natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος, όπως αυτός τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 307/1999 του Συμβουλίου, της 8ης Φεβρουαρίου 1999, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει σε κράτος μέλος, του οποίου η κοινωνικοασφαλιστική νομοθεσία είναι η μόνη εφαρμοστέα σε ανεξάρτητο εργαζόμενο που κατοικεί στο κράτος αυτό, να αποκλείει από τη βάση υπολογισμού των εισφορών, όπως είναι η γενική εισφορά κοινωνικής ασφαλίσεως και η εισφορά για την εξόφληση του κοινωνικού χρέους, τα εισοδήματα που πραγματοποιεί ο εν λόγω εργαζόμενος σε άλλο κράτος μέλος, μέσω της εφαρμογής, ειδικότερα, μιας συμβάσεως για την αποφυγή της διπλής φορολογίας όσον αφορά τη φορολογία εισοδήματος.
Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, selfemployed persons and to members of their families moving within the Community, in the version amended and updated by Council Regulation (EC) No 307/1999 of 8 February 1999, is to be interpreted as meaning that it does not preclude a Member State whose social legislation is alone applicable to a resident selfemployed worker, from excluding from the tax base for contributions such as the General Social Contribution and the Social Debt Repayment Contribution income earned by the worker in another Member State, by application, in particular, of a convention for the avoidance of double taxation with respect to taxes on income.
Υπόθεση C-230/06
Case C-230/06
Militzer & Münch GmbH κατά Ministero delle Finanze (αίτηση του Corte suprema di cassazione για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
Militzer & Münch GmbH v Ministero delle Finanze (Reference for a preliminary ruling from the Corte suprema di cassazione)
«Tελωνειακή ένωση — Kοινοτική διαμετακόμιση — Είσπραξη της τελωνειακής οφειλής — Αρμόδιο κράτος μέλος — Απόδειξη είτε του νομοτύπου της πράξεως διαμετακομίσεως είτε του τόπου τελέσεως της παραβάσεως — Προθεσμίες — Ευθύνη του κυρίως υπόχρεου»
(Customs union — Community transit — Recovery of a customs debt — Competent Member State — Proof of the regularity of the operation or of the place of the offence — Timelimits — Liability of the principal)
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Απριλίου 2008 . . . . . . . I-1898
Judgment of the Court (Third Chamber), 3 April 2008 . . . . . . . . . . . .
Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Κοινοτική διαμετακόμιση — Εξωτερική κοινοτική διαμετακόμιση — Παραβάσεις ή παρατυπίες
Free movement of goods — Community transit — External Community transit — Offences or irregularities
(Κανονισμός 2913/92 του Συμβουλίου, άρθρα 203 § 1 και 215 § 1· κανονισμός 2454/93 της Επιτροπής, άρθρα 378 και 379)
(Council Regulation No 2913/92, Arts 203(1) and 215(1); Commission Regulation No 2454/93, Arts 378 and 379)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-230/06
SUMMARY — CASE C-230/06
(Κανονισμός 2454/93 της Επιτροπής, άρθρα 378 και 379 §§ 1 και 2)
(Commission Regulation No 2454/93, Art. 378 and 379(1) and (2))
(Κανονισμός 2913/92 του Συμβουλίου, άρθρο 239·κανονισμός 2454/93 της Επιτροπής, άρθρα 899 έως 905)
(Council Regulation No 2913/92, Art. 239; Commission Regulation No 2454/93, Arts 899 to 905)
Το Δικαστήριο, προκειμένου να δώσει χρήσιμη απάντηση σε δικαστήριο που έχει υποβάλει προδικαστικό ερώτημα, μπορεί να χρειαστεί να λάβει υπόψη του κανόνες του κοινοτικού δικαίου, στους οποίους το εθνικό δικαστήριο δεν αναφέρεται με το ερώτημά του.
In order to provide a satisfactory answer to the national court which has referred a question to it, the Court of Justice may deem it necessary to consider provisions of Community law to which the national court has not referred in its question.
(βλ. σκέψη 19)
(see para. 19)
Για να διευκρινισθεί αν το κράτος μέλος που εισέπραξε τους δασμούς ήταν αρμόδιο προς τούτο, εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξετάσει αν, κατά τον χρόνο που διαπιστώθηκε ότι τα αποσταλέντα εμπορεύματα δεν προσκομίστηκαν στο τελωνείο προορισμού, μπορούσε να προσδιορισθεί ο τόπος όπου διαπράχθηκε η παράβαση ή η παρατυπία.
In order to verify whether the Member State which recovered customs duties has jurisdiction, it is for the national court to determine whether, at the time when it came to light that the consignment had not been presented at the office of destination, it was possible to establish the place where the offence or irregularity occurred.
Σε περίπτωση που μπορούσε να προσδιορισθεί αυτός ο τόπος, από τον συνδυασμό των άρθρων 203, παράγραφος 1, και 215, παράγραφος 1, του κανονισμού 2913/92, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, προκύπτει ότι αρμόδιο για την είσπραξη της τελωνειακής οφειλής είναι το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου διαπράχθηκε η πρώτη παράβαση ή παρατυπία που δύναται να χαρακτηρισθεί ως «διαφυγή από την τελωνειακή επιτήρηση».
If that is the case, the Member State in which the first offence or irregularity capable of being classified as a removal from customs surveillance was committed can be identified as the State with jurisdiction to recover the customs debt, pursuant to Articles 203(1) and 215(1) of Regulation No 2913/92 establishing the Community Customs Code.
Αντιθέτως, αν ο τόπος όπου διαπράχθηκε η παράβαση ή η παρατυπία δεν μπορούσε να προσδιορισθεί κατά τον χρόνο αυτό, αρμόδιο για την είσπραξη των τελωνειακών δασμών είναι το κράτος μέλος του τελωνείου αναχωρήσεως, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 378 και 379 του κανονισμού 2454/93, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού 2913/92.
On the other hand, if the place where the offence or irregularity was committed cannot be thus established, the Member State to which the office of departure belongs has jurisdiction to recover the customs duties, in accordance with Articles 378 and 379 of Regulation No 2454/93 laying down provisions for the implementation of Regulation No 2913/92.
Συγκεκριμένα, το άρθρο 378, παράγραφος 1, του κανονισμού εφαρμογής προβλέπει ότι, με την επιφύλαξη των κανόνων του άρθρου 215 του τελωνειακού κώδικα που αφορούν τον προσδιορισμό του τόπου γενέσεως της τελωνειακής οφειλής, οσάκις το αποσταλέν εμπόρευμα δεν προσκομίζεται στο τελωνείο προορισμού και ο τόπος διαπράξεως της παραβάσεως ή παρατυπίας δεν μπορεί να προσδιορισθεί, θεωρείται ότι η εν λόγω παράβαση ή παρατυπία διαπράχθηκε στο κράτος μέλος του τελωνείου αναχωρήσεως ή στο κράτος μέλος του τελωνείου διελεύσεως κατά την είσοδο στην Κοινότητα, στο οποίο κατατέθηκε δελτίο διελεύσεως, εκτός αν, εντός της προθεσμίας του άρθρου 379, παράγραφος 2, του κανονισμού εφαρμογής,
Article 378(1) of the implementing regulation provides that, without prejudice to the rules on the determination of the place where a customs debt is incurred, laid down in Article 215 of the Customs Code, where a consignment has not been presented at the office of destination and the place of the offence or irregularity cannot be established, such offence or irregularity is deemed to have been committed in the Member State to which the office of departure belongs or in the Member State to which the office of transit at the point of entry into the Community belongs, to which a transit advice note has been given, unless within the period laid down in Article 379(2) of the implementing regulation, proof of the regularity of the transit operation or of the
MILITZER & MÜNCH αποδειχθεί το νομότυπο της πράξεως διαμετακομίσεως ή ο τόπος όπου πράγματι διαπράχθηκε η παράβαση ή η παρατυπία. (βλ. σκέψεις 30, 36, διατακτ. 1)
MILITZER & MÜNCH place where the offence or irregularity was actually committed is furnished. (see paras 30, 36, operative part 1)
Οσάκις κάποια αποστολή εμπορευμάτων δεν προσκομίζεται στο τελωνείο προορισμού και δεν μπορεί να προσδιορισθεί ο τόπος όπου διαπράχθηκε η παράβαση ή η παρατυπία, εναπόκειται αποκλειστικώς και μόνο στο τελωνείο αναχωρήσεως να προβαίνει στην προβλεπόμενη ανακοίνωση τηρώντας τις προθεσμίες των ένδεκα μηνών και των τριών μηνών του άρθρου 379, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 2454/93, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού 2913/92.
Where a consignment has not been presented at the office of destination and the place of the offence or irregularity cannot be established, it is for the office of departure alone to make the notification required within the 11-month and 3-month timelimits laid down by Article 379(1) and (2) of Regulation No 2454/93 laying down provisions for the implementation of Regulation No 2913/92.
(βλ. σκέψεις 41-42, διατακτ. 2)
(see paras 41, 42, operative part 2) clearance agent.
Ο καταλογισμός στον εκτελωνιστή, ως κυρίως υπόχρεο, της ευθύνης για την τελωνειακή οφειλή, ανεξαρτήτως της εκτάσεώς της σε σχέση προς την αμοιβή που αυτός εισπράττει, οσάκις ασκεί δραστηριότητες εκτελωνιστή, δεν αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας. Συγκεκριμένα, ο κυρίως υπόχρεος, ως
It is not contrary to the principle of proportionality to hold a customs clearance agent, in his capacity as principal, liable for a customs debt, regardless of the extent of that debt in relation to the fees he receives when acting as customs
(βλ. σκέψεις 48-51, διατακτ. 3)
(see paras 48-51, operative part 3)
Στην υπόθεση C-230/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) με απόφαση της 12ης Ιανουαρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 22 Μαΐου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Corte suprema di cassazione (Italy), made by decision of 12 January 2006, received at the Court on 22 May 2006, in the proceedings
MILITZER & MÜNCH γενική εισαγγελέας: V. Trstenjak γραμματέας: B. Fülöp, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 6ης Δεκεμβρίου 2007, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν: — η Militzer & Münch GmbH, εκπροσωπούμενη από τον W. Wielander, Rechtsanwalt, — η Ιταλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον I. M.
MILITZER & MÜNCH Advocate General: V. Trstenjak, Registrar: B. Fülöp, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 6 December 2007, after considering the observations submitted on behalf of:
— η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την J. Hottiaux και τον C.
— the Commission of the European Communities, by J. Hottiaux and C. Zadra, acting as Agents, having decided, after hearing the Advocate General, to proceed to judgment without an Opinion, gives the following
Η υπό κρίση αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά, αφενός, την ερμηνεία του άρθρου 215 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Article 215 of Council Regulation (EEC) No 2913/92 of 12 October 1992 establishing the Commu-
1, στο εξής: τελωνειακός κώδικας), και των άρθρων 378 και 379 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού 2913/92 (ΕΕ 1993, L 253, σ.
1) (‘the Customs Code’), Articles 378 and 379 of Commission Regulation (EEC) No 2454/93 of 2 July 1993 laying down provisions for the implementation of Regulation No 2913/92 (OJ 1993 L 253, p.
1, στο εξής: κανονισμός εφαρμογής), και, αφετέρου, την εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας.
1) (‘the implementing regulation’) and the application of the principle of proportionality.
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Militzer & Münch GmbH (στο εξής: M & M) και του ministero delle Finanze, με αντικείμενο την είσπραξη τελωνειακών δασμών. Το νομικό πλαίσιο
The reference was made in proceedings between Militzer & Münch GmbH (‘M & M’) and the Ministero delle Finanze (Ministry of Finance) concerning the recovery of customs duties. Legal context
Κατά το άρθρο 96 του τελωνειακού κώδικα:
Article 96 of the Customs Code provides as follows:
Με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων του κυρίως υποχρέου που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ο μεταφορέας ή παραλήπτης εμπορευμάτων που δέχεται εμπορεύματα, γνωρίζοντας ότι έχουν τεθεί υπό καθεστώς κοινοτικής διαμετακόμισης, οφείλει επίσης να τα προσκομίσει ανέπαφα στο τελωνείο προορισμού εντός της καθορισμένης προθεσμίας και να έχει τηρήσει τα μέτρα διαπίστωσης της ταυτότητάς τους τα οποία έχουν λάβει οι τελωνειακές αρχές.»
Notwithstanding the principal’s obligations under paragraph 1, a carrier or recipient of goods who accepts goods knowing that they are moving under Community transit shall also be responsible for production of the goods intact at the customs office of destination by the prescribed timelimit and with due observance of the measures adopted by the customs authorities to ensure identification.’
Τα άρθρα 203 και 204 του τελωνειακού κώδικα έχουν ως εξής:
Articles 203 and 204 of the Customs Code provide as follows:
Τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή γεννάται:
A customs debt on importation shall be incurred through:
— από την υπεξαίρεση [διαφυγή] υποκείμενου σε εισαγωγικούς δασμούς εμπορεύματος από την τελωνειακή επιτήρηση.
— the unlawful removal from customs supervision of goods liable to import duties.
Η τελωνειακή οφειλή γεννάται τη στιγμή κατά την οποία το εμπόρευμα διαφεύγει από την τελωνειακή επιτήρηση.
The customs debt shall be incurred at the moment when the goods are removed from customs supervision.
Οφειλέτες είναι:
The debtors shall be:
— το πρόσωπο που υπεξήρεσε το εμπόρευμα [ο υπεύθυνος για τη διαφυγή του εμπορεύματος] από την τελωνειακή επιτήρηση,
— the person who removed the goods from customs supervision,
— τα πρόσωπα που συνήργησαν στην υπεξαίρεση [διαφυγή], ενώ γνώριζαν ή λογικά όφειλαν να γνωρίζουν ότι επρόκειτο για υπεξαίρεση [διαφυγή] του εμπορεύματος από την τελωνειακή επιτήρηση,
— any persons who participated in such removal and who were aware or should reasonably have been aware that the goods were being removed from customs supervision,
— τα πρόσωπα που απέκτησαν ή κατείχαν το εν λόγω εμπόρευμα, και που γνώριζαν ή λογικά όφειλαν να γνωρίζουν, τη στιγμή της απόκτησης ή παραλαβής του εμπορεύματος, ότι επρόκειτο για εμπόρευμα που είχε υπεξαιρεθεί [διαφύγει] από την τελωνειακή επιτήρηση, καθώς και
— any persons who acquired or held the goods in question and who were aware or should reasonably have been aware at the time of acquiring or receiving the goods that they had been removed from customs supervision, and
— ενδεχομένως, το πρόσωπο το οποίο είναι υπεύθυνο για την εκτέλεση των υποχρεώσεων που προκύπτουν από την παραμονή του εμπορεύματος σε προσωρινή εναπόθεση ή από τη χρησιμοποίηση του τελωνειακού καθεστώτος υπό το οποίο έχει τεθεί.
— where appropriate, the person required to fulfil the obligations arising from temporary storage of the goods or from the use of the customs procedure under which those goods are placed.
Τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή γεννάται: α) από τη μη εκτέλεση μιας από τις υποχρεώσεις τις οποίες συνεπάγεται, για εμπόρευμα υποκείμενο σε εισαγωγικούς δασμούς, η παραμονή του σε προσωρινή εναπόθεση ή η χρησιμοποίηση του τελωνειακού καθεστώτος υπό το οποίο έχει τεθεί, ή
(a) nonfulfilment of one of the obligations arising, in respect of goods liable to import duties, from their temporary storage or from the use of the customs procedure under which they are placed, or
MILITZER & MÜNCH β) από τη μη τήρηση ενός από τους όρους που έχουν καθοριστεί για την υπαγωγή εμπορεύματος υπό το καθεστώς αυτό, ή για την έγκριση μειωμένου ή μηδενικού εισαγωγικού δασμού λόγω της χρησιμοποίησης του εμπορεύματος για ειδικούς σκοπούς [ή] σε περιπτώσεις άλλες από εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 203, εκτός αν αποδειχθεί ότι οι παραλείψεις αυτές δεν είχαν πραγματικές συνέπειες για την ορθή λειτουργία της προσωρινής εναπόθεσης ή του σχετικού τελωνειακού καθεστώτος. 2.
MILITZER & MÜNCH (b) non-compliance with a condition governing the placing of the goods under that procedure or the granting of a reduced or zero rate of import duty by virtue of the end-use of the goods, in cases other than those referred to in Article 203 unless it is established that those failures have no significant effect on the correct operation of the temporary storage or customs procedure in question.
Οφειλέτης είναι το πρόσωπο το οποίο οφείλει, κατά περίπτωση, είτε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται για εμπόρευμα υποκείμενο σε εισαγωγικό δασμό η παραμονή του σε προσωρινή εναπόθεση ή η χρησιμοποίηση του τελωνειακού καθεστώτος υπό το οποίο έχει τεθεί, είτε να τηρήσει τους όρους που έχουν καθοριστεί για την υπαγωγή του εμπορεύματος στο εν λόγω καθεστώς.»
The debtor shall be the person who is required, according to the circumstances, either to fulfil the obligations arising, in respect of goods liable to import duties, from their temporary storage or from the use of the customs procedure under which they have been placed, or to comply with the conditions governing the placing of the goods under that procedure.’
Το άρθρο 215 του τελωνειακού κώδικα ορίζει:
Article 215 of the Customs Code provides as follows:
Η τελωνειακή οφειλή γεννάται στον τόπο στον οποίο λαμβάνουν χώρα οι πράξεις που δημιουργούν την οφειλή αυτή.
A customs debt shall be incurred at the place where the events from which it arises occur.
Όταν δεν είναι δυνατόν να προσδιορισθεί ο τόπος που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η τελωνειακή οφειλή θεωρείται ότι γεννάται στον τόπο όπου οι τελωνειακές αρχές διαπιστώνουν ότι το εμπόρευμα βρίσκεται σε κατάσταση που γεννά τελωνειακή οφειλή.
Where it is not possible to determine the place referred to in paragraph 1, the customs debt shall be deemed to have been incurred at the place where the customs authorities conclude that the goods are in a situation in which a customs debt is incurred.
Όταν ένα τελωνειακό καθεστώς δεν έχει εκκαθαριστεί όσον αφορά συγκεκριμένο εμπόρευμα, η τελωνειακή οφειλή θεωρείται ότι γεννήθηκε:
Where a customs procedure is not discharged for goods, the customs debt shall be deemed to have been incurred at the place where the goods:
— στον τόπο όπου το εμπόρευμα υπήχθη υπό το εν λόγω καθεστώς ή
— were placed under that procedure, or
— στον τόπο όπου το εμπόρευμα εισέρχεται στην Κοινότητα υπό το εν λόγω καθεστώς.
— enter the Community under that procedure.
Όταν από τις πληροφορίες που έχουν οι τελωνειακές αρχές προκύπτει ότι η τελωνειακή οφειλή είχε ήδη γεννηθεί όταν το εμπόρευμα βρισκόταν προηγουμένως σε άλλο τόπο, η τελωνειακή οφειλή θεωρείται ότι γεννάται στον τόπο όπου είναι δυνατόν να αποδειχθεί ότι βρισκόταν το εμπόρευμα κατά το πλέον απομακρυσμένο χρονικό σημείο κατά το οποίο μπορεί να αποδειχθεί η ύπαρξη της τελωνειακής οφειλής.»
Where the information available to the customs authorities enables them to establish that the customs debt was already incurred when the goods were in another place at an earlier date, the customs debt shall be deemed to have been incurred at the place which may be established as the location of the goods at the earliest time when existence of the customs debt may be established.’
Το άρθρο 239 του τελωνειακού κώδικα έχει ως εξής:
Article 239 of the Customs Code states as follows:
— καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής [και]
— to be determined in accordance with the procedure of the committee;
Το άρθρο 378 του κανονισμού εφαρμογής ορίζει:
Article 378 of the implementing regulation provides as follows:
Με την επιφύλαξη του άρθρου 215 του κώδικα, όταν η αποστολή δεν προσκομιστεί στο τελωνείο προορισμού και ο τόπος όπου διεπράχθη η παράβαση ή παρατυπία δεν μπορεί να προσδιορισθεί, θεωρείται ότι η εν λόγω παράβαση ή παρατυπία διεπράχθη:
Without prejudice to Article 215 of the Code, where the consignment has not been presented at the office of destination and the place of the offence or irregularity cannot be established, such offence or irregularity shall be deemed to have been committed:
— στο κράτος μέλος στο οποίο υπάγεται το τελωνείο αναχώρησης, ή
— in the Member State to which the office of departure belongs, or
— στο κράτος μέλος στο οποίο υπάγεται το τελωνείο διέλευσης κατά την είσοδο στην Κοινότητα και στο οποίο κατατέθηκε δελτίο διέλευσης, εκτός αν, εντός της προθεσμίας που καθορίζεται στο άρθρο 379 παράγραφος 2, αποδειχθεί επαρκώς, κατά την κρίση των τελωνειακών αρχών, η κανονικότητα της πράξης διαμετακόμισης ή ο τόπος όπου πράγματι διεπράχθη η παράβαση ή η παρατυπία.
— in the Member State to which the office of transit at the point of entry into the Community belongs, to which a transit advice note has been given, unless within the period laid down in Article 379(2), to be determined, proof of the regularity of the transit operation or of the place where the offence or irregularity was actually committed is furnished to the satisfaction of the customs authorities.
Όταν, ελλείψει αποδείξεως, η εν λόγω παράβαση ή παρατυπία θεωρείται ότι διεπράχθη στο κράτος μέλος αναχώρησης ή εισόδου, όπως προβλέπεται στη δεύτερη περίπτωση του πρώτου εδαφίου, οι δασμοί και οι λοιπές επιβαρύνσεις για τα εν λόγω εμπορεύματα εισπράττονται από αυτό το κράτος μέλος σύμφωνα με τις κοινοτικές ή εθνικές διατάξεις.
Where no such proof is furnished and the said offence or irregularity is thus deemed to have been committed in the Member State of departure or in the Member State of entry as referred to in the first paragraph, second indent, the duties and other charges relating to the goods concerned shall be levied by that Member State in accordance with Community or national provisions.
Κατά το άρθρο 379 του κανονισμού εφαρμογής:
Under Article 379 of the implementing regulation:
Όταν κάποια αποστολή δεν προσκομιστεί στο τελωνείο προορισμού και δεν μπορεί να προσδιορισθεί ο τόπος όπου διαπράχθηκε η παράβαση ή παρατυπία, το τελωνείο αναχώρησης ενημερώνει σχετικά τον κύριο υπόχρεο το συντομότερο δυνατό και το αργότερο πριν από τη λήξη του ενδέκατου μηνός από την ημερομηνία καταχώρησης της δήλωσης κοινοτικής διαμετακόμισης.
Where a consignment has not been presented at the office of destination and the place where the offence or irregularity occurred cannot be established, the office of departure shall notify the principal of this fact as soon as possible and in any case before the end of the 11th month following the date of registration of the Community transit declaration.
Η ανακοίνωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρέπει να αναφέρει κυρίως την προθεσμία εντός της οποίας δύναται να αποδεικνύεται, κατά τρόπο ικανοποιητικό, στο τελωνείο αναχώρησης η κανονικότητα της πράξης διαμετακόμισης ή ο τόπος όπου πράγματι διαπράχθηκε η παράβαση ή η παρατυπία.
The notification referred to in paragraph 1 shall indicate, in particular, the timelimit by which proof of the regularity of the transit operation or the place where the offence or irregularity was actually committed must be furnished to the office of departure to the satisfaction of the customs authorities.
Η προθεσμία αυτή ανέρχεται σε τρεις μήνες από την ημερομηνία της ανακοίνωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
That timelimit shall be three months from the date of the notification referred to in paragraph 1.
Εάν, εντός της προθεσμίας αυτής, δεν προσκομιστεί η εν λόγω απόδειξη, το αρμόδιο κράτος μέλος προβαίνει στην είσπραξη των σχετικών δασμών και άλλων επιβαρύνσεων.
If the said proof has not been produced by the end of that period, the competent Member State shall take steps to recover the duties and other charges involved.
Στην περίπτωση που αυτό το κράτος μέλος δεν είναι το ίδιο με εκείνο στο οποίο βρίσκεται το τελωνείο αναχώρησης, αυτό το τελευταίο ειδοποιεί το συντομότερο το εν λόγω κράτος μέλος.»
In cases where that Member State is not the one in which the office of departure is located, the latter shall immediately inform the said Member State.’
Αυτές οι διατάξεις του άρθρου 379 του κανονισμού εφαρμογής ταυτίζονται, κατ’ ουσίαν, με τις διατάξεις του άρθρου 11α του κανονισμού (ΕΟΚ) 1062/87 της Επιτροπής, της 27ης Μαρτίου 1987, για τις διατάξεις εφαρμογής και τα μέτρα απλούστευσης του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακόμισης (ΕΕ L 107, σ.
Those provisions in Article 379 of the implementing regulation are essentially the same as those in Article 11a of Commission Regulation (EEC) No 1062/87 of 27 March 1987 on provisions for the implementation of the Community transit procedure and for certain simplifications of that procedure (OJ 1987 L 107, p.