natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού της Συνθήκης ΕΚ, το κοινοτικό δίκαιο δεν ορίζει σαφώς και επακριβώς την έννοια της αποστολής ΥΓΟΣ ούτε καθορίζει κατ’ απόλυτο τρόπο τις προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν προκειμένου ένα κράτος μέλος να μπορεί εγκύρως να επικαλεστεί την ύπαρξη και την προστασία αποστολής ΥΓΟΣ, είτε κατά την έννοια της πρώτης προϋποθέσεως της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω, είτε κατά την έννοια του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ.
It must be made clear that in Community law and for the purposes of applying the EC Treaty competition rules, there is no clear and precise regulatory definition of the concept of an SGEI mission and no established legal concept definitively fixing the conditions that must be satisfied before a Member State can properly invoke the existence and protection of an SGEI mission, either within the meaning of the first Altmark condition or within the meaning of Article 86(2) EC.
Όσον αφορά την αρμοδιότητα καθορισμού της φύσεως και του περιεχομένου μιας αποστολής ΥΓΟΣ κατά την έννοια της Συνθήκης, καθώς και το εύρος του ελέγχου που τα κοινοτικά όργανα υποχρεούνται να ασκούν στο πλαίσιο αυτό, από το σημείο 22 της ανακοίνωσης της Επιτροπής για τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας στην Ευρώπη
As regards competence to determine the nature and scope of an SGEI mission within the meaning of the Treaty, and also the degree of control that the Community institutions must exercise in that context, it follows from paragraph 22 of the Communication on SGEIs (see paragraph 12 above) and from the caselaw of the Court of First
(βλ. σκέψη 12 ανωτέρω) και από τη νομολογία του Πρωτοδικείου προκύπτει ότι τα κράτη μέλη διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτιμήσεως να ορίζουν τι θεωρούν ΥΓΟΣ, η δε Επιτροπή μπορεί να αμφισβητήσει τον ορισμό αυτό μόνο σε περίπτωση πρόδηλου σφάλματος (βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Ιουνίου 2005, T-17/02, Olsen κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005, σ. II-2031, σκέψη 216, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Instance that Member States have a wide discretion to define what they regard as SGEIs and that the definition of such services by a Member State can be questioned by the Commission only in the event of manifest error (see Case T-17/02 Fred Olsen v Commission [2005] ECR II-2031, paragraph 216 and the caselaw there cited).
Αυτό το προνόμιο του κράτους μέλους, ως προς τον ορισμό των ΥΓΟΣ, επιβεβαιώνεται τόσο από την έλλειψη ειδικής αρμοδιότητας της Κοινότητας, όσο και από την έλλειψη ακριβούς και πλήρους ορισμού της έννοιας της ΥΓΟΣ στο κοινοτικό δίκαιο.
That prerogative of the Member State concerning the definition of SGEIs is confirmed by the absence of any competence specially attributed to the Commission and by the absence of a precise and complete definition of the concept of SGEI in Community law.
Συγκεκριμένα, ο καθορισμός της φύσεως και του περιεχομένου μιας αποστολής ΥΓΟΣ σε συγκεκριμένους τομείς δράσης, ως προς τους οποίους η Κοινότητα είτε δεν έχει αρμοδιότητα, κατά την έννοια του άρθρου 5, πρώτο εδάφιο, ΕΚ, είτε έχει περιορισμένη ή επικουρική αρμοδιότητα, κατά την έννοια του δεύτερου εδαφίου του άρθρου αυτού, απόκειται, καταρχήν, στα κράτη μέλη.
The determination of the nature and scope of an SGEI mission in specific spheres of action which either do not fall within the powers of the Community, within the meaning of the first paragraph of Article 5 EC, or are based on only limited or shared Community competence, within the meaning of the second paragraph of that article, remains, in principle, within the competence of the Member States.
Όπως, όμως, επισημαίνουν η καθής και η Ιρλανδία, ο τομέας της υγείας εμπίπτει σχεδόν αποκλειστικά στην αρμοδιότητα των κρατών μελών.
As the defendant and Ireland maintain, the health sector falls almost exclusively within the competence of the Member States.
Στον τομέα αυτόν, η Κοινότητα μπορεί, δυνάμει του άρθρου 152, παράγραφοι 1 και 5, ΕΚ, να εκδίδει μόνο μη δεσμευτικές πράξεις, χωρίς να θίγει στο παραμικρό τις αρμοδιότητες των κρατών μελών σε ό,τι αφορά την οργάνωση και την παροχή των υγειονομικών υπηρεσιών και της ιατρικής περίθαλψης.
In that sector, the Community can engage, under Article 152(1) and (5) EC, only in action which is not legally binding, while fully respecting the responsibilities of the Member States for the organisation and provision of health services and medical care.
Επομένως, ο καθορισμός των υποχρεώσεων ΥΓΟΣ στο πλαίσιο αυτό επίσης εμπίπτει, κυρίως, στην αρμοδιότητα των κρατών μελών.
It follows that the determination of SGEI obligations in this context also falls primarily within the competence of the Member States.
Η κατανομή αυτή αρμοδιοτήτων αντικατοπτρίζεται, εξάλλου, εν γένει στο άρθρο 16 ΕΚ, κατά το οποίο, ενόψει της θέσεως που κατέχουν οι υπηρεσίες γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος στα πλαίσια των κοινών αξιών της Ένωσης, καθώς και της συμβολής τους στην προώθηση της κοινωνικής και εδαφικής συνοχής, η Κοινότητα και τα κράτη μέλη, εντός των πλαισίων των αντιστοίχων αρμοδιοτήτων τους, και εντός του πεδίου εφαρμογής της Συνθήκης, μεριμνούν ώστε οι ΥΓΟΣ να λειτουργούν βάσει αρχών και προϋποθέσεων οι οποίες επιτρέπουν την εκπλήρωση του σκοπού τους.
That division of powers is also reflected, generally, in Article 16 EC, which provides that, given the place occupied by SGEIs in the shared values of the Union as well as their role in promoting social and territorial cohesion, the Community and the Member States, each within their respective powers and within the scope of application of the Treaty, are to take care that such services operate on the basis of principles and conditions which enable them to fulfil their missions.
Συναφώς, οι προσφεύγουσες αλυσιτελώς επικαλούνται την απόφαση της 20ής Μαρτίου 1985, Ιταλία κατά Επιτροπής, σκέψη 100 ανωτέρω (σκέψη 30), προκει -μένου να αποδείξουν την αναγκαιότητα ασκήσεως πλήρους και ολοκληρωμένου ελέγχου, εκ μέρους των κοινοτικών οργάνων, σχετικά με το αν υφίσταται αποστολή ΥΓΟΣ στον τομέα της υγείας.
In that regard, the applicants cannot validly rely on Case 41/83 Italy v Commission, paragraph 100 above (paragraph 30), to demonstrate the need for full and unrestricted control by the Community institutions of the existence of an SGEI mission in the health sector.
Συγκεκριμένα, από την ως άνω απόφαση προκύπτει
In effect, that judgment shows that the Member State’s power to take action under Article 86(2) EC and, accordingly, its power to define SGEIs is
Κατά συνέπεια, τα κοινοτικά όργανα είναι αρμόδια να ελέγχουν την άσκηση της εξουσίας εκτιμήσεως των κρατών μελών κατά τον ορισμό των υποχρεώσεων ΥΓΟΣ μόνον ως προς το αν έχει διαπραχθεί πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως.
Consequently, the control which the Community institutions are authorised to exercise over the use of the discretion of the Member State in determining SGEIs is limited to ascertaining whether there is a manifest error of assessment.
Αυτός ακριβώς είναι ο έλεγχος που άσκησε η Επιτροπή, με την προσβαλλόμενη απόφαση (σκέψη 44), εξετάζοντας αν ήταν προδήλως εσφαλμένη η εκτίμηση της Ιρλανδίας σχετικά με το αν υφίσταται αποστολή ΥΓΟΣ, καθώς και με τον χαρακτηρισμό των υποχρεώσεων ΙΑΥ ως υποχρεώσεων ΥΓΟΣ.
In the contested decision (recital 44), the Commission did in fact exercise that control by considering whether Ireland’s assessment of the presence of an SGEI mission and of the characterisation of the PMI obligations as SGEI obligations was vitiated by a manifest error.
Επομένως, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η αιτίαση που αντλείται από παράνομη μετάβαση, στις ιρλανδικές αρχές, της αρμοδιότητας ορισμού των επίμαχων ΥΓΟΣ και από παράλειψη πλήρους και ολοκληρωμένου ελέγχου της εκτιμήσεως των αρχών αυτών, υπό το πρίσμα ενός αντικειμενικού και αυστηρού ορισμού των ΥΓΟΣ στο κοινοτικό δίκαιο.
Accordingly, the complaint that the Commission unlawfully delegated to the Irish authorities the definition of the SGEIs in question and that it failed to exercise full and unrestricted control of the assessment made by those authorities with respect to a strict and objective definition of the SGEIs in Community law cannot be upheld.
iii) Σχετικά με το αν υφίσταται εν προκειμένω αποστολή ΥΓΟΣ
(iii) The existence of an SGEI mission in the present case
1) Περί της κατανομής του βάρους αποδείξεως
(1) Allocation of the burden of proof
Πρέπει να εξεταστεί αν η Επιτροπή νομίμως έκρινε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι τα μέτρα που κοινοποίησε η Ιρλανδία εντάσσονται στο πλαίσιο αποστολής ΥΓΟΣ κατά την έννοια τόσο της πρώτης προϋποθέσεως της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω, όσο και του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ.
It is appropriate to consider whether the Commission was entitled to take the view in the contested decision that the measures notified by Ireland related to an SGEI mission within the meaning of the first Altmark condition and Article 86(2) EC.
Καταρχάς, πρέπει να επισημανθεί, συναφώς, ότι αν και το κράτος μέλος διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, όσον αφορά τον καθορισμό του τι θεωρεί ΥΓΟΣ, εντούτοις η επίκληση της υπάρξεως και της ανάγκης προστασίας μιας αποστολής ΥΓΟΣ δεν το απαλλάσσει από την υποχρέωση να μεριμνά ώστε η εν λόγω ΥΓΟΣ να πληροί ορισμένα κοινά για όλες τις αποστολές ΥΓΟΣ κριτήρια, κατά την έννοια της Συνθήκης ΕΚ, όπως αυτά που έχει διευκρινίσει η νομολογία, και να αποδεικνύει ότι τα κριτήρια αυτά πληρούνται στη συγκεκριμένη περίπτωση.
In that regard, the Court notes at the outset that even though the Member State has a wide discretion when determining what it regards as an SGEI, that does not mean that it is not required, when it relies on the existence of and the need to protect an SGEI mission, to ensure that that mission satisfies certain minimum criteria common to every SGEI mission within the meaning of the EC Treaty, as explained in the caselaw, and to demonstrate that those criteria are indeed satisfied in the particular case.
Τα κριτήρια αυτά είναι, ιδίως, η έκδοση πράξεως δημόσιας εξουσίας με την οποία ανατίθεται στους συγκεκριμένους επιχειρηματίες μια αποστολή ΥΓΟΣ, καθώς και ο καθολικός και υποχρεωτικός χαρακτήρας της αποστολής αυτής.
These are, notably, the presence of an act of the public authority entrusting the operators in question with an SGEI mission and the universal and compulsory nature of that mission.
Εξάλλου, από τη σχετική με το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ νομολογία προκύπτει ότι το κράτος μέλος υποχρεούται να παραθέτει τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η συγκεκριμένη υπηρεσία μπορεί, λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της, να συνιστά ΥΓΟΣ, διακρινόμενη από άλλες δραστηριότητες της οικονομικής ζωής (βλ., επ’ αυτού, αποφάσεις Merci Convenzionali Porto di Genova, σκέψη 97 ανωτέρω, σκέψη 27, και Enirisorse, σκέψη 131 ανωτέρω, σκέψεις 33 και 34).
Furthermore, it follows from the caselaw on Article 86(2) EC that the Member State must indicate the reasons why it considers that the service in question, because of its specific nature, deserves to be characterised as an SGEI and to be distinguished from other economic activities (see, to that effect, Merci Convenzionali Porto di Genova, paragraph 97 above, paragraph 27, and Enirisorse, paragraph 131 above, paragraphs 33 and 34).
Συγκεκριμένα, χωρίς τέτοια αιτιολόγηση, θα ήταν αδύνατο να ελέγξουν τα κοινοτικά όργανα, έστω ακροθιγώς, υπό το πρίσμα τόσο της πρώτης προϋποθέσεως της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω, όσο και του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ, αν το κράτος μέλος έχει υποπέσει σε πρόδηλο σφάλμα κατά την άσκηση της εξουσίας εκτιμήσεως.
In the absence of such reasons, even a marginal review by the Community institutions on the basis of both the first Altmark condition and Article 86(2) EC with respect to the existence of a manifest error by the Member State in the context of its discretion would not be possible.
Υπό το πρίσμα των εκτιμήσεων αυτών πρέπει να εξεταστούν οι αιτιάσεις των προσφευγουσών, ότι, εν προκειμένω, η Επιτροπή κακώς δέχθηκε ότι υφίσταται αποστολή ΥΓΟΣ.
It is in the light of those considerations that the Court will examine the complaints whereby the applicants seek to demonstrate that in this case the Commission was wrong to accept the existence of an SGEI mission.
2) Σχετικά με το περιεχόμενο και τη φύση της επίμαχης αποστολής ΥΓΟΣ
(2) The identity and the nature of the SGEI mission in question
Εν προκειμένω, οι διάδικοι διαφωνούν σχετικά με το περιεχόμενο και τη φύση των ΥΓΟΣ που αποτελούν αντικείμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως και, επομένως,
In the present case, the applicants do not agree as to the identity and the nature of the SGEIs forming the subjectmatter of the contested decision and, accordingly, of
Οι προσφεύγουσες προβάλλουν, κατ’ ουσίαν, ότι αντικείμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως είναι μόνον οι υποχρεώσεις ΙΑΥ, για τις οποίες η Επιτροπή δέχθηκε να χαρακτηριστούν ως υποχρεώσεις ΥΓΟΣ.
The applicants submit, in essence, that the contested decision refers only to the PMI obligations, the characterisation of which as SGEI obligations is accepted by the Commission.
Αντιθέτως, δεν εξετάστηκε με την εν λόγω απόφαση αν αυτές καθαυτές οι υπηρεσίες ΙΑΥ αποτελούν ΥΓΟΣ, πράγμα που, σε κάθε περίπτωση, δεν συμβαίνει (βλ. σκέψη 110 ανωτέρω).
On the other hand, the contested decision does not examine the question whether the PMI services as such constitute SGEIs, which in the applicants’ submission is not the case (see paragraph 110 above).
Η καθής και η Ιρλανδία απαντούν ότι, λόγω της άρρηκτης σχέσεως μεταξύ υπηρεσιών ΙΑΥ και υποχρεώσεων ΙΑΥ, οι οποίες διέπουν την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών, η προσβαλλόμενη απόφαση, χαρακτηρίζοντας τις υποχρεώσεις ΙΑΥ ως υποχρεώσεις ΥΓΟΣ, αναγνωρίζει ότι και υπηρεσίες ΙΑΥ αυτές καθαυτές έχουν χαρακτήρα ΥΓΟΣ.
The defendant and Ireland counter that assertion by claiming that, in view of the indissoluble link between the PMI services and the PMI obligations which govern the supply of those services, the contested decision, by characterising the PMI obligations as SGEI obligations, necessarily also recognises that the PMI services as such are SGEIs.
Είναι αληθές ότι, με την προσβαλλόμενη απόφαση και, ιδίως, στις σκέψεις 41 έως 49 αυτής, εξετάζονται κυρίως, υπό τον τίτλο «Υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας», οι υποχρεώσεις ΙΑΥ, δηλαδή το ενιαίο τιμολόγιο, η ελεύθερη πρόσβαση, η δια βίου κάλυψη και οι κατώτατες παροχές, και εξηγούνται οι λόγοι για τους οποίους οι υποχρεώσεις αυτές πρέπει να χαρακτηριστούν υποχρεώσεις ΥΓΟΣ.
It is true that the contested decision primarily examines, in particular at recitals 41 to 49, headed ‘Public service obligations’, the PMI obligations, namely community rating, open enrolment, lifetime cover and minimum benefits, explaining the reasons why these must be characterised as SGEI obligations.
Εντούτοις, αν και η προσβαλλόμενη απόφαση δεν εξετάζει ρητώς το αν οι υπηρεσίες ΙΑΥ καθαυτές ή το ιρλανδικό σύστημα ΙΑΥ εν γένει αποτελούν επίσης ΥΓΟΣ, η απόφαση αυτή αναφέρει, πάντως, στις σκέψεις 41 και 47, ότι οι «υποχρεώσεις [ΙΑΥ] αποσκοπούν στην επίτευξη των στόχων μιας αποστολής στο πλαίσιο υπηρεσίας κοινής ωφέλειας, που συνίσταται στην παροχή ορισμένου επιπέδου υπηρεσιών ΙΑΥ σε όλους όσους κατοικούν στην Ιρλανδία σε προσιτή τιμή και με την ίδια ποιότητα».
However, although the contested decision does not explicitly settle the question whether the PMI services as such or the Irish PMI system in general also represent SGEIs, it does state, at recitals 41 and 47, that the ‘[PMI] obligations aim to ensure the achievement of a general interest mission, [that is to say,] a certain level of PMI to all persons living in Ireland, at [an] affordable price and on similar quality conditions’.
Εξάλλου, στη σκέψη 48 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι ιρλανδικές αρχές δεν υπέπεσαν σε πρόδηλο σφάλμα, «χαρακτηρίζοντας ως ΥΓΟΣ υπηρεσίες πέραν των παρεχομένων από το βασικό σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως».
Furthermore, at recital 48 to the contested decision, the Commission states that the Irish authorities did not make a manifest error ‘in including in their notion of SGEI[s] services which go beyond those offered by the basic [social] security scheme’.
Οι διαπιστώσεις αυτές επιβεβαιώνουν ότι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή δέχθηκε, έστω εμμέσως, ότι χαρακτήρα ΥΓΟΣ έχουν και οι υπηρεσίες ΙΑΥ αυτές καθαυτές.
Those findings confirm that in the contested decision the Commission also accepted, at least by implication, that the PMI services have as such an SGEI character.
Σε κάθε περίπτωση, λόγω της άρρηκτης σχέσεως μεταξύ υποχρεώσεων ΙΑΥ και υπηρεσιών ΙΑΥ, δεν θα ήταν δυνατόν η Επιτροπή να εξετάσει μόνον τις υποχρεώσεις ΙΑΥ, χωρίς να λάβει υπόψη και τις υπηρεσίες ΙΑΥ, οι οποίες αποτελούν αντικείμενο των υποχρεώσεων αυτών και των οποίων η παροχή γίνεται σύμφωνα με αυτές.
In any event, in light of the indissoluble link between the PMI obligations and the PMI services, it was impossible for the Commission to limit its assessment solely to the PMI obligations without also taking into account the PMI services forming the subjectmatter of those obligations and the provision of which is dependent on compliance with those obligations.
Επομένως, αντιθέτως προς την άποψη των προσφευγουσών, η προσβαλλόμενη απόφαση αναγνωρίζει τόσο ότι οι υποχρεώσεις ΙΑΥ συνιστούν υποχρεώσεις ΥΓΟΣ, όσο και ότι η παροχή υπηρεσιών ΙΑΥ συνιστά αποστολή ΥΓΟΣ.
Therefore, contrary to the applicants’ opinion, the contested decision recognises that the PMI obligations constitute SGEI obligations and at the same time that the PMI services form part of an SGEI mission.
3) Σχετικά με τη διάκριση μεταξύ ρυθμίσεως της δραστηριότητας των επιχειρηματιών και της υπάρξεως αποστολής ΥΓΟΣ ανατεθείσας με πράξη δημόσιας εξουσίας
(3) The distinction between the regulation of the operators’ activities and the existence of an SGEI mission entrusted by an act of the public authority
Οι προσφεύγουσες αμφισβητούν ότι υφίσταται αποστολή ΥΓΟΣ, θεωρώντας ότι η επίμαχη νομοθεσία απλώς επιβάλλει σε όλους τους ασφαλιστές ΙΑΥ ορισμένες «συνήθεις» κανονιστικού χαρακτήρα υποχρεώσεις, χωρίς αυτό να συνεπάγεται ανάθεση ιδιαίτερης αποστολής, οριζόμενης με πράξη δημόσιας εξουσίας.
The applicants dispute the existence of an SGEI mission; they contend that the legislation in question merely subjects the activity of all PMI insurers to ‘normal’ regulatory obligations and that there is no entrustment of a particular mission defined by an act of the public authority.
Πρώτον, όπως προκύπτει από τη νομολογία, η παροχή της επίμαχης υπηρεσίας πρέπει, εξ ορισμού, να εξυπηρετεί την κοινή ωφέλεια ή το δημόσιο συμφέρον.
In the first place, as the caselaw shows, the provision of the service in question must, by definition, assume a general or public interest.
Στο πλαίσιο αυτό, οι ΥΓΟΣ διακρίνονται, μεταξύ άλλων, από τις υπηρεσίες που εξυπηρετούν ιδιωτικό συμφέρον, ανεξαρτήτως του αν το εν λόγω ιδιωτικό συμφέρον είναι περισσότερο ή λιγότερο συλλογικό ή αν έχει αναγνωριστεί από το κράτος ως εύλογο ή ωφέλιμο (βλ., σχετικά, αποφάσεις Züchner, σκέψη 97 ανωτέρω, σκέψη 7, και GVL κατά Επιτροπής, σκέψη 98 ανωτέρω, σκέψεις 31 και 32).
Thus, SGEIs are distinguished in particular from services in the private interest, even though that interest may be more or less collective or be recognised by the State as legitimate or beneficial (see, to that effect, Züchner, paragraph 97 above, paragraph 7, and GVL v Commission, paragraph 98 above, paragraphs 31 and 32).
Εξάλλου, όπως υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, η κοινή ωφέλεια ή το δημόσιο συμφέρον που επικαλείται το κράτος μέλος δεν πρέπει να συνίσταται απλώς στην ανάγκη να υπαχθεί η λειτουργία της οικείας αγοράς σε ορισμένους κανόνες ή να εξαρτηθεί η εμπορική δραστηριότητα των οικείων επιχειρηματιών από τη χορήγηση άδειας από το κράτος.
In addition, as the applicants claim, the general or public interest on which the Member State relies must not be reduced to the need to subject the market concerned to certain rules or the commercial activity of the operators concerned to authorisation by the State.
Συγκεκριμένα, μόνη η επιβολή από τον εθνικό νομοθέτη, για λόγους κοινής ωφέλειας κατά την ευρεία έννοια, ορισμένων κανόνων σχετικών με τη χορήγηση αδειών ή την άσκηση ελέγχου σε όλους τους επιχειρηματίες ενός τομέα δεν συνιστά, καταρχήν, ανάθεση αποστολής ΥΓΟΣ (βλ., επ’ αυτού, αποφάσεις GVL κατά Επιτροπής, σκέψη 98 ανωτέρω, σκέψη 32, και GB-Inno-BM, σκέψη 98 ανωτέρω, σκέψη 22).
The mere fact that the national legislature, acting in the general interest in the broad sense, imposes certain rules of authorisation, of functioning or of control on all the operators in a particular sector does not in principle mean that there is an SGEI mission (see, to that effect, GVL v Commission, paragraph 98 above, paragraph 32, and GB-Inno-BM, paragraph 98 above, paragraph 22).
Αντιθέτως, για να αναγνωριστεί η ύπαρξη αποστολής ΥΓΟΣ δεν απαιτείται οπωσδήποτε να χορηγηθεί στον επιφορτισμένο με την αποστολή αυτή επιχειρηματία ειδικό ή αποκλειστικό δικαίωμα για την εκπλήρωσή της.
On the other hand, the recognition of an SGEI mission does not necessarily presume that the operator entrusted with that mission will be given an exclusive or special right to carry it out.
Από τον συνδυασμό των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 86 ΕΚ προκύπτει ότι πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ, αφενός, ειδικού ή αποκλειστικού δικαιώματος χορηγούμενου σε επιχειρηματία και, αφετέρου, αποστολής ΥΓΟΣ, η οποία συναρτάται με το δικαίωμα αυτό (βλ., επ’ αυτού, αποφάσεις Merci Convenzionali Porto di Genova, σκέψη 97 ανωτέρω, σκέψεις 9 και 27, Almelo, σκέψη 97 ανωτέρω, σκέψεις 46 έως 50, και Albany, σκέψη 101 ανωτέρω, σκέψεις 98 και 104 έως 111).
It follows from a reading of paragraph 1 together with paragraph 2 of Article 86 EC that a distinction must be drawn between a special or exclusive right conferred on an operator and the SGEI mission which, where appropriate, is attached to that right (see, in that regard, Merci Convenzionali Porto di Genova, paragraph 97 above, paragraphs 9 and 27; Almelo, paragraph 97 above, paragraphs 46 to 50; and Albany, paragraph 101 above, paragraphs 98 and 104 to 111).
Η χορήγηση ειδικού ή αποκλειστικού δικαιώματος σε επιχειρηματία αποτελεί απλώς ένα εύλογο, ενδεχομένως, μέσο δια του οποίου αυτός
The grant of a special or exclusive right to an operator is merely the instrument, possibly justified, which allows that operator to perform an SGEI mission. Therefore, as the Kingdom
Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να γίνει δεκτό το επιχείρημα των προσφευγουσών ότι η ύπαρξη αποστολής ΥΓΟΣ αποκλείεται λόγω της επιβολής ορισμένων υποχρεώσεων στο σύνολο των ασφαλιστών ΙΑΥ.
Consequently, the applicants’ argument that the existence of an SGEI mission is precluded because all PMI insurers are subject to certain obligations cannot succeed.
Δεύτερον, υπενθυμίζεται ότι, ουσιαστικά, τόσο η πρώτη προϋπόθεση που διατύπωσε το Δικαστήριο με την απόφαση Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω, όσο και αυτό καθαυτό το κείμενο του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ επιβάλλουν να ανατίθεται η αποστολή ΥΓΟΣ στον εκάστοτε επιχειρηματία με πράξη δημόσιας εξουσίας που να καθορίζει σαφώς τις οικείες υποχρεώσεις ΥΓΟΣ (βλ., σχετικά, αποφάσεις του Δικαστηρίου Züchner, σκέψη 97 ανωτέρω, σκέψη 7, της 11ης Απριλίου 1989, 66/86, Ahmed Saeed Flugreisen, Συλλογή 1989, σ. 803, σκέψη 55, GT-Link, σκέψη 97 ανωτέρω, σκέψη 51, και Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω, σκέψη 89· απόφαση Olsen κατά Επιτροπής, σκέψη 166 ανωτέρω, σκέψη 186).
In the second place, it must be borne in mind that, in essence, both the first condition laid down by the Court of Justice in Altmark and the wording of Article 86(2) EC, as such, require that the operator in question be entrusted with an SGEI mission by an act of a public authority and that the act clearly define the SGEI obligations in question (see, to that effect, Züchner, paragraph 97 above, paragraph 7; Case 66/86 Ahmed Saeed Flugreisen [1989] ECR 803, paragraph 55; GT-Link, paragraph 97 above, paragraph 51; Altmark, paragraph 89; and Olsen v Commission, paragraph 166 above, paragraph 186).