natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει σε κράτος μέλος να αντιτάσσει στις ένδικες προσφυγές περί επιστροφής φόρων εισπραχθέντων κατά παράβαση του κοινοτικού δικαίου τριετή αποκλειστική προθεσμία τον εσωτερικού δικαίου αποκλίνουσα από το κοινό καθεστώς των αγωγών περί αναζητήσεως των αχρεωστήτως καταβληθέντων μεταξύ ιδιωτών, οι οποίες υπόκεινται σε ευνοϊκότερη προθεσμία, εφόσον η αποκλειστική αυτή προθεσμία εφαρμόζεται κατά τον ίδιο τρόπο στις ένδικες προσφυγές περί επιστροφής των φόρων που στηρίζονται στο κοινοτικό δίκαιο και σε εκείνες που στηρίζονται στο εσωτερικό δίκαια
With respect to companies which can claim repayment of the administrative charges already paid between 1985 and 1992 for registration of the instrument of incorporation or of other documents, it is for the national courts to ascertain whether or not the new retroactive charges introduced for those operations are paid by way of fees or dues, taking into account the principles referred to above.
Το κοινοτικό δίκαιο εμποδίζει κράτος μέλος να θεσπίζει διατάξεις εξαρτώσες την επιστροφή φόρου, ο οποίος κρίθηκε αντίθετος προς το κοινοτικό δίκαιο με απόφαση του Δικαστηρίου ή του οποίου το ασυμβίβαστο με το κοινοτικό δίκαιο προκύπτει από μια τέτοια απόφαση, από προϋποθέσεις αφορώσες ειδικά τον φόρο αυτόν και οι οποίες είναι λιγότερο ευνοϊκές από εκείνες που θα ίσχυαν, ελλείψει των διατάξεων αυτών, για την επιστροφή του εν λόγω φόρου.»
The Court then said that, according to information provided by the Italian Government and not disputed, a timelimit similar to that at issue applied also to actions for repayment of certain indirect taxes, and that it did not appear from the wording of Article 13 of Decree No 641/1972 that it applied only to actions based on Community law.
Η γενική εισαγγελέας C. Stix-Hackl ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 31ης Ιανουαρίου 2002.
The Court also said that it was clear from the caselaw of the Corte suprema di cassazione that the time-limits relating to taxes applied also to actions for repayment of charges or dues levied under laws that had been declared incompatible with the Italian constitution (Edis, paragraph 38).
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ιος εξής:
They would of course not be paid by way of fees or dues if it were clear that the registry fees also
ειδικά τον επίδικο φόρο και οι νέες διατάξεις δεν καθιστούν την επιστροφή αδύνατη ή εξαιρετικά δυσχερή στην πράξη.
In those circumstances, the Court held that Community law does not prohibit a Member State from resisting actions for repayment of charges levied in breach of Community law by relying on a timelimit under national law of three years, by way of derogation from the ordinary rules governing actions between private individuals for the recovery of sums paid but not due, for which the period allowed is more favourable, provided that that timelimit applies in the same way to actions based on Community law for repayment of such charges as to those based on national law (Edu, paragraph 39).
Προδικαστική «Άρθρο 13, Α παράγραφος 1, στοιχεία γ και ζ, της έκτης οδηγίας 77/388/ΈΟΚ Φοροαπαλλαγή της παροχής ιατρικής περιθάλψεως από κεφαλαιουχικές εταιρίες -Παροχές υπηρεσιών που συνδέονται με την κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση που παρέχονται από τους οργανισμούς δημοσίου δικαίου πον το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος αναγνωρίζει ως κοινωνικού χαρακτήρα — Άμεσο αποτέλεσμα» (Έκτο τμήμα)
In particular, a provision such as Article 11(2) of Law No 448/1998 does not render practically impossible or excessively difficult the exercise of rights conferred by Community law, in so far as compliance with the three-year timelimit it refers to in order to define the conditions governing repayment of charges paid between 1985 and 1992 is assessed at the time of lodging the claim for reimbursement, not the date of adoption of that provision in 1998. Such a provision, although formally retroactive, cannot in any event be contrary to the principles of legal certainty, protection of legitimate expectations and proportionality, in that it does not itself alter the scope of the rules which already applied before it was enacted.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH και του Finanzamt für Körperschaften Ι σχετικής με την επιβολή φόρου προστιθεμένης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) βάσει μειωμένου φορολογικού συντελεστή επί των παροχοόν ιατρικής περιθάλψειος που η Kügler παρείχε στο διάστημα από 1988 έως 1990, ενώ, κατ' αυτήν, αυτές οι υπηρεσίες έπρεπε να απαλλάσσονται του ΦΠΑ.
It appears that in the circumstances at issue in the main proceedings, which differ on this point from those in the Ansaldo Energia case, the rules for calculating interest laid down in Article 11(3) of Law No 448/1998, which relate specifically to the administrative charges for registration in the register of companies and the annual payment for its maintenance in subsequent years which were declared contrary to Community law following the Ponente Carni judgment, are less favourable that the rules applicable to repayment of other tax debts, including repayment of other administrative charges of the same kind. In such circumstances, the presence of which is for the national court to ascertain, legislation such as that at issue in the main proceedings would be contrary to Community law and should be disapplied and replaced by the provisions on interest applicable to repayments of other administrative charges of the same kind.
Με διάταξη της 3ης Φεβρουαρίου 2000, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 14 Απριλίου 2000, το Bundesfinanzhof υπέβαλε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, τρία προδικαστικά εροπήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 13, Α, παράγραφος 1, στοιχεία γ' και ζ', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαίου 1977, περί εναρμονίσεοίς τιον νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση.
The Court observed in paragraph 29 of Ansaldo Energia that national rules on repayment comply with the principle of equivalence if they apply without distinction to actions alleging infringements of Community law and to those alleging infringements of national law, with respect to the same kind of charges or dues, but
Η Kügler είναι γερμανικού δικαίου εταιρία περιορισμένης ευθύνης, η οποία παρείχε κατά τα έτη 1998 έιος 1990 υπηρεσίες κατ' οίκον νοσηλείας και περιθάλψειος.
Article 10 of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969 œncerning indirect taxes on the raising of capital must be interpreted as prohibiting, subject to the exceptions in Article 12 ofthat directive, retroactive charges for the registration of company documents in the register of companies where they do not constitute capital duty permitted by that directive.
Η Kügler προέβλεπε την επίτευξη του καταστατικού σκοπού της κυρίιος με την παροχή κατ* οίκον ιατρικής περιθάλψεως, οικιακής βοήθειας και φροντίδας.
Article 12(1)(e) of Directive 69/335 must be interpreted as meaning that such retroactive charges do not constitute duties paid by way of fees or dues permitted by that provision where the registrations in the register of companies f or which they are charged have already given rise to charges for which the retroactive charges are intended to be a substitute but which are not reimbursed to those who have paid them.
Επιπλέον, το Finanzgericht έκρινε ότι, εφόσον οι διατάξεις περί απαλλαγής του άρθρου 13, Α, παράγραφος 1, στοιχεία γ' και ζ', της έκτης οδηγίας είχαν μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο κατά τρόπο σύμφιονο με την έκτη οδηγία, η Kügler δεν μπορούσε να τις επικαλεστεί.
Otherwise, for such retroactive charges to constitute duties paid by way of fees or dues permitted by Article 12(1)(e) of Directive 69/335, their amounts, which may vary according to the legal form of the company, must be calculated solely on the basis of the cost of the formalities in question, although they may also cover the costs of minor operations carried out free of charge, and must take account of any other charges paid in parallel which are also intended to pay for the same service rendered.
Πράγματι, αφενός, μόνον τα φυσικά πρόσωπα που πληρούν τις προϋποθέσεις ασκήσειος ιατρικών ή παραϊατρικιόν επαγγελμάτιον πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας.
In calculating those amounts, a Member State is entitled to take into account all the costs linked with the registration operations, including the share of overheads attributable to them.
Το Finanzamt πιστοποίησε, με γνιόμη της 23ης Αυγούστου 1988 που ίσχυε έως τις 31 Δεκεμβρίου 1989, ότι η Kügler επιδίωκε φιλανθρωπικούς σκοπούς.
A Member State also has the option of introducing flatrate charges and setting their amounts for an indeterminateperiod, as long as it ensures at regular intervals that those amounts still do not exceed the average cost of the operations concerned
Το Finanzamt όρισε, με διάφορες αποφάσεις, τον φόρο κύκλου εργασιιόν που όφειλε η Kügler για τα έτη 1988 έως 1990 βάσει μειωμένου φορολογικού συντελεστή, ενιό η βάση επιβολής του φόρου υπολογίστηκε κατ' εκτίμηση.
Community law does not prohibit a Member State from resisting actions for repayment of charges levied in breach of Community law by relying on a timelimit under national law of three years, by way of derogation from the ordinary rules governing actions between private individuals for the recovery of sums paid but not due, for which the period allowed is more favourable, provided that that timelimit applies in the same way to actions based on Community law for repayment of such charges as to those based on national law.
Η Kügler υπέβαλε ένσταση ισχυριζόμενη ότι οι πράξεις της έπρεπε να απαλλαγούν από τον εν λόγιο φόρο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 4, σημεία 14 και 16, του Umsatzsteuergesetz 1980 (νόμου περί φόρου κύκλου εργασιοόν, στο εξής: UStG).
Community law precludes the adoption by a Member State of provisions making repayment of a tax held to be contrary to (immunity law by a judgment of the Court, or whose incompatibility with Community law is apparent from such a judgment, subject to conditions relating specifically to that tax which are less favourable than those which would otherwise be applied to repayment of the tax in question.*
Επιπλέον, επιβάλλεται να τονιστεί ότι το άρθρο 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας ορίζει τις πράξεις που απαλλάσσονται του φόρου με γνιόμονα τη φύση των παρεχομένου υπηρεσιών και χωρίς μνεία της νομικής μορφής του παρέχοντος τις υπηρεσίες.
Preliminary ruling (Article 13(A)(1)(c) and (g) of the Sixth Directive (77/388/EEC) — Exemption of care provided by capital companies — Services closely linked to welfare and social security work supplied by organisations, not being bodies governed by public law, recognised as charitable by the Member State concerned — Direct effect) (Sixth Chamber)
Αρκεί να πληρούνται δύο προϋποθέσεις, ήτοι να πρόκειται για ιατρικές παροχές και να παρέχονται από πρόσο)πα που κατέχουν τα αναγκαία επαγγελματικά προσόντα.
Kügler sought to attain the object laid down in its statutes in particular through the provision of medical care, general care and domestic help.
Αυτή η ερμηνεία δεν αντίκειται στη νομολογία του Δικαστηρίου κατά την οποία οι απαλλαγές του άρθρου 13 της έκτης οδηγίας πρέπει να -ερμηνεύονται στενά, δεδομένου ότι συνιστούν παρεκκλίσεις από τη γενική αρχή σύμφωνα με την οποία ο ΦΠΑ επιβάλλεται σε κάθε παροχή υπηρεσιών που πραγματοποιείται εξ επαχθούς αιτίας από υποκείμενο στον φόρο (βλ., ιδίως, την προπαρατεθείσα απόφαση STC, σκέψη 20).
By order of 3 February 2000, received at the Court on 14 April 2000, the Bundesfinanzhof (Federal Finance Court) referred to the Court for a preliminary ruling under Article 234 EC three questions on the interpretation of Article 13(A)(1)(c) and (g) of the Sixth Council Directive (77/388/EEC) of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment.
Οι άλλες δραστηριότητες που σχετίζονται με τη γενική ιατρική περίθαλψη και την παροχή οικιακής βοήθειας δεν εμπίπτουν σ' αυτή την εξαίρεση," εφόσον δεν συμβάλλουν, αυτές καθεαυτές, στη θεραπεία του ασθενούς και εφόσον δεν στοχεύουν άμεσα στη θεραπεία.
The questions were raised in proceedings between Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH and the Finanzamt für Körperschaften I in Berlin (Tax Office for Corporate Bodies I in Berlin) concerning the charging of value added tax ('VAT*) at a reduced rate on outpatient care provided by Kügler from 1988 to 1990 when, according to Kügler, those services had to be exempt from VAT.
Επιβάλλεται να υπομνησθεί, συναφώς, ότι η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας απαγορεύει ιδίως τη διαφορετική μεταχείριση όσον αφορά την είσπραξη του ΦΠΑ των επιχειρηματιών που παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες.
The Finanzgericht Berlin found that Kügler did not exercise any of the professions referred to in the first sentence of Paragraph 4(14) of the UStG because, as a legal person, it did not meet the conditions for professional activity.
Επομένως, η εν λόγω αρχή παραβιάζεται στην περίπτωση που η δυνατότητα επικλήσεως της φοροαπαλλαγής που προβλέπεται για τις παροχές υπηρεσιών στον άνθροιπο σύμφωνα με το άρθρο 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας εξαρτάται από τη νομική μορφή με την οποία ο υποκείμενος στον φόρο ασκεί τη δραστηριότητα
Nor did it carry out transactions exempt under Paragraph 4(16) of the UStG because it did not run a body providing medical care within the meaning of Paragraph 4(16) (c) of the UStG and the tax exemption for the transactions of bodies providing outpatient care for those who are sick
Όσον αφορά τον τόπο που πρέπει να παρέχονται οι υπηρεσίες, το Δικαστήριο έκρινε ήδη, με την απόφαση του της 23ης Φεβρουαρίου 1988, 353/85, Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου (σκέψεις 32 και 33), ότι, σε αντίθεση με το άρθρο 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας, που αφορά παροχές που περιλαμβάνουν το σύνολο της ιατρικής περιθάλψεως που παρέχεται υπό κανονικές συνθήκες χωρίς κερδοσκοπικό σκοπό, στα ιδρύματα που έχουν κοινωνικό σκοπό, όπως τη διασφάλιση της ανθρώπινης υγείας, το στοιχείο γ' εφαρμόζεται σε παροχές που
Kügler is a limited liability company governed by German law which ran an outpatient care service from 1988 to 1990. Under its statutes Kügler directly pursued exclusively benevolent aims by supporting people who as a result of their physical condition were dependent on the assistance of others or were in need of economic assistance within the meaning of Paragraph 53(1)(2) of the Abgabenordnung (Tax Code) 1977.
πραγματοποιούνται έκτος νοσοκομειακιον ιδρυμάτων και στο πλαίσιο σχέσεοις εμπιστοσύνης μεταξύ του ασθενούς και του φορέα παροχής υπηρεσιοόν, σχέσειος υπό κανονικές συνθήκες συντελούμενης στο ιατρείο του φορέα παροχής υπηρεσιών.
That interpretation is not contradicted by the Court's caselaw according to which the exemptions envisaged in Article 13 of the Sixth Directive are to be interpreted strictly since they constitute exceptions to the general principle that VAT is to be levied on all services supplied for consideration by a taxable person (see, in particular, SDC, cited above, paragraph 20).
Επί του τρίτου ερωτήματος
It was in those circumstances that Kügler appealed to the Bundesfinanzhof on a point of law.
Επομένο)ς, τα στοιχεία β' και γ' του άρθρου 13, Α, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας, τα πεδία εφαρμογής των οποίοτν διαφέρουν, έχουν ως αντικείμενο τη ρύθμιση του συνόλου TOOV απαλλαγών των ιατρικών υπηρεσιών υπό στενή έννοια.
Exemption of medical services supplied by legal persons is consistent with the objective of reducing the cost of medical care (see, to that effect, Case C-76/99 Commission ν France [2001], paragraph 23), and with the principle of fiscal neutrality, inherent in the common system of VAT, in compliance with which the exemptions provided for in Article 13 of the Sixth Directive must be applied (see, in particular, Case C216/97 Gregg [1999], paragraph 19).
Όσον αφορά τον καθορισμό της μορφής της ιατρικής περιθάλψεοις που εντάσσεται στην έννοια της «παροχής περιθάλψεως στον άνθροιπο» που απαντά στο άρθρο 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας, όπως υπενθυμίστηκε στη σκέψη 28 της παρούσας αποφάσειος, οι όροι που χρησιμοποιούνται για τον ορισμό τιον απαλλαγών του άρθρου 13, Α, της έκτης οδηγίας πρέπει να ερμηνεύονται στενά (βλ., ιδίως, την προπαρατεθείσα απόφαση Stichting Uitvoering Financiële Acties, σκέψη 13).
By its first question, the national court essentially seeks to ascertain whether the exemption envisaged in Article 13(A)(1)(c) of the Sixth Directive is dependent on the legal form of the taxable person supplying the medical or paramedical services referred to in that provision.
Όσον αφορά το πρώτο μέρος αυτού του ερωτήματος, όλοι οι διάδικοι που υπέβαλαν παρατηρήσεις συναφώς θεωρούν ότι η παροχή γενικής ιατρικής περιθάλψεως και οικιακής βοήθειας από υπηρεσία παροχής κατ' οίκον νοσηλείας και περιθάλψεως υπάγονται σε αυτή τη διάταξη.
The principle of fiscal neutrality precludes, inter alia, economic operators carrying on the same activities from being treated differently as far as the levying of VAT is concerned. It follows that that principle would be disregarded if the possibility of relying on the exemption which is envisaged for the provision of medical care referred to in Article 13(A)(1)(c) were dependent on the legal form in which the taxable person carries on his activity (see, to that effect, Gregg, cited above, paragraph 20).
Το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει, συναφοός, με την απόφαση του της 14ης Σεπτεμβρίου 2000, C-384/98, D. (σκέψη 18), ότι η έννοια «παροχές ιατρικής περιθάλψεως» δεν μπορεί να ερμηνεύεται κατά τρόπον ώστε να περιλαμβάνει ιατρικές παρεμβάσεις που πραγματοποιούνται με σκοπό διαφορετικό από εκείνο της διαγνώσεοις, της περιθάλψεως και, στο μέτρο του δυνατού, της θεραπείας ασθενειών ή ανωμαλιών της υγείας.
It must be borne in mind that, in accordance with settled case-law, the exemptions constitute independent concepts of Community law which must be placed in the general context of the common system of VAT introduced by the Sixth Directive (see, in particular, Case 235/85 Commission ν Netherlands [1987], paragraph 18, Case 348/87 Stichting Uitvoering Financiële Acties [1989], paragraph 11, and Case C-2/95 SDC [1997], paragraph 21).
Αρκεί, συναφώς, η διαπίστωση ότι από τη διατύπωση του άρθρου 13, Α παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας προκύπτει ότι, ενώ η παροχή περιθάλψεως θεραπευτικού χαρακτήρα απαλλάσσεται του φόρου βάσει του στοιχείου γ' αυτής της διατάξεοις, η παροχή γενικής ιατρικής περιθάλψεως και οικιακής βοήθειας που παρέχει μια υπηρεσία παροχής κατ' οίκον νοσηλείας και περιθάλψεως σε άτομα που εξαρτοόνται από τη βοήθεια τρίτων, σωματικώς ή οικονομικώς, όπως οι δικαιούχοι των παροχών της Kügler, συνδέεται, κατά κανόνα, με την κοινοινική πρόνοια, οπότε υπάγεται στην έννοια των «υπηρεσιών που συνδέονται στενά με την κοινοΜκή αρωγή και την κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση» υπό την έννοια του στοιχείου ζ' της εν λόγω διατάξεως.
By its second question, the national court essentially seeks to ascertain whether the exemption envisaged in Article 13(A)(1)(c) of the Sixth Directive applies to the provision of care of a therapeutic nature and to the provision of general care and domestic help by a capital company running an outpatient service under which home care is provided by qualified nursing staff.
Επομένως, λαμβανομένης υπόψη της αρχής της στενής ερμηνείας κάθε διατάξεως θεσπίζουσας απαλλαγή από τον φόρο κύκλο εργασιών, οι υπηρεσίες που δεν έχουν τέτοιο θεραπευτικό σκοπό πρέπει να αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας (προπαρατεθείσα απόφαση D., σκέψη 19).
In addition, Article 13(A)(1)(c) of the Sixth Directive defines the exempt transactions by reference to the nature of the services supplied without mentioning the legal form of the person supplying them.
Επομένως, φοροαπαλλαγής βάσει του άρθρου 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης
On a literal interpretation, that provision does not require quire medical services to be supplied by a
Με το δεύτερο μέρος αυτού του ερωτήματος, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν οι διατάξεις του άρθρου 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', της
Disagreeing with Kügler's submissions, the Finanzamt, the German Government and the Commission contend that the exemption
έκτης οδηγίας έχουν άμεσο αποτέλεσμα, οπότε ο υποκείμενος στον φόρο μπορεί να τις επικαλεστεί ενώπιον του εθνικού δικαστή.
envisaged in Article 13(A)(1)(c) of the Sixth Directive applies only to treatment of a therapeutic nature, that is to say to the provision of care linked to the prevention, diagnosis or treatment of illness.
Τέλος, όσον αφορά την έννοια των «αναγνωρισμένοι από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος οργανισμών ιος κοινοινικού χαρακτήρα», βεβαίιος το άρθρο 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', της έκτης οδηγίας απονέμει στα κράτη μέλη, όπο)ς τόνισε η Γερμανική Κυβέρνηση, διακριτική ευχέρεια όσον αφορά την αναγνώριση ορισμένιον οργανισμού τέτοιου χαρακτήρα.
In order to provide the national court with a useful answer, it is necessary to consider in turn the place where services must be supplied in order to benefit from the exemption referred to in Article 13(A)(1)(c) of the Sixth Directive and the type of services which are covered by that provision.
Επιβάλλεται να υπομνησθεί, εκ προοιμίου, ότι αυτό το εριότημα τίθεται, όσον αφορά την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τη ς Γερμανίας, μόνο για τον προ του 1992 χρόνο, εφόσον από το χρονικό αυτό σημείο η φοροαπαλλαγή εφαρμόζεται επίσης στις πράξεις ιδρυμάτων παροχής κατ' οίκον νοσηλείας και περιθάλψεως στους χρήζοντες ιατρικής περιθάλψεο^ς.
Accordingly, services not having such a therapeutic aim must, having regard to the principle that any provision establishing an exemption from VAT is to be interpreted strictly, be excluded from the scope of Article 13(A)(1)(c) of the Sixth Directive (£ > ., cited above, paragraph 19).
Εφόσον τα κράτη μέλη κινούνται εντός των ορίων της διακριτικής ευχέρειας που τους απονέμει το άρθρο 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', της έκτης οδηγίας, οι ιδιώτες δεν μπορούν, βασιζόμενοι σ' αυτί] τη διάταξη, να αποκτήσουν την ιδιότητα του οργανισμού κοινοινικού χαρακτήρα έναντι του οικείου κράτους μέλους.
It follows that only medical care provided in the exercise of the medical and paramedical professions, outside a hospital setting, for the purpose of prevention, diagnosis or treatment qualifies for exemption under Article 13(A)(1)(c) of the Sixth Directive, to the exclusion of other activities relating to general care and domestic help.
Υπό το πρίσμα αυτό, όταν ένας ιδιώτης ζητεί την απονομή της ιδιότητας του οργανισμού κοινοινικού χαρακτήρα, εναπόκειται στα εθνικά δικαστήρια να εξετάσουν αν οι αρμόδιες αρχές κινήθηκαν εντός αυτών των ορίιον κατά την εφαρμογή τιον αρχών του κοινοτικού δικαίου, ιδίοις της αρχής της ισότητας μεταχειρίσεως.
As regards the place where the services must be supplied, the Court has already held, in Case 353/85 Commission ν United Kingdom [1988], at paragraphs 32 and 33, that, in contrast to Article 13(A)(1)(b) of the Sixth Directive which concerns services encompassing a whole range of medical care normally provided on a non-profit-making basis in establishments pursuing social purposes such as the protection of human health, Article 13(A)(1)(c) applies to services provided outside hospitals and similar establishments and within the framework of a confidential relationship between the patient and the person providing the care, a relationship which is normally established in the consulting room of that person.