natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Βάσει των στοιχείων αυτών και των πληροφοριών που διαβιβάσθηκαν στην Επιτροπή δυνάμει των προαναφερθεισών υποχρεώσεων, το Πρωτοδικείο έκρινε, στη σκέψη 179 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι αυτή «όφειλε να επισημάνει και να διαπιστώσει την ανυπαρξία γνωστοποιήσεως των [επίδικων] ενισχύσεων και να προβεί στις σχετικές ενέργειες».
It was in the light of those considerations and the information sent by Salzgitter to the Commission in accordance with the aforementioned obligations that the Court of First Instance held, in paragraph 179 of the judgment under appeal, that the Commission ‘should have observed and found that there was a failure to notify [the aid at issue] and then commenced appropriate proceedings.’
Λόγω της επί μακρόν ελλείψεως αντιδράσεως της Επιτροπής και λαμβανομένης υπόψη της καταστάσεως αβεβαιότητας και της ελλείψεως σαφήνειας της νομικής καταστάσεως, το Πρωτοδικείο έκρινε, στη σκέψη 180 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η Επιτροπή είχε δημιουργήσει, «κατά παράβαση του καθήκοντος επιμελείας […], μια αμφίβολη κατάσταση» την οποία όφειλε να διασαφηνίσει πριν επιβάλει την επιστροφή των χορηγηθεισών ενισχύσεων.
Given the Commission’s prolonged failure to react and the uncertainty and lack of clarity of the legal situation, the Court of First Instance therefore held, in paragraph 180 of the judgment under appeal, that the Commission had created, ‘in disregard of its duty of diligence, an equivocal situation’ which it was under a duty to clarify before it could order the recovery of the aid already granted.
Αντίθετα προς ό,τι έκρινε το Πρωτοδικείο, νομίζω ότι είναι δύσκολο, στην υπό κρίση υπόθεση, να προσαφθεί στην Επιτροπή παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας, ενώ η χορήγηση των επίμαχων ενισχύσεων δεν αποτέλεσε το αντικείμενο κοινοποιήσεως, υπό οιαδήποτε μορφή, παρά τον σαφή και ανεπιφύλακτο χαρακτήρα της υποχρεώσεως αυτής.
Contrary to the finding reached by the Court of First Instance, I take the view that it is difficult in this case to accuse the Commission of having failed to discharge its duty of diligence, even though the grant of the aid at issue was not notified in any form whatsoever, despite the clear and unconditional nature of the obligation to do so.
Το Πρωτοδικείο τόνισε επίσης την ύπαρξη αυστηρού νομικού πλαισίου των επενδυτικών προγραμμάτων των επιχειρήσεων σιδήρου και χάλυβα 98και υπενθύμισε ότι η Επιτροπή είχε εκ νέου εξετάσει το προβλεπόμενο από τον ZRFG καθεστώς ενισχύσεων το 1988 και ότι είχε εκδώσει απόφαση περί μη προβολής αντιρρήσεων κατά τον μήνα Δεκέμβριο του 1988 βάσει της Συνθήκης ΕΚ.
The Court of First Instance also noted the existence of a strong framework of investment programmes for steel undertakings 98 and pointed out that the Commission had re-examined the aid scheme provided for by the ZRFG in 1988 and had adopted a nonobjection decision in December 1988 on the basis of the EC Treaty.
97 — Το Πρωτοδικείο αναφέρεται στις αποφάσεις της 15ης Ιανουαρίου 1985, 250/83, Finsider κατά Επιτροπής (Συλλογή 1985, σ. 131, σκέψη 9)· της 15ης Οκτωβρίου 1985, 211/83, 212/83, 77/84 και 78/84, Krupp και Thyssen κατά Επιτροπής (Συλλογή 1985, σ.
97 — The Court of First Instance refers to the judgments in Case 250/83 Finsider v Commission [1985] ECR 131, paragraph 9; Joined Cases 211/83, 212/83, 77/84 and 78/84 Krupp and Thyssen v Commission [1985] ECR 3409, paragraph 34; and Case 226/85 Dillinger Hüttenwerke v Commission [1987] ECR 1621, paragraph 12.
98 — Το Πρωτοδικείο αναφέρεται στην απόφαση 3302/81/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 18ης Νοεμβρίου 1981 σχετικά με τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχουν για τις επενδύσεις τους οι επιχειρήσεις σιδηρουργίας (ΕΕ L 333, σ.
98 — The Court of First Instance refers to Commission Decision No 3302/81/ECSC of 18 November 1981 on the information to be furnished by steel undertakings about their investments (OJ 1981 L 333, p.
35), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2093/85/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 1985 (ΕΕ L 197, σ.
35), as amended by Commission Decision No 2093/85/ECSC of 26 July 1985 (OJ 1985 L 197, p.
19), που ίσχυε μέχρι τις 16 Οκτωβρίου 1991.
19), in force until 16 October 1991.
Στηρίζω την εκτίμησή μου σε ανάλυση των εξουσιών και των ευθυνών που φέρουν αντιστοίχως η Επιτροπή και τα κράτη μέλη στο πλαίσιο καθεστώτος ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων.
My assessment is based on an analysis of the powers and responsibilities falling to the Commission and the Member States respectively under a scheme for controlling State aid.
Η Επιτροπή, όπως όλα τα κοινοτικά όργανα, υπόκειται, κατά την άσκηση των διοικητικών αρμοδιοτήτων της, στην αρχή της χρηστής διοικήσεως.
The Commission, like all the Community institutions, is subject, in the exercise of its administrative responsibilities, to the principle of good administration.
Ήδη σε μία από τις πρώτες αποφάσεις του Δικαστηρίου, η αρχή αυτή αποτελούσε αναπόσπαστο τμήμα των άγραφων κανόνων της κοινοτικής νομιμότητας 99.
That principle has been an integral part of the unwritten rules of Community legality since one of the first judgments delivered by the Court of Justice.
Οι επιταγές που συνδέονται με την αρχή αυτή συνήχθησαν προοδευτικά από τη νομολογία του Δικαστηρίου πριν αποτελέσουν το αντικείμενο κατοχυρώσεως στο άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως 100.
99 The requirements attached to that principle were gradually established by the caselaw of the Court of Justice before being enshrined in Article 41 of the Charter of Fundamental Rights of the European Union. 100
της οποίας λαμβάνει γνώση.
103To that end, it has powers of internal organisation.
Το καθήκον επιμέλειας, του οποίου την παράβαση το Πρωτοδικείο προσάπτει στην Επιτροπή, αναλύεται ως η απαίτηση διοικητικής εξετάσεως «εντός ευλόγου χρόνου».
The Commission forms a single organisational and functional unit. 104It is none the less divided up into directorates general, direct -orates, units and divisions on the basis of a table of duties devised in such a way as to avoid any unnecessary overlapping of
Η αρχή της χρηστής διοικήσεως απαιτεί η Επιτροπή να προβαίνει σε σοβαρή και εξαντλητική εξέταση όλων των στοιχείων, νομικών ή πραγματικών, που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στην έκδοση αποφάσεως 101.
The principle of good administration requires the Commission to carry out a detailed and thorough examination of all information, legal or factual, which may have a bearing on the adoption of a measure.
Επιπλέον, στο μέτρο που η Επιτροπή διαθέτει αποκλειστική αρμοδιότητα για να εκτιμήσει τη συμβατότητα κρατικής ενισχύσεως με την κοινή αγορά, είναι υποχρεωμένη να προβεί σε επιμελή και αμερόληπτη εξέταση κάθε περιπτώσεως
101Furthermore, in so far as the Commission has exclusive competence to assess the compatibility of State aid with the common market, it is required to carry out a careful and impartial examination of each case known
Η Επιτροπή αποτελεί μια και μόνον οργανωτική και λειτουργική ενότητα 104.
102 — Judgment in Case T-95/96 Gestevisión Telecinco v Commission [1998] ECR II-3407, paragraph 75.
99 — Aπόφαση της 10ης Δεκεμβρίου 1957, 1/57 και 14/57, Société des usines à tubes de la Sarre κατά Ανωτάτης Αρχής (Συλλογή τόμος 1954-1964, σ. 167).
99 — Judgment in Joined Cases 1/57 and 14/57 Usines à tubes de la Sarre v High Authority [1957 and 1958] ECR 105, at 113.
100 — ΕΕ 2000, C 364, σ. 1.
100 — OJ 2000 C 364, p. 1.
Βλ., ως προς το περιεχόμενο και την εμβέλεια της αρχής αυτής, D. Simon, «Le principe de ‘bonne administration’ ou la ‘bonne gouvernance concrète’», εις Le droit de l’Union européenne en principes, Liber amicorum en l’honneur de Jean Raux, Apogée, Rennes, 2006, σ. 155.
As regards the content and scope of that principle, see D. Simon, ‘Le principe de “bonne administration” ou la “bonne gouvernance concrète”’, in Le droit de l’Union européenne en principes, Liber amicorum en l’honneur de Jean Raux, 2006, p. 155.
103 — Βλ., στο πλαίσιο της Συνθήκης ΕΚΑΧ, το άρθρο 16 ΑΧ.
103 — See, in the context of the ECSC Treaty, Article 16 CS.
Τα εν λόγω μέτρα εσωτερικής οργανώσεως καθορίζονται στο πλαίσιο εσωτερικού κανονισμού.
Such measures of internal organisation are laid down in rules of procedure.
Οι εσωτερικοί κανονισμοί που ίσχυαν την εποχή των πραγματικών περιστατικών ήταν αυτοί της 9ης Ιανουαρίου 1963 (ΕΕ 1963, L 17, σ.
The rules of procedure in force at the material time were those of 9 January 1963 (OJ 1963, 17, p.
181), και της 17ης Φεβρουαρίου 1993 (ΕΕ 1993 L 230, σ. 15).
181) and 17 February 1993 (OJ 1993 L 230, p. 15).
Ο κανονισμός αυτός αντικαταστάθηκε με τον εσωτερικό κανονισμό της Επιτροπής της 18ης Σεπτεμβρίου 1999 (ΕΕ L 252, σ.
The latter were replaced by the Commission Rules of Procedure of 18 September 1999 (OJ 1999 L 252, p.
41), στη συνέχεια με τον κανονισμό της 29ης Νοεμβρίου 2000 (ΕΕ L 308, σ. 26).
41), and then by those of 29 November 2000 (OJ 2000 L 308, p. 26).
101 — Βλ. αποφάσεις του Δικαστηρίου της 21ης Νοεμβρίου 1991, C-269/90, Technische Universität München (Συλλογή 1991, σ. I-5469, σκέψη 14), καθώς και του Πρωτοδικείου της 24ης Ιανουαρίου 1992, T-44/90, La Cinq κατά Επιτροπής (Συλλογή 1992, σ.
101 — See the judgments in Case C-269/90 Technische Universität München [1991] ECR I-5469, paragraph 14; Case T-44/90 La Cinq v Commission [1992] ECR II-1, paragraph 86; Case T-73/95 Oliveira v Commission [1997] ECR II-381, paragraph 32; and Case T-70/99 Alpharma v Council [2002] ECR II-3495, paragraph 182.
104 — Δυνάμει του άρθρου 17 των εσωτερικών κανονισμών του 1963 και του 1993, «[η] Επιτροπή διαθέτει σύνολο υπηρεσιών που αποτελούν μία μόνη διοίκηση, οι οποίες συνδράμουν αυτήν κατά την εκτέλεση των επίσημων καθηκόντων της».
104 — Under Article 17 of the 1963 and 1992 Rules of Procedure, ‘[a] number of departments forming a single administrative service shall assist the Commission in the performance of its official functions’.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-408/04 P
OPINION OF MR BOT — CASE C-408/04 P responsibilities and duplication of work.
Όπως και το Πρωτοδικείο, νομίζω ότι η Επιτροπή ήταν σε θέση να λάβει γνώση της υπάρξεως των επίμαχων ενισχύσεων.
Like the Court of First Instance, I take the view that the Commission was in a position to know about the existence of the aid at issue.
Πράγματι, όπως προκύπτει σαφώς από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή επιχείρησε να εποπτεύσει τη δραστηριότητα των επιχειρήσεων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα με σύνολο μέτρων «για την καταπολέμηση της κρίσεως» τα οποία της παρείχαν τη δυνατότητα να διαθέτει τη μεγαλύτερη δυνατή ποσότητα πληροφοριών ως προς την οικονομική κατάσταση της Salzgitter 107.
As is clear from the judgment under appeal, the Commission endeavoured to monitor the activities of steel undertakings by taking a collection of ‘anti-crisis’ measures providing it with access to all information on Salzgitter’s financial situation. 107
Για να εξασφαλίσει την αποτελεσματικότητα της δράσεώς της, η Επιτροπή προβλέπει πράγματι, στο άρθρο 21, παράγραφος 1, του εσωτερικού κανονισμού της του 1963, ότι οι υπηρεσίες της «συνεργάζονται όσο το δυνατόν στενότερα».
Commission thus provides, in Article 21(1) of its 1963 Rules of Procedure, that its departments are to ‘work together as closely as possible’.
Η σχέση μεταξύ του καθεστώτος ποσοστώσεων παραγωγής χάλυβα και του καθεστώτος των κρατικών ενισχύσεων είναι σαφής.
The link between the system of steel production quotas and the State aid system is clear.
Προκύπτει από το άρθρο 15 Α των αποφάσεων στις οποίες αναφέρθηκε το Πρωτοδικείο καθώς και από το άρθρο 14 αυτών 108.
It follows from Article 15 A of the decisions referred to by the Court of First Instance and from Article 14 of those decisions.
Όταν η Επιτροπή εφαρμόζει τη μία ή την άλλη από τις διατάξεις αυτές, είναι οπωσδήποτε υποχρεωμένη να εξετάσει τους λογαριασμούς της επιχειρήσεως βάσει των πληροφοριών που της κοινοποίησε η ίδια 109.
108 Where the Commission applies one or other of those provisions, it is necessarily prompted to examine the undertaking’s accounts on the basis of the information sent by that undertaking. 109
Στην υπό κρίση διαφορά, από την έκθεση των πραγματικών περιστατικών εκ μέρους του Πρωτοδικείου προκύπτει ότι η Επιτροπή έλαβε γνώση, από το 1988, των εκθέσεων δραστηριοτήτων και των ετήσιων λογαριασμών της Salzgitter, από τη μελέτη των οποίων προέκυπτε ότι αυτή είχε επωφεληθεί εξαιρετικών αποθεματικών δυνάμει του άρθρου 3 του ZRFG.
In this case, the account of the facts given by the Court of First Instance shows that, from 1988, the Commission was sent Salzgitter’s annual report and accounts, which indicated that it had had the benefit of exceptional reserves under Article 3 of the ZRFG.
Κατά το Πρωτοδικείο, οι ενδείξεις αυτές μπορούσαν να συναχθούν και από την εξέταση που διεξήγαγε το 1988 η Επιτροπή ως προς τη συμβατότητα του γενικού καθεστώτος ενισχύσεων προς τη Συνθήκη ΕΚ.
The Court of First Instance takes the view that that information could also have been gleaned from the examination which the Commission carried out in 1988 into the compatibility of the general scheme of aid with the EC Treaty.
105 — Άρθρα 19 του εσωτερικού κανονισμού του 1963, 18 του εσωτερικού κανονισμού του 1993, 17 του εσωτερικού κανονισμού του 1999, και 19 του εσωτερικού κανονισμού του 2000.
105 — Article 19 of the 1963 Rules of Procedure, Article 18 of the 1993 Rules of Procedure, Article 17 of the 1999 Rules of Procedure and Article 19 of the 2000 Rules of Procedure.
107 — Επισημαίνω ότι, κατόπιν της εξαφανίσεως του καθεστώτος των ποσοστώσεων κατά τον μήνα Ιούνιο του 1988, θεσπίσθηκε, βάσει του άρθρου 47 ΑΧ, η απόφαση 2448/88/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 1988, που καθιερώνει σύστημα επιτήρησης για ορισμένα προϊόντα της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα (ΕΕ L 212, σ. 1).
107 — Following the disappearance of the quota scheme in June 1988, Commission Decision No 2448/88/ECSC introducing a surveillance system for certain products of undertakings in the steel industry (OJ 1988 L 212, p.
Δυνάμει της αποφάσεως αυτής, εφαρμοστέας από την 1η Ιουλίου 1988 έως τις 30 Ιουνίου 1990, οι επιχειρήσεις ήσαν υποχρεωμένες να δηλώνουν στην Επιτροπή κάθε μήνα την παραγωγή τους και τις παραδόσεις χάλυβα.
Under that decision, which was applicable from 1 July 1988 to 30 June 1990, undertakings were required to report each month to the Commission their production and deliveries of steel.
Από το 1991 και για την αντιμετώπιση των συνεχιζόμενων δυσχερειών στην αγορά του χάλυβα, θεσπίσθηκε βάσει του άρθρου 54 ΑΧ η απόφαση 3010/91/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 15ης Οκτωβρίου 1991, σχετικά με τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχουν για τις επενδύσεις τους οι χαλυβουργικές επιχειρήσεις (ΕΕ L 286, σ. 20).
From 1991, in an attempt to resolve the continuing difficulties in the steel market, Commission Decision No 3010/91/ECSC of 15 October 1991 on the information to be furnished by steel undertakings about their investments (OJ 1991 L 286, p.
108 — Βλ. άρθρο 14 των αποφάσεων περί παρατάσεως των οποίων γίνεται μνεία στην υποσημείωση 96.
108 — See Article 14 of the extension decisions cited in footnote 93.
106 — Η διάταξη αυτή επαναλαμβάνεται με σχεδόν πανομοιότυπη διατύπωση στο άρθρο 20, πρώτο εδάφιο, του εσωτερικού κανονισμού του 1993, στο άρθρο 19, πρώτο εδάφιο, του εσωτερικού κανονισμού του 1999, και στο άρθρο 21, πρώτο εδάφιο, του εσωτερικού κανονισμού του 2000. Βλ. και M. Kindblom-Törnell, «The role of the cabinets in the decision-making process of the European Commission», εις Liber amicorum en l’honneur de Sven Norberg, Bruylant, Βρυξέλλες, 2006, σ. 329, 230.
106 — That provision was reproduced in almost identical terms in the first paragraph of Article 20 of the 1993 Rules of Procedure, the first paragraph of Article 19 of the 1999 Rules of Procedure and the first paragraph of Article 21 of the 2000 Rules of Procedure.
109 — Βλ. ανακοίνωση της Επιτροπής περί των πληροφοριών που πρέπει να παράσχουν οι επιχειρήσεις παραγωγής σιδήρου και χάλυβα, που ζητούν το ευεργέτημα των άρθρων 14 και 15 της απόφασης 1696/82/ΕΚΑΧ και των κριτηρίων που καθόρισε η Επιτροπή για την εφαρμογή τους (ΕΕ 1982, C 318, σ. 3).
109 — See the Commission communication on the information to be provided by steel undertakings when submitting requests to benefit from Articles 14 and 15 of Decision No 1696/82/ECSC and on the criteria adopted by the Commission for the application thereof (OJ 1982 C 318, p. 3).
Το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι όλα αυτά τα μέτρα συνιστούν ένα σύνολο που παρουσιάζει συνοχή και ότι δεν μπορεί να επικριθεί η ένταξη, στο καθεστώς των ποσοστώσεων παραγωγής, κριτηρίων που εμπίπτουν στο καθεστώς των ενισχύσεων στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα διότι αμφότερα, ανεξαρτήτως των διαφορών μεταξύ των νομικών τους βάσεων και των κριτηρίων εφαρμογής τους, έχουν ως σκοπό την αναδιάρθρωση.
The Court of Justice has held that all the measures form a coherent whole and that the introduction into the system of production quotas of criteria from the steel aid system cannot be criticised as they both serve the purpose of restructuring, whatever the differences between their legal bases and the criteria for their application.
Κατά το Δικαστήριο, δεν θα ήταν αυθαίρετο ούτε θα ενείχε δυσμενή διάκριση αν τα δεδομένα που προκύπτουν από την εφαρμογή του ενός από τα καθεστώτα αυτά μπορούσαν να χρησιμοποιούνται ως αναφορά στο άλλο 110.
The Court of Justice takes the view that it is therefore neither arbitrary nor discriminatory that the information obtained from the application of either of those systems should be available for use as a reference in the other.
κατά παράβαση της Συνθήκης ΕΚΑΧ.
110 the grant of those State subsidies.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή δεν ήταν «υποχρεω­μένη να λάβει υπόψη, όσον αφορά τα μέτρα που προβλέπονται από το άρθρο 58 [ΑΧ] [ 112], τις στρεβλώσεις που είχαν δημιουργηθεί στην αγορά σιδήρου και χάλυβα από τη χορήγηση ενισχύσεων που ήσαν ενδεχομένως ασυμβίβαστες προς τη Συνθήκη» 113.
The Court held that ‘there are no grounds for assuming that when adopting the measures provided for in Article 58 [CS],[ 112] the Commission was under theobligation to take account of distortions on the steel market caused by the grant of aids which might be incompatible with the Treaty’.
Επισήμανε ότι η εφαρμογή του άρθρου 58 ΑΧ, η οποία απαιτεί, ως εκ φύσεώς της, ταχεία δράση, στηριζόμενη σε απλά κριτήρια, ήταν ασυμβίβαστη προς τον συνυπολογισμό δεδομένων όπως οι κρατικές ενισχύσεις, των οποίων η εκτίμηση περιελάμβανε ιδιαιτέρως περίπλοκες διερευνήσεις.
113It pointed out that the application of Article 58 CS, which by definition demands prompt action which must be based on simple criteria, is incompatible with taking into account factors, such as the grant of State aids, the appraisal of which involves particularly complex investigations.
Πράγματι, το Δικαστήριο έκρινε ότι «[ν]αι μεν, δεν αποκλείεται η δυνατότης τής Επιτροπής να λαμβάνει υπόψη, κατά τον καθορισμό ποσοστώσεων παραγωγής, καταστάσεις πού αντιβαίνουν στο άρθρο 4, στοιχείο γ΄, [ΑΧ] και στους κανόνες που θέτουν οι δεόντως λαμβανόμενες με τις προβλεπόμενες διαδικασίες σχετικές αποφάσεις της, ακριβώς όπως λαμβάνει ήδη υπόψη το καθήκον εποπτείας πού έχει στον τομέα των επενδύσεων, πλην όμως δεν δύναται να απαιτηθεί η χρησιμοποίηση των μέτρων αντιμετωπίσεως των κρίσεων, τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 58 [ΑΧ], ως μέτρων διορθώσεως του αποτελέσματος των παρανόμων ενισχύσεων πού χορηγούνται από τα κράτη μέλη» 114.
The Court thus held that, ‘[a]lthough it cannot be denied that when working out the rules on production quotas the Commission may take account of situations which are contrary to Article 4(c) [CS] and to the rules laid down by its decisions in the field and which are duly proven to exist in the course of the relevant procedures, as it already does when monitoring investment, it is however not possible to go so far as to demand that the anti-crisis measures envisaged by Article 58 [CS] should be used to counteract the effect of illegal aids granted by Member States.’ 114
Πάντως, καμία υποχρέωση δεν βαρύνει την Επιτροπή ως προς τις συνέπειες που πρέπει να αντλήσει από ενδεχόμενη διαπίστωση ελλείψεως κοινοποιήσεως ενισχύσεως.
None the less, there is no obligation on the Commission as to the conclusions which it would have to draw from a finding of failure to notify aid.
Το Δικαστήριο υιοθέτησε, άλλωστε, προσέγγιση ιδιαιτέρως προσεκτική και σεβόμενη τις διάφορες διαδικασίες που καθιέρωσε η Επιτροπή στο πλαίσιο των μέτρων προς καταπολέμηση της κρίσεως.
Indeed, the approach which the Court of Justice has adopted is particularly prudent and mindful of the various procedures established by the Commission in the context of the anti-crisis measures.
Αναφέρομαι, συναφώς, στην απόφαση της 7ης Ιουλίου 1982, 119/81, Klöckner-Werke κατά Επιτροπής 111.
I refer in this regard to the judgment in Klöckner-Werke v Commission.
Στην υπόθεση εκείνη, η προσφεύγουσα επιχείρηση κατηγορούσε, μεταξύ άλλων, την Επιτροπή ότι δεν έλαβε υπόψη, στο πλαίσιο του υπολογισμού των ποσοστώσεων παραγωγής, κρατικές επιδοτήσεις τις οποίες είχαν λάβει ορισμένες επιχειρήσεις εντός πλειόνων κρατών μελών,
111 In that case, the applicant undertaking accused the Commission, inter alia, of having failed to take into account, when calculating production quotas, the State subsidies from which a number of undertakings in several Member States had benefited in breach of the ECSC Treaty. Klöckner-Werke AG claimed that the Commission should have reacted to
Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, καμία υποχρέωση δεν βαρύνει την
In the light of the foregoing, there is therefore no obligation on the Commission as to the conclusions to be drawn, when
112 — Το καθεστώς επιτηρήσεως και ποσοστώσεων παραγωγής χάλυβα στηρίζεται στη διάταξη αυτή.
112 — The system of monitoring and production quotas is based on this provision.
113 — Απόφαση Klöckner-Werke κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα (σκέψη 19, η υπογράμμιση είναι δική μου).
113 — Judgment in Klöckner-Werke v Commission (paragraph 19; my emphasis).
110 — Προπαρατεθείσα απόφαση Krupp και Thyssen κατά Επιτροπής.
110 — Judgment in Krupp Thyssen v Commission.
Βλ. και προπαρατεθείσα απόφαση Dillinger Hüttenwerke κατά Επιτροπής, με την οποία το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι τα άρθρα 14 A και 14 B της αποφάσεως 234/84, σχετικά με τη χορήγηση συμπληρωματικών ποσοστώσεων παραγωγής, πρέπει να εφαρμόζονται και να ερμηνεύονται υπό το πρίσμα του δεύτερου κώδικα ενισχύσεων.
See also the judgment in Dillinger Hüttenwerke in which the Court of Justice stated that Articles 14 A and 14 B of General Decision No 234/84 on the grant of supplementary production quotas must be applied and interpreted in the light of the rules for aids.
Επομένως, μια επιχείρηση η οποία θεωρείται ότι ανταποκρίνεται στα κριτήρια για τη χορήγηση ενισχύσεως, δεν μπορεί να λάβει συμπληρωματική ποσόστωση βάσει του άρθρου 14 A της αποφάσεως 234/84 (σκέψεις 13 έως 15).
It follows that an undertaking which is deemed to satisfy the criteria for authorisation for aid to be granted cannot receive an additional quota under Article 14 A of that decision (paragraphs 13 to 15).
114 — Όπ.π. (η υπογράμμιση είναι δική μου).
114 — Ibid. (emphasis added).
Βλ. και αποφάσεις της 11ης Μαΐου 1983, 136/82, Klöckner-Werke κατά Επιτροπής (Συλλογή 1983, σ. 1599, σκέψη 36),και 311/81 και 30/82, Klöckner-Werke κατά Επιτροπής (Συλλογή 1983, σ.
See also the judgments in Case 136/82 Klöckner-Werker v Commission [1983] ECR 1599, paragraph 36; Joined Cases 311/81 and 30/82 Klöckner-Werke v Commission [1983] ECR 1549, paragraph 36; and Finsider v Commission.
111 — Συλλογή 1982, σ. 2627.
111 — Case 119/81 [1982] ECR 2627.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-408/04 P λεια εκ μέρους του ενδιαφερομένου 115.
OPINION OF MR BOT — CASE C-408/04 P working out the rules on production quotas, from any failure to notify State aid.
Πάντως, η Επιτροπή, ως αρχή εποπτείας, ήταν υποχρεωμένη να ενεργήσει με κάθε απαιτούμενη επιμέλεια.
115Consequently, the guarantees offered to persons in the context of dealings with the Community administration cannot be enforced by a person who has acted negligently or in bad faith.