natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να εξεταστεί αν η Επιτροπή ορθώς διαπίστωσε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι η προσφεύγουσα διέθετε κατά τη διάρκεια των δύο χρονικών περιόδων περί των οποίων γίνεται λόγος στις σκέψεις 94 και 95 ανωτέρω επαρκές περιθώριο δράσεως για να αυξήσει τις τιμές λιανικής, ώστε να εξαλείψει ή να μειώσει το φαινόμενο της συμπιέσεως των τιμών το οποίο διαπίστωσε η προσβαλλόμενη απόφαση.
In those circumstances, it is necessary to consider whether the Commission was correct to find in the contested decision that the applicant had sufficient scope during the two periods identified in paragraphs 94 and 95 above to increase its retail prices, so as to end or reduce the margin squeeze identified in the contested decision.
iii) Επί της ανυπαρξίας καταχρηστικής συμπεριφοράς λόγω ανεπαρκούς περιθωρίου δράσεως της προσφεύγουσας προς αποφυγή του φαινομένου της συμπιέσεως των τιμών με αύξηση των τιμών λιανικής κατά τη διάρκεια της περιόδου από 1ης Ιανουαρίου 1998 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2001
(iii) Absence of an abuse because the applicant had insufficient scope to avoid a margin squeeze by increasing its retail prices in the period from 1 January 1998 to 31 December 2001
Πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά την προσβαλλόμενη απόφαση (αιτιολογικές σκέψεις 164 και 199), η προσφεύγουσα διέθετε επαρκές περιθώριο δράσεως για να εξαλείψει το φαινόμενο της συμπιέσεως των τιμών κατά τη διάρκεια της περιόδου από 1ης Ιανουαρίου 1998 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2001, αυξάνοντας τα τιμολόγιά της λιανικής για την πρόσβαση στις αναλογικές γραμμές και τις γραμμές ISDN.
According to the contested decision (recitals 164 and 199), the applicant had sufficient scope to end the margin squeeze in the period from 1 January 1998 to 31 December 2001 by increasing its retail charges for access to analogue and ISDN lines.
Για να εκτιμηθεί το βάσιμο της διαπιστώσεως αυτής, πρώτον, πρέπει να εξεταστεί το εφαρμοστέο γερμανικό κανονιστικό πλαίσιο.
In order to assess the merits of that finding it is necessary, in the first place, to consider the German legislative framework applicable.
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, και το άρθρο 25, παράγραφος 1, του TKG, καθώς τα άρθρα 4 και 5 του διατάγματος περί ρυθμίσεως των τιμών, οι τιμές λιανικής της προσφεύγουσας για την πρόσβαση στις αναλογικές γραμμές και τις γραμμές ISDN έπρεπε να τυγχάνουν εγκρίσεως εκ μέρους της RegTP στο πλαίσιο ενός συστήματος ανωτάτων τιμών.
In that respect, it must be observed that, under the second sentence of Paragraph 27(1) and Paragraph 25(1) of the TKG, and Paragraphs 4 and 5 of the Charges Order, the applicant’s retail prices for access to analogue and ISDN lines had to be approved by RegTP in the context of a price cap system.
Το ανώτατο όριο τιμών αφορούσε δύο καλάθους (οικιακές υπηρεσίες και επαγγελματικές υπηρεσίες), που περιελάμβαναν, για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1998 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2001, τόσο τις υπηρεσίες προσβάσεως όσο και τις τηλεφωνικές κλήσεις, ιδίως τις αστικές, τις υπεραστικές και τις διεθνείς κλήσεις.
The price cap applied to two baskets (residential services and business services) which, for the period from 1 January 1998 to 31 December 2001, consisted of both access services and telephone calls, in particular, local, regional, long-distance and international calls.
Λαμβανομένου υπόψη του ανωτάτου ορίου τιμών που καθόρισε η απόφαση του Υπουργείου της 17ης Δεκεμβρίου 1997, η προσφεύγουσα υποχρεώθηκε να μειώσει κατά 4,3 % τη συνολική τιμή καθενός από τους δύο καλάθους την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1998 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1999 και, κατόπιν της αποφάσεως της RegTP της 23ης Δεκεμβρίου 1999, κατά 5,6 % την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2000 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2001.
In view of the cap imposed by the decision of the BMPT of 17 December 1997, the applicant had to reduce the aggregate price for each of the two baskets by 4.3% in the period from 1 January 1998 to 31 December 1999 and, following the decision of RegTP of 23 December 1999, by 5.6% in the period from 1 January 2000 to 31 December 2001.
Εντούτοις, διαπιστώνεται ότι, εντός του πλαισίου αυτού, η προσφεύγουσα μπορούσε να τροποποιήσει τις τιμές της κατόπιν προηγουμένης αδείας της RegTP.
However, it must be held that, within that framework, the applicant was able to adjust its prices after obtaining the prior authorisation of RegTP.
Η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί τη διαπίστωση που περιλαμβάνεται στις αιτιολογικές σκέψεις 37 και 166 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι, την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1998 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2001, μείωσε τις τιμές της για τις τηλεφωνικές κλήσεις σε ποσοστό σαφώς μεγαλύτερο από το 4,3 και το 5,6 % που είχε επιβάλει η RegTP για το σύνολο των υπηρεσιών των καλάθων.
The applicant does not dispute the statement in recitals 37 and 166 to the contested decision that, in the period from 1 January 1998 to 31 December 2001, it lowered its telephone call charges by much more than the 4.3% and 5.6% reductions required by RegTP for the baskets as a whole.
Έτσι, η απάντηση της RegTP της 3ης Απριλίου 2002 στο αίτημα παροχής πληροφοριών της 23ης Μαρτίου 2002 περί της οποίας κάνει λόγο η αιτιολογική σκέψη 37 της προσβαλλομένης αποφάσεως επιβεβαιώνει ότι «τα τιμολόγια των τηλεφωνικών υπηρεσιών τα οποία υπάγονται σε καθεστώς ρυθμίσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας προσδιορισμού ανωτάτων τιμών μειώθηκαν κατά [εμπιστευτικό] 1 γερμανικά μάρκα (ή περίπου [εμπιστευτικό] ευρώ) πέρα από τα σχετικά με τον καθορισμό ανωτάτων τιμών όρια».
RegTP’s reply of 3 April 2002 to the request for information of 23 March 2002 referred to in recital 37 to the contested decision thus confirms that ‘the charges for telephone services regulated under the price cap system were reduced by DEM [confidential] 1 [or approximately EUR [confidential]] over and above the price cap requirements’.
Η ως άνω μείωση των τιμολογίων παρέσχε στην προσφεύγουσα ένα περιθώριο δράσεως για να αυξήσει τις τιμές λιανικής της προσβάσεως στο δίκτυο για τις αναλογικές γραμμές και τις γραμμές ISDN.
That tariff reduction gave the applicant scope to increase its retail prices for access to its analogue and ISDN lines.
1 Αποκρυπτόμενα εμπιστευτικά στοιχεία.
1 — Confidential data omitted.
Όπως σημειώνει η αιτιολογική σκέψη 167 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η προσφεύγουσα δέχθηκε εξάλλου, με την απάντησή της στην ανακοίνωση αιτιάσεων, την ύπαρξη περιθωρίου δράσεως παρέχοντος τη δυνατότητα αυξήσεως του μηνιαίου τέλους ανά οικιακή σύνδεση κατά [εμπιστευτικό] ευρώ κατά τη διάρκεια της περιόδου ισχύος των ανωτάτων τιμών 1998/1999.
As stated in recital 167 to the contested decision, the applicant also admitted in its reply to the statement of objections that there was scope for it to be able to increase the monthly charge per residential line by EUR [confidential] during the 1998 and 1999 price cap period.
Η Γερμανική Κυβέρνηση εξέθεσε με την ανακοίνωση αυτή τα ακόλουθα:
The fact that the applicant did have scope to increase its retail charges is also apparent from remarks made by the German Government in its communication to the Commission of 8 June 2000, in which the German Government stated:
«Η αιτίαση […] ότι η RegTP, με τις εν λόγω αποφάσεις περί ανωτάτου ορίου των τιμολογίων λιανικής, περιόρισε το περιθώριο δράσεως της [προσφεύγουσας] μέχρι σημείου να μην είναι πλέον δυνατή η αύξηση των τιμών της βασικής συνδρομής είναι αβάσιμη. […] [Η προσφεύγουσα] διέθετε [πράγματι] περιθώριο δράσεως παρέχον τη δυνατότητα αυξήσεως της βασικής συνδρομής για τις αναλογικές γραμμές (21,39 DEM) προκειμένου να προσαρμόσει περισσότερο τη βασική συνδρομή προς την εγκριθείσα στις 8 Φεβρουαρίου 1999 τιμή για την πρόσβαση στον τοπικό βρόχο, που ανερχόταν σε 25,40 DEM.»
‘The … complaint that, by its retail price cap decisions, RegTP limited the [applicant’s] discretion to such an extent that an increase in the basic charge would not have been possible is unfounded. … [In fact the applicant] had the scope to raise the basic charge for analogue connections (DEM 21.39) so as better to align the basic charge with the charge of DEM 25.40 authorised on 8 February 1999 for local network access.’
Επιπλέον, η απόφαση της RegTP της 8ης Φεβρουαρίου 1999, περί της οποίας κάνει λόγο η προσφεύγουσα με το δικόγραφο της προσφυγής και με το υπόμνημα απαντήσεως προς στήριξη της επιχειρηματολογίας της ότι δεν μπορεί να θεωρείται υπεύθυνη για παράβαση του άρθρου 82 ΕΚ, επιβεβαιώνει ότι «η προσφεύγουσα διατηρεί ένα περιθώριο δράσεως, όσον αφορά τη διαρρύθμιση των διαφόρων τιμολογίων λιανικής, εντός των ορίων του καλάθου που ορίζεται κατά τη διαδικασία προσδιορισμού των ανωτάτων τιμών».
Furthermore, RegTP’s decision of 8 February 1999 — to which the applicant refers in its application and in its reply to support its argument that it cannot be held responsible for an infringement of Article 82 EC — confirms that ‘the applicant retains a discretion as regards the adjustment of the various retail prices, subject to the limits applicable to the basket established in the price cap procedure’.
Επομένως, ορθώς η Επιτροπή διαπίστωσε με τις αιτιολογικές σκέψεις 166 και 167 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι, λαμβανομένων υπόψη των έξι αιτήσεων σχετικά με μείωση των τιμών των τηλεφωνικών κλήσεων κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1998 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2001, η προσφεύγουσα διέθετε κατά τη διάρκεια
The Commission was correct therefore to find in recitals 166 and 167 to the contested decision that, having regard to the six applications for reductions in call charges between 1 January 1998 and 31 December 2001, the applicant had scope during that period to apply for increases in the prices of its access services for analogue and ISDN
Η προσφεύγουσα παραδέχθηκε εξάλλου κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ότι η ίδια είχε ένα τέτοιο περιθώριο δράσεως.
Moreover, the applicant admitted at the hearing that it had such scope.
Δεύτερον, πρέπει να εξεταστεί αν η παρέμβαση της RegTP σχετικά με τον καθορισμό των τιμολογίων της προσφεύγουσας, παρά το περιθώριο δράσεως που διαπιστώθηκε στη σκέψη 105 ανωτέρω, είχε ως συνέπεια την απαλλαγή της τελευταίας από κάθε ευθύνη στο πλαίσιο του άρθρου 82 ΕΚ.
In the second place, it is necessary to consider whether, notwithstanding the discretion noted in paragraph 105 above, the applicant is no longer subject to Article 82 EC as a result of RegTP’s intervention in fixing the applicant’s charges.
Επί του σημείου αυτού, πρέπει να υπομνησθεί προεισαγωγικώς ότι το γεγονός ότι τα τιμολόγια της προσφεύγουσας εγκρίθηκαν από τη RegTP δεν αίρει την ευθύνη της στο πλαίσιο του άρθρου 82 ΕΚ (βλ., επ’ αυτού, απόφαση του Δικαστηρίου της 30ής Ιανουαρίου 1985, 123/83, BNIC, Συλλογή 1985, σ.
In that respect, it must be borne in mind at the outset that the fact that the applicant’s charges had to be approved by RegTP does not absolve it from responsibility under Article 82 EC (see, to that effect, Case 123/83 BNIC [1985] ECR 391, paragraphs 21 to 23).
391, σκέψεις 21 έως 23). Πράγματι, όταν η προσφεύγουσα μπορεί να ασκεί επιρροή, όπως η ίδια παραδέχεται εξάλλου με το υπόμνημα απαντήσεως, επί του ύψους των τιμολογίων της λιανικής μέσω της υποβολής στη RegTP αιτήσεων εγκρίσεως δυνάμει του άρθρου 28, παράγραφος 1, του TKG, τα περιοριστικά για τον ανταγωνισμό αποτελέσματα που συνδέονται με το φαινόμενο της συμπιέσεως των τιμών το οποίο διαπίστωσε η προσβαλλόμενη απόφαση δεν οφείλονται αποκλειστικά στο εφαρμοστέο εθνικό νομικό πλαίσιο (απόφαση Consiglio nazionale degli spedizionieri doganali κατά Επιτροπής, σκέψη 87 ανωτέρω, σκέψη 61).
Since the applicant (as it also admits in its reply) influences the level of its retail charges through applications to RegTP for authorisation pursuant to Paragraph 28(1) of the TKG, the restrictive effects on competition associated with the margin squeeze found in the contested decision did not originate solely in the applicable national legal framework (Consiglio nazionale degli spedizionieri doganali v Commission, cited in paragraph 87 above, paragraph 61).
Η προσφεύγουσα τονίζει εντούτοις το γεγονός ότι δεν έχει καμία ευθύνη έναντι του άρθρου 82 ΕΚ, διότι η RegTP προβαίνει σε εκ των προτέρων έλεγχο της συμφωνίας των τιμολογίων της προς το άρθρο 82 ΕΚ.
The applicant nevertheless maintains that it did not have any responsibility under Article 82 EC, as RegTP had checked the compatibility of its charges with Article 82 EC beforehand.
Συναφώς, πρώτον, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι τα τιμολόγια λιανικής για την πρόσβαση στις αναλογικές γραμμές τα οποία ίσχυαν καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου από 1ης Ιανουαρίου 1998 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2001 δεν είχαν λάβει την έγκριση της RegTP, αλλά στηρίζονταν σε αποφάσεις ληφθείσες βάσει της νομοθεσίας
In that respect, first, it must be noted that the retail charges for access to analogue lines which applied throughout the period from 1 January 1998 to 31 December 2001 had not been authorised by RegTP, but were based on decisions taken under the legislation in force before the adoption of the TKG. In response to a written
DEUTSCHE TELEKOM κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ που ίσχυε πριν από την έκδοση του TKG. Σε απάντηση σε έγγραφη ερώτηση του Πρωτοδικείου, η προσφεύγουσα δήλωσε ότι τα τιμολόγιά της λιανικής για τις αναλογικές γραμμές όσον αφορά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1998 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2001 στηρίζονταν σε άδεια χωρίς χρονικό περιορισμό που είχε χορηγήσει ο ομοσπονδιακός υπουργός Ταχυδρομείων και Τηλεπικοινωνιών το 1990 βάσει του διατάγματος περί τηλεπικοινωνιών (Telekommunikationsordnung).
DEUTSCHE TELEKOM v COMMISSION question of the Court, the applicant thus confirmed that its retail charges for analogue lines in relation to the period from 1 January 1998 to 31 December 2001 were based on an open-ended authorisation granted by the Federal Ministry of Post and Telecommunications in 1990 on the basis of the Telecommunications Code (Telekommunikationsordnung).
Όμως, η προσφεύγουσα δεν υποστήριξε ούτε με το δικόγραφο της προσφυγής της ούτε με το υπόμνημα απαντήσεως ότι τα τιμολόγια που καθορίζονταν υπό το κράτος της νομοθεσίας που ίσχυε το 1990 είχαν εγκριθεί μετά από εξέταση από την αρμόδια αρχή της συμφωνίας τους προς το άρθρο 82 ΕΚ.
However, neither in its application nor in its reply did the applicant claim that the charges fixed under the legislation in force in 1990 had been authorised after the competent authority had considered them as to their conformity with Article 82 EC.
Δεύτερον, πρέπει να σημειωθεί ότι από τις διατάξεις του TKG, που ίσχυσαν από 1ης Αυγούστου 1996, δεν προκύπτει ότι η RegTP εξετάζει τη συμφωνία προς το άρθρο 82 ΕΚ των αιτήσεων τροποποιήσεως των τιμολογίων λιανικής όσον αφορά την πρόσβαση στις αναλογικές γραμμές και τις γραμμές ISDN.
Second, it must be noted that the provisions of the TKG in force since 1 August 1996 do not indicate that RegTP considers whether applications for the adjustment of retail charges for access to analogue or ISDN lines are compatible with Article 82 EC.
Εντούτοις, προς στήριξη του επιχειρήματός της η προσφεύγουσα επικαλείται, αφενός, το άρθρο 27, παράγραφος 3, του TKG, σύμφωνα με το οποίο η RegTP εξετάζει τη συμφωνία της ζητούμενης τροποποιήσεως των τιμολογίων «προς άλλες νομικές διατάξεις», περιλαμβανομένου του άρθρου 82 ΕΚ, και, αφετέρου, τις διάφορες αποφάσεις της RegTP που μνημονεύονται στη σκέψη 78 ανωτέρω, με οποίες ελέγχθηκε η ύπαρξη ενός φαινομένου συμπιέσεως των τιμών.
In support of its argument, the applicant refers however to Paragraph 27(3) of the TKG, under which RegTP is to examine the conformity of the requested adjustment of charges ‘with … other legal provisions’ (said by the applicant to include Article 82 EC) and to the various decisions of RegTP mentioned in paragraph 78 above in which the existence of a margin squeeze was investigated.
Συναφώς, πρέπει να υπογραμμιστεί, καταρχάς, ότι, ακόμα και αν η RegTP, όπως και κάθε όργανο του κράτους, υποχρεούται να τηρεί τις διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ (βλ., επ’ αυτού, απόφαση CIF, σκέψη 86 ανωτέρω, σκέψη 49), την περίοδο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς η RegTP ήταν η γερμανική αρχή που ήταν επιφορτισμένη με την εφαρμογή της ισχύουσας κανονιστικής ρυθμίσεως στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και όχι η αρχή ανταγωνισμού του εμπλεκομένου κράτους μέλους.
In that respect it must be stated, first, that even though RegTP is obliged, like all organs of the State, to respect the provisions of the EC Treaty (see, to that effect, CIF, cited in paragraph 86 above, paragraph 49), it was, at the material time, the German body responsible for regulating the telecommunications sector, rather than the competition authority of the Member State concerned.
Όμως, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δρουν σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο, που
However, the national regulatory authorities operate under national law which may, as regards telecommunications policy, have objectives which differ from those of Community competition
2), σκέψη 13].
2), paragraph 13).
Στη συνέχεια, διαπιστώνεται ότι οι διάφορες αποφάσεις της RegTP τις οποίες επικαλείται η προσφεύγουσα προς στήριξη της επιχειρηματολογίας της δεν περιλαμβάνουν καμία αναφορά στο άρθρο 82 ΕΚ.
Next, it must be noted that the various decisions of RegTP to which the applicant refers in support of its case do not include any reference to Article 82 EC.
Ασφαλώς, στο πλαίσιο πολλών αποφάσεων της RegTP, ιδίως εκείνων της 8ης Φεβρουαρίου 1999, της 30ής Μαρτίου 2001, της 21ης Δεκεμβρίου 2001, της 11ης Απριλίου 2002 και της 29ης Απριλίου 2003, η RegTP εξέτασε το ζήτημα της συμπιέσεως των τιμών.
It is true that RegTP examined the issue of the margin squeeze in a number of its decisions, particularly those of 8 February 1999, 30 March 2001, 21 December 2001, 11 April 2002 and 29 April 2003.
Εντούτοις, με τις αποφάσεις αυτές, η RegTP, αφού διαπίστωσε αρνητική διαφορά μεταξύ των τιμών των υπηρεσιών χονδρικής και των τιμών λιανικής της προσφεύγουσας, θεώρησε, κάθε φορά, ότι η προσφυγή σε σταυροειδείς επιδοτήσεις μεταξύ των τιμολογίων για τις υπηρεσίες προσβάσεως και των τιμολογίων για τις τηλεφωνικές κλήσεις έπρεπε να παράσχει τη δυνατότητα στις άλλες επιχειρήσεις τηλεπικοινωνιών να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους συνδρομητές σε ανταγωνιστικές τιμές.
However, in those decisions, having found a negative spread between the applicant’s wholesale and retail prices, RegTP took the view in each case that other operators should be able to offer their endusers competitive prices by resorting to cross-sub-sidised charges for access services and call charges.
Έτσι, η RegTP διαπιστώνει με την την απόφασή της της 29ης Απριλίου 2003 τα εξής:
Thus, RegTP finds in its decision of 29 April 2003 that:
«Η μικρή διαφορά μεταξύ των τιμών λιανικής και των τιμών των υπηρεσιών χονδρικής δεν θίγει τις ανταγωνιστικές δυνατότητες των ανταγωνιστών στο τοπικό δίκτυο μέχρι σημείου να καταστήσει οικονομικά αδύνατη την είσοδο στην αγορά, ή ακόμη και την επιβίωσή τους στην αγορά […] [Η διαφορά αυτή] δεν ήταν σημαντική μέχρι σημείου να στερεί τους ανταγωνιστές από κάθε δυνατότητα να προβούν και
‘[C]ompetitors are not so prejudiced with regard to their competitive opportunities in the local network by the slight difference between retail and wholesale prices as to make it economically impossible for them to enter the market successfully or even to remain in the market. … [That difference] was not so significant as to deprive competitors of any opportunity themselves to cross-subsidise their retail prices in
DEUTSCHE TELEKOM κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ αυτοί σε σταυροειδείς επιδοτήσεις των τιμών τους λιανικής προκειμένου να είναι σε θέση να προτείνουν στους τελικούς πελάτες τους συνδέσεις σε εξίσου συμφέρουσες τιμές όσο και η προσφεύγουσα, ή ακόμα και σε χαμηλότερες τιμές.
DEUTSCHE TELEKOM v COMMISSION order to be able to offer their endusers connections at a price as attractive as that offered by the applicant, or even at a lower price.
Τούτο ισχύει ιδιαίτερα για τις συνδέσεις που είναι μεγαλύτερης αξίας και ακριβότερες, όπως είναι οι γραμμές ISDN και ADSL, ο αριθμός των οποίων έχει αυξηθεί αισθητά λόγω της έντονης διαδόσεως του διαδικτύου και της υπάρξεως στην αγορά υπηρεσιών ταχύτερης και αποτελεσματικότερης προσβάσεως στο διαδίκτυο.»
That applies particularly to the higher-value and costlier ISDN and ADSL connections, which have increased markedly in number on account of the significant expansion of internet penetration, as well as of the marketing of faster and better access to the internet.’
Η RegTP ακολουθεί μία παρόμοια συλλογιστική στις αποφάσεις της 8ης Φεβρουαρίου 1999, της 30ής Μαρτίου 2001, της 21ης Δεκεμβρίου 2001 και της 11ης Απριλίου 2002.
RegTP follows a similar reasoning in its decisions of 8 February 1999, 30 March 2001, 21 December 2001 and 11 April 2002.
Όμως, το γεγονός ότι η RegTP δεν εκφράζει αντιρρήσεις όσον αφορά τον προσδιορισμό νέων τιμολογίων που ζήτησε η προσφεύγουσα αφού διαπίστωσε την ανάγκη των ανταγωνιστών της να προσφύγουν σε σταυροειδείς επιδοτήσεις για να μπορούν να παρέχουν στους συνδρομητές τους τις υπηρεσίες τους σε ανταγωνιστικές τιμές αποδεικνύει ότι η RegTP δεν εξέτασε τη συμφωνία των τιμολογίων αυτών προς το άρθρο 82 ΕΚ ή ότι, τουλάχιστον, ότι προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή του (βλ. σκέψεις 198 έως 202 και 238 κατωτέρω).
However, the fact that RegTP does not object to the charges requested by the applicant, after finding that the applicant’s competitors must resort to cross-sub-sidisation in order to be able to offer their endusers competitive prices for access, shows that RegTP did not consider the compatibility of the charges in question with Article 82 EC or, at any rate, that it applied Article 82 EC incorrectly (see paragraphs 198 to 202 and 238 below).
Εν πάση περιπτώσει, ακόμα και αν υποτεθεί ότι η RegTP υποχρεούται να εξετάζει τη συμφωνία των τιμολογίων λιανικής που προτείνει η προσφεύγουσα προς το άρθρο 82 ΕΚ, μια τέτοια περίσταση δεν θα εμπόδιζε τη δυνατότητα της Επιτροπής να διαπιστώσει παράβαση εκ μέρους της προσφεύγουσας.
In any event, even on the assumption that RegTP is obliged to consider whether retail charges proposed by the applicant are compatible with Article 82 EC, the Commission would not thereby be precluded from finding that the applicant was responsible for an infringement.
Πράγματι, η Επιτροπή δεν μπορεί να δεσμεύεται από απόφαση εθνικής αρχής κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 82 ΕΚ (βλ., επ’ αυτού, απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Δεκεμβρίου 2000, C-344/98, Masterfoods και HB, Συλλογή 2000, σ. I-11369, σκέψη 48).
The Commission cannot be bound by a decision taken by a national body pursuant to Article 82 EC (see, to that effect, Case C-344/98 Masterfoods and HB [2000] ECR I-11369, paragraph 48).
Τρίτον, πρέπει να σημειωθεί ότι, αυτό που έχει σημασία στην υπό κρίση υπόθεση για να μπορεί να θεωρηθεί η προσφεύγουσα υπεύθυνη για μια ενδεχόμενη παράβαση, είναι το αν η προσφεύγουσα διέθετε, κατά την περίοδο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς, επαρκές περιθώριο δράσεως να καθορίζει τα τιμολόγιά της σε τέτοιο επίπεδο που να της παρέχει τη δυνατότητα εξαλείψεως ή μειώσεως του καταγγελλόμενου φαινομένου της συμπιέσεως των τιμών.
Third, it must be noted that attribution of any infringement to the applicant in the present case depends on whether the applicant had sufficient scope at the material time to fix its charges at a level that would have enabled it to end or reduce the margin squeeze at issue.
Όμως, διαπιστώθηκε ότι η προσφεύγουσα μπορούσε να επηρεάζει το ύψος των τιμολογίων λιανικής μέσω αιτήσεων εγκρίσεως υποβαλλόμενες στη RegTP (βλ. σκέψεις 98 έως 105 ανωτέρω).
It has already been held that the applicant was able to influence the level of its retail charges through applications to RegTP for authorisation (see paragraphs 98 to 105 above).
Εξάλλου, με μια απόφαση της 10ης Φεβρουαρίου 2004 το Bundesgerichtshof επιβεβαίωσε ρητά την ευθύνη που έχει η προσφεύγουσα να υποβάλλει αιτήσεις τροποποιήσεως των τιμολογίων της.
Furthermore, in its judgment of 10 February 2004 (paragraph 79 above), the Bundesgerichtshof expressly confirmed the applicant’s responsibility to make applications for the adjustment of its charges.
Δέχθηκε, ακόμη, ότι το γερμανικό νομικό πλαίσιο δεν απέκλειε το ενδεχόμενο να εγκρίνει η RegTP τιμολόγια αντίθετα προς το άρθρο 82 ΕΚ.
In addition, it noted that the German legal framework did not preclude RegTP from authorising proposed charges which are contrary to Article 82 EC.