natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Διεπίστωσαν, ότι τά επίπεδα ορθής απορρίψεως τών πρωινών τύπων ήταν σημαντικώς ανώτερα τών αντιστοίχων τών βραδυνών τύπων τό πρωί καί σημαντικώς κατώτερα τό βράδυ.
The scores on the two V scales were also highly correlated (about 0.6 or 0.7) for the shiftworkers and general public, but again not for the students.
Τό πόρισμα τοϋτο είναι όμοιο μέ έκεϊνο τοϋ Colquhoun (1960) καί τών Colquhoun S Corcoran (1964) γιά τήν αποτελεσματικότητα αποδόσεως ένδοστροφικών καί εξωστροφικών κατά τήν ημέρα, άλλα σημαντικώς πιό έντονα.
Apart from the correlations with the various M scales discussed above, the only consistent correlations found were between the V scales of the CTQ and the E and S scales from the EPI. These correlations were positive in all three samples, and significantly so for the two nonshiftworking groups.
εξωστροφικών έναντι τών πρωινών καί βραδυνών τύπων.
The interesting aspect about these correlations is that there was no evidence that they were reduced in magnitude in
Διαπιστώθηκε, οτι η πρωίνότης έχει σημαντικώς μεγαλύτερο αποτέλεσμα άπό τήν έξωστροφικότητα.
19 the student group. Taken by itself, this finding is not particularly surprising but it does suggest that the student groups were not less conscientious than the other two groups.
Προσφάτως έγιναν προσπάθειες νά συνάψουν τά εξαγόμενα ώς προς τήν πρωϊνότητα-βραδυνότητα μέ τόν βαθμόν προσαρμογής σέ κλιμάκιο εντός τοϋ κύκλου ύπνος/έγρήγορση.
Although their mean scores were not substantially different from these other groups, this could simply reflect differences in..their terms of reference such that they assessed themselves relative to student population. lation.
Σέ μιά προγενέστερη μελέτη (Folkard, Monk S Lobban, 1979) αναπτύξαμε τό ερωτηματολόγιο σιρκαδιανοϋ τύπου (CTQ), τό όποιο έχει κλίμακες σχετικές μέ τήν ευκαμψία τών συνηθειών ώς προς τόν ύπνο (παράγων Rs) καί τής ικανότητος τους νά ύπερυικοΰν τόν νυσταγμό (παράγων V) καθώς καί μία κλίμακα πρωϊνότητος (παράγων Μ).
It is not, of course, necessary for a successful predictor of adjustment to shiftwork to predict differences in the various circadian parameters when people are on a 'normal' sleep/wake routine. Neverthless, in view of the relationships between these normal parameters and the adjustment of circadian rhythms discussed in the introduction, it is clearly of interest to consider if any such relationships exist.
Κύριος σκοπός τής έφετεινής έρευνας υπήρξε ή διακρίβωση άξιας τοϋ ερωτηματολογίου σιρκαδιανοϋ τύπου (CTQ), μαζί μέ μία ανάπτυξη αύτοϋ, τήν απογραφή σιρκαδιανοϋ τύπου (CTI).
4.3.(a) Normal waking times in the 'General Public' group The first circadian parameter to be considered is the time of waking in the week prior to the daylight saving time change for the 'general public' group. During this 'normal' week the members of this group would have been subject to their usual constraints in terms of what time they had to get up.
10 είναι, έν τούτοις, έπάναγκες νά παρουσιάσομε τίς ομάδες υποκειμένων γιά τά όποια καταρτίστηκαν τά ερωτηματολόγια καί, ουσιαστικώς αυτά ταϋτα τά ερωτηματολόγια.
20 of interest that this correlation was smallest for th^ CTQ 'M' scale, suggesting that this scale may be a relatively poor one.
Τά δείγματα αυτά διέφεραν κατά πολύ τό ένα άπό τό άλλο αναφορικά μέ τόν στατιστικό πληθυσμό άπό τόν όποιο ελήφθησαν καί μέ τά έφαρμοσθέντα σιρκαδιανά μέτρα.
In addition, there were significant negative correlations between wake-up times and the two Rs scales, indicating that Rigid sleepers tended to wake earlier.
Ή πρώτη μελέτη διεξήχθη σέ 123 μέλη τής Έρευνητέας 'Ομάδος Προσώπων ("Research Panel") τής παρούσης Μονάδος.
A possible interpretation of this finding is that Rigid sleepers always wake at the same time, while Flexible sleepers' occasionally sleep late (e.g. at week-ends).
Τά μέλη στρατολογήθηκαν ανάμεσα στό ευρύ κοινό πού ζει μέσα καί γύρω στό Μπράϊτον μέσω αγγελιών στον τοπικό Τύπο.
This possibility will be pursued in further analyses by examining not only the mean wake-up time of these two types, but also the variability of their waking times.
Προέρχονται άπό ένα ευρύ φάσμα ατομικής διαμορφώσεως καί έντονα διαφέρουν τό ένα άπό τό άλλο ώς προς τήν ηλικία, τήν κοινωνικοοικονομική τάξη καί τήν ευφυία.
Alternatively, this negative correlation between Rs and wake-up times could simply reflect the correlation between 'Rs' scores and the various 'M' scores.
Σέ συνάρτηση μέ τήν απαίτηση μας, ότι θά πρέπει νά παρευρίσκονται σέ πειράματα κατά τή διάρκεια τοϋ εργασίμου ωραρίου, σημειώθηκε μεγάλη αναλογία γυναικών.
Finally, there were also significant negative correlations between wake-up time and age, and between wake-up time and the L (social conformity) scores from the EPI.
'Από τά 123 μέλη τής ομάδος αυτής πού έλαβε μέρος στην παροϋσα μελέτη, 98 ήταν γυναίκες καί 25 άνδρες. Είχαν μέσον όρο ηλικίας 39,8 έτη καί σταθερή απόκλιση ±11,1 έτη.
However, it seems possible that the latter correlation simply reflects the significant positive correlation between Age and 'L' scores found in this group (see Table 4.2.1.), while the former simply reflects the fact that older people tend to awaken earlier.
Τά μέλη αυτή τοϋ "εύρέος κοινοϋ" συμπλήρωσαν μερικά άπό τά ερωτηματολόγια ατομικών διαφορών ένώ παρακολούθησαν μιά εισαγωγική συνεδρία.
4.3.(b) Normal phase and amplitude of the students' circadian rhythms Of the sample of 90 students, 70 provided 3 hourly readings (from 08.00 to 23.00) of oral temperature and subjective ratings of how 'alert' and 'tense' they felt over the course of a single day.
Ή μελέτη αυτή περιελάμβανε καταγραφή έκ μέρους τους τοϋ χρόνου πού ξυπνοϋσαν κάθε μέρα άπό μιά εβδομάδα προ τής αλλαγής αυτής καί μία εβδομάδα μετά τήν αλλαγή, ή όποια γίνεται κάθε φορά μιά Κυριακή πρωί, στίς 02.00.'
Cosine curves were fitted to each set of readings for each subject in order to give estimates of the phase and amplitude of the circadian rhythm (see Halberg,19 72).
Κατά τή διάρκεια τής έν λόγω μελέτης συμπλήρωσαν επίσης τά άπομένοντα ερωτηματολόγια ατομικών διαφορών.
These estimates were then correlated with the scores on the various scales of the questionnaires, and the resultant correlations are shown in Table 4.3.2.
Ή δεύτερη μελέτη* διεξήχθη έπί 90 φοιτητών οί όποιοι παρακολουθοΰσαν
The only questionnaire to yield any significant correlations was the CTI.
* Είμαστε εξαιρετικά ευγνώμονες προς τίς Victoria Leng καί Maureen Adam γιά τήν συμπερίληψη τών μέτρων αυτών στίς μελέτες τους.
The V scale of the CTI correlated significantly with the amplitude of both the alertness and tension rhythms, while the M scale showed a significant negative correlation with the phase of the alertness (but not the tension) rhythms. Thus
11 τό εργαστήριο τής Μονάδος γιά νά λαμβάνουν μέρος σέ διάφορα πειράματα.
'V'-types showed a larger amplitude of the rhythm in their subjective ratings, while M types tended to show an earlier phase of their alertness rhythm.
Τά πειράματα αυτά περιελάμβαναν όλους τους φοιτητές πού παρακολουθοΰσαν σέ τρία ωριαία διαστήματα άπό 08.00'έως 23.00.'
It is, however, unclear why these correlations were not present for the V and M scales of the other questionnaires used, although it is possible that the CTI is a more 'sensitive' questionnaire, at least for student populations.
'Από τους 90 αυτούς φοιτητές, 42 ήταν άνδρες καί 48 ήταν γυναίκες (σταθερή απόκλιση = 2,5 έτη).
4.3.(c) 'Normal' phase of the shiftworkers' rhythms Although the circadian rhythm of the shiftworkers could not be considered 'normal' for the entire study, the nature of their shift system was such as to allow at least a crude assess ment of the phase of their normal rhythm.
Είχαν ληφθεί άπό μιά ποικιλία σχολών (τμημάτων) τοϋ Πανεπιστημίου, καί ανάμεσα τους ήταν καί μεταπτυχιακοί καί τελειόφοιτοι.
Thus following the week on the night shift, they had a week off, followed by a week on the day shift. Given that circadian rhythms appear to adjust back to a diurnal routine fairly quickly, they should have done so completely by the end of the week off.
"Ολοι οί 90 φοιτητές συμπλήρωσαν τά διάφορα ερωτηματολόγια (βλέπε Τμήμα 3) κατά τή διάρκεια τής παραμονής τους στό εργαστήριο.
The phase of the circadian rhythm in temperature for the week of day work was therefore assessed by fitting cosines to the data of those 5 subjects who had provided sufficient data.
Οί καταγραφές αυτές έγιναν, επομένως, ύπό εξαιρετικά τυποποιημένες συνθήκες, μολονότι, ώς πρέπει νά σημειωθεί, οί συνθήκες αυτές δυνατόν νά διασταυρώνονταν μέ τήν κανονική ρουτίνα τών σπουδαστών.
They had a mean acrophase ('peak') at about 15.00 which is rather earlier than might be expected, and there was no evidence that the timing of their acrophase was related to scores on the Horne/Ostberg
Τριάντα άπό αυτούς ήταν άνδρες καί τέσσερες γυναίκες, καί είχαν μέσον όρο ηλικίας περί τά 29 χρόνια (σταθερή απόκλιση = 6 χρόνια).
This absence of any correlation contrasts markedly with that found in the adjustment of these subjects' rhythms (see section 4.4. b).
Στην αρχή, ξεκινήσαμε μέ επτά διαφορετικά ερωτηματολόγια.
Although the answer to the question as to whether scores on the various questionnaires can predict adjustment to shift work cannot be determined without a longitudinal study, we have obtained further evidence bearing on the concurrent validity of the questionnaires.
"Ομως, τρία άπό αυτά ήταν τόσο όμοια μέ τά άλλα, ώστε δέν μπορέσαμε νά άρυσθοϋμε καμμία ενδιαφέρουσα διαφορά άπό αυτά.
This evidence comes from two sources. First, we have examined the adjustment of the general public group's wake-up times to the one hour time change imposed by the change to British Summer Time.
Μάλιστα, ανέκυψαν προβλήματα κατά τή διανομή τους στά υποκείμενα επειδή έγιναν αντιληπτές άπό τά υποκείμενα οί ομοιότητες αυτές.
Secondly, we have examined the adjustment of some of the shiftworkers' circadian rhythms in body temperature to their weekly rotating shift system.
Τό ερωτηματολόγιο πρω'ίνότητος (Μ) τών Horne/Ostberg
4.4.(a) The adjustment of waking times in the 'General Public' group
Τό ερωτηματολόγιο περιέχεται ολόκληρο στό Παράρτημα 1.
Two measures of the adjustment in wake-up time were computed in order to correlate these with the scores on the various questionnaires.
Μεγάλος αριθμός μελετών διεξήχθησαν μέ χρησιμοποίηση τοϋ ερωτηματολογίου αϋτοϋ (βλέπε Τμήμα 1.4.), τό όποιο κατέστη ευρέως αποδεκτό ώς ή καθιερωμένη κλίμακα "πρωϊνότητος".
The first was simply the mean dif ference in wake-up time between the week (Monday to Saturday) before and the week after the onehour time change.
Δέν είναι έν τούτοις απαλλαγμένο άπό λάθη.
The second was the shape of the best fitting line to the difference scores between the successive days of the 'before' and 'after' weeks.
Παρά τήν εμπλοκή αυτή, ή κλίμακα προφανώς "εργάζεται" μέ τήν έννοια ότι προβαίνει σέ διάκριση μεταξύ ανθρώπων, τών όποιων οί σιρκαδιανοί ρυθμοί πραγματικώς διαφέρουν.
In order to facuiate the interpretation of the correlations obtained, shown in Table 4.4.1., these scores were inverted such that positive correlations reflect good adjust ment.
Ή EPI (Eysenck & Eysenck, 1963, 1964) είναι μιά άπό τίς καλύτερες ευρείας χρήσεως απογραφές προσωπικότητος. Συλλαμβάνει δύο μείζονες Page 121
Of the 26 correlations computed, only one achieved significance, and then only just at the 0.05 level.
13 διαστάσεις τής προσωπικότητος, τήν έξωστροφικότητα/ένδοστροφικότητα, καί τόν νευρωτισμό/σταθερότητα, έχει δέ καί μία τρίτη κλίμακα "L" γιά νά ελέγχει έάν οί άνθρωποι "παριστάνουν τόν καλό"; Αυτή ή κλίμακα "L" μπορεί επίσης νά θεωρείται ώς κλίμακα "κοινωνικοϋ κονφορμισμοϋ" (υποταγής στους κανόνες κοινωνικής συμβιώσεως) μολονότι δέν σχεδιάστηκε ειδικώς προς τοϋτο. Έπί πλέον, ή μείζων διάσταση έξωστροφικότητος μπορεί νά υποδιαιρείται σέ δύο "ήσσονες" διαστάσεις, τήν "παρορμητικότητα" καί τήν "κοινωνικότητα", ένα σπουδαίο πλεονέκτημα έναντι τής απογραφής προσωπικότητος τοϋ Heron, γιατί έχει παρατηρηθεί ότι οί ύψηλοβάθμιοι παρορμητικοί καί οί χαμηλοβάθμιοι δυνατόν νά διαφέρουν στους σιρκαδιανούς ρυθμούς τους.
Nevertheless, this correlation, between the 'mean' adjustment score and the scores on the Rs scale of the CTQ, was one that might have been predicted (see Monk & Aplin, 1980). Thus Rigid sleepers tended to be more disrupted, i.e. showed less adjustment, than flexible sleepers. This correlation was not, however, echoed on the CTI Rs scale. There are at least two possible reasons for these dis appointing results. First, the time change involved was a very small one, and indeed the results of related jet-lag studies would predict immediate adjustment to a change of this magnitude. Although we have previously shown a significant disruptive effect of such a onehour change (Monk & Folkard,1976) and indeed have found small but significant correlations with individual difference measures (Monk & Aplin, 1980), the data tends to be rather 'noisy'. Thus the failure to find more substantial correlations may simply reflect the impoverished nature of the data. Secondly, and perhaps more importantly, the study was con ducted on the Spring change when people effectively 'lose an hour1 in bed. Thus no adjustment would result in people waking up later than normal. Given the fact that many of the sample had to get up by a certain time in order to get to work, or take their children to school, etc., many of them would have Page 121
(Βλέπε Revelle κ.ά., 1980, καί Τμήμα 1.4. στην παροϋσα έκθεση).
23 been forced to adjust immediately, by using alarm clocks, even though their natural' sleep/wake cycle may not have adjusted.
"Ενα αντίγραφο τής EPI περιέχεται στό Παράρτημα 2.
This problem does not occur for the Autumn change since here people 'gain an hour' and hence lack of adjustment would be reflected in earlier waking times.
Τό ερωτηματολόγιο αυτό αναπτύχθηκε άπό έμας καί περιγράφεται λεπτομερώς άπό τους Folkard, Monk S Lobban (1979).
Briefly, of the 34 shiftworkers who completed the individual difference questionnaires, 12 provided relatively complete two-hourly temperature readings while awake for an entire shift cycle (28 days).
'Αναπτύχθηκε σέ μιά απόπειρα νά διακριβωθοϋν οί διάφορες διαστάσεις κατά μήκος τών όποιων ενδέχεται νά διαφέρουν οί σιρκαδιανοί ρυθμοί τοϋ άτομου.
Inspection of these individuals' data indicated that they differed markedly from one another in the response of their circadian temperature rhythm to the shift system.
Τό περιεχόμενο στό Παράρτημα 3 ερωτηματολόγιο συνίσταται άπό είκοσι ερωτήματα σέ κλίμακες 10 έκμ.οπτικές αναλογικής άποκρίσεως.
Some showed virtually no adjustment of their temperature rhythm, while others showed extremely good adjust ment.
Σέ μιά αρχική δοκιμή έφικτότητος μοιράστηκε σέ 50 νυχτερινές νοσοκόμες καί στά εξαγόμενα έγινε ανάλυση παραγόντων.
It was found that for all but three of these subjects these differences could be expressed in terms of the 'dominant periodicity' in their data, assessed by means of fitted co sines.
Άνευρέθηκαν τρεις διαστάσεις, (i) Ή σταθερότης ή ευκαμψία τών συνηθειών ύπνου καί άλλων (παράγων Rs), (ii) Ή ικανότης ή άνικανότης ύπερνικήσεως τοϋ νυσταγμοΰ, δηλαδή ή "ευρωστία" (παράγων V), καί (iii) ή πρωϊνότης (παράγων Μ).
These dominant periods ranged from 2 3.8 to 25.3 hours, and were found to show a high negative correlation (r = -0.725) with scores on the Horne/Ostberg M scale. Thus evening types tended to show complete adjustment, while morning types showed none.
Τελικά, οί έχοντες υψηλά εξαγόμενα στον παράγοντα Μ υποστηρίζουν ότι είναι πρωινοί τύποι (Μ)καί οί μέ χαμηλά
The implications of these findings are discussed in Appendix 5, but they do suggest that the Horne/Ostberg M scale may be a powerful predictor of the circadian adjustment to shiftwork.
Ή σιρκαδιανοϋ τύπου απογραφή (CTI)
General Adjustment 5.1 Do scores on the scales relate to more general measures of adjustment?
Η σιρκαδιανοϋ τύπου απογραφή, όπως ύπεμφαίνει καί ή όμοιότης τών ονομασιών, αντιπροσωπεύει απόπειρα αναπτύξεως μιας πιό ευαίσθητης παραλλαγής τοϋ σιρκαδιανοϋ τύπου ερωτηματολογίου.
Indeed, as we have pointed out before, any such relationship would be extremely difficult to interpret since it would be difficult to decide whether scores on the scales influenced adjustment, or vice versa. Nevertheless, it is of interest to note that our CTQ has recently been used in two shiftwork studies in which general measures of adjustment have been obtained, since such studies can at least give some evidence of concurrent validity.
Κίνητρα τής αναπτύξεωςαυτής ήταν δύο μείζονες σκοποί.
They may also serve to help identify which, if any, of the scales are likely to prove important in predicting general adjustment in orr future research.
Ό πρώτος ήταν νά αυξηθεί ό αριθμός ερωτήσεων αναφερομένων στην καθεμία άπό τίς τρεις κλίμακες Ι,σταθερότητος ύπνου, ευρωστίας πρω'ίνότητος) άπό μεταξύ 5 καί 8, σέ ένα σύνολο 24 ερωτή­σεων γιά κάθε κλίμακα.
5.2 Summary of Gianni Costa's shiftwork study In this study, conducted by Gianni Costa in Verona, an Italian version of the CTQ was administered to 120 experienced nurses working on a rotating shift system.
Γιά τήν πραγράτωση αύτοϋ, ένας αριθμός ερωτήσεων ελήφθη, έστω καί σέ ελαφρώς τροποποιημένη μορφή, άπό άλλα ερωτηματολόγια: συγκεκριμένως τών Horne/Ostberg καί τίς σύντομες κλίμακες πρωϊνότητος πού αναπτύξαμε έμεΐς, καί άπό τους Torsvall S Akerstedt (1979).
In addition to the completing of the CTQ, these subjects were also given a set of seven questions (using visual analogue scales) con cerning their general adjustment to shiftwork.
Δεύτερος σκοπός αυτής τής αναπτύξεως ήταν νά άπλοποιήσομε τίς κλίμακες απαντήσεων.
These questions are detailed in Table 5.2.1. and included questions on health, sleep and social life. Of the 120 nurses (36 males and 49 females), 85 provided complete records.
Τοϋτο είναι ευκταίο (α) άπό τήν οπτική γωνία απλοποιήσεως τοϋ έργου τοϋ υποκειμένου κατά τήν συμπλήρωση τοϋ ερωτηματολογίου, καί (β) γιά τήν απλούστευση τών διαδικασιών εξαγωγής αποτελεσμάτων.
Correlations were computed between the scores on the Rs, V and M scales of the CTQ and the scores on the seven general adjustment scores from these 85 nurses. As a check, the correlations were also computed separately for the males and females, but their results were very similar.
'Αντίγραφο τής σιρκαδιανοϋ τύπου απογραφής περιλαμβάνεται στό Παράρτημα 4.
In view of this only the correlations for the whole group are shown in Table 5.2.1.
Τά μέσα εξαγόμενα καί οί σταθερές αποκλίσεις γιά τίς τρεις ομάδες δεικνύονται στον Πίνακα 4.1.1.
Thus there was a tendency for Flexible sleepers, who were also vigorous and evening types, to show better adjustment than Rigid sleepers who were languid and morning types.
'Ανεξάρτητες δοκιμασίες t χρησιμοποιήθηκαν γιά τή σύγκριση κατά ζεύγη τών ομάδων καί περιέχονται στον Πίνακα 4.1.2.
5.3 Summary of Michael Frese and Anne Rieger's shiftwork study The second study was conducted by Michael Frese and Anne Rieger in West Berlin on 'blue collar' workers in two chemical plants.
4.1.(α) Ευρύ κοινό καί φοιτητές
They used an abbreviated German version of the CTQ but found, following factor analysis, that only the V scale was reliable on this version.
Διαισθητικά, θά περίμενε κανείς, οί φοιτητές νά είναι πιό εύκαμπτοι στίς συνήθειες τους ώς προς τόν ύπνο, καί περισσότερο ικανοί νά ΰπερνικοϋν τόν νυσταγμό άπό τό αρκετά πιό ηλικιωμένο δείγμα τοϋ εΰρε'ος κοινοϋ.
Of the 16 questions asked relating to well-being, 13 showed significant correlations with the V scores in both plants, while the remaining three questions were correlated in one plant but not the other. Thus there seems to be considerable evidence for the concurrent validity of the V scale.
"Ομως τά εξαγόμενα τών δύο αυτών ης EPI (απογραφής προσωπικότητος τοϋ Eysenck) ήταν σέ ικανό ομάδων έπίτ
However, as Frese and Rieger point out, this could either reflect languid (i.e. non-vigorous) types being unable to cope with shiftwork, or the inability to cope resulting in people becoming more languid.
"Οπως θά ανέμενε κανείς, οί φοιτητές εμφάνισαν σημαντικώς χαμηλότερα εξαγόμενα στην κλίμακα L (αδυναμίας), ή όποια μπορεί νά θεωρείται σάν ένα μέτρο κοινωνικοϋ κονφορμισμοϋ, καί ελαφρώς υψηλότερα στην "κοινωνικότητα" (S), άλλα όχι στην ύποκλίμακα τής έξωστροφικότητος, "παρορμητικότης".
Namely, that we have identified two dimensions, the rigidity of sleeping habits (Rs) and the ability to overcome drowsiness (V) that not only appear to relate to circadian rhythms and their adjustment, but also to more general measures of adjust ment to shiftwork.
'Αμφότερες οί παραπάνω διαφορές πρέπει μάλλον νά άποδοθοΰν στην αισθητώς μικρότερη μέση ηλικία τής ομάδας τών φοιτητών.
Furthermore, it appears that these dimensions can be tapped by means of questionnaires, and we have made some progress towards their development.
Τέλος,οί φοιτητές είχαν αρκετά χαμηλότερα εξαγόμενα στην κλίμακα τοϋ νευρωτισμοϋ (Ν) άπό τήν ομάδα τοϋ εύρέος κοινοϋ.
It is, of course, the case that most of the concurrent validity correlations were small and certainly not large enough to allow us to consider using the questionnaires for counselling purposes at their present level of development. There are, perhaps, two main reasons for this.
Έν τούτοις, παραμένει βεβαίως άδιασαφήνιστο, έάν ή διαφορά αυτή θά έπρεπε νά ερμηνευθεί σάν απόρροια κάποιας μορφής αύτεπιλογής άπό πλευράς κατά κλιμάκια εργαζομένων ή σάν αποτέλεσμα αυξημένης εμπειρίας σέ ασυνήθιστες ώρες, πού καθίστα τους εργαζομένους σέ κλιμάκια νά ύπερνικοϋν πράγματι τόν νυσταγμό.
Indeed, we had hoped to undertake some form of item analysis for inclusion in the current report, but we felt that without better measures against which to judge their success, such analyses would be pointless.
Οί διαφορές στίς κλίμακες έπί τής πρω'ίνότητος καί τοϋ "σταθεροϋ" ύπνου ήταν σέ αρκετή έκταση ολιγότερο έμμονες διά μέσου τών ερωτηματολογίων.
This, of course, brings us to our second objective, namely to obtain more reliable estimates of circadian characteristics against which to judge the success of our scales.
Τέλος, παρατηρήθηκαν επίσης σημαντικές αρνητικές συσχετίσεις μεταξύ χρόνου άφυπνίσεως καί ηλικίας, καί μεταξύ τών πορισμάτων χρόνου άφυπνίσεως
BJERNER, B. & SWENSSON, A. (1953) Shiftwork and rhythm. Acta Medica Scandinavica, Supp. 278, 102 ­ 107. Page 128
21 καί κοινωνικής προσαρμοστικότητος (κονφορμισμός) άπό τήν σιρκαδιανοϋ τύπου απογραφή τοϋ Eysenck.
BLAKE, M. J. F. (1967) Relationship between circadian rhythm of body temperature and introversión-extraversión.
4.3.(β) Κανονική φάση καί εύρος τών σιρκαδιανών ρυθμών τών φοιτητών
BROWNE, R. C. (19 49) The day and night performance of teleprinter switchboard operators. Occupational Psychology, 23, 121 - 126.
Μολονότι ό σιρκαδιανός ρυθμός τών κατά κλιμάκια εργαζομένων δέν θά μποροϋσε νά χαρακτηρισθεί ώς "κανονικός" γιά ολόκληρη τή μελέτη, ή φύση
Springfield, Illinois:Harper & Row. EYSENCK, H. J. & EYSENCK, S. B. G. (1963) The Eysenck Person ality Inventory. Hodder & Stoughton: London. EYSENCK, H. J. & EYSENCK, S. B. G. (1964) Manual of the Eysenck Personality Inventory. University of London Press Ltd. FOLKARD, S. & MONK, T. H. (19 80) Circadian rhythms in human memory. Brit. J. Psychol. 71, 295 - 30 7. FOLKARD, S., MONK, T. H. & LOBBAN, M. C. (19 78) Short and long-term adjustment of circadian rhythms in 'permanent' night nurses. Ergonomics, 21, 785 - 799. Page 129
Πρώτον, εξετάσαμε τήν προσαρμογή τών ωρών άφυπνίσεως τής ομάδας τοϋ εύρέος κοινοϋ στην μεταβολή μιας ώρας, πού συνεπάγεται ή εφαρμογή τής βρεταννικής θερινής ώρας.
NACHREINER, F. (1975) Role perceptions, job satisfaction and attitudes towards shift work of workers in different shift systems as related to situational and personal factors.
4.4.(α) Ή προσαρμογή τών χρόνων άφυπνίσεως στην ομάδα "ευρύ κοινό"
In: P. Colquhoun, S. Folkard, P. Knauth & J. Rutenfranz, (Eds), Experimental Studies of Shift Work. Westdeutscher Verlag: Opladen. OSTBERG, O. (1973a) Circadian rhythms of food intake and oral temperature in 'morning' and 'evening' groups of indi­viduals. Ergonomics, 16, 203 ­ 209.
Τό πρώτο ήταν απλώς ή μέση διαφορά τοϋ χρόνου άφυπνύσεως μεταξύ τής εβδομάδας (Δευτέρα έως Σάββατο) πρίν καί μετά τήν ωριαία μεταβολή στή θερινή ώρα.
OSTBERG, O. (1973b) Interindividual differences in circadian fatigue patterns of shiftworkers. Br. J. Industr. Med. 30, 341 ­ 351.