natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται από την απόφαση της Anacom του 2003, με την οποία η Portugal Telecom αναγκάστηκε να μειώσει σημαντικά τις τιμές της.
That fact was moreover underlined by Anacom’s decision of 2003 pursuant to which Portugal Telecom was obliged to reduce its tariffs considerably.
Τούτο αποδεικνύει ότι η Portugal Telecom συμπεριφερόταν προς την RTP όπως ένας ιδιώτης πιστωτής.
That shows that Portugal Telecom’s behaviour towards RTP was that of a private creditor.
Με το υπόμνημα ανταπαντήσεως, η Επιτροπή τονίζει ότι ο μόνος λόγος για τον οποίον επικαλέστηκε την απόφαση της Anacom του 2003 είναι ότι η απόφαση αυτή αποδεικνύει ότι ο κύριος λόγος συνάψεως των συμφωνιών αυτών φαίνεται να ήταν μια διαφωνία ως προς το ύψος του ετήσιου τέλους και τούτο αποτελεί πρόσθετη ένδειξη για το ότι η συμπεριφορά της Portugal Telecom ήταν αυτή που θα υιοθετούσε ένας ιδιώτης πιστωτής σε ανάλογη περίπτωση.
In the rejoinder, the Commission indicates that the only reason for its reference to Anacom’s decision of 2003 was the fact that that decision stated that the main reason for the agreements between RTP and Portugal Telecom appeared to be a dispute over the level of the annual network fee and that that constituted additional evidence that Portugal Telecom’s behaviour was that which a private creditor would have adopted in the same situation.
Κατά τη νομολογία, ο καταλογισμός ενός μέτρου στο Δημόσιο δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο στο γεγονός ότι αυτό έχει ληφθεί από δημόσια επιχείρηση (απόφαση Γαλλία κατά Επιτροπής, σκέψη 43 ανωτέρω, σκέψεις 51 και 57).
According to case-law, the imputability of a measure to the State cannot be inferred from the mere fact that the measure at issue was taken by a public undertaking (France v Commission, paragraph 43 above, paragraphs 51 and 57).
Κατά συνέπεια, το γεγονός και μόνον ότι μια δημόσια επιχείρηση τελεί υπό τον έλεγχο του Δημοσίου δεν αρκεί για να καταλογίζονται στο Δημόσιο τα μέτρα που λαμβάνει.
Therefore, the mere fact that a public undertaking is under State control is not sufficient for measures taken by that undertaking to be imputed to the State.
Πρέπει επίσης να εξετάζεται κατά πόσον οι δημόσιες αρχές ενεπλάκησαν καθ’ οποιονδήποτε τρόπο στη λήψη των μέτρων αυτών (απόφαση Γαλλία κατά Επιτροπής, σκέψη 43 ανωτέρω, σκέψη 52).
It is also necessary to examine whether the public authorities must be regarded as having been involved, in one way or another, in the adoption of those measures (France v Commission, paragraph 43 above, paragraph 52).
Συναφώς, δεν χρειάζεται να αποδεικνύεται, κατόπιν ειδικής έρευνας, ότι οι δημόσιες αρχές παρότρυναν συγκεκριμένα την οικεία δημόσια επιχείρηση να λάβει τα επίμαχα μέτρα ενισχύσεων.
On that point, it cannot be demanded that it be demonstrated, on the basis of a precise inquiry, that in the particular case the public authorities specifically incited the public undertaking to take the aid measures in question.
Συγκεκριμένα, αφενός, αν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι σχέσεις μεταξύ Δημοσίου και δημόσιων επιχειρήσεων είναι στενές, υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να χορηγούνται κρατικές ενισχύσεις μέσω των επιχειρήσεων αυτών, χωρίς διαφάνεια και κατά παράβαση των διατάξεων της Συνθήκης περί κρατικών ενισχύσεων (απόφαση Γαλλία κατά Επιτροπής, σκέψη 43 ανωτέρω, σκέψη 53).
In the first place, having regard to the fact that relations between the State and public undertakings are close, there is a real risk that State aid may be granted through the intermediary of those undertakings in a non-transparent way and in breach of the rules on State aid laid down by the Treaty (France v Commission, paragraph 43 above, paragraph 53).
Αφετέρου, λόγω ακριβώς των προνομιακών σχέσεων μεταξύ Δημοσίου και δημόσιων επιχειρήσεων, οι τρίτοι έχουν, κατά κανόνα, πολύ μεγάλη δυσκολία να αποδείξουν ότι τα μέτρα ενισχύσεων που έλαβε σε συγκεκριμένη περίπτωση μια δημόσια επιχείρηση ελήφθησαν ουσιαστικά κατ’ εντολή των δημοσίων αρχών (απόφαση Γαλλία κατά Επιτροπής, σκέψη 43 ανωτέρω, σκέψη 54).
Moreover, it will, as a general rule, be very difficult for a third party, precisely because of the privileged relations existing between the State and a public undertaking, to demonstrate in a particular case that aid measures taken by such an undertaking were in fact adopted on the instructions of the public authorities (France v Commission, paragraph 43 above, paragraph 54).
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο, με τη σκέψη 55 της αποφάσεως Γαλλία κατά Επιτροπής, σκέψη 43 ανωτέρω, έκρινε ότι πρέπει να γίνει δεκτό ότι η δυνατότητα καταλογισμού στο Δημόσιο μέτρου ενισχύσεως που έχει ληφθεί από δημόσια επιχείρηση μπορεί να συναχθεί από ένα σύνολο ενδείξεων που προκύπτουν από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης και από το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η λήψη του μέτρου.
For those reasons, the Court, in paragraph 55 of the judgment in France v Commission, paragraph 43 above, held that it must be accepted that the imputability to the State of an aid measure taken by a public undertaking may be inferred from a set of indicators arising from the circumstances of the case and the context in which that measure was taken.
Εξάλλου, ο καταλογισμός στο Δημόσιο ενός μέτρου ενίσχυσης που έχει ληφθεί από δημόσια επιχείρηση μπορεί, ενδεχομένως, να στηριχθεί και σε ορισμένες άλλες ενδείξεις, όπως, π.χ., η ένταξη της επιχείρησης στις δομές της δημόσιας διοίκησης, η φύση των δραστηριοτήτων της και η άσκησή τους στην αγορά υπό συνθήκες συνήθους ανταγωνισμού προς τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, το νομικό καθεστώς της επιχείρησης, δηλαδή αν διέπεται από το δημόσιο δίκαιο ή το κοινό εταιρικό δίκαιο, ο βαθμός της εποπτείας που ασκούν οι δημόσιες αρχές επί της διαχείρισης της επιχείρησης ή οποιαδήποτε άλλη ένδειξη από την οποία να συνάγεται στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι έχουν εμπλακεί ή ότι είναι απίθανο να μην έχουν εμπλακεί οι δημόσιες αρχές στη λήψη ορισμένου μέτρου,
In addition, other indicators might, in certain circumstances, be relevant in concluding that an aid measure taken by a public undertaking is imputable to the State, such as, in particular, its integration into the structures of the public administration, the nature of its activities and the exercise of the latter on the market in normal conditions of competition with private operators, the legal status of the undertaking (in the sense of it being subject to public law or ordinary company law), the intensity of the supervision exercised by the public authorities over the management of the undertaking, or any other indicator showing, in the particular case, an involvement by the public authorities in the adoption of a measure or the
Εντούτοις, το γεγονός και μόνον ότι μια δημόσια επιχείρηση έχει συσταθεί υπό τη μορφή συνήθους κεφαλαιουχικής εταιρίας δεν μπορεί να θεωρηθεί, λόγω της νομικής αυτοτέλειας που της παρέχει αυτή η νομική μορφή, ως επαρκές στοιχείο για να αποκλειστεί η δυνατότητα καταλογισμού στο Δημόσιο ενός μέτρου ενισχύσεως που έχει λάβει η εν λόγω εταιρία.
However, the mere fact that a public undertaking has been constituted in the form of a capital company under ordinary law cannot, having regard to the autonomy which that legal form is capable of conferring upon it, be regarded as sufficient to exclude the possibility of an aid measure taken by such a company being imputable to the State.
Συγκεκριμένα, εν όψει του γεγονότος ότι η επιχείρηση αυτή τελεί υπό έλεγχο και των δυνατοτήτων ασκήσεως αποφασιστικής επιρροής που συνεπάγεται στην πράξη το γεγονός αυτό, δεν μπορεί να αποκλειστεί εκ προοιμίου η δυνατότητα καταλογισμού στο Δημόσιο οποιουδήποτε μέτρου λαμβάνει η εν λόγω εταιρία ούτε συνεπώς ο κίνδυνος καταστρατηγήσεως των κανόνων της Συνθήκης περί κρατικών ενισχύσεων, έστω και αν η νομική μορφή της δημόσιας επιχείρησης αποτελεί καθαυτή μία από τις ενδείξεις βάσει των οποίων μπορεί να εξακριβωθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση η εμπλοκή του Δημοσίου (απόφαση Γαλλία κατά Επιτροπής, σκέψη 43 ανωτέρω, σκέψη 57 και τη νομολογία που παρατίθεται εκεί).
The existence of a situation of control and the real possibilities of exercising a dominant influence which that situation involves in practice makes it impossible to exclude from the outset any imputability to the State of a measure taken by such a company, and hence the risk of an infringement of the Treaty rules on State aid, notwithstanding the relevance, as such, of the legal form of the public undertaking as one indicator, amongst others, enabling it to be determined in a given case whether or not the State is involved (France v Commission, paragraph 43 above, paragraph 57 and the caselaw cited).
Εν προκειμένω, η Επιτροπή, αφού επισήμανε ότι, τουλάχιστον έως τα μέσα του 1997, η Δημοκρατία της Πορτογαλίας είχε τη δυνατότητα να ελέγχει την Portugal Telecom (αιτιολογική σκέψη 109 της προσβαλλομένης αποφάσεως), εντούτοις έκρινε ότι δεν προκύπτουν ενδείξεις ότι οι δημόσιες αρχές της Πορτογαλία είχαν εμπλακεί στη θέσπιση των διευκολύνσεων για την πληρωμή του τέλους χρήσεως του δικτύου τηλεοπτικής μετάδοσης (αιτιολογική σκέψη 116 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
In the present case, the Commission, after contending that, at least before the middle of 1997, the Portuguese Republic was in a position to control Portugal Telecom (recital 109 of the contested decision), concluded, however, that nothing indicated that the Portuguese public authorities were implicated in the adoption of the payment facilities for the fee (recital 116 of the contested decision).
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή επισήμανε ότι οι κανόνες σχετικά με τις τιμές και τις υπηρεσίες της Portugal Telecom δεν προέβλεπαν διαφορετική μεταχείριση των ιδιωτικών επιχειρήσεων σε σχέση με τον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα και ότι η Portugal Telecom δεν ήταν υποχρεωμένη, στο πλαίσιο της καθολικής παροχής υπηρεσίας, να παρέχει υπηρεσίες δικτύου στην RTP (αιτιολογική σκέψη 111 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
The Commission contended, in that respect, that the regulation of tariffs and services proposed by Portugal Telecom made no distinction between private operators and the public broadcaster and that Portugal Telecom did not have to provide RTP with an obligatory universal service in terms of a network service (recital 111 of the contested decision).
Τόνισε ότι η Portugal Telecom, ως ανώνυμη εταιρία ιδιωτικού δικαίου, δεν ήταν ενσωματωμένη στη δημόσια διοίκηση (αιτιολογική σκέψη 113 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
It contended that Portugal Telecom, as a public limited company governed by company law, was not integrated into the structures of the public administrations (recital 113 of the contested decision).
Διαπίστωσε ότι οι πορτογαλικές αρχές, απαντώντας σε ερώτημά της, τη διαβεβαίωσαν ρητώς ότι δεν ενεπλάκησαν, ευθέως ή εμμέσως, στη χορήγηση διευκολύνσεων για την καταβολή του τέλους χρήσεως του δικτύου τηλεοπτικής μετάδοσης.
It stated that, in response to a question on its part, the Portuguese authorities expressly stated that they had not intervened, directly or indirectly, in the grant of the payment facilities for the fee.
Επίσης, ουδείς τρίτος προσκόμισε στοιχεία σχετικά με τέτοια παρέμβαση (αιτιολογική σκέψη 114 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
In addition, no third party had come forward with any indications of such an intervention (recital 114 of the contested decision).
Τέλος, η Επιτροπή, αφενός, προέβαλε ότι η συμπεριφορά της Portugal Telecom δεν μεταβλήθηκε μετά τα μέσα του 1997, καθώς εξακολούθησε να συνάπτει συμβάσεις περί διευκολύνσεως πληρωμών με την RTP, και, αφετέρου, διευκρίνισε ότι ο κύριος λόγος συνάψεως των συμφωνιών αυτών ήταν μια διαφωνία ως προς το ύψος του εν λόγω τέλους.
Lastly, the Commission, first, contended that Portugal Telecom’s behaviour did not change after the middle of 1997, since it continued to conclude agreements on payment facilities for the fee with RTP, and, second, stated that the main reason for those agreements was a dispute over the level of that fee.
Τούτο επιβεβαιώνεται από την απόφαση της Anacom του 2003 (αιτιολογική σκέψη 115 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
That was confirmed by Anacom’s decision of 2003 (recital 115 of the contested decision).
Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι οι επικρίσεις της προσφεύγουσας κατά της συλλογιστικής και των στοιχείων που προσκόμισε η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφαση είναι περιορισμένες.
The Court notes that the applicant’s criticisms of the arguments and the evidence put forward by the Commission in the contested decision are limited.
Το γεγονός που επικαλείται η προσφεύγουσα ότι η Δημοκρατία της Πορτογαλίας έλεγχε, ως πλειοψηφών μέτοχος, την Portugal Telecom δεν αμφισβητείται, βεβαίως, εν προκειμένω, αλλά δεν αρκεί, υπό το πρίσμα της προπαρατεθείσας νομολογίας, για να καταλογιστεί το επίμαχο μέτρο στο Δημόσιο.
Although the applicant’s argument that Portugal Telecom was controlled by the Portuguese Republic, as majority shareholder, constitutes an uncontested fact in the dispute, in view of the caselaw outlined above, it is not sufficient for a finding that the measure at issue was imputable to the State.
Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι ο νόμος παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ιδιωτικών και δημοσίων επιχειρήσεων, λόγω της κυρώσεως που προβλέπει σε περίπτωση καθυστερημένης καταβολής του τέλους χρήσεως του δικτύου τηλεοπτικής μετάδοσης.
The applicant claims that the law contained a breach of the principle of equal treatment of private and public operators, with regard to the penalty incurred for late payment of the network fee.
Μόνον οι ιδιωτικές επιχειρήσεις κινδυνεύουν με ακύρωση της άδειάς τους σε περίπτωση καθυστερημένης καταβολής.
Only private operators incurred the withdrawal of their licence for late payment.
Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι, ναι μεν το άρθρο 13, παράγραφος 1, στοιχείο f, του νόμου 58/90, αφορά, όπως προβάλλει η προσφεύγουσα, μόνον τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, αλλά το γεγονός αυτό δεν αποτελεί ένδειξη ότι η Δημοκρατία της Πορτογαλίας παρενέβη για τη χορήγηση των διευκολύνσεων στην RTP όσον αφορά την πληρωμή του τέλους χρήσεως του δικτύου τηλεοπτικής μετάδοσης.
The Court notes that, even though, as the applicant claims, Article 13(1)(f) of Law No 58/90 relates solely to private operators, that fact is not such as to constitute evidence that the Portuguese Republic was implicated in the grant to RTP of the payment facilities for the fee.
Η Επιτροπή προβάλλει, συναφώς, χωρίς να την αντικρούσει η προσφεύγουσα, ότι η Portugal Telecom δεν
The Commission contends in that regard and the applicant does not contest that Portugal Telecom was, in any event, under no obligation
Με άλλα λόγια, μολονότι ο νόμος προέβλεπε ρητώς ακύρωση της άδειας, σε περίπτωση καθυστερημένης πληρωμής, μόνον για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, τίποτε δεν απαγόρευε στην Portugal Telecom να διακόψει ή να αναστείλει την παροχή των υπηρεσιών της στην RTP σε μια τέτοια περίπτωση.
In other words, even though the law formally provided for withdrawal of the licence for late payment only in respect of private operators, Portugal Telecom was not prohibited from interrupting or suspending its services to RTP in the same situation.
Τέλος, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι η προσφεύγουσα δεν αντέκρουσε την εκτίμηση της Επιτροπής ότι ο κύριος λόγος χορηγήσεως των διευκολύνσεων πληρωμής ήταν μια διαφορά μεταξύ της RTP και της Portugal Telecom όσον αφορά το ύψος του τέλους χρήσεως του δικτύου τηλεοπτικής μετάδοσης.
The Court notes, lastly, that the applicant does not contest the Commission’s assessment that the payment facilities were mainly caused by a dispute between RTP and Portugal Telecom as to the level of the network fee.
Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση της Anacom του 2003 δεν ασκεί εν προκειμένω επιρροή.
The applicant, at most, claims that the decision taken by Anacom in 2003 is without any relevance to this case.
Η αντίρρηση αυτή, όμως, η οποία, πάντως, δεν αμφισβητεί την εκτίμηση της Επιτροπής, είναι αλυσιτελής.
However, that objection, which does not, moreover, call into question the Commission’s assessment, is not relevant.
Συγκεκριμένα, η Επιτροπή μπορεί κάλλιστα να επικαλεστεί την απόφαση αυτή του 2003 ως στοιχείο, έστω όχι απολύτως σχετικό, υπέρ της εκτιμήσεώς της ότι ο λόγος χορηγήσεως των διευκολύνσεων για την πληρωμή του τέλους χρήσεως του δικτύου τηλεοπτικής μετάδοσης ήταν μια διαφορά μεταξύ της RTP και της Portugal Telecom ως προς την τιμή.
Nothing precludes the Commission from relying on that 2003 decision as evidence — tenuous certainly, but none the less relevant — in support of its assessment that it was a tariff dispute between RTP and Portugal Telecom that was at the origin of the payment facilities for the fee.
Όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι ο ισχυρισμός περί μη παραιτήσεως της Portugal Telecom από την αξίωση καταβολής της οφειλής και των τόκων υπερημερίας δεν αρκεί για να μη χαρακτηριστούν τα επίμαχα μέτρα ως κρατικές ενισχύσεις, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι δεν σχετίζεται με τον καταλογισμό του επίμαχου μέτρου στο Δημόσιο, αλλά μάλλον με τη χρήση κρατικών πόρων.
The applicant’s argument that the alleged fact that Portugal Telecom did not waive recovery of those debts or its claim for default interest is insufficient, in itself, to prevent the measures being classified as State aid is clearly not related to the question whether the measure at issue is imputable to the State, but, at most, to the question whether State resources were involved.
Το ζήτημα αυτό, όμως, δεν είναι αμφισβητούμενο, καθώς η Επιτροπή ουσιαστικά δεν απέκλεισε, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 107 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήθηκαν κρατικοί πόροι.
That question is not at issue inasmuch as, in recital 107 of the contested decision, the Commission decided, essentially, to find that State resources may have been involved.
Τέλος, η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι η RTP είχε περιέλθει σε κατάσταση πτωχεύσεως από οικονομοτεχνικής απόψεως, υπονοώντας ότι μόνον κατόπιν εμπλοκής της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας θα μπορούσε η Portugal Telecom να παράσχει στην RTP διευκολύνσεις για την πληρωμή του τέλους χρήσεως του δικτύου τηλεοπτικής μετάδοσης, αλλά η επισήμανση αυτή δεν αναιρεί την άποψη της Επιτροπής ότι η χορήγηση διευκολύνσεων για την πληρωμή του τέλους χρήσεως του δικτύου τηλεοπτικής μετάδοσης εξηγείται από τη διαφορά ως προς την τιμή μεταξύ της RTP και της Portugal Telecom.
Concerning, lastly, the applicant’s reference to the fact that RTP was in a state of technical insolvency, a reference which could be understood as suggesting that it is only because of the implication of the Portuguese Republic that Portugal Telecom accorded the payment facilities for the fee to RTP, it does not in itself, however, include any specific refutation of the Commission’s argument that payment facilities for the fee can be explained by a tariff dispute between RTP and Portugal Telecom.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να ανατρέψει την εκτίμηση που διατύπωσε η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι δεν διέθετε στοιχεία που να τεκμηριώνουν τον καταλογισμό των διευκολύνσεων για την πληρωμή του τέλους χρήσεως του δικτύου τηλεοπτικής μετάδοσης στη Δημοκρατία της Πορτογαλίας.
Accordingly, the Court of First Instance finds that the applicant has not succeeded in calling into question the Commission’s assessment, contained in the contested decision, according to which there was no information to permit it to conclude that the payment facilities for the fee could be imputed to the Portuguese Republic.
Επομένως, αυτό το σκέλος του υπό εξέταση λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
It is thus necessary to reject that part of the plea.
Επί του τρίτου σκέλους που αντλείται από παράλειψη χαρακτηρισμού του ομολογιακού δανείου του 1994 ως κρατικής ενισχύσεως
The third part, alleging failure to classify the 1994 bond issue as State aid
Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή κακώς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υφίστανται κρατικές ενισχύσεις, στηριζόμενη στο γεγονός ότι από το ενημερωτικό δελτίο του ομολογιακού δανείου του 1994 προκύπτει ότι η RTP εγγυόταν την αποπληρωμή του δανείου μέσω των εσόδων της.
The applicant disputes that the Commission’s finding that the information notice for the 1994 bond issue indicated that RTP guaranteed repayment of the loan with its own revenue entitled that institution to find that there was no State aid.
Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι η οικονομική κατάσταση της RTP επιδεινώθηκε πολύ το 1994.
It is apparent from the contested decision that RTP’s financial position was very poor in 1994.
Το ομολογιακό δάνειο κατέστη δυνατό να διατεθεί στην αγορά μόνο και μόνο επειδή το κεφάλαιο της RTP ανήκει στο Δημόσιο —και επειδή μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι το Δημόσιο δεν θα άφηνε την επιχείρηση να πτωχεύσει.
It was solely because all its share capital was held by the State — and because it was thought that the State would not allow the undertaking to go into insolvency — that the 1994 bond issue was accepted by the market.
Η κατάσταση αυτή έπρεπε να ληφθεί δεόντως υπόψη κατά την εξέταση του επίμαχου μέτρου.
That situation should have been properly taken into account in the assessment of the measure at issue.
Η προσφεύγουσα επικαλείται, με το υπόμνημα απαντήσεως, την έκθεση του Tribunal de Contas, από την οποία προκύπτει ότι το ύψος του τραπεζικού χρέους της RTP εξηγείται από το γεγονός ότι η RTP είναι δημόσια επιχείρηση, επιφορτισμένη με την παροχή δημόσιας υπηρεσίας τηλεόρασης και επιχορηγούμενη τακτικά από το Δημόσιο, πράγμα που αποτελεί επαρκή εγγύηση για τους πιστωτές της.
In the reply, the applicant cites the report of the Tribunal de Contas, from which it appears that the level of RTP’s bank indebtedness is explained by the fact that RTP is a public undertaking, entrusted with providing public service television and benefiting from the regular financial support of the State, which was sufficient guarantee for RTP’s various creditors.
Κατά την Επιτροπή, η άποψη της προσφεύγουσας είναι εσφαλμένη.
The Commission contends that the applicant’s position is incorrect.
Η Επιτροπή εξηγεί με την προσβαλλόμενη απόφαση (αιτιολογική σκέψη 121) γιατί θεωρεί ότι το ομολογιακό δάνειο του 1994 δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση.
The Commission explained in the contested decision (recital 121) why it considered that the 1994 bond issue did not constitute State aid.
Όπως παραδέχεται η προσφεύγουσα, το Δημόσιο δεν παρέσχε επισήμως καμία εγγύηση.
No State guarantee was formally given, which is something which the applicant admits.
Η ίδια η RTP εγγυόταν την εξυπηρέτηση του χρέους.
RTP itself guaranteed the servicing of the debt.
Κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών η RTP ήταν ανώνυμη εταιρία και, λόγω του νομικού αυτού καθεστώτος, δεν ήταν δυνατή η έμμεση παροχή εγγυήσεως από το Δημόσιο.
RTP was a public limited company at the time and thus did not have a status which would have resulted in an implicit State guarantee.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι το ομολογιακό δάνειο του 1994 συνήφθη υπό τους όρους της αγοράς χωρίς το Δημόσιο να απεμπολήσει τα έσοδά του.
Consequently, the Commission contends that the 1994 bond issue was carried out under market conditions and that the State did not forgo revenue.
Τέλος, το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από το γεγονός ότι η RTP ανήκει στο Δημόσιο, δεδομένης της ουδετερότητας της Συνθήκης ως προς το αν η συγκεκριμένη επιχείρηση ανήκει στο Δημόσιο ή σε ιδιώτες.
Lastly, the fact that RTP was owned by the State in no way alters that finding in view of the neutrality of the Treaty as to whether the undertaking at issue is in public or private ownership.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η έκθεση του Tribunal de Contas είναι απαράδεκτη διότι δεν προσκομίστηκε με το δικόγραφο της προσφυγής, και τονίζει ότι, όπως προκύπτει από το απόσπασμα της εν λόγω εκθέσεως που επικαλείται η προσφεύγουσα, η Δημοκρατία της Πορτογαλίας δεν παρέσχε καμία εγγύηση.
The Commission maintains that the report of the Tribunal de Contas is inadmissible because it was not produced in the application, and notes that even the quotation from the report upon which the applicant relies shows that the Portuguese Republic did not provide any guarantee whatsoever.