natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Context Cut, δεδομένου ότι χαρακτηρίστηκαν ιος «ροδόλιθοι».
Oberlandesgericht Düsseldorf; Mr Freiesleben contended that the appeal should be dismissed.
Δεν αμφισβητείται ότι, σε μια τέτοια κατάσταση, η χρήση του σήματος είναι μια χρήση που πραγματοποιείται στις συναλλαγές για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα με αυτά για τα οποία το εν λόγω σήμα έχει καταχιοριστεί.
Consequently, the question for the Court is whether a use of the trade mark such as that at issue in the main proceedings constitutes one of the uses which, according to Article 5(1) of the directive, infringe the exclusive right of the proprietor of the trade mark.
Συνεπώς, εριοτάται αν χρήση του σήματος όπιος αυτή για την οποία πρόκειται στη διαφορά της κύριας δίκης συνιστά μία από τις χρήσεις που προσβάλλουν το παρασχεθέν στον δικαιούχο του σήματος αυτού αποκλειστικό δικαίωμα, οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας.
The national court considers that it is established that, in the course of the commercial negotiations of 3 July 1997, Mr Hölterhoff used the descriptions 'Spirit Sun' and 'Context Cut' solely in order to describe the qualities and, more specifically, the type of cut of the precious stones offered for sale and that, accordingly, such a description was not intended to suggest that the stones originated in Mr Freiesleben's firm.
Freiesleben άσκησε κατά του Μ. Hölterhoff, ενιόπιον του Landgericht Düsseldorf (Γερμανία), αγωγή βάσει του άρθρου 14 του γερμανικού νόμου περί σημάτων, επικαλούμενος προσβολή τιον δικαιωμάπον του επί πον καταχωρισθένπον σημάπον του.
In that regard, it is sufficient to state that, in a situation such as that described by the national court, the use of the trade mark does not infringe any of the interests which Article 5(1) is intended to protect.
Freiesleben ζήτησε την απόρριψη της εφέσεως.
Those interests are not affected by a situation in which:
Συναφιός, αρκεί η διαπίστωση ότι, σε μια κατάσταση ύπιος αυτή που περιγράφει το αιτούν δικαστήριο, η χρήση του σήματος δεν προσβάλλει κανένα από τα συμφέροντα που αποσκοπεί να προστατεύσει το εν λόγω άρθρο 5, παράγραφος 1.
The Oberlandesgericht Düsseldorf considered that the outcome of the case depended on the interpretation of Article 5(1) of the directive and decided to stay the proceedings and to refer a question to the Court for a preliminary ruling.
Πράγματι, τα συμφέροντα αυτά δεν θίγονται από μια κατάσταση κατά την οποία:
the third party refers to the trade mark in the course of commercial negotiations with a potential customer, who is a professional jeweller,
Το αιτούν δικαστήριο κρίνει ότι έχει αποδειχθεί ότι, κατά τη διάρκεια των μυστικών εμπορικών διαπραγματεύσειον της 3ης Ιουλίου 1997, ο Μ.
The question seeks in substance to ascertain whether, pursuant to Article 5(1) of the directive, the proprietor of the trade mark may prevent a third party from using the trade mark in a factual situation such as that which the national court describes in detail.
ο τρίτος αναφέρεται στο σήμα στο πλαίσιο μυστικής εμπορικής διαπραγματεύσειος με ενδεχόμενο πελάτη, ο οποίος είναι επαγγελματίας κοσμηματοπιόλης,
the reference is made for purely descriptive purposes, namely in order to reveal the characteristics of the product offered for sale to the potential customer, who is familiar with the characteristics of the products covered by the trade mark concerned, the reference to the trade mark cannot be interpreted by the potential customer as indicating the origin of the product.
Εκτιμιόντας ότι η επίλυση της διαφοράς εξαρτάται από την ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας, το Oberlandesgericht Düsseldorf αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο ένα προδικαστικό ερώτημα.
It is common ground that, in such a situation, the use of the trade mark is a use in the course of trade in relation to products identical with or similar to those for which the trade mark was registered.
Με το υποβληθέν ερώτημα εριοτάται κατ' ουσίαν αν, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας, ο δικαιούχος του σήματος μπορεί να απαγορεύσει σε τρίτον τη χρήση αυτού στο πλαίσιο πραγματικής καταστάσεως όπιος αυτί] που περιγράφει με ακρίβεια το αιτούν δικαστήριο.
'Article 5(1) of First Council Directive 89/104/EEC of 21 December 1988 to approximate the laws of the Member States relating to trade marks is to be interpreted as meaning that the proprietor of a trade mark cannot rely on his exclusive right where a third party, in the course of commercial negotiations, reveals the origin of goods which he has produced himself and uses the sign in question solely to denote the particular characteristics of the goods he is offering for sale so that there can be no question of the trade mark used being perceived as a ngn indicative of the undertaking of origin?
οικείο σήμα μόνο για να περιγράψει τις ειδικές ιδιότητες του προϊόντος που προσφέρει προς πώληση, οπότε αναμφιβόλως αποκλείεται το χρησιμοποιούμενο σήμα να νοείται ως αναφερόμενο στην επιχείρηση προελεύσεως του εν λόγω προϊόντος»
parties from referring orally to his trade mark when offering their goods for sale if they make it clear that he did not produce those goods and if there can be no question of the mark being perceived in trade, whether at that stage or subsequently, as indicating the origin of the goods offered for sale.
Το κείμενο πον προτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
However, even in other circumstances in which Article 5(1) does give the trade mark proprietor a right to prevent use.
Υποθ. C-383/00 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Κοινωνική πολιτική
Case C-383/00 Commission of the European Communities ν Federal Republic of Germany Social policy
«Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 96/82/ΕΚ — Μη μεταφορά εντός της ταχθείσας προθεσμίας» (Δεύτερο τμήμα)
Directive 96/82/EC
Η Γερμανική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί ότι δεν έχουν ακόμη ληφθεί όλα τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο του άρθρου
It points out that, after the adoption of the various legislative measures discussed in the course of the pre-litigation procedure, implementation is still in issue only in the Länder of Mecklenburg-Western Pomerania, Lower Saxony, Rhineland-Palatinate, Saxony, Saxony-Anhalt and Schleswig-Holstein.
Η οδηγία αυτή τέθηκε σε ισχύ' στις 3 Φεβρουαρίου 1997, οπότε η προβλεπόμενη στο άρθρο 24, παράγραφος 1, πριότο εδάφιο, αυτής προθεσμία έληξε στις 3 Φεβρουαρίου 1999.
The directive entered into force on 3 February 1997 and the period laid down in the first subparagraph of Article 24(1) of the directive expired on 3 February' 1999.
τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας δύο μηνών, όλα τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας 96/82 στο εσιοτεοικό δίκαιο.
fulfil obligations and it is not for the Court to judge whether that discretion was wisely exercised (see, in particular, Case C-236/99 Commission v Belgium [2000], paragraph 28).
11 της οδηγίας 96/82.
with the principle of cooperation, set out in Article 10 EC.
Στα πλαίσια του εγκαθιδρυθέντος με το άρθρο 226 ΕΚ συστήματος, η Επιτροπή διαθέτει διακριτική εξουσία να ασκεί προσφυγή λόγιο παραβάσεως και δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει τη σκοπιμότητα ασκήσειος της εξουσίας αυτής (βλ., ιδίως, απόφαση της 6ης Ιουλίου 2000, C-236/99, Επιτροπή κατά Βελγίου, σκέψη 28).
It is not disputed that the Federal Republic of Germany had not adopted, before the expiry of the period of two months laid down in the reasoned opinion, all the measures necessary to implement Directive 96/82 in national law.
Επισημαίνει περαιτέρω οτι ι ίχε τονίσει επανειλημμένα προς τις αρχές π·ιν Länder τον επείγοντα χαρακτήρα της μεταφοράς και υπογραμμίζει ότι οι εκκρεμείς διαδικασίες βρίσκονται σε προχιορημένο στάδιο en m να μπορεί να προεξοφλείται ότι η υπόθεση Ita ολοκληρωθεί στο προσεχές μέλλον.
It follows that the Federal Republic of Germany was not entitled to require the Commission to desist from bringing the action or to delay it in order to take account of the number and complexity of the necessary implementing measures and of the efforts which had been or were being made.
Δεν αμφισβητείται ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν έλαβε, πριν από
Under the system established by Article 226 EC, the Commission enjoys a discretionary power as to whether it will bring an action for failure to
Υπό τις περιστάσεις αυτές, πρέπει να γίνει βασίμως δεκτή η ασκηθείσα από την Επιτροπή προσφυγή.
In those circumstances, it must be held that the action brought by the Commission is well founded.
«1) Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας μη έχοντας λάβει εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλα τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωση της προς το άρθρο 11 της οδηγίας 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 1996, για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζομένων με επικίνδυνες ουσίες παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την ως άνω οδηγία
Declares that, by failing to take, within the prescribed period, all the measures necessary to comply with Council Directive 96/82/EC of 9 December 1996 on the control of major-accident hazards involving dangerous substances, the Federal Republic of Germany has failed to fulfil its obligations under that directive;
Ruiz-Jarabo Colomer ανέπτυξε τι; προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του δευτέοου τμήματα; τη; 21η; Μαρτίου 2002.
Advocate General D. Ruiz-Jarabo Colomer delivered his Opinion at the sitting of the Second Chamber on 21 March 2002.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δεχθεί την προσφυγή και:
He proposed that the Court should:
«1 ) να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θέτοντας σε εφαρμογή εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για την ορθή μεταφορά στο εθνικό δίκαιο του άρθρου 11 της οδηγίας 96/82/ΕΚ του
Ί) declare that the Federal Republic of Germany has failed to fulfil its obligations under Article 11 of Council Directive 96/82/EC of 9 December 1996 on the control of major-accident hazards involving dangerous substances by failing to bring into force within the period prescribed in Article 24 the laws, regulations and adminstrative provisions necessary to implement it in national law;
Υποθ. C-482/99 Γαλλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Κρατικές ενισχύσεις
Case C-482/99 French Republic ν Commission of the European Communities State aid
«Κρατικές ενισχύσεις — Άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ — Ενισχύσεις που χορήγησε η Γαλλική Δημοκρατία στην επιχείρηση Stardust Marine Απόφαση 2000/513/ΕΚ Κρατικοί πόροι — Δυνατότητα καταλογισμού στο Δημόσιο — Συνετός επενδυτής που ενεργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς» (Ολομέλεια)
(State aid — Article 87(1) EC Aid granted by the French Republic to Stardust Marine Decision 2000/513/EC State resources Imputability to the State Prudent investor operating in a market economy) (Full Court)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Δεκεμβρίου 1999, η Γαλλική Δημοκρατία ζήτησε, δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, την ακύρωση της αποφάσειος 2000/513/ΕΚτης Επιτροπής, της 8ης Σεπτεμβρίου 1999, σχετικά με τις ενισχύσεις που χορήγησε η Γαλλία στην επιχείρηση Stardust Marine.
By application lodged at the Court Registry on 20 December 1999, the French Republic brought an action under Article 230 EC for the annulment of Commission Decision 2000/513/EC of 8 September 1999 on aid granted by France to Stardust Marine.
Εποπτικής Αρχής του Γαλλικού Τραπεζικού Συστήματος, έλαβαν το 1994 ορισμένες αποφάσεις για την οικονομική στήριξη της Crédit Lyonnais.
Stardust Marine ('Stardust'), a company whose main business developed in the pleasure-boat market, was set up in 1989.
Μεταξύ αυτών καταλέγονταν, πριότον, η αύξηση κεφαλαίου κατά 4,9 δισεκατ.
The bank SBT-Batif ('SBT'), a subsidiary of Altus Finance ('Altus'), which was itself part of the Crédit Lyonnais group, initially undertook to finance Stardust by loans and guarantees.
FRF και, δεύτερον, η ανάληψη πον κινδύνων και των δαπανών που συνδέονταν με τις υποχρεώσεις που μεταβιβάστηκαν στη συνέχεια σε ένα φορέα ανάληψης τιον μη αποδοτικών στοιχείιον του ενεργητικού, το Consortium de réalisations (στο εξής: CDR), που ήταν θυγατρική κατά 100 % της Crédit Lyonnais και ιδρύθηκε το 1995 στο πλαίσιο της λεγόμενης διαδικασίας «διαχιορισμού».
Stardust, controlled since 1994 by Crédit Lyonnais through the intermediary of Altus following an increase in capital of FRF 44.3 million, which had been subscribed by Altus in October 1994 through conversion of debts, was part of the Crédit Lyonnais assets transferred to CDR under the 1995 hiving-off plan in view of their poor results and expected losses.
To CDR αγόρασε στοιχεία του ενεργητικού της Crédit Lyonnais αξίας σχεδόν 190 δισεκατ. FRF.
As a subsidiary of CDR, Stardust was part of the Crédit Lyonnais group after 1995 and until the latter's privatisation, since until the end of 1998 CDR remained a 100%, unconsolidated, subsidiary of Crédit Lyonnais.
Σύμφιονα με το σχέδιο αναδιάρθρωσης, όλα τα σχετικά στοιχεία του ενεργητικού έπρεπε να μεταβιβαστούν ή να εκκαθαριστούν.
The Crédit Lyonnais management, however, ceased to play any direct part in the management of Stardust after its transfer to CDR because of the total separation of management between CDR and Crédit Lyonnais, in accordance with Commission Decision 95/547/EC of 26 July 1995 giving conditional approval to the aid granted by France to the bank Crédit Lyonnais.
Η Τράπεζα SBT-Batif (στο εξηςΓ SBT), θυγατρική της Altus Finance (στο εξής: Altus), η οποία ανήκε στον όμιλο της Crédit Lyonnais, είχε αναλάβει αρχικά τη δέσμευση να χρηματοδοτεί τη Stardust με τη χορήγηση δανείων και την παροχή εγγυήσεων.
After five years of rapid growth, Crédit Lyonnais made losses in 1992 (FRF 1.8 billion) and 1993 (FRF 6.9 billion).
Η Stardust, που ελεγχόταν από το 1994 από την Crédit Lyonnais μέσιο της Altus κατόπιν αυξήσειος του κεφαλαίου κατά 44,3 εκατ.
In 1994, at the request of the supervisory authority of the French banking system, the French authorities took decisions to support it financially.
Οι γαλλικές αρχές, κατόπιν υποδείξεως της
Finally, a third increase in capital was effected following the extraordinary general meeting of 5 June 1997, in the amount of FRF 89 million.
Μετά την κίνηση της ανιοτέρω διαδικασίας, πραγματοποιήθηκαν και πάλι ανταλλαγές πληροφοριών μεταξύ Επιτροπής και Γαλλικής Κυβερνήσεως.
On 20 June 1997, the Commission received a complaint against the French Republic, concerning several recapitalisations of Stardust by the State and the conditions in which the latter had been transferred by CDR to FG Marine.
To CDR προχιόρησε σε τρεις αυξήσεις του κεφαλαίου της Stardust. Η πρώτη αύξηση κεφαλαίου, συνολικού ύψους 112 εκατ.
The capital increases of FRF 44.3 million injected into Stardust Marine in October 1994 by Altus Finance and FRF 112 million injected by CDR in April 1995, the advance on current account of FRF 127.5 million granted by CDR from July 1995 to June 19%, the recapitalisations of FRF 250.5 million in June 1996 and of FRF 89 million in June 1997 by CDR constitute State aid within the meaning of Article 87(1) of the Treaty.
FRF, πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο 1995. Η δεύτερη, ύψους 250,5 εκατ.
The aid, amounting to a discounted value at 31 October 1994 of FRF 450.4 million, cannot be declared compatible with the common market under Article 87(2) and (3) of the Treaty and with Article 61(2) and [(3)] of the EEA Agreement.
FRF, αποφασίστηκε κατόπιν της έκτακτης γενικής συνέλευσης της 26ης Ιουνίου 1996 και πραγματοποιήθηκε με δύο καταβολές, από τις οποίες η πρώτη, τον Ιούνιο του 1996, αφορούσε τα δύο τρίτα του ποσού και η δεύτερη, τον Μάρτιο του 1997, το υπόλοιπο ένα τρίτο.
On 2 July 1997, the Commission sent a letter to the French authorities, asking them to supply full information on the financial position of Stardust, the capital operations which had taken place and, where appropriate, the transfer or planned transfers of those assets of CDR and the precise arrangements for the sale procedure which had been entered into.
Τέλος, μια τρίτη αύξηση κεφαλαίου, ύψους 89 εκατ. FRF, πραγματοποιήθηκε κατόπιν της έκτακτης γενικής συνέλευσης της 5ης Ιουνίου 1997.
The contested decision shows that the Commission's analysis of the measures in question as State aid relates, first, to financial support granted to Stardust before it was hived off to CDR.
Στις 8 Σεπτεμβρίου 1999 η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και την κοινοποίησε στις γαλλικές αρχές στις 13 Οκτωβρίου 1999.
On 5 November 1997, the Commission decided to initiate the procedure under Article 93(2) of the EC Treaty (now Article 88(2) EC) in relation to the support measures in favour of Stardust and informed the French Government of that fact by letter of 8 December 1997, requesting it to supply all the information necessary for the investigation of the matter.
Μετά την τελευταία πράξη αύξησης κεφαλαίου τον Ιούνιο του 1997, το CDR πώλησε τη συμμετοχή του στη Stardust (ήτοι το 99,90 % του κεφαλαίου της) στην επιχείρηση FG Marine αντί ποσού 2 εκατ. FRF.
Since the Commission regarded the financial aid granted to Stardust by Altus and SBT in 1992, 1993 and 1994 as being at the root of the State aid impugned by the contested decision, the Court's examination of the issue of classification as State aid, which is called for by both the first and the second of the applicant's pleas in law, must relate first and foremost to those measures.
«Άρθρο 1
The first plea in law
Η διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής και η προσβαλλόμενη απόφαση
After the initiation of the abovementioned procedure, further exchanges ofinformation took place between the Commission and the French Government.
γαλλικών φράγκων τον Ιούνιο του 1997 εκ μέρους του CDR αποτελούν μέτρα κρατικής ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, της Συνθήκης.
part of the plea) and, second, that the support measures taken in favour of Stardust may be regarded as imputable to the French State (second part of the plea).
Τα μέτρα αυτά, συνολικής παρούσα; αξίας 450,4 εκατομμυρίιον γαλλικών φράγκιον στις 31 Οκτωβρίου 1994, δεν μπορούν να κηρυχθούν συμβιβάσιμα με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφοι 2 και 3, της Συνθήκης και με το άρθρο 61, παράγραφοι 2 και 3, της συμφωνίας ΕΟΧ.
The first part of the first plea in law disposal, the Commission did not misinterpret the term 'State resources' in Article 87(1) EC. The State is perfectly capable, by exercising its dominant influence over such undertakings, of directing the use of their resources in order, as occasion arises, to finance specific advantages in favour of other undertakings.
Διαπιστώνεται εκ προοιμίου ότι η Γαλλική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί ότι οι πόροι που χρησιμοποίησε το CDR για τη χρηματοδότηση της Stardust αποτελούν κρατικού; πόρους υπό την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ.
As a preliminary point, it should be observed that the French Government does not deny that the resources used by CDR to finance Stardust are State resources within the meaning of Article 87(1) EC.
Επομένιος, απομένει μόνο να εξεταστεί αν οι δανειοδοτήσεις, οι εγγυοδοσίες και οι αυξήσεις κεφαλαίου στις οποίες προέβησαν η Altus και η SBT υπέρ της Stardust πριν από τη μεταβίβαση της στο CDR πρέπει να θειορηθούν ότι πραγματοποιήθηκαν με κρατικούς πόρους.
It therefore only needs to be examined whether the loans, guarantees and recapitalisation granted by Altus and SBT in favour of Stardust, before it was hived off to CDR. must be regarded as coming from State resources.
Επισημαίνεται εκ προοιμίου ότι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι η ανάλυση τη; Επιτροπής σχετικά με τον χαρακτήρα πον επίμαχιον μέτρων ιος κρατικών ενισχύσεων αφορά κυρίως τις χρηματοδοτήσεις προς τη Stardust πριν από τη μεταβίβαση της στο CDR.
Nor can the French Government validly argue that the contested decision infringes Article 253 EC, in that the Commission did not indicate the reasons for which the measures in favour of Stardust were granted by means of State resources.
Συναφιός, από τη δικογραφία προκύπτει ότι στις 31 Δεκεμβρίου 1994 το γαλλικό Δημόσιο κατείχε το 80 % περίπου πον μετοχιόν της Crédit Lyonnais και είχε το 100 % περίπου τιον δικαιιομάτων ψήφου στην εταιρία αυτή.
On that point, the documents before the Court show that, on 31 December 1994, the State held about 80% of the shares in Crédit Lyonnais and nearly 100% of its voting rights.
Η Crédit Lyonnais κατείχε το 100 % των μετοχών της Altus, στην οποία ανήκε το 97 % περίπου των μετοχιόν της SBT, ενώ το υπόλοιπο 3 % ανήκε στην Crédit Lyonnais.
Crédit Lyonnais held 100% of the shares in Altus and the latter owned 97% of those of SBT, the remaining 3% being held by Crédit Lyonnais.
Επιπλέον, ο πρόεδρος της Crédit Lyonnais και τα δύο τρίτα πον μελών του διοικητικού συμβουλίου της διορίζονταν από το Δημόσιο.
In addition, the chairman of Crédit Lyonnais and two thirds of the members of its administrative board were appointed by the State.
Ο πρόεδρος της Crédit Lyonnais ήταν επίσης πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Altus, τα μέλη του οποίου διορίζονταν από το διοικητικό συμβούλιο της Crédit Lyonnais.
The chairman of Crédit Lyonnais also chaired the administrative board of Altus, the members of which were appointed by the administrative board of Crédit Lyonnais.
Δεδομένου ότι η Επιτροπή έκρινε ότι οι οι επικρινόμενες με την προσβαλλόμενη απόφαση κρατικές ενισχύσεις οφείλονται στις χρηματοδοτήσεις της Stardust στις οποίες προέβησαν η Altus και η SBT το 1992, το 1993 και το 1994, το Δικαστήριο, το οποίο καλείται από την προσφεύγουσα, τόσο με τον πρώτο όσο και με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, να αποφανθεί επί του χαρακτηρισμού των μέτριον ιος κρατικών ενισχύσεων, πρέπει να εξετάσει κατ' αρχάς τις χρηματοδοτήσεις αυτές.
According to settled case-law, the statement of reasons required by Article 253 EC must disclose in a clear and unequivocal fashion the reasoning followed by the institution which adopted the measure in qucMion in such a way as to enable the persons concerned to ascertain the reasons for the measure in order to defend their rights and to enable the Community judicature to exercise its power of review (Joined Cases 43/82 and 63/82 VBVB and VBBB ν Commission [1984]. paragraph 22; Case C-156/98 Germany ν Commission [2000], paragraph 96).
Υπό τις συνθήκες αυτές, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Crédit Lyonnais, η Altus και η SBT ελέγχονταν από το Δημόσιο και έπρεπε να θεωρούνται δημόσιες επιχειρήσεις υπό την έννοια του άρθρου 2, πριότο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας 80/723/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουνίου 1980, περί της διαφάνειας τιον οικονομικιόν σχέσεων μεταξύ των κραπόν μελών και πον δημοσίων επιχειρήσεων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/84/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 1993.
In those circumstances, it has to be concluded that Crédit Lyonnais, Altus and SBT were under the control of the State and had to be regarded as public undertakings within the meaning of the second indent of the first subparagraph of Article 2 of Commission Directive 80/723/EEC of 25 June 1980 on the transparency of financial relations between Member States and public undertakings, as amended by Commission Directive 93/84/EEC of 30 September 1993.
Οι γαλλικές αρχές ήσαν πράγματι σε θέση να ασκούν άμεσα ή έμμεσα αποφασιστική επιρροή επί πον επιχειρήσεων αυπόν, υπό την έννοια της προπαρατεθείσας διάταξης της οδηγίας 80/723.
The French authorities were indeed able, directly or indirectly, to exercise a dominant influence over those undertakings within the meaning of that provision of Directive 80/723.
Η Επιτροπή, δεχόμενη με την πρόσβαλλα μενη απόφαση ότι οι πόροι ορισμένων δημόσκον επιχειρήσεων, όπιος της Crédit Lyonnais και τιον θυγατρικιόν της, υπέκειντο στον έλεγχο του Δημοσίου και επομένως βρίσκονταν στη διάθεση του, δεν ερμήνευσε εσφαλμένα την έννοια «κρατικοί πόροι», όπως αυτή χρησιμοποιείται στο άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ.
In that regard, it is sufficient to note that the contested decision mentions several times, in particular in paragraphs 27, 37 and 83, that the Commission considers that the resources of public undertakings, such as those of Crédit Lyonnais and its subsidiaries, are State resources within the meaning of Article 87(1) EC.