natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 234 ΕΚ, που στηρίζεται σε σαφή διάκριση των λειτουργιών μεταξύ των εθνικών δικαστηρίων και του Δικαστηρίου, κάθε εκτίμηση των επίδικων περιστατικών εμπίπτει στην αρμοδιότητα του εθνικού δικαστηρίου.
In that regard, it must be observed that, in proceedings under Article 234 EC, which is based on a clear separation of functions between the national courts and the Court of Justice, any assessment of the facts in the case is a matter for the national court.
Συνεπώς, εφόσον τα υποβληθέντα ερωτήματα αφορούν την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, το Δικαστήριο υποχρεούται, καταρχήν, να απαντήσει (βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 25ης Φεβρουαρίου 2003, C-326/00, IKA, Συλλογή 2003, σ.
Similarly, it is solely for the national court before which the dispute has been brought, and which must assume responsibility for the subsequent judicial decision, to determine in the light of the particular circumstances of the case both the need for a preliminary ruling in order to enable it to deliver judgment and the relevance of the questions which it submits to the Court.
Εντούτοις, το Δικαστήριο έχει επίσης δεχθεί ότι, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, πρέπει να ερευνά τις συνθήκες υπό τις οποίες του έχουν υποβληθεί τα ερωτήματα από τον εθνικό δικαστή, προκειμένου να ελέγξει κατά πόσον είναι αρμόδιο να απαντήσει (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, απόφαση της 16ης Δεκεμβρίου 1981, 244/80, Foglia, Συλλογή 1981, σ.
Nevertheless, the Court has also held that, in exceptional circumstances, it can examine the conditions in which the case was referred to it by the national court, in order to assess whether it has jurisdiction (see, to that effect, Case 244/80 Foglia [1981] ECR 3045, paragraph 21).
Επισημαίνεται ότι αυτό δεν συμβαίνει εν προκειμένω.
It must be pointed out that that is not the case here.
Συναφώς, παρατηρείται ότι, αν το Conseil d’État ακολουθήσει την εισήγηση του Auditeur, θα προχωρήσει στην ακύρωση της ενώπιον αυτού προσβαλλομένης αποφάσεως περί αναθέσεως της συμβάσεως, χωρίς να εξετάσει την ουσία της διαφοράς.
If the Conseil d’État follows the form of order proposed by the Auditeur, it will have to annul the award decision which is before it, without examining the substance of the dispute.
Αντιθέτως, αν οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου των οποίων την ερμηνεία ζητεί το αιτούν δικαστήριο δικαιολογούν την εμπιστευτική μεταχείριση των στοιχείων του επίμαχου στην κύρια δίκη φακέλου, το εν λόγω δικαστήριο θα μπορέσει να προχωρήσει στην εξέταση της ουσίας της διαφοράς.
On the other hand, if the provisions of Community law which the Conseil d’État seeks to have interpreted justify the confidential treatment of the documents of the file at issue in the main proceedings, it will be in a position to examine the substance of the dispute.
Για τους λόγους αυτούς, η ερμηνεία των ως άνω διατάξεων θεωρείται αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης.
For those reasons it may be concluded that the interpretation of those provisions is necessary for the resolution of the dispute in the main proceedings.
Με το υποβληθέν προδικαστικό ερώτημα το αιτούν δικαστήριο επικαλείται τόσο την οδηγία 93/36, όσο και την οδηγία 2004/18.
In the question referred to the Court, the Conseil d’État refers both to Directive 93/36 and to Directive 2004/18.
Καθόσον η δεύτερη αυτή οδηγία αντικατέστησε την οδηγία 93/36, επιβάλλεται να διευκρινιστεί με βάση ποια από τις δυο οδηγίες θα εξεταστεί το ως άνω ερώτημα.
Since Directive 2004/18 has replaced Directive 93/36, it is necessary to establish which of the two directives is relevant to the examination of the question referred.
Επιβάλλεται να υπομνηστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, ενώ οι κανόνες διαδικασίας εφαρμόζονται γενικώς επί όλων των διαφορών που εκκρεμούν κατά το χρονικό σημείο της ενάρξεως της ισχύος τους, δεν συμβαίνει το ίδιο με τους ουσιαστικούς κανόνες, οι οποίοι ερμηνεύονται συνήθως ως μη διέποντες τις διαμορφωθείσες προ της ενάρξεως της ισχύος τους καταστάσεις (βλ. απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου 2006, C-201/04, Molenbergnatie, Συλλογή 2006, σ. I-2049, σκέψη 31 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
It must be borne in mind that, according to settled case-law, procedural rules are generally held to apply to all proceedings pending at the time when they enter into force, whereas substantive rules are usually interpreted as not applying, in principle, to situations existing before their entry into force (see Case C-201/04 Molenbergnatie [2006] ECR I-2049, paragraph 31 and the caselaw cited).
Η διαφορά της κύριας δίκης αφορά το δικαίωμα για προστασία των πληροφοριών εμπιστευτικού χαρακτήρα.
The dispute in the main proceedings concerns the right to the protection of confidential information.
Όπως επισήμανε η γενική εισαγγελέας με το σημείο 31 των προτάσεών της, το εν λόγω δικαίωμα αποτελεί, στην ουσία, ουσιαστικό δικαίωμα, ακόμη κι αν η εφαρμογή του δύναται να έχει επιπτώσεις επί της διαδικασίας.
As the Advocate General noted in point 31 of her Opinion, such a right is in essence a substantive right, even if its application can have procedural consequences.
Το δικαίωμα αυτό συγκεκριμενοποιήθηκε κατά το χρονικό σημείο υποβολής της προσφοράς της Diehl, στο πλαίσιο της επίδικης στην κύρια δίκη διαδικασίας συνάψεως της συμβάσεως.
The right crystallised when Diehl submitted its tender in the award procedure at issue in the main proceedings.
Καθόσον η ημερομηνία αυτή δεν έχει προσδιοριστεί με την απόφαση περί παραπομπής, πρέπει να γίνει δεκτό ότι τοποθετείται μεταξύ της 14ης Δεκεμβρίου 2001, ήτοι της ημερομηνίας της προσκλήσεως υποβολής προσφορών, και της 14ης Ιανουαρίου 2002, ήτοι της ημερομηνίας αποσφράγισης των προσφορών.
Since that date was not specified in the order for reference, it is appropriate to conclude that it falls between 14 December 2001, the date of the call for tenders, and 14 January 2002, the date of the opening of bids.
Κατά την περίοδο εκείνη, η οδηγία 2004/18 δεν είχε εκδοθεί.
Directive 2004/18 had not yet been adopted at that time.
Κατά συνέπεια, για την επίλυση της διαφοράς που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, πρέπει να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις της οδηγίας 93/36.
It follows that the provisions of Directive 93/36 must be taken into consideration for the purposes of the dispute in the main proceedings.
Η οδηγία 89/665 δεν περιλαμβάνει καμία διάταξη η οποία να διέπει ρητά το ζήτημα της προστασίας των πληροφοριών εμπιστευτικού χαρακτήρα.
There is no provision in Directive 89/665 which expressly governs the protection of confidential information.
Συναφώς, απαιτείται αναγωγή στις γενικές διατάξεις της οδηγίας αυτής και, ειδικότερα, στο άρθρο 1, παράγραφος 1.
It is necessary, in that respect, to refer to that directive’s general provisions, and in particular to Article 1(1).
Η εν λόγω διάταξη ορίζει ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζεται, όσον αφορά τις διαδικασίες συνάψεως συμβάσεων του δημοσίου που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής, μεταξύ άλλων, της οδηγίας 93/36, ότι οι αποφάσεις που λαμβάνουν οι αναθέτουσες αρχές υπόκεινται στην άσκηση αποτελεσματικών προσφυγών, για τον λόγο ότι οι αποφάσεις αυτές παραβιάζουν είτε το κοινοτικό δίκαιο περί συμβάσεων του δημοσίου είτε τους εθνικούς κανόνες που μεταφέρουν το δίκαιο αυτό στο εσωτερικό δίκαιο.
Article 1(1) provides that the Member States are to take the measures necessary to ensure that, as regards contract award procedures falling within the scope of, inter alia, Directive 93/36, decisions taken by the contracting authorities may be reviewed effectively on the grounds that such decisions have infringed Community law in the field of public procurement or national rules implementing that law.
Καθόσον η οδηγία 89/665 αποσκοπεί στη διασφάλιση της τηρήσεως του κοινοτικού δικαίου σε θέματα δημοσίων συμβάσεων, το άρθρο της 1, παράγραφος 1, πρέπει να ερμηνευθεί τόσο υπό το πρίσμα των διατάξεων της οδηγίας 93/36 όσο και των λοιπών διατάξεων του κοινοτικού δικαίου περί δημοσίων συμβάσεων.
Since the objective of Directive 89/665 is to ensure compliance with Community law in the field of public procurement, Article 1(1) of that directive must be interpreted in the light of the provisions of Directive 93/36 as well as of other provisions of Community law in the field of public procurement.
Ο κύριος σκοπός των κοινοτικών κανόνων στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων περιλαμβάνει τον ελεύθερο και ανόθευτο ανταγωνισμό εντός όλων των κρατών μελών (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 2005, C-26/03, Stadt Halle και RPL Lochau, Συλλογή 2005, σ. I-1, σκέψη 44).
The principal objective of the Community rules in that field is the opening-up of public procurement to undistorted competition in all the Member States (see, to that effect, Case C-26/03 Stadt Halle and RPL Lochau [2005] ECR I-1, paragraph 44).
Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, είναι σημαντικό οι αναθέτουσες αρχές να μη γνωστοποιούν πληροφορίες που αφορούν διαδικασίες συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, το περιεχόμενο των οποίων θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη νόθευση του ανταγωνισμού στο πλαίσιο είτε τρέχουσας διαδικασίας συνάψεως συμβάσεως είτε μεταγενέστερων διαδικασιών.
In order to attain that objective, it is important that the contracting authorities do not release information relating to contract award procedures which could be used to distort competition, whether in an ongoing procurement procedure or in subsequent procedures.
Επιπλέον, τόσο από τη φύση τους όσο και σύμφωνα με την κοινοτική ρύθμιση στον εν λόγω τομέα, οι διαδικασίες συνάψεως δημοσίων συμβάσεων βασίζονται σε μία σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των αναθετουσών αρχών και των επιχειρηματιών που μετέχουν σε αυτές.
Furthermore, both by their nature and according to the scheme of Community legislation in that field, contract award procedures are founded on a relationship of trust between the contracting authorities and participating economic operators.
Οι εν λόγω επιχειρηματίες πρέπει να μπορούν να κοινοποιήσουν στις αναθέτουσες αρχές κάθε χρήσιμη στο πλαίσιο της διαδικασίας συνάψεως της συμβάσεως πληροφορία, χωρίς να φοβούνται ότι οι ως άνω αρχές θα κοινοποιήσουν σε τρίτους πληροφορίες των οποίων η γνωστοποίηση θα ήταν επιζήμια για τους επιχειρηματίες.
Those operators must be able to communicate any relevant information to the contracting authorities in the procurement process, without fear that the authorities will communicate to third parties items of information whose disclosure could be damaging to them.
Για τους ανωτέρω λόγους, το άρθρο 15, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/36 προβλέπει ότι οι αναθέτουσες αρχές οφείλουν να σέβονται τον εμπιστευτικό χαρακτήρα κάθε πληροφορίας που παρέχεται από τους προμηθευτές.
Accordingly, Article 15(2) of Directive 93/36 provides that the contracting authorities are obliged to respect fully the confidential nature of any information furnished by the suppliers.
Στο ειδικό πλαίσιο της ανακοινώσεως σε αποκλεισθέντα υποψήφιο ή προσφέροντα των λόγων απόρριψης της υποψηφιότητάς του ή της προσφοράς του, καθώς και στο πλαίσιο της δημοσιεύσεως της ανακοινώσεως περί συνάψεως συμβάσεως, τα άρθρα 7, παράγραφος 1, και 9, παράγραφος 3, της ως άνω οδηγίας αναγνωρίζουν στις αναθέτουσες αρχές τη δυνατότητα να μη δημοσιοποιήσουν ορισμένες πληροφορίες όταν η γνωστοποίησή τους θα μπορούσε να βλάψει τα θεμιτά εμπορικά συμφέροντα δημόσιων ή ιδιωτικών επιχειρήσεων ή τον θεμιτό ανταγωνισμό μεταξύ των προμηθευτών.
In the specific context of informing an eliminated candidate or tenderer of the reasons for the rejection of his application or tender, and of publishing a notice of the award of a contract, Articles 7(1) and 9(3) of Directive 93/36 give the contracting authorities the discretion to withhold certain information where its release would prejudice the legitimate commercial interests of particular undertakings, public or private, or might prejudice fair competition between suppliers.
Βεβαίως, οι εν λόγω διατάξεις αφορούν τη συμπεριφορά των αναθετουσών αρχών.
Admittedly, those provisions relate to the conduct of the contracting authorities.
Εντούτοις, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η πρακτική αποτελεσματικότητα των διατάξεων αυτών θα ετίθετο σε σοβαρό κίνδυνο αν, σε περίπτωση ασκήσεως προσφυγής κατ’ αποφάσεως ληφθείσας από αναθέτουσα αρχή σχετικά με διαδικασία συνάψεως δημοσίας συμβάσεως, το σύνολο των σχετικών με την εν λόγω διαδικασία πληροφοριών έπρεπε να τεθεί, χωρίς κανέναν περιορισμό, στη διάθεση του προσφεύγοντος ή ακόμη και άλλων προσώπων, όπως οι παρεμβαίνοντες.
It must nevertheless be acknowledged that their effectiveness would be severely undermined if, in an appeal against a decision taken by a contracting authority in relation to a contract award procedure, all of the information concerning that award procedure had to be made unreservedly available to the appellant, or even to others such as the interveners.
Στην περίπτωση αυτή, η άσκηση απλώς προσφυγής θα παρείχε πρόσβαση σε πληροφορίες οι οποίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη νόθευση του ανταγωνισμού ή προς βλάβη των θεμιτών συμφερόντων επιχειρηματιών που συμμετείχαν στην οικεία διαδικασία συνάψεως δημοσίας συμβάσεως.
In such circumstances, the mere lodging of an appeal would give access to information which could be used to distort competition or to prejudice the legitimate interests of economic operators who participated in the contract award procedure concerned.
Η δυνατότητα αυτή θα μπορούσε, μάλιστα, να ωθήσει επιχειρηματίες στην άσκηση προσφυγών με μοναδικό σκοπό να αποκτήσουν πρόσβαση στα επιχειρηματικά απόρρητα των ανταγωνιστών τους.
Such an opportunity could even encourage economic operators to bring an appeal solely for the purpose of gaining access to their competitors’ business secrets.
Στο πλαίσιο μιας τέτοιας προσφυγής, η αναθέτουσα αρχή είναι ο καθού διάδικος, καθόσον ο επιχειρηματίας του οποίου τα συμφέροντα κινδυνεύουν να θιγούν δεν είναι κατ’ ανάγκην διάδικος στη δίκη, ούτε προσεπικαλείται σε αυτή για την υπεράσπισή τους.
In such an appeal, the respondent would be the contracting authority and the economic operator whose interests are at risk of being damaged would not necessarily be a party to the dispute or joined to the case to defend those interests.
Για τον λόγο αυτό, η πρόβλεψη μηχανισμών οι οποίοι διασφαλίζουν δεόντως τα συμφέροντα των επιχειρηματιών είναι ακόμη πιο αναγκαία.
Accordingly, it is all the more important to provide for mechanisms which will adequately safeguard the interests of such economic operators.
Οι υποχρεώσεις που επιβάλλει η οδηγία 93/36 στην αναθέτουσα αρχή όσον αφορά τον σεβασμό του εμπιστευτικού χαρακτήρα των πληροφοριών βαρύνουν, στο πλαίσιο προσφυγής, την αρμόδια για τη διαδικασία προσφυγής αρχή.
In a review, the body responsible for the review procedure assumes the obligations laid down by Directive 93/36 with regard to the contracting authority’s respect for the confidentiality of information.
Κατά συνέπεια, η απαίτηση περί ασκήσεως αποτελεσματικής προσφυγής του άρθρου 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/665, σε συνδυασμό με τα άρθρα 7, παράγραφος 1, 9, παράγραφος 3, και 15, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/36, επιβάλλει στην αρχή αυτή την υποχρέωση λήψεως των αναγκαίων μέτρων προς διασφάλιση της πρακτικής αποτελεσματικότητας των εν λόγω διατάξεων και, κατ’ επέκταση, προς διατήρηση του θεμιτού ανταγωνισμού και προς προστασία των θεμιτών συμφερόντων των οικείων επιχειρηματιών.
The ‘effective review’ requirement provided for in Article 1(1) of Directive 89/665, read in conjunction with Articles 7(1), 9(3) and 15(2) of Directive 93/36, therefore imposes on that body an obligation to take the measures necessary to guarantee the effectiveness of those provisions, and thereby to ensure that fair competition is maintained and that the legitimate interests of the economic operators concerned are protected.
Επομένως, επί ασκήσεως προσφυγής σχετικής με τη σύναψη δημοσίας συμβάσεως, η αρμόδια για την προσφυγή αρχή πρέπει να διαθέτει την ευχέρεια να αποφασίζει ότι ορισμένες πληροφορίες που περιέχονται στον σχετικό με τη σύναψη της συμβάσεως φάκελο δεν θα διαβιβάζονται στα συμμετέχοντα στη διαδικασία μέρη και στους δικηγόρους τους, εφόσον αυτό είναι αναγκαίο για να εξασφαλιστεί η επιδιωκόμενη από το κοινοτικό δίκαιο προστασία του θεμιτού ανταγωνισμού ή των θεμιτών συμφερόντων των επιχειρηματιών.
It follows that, in a review procedure in relation to the award of public contracts, the body responsible for that review procedure must be able to decide that the information in the file relating to such an award should not be communicated to the parties or their lawyers, if that is necessary in order to ensure the protection of fair competition or of the legitimate interests of the economic operators that is required by Community law.
Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η ερμηνεία αυτή είναι σύμφωνη προς την έννοια της δίκαιης δίκης κατά το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, η οποία υπογράφηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950 (στο εξής: ΕΣΔΑ).
The question arises whether that interpretation is consistent with the concept of a fair hearing in accordance with Article 6 of the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms, signed in Rome on 4 November 1950 (‘ECHR’).
Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από την απόφαση περί παραπομπής, η Varec ισχυρίστηκε ενώπιον του Conseil d’État ότι το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη απαιτεί να διασφαλίζεται ο κατ’ αντιμωλίαν χαρακτήρας κάθε δικαστικής διαδικασίας, ότι η αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως αποτελεί γενική αρχή του δικαίου, η οποία θεμελιώνεται στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ και ότι βάσει της εν λόγω αρχής οι διάδικοι έχουν το δικαίωμα να λαμβάνουν γνώση όλων των εγγράφων ή των παρατηρήσεων που υποβάλλονται στο δικαστήριο για να επηρεάσουν την απόφασή του και να εκφέρουν σχετικώς τη γνώμη τους.
As the order for reference shows, Varec claimed before the Conseil d’État that the right to a fair hearing means that both parties must be heard in any judicial procedure, that the adversarial principle is a general principle of law, that it has a foundation in Article 6 of the ECHR, and that that principle means that the parties are entitled to a process of inspecting and commenting on all documents or observations submitted to the court with a view to influencing its decision.
Συναφώς, υπογραμμίζεται ότι το άρθρο 6, παράγραφος 1, της ΕΣΔΑ προβλέπει μεταξύ άλλων ότι «παν πρόσωπον έχει δικαίωμα όπως η υπόθεσίς του δικασθή δικαίως, δημοσία και εντός λογικής προθεσμίας υπό ανεξαρτήτου και αμερολήπτου δικαστηρίου […]».
The Court notes that Article 6(1) of the ECHR provides inter alia that ‘everyone is entitled to a fair and public hearing within a reasonable time by an independent and impartial tribunal …’.
Κατά την πάγια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ο κατ’ αντιμωλίαν χαρακτήρας μιας διαδικασίας αποτελεί ένα από τα στοιχεία βάσει των οποίων μπορεί να εκτιμηθεί ο δίκαιος χαρακτήρας της διαδικασίας αυτής, ενδέχεται όμως να πρέπει να σταθμιστεί με ορισμένα δικαιώματα και συμφέροντα.
The European Court of Human Rights has consistently held that the adversarial nature of proceedings is one of the factors which enables their fairness to be assessed, but it may be balanced against other rights and interests.
Η αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως συνεπάγεται, κατά γενικό κανόνα, το δικαίωμα των διαδίκων να λαμβάνουν γνώση των αποδεικτικών στοιχείων και των παρατηρήσεων που υποβάλλονται στο δικαστήριο και να εκφέρουν συναφώς τη γνώμη τους.
The adversarial principle means, as a rule, that the parties have a right to a process of inspecting and commenting on the evidence and observations submitted to the court.
Εντούτοις, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να είναι αναγκαίο να απαγορευθεί η πρόσβαση των διαδίκων σε ορισμένα στοιχεία προκειμένου να προστατευθούν τα θεμελιώδη δικαιώματα τρίτου ή να διαφυλαχθεί σημαντικό δημόσιο συμφέρον (βλ.
However, in some cases it may be necessary for certain information to be withheld from the parties in order to preserve the fundamental rights of a third party or to safeguard an important public interest (see Rowe and Davis v The United Kingdom [GC] No 28901/95, §61, ECHR 2000-II, and V v Finland No 40412/98, §75, ECHR 2007-…).
Μεταξύ των θεμελιωδών δικαιωμάτων που μπορούν να προστατευθούν κατ’ αυτόν τον τρόπο περιλαμβάνεται το δικαίωμα για σεβασμό της ιδιωτικής ζωής, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ και το οποίο απορρέει από τις κοινές συνταγματικές παραδόσεις των κρατών μελών και επιβεβαιώνεται από το άρθρο 7 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που διακηρύχθηκε στη Νίκαια στις 7 Δεκεμβρίου 2000 (ΕΕ C 364, σ.
One of the fundamental rights capable of being protected in this way is the right to respect for private life, enshrined in Article 8 of the ECHR, which flows from the common constitutional traditions of the Member States and which is restated in Article 7 of the Charter of fundamental rights of the European Union, proclaimed in Nice on 7 December 2000 (OJ 2000 C 364, p.
1) (βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 8ης Απριλίου 1992, C-62/90, Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 1992, σ.
1) (see, in particular, Case C-62/90 Commission v Germany [1992] ECR I-2575, paragraph 23, and Case C-404/92 P X v Commission [1994] ECR I-4737, paragraph 17).
I-4737, σκέψη 17). Συναφώς, από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου προκύπτει ότι η έννοια της ιδιωτικής ζωής δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως αποκλείουσα τις επαγγελματικές ή εμπορικές δραστηριότητες των φυσικών και των νομικών προσώπων (βλ.
It follows from the caselaw of the European Court of Human Rights that the notion of ‘private life’ cannot be taken to mean that the professional or commercial activities of either natural or legal persons are excluded (see Niemietz v Germany, judgment of 16 December 1992, Series A No 251-B, §29; Société Colas Est and Others v France, No 37971/97, §41, ECHR 2002-III; and also Peck v The United Kingdom No 44647/98, §57, ECHR 2003-I).
ΕΔΔΑ, αποφάσεις Niemietz κατά Γερμανίας της 16ης Δεκεμβρίου 1992, σειρά A αριθ.
Those activities can include participation in a contract award procedure.
Εξάλλου, το Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει την αρχή της προστασίας των επιχειρηματικών απορρήτων ως γενική αρχή (βλ. αποφάσεις της 24ης Ιουνίου 1986, 53/85, AKZO Chemie και AKZO Chemie UK κατά Επιτροπής, Συλλογή 1986, σ.
The Court of Justice has, moreover, acknowledged that the protection of business secrets is a general principle (see Case 53/85 AKZO Chemie and AKZO Chemie UK v Commission [1986] ECR 1965, paragraph 28, and Case C-36/92 P SEP v Commission [1994] ECR I-1911, paragraph 37).
Τέλος, η διατήρηση θεμιτού ανταγωνισμού στο πλαίσιο των διαδικασιών συνάψεως δημοσίων συμβάσεων αποτελεί σημαντικό δημόσιο συμφέρον, του οποίου την προστασία αναγνωρίζει η παρατιθέμενη στη σκέψη 47 της παρούσας αποφάσεως νομολογία.
Finally, the maintenance of fair competition in the context of contract award procedures is an important public interest, the protection of which is acknowledged in the caselaw cited in paragraph 47 of this judgment.
Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι στο πλαίσιο προσφυγής που ασκείται κατά αποφάσεως ληφθείσας από αναθέτουσα αρχή σχετικά με διαδικασία συνάψεως δημοσίας συμβάσεως, η αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως δεν σημαίνει ότι οι διάδικοι έχουν απόλυτο και απεριόριστο δικαίωμα πρόσβασης στο σύνολο των σχετικών με την εν λόγω διαδικασία συνάψεως στοιχείων που κατατέθηκαν ενώπιον της αρμόδιας για την προσφυγή αρχής.
It follows that, in the context of a review of a decision taken by a contracting authority in relation to a contract award procedure, the adversarial principle does not mean that the parties are entitled to unlimited and absolute access to all of the information relating to the award procedure concerned which has been filed with the body responsible for the review.