natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή, μη διαθέτοντας κανένα στοιχείο σχετικά με την προκήρυξη διαγωνισμού σε κοινοτικό επίπεδο για την προμήθεια ελικοπτέρων με σκοπό την κάλυψη των αναγκών διαφόρων σωμάτων του ιταλικού κράτους, θεώρησε ότι τα εν λόγω ελικόπτερα Agusta και Agusta Bell αγοράστηκαν απευθείας χωρίς προκήρυξη διαγωνισμού σε κοινοτικό επίπεδο, κατά παράβαση των διατάξεων των οδηγιών 77/62 και 93/96.
Since the Commission was unaware of any information pertaining to the organisation of a tendering procedure at Community level for the supply of helicopters to meet the requirements of various corps of the Italian State, it considered that such Agusta and Agusta Bell helicopters had been purchased directly, without any competitive tendering procedure at Community level, in breach of the provisions of Directives 77/62 and 93/36.
Ως εκ τούτου, στις 17 Οκτωβρίου 2003, η Επιτροπή απηύθυνε στην Ιταλική Δημοκρατία έγγραφο οχλήσεως, με το οποίο την κάλεσε να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός 21 ημερών από την παραλαβή του εν λόγω εγγράφου.
Accordingly, on 17 October 2003, it sent the Italian Republic a letter of formal notice, inviting it to present its observations within a period of 21 days from the receipt of that letter.
Οι ιταλικές αρχές απάντησαν στην επιστολή αυτή με τηλεομοιοτυπία της 9ης Δεκεμβρίου 2003.
The Italian authorities replied to that letter by fax of 9 December 2003.
Θεωρώντας ότι οι ιταλικές αρχές δεν προέβαλαν επαρκή επιχειρήματα προς αντίκρουση των παρατηρήσεων που περιέχονταν στο έγγραφο οχλήσεως και χωρίς καμία περαιτέρω μεταξύ τους επικοινωνία, η Επιτροπή απηύθυνε στις 5 Φεβρουαρίου 2004 αιτιολογημένη γνώμη στην Ιταλική Δημοκρατία, καλώντας την να συμμορφωθεί με την εν λόγω όχληση εντός δύο μηνών από την κοινοποίησή της.
Since it considered that the Italian authorities had not provided sufficient arguments to refute the observations formulated in the letter of formal notice, and in the absence of further communication from them, the Commission, on 5 February 2004, sent the Italian Republic a reasoned opinion, inviting it to comply therewith within a period of two months from its notification.
Οι ιταλικές αρχές απάντησαν στην εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη με τρεις επιστολές της 5ης Απριλίου, 13ης και 27ης Μαΐου 2004.
The Italian authorities replied to that reasoned opinion by three letters of 5 April, 13 May and 27 May 2004.
Η Επιτροπή, θεωρώντας ανεπαρκή τα επιχειρήματα που προέβαλε η Ιταλική Δημοκρατία προς απάντηση της αιτιολογημένης γνώμης και διαπιστώνοντας ότι η δεύτερη δεν έλαβε κανένα μέτρο για την παύση της προσαπτόμενης παράνομης πρακτικής σύναψης συμβάσεων δημοσίων προμηθειών, αποφάσισε να ασκήσει την υπό κρίση προσφυγή.
Since it considered that the Italian Republic’s arguments in reply to the reasoned opinion were insufficient and finding that it had adopted no measure intended to terminate the impugned practice in awarding public supply contracts, the Commission decided to bring the present action.
Η Ιταλική Δημοκρατία ισχυρίζεται ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη με το αιτιολογικό ότι, στο πλαίσιο της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας, η Επιτροπή δεν επέκρινε τις συμβάσεις στρατιωτικών προμηθειών.
The Italian Republic pleads that the action is inadmissible on the ground that the Commission made no complaint, in the prelitigation procedure, about contracts for military supplies.
Το ζήτημα που τέθηκε αφορούσε μόνον πολιτικές προμήθειες.
Only civilian supplies were in question.
Συνεπώς, δεν υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ, αφενός, των αιτιάσεων που προβλήθηκαν κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία και, αφετέρου, αυτών που διατυπώνονται με την υπό κρίση προσφυγή.
Consequently, there are divergences between, on the one hand, the complaints made in the course of the prelitigation procedure and, on the other, those formulated in the present action.
Η Ιταλική Δημοκρατία φρονεί επίσης ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη κατά το σκέλος που αφορά τις συμβάσεις δημοσίων προμηθειών που έχουν συναφθεί για την κάλυψη των αναγκών του Corpo forestale dello Stato (Σώματος Προστασίας
The Italian Republic submits also that the part of the action covering the supply contracts concluded for the requirements of the Corpo forestale dello Stato (State Forestry Corps) is inadmissible. It is contrary to the principle of no double jeopardy,
Δασών).
JUDGMENT OF 8. 4.
Εξάλλου, με το υπόμνημά της ανταπαντήσεως, η Ιταλική Δημοκρατία ισχυρίζεται ότι, λαμβανομένης υπόψη της ασάφειας και αοριστίας των πραγματικών περιστατικών που επικαλείται η Επιτροπή τόσο με το έγγραφο οχλήσεως όσο και με την αιτιολογημένη γνώμη, η προσφυγή δεν πληροί τις προϋποθέσεις συνοχής και ακρίβειας που θέτει η νομολογία, γεγονός που προσέβαλε κατάφωρα τα δικαιώματα άμυνας του εν λόγω κράτους μέλους.
In addition, in its rejoinder, the Italian Republic contends that, having regard to the vague and imprecise character of the facts reported by the Commission both in the letter of formal notice and in the reasoned opinion, the action does not satisfy the requirements of coherence and detail under the caselaw, which has gravely affected its rights of defence.
Η Επιτροπή αντιλέγει ότι η προ της ασκήσεως της προσφυγής φάση ουδέποτε είχε ως αντικείμενο στρατιωτικές προμήθειες, αλλά αφορούσε πολιτικές προμήθειες οι οποίες προορίζονταν, μεταξύ άλλων, για την κάλυψη των αναγκών ορισμένων στρατιωτικών σωμάτων του ιταλικού κράτους.
The Commission counters that the prelitigation procedure never concerned military supplies, but concerned civilian supplies for, in particular, the requirements of certain military corps of the Italian State.
Υπογραμμίζει επίσης ότι η διαδικασία που οδήγησε στην προαναφερθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Ιταλίας είχε διαφορετικό αντικείμενο από το αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής.
It points out also that the subjectmatter of the proceedings which gave rise to the judgment in Commission v Italy, cited above, differed from that of the present action.
Το νομότυπο της διαδικασίας αυτής αποτελεί μια ουσιώδη εγγύηση, ηθελημένη από τη Συνθήκη ΕΚ, για τη διασφάλιση της προστασίας των δικαιωμάτων του εν λόγω κράτους μέλους.
The proper conduct of that procedure thus constitutes an essential guarantee required by the EC Treaty in order to protect the rights of the Member State concerned.
Μόνον εφόσον τηρηθεί η εγγύηση αυτή, η ενώπιον του Δικαστηρίου κατ’ αντιδικία διαδικασία παρέχει τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να κρίνει αν το κράτος μέλος παρέβη, πράγματι, τις υποχρεώσεις την παράβαση των οποίων επικαλείται η Επιτροπή (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 5ης Ιουνίου 2003, C-145/01, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή 2003, σ. Ι-5581, σκέψη 17).
It is only when that guarantee is observed that the contentious procedure before the Court can enable it to judge whether that State has in fact failed to fulfil the obligations which the Commission alleges it has breached (see, in particular, Case C-145/01 Commission v Italy [2003] ECR I-5581, paragraph 17).
Υπό το πρίσμα της νομολογίας αυτής, πρέπει να εξεταστεί αν η Επιτροπή εξασφάλισε τον σεβασμό των δικαιωμάτων άμυνας της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία.
It is in the light of that caselaw that it is necessary to examine whether the Commission has respected the rights of the defence with regard to the Italian Republic in the prelitigation procedure.
Πρώτον, όσον αφορά την προβαλλόμενη αναντιστοιχία μεταξύ των αιτιάσεων που προβλήθηκαν κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία και αυτών που διατυπώθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, αρκεί η διαπίστωση ότι η αιτιολογημένη γνώμη και το εισαγωγικό δικόγραφο, που έχουν συνταχθεί με σχεδόν πανομοιότυπους όρους, στηρίζονται στις ίδιες αιτιάσεις.
First, as regards the alleged divergences between the complaints made during the prelitigation procedure and those formulated before the Court, it suffices to state that the reasoned opinion and the application commencing the proceedings, which are in almost identical terms, are based on the same complaints.
Συνεπώς, δεν μπορεί να γίνει δεκτό το επιχείρημα της Ιταλικής Δημοκρατίας ότι οι αιτιάσεις που προβλήθηκαν κατά το προ της ασκήσεως της προσφυγής στάδιο δεν αντιστοιχούν με αυτές που διατυπώνονται με την υπό κρίση προσφυγή.
Therefore, the Italian Republic’s argument to show that the complaints raised in the course of the prelitigation procedure do not correspond to those developed in that application cannot be accepted.
Εν προκειμένω, οι ισχυρισμοί της Επιτροπής κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία ήταν αρκούντως σαφείς ώστε να παράσχουν στην Ιταλική Δημοκρατία τη δυνατότητα να προβάλει τους αμυντικούς ισχυρισμούς της, όπως προκύπτει από την εξέλιξη αυτής της φάσης της διαδικασίας.
In this case, the Commission’s allegations in the prelitigation procedure were sufficiently clear to enable the Italian Republic to deploy its defence, as is shown by the course which that part of the procedure took.
Τρίτον, όσον αφορά την προβαλλόμενη προσβολή της αρχής ne bis in idem, πρέπει να σημειωθεί ότι η προαναφερθείσα απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 2005, Επιτροπή κατά Ιταλίας, εκδόθηκε στο πλαίσιο υποθέσεως με εντελώς διαφορετικό αντικείμενο καθόσον, εν προκειμένω, η προσφυγή της Επιτροπής αφορούσε διάταγμα του προέδρου του ιταλικού υπουργικού συμβουλίου, το οποίο επέτρεπε τη σύναψη συμβάσεων με διαδικασία διαπραγματεύσεων κατά παρέκκλιση από τις κοινοτικές οδηγίες περί συμβάσεων δημοσίων προμηθειών, προσφυγή η οποία κρίθηκε απαράδεκτη, καθόσον το εν λόγω διάταγμα είχε παύσει να ισχύει πριν την παρέλευση της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας.
Thirdly, as regards the alleged breach of the principle of no double jeopardy, Case C-525/03 Commission v Italy, cited above, was a case with a completely different subjectmatter since, in that instance, the Commission’s action concerned an ordinance of the President of the Italian Council of Ministers authorising recourse to negotiated procedures by derogation from Community directives on public supply contracts, and the action was declared inadmissible since that ordinance had ceased to have any effect before the expiry of the period fixed in the reasoned opinion.
Πάντως, η υπό κρίση προσφυγή ουδόλως έχει ως αντικείμενο την επανεξέταση της νομιμότητας του προαναφερθέντος διατάγματος, αλλά αφορά τη μακροχρόνια πρακτική του ιταλικού κράτους περί απευθείας σύναψης συμβάσεων αγοράς ελικοπτέρων Agusta και Agusta Bell χωρίς προκήρυξη διαγωνισμού σε κοινοτικό επίπεδο.
The subjectmatter of the present action is not a re-examination of the legality of the abovementioned ordinance, but concerns a longstanding practice of the Italian State of directly awarding contracts for the purchase of Agusta and Agusta Bell helicopters without any competitive tendering procedure at Community level.
Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Ιταλική Δημοκρατία.
Accordingly, the Italian Republic’s plea of inadmissibility must be rejected.
Προς στήριξη της προσφυγής της, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι διαπίστωσε μια γενικευμένη πρακτική της απευθείας σύναψης συμβάσεων αγοράς ελικοπτέρων Agusta και Agusta Bell για την κάλυψη των αναγκών διαφόρων στρατιωτικών και πολιτικών σωμάτων του ιταλικού κράτους.
In support of its action, the Commission alleges that it has established the existence of a general practice of directly awarding contracts for the purchase of Agusta and Agusta Bell helicopters to cover the requirements of various military and civilian corps of the Italian State.
Παραπέμπει σε διάφορες συμβάσεις που συνήφθησαν κατά την περίοδο 2000 -2003 με το Corpo dei Vigili del Fuoco (Πυροσβεστικό Σώμα), τους Carabinieri (Καραμπινιέρους), το Corpo forestale dello Stato, την Guardia Costiera (Ακτοφυλακή), την Guardia di Finanza (Υπηρεσία Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος), την Polizia di Stato (Κρατική Αστυνομία), καθώς και με την υπηρεσία πολιτικής προστασίας της προεδρίας του υπουργικού συμβουλίου.
It refers to several contracts concluded in the period 2000 to 2003 with the Corpo dei Vigili del Fuoco (Corps of Fire Brigades), the Carabinieri, the Corpo Forestale dello Stato, the Guardia Costiera (Coastguard), the Guardia di Finanza (Revenue Guard Corps), the Polizia di Stato (State Police) and the Department of Civil Protection in the Presidency of the Council of Ministers.
Όσον αφορά τον προ του 2000 χρόνο, οι ιταλικές αρχές παραδέχτηκαν ότι αγόρασαν ελικόπτερα Agusta και Agusta Bell χωρίς προκήρυξη διαγωνισμού.
As regards the period prior to the year 2000, the Italian authorities admitted having purchased Agusta and Agusta Bell helicopters without any competitive tendering procedure.
Τέλος, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι στόλοι των οικείων κρατικών σωμάτων απαρτίζονται αποκλειστικά από τα εν λόγω ελικόπτερα, από τα οποία κανένα δεν αγοράστηκε κατόπιν προκήρυξης διαγωνισμού σε κοινοτικό επίπεδο.
The Commission observes finally that the fleets of the State corps concerned are formed exclusively of such helicopters none of which was purchased following a competitive tendering procedure at Community level.
Καθόσον οι συμβάσεις αυτές πληρούν τις προϋποθέσεις που θέτει η οδηγία 93/36, η Επιτροπή εκτιμά ότι αυτές όφειλαν να αποτελέσουν αντικείμενο ανοιχτής ή κλειστής διαδικασίας σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας αυτής και όχι διαδικασίας με διαπραγμάτευση.
Since those contracts satisfy the conditions specified by Directive 93/36, the Commission submits that they should have been the subject of an open or a restricted procedure, in compliance with Article 6 of that directive, but not of a negotiated procedure.
Η Ιταλική Δημοκρατία υποστηρίζει, καταρχάς, ότι οι προμήθειες που προορίζονται για στρατιωτικά σώματα του ιταλικού κράτους καλύπτονται από τα άρθρα 296 ΕΚ και 2, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 93/36.
The Italian Republic contends, first of all, that the supplies intended for the military corps of the Italian State are covered by Articles 296 EC and 2(1)(b) of Directive 93/36.
Συγκεκριμένα, κατά το εν λόγω κράτος μέλος, οι διατάξεις αυτές είναι εφαρμοστέες, διότι τα επίμαχα ελικόπτερα είναι «προϊόντα διπλής χρήσεως», δηλαδή μπορούν να εξυπηρετούν τόσο πολιτικούς όσο και στρατιωτικούς σκοπούς.
It submits that those provisions are applicable because the helicopters in question are ‘dual-use items’, that is to say, they may serve both military and civilian purposes.
Το εν λόγω κράτος μέλος ισχυρίζεται ακολούθως ότι, λόγω της τεχνικής ιδιαιτερότητας των ελικοπτέρων και του συμπληρωματικού χαρακτήρα των επίμαχων προμηθειών, μπορούσε να προσφύγει στη διαδικασία με διαπραγμάτευση, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 6, παράγραφος 3, στοιχεία γ΄ και ε΄, της οδηγίας 93/36.
That Member State argues next that, because of the technical specificity of the helicopters and of the additional nature of the supplies in question, it could, pursuant to Article 6(3)(c) and (e) of Directive 93/36, use the negotiated procedure.
Γενικώς, υπογραμμίζει ότι η πρακτική του δεν διαφέρει από την πρακτική που ακολουθεί η πλειονότητα των κρατών μελών που κατασκευάζουν ελικόπτερα.
Generally, it points out that its practice does not differ from that implemented in the majority of the Member States which produce helicopters.
Η Ιταλική Δημοκρατία ισχυρίζεται, τέλος, ότι μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 90, οι σχέσεις του ιταλικού κράτους με την εταιρία Agusta μπορούν να θεωρηθούν ως εσωτερικού χαρακτήρα, κατά την έννοια της αποφάσεως της 18ης Νοεμβρίου 1999, C-107/98, Teckal (Συλλογή 1999, σ. I-8121).
The Italian Republic argues, finally, that, until the end of the 1990s, the relations of the Italian State with Agusta could be analysed as ‘in-house’ relations as referred to in Case C-107/98 Teckal [1999] ECR I-8121.
Καταρχάς, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι δεν αμφισβητείται από τους διαδίκους ότι τα ποσά των επίμαχων συμβάσεων υπερβαίνουν το κατώτατο όριο που θέτει το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, της οδηγίας 93/36, το οποίο τις εντάσσει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής.
At the outset, it is important to note that it is common ground between the parties that the value of the contracts in question exceeded the threshold fixed in Article 5(1)(a) of Directive 93/36, capable of bringing them within the scope of that directive.
Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι τα στοιχεία που περιέχονται στις συμβάσεις αγοράς ελικοπτέρων, που επισυνάπτονται στο υπόμνημα αντικρούσεως της Ιταλικής Δημοκρατίας, επιβεβαιώνουν την άποψη της Επιτροπής ότι η αγορά των εν λόγω ελικοπτέρων με προσφυγή στη διαδικασία με διαπραγμάτευση αποτελεί τμήμα μιας πάγιας και μακροχρόνιας πρακτικής.
It must also be stated that the documents concerning the helicopter purchase contracts annexed to the Italian Republic’s defence confirm the Commission’s view that the purchase of those helicopters using the negotiated procedure was a consistent practice of long standing.
Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η προσφυγή σε διαγωνισμό, σύμφωνα με τις οδηγίες περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, δεν είναι υποχρεωτική, έστω κι αν
According to the Court’s settled caselaw, a call for tenders, under the directives relating to public procurement, is not compulsory, even if the contracting party is
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ ο αντισυμβαλλόμενος είναι νομικώς διακριτός φορέας σε σχέση με την αναθέτουσα αρχή, όταν πληρούνται δύο προϋποθέσεις.
COMMISSION v ITALY an entity legally distinct from the contracting authority, where two conditions are met.
Συνεπώς, πρέπει να εξεταστεί αν πληρούνται, όσον αφορά την εταιρία Agusta, οι δύο προϋποθέσεις που απαιτούνται από την παρατιθέμενη στην ανωτέρω σκέψη νομολογία.
Therefore, it must be examined whether the two conditions required by the caselaw mentioned in the preceding paragraph are met with regard to Agusta.
Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, σχετικά με τον έλεγχο της δημόσιας αρχής, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι η, έστω και κατά μειοψηφία, συμμετοχή μιας ιδιωτικής επιχείρησης στο κεφάλαιο εταιρίας στην οποία συμμετέχει και η οικεία αναθέτουσα αρχή αποκλείει εν πάση περιπτώσει τη δυνατότητα αυτής της αναθέτουσας αρχής να ασκεί επί της εταιρίας αυτής έλεγχο ανάλογο προς αυτόν που ασκεί στις δικές της υπηρεσίες (βλ. προπαρατεθείσα απόφαση Stadt Halle και RPL Lochau, σκέψη 49).
As regards the first condition, relating to the public authority’s control, it is important to note that the participation, even as a minority, of a private undertaking in the capital of a company in which the contracting authority in question is also a participant excludes in any event the possibility of that contracting authority exercising over that company a control similar to that which it exercises over its own departments (see Stadt Halle and RPL Lochau, cited above, paragraph 49).
Συναφώς, όπως βεβαιώνεται από τη μελέτη που επισυνάπτεται στο υπόμνημα απαντήσεως σχετικά με τη συμμετοχή του ιταλικού κράτους στις εταιρίες EFIM (Ente Partecipazioni e Finanziamento Industrie Manifatturiere), Finmeccanica και Agusta, η τελευταία, η οποία είναι εταιρία ιδιωτικού δικαίου από της συστάσεώς της, υπήρξε ανέκαθεν από το 1974 εταιρία μικτής οικονομίας, δηλαδή εταιρία της οποίας το κεφάλαιο αποτελείται εν μέρει από συμμετοχές του εν λόγω κράτους και εν μέρει από συμμετοχές ιδιωτών μετόχων.
In that regard, as is shown by the study annexed to the defence on the Italian State’s shareholdings in EFIM (Ente Partecipazioni e Finanziamento Industrie Manifatturiere), Finmeccanica and Agusta, the latter, which has, since its formation, been a company governed by private law, has, since 1974, always been a private company with government participation, that is to say a company whose capital is held in part by that State and in part by private shareholders.
Επιπλέον, καθόσον η Agusta είναι εταιρία ανοιχτή εν μέρει σε ιδιωτικά κεφάλαια και, ως εκ τούτου, πληροί το κριτήριο που τίθεται με τη σκέψη 38 της παρούσας αποφάσεως, αποκλείεται το ιταλικό κράτος να μπορεί να ασκεί επί της εν λόγω εταιρίας έλεγχο ανάλογο με εκείνον που ασκεί στις δικές του υπηρεσίες.
Thus, since Agusta is a company in part open to private capital and therefore meets the criterion stated in paragraph 38 of the present judgment, the Italian State cannot exercise over that company a control similar to that which it exercises over its own departments.
Υπό τις εν λόγω περιστάσεις και χωρίς να είναι αναγκαίο να εξεταστεί το ερώτημα αν η εταιρία Agusta ασκεί το ουσιώδες τμήμα της δραστηριότητάς της με την παραχωρούσα δημόσια αρχή, το επιχείρημα της Ιταλικής Δημοκρατίας που αντλείται από την ύπαρξη «εσωτερικής» σχέσης μεταξύ της εταιρίας αυτής και του ιταλικού κράτους πρέπει να απορριφθεί.
In such circumstances, and without the necessity of examining whether Agusta carries out the essential part of its activities with the concession-granting public authority, the Italian Republic’s argument that there is an ‘in-house’ relationship between that company and the Italian State must be rejected.
— Επί των θεμιτών επιταγών εθνικού συμφέροντος
— The legitimate requirements of national interest
Καταρχάς, πρέπει να υπομνηστεί ότι τα μέτρα που λαμβάνουν τα κράτη μέλη στον τομέα των θεμιτών επιταγών εθνικού συμφέροντος δεν εξαιρούνται συλλήβδην από το πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου ενόψει και μόνον του ότι εξυπηρετούν τη δημόσια ασφάλεια ή την εθνική άμυνα (βλ., σχετικώς, απόφαση της 11ης Μαρτίου 2003, C-186/01, Dory, Συλλογή 2003, σ. I-2479, σκέψη 30).
It should be noted at the outset that measures adopted by the Member States in connection with the legitimate requirements of national interest are not excluded in their entirety from the application of Community law solely because they are taken in the interests of public security or national defence (see, to that effect, Case C-186/01 Dory [2003] ECR I-2479, paragraph 30).
Συγκεκριμένα, όπως έχει αποφανθεί το Δικαστήριο, η Συνθήκη προβλέπει τη δυνατότητα παρεκκλίσεων σε περίπτωση καταστάσεων ικανών να απειλήσουν τη δημόσια ασφάλεια, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 30 ΕΚ, 39 ΕΚ, 46 ΕΚ, 58 ΕΚ, 64 ΕΚ, 296 ΕΚ και 297 ΕΚ, τα οποία αφορούν εξαιρετικές και σαφώς προσδιορισμένες περι-
As the Court has already held, the Treaty provides for derogations applicable in situations which may involve public safety, in particular, in Articles 30 EC, 39 EC, 46 EC, 58 EC, 64 EC, 296 EC and 297 EC, which deal with exceptional and clearly defined cases. It cannot be inferred from those articles that the Treaty contains an inherent
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ πτώσεις.
COMMISSION v ITALY general exception excluding all measures taken for reasons of public security from the scope of Community law.
Συναφώς, εναπόκειται στο κράτος μέλος το οποίο προτίθεται να επικαλεσθεί τις παρεκκλίσεις αυτές να προσκομίσει την απόδειξη ότι αυτές οι απαλλαγές δεν υπερβαίνουν τα όρια των εν λόγω εξαιρετικών περιπτώσεων (βλ., σχετικώς, απόφαση της 16ης Σεπτεμβρίου 1999, C-414/97, Επιτροπή κατά Ισπανίας, Συλλογή 1999, σ. I-5585, σκέψη 22).
In that regard, it is for the Member State which seeks to rely on those exceptions to furnish evidence that the exemptions in question do not go beyond the limits of such exceptional cases (see, to that effect, Case C-414/97 Commission v Spain [1999] ECR I-5585, paragraph 22).
Εν προκειμένω, η Ιταλική Δημοκρατία υποστηρίζει ότι η αγορά των ελικοπτέρων Agusta και Agusta Bell πληροί τις θεμιτές επιταγές εθνικού συμφέροντος που προβλέπουν τα άρθρα 296 ΕΚ και 2, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 93/36, καθόσον τα ελικόπτερα αυτά είναι προϊόντα διπλής χρήσεως, δηλαδή προϊόντα δυνάμενα να χρησιμοποιηθούν τόσο για πολιτικούς όσο και για στρατιωτικούς σκοπούς.
In this case, the Italian Republic contends that the purchases of Agusta and Agusta Bell helicopters meet the legitimate requirements of national interest foreseen in Articles 296 EC and 2(1)(b) of Directive 93/36, on the ground that those helicopters are dual-use items, that is to say, they may serve as well for civilian as for military purposes.