natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κανονισό (ΕΚ) 1435/2003 του Συβουλίου, τη 22α Ιουλίου 2003, piερί του καταστατικού τη Ευρωpiαϊκή Συνεταιριστική Εταιρεία (ΕΕ L 207, σ. 1).
Council Regulation (EC) No 1435/2003 of 22 July 2003 on the Statute for a European Cooperative Society (SCE) (OJ L 207, 18.8.2003, p. 1).
Κανονισό (ΕΚ) 460/2004 του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συβουλίου, τη 10η Μαρτίου 2004, για τη δηιουργία του Ευρωpiαϊκού Οργανισού για την Ασφάλεια ικτύων και Πληροφοριών (ΕΕ L 77, σ. 1).
Regulation (EC) No 460/2004 of the European Parliament and of the Council of 10 March 2004 establishing the European Network and Information Security Agency (OJ L 77, 13.3.2004, p. 1).
Αpiόφαση 2004/496/ΕΚ του Συβουλίου, τη 17η Μαΐου 2004, για τη σύναψη συφωνία εταξύ τη Ευρωpiαϊκή Κοινότητα και των Ηνωένων Πολιτειών τη Αερική σχετικά ε την εpiεξεργασία και τη διαβίβαση των καταστάσεων ε τα ονόατα των εpiιβατών αpiό του αεροεταφορεί piρο το Υpiουργείο Εσωτερική Ασφάλεια, Υpiηρεσία Τελωνείων και Προστασία των Συνόρων, των Ηνωένων Πολιτειών (ΕΕ L 183, σ.
Council Decision 2004/496/EC of 17 May 2004 on the conclusion of an Agreement between the European Community and the United States of America on the processing and transfer of PNR data by Air Carriers to the United States Department of Homeland Security, Bureau of Customs and Border Protection (OJ L 183, 20.5.2004, p.
83, και διορθωτικό ΕΕ 2005, L 255, σ. 168).
83, and corrigendum at OJ L 255, 30.8.2005, p. 168).
ικαστήριο
31), as amended.
Στον τοέα αυτό, piέραν των αpiοφάσεων των σχετικών ε την εκλογή αντιpiροσώpiων στο Ευρωpiαϊκό Κοινοβούλιο, piερί των οpiοίων έγινε λόγο ανωτέρω, αξίζει να εpiισηανθούν δύο υpiοθέσει.
Directive 2003/33/EC of the European Parliament and of the Council of 26 May 2003 on the approximation of the laws, regulations and administrative provisions of the Member States relating to the advertising and sponsorship of tobacco products (OJ L 152, 20.6.2003, p. 16).
Εξέλιξη και δραστηριότητα ικα σ τή ρ ιο να εξακριβώνουν αν η κατάσταση του δικαιούχου του εpiιδόατο ανεργία έχει εταβληθεί κατά τρόpiο piου θα piορούσε να εpiηρεάσει τη χορήγηση τη piαροχή.
Court of Justice infringe Article 152(4)(c) EC and that the action brought by the Federal Republic of Germany challenging those provisions of the directive consequently had to be dismissed.
Το ικαστήριο εξέτασε, piρώτον, αν το ζήτηα αυτό εpiίpiτει στο piεδίο εφαρογή του άρθρου 18 ΕΚ.
In this field, two cases deserve attention in addition to the cases noted above relating to the election of representatives to the European Parliament.
Εpiισήανε σχετικώ ότι, στο piαρόν στάδιο εξελίξεω του κοινοτικού δικαίου, piαροχή αpiοβλέpiουσα στην αpiοζηίωση αάχων θυάτων piολέου εpiίpiτει στην αροδιότητα των κρατών ελών, δεδοένου ότι αυτά οφείλουν να ασκούν ια τέτοια αροδιότητα τηρουένων των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου.
In Case C-406/04 De Cuyper (judgment of 18 July 2006, not yet published in the ECR), the Court examined the compatibility of Belgian legislation on unemployment with the freedom of movement and residence conferred on citizens of the European Union by Article 18 EC.
Όσον αφορά το αν εpiιτρέpiεται η piροϋpiόθεση κατοικία, το ικαστήριο διαpiίστωσε ότι η piροϋpiόθεση αυτή δύναται να αpiοθαρρύνει την άσκηση των ελευθεριών piου piαρέχει το άρθρο 18 ΕΚ και, κατά συνέpiεια, συνιστά piεριορισό των ελευθεριών αυτών.
The Court found that the Belgian legislation places certain Belgian nationals at a disadvantage simply because they have exercised their freedom of movement and residence, and is thus is a restriction on the freedoms conferred by Article 18 EC.
Εντούτοι, καίτοι υpiογράισε το ευρύ piεριθώριο εκτιήσεω piου διαθέτουν τα κράτη έλη ω piρο piαροχέ οι οpiοίε δεν διέpiονται αpiό το κοινοτικό δίκαιο, το ικαστήριο έκρινε ότι το κριτήριο κατοικία δεν piορεί να αpiοτελέσει εpiαρκή ένδειξη συνδέσου, καθόσον ενδέχεται να έχει αpiοκλίνοντα αpiοτελέσατα για τα εγκατεστηένα στην αλλοδαpiή άτοα, το εpiίpiεδο ενσωατώσεω των οpiοίων είναι, αpiό piάση αpiόψεω, αντίστοιχο.
The Court also noted that the specic nature of monitoring with regard to unemployment justies the introduction of arrangements that are more restrictive than for other benets and that more flexible measures, such as the production of documents or certicates, would mean that the monitoring would no longer be unexpected and would consequently be less eective.
Συνδεόενο αpiοκλειστικώ ε την ηεροηνία υpiοβολή τη αιτήσεω, το κριτήριο κατοικία δεν αpiοτελεί εpiαρκή ένδειξη του συνδέσου του αιτούντο ε την κοινωνία piου του εκφράζει την αλληλεγγύη τη, εpiοένω δεν ανταpiοκρίνεται στι εpiιταγέ τη αρχή τη αναλογικότητα.
The compatibility of a residence condition with Article 18 EC was also at issue in Case C-192/05 Tas-Hagen and Tas (judgment of 26 October 2006, not yet published in the ECR), concerning legislation on the award of benets to civilian war victims which requires the person concerned to be resident on national territory at the time at which the application is submitted.
Ελεύθερη κυκλοφορία των εpiορευάτων
The Court sought first to determine whether such an issue falls within the scope of Article 18 EC.
Στι συνεκδικασθείσε υpiοθέσει Σφακιανάκη (αpiόφαση τη 9η Φεβρουαρίου 2006, C23/04 έω C-25/04, Συλλογή 2006, σ.
It observed in this regard that, as Community law now stands, a benet to compensate civilian war victims falls within the competence of the Member States, although they must exercise that competence in accordance with Community law.
I-1265), το ικαστήριο ερήνευσε την ευρωpiαϊκή συφωνία συνδέσεω εταξύ των Ευρωpiαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών ελών του,
In the case of legislation of the kind at issue, exercise of the right of free movement and of residence which is accorded by Article 18 EC is such as to aect the prospects of receiving the benet, so that the situation cannot be considered to have no link with Community law.
4 τη συφωνία αυτή (11), στο piλαίσιο τη αpiαντήσεω piου έδωσε σε piροδικαστικό ερώτηα ελληνικού δικαστηρίου piου είχε εpiιληφθεί διαφορά σχετική ε τι εισαγωγέ στην Ελλάδα, στο piλαίσιο του piροτιησιακού συστήατο piου piροέβλεpiε η συφωνία αυτή, αυτοκινήτων piροελεύσεω Ουγγαρία.
However, while noting the wide margin of appreciation enjoyed by the Member States with regard to benets that are not covered by Community law, the Court held that a residence condition cannot be a satisfactory indicator of that connection when it is liable to lead to dierent results for persons resident abroad whose degree of integration is in all respects comparable.
Το ικαστήριο αpiοφάνθηκε ότι τα άρθρα 31, piαράγραφο 2, και 32 του piρωτοκόλλου αριθ.
A residence criterion based solely on the date on which the application for the benet is submitted is not a satisfactory indicator of the degree of attachment of the applicant to the society which is demonstrating its solidarity with him and therefore fails to comply with the principle of proportionality.
Όσον αφορά την κοινή γεωργική piολιτική, αξίζει να αναφερθεί η υpiόθεση Ισpiανία κατά Συβουλίου (αpiόφαση τη 7η Σεpiτεβρίου 2006, C-310/04, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή) στην οpiοία το ικαστήριο εξέτασε piροσφυγή ακυρώσεω ασκηθείσα αpiό το Βασίλειο τη Ισpiανία και στρεφόενη κατά του νέου συστήατο κοινοτική στηρίξεω piου θέσpiισε ο κανονισό 864/2004 (12) και ενσωατώθηκε στον κανονισό 1782/2003 (13), ε
In Joined Cases C-23/04 to C-25/04 Sfakianakis [2006] ECR I-1265, the Court was required to interpret the Europe Agreement establishing an association between the European Communities and their Member States, of the one part, and the Republic of Hungary, of the other part 11, and more specically Articles 31(2) and 32 of Protocol No 4 to that agreement, in response to a reference for a preliminary ruling from a Greek court which had to decide a case relating to imports into Greece, under the preferential scheme established by that agreement, of automobiles from Hungary.
Ευρωpiαϊκή συφωνία συνδέσεω εταξύ των Ευρωpiαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών ελών του, αφενό, και τη ηοκρατία τη Ουγγαρία, αφετέρου, συναφθείσα και εγκριθείσα ε την αpiόφαση του Συβουλίου και τη Εpiιτροpiή, τη 13η εκεβρίου 1993 (ΕΕ L 347, σ. 1).
In the same judgment the Court held that the eectiveness of the abolition of the imposition of customs duties under the agreement also precludes administrative decisions imposing the payment of customs duties, taxes and penalties taken by the customs authorities of the State of import before the denitive result of actions brought against the findings of the subsequent verication has been communicated to them, when the decisions of the authorities of the State of export which initially issued the goods movement certicates have not been revoked or cancelled.
Εξέλιξη και δραστηριότητα ικα σ τή ρ ιο τον οpiοίο τέθηκαν σε εφαρογή οι καλούενε εταρρυθίσει Mac Sharry.
Court of Justice scheme for cotton which was established by Regulation (EC) No 864/2004 12, by its insertion in Regulation (EC) No 1782/2003 13that implemented the ‘Mac Sharry reforms’.
Αpiό του λόγου piου piροέβαλε το Βασίλειο τη Ισpiανία, το ικαστήριο έκρινε βάσιο εκείνον piου αφορά την piαραβίαση τη αρχή τη αναλογικότητα.
Of the various pleas in law put forward by the Kingdom of Spain, the Court upheld the plea relating to breach of the principle of proportionality.
Πράγατι, έκρινε ότι το Συβούλιο, piου εξέδωσε τον κανονισό 864/2004, δεν αpiέδειξε ότι το νέο σύστηα ενισχύσεω για το βαβάκι το οpiοίο θεσpiίζει ο κανονισό αυτό υιοθετήθηκε κατόpiιν piραγατική ασκήσεω τη διακριτική του ευχέρεια, piράγα το οpiοίο, κατά το ικαστήριο, piροϋpiέθετε να έχουν ληφθεί υpiόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία και όλε οι ουσιώδει piεριστάσει τη συγκεκριένη υpiοθέσεω, ειδικότερα δε οι ισθολογικέ δαpiάνε και οι ενδεχόενε συνέpiειε τη εταρρυθίσεω του συστήατο ενισχύσεω για το βαβάκι εpiί τη οικονοική βιωσιότητα των εκκοκκιστηρίων.
It found that the Council, the author of Regulation (EC) No 864/2004, had not shown that in adopting the new cotton support scheme established by that regulation it actually exercised its discretion, which, according to the Court, involved the taking into consideration of all the relevant factors and circumstances of the case, and especially labour costs and the potential eects of the reform of the cotton support scheme on the economic viability of the ginning undertakings.
Κατά συνέpiεια, το ικαστήριο αpiοφάνθηκε ότι αpiό τα στοιχεία piου είχε στη διάθεσή του δεν piορούσε να ελέγξει αν ο κοινοτικό νοοθέτη είχε τη δυνατότητα, χωρί να υpiερβεί τα όρια τη ευρεία διακριτική ευχέρεια piου διαθέτει συναφώ, να καταλήξει στο συpiέρασα ότι ο καθορισό του ύψου τη ειδική ενισχύσεω για το βαβάκι στο 35 % του συνόλου των ενισχύσεων piου υφίσταντο στο piλαίσιο του piρογενεστέρου συστήατο ενισχύσεω αρκεί για την εpiίτευξη του στόχου piου τίθεται στην piέpiτη αιτιολογική σκέψη του κανονισού 864/2004, ο οpiοίο συνίσταται στη διασφάλιση τη αpiοτελεσατικότητα και, συνεpiώ, τη συνεχίσεω τη καλλιέργεια αυτή, σκοpiό ο οpiοίο αντανακλά τον σκοpiό piου θέτει η piαράγραφο 2 του piρωτοκόλλου αριθ. 4, το οpiοίο έχει piροσαρτηθεί στην Πράξη Προσχωρήσεω τη Ελληνική ηοκρατία.
The Court thus held that the information submitted to it did not enable it to ascertain whether the Community legislature had been able, without exceeding the bounds of the broad discretion it enjoys in the matter, to reach the conclusion that fixing the amount of the specic aid for cotton at 35 % of the total existing aid under the previous support scheme would suce to guarantee the objective set out in recital 5 in the preamble to Regulation (EC) No 864/2004, namely to ensure the protability and hence the continuation of that crop, an objective reecting that laid down in paragraph 2 of Protocol 4 annexed to the Act of Accession of the Hellenic Republic.
Κατά συνέpiεια, το ικαστήριο ακύρωσε το άρθρο 1, σηείο 20, του κανονισού 864/2004 ε το οpiοίο piροστέθηκε το κεφάλαιο 10α του τίτλου IV του κανονισού 1782/2003.
The Court therefore annulled Article 1(20) of Regulation (EC) No 864/2004 which had inserted Chapter 10a of Title IV of Regulation (EC) No 1782/2003.
Πάντω, έκρινε ότι piρέpiει να ανασταλούν τα αpiοτελέσατα τη ακυρώσεω αυτή έχρι εκδόσεω, εντό ευλόγου χρόνου, νέου κανονισού.
However, it suspended the eects of that annulment until the adoption, within a reasonable time, of a new regulation.
Ελεύθερη κυκλοφορία των piροσώpiων, των υpiηρεσιών και των κεφαλαίων
Free movement of persons, services and capital
Στον ευρύτατο αυτό τοέα, οι σηαντικότερε υpiοθέσει του υpiό εξέταση έτου piρέpiει να ενοpiοιηθούν κατά θέατα.
In this vast field, the year’s signicant cases must be arranged thematically.
Το ικαστήριο υpiενθύισε, piρώτον, τα όρια εφαρογή των διατάξεων piερί ελευθεριών κυκλοφορία piου σηατοδοτούν, αφενό, οι καθαρώ εσωτερική φύσεω καταστάσει και, αφετέρου, η κατάχρηση δικαιώατο.
First of all, the Court had to point out the limits preventing application of the provisions on the freedoms of movement in the case of, first, purely internal situations and, second, abuse of rights.
Πράγατι, κατά piάγια νοολογία, κατάσταση τη οpiοία όλα τα στοιχεία piεριορίζονται στο εσωτερικό ενό όνον κράτου έλου δεν εpiίpiτει στο piεδίο εφαρογή των διατάξεων piερί ελευθεριών κυκλοφορία.
It is settled caselaw that a situation whose features are entirely conned to a single Member State is not covered by the provisions relating to the freedoms of movement.
Στο piλαίσιο αυτό, το ικαστήριο έχει εpiανειληένω εξετάσει το ζήτηα αν η εγκατάσταση, εκ έρου φορολογούενου κοινοτικού υpiηκόου, τη κατοικία του ή τη συνήθου διαονή του στο έδαφο κράτου έλου διαφορετικού αpiό εκείνο στο οpiοίο ασκεί τι οικονοικέ του δραστηριότητε συνιστά εpiαρκέ στοιχείο αλλοδαpiότητα piου του piαρέχει τη δυνατότητα να εpiικαλεστεί την ελεύθερη κυκλοφορία piροσώpiων, υpiηρεσιών ή κεφαλαίων. ύο αpiό τι υpiοθέσει piου εκδικάστηκαν κατά το υpiό εξέταση έτο αξίζουν ιδιαιτέρα piροσοχή: η υpiόθεση Ritter-Coulais (αpiόφαση τη 21η Φεβρουαρίου 2006, C-152/03, Συλλογή 2006, σ.
In this context, the Court is frequently required to examine whether the establishment, by a taxpayer who is a Community resident, of his residence in the territory of a Member State other than the one in which he engages in economic activity constitutes an external element sucient to enable him to rely on the free movement of persons, services or capital.
I-1711) και η υpiόθεση N (αpiόφαση τη 7η Σεpiτεβρίου 2006, C-470/04, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή).
Two cases in 2006 merit specic attention in this regard: Case C-152/03 Ritter-Coulais [2006] ECR I-1711 and Case C-470/04 N (judgment of 7 September 2006, not yet published in the ECR).
Στην piροαναφερθείσα υpiόθεση N εpiρόκειτο piερί των διατάξεων του ολλανδικού φορολογικού δικαίου, κατ’ εφαρογήν των οpiοίων η εταφορά τη κατοικία εκτό του εθνικού εδάφου εξοοιώνεται ε εκχώρηση εριδίων εταιρικού κεφαλαίου, συνεpiαγόενη την εpiιβολή του αντιστοιχούντο φόρου εpiί των υpiεραξιών.
N concerned the provisions of Netherlands tax law under which departure from national territory is treated as a disposal of shares, resulting in the payment of tax on increases in value at that date.
Η διαφορά τη κύρια δίκη αφορούσε την piερίpiτωση κοινοτικού υpiηκόου κατοικούντο στι Κάτω Χώρε έχρι τη εταφορά τη κατοικία του στο Ηνωένο Βασίλειο όpiου, εpiί ακρό χρονικό διάστηα, δεν άσκησε καία οικονοική δραστηριότητα.
The main proceedings involved a Netherlands national who was resident in the Netherlands until he moved to the United Kingdom, where he would engage in no economic activity for a long time.
Στο ερώτηα αν ο Ολλανδό αυτό υpiήκοο, ο οpiοίο κατείχε το σύνολο των ετοχών τριών εταιρειών του ολλανδικού δικαίου, piορούσε να εpiικαλεστεί, έναντι των ολλανδικών φορολογικών αρχών, τι διατάξει piερί ελευθερία εγκαταστάσεω, piροκειένου να αφισβητήσει την εφαρογή, στην piερίpiτωσή του, τη εpiίαχη κανονιστική ρυθίσεω, το ικαστήριο αpiάντησε, piαραpiέpiοντα ρητώ στην piροαναφερθείσα αpiόφασή του Ritter-Coulais, ότι, αpiό τη εταφορά τη κατοικία του, η κατάσταση του N ενέpiιpiτε στο piεδίο εφαρογή του άρθρου 43 ΕΚ.
In answer to the question whether this Netherlands national, who was the sole shareholder of three Netherlands companies, could rely upon the provisions relating to freedom of establishment against the Netherlands tax authorities in order to contest the use made of the disputed legislation in his regard, the Court, referring expressly to its judgment in Ritter-Coulais, stated that since the transfer of his residence N had fallen within the scope of Article 43 EC.
Όσον αφορά την κατάχρηση δικαιώατο, ένα εθνικό δικαστήριο ζήτησε αpiό το ικαστήριο να διευκρινίσει αν το γεγονό ότι εταιρεία εγκατεστηένη σε κράτο έλο συνέστησε και εφοδίασε ε κεφάλαια εταιρείε σε άλλο κράτο έλο, ε οναδικό σκοpiό να εpiωφεληθεί του ισχύοντο στο δεύτερο αυτό κράτο ευνοϊκότερου φορολογικού συστήατο, συνιστά κατάχρηση τη ελευθερία εγκαταστάσεω.
As regards abuse of rights, a national court asked the Court of Justice whether it is an abuse of the freedom of establishment for a company established in a Member State to set up and capitalise companies in another Member State solely to take advantage of the more favourable tax regime in that State.
Με την αpiόφαση Cadbury Schweppes και Cadbury Schweppes Overseas (αpiόφαση τη 12η Σεpiτεβρίου 2006, C-196/04, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή) το ικαστήριο αpiάντησε αρνητικώ.
In Case C-196/04 Cadbury Schweppes and Cadbury Schweppes Overseas (judgment of 12 September 2006, not yet published in the ECR), the Court replied in the negative.
Το γεγονό ότι εταιρεία έχει συσταθεί σε κράτο έλο ε αpiοκλειστικό σκοpiό να εpiωφεληθεί αpiό ια ευνοϊκότερη νοοθεσία δεν εpiαρκεί, αυτό καθεαυτό, για να θεωρηθεί ότι συντρέχει καταχρηστική άσκηση τη ελευθερία εγκαταστάσεω και να δικαιολογηθεί, ω εκ τούτου, η λήψη εθνικού έτρου piεριορίζοντο την ελευθερία αυτή.
The fact that a company has been established in a Member State for the avowed purpose of beneting from more favourable legislation does not in itself suce to constitute abuse and thereby to justify a national measure restricting the freedom of establishment.
Αντιθέτω, θα piορούσε να δικαιολογηθεί ένα τέτοιο έτρο αν σκοpiούσε στην αpiοτροpiή καθαρώ εpiίpiλαστων καταστάσεων, η ανταpiοκρινόενων στην οικονοική piραγατικότητα, οναδικό σκοpiό των οpiοίων θα ήταν η αpiοφυγή τη υpiαγωγή στον φόρο στον οpiοίο υpiόκεινται κανονικώ οι δραστηριότητε piου αναpiτύσσονται εντό του εθνικού εδάφου.
Such a measure would, on the other hand, be justied if it sought to prevent the creation of wholly articial arrangements which do not reect economic reality and are intended to escape the tax normally due on the prots generated by activities carried out on national territory.
Συνεpiώ, το piεδίο εφαρογή των διατάξεων piερί ελεύθερη κυκλοφορία δεν είναι αpiεριόριστο, αλλά ούτε και οι κρατικέ αροδιότητε piερί άεση φορολογία, το δε ικαστήριο είχε την ευκαιρία, εpiανειληένω, να εpiλουτίσει την ήδη εκτεταένη νοολογία του στον τοέα αυτόν.
While the field of application of the provisions relating to the freedoms of movement is therefore not unlimited, the powers retained by States with regard to direct taxation are not either, and the Court had various opportunities to add to its already plentiful caselaw in this area.
Κατ’ εφαρογήν του κοινού συστήατο piου διαόρφωσε ε τη νοολογία του το ικαστήριο, αpiαγορεύονται όχι όνον οι piροφανεί διακρίσει λόγω ιθαγένεια, αλλά και κάθε ορφή συγκεκαλυένη δυσενού διακρίσεω (ή έεση δυσενού διακρίσεω) όταν η εφαρογή κριτηρίων εκ piρώτη όψεω ουδέτερων καταλήγει, στην piράξη, στο ίδιο αpiοτέλεσα.
Under the common body of rules established by the Court’s case-law, not only overt discrimination by reason of nationality is prohibited but also all covert forms of discrimination (all indirect discrimination) which, by the application of ostensibly neutral criteria, lead to the same result.
Πάντω, ο χαρακτηρισό ια διαφορετική εταχειρίσεω ω δυσενού διακρίσεω piροϋpiοθέτει την εφαρογή διαφορετικών κανόνων εpiί οοίων καταστάσεων
However, in order for a dierence in treatment to be classied as discrimination, there must be an intention to apply dierent rules to comparable situations or the same rules to dissimilar situations. Should indirect discrimination be established, it is possible for it to be justied by overriding reasons in the general interest, subject to compliance with the principle of proportionality.
Μεταξύ των εθνικών έτρων piου κρίθηκαν σύφωνα ε το κοινοτικό δίκαιο piεριλαβάνονται, piρώτον, εκείνα τα έτρα τα οpiοία εφαρόζονται άνευ διακρίσεων εpiί αντικειενικώ οοίων καταστάσεων.
National measures recognised as compatible with Community law include, first of all, measures applicable without distinction to objectively comparable situations.
Αυτή ήταν η piερίpiτωση στην υpiόθεση van Hiltenvan der Heijden (αpiόφαση τη 23η Φεβρουαρίου 2006, C-513/03, Συλλογή 2006, σ.
That was the position in Case C-513/03 van Hilten-van der Heijden [2006] ECR I-1957, concerning national legislation under which the estate of a national of a State who dies within 10 years after ceasing to reside in that State is taxed as if that transfer of residence did not take place, apart from relief in respect of inheritance taxes levied by other States.
I-1957), η οpiοία αφορούσε εθνική κανονιστική ρύθιση δυνάει τη οpiοία η κληρονοία ηεδαpiού ο οpiοίο αpiεβίωσε piριν αpiό τη συpiλήρωση δεκαετία αpiό τη εταφορά τη κατοικία του στην αλλοδαpiή φορολογείται ω εάν η εταφορά κατοικία δεν είχε γίνει, piλην τη αφαιρέσεω των φόρων κληρονοία piου εισpiράχθηκαν αpiό άλλα κράτη.
The Court observed that, by laying down identical taxation provisions for nationals who have transferred their residence abroad and those who have remained in the Member State concerned, such legislation cannot discourage investment flows from or to that State or diminish the value of the estate of nationals who have transferred their residence abroad.
Όσον αφορά τη διαφορετική εταχείριση των κατοίκων ηεδαpiή piου είναι υpiήκοοι του οικείου κράτου έλου και των κατοίκων ηεδαpiή piου είναι υpiήκοοι άλλων κρατών ελών, δεν piορεί να θεωρηθεί ότι αυτή συνιστά έεση δυσενή διάκριση κατά το άρθρο 56 ΕΚ, καθόσον αpiορρέει αpiό την αροδιότητα των κρατών ελών να ορίζουν τα κριτήρια κατανοή τη φορολογική του εξουσία.
The dierence in treatment existing between residents who are nationals of the Member State concerned and those who are nationals of other Member States cannot be regarded as constituting discrimination prohibited by Article 56 EC because it flows from the Member States’ power to dene the criteria for allocating their powers of taxation.
Παρόοια ήταν η piερίpiτωση στην υpiόθεση Kerckhaert και Morres (αpiόφαση τη 14η Νοεβρίου 2006, C513/04, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή), η οpiοία αφορούσε φορολογική νοοθεσία εpiιβάλλουσα τον ίδιο φορολογικό συντελεστή στα ερίσατα αpiό ετοχέ εταιρειών εγκατεστηένων εντό τη εθνική εpiικράτεια και τα ερίσατα αpiό ετοχέ εταιρειών εγκατεστηένων σε άλλο κράτο έλο, χωρί να λαβάνει υpiόψη την piαρακράτηση στην piηγή στο άλλο αυτό κράτο έλο έναντι φόρου εισοδήατο.
That was also the position in Case C-513/04 Kerckhaert and Morres (judgment of 14 November 2006, not yet published in the ECR), concerning fiscal legislation which taxes at the same rate share dividends from companies established in national territory and those from companies established in another Member State, without taking account of the income tax already levied by deduction at source in the latter Member State.