natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εξάλλου, με τα διατάγματα του Μεγάλου Δούκα της 29ης Ιανουαρίου 1997 και της 13ης Σεπτεμβρίου 1999, ο κώδικας STCW και οι τροποποιήσεις των τεχνικών παραρτημάτων δημοσιεύθηκαν στο Mémorial (Επίσημη Εφημερίδα του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου) για να παραγάγουν έτσι τα αποτελέσματα τους.
Furthermore, by Grand Ducal Decrees of 29 January 1997 and 13 September 1999, the STCW Code and the amendments to its technical annexes have been published in the Mémorial (Official Journal of the Grand Duchy of Luxembourg) so as to bring them into effect.
Επομένως, τόσο η σύμβαση STCW όσο και ο κώδικας STCW και τα τεχνικά παραρτήματα έχουν εφαρμογή στο λουξεμβουργιανό δίκαιο.
Therefore, both the STCW Convention and the STCW Code and the technical annexes are applicable in Luxembourg law. In addition, the measures putting them into effect at administrative level have been notified to the IMO.
Επιπλέον, τα μέτρα εφαρμογής στο διοικητικό πλαίσιο κοινοποιήθηκαν στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΔΝΟ).
Since it had received no notification from the Luxembourg Government regarding measures implementing the Directive, by letter dated 20 August 1999, the Commission gave the Grand Duchy of Luxembourg formal notice to submit its observations in this respect within two months.
Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο τον Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα»
Orders the Grand Duchy of Luxembourg to pay the costs.'
Stix-Hackl ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση του τρίτου τμ,ήματος της 10ης Μαΐου 2001.
Advocate General C. Stix-Hackl delivered his Opinion at the sitting of the Third Chamber on 10 Mav 2001.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να:
She proposed that the Court should:
«— διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, καθόσον δεν έθεσε σε ισχύ εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που περιλαμβάνουν ενδεχόμενες κυρώσεις οι οποίες είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 98/35/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 94/58/ΕΚ σχετικά με το ελάχιστο επίπεδο εκπαίδευσης των ναυτικών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της οδηγίας αυτής·
'- find that the Grand-Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations arising from Council Directive 98/35/EC of 25 May 1998 as amended by Directive 94/58/EC on the minimum level of training for seafarers as well as Article 249 EC, in that it has not passed the laws, regulations and administrative provisions within the time limit necessary to comply with this Directive
— καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.»
— impose the costs of these proceedings on the Grand-Duchy of Luxembourg.'
Υποθ. C-378/98 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου Κρατικές ενισχύσεις
Case C-378/98 Commission of the European Communities ν Kingdom of Belgium State aid
«Παράβαση κράτους μέλους— Κρατικές ενισχύσεις— Άρθρο 93, παράγραφος2, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 88, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ) —
(Failure by a Member State to fulfil its obligations — State aid — Article 93(2), second subparagraph, of the EC Treaty (now Article 88(2), second subparagraph, EC) — Obligation to recover aid granted under the Maribel bis and Maribel ter schemes — Impossible to put into effect) (Sixth Chamber)
Υποχρέωση ανακτήσεως των κρατικών ενισχύσεων που χορηγήθηκαν επιχειρήσεων Maribel bis και Maribel ter — Αδυναμία εκτελέσεως» (Έκτο τμήμα)
Decision 97/239/EC of 4 December 1996 concerning aid granted by Belgium under the Maribel bis/ter scheme, notified to it on 20 December 1996, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under the fourth paragraph of Article 189 of the EC Treaty (now the fourth paragraph of Article 249 EC) and Articles 2 and 3 of the said decision.
Στο τέλος της διαδικασίας αυτής, η Επιτροπή, στις 4 Δεκεμβρίου 1996, έλαβε την απόφαση 97/239, την οποία κοινοποίησε στο Βασίλειο του Βελγίου στις 20 Δεκεμβρίου 1996.
In Article 1 of Decision 97/239, the Commission declared the increased reduction in social security contributions in respect of manual workers granted under the Maribel bis/ter scheme to employers who carry on their principal activity in one of the sectors most exposed to international competition incompatible with the common market.
πλαίσιο και πραγματικά
Legal and factual background
Ιστορικό και απόφαση 97/239
Facts leading up to Decision 97/239
Με το άρθρο 1 της αποφάσεως 97/239, η Επιτροπή κήρυξε ασυμβίβαστη προς την κοινή αγορά τη μεγαλύτερη μείωση των εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως που αφορά χειρώνακτες εργαζόμενους στο πλαίσιο του σχεδίου Maribel bis/ter υπέρ των εργοδοτών που ασκούν κυρίως τις δραστηριότητες τους σε έναν από τους τομείς που είναι περισσότερο εκτεθειμένοι στον διεθνή ανταγωνισμό.
Under the first sentence of Article 2 of Decision 97/239, 'Belgium shall take appropriate measures to terminate forthwith the granting of the increased reductions in social security contributions ... and shall recover the illegal aid from the beneficiary undertakings'.
Σύμφωνα με το άρθρο 2, πρώτη περίοδος, της αποφάσεως 97/239, «το Βέλγιο οφείλει να λάβει τα κατάλληλα μέτρα ώστε να θέσει τέλος το συντομότερο δυνατό στη χορήγηση προσαυξημένων μειώσεων των εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως [...] και οφείλει να ανακτήσει εκ μέρους των αποδεκτριών επιχειρήσεων τις παρανόμως χορηγηθείσες ενισχύσεις».
Article 3 of Decision 97/239 provides that 'Belgium shall inform the Commission of the measures it has taken to comply with this Decision within two months of the date of its notification'.
Στο Βέλγιο, το λεγόμενο σχέδιο «Maribel», που θεσπίστηκε με τον νόμο της 29ης Ιουνίου 1981 περί των γενικών αρχών της κοινωνικής ασφαλίσεως για τους μισθωτούς (Moniteur belge της 2ας Ιουλίου 1981, σ.
In Belgium the 'Maribel' scheme introduced by the Law of 29 June 1981 laying down the general principles of social security for wage earners (Moniteur belge of 2 July 1981, p.
8575), παρέσχε μια μείωση των εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως στους εργοδότες που απασχολούν χειρώνακτες εργαζομένους.
8575) had accorded a reduction in social security contributions to undertakings employing manual workers.
Λόγω του γενικού και αυτόματου χαρακτήρα του, το μέτρο αυτό δεν θεωρήθηκε ενίσχυση εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ).
Since it was general and automatic, that measure was not deemed to constitute aid falling within the scope of Article 92(1) of the EC Treaty (now, after amendment, Article 87(1) EC).
Το άρθρο 3 της απόφασης 97/239 προβλέπει ότι «το Βέλγιο πληροφορεί την Επιτροπή, εντός δύο μηνών από της ημερομηνίας της κοινοποίησης της [παρούσας] αποφάσεως, για τα μέτρα τα οποία θα λάβει προς συμμόρφωση του».
The steps taken by the Kingdom of Belgium following Decision 97/239 and the discussions that took place before this action was lodged Since, after months of discussion, the Commission had not received specific proposals for the recovery of aid, by letter of 4 May 1998 it asked the Belgian Government to let it have a specific, detailed and operational recovery plan within 15 working days from the date of the letter.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Φεβρουαρίου 1997, το
By Royal Decree of 22 February 1994, which introduced the 'Maribel ter' scheme, the reduction in social security contributions was again increased, with effect from 1 January 1994.
Το βασιλικό διάταγμα της 14ης Ιουνίου 1993 τροποποίησε το καθεστώς αυτό, από 1ης Ιουλίου 1993, εγκρίνοντας το σχέδιο Maribel bis.
The recovery of aid paid under the Maribel bis/ter scheme was regulated by a Law of 24 December 1999 on social and other provisions.
Προέβλεψε την αύξηση της μείωσης των εισφορών υπέρ των εργοδοτών που ασκούσαν κυρίως τη δραστηριότητα τους σε έναν από τους πλέον εκτεθειμένους στον διεθνή ανταγωνισμό τομείς.
Since the Belgian Government did not give the Commission prior notice of the measures which made up the Maribel bis and Maribel ter schemes ('Maribel bis/ter scheme'), the Commission initiated the procedure provided for in the first paragraph of Article 93(2) of the Treaty. Following that procedure, on 4 December 1996, the Commission adopted Decision 97/239, which it notified to the Kingdom of Belgium on 20 December 1996.
Το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή αυτή με την απόφαση της 17ης Ιουνίου 1999, C-75/97, Βέλγιο κατά Επιτροπής.
Disagreement seemed to persist in particular on one aspect of the application of the de minimis rule and on the allegedly ambiguous nature of the Law inasmuch as it appeared to allow the undertakings concerned a double tax deduction on the sums to be repaid.
να αμφισβητηθεί ότι η προθεσμία που τάσσει το άρθρο 3 της απόφασης 97/239 αντικαταστάθηκε από αυτήν που τάσσει η επιστολή της 4ης Μαΐου 1998.
and the Community institutions a duty of genuine cooperation which underlies, in particular, Article 5 of the Treaty (now Article 10 EC), work together in good faith with a view to overcoming the difficulties whilst fully observing the Treaty provisions and, in particular, the provisions on aid.
Επί της προβαλλόμενης αδνναμίας των χορηγηθέντων ποσών
The relevant date for the purposes of a declaration of infringement
Δεν αμφισβητείται ότι οι βελγικές αρχές δεν ανέκτησαν τις παρανόμως χορηγηθείσες ενισχύσεις σύμφωνα με το σχέδιο Maribel bis/ter εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όπως αυτή ορίζεται στην προηγούμενη σκέψη.
The condition of absolute impossibility is not satisfied where the defendant government merely informs the Commission of the legal and practical difficulties involved in implementing the decision, without taking any step whatsoever to recover the aid from the undertakings in question, and without proposing to the Commission any alternative arrangements for implementing the decision which would have enabled the alleged difficulties to be overcome.
Με την από 4 Μαΐου 1998 επιστολή της η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει, μετά από μήνες συζητήσεων, συγκεκριμένες προτάσεις σχετικά με την ανάκτηση των ενισχύσεων, ζήτησε από τη Βελγική Κυβέρνηση «να της υποβάλει, εντός 15 εργασίμων ημερών από την ημερομηνία της παρούσας επιστολής, πρόταση ανακτήσεως συγκεκριμένη, λεπτομερή και λειτουργική».
In view of the difficulties in fact encountered and given the case-law concerning the duty imposed on the Member States and the Community institutions to cooperate genuinely with each other, it cannot be disputed that the period fixed in Article 3 of Decision 97/239 was replaced by that which resulted from the letter of 4 May 1998. That latter date must be regarded as the pertinent one and it must be held that initiatives and measures taken by the Belgian authorities after the date when that period expired cannot be taken into consideration.
Η απάντηση της Βελγικής Κυβερνήσεως δεν ικανοποίησε την Επιτροπή, η οποία αποφάσισε να ασκήσει την παρούσα προσφυγή.
It should be borne in mind that the Court held, in paragraph 90 of the Belgium ν Commission judgment cited above, that, despite the undeniable existence of difficulties, there was nothing to show that it was absolutely impossible for recovery of the aid in question to be carried out and that that was already the case when the Commission adopted Decision 97/239.
Η συνέχεια της παρούσας των συζητήσεων μετά την άσκηση προσφνγής
It is not disputed that the Belgian authorities did not recover the aid unlawfully paid under the Maribel bis/ter scheme within the prescribed period, as defined.
Η ανάκτηση των ενισχύσεων που προέκυπτε από το σχέδιο Maribel bis/ter ρυθμίστηκε με νόμο της 24ης Δεκεμβρίου 1999, ο οποίος περιείχε διατάξεις κοινωνικού και άλλου χαρακτήρα.
In this case, the Belgian authorities in practice confined themselves to raising the difficulties of a technical and administrative nature which such recovery presented; those difficulties resulted essentially from the large number of undertakings concerned and from the need to determine the amount of aid — for each quarter — on the basis of the number of workers actually employed in those undertakings.
Όμως, κατά πάγια νομολογία, το μόνο μέσο άμυνας το οποίο μπορεί να επικαλεστεί ένα κράτος μέλος κατά προσφυγής λόγω παραβάσεως, την οποία άσκησε η Επιτροπή βάσει του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης, είναι αυτό που βασίζεται στην απόλυτη αδυναμία της ορθής εκτελέσεως της αποφάσεως (βλ. αποφάσεις της 4ης Απριλίου 1995, C-348/93, Επιτροπή κατά Ιταλίας· της 29ης Ιανουαρίου 1998, C-280/95, Επιτροπή κατά Ιταλίας, και την προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Γαλλίας).
According to consistent case-law, the only defence available to a Member State in opposing an application by the Commission under Article 93(2) of the Treaty for a declaration that it has failed to fulfil its Treaty obligations is to plead that it was absolutely impossible for it to implement the decision properly.
Ορισμένες ρυθμίσεις του νόμου αυτού επικρίθηκαν από την Επιτροπή, η οποία υπέδειξε στη Βελγική Κυβέρνηση ότι θα ήταν αναγκαίο να επιφέρει σ' αυτόν ορισμένες τροποποιήσεις.
It does not, however, appear to have been absolutely impossible to begin by recovering aid from certain undertakings chosen in compliance with the principle of equal treatment, while safeguarding the undertakings concerned from the disadvantages resulting from the particularities of the Belgian social security system.
Υπήρχε κυρίως ασυμφωνία ως προς μια έκφανση της εφαρμογής του κανόνα de minimis, καθώς και ως προς τον ασαφή χαρακτήρα του νόμου, ο οποίος έμοιαζε να παρέχει στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις μια διπλή φορολογική μείωση επί των ποσών που έπρεπε να ανακτηθούν.
The fact that a Member State can only plead in its defence against such an action that implementation was absolutely impossible does not prevent a State which, in giving effect to a Commission decision on State aid, encounters unforeseen and unforeseeable difficulties or becomes aware of consequences overlooked by the Commission, from submitting those problems to the Commission for consideration, together with proposals for suitable amendments to the decision in question.
Επί της ουσίας
In such cases, the Commission and the Member State must, by virtue of the rule imposing on the Member States
Επί της κρίσιμης ημερομηνίας για τη διαπίστωση παραβάσεως κράτους μέλονς
It must also be noted that the Kingdom of Belgium did not cooperate sufficiently with the Commission in order to find a solution to the problem of the recovery of the aid in question.
2ας κατά
The Court:
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
He proposed that the Court should declare that:
«1) Το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τα μέτρα που είναι αναγκαία για να αναζητήσει από τις αποδέκτριες επιχειρήσεις τις ενισχύσεις που προβλέπονται στο πλαίσιο των σχεδίων Maribel bis και Maribel ter, τα οποία κρίθηκαν παράνομα και ασυμβίβαστα με την κοινή αγορά με την απόφαση 97/239/ΕΚ της Επιτροπής της 4ης Δεκεμβρίου 1996, σχετικά με ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στο Βέλγιο στο πλαίσιο του σχεδίου "Maribel bis/ter", παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 189, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 249, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ) και από τα άρθρα 2 και 3 της εν λόγω αποφάσεως
By failing to comply within the period prescribed in Commission Decision 97/239/EC of 4 December 1996 on aid granted under the Maribel bis/ter scheme, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under the fourth paragraph of Article 189 of the EC Treaty (now the fourth paragraph of Article 249 EC);
Ο γενικός εισαγγελέας A Tizzano ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 23ης Ιανουαρίου 2001.
— Taxable amount — Delivery costs of bonuses in kind) (Sixth Chamber) ruling a question on the interpretation of Article HA(l)(a) of the Sixth Council Directive (77/388/EEC) of 17 May 1977.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:
Empire Stores, the Bundesfinanzhof decided to stay the proceedings, and to refer a question to the Court for a preliminary ruling.
Υποθ. C-380/99 Bertelsmann AG κατά Finanzamt Wiedenbrück Φορολογία
The question was raised in a case between Bertelsmann AG (hereinafter 'Bertelsmann') and the Finanzamt Wiedenbrück, concerning notices of assessment to value added tax payable by Bertelsmann for the years from 1985 to 1990 on bonuses in kind which it had supplied to its existing customers in return for the introduction of new potential customers.
Προδικαστική «Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρο 11, Α, παράγραφος 1, στοιχείο α — Βάση επιβολής του φόρου — Έξοδα αποστολής δώρων» (Έκτο τμήμα)
By its question, the referring court is asking, in essence, whether Article HA(l)(a) of the Sixth Directive should be interpreted as meaning that the taxable amount for the supply of a bonus in kind, which constitutes consideration for introducing a new customer, also includes, besides the purchase price of that bonus, the costs of delivery when they are paid by the party who delivers the bonus.
Στο διάστημα 1985 έως 1990, οι ανήκουσες στον όμιλο εταιρίες έδιδαν στα παλαιά μέλη τους δώρα, όπως βιβλία, δίσκους και ποδήλατα, για την προσέλκυση νέων μελών.
It is agreed that the costs of delivery at issue in the main proceedings consist of transport costs. On the other hand, it is also agreed that Bertelsmann did not ask the recipients of the bonuses in kind to pay such costs.
Οι εν λόγω εταιρίες προμηθεύονταν αυτά τα δώρα από προμηθευτές που δεν ανήκαν στον ίδιο όμιλο και επιβαρύνονταν με τα έξοδα αποστολής τους στους παραλήπτες.
It follows that Article HA(2)(b) of the Sixth Directive does not apply to the circumstances in the main proceedings. It is therefore with regard to Article HA(l)(a) of the Directive that the taxable amount for the supply of the bonuses must be determined.
Αυτό το ερώτημα υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Bertelsmann AG (στο εξής: Bertelsmann) και του Finanzamt Wiedenbrück, με αντικείμενο τις πράξεις επιβολής φόρου προστιθεμένης αξίας για τα έτη 1985 έως 1990, τον οποίο όφειλε η Bertelsmann για τα δώρα που έδωσε στους παλαιούς πελάτες της ως αντάλλαγμα για την προσέλκυση υποψηφίων νέων πελατών.
In the notices of assessment for the years 1985 to 1990, the Finanzamt decided that the supplies of the bonuses in kind constituted transactions akin to an exchange and included in the taxable amount of those transactions the costs of delivering the bonuses borne by those companies besides their purchase price.
Το Finanzamt έκρινε, με τις πράξεις επιβολής φόρου για το διάστημα από 1985 μέχρι 1990, ότι οι παραδόσεις των δώρων αποτελούσαν πράξεις παρεμφερείς προς συναλλαγή και περιέλαβε στη βάση επιβολής του φόρου προστιθεμένης αξίας επί αυτών των πράξεων όχι μόνο την τιμή αγοράς των δώρων, αλλά και τα έξοδα αποστολής με τα οποία είχαν επιβαρυνθεί οι εν λόγω εταιρίες.
Since it considered that the inclusion of the costs of delivery in the taxable amount of supplies of bonuses in kind was not in accordance with the Sixth Directive, Bertelsmann brought, without prior administrative procedure, a 'leap-frog' action ('Sprungklage') before the Finanzgericht Münster (Finance Court, Munster).
δίκης και το
In the present case, a supply of goods was made in consideration for a supply of services consisting in the introduction of new customers.
Η διαφορά της κύριας προδικαστικό ερώτημα
In effect, the customers who have introduced new customers are entitled to the supply of the bonus in kind and to its delivery.
Από την εταιρία Bertelsmann εξαρτάται οργανωτικά όμιλος εταιριών οι οποίες αναπτύσσουν δραστηριότητες στο πλαίσιο συλλόγων φίλων βιβλίων και δίσκων μουσικής.
Its action did not succeed and Bertelsmann appealed on points of law to the Bundesfinanzhof. That court states in its decision to make a reference to this Court that, in its view, the value of the goods supplied cannot be the only element to be taken into account in determining the taxable amount of the supplies in issue in the main proceedings.
(«Sprungklage») χωρίς να προηγηθεί διοικητική διαδικασία.
be pointed out that, according to settled case-law, it is a subjective value, since the taxable amount is the consideration actually received and not a value estimated according to objective standards (see, in particular, Naturally Yours Cosmetics, and Empire Stores).
Στην υπόθεση της κύριας δίκης, η παράδοση των αγαθών έγινε ως αντάλλαγμα για την παροχή υπηρεσιών που συνίστανται στην προσέλκυση νέων πελατών.
It must be held that, on application of the principle thus stated in the judgment in Empire Stores, all the expenses borne by the recipient to obtain the supply in question, including the costs of incidental services which are connected to the supply of the goods, make up the value of the supply of services.
Συναφώς, επιβάλλεται να υπομνησθεί, αφενός, ότι υφίσταται άμεση σχέση μεταξύ της παραδόσεως δώρων και της προσελκύσεως νέων πελατών και, αφετέρου, ότι, δεδομένου ότι οι υπηρεσίες που παρασχέθηκαν στην Bertelsmann αμείφθηκαν με την παράδοση αγαθών, η αξία τους μπορεί να εκφρασθεί σε
It follows that, in the present case, because the recipient has not only paid the purchase price of the bonuses in kind but also paid the costs of their delivery, those costs must be included in the taxable amount of the said supply.
Επομένως, η παράδοση και η αποστολή του δώρου αποτελούν μια ενιαία πράξη, η αντιπαροχή της οποίας συνίσταται στην προσέλκυση νέων πελατών.
Furthermore, as the Court held at paragraph 19 of the judgment in Empire Stores, that value, in order to be subjective, must be the value which the recipient of the supply of services attributes to the services which he seeks to obtain and correspond to the amount which he is prepared to spend to that end.
Πράγματι, φρονεί ότι η βάση επιβολής του φόρου πρέπει να περιλαμβάνει επίσης τα έξοδα αποστολής, εφόσον η αποστολή δώρων περιλαμβάνεται στην παράδοση αυτών ως παρεπόμενη παροχή.
'Article llA(l)(a) of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — common system of value added tax: uniform basis of assessment, is to be interpreted as meaning that the taxable amount for the supply of a bonus in kind constituting consideration for the introduction of a new customer includes, besides the purchase price of that bonus, the costs of delivery, when they are paid by the supplier of the bonus.'
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
Advocate General C. Stix-Hackl delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 6 March 2001.
Επιπλέον, όπως διεκρίνισε το Δικαστήριο στη σκέψη 19 της προπαρατεθείσας αποφάσεως Empire Stores, αυτή η αξία, για να είναι υποκειμενική, πρέπει να είναι αυτή την οποία αποδίδει στις υπηρεσίες που θέλει να εξασφαλίσει ο αποδέκτης της παροχής των υπηρεσιών και να αντιστοιχεί προς το ποσό που είναι διατεθειμένος να δαπανήσει προς τούτο.
'Article HA(l)(a) of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment is to be interpreted as meaning that the taxable amount in respect of the supply of a bonus payable in kind, which is sent to the recipient in exchange for recruiting a new customer, includes not only the purchase price of the bonus but also the delivery costs.'
Επομένως, στην κύρια δίκη, και εφόσον ο αποδέκτης της παροχής δεν έχει
Case C-447/99 Commission of the European Communities ν Italian Republic Transport
περιλαμβάνονται στη βάση επιβολή φόρου επί της εν λόγω παραδόσεως, καταβάλει μόνον το τίμημα για την αγορά των δώρων, αλλά επίσης τα έξοδα αποστολής για την παράδοση αυτών, τα έξοδα αυτά πρέπει να
(Failure of a Member State to fulfil its obligations —Article 59 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 49 EC) — Regulation (EEC) No 2408/92 — Access for Community air carriers to intraCommunity air routes — Departure tax) (Second Chamber)
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Union to move within the territory of the Member States.