natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πράγματι, το Δημόσιο έχει κάλλιστα τη δυνατότητα, ασκιόντας
That enabled the French Government and the Community judicature to know the reasons for which the Commission considered that, in this case, State resources were involved.
Επί του πρώτου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως
By holding in the contested decision that the resources of public undertakings, such as those of Crédit Lyonnais and its subsidiaries, fell within the control of the State and were therefore at its
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το πριότο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
It follows from all the foregoing that the first part of the first plea in law must be rejected.
Εξάλλου, η ερμηνεία αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί, όπως υποστηρίζει η Γαλλική Κυβέρνηση, ως πιθανή πηγή δυσμενών διακρίσεων των δημόσιων επιχειρήσειον έναντι τιον ιδιωτικών.
On that point, it cannot be demanded that it be demonstrated, on the basis of a precise inquiry, that in the particular case the public authorities specifically incited the public undertaking to take the aid measures in question.
Σε μια περίπτωση όπως η προκείμενη, η κατάσταση τιον δημόσιιον επιχειρήσεων δεν μπορεί να συγκριθεί με την κατάσταση τιον ιδιωτικών.
In the first place, having regard to the fact that relations between the State and public undertakings are close, there is a real risk that State aid may be granted through the intermediary of those undertakings in a non-transparent way and in breach of the rules on State aid laid down by the Treaty.
Τα κράτη δηλαδή μπορούν, όπιος υπενθυμίζεται με την ενδέκατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 80/723, να επιδιώκουν, μέσω πον δημόσιιον επιχειρήσειον τους, μη εμπορικούς σκοπούς.
In this case, the Commission adopted in the contested decision, as the sole criterion, the organic criterion according to which Crédit Lyonnais, Altus and SBT, as public undertakings, were under the control of the State. In those circumstances, it must be held that that interpretation of the criterion of imputability to the State is erroneous.
Συναφώς δεν χρειάζεται να αποδεικνύεται, κατόπιν ειδικής έρευνας, ότι οι δημόσιες αρχές παρότρυναν συγκεκριμένα την οικεία δημόσια επιχείρηση να λάβει τα επίμαχα μέτρα ενισχύσεων.
Moreover, it will, as a general rule, be very difficult for a third party, precisely because of the privileged relations existing between the State and a public undertaking, to demonstrate in a particular case that aid measures taken by such an undertaking were in fact adopted on the instructions of the public authorities.
Δεύτερον, οι τρίτοι θα έχουν κατά κανόνα, λόγιο ακριβώς των προνομιακιόν σχέσειον μεταξύ Δημοσίου και δημόσιιον επιχειρήσειον, πολύ μεγάλη δυσκολία να αποδείξουν ότι τα μέτρα ενισχύσειον που έλαβε σε συγκεκριμένη περίπτωση μια δημόσια επιχείρηση ελήφθησαν ουσιαστικά κατόπιν οδηγιών τιον δημόσιων αρχιόν.
In this case, it is undisputed between the parties that, in order to examine whether or not the State has adopted the conduct of a prudent investor operating in a market economy, it is necessary to place oneself in the context of the period during which the financial support measures were taken in order to assess the economic rationality of the State's conduct, and thus to refrain from any assessment based on a later situation.
Πράγματι, κατά πάγια νομολογία, από την αιτιολογία που απαιτεί το άρθρο 253 ΕΚ πρέπει να προκύπτει κατά τρόπο σαφή και μη διφορούμενο η συλλογιστική της κοινοτικής αρχής που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη πράξη, ώστε οι μεν ενδιαφερόμενοι να μπορούν, γνωρίζοντας τους λύγους που δικαιολογούν τη λήψη του μέτρου, να υπερασπιστούν τα δικαιώματα τους, το δε Δικαστήριο να ασκεί τον έλεγχο του (αποφάσεις της 17ης Ιανουαρίου 1984, 43/82 και 63/82, VBVB και VBBB κατά Επιτροπής, σκέψη 22, και της 19ης Σεπτεμβρίου 2000, C-156/98, Γερμανία κατά Επιτροπής, σκέψη 96).
For those reasons, it must be accepted that the imputability to the State of an aid measure taken by a public undertaking may be inferred from a set of indicators arising from the circumstances of the case and the context in which that measure was taken. In that respect, the Court has already taken into consideration the fact that the body in question could not take the contested decision without taking account of the requirements of the public authorities (see, in particular, Van der Kooy, paragraph 37) or the fact that, apart from factors of an organic nature which linked the public undertakings to the State, those undertakings, through the intermediary of which aid had been granted, had to take account of directives issued by a Comitato Interministeriale per la Programmazione Economica (CIPE) (Case C-303/88 Italy ν Commission, cited above, paragraphs 11 and 12; Case C-305/89 Italy ν Commission, cited above, paragraphs 13 and 14).
Επομένως, η Γαλλική Κυβέρνηση και ο κοινοτικός δικαστής μπορούσαν να γνωρίζουν τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή εκτιμούσε εν προκειμένω ότι είχαν χρησιμοποιηθεί κρατικοί πόροι.
However, the mere fact that a public undertaking has been constituted in the form of a capital company under ordinary law cannot, having regard to the autonomy which that legal form is capable of conferring upon it, be regarded as sufficient to exclude the possibility of an aid measure taken by such a company being imputable to the State (Case C-305/89 Italy ν
Για τους λόγους αυτούς, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η δυνατότητα καταλογισμού στο Δημόσιο μέτρου ενισχύσειος που έχει λάβει δημόσια επιχείρηση μπορεί να συναχθεί από ένα σύνολο ενδείξειον που προκύπτουν από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης και το όλο πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η λήψη του μέτρου.
In those circumstances, and having regard to paragraphs 16 to 20 of the present judgment, it has to be examined whether, as the contested decision states several times (see, in particular, paragraph 25), the Commission did indeed view matters from the standpoint of 1992, 1993 and 1994 when holding that the loans and guarantees granted to Stardust by Altus and SBT did not reflect prudent conduct in a market economy, taking account of the available information and foreseeable developments at the time when they were actually granted.
Αν δεν συνέβη αυτό, τότε η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα το κριτήριο του ιδκότη επενδυτή που ενεργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς, το οποίο αφορά επίσης τις αυξήσεις κεφαλαίου της Stardust στις οποίες προέβησαν η Altus τον Οκτώβριο του 1994 και το CDR τον Απρίλιο του 1995, τον Ιούνιο του 1996 και τον Ιούνιο του 1997.
recapitalisations of Stardust by Altus in October 1994 and by CDR in April 1995, June 1996 and June 1997. '
Συναφιός, στο σημείο 25 της προσβαλλόμενης απόφασης αναφέρεται ότι η SBT «ήταν η αποκλειστική τράπεζα της εταιρίας» και ότι η χρηματοδοτική στήριξη «έλαβε διάφορες μορφές, συμπεριλαμβανομένης της άμεσης και έμμεσης χορήγησης δανείων, ιδίοις υπό μορφή χρηματοδοτήσειον εκ μέρους της SBT προς επενδυτές που επιθυμούσαν να αποκτήσουν μερίδια συμμετοχής στα πλοία [που
On that point, the contested decision states, in paragraph 25. that 'the bank [SBT] became the ¡company's_BAR_ sole banker' and that its financial support 'took a number of forms, including direct and indirect loans, in particular financing granted by SBT to investors wishing to acquire shares in boats managed by Altus, or in the form of guarantees for those investments. That practice entailed a considerable amount of risk, as SBT bore all the banking exposures and a large part of the firm's off balance-sheet exposures'.
Στην προκειμένη περίπποση η Επιτροπή, με την προσβαλλόμενη απόφαση, επέλεξε ως μόνο κριτήριο το οργανικό, κατά το οποίο η Crédit Lyonnais, η Altus και η SBT, ως δημόσιες επιχειρήσεις, τελούσαν υπό τον έλεγχο του Δημοσίου.
First, the Commission held several times (notably in paragraphs 29, 33 and 38 of the contested decision) that, at the end of 1994, the level of risks taken by SBT and Altus in relation to Stardust was at least double the value of that company's balance sheet.
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να γίνει δεκτό ότι αυτή η ερμηνεία του κριτηρίου περί της δυνατότητας καταλογισμού στο Δημόσιο είναι εσφαλμένη.
According to paragraph 33 of that decision, 'no private banker or any risk capital company acting in _BAR_a rational] manner... would have taken risks in respect of a single company which were more than double its balance sheet total, even if the firm had been profitable and well run'.
Κατά συνέπεια, το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου ακυριόσεως που προβάλλει η Γαλλική Κυβέρνηση είναι βάσιμο.
The Commission continues, in paragraph 26 of that decision, by stating that '[sjuch behaviour is not consistent with the normal prudential practice of a banker. ...
διαχειριζόταν η Altus], ή υπό μορφή εγγυήσειον χρηματοδότησης τιον επενδύσειον αυτιόν.
Second, it is stated in paragraph 38 of the contested decision that '_BAR_i]n view of Stardust's financial position at the end of 1994, the financial risks taken by Crédit Lyonnais and the estimated losses reported following the audit at the end of 1994 justifying fresh provisions of over FRF 200 million, it could already be predicted at the end of 1994 that the deferred cost of such aid would total hundreds of millions of francs'.
Η πρακτική αυτί] περιέκλειε ιδιαίτερους κινδύνους, καθότι με τον τρόπο αυτό η SBT αναλάμβανε το σύνολο των τραπεζικών κινδύνων και μεγάλο μέρος πον εκτός ισολογισμού κινδύνων της επιχείρησης».
On the basis of those factors, the Commission took the view, in paragraph 27 of the contested decision, that '[i]t must be concluded that the continual assistance provided by Crédit Lyonnais to Stardust, even before the 1994 recapitalisation, was not consistent with the financing which would have been granted by a private bank operating in a market economy'.
Εντούτοις, επιβάλλεται η διαπίστωση, πρώτον, ότι η Επιτροπή δεν προσδιόρισε το ύψος πον δάνειων και εγγυήσεων που παρασχέθηκαν στη Stardust το 1992, το 1993 και το 1994.
Since the two pleas alleging misinterpretation of the criterion of imputability to the State of the financial support measures taken in favour of Stardust by Altus and SBT and misapplication of the criterion of the private investor in a market economy are well founded, the contested decision must be annulled without there being any need to examine the other pleas in law raised by the French Government.
Κατά συνέπεια, ο δεύτερος λόγος ακυρώσειος που προβάλλει η Γαλλική Κυβέρνηση είναι επίσης βάσιμος.
to adopt the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Directive 98/8/EC of the European Parliament and of the Council of 16 February 1998 concerning the placing of biocidal products on the market and, in any event, by failing to communicate them to the Commission, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under that directive.
που έλαβαν η Altus και η SBT υπέρ της Stardust και στην εσφαλμένη εφαρμογή του κριτηρίου του ιδιώτη επενδυτή που ενεργεί υπό συνθήκες οικονομία; τη; αγοράς, είναι βάσιμοι, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί, να
implementing Directive 98/8, the Commission initiated the infringement procedure. Having given the Grand Duchy of Luxembourg formal notice to submit its observations and having received no reply from the Luxembourg authorities, the Commission, on 24 January 2001, sent a reasoned opinion to that Member State requesting it to adopt the measures necessary to comply with the directive within a period of two months from the date of its notification.
Χω 9 ι 5 χρειάζεται να εξεταστούν οι άλλοι
The Luxembourg Government states that the transposition of Directive 98/8 into national law is under way and should be completed shortly.
Δεδομένου ότι οι δύο λόγοι ακυριόσειος, οι οποίοι στηρίζονται στην εσφαλμένη ερμηνεία του κριτηρίου της δυ'νατότητας καταλογισμού στο Δημόσιο των μέτρων χρηματοδοτικής στήριξης λόγοι ακυριόσεως που προβάλλει η Γαλλική Κυβέρνηση.
Under Article 34 of Directive 98/8, Member States were to bring into force the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with it not later than 24 months after its entry into force, that is to say 14 May 2000, and forthwith to inform the Commission thereof.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
Having received no communication from the Grand Duchy of Luxembourg on measures
•1) Ακυρώνει την απόφαση 2000/513/ΕΚ της Επιτροπής της 8ης Σεπτεμβρίου 1999, σχετικά με τις ενισχύσεις που χορήγησε η Γαλλία στην επιχείρηση Stardust Marine.
Declares that, by failing to adopt, within the prescribed period, the laws, regulations and administrative measures necessary in order to comply with Directive 98/8/EC of the European Parliament and of the Council of 16 February 1998 concerning the placing of biocidal products on the market, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under that directive.
Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα»
Orders the Grand Duchy of Luxembourg to pay the costs.'
Ο γενικό; εισαγγελέα; F.G. Jacobs ανέπτυξε τι; προτάσει; του κατά τη συνεδρίαση τη; ολομέλεια; τη; 13η; Δεκεμβρίου 2001.
Advocate General F.G. Jacobs delivered his Opinion at the sitting of the First Chamber on 7 March 2002.
«1) να ακυρώσει την απόφαση 200/513/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Σεπτεμβρίου 1999, σχετικά με τις ενισχύσεις που χορήγησε η Γαλλία στην επιχείρηση Stardust Marine,
'1 ) declare that, by not adopting the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Directive 98/8/EC of the European Parliament and of the Council of 16 February 1998 concerning the placing of biocidal products on the market, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under that directive;
2) να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.»
2) order the Grand Duchy of Luxembourg to pay the costs.'
Όμως, δεν αμφισβητείται εν προκειμένω ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου δεν έλαβε τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη συμμόρφωση του προς την αιτιολογημένη γνώμη εντός της προς τούτο ταχθείσας προθεσμίας.
By order of 16 December 1999, received at the Court on 24 December 1999, the Verwaltungsgerichtshof (Higher Administrative Court) referred to the Court for a preliminary ruling under Article 234 EC a question on the interpretation of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969 concerning indirect taxes on the raising of capital, as amended by the Act concerning the conditions of accession of the Kingdom of Norway, the Republic of Austria, the Republic of Finland and the Kingdom of Sweden and the adjustments to the Treaties on which the European Union is founded.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
1058, in its amended version as published in BGBl.
«1) Το Μεγάλο Δουκάτο τον Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωση του προς την οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
629/1994, hereinafter 'the KVG'), Palais had thenceforth to be regarded as a capital company for the purposes of the KVG and sent a notice of provisional tax assessment to it under Paragraph 2(1), point 1, of the KVG, claiming payment of capital duty on the value of the limited partner's capital contribution.
Ο γενικό; εισαγγελέα; F.G. Jacobs ανέπτυξε τι; προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πρώτου τμήματο; τη; 7η; Μαρτίου 2002.
Palais is an Austrian firm which was established in 1982 as a Kommanditgesellschaft (limited partnerships, hereinafter 'KGs'), which under Austrian law was not considered to be a capital company. The duty provided for under
Πρότεινε στο Δικαστήριο:
On 26 August 1996 Palais appealed against that assessment.
«1) να αναγνιορίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωση του προς την οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνιον στην αγορά, παρέβη τις υποχρειόσεις που υπέχει από την εν λόγιο οδηγία'
It claimed inter alia that, since the contribution in question had already been taxed under Paragraph 33, item 16(1), point 1(b) of the GebG, the duty levied amounted to 'double taxation' of that contribution and, as such, was contrary to the principles laid down in Directive 69/335.
2) να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.;
The tax authority rejected the appeal as unfounded. Palais then appealed to the secondinstance tax authority, which also dismissed the appeal on the ground, in particular, that capital duty had been charged only once on the capital of Palais; the duty levied under Paragraph 33, item 16(1 ), point 1(b), of the GebG could not be deemed to be capital duty and was in any event levied before the entry into force of Directive 69/335 in the Republic of Austria.
Προδικαστική «Συγκέντρωση κεφαλαίων — Οδηγία 69/335/ΕΟΚ Πεδίο εφαρμογής — Ετερόρρυθμη εταιρία Εκχώρηση της συμμετοχής του ετερορρύθμου εταίρου σε εταιρία περιορισμένης ευθύνης — Εισφορά κεφαλαίου που, πριν από την εκχώρηση και από τη θέση σε ισχύ της οδηγίας, υποβλήθηκε σε φόρο ευθέως ανάλογο προς την αξία της» (Δεύτερο τμήμα) δίκης και το
By its question the national court is asking in essence whether Directive 69/335 precludes the levying of capital duty upon the conversion of a partnership into a capital company within the meaning of that directive, where, before the entry into force of that directive, a duty such as that provided for in Paragraph 33, item 16(1), point 1(b), of the GebG has already been levied on all the capital contributions made for the acquisition of shares in the partnership.
Με διάταξη της 16ης Δεκεμβρίου 1999, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 24 Δεκεμβρίου 1999, το Verwaltungsgerichtshof υπέβαλε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, προδικαστικό εριότημα σχετικό με την ερμηνεία της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόριον τιον επιβαλλομένιον επί των συγκεντριόσεων κεφαλαίων, όπιος τροποποιήθηκε με την Πράξη περί πον όριον προσχιορήσειος του Βασιλείου της Νορβηγίας, της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας καθιός και των προσαρμογιόν πον ιδρυτικιόν Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
When Article 1 is read in conjunction with Article 3(1) and (2) of Directive 69/335, it is apparent that the directive is intended to apply only to capital companies, as defined in that directive, and to the companies, firms, associations or legal persons operating for profit deemed to be capital companies and regarded as such by a Member State for the purpose of charging capital duty.
Η Palais είναι αυστριακή εταιρία που συστήθηκε το 1982 ως Kommanditgesellschaften (ετερόρρυθμη εταιρία, στο εξής: KG) η οποία, σύμφωνα με το αυστριακό δίκαιο, δεν θεωρούνταν κεφαλαιουχική εταιρία.
As regards the provisions of Article 6 of Directive 69/335 and the prohibition of double taxation which, in the national court's opinion, follows therefrom by virtue of Case C-280/91 Viessmann [1993], it should be observed, first, that Article 6 relates only to capital duty on contributions to capital companies within the meaning of Directive 69/335.
Για τη συστατική της πράξη καταβλήθηκε το τέλος που προέβλεπε το άρθρο 33, Tarifpost (στο εξής: TP) 16, παράγραφος 1, σημείο b, του τότε ισχύοντος Gebührengesetz (νόμου περί τελών χαρτοσήμου, στο εξής: GebG).
Next, in Viessmann the Court did not hold that Article 6 of the directive precludes the taxation of certain contributions on more than one occasion but merely held that contributions which had already given rise to payment of capital duty under another provision of the directive could not be subject to capital duty under Article 6 of the directive.
Τον Μάρτιο του 1994, η Palais μετατράπηκε σε Κ ο m m a n d i t -Erwerbsgesellschaften (ετερόρρυθμη εταιρία κερδοσκοπικού σκοπού, στο εξής: KEG).
Finally, the company in question in the proceedings giving rise to that judgment was, at the time when it first had to pay capital duty, a capital company within the meaning of Directive 69/335.
Στις 17 Μαΐου 1996, οι απεριορίστως και προσιοπικώς ευθυνόμενοι εταίροι της Palais εκχιόρησαν τα εταιρικά τους μερίδια σε εταιρία περιορισμένης ευθύνης η οποία, λόγω της εκχωρήσεως αυτής, κατέστη ο μόνος απεριορίστως και προσωπικώς ευθυνόμενος εταίρος της Palais.
Accordingly, duties and charges levied by the Member States on contributions to companies and firms other than those referred to in Directive 69/335 do not fall within the scope of application of that directive.
Επομένως, η απαγόρευση αυτή δεν εμποδίζει την είσπραξη φόρου εισφοράς κατά τη μετατροπή μιας τέτοιας εταιρίας σε κεφαλαιουχική εταιρία, μολονότι, πριν από τη μετατροπή της, οι εισφορές προς αυτή είχαν ήδη υποβληθεί σε τέλη ή φόρους που είχαν τα ίδια χαρακτηριστικά με τον φόρο εισφοράς.
Preliminary ruling (Common agricultural policy ~ Milk quota scheme — Grant of a special reference quantity - Beneficiaries — Producers who take over a holding by similar means to inheritance after the expiry of the nonmarketing undertaking entered into by theirpredecessors — Interpretation of Article 3a of Regulation (EEC) No 857/84, as amended by Regulation (EEC) No 1639/91)
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
13), as amended by Council Regulation (EEC) No 1639/91 of 13 June 1991.
Όσον αφορά τις διατάξεις του άρθρου 6 της οδηγίας 69/335 και την απαγόρευση διπλής φορολογήσειος που, κατά την άποψη του αιτούντος δικαστηρίου, απορρέει από αυτές σύμφωνα με την απόφαση της 18ης Μαρτίου
By order of 28 August 2000, received at the Court on 20 October 2000, the Niedersächsisches Oberverwaltungsgericht (Higher Administrative Court) submitted for a preliminary ruling under Article 234 EC a question on the interpretation of Article 3a(l) of Council Regulation (EEC) No 857/84 of 31 March 1984 adopting general rules for the application of the levy referred to in
να τους επιβληθεί φόρος εισφοράς κατ' εφαρμογήν του άρθρου 6 της οδηγίας αυτής.
analysed by the Court of Justice in Von Deetzen II, because it is not the lessee but his wife who stands to inherit the producer's holding.
Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι η εταιρία την οποία αφορούσε η υπόθεση που οδήγησε στην εν λόγω απόφαση ήταν, κατά τη χρονική στιγμή που χρειάστηκε να καταβάλει για πρώτη φορά τον φόρο εισφοράς, κεφαλαιουχική εταιρία υπό την έννοια της οδηγίας 69/335.
However, the national court does not preclude the possibility that, owing to the family ties between Mr Bredemeier, his wife and his father-in-law. who lives with them on their own holding and is looked after by them, the holding has been taken over through 'similar means' to an inheritance within the meaning of Article 3a of Regulation No 857/84. That applies a foniori because the lease of the holding to Mr Bredemeier was agreed on much better terms than market terms and because, consequently, the criterion laid down in paragraphs 38 and 39 of its judgment of 22 October 1991 in Case C-44/89 Von Deetzen H is satisfied.
Επομένως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η είσπραξη φόρου εισφοράς σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκη; δεν αντιβαίνει στο άρθρο 6 της οδηγίας 69/335.
His father-in-law, who lives with his daughter and her husband on their farm and is looked after by them, had at the beginning of the 1980s entered into a nonmarketing undertaking pursuant to Regulation No 1078/77, which expired on 10 June 1985, even before Mr Bredemeier took the lease on the holding.
1993, C-280/91, Viessmann, πρέπει, κατ' αρχάς, να υπομνησθεί ότι το εν λόγιο άρθρο αφορά μόνον τον φόρο εισφοράς που επιβάλλεται στις εισφορές προς κεφαλαιουχικές εταιρίες υπό την έννοια της οδηγίας 69/335.
It was in those circumstances that the Niedersächsisches Oberverwallungsgericht decided to stay proceedings and to refer a question to the Court for a preliminary ruling.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
The question referred to the Court
Ο '/ενικό; εισαγγελέα; Α.
The two cases were joined and were dismissed by judgment of 20 October 1993.
Tizzano ανέπτυξε τι; προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του δευτέρου τμήματο; τη; 10η; Ιανουαρίου 2002.
In Von Deetzen II, the Court interpreted the expression 'similar means' within the meaning of the first subparagraph of Article 7a of Regulation No 1546/88.