natgillin/translations-raw huggingface dataset:
2316 του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, περί ρυθμίσεως των μικτών συμβάσεων στις συμβάσεις δημοσίων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (disciplina dei contratti misti negli appalti pubblici di lavori, forniture e servizi), της 18ης Δεκεμβρίου 2003 (GURI αριθ. 79, της 3ης Απριλίου 2004, σ.
The Italian Republic replies that pending the amendment of the national legislation concerned, undertaken in response to the Commission’s objections, the Ministry of Infrastructure and Transport adopted Circular No 2316 of 18 December 2003 laying down rules for mixed public works, supply and service contracts (disciplina dei contratti misti negli appalti pubblici di lavori, forniture e servizi) (GURI No 79 of 3 April 2004, p.
26), με την οποία καλούνταν οι αναθέτουσες αρχές να τηρούν την αρχή σύμφωνα με την οποία, ενώπιον μικτής συμβάσεως, είναι αναγκαίο να λαμβάνεται υπόψη, για τον προσδιορισμό της εφαρμοστέας νομοθεσίας, το κύριο αντικείμενο της συμβάσεως, και τούτο προκειμένου η οικονομική πτυχή να μην αποτελεί πλέον το κυρίαρχο συναφώς στοιχείο.
26), by which the contracting authorities were called on to comply with the principle that, when dealing with a mixed contract, its main purpose must be taken into account in determining the applicable legislation, so that the economic aspect would no longer be predominant in that respect.
Με τον νόμο 62 περί διατάξεων εκτελέσεως των υποχρεώσεων που προκύπτουν από τη συμμετοχή της Ιταλίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες —κοινοτικός νόμος 2004 (disposizioni per l’adempimento di obblighi derivanti dall’appartenenza dell’Italia alle Communità europee, Legge comunitaria 2004), της 18ης Απριλίου 2005, (τακτικό συμπλήρωμα GURI αριθ.
Law No 62 of 18 April 2005 laying down measures for the implementation of obligations arising from Italy’s membership of the European Communities — Community Law 2004 (dispozioni per l’adempimento di obblighi derivanti dall’apparteneza dell’Italia alle Communità europee, Legge comunitaria 2004) (Ordinary Supplement to the GURI No 96 of 27 April 2005) (‘Community Law 2004’) ratified that approach.
Η Δημοκρατία της Φινλανδίας φρονεί ότι η οικονομική αξία αποτελεί καθοριστικό κριτήριο για την εκτίμηση του κύριου αντικειμένου της συμβάσεως και μια τέτοια
The Republic of Finland takes the view that the economic value is a decisive factor in determining the main purpose of the contract, and such an approach should be
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ προσέγγιση δεν πρέπει να αποκλείεται παρά μόνο σε εξαιρετικές καταστάσεις, δηλαδή όταν η χρήση του κριτηρίου της οικονομικής αξίας έχει ως σκοπό να εμποδίζει την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου.
COMMISSION v ITALY excluded only in exceptional circumstances, namely where use of the criterion of economic value is intended to prevent the application of Community law.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Findings of the Court
Συναφώς, δεν μπορεί να λαμβάνεται υπόψη η θέσπιση νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών μέτρων μετά τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας που έταξε η Επιτροπή με την αιτιολογημένη γνώμη.
The adoption of laws, regulations or administrative provisions after the date on which that period expired cannot be taken into account.
Κατά συνέπεια, βάσει της νομοθεσίας που ίσχυε στις 15 Δεκεμβρίου 2003, ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας των δύο μηνών που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη της 15ης Οκτωβρίου 2003, πρέπει να εκδοθεί απόφαση για την ενδεχόμενη ύπαρξη της προβαλλομένης παραβάσεως στο πλαίσιο της εξεταζομένης αιτιάσεως, με την παρατήρηση ότι κατά την ημερομηνία αυτή τόσο η εγκύκλιος που αναφέρεται στη σκέψη 39 της παρούσας αποφάσεως όσο και η εθνική νομοθεσία που παρατίθεται στη σκέψη 40 δεν είχαν θεσπισθεί.
Accordingly it is with regard to the legislation in force on 15 December 2003, the date on which the two month period prescribed in the reasoned opinion of 15 October 2003 expired, that it must be decided whether the Italian Republic committed the infringement alleged in this complaint, given that at that date neither the circular referred to in paragraph 39 of this judgment nor the national legislation cited in paragraph 40 had been adopted.
Όσον αφορά την έννοια των «συμβάσεων δημοσίων έργων», όπως ορίζεται στο άρθρο 1, στοιχείο α΄, της οδηγίας 93/37, πρέπει να παρατηρηθεί ότι αυτή αφορά τις
‘Public works contracts’ as defined in Article 1(a) of Directive 93/37 means contracts for pecuniary interest concluded in writing between a contractor and a contracting
«συμβάσεις εξ επαχθούς αιτίας, συναπτόμενες εγγράφως μεταξύ, αφενός, ενός εργολήπτη και, αφετέρου, μιας αναθέτουσας αρχής, όπως αυτή ορίζεται στο στοιχείο β΄, του άρθρου αυτού, και οι οποίες έχουν ως αντικείμενο είτε την εκτέλεση είτε τόσο την εκτέλεση όσο και τη μελέτη έργων που αφορούν μία από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας αυτής ή ενός έργου, όπως αυτό ορίζεται στο στοιχείο γ΄ του εν λόγω άρθρου 1, είτε ακόμη την πραγματοποίηση, με οποιαδήποτε μέσα, ενός έργου το οποίο ανταποκρίνεται στις επακριβώς αναφερόμενες από την αναθέτουσα αρχή ανάγκες».
2008 — CASE C-412/04 authority as defined in Article 1(b), which have as their object either the execution, or both the execution and design, of works related to one of the activities referred to in Annex II to Directive 93/37 or a work defined in Article 1(c), or the execution, by whatever means, of a work corresponding to the requirements specified by the contracting authority.
Εξάλλου, προκύπτει από τη δέκατη έκτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 92/50, σε συνδυασμό με το άρθρο 1, στοιχείο α΄, της οδηγίας 93/37, ότι μια σύμβαση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως σύμβαση δημοσίων έργων παρά μόνον αν το αντικείμενό της ανταποκρίνεται στον ορισμό που δίδεται στην προηγούμενη σκέψη και τα έργα τα οποία είναι παρεπόμενα και δεν αποτελούν το αντικείμενο της συμβάσεως δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την κατάταξή της ως συμβάσεως δημοσίων έργων.
Furthermore, it follows from the 16th recital in the preamble to Directive 92/50, read in conjunction with Article 1(a) of Directive 93/37, that a contract may be regarded as a public works contract only if its object corresponds to the definition given in the preceding paragraph and that works that are ancillary rather than the object of the contract do not justify treating the contract as a public works contract.
Επιπλέον, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, όταν η σύμβαση περιλαμβάνει τόσο στοιχεία συμβάσεως δημοσίου έργου όσο και στοιχεία ενός άλλου τύπου δημοσίας συμβάσεως, εκείνο που καθορίζει ποια κοινοτική οδηγία περί δημοσίων συμβάσεων έχει, κατ’ αρχήν, εφαρμογή είναι το κύριο στοιχείο της συμβάσεως (βλ. απόφαση της 18ης Ιανουαρίου 2007, C-220/05, Auroux κ.λπ., Συλλογή 2007, σ. I-385, σκέψη 37).
It is, moreover, clear from the caselaw of the Court that, where a contract contains both elements relating to a public works contract and elements relating to another type of contract, it is the main purpose of the contract that determines which Community directive on public procurement is to be applied in principle (see Case C-220/05 Auroux and Others [2007] ECR I-385, paragraph 37).
Έτσι, και ειδικότερα, το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 93/37 συνδέεται με το κύριο αντικείμενο της συμβάσεως, το οποίο πρέπει να προσδιορίζεται στο πλαίσιο αντικειμενικής εξετάσεως του συνόλου της συμβάσεως στο οποίο αναφέρεται η σύμβαση αυτή.
In particular, therefore, the scope of Directive 93/37 is linked to the main purpose of the contract, which must be determined in an objective examination of the entire transaction to which the contract relates.
Ο προσδιορισμός αυτός πρέπει να γίνεται βάσει των ουσιωδών υποχρεώσεων που υπερισχύουν και οι οποίες, ως τέτοιες, χαρακτηρίζουν αυτή τη σύμβαση, κατ’
The assessment must be made in the light of the essential obligations which predominate and which, as such, characterise the transaction, as opposed to those which
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ αντίθεση προς όσες είναι απλώς και μόνον παρεπομένου ή συμπληρωματικού χαρακτήρα και δεν επιβάλλονται από το ίδιο το αντικείμενο της συμβάσεως, δεδομένου ότι η αντίστοιχή αξία των διαφόρων εκάστοτε παροχών δεν είναι, συναφώς, παρά ένα κριτήριο μεταξύ άλλων που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον εν λόγω προσδιορισμό.
COMMISSION v ITALY are only ancillary or supplementary in nature and are required by the very purpose of the contract; the value of the various matters covered by the contract is, in that regard, just one criterion among others to be taken into account for the purposes of the assessment.
Από τα προεκτεθέντα μπορεί να συναχθεί, όπως ο γενικός εισαγγελέας ανέφερε στα σημεία 38 και 74 των προτάσεών του, ότι η αξία των έργων δεν μπορεί να αποτελέσει, σε όλες τις περιπτώσεις, το αποκλειστικό κριτήριο που μπορεί να συνεπάγεται την εφαρμογή του νόμου 109/1994 σε μια μικτή σύμβαση, ενώ τα έργα αυτά είναι μόνον παρεπόμενα, εκτός αν αγνοηθούν οι επιταγές της οδηγίας 93/37.
It may be inferred from the foregoing that, as the Advocate General has indicated in points 38 and 74 of his Opinion, the value of the works cannot, without infringing the requirements of Directive 93/37, constitute the sole criterion capable of resulting in the application of Law No 109/1994 to a mixed contract, where those works are only ancillary.
Ο κανόνας του άρθρου 2, παράγραφος 1, του νόμου 109/1994 έχει επίσης ως αποτέλεσμα να αγνοούνται οι επιταγές των οδηγιών 92/50 και 93/36 στο μέτρο που η εφαρμογή του μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό των διαδικασιών που προβλέπουν οι οδηγίες αυτές ορισμένων μικτών συμβάσεων, δηλαδή εκείνων των οποίων η αξία των έργων, μολονότι παρεπομένων, αντιπροσωπεύει άνω του 50 % της συνολικής τιμής, παρά το ότι η τιμή αυτή είναι μικρότερη από το κατώτατο όριο που καθορίζει η οδηγία 93/37, ενώ καλύπτει τα κατώτατα όρια που ορίζουν οι οδηγίες 92/50 και 93/36.
The rule laid down in Article 2(1) of Law No 109/1994 also fails to comply with the requirements in Directives 92/50 and 93/36, in so far as its application may result in certain mixed contracts falling outside the procedures provided for in those directives, namely those contracts where the works, although ancillary, represent more than 50% of the total value and the total value is below the threshold set by Directive 93/37 even though it reaches the thresholds adopted in Directives 92/50 and 93/36.
Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, θεσπίζοντας το άρθρο 2, παράγραφος 1, του νόμου 109/1994, η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες 92/50, 93/36 και 93/37.
Therefore, it must be held that, by adopting Article 2(1) of Law No 109/1994, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Directives 92/50, 93/36 and 93/37.
Η δεύτερη αιτίαση αφορά την απευθείας ανάθεση των έργων στον κάτοχο οικοδομικής αδείας ή εγκεκριμένου οικιστικού σχεδίου αν τα έργα αυτά έχουν μικρότερη αξία από το κατώτατο όριο εφαρμογής της οδηγίας 93/37.
The second complaint relates to the direct award of works or a work to the holder of a building permit or an approved estate plan if their value is below the threshold for the application of Directive 93/37.
Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 2, παράγραφος 5, του νόμου 109/1994, οι απευθείας παρεμβάσεις που εκτελούν οι ιδιώτες αφαιρώντας τις φορολογικές επιβαρύνσεις που συνδέονται με άδειες οικοδομής για την εκτέλεση οικοδομικών δραστηριοτήτων, καθώς και οι παρεμβάσεις που προκύπτουν από τις υποχρεώσεις που αναφέρει το άρθρο 28, παράγραφος 5, του νόμου 1150/1942, και έργα ανάλογα με εκείνα των δύο κατηγοριών παρεμβάσεων, δεν εμπίπτουν στον νόμο 109/1994.
Under Article 2(5) of Law No 109/1994, works carried out directly by private persons which are set off against contributions payable in respect of building permits, works arising from the obligations set out in Article 28(5) of Law No 1150/1942 and works which are analogous to the two preceding categories are not covered by Law No 109/1994.
Πάντως, το εν λόγω άρθρο 2, παράγραφος 5, διευκρινίζει ότι, αν η αξία των έργων, λαμβανομένων ατομικά, υπερβαίνει τα κατώτατα όρια που καθορίζουν οι εφαρμοστέοι κοινοτικοί κανόνες, η ανάθεση της συμβάσεως πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπει η οδηγία 93/37.
Article 2(5) states, however, that if the value of the works, assessed individually, exceeds the thresholds laid down by the applicable Community rules, the contract must be awarded in accordance with the procedures prescribed by Directive 93/37.
Από τα άρθρα 1 και 31 του νόμου 1150/1942 καθώς και από τα άρθρα 3 και 11 του νόμου 10/1977 προκύπτει επίσης ότι ο κάτοχος οικοδομικής αδείας μπορεί να πραγματοποιήσει ο ίδιος τα έργα εξοπλισμού αφαιρώντας το σύνολο ή μέρος του κόστους από τις οφειλόμενες πολεοδομικές επιβαρύνσεις.
It is also clear from Articles 1 and 31 of Law No 1150/1942 and Articles 3 and 11 of Law No 10/1977 that the holder of a permit may carry out infrastructure works himself and offset the whole or part of the cost against the charges due.
Η Επιτροπή προβάλλει, αφενός, ότι οι διατάξεις του νόμου 109/1994, σε συνδυασμό με τις συναφείς διατάξεις των νόμων 1150/1942 και 10/1977, επιτρέπουν την απευθείας ανάθεση εργασιών ή έργων που συνιστούν συμβάσεις δημοσίων έργων κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο α΄, της οδηγίας 93/37 στον κάτοχο οικοδομικής αδείας ή εγκεκριμένου οικιστικού σχεδίου, χωρίς να διασφαλίζεται, με ρητές διατάξεις, η εφαρμογή των αρχών της διαφάνειας και της ίσης μεταχειρίσεως που διαλαμβάνει η Συνθήκη ΕΚ, οι οποίες πρέπει να τηρούνται έστω και αν η εκτιμώμενη αξία είναι μικρότερη από τα κατώτατα όρια εφαρμογής της οδηγίας αυτής.
The Commission claims, first, that the provisions of Law No 109/1994, read together with the relevant provisions of Law No 1150/1942 and Law No 10/1977, enable works or a work which constitute public works contracts within the meaning of Article 1(a) of Directive 93/37 to be awarded directly to the holder of a building permit or approved site plan without any guarantee, by way of express provisions, that the principles of transparency and equal treatment that are enshrined in the EC Treaty and must be observed even if the estimated value of the contract is below the threshold for application of the directive will be applied.
Υποστηρίζει, αφετέρου, ότι, για να προσδιοριστεί αν η αξία ανέρχεται σ’ αυτό το κατώτατο όριο, πρέπει να υπολογίζεται η συνολική αξία εργασιών και/ή των έργων
Second, the Commission submits that, in order to determine whether that threshold has been reached, the total value of the works and/or work covered by the agree-
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ που καλύπτει η σύμβαση η οποία συνάπτεται μεταξύ του ιδιώτη και της διοικήσεως, αυτές δε οι εργασίες ή αυτά τα έργα πρέπει να θεωρούνται ως χωριστά μέρη μιας και μόνο συμβάσεως.
COMMISSION v ITALY ment concluded between the private person and the authority must be calculated, as they must be regarded as separate lots in one single contract.
Το γεγονός ότι, κατά την εθνική νομοθεσία, οι διαδικασίες υποβολής προσφορών δεν έχουν εφαρμογή παρά μόνον αν η σύμβαση αυτή αφορά έργα των οποίων οι εκτιμώμενες αξίες, λαμβανόμενες ατομικά, υπερβαίνουν το κατώτατο όριο εφαρμογής των συναφών κοινοτικών κανόνων συνιστά επομένως παράβαση των επιταγών της οδηγίας 93/37, αφού εξαιρεί από το πεδίο εφαρμογής των εθνικών διατάξεων, με τις οποίες οι κοινοτικοί κανόνες μεταφέρθηκαν στο εσωτερικό δίκαιο, τις συμβάσεις των οποίων η συνολική αξία υπερβαίνει το εν λόγω κατώτατο όριο λόγω της ανεπάρκειας των ποσών που αντιστοιχούν σε κάθε μια από τις παροχές που συνεπάγονται οι συμβάσεις αυτές.
The fact that, under national law, the tender procedures are applicable only if the agreement concerns works whose estimated value, taken individually, exceeds the threshold for the application of the relevant Community rules therefore amounts to a failure to comply with the requirements of Directive 93/37, through the exclusion from the scope of the national provisions transposing those requirements contracts the total value of which is higher than the threshold because the amounts corresponding to each of the matters involved in those contracts are insufficient.
Κατά την Ιταλική Δημοκρατία, όσον αφορά, πρώτον, τα έργα εξοπλισμού αξίας μικρότερης από το κατώτατο όριο εφαρμογής της κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως και που εκτελεί ο κάτοχος οικοδομικής αδείας ή εγκεκριμένου οικιστικού σχεδίου, δεν είναι αναγκαίο, στο στάδιο ενσωματώσεως της κοινοτικής ρυθμίσεως, να μνημονεύονται ειδικά οι κανόνες της Συνθήκης περί δημοσιότητας και ανταγωνισμού καθώς και οι σχετικές νομολογιακές ερμηνείες του Δικαστηρίου.
According to the Italian Republic, as regards infrastructure works with a value less than the threshold for application of the Community rules and which are executed by the holder of a building permit or approved estate plan, it is unnecessary at the transposition stage to refer specifically to the rules of the Treaty on advertising and competition and the relevant caselaw of the Court interpreting them.
Δεύτερον, η Ιταλική Δημοκρατία υπογραμμίζει τις ιδιομορφίες του πολεοδομικού τομέα στον οποίο οι επιχειρήσεις οικιστικής αναπτύξεως υποκαθιστούν τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοικήσεως και τα χαρακτηριστικά των συμβάσεων οικιστικής αναπτύξεως που συνάπτονται μεταξύ αυτών των οργανισμών και αυτών των επιχειρήσεων.
Second, the Italian Republic draws attention to the specific features of the town planning sector in which estate owners take the place of local authorities and to the characteristics of the development agreements concluded between local authorities and estate owners.
Τέτοιες συμβάσεις συνεπάγονται μόνον την υποχρέωση, για τον οικείο οργανισμό τοπικής αυτοδιοικήσεως, να εκδώσει τις οικοδομικές άδειες, με υποχρέωση της επιχειρήσεως οικιστικής αναπτύξεως να πραγματοποιήσει τα έργα χωροταξίας της οικείας ζώνης, βάσει σχεδίων τα οποία ο εν λόγω οργανισμός τοπικής αυτοδιοικήσεως επιφυλάσσεται να εγκρίνει.
Such agreements simply require the local authority concerned to issue building permits, the estate owner being responsible for undertaking the infrastructure works in the area concerned on the basis of proposals that the local authority reserves the right to approve.
Το γεγονός ότι ανατέθηκε στην ίδια επιχείρηση οικιστικής αναπτύξεως η εκτέλεση πολλών έργων, εκ φύσεως ετερογενών, δεν μπορεί να συνεπάγεται, για τον
The fact that the same estate owner has been entrusted with the execution of various works which by their very nature differ from each other does not mean that there
Η Ιταλική Δημοκρατία υπογραμμίζει, συναφώς, ότι, με την απόφαση της 12ης Ιουλίου 2001, C-399/98, Ordine degli Architetti κ.λπ. (Συλλογή 2001, σ.
The Italian Republic submits, in that connection, that in Case C-399/98 Ordine degli Architetti and Others [2001] ECR I-5409 the Court gave a ruling on a situation different from the one in the present case, in so far as it concerned the achievement of works which were clearly a single unit.
Κατά το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, οι δημόσιες συμβάσεις των οποίων η αξία βρίσκεται κάτω από τα κατώτατα όρια εφαρμογής που προβλέπουν οι σχετικές οδηγίες εκφεύγουν από την αρχή της διαφάνειας.
According to the Kingdom of the Netherlands, public contracts with a value below the threshold laid down by the relevant directives are not covered by the principle of transparency.
Προσθέτει ότι οι οδηγίες αυτές προβλέπουν ρητά ορισμένες παρεκκλίσεις, αφού ο κοινοτικός νομοθέτης επέλεξε έτσι, στις περιπτώσεις αυτές, να δώσει προτεραιότητα σε άλλα συμφέροντα από εκείνο της διαφάνειας.
It adds that the directives themselves expressly provide for a number of derogations, as the Community legislature chose in those situations to give priority to interests other than transparency.
Η Δημοκρατία της Φινλανδίας υποστηρίζει ότι οι συμβάσεις των οποίων η αξία είναι μικρότερη από τα κατώτατα όρια που καθορίζουν οι εν λόγω οδηγίες, καίτοι ως εκ τούτου εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής των οδηγιών, αυτεπαγγέλτως υπόκεινται στις διατάξεις της Συνθήκης περί ελεύθερης κυκλοφορίας των αγαθών και των υπηρεσιών και στην ελευθερία εγκαταστάσεως.
The Republic of Finland submits that while contracts the value of which is lower than the thresholds set by those directives are thereby excluded from the scope of the directives, they are subject as a matter of law to the provisions of the Treaty relating to the free movement of goods and services and freedom of establishment.
Κατά συνέπεια, η εθνική νομοθεσία δεν θα έπρεπε, όσον αφορά τις εν λόγω συμβάσεις, να θεσπίζει την ειδική υποχρέωση δημοσιότητας ή ανταγωνισμού.
Accordingly, national law should not impose specific requirements relating to advertising or inviting competing bids with respect to those contracts.
Πρώτον, πρέπει να παρατηρηθεί ότι ο κοινοτικός νομοθέτης προέβη στη ρητή και κατ’ αρχήν επιλογή να αφήσει τις δημόσιες συμβάσεις αξίας μικρότερης από ορισμένο κατώτατο όριο εκτός του καθεστώτος δημοσιότητας που θέσπισε χωρίς, κατά συνέπεια, να επιβάλει καμιά σχετική υποχρέωση.
First of all, the Community legislature expressly made a policy choice to exclude contracts under a certain threshold from the advertising regime which it introduced and therefore did not impose any specific obligation with respect to them.
Εξάλλου, όταν καταδεικνύεται ότι μια τέτοια σύμβαση έχει όντως διασυνοριακό ενδιαφέρον, η σύναψη, χωρίς καμία διαφάνεια της συμβάσεως αυτής με επιχείρηση εγκατεστημένη στο κράτος μέλος της αναθέτουσας αρχής, συνιστά διαφορετική μεταχείριση εις βάρος των επιχειρήσεων που πιθανώς ενδιαφέρονται για τη σύμβαση αυτή και είναι εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος.
Furthermore, where it is established that such a contract is of certain crossborder interest, the award, in the absence of any transparency, of that contract to an undertaking located in the same Member State as the contracting authority amounts to a difference in treatment to the detriment of undertakings which might be interested in the contract but which are located in other Member States.
Μια τέτοια διαφορετική μεταχείριση η οποία, αποκλείοντας όλες τις επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος, επηρεάζει δυσμενώς κυρίως τις επιχειρήσεις αυτές, αν δεν δικαιολογείται από αντικειμενικές περιστάσεις, συνιστά έμμεση δυσμενή διάκριση λόγω ιθαγενείας, η οποία απαγορεύεται από τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ (βλ., συναφώς, όσον αφορά την οδηγία 92/50, απόφαση της 13ης Νοεμβρίου 2007, C-507/03, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας, Συλλογή 2007, σ. I-9777, σκέψεις 30 και 31 καθώς και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Unless it is justified by objective circumstances, such a difference in treatment, which, by excluding all undertakings located in another Member State, operates mainly to the detriment of the latter undertakings, amounts to indirect discrimination on the basis of nationality, prohibited under Articles 43 EC and 49 EC (see, to that effect, as regards Directive 92/50, Case C-507/03 Commission v Ireland [2007] ECR I-9777, paragraphs 30 and 31 and the caselaw cited).
Στο μέτρο που, αφενός, όπως παρατήρησε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 56 των προτάσεών του, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 249 ΕΚ, οι οδηγίες δεσμεύουν κάθε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνονται, όσον αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, και όπου, αφετέρου, ο κοινοτικός νομοθέτης εξαίρεσε, ειδικότερα με τον καθορισμό κατωτάτων ορίων, ορισμένες συμβάσεις από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 93/37, τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να θεσπίσουν, με τη νομοθεσία τους περί μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας αυτής, διατάξεις μνημονεύουσες την υποχρέωση τηρήσεως των άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, υποχρέωση η οποία πρέπει να εφαρμόζεται μόνον υπό τις προϋποθέσεις που υπομνήσθηκαν στην προηγούμενη σκέψη της παρούσας αποφάσεως.
Since, as the Advocate General has observed, in point 56 of his Opinion, under Article 249 EC directives are binding as to the result to be achieved upon each Member State to which they are addressed and since the Community legislature excluded certain contracts from the scope of Directive 93/37, in particular by laying down thresholds, the Member States are not required to adopt, in the legislation transposing that directive, provisions recalling the obligation to comply with Articles 43 EC and 49 EC, which is applicable only in the circumstances set out in paragraph 66 of this judgment.