπουν επίσης στην εφαρμογή των επίμαχων συμφωνιών.
Recitals 334 and 336, which deal with the actual effects of the cartel on the market, also refer to the implementation of the agreements in question.
Με την αιτιολογική σκέψη 337 της Αποφάσεως, η οποία περιλαμβάνει το συμπέρασμα σχετικά με τις αναπτύξεις που αφορούν τις συγκεκριμένες επιπτώσεις της συμπράξεως στην αγορά, η Επιτροπή εκθέτει ότι η εν λόγω «διαρκής εφαρμογή είχε αποτελέσματα στην αγορά σορβικών αλάτων».
At recital 337 to the Decision, which contains the finding concerning the developments devoted to the actual impact of the cartel on the market, the Commission states that that ‘continuous implementation has had an impact on the sorbates market’.
Όμως, η Hoechst δεν αμφισβήτησε ενώπιον του Πρωτοδικείου το συμπέρασμα της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή της συμπράξεως.
The Commission’s finding concerning the implementation of the cartel is not challenged by Hoechst before the Court.
Πρέπει να υπογραμμιστεί, συναφώς, ότι, όσον αφορά ιδίως μια σύμπραξη επί των τιμών, ευλόγως η Επιτροπή συνήγαγε ότι η παράβαση είχε κάποια αποτελέσματα, από το γεγονός ότι τα μέλη της συμπράξεως έλαβαν μέτρα προς επίτευξη των συμφωνηθεισών τιμών.
It must be emphasised, in that regard, that in the particular case of a price cartel it is permissible for the Commission to draw the inference that the infringement has had effects from the fact that the members of the cartel took measures to apply the agreed prices.
Αντιθέτως, όταν αποδεικνύεται η εφαρμογή μιας συμπράξεως, δεν μπορεί να απαιτείται από την Επιτροπή να αποδεικνύει συστηματικά ότι οι σχετικές συμφωνίες πράγματι παρέσχαν τη δυνατότητα στις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις να επιτύχουν ένα επίπεδο τιμών πωλήσεως μεγαλύτερο από εκείνο που θα διαμορφωνόταν αν δεν υπήρχε η σύμπραξη (βλ., επ’ αυτού, απόφαση Limburgse Vinyl Maatschappij κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 153 ανωτέρω, σκέψεις 743 έως 745).
On the other hand, when the implementation of a cartel is established, the Commission cannot be required to demonstrate systematically that the agreements actually allowed the undertakings concerned to attain a higher level of prices than that which would have prevailed in the absence of a cartel (see, to that effect, Limburgse Vinyl Maatschappij and Others v Commission, paragraph 153 above, paragraphs 743 to 745).
Επομένως, τα επιχειρήματα της Hoechst δεν μπορούν να θέσουν υπό αμφισβήτηση το συμπέρασμα της Επιτροπής όσον αφορά τα αποτελέσματα της συμπράξεως που απορρέει από την εφαρμογή των επίμαχων συμφωνιών.
Accordingly, Hoechst’s arguments cannot upset the Commission’s finding concerning the effects of the cartel flowing from the implementation of the agreement in issue.
Κατά τα λοιπά, πρέπει να σημειωθεί ότι η σύμπραξη είχε ως σκοπό, ιδίως, να καθορίσει τιμές στόχους.
In addition, it must be observed that the cartel had as its object, inter alia, price-fixing.
Πρέπει να υπομνησθεί, συναφώς, ότι ο καθορισμός τιμής, έστω απλώς ενδεικτικής, επηρεάζει τον ανταγωνισμό, λόγω του ότι παρέχει τη δυνατότητα σε όσους μετέχουν στη σύμπραξη να προβλέπουν, με αρκετή βεβαιότητα, ποια πολιτική τιμών θα ακολουθήσουν οι ανταγωνιστές τους.
It must be borne in mind, in that regard, that setting a price, even one that is merely indicative, affects competition because it allows all the participants in the cartel to foresee with a reasonable degree of certainty what pricing policy will be pursued by their competitors.
Γενικότερα, τέτοιου είδους συμπράξεις συνεπάγονται ευθεία παρέμβαση στις ουσιώδεις παραμέτρους του ανταγωνισμού στην οικεία αγορά.
More generally, such cartels entail direct interference with the essential parameters of competition on the relevant market.
Πράγματι, εκφράζοντας μια κοινή βούληση όσον αφορά ένα ορισμένο επίπεδο τιμών στα προϊόντα τους, οι εμπλεκόμενοι παραγωγοί δεν καθορίζουν αυτοτελώς την πολιτική τους στην αγορά, ενεργώντας με τον τρόπο αυτό αντίθετα με το σύστημα των περί ανταγωνισμού διατάξεων της Συνθήκης (απόφαση του Πρωτοδικείου της 29ης Νοεμβρίου 2005, T-64/02, Heubach κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005, σ. II-5137, σκέψη 81).
In expressing a common intention to apply a certain level of prices to their products, the producers concerned no longer determine their policy on the market in an autonomous manner, thus adversely affecting the concept inherent in the Treaty provisions on competition (Case T-64/02 Heubach v Commission [2005] ECR II-5137, paragraph 81).
Από αυτό προκύπτει ότι, ιδίως καθορίζοντας τιμές-στόχους, η επίμαχη σύμπραξη οπωσδήποτε επηρέασε τον ανταγωνισμό.
It follows that, by fixing, inter alia, target prices, the cartel in issue necessarily affected the play of competition.
Επιπλέον, ο πίνακας II της Αποφάσεως αποδεικνύει ότι οι ποσοστώσεις πωλήσεων που συμφώνησαν μεταξύ τους οι μετέχοντες στη σύμπραξη τέθηκαν σε εφαρμογή, όπως σημειώνει η Επιτροπή με την αιτιολογική σκέψη 335 αυτής.
Furthermore, Table II of the Decision shows that the sales quotas agreed between the parties to the cartel were implemented, as the Commission states at recital 335.
Η Hoechst δεν αμφισβήτησε τα αριθμητικά στοιχεία που περιλαμβάνει ο εν λόγω πίνακας· η εταιρία αυτή διατείνεται μόνον ότι «αφανείς ποσότητες» —δηλαδή πωλούμενες ποσότητες που δεν δηλώνονταν στα μέλη της συμπράξεως— δημιουργούν αμφιβολίες για την ορθή λειτουργία των επίμαχων συμφωνιών.
The figures set out in the table are not disputed by Hoechst, which observes only that ‘grey material’ — that is to say, quantities sold and not declared to the members of the cartel — cast doubt on the proper functioning of the agreements in question.
Όμως, από τις αιτιολογικές σκέψεις 112 και 193 της Αποφάσεως προκύπτει ότι οι συζητήσεις των μελών της συμπράξεως σχετικά με ενδεχόμενες «αφανείς ποσότητες» αφορούσαν τους όγκους πωλήσεων των Ιαπώνων παραγωγών που δεν περιλαμβάνονταν στις «επίσημες στατιστικές», δηλαδή στα δημοσιευόμενα στοιχεία περί των εξαγωγών των εν λόγω παραγωγών.
It follows from recitals 112 and 193 to the Decision that the discussions of the members of the cartel concerning any ‘grey material’ related to sales volumes of the Japanese producers which were not included in the ‘official statistics’, that is to say the published export data of those producers.
Ειδικότερα, με την αιτιολογική σκέψη 335 της Αποφάσεως η Επιτροπή σημειώνει
In particular, at recital 335 to the Decision, the Commission states that such ‘grey material’ can be attributed to Ueno.
ΑΠΟΦΑΣΗ της 18.6.2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ T-410/03 ότι μπορεί να θεωρηθεί ότι τέτοιες «αφανείς ποσότητες» αφορούσαν την Ueno.
Therefore, even on the assumption that such ‘grey material’ did have an impact on Ueno’s sales figures, or on those of other Japanese producers, set out in Table II of the Decision, those quantities would have no impact on Hoechst’s sales figures.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η σύμπραξη είχε, τουλάχιστον, ως αποτέλεσμα τον περιορισμό ή τον έλεγχο των πωλήσεων κάποιου ανταγωνιστή με παρουσία στην αγορά του ΕΟΧ.
In those circumstances, the cartel would have had, at least, the effect of limiting or controlling the outlets of a competitor present on the EEA market.
Συναφώς, όσον αφορά τους ισχυρισμούς της Hoechst κατά τους οποίους και η ίδια επώλησε «αφανείς ποσότητες» του σχετικού προϊόντος, αρκεί να σημειωθεί ότι δεν στηρίζονται σε κανένα αντικειμενικό στοιχείο, το οποίο, κατά τα λοιπά, δεν γνωστοποιήθηκε σε εύθετο χρόνο στην Επιτροπή.
In that regard, as regards Hoechst’s assertions that it also sold ‘grey material’ of the product concerned, it is sufficient to observe that they are not supported by any objective element, which, moreover, was not provided to the Commission in good time.
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθούν τα επιχειρήματα της Hoechst όσον αφορά τα αποτελέσματα της συμπράξεως στην αγορά σορβικών αλάτων του ΕΟΧ.
In the light of the foregoing, Hoechst’s arguments concerning the effect of the cartel on the sorbates market in the EEA must be rejected.
Επί της συμμετοχής υψηλόβαθμων διευθυντικών στελεχών της Hoechst στη σύμπραξη
The participation of Hoechst’s high-level directors in the cartel
Προεισαγωγικώς, πρέπει να σημειωθεί ότι η διαπίστωση της Επιτροπής κατά την οποία οι επίμαχες συμπράξεις κατ’ ουσίαν σχεδιάστηκαν, διευθύνονταν και ενθαρρύνονταν από πολύ υψηλόβαθμα διευθυντικά στελέχη των εμπλεκομένων επιχειρήσεων επαναλαμβάνεται στο πλαίσιο της εκτιμήσεως της φύσεως των επίμαχων παραβάσεων.
As a preliminary point, it must be noted that the Commission’s finding that the collusive agreements in issue were essentially conceived, directed and encouraged at high level in the undertakings concerned is repeated in the context of the assessment of the nature of the infringements in issue.
Εντούτοις, δεν υπάρχουν στοιχεία που να συνηγορούν υπέρ του ότι η διαπίστωση αυτή, αν είναι εσφαλμένη όσον αφορά τη Hoechst, θα μπορούσε από μόνη της να θέσει υπό αμφισβήτηση το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι οι επίμαχες παραβάσεις, που χαρακτηρίζονταν ιδίως από τον καθορισμό τιμών-στόχων και από την κατανομή ποσοστώσεων πωλήσεων κατ’ όγκο, ήταν εκ φύσεως πολύ σοβαρές.
However, there is no ground for concluding that that finding, if it proved incorrect for Hoechst, could in itself call in question the Commission’s conclusion that the infringements in question, which were characterised in particular by the setting of target prices and the allocation of sales quotas by volume, were by their very nature very serious.
Εν πάση περιπτώσει, αρκεί να σημειωθεί ότι η διαπίστωση της Επιτροπής στηρίζεται προφανώς στους καταλόγους των υπαλλήλων των εμπλεκομένων επιχειρήσεων οι οποίοι μετείχαν στις συσκέψεις, που περιλαμβάνονται στις αιτιολογικές σκέψεις 88, 91, και 96 έως 98 της Αποφάσεως.
In any event, it is sufficient to observe that the Commission’s finding clearly relies on the lists of employees of the undertakings concerned who participated in the meetings, which are set out at recitals 88, 91 and 96 to 98 to the Decision.
Όσον αφορά τη Hoechst, με την αιτιολογική σκέψη 96 της Αποφάσεως η Επιτροπή διευκρινίζει ότι οι εκπρόσωποι της εταιρίας αυτής στις κοινές συσκέψεις ήταν, ειδικότερα, διευθυντές πωλήσεων ή υπεύθυνοι πωλήσεων του σχετικού προϊόντος.
As regards Hoechst, at recital 96 to the Decision the Commission states that its representatives at the joint meetings were, in particular, the sales directors or sales managers for the product concerned.
Επομένως, η έλλειψη αιτιολογήσεως που προβάλλει η Hoechst, συναφώς, πρέπει να απορριφθεί.
Hoechst’s assertion that the Commission failed to state reasons must therefore be rejected in that regard.
Πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι ο κατάλογος των υπαλλήλων της Hoechst, που παρατίθεται στην αιτιολογική σκέψη 96 της Αποφάσεως, περιλαμβανόταν ήδη στο σημείο 62 της ανακοινώσεως αιτιάσεων.
It must also be observed that the list of Hoechst’s employees set out at recital 96 to the Decision already appeared at paragraph 62 of the statement of objections.
Εξάλλου, στο σημείο 295 της ανακοινώσεως αιτιάσεων, η Επιτροπή ανέφερε σαφώς ότι ελάμβανε υπόψη το γεγονός ότι οι συμπράξεις σχεδιάστηκαν, διευθύνονταν και ενθαρρύνονταν από πολύ υψηλόβαθμα διευθυντικά στελέχη των εμπλεκομένων επιχειρήσεων.
Furthermore, at paragraph 295 of the statement of objections the Commission clearly stated that it would take account of the fact that the collusive agreements were conceived, directed and encouraged at top level in the undertakings concerned.
Η Hoechst δεν αμφισβήτησε τα πραγματικά αυτά στοιχεία κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας.
Those facts were not disputed by Hoechst during the administrative procedure.
Όμως, από κανένα στοιχείο δεν μπορεί να συναχθεί ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως συμπεραίνοντας ότι οι «διευθυντές πωλήσεων» ήταν «πολύ υψηλόβαθμα στελέχη» στην ιεραρχία των εμπλεκομένων επιχειρήσεων.
There is no ground for the view that the Commission made a manifest error of assessment in concluding that ‘sales directors’ belonged to the ‘top level’ in the organisation of the undertakings concerned.
Ειδικότερα, η Hoechst περιορίζεται να αμφισβητήσει το συμπέρασμα αυτό, εκθέτοντας ότι οι διευθυντές πωλήσεων είναι υφιστάμενοι άλλων διευθυντών, χωρίς να προσκομίζει συγκεκριμένα στοιχεία προς στήριξη του ισχυρισμού αυτού, στοιχεία τα οποία εν πάση περιπτώσει δεν υποβλήθηκαν σε εύθετο χρόνο στην Επιτροπή.
In particular, Hoechst merely challenges that conclusion by stating that sales directors are themselves accountable to other directors, without adducing firm evidence to support that assertion, which was not in any event presented to the Commission in good time.
Κατά τα λοιπά, το γεγονός ότι και οι διευθυντές πωλήσεων είναι υφιστάμενοι άλλων διευθυντών δεν σημαίνει οπωσδήποτε, αυτό καθαυτό, ότι δεν ήταν «πολύ υψηλόβαθμα» διευθυντικά στελέχη.
Besides, the fact that the sales directors are themselves accountable to other directors does not necessarily mean, in itself, that they were not ‘top level’ directors.
Όσον αφορά, τέλος, την εκ μέρους της Hoechst αναφορά στην απόφαση ABB Asea Brown Boveri κατά Επιτροπής, σκέψη 75 ανωτέρω (σκέψεις 33 έως 38), αρκεί η διαπίστωση ότι, στην υπόθεση που οδήγησε στην έκδοση της αποφάσεως αυτής, η Επιτροπή είχε εστιάσει την προσοχή της στη «διεύθυνση του ομίλου» της εμπλεκομένης επιχειρήσεως, πράγμα το οποίο διακρίνει την υπόθεση αυτή από την υπό κρίση.
As regards, last, Hoechst’s reference to ABB Asea Brown Boveri v Commission, paragraph 75 above (paragraphs 33 to 38), it is sufficient to state that in that case the Commission had been referring to the role played by the ‘group directorate’ of the undertaking concerned, which distinguishes that case from the present case.
Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, πρέπει να απορριφθούν τα επιχειρήματα της Hoechst όσον αφορά τη συμμετοχή υψηλόβαθμων διευθυντικών στελεχών της στη σύμπραξη.
In the light of those factors, Hoechst’s arguments concerning the participation of its top level directors in the cartel must be rejected.
Επί της κατανομής των εμπλεκομένων επιχειρήσεων σε κατηγορίες
The division of the undertakings concerned into categories.
Προεισαγωγικώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι η παρατηρηθείσα διαφοροποίηση όσον αφορά τη σύμπραξη στην αγορά σορβικών αλάτων συνίστατο στον σύμφωνα με το σημείο 1 A, τρίτο, τέταρτο και έκτο εδάφιο, των κατευθυντήριων γραμμών προσδιορισμό της ατομικής συμμετοχής κάθε επιχειρήσεως στην επιτυχία της συμπράξεως, από πλευράς ουσιαστικής οικονομικής δυνατότητάς της, προκειμένου αυτή να καταταγεί στην κατάλληλη κατηγορία (βλ., επ’ αυτού, απόφαση της 15ης Ιουνίου 2005, Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 118 ανωτέρω, σκέψη 225).
As a preliminary point, it must be borne in mind that the differentiation made in respect of the cartel on the sorbates market consisted in determining, in accordance with Section 1 A, third, fourth and sixth paragraphs, of the Guidelines, the individual contribution of each undertaking, in terms of actual economic capacity, to the success of the cartel for the purpose of its classification in the appropriate category (see, to that effect, judgment of 15 June 2005 in Tokai Carbon and Others v Commission, paragraph 118 above, paragraph 225).
Με την αιτιολογική σκέψη 349 της Αποφάσεως η Επιτροπή εκθέτει ειδικότερα, επ’ αυτού, ότι η επιλεγείσα μέθοδος καθιστά δυνατή την εκτίμηση της σχετικής ικανότητας κάθε επιχειρήσεως, της συμμετοχής της στη συνολική βλάβη του ανταγωνισμού εντός του ΕΟΧ και της συμμετοχής στην αποτελεσματικότητα της συμπράξεως στο σύνολό της.
At recital 349 to the Decision, the Commission states, in that regard, that the method chosen makes it possible to estimate the relative capacity of each undertaking, its contribution to the overall damage caused to competition in the EEA and its contribution to the effectiveness of the cartel as a whole.
Εν προκειμένω, η Επιτροπή εκτίμησε την ατομική συμμετοχή των εμπλεκομένων επιχειρήσεων στηριζόμενη στο μερίδιο της αγοράς καθεμιάς από αυτές το 1995 για το επίμαχο προϊόν σε παγκόσμιο επίπεδο.
In this case, the Commission assessed the individual contribution of the undertakings concerned on the basis of the market share held by each of them in 1995 for the relevant product on a worldwide scale.
Η Hoechst δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι η Επιτροπή κατένειμε τις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις σε κατηγορίες, ούτε τη μέθοδο που ακολούθησε προς τούτο.
Hoechst does not take issue with the fact that the Commission divided the undertakings concerned into categories, or the method used in order to do so.
Η Hoechst επικαλείται κυρίως άνιση μεταχείρισή της έναντι των ιαπωνικών επιχειρήσεων, όσον αφορά τα αρχικά ποσά που καθορίστηκαν σε συνάρτηση με τις σχετικές κατηγορίες.
Hoechst submits principally that it received unequal treatment by comparison with the Japanese undertakings as regards the starting amounts chosen according to the categories.
Πρέπει να υπομνησθεί, συναφώς, ότι, όταν η Επιτροπή προβαίνει σε κατανομή ανά κατηγορίες, πρέπει να τηρεί την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται να αντιμετωπίζονται όμοιες καταστάσεις κατά τρόπο διαφορετικό ή διαφορετικές καταστάσεις να αντιμετωπίζονται καθ’ όμοιο τρόπο, εκτός αν μια τέτοια αντιμετώπιση δικαιολογείται αντικειμενικώς (αποφάσεις CMA CGM κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 220 ανωτέρω, σκέψη 406, και της 29ης Απριλίου 2004, Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 165 ανωτέρω, σκέψη 219).
It must be borne in mind, in that regard, that when the Commission divides undertakings into categories, it must observe the principle of equal treatment, which provides that it is prohibited to treat comparable situations differently and different situations in the same way, unless such treatment is objectively justified (CMA CGM and Others v Commission, paragraph 220 above, paragraph 406, and judgment of 29 April 2004 in Tokai Carbon and Others v Commission, paragraph 165 above, paragraph 219).
Πρώτον, από την Απόφαση προκύπτει σαφώς ότι η Επιτροπή, αφού συνήγαγε ότι η επίμαχη παράβαση ήταν «πολύ σοβαρή» (αιτιολογική σκέψη 344 της Αποφάσεως), θεώρησε ότι το 1995 η Hoechst ήταν ο μεγαλύτερος παραγωγός σορβικών αλάτων στην παγκόσμια αγορά και την κατέταξε στην πρώτη κατηγορία επιχειρήσεων (αιτιολογική σκέψη 352 της Αποφάσεως).
First, it is clear from the Decision that, after concluding that the infringement in question was ‘very serious’ (recital 344 to the Decision), the Commission considered that in 1995 Hoechst was the largest producer of sorbates in the worldwide market and placed it in the first category of undertakings (recital 352 to the Decision).
Η Hoechst δεν αμφισβητεί τη διαπίστωση ότι η ίδια ήταν ο μεγαλύτερος παραγωγός σορβικών αλάτων το έτος 1995, πράγμα το οποίο, κατά τα λοιπά, επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στον πίνακα I της Αποφάσεως.
Hoechst does not dispute the finding that it was the largest producer of sorbates for 1995, which, moreover, is confirmed by the data in Table I of the Decision.
Όσον αφορά το επιχείρημα της Hoechst ότι η ίδια έπρεπε να συγκριθεί με τους τέσσερις Ιάπωνες παραγωγούς, λαμβανόμενους υπόψη από κοινού, πρέπει να υπομνησθεί ότι η Απόφαση, μολονότι φαινομενικώς είναι μία και ενιαία, πρέπει να αναλυθεί ως δέσμη ατομικών αποφάσεων με τις οποίες διαπιστώνονται παραβάσεις των επιχειρήσεων στις οποίες απευθύνεται η Απόφαση και οι οποίες επιβάλλουν, σε ορισμένες περιπτώσεις, πρόστιμα, όπως εξάλλου προκύπτει από το διατακτικό της αποφάσεως και ιδίως από τα άρθρα 1 και 3 (διάταξη Hoechst κατά Επιτροπής, σκέψη 31 ανωτέρω, σκέψη 16).
As regards Hoechst’s argument that it ought to have been compared with the four Japanese producers taken together, it must be recalled that the Decision, although drafted in the form of a single decision, must be analysed as a bundle of individual decisions finding in respect of each of the undertakings to which it is addressed the infringements alleged and imposing fines on them, where appropriate, as supported, moreover, by the wording of the operative part, and in particular Articles 1 and 3 thereof (order in Hoechst v Commission, paragraph 31 above, paragraph 16).
Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορεί να προσάπτεται στην Επιτροπή ότι εκτίμησε χωριστά την κατάσταση των εμπλεκομένων ιαπωνικών επιχειρήσεων.
In those circumstances, the Commission cannot be criticised for having analysed individually the situation of the Japanese undertakings concerned.
Δεύτερον, με την αιτιολογική σκέψη 354 της Αποφάσεως η Επιτροπή εκθέτει περαιτέρω ότι το ύψος του προστίμου που μπορεί να επιβληθεί για πολύ σοβαρές παραβάσεις είναι μεγαλύτερο από 20 εκατομμύρια ευρώ.
Second, at recital 354 to the Decision, the Commission states that the likely fine for very serious infringements is above EUR 20 million.
Τρίτον, με την αιτιολογική σκέψη 355 της Αποφάσεως η Επιτροπή καθορίζει το αρχικό ποσό των προστίμων σε 20 εκατομμύρια ευρώ για τις επιχειρήσεις της πρώτης κατηγορίας (Hoechst) και σε 6,66 εκατομμύρια ευρώ για τις επιχειρήσεις της δεύτερης κατηγορίας (Daicel, Chisso, Nippon Synthetic και Ueno).
Third, at recital 355 to the Decision, the Commission fixes the starting amount of the fines at EUR 20 million for the undertakings in the first group (Hoechst) and at EUR 6.66 million for the undertakings in the second group (Daicel, Chisso, Nippon Synthetic and Ueno).
Από αυτό προκύπτει ότι, επιφυλάσσοντας διαφορετική μεταχείριση στις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις, η Επιτροπή άρχισε καθορίζοντας, για τις επιχειρήσεις της πρώτης κατηγορίας (δηλαδή τη Hoechst που ήταν, κατά την Απόφαση, ο μεγαλύτερος παραγωγός σορβικών αλάτων το 1995), το ποσό των 20 εκατομμυρίων ευρώ που προέβλεπαν οι κατευθυντήριες γραμμές.
It follows that, in order to apply differentiated treatment to the undertakings concerned, the Commission began by fixing, for the undertakings in the first category (that is to say, Hoechst, which, according to the Decision, was the largest producer of sorbates in 1995), the amount of EUR 20 million envisaged by the Guidelines.
Η Επιτροπή καθόρισε, στη συνέχεια, επί της βάσεως αυτής, το αντίστοιχο ποσό για τις επιχειρήσεις της δεύτερης κατηγορίας.
The Commission then determined, on the same basis, the amount for the undertakings in the second category.
Από κανένα στοιχείο περιλαμβανόμενο στην Απόφαση δεν μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι το ποσό που καθορίστηκε για τις επιχειρήσεις της πρώτης κατηγορίας είχε προσδιοριστεί σε συνάρτηση με το ποσό που αφορούσε τις επιχειρήσεις της δεύτερης κατηγορίας.
There is nothing in the Decision to permit the conclusion that the amount set for the undertakings in the first category was fixed by reference to the amount set for the undertakings in the second category.