natgillin/translations-raw huggingface dataset:
2004/18, εξυπηρετούν την άσκηση των δραστηριοτήτων που ορίζονται με την οδηγία 2004/17 (βλ., συναφώς, προπαρατεθείσα απόφαση Strabag και Kostmann, σκέψεις 41 και 42).
AIGNER exercise of activities defined in Directive 2004/17 fall within the scope of the latter directive (see, to that effect, Strabag and Kostmann, paragraphs 41 and 42).
Επομένως, οι συμβάσεις που συνάπτει φορέας όπως η Fernwärme Wien εμπίπτουν στις προβλεπόμενες από την οδηγία 2004/17 διαδικασίες στον βαθμό που συνδέονται με δραστηριότητα που ο φορέας αυτός ασκεί στους τομείς των άρθρων 3 έως 7 της εν λόγω οδηγίας.
Consequently, the contracts awarded by an entity such as Fernwärme Wien are covered by the procedures laid down in Directive 2004/17 since they are connected with an activity which it carries out in the sectors listed in Articles 3 to 7 thereof.
Αντιθέτως, όλες οι άλλες συμβάσεις που συνάπτονται από έναν τέτοιο φορέα σε σχέση με την άσκηση άλλων δραστηριοτήτων εμπίπτουν στις προβλεπόμενες από την οδηγία 2004/18 δραστηριότητες.
However, all other contracts awarded by such an entity in connection with the exercise of other activities are covered by the procedures laid down in Directive 2004/18.
Επομένως, στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι οι συμβάσεις που συνάπτει φορέας που έχει την ιδιότητα του οργανισμού δημοσίου δικαίου, κατά την έννοια των οδηγιών 2004/17 και 2004/18, οι οποίες συνδέονται με την άσκηση δραστηριοτήτων του φορέα αυτού σε έναν ή περισσότερους από τους τομείς που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 της οδηγίας 2004/17, πρέπει να υπάγονται στις προβλεπόμενες από την οδηγία αυτή διαδικασίες.
The answer to the third question must therefore be that all contracts awarded by an entity which is a body governed by public law, within the meaning of Directive 2004/17 or Directive 2004/18, which relate to activities carried out by that entity in one or more of the sectors listed in Articles 3 to 7 of Directive 2004/17 must be subject to the procedures laid down in that directive.
Καθεμία από τις δύο αυτές οδηγίες εφαρμόζεται χωρίς διάκριση μεταξύ των δραστηριοτήτων που ασκεί ο εν λόγω φορέας για την εκπλήρωση της αποστολής του να καλύπτει ανάγκες γενικού συμφέροντος και των δραστηριοτήτων που ασκεί υπό συνθήκες ανταγωνισμού, και τούτο ακόμη και αν υφίσταται λογιστική μέθοδος που αποσκοπεί στον διαχωρισμό των τομέων δραστηριότητας του φορέα αυτού, προκειμένου να αποτραπούν οι διασταυρούμενες χρηματοδοτήσεις μεταξύ των τομέων αυτών.
Each of these two directives applies without distinction between the activities carried out by that entity to accomplish its task of meeting needs in the general interest and activities which it carries out under competitive conditions, and even where there is an accounting system intended to make a clear internal separation between those activities in order to avoid crossfinancing between those sectors.
Υπόθεση C-412/06
Case C-412/06
(αίτηση του Oberlandesgericht Stuttgart για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
(Reference for a preliminary ruling from the Oberlandesgericht Stuttgart)
«Προστασία των καταναλωτών — Διαπραγμάτευση συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος — Οδηγία 85/577/ΕΟΚ — Άρθρα 4, πρώτο εδάφιο, και 5, παράγραφος 1 — Σύμβαση πιστώσεως μακροχρόνιας διάρκειας — Δικαίωμα υπαναχωρήσεως»
(Consumer protection — Contracts negotiated away from business premises — Directive 85/577/EEC — First paragraph of Article 4 and Article 5(1) — Contract for long-term credit — Right of cancellation)
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα M. Poiares Maduro της 21ης Νοεμβρίου 2007 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Opinion of Advocate General Poiares Maduro delivered on 21 November 2007 I - 2385Judgment of the Court (First Chamber), 10 April 2008 . . . . . . . . . . . .
Προσέγγιση των νομοθεσιών — Προστασία των καταναλωτών κατά τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος — Οδηγία 85/577
Approximation of laws — Protection of consumers in respect of contracts negotiated away from business premises — Directive 85/577
(Οδηγία 85/577 του Συμβουλίου, άρθρα 4 και 5 § 1)
(Council Directive 85/577, Arts 4 and 5(1))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-412/06 σύμβαση πιστώσεως μακροχρόνιας διάρκειας, όταν ο καταναλωτής έχει λάβει εσφαλμένες πληροφορίες για τον τρόπο άσκησης του εν λόγω δικαιώματος.
SUMMARY — CASE C-412/06 under a contract for long-term credit, where the consumer has been given defective notice concerning the exercise of that right.
Η οδηγία 85/577, για την προστασία των καταναλωτών κατά τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος, πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι ο εθνικός νομοθέτης δύναται να προβλέψει ότι το κατά το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής δικαίωμα υπαναχωρήσεως μπορεί να ασκηθεί το αργότερο ένα μήνα μετά την πλήρη εκπλήρωση από τους συμβαλλομένους των υποχρεώσεων που απορρέουν από
Directive 85/577 to protect the consumer in respect of contracts negotiated away from business premises must be interpreted as meaning that the national legislature is entitled to provide that the right of cancellation laid down in Article 5(1) of the directive may be exercised no later than one month from the time at which the contracting parties have performed in full their obligations
(βλ. σκέψη 49 και διατακτ.)
(see para. 49, operative part)
POIARES MADURO της 21ης Νοεμβρίου 2007 1
OPINION OF ADVOCATE GENERALPOIARES MADURO delivered on 21 November 2007 1
Το 1998, η A. Hamilton διαπίστωσε σημαντική μείωση των μηνιαίων εισοδημάτων που απέδιδε ο οργανισμός, τα οποία έπρεπε να της παρέχουν τη δυνατότητα να καλύπτει ουσιώδες τμήμα των τόκων του δανείου.
In 1998, Ms Hamilton noted a significant reduction in the monthly distributions from the fund, which were intended to cover a substantial part of the loan interest.
Αποφάσισε έτσι να αναδιαρθώσει την οφειλή της συνάπτοντας μια σύμβαση στεγαστικής αποταμίευσης και λαμβάνοντας προσωρινό δάνειο με αποτέλεσμα, κατά το τέλος Απριλίου 1998, να έχει πλήρως εξοφλήσει το δάνειο στη Volksbank Filder eG, η οποία, ως εκ τούτου, επέστρεψε τις ασφάλειες του αρχικού δανείου.
She therefore decided to reschedule her debt by concluding a building society savings contract and taking out a bridging loan with the result that, at the end of April 1998, she had repaid in full the amount owed to the Volksbank Filder eG and, consequently, the bank returned the security for the initial loan.
Με την υπό κρίση αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί σχετικά με τη δυνατότητα της εθνικής νομοθεσίας, ενόψει της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την προστασία των καταναλωτών κατά τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος 2, να επιβάλει χρονικό περιορισμό στην άσκηση του δικαιώματος υπαναχωρήσεως του καταναλωτή που έχει συμβληθεί στο πλαίσιο κατ’ οίκον πωλήσεως, μολονότι αυτός έχει λάβει εσφαλμένες πληροφορίες σχετικά με το δικαίωμα αυτό.
In this reference for a preliminary ruling, the Court is asked whether, having regard to Council Directive 85/577/EEC of 20 December 1985 to protect the consumer in respect of contracts negotiated away from business premises 2, national legislation may place a timelimit on the right of cancellation of a consumer who has concluded a contract in a doorstep-selling situation, notwithstanding the fact that the consumer was given incorrect information regarding that right.
I — Η διαφορά της κύριας δίκης, το νομικό πλαίσιο και τα προδικαστικά ερωτήματα
I — The main proceedings, the legal framework and the questions referred for a preliminary ruling
Η εκκαλούσα της κύριας δίκης είχε μεν λάβει πληροφορίες, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 2, τρίτη περίοδος, του νόμου περί καταναλωτικής πίστεως (Verbraucherkreditgesetz), για το δικαίωμά της υπαναχωρήσεως, πλην όμως οι πληροφορίες αυτές αποδείχθηκαν εσφαλμένες καθόσον δεν αφορούσαν τις προϋποθέσεις του δικαιώματος υπαναχωρήσεως στο πλαίσιο κατ’ οίκον πωλήσεως.
Although, as required under the third sentence of Paragraph 7(2) of the Law on consumer credit (Verbraucherkreditgesetz), Ms Hamilton had received a notice concerning her right of cancellation, that notice was incorrect inasmuch as it did not concern the conditions for the exercise of the right of cancellation in a doorstep-selling situation.
Το 1992, η εκκαλούσα της κύριας δίκης A. Hamilton συνήψε σύμβαση δανείου στην κατοικία της με τον αντιπρόσωπο της Volksbank Filder eG για να χρηματοδοτήσει την απόκτηση μεριδίων σε οργανισμό επενδύσεων σε ακίνητα.
In 1992, the plaintiff in the main proceedings, Ms Hamilton, concluded at her home, with a representative of Volksbank Filder eG, a contract for a loan in order to finance the acquisition of shares in a real property fund.
1 — Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.2 — ΕΕ L 372, σ. 31.
1 — Original language: French.2 — OJ 1985 L 372, p. 31.
Πρέπει να διευκρινιστεί ότι, κατά το γερμανικό δίκαιο, η ανακοίνωση εσφαλμένων πληροφοριών σχετικά με το δικαίωμα
It should be pointed out that, in German law, an incorrect notice concerning the right of cancellation is equivalent to no notice.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-412/06
OPINION OF MR POIARES MADURO — CASE C-412/06
«Αν το πληροφοριακό αυτό στοιχείο δεν ανακοινωθεί, το δικαίωμα υπαναχωρήσεως του πελάτη δεν αποσβέννυται παρά μόνον ένα μήνα μετά την εκπλήρωση, εκ μέρους αμφοτέρων των συμβαλλομένων, του συνόλου των υποχρεώσεών τους.»
‘In the case of transactions within the scope of Article 1, traders shall be required to give consumers written notice of their right of cancellation within the period laid down in Article 5, together with the name and address of a person against whom that right may be exercised.
Η υπόμνηση αυτή φέρει ημερομηνία και αναφέρει χαρακτηριστικά στοιχεία που επιτρέπουν να αναγνωρίζεται η συγκεκριμένη σύμβαση.
Such notice shall be dated and shall state particulars enabling the contract to be identified.
Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την πρόβλεψη κατάλληλων μέτρων προστασίας των καταναλωτών στην εθνική τους νομοθεσία, στην περίπτωση που δεν παρασχεθούν οι πληροφορίες που προβλέπει το παρόν άρθρο.»
Member States shall ensure that their national legislation lays down appropriate consumer protection measures in cases where the information referred to in this Article is not supplied.’
Εντούτοις, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται κατά πόσον το άρθρο 2, παράγραφος 1, τέταρτη περίοδος, του HWiG συμβιβάζεται με την οδηγία 85/577.
However, the national court has doubts as to whether the fourth sentence of Paragraph 2(1) of the Law on the cancellation of doorstep transactions and analogous transactions complies with Directive 85/577.
Το άρθρο 5 της οδηγίας 85/577 ορίζει τα εξής:
By virtue of Article 5 of Directive 85/577:
3 — Η διάταξη αυτή τροποποιήθηκε εν τω μεταξύ με τον νόμο για την τροποποίηση του ενοχικού δικαίου (Schuldrechtsmodernisierungsgesetz, BGBl. 2001 I, σ. 3138).
3 — That provision was amended subsequently by the Law on the modernisation of the law of obligations (Schuldrechtsmodemisierungsgesetz, BGBl 2001 I, p. 3138).
Ο νόμος τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2002 και αποκλείει εφεξής την απόσβεση του δικαιώματος υπαναχωρήσεως όταν ο καταναλωτής δεν έχει ενημερωθεί ορθώς για το δικαίωμα αυτό.
That law came into force on 1 January 2002 and provides that the right of cancellation no longer lapses if the consumer has not been properly notified of that right.
Εντούτοις, δεδομένου ότι η νέα διάταξη δεν έχει αναδρομική ισχύ, το άρθρο 2, παράγραφος 1, τέταρτη περίοδος, του HwiG εξακολουθεί να διέπει την υπό κρίση διαφορά.
However, since that new provision does not have retroactive effect, the dispute is governed by the fourth sentence of Paragraph 2(1) of the Law on the cancellation of doorstep transactions and analogous transactions.
HAMILTON υποχρεώσεώς του, αποστέλλοντας ειδοποίηση μέσα σε προθεσμία τουλάχιστον επτά ημερών από την παραλαβή εκ μέρους του της υπόμνησης που αναφέρει το άρθρο 4, και σύμφωνα με τη διαδικασία και τους όρους που ορίζει η εθνική νομοθεσία.
HAMILTON sending notice within a period of not less than seven days from receipt by the consumer of the notice referred to in Article 4, in accordance with the procedure laid down by national law.
Η ειδοποίηση αρκεί να έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας.
It shall be sufficient if the notice is dispatched before the end of such period.
πρέπει να υπολογίζεται “από την παραλαβή εκ μέρους του [καταναλωτή] της [πληροφόρησης]” σχετικά με το δικαίωμα ανακλήσεως και ότι η υποχρέωση παροχής της πληροφορήσεως αυτής βαρύνει τον έμπορο.
days prescribed for cancellation must be calculated “from receipt by the consumer of the notice” concerning his right of cancellation, and that it is on the trader that the obligation falls to provide that information.
Οι διατάξεις αυτές εξηγούνται από τον λόγο ότι, αν ο καταναλωτής δεν γνωρίζει την ύπαρξη του δικαιώματος ανακλήσεως, του είναι αδύνατον να το ασκήσει.
Those provisions are explained by the fact that if the consumer is not aware of the existence of the right of cancellation, he will not be able to exercise that right.
Η αποστολή της ειδοποίησης έχει ως συνέπεια την απαλλαγή του καταναλωτή από κάθε υποχρέωση που απορρέει από τη ματαιωθείσα σύμβαση.»
The giving of the notice shall have the effect of releasing the consumer from any obligations under the cancelled contract.’
Δεδομένων του γράμματος και του σκοπού του άρθρου 5 της οδηγίας περί των κατ’ οίκον πωλήσεων, δεν είναι δυνατόν να ερμηνευθεί το άρθρο 4, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας αυτής υπό την έννοια ότι επιτρέπει στον εθνικό νομοθέτη να προβλέπει ότι το δικαίωμα ανακλήσεως του καταναλωτή πρέπει εν πάση περιπτώσει να ασκείται εντός προθεσμίας ενός έτους, έστω και αν ο έμπορος δεν πληροφόρησε τον καταναλωτή σχετικά με την ύπαρξη του δικαιώματος αυτού.
Having regard to the wording and purpose of Article 5 of the doorstep-selling directive, it is not possible to construe the third paragraph of Article 4 as enabling the national legislature to provide that the consumer’s right of cancellation must in any event be exercised within a period of one year, even if the trader has not notified the consumer of the existence of that right.
Το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ως προς την ερμηνεία των άρθρων 4, τρίτο εδάφιο, και 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 85/577 με την απόφαση Heininger 4.
The Court has already had occasion to rule on the interpretation of the third paragraph of Article 4 and Article 5(1) of Directive 85/577 in Heininger 4.
Η αναιρεσείουσα στην υπόθεση αυτή δεν είχε λάβει καμία πληροφόρηση σχετικά με το δικαίωμά της υπαναχωρήσεως.
The applicant in that case had received no information about his right of cancellation.
Η γερμανική νομοθεσία προέβλεπε ωστόσο, σε μια τέτοια περίπτωση, περιορισμένη προθεσμία ενός έτους από τη σύναψη της συμβάσεως για την άσκηση του δικαιώματος αυτού.
The German legislation none the less laid down a timelimit of one year from the conclusion of the contract for the exercise of that right in such circumstances.
Το Δικαστήριο έκρινε ως εξής:
The Court decided as follows:
Πρέπει […] να τονιστεί ότι η οδηγία περί των κατ’ οίκον πωλήσεων ορίζει έτσι ρητώς ότι η κατώτατη προθεσμία των επτά ημερών που προβλέπεται για την ανάκληση
It should […] be pointed out that the doorstep-selling directive thus expressly provides that the minimum period of seven
Τέλος, όσον αφορά το επιχείρημα ότι είναι απαραίτητο να περιοριστεί η προθεσμία ασκήσεως του δικαιώματος ανακλήσεως για λόγους ασφαλείας δικαίου, πρέπει να παρατηρηθεί ότι τέτοιοι λόγοι δεν μπορούν να ισχύσουν, στον βαθμό που συνεπάγονται περιορισμό των δικαιωμάτων που ρητώς παρέχει η οδηγία περί των κατ’ οίκον πωλήσεων στον καταναλωτή για να τον προστατέψει από τους κινδύνους που απορρέουν από το γεγονός ότι οι πιστωτικοί οργανισμοί επέλεξαν να συνάψουν δάνεια με έγγειο ασφάλεια εκτός των εμπορικών καταστημάτων τους. […]»
Finally, as regards the argument that it is essential, for reasons of legal certainty, to restrict the period within which the right of cancellation may be exercised, such reasons cannot prevail since they imply a limitation of the rights expressly conferred on consumers by the doorstep-selling directive in order to protect them against the risks arising from the fact that the credit institutions have chosen to enter into agreements away from their business premises. …’
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-412/06 οδηγίας αυτής, μολονότι ο καταναλωτής έχει λάβει εσφαλμένη πληροφόρηση, προβλέποντας την απόσβεση του δικαιώματος αυτού ένα μήνα μετά την πλήρη εκπλήρωση, εκ μέρους αμφοτέρων των συμβαλλομένων, των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη σύμβαση;
OPINION OF MR POIARES MADURO — CASE C-412/06 defective notice, so that it expires one month after both parties have performed their obligations under the agreement in full?
Hamilton υπαναχώρησε, στις 16 Μαΐου 2002, από την αρχική σύμβαση δανείου.
It was precisely after becoming aware of the judgment in Heininger, cited above, that Ms Hamilton cancelled the initial loan contract on 16 May 2002.
Στις 27 Δεκεμβρίου 2004, άσκησε αγωγή με την οποία ζήτησε την επιστροφή των τόκων και του ποσού του δανείου που είχε καταβάλει καθώς και αποζημίωση για τους τόκους που είχε καταβάλει στο στεγαστικό ταμιευτήριο.
On 27 December 2004, she brought an action for reimbursement of the interest and the amount of the loan that she had paid, and for compensation for the interest she had paid to the building society.
Στην περίπτωση που το Δικαστήριο δώσει αρνητική απάντηση στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα:
In the event that the Court answers the first question referred in the negative:
Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ωστόσο ως προς το ακριβές περιεχόμενο της προπαρατεθείσας αποφάσεως Heininger, καθόσον από την υπόθεση αυτή δεν μπορεί να συναγάγει σαφώς ότι η οδηγία 85/577 απαγορεύει σε κάθε περίπτωση στον εθνικό νομοθέτη να περιορίσει το δικαίωμα υπαναχωρήσεως.
The national court is unsure as to the precise implications of the Heininger judgment, cited above, inasmuch as it cannot clearly deduce from that case whether Direct- ive 85/577 precludes the national legislature from limiting the right of cancellation in all situations.
2) Πρέπει η οδηγία 85/577/ΕΟΚ να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι το δικαίωμα υπαναχωρήσεως του καταναλωτή δεν αποσβέννυται, ιδίως μετά την εκτέλεση της συμβάσεως, εφόσον ο καταναλωτής δεν έχει λάβει την πληροφόρηση του άρθρου 4, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας αυτής;»
(2) Should Directive 85/577/EEC be interpreted as meaning that the right of renunciation cannot be forfeited by the consumer — in particular after the completion of the contract — if he has not been given notice in accordance with the first paragraph of Article 4 of the Directive?’
Το Oberlandesgericht Stuttgart αποφάσισε ως εκ τούτου, με απόφαση της 2ας Οκτωβρίου 2006, να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
By decision of 2 October 2006, the Oberlandesgericht (Higher Regional Court) Stuttgart therefore decided to stay proceedings and to refer the following questions to the Court for a preliminary ruling:
Το άρθρο 4 της οδηγίας 85/577 θέτει την αρχή ότι «[…] οι έμποροι οφείλουν να πληροφορούν τους καταναλωτές σχετικά με το δικαίωμά τους να υπαναχωρήσουν από τη σύμβαση μέσα στο χρονικό διάστημα που ορίζει το άρθρο 5».
Article 4 of Directive 85/577 lays down the principle that ‘traders shall be required to give consumers written notice of their right of cancellation within the period laid down in Article 5’.
Η αρχή αυτή αποβλέπει, σύμφωνα με τον σκοπό της οδηγίας 85/577, στην προστασία του καταναλωτή στο πλαίσιο των συμβάσεων που συνάπτονται στο πλαίσιο κατ’ οίκον πωλήσεως.
Consistently with the purpose of Directive 85/577, that principle is intended to protect consumers who have concluded contracts in a doorstep-selling situation.
Βάσει της προσεγγίσεως αυτής, το δικαίωμα υπαναχωρήσεως πρέπει να γίνεται αντιληπτό ως προέκταση του δικαιώματος του καταναλωτή σε πληροφόρηση.
In accordance with that approach, the right of cancellation must be understood as an extension of the consumer’s right to information.
Επιπλέον, για την περίπτωση που δεν έχει παρασχεθεί στον καταναλωτή κατάλληλη πληροφόρηση, η οδηγία 85/577 αναθέτει στους εθνικούς νομοθέτες τη μέριμνα της θεσπίσεως των «κατάλληλων μέτρων προστασίας των καταναλωτών» 5.
Moreover, where the consumer is not supplied with adequate information, Directive 85/577 leaves it to the national legislature concerned to lay down ‘appropriate consumer protection measures’. 5
Παρέχοντας στήριξη στην ερμηνεία αυτή, το άρθρο 4, τρίτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας ορίζει ότι «[τ]α κράτη μέλη μεριμνούν για την πρόβλεψη κατάλληλων μέτρων […] στην εθνική τους νομοθεσία, στην περίπτωση που δεν παρασχεθούν οι πληροφορίες που προβλέπει το παρόν άρθρο» 7.
In support of that interpretation, the third paragraph of Article 4 of Directive 85/577 provides that ‘Member States shall ensure that their national legislation lays down appropriate … measures in cases where the information referred to in this Article is not supplied’.
Εξ αυτού συνάγεται ότι, αν οι πληροφορίες που ανακοινώνονται δεν ανταποκρίνονται σε όσα επιτάσσει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 85/577, η πληροφόρηση δεν μπορεί να θεωρηθεί έγκυρη και ότι εναπόκειται κατά συνέπεια στα κράτη μέλη να προσδιορίσουν τα κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίσουν την προστασία του καταναλωτή, όπως και στην περίπτωση της ελλείψεως κάθε πληροφορίας για το δικαίωμα υπαναχωρήσεως.
7 It follows that if the information supplied does not fulfil the requirements laid down in the first paragraph of Article 4 of Directive 85/577, that information cannot be regarded as valid and it is thus for the Member States to determine what measures are appropriate to ensure protection of consumers, in the same way as if no information had been supplied concerning the right of cancellation.
Ειδικότερα, δεν υφίσταται κανένας λόγος να διαφοροποιείται η έλλειψη πληροφορήσεως από την ανακοίνωση εσφαλμένων πληροφοριών, δεδομένου ότι και στις δύο αυτές περιπτώσεις ο καταναλωτής παραπλανάται εξίσου ως προς το δικαίωμά του υπαναχωρήσεως.
There is no reason to distinguish between no information and incorrect information since both situations are equally misleading for the consumer as regards his right of cancellation.
Ωστόσο, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι, όταν ο καταναλωτής δεν έχει πληροφορηθεί την ύπαρξη του δικαιώματός του υπαναχωρήσεως, λόγοι ασφάλειας δικαίου δεν μπορούν να επικρατήσουν προς δικαιολόγηση του περιορισμού των δικαιωμάτων που ρητώς παρέχει η οδηγία 85/577 προκειμένου να προστατεύσει τον καταναλωτή από τους κινδύνους που απορρέουν από τη σύναψη συμβάσεως στο πλαίσιο κατ’ οίκον πωλήσεως 6.
However, the Court has explained that if the consumer is not informed of the existence of his right of cancellation, reasons of legal certainty cannot prevail to justify a limitation of the rights expressly conferred on consumers by Directive 85/577 in order to protect them against the risks arising from contracts concluded in a doorstep-selling situation. 6
Πρέπει συναφώς να επισημανθεί ότι η εσφαλμένη πληροφόρηση πρέπει να εξομοιώνεται, κατά την έννοια της οδηγίας 85/577, με έλλειψη πληροφορήσεως.
It should be pointed out in that regard that, for the purposes of Directive 85/577, an incorrect notice is equivalent to no notice.
Ειδικότερα, από τα πραγματικά περιστατικά που γνωστοποιήθηκαν στο Δικαστήριο και επιβεβαιώθηκαν κατά την επ’
It appears from the facts which were communicated to the Court at the hearing that Ms Hamilton became aware of her right
5 — Άρθρο 4, τρίτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας.6 — Προπαρατεθείσα απόφαση Heininger (σκέψη 47).
5 — Third paragraph of Article 4 of Directive 85/577.6 — Heininger, paragraph 47.
7 — Η υπογράμμιση δική μου.
7 — My italics.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-412/06 ακροατηρίου συζήτηση προκύπτει ότι η A.
OPINION OF MR POIARES MADURO — CASE C-412/06 of cancellation as a result of the Heininger judgment and, on that basis, decided, several months later, to cancel the contract for the initial loan.
«παραγραφή», συνιστά κοινή αρχή στις έννομες τάξεις των διαφόρων κρατών μελών 8.
the placing of a timelimit on the exercise of a right, most often referred to as ‘limitation’, is a principle common to the laws of the Member States.