natgillin/translations-raw huggingface dataset:
«Αντίκειται στο άρθρο 49 ΕΚ η νομοθεσία κράτους μέλους σύμφωνα με την οποία τα κέρδη που αποκτώνται από τυχερά παίγνια που διοργανώνονται σε άλλα κράτη μέλη θεωρούνται, από άποψη φορολογίας εισοδήματος, ως φορολογητέο εισόδημα του αποκτήσαντος τα κέρδη, ενώ τα κέρδη που αποκτώνται από τυχερό παίγνιο που διοργανώνεται στο εν λόγω κράτος μέλος δεν υπόκεινται σε φόρο εισοδήματος;»
'Does Article 49 EC preclude a Member State from applying rules under which winnings from lotteries held in other Member States are regarded as taxable income of the winner chargeable to income tax, whereas winnings from lotteries held in the Member State in question are exempt from tax?'
Δεν αμφισβητείται ότι στην υπόθεση της κύριας δίκης οι λαχειοφόροι αγορές του εξωτερικού έχουν διαφορετική φορολογική μεταχείριση από ό,τι οι φινλανδικές και βρίσκονται σε μειονεκτική θέση σε σχέση με τις τελευταίες.
It is clear, in the main proceedings, that foreign lotteries are treated differently for tax purposes from, and are in a disadvantageous position compared to, Finnish lotteries.
Πράγματι, κατ' εφαρμογή του lotteriskattelagen, μόνον τα κέρδη που προέρχονται από τυχερά παίγνια χωρίς άδεια στη Φινλανδία θεωρούνται ως φορολογούμενα εισοδήματα, ενώ τα κέρδη που προέρχονται από τυχερά παίγνια που διοργανώνονται στο κράτος μέλος αυτό δεν αποτελούν φορολογούμενα εισοδήματα.
Under the lotteriskattelagen, only winnings from games of chance which are not licensed in Finland are regarded as taxable income, whereas winnings from games of chance organised in that Member State are not taxable income.
Η Φινλανδική Κυβέρνηση, εξάλλου, έχει αναγνωρίσει ότι η ύπαρξη της νομοθεσίας αυτής έχει ως αποτέλεσμα να προτιμούν οι Φινλανδοί φορολογούμενοι να μετέχουν σε λαχειοφόρο αγορά που διοργανώνεται στη Φινλανδία παρά σε πραγματοποιούμενη σε άλλο κράτος μέλος.
The Finnish Government has also admitted that the existence of such legislation means that Finnish taxpayers prefer to participate in a lottery organised in Finland rather than a lottery taking place in another Member State.
Το γεγονός ότι οι εγκατεστημένοι στη Φινλανδία διοργανωτές παιγνίων υπόκεινται σε φόρο ως διοργανωτές παιγνίων με χρήματα δεν αναιρεί την προφανή άνιση μεταχείριση που επιβάλλει η φινλανδική νομοθεσία, δεδομένου ότι ο ως άνω φόρος δεν είναι ανάλογος προς τον φόρο επί του εισοδήματος που επιβάλλεται στα κέρδη από συμμετοχή των φορολογουμένων στις διοργανούμενες σε άλλα κράτη μέλη λαχειοφόρους αγορές.
The fact that gaming providers established in Finland are subject to tax as organisers of gambling does not rid the Finnish legislation of its manifestly discriminatory character, since that tax is not analogous to the income tax charged on winnings from taxpayers' participation in lotteries held in other Member States.
«Η νομοθεσία κράτους μέλους σύμφωνα με την οποία τα κέρδη που αποκτώνται από τυχερά παίγνια που διοργανώνονται σε άλλα κράτη μέλη θεωρούνται, από άποψη φορολογίας εισοδήματος ως φορολογητέο εισόδημα του αποκτήσαντος τα κέρδη, ενώ τα κέρδη που αποκτώνται από τυχερό παίγνιο που διοργανώνεται στο εν λόγω κράτος μέλος δεν υπόκεινται σε φόρο εισοδήματος αντίκειται στο άρθρο 49 ΕΚ»
'Article 49 EC prohibits a Member State's legislation under which winnings from games of chance organised in other Member States are treated as income of the winner chargeable to income tax, whereas winnings from games of chance conducted in the Member State in question are not taxable.'
«Αντιβαίνουν στο άρθρο 49 ΕΚ εθνικές διατάξεις, όπως είναι αυτές της φινλανδικής νομοθεσίας, βάσει των οποίων τα κέρδη που αποκτώνται σε λαχειοφόρους αγορές που διοργανώνονται σε άλλα κράτη μέλη θεωρούνται από άποψη φορρλογίας εισοδήματος ως φορολογητέο εισόδημα του αποκτήσαντος τα κέρδη, ενώ τα κέρδη που αποκτώνται σε λαχειοφόρο αγορά η οποία διοργανώνεται στο εν λόγω κράτος μέλος δεν υπόκεινται σε φόρο εισοδήματος.»
'Article 49 of the Treaty establishing the European Communities precludes national rules, like the Finnish rules, under which lottery winnings from lotteries held in other Member States are included in the taxable income of the winner on assessment to income tax, whereas lottery winnings from lotteries held in the Member State in question are exempt from tax.'
Υποθ. C-153/02 Valentina Neri κατά European School of Economics (ESE Insight World Education System Ltd) Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
Page 14
Προδικαστική «Ελευθερία εγκαταστάσεως— Αναγνώριση των διπλωμάτων— Δίπλωμα που χορηγείται από πανεπιστήμιο εγκατεστημένο σε κράτος μέλος — Προπαρασκευαστική εκπαίδευση για το δίπλωμα η οποία παρέχεται σε άλλο κράτος μέλος και από άλλο εκπαιδευτικό ίδρυμα» (Πέμπτο τμήμα)
Preliminary ruling (Freedom of establishment — Recognition of diplomas - Degree issued by a university established in a Member State — Courses of study in preparation for a degree awarded in another Member State and by another educational establishment) (Fifth Chamber)
Με διάταξη της 18ης Απριλίου 2002, ο Giudice di pace di Genova υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 39 ΕΚ 43 ΕΚ και 49 ΕΚ της αποφάσεως 63/266/ΕΟΚτου Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1963, και της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988.
By order of 18 April 2002 the Giudice di pace (Magistrate's Court), Genoa, referred to the Court for a preliminary ruling three questions on the interpretation of Articles 39 EC, 43 EC and 49 EC, of Council Decision 63/266/EEC of 2 April 1963 and of Council Directive 89/48/EEC of 21 December 1988.
To NTU είναι πανεπιστήμιο το οποίο διέπεται από τη νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου και περιλαμβάνεται στον πίνακα των οργανισμών που έχουν την εξουσία να χορηγούν, μετά την περάτωση πανεπιστημιακών σπουδών τετραετούς διάρκειας, ακαδημαϊκούς τίτλους (Bachelor of Arts with honours) που έχουν νομική ισχύ.
NTU is a university subject to United Kingdom legislation and is included in the list of bodies authorised to award, on completion of a four-year course of studies, BA honours degrees having legal status.
To NTU διοργανώνει μαθήματα στην έδρα του, στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου εκδίδονται τα τελικά διπλώματα.
NTU administers its courses of study at its establishment in the United Kingdom, where final degrees are awarded.
Ωστόσο, το άρθρο 216 του Education Reform Act 1988 προβλέπει ένα άλλο σύστημα μέσω του οποίου τα πανεπιστήμια μπορούν να χορηγούν διπλώματα
However, Article 216 of the Education Reform Act 1988 provides for another system by means of which universities may award degrees.
Σύμφωνα με την ως άνω διάταξη, ο Υπουργός Παιδείας εγκρίνει τον κατάλογο των οργανισμών που μπορούν να διοργανώνουν προπαρασκευαστικά μαθήματα για την απόκτηση διπλώματος εκδιδόμενου από αναγνωρισμένο οργανισμό και εγκεκριμένου από ή για λογαριασμό του εν λόγω οργανισμού.
Under this provision, the Secretary of State approves a list of bodies who may provide any course which is in preparation for a degree to be granted by a recognised body and is approved by or on behalf of the recognised body.
Από τη διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει τη European School of Economics (ESE Insight World Education System Ltd, στο εξής: ESE).
It is apparent from the order for reference that this list includes the European School of Economics (ESE Insight World Education System Ltd; 'ESE').
Η ποιότητα των μαθημάτων που παρέχει η ESE υπόκειται επίσης στον έλεγχο ενός δημοσίου οργανισμού, του «The quality Assurance Agency for Higher Education».
It is also apparent from the order for reference that this body is a Higher Education College authorised according to the United Kingdom educational system to organise and provide the university courses of study approved by NTU.
Με διάταξη της 18ης Απριλίου 2002, ο Giudice di pace di Genova αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
It is registered with the Rome Chamber of Commerce having the legal form of a company incorporated according to the laws of another Member State and has 12 branches in Italy.
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
ESE does not award its own degrees but for remuneration organises courses for the students enrolled with NTU in accordance with study plans validated by that university, which then awards a final degree of
Προκειμένου περί ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος, όπως είναι η ESE, που διοργανώνει μαθήματα τα οποία αποσκοπούν στο να παράσχουν στους φοιτητές τη δυνατότητα να αποκτήσουν διπλώματα ικανά να διευκολύνουν την πρόσβαση τους στην αγορά εργασίας, η αναγνώριση των ως άνω διπλωμάτων εκ μέρους των αρχών ενός κράτους μέλους αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
In order to avoid the high financial cost attendant on residence in the United Kingdom for the entire duration of her studies, Ms Neri decided to attend university courses in Italy at ESE. Having enrolled for the first year of the course of studies held by ESE in Genoa (Italy) and paid in advance to ESE the sum of ITL 4 000 000 (EUR 2 065.83), she learned from authoritative Italian sources that ESE was not authorised to organise university-level courses and that recognition could not be granted to the university's degrees, albeit legally recognised in the United Kingdom, if they had been obtained on the basis of periods of study completed in Italy.
Επομένως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι μια διοικητική πρακτική όπως η επίμαχη στη διαφορά της κύριας δίκης συνιστά περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως της ESE κατά την έννοια του άρθρου 43 ΕΚ
In support of her claim, Ms Neri produced in evidence several circulars from the Ministry for Universities and Scientific and Technological Research which, according to her, could bear out the substance of her claim.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
By order of 18 April 2002 the Giudice di pace, Genoa, decided to stay the proceedings and to seek a preliminary ruling from the Court on a number of questions.
«7ο άρθρο 43 ΕΚ απαγορεύει μια διοικητική πρακτική, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, σύμφωνα με την οποία τα πανεπιστημιακά διπλώματα τα οποία χορηγούνται από πανεπιστήμιο κράτους μέλους δεν μπορούν να αναγνωρισθούν σε άλλο κράτος μέλος όταν τα προπαρασκευαστικά μαθήματα για τα ως άνω διπλώματα έχουν παρασχεθεί στο τελευταίο κράτος μέλος από άλλο εκπαιδευτικό ίδρυμα βάσει συμφωνίας η οποία ουνήφθη μεταξύ των δύο αυτών ιδρυμάτων.*
The national court asks in its first question, essentially, if an administrative practice such as the one at issue in the main proceedings, under which university degrees awarded by a university of one Member State are not recognised by another Member State when the courses of preparation for those degrees were provided in the latter Member State by another educational establishment in accordance with an agreement made between the two establishments, is incompatible with Articles 39 EC, 43 EC and 49 EC.
Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 10ης Απριλίου 2003.
All measures which prohibit, impede or render less attractive the exercise of this freedom must be regarded as constituting such restrictions.
Υποθ. Τ-248/02 Carla Faita κατά Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Therefore an administrative practice such as the one at issue in the main proceedings constitutes a restriction on the freedom of establishment of ESE within the meaning of Article 43 EC.
«Υπάλληλοι — Κενές θέσεις — Άρθρο 29, παράγραφος 1, του ΚΥΚ — Διαδικασία διορισμού — Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως — Αιτιολογία» (Πέμπτο τμήμα)
(Officials — Vacancies —Article 29(1) of the Staff Regulations — Appointments procedure -- Manifest error of assessment — Statement of reasons) (Fifth Chamber)
Υποθ. C-488/01 Jean-Claude Martinez Θεσμικό δίκαιο
Case C-488/01 Ρ Jean-Claude Martinez Law governing the institutions
«Αίτηση αναιρέσεως— Δήλωση περί σχηματισμού πολιτικής ομάδας κατά την έννοια του άρθρον 29, παράγραφος 1, του κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου — Έλλειψη πολιτικής συγγενείας — Διάλυση με αναδρομική ισχύ της ομάδας ΤΣΑΒ — Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη» (Ολομέλεια)
(Appeal — Statement of formation of a group under Rule 29(1) of the Rules of Procedure of the European Parliament — Lack of political affinities — Retroactive dissolution of the TDI Group - Appeal manifestly inadmissible in part and manifestly unfounded in part) (Full Court)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 11 Δεκεμβρίου 2001, ο J.-C. Martinez άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 2ας Οκτωβρίου 2001, Τ-222/99, Τ-327/99 και Τ-329/99, Martinez κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή που είχε ασκήσει για την ακύρωση της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 14ης Σεπτεμβρίου 1999, για την ερμηνεία του άρθρου 29, παράγραφος 1, του κανονισμού του Κοινοβουλίου και για τη με αναδρομική ισχύ διάλυση της «Ομάδας τεχνικής συγκροτήσεως των ανεξάρτητων βουλευτών (ΤΣΑΒ) — Μικτή ομάδα» (στο εξής: επίδικη πράξη).
By application lodged at the Court Registry on 11 December 2001 Mr Martinez brought an appeal against the judgment of the Court of First Instance of 2 October 2001 in Joined Cases T-222/99, T-327/99 and T329/99 Martinez and Others ν Parliament [2001] by which the Court of First Instance had dismissed the action brought by him for annulment of the European Parliament's decision of 14 September 1999 on the
Η αίτηση αναιρέσεως
Mr Martinez puts forward six pleas in law in support of his appeal.
Με την αίτηση του αναιρέσεως, ο J.-C. Martinez ζητεί, κατ' ουσίαν, από το Δικαστήριο να ακυρώσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, να κάνει δεκτή την προσφυγή που άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου ή, εν πάση περιπτώσει, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Πρωτοδικείου και να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
Contrary to Mr Martinez's contention, the Court of First Instance certainly did not uphold the differences of treatment as between Members of political groups and non-attached Members: on the contrary, it called on the Parliament, in paragraph 157 of the contested judgment, to examine whether the differences in treatment as between those two categories of Members were all necessary and justified in the light of the legitimate objectives pursued by that institution and, if need be, to remedy any inequalities inherent in the Parliament's internal organisational provisions which did not satisfy that requirement of necessity and might consequently be held to be discriminatory in a review of legality requested of the Community judicature in relation to acts of the Parliament adopted pursuant to those provisions.
Καταδικάζει rov/.-C Martinez στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης
Mr Martinez is ordered to pay the costs of the present proceedings.
O J.-C. Martínez φέρει και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων στην υπόθεση C-488/01 PR.»
Mr Martinez is also ordered to pay the Parliament's costs in connection with the application f or interim measures in Case C-488/01 P-R.'
Υποθ. C-393/03 Δημοκρατία της Αυστρίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Προσχώρηση νέων κρατών
Case C-393/03 R Republic of Austria ν Commission of the European Communities New accessions
«Ασφαλιστικά μέτρα—Σύστημα κατανομής δικαιωμάτων διαμετακόμισης (οικοσημείων) για βαρέα φορτηγά οχήματα διερχόμενα από την Αυστρία — Άρνηση της Επιτροπής να μειώσει τον αριθμό των οικοσημείων για το 2003»
(Application for interim measures — Ecopoint system for transit journeys across Austria Refusal by the Commission to reduce the number of ecopoints for 2003)
Προδικαστική — Svea hovrätt — Ερμηνεία του άρθρου 12, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ: Πρώτη οδηγία του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων—Διαγραφή σήματος — Σήμα το οποίο έχει καταστεί συνήθης εμπορική ονομασία — Ορισμός της εννοίας του «εμπορίου» σε περίπτωση εμπορεύματος το οποίο διέρχεται διάφορα στάδια εμπορίας πριν φθάσει στον τελικό καταναλωτή
Svea Hovrätt — Interpretation of Artide 12(2)(a) of First Council Directive to approximate the laws of the Member States relating to trademarks (89/104/EEC) — Degeneration of a trade mark — Mark which has become the usual name in the trade — Definition of 'trade' in the case of a product handled at several stages before reaching the final consumer
Τα στοιχεία που περιέχονται στο παρόν δελτίο μπορούν να αναδημοσιεύονται ως έχουν με μνεία της πηγής.
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 13 November 2003.
Η σύνταξη του πρωτοτύπου περατώθηκε στις 18.2.04.
This information may be reproduced provided the source is acknowledged.
Αριθ. καταλόγου: QD-AC-03-030-GR-C
Original version: French Completed on 18.02.2004 Catalogue No: QD-AC-03-030-EN-C
ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
Week of 17 to 21 November 2003 n° 31/03
Υποθ. C-8/01 Assurandør-Societetet κατά Skatteministeriet Φορολογία
Case C-8/01 Assurandør-Societetet v Skatteministeriet Taxation
Υποθ. C-152/01 Kyocera Electronics Europe GmbH κατά Hauptzollamt Krefeld Τελωνειακή ένωση
Case C-152/01 Kyocera Electronics Europe GmbH v Hauptzollamt Krefeld Customs union
Υποθ. C-340/01
Case C-296/01 Commission of the European Communities ν French Republic Environment and consumers
Υποθ. C-416/01 Sociedad Cooperativa General Agropecuaria (ACOR) κατά Administración General del Estado Γεωργία
Case C-356/01 Republic of Austria ν Commission of the European Communities New accessions
C-167/02 Willy Rothly κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Case T-235/02 34 Strongline A/S ν Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) (OHIM), Scala Inc. Intellectual property
Υποθ. C-164/01 Ρ G. van den Berg κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case T-383/02 GD Searle LLC ν Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) (OHIM), Phyto-Esp SL Intellectual property
Υποθ.
Case C-159/02 Turner
Υποθ. C-216/01 Budejovicky Budvar, národní podnik κατά Rudolf Ammersin GmbH Γεωργία
I. JUDGMENTS
Προδικαστική »Προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προελεύσεως — Διμερής σύμβαση μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης χώρας περί προστασίας των ενδείξεων γεωγραφικής προελεύσεως της εν λόγω τρίτης χώρας — Άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ — Κανονισμός (ΕΟΚ) 2081/92 — Άρθρο 307 ΕΚ — Διαδοχή κρατών όσον αφορά την εφαρμογή των Συνθηκών» (Ολομέλεια)
Preliminary ruling (Protection of geographical indications and designations of origin — Bilateral convention between a Member State and a nonmember country protecting indications of geographical source from that nonmember country —Articles 28 EC and 30 EC — Regulation (EEC) No 2081/92 — Article 307 EC — Succession of States in respect of treaties) (Full Court)
Με διάταξη της 26ης Φεβρουαρίου 2001, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 25 Μαΐου 2001, το Handelsgericht Wien υπέβαλε τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 28 ΕΚ, 30 ΕΚ και 307 ΕΚ, καθώς και του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 1992.
By order of 26 February 2001 the Handelsgericht Wien (Commercial Court, Vienna) referred to the Court for a preliminary ruling four questions on the interpretation of Articles 28 EC, 30 EC and 307 EC, and Council Regulation (EEC) No 2081/92 of 14 July 1992.
Η Budvar διαθέτει στο εμπόριο μπίρα, μεταξύ άλλων, με τα εμπορικά σήματα Budejovicky Budvar και Budweiser Budvar, εξάγει δε μπίρα με την επωνυμία «Budweiser Budvar», μεταξύ άλλων, στην Αυστρία
Budvar markets beer, in particular under the names Budejovicky Budvar and Budweiser Budvar, and exports a beer called 'Budweiser Budvar' in particular to Austria.
Η Ammersin διαθέτει στο εμπόριο, μεταξύ άλλων, την παρασκευαζόμενη από τη ζυθοποιία Anheuser-Busch μπίρα με το εμπορικό σήμα American Bud, την οποία αγοράζει από την εταιρία Josef Sigi KG (στο εξής: Josef Sigi), με έδρα στο Obertrum (Αυστρία), αποκλειστικό εισαγωγέα της μπίρας αυτής στην Αυστρία.
Ammersin markets inter alia a beer called American Bud, produced by the brewery Anheuser-Busch, which it buys from Josef Sigi KG ('Josef Sigi'), a company established in Obertrum (Austria) which is the sole Austrian importer of that beer.
Με εισαγωγικό δικόγραφο της 22ας Ιουλίου 1999, η Budvar ζήτησε από το αιτούν δικαστήριο να υποχρεώσει την Ammersin να παύσει να χρησιμοποιεί, επί του αυστριακού εδάφους, στο πλαίσιο της εμπορικής της δραστηριότητας, την ονομασία Bud ή οδηγούσες σε παραπλάνηση παρόμοιες ονομασίες, αναφορικά με μπίρα ή παρόμοια εμπορεύματα, εκτός αν πρόκειται για προϊόντα της Budvar.
By act of 22 July 1999, Budvar brought proceedings before the national court requesting that Ammersin be ordered to refrain from using on Austrian territory, in the course of its commercial activities, the name Bud, or similar designations likely to cause confusion, for beer or similar goods or in connection with such goods, save where Budvar products were concerned.
Επιπλέον, ζήτησε την κατάργηση όλων των εμπιπτουσών στην απαγόρευση αυτή ονομασιών, αποζημίωση καθώς και τη δημοσίευση της δικαστικής αποφάσεως.
In addition, Budvar also sought the suppression of all designations conflicting with that prohibition, the rendering of accounts and publication of the judgment.
Με την αγωγή υποβλήθηκε επίσης αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων.
The action was accompanied by an application for interim measures.
Στις 15 Οκτωβρίου 1999 το αιτούν δικαστήριο διέταξε τη λήψη των προσωρινών μέτρων που ζήτησε η Budvar.
On 15 October 1999, the national court granted the interim measures sought by Budvar.
Το ένδικο μέσο που άσκησε η Ammersin κατά των εν λόγω μέτρων ενώπιον του Oberlandesgericht Wien (Αυστρία) δεν έγινε δεκτό, η δε αναίρεση της ενώπιον του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) απερρίφθη.
The appeal brought by Ammersin before the Oberlandesgericht Wien (Higher Regional Court, Vienna) (Austria) against those measures was not successful and leave to appeal to the Oberster Gerichtshof (Supreme Court) (Austria) was refused. Now that the interlocutory proceedings have ended, the Handelsgericht Wien is hearing the main application.
Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι πριν ασκήσει τη προσφυγή της στην κύρια δίκη, η Budvar είχε ήδη ασκήσει ενώπιον του Landesgericht Salzburg (Αυστρία) προσφυγή παρόμοια με την ασκηθείσα στην υπόθεση της κύριας δίκης, τόσο ως προς το αντικείμενο όσο και ως προς τη νομική βάση, η οποία όμως εστρέφετο κατά της Josef Sigi.
The national court observes that before bringing the action in the main proceedings, Budvar had already brought an action before the Landesgericht Salzburg (Regional Court, Salzburg) (Austria) which was identical with regard to both its purpose and its legal basis, but which was directed against Josef Sigi.
Στην παράλληλη αυτή υπόθεση, το Landesgericht Salzburg διέταξε τη λήψη των προσωρινών μέτρων που είχε ζητήσει η Budvar, το δε Oberlandesgericht Linz (Αυστρία) δεν έκανε δεκτό το ένδικο μέσο που ασκήθηκε κατά της διατάξεως αυτής.
In that parallel case, the Landesgericht Salzburg ordered the interim measures sought by the claimant, and the Oberlandesgericht Linz (Higher Regional Court, Linz) (Austria) dismissed the appeal brought against that order.
Με διάταξη της 1ης Φεβρουαρίου 2000, το Oberster Gerichtshof απέρριψε το ένδικο μέσο που ασκήθηκε κατά της δευτεροβαθμίως εκδοθείσας διατάξεως και επιβεβαίωσε τα προσωρινά μέτρα.
By order of 1 February 2000, the Oberster Gerichtshof dismissed the appeal brought on a point of law against the order made in the initial appeal proceedings, and upheld the interim measures.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Handelsgericht Wien αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
In those circumstances, the Handelsgericht Wien decided to stay proceedings and refer a number of questions to the Court for a preliminary ruling.
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
The questions referred by the national court