natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με διάταξη της 6ης Νοεμβρίου 2001 το Unabhängiger Verwaltungssenat im Land Niederösterreich (ανεξάρτητο διοικητικό τμήμα του ομόσπονδου κράτους της Κάτω Αυστρίας) υπέβαλε στο Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν άρθρου 234 ΕΚ, δύο προδικαστικά ερωτήματα, από τα οποία το πρώτο αφορά την ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85 του Συμβουλίου, και το δεύτερο το κύρος της ίδιας αυτής διατάξεως.
By its first question, the national court is asking essentially whether, where a vehicle is manned by more than one driver, the conditions relating to rest periods laid down in Article 8(1) and (2) of Regulation No 3820/85 are to be fulfilled cumulatively or whether paragraph 2 is a lex specialis that prevails over paragraph 1.
Με αποφάσεις της 9ης Ιανουαρίου 2001, η Bezirkshauptmannschaft Mistelbach κήρυξε την κατάπτωση των προσωρινών εγγυήσεων των 1 000 ATS.
On 24 October 2000, Mr Cipra and Mr Kvasnicka drove a heavy goods vehicle bearing Czech registration plates to the border post at Drasenhofen (Austria) on the border between Austria and the Czech Republic.
Από τα στοιχεία της δικογραφίας που διαβίβασε το αιτούν δικαστήριο συνάγεται ότι η Bezirkshauptmannschaft εφάρμοσε το άρθρο 8 της συμφωνίας AETR και όχι τον κανονισμό 3820/85.
Clearly, when a vehicle is manned by more than one driver, road safety is better ensured. Since each driver is able to rest while the other is driving, he may be satisfied with a slightly lower number of consecutive hours of rest, that is to say, 8 hours instead of 9 hours, over a longer period, namely 30 hours instead of 24 hours.
Κατά των ανωτέρω αποφάσεων οι προσφεύγοντες άσκησαν προσφυγή ενώπιον του Unabhängiger Verwaltungssenat im Land Niederösterreich, υποστηρίζοντες ότι είχαν τηρήσει τις προβλεπόμενες από τον νόμο περιόδους αναπαύσεως.
The practical effect of Article 8(2) of Regulation No 3820/85, namely to allow shorter rest periods where the crew is composed of more than one driver, would be compromised if paragraphs 1 and 2 of that article were applied cumulatively.
Το αιτούν δικαστήριο φρονεί ότι η ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 3820/85 δημιουργεί αμφιβολίες ως προς τη σχέση μεταξύ των δύο αυτών παραγράφων.
The Austrian police checked the vehicle's tachograph disks for the period 22 to 24 October 2000 and, being of the view that the claimants in the main proceedings had not complied with the daily rest periods provided for in Article 8 of Regulation No 3820/85, required each of them to pay a provisional security of ATS 1 000.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ αφενός των L. Cipra και V.
According to the order for reference, a detailed examination of the disks revealed that the drivers, who had taken an uninterrupted rest period of 8 hours and 5 minutes during a period of 30 hours, had complied with the requirements of Article 8(2) of that regulation but not with those of Article 8(1).
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Unabhängiger Verwaltungssenat im Land Niederösterreich αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιον του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
It must therefore be held that the exclusive application of Article 8(2) of Regulation No 3820/85 to crews composed of more than one driver affords sufficient protection to their working conditions and ensures the safety of road transport.
δίκης και τα
Second question
Η διαφορά της κύριας προδικαστικά ερωτήματα
By its second question, the national court seeks to ascertain whether Article 8(1) and (2) of Regulation No 3820/85 is consistent with the principle of legal certainty, which requires that a regulation be clear.
Επί του πρώτου ερωτήματος
In essence, it is asking the Court about the validity of those provisions.
Στις 24 Οκτωβρίου 2000 οι L. Cipra και V.
By decisions of 9 January 2001, the Bezirkshauptmannschaft Mistelbach held that the provisional securities of ATS 1 000 were to stand.
Kvasnick οδήγησαν φορτηγό αυτοκίνητο με τσεχικό αριθμό κυκλοφορίας μέχρι τον μεθοριακό σταθμό του Drasenhofen (Αυστρία), στα σύνορα της Αυστρίας με την Τσεχική Δημοκρατία.
It appears from the documents in the file sent by the national court that the Bezirkshauptmannschaft applied Article 8 of the AETR Agreement and not Regulation No 3820/85.
Με τη διάταξη περί παραπομπής δεν διευκρινίζεται αν το φορτηγό εγκατέλειπε το έδαφος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ή εισερχόταν στο έδαφος αυτό.
The claimants appealed against those decisions before the Unabhängiger Verwaltungssenat im Land Niederösterreich and contended that they had complied with the statutory rest periods.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η οδήγηση του οχήματος από περισσότερους του ενός οδηγούς αποτελεί εγγύηση για μεγαλύτερη οδική ασφάλεια.
Clearly, and particularly in view of the answer to the first question, the requirements on rest periods which apply to crews consisting of a single driver or of at least two drivers are apparent with sufficient clarity from the wording of Article 8(1) and (2) of Regulation No 3820/85 and also from its context and from the objectives pursued by the legislation of which it forms part.
Αν οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 8 του κανονισμού 3820/85 εφαρμόζονταν σωρευτικά, θα διακυβευόταν η
As may be inferred from paragraph 41 of this judgment, a similar finding may be made in respect of Article 8(1) and (2) of the AETR Agreement.
Με το δεύτερο ερώτημα το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν οι διατάξεις του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 3820/85 είναι σύμφωνες με την αρχή της ασφάλειας
In the case of transport by more than one driver, Article 8(2) of Council Regulation (EEC) No 3820/85 on the harmonisation of certain social legislation relating to road transport applies as a lex specialis that prevaüs over paragraph 1 of that article.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Consequently, those provisions are not to be applied cumulatively.
Η ίδια ερμηνεία ισχύει και για το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, της ευρωπαϊκής συμφωνίας περί της εργασίας των πληρωμάτων οχημάτων που εκτελούν διεθνείς οδικές μεταφορές (AETR).
The same interpretation applies to Article 8(1) and (2) of the European Agreement concerning the Work of Crews of Vehicles engaged in International Road Transport (AETR).
Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει, λαμβάνοντας υπόψη περιστατικά της υποθέσεως της κύριας δίκης αν πρέπει να εφαρμοστούν διατάξεις του κανονισμού 3820/85 ή οι διατάξεις της εν λόγω συμφωνίας
It is for the national court to determine, having regard to the facts of the main proceedings, whether it is appropriate to apply the provisions of Regulation No 3820/85 or those of that agreement.
Κατόπιν της εξετάσεως του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 3820/85 από την άποψη της αρχής της ασφάλειας δικαίου, δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να θίξουν το κύρος του.»
Examination of Article 8(1) and (2) of Regulation No 3820/85 in the light of the principle of legal certainty has failed to disclose any matters of such a kind as to affect its validity.'
Ο γενικός εισαγγελέας S.
Case C-462/01 Ulf Hammarsten Free movement of goods
Alber ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέιιπτου τμήματος της 10ης Οκτωβρίου 2002.
Preliminary ruling (Common organisation of the markets in the flax and hemp sector — Articles 28 EC and 30 EC — National legislation prohibiting all cultivation and possession of hemp without prior authorisation) (Fifth Chamber)
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
By order of 8 November 2001, received at the Court on 3 December 2001, the Halmstads tingsrätt referred to the Court for a preliminary ruling under Article 234
Από την εξέταση του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85 δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος της διατάξεως αυτής.»
In that regard, the Halmstads tingsrätt points out in its order for reference that the hemp plants seized are agricultural products covered by the Treaty and that the Community rules on the common organisation of the markets in the flax and hemp sector allow the cultivation of hemp under certain conditions, in particular, the condition that authorised strains are involved whose THC content does not exceed 0.3% (0.2% from the marketing year 2001/2002).
Υποθ. C-462/01 Ulf Hammarsten Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
In those circumstances the Halmstads Tingsrätt decided to stay proceedings and to refer a number of questions to the Court for a preliminary ruling.
Προδικαστική «Κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα τον λίνου και της καννάβεως — Άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ — Εθνική νομοθεσία απαγορεύουσα την καλλιέργεια και την κατοχή καννάβεως χωρίς προηγούμενη άδεια» (Πέμπτο τμήμα) δίκης και τα
However, Mr Hammarsten grew industrial hemp on his farm in the Laholm district (Sweden). The area under cultivation was approximately 1 hectare.
Η διαφορά της κύριας προδικαστικά ερωτήματα
By its three questions, which it is appropriate to consider together, the national court is asking, essentially, whether Community law must be interpreted as precluding national legislation which has the effect of prohibiting the cultivation and possession of industrial hemp.
Ο Ulf Hammarsten ζήτησε από τη σουηδική υπηρεσία υγείας να του χορηγήσει άδεια για την καλλιέργεια καννάβεως (Cannabis sativa) για βιομηχανικούς σκοπούς, η οποία όμως δεν του χορηγήθηκε για τον λόγο ότι η αίτηση του δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις του άρθρου 2 του νόμου περί ελέγχου των ναρκωτικών.
It must be observed, first, that the prohibition which arises from Swedish legislation on narcotic drugs, on the cultivation and possession of industrial hemp covered by the common organisation of the market in the hemp sector directly undermines that common organisation.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο ποινικής δίκης κατά του U.
Before the Halmstads tingsrätt, the Public Prosecutor's Office requested the forfeiture of the industrial hemp seized, arguing that it was a narcotic drug, since the Swedish legislation classifies all plants of the hemp family, including industrial hemp, as narcotic drugs.
Hammarsten, λόγω παραβάσεως της νομοθεσίας περί ναρκωτικών.
Mr Hammarsten argued that the hemp seized came exclusively from varieties of seeds with a THC content not exceeding 0.3% and was genuinely intended for industrial use.
Εντούτοις, ο Ulf Hammarsten καλλιέργησε, την άνοιξη του 2001, βιομηχανική κάνναβη στο
Second, it must be observed that the Swedish legislation on narcotic drugs does not pursue a public-interest objective which is not covered by the common organisation of the market in the hemp sector.
αγρόκτημα του στον Δήμο Laholm (Σουηδία). Η καλλιέργεια καταλάμβανε περίπου 1 εκτάριο.
Advocate General C. Stix-Hackl delivered her Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 8 October 2002.
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
She proposed that the Court should answer as follows:
Με τα τρία προδικαστικά ερωτήματα, τα οποία πρέπει να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν το κοινοτικό δίκαιο πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιβαίνει σ' αυτό εθνική νομοθεσία που απαγορεύει την καλλιέργεια και την κατοχή βιομηχανικής καννάβεως.
'(1) Regulation (EEC) No 1308/70 of the Council of 29 June 1970 on the common organisation of the market in flax and hemp and Regulation (EEC) No 619/71 of the Council of 22 March 1971 laying down general rules for granting aid for flax and hemp are to be interpreted as precluding national rules that prohibit the cultivation of industrial hemp where such cultivation is permissible under that organisation of the market.
Ο Ulf Hammarsten ισχυρίστηκε ότι η κατασχεθείσα κάνναβη προερχόταν αποκλειστικά από ποικιλίες σπόρων με μέγιστη περιεκτικότητα σε THC 0,3 % και ότι προοριζόταν για βιομηχανική χρήση.
(2) Article 28 EC does not allow a Member State to prohibit the cultivation of "industrial hemp" where such cultivation is permissible under that common organisation of the market, unless the national rules serve an objective not pursued by secondary law and are consistent with the principle of proportionality.'
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
The dispute in the main proceedings and the questions referred to the Court
Η γενική εισαγγελέας C. Stix-Hackl ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 8ης Οκτωβρίου 2002.
By order of 12 October 1999 the VAT and Duties Tribunal, Manchester, referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Articles 11(A)(1)(a) and 11(C)(1) of the Sixth Council Directive 77/388/EEC.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
Those coupons were issued to the public either directly or in the form of cut-out coupons in newspapers and magazines.
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1308/70 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1970, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του λίνου και της καννάβεως, καθώς και ο κανονισμός (ΕΟΚ) 619/71 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1971, περί καθορισμού των γενικών κανόνων χορηγήσεως της ενισχύσεως για το λίνο και την κάνναβη, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν εθνική ρύθμιση η οποία απαγορεύει την επιτρεπόμενη βάσει αυτής της οργανώσεως αγοράς καλλιέργεια βιομηχανικής καννάβεως.
The questions were raised in proceedings between Yorkshire Co-operatives Ltd and the Commissioners of Customs and Excise, the competent authority in the United Kingdom for collecting value added tax, concerning the repayment of sums paid by Yorkshire by way of VAT.
Προδικαστική
coupon at their retail price less the price reduction.
«Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Κουπόνια εκπτώσεως που εκδίδει ένας κατασκευαστής Βάση επιβολής φόρου στον έμπορο λιανικής πωλήσεως»
The coupons also included instructions to the retailers as to the manner in which they were to proceed in order to obtain payment by the manufacturers of a sum equal to the nominal value of the coupons accepted.
Η διαφορά της κύριας προδικαστικά ερωτήματα
The products covered by the coupons in question were always put on sale at the normal retail price, with the result that a customer without a coupon was required to pay the normal sale price.
Με διάταξη της 12ης Οκτωβρίου 1999 το VAT and Duties Tribunal, Manchester, υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 11, Α, παράγραφος 1, στοιχείο α', και Γ, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
The first question should be understood as asking essentially whether, on a proper construction of Articles 11(A)(1)(a) and 11(C)(1) of the Sixth Directive, when, on the sale of a product, the retailer allows the final consumer to settle the sale price partly in cash and partly by means of a reduction coupon issued by the manufacturer of that product, and the manufacturer reimburses to the retailer the amount indicated on that coupon, the nominal value of that coupon should be included in the taxable amount in the hands of that retailer, or whether the taxable amount is constituted solely by the part of the price paid in cash by that consumer.
Η Yorkshire είναι συνεταιρισμός που ασκεί λιανικό εμπόριο τροφίμων και άλλων ειδών.
Yorkshire included in its gross daily takings the sums received from manufacturers in exchange for pricereduction coupons collected from customers, thus declaring for VAT purposes the whole of the normal retail price of the products sold without deducting the amount of the pricereduction coupons.
Στο πλαίσιο αυτής της δραστηριότητας δεχόταν, μεταξύ του 1974 και του 1996, κουπόνια εκπτώσεως που είχαν εκδώσει διάφοροι κατασκευαστές προϊόντων.
The price at which Yorkshire bought the products from the various manufacturers did not take account of the pricereduction coupons, and some products had even been purchased before the manufacturers issued such coupons.
Αυτά τα κουπόνια είχαν διατεθεί στο κοινό είτε απευθείας είτε υπό μορφή δελτίων που κόβονται από διάφορα έντυπα (περιοδικά, εφημερίδες κ.λπ.). Κάθε κουπόνι είτε ανέγραφε ορισμένο χρηματικό
The Court held, in paragraph 59 of the judgment in Case C-427/98 Commission ν Germany [2002], that the taxable amount in the hands of the retailer for the sale to the final consumer was the full retail price, namely the price paid by the final consumer plus the amount reimbursed to the retailer by the manufacturer.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Yorkshire Co-operatives Ltd και των Commissioners of Customs & Excise, αρμοδίων στο Ηνωμένο Βασίλειο για την είσπραξη του φόρου προστιθεμένης αξίας, σχετικά με την επιστροφή ποσών που η Yorkshire έχει καταβάλει ως ΦΠΑ 16
On 2 December 1996 Yorkshire sought repayment from the Commissioners of a part of the VAT which it had paid in respect of the period from February 1974 to January 1996. Relying on the judgment in Case C-317/94 Elida Gibbs [1996], it claimed specifically that only the amounts paid by its customers constituted the consideration for the supply by it of goods during that period and that the amounts received from the manufacturers constituted refunds or reductions allowed by the latter on the initial purchase price.
Η Yorkshire προσέφυγε κατά αυτής της αποφάσεως ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου.
By letter dated 10 February 1997 the Commissioners rejected that request on the ground that Yorkshire had misinterpreted the Elida Gibbs judgment.
Το αιτούν δικαστήριο, εκτιμώντας ότι η επίλυση της εκκρεμούσας ενώπιον του διαφοράς εξαρτάται από την ερμηνεία της έκτης οδηγίας, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
Since the reduction coupons at issue in Commission ν Germany, issued in the context of promotional operations by manufacturers, were similar to those accepted by Yorkshire during the period at issue in the dispute before the referring tribunal, the conclusion must be that the interpretation reached by the Court in paragraph 59 of its judgment in Commission ν Germany is transposable to a case such as that in point in the main proceedings.
Το Δικαστήριο έκρινε, στη σκέψη 59 της αποφάσεως της 15ης Οκτωβρίου 2002, C-427/98, Επιτροπή κατά Γερμανίας, ότι η βάση επιβολής του φόρου του λιανοπωλητή για την πώληση στον τελικό καταναλωτή αντιστοιχεί στο ακέραιο της τιμής λιανικής πωλήσεως, δηλαδή στην τιμή που καταβάλλει ο τελικός καταναλωτής προσαυξημένη κατά το ποσό που αποδίδεται στον λιανοπωλητή από τον κατασκευαστή.
'On a proper construction of Articles 11(A)(1)(a) and 11(C)(1) of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment, when, on the sale of a product, the retailer allows the final consumer to settle the sale price partly in cash and partly by means of a reduction coupon issued by the manufacturer of that product, and the manufacturer reimburses to the retailer the amount indicated on that coupon, the nominal value ofthat coupon must be included in the taxable amount in the hands ofthat retailer.'
Οι Commissioners απέρριψαν αυτό το αίτημα με την από 10 Φεβρουαρίου 1997 απόφαση τους, με την αιτιολογία ότι η Yorkshire ερμήνευσε εσφαλμένωςτην προπαρατεθείσα απόφαση Elida Gibbs.
'(1) The answer to the first question — leaving aside the hypothetical case of the involvement of a wholesaler - is that, in a case such as that at issue in the main proceedings, the taxable amount is the cash sum paid by the customer together with the sum equal to the reduction paid by the manufacturer.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Case C-12/00 Commission of the European Communities ν Kingdom of Spain Free movement of goods
«Το άρθρο 11, Α, παράγραφος 1, στοιχείο α, και Γ, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας ομοιόμορφη φορολογική βάση, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια σα, όταν ένας έμπορος λιανικής πωλήσεως δέχεται, κατά την πώληση προϊόντος να καταβάλει ο τελικός καταναλωτής το τίμημα πωλήσεως εν μέρει τοις μετρητοίς και εν μέρει με κουπόνι εκπτώσεως που έχει εκδώσει ο κατασκευαστής αυτού του προϊόντος και ο τελευταίος να επιστρέψει στον έμπορο λιανικής πωλήσεως το ποσό που αναγράφεται στο εν λόγω κουπόνι, η ονομαστική αξία αυτού του κουπονιού πρέπει να περιλαμβάνεται στη βάση επιβολής του φόρου αυτού του εμπόρου λιανικής πωλήσεως»
(Failure by a Member State to fulfil obligations — Free movement of goods - Directive 73/241/EEC — Cocoa and chocolate products containing fats other than cocoa butter -Products lawfully manufactured and marketed in the Member State of production under the sales name chocolate — Prohibition on marketing under that name in the Member State of marketing) (Sixth Chamber) name in all the Member States, with the exception of Spain and Italy, and that it is included under that name in Directive 73/241.
Η γενική εισαγγελέας C. Stix-Hackl ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 20ης Σεπτεμβρίρυ 2001.
By application lodged at the Court Registry on 14 January 2000, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by prohibiting cocoa and chocolate products to which vegetable fats other than cocoa butter have been added, and which are lawfully manufactured in Member States which authorise the addition of those fats, from being marketed in Spain under the name used for their marketing in the Member State of production, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under Article 30 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 28 EC).
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
Both the wording and the scheme of Directive 73/241 indicate that it lays down a common rule, that is, the prohibition laid down in point 7(a) of Annex I, and establishes in Article 10(1) free movement for products which comply with that rule, while permitting Member States in Article 14(2)(a) to adopt national rules authorising the addition of vegetable fats other than cocoa butter to cocoa and chocolate products manufactured within their territory.
C-12/00 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
First of all, the Commission makes clear that its action relates to the provisions of Royal Decree 822/1990 in so far as they are interpreted by the Spanish authorities as prohibiting the marketing in Spain under the name 'chocolate' of cocoa and chocolate products which are lawfully manufactured and marketed in other Member States, when they contain vegetable fats other than cocoa butter.
«Παράβαση κράτους μέλους — Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Οδηγία 73/241/ΕΟΚ — Προϊόντα κακάο και σοκολάτας περιέχοντα λιπαρές ουσίες εκτός βουτύρου κακάο — Προϊόντα νομίμως παρασκευαζόμενα και διατιθέμενα στο εμπόριο εντός του κράτους μέλους παραγωγής υπό την ονομασία πωλήσεως σοκολάτα — Απαγόρευση διαθέσεως στο εμπόριο υπό την ονομασία αυτή εντός του κράτους μέλους διαθέσεως» (Έκτο τμήμα)
The preceding analysis makes clear that, in contrast to the argument put forward by the Spanish Government, cocoa and chocolate products containing fats not referred to in point 7(a) of Annex I to the directive but whose manufacture and marketing under the name 'chocolate' are authorised in certain Member States, in compliance with that directive, cannot be deprived of the benefit of free movement of goods guaranteed by Article 30 of the Treaty solely on the ground that other Member States require within their territory that cocoa and chocolate products be manufactured according to the common rule regarding composition provided for in point 7(a) of Annex I to the directive.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 14 Ιανουαρίου 2000, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, απαγορεύοντας τη διάθεση στο εμπόριο εντός της Ισπανίας υπό την ονομασία πωλήσεως υπό την οποία διατίθεται στο εμπόριο εντός του κράτους μέλους προελεύσεως προϊόντων κακάο και σοκολάτας στα οποία έχουν προστεθεί φυτικές λιπαρές
The Commission states that chocolate containing vegetable fats other than cocoa butter up to a maximum of 5% of the total weight of the product is manufactured under the name 'chocolate' in six Member States (Denmark, Ireland, Portugal, Sweden, Finland and the United Kingdom), that it is accepted under that