natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην προκειμένη περίπτωση, συμφωνώ με τα παρεμβαίνοντα κράτη μέλη και την Επιτροπή ότι η προστασία που εξασφαλίζεται με το άρθρο 24, παράγραφος 2, του εκτελεστικού κανονισμού δεν μπορεί να περιοριστεί στην προστασία έναντι οίνων προερχομένων από το κράτος προελεύσεως της ενδείξεως.
Essentially the Member States which submitted observations and the Commission are correct in their view that the protection guaranteed under Article 24(2) of the implementing regulation may not be restricted to protection in respect of wines from the State of origin of the designation.
Τέλος, σε αυτό ακριβώς συνίσταται το νόημα κοινοτικής ρυθμίσεως, η οποία αποσκοπεί στον καθορισμό ενιαίου επιπέδου προστασίας σε ολόκληρη την επικράτεια της Κοινότητας.
Lastly, this is the precise purpose of rules of Community law which seek to define uniform standards of protection throughout the Community.
Στην προστασία της ενδείξεως —στη δική της γλώσσα— έναντι της χρησιμοποιήσεως σε άλλα κράτη μέλη για τους οίνους που παράγονται σε αυτά έγκειται ακριβώς η μεγαλύτερη αξία της κοινοτικής ρυθμίσεως σε σχέση με τους καθαρά εθνικούς προστατευτικούς κανόνες.
The protection of the term — in its own language — against use in other Member States for the wines produced there is precisely the added value of the rule of Community law compared with purely national protective rules.
Η Επιτροπή επισημαίνει, ορθά, με τις παρατηρήσεις της ότι η σύμφωνη με το κοινοτικό δίκαιο προστασία μιας παραδοσιακής ενδείξεως συνδέεται με το γεγονός ότι η ένδειξη αυτή έχει σημασία που βαίνει πέραν της εθνικής αγοράς 45.
In its observations the Commission rightly points out that the protective of a traditional term under Community law is linked to the fact that the term has an importance which goes beyond the national market. 45
Αντίθετα προς ό,τι ισχύει για τη γλώσσα της ενδείξεως, από τη διατύπωση των κανονισμών 1493/1999 και 753/2002 δεν μπορούν να συναχθούν περιορισμοί όσον αφορά την προέλευση των οίνων που φέρουν προστατευόμενες ενδείξεις.
Unlike with regard to the language of the term, it is not possible to infer from the wording of Regulations No 1493/1999 and No 753/2002 any restrictions as regards the origin of the wines designated with protected terms.
Κατά συνέπεια, στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι οι παραδοσιακές ενδείξεις δεν προστατεύονται μόνον έναντι της χρησιμοποιήσεως για οίνους οι οποίοι προέρχονται από το ίδιο κράτος μέλος παραγωγής με αυτό από το οποίο προέρχεται η προστατευόμενη παραδοσιακή ένδειξη.
The answer to the third question must therefore be that traditional terms are protected not only with regard to use for wines from the same producer Member State as the protected traditional term.
Η προστασία εκτείνεται σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
The protection extends throughout the European Union.
44 — Βλ. και απόφαση της 3ης Μαρτίου 2005, Ιταλία κατά Επιτροπής (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 37, σκέψεις 32 επ.).
44 — See also Case C-283/02 Italy v Commission (cited above in footnote 37), paragraph 32 et seq.
45 — Παρατηρήσεις της Επιτροπής, σημείο 32.
45 — Commission’s observations, paragraph 32.
Σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής στα ερωτήματα του Bundesverwaltungsgericht:
In the light of the foregoing, it is suggested that the Court answer the questions asked by the Bundesverwaltungsgericht as follows:
Στην υπόθεση C-285/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) με απόφαση της 16ης Μαρτίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 3 Ιουλίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Bundesverwaltungsgericht (Germany), made by decision of 16 March 2006, received at the Court on 3 July 2006, in the proceedings
Trstenjak γραμματέας: J. Swedenborg, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 13ης Σεπτεμβρίου 2007, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: V. Trstenjak, Registrar: J. Swedenborg, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 13 September 2007, after considering the observations submitted on behalf of:
— η Ελληνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις Σ.
— the Greek Government, by S. Charitaki and S. Papaioannou, acting as Agents,
— η Ισπανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον J. Rodríguez Cárcamo,
— the Spanish Government, by J. Rodríguez Cárcamo, acting as Agent,
Braguglia, επικουρούμενο από τον M. Fiorilli, avvocato dello Stato,
— the Italian Government, by I.M. Braguglia, acting as Agent, assisted by M. Fiorilli, avvocato dello Stato,
— η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους F. Jimeno Fernández και F.
— the Commission of the European Communities, by F. Jimeno Fernández and F. Erlbacher, acting as Agents, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 25 October 2007, gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των κανονισμών (ΕΚ) 1493/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς (EE L 179, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Council Regulation (EC) No 1493/1999 of 17 May 1999 on the common organisation of the market in wine (OJ 1999 L 179, p.
1), και (ΕΚ) 753/2002 της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 2002, για τη θέσπιση ορισμένων λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1493/1999 όσον αφορά την περιγραφή, την ονομασία, την παρουσίαση και την προστασία ορισμένων αμπελοοινικών προϊόντων (ΕΕ L 118, σ.
1) and Commission Regulation (EC) No 753/2002 of 29 April 2002 laying down certain rules for applying Regulation No 1493/1999 as regards the description, designation, presentation and protection of certain wine sector products (OJ 2002 L 118, p.
1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1512/2005 της Επιτροπής, της 15ης Σεπτεμβρίου 2005 (ΕΕ L 241, σ.
1), as amended by Commission Regulation (EC) No 1512/2005 of 15 September 2005 (OJ 2005 L 241, p.
15, στο εξής: κανονισμός 753/2002).
15; ‘Regulation No 753/2002’).
Ο κανονισμός 1493/1999
Regulation No 1493/1999
Η πεντηκοστή αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 1493/1999 έχει ως εξής:
Recital 50 in the preamble to Regulation No 1493/1999 is worded as follows:
«Η περιγραφή, ονομασία και παρουσίαση των προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις προοπτικές εμπορίας τους· κατά συνέπεια, στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες που να διέπουν τα θέματα αυτά, οι οποίοι θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα νόμιμα συμφέροντα των καταναλωτών και των παραγωγών, και θα διευκολύνουν την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και την παραγωγή προϊόντων ποιότητας· οι θεμελιώδεις αρχές αυτών των κανόνων πρέπει να προβλέπουν την υποχρεωτική χρησιμοποίηση ορισμένων ενδείξεων που θα επιτρέπουν την ταυτοποίηση του προϊόντος και θα παρέχουν στον καταναλωτή ορισμένες σημαντικές πληροφορίες, καθώς και την προαιρετική χρήση ορισμένων άλλων ενδείξεων, βάσει κοινοτικών κανόνων ή με την επιφύλαξη διατάξεων για την πρόληψη της απάτης.»
‘the description, designation and presentation of products covered by this Regulation can have significant effects on their marketability; this Regulation should therefore lay down rules in this connection which take into account the legitimate interests of consumers and producers and promote the smooth operation of the internal market and the production of quality products; the fundamental principles of these rules should provide for the obligatory use of certain terms so as to identify the product and provide consumers with certain important items of information and the optional use of other information on the basis of Community rules or subject to rules concerning the prevention of fraudulent practices’.
Το άρθρο 47, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού αυτού ορίζει:
Article 47(1) and (2) of Regulation No 1493/1999 states:
Οι κανόνες σχετικά με την περιγραφή, την ονομασία και την παρουσίαση ορισμένων προϊόντων που διέπονται από τον παρόντα κανονισμό καθώς και με την προστασία ορισμένων ενδείξεων, αναφορών και όρων εμφαίνονται στο παρόν κεφάλαιο και στα παραρτήματα VII και VIII.
Rules relating to the description, designation and presentation of certain products covered by this Regulation, and the protection of certain particulars and terms are set out in this Chapter and in Annexes VII and VIII.
Το άρθρο 48 του εν λόγω κανονισμού ορίζει:
Article 48 of Regulation No 1493/1999 provides:
Το παράρτημα VII, B, του ίδιου κανονισμού διαλαμβάνει υπό την επικεφαλίδα «Προαιρετικές ενδείξεις»:
Under the heading ‘Optional particulars’, point B of Annex VII of Regulation No 1493/1999 states:
Η επισήμανση των προϊόντων που παρασκευάζονται στην Κοινότητα μπορεί να συμπληρώνεται από τις ακόλουθες ενδείξεις, υπό προϋποθέσεις που θα καθορισθούν:
The labelling of the products obtained in the Community may be supplemented by the following particulars, under conditions to be determined:
[…] β) για τους επιτραπέζιους οίνους με γεωγραφική ένδειξη και τους v.q.p.r.d. [οίνους ποιότητας που παράγονται εντός καθορισμένων περιοχών]:
(b) in the case of table wines with geographical indication and quality wines psr [produced in specified regions]:
Ο κανονισμός 753/2002
Regulation No 753/2002
Κατά την τέταρτη και δέκατη όγδοη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 753/2002:
According to recitals 4 and 18 in the preamble to Regulation No 753/2002:
«Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τηρεί τους στόχους της προστασίας των εννόμων συμφερόντων των καταναλωτών, της προστασίας των εννόμων συμφερόντων των παραγωγών, της ορθής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και της ανάπτυξης παραγωγών ποιότητας που καθορίστηκαν στο άρθρο 47, παράγραφος 1, του κανονισμού […] 1493/1999. […]
‘This Regulation should comply with the objectives of protecting the legitimate interests of consumers and producers, ensuring the smooth operation of the internal market and promoting the production of quality products as laid down in Article 47(1) of Regulation … No 1493/1999. …
Η χρήση και η ρύθμιση ορισμένων ενδείξεων (εκτός από τις ονομασίες προέλευσης) που χρησιμεύουν για να περιγράψουν αμπελοοινικά προϊόντα ποιότητας συνιστούν πρακτικές που έχουν εδραιωθεί στην Κοινότητα.
The use and regulation of certain terms (other than designations of origin) to describe quality wine sector products is a long-established practice in the Community.
Οι παραδοσιακές αυτές εκφράσεις μπορούν να φέρουν στη μνήμη των καταναλωτών, μέθοδο παραγωγής ή παλαίωσης ή μια ποιότητα, ένα χρώμα ή ένα τύπο οίνου ή ακόμη ένα ιστορικό γεγονός που συνδέεται με την ιστορία του οίνου.
Such traditional expressions can evoke in the minds of consumers a production or ageing method or a quality, colour or type of wine or a particular event linked to the history of the wine.
Προκειμένου να διασφαλιστεί δίκαιος ανταγωνισμός και να αποφευχθεί να προκληθεί σύγχυση στους καταναλωτές, πρέπει να καθοριστεί ένα κοινό πλαίσιο για την καταχώρηση και την προστασία τέτοιων παραδοσιακών εκφράσεων.»
So as to ensure fair competition and avoid misleading consumers, a common framework should be laid down for registering and protecting such traditional expressions.’
Το άρθρο 6 του κανονισμού αυτού, με επικεφαλίδα «Κοινοί κανόνες για όλες τις ενδείξεις που εμφαίνονται στη σήμανση» ορίζει:
Article 6 of Regulation No 753/2002, entitled ‘Rules common to all particulars on labelling’, states:
Κατ’ εφαρμογή του παραρτήματος VII, σημείο Β.3, του κανονισμού […] 1493/1999, η σήμανση των σχετικών προϊόντων μπορεί να συμπληρωθεί από άλλες ενδείξεις με την προϋπόθεση ότι δεν ενέχουν τον κίνδυνο να δημιουργήσουν σύγχυση στα άτομα στα οποία απευθύνονται οι πληροφορίες αυτές, κυρίως όσον αφορά τις υποχρεωτικές ενδείξεις που αναγράφονται στο σημείο Α.1 του εν λόγω παραρτήματος και τις προαιρετικές ενδείξεις που αναφέρονται στο σημείο Β.1 του εν λόγω παραρτήματος.
For the purposes of Annex VII(B)(3) to Regulation … No 1493/1999, the labelling of the products covered by that Annex may be supplemented by other particulars provided that there is no risk that such particulars might mislead those to whom they are addressed, particularly by creating confusion with the compulsory particulars referred to in paragraph A(1) or the optional particulars referred to in paragraph B(1) of that Annex.
Όσον αφορά τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα VII, σημείο Β.3, του κανονισμού […] 1493/1999, οι αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 72, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού […] μπορούν, με την επιφύλαξη των γενικών διαδικαστικών κανόνων που θεσπίζονται από κάθε κράτος μέλος, να απαιτούν από τους εμφιαλωτές, αποστολείς ή εισαγωγείς την απόδειξη της ακριβείας των ενδείξεων που χρησιμοποιούνται για την περιγραφή και που αφορούν τη φύση, την ταυτότητα, την ποιότητα, τη σύνθεση, την καταγωγή ή την προέλευση του σχετικού προϊόντος ή των προϊόντων που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του.
In the case of the products referred to in Annex VII(B)(3) to Regulation … No 1493/1999, an authority designated under Article 72(1) thereof may, provided that it acts in compliance with the general procedural rules adopted by the Member State, require bottlers, consignors or importers to provide proof of the accuracy of the wording used for the description as it relates to the nature, identity, quality, composition, origin or source of the product concerned or the products used to make it.
Το άρθρο 23 του εν λόγω κανονισμού με επικεφαλίδα «Συμπληρωματικές παραδοσιακές ενδείξεις» έχει ως εξής:
Article 23 of Regulation No 753/2002, entitled ‘Definition of “other traditional terms”’, is worded as follows:
«Προς τον σκοπό της εφαρμογής του παραρτήματος VII, σημείο Β.1, στοιχείο β΄, πέμπτη περίπτωση, του κανονισμού […] 1493/1999, ως “συμπληρωματική παραδοσιακή ένδειξη” νοείται ένας όρος που χρησιμοποιείται κατά παράδοση για τον
‘For the purposes of the fifth indent of point B(1)(b) of Annex VII to Regulation … 1493/1999, “other traditional terms” means additional terms traditionally used in producer Member States to designate, in the case of wines referred to in this Title,
Το άρθρο 24 του ίδιου κανονισμού με επικεφαλίδα «Προστασία των παραδοσιακών ενδείξεων», ορίζει:
Article 24 of Regulation No 753/2002, entitled ‘Protection of traditional terms’, states:
SCHNEIDER γ) κάθε άλλη πρακτική η οποία είναι δυνατόν να οδηγήσει το κοινό σε λάθος και ιδίως να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ο οίνος υπάγεται στο καθεστώς προστατευόμενης παραδοσιακής ένδειξης.
(c) any other practice liable to mislead the public, in particular to give the impression that the wine qualifies for the protected traditional term.
Για την περιγραφή ενός οίνου δεν δύνανται να χρησιμοποιούνται στη σήμανση σήματα που αναφέρουν ονομασίες των παραδοσιακών ενδείξεων που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙΙ, χωρίς ο οίνος αυτός να δικαιούται τέτοια παραδοσιακή ένδειξη.
Trade marks used to describe a wine on its labelling may not contain traditional terms listed in Annex III unless the wine qualifies for such a traditional term.
Οι κατηγορίες αυτές είναι: α) οι οίνοι λικέρ ποιότητας που παράγονται εντός καθορισμένων περιοχών και οι οίνοι λικέρ με γεωγραφική ένδειξη· στην περίπτωση αυτή η προστασία της παραδοσιακής ενδείξεως εφαρμόζεται μόνο για την περιγραφή των οίνων λικέρ·
(a) quality liqueur wines psr and liqueur wines with a geographical indication; in this case the protection of a traditional term shall apply only to the designation of liqueur wines;
ΑΠΟΦΑΣΗ της 13.3.2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-285/06 β) τις παραδοσιακές ενδείξεις των οίνων που έχουν γίνει αποδεκτές στη νομοθεσία τους και που πληρούν τους προαναφερόμενους όρους, καθώς και τους οίνους, τους οποίους αυτές αφορούν αποκλειστικά· γ) ενδεχομένως, τις παραδοσιακές ενδείξεις που παύουν να τυγχάνουν προστασίας στις χώρες καταγωγής τους.
(b) the traditional terms included in their legislation that meet the above requirements and the wines for which they are reserved;
Το παράρτημα III του κανονισμού 753/2002 περιλαμβάνει τον κατάλογο των παραδοσιακών ενδείξεων που αναφέρονται στο άρθρο 24 του κανονισμού αυτού.
Annex III to Regulation No 753/2002 contains the list of traditional terms referred to in Article 24 of that regulation.
Στο παράρτημα αυτό περιλαμβάνονται ειδικότερα:
That annex includes, in particular:
— για την Ισπανία, οι συμπληρωματικές παραδοσιακές ενδείξεις «Reserva» και «Gran Reserva», η δε αναφερόμενη γλώσσα είναι τα ισπανικά,
— for Spain, in Spanish, the additional traditional terms ‘Gran Reserva’ and ‘Reserva’,
— για την Ιταλία, η πρόσθετη παραδοσιακή ένδειξη «Riserva», η δε αναφερόμενη γλώσσα είναι τα ιταλικά,
— for Italy, in Italian, the additional traditional term ‘Riserva’,
— για την Αυστρία, η πρόσθετη παραδοσιακή ένδειξη «Reserve», η δε αναφερόμενη γλώσσα είναι τα γερμανικά, και,
— for Austria, in German, the additional traditional term ‘Reserve’, and
— για την Πορτογαλία, οι συμπληρωματικές παραδοσιακές ενδείξεις «Reserva», «Reserva velha (ή grande reserva)» και «Super Reserva», η δε αναφερόμενη γλώσσα είναι τα πορτογαλικά.
— for Portugal, in Portuguese, the additional traditional terms ‘Reserva’, ‘Reserva velha’ (or ‘grande reserva’) and ‘Super Reserva’.
Με απόφαση της 19ης Μαΐου 2003, το Aufsichts- und Dienstleistungsdirektion Trier απέρριψε τη διοικητική ένσταση με την οποία ο H. S.
By decision of 19 May 2003 the Aufsichts- und Dienstleistungsdirektion Trier rejected Mr Schneider’s complaint in which he stated that he was prepared to use the German terms ‘Reserve’ or ‘PrivatReserve’ as a substitute for the French equivalents.
Schneider δήλωσε ότι ήταν πρόθυμος να κάνει χρήση, αντί των εν λόγω ενδείξεων, των ενδείξεων στη γερμανική γλώσσα «Reserve» ή «PrivatReserve» και, με επιστολή της 21ης Μαΐου 2003, ανέφερε ότι ούτε η ένδειξη «PrivatReserve» μπορούσε να γίνει δεκτή.
In a letter dated 21 May 2003 the Aufsichts- und Dienstleistungsdirektion stated that the term ‘PrivatReserve’ could not be accepted either.
Με απόφαση της 29ης Ιανουαρίου 2004, το Verwaltungsgericht Neustadt an der Weinstraβe απέρριψε την προσφυγή που άσκησε ο H. S.
By judgment of 29 January 2004 the Verwaltungsgericht (Administrative Court) Neustadt an der Weinstraβe dismissed the appeal brought by Mr Schneider against those decisions.
Με απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2004, το Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz απέρριψε την έφεση που άσκησε ο H. S.
By judgment of 21 September 2004 the Oberverwaltungsgericht (Higher Administrative Court) Rheinland-Pfalz dismissed the appeal brought by Mr Schneider against that judgment.
Στο πλαίσιο αυτό το Bundesverwaltungsgericht αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
It is in that context that the Bundesverwaltungsgericht decided to stay the proceedings and to refer the following questions to the Court for a preliminary ruling:
«1) Πρέπει το άρθρο 47, παράγραφος 2, στοιχεία β΄ και γ΄, σε συνδυασμό με το τμήμα Β, σημείο 1, στοιχείο β΄, πέμπτη περίπτωση, το σημείο 3 του παραρτήματος VII του κανονισμού […] 1493/1999 και το άρθρο 23 του κανονισμού […] 753/2002 να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι μια ένδειξη, η οποία αφορά τη μέθοδο παραγωγής, παρασκευής και παλαιώσεως ή την ποιότητα του οίνου, είναι νόμιμη μόνον ως ρυθμιζόμενη προαιρετική ένδειξη βάσει του τμήματος Β, σημείο 1, στοιχείο β΄, πέμπτη περίπτωση, του παραρτήματος VII του κανονισμού […] 1493/1999 υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπει το τμήμα αυτό καθώς και το άρθρο 23 του κανονισμού […] 753/2002 και όχι ως άλλη ένδειξη βάσει του τμήματος Β, σημείο 3, του παραρτήματος VII του κανονισμού […] 1493/1999;
‘(1) Is Article 47(2)(b) and (c) of Regulation … No 1493/1999 in conjunction with the fifth indent of point (B)(1)(b) and point (B)(3) of Annex VII to that regulation and Article 23 of Regulation … No 753/2002 to be interpreted as meaning that a particular which refers to the production or ageing method or the quality of the wine is permitted only as a regulated ‘optional particular’ in accordance with the fifth indent of point (B)(1)(b) of Annex VII to Regulation … No 1493/1999 under the conditions provided for therein and in Article 23 of Regulation … No 753/2002, and not as an ‘other particular’ in accordance with point (B)(3) of Annex VII to Regulation … No 1493/1999?
2) Πρέπει το άρθρο 24, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κανονισμού […] 753/2002 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι υπάρχει παράνομη απομίμηση ή αναφορά μόνο στην περίπτωση που τούτο γίνεται στην ίδια γλώσσα με αυτήν της προστατευόμενης παραδοσιακής ενδείξεως;
(2) Is Article 24(2)(a) of Regulation … No 753/2002 to be interpreted as meaning that imitation or evocation exists only if it is in the same language as that of the protected traditional term?
3) Πρέπει το άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού […] 753/2002 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι παρατιθέμενες στο παράρτημα ΙΙΙ παραδοσιακές ενδείξεις προστατεύονται μόνο σε σχέση με οίνους οι οποίοι προέρχονται από το ίδιο κράτος μέλος παραγωγής με αυτό από το οποίο προέρχεται η προστατευόμενη παραδοσιακή ένδειξη;»
(3) Is Article 24(2) of Regulation … No 753/2002 to be interpreted as meaning that the traditional terms listed in Annex III are protected only with regard to wines from the same producer Member State as the protected traditional term?’
Με το πρώτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ’ ουσίαν αν η χρήση ενδείξεως σχετικής με τη μέθοδο παραγωγής, παρασκευής, παλαίωσης ή την ποιότητα του οίνου μπορεί να επιτραπεί μόνον βάσει του άρθρου 47, παράγραφος 2, στοιχείο β΄, του κανονισμού 1493/1999, σε συνδυασμό με το παράρτημα VII, τμήμα B, σημείο 1, στοιχείο β΄, πέμπτη περίπτωση, του κανονισμού αυτού και με το άρθρο 23 του κανονισμού 753/2002 ή αν η χρήση μιας τέτοιας ενδείξεως μπορεί επίσης να επιτραπεί βάσει του εν λόγω άρθρου 47, παράγραφος 2, στοιχείο γ΄, σε συνδυασμό με το εν λόγω παράρτημα VII, τμήμα B, σημείο 3.
By its first question the national court essentially asks whether the use of a particular relating to the production or ageing method or the quality of a wine may be permitted only under Article 47(2)(b) of Regulation No 1493/1999 in conjunction with the fifth indent of point (B)(1)(b) of Annex VII thereto and Article 23 of Regulation No 753/2002, or whether the use of such a particular may also be permitted under Article 47(2)(c) in conjunction with point (B)(3) of Annex VII.
Το άρθρο 47, παράγραφος 2, στοιχεία α΄ έως γ΄, του κανονισμού 1493/1999 ορίζει ότι οι κανόνες σχετικά με την περιγραφή, την ονομασία και την παρουσίαση ορισμένων προϊόντων που εμπίπτουν στον κανονισμό αυτό, καθώς και την προστασία ορισμένων ενδείξεων και αναφορών και ορισμένων όρων περιλαμβάνουν ειδικότερα τις διατάξεις που καθιστούν υποχρεωτική τη χρήση ορισμένων ενδείξεων (υποχρεωτικές ενδείξεις) και διατάξεων που επιτρέπουν τη χρήση ορισμένων άλλων ενδείξεων υπό ορισμένες προϋποθέσεις καθώς και τη χρήση ενδείξεων, περιλαμβανομένων των πληροφοριών που μπορεί να είναι χρήσιμες για τους καταναλωτές (προαιρετικές ενδείξεις).
Article 47(2)(a) to (c) of Regulation No 1493/1999 provides that rules relating to the description, designation and presentation of certain products covered by that regulation, and the protection of certain particulars and terms are to include, in particular, provisions making the use of certain terms compulsory (compulsory particulars) and provisions permitting the use of certain terms, subject to conditions, and the use of other terms, including information which may be useful for consumers (optional particulars).