natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, το Συμβούλιο διευκρίνισε ότι από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, σε περίπτωση που ένα πρόσωπο, καίτοι θεωρεί ότι οι προδιαγραφές μιας διαδικασίας προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών, όπως αυτές καθορίζονται με απόφαση της αναθέτουσας αρχής, προκαλούν δυσμενή διάκριση σε βάρος του, εντούτοις αναμένει την κοινοποίηση της αποφάσεως περί αναθέσεως της επίμαχης συμβάσεως για να την προσβάλει, επικαλούμενο ακριβώς ότι οι εν λόγω προδιαγραφές εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις, θίγεται ο σκοπός της ταχύτητας και της αποτελεσματικότητας της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης των συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων (ΕΕ L 395, σ.
At the hearing, the Council stated that it was clear from the caselaw of the Court of Justice that a person who considers that the specifications in a call for tenders, as prescribed by decision of the contracting authority, discriminate against him cannot await notification of the decision awarding the contract in question and then challenge it, on the ground specifically that those specifications are discriminatory, without infringing the objectives of speed and effectiveness of Council Directive 89/665/EEC of 21 December 1989 on the coordination of the laws, regulations and administrative provisions relating to the application of review procedures to the award of public supply and public works contracts (OJ 1989 L 395, p.
33), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/50 (απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Φεβρουαρίου 2004, C-230/02, Grossmann Air Service, Συλλογή 2004, σ. I-1829, σκέψη 37).
33), as amended by Directive 92/50 (Case C-230/02 Grossmann Air Service [2004] ECR I-1829, paragraph 37).
Δεδομένου, όμως, ότι η συγγραφή υποχρεώσεων εστάλη στον κάθε υποψήφιο ατομικά, επομένως και στην προσφεύγουσα, στις 23 Ιουνίου 2004, η προθεσμία των δύο μηνών για την αμφισβήτηση της νομιμότητας της αποφάσεως περί χρήσεως του κριτηρίου αυτού είχε λήξει όταν ασκήθηκε η κρινόμενη προσφυγή.
It takes the view that, since the specifications were sent to each of the candidates, and thus to the applicant, on 23 June 2004, the prescribed period of two months for challenging the lawfulness of the decision to include that criterion had expired on the date on which the present action was brought.
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, κυρίως, ότι η συγγραφή υποχρεώσεων δεν αποτελεί πράξη δυνάμενη να προσβληθεί, κατά την έννοια του άρθρου 230 ΕΚ.
The applicant submits, as its principal argument, that specifications are not a challengeable act for the purposes of Article 230 EC.
Πρόκειται,
They constitute a preparatory act
BELFASS κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ συγκεκριμένα, για προπαρασκευαστική πράξη γενικής ισχύος και, κατά πάγια νομολογία, μια τέτοια πράξη, ανεξαρτήτως του χρόνου εκδόσεώς της, δεν μπορεί να προσβληθεί σε κανένα χρονικό σημείο με προσφυγή ακυρώσεως.
BELFASS v COUNCIL of general scope and, according to settled case-law, such an act, whatever the time at which it may take place, can never be the subject of an action for annulment.
Προβάλλει, ακόμη, ότι η συγγραφή υποχρεώσεων απευθύνεται σε όλες τις επιχειρήσεις οι οποίες, ανήκοντας γενικώς και αφηρημένως σε κάποια κατηγορία επιχειρήσεων, επιθυμούν να υποβάλουν υποψηφιότητα για την ανάθεση της δημοσίας συμβάσεως.
It also argues that specifications are addressed to all undertakings which, belonging to a category defined generally and in the abstract, wished to tender for the award of a public procurement contract.
Εν προκειμένω, η συγγραφή υποχρεώσεων δεν συνιστά απόφαση η οποία απευθύνεται στην προσφεύγουσα ή την αφορά άμεσα και ατομικά.
In the present case, the specifications were neither a decision which was addressed to the applicant nor a decision which was of direct and individual concern to it.
Επομένως, με μόνη την άσκηση προσφυγής κατά της αποφάσεως περί αναθέσεως της συμβάσεως μπορούσε η προσφεύγουσα να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της εντάξεως στη συγγραφή υποχρεώσεων του κριτηρίου σχετικά με τον συνολικό αριθμό των ωρών εργασίας που πρότειναν οι προσφέροντες.
It infers from that that only an action against the decision to award the contract was capable of allowing it to challenge the lawfulness of the criterion included in the specifications which related to the total number of hours proposed by tenderers.
Επικουρικώς, η προσφεύγουσα προβάλλει, σχετικά με τη συγγραφή υποχρεώσεων, ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά την έννοια του άρθρου 241 ΕΚ.
In the alternative, the applicant invokes a plea of illegality under Article 241 EC as regards the specifications.
Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει, καταρχάς, ότι το Συμβούλιο αμφισβητεί το παραδεκτό της υπό κρίση προσφυγής, προβάλλοντας ότι αντικείμενό της είναι, κατ’ ουσίαν, μόνον η συγγραφή υποχρεώσεων, η οποία αποτελεί πράξη δυνάμενη να προσβληθεί και της οποίας η νομιμότητα δεν αμφισβητήθηκε εμπρόθεσμα.
As a preliminary point, the Court finds that the Council’s position consists of challenging the admissibility of the present action inasmuch as, according to the Council, it is truly directed only against the specifications. The latter constitute a challengeable act, the lawfulness of which was not contested within the prescribed period.
Επιβάλλεται, πάντως, η διαπίστωση ότι αντικείμενο της προσφυγής είναι η ακύρωση της αποφάσεως του Συμβουλίου της 13ης Οκτωβρίου 2004, περί απορρίψεως των προσφορών της προσφεύγουσας στο πλαίσιο της διαδικασίας προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών, η δε νομιμότητα της συγγραφής υποχρεώσεων αμφισβητείται παρεμπιπτόντως, προς στήριξη του αιτήματος ακυρώσεως.
It must, however, be held that the annulment sought in the present action is that of the Council’s decision of 13 October 2004 not to accept the applicant’s tenders submitted in response to the call for tenders and that it is for the purposes of the annulment, and thus incidentally, that the applicant challenges the lawfulness of the specifications.
Επομένως, το ζήτημα που τίθεται δεν είναι το παραδεκτό της προσφυγής ακυρώσεως, ως στρεφόμενης κατά της συγγραφής υποχρεώσεων, αλλά το παραδεκτό της προβαλλομένης προς στήριξη της προσφυγής ακυρώσεως ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας του εγγράφου αυτού.
Accordingly, the issue which arises is not that of the admissibility of the action for annulment in so far as that action is alleged to be directed against the specifications, but that of the admissibility of the plea relating to the unlawfulness of that document which is invoked in that action for annulment.
Για να κριθεί το ζήτημα αυτό πρέπει να εξεταστεί αν ένα έγγραφο προσκλήσεως σε διαγωνισμό, όπως είναι η επίμαχη συγγραφή υποχρεώσεων, συνιστά, όπως υποστηρίζει το Συμβούλιο, πράξη δυνάμενη να προσβληθεί με απευθείας προσφυγή δυνάμει του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ και, επομένως, αν η προσφεύγουσα όφειλε να προσβάλει, βάσει της διατάξεως αυτής και εντός της τασσομένης με το πέμπτο εδάφιο αυτής δίμηνης προθεσμίας, τη συγγραφή υποχρεώσεων.
In order to rule on that issue, it is necessary to determine whether a document relating to a call for tenders, such as the specifications at issue, is an act which is capable, as the Council submits, of being the subject of a direct action brought under the fourth paragraph of Article 230 EC and, accordingly, whether the applicant should have brought proceedings to challenge the specifications, on the basis of that provision, within the period of two months laid down under the fifth paragraph of Article 230 EC.
Κατά το άρθρο 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ, κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο δύναται με τις ίδιες προϋποθέσεις να ασκεί προσφυγή κατά των αποφάσεων που απευθύνονται σ’ αυτό, καθώς και κατά αποφάσεων που, αν και εκδίδονται ως κανονισμοί ή αποφάσεις που απευθύνονται σε άλλο πρόσωπο, το αφορούν άμεσα και ατομικά.
The fourth paragraph of Article 230 EC provides that any natural or legal person may institute proceedings against a decision addressed to that person or against a decision which, although in the form of a regulation or a decision addressed to another person, is of direct and individual concern to the former.
Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι η συγγραφή υποχρεώσεων δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αφορά την προσφεύγουσα ατομικά.
In the present case, the Court finds that it is not possible to take the view that the specifications in question are of individual concern to the applicant.
Αφενός, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει το Συμβούλιο, το γεγονός ότι η συγγραφή υποχρεώσεων εστάλη στις 23 Ιουνίου 2004 ατομικά στους προεπιλεγέντες υποψηφίους, επομένως και στην προσφεύγουσα, στο πλαίσιο της κλειστής διαδικασίας, δεν εξατομικεύει την προσφεύγουσα κατά την έννοια του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ.
First, contrary to what the Council submits, the fact that the specifications were sent individually to preselected tenderers, and thus to the applicant, on 23 June 2004, under the restricted procedure, cannot distinguish the applicant individually for the purposes of the fourth paragraph of Article 230 EC.
Συγκεκριμένα, η συγγραφή υποχρεώσεων, όπως και όλα τα έγγραφα προσκλήσεως σε διαγωνισμό που προέρχονται εν προκειμένω από το Συμβούλιο, στα οποία καταλέγεται η συγγραφή υποχρεώσεων, τυγχάνει εφαρμογής σε αντικειμενικώς προσδιοριζόμενες καταστάσεις και συνεπάγεται έννομα αποτελέσματα έναντι κατηγοριών προσώπων τα οποία αντιμετωπίζονται γενικώς και αφηρημένως.
The specifications, like each of the other documents relating to the call for tenders issued by the Council in the present case and of which the specifications form part, apply to objectively determined situations and produce legal effects with respect to categories of persons envisaged generally and in the abstract.
Συνεπώς, η συγγραφή υποχρεώσεων έχει γενικό χαρακτήρα και το γεγονός ότι η αναθέτουσα αρχή την κοινοποίησε ατομικά στις προεπιλεγείσες επιχειρήσεις δεν εξατομικεύει, κατά την έννοια του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ, την κάθε μία από αυτές σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο.
They are therefore of a general nature and it cannot be held that their communication to each of a number of undertakings preselected by the contracting authority allows each of those undertakings to be distinguished individually from all other persons for the purposes of the fourth paragraph of Article 230 EC.
Αφετέρου, το Συμβούλιο κακώς επικαλείται την προπαρατεθείσα απόφαση Grossmann Air Service, σκέψη 30 ανωτέρω, για να αποδείξει ότι η προσφεύγουσα νομιμοποιούνταν να προσβάλει την επίμαχη συγγραφή υποχρεώσεων.
Secondly, the Council is wrong to rely on the judgment in Grossmann Air Service, cited in paragraph 30 above, in order to establish that it was open to the applicant to challenge the specifications in question.
Συγκεκριμένα, υπενθυμίζεται ότι η απόφαση αυτή του Δικαστηρίου εκδόθηκε επί προδικαστικού ερωτήματος σχετικού με την ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 3, και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/665.
It must be pointed out that that judgment was delivered by the Court of Justice in response to a question referred for a preliminary ruling relating to the interpretation of Article 1(3) and Article 2(1)(b) of Directive 89/665.
Όμως, οι διατάξεις της οδηγίας 89/665, όπως έχει τροποποιηθεί, δεσμεύουν μόνον τα κράτη μέλη και όχι τα κοινοτικά όργανα, πράγμα που το Συμβούλιο δεν αμφισβητεί.
The Council did not deny that the provisions of Directive 89/665, as amended, are therefore binding only on the Member States and not on the Community institutions.
Εξάλλου, όπως δέχθηκε το Συμβούλιο κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η εφαρμοστέα εν προκειμένω κοινοτική νομοθεσία σχετικά με την εκ μέρους των κοινοτικών οργάνων ανάθεση δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών δεν περιέχει καμία διάταξη παρόμοια με αυτές της οδηγίας 89/665.
Furthermore, as the Council acknowledged at the hearing, it is clear that the Community legislation relating to the award of public service contracts by the Community institutions which is applicable in the present case contains no provision similar to those which are set out in Directive 89/665.
Τέλος, το Πρωτοδικείο τονίζει ότι, αντιθέτως προς τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση Grossmann Air Service, σκέψη 30 ανωτέρω, εν προκειμένω το κριτήριο που περιλήφθηκε στη συγγραφή υποχρεώσεων και αμφισβητείται από τη προσφεύγουσα δεν την εμπόδισε να μετάσχει λυσιτελώς στη διαδικασία αναθέσεως της επίμαχης συμβάσεως.
Lastly, contrary to the situation which gave rise to the judgment in Grossmann Air Service, cited in paragraph 30 above, the criterion which features in the specifications and is challenged by the applicant did not prevent it from participating effectively in the contract award procedure in question.
Αντιθέτως, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι η προσφεύγουσα, όπως και οι λοιποί υποψήφιοι που εγγράφηκαν στον κατάλογο που καταρτίστηκε μετά το στάδιο της προεπιλογής, κατέστη δυνατό να υποβάλει προσφορά για το 2ο μέρος της συμβάσεως.
On the contrary, the documents before the Court show that the applicant, like the other tenderers included in the list drawn up after the preselection stage, was able to submit a tender for Lot No 2.
Επομένως, η ερμηνεία που έδωσε το Δικαστήριο, με την απόφαση Grossmann Air Service, σκέψη 30 ανωτέρω, στις διατάξεις της οδηγίας 89/665, όπως έχει τροποποιηθεί, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατ’ αναλογία για να κριθεί το παραδεκτό της υπό κρίση προσφυγής, όσον αφορά το 2ο μέρος της συμβάσεως.
Consequently, the interpretation given by the Court of Justice in the judgment in Grossmann Air Service, cited in paragraph 30 above, of the provisions of Directive 89/665, as amended, cannot be applied, by way of analogy, for the purposes of determining the admissibility of the present action in so far as it relates to Lot No 2.
Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι η προσφεύγουσα δεν είχε δικαίωμα να ασκήσει προσφυγή ακυρώσεως, δυνάμει του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ, κατά της επίμαχης συγγραφής υποχρεώσεων, καθώς αυτή δεν την αφορά ατομικά.
It follows from the above that, since the specifications in question were not of individual concern to the applicant, it had no right to bring an action for annulment against the specifications under the fourth paragraph of Article 230 EC. Accordingly,
Επομένως, το Συμβούλιο κακώς προβάλλει ότι η συγγραφή υποχρεώσεων αποτελεί πράξη δυνάμενη να προσβληθεί από την προσφεύγουσα, προκειμένου να αντικρούσει την εκ μέρους της προσφεύγουσας παρεμπίπτουσα, στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής, αμφισβήτηση της νομιμότητας του εγγράφου αυτού.
2008 — CASE T-495/04 there is no basis on which the Council can plead that the applicant had the right to challenge those specifications as a basis for opposing the incidental challenge by the applicant in these proceedings to the lawfulness of that document.
Επί της προσφυγής κατά της αποφάσεως της 13ης Οκτωβρίου 2004, όσον αφορά το 1ο μέρος της συμβάσεως
The action against the decision of 13 October 2004, in so far as it relates to Lot No 1
Προς στήριξη της προσφυγής ακυρώσεως κατά της αποφάσεως της 13ης Οκτωβρίου 2004, όσον αφορά το 1ο μέρος της συμβάσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει ένα μόνο λόγο, αντλούμενο από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
In support of its action for annulment of the decision of 13 October 2004, in so far as it relates to Lot No 1, the applicant puts forward a single plea in law, alleging a manifest error of assessment.
Κατ’ ουσίαν, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως διότι παρέβη την υποχρέωσή του να εξετάσει επιμελώς την προσφορά της για το 1ο μέρος της συμβάσεως.
The applicant essentially submits that the Council committed a manifest error of assessment in failing to give the applicant’s tender in respect of Lot No 1 careful scrutiny.
Συγκεκριμένα, αντιθέτως προς ό,τι διαπίστωσε το Συμβούλιο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η μέση ωριαία αμοιβή ήταν, σύμφωνα με την προσφορά της, 22,123 ευρώ και, επομένως, υπερέβαινε την ορισθείσα από τη UGBN κατώτατη μέση ωριαία αμοιβή των 19,6962 ευρώ.
Contrary to what the Council inferred from its tender, it argues that the average hourly rate in its tender amounted to EUR 22.123 and was accordingly higher than the minimum average hourly rate of EUR 19.6962 fixed by the UGBN.
Βεβαίως, η προσφεύγουσα δέχεται ότι η πλάνη αυτή του Συμβουλίου οφείλεται σε σφάλμα το οποίο παρεισέφρησε στην προσφορά της και εντοπίζεται στην άθροιση των κατηγοριών A, B, C και D (234 059,67 ευρώ αντί 271 811,67 ευρώ).
It is true that the applicant acknowledges that that error on the Council’s part is linked to an arithmetical error appearing in its tender as regards the total of categories A, B, C and D (EUR 234 059.67 instead of EUR 271 811.67.
Φρονεί, ωστόσο, ότι, δυνάμει της αρχής της χρηστής διοικήσεως, το Συμβούλιο όφειλε, κατά την εξέταση της προσφοράς της, να διασφαλίσει ότι η εξεταζόμενη προσφορά δεν περιέχει τέτοιο προφανές ουσιώδες σφάλμα, το οποίο θα μπορούσε να διορθώσει με δική του πρωτοβουλία.
However, it takes the view that the principle of sound administration required the Council, when assessing the applicant’s tender, to take steps to ensure that the tender submitted for assessment by it did not contain an obvious clerical error of that kind, which it could have corrected on its own initiative.
Παρατηρεί ότι το Συμβούλιο, με μια απλή επαλήθευση του υπολογισμού, θα μπορούσε να διαπιστώσει ότι η ορθή ωριαία αμοιβή της προσφοράς ήταν τουλάχιστον 20,92 ευρώ, όπως προκύπτει σαφώς και επακριβώς από τη σελίδα 40 της προσφοράς.
It states that the Council could, merely by verifying the calculation, have established that the correct minimum hourly rate under its tender stood at EUR 20.92, as is clearly and precisely set out at page 40 of the tender.
Τουλάχιστον, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι, στον βαθμό που πρόκειται για πρόδηλο σφάλμα του οποίου η διόρθωση δεν θα τροποποιούσε τους όρους αναθέσεως της συμβάσεως ή την αρχική προσφορά, το Συμβούλιο θα μπορούσε, τηρώντας το άρθρο 99 του δημοσιονομικού κανονισμού και σύμφωνα τα προβλεπόμενα στο άρθρο 10 της συγγραφής υποχρεώσεων της επίμαχης διαδικασίας προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών, να κάνει χρήση του δικαιώματός του να έρθει σε επαφή μαζί της.
At the very least, the applicant considers that, since the error was obvious and since to correct it would not have altered either the conditions of the contract or the original tender, the Council could, in accordance with Article 99 of the Financial Regulation and as Article 10 of the specifications relating to the calls for tenders in question provided, have made use of its right to contact the applicant.
Η προσφεύγουσα φρονεί ότι, αντιθέτως προς ό,τι ισχυρίζεται το Συμβούλιο, τα συμπεράσματα που διατύπωσε το Πρωτοδικείο με την απόφαση της 8ης Μαΐου 1996, T-19/95, Adia interim κατά Επιτροπής (Συλλογή 1996, σ.
The applicant claims that, contrary to what the Council contends, the conclusions drawn by the Court in its judgment in Case T-19/95 Adia interim v Commission [1996] ECR II-321, paragraph 47, cannot be applied in the present case.
II-321, σκέψη 47) δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν εν προκειμένω.
That judgment involved a systematic calculation error which it was difficult for the contracting authority to detect.
Εν προκειμένω, όμως, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι πρόκειται για απλό σφάλμα αθροίσεως των κατηγορών A, B, C και D, το οποίο το Συμβούλιο μπορούσε ευχερώς να εντοπίσει και να διορθώσει.
In the present case, the applicant takes the view that the error in question is merely an error in the addition of categories A, B, C and D, which the Council ought easily to have been able to detect and correct.
Ομοίως, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το Συμβούλιο δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν εντόπισε το σφάλμα αυτό, διότι η ορθή, δηλαδή η διορθωμένη, συνολική τιμή αναγράφεται στην «κανονική» και στη «θεωρητική» συγκριτική αξιολόγηση της προσφοράς της, οι οποίες είναι συνημμένες στο υπόμνημα αντικρούσεως.
The applicant likewise claims that the Council cannot argue that it did not detect that error when the correct, and therefore corrected, total price is set out in the ‘ordinary’ and ‘theoretical’ comparative evaluations of the applicant’s tender in the annex to its defence.
Επιπλέον, υποστηρίζει ότι δεν έχει εφαρμογή εν προκειμένω ούτε η γενική αρχή που συνήγαγε το Δικαστήριο με την απόφαση της 13ης Ιουλίου 1972, 90/71, Bernardi κατά Κοινοβουλίου (Συλλογή τόμος 1972-1973, σ.
It goes on to submit that the general principle laid down by the Court of Justice in Case 90/71 Bernardi v Parliament [1972] ECR 603, paragraph 10, according to which a party cannot invoke before the Court irregularities which may have been the consequence of its own behaviour, also does not apply in its case.
Τονίζει, συγκεκριμένα, ότι η συμπεριφορά της δεν ήταν δόλια ούτε αποτελεί της αιτία της πλάνης στην οποία υπέπεσε το Συμβούλιο.
Its conduct was neither intentional nor was it the source of the error committed by the Council.
Επιπλέον, δεν είχε συμφέρον να μη διορθωθεί το σφάλμα της, εν προκειμένω ένα απλό μη ηθελημένο σφάλμα υπολογισμού.
It adds that it had no interest in its error, which was in this case nothing more than an unintentional arithmetical error, not being corrected.
Επιπλέον, απαντώντας στην επιχειρηματολογία του Συμβουλίου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, εφόσον σκοπός της προβλεπόμενης στο άρθρο 100 του δημοσιονομικού κανονισμού γνωστοποιήσεως είναι να παράσχει στον αποκλεισθέντα προσφέροντα το δικαίωμα να επισημάνει στην αναθέτουσα αρχή τυχόν σφάλματα που θα μπορούσαν να βλάψουν την αξιολόγηση της προσφοράς του, η αρχή της χρηστής διοικήσεως και η αρχή της διαφάνειας επιβάλλουν στην αναθέτουσα αρχή να ενημερώνει ρητώς τον αποδέκτη της γνωστοποιήσεως αυτής ότι έχει τέτοιο δικαίωμα.
The applicant adds, in reply to the Council’s arguments, that, while the notification provided for in Article 100 of the Financial Regulation confers on tenderers whose tenders are rejected a right to draw the contracting authority’s attention to any errors of assessment which might have undermined the evaluation of their tender, the principles of sound administration and transparency require the contracting authority expressly to inform the recipient, in that notification, of the existence of that right.
Η προσφεύγουσα, όμως, θεωρεί ότι το Συμβούλιο, με το έγγραφό του της 13ης Οκτωβρίου 2004, δεν την ενημέρωσε ότι διαθέτει τέτοιο δικαίωμα.
In its letter of 13 October 2004, the Council at no point informed it of the existence of such a right.
Παραβιάστηκε, έτσι, η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
There was accordingly a breach of the principle of equal treatment.
Καταλήγει ότι η πλάνη στην οποία υπέπεσε το Συμβούλιο, όσον αφορά τον υπολογισμό της μέσης ωριαία αμοιβή στην προσφορά της για το 1ο μέρος της συμβάσεως, οφείλεται σε πλημμελή εξέταση της προσφοράς της και, κατά συνέπεια, η τελική απόφαση περί απορρίψεως της προσφοράς πάσχει ιδιαζόντως σοβαρή πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
It infers from that that the error committed by the Council as to the calculation of the average hourly rate in its tender in respect of Lot No 1 is the result of the Council’s failure to give that tender careful scrutiny and that, as a result, the final decision to reject that tender is vitiated by a manifest error of assessment of a particularly serious nature.
Το Συμβούλιο αντιτάσσει ότι, όπως προκύπτει από τη διατύπωση της συγγραφής υποχρεώσεων της διαδικασίας προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών, η μέση ωριαία αμοιβή προκύπτει από το συνολικό τίμημα της προσφοράς διαιρούμενο με τον συνολικό αναγραφόμενο στη προσφορά αριθμό ωρών.
The Council argues in reply that, as is clear from the wording in the specifications relating to the call for tenders, the average hourly rate is equal to the total price of the tender under consideration divided by the total number of hours included in that tender.
Προβάλλει ότι, για τον λόγο αυτόν, αρκέστηκε να πραγματοποιήσει τον υπολογισμό με βάση την αναγραφόμενη στην προσφορά της προσφεύγουσας συνολική τιμή αναφοράς των 234 059,67 ευρώ.
That is the reason for which it states that it was content to make the calculation on the basis of the total reference price of EUR 234 059.67 given by the applicant in its tender.