natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Β — Οι λόγοι ακυρώσεως που αντλούνται από ελλιπή αιτιολογία και από παραβίαση της αρχής της αγαστής συνεργασίας το Συμβούλιο δεν είχε την εξουσία να δημιουργήσει, με τις προσβαλλόμενες διατάξεις της επίδικης οδηγίας, τις νομικές βάσεις που του παρέχουν τη δυνατότητα να θεσπίσει νομοθετικά μέτρα με διαδικασία απλούστερη από εκείνη που προβλέπει το άρθρο 67, παράγραφος 5, ΕΚ.
B — The pleas alleging an insufficient statement of reasons and a breach of the principle of cooperation in good faith contested directive, the contested secondary legal bases with a view to the adoption of legislative measures under a simplified procedure as compared with that provided for by Article 67(5) EC.
Επομένως, το Δικαστήριο πρέπει να δεχθεί τους προβαλλόμενους από το Κοινοβούλιο λόγους ακυρώσεως που αντλούνται από παράβαση της Συνθήκης και από αναρμοδιότητα του Συμβουλίου και να ακυρώσει τις προσβαλλόμενες διατάξεις.
Consequently, the pleas of lack of competence and infringement of the Treaty raised by the Parliament should be upheld and the contested provisions should be annulled.
Δεδομένου ότι οι λόγοι ακυρώσεως που αντλούνται από αναρμοδιότητα και από παράβαση της Συνθήκης είναι βάσιμοι και συνεπάγονται την ακύρωση των προσβαλλόμενων διατάξεων, παρέλκει η εξέταση των δύο άλλων λόγων ακυρώσεως που προέβαλε το Κοινοβούλιο, περί ελλιπούς αιτιολογίας και παραβιάσεως της αρχής της αγαστής συνεργασίας.
As the pleas of lack of competence and infringement of the Treaty are well-founded and entail the annulment of the contested provisions, there is no need to rule on the other two pleas submitted by the Parliament alleging an insufficient statement of reasons and a breach of the principle of cooperation in good faith.
Για τους λόγους αυτούς, προτείνω στο Δικαστήριο: να ακυρώσει τα άρθρα 29, παράγραφοι 1 και 2, και 36, παράγραφος 3, της οδηγίας 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα.
‘Annul Article 29(1) and (2) and Article 36(3) of Council Directive 2005/85/EC of 1 December 2005 on minimum standards on procedures in Member States for granting and withdrawing refugee status.’
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 6ης Μαΐου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Grand Chamber)
Bradley, προσφεύγον, υποστηριζόμενο από την:
European Parliament, represented by H. Duintjer Tebbens, A. Caiola, A. Auersperger Matić and K. Bradley, acting as Agents, applicant, supported by:
O’Reilly, καθώς και από τους P. Van Nuffel και J.-F. Pasquier, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, παρεμβαίνουσα,
Commission of the European Communities, represented by C. O’Reilly, P. Van Nuffel and J.-F. Pasquier, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg, intervener,
Γαλλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τους G.
French Republic, represented by G. de Bergues and J.-C. Niollet, acting as Agents, intervener,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τμήμα μείζονος συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β.
THE COURT (Grand Chamber), composed of V. Skouris, President, P. Jann, C.W.A. Timmermans, A. Rosas, K. Lenaerts, A. Tizzano and L. Bay Larsen (Rapporteur), Presidents of Chambers, J.N. Cunha Rodrigues, R. Silva de Lapuerta, T. von Danwitz and A. Arabadjiev, Judges,
Arabadjiev, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro γραμματέας: B.
Advocate General: M. Poiares Maduro, Registrar: B. Fülöp, Administrator,
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 20ής Ιουνίου 2007, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 27ης Σεπτεμβρίου 2007, εκδίδει την ακόλουθη
PARLIAMENT v COUNCIL having regard to the written procedure and further to the hearing on 20 June 2007, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 27 September 2007, gives the following
Με την υπό κρίση προσφυγή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητεί, κυρίως, την ακύρωση των άρθρων 29, παράγραφοι 1 και 2, και 36, παράγραφος 3, της οδηγίας 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα (ΕΕ L 326, σ.
By its application, the European Parliament seeks, primarily, the annulment of Articles 29(1) and (2) and 36(3) of Council Directive 2005/85/EC of 1 December 2005 on minimum standards on procedures in Member States for granting and withdrawing refugee status (OJ 2005 L 326, p.
13, στο εξής: επίδικες διατάξεις), και, επικουρικώς, την ακύρωση της οδηγίας αυτής στο σύνολό της.
13; ‘the contested provisions’) and, alternatively, the annulment of that directive in its entirety.
Με διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 25ης Ιουλίου 2006, επιτράπηκε στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και στη Γαλλική Δημοκρατία να παρέμβουν υπέρ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως αντιστοίχως.
By order of the President of the Court of Justice of 25 July 2006, the Commission of the European Communities and the French Republic were granted leave to intervene in support of the forms of order sought by the Parliament and the Council of the European Union respectively.
Οι σχετικές διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ
Relevant provisions of the EC Treaty
Το άρθρο 63, πρώτο εδάφιο, ΕΚ, το οποίο περιλαμβάνεται στον τίτλο IV της Συνθήκης, που επιγράφεται «Θεωρήσεις, άσυλο, μετανάστευση και άλλες πολιτικές σχετικές με την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων», προβλέπει τα εξής:
The first paragraph of Article 63 EC in Title IV of the Treaty, headed ‘Visas, asylum, immigration and other policies related to free movement of persons’, provides:
«Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 67 [ΕΚ], εντός πέντε ετών από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ, θεσπίζει:
‘The Council, acting in accordance with the procedure referred to in Article 67 [EC], shall, within a period of five years after the entry into force of the Treaty of Amsterdam, adopt:
1) μέτρα περί ασύλου […] στους ακόλουθους τομείς:
(1) measures on asylum …, within the following areas:
[…] δ) ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν ή ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα·
(d) minimum standards on procedures in Member States for granting or withdrawing refugee status;
2) μέτρα περί προσφύγων και εκτοπισθέντων, στους ακόλουθους τομείς: α) ελάχιστες προδιαγραφές παροχής προσωρινής προστασίας σε εκτοπισθέντες από τρίτες χώρες, οι οποίοι δεν μπορούν να επιστρέψουν στη χώρα καταγωγής τους, και σε άλλα πρόσωπα που χρειάζονται, για άλλους λόγους, διεθνή προστασία·
(2) measures on refugees and displaced persons within the following areas:
Το άρθρο 67 ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με τη Συνθήκη της Νίκαιας, ορίζει τα εξής:
Article 67 EC, as amended by the Treaty of Nice, provides:
Κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου πέντε ετών μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ, το Συμβούλιο αποφασίζει ομόφωνα βάσει προτάσεως της Επιτροπής ή κατόπιν πρωτοβουλίας κράτους μέλους και μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
During a transitional period of five years following the entry into force of the Treaty of Amsterdam, the Council shall act unanimously on a proposal from the Commission or on the initiative of a Member State and after consulting the European Parliament.
— το Συμβούλιο αποφασίζει βάσει προτάσεων της Επιτροπής· η Επιτροπή εξετάζει οιοδήποτε αίτημα της υποβληθεί από κράτος μέλος με σκοπό να υποβάλει πρόταση στο Συμβούλιο,
— the Council shall act on proposals from the Commission; the Commission shall examine any request made by a Member State that it submit a proposal to the Council;
— το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, λαμβάνει απόφαση ούτως ώστε το σύνολο ή μέρος των τομέων που καλύπτονται από τον παρόντα τίτλο να ρυθμίζονται από τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 251 [ΕΚ] και να προσαρμοστούν οι διατάξεις που αφορούν την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου.
— the Council, acting unanimously after consulting the European Parliament, shall take a decision with a view to providing for all or parts of the areas covered by this title to be governed by the procedure referred to in Article 251 [EC] and adapting the provisions relating to the powers of the Court of Justice.
Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, το Συμβούλιο αποφασίζει με τη διαδικασία του άρθρου 251 [ΕΚ]:
By derogation from paragraph 1, the Council shall adopt, in accordance with the procedure referred to in Article 251 [EC]:
— τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 63, σημείο 1 και σημείο 2, στοιχείο α΄, [ΕΚ,] εφόσον θα έχει θεσπιστεί προηγουμένως από το Συμβούλιο, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, κοινοτική νομοθεσία η οποία θα καθορίζει τους κοινούς κανόνες και τις βασικές αρχές που διέπουν τους τομείς αυτούς,
— the measures provided for in Article 63(1) and (2)(a) [EC] provided that the Council has previously adopted, in accordance with paragraph 1 of this Article, Community legislation defining the common rules and basic principles governing these issues,
Το προγενέστερο της οδηγίας 2005/85 παράγωγο δίκαιο
Secondary legislation prior to Directive 2005/85
Βάσει του άρθρου 63, πρώτο εδάφιο, σημείο 1, στοιχεία α΄ και β΄, ΕΚ εκδόθηκαν, αφενός, ο κανονισμός (ΕΚ) 343/2003 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2003, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης ασύλου που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας (ΕΕ L 50, σ.
Council Regulation (EC) No 343/2003 of 18 February 2003 establishing the criteria and mechanisms for determining the Member State responsible for examining an asylum application lodged in one of the Member States by a third-country national (OJ 2003 L 50, p.
1), και, αφετέρου, η οδηγία 2003/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη (ΕΕ L 31, σ. 18).
1) and Council Directive 2003/9/EC of 27 January 2003 laying down minimum standards for the reception of asylum seekers (OJ 2003 L 31, p. 18) were adopted on the basis of point 1(a) and (b) respectively of the first paragraph of Article 63 EC.
Το άρθρο 63, πρώτο εδάφιο, σημεία 1, στοιχείο γ΄, 2, στοιχείο α΄, και 3, στοιχείο α΄, ΕΚ αποτέλεσε τη νομική βάση για την έκδοση της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση
Council Directive 2004/83/EC of 29 April 2004 on minimum standards for the qualification and status of third country nationals or stateless persons as refugees or as
Η έκδοση της αποφάσεως 2004/927/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την υπαγωγή ορισμένων τομέων που καλύπτονται από τον τίτλο IV του τρίτου μέρους της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης αυτής (ΕΕ L 396, σ.
Council Decision 2004/927/EC of 22 December 2004 providing for certain areas covered by Title IV of Part Three of the Treaty establishing the European Community to be governed by the procedure laid down in Article 251 of that Treaty (OJ 2004 L 396, p.
45), στηρίχθηκε στο άρθρο 67, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση, ΕΚ.
45) was adopted on the basis of the second indent of Article 67(2) EC.
Το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως αυτής έχει ως εξής:
Article 1(2) of that decision provides:
«Από 1ης Ιανουαρίου 2005 το Συμβούλιο αποφασίζει σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 [ΕΚ] όταν θεσπίζει μέτρα προβλεπόμενα στο άρθρο 63, παράγραφοι 2, στοιχείο β΄, και 3, στοιχείο β΄, [ΕΚ].»
‘As from 1 January 2005 the Council shall act in accordance with the procedure laid down in Article 251 [EC] when adopting measures referred to in Article 63(2)(b) and (3)(b) [EC].’
Οι διατάξεις του άρθρου 67, παράγραφος 5, ΕΚ δεν θίγονται από την απόφαση αυτή, όπως υπογραμμίζεται με την τέταρτη αιτιολογική της σκέψη.
Recital 4 in the preamble to the decision points out that the decision does not affect the provisions of Article 67(5) EC.
Η οδηγία 2005/85
Directive 2005/85
Η οδηγία 2005/85 εκδόθηκε βάσει, μεταξύ άλλων, του άρθρου 63, πρώτο εδάφιο, σημείο 1, στοιχείο δ΄, ΕΚ.
Directive 2005/85 was adopted on the basis, in particular, of point 1(d) of the first paragraph of Article 63 EC.
Σκοπός της οδηγίας αυτής είναι, κατά το άρθρο της 1, η θέσπιση ελάχιστων προδιαγραφών για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα.
According to Article 1, the purpose of the directive is to establish minimum standards on procedures in Member States for granting and withdrawing refugee status.
Η δέκατη έβδομη και η δέκατη όγδοη αιτιολογική σκέψη αυτής της οδηγίας έχουν ως εξής:
Recitals 17 and 18 in the preamble to the directive state:
Όταν μια τρίτη χώρα μπορεί να θεωρηθεί ως ασφαλής χώρα καταγωγής, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να τη χαρακτηρίσουν ως ασφαλή για τον συγκεκριμένο αιτούντα, εκτός αν αυτός προβάλει σοβαρά αντεπιχειρήματα.
Where a third country can be regarded as a safe country of origin, Member States should be able to designate it as safe and presume its safety for a particular applicant, unless he/she presents serious counter-indications.
Δεδομένου του επιπέδου εναρμόνισης ως προς τον χαρακτηρισμό υπηκόων τρίτων χωρών ή ανιθαγενών ως προσφύγων, θα πρέπει να θεσπισθούν κοινά κριτήρια για τον χαρακτηρισμό τρίτων χωρών ως ασφαλών χωρών καταγωγής.»
Given the level of harmonisation achieved on the qualification of third country nationals and stateless persons as refugees, common criteria for designating third countries as safe countries of origin should be established.’
Όσον αφορά τις ασφαλείς χώρες καταγωγής, η δέκατη ένατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 2005/85 διευκρινίζει τα εξής:
With regard to safe countries of origin, recital 19 in the preamble to Directive 2005/85 states:
«Όταν το Συμβούλιο κρίνει ότι τα εν λόγω κριτήρια πληρούνται ως προς συγκεκριμένη χώρα καταγωγής και συνεπώς την έχει περιλάβει στον βασικό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής που θα θεσπισθεί σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι υποχρεωμένα να εξετάζουν αιτήσεις ατόμων που
‘Where the Council has satisfied itself that those criteria are met in relation to a particular country of origin, and has consequently included it in the minimum common list of safe countries of origin to be adopted pursuant to this Directive, Member States should be obliged to consider applications of persons with the nation-
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ έχουν την εθνικότητα της χώρας αυτής […] στη βάση του μαχητού τεκμηρίου της ασφάλειας της χώρας αυτής.
PARLIAMENT v COUNCIL ality of that country … on the basis of the rebuttable presumption of the safety of that country.
Υπό το φως της πολιτικής βαρύτητας του καθορισμού ασφαλών χωρών καταγωγής, ιδίως λόγω των συνεπειών μιας αξιολόγησης της κατάστασης των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε μια χώρα καταγωγής και των συνεπειών της για την εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Συμβούλιο θα πρέπει να λαμβάνει αποφάσεις για την κατάρτιση ή την τροποποίηση του καταλόγου έπειτα από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.»
In the light of the political importance of the designation of safe countries of origin, in particular in view of the implications of an assessment of the human rights situation in a country of origin and its implications for the policies of the European Union in the field of external relations, the Council should take any decisions on the establishment or amendment of the list, after consultation of the European Parliament.’
Η εικοστή τέταρτη αιτιολογική σκέψη αυτής της οδηγίας, η οποία αφορά ορισμένες ευρωπαϊκές τρίτες χώρες που εφαρμόζουν ιδιαιτέρως αυστηρούς κανόνες προς διασφάλιση του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της προστασίας των προσφύγων, έχει ως εξής:
With respect to certain European third countries which observe particularly high human rights and refugee protection standards, recital 24 in the preamble to the directive is worded as follows:
«[…] τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν είτε να μη διενεργούν καθόλου είτε να διενεργούν μια περιορισμένη εξέταση των αιτήσεων ασύλου που αφορούν αιτούντες που εισήλθαν στο έδαφός τους από τις […] χώρες [αυτές].
‘… Member States should be allowed to not carry out, or not to carry out full examination of asylum applications regarding applicants who enter their territory from such European third countries.
Το Συμβούλιο θα πρέπει να λαμβάνει σχετικές αποφάσεις έπειτα από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.»
The Council should take decisions in this matter after consultation of the European Parliament.’
Το άρθρο 29, παράγραφοι 1 και 2, της ίδιας αυτής οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Ελάχιστος κοινός κατάλογος τρίτων χωρών ως ασφαλών χωρών καταγωγής», ορίζει τα εξής:
Article 29(1) and (2) of the directive, headed ‘Minimum common list of third countries regarded as safe countries of origin’, provides:
Το Συμβούλιο μπορεί, λαμβάνοντας απόφαση με ειδική πλειοψηφία έπειτα από πρόταση της Επιτροπής και διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να τροποποιεί τον ελάχιστο κοινό κατάλογο προσθέτοντας ή αφαιρώντας τρίτες χώρες, σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ.
The Council may, acting by a qualified majority on a proposal from the Commission and after consultation of the European Parliament, amend the minimum common list by adding or removing third countries, in accordance with Annex II.
Η Επιτροπή εξετάζει κάθε αίτημα του Συμβουλίου ή κράτους μέλους να υποβάλει πρόταση τροποποίησης του καταλόγου.»
The Commission shall examine any request made by the Council or by a Member State to submit a proposal to amend the minimum common list.’
Το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 2005/85, υπό τον τίτλο «Χαρακτηρισμός των ασφαλών χωρών καταγωγής κατά την έννοια του άρθρου 29 και του άρθρου 30, παράγραφος 1», καθορίζει τα κριτήρια χαρακτηρισμού μιας χώρας ως ασφαλούς χώρας καταγωγής και προβλέπει, ειδικότερα, τα εξής:
Annex II to Directive 2005/85, headed ‘Designation of safe countries of origin for the purposes of Articles 29 and 30(1)’, defines the criteria by which a country may be designated as a safe country of origin as follows:
«Μια χώρα θεωρείται ως ασφαλής χώρα καταγωγής εάν, βάσει της νομικής κατάστασης, της εφαρμογής του δικαίου στο πλαίσιο δημοκρατικού συστήματος και των γενικών πολιτικών συνθηκών, καταδεικνύεται σαφώς ότι γενικά και μόνιμα δεν [υφίστανται στη χώρα αυτή ούτε] δίωξη, όπως ορίζεται στο άρθρο 9 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ, ούτε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία ούτε απειλή που προκύπτει από τη χρήση αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύγκρουσης.
‘A country is considered as a safe country of origin where, on the basis of the legal situation, the application of the law within a democratic system and the general political circumstances, it can be shown that there is generally and consistently no persecution as defined in Article 9 of Directive 2004/83/EC, no torture or inhuman or degrading treatment or punishment and no threat by reason of indiscriminate violence in situations of international or internal armed conflict.
Κατά την εκτίμηση αυτή λαμβάνεται μεταξύ άλλων υπόψη ο βαθμός στον οποίο παρέχεται προστασία κατά της δίωξης ή της κακομεταχείρισης μέσω των εξής: α) σχετικές νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις της χώρας και τρόπος εφαρμογής τους·
In making this assessment, account shall be taken, inter alia, of the extent to which protection is provided against persecution or mistreatment by:
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ β) τήρηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που ορίζονται στην Ευρωπαϊκή σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών ή/και στο διεθνές σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα ή/και στη σύμβαση κατά των βασανιστηρίων, ιδίως δε των δικαιωμάτων από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση δυνάμει του άρθρου 15, παράγραφος 2, της εν λόγω ευρωπαϊκής σύμβασης, και γ) τήρηση της αρχής της μη επαναπροώθησης σύμφωνα με τη σύμβαση της Γενεύης· δ) πρόβλεψη μηχανισμού πραγματικής προσφυγής κατά των παραβιάσεων των εν λόγω δικαιωμάτων και ελευθεριών.»
(b) observance of the rights and freedoms laid down in the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms and/or the International Covenant for Civil and Political Rights and/or the Convention against Torture, in particular the rights from which derogation cannot be made under Article 15(2) of the said European Convention;
Το άρθρο 36, παράγραφοι 1 έως 3, της οδηγίας 2005/85, το οποίο φέρει τον τίτλο «Έννοια των ευρωπαϊκών ασφαλών τρίτων χωρών», έχει ως εξής:
According to Article 36(1) to (3) of Directive 2005/85, headed ‘The European safe third countries concept’:
Το Συμβούλιο, λαμβάνοντας απόφαση με ειδική πλειοψηφία έπειτα από πρόταση της Επιτροπής και διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θεσπίζει ή τροποποιεί έναν κοινό κατάλογο τρίτων χωρών οι οποίες θεωρούνται από όλα τα κράτη μέλη ως ασφαλείς χώρες καταγωγής κατά την έννοια της παραγράφου 1.»
The Council shall, acting by qualified majority on a proposal from the Commission and after consultation of the European Parliament, adopt or amend a common list of third countries that shall be regarded as safe third countries for the purposes of paragraph 1.’
Το Συμβούλιο δεν έχει εφαρμόσει τις επίδικες διατάξεις προκειμένου να θεσπιστούν οι δύο κατάλογοι που προβλέπουν οι διατάξεις αυτές.
The Council did not apply the contested provisions in the adoption of the two lists provided for by those provisions.
Το Κοινοβούλιο προβάλλει προς στήριξη της προσφυγής του τέσσερις λόγους ακυρώσεως, οι οποίοι αντλούνται από παράβαση της Συνθήκης ΕΚ λόγω εσφαλμένης εφαρμογής του άρθρου 67, παράγραφος 5, πρώτη περίπτωση, ΕΚ, από έλλειψη αρμοδιότητας του Συμβουλίου προς θέσπιση των επίδικων διατάξεων, από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεώς τους και, τέλος, από μη τήρηση της υποχρεώσεως αγαστής συνεργασίας.
In support of its application for annulment, the Parliament raises four pleas in law: infringement of the EC Treaty stemming from disregard of the first indent of Article 67(5) EC; the Council’s lack of competence to enact the contested provisions; breach of the duty to state reasons for those provisions; and, finally, failure to comply with the obligation to cooperate in good faith.
Οι δύο πρώτοι λόγοι ακυρώσεως πρέπει να εξεταστούν από κοινού, δεδομένου ότι δεν μπορούν να διαχωριστούν, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας με το σημείο 11 των προτάσεών του.
The first two pleas should be examined together, since they are indissociable, as the Advocate General noted at point 11 of his Opinion.
Επί των δύο πρώτων λόγων ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 67, παράγραφος 5, πρώτη περίπτωση, ΕΚ και αναρμοδιότητα του Συμβουλίου
The first two pleas, alleging an infringement of the first indent of Article 67(5) EC and the Council’s lack of competence
Το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ότι, λαμβανομένων υπόψη των κοινοτικών ρυθμίσεων που είχαν θεσπιστεί στον οικείο τομέα, ήτοι του κανονισμού 343/2003 και των οδηγιών 2003/9 και 2004/83, η έκδοση της οδηγίας 2005/85 αποτέλεσε την τελευταία νομοθετική φάση για τον καθορισμό των κοινών κανόνων και των βασικών αρχών, των οποίων η εφαρμογή θα καθιστούσε δυνατή τη μετάβαση στη διαδικασία του άρθρου 251 ΕΚ (στο εξής: διαδικασία συναποφάσεως), όπως απαιτεί το άρθρο 67, παράγραφος 5, πρώτη περίπτωση, ΕΚ.
The Parliament submits that, in view of the Community legislation that was already adopted, namely Regulation No 343/2003 and Directives 2003/9 and 2004/83, the adoption of Directive 2005/85 constituted the final legislative stage in the adoption of common rules and basic principles the implementation of which was intended to enable the transition to be made to the procedure laid down in Article 251 EC (‘the co-decision procedure’), in accordance with the requirements of the first indent of Article 67(5) EC.