natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αφετέρου, η παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω άρθρου 8, η οποία παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να αρνούνται την αναγνώριση της ισχύος άδειας οδηγήσεως που αποκτήθηκε σε άλλο κράτος μέλος από πρόσωπο στο οποίο έχει επιβληθεί, στο πρώτο κράτος μέλος, μέτρο περιορισμού, αναστολής, αφαιρέσεως ή ακυρώσεως του δικαιώματος οδηγήσεως, συνιστά παρέκκλιση από τη γενική αρχή της αμοιβαίας αναγνωρίσεως των αδειών οδηγήσεως και, ως εκ τούτου, πρέπει να ερμηνεύεται στενά (βλ., συναφώς, προπαρατεθείσα απόφαση Kapper, σκέψεις 70 και 72, καθώς και προπαρατεθείσες διατάξεις Halbritter, σκέψη 35, και Kremer, σκέψη 28).
Second, the first subparagraph of Article 8(4), which authorises a Member State to refuse to recognise the validity of a driving licence obtained in another Member State by a person who is, in the first Member State’s territory, the subject of a measure restricting, suspending, withdrawing or cancelling a licence, constitutes a derogation from the general principle of mutual recognition of driving licences and is, therefore, to be interpreted strictly (see, to that effect, Kapper, paragraphs 70 and 72, and the orders in Halbritter, paragraph 35, and Kremer, paragraph 28).
Συναφώς, πρέπει να τονιστεί ευθύς αμέσως ότι το γεγονός ότι η διάταξη αυτή επιτρέπει, υπό ορισμένες συνθήκες, σε ένα κράτος μέλος να αρνηθεί την αναγνώριση της ισχύος άδειας οδηγήσεως που έχει εκδοθεί από άλλο κράτος μέλος, δεν σημαίνει, σε αντίθεση με όσα υποστηρίζει η Γερμανική Κυβέρνηση, ότι το πρώτο κράτος μέλος μπορεί να εξαρτά το δικαίωμα χρήσεως μιας άδειας οδηγήσεως που εκδόθηκε από το δεύτερο από προηγούμενη έγκριση (βλ., συναφώς, προπαρατεθείσα διάταξη Kremer, σκέψη 37).
It must at the outset be stressed that, even if that provision enables a Member State, on certain conditions, to refuse recognition of a driving licence issued by another Member State, it does not for that reason follow, as the German Government would have it, that the first Member State may make the right to use a licence issued by the second State conditional upon prior positive authorisation (see, to that effect, the order in Kremer, paragraph 37).
Πράγματι, αφ’ ης στιγμής η έκδοση άδειας οδηγήσεως από ένα κράτος μέλος πρέπει να γίνεται τηρουμένων των ελάχιστων προϋποθέσεων που επιβάλλει η οδηγία 91/439, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του παραρτήματός της III, σχετικά με την ικανότητα οδηγήσεως, μία ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας
Given that the issuing of a driving licence by a Member State must be effected in compliance with the minimum requirements laid down by Directive 91/439, including those set out in Annex III thereto, relating to fitness to drive, an interpretation of the first subparagraph of Article 8(4) of that directive to the effect that, in general
Επίσης, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί τη διάταξη αυτή για να αρνείται να αναγνωρίσει επ’ αόριστον σε πρόσωπο στο οποίο έχει επιβληθεί μέτρο αφαιρέσεως ή ακυρώσεως άδειας οδηγήσεως που εκδόθηκε από το κράτος μέλος αυτό την ισχύ κάθε άδειας που μπορεί να χορηγήθηκε μεταγενέστερα στο πρόσωπο αυτό από άλλο κράτος μέλος (βλ., συναφώς, προπαρατεθείσα απόφαση Kapper, σκέψη 76, καθώς και προπαρατεθείσες διατάξεις Halbritter, σκέψη 27, και Kremer, σκέψη 29).
Nor may that provision be relied on by a Member State to refuse indefinitely to recognise, in relation to a person who has been the object in its territory of a measure withdrawing or cancelling a previous licence issued by that State, the validity of any licence that may subsequently be issued to him by another Member State (see, to that effect, Kapper, paragraph 76, and the orders in Halbritter, paragraph 27, and Kremer, paragraph 29).
Πράγματι, η παραδοχή της δυνατότητας ενός κράτους μέλους να βασίζεται στις εθνικές του διατάξεις για να αντιτίθεται επ’ αόριστον στην αναγνώριση της εγκυρότητας άδειας οδηγήσεως που έχει εκδοθεί από άλλο κράτος μέλος θα ισοδυναμούσε με άρνηση της ίδιας της αρχής της αμοιβαίας αναγνωρίσεως των αδειών οδηγήσεως, η οποία συνιστά το ουσιώδες μέρος του συστήματος που τέθηκε σε εφαρμογή με την οδηγία 91/439 (προπαρατεθείσα απόφαση Kapper, σκέψη 77, και προπαρατεθείσες αποφάσεις Halbritter, σκέψη 28, και Kremer, σκέψη 30).
To accept that a Member State is entitled to rely on its national provisions in order to refuse indefinitely to recognise a licence issued by another Member State would be fundamentally incompatible with the principle of mutual recognition of driving licences which is the linchpin of the system established by Directive 91/439 (Kapper, paragraph 77, and the orders in Halbritter, paragraph 28, and Kremer, paragraph 30).
Ειδικότερα, το Δικαστήριο, με τη σκέψη 38 της προπαρατεθείσας διατάξεως Kremer, έκρινε ότι, όταν σε ένα πρόσωπο έχει επιβληθεί, εντός κράτους μέλους, μέτρο αφαιρέσεως της άδειας οδηγήσεως που δεν συνοδεύεται από περίοδο απαγορεύσεως αιτήσεως νέας άδειας, οι συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 1, παράγραφος 2, και 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439 απαγορεύουν στα κράτη μέλη να αρνούνται να αναγνωρίσουν στο έδαφός τους το δικαίωμα οδηγήσεως το οποίο απορρέει από άδεια οδηγήσεως που εκδόθηκε μεταγενέστερα σε άλλο κράτος μέλος και, ως εκ τούτου, την ισχύ της άδειας αυτής, ενόσω ο κάτοχός της δεν έχει υποβληθεί στις προϋποθέσεις που απαιτούνται στο πρώτο αυτό κράτος μέλος για τη χορήγηση νέας άδειας μετά την αφαίρεση, μεταξύ των οποίων και ο έλεγχος της ικανότητας οδηγήσεως, προκειμένου να πιστοποιηθεί ότι εξέλιπαν οι λόγοι που δικαιολόγησαν την εν λόγω αφαίρεση.
More particularly, the Court has held in paragraph 38 of its order in Kremer that when a person has been the object of a measure withdrawing his driving licence in the territory of a Member State but not including a period in which it is prohibited to apply for a new licence, it is contrary to Article 1(2) in conjunction with Article 8(2) and (4) of Directive 91/439 for that Member State to refuse to recognise, in its territory, the right to drive stemming from a driving licence subsequently issued in another Member State and, therefore, the validity of that licence, so long as the licence-holder has not satisfied the necessary conditions in that first Member State for the issue of a new licence following that withdrawal, including the examination of fitness to drive certifying that the grounds justifying the withdrawal are no longer in existence.
Αντιθέτως, από τα ανωτέρω προκύπτει ότι οι διατάξεις των άρθρων 1, παράγραφος 2, και 8, παράγραφος 4, της οδηγίας 91/439 δεν απαγορεύουν σε ένα κράτος μέλος να αρνηθεί σε πρόσωπο στο οποίο έχει επιβληθεί, από το ίδιο κράτος, μέτρο αφαιρέσεως της άδειας οδηγήσεως, συνοδευόμενο από απαγόρευση αιτήσεως νέας άδειας
In contrast, it is clear from the foregoing that, when the person concerned has been the object of a measure withdrawing his driving licence and prohibiting any application for a new licence for a given period, it is not contrary to Articles 1(2) and 8(4) of
WIEDEMANN και FUNK επί ορισμένο χρονικό διάστημα, την αναγνώριση νέας άδειας οδηγήσεως που εκδόθηκε από άλλο κράτος μέλος κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου απαγορεύσεως.
Directive 91/439 for a Member State to refuse to recognise a new licence issued by another Member State during the period of that prohibition.
Επίσης, καίτοι είναι αληθές ότι το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/439 δεν επιτρέπει στο κράτος μέλος της κανονικής διαμονής να αρνείται την αναγνώριση της άδειας οδηγήσεως που εκδόθηκε από άλλο κράτος μέλος αποκλειστικά και μόνον επειδή από τον κάτοχο της άδειας αυτής έχει αφαιρεθεί στο παρελθόν άλλη άδεια οδηγήσεως στο κράτος μέλος κανονικής διαμονής, ωστόσο, η διάταξη αυτή επιτρέπει στο κράτος αυτό, όπως υπενθυμίζεται με τις σκέψεις 58 και 59 της παρούσας αποφάσεως, με την επιφύλαξη του σεβασμού προς την αρχή της εδαφικότητας των ποινικών νόμων και των αστυνομικών διατάξεων, να περιορίζει, να αναστέλλει, να αφαιρεί ή να ακυρώνει τη νέα άδεια, αν η συμπεριφορά του κατόχου της, μετά τη χορήγηση της άδειας αυτής, δικαιολογεί κάτι τέτοιο, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους υποδοχής.
Similarly, although Article 8(2) of Directive 91/439 does not permit the Member State of normal residence to refuse to recognise a driving licence issued by another Member State just because the holder has earlier had a previous licence withdrawn in the Member State of normal residence, that provision does nevertheless allow that State, as recalled in paragraphs 58 and 59 above, subject to observance of the principle of territoriality of criminal and police laws, to restrict, suspend, withdraw or cancel the new licence if that is warranted, according to the law of the host Member State, by the holder’s conduct after the issue of the new licence.
Προκειμένου να δοθεί απάντηση στα ερωτήματα των αιτούντων δικαστηρίων, πρέπει στη συνέχεια να εξεταστεί, ειδικότερα, αν έχει εφαρμογή η αρχή της αμοιβαίας αναγνωρίσεως, όπως μνημονεύθηκε ανωτέρω, όταν αποδεικνύεται ότι η νέα άδεια οδηγήσεως χορηγήθηκε χωρίς να πληρούται η προϋπόθεση της διαμονής που επιβάλλει η οδηγία 91/439.
In order to answer the questions raised by the national courts, particular consideration must next be given to the application of the principle of mutual recognition, as set out above, when it has established that the new driving licence was issued in disregard of the residence condition imposed by Directive 91/439.
Συναφώς, από την τέταρτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας αυτής προκύπτει ότι στις προϋποθέσεις που επιβάλλονται για τη διασφάλιση της οδικής ασφάλειας περιλαμβάνονται και αυτές του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία α΄ και β΄, της οδηγίας αυτής, το οποίο εξαρτά την έκδοση άδειας οδηγήσεως από προϋποθέσεις σχετικές με την ικανότητα οδηγήσεως και με τη διαμονή, αντίστοιχα.
In this regard, the fourth recital in the preamble to that directive shows that the conditions laid down in order to ensure road safety include those contained in Article 7(1)(a) and (b) of that directive, which makes the issue of a driving licence conditional upon the requirements relating to fitness to drive and residence, respectively.
Όπως επισημαίνει η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με τις παρατηρήσεις της, η προϋπόθεση της διαμονής συμβάλλει, μεταξύ άλλων, στην καταπολέμηση του «τουρισμού της άδειας οδηγήσεως», ελλείψει πλήρους εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών για την έκδοση των αδειών οδηγήσεως.
As remarked by the Commission of the European Communities in its observations, the residence condition helps, inter alia, the fight against ‘driving-licence-tourism’, in the absence of complete harmonisation of the laws of the Member States relating to the issuing of driving licences.
Εξάλλου, όπως παρατήρησε ο γενικός εισαγγελέας με το σημείο 78 των προτάσεών του, η προϋπόθεση αυτή είναι απαραίτητη για να ελεγχθεί αν πληρούται η προϋπόθεση της ικανότητας οδηγήσεως.
Moreover, as the Advocate General has pointed out in paragraph 78 of his Opinion, that condition is indispensable if observance of the condition of fitness to drive is to be monitored.
Πράγματι, το άρθρο 7, παράγραφος 5, της οδηγίας 91/439, το οποίο ορίζει ότι το ίδιο πρόσωπο μπορεί να είναι κάτοχος μόνο μιας άδειας οδηγήσεως την οποία έχει εκδώσει κράτος μέλος, καθιερώνει τη μοναδικότητα της άδειας οδηγήσεως.
Article 7(5) of Directive 91/439, in providing that no person may hold a driving licence from more than one Member State, affirms the single nature of a driving licence.
Επομένως, ως προαπαιτούμενη προϋπόθεση που επιτρέπει τον έλεγχο της τηρήσεως, εκ μέρους του υποψηφίου, των λοιπών προϋποθέσεων που επιβάλλονται από την οδηγία αυτή, η προϋπόθεση της διαμονής, η οποία προσδιορίζει το κράτος μέλος εκδόσεως, είναι ιδιαιτέρως σημαντική σε σχέση με άλλες προϋποθέσεις που επιβάλλει η εν λόγω οδηγία.
So, as a precondition making it possible to establish whether a particular candidate has observed the other conditions imposed by the directive, the condition of residence, which determines the Member State of issue, assumes special importance in relation to the other conditions laid down by the directive.
Ως εκ τούτου, η οδική ασφάλεια θα διακυβευόταν, ενδεχομένως, αν δεν πληρούνταν η εν λόγω προϋπόθεση της διαμονής όσον αφορά πρόσωπο στο οποίο έχει επιβληθεί μέτρο περιορισμού, αναστολής, αφαιρέσεως ή ακυρώσεως του δικαιώματος οδηγήσεως, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 4, της οδηγίας 91/439.
Road safety might, therefore, be jeopardised if the condition of residence were not observed with regard to someone whose right to drive has been restricted, suspended, withdrawn or cancelled for the purposes of Article 8(4) of Directive 91/439.
Επομένως, σε περίπτωση που είναι δυνατό να αποδειχθεί, βάσει όχι πληροφοριών που διαθέτει το κράτος μέλος υποδοχής, αλλά στοιχείων που αναγράφονται στην ίδια την άδεια οδηγήσεως ή άλλων αδιαμφισβήτητων στοιχείων που προέρχονται από το κράτος μέλος εκδόσεως, ότι η προϋπόθεση της διαμονής που επιβάλλει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 91/439 δεν πληρούνταν κατά τον χρόνο εκδόσεως της άδειας αυτής, το κράτος μέλος υποδοχής, στο έδαφος του οποίου επιβλήθηκε στον κάτοχο της άδειας αυτής μέτρο αφαιρέσεως της προηγούμενης άδειας οδηγήσεως, μπορεί να αρνηθεί την αναγνώριση του δικαιώματος οδηγήσεως το οποίο απορρέει από άδεια οδηγήσεως που εκδόθηκε μεταγενέστερα από άλλο κράτος μέλος, σε χρόνο κατά τον οποίο δεν ίσχυε απαγόρευση αιτήσεως νέας άδειας.
It follows that, when it is possible to determine, not in the light of information supplied by the host Member State but on the basis of entries appearing in the driving licence itself or of other incontestable information supplied by the Member State of issue, that the condition of residence laid down by Article 7(1)(b) of Directive 91/439 had not been satisfied when that licence was issued, the host Member State, in whose territory the holder of that licence has been the object of a measure withdrawing an earlier driving licence, may refuse to recognise the right to drive stemming from the driving licence later issued by another Member State following any period in which it is prohibited to apply for a new licence.
Λαμβανομένων υπόψη όλων των ανωτέρω, στα υποβληθέντα ερωτήματα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι τα άρθρα 1, παράγραφος 2, 7, παράγραφος 1, και 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439 έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε κράτος μέλος, υπό συνθήκες όπως αυτές των υποθέσεων στις κύριες δίκες, να αρνείται να αναγνωρίσει στο έδαφός του το δικαίωμα οδηγήσεως το οποίο απορρέει από άδεια οδηγήσεως που εκδόθηκε μεταγενέστερα από άλλο κράτος μέλος, σε χρόνο κατά τον οποίο δεν απαγορευόταν στον ενδιαφερόμενο να ζητήσει νέα άδεια, και, ως εκ τούτου, την ισχύ της άδειας αυτής, ενόσω ο κάτοχός της δεν έχει υποβληθεί στις προϋποθέσεις που απαιτούνται στο πρώτο αυτό κράτος μέλος για τη χορήγηση νέας άδειας μετά την αφαίρεση προηγούμενης, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της ικανότητας οδηγήσεως, προκειμένου να πιστοποιηθεί ότι εξέλιπαν οι λόγοι που
Having regard to all the foregoing considerations, the answer to be given to the questions referred must be that, on a proper construction of Articles 1(2), 7(1) and 8(2) and (4) of Directive 91/439, it is contrary to those provisions for a Member State, in circumstances such as those of the cases in the main proceedings, to refuse to recognise in its territory the right to drive stemming from a driving licence subsequently issued by another Member State following any period in which the person concerned is forbidden to apply for a new licence and therefore, the validity of that licence, so long as the licence-holder has not satisfied the necessary conditions in that first Member State for the issue of a new licence following the withdrawal of a previous licence, including the examination of fitness to drive certifying that the grounds justifying the withdrawal are no longer in existence. In the same circumstances, it is not
WIEDEMANN και FUNK δικαιολόγησαν την εν λόγω αφαίρεση. Υπό τις ίδιες περιστάσεις, οι εν λόγω διατάξεις δεν απαγορεύουν σε κράτος μέλος να αρνηθεί να αναγνωρίσει στο έδαφός του το δικαίωμα οδηγήσεως το οποίο απορρέει από άδεια οδηγήσεως που εκδόθηκε μεταγενέστερα από άλλο κράτος μέλος, αν αποδεικνύεται βάσει στοιχείων που αναγράφονται στην ίδια την άδεια οδηγήσεως ή άλλων αδιαμφισβήτητων στοιχείων προερχόμενων από το κράτος μέλος εκδόσεως ότι, όταν εκδόθηκε η άδεια αυτή, ο κάτοχός της, στον οποίον είχε επιβληθεί μέτρο αφαιρέσεως προηγούμενης άδειας, δεν είχε την κανονική διαμονή του στο έδαφος του κράτους μέλους εκδόσεως.
WIEDEMANN AND FUNK contrary to those provisions for a Member State to refuse to recognise in its territory the right to drive stemming from a driving licence subsequently issued by another Member State, if it is established, on the basis of entries appearing in the driving licence itself or of other incontestable information supplied by the Member State of issue, that when that licence was issued its holder, who had been the object, in the territory of the first Member State, of a measure withdrawing an earlier licence, was not normally resident in the territory of the Member State of issue.
Επί της δυνατότητας προσωρινής αναστολής του δικαιώματος οδηγήσεως το οποίο απορρέει από άδεια οδηγήσεως που εκδόθηκε από άλλο κράτος μέλος
Whether it is possible to suspend temporarily the right to drive stemming from a driving licence issued by another Member State
Με το τέταρτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο στην υπόθεση C-329/06 ερωτά κατ’ ουσίαν αν τα άρθρα 1, παράγραφος 2, και 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι ένα κράτος μέλος μπορεί, μετά την αφαίρεση άδειας οδηγήσεως από τις διοικητικές του αρχές, να αναστείλει προσωρινά, προς το συμφέρον της οδικής ασφάλειας, το δικαίωμα οδηγήσεως το οποίο απορρέει από άδεια οδηγήσεως που εκδόθηκε μεταγενέστερα από άλλο κράτος μέλος, όταν το τελευταίο έχει ενημερώσει ότι προέβαινε σε εξέταση των διατυπώσεων εκδόσεως της νέας αυτής άδειας που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αφαίρεσή της.
By its third question, the national court in Case C-329/06 seeks, essentially, to ascertain whether, on a proper construction of Articles 1(2) and 8(2) and (4) of Directive 91/439, a Member State may, after a driving licence has been withdrawn by its administrative authorities, temporarily suspend in the interests of road safety the right to drive stemming from a licence subsequently issued by another Member State, when the latter has indicated that it was to conduct an examination of the procedure followed in the issuing of that new licence which might lead to its withdrawal.
Επί του λυσιτελούς χαρακτήρα του ερωτήματος
The relevance of the question
Με τις γραπτές παρατηρήσεις της επί της υποθέσεως C-329/06, η Γερμανική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι, κατόπιν της θέσεως που εξέφρασε η Τσεχική Δημοκρατία με το έγγραφο της 14ης Μαρτίου 2006, το οποίο μνημονεύθηκε στη σκέψη 32 της παρούσας αποφάσεως και σύμφωνα με το οποίο το εν λόγω κράτος μέλος δεν επρόκειτο να προβεί στην αφαίρεση της άδειας του Α. Wiedemann, το παρόν προδικαστικό ερώτημα στερείται λυσιτέλειας.
In its written observations concerning Case C-329/06, the German Government maintains that, as a result of the position expressed by the Czech Republic in its letter of 14 March 2006, referred to in paragraph 32 above, that it would not withdraw Mr Wiedemann’s licence, the question is no longer relevant.
Πρέπει να υπομνησθεί ότι, στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 234 ΕΚ, το οποίο στηρίζεται σε σαφή διάκριση των λειτουργιών μεταξύ των εθνικών δικαστηρίων και του Δικαστηρίου, εναπόκειται αποκλειστικώς στο εθνικό δικαστήριο που έχει επιληφθεί της διαφοράς και φέρει την ευθύνη της εκδοθησόμενης δικαστικής αποφάσεως να εκτιμήσει, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιομορφίες της υποθέσεως, τόσο την αναγκαιότητα μιας προδικαστικής αποφάσεως για την έκδοση της δικής του αποφάσεως όσο και το λυσιτελές των ερωτημάτων που υποβάλλει στο Δικαστήριο.
It is to be borne in mind that, in proceedings under Article 234 EC, which is based on a clear separation of functions between the national courts and the Court of Justice, it is for the national court alone, before which the dispute has been brought, and which must assume responsibility for the judicial decision to be made, to determine in the light of the particular circumstances of the case both the need for a preliminary ruling in order to enable it to deliver judgment and the relevance of the questions which it refers to the Court.
Εντούτοις, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, πρέπει να ερευνά τις συνθήκες υπό τις οποίες του έχουν υποβληθεί τα ερωτήματα από το εθνικό δικαστήριο, προκειμένου να ελέγξει κατά πόσον είναι αρμόδιο να απαντήσει (προπαρατεθείσα απόφαση Varec, σκέψη 24 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Nevertheless, the Court has also held that, in exceptional circumstances, it can examine the conditions in which the case was referred to it by the national court, in order to assess whether it has jurisdiction (Varec, paragraph 24 and the caselaw cited).
Είναι δυνατόν το Δικαστήριο να μην απαντήσει σε προδικαστικό ερώτημα εθνικού δικαστηρίου, ιδίως όταν προδήλως προκύπτει ότι η ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου η οποία ζητείται δεν έχει καμία σχέση με το υποστατό ή το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης ή ότι το πρόβλημα είναι υποθετικής φύσεως (βλ., συναφώς, προπαρατεθείσες αποφάσεις PreussenElektra, σκέψη 39, και Laval un Partneri, σκέψη 46).
The Court may refuse to rule on a question referred for a preliminary ruling by a national court only where it is quite obvious that the interpretation of Community law that is sought bears no relation to the actual facts of the main action or its purpose or where the problem is hypothetical (see, in particular, PreussenElektra, paragraph 39, and Laval un Partneri, paragraph 46).
Στην προκειμένη περίπτωση, η Γερμανική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου κατά τον χρόνο που υποβλήθηκε η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως.
In this case the German Government does not challenge the Court’s jurisdiction at the moment when the preliminary ruling proceedings were initiated.
Στην πραγματικότητα, περιορίζεται στην παρατήρηση ότι το παρόν ερώτημα στερείται πλέον αντικειμένου, μετά το έγγραφο του Τσέχου Υπουργού Μεταφορών της 14ης Μαρτίου 2006, καθόσον με αυτό διατυπώνεται η απόλυτη άρνηση των τσεχικών αρχών να κινήσουν διαδικασία αφαιρέσεως της επίδικης στην κύρια δίκη τσεχικής άδειας οδηγήσεως.
It does no more than observe that this question has become irrelevant as a result of the letter of 14 March 2006 of the Czech Minister for Transport, given that that letter expresses the definitive refusal of the Czech authorities to initiate a procedure for the withdrawal of the Czech driving licence at issue in the main proceedings.
Ωστόσο, στον εθνικό δικαστή και όχι στο Δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμήσει τη σημασία του εγγράφου αυτού, προκειμένου να προσδιορίσει αν περιέχει τέτοια άρνηση.
It is, however, for the national court and not for the Court of Justice to determine the significance of that letter in order to establish whether it contains such a refusal.
Εν πάση περιπτώσει, στον δικαστή αυτόν και μόνον εναπόκειται να αποφασίσει αν, λαμβανομένων υπόψη των γεγονότων τα οποία πληροφορήθηκε μετά την απόφαση περί παραπομπής, η απάντηση σε αυτό το προδικαστικό ερώτημα στερείται ενδιαφέροντος για την επίλυση της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του.
In any case, it is for the national court alone to decide whether, in the light of events of which it was informed after the decision to refer, the reply to that question now serves no purpose in the settlement of the case before it.
Επομένως, πρέπει να δοθεί απάντηση στο εξεταζόμενο προδικαστικό ερώτημα.
It follows that an answer must be given to this question.