natgillin/translations-raw huggingface dataset:
του τελευταίου κανονισμού στις συνέπεια επί της δυνατότητας εφαρμογής 30 Ιουνίου 1995.
Commission Regulation (EC) No 1576/95 of 30 June 1995 fixing the export refunds on cereal-based compound feedingstuffs did not revoke Regulation No 1521/95 and therefore had no effect on the applicability of the latter regulation on 30 June 1995.
Ο κανονισμός 1521/95 δεν τηρεί την υποχρέωση αιτιολογήσεως όπως αυτή απορρέει από το άρθρο 190 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 253 ΕΚ) και επομένως είναι avío^uooç
Commission Regulation No 1521/95 does not satisfy the requirement to state reasons laid down in Article 190 of the EC Treaty (now Article 253 EC) and is therefore invalid.
Το ανίσχυρο τον κανονισμού 1521/95 έχει ως αποτέλεσμα ότι οι λόγω εξαγωγής ζωοτροφών με βάση σιτηρά επιστροφές οι οποίες με τις διασαφήσεις εξαγωγής που έγιναν δεκτές από τις αρμόδιες τελωνειακές αρχές στις 30 Ιουνίου 1995 δηλώθηκε ότι θα ζητηθούν και οι οποίες δεν είχε ζητηθεί να προκαθοριστούν, πρέπει να υπολογιστούν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1415/95 της Επιτροπής της 22ας Ιουνίου 1995, για καθορισμό των επιστροφών που εφαρμόζονται κατά την εξαγωγή των σύνθετων ζωοτροφών με βάση τα σιτηρά.*
As a result of the invalidity of Commission Regulation No 1521/95, the export refunds for cereal-based feedingstuffs, for which the application was made in export declarations accepted by the competent customs service on 30 June 1995 and for which advance fixing had not been requested, are to be calculated in accordance with Commission Regulation (EC) No 1415/95 of 22 June 1995 fixing the export refunds on cereal-based compound feedingstuffs. '
Ο γενικός εισαγγελέας L.A. Geelhoed ανέπτυξε τις προτάσει; του κατά τη συνεδρίαση του δευτέρου τιιήμ,ατος τικ 3ης Απριλίου 2001.
Advocate General L.A. Geelhoed delivered his Opinion at the sitting of the Second Chamber on 3 April 2001.
τιμολογίου την οποία προβλέπει το άρθρο 18, παράγραφος 1, στοιχείο α', της ίδιας οδηγίας.
Case C-338/98 Commission of the European Communities ν Kingdom of the Netherlands Taxation
Η Επιτροπή απηύθυνε αιτιολογημένη γνώμη στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών στις 22 Σεπτεμβρίου 1997.
Referring to the judgment in Case 165/86 Intiem, the Netherlands Government maintained that it mattered only that the expenditure to which the deduction related was incurred, as here, for the purposes of the taxable employer's business.
Διαπιστώνοντας ότι το Βασίλειο το)ν Κάτο) Χωρο')ν δεν συμμορφώθηκε προς την αιτιολογημένη γνώμη της, η Επιτροπή αποφάσισε να ασκήσει την παρούσα προσφυγτ].
By application lodged at the Court Registry on 14 September 1998, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that by providing, in breach of Articles 17(2)(a) and 18(l)(a) of Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment, in the version resulting from Council Directive 95/7/EC of 10 April 1995 amending Directive 77/388 and introducing new simplification measures with regard to value added tax — scope of certain exemptions and practical arrangements for implementing them, that an employer who is a taxable person for the purposes of value added tax ('VAT') may deduct part of an allowance paid to an employee for business use of a private car, the Kingdom of the Netherlands has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty.
Επί της προσφυγής στην 2,
On 10 May 1995 the Commission sent a letter of formal notice to the Kingdom of the Netherlands.
Επί της πρώτης αιτιάσεως πον στηρίζεται παράβαση του άρθρου 17, παράγραφος στοιχείο α', της έκτης οδηγίας
While appearing to accept that the expenditure in respect of which the deduction at issue applied was of a business nature and, therefore, that the deduction did not undermine the principle set out in Article 17(2)(a) of the Sixth Directive, the Commission again dwelt on the requirement to hold an invoice laid down in Article 18(l)(a) of that directive.
Η Επιτροπή φρονεί ότι μια ουσιαστική πλευρά του συστήματος που θεσπίστηκε για τον ΦΠΑ έγκειται στο γεγονός ότι οι πράξεις από τις οποίες είναι δυνατόν να προκύψει δικαίωμα προς έκπτωση πραγματοποιούνται μεταξύ υποκειμένων στον φόρο, το δε σύνολο TO)V φορολογητέων πράξεων αποτελεί στο πλαίσιο αυτό μια αλυσίδα που δεν είναι δυνατόν να σπάσει.
By letter of 2 February 1993, the Commission informed the Netherlands Government of its doubts as to the compatibility of Article 23 of the implementing decree of 12 August 1968 with the Sixth Directive, inasmuch as that provision authorises taxable employers to deduct VAT without fulfilling the condition relating to holding an invoice laid down in Article 18(l)(a) of the Sixth Directive.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Since the Commission found that the Kingdom of the Netherlands had not complied with its reasoned opinion, it decided to bring the present action.
Προκειμένου να κριθεί αν οι επίδικες εθνικές διατάξεις είναι σύμφο)νες με το άρθρο 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας, πρέπει, πρώτον, να υπομνηστεί ότι το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί ότι το άρθρο 17, παράγραφοι 1 και 2, της έκτης οδηγίας
By letter of 5 July 1993, the Netherlands Government contended that the deduction in question could not be criticised for purely formal reasons linked to the fact that an invoice issued
με μια τέτοια χρήση καλύπτονται εν μέρει από τον εργοδότη.
with his employer's business cannot constitute a supply, in that sense, to his employer.
Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει σαφέστατα ότι δεν είναι δυνατόν να συναχθεί από το γράμμα του άρθρου 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας δικαύομα προς έκπτωση του ΦΠΑ υπό τις περιστάσεις που προβλέπει το άρθρο 23 της υπουργικής αποφάσεοος της 12ης Αυγούστου 1968.
Accordingly, neither the vehicle belonging to the employee nor the fuel consumed by that vehicle can be regarded as 'supplied' to the taxable employer, within the meaning of Article 17(2)(a) of the Sixth Directive, simply because depreciation of the vehicle and fuel costs linked to such use give rise to partial reimbursement by the employer.
Εξάλλου, αντίθετα προς όσα υποστηρίζει η Ολλανδική Κυβέρνηση, από την προαναφερθείσα απόφαση Intiem δεν μπορεί να συναχθεί διαφορετικό συμπέρασμα.
That follows in particular from Article 17(2)(a) of the Sixth Directive, which states that deductible VAT is that due or paid in respect of goods or services supplied — to a taxable person or for his purposes — by another taxable person.
Δεύτερον, πρέπει να παρατηρηθεί ότι από τη διατύπο)ση του άρθρου 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας προκύπτει ότι το δικαύομα προς έκπτωση το οποίο η διάταξη αυτή παρέχει στον υποκείμενο στον φόρο αφορά τον ΦΠΑ που καταβλήθηκε για τα αγαθά που παραδόθηκαν και τις υπηρεσίες που παρασχέθηκαν σε αυτόν τον υποκείμενο στον φόρο από έτερον υποκείμενο στον φόρο.
The foregoing considerations thus clearly show that it is impossible to derive from the wording of Article 17(2)(a) of the Sixth Directive a right to deduct VAT in the circumstances referred to in Article 23 of the implementing decree of 12 August 1968.
Επί της δευτέρας αιτιάσεως που στηρίζεται στην παράβαση του άρθρου 18, παράγραφος 1, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας
The second complaint, alleging infringement of Article 18(1 )(a) of the Sixth Directive
Αφενός, το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 4, της έκτης οδηγίας προβλέπει ρητ(ός, ως προς το σημείο αυτό, ότι ο μισθωτός που ενεργεί για λογαριασμό του εργοδότη του δεν μπορεί να έχει την ιδιότητα του υποκειμένου στον φόρο.
In order to establish whether the national provisions at issue are consistent with Article 17(2)(a) of the Sixth Directive, it should first be recalled that, as the Court has previously held, Article 17(1) and (2) of the Sixth Directive specifies the conditions giving rise to the right to deduct VAT and the extent of that right and that provision does not leave the Member States any discretion as regards its implementation (Case C62/93 BP Supergas [1995] ECR 1-1883, paragraph 35).
Από την ανωτέρω διάταξη προκύπτει ότι ο υπάλληλος που χρησιμοποιεί το δικό του όχημα στο πλαίσιο TCOV δραστηριοτήτων του εργοδότη του δεν καθίσταται «υποκείμενος στον φόρο» κατά την έννοια της έκτης οδηγίας ούτε, ο)ς εκ τούτου, κατά την έννοια του άρθρου 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας αυτής, και τούτο έστω και αν τα έξοδα που συνδέονται με τη χρήση αυτή καλύπτονται από τον εργοδότη.
Next, it follows from the wording of Article 17(2)(a) of the Sixth Directive that the right to deduct which that provision confers on a taxable person concerns VAT paid in respect of goods and services supplied to that taxable person by another taxable person.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η υπουργική απόφαση της 12ης Αυγούστου 1968 παραβιάζει επίσης το άρθρο 18, παράγραφος 1, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας στον βαθμό που η διάταξη αυτή εξαρτά τη δυνατότητα εκπτώσεως του ΦΠΑ που καταβάλλεται επί των εισροών από την κατοχή από τον υποκείμενο στον φόρο τιμολογίου το οποίο έχει εκδοθεί σύμφωνα με το άρθρο 22, παράγραφος 3, της ανωτέρω οδηγίας, ήτοι, κατ' ουσίαν, ενός τιμολογίου το οποίο χορηγεί ένας υποκείμενος στον φόρο σε έτερον υποκείμενο στον φόρο.
The Commission submits that the implementing decree of 12 August 1968 also infringes Article 18(l)(a) of the Sixth Directive inasmuch as, under that provision, input tax may be deducted only if the taxable person holds an invoice drawn up in accordance with Article 22(3) of that directive, that is to say, in essence, an invoice issued by one taxable person to another taxable person.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Article 4(1) and (4) of the Sixth Directive expressly states that an employee acting for his employer cannot have the status of taxable person.
Πρέπει να τονιστεί ότι το άρθρο 18 της έκτης οδηγίας αφορά μόνον τις προϋποθέσεις ασκήσεως του δικαιώματος προς έκπτωση, ενώ η ίδια η ύπαρξη ενός τέτοιου δικαιώματος ρυθμίζεται από το άρθρο 17 της ανώτερο) οδηγίας.
Article 18 of the Sixth Directive relates solely to the conditions governing exercise of the right to deduct, the actual existence of such a right being dealt with in Article 17.
Όπως προκύπτει από την εξέταση της προ')της αιτιάσεως που διατύπο)σε η Επιτροπή, η έκπτωση από τον υποκείμενο στον φόρο εργοδότη μέρους της αποζημιο')σεοος που καταβάλλει σε υπάλληλο του για τη χρησιμοποίηση ιδιωτικού οχήματος για επαγγελματικούς σκοπούς γίνεται κατά
It follows from this provision that the fact an employee uses his own vehicle in connection with his employer's business cannot have the effect of transforming the employee into a 'taxable person' within the meaning of the Sixth Directive or, therefore, Article 17(2)(a) thereof, even if the costs linked to such use give rise to reimbursement by the employer.
Κατά συνέπεια, ούτε το όχημα που ανήκει στον υπάλληλο ούτε τα καύσιμα που καταναλώνει το όχημα αυτό μπορούν να θεο)ρηθούν ότι «παρεδόθησαν» στον υποκείμενο στον φόρο εργοδότη, κατά την έννοια του άρθρου 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας, απλο')ς και μόνο διότι η απόσβεση του οχήματος και οι δαπάνες για τα καύσιμα που συνδέονται
As is apparent from the consideration of the Commission's first complaint, it is contrary to Article 17(2)(a) of the Sixth Directive for a taxable employer to deduct part of an allowance paid to an employee for business use of a private car.
παράβαση του άρθρου 17, παράγραφρς 2, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας.
To that extent, Article 18(3) of the Sixth Directive, which allows the Member States to determine the conditions and procedures whereby a taxable person may be authorised to make a deduction which he has not made in accordance with the detailed rules prescribed by Article 18(1) and (2), cannot be relied on by a Member State seeking to regulate the conditions governing the exercise of a right to deduct that is not permitted under the Sixth Directive.
«1) Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, προβλέποντας κατά παράβαση των άρθρων 17, παράγραφος 2, στοιχείο α, και 18, παράγραφος 1, στοιχείο α, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών -Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, για την τροποποίηση της οδηγίας 77/388 και για τη λήψη μέτρων απλούστευσης στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας — πεδίο εφαρμογής ορισμένων απαλλαγών και πρακτικές λεπτομέρειες εφαρμογής τους ότι ο υποκείμενος στον φόρο προστιθεμένης αξίας εργοδότης μπορεί να εκπέσει ένα μέρος της αποζημιώσεως που καταβάλλει σε υπάλληλο του για τη χρησιμοποίηση του ιδιωτικού του οχήματος για επαγγελματικούς σκοπούς παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ
Declares that by providing, in breach of Articles 17(2) (a) and 18(1) (a) of Sixth Council Directive 771388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment, in the version resulting from Council Directive 95'17'/EC of 10 April 1995 amending Directive 77/388 and introducing new simplification measures with regard to value added tax scope of certain exemptions and practical arrangements for implementing them, that an employer who is a taxable person for the purposes of value added tax may deduct part of an allowance paid to an employee for business use of a private car, the Kingdom of the Netherlands has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty;
Stix-Hackl ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 31ης Μαΐου 2001.
Advocate General C. Stix-Hackl delivered her Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 31 May 2001.
Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
Preliminary ruling (Tax on energy — Rebate granted only to undertakings manufacturing goods — State aid)
Το Ηνοψένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα.»
The EAVG provides for a rebate of the energy taxes charged on supplies of natural gas and electricity under the EGAG and the EAG. Under Article 1(1) of the EAVG, those taxes must be reimbursed on application in so far as they exceed, in total, 0.35% of net production value.
C-143/99 Adria-Wien Pipeline GmbH, Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke GmbH κατά Finanzlandesdirektion für Kärnten Κρατικές ενισχύσεις 8 Νοεμβρίου 2001 φόρου μόνο στις επιχειρήσεις παραγωγής
The questions have been raised in proceedings between Adria-Wien Pipeline GmbH and Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke GmbH, on the one hand, and the Finanzlandesdirektion für Kärnten, on the other, concerning energy tax rebates. Under tax reforms within the framework of the Strukturanpassungsgesetz(Structural Adjustment Law) 1996 (BGBl.
Προδικαστική «Φόρος επί της ενέργειας -- Επιστροφή ενσώματων αγαθών — Κρατική ενίσχυση* (Πέμπτο τμήμα) τον Erdgasabgabegesetz (νόμο για τον φόρο επί του φυσικού αερίου, στο εξής: EGAG) και τον Energieabgabenvergütungsgesetz (νόμο για την επιστροφή τιον φόρων επί της ενέργειας, στο εξής: EAVG).
Applications for a rebate from undertakings not satisfying the last mentioned condition were rejected, as in the case of Adria-Wien Pipeline GmbH, the first applicant in the main proceedings, whose principal activity is the construction and operation of oil pipelines.
Με διάταξη της 10ης Μαρτίου 1999, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 21 Απριλίου 1999, το Verfassungsgerichtshof υπέβαλε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 234 ΕΚ), δύο εροπήματα (ος προς την ερμηνεία του άρθρου 92 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 87 ΕΚ).
The Verfassungsgerichtshof, seised of actions contesting refusals to reimburse energy taxes, now wishes to ascertain whether the provisions of the EAVG constitute State aid within the meaning of Article 92 of the Treaty.
Ο EAG προβλέπει την επιβολή φόρου καταναλώσεως ηλεκτρικής ενέργειας ίσου με 0,00726728 ευρώ ανά κιλοβατώρα.
the Erdgasabgabegesetz (Law on the tax on natural gas, 'the EGAG'); the Energieabgabenvergütungsgesetz (Law on the rebate of energy taxes, 'the EAVG').
Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, του EAG, ο φόρος επί της ηλεκτρικής ενέργειας επιβάλλεται:
The EAG provides for a tax of EUR 0.00726728 per kilowatt hour of electricity consumed. Pursuant to Article 1(1) of the EAG, the following are subject to electricity tax:
Επ' ευκαιρία φορολογικής μεταρρυθμίσεως και στο πλαίσιο του Strukturanpassungsgesetz (αυστριακού νόμου περί διαρθροπικών προσαρμογο')ν) του 1996 (BGBl.
If the answer is in the affirmative, the Verfassungsgerichtshof wishes to ascertain whether a finding of State aid should also be made if all undertakings could receive energy tax rebates.
επιλεκτικό και έχει ως αποτέλεσμα να εμπίπτει το εν λόγο) μέτρο στις διατάξεις περί κρατικο')ν ενισχύσεο)ν.
According to Article 3(g) of the EC Treaty (now, after amendment, Article 3(l)(g) EC), the activities of the Community are to include a system ensuring that competition in the internal market is not distorted.
Ο EGAG περιέχει ανάλογους κανόνες για την προμήθεια και την κατανάλωση φυσικού αερίου.
In that context, Article 92(1) of the Treaty declares aid granted by a Member State or through State resources which distorts or threatens to distort competition by favouring certain undertakings or the production of certain goods to be, in so far as it affects trade between Member States, incompatible with the common market.
Για τους λόγους αυτούς, το Verfassungsgerichtshof υπέβαλε στο Δικαστήριο προδικαστικά εροπήματα.
The Verfassungsgerichtshof may hear cases alleging infringements of the constitution only if there has been a sufficiently serious and therefore also manifest breach of ordinary legislation.
Επί του παραδεκτού των ερωτημάτων
In order to ensure the effectiveness of that prohibition, Article 93 of the EC Treaty (now Article 88 EC) places on the Commission a specific duty to monitor aid and imposes on the Member States specific obligations to facilitate the Commission's task and to prevent faits accomplis for that institution.
Ο EAVG προβλέπει την επιστροφή ενός μέρους το)ν φόρων επί της ενέργειας που επιβάλλονται στο φυσικό αέριο και στην ηλεκτρική ενέργεια σύμφωνα με τον EGAG και τον EAG.
It is settled case-law that it is for the national court hearing a dispute to determine both the need for a preliminary ruling in order to enable it to deliver judgment and the relevance of the questions which it submits to the Court.
Το επιστρεφόμενο ποσό καταβάλλεται αφού αφαιρεθεί ποσό που δεν υπερβαίνει τα 5 000 αυστριακά σελίνια (ATS).
The Court may, however, refuse to rule on a question referred for a preliminary ruling by a national court where it is quite obvious that the interpretation of Community law sought bears no relation to the actual facts of the main action or its purpose (see, for example, Case C-379/98 PreussenElektra, paragraphs 38 and 39).
Η Αυστριακή Κυβέρνηση διεροπάται κατά πόσον τα προδικαστικά εριοτήματα είναι λυσιτελή για τις διαφορές στην κύρια δίκη, αν ληφθεί υπόψη η κατανομή των αρμοδιοτήτο)ν μεταξύ τιον αυστριακών δικαστηρύον.
The main proceedings do not fall foul of that rule since they relate to national provisions providing for energy tax rebates and the national court asks whether such rebates constitute aid within the meaning of Article 92 of the Treaty.
Εντούτοις, κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, του EAVG, δικαύομα επιστροφής των φόρο)ν επί της ενέργειας έχουν μόνον οι επιχειρήσεις τιον οποίων η κύρια δραστηριότητα συνίσταται αποδεδειγμένα στην παραγοογή ενσο')ματων αγαθών.
As regards plans to grant or alter aid, Article 93(3) of the Treaty requires, first, that the Commission be informed in sufficient time to enable it to submit its comments.
Οι αιτήσεις επιστροφής ορισμένο)ν εταιριών που δεν πληρούσαν την τελευταία αυτή προϋπόθεση απορρίφθηκαν.
Article 93(3) then requires the Commission to initiate without delay the procedure provided for in Article 93(2) of the Treaty if it considers that the plan notified is not compatible with the common market.
Τούτο συνέβη με την αίτηση της Adria-Wien Pipeline GmbH, της πρώτης από τις προσφεύγουσες στην κύρια δίκη, της οποίας η επιχειρηματική δραστηριότητα συνίσταται, μεταξύ άλλων, στην κατασκευή και εκμετάλλευση αγωγών για τη μεταφορά ακάθαρτου πετρελαίου.
Finally, the last sentence of Article 93(3) of the Treaty unequivocally prohibits the Member States from putting the proposed measure into effect until that procedure has resulted in a final decision.
Στις λοιπές περιπτο')σεις, το Verfassungsgerichtshof πρέπει να αφήνει το Verwaltungsgerichtshof να ασκεί τον δικαστικό έλεγχο.
National courts are involved in the system for the review of State aid through the direct effect attributed to the prohibition on implementation of planned aid laid down in the last sentence of Article 93(3).
Το Verfassungsgerichtshof, ενώπιον του οποίου ασκήθηκαν προσφυγές κατά το)ν αποφάσεο)ν περί απορρίψεο)ς των αιτήσεοτν επιστροφής των φόρων επί της ενέργειας, διεροπάται κατά πόσον οι διατάξεις του EAVG συνιστούν κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 92 της Συνθήκης.
Moreover, as regards the national court's alleged lack of jurisdiction, it is not for the Court to determine whether the decision whereby a matter is brought before it was taken in accordance with the rules of national law governing the organisation of the courts and their procedure (Case 65/81 Reina [1982] ECR 33, paragraph 7; Case C-10/92 Balocchi, paragraph 16; and Case C-39/94 SFEI and Others, paragraph 24).
Το Verfassungsgerichtshof εκφράζει ειδικότερα αμφιβολίες κατά πόσον η επιστροφή το)ν φόρων επί της ενέργειας είναι επιλεκτική.
It is important to bear in mind the system for monitoring State aids established by the Treaty and the respective roles of the Commission and the national courts in applying that system.
Κατά πάγια νομολογία, απόκειται στο εθνικό δικαστήριο που έχει επιληφθεί της διαφοράς να εκτιμήσει τόσο την αναγκαιότητα μιας προδικαστικής αποφάσεο)ς για την έκδοση της δικής του αποφάσε(ος όσο και το λυσιτελές TCOV εροπημάτο)ν που υποβάλλει στο Δικαστήριο.
National courts must offer to individuals the certain prospect that all appropriate conclusions will be drawn from an infringement of that provision, in accordance with their national law, as regards the validity of measures giving effect to the aid, the recovery of financial support granted in disregard of that provision and possible interim measures (Case C-354/90 Fédération Nationale du Commerce Extérieur des Produits Alimentaires and Syndicat National des Négociants et Transformateurs de Saumon, paragraph 12).
Επιτροπής και να αποφεύγεται το ενδεχόμενο να βρεθεί η Επιτροπή προ τετελεσμένων γεγονόπον.
Thus, Article 92(3) of the Treaty confers on the Commission a wide discretion to declare certain aid compatible with the common market by way of derogation from the general prohibition laid down in Article 92(1) of the Treaty.
Τούτο όμο)ς δεν συμβαίνει στις διαφορές της κύριας δίκης, οι οποίες αφορούν εθνικές διατάξεις που προβλέπουν την επιστροφή φόριον επί της ενέργειας, σχετικά με την οποία το αιτούν δικαστήριο διεροπάται αν συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 92 της Συνθήκης.
The concept of aid is more general than that of a subsidy. It embraces not only positive benefits, but also measures which, in various forms, mitigate the charges which are normally included in the budget of an undertaking and which, without therefore being subsidies in the strict meaning of the word, are similar in character and have the same effect (Case 30/59 De Gezamenlijke Steenkolenmijnen in Limburg ν High Authority; Case C-387/92 Banco Exterior de Espana, paragraph 13; and Case C-200/97 Ecotrade, paragraph 34).