natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όσον αφορά τον κίνδυνο αυτό, το Δικαστήριο έχει κρίνει, σε ένα κάπως διαφορετικό πλαίσιο, ότι, «επιτρέποντας τη χρήση των σημάτων για τη συμπλήρωση της περιγραφής, της παρουσιάσεως και της διαφημίσεως των αφρωδών οίνων, ο κοινοτικός νομοθέτης θέλησε κατ’ ανάγκη να σταθμίσει ορισμένα συμφέροντα μεταξύ τους και συγκεκριμένα, αφενός, την προστασία των καταναλωτών και, ειδικότερα, το δικαίωμα να μην παραπλανώνται ως προς τις εγγενείς ιδιότητες ενός προϊόντος και, αφετέρου, την προστασία των δικαιωμάτων της πνευματικής ιδιοκτησίας και, ειδικότερα, το έννομο συμφέρον των δικαιούχων του σήματος να το χρησιμοποιούν και να το εκμεταλλεύονται στο εμπόριο.
With regard to that risk, the Court has held in a different context that ‘by authorising the use of brand names to supplement the description, presentation and advertising of sparkling wines, the Community legislature necessarily intended to balance the interests involved as between, on the one hand, the protection of consumers, and in particular the right not to be misled as to the intrinsic qualities of a product, and, on the other, the protection of intellectual property rights and, in particular, the legitimate interest of the owners of a brand name to use and exploit it for commercial purposes. That process of balancing the interests involved would be seriously
SCHNEIDER αρκούσε για να εμποδίσει τη χρήση ονομασίας προστατευομένης ως σήματος» 19.
19 On a proper construction of Article 13(2)(b) of Regulation No 2333/92, 20which also contains a prohibition on using certain particulars because of a risk of misleading consumers, ‘it is not sufficient for the prohibition laid down by that provision to be applied to find that a brand name which includes a word appearing in the description of one of the products there mentioned is, as such, likely to be confused with that description.
Το πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος» 21.
It is also necessary to establish that use of the brand name is in fact likely to mislead the consumers concerned and thus affect their economic behaviour.
άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο β΄, του κανονισμού 2333/92 20, που περιείχε και αυτό
In that respect, it is for the national court to have regard to the presumed expectations, in regard to that information, of an average consumer who
Από τη διατύπωση του άρθρου 6 του κανονισμού 753/2002, που εστιάζει στον συγκεκριμένο κίνδυνο παραπλανήσεως, καθίσταται, επομένως, σαφές ότι μόνη η δυνατότητα επικαλύψεως με περιπτώσεις που καλύπτονται από ρυθμιζόμενες ενδείξεις δεν καθιστά μια άλλη ένδειξη μη νόμιμη 22.
The wording of Article 6 of Regulation No 753/2002 which refers to the specific risk of misleading consumers therefore makes clear that the possibility of an overlap with situations covered by regulated particulars does not mean per se that an ‘other particular’ is not permitted.
Όπως πειστικά επισημαίνει η Επιτροπή, αυτό θα περιόριζε πολύ σημαντικά το πεδίο εφαρμογής των άλλων ενδείξεων, λόγω του ευρέος πεδίου εφαρμογής των ενδείξεων του τμήματος Β, σημείο 1, στοιχείο β΄, πέμπτη περίπτωση, του παραρτήματος VII του κανονισμού 23.
22 As the Commission convincingly argues, in view of the broad scope for particulars under the fifth indent of point B(1)(b) of Annex VII to the regulation, this would significantly restrict the scope for the other particulars. 23
19 — Απόφαση της 28ης Ιανουαρίου 1999, C-303/97, Sektkellerei Kessler (Συλλογή 1999, σ.
19 — Case C-303/97 Sektkellerei Kessler [1999] ECR I-513, paragraph 32.
Ι-513, σκέψη 32). Η υπόθεση αυτή αφορούσε τον κίνδυνο παραπλανήσεως κατά τη σήμανση του γερμανικού Sekt (αφρώδους οίνου).
That case concerned the risk of confusion in connection with the labelling of German Sekt.
Το ζήτημα ήταν κατά πόσον απαγορευόταν η συνήθης χρήση του σήματος Sekt «Kessler Hochgewächs», λόγω ενός αφηρημένου κινδύνου παραπλανήσεως με την ονομασία «RieslingHochgewächs», η οποία προοριζόταν, τόσο σύμφωνα με το κοινοτικό όσο και με το εθνικό δίκαιο, για οίνους παραγόμενους αποκλειστικά από σταφύλια της ποικιλίας αμπέλου Riesling.
The question was whether the general use of a Sekt brand name ‘Kessler Hochgewächs’ is prohibited because of an abstract risk of confusion with the designation ‘Riesling-Hochgewächs’, which is reserved for wines produced exclusively from grapes of the Riesling variety under both Community law and national law.
Και ο γενικός εισαγγελέας Fenelly έκρινε, κατόπιν αυτών, ότι δεν αρκεί ένας καθαρά αφηρημένος κίνδυνος συγχύσεως (προτάσεις της 29ης Σεπτεμβρίου 1998 στην υπόθεση Sektkellerei Kessler).
Advocate General Fennelly also took the view that a purely abstract risk of confusion was not sufficient (Opinion in Case C-303/97 Sektkellerei Kessler [1999] ECR I-513).
Ο κύριος σκοπός του νέου δικαίου περί των ονομασιών συνίσταται, τελικώς, ακριβώς στο να μην εξαρτάται πλέον αυστηρά το επιτρεπτό της χρησιμοποιήσεως από το κατά πόσον συντρέχει συγκεκριμένο
Any other interpretation would also run counter to the aim of the reform, which is to create marketing freedom by authorising other unregulated particulars, and virtually reverse the intended liberalisation of the legislation on wine designations by the back door. The main purpose of the new legislation
21 — Απόφαση Sektkellerei Kessler (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 19, σκέψη 38).
21 — Case C-303/97 Sektkellerei Kessler (cited above in footnote 19, paragraph 38).
22 — Ακόμη και στα σχετικά συγγράμματα, ως παραδείγματα για «άλλες ενδείξεις», νόμιμες σύμφωνα με το τμήμα Β, σημείο 3, αναφέρονται ιδίως ενδείξεις σχετικές με «το είδος της παραγωγής, τη μέθοδο επεξεργασίας κ.λπ.», δηλαδή ενδείξεις που, όσον αφορά το ρυθμιζόμενο πραγματικό, επικαλύπτονται με τις ενδείξεις του τμήματος Β, σημείο 1, στοιχείο β΄, πέμπτη περίπτωση: βλ. Koch (προπαρατεθέν στην υποσημείωση 14), σ. 2136.
22 — In the specialist literature too, specific examples of ‘other particulars’ permitted under point B(3) are particulars on ‘production methods and processes etc.’, that is, particulars which certainly overlap, in terms of the situation covered, with the particulars under the fifth indent of point B(1)(b): Koch, loc. cit. (footnote 15), p. 2136.
20 — Κανονισμός (ΕΟΚ) του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 1992, για τη θέσπιση των γενικών κανόνων σχετικά με την περιγραφή και την παρουσίαση των αφρωδών οίνων και αεριούχων αφρωδών οίνων (ΕΕ L 231, σ. 9).
20 — Council Regulation (EEC) No 2333/92 of 13 July 1992 laying down general rules for the description and presentation of sparkling wines and aerated sparkling wines (OJ 1992 L 231, p. 9).
Το άρθρο 13, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού ορίζει τα εξής: «Όταν η περιγραφή, η παρουσίαση και η διαφήμιση για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 1, συμπληρώνονται με σήματα, αυτά, δεν επιτρέπεται να περιλαμβάνουν λέξεις, τμήματα λέξεων, σύμβολα ή εικόνες οι οποίες: α) είναι ικανές να προκαλέσουν σύγχυση ή να παραπλανήσουν τα πρόσωπα στα οποία απευθύνονται κατά την έννοια της παραγράφου 1ή β) μπορούν να εκληφθούν ως μέρος ή σύνολο της περιγραφής επιτραπέζιου οίνου, οίνου ποιότητας παραγομένου σε καθορισμένη περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του v.m.q.p.r.d., ή εισαγόμενου οίνου η περιγραφή του οποίου ρυθμίζεται από κοινοτικές διατάξεις, ή να εκληφθούν ως περιγραφή άλλου προϊόντος που αναφέρεται στο άρθρο 1, παράγραφος 1, ή να είναι ταυτόσημες με την περιγραφή ενός τοιούτου προϊόντος, χωρίς όμως τα προϊόντα που χρησιμοποιούνται για τη σύσταση του προϊόντος βάσεως του εν λόγω αφρώδους οίνου να δικαιούνται τέτοια περιγραφή ή παρουσίαση.»
Article 13(2) of that regulation provides: ‘Where the description, presentation and advertising of the products referred to in Article 1(1) are supplemented by brand names, such brand names may not contain any words, syllables, signs or illustrations which(a) are likely to cause confusion or mislead the persons to whom they are addressed within the meaning of paragraph 1; or(b) are liable to be confused with all or part of the description of a table wine, a quality wine produced in a specified region, including a quality sparkling wine psr or an imported wine whose description is governed by Community provisions or with the description of any other product referred to in Article 1(1), or are identical to the description of any such product, unless the products used for constituting the cuvée of the sparkling wine in question are entitled to such description or presentation.’
23 — Βλ. σημείο 17 των παρατηρήσεων της Επιτροπής.
23 — Commission’s observations, paragraph 17.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-285/06 αντιθέτως, αυτοματισμός, υπό την έννοια ότι κάθε άλλη ένδειξη θα ήταν κατ’ αρχήν παραπλανητική, για τον μοναδικό λόγο ότι αφορά πραγματικά περιστατικά που θα μπορούσαν να ρυθμιστούν και με ρυθμιζόμενες προαιρετικές ενδείξεις.
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-285/06 automatic in the sense that any other particular would be misleading in principle solely because it referred to facts which may also be covered by regulated optional particulars.
πραγματικό στοιχείο που έχει αποτελέσει αντικείμενο ρυθμίσεως, αλλά μόνον από το κατά πόσον υφίσταται κίνδυνος παραπλανήσεως.
on wine designations is ultimately to ensure that authorisation to use a designation is no longer strictly dependent on whether or not a certain regulated situation exists, but solely on whether there is a risk of misleading consumers.
Σύμφωνα με τη μεταρρύθμιση, πρέπει να επιτρέπεται κατά το μέτρο του δυνατού η χρήση προαιρετικών ενδείξεων πέραν του ρυθμιζόμενου τομέα.
Following the reform, optional particulars were to be permitted outside the area covered if possible.
Λόγω όμως του ότι ο ορισμός της συμπληρωματικής παραδοσιακής ενδείξεως, κατά το άρθρο 23 του κανονισμού 753/2002, είναι πολύ ευρύς, δεν είναι δυνατό να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απομένει κανένα πεδίο εφαρμογής για τις άλλες ενδείξεις, κατά τρόπο που αντιστρατεύεται την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 753/2002 24.
However, since the definition of other traditional terms under Article 23 of Regulation No 753/2002 is very broad, it cannot be interpreted as meaning that there is no scope for other particulars in contravention of the spirit of Article 6(1) of Regulation No 753/2002. 24
Η κρίση περί του κατά πόσον συγκεκριμένη ένδειξη είναι παραπλανητική αποτελεί πραγματικό ζήτημα, επί του οποίου θα πρέπει να αποφανθεί το εθνικό δικαστήριο στο πλαίσιο της κύριας δίκης 25.
Assessing whether a certain designation is misleading is a point of fact which will have to be clarified by the national court in the main proceedings.
Δεν υπάρχει,
25 However, this is not
24 — Η ερμηνεία αυτή έχει το πλεονέκτημα ότι προάγει την περαιτέρω ανάπτυξη των παραδοσιακών ενδείξεων.
24 — This interpretation has the advantage that it promotes the development of traditional terms.
Έτσι, η συμπληρωματική παραδοσιακή ένδειξη «Reserve» στην Αυστρία διαμορφώθηκε, στη γερμανική γλώσσα, ακριβώς υπό το πρίσμα του παραρτήματος ΙΙΙ του κανονισμού 753/2002.
For example, the other traditional term ‘Reserve’ has developed in German in Austria specifically having regard to Annex III to Regulation No 753/2002.
Συναντώνται, π.χ., στη Γαλλία οίνοι με την ονομασία «tête de cuvée».
Wines with the designation ‘tête de cuvée’ can be found in France.
Η χρήση της παραδοσιακής ενδείξεως «cuvée» ρυθμιζόταν στον καταργηθέντα γαλλικό Code du vin [βλ. άρθρο 284, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, του Code du vin (Κώδικα περί οίνων)] και αφορούσε τις μεθόδους παραγωγής.
The use of the traditional term ‘cuvée’ was regulated in the repealed French Code du vin (cf. Article 284(4)(2) of the Code du vin) and related to the methods of production.
Η διάταξη αυτή εξαιρούσε ρητώς και κατ’ εξαίρεση τη χρήση της ενδείξεως «cuvée» από την κρατούσα τότε στην αμπελοοινική νομοθεσία αρχή της απαγορεύσεως (Βλ. Lamborelle, J.-C., Pillot, J., Code du vin 1999 commenté et annoté, Causse, 1999, σ.
That provision had expressly and exceptionally excluded the use of the term ‘cuvée’ from the principle of prohibition which applied in the legislation on wine at that time (cf. Lamborelle, J.-C., Pillot, J., Code du vin 1999 commenté et annoté, Causse, 1999, p. 241 et seq.).
Η νέα γαλλική αμπελοοινική νομοθεσία περιέχει αντίστοιχες ρυθμίσεις στο άρθρο L 644-2 Code rural (Αγροτικού Κώδικα), εντούτοις η ένδειξη αυτή δεν αναγράφεται στο παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού 753/2002.
The new French legislation on wine contains similar provisions in Article L 644-2 of the Code rural, but that particular is not registered in Annex III to Regulation No 753/2002.
Αυτό δεν μεταβάλλεται ούτε από τη σκέψη ότι η χρήση μιας «άλλης ενδείξεως» κατά τη σήμανση των οίνων θα μπορούσε ενδεχομένως να δημιουργήσει σε μη ενημερωμένο καταναλωτή την ψευδή εντύπωση ότι πρόκειται για ρυθμιζόμενη, δηλαδή οριζόμενη στον νόμο ένδειξη.
Nor is this affected by the consideration that the use of an ‘other particular’ for the labelling of wines could possibly lead an uninformed consumer wrongly to assume that it is a regulated, i.e. legally defined, particular.
Η απαγόρευση της παραπλανήσεως από τη νομοθεσία περί των ονομασιών εξυπηρετεί, βέβαια, τον σκοπό της εξαλείψεως, κατά τη διάθεση των οίνων, κάθε πρακτικής πού μπορεί να δημιουργήσει ψευδείς εντυπώσεις 26.
The prohibition on misleading information under the legislation on wine designations does serve the purpose of preventing, in the marketing of wine, all practices which are of such a nature as to create false appearances.
Όπως όμως προαναφέρθηκε, στο πλαίσιο αυτό, απαιτείται, σύμφωνα με πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, συγκεκριμένη θεώρηση των πραγμάτων 27.
26However, as has already been mentioned above, the Court has consistently held that a factual approach should be taken.
Ο αφηρημένος απλώς κίνδυνος της δημιουργίας της εντυπώσεως προστατευομένης ενδείξεως δεν μπορεί να καταστήσει παράνομη τη χρήση μη ρυθμιζομένης ενδείξεως, εφόσον δεν συντρέχει συγκεκριμένη πραγματική παραπλάνηση των καταναλωτών: αυτό θα ήταν αντίθετο προς τη σκοπούμενη από τον κοινοτικό νομοθέτη στάθμιση συμφερόντων μεταξύ, αφενός, της προστασίας των καταναλωτών και, αφετέρου, της προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας του
27The purely abstract risk of the appearance of a protected designation cannot mean that the use of an unregulated particular is not permitted, as long as consumers are not actually misled in a specific case: that would not be consistent with the balancing of the interests involved, as desired by the Commission legislature, that is to say between consumer protection and the protection of the intellectual property rights of the person marketing
26 — Απόφαση της 25ης Φεβρουαρίου 1981, 56/80, Weigand (Συλλογή 1981, σ. 583, σκέψη 18).
26 — Case 56/80 Weigand [1981] ECR 583, paragraph 18.
25 — Απόφαση Sektkellerei Kessler (παρατίθεται στην υποσημείωση 19) σκεωη.
27 — Case C-303/97 Sektkellerei Kessler (cited above in footnote 19, paragraph 32 et seq.); Case C-81/01 Borie Manoux [2002] ECR I-9259, paragraph 27 et seq.
Προς τούτο, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει επίσης ότι το εθνικό δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη την τεκμαιρόμενη προσδοκία του μέσου καταναλωτή, που έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος.
In this case, it is for the national court to assess in the light of the circumstances whether, bearing in mind the consumers to whom it is addressed, a brand name or its component parts are liable to be confused with all or part of the description of certain wines.
27 — Απόφαση Sektkellerei Kessler (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 19, σκέψεις 32 επ.)· απόφαση της 24ης Οκτωβρίου 2002, C-81/01, Borie Manoux (Συλλογή 2002, σ. I-9259, σκέψεις 27 επ.).
In that respect, it is also apparent from the Court’s caselaw that the national court must take into account the presumed expectations of an average consumer who is reasonably well informed and reasonably observant and circumspect.
SCHNEIDER στοιχείο β΄, πέμπτη περίπτωση, του παραρτήματος VII του κανονισμού 1493/1999, υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπει το τμήμα αυτό καθώς και το άρθρο 23 του κανονισμού 753/2002, αλλά και ως άλλη ένδειξη βάσει του τμήματος Β, σημείο 3, του παραρτήματος VII του κανονισμού 1493/1999.
SCHNEIDER point B(1)(b) of Annex VII to Regulation No 1493/1999 under the conditions provided for therein and in Article 23 of Regulation No 753/2002, but also as an ‘other particular’ in accordance with point B(3) of Annex VII to Regulation No 1493/1999.
Αυτό ισχύει, πολύ περισσότερο, όσον αφορά τη μεταρρυθμισθείσα νομοθεσία περί ονομασιών των οίνων.
28This statement must hold a fortiori in the reformed legislation on wine designations.
Γ — Επί ερωτήματος
C — The second question
Τέλος, θα ήθελα ακόμη να διευκρινίσω ότι το γεγονός ότι η ένδειξη «Réserve» αναφέρεται στη μέθοδο παραγωγής, παρασκευής και παλαιώσεως του οίνου δεν αρκεί για να απαγορευθεί η χρήση της για γερμανικούς οίνους.
Lastly I would like to make clear that the fact that the term ‘Réserve’ refers to the production or ageing method for the wine is not sufficient to prohibit its use for German wines.
Για να μπορεί να απαγορευθεί, θα έπρεπε είτε να αποδειχθεί συγκεκριμένος κίνδυνος παραπλανήσεως είτε ρητή διάταξη να απαγορεύει τη χρησιμοποίηση της ενδείξεως.
In order to be able to prohibit it, either a specific risk of misleading consumers would have to be established or an express provision would have to prohibit its use.
Με το δεύτερο ερώτημά του, το BVerwG ερωτά κατά πόσον το άρθρο 24, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κανονισμού 753/2002 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι υπάρχει παράνομη απομίμηση ή αναφορά μόνο στην περίπτωση που αυτό γίνεται στην ίδια γλώσσα με αυτήν της προστατευόμενης παραδοσιακής ενδείξεως.
With its second question the Bundesverwaltungsgericht is seeking to ascertain whether Article 24(2)(a) of Regulation No 753/2002 is to be interpreted as meaning that imitation or evocation exists only if it is in the same language as that of the protected traditional term.
Στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει, συνεπώς, να δοθεί η απάντηση ότι μια ένδειξη, η οποία αφορά τη μέθοδο παραγωγής, παρασκευής και παλαιώσεως ή την ποιότητα του οίνου, μπορεί να είναι νόμιμη όχι μόνον ως ρυθμιζόμενη προαιρετική ένδειξη βάσει του τμήματος Β, σημείο 1,
The answer to the first question must therefore be that a particular which refers to the production or ageing method or the quality of the wine may be permitted not only as a regulated ‘optional particular’ in accordance with the fifth indent of
Σύμφωνα με το άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 753/2002, η παραδοσιακή ένδειξη τυγχάνει προστασίας από «κάθε σφετερισμό, απομίμηση ή αναφορά, ακόμη και εάν η προστατευόμενη ένδειξη συνοδεύεται από μία έκφραση όπως “είδος”, “τύπος”, “μέθοδος”, “απομίμηση”, “μάρκα” ή παρόμοιο ή άλλες παρόμοιες ενδείξεις».
Under Article 24(2) of Regulation No 753/2002 traditional terms are protected against ‘all misuse, imitation or evocation, even if the protected term is accompanied by an expression such as “kind”, “type”, “style”, “imitation”, “brand” or similar’.
28 — Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Geelhoed στην υπόθεση Borie Manoux (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 9, σημείο 47).
28 — Opinion of Advocate General Geelhoed in Case C-81/01 Borie Manoux (cited above in footnote 9, point 47).
Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να παραπέμψω και στην απόφαση της 20ής Μαρτίου 2003, C-291/00, LTJ Diffusion (Συλλογή 2003, σ.
Reference should also be made to the judgment in Case C-291/00 LTJ Diffusion [2003] ECR I-2799 on the interpretation of Article 5(1)(a) of First Council Directive 89/104/EEC of 21 December 1988 to approximate the laws of the Member States relating to trade marks (OJ 1989, L 40, p. 1).
Στο κοινοτικό δίκαιο, όπως ακριβώς στις εθνικές έννομες τάξεις, ισχύει η αρχή σύμφωνα με την οποία η ερμηνεία του
As in national legal orders, Community law includes the principle that the text should be interpreted by itself according to
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-285/06 αυτές χρησιμοποιούνται μεταφρασμένες, όταν παραπέμπουν στη πραγματική προέλευση ή ακόμα όταν συνοδεύονται από ενδείξεις όπως “είδος”, “τύπος”, “μέθοδος”, “απομίμηση”, “μάρκα” ή παρόμοιο ή άλλες παρόμοιες ενδείξεις».
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-285/06 misleading of consumers with respect to all kinds of compulsory and optional particulars, expressly including, ‘if the information is used in translation or with a reference to the actual provenance or with additions such as “kind”, “type”, “style”, “imitation”, “brand” or the like’.
Πρέπει να διαπιστώνεται η συνήθης και φυσιολογική έννοια των λέξεων στο άμεσο πλαίσιο της προτάσεως 30.
30Only where, by reason of the divergences that exist between the versions of the text in different languages, it does not lend itself to a clear and uniform interpretation on the point in question must it be interpreted by reference to the purpose and the general scheme of the provisions.
Μόνον όταν από τη διατύπωση της διατάξεως δεν προκύπτει, λόγω των αποκλίσεων μεταξύ των κειμένων των διαφόρων γλωσσών, σαφής και ενιαία ερμηνεία σχετικά με το επίδικο ζήτημα, πρέπει η ερμηνεία να στηρίζεται στον σκοπό και τη γενική οικονομία της διατάξεως 31.
31When the wording of secondary Community law is open to more than one interpretation, preference should be given to ‘the interpretation which renders the provision consistent with the Treaty.
Η σιωπή ενός εκτελεστικού κανονισμού σε σχέση με συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, που ρυθμίζονται (διαφορετικά) με τον βασικό κανονισμό, δεν σημαίνει πάντοτε ότι υπάρχει ρυθμιστικό κενό 35.
The silence of an implementing regulation regarding a certain situation which is regulated (differently) in the basic regulation is not always a gap in the law contrary to the legislative scheme.
Αντιθέτως, η διαφοροποίηση μεταξύ του κειμένου του βασικού κανονισμού 1493/1999 και εκείνου του εκτελεστικού κανονισμού 753/2002 μπορεί, ανάλογα με τον σκοπό της ρυθμίσεως, να αποσκοπούσε ακριβώς σε περιορισμό του πεδίου εφαρμογής της απαγορεύσεως.
35 Rather, the difference in the wording of the basic Regulation No 1493/1999 and the implementing Regulation No 753/2002 may also, according to the spirit and purpose of the rules, be intended to restrict the scope of the prohibition.
Η παράλειψη αναφοράς της μεταφράσεως στο άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 753/2002 δεν αποτελεί, κατά την άποψή μου, τυχαίο συμβάν, αλλά, αντιθέτως, συνειδητή άρνηση να συμπεριληφθούν οι μεταφράσεις στην απαγόρευση του άρθρου 48 του κανονισμού 1493/1999 και, με τον τρόπο αυτό, περιορισμό του πεδίου προστασίας που παρέχει η απαγόρευση του άρθρου 48.
In my opinion, the failure to mention translation in Article 24(2) of Regulation No 753/2002 is not pure coincidence, but represents a deliberate decision not to include translations in the prohibition under Article 48 of Regulation No 1493/1999 and thus a restriction of the scope of the protection afforded by the prohibition under Article 48.
31 — Απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 1993, 6/74, Moulijn κατά Επιτροπής (Συλλογή τόμος 1974, σ.
31 — Case 6/74 Moulijn v Commission [1974] ECR 1287, paragraphs 10 and 11.
32 — Απόφαση της 24ης Ιουνίου 1993, C-90/92, Tretter (Συλλογή 1993, σ. I-3569, σκέψη 11).
32 — Case C-90/92 Tretter [1993] ECR I-3569, paragraph 11.
Μια τέτοια ερμηνεία μπορεί να θεμελιωθεί μόνο συστηματικά και τελεολογικά και λαμβάνει υπόψη τη φύση των παραδοσιακών
Such an interpretation can only be justified schematically and teleologically and takes account of the nature of the traditional
33 — Αυτή η διαπίστωση δεν ισχύει μόνο για το κείμενο στη γερμανική, αλλά, π.χ., και στη σλοβενική, στην αγγλική, στη γαλλική, στην ισπανική και στην ιταλική γλώσσα.
33 — This statement applies not only to the German language version, but also, for example, to the Slovenian, English, French, Spanish and Italian versions.
Ι-5609, σημείο 40).
35 — See my Opinion in Case [2007] ECR I-5609, point 40.
34 — Από την αναφορά της νομικής βάσεως του κανονισμού 753/2002 προκύπτει σαφώς ότι ο κανονισμός αυτός είναι εκτελεστικός κανονισμός του βασικού κανονισμού 1493/1999.
34 — It is clear from the mention of the legal basis of Regulation No 753/2002 that it is an implementing regulation for the basic Regulation No 1493/1999.
Πράγματι, νομικές βάσεις του κανονισμού 753/2002 αποτελούν η Συνθήκη ΕΚ και ο κανονισμός 1493/1999.
The legal basis of Regulation No 753/2002 is the EC Treaty and Regulation No 1493/1999.