natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αν συμβαίνει αυτό, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν οι αρχές αυτές δύνανται να νοηθούν ευρύτερα στο εσωτερικό δίκαιο απ’ ό,τι στο κοινοτικό δίκαιο και, ειδικά, αν ο λήπτης κοινοτικών πόρων που έγινε υπαίτιος παραλείψεων ή καταχρήσεων υπό την έννοια του εν λόγω άρθρου 23, παράγραφος 1, δύναται να αντιτάξει τις αρχές αυτές όταν οι αρμόδιες διοικητικές αρχές υπέπεσαν σε σφάλμα κατά τη χορήγηση των εν λόγω πόρων.
If that is the case, the national court is unsure as to whether those principles may be understood in a broader sense in national law than in Community law and, in particular, whether a recipient of funds who has acted negligently or wrongfully within the meaning of Article 23(1) may rely on those principles when the administrative authority responsible for granting such funds committed an error in so doing.
Επί πλέον, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, με το πέμπτο και το έκτο ερώτημά του, αν η ιδιότητα του λήπτη των κοινοτικών πόρων ως νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου ή το γεγονός ότι το κράτος μέλος επέστρεψε στην Κοινότητα τους εν λόγω πόρους δύνανται να επηρεάσουν τις ίδιες αρχές που διέπουν την ανάκτηση των πόρων αυτών.
In addition, the national court, in its fifth and sixth questions, wishes to know whether the fact that the recipient is a publiclaw person or that the Member State has repayed the funds to the Community can have an influence on the application of those same principles to the recovery of the funds.
Παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο
Observations submitted to the Court
Ο Gemeente Rotterdam και η Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant υποστηρίζουν ότι εν προκειμένω δεν υπάρχει κοινοτική δικαιολογημένη εμπιστοσύνη που θα υπερίσχυε της εθνικής αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
Gemeente Rotterdam and Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant claim that there is no Community legitimate expectation in this case which takes precedence over the principle of the protection of legitimate expectations in national law.
Επί πλέον, η Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant θεωρεί ότι τα συμφέροντα της Κοινότητας δεν θίγονται από τη μη ανάκτηση των πόρων.
Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant also argues that the interests of the Community are not affected by failure to recover the funds from the recipient.
Η Ολλανδική Κυβέρνηση θεωρεί ότι, εφόσον η ανάκτηση γίνεται βάσει των κανόνων του εθνικού δικαίου, οι εσωτερικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης δύνανται να έχουν ευρύτερο περιεχόμενο από τις ίδιες γενικές αρχές που υπάρχουν σε κοινοτικό επίπεδο.
The Netherlands Government considers that, in so far as recovery takes place under the rules of national law, the national principles of legal certainty and the protection of legitimate expectations may be wider in scope than the same general principles at Community level.
Εν προκειμένω, η στάση της διοικητικής αρχής που χορήγησε τους πόρους δύναται να ληφθεί υπόψη κατά την εφαρμογή των αρχών αυτών.
The conduct of the authority which granted the funds may be taken into account when applying those principles.
Η κυβέρνηση αυτή διευκρίνισε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ότι επιστράφηκαν στην Κοινότητα τα αντικανονικώς χορηγηθέντα ποσά που προέρχονταν από διαρθρωτικά ταμεία.
The Netherlands Government pointed out at the hearing that the sums improperly granted from the Structural Funds had been repaid to the Community.
Η Επιτροπή προτείνει να ενωθούν τα ερωτήματα και να δοθεί απάντηση σε αυτά με το να επαναληφθούν οι αρχές που το Δικαστήριο διατύπωσε στην προαναφερθείσα απόφαση Deutsche Milchkontor κ.λπ. καθώς και στην απόφαση της 19ης Σεπτεμβρίου 2002, C-336/00, Huber (Συλλογή 2002, σ. I-7699).
The Commission suggests merging the questions and answering them on the basis of the principles laid down by the Court in Deutsche Milchkontor and Others, cited above, and in Case C-336/00 Huber [2002] ECR I-7699.
Στην αντίστροφή περίπτωση, το κοινοτικό δίκαιο δεν αποκλείει να ληφθούν υπόψη οι αρχές αυτές για την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων πόρων όταν έχουν σημειωθεί πταίσματα και παραλείψεις από τις εθνικές αρχές, υπό την προϋπόθεση όμως να συνυπολογίζεται πλήρως το κοινοτικό συμφέρον.
In the contrary case, Community law does not prevent those principles being taken into account when recovering funds unduly paid where the national authorities have committed faults or have been negligent, on condition, however, that the interests of the Community are fully taken into account.
Όλοι όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρούν ότι η ιδιότητα του λήπτη των πόρων ως νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου ουδαμώς επηρεάζει την εφαρμογή των κανόνων ανακτήσεως.
All the interveners before the Court consider that the fact that the recipient of the funds is a publiclaw person is irrelevant to the application of the rules concerning recovery.
Πρέπει ευθύς εξ αρχής να υπομνησθεί ότι από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι διαφορές σχετικά με τη βάσει του κοινοτικού δικαίου ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων πόρων πρέπει, ελλείψει κοινοτικών διατάξεων, να λύονται από τα εθνικά δικαστήρια, κατ’ εφαρμογήν του εθνικού τους δικαίου, τηρουμένων των ορίων που επιβάλλει το κοινοτικό δίκαιο (βλ. τις προαναφερθείσες αποφάσεις Deutsche Milchkontor κ.λπ., σκέψη 19, και Huber, σκέψη 55, και την απόφαση της 21ης Ιουνίου 2007, C-158/06, ROM-projecten, Συλλογή 2007, σ. I-5103, σκέψη 23).
It follows from the caselaw of the Court that, in the absence of provisions of Community law, disputes concerning the recovery of amounts wrongly paid under Community law must be decided by national courts in application of their own domestic law, subject to the limits imposed by Community law (Deutsche Milchkontor and Others, cited above; Huber, cited above; and Case C-158/06 ROM­projecten [2007] ECR I-5103, paragraph 23).
Το Δικαστήριο έχει θέσει ορισμένα από τα όρια αυτά.
The Court has laid down some of those limits.
Κατ’ αρχάς, η εφαρμογή του εθνικού δικαίου δεν πρέπει να θίγει την εφαρμογή και αποτελεσματικότητα του κοινοτικού δικαίου.
First of all, the application of national law must not hinder the application or the effectiveness of Community law.
Τούτο θα συνέβαινε ιδίως αν η εφαρμογή αυτή καθιστούσε στην πράξη αδύνατη την ανάκτηση πόρων που χορηγήθηκαν αντικανονικά (βλ. την προαναφερθείσα απόφαση Deutsche Milchkontor κ.λπ.,
That would be the case, in particular, if such an application made it impossible in practice to recover the sums improperly granted (Deutsche Milchkontor and Others, cited above, paragraphs 21 and 22). It follows
Επίσης, η εφαρμογή του εθνικού δικαίου πρέπει να γίνεται χωρίς τη δημιουργία δυσμενών διακρίσεων σε σχέση με διαδικασίες που έχουν ως σκοπό τη λύση ομοειδών εθνικών διαφορών, οι δε εθνικές αρχές πρέπει να ενεργούν εν προκειμένω με την ίδια επιμέλεια και κατά τρόπο που να μη καθιστά δυσχερέστερη την ανάκτηση των σχετικών ποσών απ’ ό,τι σε ανάλογες περιπτώσεις που αφορούν την εφαρμογή αντίστοιχων εθνικών διατάξεων (βλ. την προαναφερθείσα απόφαση Deutsche Milchkontor κ.λπ., σκέψη 23).
National legislation must also be applied in a manner which is not discriminatory as compared to procedures for deciding similar national disputes and the national authorities must act with the same degree of care, and in accordance with rules and procedures which do not make the recovery of the sums in question more difficult, as in comparable cases concerning solely the application of corresponding national legislation (Deutsche Milchkontor and Others, cited above, paragraphs 23).
Κατά συνέπεια, στις υποθέσεις των κύριων δικών, ο εθνικός δικαστής οφείλει να σέβεται την υποχρέωση που απορρέει από τις διατάξεις του άρθρου 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88 όταν εκδικάζει αίτημα ανακτήσεως πόρων που χάθηκαν κατόπιν καταχρήσεως ή παραλείψεως και, εν ανάγκη, να αφήνει ανεφάρμοστο ή να ερμηνεύει έναν κανόνα του εθνικού δικαίου όπως ο Awb, που θεσπίστηκε για τη ρύθμιση αμιγώς εσωτερικών καταστάσεων και που θα εμπόδιζε την ανάκτηση αυτή.
In the main proceedings, the national court is thus required to implement the obligation which flows from Article 23(1) of Regulation No 4253/88 when it has before it an application to recover sums lost as a result of abuse or negligence and, if need be, to set aside or interpret a rule of national law such as the AWB which would prevent such recovery but has been drawn up with purely domestic situations in mind.
Δεν αμφισβητείται ότι το Δικαστήριο έχει κρίνει και ότι δεν δύναται να θεωρηθεί αντίθετο προς το κοινοτικό δίκαιο το γεγονός ότι το εθνικό δίκαιο περί ανακλήσεως των διοικητικών πράξεων και περί αναζητήσεως των παροχών που αχρεωστήτως καταβλήθηκαν από τη διοίκηση λαμβάνει υπόψη, παράλληλα με την αρχή της νομιμότητας, τις αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου, δεδομένου ότι οι τελευταίες αποτελούν μέρος της κοινοτικής έννομης τάξεως (βλ. την προαναφερθείσα απόφαση Deutsche Milchkontor κ.λπ., σκέψη 30·την απόφαση της 9ης Οκτωβρίου 2001, C-80/99 έως C-82/99, Flemmer κ.λπ., Συλλογή 2001, σ.
It is common ground that the Court has also decided that it cannot be regarded as contrary to Community law for national law, as far as the withdrawal of administrative measures and the recovery of sums wrongly paid by public authorities are concerned, to take into account, in addition to the principle of legality, the principles of the protection of legitimate expectations and legal certainty, since those principles form part of the legal order of the Community (Deutsche Milchkontor and Others, cited above, paragraph 30; Joined Cases C-80/99 to C-82/99 Flemmer and Others [2001] ECR I-7211, paragraph 60; Huber, cited above, paragraph 56; and ROM­projecten, cited above, paragraph 24).
I-7211, σκέψη 60, και τις προαναφερθείσες αποφάσεις Huber, σκέψη 56, και ROM-projecten, σκέψη 24).
Those principles must be observed all the more strictly in the case of rules liable to have financial consequences (Case
Emsland-Stärke, Συλλογή 2006, σ. I-2619, σκέψη 43, και της 26ης Οκτωβρίου 2006, C-248/04, Koninklijke Coöperatie Cosun, Συλλογή 2006, σ.
C-94/05 Emsland­Stärke [2006] ECR I-2619, paragraph 43; Case C-248/04 Konin­klijke Coöperatie Cosun [2006] ECR I-10211, paragraph 79; and ROM­projecten, cited above, paragraph 26).
Ωστόσο, όπως ελέχθη στη σκέψη 40 της παρούσας αποφάσεως, το άρθρο 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88 δημιουργεί υποχρέωση για τα κράτη μέλη, χωρίς να είναι αναγκαίο να προβλέπεται σχετική εξουσία από το εθνικό δίκαιο, να ανακτούν τους πόρους που χάνονται κατόπιν καταχρήσεως ή παραλείψεως.
However, as was stated in paragraph 40 of the present judgment, Article 23(1) of Regulation No 4253/88 requires the Member States to recover any amounts lost as a result of an irregularity or negligence without there being any need for authority to do so under national law.
Επομένως, οι αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης πρέπει να εφαρμόζονται σύμφωνα με τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου.
It follows that the principles of legal certainty and the protection of legitimate expectations must be applied in accordance with the rules of Community law.
Εν προκειμένω, πρέπει να υπομνησθεί ότι, όσον αφορά τα διαρθρωτικά ταμεία, το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 2052/88 διευκρινίζει ότι η κοινοτική δράση συντελείται με στενή συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής, των κρατών μελών και των αρμόδιων αρχών και οργανισμών των κρατών αυτών.
It should be borne in mind that, in regard to the Structural Funds, Article 4(1) of Regulation No 2052/88 provides that Community operations are to be established through close consultations between the Commission, the Member State concerned and the competent authorities and bodies in the Member State.
Επί πλέον, η συνεργασία αυτή συνεπάγεται ένα σύστημα υπολειμματικής ευθύνης των κρατών μελών έναντι της Κοινότητας στην περίπτωση που ποσά που προέρχονται από διαρθρωτικά ταμεία χαθούν κατόπιν καταχρήσεων ή παραλείψεων.
Those consultations are also reflected in the residual responsibility of the Member States towards the Community where sums from the Structural Funds are lost as a result of abuse or negligence.
Τα της στοιχειοθετήσεως της ευθύνης αυτής περιλαμβάνονται στα άρθρα 23 και 24 του κανονισμού 4253/88, για τα οποία το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι δεν μπορούν να ερμηνευτούν χωριστά το ένα από το άλλο (βλ. την προαναφερθείσα απόφαση COPPI, σκέψεις 27 έως 29), καθώς και στο άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1681/94.
The detailed rules for the enforcement of that responsibility are contained in Articles 23 and 24 of Regulation No 4253/88 which, the Court has decided, cannot be interpreted separately (see COPPI, cited above, paragraphs 27 to 29) and Article 5(2) of Regulation No 1681/94.
Εν προκειμένω, η ιδιότητα του λήπτη των πόρων ως νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου ουδαμώς επηρεάζει την εφαρμογή των αρχών αυτών.
The fact that the recipient of the funds is a publiclaw person is irrelevant to the application of those principles.
Επί πλέον, η αρχή ότι η εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας δεν πρέπει να θίγει την εφαρμογή και αποτελεσματικότητα του κοινοτικού δικαίου απαιτεί να λαμβάνεται πλήρως υπόψη το συμφέρον της Κοινότητας κατά την εφαρμογή διατάξεων όπως τα άρθρα 4:49 και 4:57 του Awb που, κατά το αιτούν δικαστήριο, παρέχουν στις εθνικές διοικητικές αρχές τη διακριτική ευχέρεια να ανακτήσουν πόρους που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως και δίνουν στον λήπτη των πόρων αυτών τη δυνατότητα να αντιτάξει την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης (βλ., στο ίδιο πνεύμα,
Moreover, the principle that the application of national law must not hinder the application or the effectiveness of Community law requires that the interests of the Community must be taken fully into consideration in the application of provisions such as Articles 4.49 and 4.57 of the AWB, which, according to the national court, give the national administrative authorities a discretionary power to recover sums unduly paid and which permit the recipient of such sums to rely, in their defence, on the principle of the protection of legitimate expectations (see, to that effect, Deut­sche Milchkontor and Others, cited above, paragraph 32; Joined Cases C-80/99 to
ΑΠΟΦΑΣΗ της 13.3.2008 — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-383/06 έως C-385/06 τις προαναφερθείσες αποφάσεις Deutsche Milchkontor κ.λπ., σκέψη 32·Flemmer κ.λπ., σκέψη 61, και Huber, σκέψη 57).
C-82/99 Flemmer and Others, cited above, paragraph 61; and Huber, cited above, paragraph 57).
Εν προκειμένω, πρέπει να υπομνησθεί ότι έχει κριθεί ότι το σύστημα επιχορηγήσεων που έχει θεσπίσει η κοινοτική ρύθμιση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στην εκπλήρωση από τον υπέρ ου η επιχορήγηση σειράς υποχρεώσεων που του παρέχουν δικαίωμα να λάβει την προβλεπόμενη χρηματοδοτική συνδρομή.
In this respect, it should be pointed out that it has been held that the system of subsidies developed in the Community rules is based, inter alia, on compliance by the recipient with a series of conditions of entitlement to financial assistance.
Αν ο υπέρ ου η επιχορήγηση δεν τηρεί όλες τις υποχρεώσεις αυτές, από το άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 4253/88 προκύπτει ότι η Επιτροπή δύναται να επανεξετάσει την έκταση των υποχρεώσεών του.
If the recipient does not fulfil all his obligations, it follows from Article 24(2) of Regulation No 4253/88 that the Commission is entitled to reconsider the scope of its obligations.
Τέλος, επίκληση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης δεν μπορεί να γίνει από τον υπέρ ου η επιχορήγηση που έγινε υπαίτιος πρόδηλης παραβάσεως της ισχύουσας ρυθμίσεως (βλ. την απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 1985, 67/84, Sideradria κατά Επιτροπής, Συλλογή 1985, σ. 3983, σκέψη 21).
Finally, the principle of the protection of legitimate expectations may not be relied upon by a recipient which has committed a manifest infringement of the rules in force (see Case 67/84 Sideradria v Commission [1985] ECR 3983, paragraph 21).
Στις υποθέσεις των κύριων δικών, από τις διευκρινίσεις που έδωσε το αιτούν δικαστήριο προκύπτει, αφενός, ότι οι αποφάσεις χορηγήσεως των πόρων εξαρτήθηκαν από την τήρηση, από τους υπέρ ων οι επιχορηγήσεις, των κανόνων του ESF Regeling και, μεταξύ άλλων, της υποχρεώσεως να τεθούν τα έργα υπό χωριστή διοικητική παρακολούθηση και, αφετέρου, ότι οι κανόνες αυτοί, κατά το μάλλον ή ήττον σκόπιμα, δεν τηρήθηκαν.
In the main proceedings, it can be seen from the information provided by the national court, on the one hand, that the decisions to grant the funds were subject to compliance on the part of the recipients with the rules in the ESF Regulation and, in particular, with the obligation that the project be administered by its own project administration, and, on the other, that those rules were, more or less deliberately, not complied with.
Κατά συνέπεια, του εθνικού δικαστή έργο είναι να εκτιμήσει αν, λαμβανομένης υπόψη της συμπεριφοράς τόσο εκείνων που έλαβαν τους πόρους όσο και της διοικήσεως, οι αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, όπως νοούνται στο κοινοτικό δίκαιο, δύνανται νομίμως να αντιταχθούν στα αιτήματα επιστροφής.
It is therefore for the national court to assess whether, having regard to the conduct of both the recipient of the funds and the administrative authority, the principles of legal certainty and the protection of legitimate expectations, as they are understood in Community law, may legitimately be relied on as a defence against claims for repayment.
Επί πλέον, από τις παρατηρήσεις της Ολλανδικής Κυβερνήσεως και της Επιτροπής κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση προκύπτει ότι επιστράφηκαν στην Κοινότητα οι πόροι που χορηγήθηκαν αντικανονικά.
Moreover, it can be seen from the observations made at the hearing by the Netherlands Government and the Commission that the sums unduly granted have been repayed to the Community.
Ωστόσο, εφόσον το άρθρο 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88 δημιουργεί υποχρέωση για τα κράτη μέλη να ανακτούν τους πόρους που χάνονται κατόπιν καταχρήσεως ή παραλείψεως, αυτό καθ’ εαυτό το γεγονός ότι το κράτος μέλος επέστρεψε τους σχετικούς πόρους στην Κοινότητα δεν απαλλάσσει το κράτος αυτό από την υποχρέωση να ανακτήσει τους εν λόγω πόρους.
However, since Article 23(1) of Regulation No 4253/88 imposes an obligation on the Member States to recover any amounts lost as a result of an irregularity or negligence, the fact that the Community was repaid by the Member State does not, as such, dispense the latter from the obligation to recover such amounts.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω, στα ερωτήματα που τέθηκαν πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η ανάκτηση των πόρων που χάθηκαν κατόπιν καταχρήσεως ή παραλείψεως πρέπει να γίνει βάσει του άρθρου 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88 και με τον τρόπο που προβλέπει το εθνικό δίκαιο, αρκεί η εφαρμογή του δικαίου αυτού να μη θίγει την εφαρμογή και αποτελεσματικότητα του κοινοτικού δικαίου και να μην έχει ως συνέπεια να καταστήσει στην πράξη αδύνατη την ανάκτηση των ποσών που χορηγήθηκαν αντικανονικά.
It follows from the foregoing that the answer to the questions referred to the Court should be that the recovery of amounts lost as a result of an irregularity or negligence must be carried out on the basis of Article 23(1) of Regulation No 4253/88 and in accordance with the detailed rules laid down in national law, on condition that the application of that law does not hinder the application or the effectiveness of Community law and does not make it impossible in practice to recover the sums improperly granted.
Του εθνικού δικαστή έργο είναι να εξασφαλίσει την πλήρη εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου αφήνοντας ανεφάρμοστο ή, εν ανάγκη, ερμηνεύοντας έναν εθνικό κανόνα όπως ο Awb που θα εμπόδιζε την εφαρμογή αυτή.
It is for the national court to ensure the full application of Community law by setting aside or, in so far as necessary, interpreting a national rule such as the AWB which prevents such application.
Ο εθνικός δικαστής δύναται να εφαρμόσει τις κοινοτικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης αξιολογώντας τη συμπεριφορά τόσο εκείνων που έλαβαν τους πόρους που χάθηκαν όσο και της διοικήσεως, υπό την προϋπόθεση να λαμβάνεται πλήρως υπόψη το συμφέρον της Κοινότητας.
The national court may apply the Community law principles of legal certainty and the protection of legitimate expectations when assessing the conduct of both the recipient of the amounts lost and the administrative authority, on condition that full account is taken of the interests of the Community.
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους των κύριων δικών τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Since these proceedings are, for the parties to the main proceedings, a step in the action pending before the national court, the decision on costs is a matter for that court.
Του εθνικού δικαστή έργο είναι να εξασφαλίσει την πλήρη εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου αφήνοντας ανεφάρμοστο ή, εν ανάγκη, ερμηνεύοντας έναν εθνικό κανόνα όπως ο γενικός νόμος διοικητικού δικαίου (Algemene wet bestuursrecht) που θα εμπόδιζε την εφαρμογή αυτή.
It is for the national court to ensure the full application of Community law by setting aside or, in so far as necessary, interpreting a national rule such as the General Statute on administrative law (Algemene wet bestuursrecht) which prevents such application.
Ο εθνικός δικαστής δύναται να εφαρμόσει τις κοινοτικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης αξιολογώντας τη συμπεριφορά τόσο εκείνων που έλαβαν τους πόρους που χάθηκαν όσο και της διοικήσεως, υπό την προϋπόθεση να λαμβάνεται πλήρως υπόψη το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
The national court may apply the Community law principles of legal certainty and the protection of legitimate expectations when assessing the conduct of both the recipient of the amounts lost and the administrative authority, on condition that full account is taken of the interests of the European Community.
Υπόθεση C-437/06
Case C-437/06
(αίτηση του Niedersächsisches Finanzgericht για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
(Reference for a preliminary ruling from the Niedersächsisches Finanzgericht)
«Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Υποκείμενος στον φόρο που ασκεί ταυτοχρόνως οικονομικές δραστηριότητες, φορολογητέες ή απαλλασσόμενες, και μη οικονομικές δραστηριότητες — Δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ που καταβλήθηκε επί των εισροών — Δαπάνες συνδεόμενες με την έκδοση μετοχών και αφανών συμμετοχών — Κατανομή του ΦΠΑ που καταβλήθηκε επί των εισροών αναλόγως του οικονομικού χαρακτήρα της δραστηριότητας — Υπολογισμός της αναλογίας της εκπτώσεως»
(Sixth VAT Directive — Taxable person simultaneously carrying out economic activities, taxable or exempt, and noneconomic activities — Right to deduct input VAT — Expenditure connected with the issue of shares and atypical silent partnerships — Apportionment of input VAT according to the economic nature of the activity — Calculation of the deductible proportion)
Mazák της 11ης Δεκεμβρίου 2007 . . . .
Opinion of Advocate General Mazák delivered on 11 December 2007 . . .
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Μαρτίου 2008 . . . . .
Judgment of the Court (Fourth Chamber), 13 March 2008 . . . . . . .
Φορολογικές διατάξεις — Εναρμόνιση των νομοθεσιών — Φόροι κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας — Έκπτωση του φόρου που καταβλήθηκε επί των εισροών — Υποκείμενος στον φόρο που ασκεί ταυτοχρόνως οικονομικές και μη οικονομικές δραστηριότητες
Tax provisions — Harmonisation of laws — Turnover taxes — Common system of value added tax — Deduction of input tax — Taxable person simultaneously carrying out economic activities and non­economic activities
(Οδηγία 77/388 του Συμβουλίου, άρθρο 2 § 1)
(Council Directive 77/388, Art. 2(1))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-437/06
SUMMARY — CASE C-437/06