natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εξ αυτού συνάγεται ότι για την επίλυση της διαφοράς δεν είναι αδιάφορο το αν το σημείο στερείτο εξ υπαρχής διακριτικού χαρακτήρα (περίπτωση που προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας) ή αν το σημείο περιγράφει ορισμένες ενδείξεις που αφορούν το προϊόν (άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, της οδηγίας).
It follows from the foregoing that the outcome will be different depending on whether the mark in itself lacked distinctive character (governed by Article 3(1)(b) of the Directive) or whether it is an indication designating the product (Article 3(1)(c) of the Directive).
Εντούτοις, δεδομένου ότι πρόκειται για ζήτημα το οποίο ανάγεται στην εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, η διαπίστωση αυτή εναπόκειται στο Hoge Raad ή, εφόσον δεν μπορεί στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας να προβεί σε διαπιστώσεις σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά, στο δικαστήριο της ουσίας.
However, owing to its factual nature, that assessment may be made only by the Hoge Raad or, if it is barred from examining the facts in an appeal in cassation, by the court whose judgment is the subject of the appeal.
Εντούτοις, δεδομένου ότι το Hoge Raad δίδει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη της ελεύθερης χρήσεως σημείων, ως ερμηνευτικό κριτήριο που είναι ενδεχομένως χρήσιμο
In view of the close connection between those two questions, I agree with the Italian Government that it is advisable to consider them together, with particular emphasis on the first question in which the Netherlands court essentially asks whether the general
Συντάσσομαι με την άποψη της Ιταλικής Κυβερνήσεως ότι τα ερωτήματα αυτά πρέπει να εξεταστούν από κοινού λόγω της στενής συνάφειας που παρουσιάζουν, θα πρέπει δε
According to the case-file, the contested sign acquired distinctive character through the use made of it by adidas. Accordingly, it is necessary to have regard also to the rules applicable to signs which are not capable of registration, pursuant to Article 3(1)(b), (c) and (d) of the Directive.
ADIDAS και ADIDAS BENELUX να δοθεί έμφαση στο πρώτο με το οποίο το ανώτατο ακυρωτικό των Κάτω Χωρών ερωτά κατ’ ουσίαν αν το γενικό συμφέρον να διατηρηθεί η ελεύθερη χρήση ενός συγκεκριμένου σημείου αποτελεί ερμηνευτικό στοιχείο της εκτάσεως των δικαιωμάτων που παρέχει το σήμα στον δικαιούχο του στο πλαίσιο διαδικασίας λόγω προσβολής αυτού του δικαιώματος βιομηχανικής ιδιοκτησίας.
ADIDAS AND ADIDAS BENELUX interest in keeping a particular sign available constitutes a factor to be taken into account when interpreting the extent of the rights conferred on the proprietor of a mark in an action for infringement of that right.
επιταγή διατηρήσεως μίας ονομασίας στη διάθεση όλων, η οποία αντλείται από τη γερμανική θεωρία», βάσει της οποίας, «υπάρχουν —εκτός των εμποδίων που συνδέονται με την ενδεχόμενη έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα— λόγοι δημοσίου συμφέροντος οι οποίοι επιβάλλουν τον περιορισμό των δυνατοτήτων καταχωρίσεως ορισμένων σημείων προκειμένου να μπορούν να χρησιμοποιηθούν ελεύθερα από το σύνολο των επιχειρηματιών» 9.
principle of German law’, according to which, ‘in addition to the impediments associated with a lack of distinctive character, there are also other public interest considerations which militate in favour of limiting the registration of certain signs so that they may be used freely by all operators’. 9
Από τα ανωτέρω συνάγεται, αφενός, η γερμανική προέλευση του κανόνα αυτού, ο οποίος αντλεί ακόμη και την ονομασία του από τη γλώσσα αυτή (Freihaltebedürfnis) 10, και, αφετέρου, η στενή σχέση του με το γενικό συμφέρον.
I drew attention, on the one hand, to the German origins of the principle, even using its German name (Freihaltebedürfnis), 10 and, on the other, to its close connection with the general interest.
Εντούτοις, για την καλύτερη κατανόηση της αρχής αυτής του εθνικού δικαίου και για τη σημασία της στο κοινοτικό σύστημα, ενδείκνυται να εξεταστεί σε βάθος η εξέλιξή της στις δύο έννομες τάξεις.
However, in order to understand better that principle of national law, and its significance within the Community legal system, it is appropriate to explore its development in both legal orders.
Β — Εισαγωγικά: περί της ανάγκης ελεύ­θερης χρήσεως των σημείων
B — Introduction: availability
Προέλευση: το γερμανικό δίκαιο
Origin: German law
Η εξέταση των απαρχών της Frei­haltebedürfnis παραπέμπει στην εποχή κατά την οποία ίσχυε ο παλαιός γερμανικός νόμος
An investigation of the origins of the Freihaltebedürfnis principle leads back to the period when the Warenzeichengesetz (former German Law on trade marks;
Στις προτάσεις μου επί της υποθέσεως Koninklijke 8, αναφέρθηκα στην «καλούμενη
In the Opinion in Koninklijke, 8 I referred to the ‘so-called “requirement of availability”
9 — Σημείο 52 των προτάσεών μου που παρατίθενται στην προηγούμενη υποσημείωση.
9 — Paragraph 52 of the Opinion cited in the previous footnote.
10 — Η γερμανόφωνη θεωρία χρησιμοποιεί αδιακρίτως τον όρο αυτό, π.χ. Sosnitzas, O./Fröhlich, S., «Freihaltebedürfnis bei mehrdeutigen Zeichen — Unterschiede in der Beurteilung durch EuGH, BGH und BPatG?», Markenrecht, 09/2006, σ. 383 επ., και την παραλλαγή «Freihaltungsbedürfnis», π.χ.: Bender, A., «Absolute Eintragungshindernisse — Art.
10 — Academic lawyers writing in German do not differentiate between that term, used, for example, in Sosnitzas, O. and Fröhlich, S., ‘Freihaltebedürfnis bei mehrdeutigen Zeichen — Unterschiede in der Beurteilung durch EuGH, BGH und BPatG?’, Markenrecht, 09/2006, p.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-102/07 περί σημάτων (Warenzeichengesetz, στο εξής: WZG) 11.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-102/07 and serious.
των σημείων έπρεπε να πληροί τρεις προϋποθέσεις: έπρεπε να είναι συγκεκριμένη, ενεστώσα και σοβαρή 15.
‘the WZG’) was in force. 11In practice, it was thought that the wording of Paragraph 4(2)(1) was too concise, because it prohibited only the registration of signs composed exclusively of numbers, letters or words containing an indication of the kind, age, place of production, qualities, intended purpose, price, quantity or weight of the goods. 12
Στο πλαίσιο της παραδοσιακής γερμανικής θεωρίας, η ανάγκη ελεύθερης χρήσεως
The traditional German interpretation associated three adjectives with the principle of availability, requiring it to be real, current
Εν συνόψει, στο γερμανικό δίκαιο των σημάτων, η Freihaltebedürfnis είχε καταστεί άγραφη προϋπόθεση 19, που προσετίθετο στις νομοθετικές προϋποθέσεις που έτασσε ο WZG.
In short, in German trade mark law, the Freihaltebedürfnis principle became an unwritten condition of trade mark applications, 19 created by caselaw and additional to the legal requirements imposed by the WZG.
11 — Η διάταξη του 1936 τροποποιήθηκε σημαντικά το 1968 (ανακοίνωση της 2ας Ιανουαρίου 1968, BGBl. I, σ.
11 — The 1936 law was substantially amended in 1968 (Bekanntmachung of 2 January 1968; BGBl.
401 επ., αναλύει με σχολαστικότητα όλα αυτά τα ζητήματα.
401 et seq., describes all those aspects at length.
Ο ως άνω συγγραφέας προσθέτει ότι το γερμανικό Bundesgerichtshof (ομοσπονδιακό ανώτατο δικαστήριο) επεξέτεινε την αρχή στο άρθρο 8, παράγραφος 2, σημείο 2, του WZG.
The same author also states that the German Bundesgerichtshof (Federal Court of Justice) extended the principle to Paragraph 8(2)(2) of the WZG.
17 — Το Bundespatentgerichtshof (ομοσπονδιακό δικαστήριο σημάτων) συμμορφώθηκε επίσης στους κανόνες που έθεσε το Bundesgerichtshof.
17 — The Bundespatentgerichtshof (Federal Patents and Trade Marks Court) also adopted the guidelines laid down by the Bundesgerichtshof.
18 — Βλ. Lobato, M., Comentario a la Ley 17/2001, de marcas, Εκδόσεις Thomson — Civitas, 2η έκδοση, Pamplona, 2007, σ. 238.
18 — Lobato, M., Comentario a la Ley 17/2001, de marcas, Thomson — Civitas, 2nd edition, Pamplona, 2007, p. 238.
ADIDAS και ADIDAS BENELUX διάθεση όλων […], υπό την έννοια της γερμανικής νομολογίας […]» 21, εκτίμηση η οποία δεν πέρασε απαρατήρητη από τη γερμανική θεωρία 22.
ADIDAS AND ADIDAS BENELUX of Article 3(1)(c) of the Directive does not depend on there being a real, current or serious need to leave [a sign or indication] free … under German case-law…’, 21a declaration which did not go unnoticed by German legal writers. 22
Η νομοθετική μεταβολή που επήλθε το 1995 με την έναρξη ισχύος του νέου γερμανικού νόμου για τα σήματα την 1η Ιανουαρίου του έτους αυτού, ο οποίος στηριζόταν στην οδηγία, επηρέασε τη διατύπωση του άρθρου 4, παράγραφος 2, του WZG, δεδομένου ότι οι απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου μεταφέρθηκαν στο άρθρο 8 του νέου νόμου.
The amendment of the German legislation which took place in 1995 with the entry into force, on 1 January of that year, of the new Law on trade marks based on the Directive, affected the wording of Paragraph 4(2) of the WZG; as a result, the absolute grounds for refusal set out therein were inserted into Paragraph 8 of the new Law.
Ασυμβατότητα με το κοινοτικό δίκαιο
Incompatibility of the principle with Community law
Εντούτοις, το Δικαστήριο δεν απέρριψε τη θεωρία της Freihaltebedürfnis, αλλά αναγνώρισε με τον τρόπο αυτόν τη σχέση της με το γενικό συμφέρον στο οποίο στηριζόταν ο κανόνας του οποίου την ερμηνεία ζήτησε το ως άνω δικαστήριο του Μονάχου 23.
However, the Court did not reject outright the Freihaltebedürfnis principle, since it acknowledged the link between the principle and the general interest underlying the provision which the Landgericht München I had asked the Court to interpret.
Έτσι, είναι βάσιμη η άποψη ότι ο λόγος για τον οποίον είναι απαράδεκτη η καταχώριση περιγραφικών σημείων ή ενδείξεων κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, της οδηγίας ανάγεται στη βούληση να μην επιτρέπεται η μονοπώλησή τους, προκειμένου να μην υπάρξει αντίθεση στη νόμιμη επιδίωξη της κοινωνίας να τα χρησιμοποιεί χωρίς εμπόδια 24.
23That provides the basis for the view that the prohibition of registration of descriptive signs or indications as provided for in Article 3(1)(c) of the Directive reflects the aim of precluding the monopolisation of such signs or indications to ensure that the legitimate expectation of a company to use them freely is not infringed. 24
Το 1997, το Landgericht München I (υπ’ αριθμ. 1 περιφερειακό δικαστήριο του Μονάχου) υπέβαλε στο Δικαστήριο τα προδικαστικά ερωτήματα της υποθέσεως Windsurfing Chiemsee 20.
In 1997, the Landgericht München I (Regional Court I of Munich) submitted a reference to the Court for a preliminary ruling in the Windsurfing Chiemsee case.
Βάσει της διατυπώσεως των διατάξεων του 1995, ουδόλως εκπλήσσει το γεγονός ότι το βαυαρικό δικαστήριο υπέβαλε ερωτήματα, μεταξύ άλλων, σχετικά με τη συμβατότητα της Freihaltebedürfnis με τη διάταξη του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, της οδηγίας.
20It is not surprising that, in the light of the 1995 legislation, the Bavarian referring court asked, inter alia, whether the Freihaltebedürfnis principle was compatible with Article 3(1)(c) of the Directive.
Έκτοτε, η νομολογία των κοινοτικών δικαιοδοτικών οργάνων έχει επανειλημμένως τονίσει την ανάγκη ελεύθερης χρήσεως των σημείων, η οποία είναι συμφυής προς το γενικό συμφέρον, και έχει διευκρινίσει το περιεχόμενό της σε σχέση με τον σκοπό που επιδιώκει η ανωτέρω διάταξη, ήτοι να επιτρέψει την ελεύθερη χρήση όλων των σημείων ή των ενδείξεων στο πλαίσιο
Since then, Community caselaw has repeatedly drawn attention to the need to apply the principle of availability — which is inherent in the general interest — and has linked it to the abovementioned aim of ensuring that a mark or indication may continue to be used freely when deciding
21 — Σκέψη 35 της προπαρατεθείσας αποφάσεως Windsurfing Chiemsee.
21 — Paragraph 35 of the judgment in Windsurfing Chiemsee.
Ως γνωστόν, αντικείμενο της διαφοράς ήταν οι ενδείξεις γεωγραφικής προελεύσεως, πράγμα το οποίο ουδόλως μειώνει τη σημασία ή το βάρος της εκτιμήσεως του Δικαστηρίου ότι «[…] η εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, της οδηγίας δεν εξαρτάται από την ύπαρξη συγκεκριμένης, πραγματικής ή σοβαρής ανάγκης διατηρήσεως μίας ονομασίας στη
It is well-known that that dispute concerned geographical indications of origin, but that does not diminish the scope or importance of the statement of the Court to the effect that ‘… the application
402, είχε διατυπώσει επιφυλάξεις ως προς το κύρος της γερμανικής νομολογίας περί της Freihaltebedürfnis πριν από τη δημοσίευση της αποφάσεως Windsurfing Chiemsee.
402, had questioned whether the German caselaw on Freihaltebedürfnis was applicable before the judgment in Windsurfing Chiemsee.
23 — Σκέψεις 26 και 27 της αποφάσεως Windsurfing Chiemsee.24 — Βλ.
23 — Paragraphs 26 and 27 of the judgment in Windsurfing Chiemsee.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-102/07 αποφάσεως επί αιτήσεως καταχωρίσεως 25, επεκτείνοντας την άποψη αυτή στα σημεία β΄ και γ΄ του ιδίου ως άνω άρθρου 3 26.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-102/07 whether it is eligible for registration.
το ζήτημα της ερμηνείας του άρθρου 5 της οδηγίας, περιοριζομένης, κατά συνέπεια, της αναλύσεως των προδικαστικών ερωτημάτων, όπως με καλούν να πράξω με τα αντίστοιχα υπομνήματά τους οι αναιρεσίβλητες και η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου.
25 It has also extended that view to Article 3(1)(b) and (e). 26 the analysis of the questions referred for a preliminary ruling to an interpretation of Article 5 of the Directive, as advocated by the appellants in cassation and the United Kingdom Government in their written observations.
Στο σημείο αυτό, πρέπει να παύσει η έρευνα της ανάγκης ελεύθερης χρήσεως των σημείων, δεδομένου ότι είναι άνευ σημασίας η εξέταση ζητημάτων δευτερεύουσας σημασίας που δεν επηρεάζουν την ανάλυση του προδικαστικού ερωτήματος του Hoge Raad, αλλά ενδέχεται να συσκοτίσουν την κατανόηση των ανά χείρας προτάσεων.
This is an appropriate point at which to conclude the analysis of the requirement of availability, since it is not worth considering minor factors which would be of no assistance in the analysis of the questions referred for a preliminary ruling by the Hoge Raad, and which might cloud understanding of this Opinion.
Απομένει, βάσει των ανωτέρω αναπτύξεων επί του νομικού αυτού κανόνα, να διερευνηθεί το άρθρο 6 της οδηγίας, προκειμένου να διαπιστωθεί σε ποιον βαθμό απηχεί αυτόν τον κανόνα της νομολογίας ως μέρος του γενικού συμφέροντος.
It is now necessary, using the relevant knowledge gained about that principle, to examine Article 6 of the Directive in more detail, and to ascertain the extent to which it includes the principle as part of the general interest.
Δεν αγνοώ τη λογική και τη συστηματική σχέση που υφίσταται μεταξύ των ως άνω άρθρων 5 και 6 της οδηγίας των οποίων η ερμηνεία θα επηρεάσει ασφαλώς το τελικό αποτέλεσμα, ωστόσο δεν είναι δυνατόν να μη ληφθεί υπόψη το άρθρο 6, παράγραφος 1, οσάκις πρόκειται ακριβώς για την εξέταση των ορίων της ασκήσεως του ius prohibendi του δικαιούχου του σήματος, σύμφωνα με τον τίτλο που φέρει το άρθρο αυτό 27.
I am aware that there is a logical and systematic connection between Articles 5 and 6 of the Directive, which will in all likelihood have an interpretative influence on the final outcome, but it is essential to bear in mind Article 6(1) when it comes to determining the boundaries of the exercise of the iusprohibendi by the proprietor of a trade mark, in accordance with the heading of the article.
Επιπλέον, η πλούσια νομολογία επί του άρθρου 5 της οδηγίας θα αποδεικνυόταν ανεπαρκής προκειμένου να παράσχει ικανοποιητική απάντηση στο αιτούν δικαστήριο το οποίο επικαλείται, χωρίς να το αναφέρει, το άρθρο 6 αυτής της κοινοτικής ρυθμίσεως.
27 In addition, the copious caselaw on Article 5 of the Directive would not suffice for the purposes of replying to the referring court, which, without referring to it, relies on Article 6 of that Community legislation.
Γ — Η ερμηνεία του άρθρου 6, παρά­γραφος 1, της οδηγίας
C — Interpretation of Article 6(1) of the Directive
Πριν εισέλθω στην εξέταση της διατάξεως αυτής, πρέπει να τονίσω ότι δεν είναι πειστική η άποψη ότι για την επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης αρκεί να εξεταστεί
Before embarking on an analysis of this provision, I must point out that I am not persuaded by the view that the resolution of the main proceedings lies in restricting
Το άρθρο 5 της οδηγίας οριοθετεί τις εξουσίες του δικαιούχου του σήματος.
Article 5 of the Directive sets out the rights of a trade mark proprietor. There are two arguments in favour of finding that the requirement of availability does not apply in that context.
26 — Σε σχέση με το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας, πέραν της προπαρατεθείσας αποφάσεως Henkel κατά ΓΕΕΑ, βλ., επίσης, απόφαση της 16ης Σεπτεμβρίου 2004, C-329/02, SAT.1 κατά ΓΕΕΑ (Συλλογή 2004, σ.
25 — As regards Article 3(1)(c) of the Directive, in addition to Windsurfing Chiemsee and Linde, see the judgments in Case C-104/01 Libertel [2003] ECR I-3793, paragraph 52, and Case C-218/01 Henkel [2004] ECR I-1725, paragraphs 40 and 41.
I-8317, σκέψεις 26 και 27)· όσον αφορά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο ε΄, βλ., πέραν της προπαρατεθείσας αποφάσεως Libertel, και απόφαση της 18ης Ιουνίου 2002, C-299/99, Philips (Συλλογή 2002, σ.
26 — As regards Article 3(1)(b) of the Directive, in addition to Henkel v OHIM, see the judgment in Case C-329/02 SAT.1 v OHIM [2004] ECR I-8317, paragraphs 26 and 27.
I-5475, σκέψη 80).
Regarding Article 3(1)(e), in addition to Libertel, see the judgment in Case C-299/99 Philips [2002] ECR I-5475, paragraph 80.
27 — Παρατίθεται στο σημείο 10 των ανά χείρας προτάσεων.
27 — Set out in point 10 of this Opinion.
ADIDAS και ADIDAS BENELUX τούτο θα είχε ως συνέπεια να προστεθεί μια άγραφη προϋπόθεση αντίθετη προς την αρχή της ασφάλειας δικαίου και το πνεύμα της κοινοτικής ρυθμίσεως.
Article 5 would entail the addition of an unwritten condition, which would be contrary to the principle of legal certainty and to the spirit of the Community provision.
Έτσι, μεταξύ των σημείων των οποίων τη χρήση δεν μπορεί να απαγορεύσει ο κάτοχος δικαιώματος βιομηχανικής ιδιοκτησίας κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, είναι τα ονόματα (στοιχείο α΄), οι περιγραφικές ενδείξεις (στοιχείο β΄) και η χρήση του σήματος προκειμένου να υποδηλωθεί ο προορισμός (στοιχείο γ΄), εφόσον «η χρήση αυτή γίνεται σύμφωνα με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία και το εμπόριο.
Accordingly, Article 6(1) includes as signs whose use the holder of the industrial property right may not prohibit: names (subparagraph (a)), descriptive signs (sub -paragraph (b)), and the use of the trade mark to indicate the intended purpose of the goods or services concerned (subparagraph (c)), provided that such use takes place ‘in accordance with honest practices in industrial or commercial matters’.
Επιπλέον, λόγω των προφανών ομοιοτήτων και των εμφανών διαφορών μεταξύ των άρθρων 3, παράγραφος 1, και 6, παράγραφος 1, της οδηγίας, οι δύο διατάξεις πρέπει να εξεταστούν, χωρίς ωστόσο να υπάρχει ανάγκη ενδελεχέστερης έρευνας του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, το οποίο δεν επηρεάζει επί της ουσίας την απάντηση στα προδικαστικά ερωτήματα και με το οποίο έχει εκτενώς ασχοληθεί η πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου 28.
Moreover, the clear similarities and the marked differences between Articles 3(1) and 6(1) of the Directive militate in favour of an analysis of both provisions, albeit one which does not focus on Article 6(1)(a) because that provision does not concern the substance of the questions referred and has been interpreted in detail in the recent caselaw of the Court. 28
Δεν γίνεται μνεία στα σημεία που στερούνται διακριτικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο β΄.
There is no reference to marks which are devoid of any distinctive character, as provided for in Article 3(1)(b).
Δεδομένου ότι το άρθρο 3 επιτρέπει, δυνάμει της παραγράφου 3 αυτού, την καταχώριση αυτών των σημείων, μπορεί να συναχθεί, στις περιπτώσεις αυτές, ότι ο διακριτικός χαρακτήρας που αποκτήθηκε δια της χρήσεως αίρει το εμπόδιο που συνιστά το αρχικό ελάττωμα της ελλείψεως διακριτικού χαρακτήρα και ότι ο νομοθέτης ανταμείβει τις προσπάθειες που κατέβαλε ο δικαιούχος του σήματος προς άρση αυτού του ελαττώματος παρέχοντάς του το δικαίωμα να αντιτάσσεται στην εκμετάλλευσή του από άλλους ανταγωνιστές.
Since Article 3(3) makes it possible to register such marks, it is clear that, in those cases, the acquisition of distinctive character through use weakens the obstacle presented by the original defect of lack of distinctive character, and that the legislature recognises an effort by the proprietor of a mark to overcome that shortcoming by permitting him to object to use of the mark by competitors.
Αποκλεισμός των σημείων που στερούνται διακριτικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας
The exclusion of signs devoid of any distinctive character under Article 3(1)(b) of the Directive
Η αιτία αυτής της τόσο χαρακτηριστικής παραλείψεως έγκειται στην άποψη προς την οποία έχω, από μακρού ήδη, συνταχθεί, στο πλαίσιο ήδη του κανονισμού 29, ότι δεν πρέπει, στο πλαίσιο του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας), να συνεκτιμώνται λόγοι δημοσίου συμφέροντος οι οποίοι επιτάσσουν
The reason for such a significant omission may be found in a view which I have espoused for some time, albeit in relation to the Regulation, 29namely, that considerations of public interest militating in favour of denying registration to certain signs so that they may remain fully available for all
Από τη σύγκριση μεταξύ της διατάξεως αυτής και του άρθρου 6, παράγραφος 1, συνάγονται σημαντικές διαφορές λόγω του ότι το εν λόγω άρθρο 6 δεν επιτρέπει στον δικαιούχο του σήματος «να απαγορεύει στους τρίτους» να το χρησιμοποιούν στις συναλλαγές και δεν ρυθμίζει τους λόγους που εμποδίζουν την καταχώριση ενός παρεμφερούς σήματος.
A comparison of Article 3(1)(b) with Article 6(1) reveals important differences which are derived from the fact that Article 6 is aimed at precluding a proprietor from prohibiting the use of a trade mark by third parties, rather than at denying registration of a similar mark.
28 — Απόφαση της 11ης Σεπτεμβρίου 2007, C-17/06, Céline (Συλλογή 2007, σ. I-7041, σκέψεις 29 επ).
29 — The following considerations are taken from the Opinion I delivered in Henkel v OHIM, cited above, in particular points 48 and 78 to 82.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-102/07 περιορισμούς στην καταχώριση ορισμένων σημείων προκειμένου να εξακολουθήσουν αυτά να είναι στη διάθεση του συνόλου των επιχειρηματιών (ανάγκη ελεύθερης χρήσεως των σημείων).
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-102/07 it comes from, or signs which are customary in the current language or in the bona fide and established practices of the trade.
Αφετηρία της ανωτέρω εκτιμήσεως είναι ότι σκοπός του απόλυτου λόγου απαραδέκτου που περιέχουν οι διατάξεις αυτές είναι να απαγορευτεί η καταχώριση σημείων που στερούνται in concreto διακριτικού χαρακτήρα, ήτοι σημείων που ένας μέσος καταναλωτής που έχει τη συνήθη ενημέρωση και είναι εύλογα προσεκτικός και συνετός, δεν μπορεί να θεωρήσει ως αξιόπιστες ενδείξεις προς υποδήλωση μιας συγκεκριμένης επιχειρήσεως, αφού, όπως ορθώς τονίστηκε, τα σημεία γένους αποτελούν τον αντίποδα του σήματος 30.
That assertion is based on the fact that the purpose of the absolute ground for refusal in those provisions is to prohibit the registration of signs which are devoid of any real distinctive character, that is to say, those signs which the average consumer, who is reasonably well informed and reasonably observant and circumspect, cannot identify as reliably indicating commercial origin, since, as has been rightly pointed out, generic signs are the antithesis of trade marks. 30
Εντούτοις, η προστασία αυτή δεν θα πρέπει να επεκταθεί στα σημεία τα οποία, χωρίς να είναι περιγραφικά, στερούνται για άλλους λόγους οποιουδήποτε ειδικού περιγραφικού χαρακτήρα.
However, that protection must not be extended to signs which, without being descriptive, are for other reasons devoid of any specific distinctive character.
Θα ήταν παράλογο να προστατευθεί ένα γενικό συμφέρον για τη διατήρηση σε κοινή χρήση σημείων από τα οποία δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή η επιχείρηση από την οποία προέρχονται τα αγαθά ή οι υπηρεσίες.
It would not be logical to assert that there is any general interest in maintaining in the public domain signs which are incapable of identifying the commercial origin of the goods or services which they designate.