natgillin/translations-raw huggingface dataset:
3482 ApS κατά Skatteministeriet, Told- og Skattestyrelsen, Aktieselskabet af 11/9 1996, Arden Transport & Spedition ved Søren Lauritsen og Lene Lauritsen I/A (ATS) Προδικαστική—Vestre Landsret — Ερμηνεία του κανονισμού2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού τε & ονειακον κώδικα, και του κανονισμού 2454/93 της Επιτροπής της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής τον κανονισμού 2913/92 του Συμβουλίου, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα — Εξωτερική κοινοτική διαμετακόμιση — Παρανομίες— Φύση της προθεσμίας των ένδεκα μηνών (τον άρθρου 379 του κανονισμού 2454/93) για την πληροφόρηση του κύριου υπόχρεου περί μη προσκομίσεως στο γραφείο προορισμού και περί αδνναμίας αποδείξεοις τον τόπον τελέσεως της παραβάσεοίς ή της παρανομίας — Συνέπειες από τη μη τήρηση της προθεσμίας των ένδεκα μηνών επί της δυνατότητας εισπράξεως των δασμών από τον κύριο υπόχρεο — Συνέπειες από αμέλεια του γραφείου αναχωρήσεως
Preliminary ruling Vestre Landsret — Interpretation of Council Regulation No 2913/92 establishing the Community Customs Code and of Commission Regulation No 2454/93 laying down provisions for the implementation of Regulation No 2913/92 — External Community transit — Irregularities — Nature of the 11-month period (under Article 379 of Regulation No 2454/93) within which the principal must be notified that the goods were not presented at the office of destination and that it has not been possible to establish where the offence or inegularity occurred — Consequences of failure to obsen'e the 11-month period in regard to the possibility of recovering the duties from the principal - - Consequences of negligence on the part of the office of departure
Ο γενικός εισαγγελέα; J.
Case C-386/01 Commission of the European Communities ν Kingdom of Spain
Mischo ανέπτυξε τι; προτάσει; του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματο; τη; 30ή; Μαίου 2002.
Advocate General J. Mischo delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 30 May 2002.
Το κείμενο των προτάσεοιν δεν διατίθεται ακόμα στα ελληνικά.
Failure by a Member State to fulfil its obligations — Failure to transpose, within the prescribedperiod, Directive 98/7/EC of the European Parliament and of the Council of 16 February 1998 amending Directive 87/102/EEC for the approximation of the laws, regulations and administrative provisions of the Member States concerning consumer credit
10/02 δεν έχει ακόμα κυκλοφορήσει λόγω προβλημάτων που αφορούν τη σύνταξη του.
10/02 has not yet appeared owing to problems regarding its production.
Η σύνταξη του πρωτοτύπου περατώθηκε στις 31.05.2002.
Original version: French Completed on 31.05.2002 Catalogue No: QD-AC-02-015-EN-C
Εβδομάδα από 3 έως 7 Ιουνίου 2002 αριθ. 16/02
Week 3 to 7 June 2002 n° 16/02
Υποθ. C-164/00 Katia Beckmann και Dynamco Whicheloe Macfarlane Ltd Κοινωνική πολιτική
Case C­164'00 Katia Beckmann v Dynamco Whicheloe Macfailane Ltd Social policy
Υποθ. C-367/98 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων
Case C­367/98 Commission of the Euiopean Communities v Portuguese Republic Free movement of capital
Υποθ. C-274/01 24 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου Μεταφορές
Case C­274/01 21 Commission of the Euiopean Communities v Kingdom of Belgium Transport
Υποθ. C-483/99 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας Ελευθερία εγκαταστάσεως
Case C­483/99 Commission of the Euiopean Communities v French Republic Freedom of Establishment
Υποθ.
Case C­146/01
Υποθ. C-503/99 12 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
Case C­503/99 11 Commission of the Euiopean Communities v Kingdom of Belgium Freedom of movement foi peisons
Υποθ. C-177/01 28 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C­177/01 25 Commission of the Euiopean Communities v French Republic Environment and consumeis
Υποθ. C-99/00 Kenny Roland Lyckeskog Κοινό δασμολόγιο
Case C­99/00 Kenny Roland Lyckeskog Common Customs Taiiffs
Υποθ. C-159/00 Sapod Audic και Eco-Emballages SA Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C­159/00 Sapod Audic ν Eco­Emballages SA Environment and consumeis
Υποθ. C-351/01 77 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
Case C351/01 63 Commission of the European Communities ν French Republic
Υποθ. C-371/01 77 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
Case C­371/01 63 Commission of the European Communities ν Hellenic Republic
Υποθ. C-360/00 Land Hessen και G.
Case C­360/00 39 Land Hessen ν G. Ricoidi & Co. Bühnen­ und Musikverlag GmbH Principles of Community law Court of First Instance
C-47/01 77 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
Case C­47/01 63 Commission of the European Communities ν Kingdom of Spain
Υποθ. C-367/98 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων
Case C-367/98 Commission of the European Communities ν Portuguese Republic Free movement of capital
«Παράβαση κράτους μέλους — Αρθρα 52 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως άρθρο 43 ΕΚ) και 73 Β της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 56 ΕΚ) — Καθεστώς διοικητικής εγκρίσεως αφορών ιδιωτικοποιημένες επιχειρήσεις» (Ολομέλεια) ασκήσεως της προσφυγής
(Failure by a Member State to fulfil its obligations —Articles 52 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 43 EC) and 73b of the EC Treaty (now Article 56 EC) — System of administrative authorisation relating to privatised undertakings) (Full Court) which it asserted that Law No 11/90 and Decree-Laws Nos 380/93 and 65/94 were contiary to Articles 52, 56, 58, 73b et seq. and 221 of the Tieaty and to Articles 221 to 231 of the Act of Accession.
Ύστερα από άκαρπες επαφές κατά τα έτη 1992, 1993 και 1994, η Επιτροπή απηύθυνε προς την Πορτογαλική Κυβέρνηση, στις 4 Ιουλίου 1994, έγγραφο οχλήσεως, με το οποίο ισχυριζόταν ότι ο νόμος 11/90 καθώς και τα νομοθετικά διατάγματα 380/93 και 65/94 παραβίαζαν τα άρθρα 52, 56, 58, 73 Β και επόμενα, καθώς και το άρθρο 221 της Συνθήκης και τα άρθρα 221 έως 231 της Πράξεως Προσχωρήσεως.
By application received at the Court Registry on 14 Octobei 1998, the Commission of the Euiopean Communities brought an action undei Article 169 of the EC Tieaty (now Article 226 EC) foi a declaration that, by adopting and maintaining in foice Law No 11/90 of 5 April 1990, being the fiamewoik law on privatisations, in particular Article 13(3) thereof, the decreelaws on the piivatisation of undertakings subsequently adopted in application of that Law and also Deciee-Laws Nos 380/93 of
Η Πορτογαλική Κυβέρνηση απάντησε στο ως άνω έγγραφο οχλήσεως με έγγραφο της 28ης Σεπτεμβρίου 1994, με το οποίο υποστήριξε ότι η ιδιάζουσα κατάσταση της Πορτογαλίας μετά το 1975 δικαιολογούσε τους επίμαχους περιορισμούς.
The Portuguese Government replied to that formal notice by letter of 28 Septembei 1994, in which it maintained that the special situation of Portugal since 1975 justified the restrictions in issue.
Ταυτόχρονα, η Πορτογαλική Κυβέρνηση δεσμευόταν, για τις μελλοντικές ιδιωτικοποιήσεις, να μην επιβάλλει πλέον περιορισμούς στην κτήση μετοχών με βάση την ιθαγένεια των επενδυτών.
At the same time, it undertook, in relation to future privatisations, no longei to impose restrictions on the acquisition of shaies based on the nationality of the investois concerned.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 14 Οκτωβρίου 1998, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 226 ΕΚ), προσφυγή με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ τον νόμο 11/90, της 5ης Απριλίου 1990, νόμο-πλαίσιο περί των ιδιωτικοποιήσεων, και ειδικότερα το άρθρο 13, παράγραφος 3, αυτού, τα εκδοθέντα μεταγενέστερα σε εκτέλεση του ως άνω νόμου νομοθετικά διατάγματα περί ιδιωτικοποιήσεως των επιχειρήσεων, καθώς και τα νομοθετικά διατάγματα 380/93, της 15ης Νοεμβρίου 1993, και 65/94, της 28ης Φεβρουαρίου 1994, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ και ειδικότερα από τα άρθρα 52 (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 43 ΕΚ), 56 (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 46 ΕΚ), 58 (νυν άρθρο 48 ΕΚ), 73 Β (νυν άρθρο 56 ΕΚ) και επόμενα, καθώς και από το άρθρο 221 (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 294 ΕΚ), και από τα άρθρα 221 έως 231 της Πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και περί των προσαρμογών των Συνθηκών.
15 November 1993 and 65/94 of 28 February 1994, the Portuguese Republic has failed to comply with its obligations undei the EC Tieaty, in particular Articles 52 (now, aftei amendment, Article 43 EC), 56 (now, aftei amendment, Article 46 EC), 58 (now Article 48 EC), 73b (now Article 56 EC) et seq. and 221 (now, aftei amendment, Article 294 EC) thereof, and Articles 221 and 231 of the Act concerning the conditions of accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic and the adjustments to the Tieaties.
Η Πορτογαλική Κυβέρνηση απάντησε στην αιτιολογημένη γνώμη με έγγραφο της 7ης Σεπτεμβρίου 1995.
any discrimination based on the nationality of investois, and that it was designed to peimit attainment of the objectives pursued by reprivatisation operations in accoidance with Article 3 of Law No 11/90.
Επειδή η Επιτροπή δεν έμεινε ικανοποιημένη από τις ως άνω απαντήσεις, αποφάσισε να ασκήσει ενώπιον του Δικαστηρίου την παρούσα προσφυγή.
The Commission was not satisfied by those responses, and therefore decided to bring the piesent action before the Court.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Pleas and arguments of the parties
Προκαταρκτικώς, η Επιτροπή διευκρινίζει ότι το σημαντικό εύρος των ενδοκοινοτικών επενδύσεων ώθησε ορισμένα κράτη μέλη οτη λήψη μέτρων προς έλεγχο της καταστάσεως αυτής.
The Commission states, as a preliminary point, that the phenomenon of widespread intraCommunity investment has prompted certain Membei States to adopt measures to control that situation.
Τα ως άνω μέτρα, θεσπιζόμενα στην πλειονότητα τους στα πλαίσια ιδιωτικοποιήσεων, υπάρχει κίνδυνος να μη συμβιβάζονται, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, με το κοινοτικό δίκαιο.
Those measures, most of which have been adopted in the context of privatisations, are liable, in certain circumstances, to be incompatible with Community law.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εξέδωσε στις 19 Ιουλίου 1997 την ανακοίνωση σχετικά με ορισμένες νομικές πτυχές που αφορούν τις ενδοκοινοτικές επενδύσεις.
Foi that reason, it adopted on 19 July 1997 its Communication on certain legal aspects concerning intia-EU investment.
Προκαταρκτικώς, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι το άρθρο 73 Β, παράγραφος 1, της Συνθήκης υλοποιεί την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ των κρατών μελών και των τρίτων χωρών.
Although the Tieaty does not define the teims 'movements of capital' and 'payments', it is settled case-law that Directive 88/361, togethei with the nomenclature annexed to it, may be used foi the purposes of defining what constitutes a capital movement (Case C-222/97 Trümmer and Mayer [1999], paragraphs 20 and 21).
Με την εν λόγω ανακοίνωση, η Επιτροπή ερμηνεύει ως προς το θέμα αυτό τις διατάξεις της Συνθήκης σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων και την ελευθερία εγκαταστάσεως, ιδίως όσον αφορά τις διαδικασίες γενικής εγκρίσεως ή το δικαίωμα αρνησικυρίας των δημοσίων αρχών.
In that communication, the Commission inteipieted the relevant Tieaty provisions concerning the free movement of capital and freedom of establishment, inter alia in the context of procedures foi the grant of general authorisation oi the exercise of a light of veto by public authorities.
Το σημείο 9 της ανακοινώσεως του 1997 έχει ως εξής:
Point 9 of the 1997 Communication is woided as follows:
«Όπως προκύπτει από την εξέταση των εχόντων περιοριστικό για τις ενδοκοινοτικές επενδύσεις
The explanatory notes state that direct investment is characterised, in particular, by the possibility of participating effectively in the management of a company oi in its control.
Πράγματι, τα σημεία Ι και III της επαναλαμβανόμενης στο παράρτημα Ι της οδηγίας 88/361 ονοματολογίας, καθώς και οι
As regaids non-discriminatory measures (i.e. those applied to nationals and other EU investors alike), they are permitted in so far as they are based on a set of objective and stable criteria which have been made public and can be justified on imperative requirements in the general interest. In all cases, the principle of proportionality has to be respected.'
Επομένως, όσον αφορά την απαγόρευση που επιβάλλεται στους έχοντες την ιθαγένεια άλλου κράτους μέλους επενδυτές να αποκτούν μεγαλύτερο από τον οριζόμενο αριθμό μετοχών σε ορισμένες πορτογαλικές επιχειρήσεις, αποδεικνύεται η παράβαση του άρθρου 73 Β της Συνθήκης.
Even though the rules in issue may not give rise to unequal treatment, they are liable to impede the acquisition of shaies in the undertakings concerned and to dissuade investors in other Member States from investing in the capital of those undertakings. They are therefore liable, as a result, to rendei the free movement of capital illusory (see, in that regard, Joined Cases C-163/94, C-165/94 and C-250/94 Sanz de Lera and Others [1995], paragraph 25, and Case C-302/97 Konle [1999], paragraph 44).
Ως προς την υποχρέωση λήψεως προηγουμένης εκεί παρατιθέμενες επεξηγηματικές σημειώσεις αναφέρουν ότι η άμεση επένδυση υπό μορφή συμμετοχής σε επιχείρηση διά της κατοχής μετοχών, καθώς και η απόκτηση τίτλων στην κεφαλαιαγορά συνιστούν κινήσεις κεφαλαίων κατά την έννοια του άρθρου 73 Β της Συνθήκης.
As legaids the prohibition precluding investors from other Member States from acquiring more than a given number of shares in certain Portuguese undertakings, it is common ground -and, moieovei, not disputed by the Portuguese Government — that this involves unequal treatment of nationals of other Member States and restricts the free movement of capital. The Portuguese Government does not plead any justification in that regard.
Δυνάμει των ανωτέρω επεξηγηματικών σημειώσεων, η άμεση επένδυση χαρακτηρίζεται, ειδικότερα, από τη δυνατότητα πραγματικής συμμετοχής στη διαχείριση μιας εταιρίας και στον έλεγχο της.
However, it argues that it has undertaken, as a mattei of policy, not to use the powers conferred on it by the provisions in issue and that, by virtue of the direct effect and primacy of Community law, those provisions must in any event be interpreted as referring solely to investors who are not Community nationals.
Επομένως, δεν πρόκειται για μεταχείριση που εισάγει δυσμενή διάκριση ή που είναι ιδιαιτέρως περιοριστική έναντι των υπηκόων άλλων κρατών μελών.
In those circumstances, the rules in issue must be regarded as a restriction on the movement of capital within the meaning of Article 73b of the Tieaty. It is therefore necessary to consider whether, and on what basis, that restriction may be justified.
Το ως άνω επιχείρημα είναι απορριπτέο.
That argument cannot be accepted.
Η οικεία απαγόρευση βαίνει πέραν της καταργήσεως τυχόν άνισης μεταχειρίσεως, σε επίπεδο χρηματαγορών, των επιχειρηματιών λόγω της ιθαγενείας τους.
The Court has consistently held that the incompatibility of provisions of national law with provisions of the Treaty, even those directly applicable, can be definitively eliminated only by means of binding domestic provisions having the same legal force as those which require to be amended.
Ως προς την απαγόρευση οι έχοντες την ιθαγένεια άλλου κράτους μέλους επενδυτές να αποκτούν μεγαλύτερο από τον οριζόμενο αριθμό μετοχών σε ορισμένες πορτογαλικές επιχειρήσεις, είναι δεδομένο, άλλωστε δεν το αμφισβητεί ούτε η Πορτογαλική Κυβέρνηση, ότι πρόκειται για άνιση μεταχείριση υπηκόων άλλων κρατών μελών, περιοριστική της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων.
As is also apparent from the 1997 Communication, it is undeniable that, depending on the circumstances, certain concerns may justify the retention by Member States of a degree of influence within undertakings that were initially public and subsequently privatised, where those undertakings aie active in fields involving the provision of services in the public interest oi stiategic services (see today's judgments in Case C-483/99 Commission ν France, paragraph 43, and Case C-503/99 Commission ν Belgium, paragraph 43).
Η Πορτογαλική Κυβέρνηση δεν προβάλλει συναφώς δικαιολογίες.
Consequently, as regards the prohibition precluding investors from other Member States from acquiring more than a given number of shares in certain Portuguese undertakings, non­compliance with Article 73b of the Tieaty is established.
Η επίδικη κανονιστική ρύθμιση είναι ικανή, έστω και αν δεν δημιουργεί άνιση μεταχείριση, να παρεμποδίζει την κτήση μετοχών των οικείων επιχειρήσεων και να αποτρέπει τους επενδυτές άλλων κρατών μελών να τοποθετούν τα κεφάλαια τους στις ως άνω επιχειρήσεις.
Howevei, those concerns cannot entitle Member States to plead their own systems of property ownership, referred to in Article 222 of the Tieaty, by way of justification foi obstacles, resulting from privileges attaching to their position as shareholder in a privatised undertaking, to the exercise of the freedoms provided for by the Treaty.
Ως εκ τούτου, είναι ικανή να καταστήσει κενή περιεχομένου την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων (βλ, συναφώς, αποφάσεις της 14ης Δεκεμβρίου 1995, C-163/94, C-165/94 και C-250/04, Sanz de Lera κ.λπ., σκέψη 25, και της 1ης Ιουνίου 1999, C-302/97, Konle, σκέψη 44).
As is apparent from the Court's case-law (Konle, cited above, paragraph 38), that article does not have the effect of exempting the Member States' systems of property ownership from the fundamental rules of the Treaty.
Το επιχείρημα αυτό της Πορτογαλικής Κυβερνήσεως είναι απορριπτέο.
They do not therefore involve any discriminatory or particularly restrictive treatment of nationals of other Member States.
Πράγματι, κατά πάγια νομολογία, το ασυμβίβαστο εθνικών διατάξεων με τις διατάξεις της Συνθήκης, έστω και άμεσης εφαρμογής, δεν μπορεί να αρθεί οριστικά παρά με εσωτερικές διατάξεις δεσμευτικού χαρακτήρα που έχουν την ίδια νομική ισχύ με τις διατάξεις που πρέπει να τροποποιηθούν.
The free movement of capital, as a fundamental principle of the Treaty, may be restricted only by national rules which are justified by reasons referred to in Article 73d(l) of the Treaty or by overriding requirements of the general interest and which are applicable to all persons and undertakings pursuing an activity in the territory of the host Member State. Furthermore, in
Επομένως, πρέπει να εξεταστεί αν και υπό ποίες προϋποθέσεις μπορεί να γίνει δεκτή τυχόν δικαιολόγηση του ως άνω περιορισμού.
That prohibition goes beyond the mere elimination of unequal treatment, on grounds of nationality, as between operators on the financial markets.
αναλογικό σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό, ήτοι ο ίδιος στόχος να μην μπορεί να επιτευχθεί με λιγότερο περιοριστικά μέτρα ιδίως μέσω συστήματος εκ των υστέρων δηλώσεων (βλ., υπό την έννοια αυτή, προαναφερθείσα απόφαση Sanz de Lera κ.λπ., σκέψεις 23 έως 28, προαναφερθείσα απόφαση Konle, σκέψη 44, και απόφαση της 20ής Φεβρουαρίου 2001, C-205/99, Analir κ.λπ., σκέψη 35).
order to be so justified, the national legislation must be suitable for securing the objective which it pursues and must not go beyond what is necessary in oidei to attain it, so as to accoid with the principle of proportionality (see, to that effect, Sanz de Lera, cited above, paragraph 23, and Case C­54/99 Église de Scientologie [2000], paragraph 18).
Πράγματι, όπως προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου (προαναφερθείσα απόφαση Konle, σκέψη 38), το άρθρο αυτό δεν έχει ως αποτέλεσμα τα ισχύοντα εντός των κρατών μελών καθεστώτα ιδιοκτησίας να εκφεύγουν των θεμελιωδών κανόνων της Συνθήκης.
Consequently, as regards the obligation to obtain prior authorisation from the Portuguese Republic for the acquisition of a holding in certain Portuguese undertakings in excess of a specified level, non­compliance with Article 73b of the Treaty is established.
Τα συμφέροντα αυτά δεν μπορούν να αποτελούν έγκυρη δικαιολογία για την επιβολή περιορισμών στη συγκεκριμένη θεμελιώδη ελευθερία.
The Commission also seeks a declaration of failure to comply with Articles 52, 56,58 and 221 of the Treaty, namely the Treaty rules regarding freedom of establishment, in so fai as they concern undertakings.
Επί πλέον, για να δικαιολογείται υπό την έννοια αυτή, η εθνική κανονιστική ρύθμιση πρέπει να είναι πρόσφορη για τη διασφάλιση της υλοποιήσεως του στόχου που επιδιώκει και να μη βαίνει πέραν του αναγκαίου γιο την επίτευξη του μέτρου, ώστε να ανταποκρίνεται στο κριτήριο της αναλογικότητας (βλ., υπό την έννοια αυτή, προαναφερθείσα απόφαση Sanz de Lera κ.λπ., σκέψη 23, και απόφαση της 14ης Μαρτίου 2000, C-54/99, Église de Scientologie, σκέψη 18).
As regards a scheme of prior administrative authorisation of the kind at issue in the present case, the Court has previously held that such a scheme must be proportionate to the aim pursued, inasmuch as the same objective could not be attained by less restrictive measuies, in particular a system of declarations ex post facto (see, to that effect, Sanz de Lera, paragraphs 23 to 28; Konle, paragraph 44; and Case C­205/99 Analt and Others [2001], paragraph 35).
Όσον αφορά το καθεστώς της εκ των προτέρων διοικητικής εγκρίσεως, όπως εν προκειμένω, το Δικαστήριο έκρινε ήδη ότι οφείλει να είναι
Such a scheme must be based on objective, non­discriminatory criteria which are known in advance to the undertakings concerned, and all persons affected by a restrictive measure of that type must have a legal remedy available to them (Analir, cited above, paragraph 38).
Επομένως, όσον αφορά την υποχρέωση λήψεως εκ των προτέρων εγκρίσεως της Πορτογαλικής Δημοκρατίας για την κτήση συμμετοχής σε ορισμένες πορτογαλικές επιχειρήσεις
To the extent that the legislation in issue involves restrictions on freedom of establishment, such restrictions are a direct consequence of the obstacles to the free movement of capital considered above, to which they are inextricably linked.
Πράξεως υπερβαίνουσαςδεδομένοεπίπεδο,αποδεικνύεται η παράβαση του άρθρου 73 Β της Συνθήκης.
Consequently, since an infringement of Article 73b of the Treaty has been established, there is no need for a separate examination of the measures at issue in the light of the Treaty rules concerning freedom of establishment.
Επί των άρθρων 221 έως 231 της Προσχωρήσεως
Articles 221 and 231 of the Act of Accession
Επί των άρθρων 52, 56, 58 και 221 της Συνθήκης
However, it does not indicate in the grounds of its application what that failure is alleged to consist of.
Η Επιτροπή ζητεί περαιτέρω να αναγνωριστεί παράβαση των άρθρων 52, 56, 58 και 221 της Συνθήκης, ήτοι των κανόνων της περί της ελευθερίας εγκαταστάσεως στον βαθμό που αφορούν τις επιχειρήσεις.
As regards the need to safeguard the financial interest of the Portuguese Republic, it must be recalled that, save in so far as they may fall within the ambit of the reasons set out in Article 73d(l) of the Treaty, which relate in particular to tax law, the general financial interests of a Member State cannot constitute adequate justification.
Η Επιτροπή καλεί περαιτέρω το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η θέσπιοη και διατήρηση σε ισχύ της επίδικης κανονιστικής ρυθμίσεως συνιστούν παράβαση των άρθρων 221 έως 231 της Πράξεως Προσχωρήσεως.
It is settled case­law that economic grounds can never serve as justification for obstacles prohibited by the Treaty (see, as regards the free movement of goods, Case C­265/95 Commission ν France [1997], paragraph 62, and, in relation to freedom to provide services, Case C­398/95 SETTG [1997], paragraph 23).
Πάντως, κατά τη θεμελίωση της προσφυγής της, δεν διευκρινίζει σε τι συνίσταται η ως άνω παράβαση.
That reasoning is equally applicable to the economic policy objectives reflected in Article 3 of Law No 11/90 and the objectives mentioned by the Portuguese Government in the present proceedings, namely choosing a strategic partner, strengthening the competitive structure of the market concerned or modernising and increasing the efficiency of means of production. Such