natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επομένως, το τμήμα προσφυγών εξέτασε την ανακοπή στηριζόμενο αποκλειστικώς και μόνο στις υπ’ αριθ. 2 035 505, 2 035 507, 2 035 514, 1 236 024, 1 236 025, 1 282 250 και 2 227 731 ισπανικές καταχωρίσεις, στην υπ’ αριθ.
The Board of Appeal therefore examined the opposition solely on the basis of Spanish registrations Nos 2 035 505, 2 035 507, 2 035 514, 1 236 024, 1 236 025, 1 282 250 and 2 227 731, United Kingdom registration No 1 494 568, Irish registration No 153 228 and the Community trade mark application No 448 514.
448 514 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος. Το τμήμα προσφυγών, αφού απέκλεισε το ενδεχόμενο εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του κανονισμού 40/94, για τον λόγο ότι κανένα από τα προγενέστερα σήματα δεν ήταν πανομοιότυπο με το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε κίνδυνος συγχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94, καθόσον τα προϊόντα που καλύπτονταν από τις προγενέστερες αυτές καταχωρίσεις δεν ομοίαζαν με τις υπηρεσίες που αφορούσε η επίμαχη εν προκειμένω αίτηση καταχωρίσεως.
After having found that Article 8(1)(a) of Regulation No 40/94 was not applicable on the ground that none of the earlier marks was identical to the mark in respect of which registration was sought, it found that there was no likelihood of confusion within the meaning of Article 8(1)(b) of Regulation No 40/94, since there was no similarity between the goods protected by those earlier rights and the services covered by the application for registration.
Τέλος, το τμήμα προσφυγών επιβεβαίωσε την εκτίμηση του τμήματος ανακοπών ότι το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 δεν μπορεί να εφαρμοσθεί, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε επαρκώς κατά νόμον ότι τα περιέχοντα το λεκτικό στοιχείο «boomerang» σήματά της χαίρουν φήμης.
Lastly, it endorsed the Opposition Division’s finding that Article 8(5) of Regulation No 40/94 was not applicable inasmuch as the applicant had failed to establish to the requisite legal standard the reputation of its marks containing the word element ‘boomerang’.
— να απορρίψει την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος Boomerang και
— refuse registration of the trade mark Boomerang
— να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και τους παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα.
— Order OHIM and the interveners to pay the costs.
Επιπλέον, η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο να λάβει υπόψη του νέα αποδεικτικά στοιχεία.
In addition, the applicant requests the Court to take into account new evidence.
Οι παρεμβαίνοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
The interveners claim that the Court should:
— να επιβεβαιώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
— uphold the contested decision;
TV για τις υπηρεσίες που εμπί-
2008 — CASE T-420/03 in respect of the services in
— να δεχθεί την καταχώριση του σήματος Boomerangπτουν στην κλάση 41 και
— allow registration of the trade mark BoomerangTV Class 41;
Με την από 22 Μαρτίου 2007 απάντησή τους στη γραπτή ερώτηση του Πρωτοδικείου, με την οποία οι διάδικοι κλήθηκαν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους επί των συνεπειών που θα μπορούσε να έχει για την υπό κρίση υπόθεση η απόφαση του Δικαστηρίου της 13ης Μαρτίου 2007, C-29/05 P, ΓΕΕΑ κατά Kaul (Συλλογή 2007, σ.
In their reply of 22 March 2007 to the Court’s written question requesting the parties to submit observations on the consequences which the Court of Justice’s judgment in Case C-29/05 P OHIM v Kaul [2007] ECR I-2213 might have for the present case, the interveners stated that the services covered by their application for registration could be restricted to ‘cinema and recording studios; televised competitions, production of films’.
Οι παρεμβαίνοντες εξήγησαν, απαντώντας σε ερώτηση που έθεσε το Πρωτοδικείο κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ότι πρότειναν μόνον επικουρικώς αυτόν τον περιορισμό των υπηρεσιών, η επισήμανση δε αυτή ελήφθη υπόψη από το Πρωτοδικείο.
In reply to a question asked by the Court at the hearing, the interveners stated that that restriction was proposed only as an alternative, which has been noted by the Court.
Επιπλέον, οι παρεμβαίνοντες προτείνουν στο Πρωτοδικείο να διατάξει στο πλαίσιο διεξαγωγής αποδείξεων την προσκόμιση του φακέλου της ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασίας και μιας βεβαίωσης του κεντρικού εμπορικού μητρώου της Μαδρίτης, σχετικής με τον εταιρικό σκοπό της προσφεύγουσας.
In addition, the interveners suggest that the Court should adopt a measure of inquiry, seeking production of the file of the proceedings before OHIM and an attestation from the Madrid Central Mercantile Register as to the objects of the applicant company.
Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει, κατ’ ουσίαν, τέσσερις λόγους ακυρώσεως που αντλούνται, πρώτον, από παράβαση εκ μέρους του τμήματος προσφυγών της υποχρεώσεώς του να εξετάζει τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίζονται ενώπιόν του, δεύτερον, από σφάλματα στα οποία υπέπεσε το ΓΕΕΑ κατά την εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων περί της υπάρξεως ορισμένων από τα προγενέστερα σήματά της, τρίτον, από παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94, και, τέταρτον, από παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.
In support of its action, the applicant essentially puts forward four pleas, alleging: (i) infringement by the Board of Appeal of the obligation to examine the evidence submitted to it; (ii) errors committed by OHIM in assessing the evidence of the existence of some of the applicant’s earlier rights; (iii) infringement of Article 8(1) (b) of Regulation No 40/94; and (iv) infringement of Article 8(5) of Regulation No 40/94.
Πάντως, το Πρωτοδικείο πρέπει να αποφανθεί, προκαταρκτικώς, επί του παραδεκτού, αφενός, ορισμένων αιτημάτων των διαδίκων και, αφετέρου, των νέων αποδεικτικών στοιχείων που προσκόμισε η προσφεύγουσα.
However, the Court must first rule on the admissibility of some of the forms of order sought and on that of the new evidence put forward by the applicant.
Επί του παραδεκτού ορισμένων αιτημάτων
Admissibility of some of the forms of order sought
Με το δεύτερο από τα αιτήματά της, η προσφεύγουσα ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Πρωτοδικείο να υποχρεώσει το ΓΕΕΑ να απορρίψει την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος BoomerangTV.
In its second head of claim, the applicant essentially requests the Court to instruct OHIM to refuse registration of the trade mark BoomerangTV.
Με το τρίτο από τα αιτήματά τους, οι παρεμβαίνοντες ζητούν, κατ’ ουσίαν, από το Πρωτοδικείο να δεχθεί την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος BoomerangTV για τις υπηρεσίες που εμπίπτουν στην κλάση 41 του Διακανονισμού της Νίκαιας.
In their third head of claim, the interveners essentially ask the Court to instruct OHIM to allow registration of the trade mark BoomerangTV in respect of the services in Class 41 of the Nice classification .
Όμως, σύμφωνα με το άρθρο 63, παράγραφος 6, του κανονισμού 40/94, το ΓΕΕΑ υποχρεούται να λαμβάνει τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εκτέλεση των αποφάσεων του κοινοτικού δικαστή.
Pursuant to Article 63(6) of Regulation No 40/94, OHIM is required to take the measures necessary to comply with a judgment of the Community judicature.
Συνεπώς, το Πρωτοδικείο δεν οφείλει να απευθύνει σχετική διαταγή προς το ΓΕΕΑ.
Therefore, it is not for the Court to issue directions to OHIM.
II-433, σκέψη 33, και της 11ης Ιουλίου 2007, T-192/04, Flex Equipos de Descanso κατά ΓΕΕΑ — Leggett & Platt (LURA-FLEX), Συλλογή 2007, σ. II-2411, σκέψη 33]. Επομένως, το δεύτερο αίτημα της προσφεύγουσας και το τρίτο αίτημα των παρεμβαινόντων είναι απαράδεκτα. Επί της προσκομίσεως νέων αποδεικτικών στοιχείων ενώπιον του Πρωτοδικείου
It is for the latter to draw the conclusions from the operative part of the judgment given by the Court and the grounds on which it is based (Case T-331/99 Mitsubishi HiTec Paper Bielefeld v OHIM (Giroform) [2001] ECR II-433, paragraph 33; Case T-192/04 Flex Equipos de Descanso v OHIM — Leggett & Platt (LURA-FLEX) [2007] ECR II-2411, paragraph 33). Therefore, the applicant’s second head of claim and the interveners’ third head of claim are inadmissible. The production of new evidence before the Court
Η προσφεύγουσα επισύναψε στο δικόγραφο της προσφυγής της διάφορα έγγραφα προκειμένου να αποδείξει, μεταξύ άλλων, ότι τόσο η ίδια ως επιχείρηση όσο και τα προγενέστερα σήματά της είναι παγκοίνως γνωστά και χαίρουν φήμης.
The applicant has included with its application a number of documents intended in particular to demonstrate that it and its earlier marks are well known and of repute.
Προτείνει, επίσης, να προσκομίσει στο Πρωτοδικείο και πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία.
It also offers to produce certain additional evidence.
Το ΓΕΕΑ ισχυρίζεται ότι τα νέα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία η προσφεύγουσα προσκόμισε το πρώτον ενώπιον του Πρωτοδικείου είναι απαράδεκτα, ενώ και η πρότασή της περί προσκομίσεως πρόσθετων αποδεικτικών στοιχείων δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
OHIM contends that the new evidence produced by the applicant for the first time before the Court and its offer to adduce additional new evidence are both inadmissible.
Από τη δικογραφία προκύπτει ότι η προσφεύγουσα προσκόμισε για πρώτη φορά ενώπιον του Πρωτοδικείου, πρώτον, την από 11 Σεπτεμβρίου 2003 απόφαση του Tribunal Superior de Justicia de Madrid (Ανωτάτου Δικαστηρίου της Μαδρίτης, Ισπανία) επί της προσφυγής 1118/2000, στην υπόθεση η οποία αφορούσε διαφορά μεταξύ των παρεμβαινόντων και του ΙΓΔΕΣ με αντικείμενο την απόρριψη, εκ μέρους του ΙΓΔΕΣ, της αιτήσεως καταχωρίσεως του εικονιστικού σήματος BoomerangTV για υπηρεσίες της κλάσεως 41 του Διακανονισμού της Νίκαιας (παράρτημα 4 του δικογράφου της προσφυγής), δεύτερον, διάφορα έγγραφα προς απόδειξη του ισχυρισμού της ότι τόσο η ίδια ως επιχείρηση όσο και τα προγενέστερα σήματά της είναι παγκοίνως γνωστά και χαίρουν φήμης (παραρτήματα 5 έως 8 και 14 του δικογράφου της προσφυγής) και, τρίτον, ένα απόσπασμα της βάσης δεδομένων Sitadex σχετικό με την υπ’ αριθ. 2 184 869 αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σήματος BoomerangTV για υπηρεσίες της κλάσεως 41 του Διακανονισμού της Νίκαιας, την οποία υπέβαλαν οι παρεμβαίνοντες στο ΙΓΔΕΣ (τρεις τελευταίες σελίδες του παραρτήματος 13 του δικογράφου της προσφυγής).
It is evident from the case-file that the applicant produced for the first time before the Court: (i) the judgment of the Tribunal Superior de Justicia de Madrid (Madrid High Court of Justice, Spain) of 11 September 2003 in Case No 1118/2000 between the interveners and OEPM concerning that office’s refusal to register the figurative mark BoomerangTV to designate services in Class 41 for the purpose of the Nice classification (annex 4 to the application); (ii) various documents intended to prove that it and its earlier marks were well known and of repute (annexes 5 to 8 and 14 to the application) and; (iii) an extract from the Sitadex database corresponding to the application for registration No 2 184 869 of the trade mark BoomerangTV in respect of services in Class 41 for the purpose of the Nice classification, submitted by the interveners before OEPM (last three pages of annex 13 to the application).
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι σκοπός της προσφυγής ενώπιον του Πρωτοδικείου είναι να ελέγχεται η νομιμότητα των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών του ΓΕΕΑ, κατά την έννοια του άρθρου 63 του κανονισμού 40/94.
Actions before the Court seek a review of the legality of decisions of the Boards of Appeal of OHIM for the purposes of Article 63 of Regulation No 40/94.
Επομένως, δεν απόκειται στο Πρωτοδικείο να εξετάζει εκ νέου τα πραγματικά περιστατικά βάσει αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίζονται το πρώτον ενώπιόν του.
Therefore, it is not the Court’s function to review the facts in the light of documents adduced for the first time before it.
Αντιθέτως, η συνεκτίμηση αυτών των αποδεικτικών στοιχείων αντιβαίνει στο άρθρο 135, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, σύμφωνα με το οποίο δεν επιτρέπεται τα υπομνήματα των διαδίκων να τροποποιούν το αντικείμενο της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαφοράς.
To allow such evidence would be contrary to Article 135(4) of the Rules of Procedure, according to which the parties’ submissions may not alter the subjectmatter of the proceedings before the Board of Appeal.
II-701, σκέψη 18, και της 23ης Μαΐου 2007, T-342/05, Henkel κατά ΓΕΕΑ — SERCA (COR), που δεν δημοσιεύθηκε στη Συλλογή, σκέψη 31].
Accordingly, such evidence is inadmissible and must be excluded, without any need to assess its probative value (Case T-128/01 DaimlerChrysler v OHIM (Calandre) [2003] ECR II-701, paragraph 18, and judgment of 23 May 2007 in Case T-342/05 Henkel v OHIM — SERCA (COR), not published in the ECR, paragraph 31).
Για τον ίδιο λόγο, πρέπει να απορρίπτεται και η πρόταση διαδίκου περί προσκομίσεως νέων αποδεικτικών στοιχείων [βλ., σχετικώς, απόφαση του Πρωτοδικείου της 17ης Μαρτίου 2004, T-183/02 και T-184/02, El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — González Cabello και Iberia Líneas Aéreas de España (MUNDICOR), Συλλογή 2004, σ. II-965, σκέψη 97].
For the same reason, an offer of new evidence submitted by a party must also be disregarded (see, to that effect, Joined Cases T-183/02 and T-184/02 El Corte Inglés v OHIM — González Cabello and Iberia Líneas Aéreas de España (MUNDICOR) [2004] ECR II-965, paragraph 97).
Επομένως, εν προκειμένω, τα παραρτήματα 5 έως 8, το παράρτημα 14 και οι τρεις τελευταίες σελίδες του παραρτήματος 13 του δικογράφου της προσφυγής είναι απαράδεκτα, καθόσον πρόκειται για νέα αποδεικτικά στοιχεία που δεν είχαν προσκομισθεί κατά τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ, ενώ δεν μπορεί να γίνει δεκτή ούτε η πρόταση της προσφεύγουσας περί προσκομίσεως πρόσθετων αποδεικτικών στοιχείων.
It follows that in the present case annexes 5 to 8, annex 14 and the last three pages of annex 13 to the application are inadmissible, in so far as they constitute new evidence which was not produced during the proceedings before OHIM, and that the applicant’s offer to produce additional evidence cannot be accepted.
Πάντως, δεν μπορεί να απαγορεύεται ούτε στους διαδίκους ούτε στο Πρωτοδικείο να λαμβάνουν υπόψη, κατά την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, στοιχεία αντλούμενα από τη νομολογία των κοινοτικών, των εθνικών ή των διεθνών δικαστηρίων.
Nevertheless, neither the parties nor the Court can be precluded from drawing on Community, national or international caselaw for the purposes of interpreting Community law.
Συγκεκριμένα, η υπομνησθείσα με την ανωτέρω σκέψη 35 νομολογία δεν αφορά αυτή τη δυνατότητα παραπομπής σε αποφάσεις των εθνικών δικαστηρίων, δεδομένου ότι δεν προσάπτεται στο τμήμα προσφυγών ότι παρέλειψε να λάβει υπόψη του πραγματικά στοιχεία αντλούμενα από συγκεκριμένη απόφαση εθνικού δικαστηρίου, αλλά ότι παρέβη μια διάταξη του κανονισμού 40/94, οπότε γίνεται επίκληση της εθνικής νομολογίας προς στήριξη αυτού του λόγου ακυρώσεως [απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Ιουλίου 2006, T-277/04, Vitakraft-Werke Wührmann κατά ΓΕΕΑ — Johnson’s Veterinary Products (VITACOAT), Συλλογή 2006, σ. II-2211, σκέψη 71].
That possibility of referring to national judgments is not covered by the caselaw referred to in paragraph 35 above, since it is not alleged that the Board of Appeal failed to take the factual aspects of a specific national judgment into account but that it infringed a provision of Regulation No 40/94 and the caselaw is cited in support of that plea (Case T-277/04 Vitakraft-Werke Wührmann v OHIM — Johnson’s Veterinary Products (VITACOAT) [2006] ECR II-2211, paragraph 71).
Επομένως, η συνεκτίμηση εκ μέρους του Πρωτοδικείου της περιεχομένης στο παράρτημα 4 του δικογράφου της προσφυγής αποφάσεως του Tribunal Superior de Justicia de Madrid εξαρτάται από τον λόγο ακυρώσεως στο πλαίσιο του οποίου η προσφεύγουσα επικαλέστηκε αυτή την απόφαση.
Any account to be taken by the Court of the judgment of the Tribunal Superior de Justicia de Madrid reproduced in annex 4 to the application therefore depends on the reason for which the applicant invokes that judgment.
Κατόπιν τούτου, το ζήτημα αν το Πρωτοδικείο έχει τη δυνατότητα να λάβει υπόψη του αυτή την απόφαση πρέπει να εκτιμηθεί κατά την επί της ουσίας εξέταση του λόγου ακυρώσεως στο πλαίσιο του οποίου η προσφεύγουσα επικαλέστηκε την απόφαση αυτή.
Consequently, whether the Court is able to take that judgment into account will be examined during the detailed analysis of the plea in connection with which that judgment is invoked.
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως εξετάσεως των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίζονται το πρώτον ενώπιον του τμήματος προσφυγών
The first plea: infringement of the obligation to examine the evidence submitted for the first time before the Board of Appeal
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν το πρώτον ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν παραδεκτά και ότι η προαναφερθείσα στην ανωτέρω σκέψη 27 απόφαση ΓΕΕΑ κατά Kaul επιβεβαιώνει ότι είναι δυνατή η επίκληση πραγματικών περιστατικών και η προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων για πρώτη φορά κατά το στάδιο της προσφυγής ενώπιον του ΓΕΕΑ.
The applicant points out that the evidence produced for the first time before the Board of Appeal was admissible and that the judgment in OHIM v Kaul, cited in paragraph 27 above, confirms that it is possible to submit facts and evidence for the first time at the stage of the appeal before OHIM.
Η εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση της λύσεως που δόθηκε στην απόφαση εκείνη συνεπάγεται, κατά την προσφεύγουσα, την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
The application to the present case of the approach upheld in that judgment should lead to the annulment of the contested decision.
Το ΓΕΕΑ και οι παρεμβαίνοντες υποστηρίζουν ότι ορθώς έκρινε το τμήμα προσφυγών ότι ήταν απαράδεκτα τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν για πρώτη φορά από την προσφεύγουσα με το υπόμνημα με το οποίο εξέθεσε τους λόγους της προσφυγής της.
OHIM and the interveners contend that the Board of Appeal correctly concluded that the evidence produced by the applicant for the first time with its statement of the grounds of appeal was inadmissible.
Ισχυρίζονται επίσης ότι η προαναφερθείσα στην ανωτέρω σκέψη 27 απόφαση ΓΕΕΑ κατά Kaul δεν ασκεί επιρροή εν προκειμένω, καθόσον πρόκειται για διαφορετικής φύσεως αποδεικτικά στοιχεία.
They also submit that OHIM v Kaul, cited in paragraph 27 above, is irrelevant to the present case, since the nature of the evidence at issue is different.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, κατ’ ουσίαν, ότι το τμήμα προσφυγών παρέβη το άρθρο 74, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94.
By its first plea, the applicant alleges, essentially, that the Board of Appeal infringed Article 74(2) of Regulation No 40/94.
Κατά τη διάταξη αυτή, το ΓΕΕΑ μπορεί να μη λαμβάνει υπόψη πραγματικά περιστατικά που δεν επικαλέστηκαν ή αποδεικτικά στοιχεία που δεν προσκόμισαν εμπροθέσμως οι διάδικοι.
Under that provision, OHIM may disregard facts or evidence which are not submitted in due time by the parties concerned.
Από το άρθρο αυτό προκύπτει ότι, κατά γενικό κανόνα και ελλείψει διατάξεως περί του αντιθέτου, η εκ μέρους των διαδίκων επίκληση πραγματικών περιστατικών και προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων εξακολουθεί να είναι δυνατή και μετά τη λήξη των προθεσμιών που τάσσονται κατ’ εφαρμογήν των σχετικών διατάξεων του κανονισμού 40/94 και ότι ουδόλως απαγορεύεται στο ΓΕΕΑ να λαμβάνει υπόψη τα εκπροθέσμως προβληθέντα πραγματικά περιστατικά ή προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία.
It follows that, as a general rule and unless otherwise specified, the submission of facts and evidence by the parties remains possible after the passing of the time-limits to which such submission is subject under the provisions of Regulation No 40/94 and that OHIM is in no way prohibited from taking account of facts and evidence which are submitted or produced late.
Εντούτοις, η δυνατότητα εκπρόθεσμης επικλήσεως πραγματικών περιστατικών ή προσκομίσεως αποδεικτικών στοιχείων δεν συνεπάγεται ότι ο διάδικος που προβαίνει σε αυτή μπορεί να αξιώσει από το ΓΕΕΑ να λάβει υπόψη του αυτά τα περιστατικά ή τα στοιχεία.
However, a party has no unconditional right to have such facts and evidence submitted out of time taken into consideration by OHIM.
Το άρθρο 74, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94, διευκρινίζοντας ότι το ΓΕΕΑ «μπορεί», σε παρόμοιες περιπτώσεις, να αποφασίσει να μη λάβει υπόψη τέτοια πραγματικά περιστατικά και αποδεικτικά στοιχεία, παρέχει πράγματι στο ΓΕΕΑ ευρεία εξουσία εκτιμήσεως για να κρίνει, αιτιολογώντας την απόφασή του επ’ αυτού, αν πρέπει ή δεν πρέπει να τα λάβει υπόψη (προαναφερθείσα στην ανωτέρω σκέψη 27 απόφαση ΓΕΕΑ κατά Kaul, σκέψεις 42 και 43).
In stating that the latter ‘may’, in such a case, decide to disregard those facts and that evidence, Article 74(2) of Regulation No 40/94 grants OHIM a wide discretion to decide, while giving reasons for its decision in that regard, whether or not to take such information into account (OHIM v Kaul, cited in paragraph 27 above, paragraphs 42 and 43).
Η συνεκτίμηση των στοιχείων αυτών από το ΓΕΕΑ, όταν καλείται να αποφανθεί στο πλαίσιο διαδικασίας ανακοπής, μπορεί να δικαιολογηθεί ιδίως όταν αυτό κρίνει, αφενός, ότι τα εκπροθέσμως προβληθέντα στοιχεία ενδέχεται, εκ πρώτης όψεως, να ασκούν πραγματική επιρροή όσον αφορά την τύχη της ασκηθείσας ενώπιόν του ανακοπής και, αφετέρου, ότι το στάδιο της διαδικασίας κατά το οποίο προβάλλονται εκπροθέσμως τα στοιχεία αυτά, αλλά και οι σχετικές περιστάσεις, δεν αποκλείουν τη συνεκτίμησή τους (προαναφερθείσα στην ανωτέρω σκέψη 27 απόφαση ΓΕΕΑ κατά Kaul, σκέψη 44).
Where OHIM is called upon to give judgment in the context of opposition proceedings, taking facts or evidence submitted out of time into account is particularly likely to be justified where OHIM considers, first, that the material which has been produced late is, on the face of it, likely to be relevant to the outcome of the opposition brought before it and, second, that the stage of the proceedings at which that late submission takes place and the circumstances surrounding it do not argue against such matters being taken into account (OHIM v Kaul, cited in paragraph 27 above, paragraph 44).
Εντεύθεν προκύπτει ότι, αντιθέτως προς τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, το τμήμα προσφυγών δεν ήταν υποχρεωμένο να λάβει υπόψη του τα στοιχεία που προσκομίστηκαν το πρώτον ενώπιόν του.
It follows that, contrary to what the applicant submits, the Board of Appeal was not required to take into consideration the evidence produced for the first time before it.
Εντούτοις, πρέπει να εξετασθεί το ζήτημα αν το ΓΕΕΑ, αποφασίζοντας να μη λάβει υπόψη του αυτά τα στοιχεία, παρέβη το άρθρο 74, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94, εκτιμώντας ότι δεν διέθετε συναφώς διακριτική ευχέρεια.
It is, however, necessary to determine whether, in refusing to take that evidence into consideration, the Board of Appeal did not infringe Article 74(2) of Regulation No 40/94 by considering itself to have no discretion in that regard.
Πράγματι, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζουν το ΓΕΕΑ και οι παρεμβαίνοντες, η εφαρμογή των αρχών που διατυπώθηκαν στις ανωτέρω σκέψεις 40 έως 42 δεν πρέπει, κατ’ αρχήν, να περιορίζεται ανάλογα με τη φύση των επίμαχων πραγματικών περιστατικών ή αποδεικτικών στοιχείων, δεδομένου ότι το άρθρο 74, παράγραφος 2, του κανονισμού δεν προβλέπει τέτοιον περιορισμό.
Contrary to what OHIM and the interveners maintain, there is no need, in principle, to restrict the application of the principles set out in paragraphs 40 to 42 above on the basis of the nature of the facts and evidence in question, since no such restriction is provided for in Article 74(2) of Regulation No 40/94.
Η φύση των επίμαχων πραγματικών περιστατικών και αποδεικτικών στοιχείων είναι, πάντως, ένας παράγοντας που μπορεί να λαμβάνεται υπόψη από το ΓΕΕΑ κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που του παρέχει η διάταξη αυτή.
The nature of the facts and evidence at issue is, nevertheless, a factor which OHIM may take into account when exercising the discretion granted to it under that article.