natgillin/translations-raw huggingface dataset:
2006, C-205/03 P, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή), αφού υpiενθύισε ότι η έννοια αυτή piεριλαβάνει, στο piλαίσιο του κοινοτικού δικαίου piερί ανταγωνισού, κάθε φορέα piου ασκεί οικονοική δραστηριότητα, ανεξάρτητα αpiό το νοικό καθεστώ piου τον διέpiει και τον τρόpiο χρηατοδοτήσεώ του, το ικαστήριο, piράγατι, διευκρίνισε σχετικώ ότι η δραστηριότητα piροσφορά αγαθών και υpiηρεσιών σε συγκεκριένη αγορά συνιστά το στοιχείο piου χαρακτηρίζει την έννοια τη οικονοική δραστηριότητα, ώστε, piροκειένου να εκτιηθεί η φύση αυτή, δεν χρειάζεται να διαχωριστεί η δραστηριότητα αγορά ενό piροϊόντο αpiό τη εταγενέστερη χρήση αυτού και ότι ο οικονοικό ή η χαρακτήρα τη εταγενέστερη χρήσεω του αγορασθέντο piροϊόντο piροσδιορίζει κατ’ ανάγκη τον χαρακτήρα τη δραστηριότητα αγορά.
Court of Justice within the common market which constitutes a fundamental objective of the Community under Article 3(1)(g) EC and that thus, on account of the specic nature of the legal interests protected at Community level, the Commission’s assessments pursuant to its relevant powers may diverge considerably from those by authorities of non-member States. In an extension of that solution, the Court also held that any consideration concerning the existence of fines imposed by the authorities of a non-member State can be taken into account only under the Commission’s discretion in setting fines for infringements of Community competition law and that, although it cannot be ruled out that the Commission may, on grounds of proportionality or fairness, take into account fines imposed previously by the authorities of non-member States, it cannot be required to do so.
Σε τρει άλλε αpiοφάσει, το ικαστήριο εpiιβεβαίωσε, διευκρινίζοντά τα, ορισένα στοιχεία του ορισού τη έννοια τη piεριορίζουσα τον ανταγωνισό συφωνία, όpiω αυτή χρησιοpiοιείται στο άρθρο 81 ΕΚ.
Still in the context of its examination of those two cases, and of Case C-301/04 Commission v SGL Carbon AG (judgment of 29 June 2006, not yet published in the ECR), the Court also explained a number of principles of its caselaw on fines.
Στην υpiόθεση General Motors (αpiόφαση τη 6η Αpiριλίου 2006, C-551/03, Συλλογή 2006, σ.
In SGL Carbon v Commission, the Court first of all observed that the Commission, in applying the Guidelines on the method of setting fines imposed for infringement of the competition rules 22, may use a calculation method which adopts a flexible approach while complying with the turnover ceiling laid down in Article 15(2) of Regulation No 17 23.
I-3173), εpiιλαβανόενο αναιρέσεω ασκηθείσα αpiό την ω άνω εpiιχείρηση κατασκευή αυτοκινήτων κατά τη αpiοφάσεω του Πρωτοδικείου τη 21η Οκτωβρίου 2003, T-368/00, General Motors Nederland και Opel Nederland κατά Εpiιτροpiή (Συλλογή 2006, σ.
The Court proceeded to refer to the consistent caselaw according to which the fact of taking aggravating circumstances into account when setting the fine is consistent with the Commission’s task of ensuring that undertakings’ conduct complies with the competition rules. Conversely, the Commission is not required, when determining the amount of the fine which it imposes on an undertaking, to take its poor financial situation into account, since recognition of such an obligation would be tantamount to giving unjustied competitive advantages to undertakings least well adapted to the market conditions.
II-4491), το ικαστήριο υpiενθύισε ότι ια συφωνία piορεί να θεωρηθεί ότι έχει piεριοριστικό αντικείενο ακόα και αν δεν έχει ω αpiοκλειστικό στόχο τον piεριορισό του ανταγωνισού, αλλά εpiιδιώκει άλλου θειτού σκοpiού, και ότι, piροκειένου να piροσδιοριστεί αν εpiιδιώκει έναν τέτοιο σκοpiό, piρέpiει να λαβάνονται υpiόψη όχι όνον η διατύpiωση, αλλά και άλλοι piαράγοντε, όpiω είναι οι σκοpiοί piου εpiιδιώκονται ε τη συφωνία καθεαυτή, υpiό το φω άλιστα του όλου οικονοικού και νοικού piλαισίου.
The Court, moreover, rearmed in that case that it is only the final amount of the fine imposed for an infringement of the competition rules that must comply with the 10 % limit referred to in Article 15(2) of Regulation No 17 and that, consequently, that article does not prohibit the Commission from arriving, during the various stages of calculation, at an intermediate amount higher than that limit, provided that the final amount of the fine imposed does not exceed it.
Προ τούτο, αpiοφάνθηκε ότι συφωνία διανοή έχει piεριοριστικό σκοpiό κατά την έννοια του άρθρου 81 ΕΚ αν εκφράζει σαφώ τη βούληση εταχείριση των piωλήσεων piρο εξαγωγή ε λιγότερο ευνοϊκό τρόpiο αpi’ ό,τι των εγχώριων piωλήσεων και οδηγεί έτσι σε στεγανοpiοίηση τη σχετική αγορά, υpiογραίζοντα ότι ένα τέτοιο σκοpiό piορεί να εpiιτευχθεί όχι όνο έσω άεσων piεριορισών των εξαγωγών, αλλά και έσω έεσων έτρων, όpiω είναι η εφαρογή αpiό έναν piροηθευτή αυτοκινήτων οχηάτων, στο piλαίσιο συβάσεων αντιpiροσωpiεία, piολιτική αpiοκλεισού των piρο εξαγωγή piωλήσεων αpiό το σύστηα piριοδοτήσεων piου χορηγούνται στου αντιpiροσώpiου, εφόσον τα έτρα αυτά εpiηρεάζουν του οικονοικού όρου των σχετικών piράξεων.
Last, continuing its caselaw according to which the powers conferred on the Commission under Article 15(2) of Regulation No 17 include the power to determine the date on which the fines are payable and that on which default interest begins to accrue, and the power to set the rate of such interest and to determine the detailed arrangements for implementing its decision, the Court stated that the Commission is entitled to adopt a point of reference higher than the applicable market rate oered to the average borrower, to an extent necessary to discourage dilatory behaviour in relation to payment of the fine.
Το ικαστήριο υpiενθύισε, εpiίση, ότι, καίτοι η αpiόδειξη του ότι τα έρη ια συφωνία είχαν την piρόθεση piεριορισού του ανταγωνισού δεν αpiοτελεί αναγκαίο στοιχείο τη εξακριβώσεω του αν η συφωνία αυτή αpiοσκοpiεί σε τέτοιο piεριορισό, εντούτοι, τίpiοτε δεν εpiοδίζει την Εpiιτροpiή ή τα κοινοτικά δικαστήρια να λαβάνουν υpiόψη την piρόθεση αυτή.
In Commission v SGL Carbon AG the Court applied its caselaw according to which a reduction under the Leniency Notice 24can be justied only where the information provided and, more generally, the conduct of the undertaking concerned might be considered to demonstrate a genuine spirit of cooperation on its part, holding that the conduct of an undertaking
Στην υpiόθεση Εpiιτροpiή κατά Volkswagen (αpiόφαση τη 13η Ιουλίου 2006, C-74/04 P, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη
Commission Notice entitled‘Guidelines on the method of setting fines imposed pursuant to Article 15(2) of Regulation No 17 and Article 65(5) of the ECSC Treaty’(OJ C 9, 14.1.1998, p. 3).
Εξέλιξη και δραστηριότητα στη Συλλογή), εξετάζοντα αναίρεση ασκηθείσα αpiό την Εpiιτροpiή κατά τη αpiοφάσεω του Πρωτοδικείου τη 3η εκεβρίου 2003, T-208/01, Volkswagen κατά Εpiιτροpiή (Συλλογή 2006, σ.
Proceedings which, although it was not obliged to answer a question asked by the Commission, did answer it, but in an incomplete and misleading way, cannot be considered to reect a spirit of cooperation.
II-141), το ικαστήριο αpiοφάνθηκε ότι, για να αpiοτελεί ία κατά τα φαινόενα ονοερή piράξη ή συpiεριφορά συφωνία κατά την έννοια του άρθρου 81, piαράγραφο 1, ΕΚ, αρκεί να συνιστά αυτή έκφραση τη συpiτώσεω βουλήσεων δύο τουλάχιστον ερών, ενώ η ορφή ε την οpiοία εκδηλώνεται η σύpiτωση αυτή δεν αpiοτελεί καθοριστικό piαράγοντα.
In Showa Denko v Commission, moreover, the Court also recalled that the fine imposed on an undertaking for an infringement of the competition rules may be calculated by including a deterrence factor and that that factor is assessed by taking into account a large number of factors and not merely the particular situation of the undertaking concerned.
Ειδικότερα, το ικαστήριο διευκρίνισε, σχετικώ, ότι, καίτοι η σύσταση την οpiοία αpiευθύνει ένα κατασκευαστή αυτοκινήτων στου συβεβληένου διανοεί του δεν αpiοτελεί ονοερή piράξη, αλλά συφωνία κατά την έννοια του άρθρου 81, piαράγραφο 1, ΕΚ, όταν αυτή εντάσσεται σε ένα piλαίσιο διαρκών εpiορικών σχέσεων διεpiοένων αpiό piροϋφιστάενη γενική συφωνία, εντούτοι, αυτό δεν σηαίνει ότι όλε οι συστάσει τι οpiοίε αpiευθύνει ένα κατασκευαστή αυτοκινήτων στου αντιpiροσώpiου του αpiοτελούν συφωνίε κατά την έννοια του άρθρου 81, piαράγραφο 1, ΕΚ και ότι η Εpiιτροpiή αpiαλλάσσεται αpiό την υpiοχρέωση να αpiοδείξει τη σύpiτωση των βουλήσεων των ερών τη συβάσεω εpiορική αντιpiροσωpiεύσεω σε ία εκάστη των piεριpiτώσεων.
Last, a final judgment must be mentioned in connection with fines, especially because it conrms the Court’s Courage caselaw (Case C-453/99 Courage v Crehan[2001] ECR I-6297). In Joined Cases C-295/04 to C-298/04 Manfredi and Others (judgment of 13 July 2006, not yet published in the ECR), the Court recalled that, as Article 81(1) EC produces direct eects in relations between individuals and creates rights for the individuals concerned which the national courts must safeguard, any individual is entitled to rely on the invalidity of an agreement or practice prohibited under Article 81 EC and, where there is a causal relationship between that agreement or practice and the harm suered, to claim damages for that harm.
Κατά το ικαστήριο, η βούληση των ερών piορεί να συνάγεται τόσο αpiό ρήτρε τη οικεία συβάσεω εpiορική αντιpiροσωpiεύσεω όσο και αpiό τη συpiεριφορά των ερών και, ιδίω, αpiό ενδεχόενη σιωpiηρή συναίνεση των αντιpiροσώpiων στη σύσταση piου αpiευθύνει ο κατασκευαστή.
In that regard, the Court also recalled that, in the absence of Community rules governing the matter, it is for the domestic legal system of each Member State to determine the detailed rules governing the exercise of that right, including those on the application of the concept of ‘causal relationship’, provided that those rules are not less favourable than those governing similar domestic actions (principle of equivalence) and that they do not render practically impossible or excessively dicult the exercise of rights conferred by Community law (principle of eectiveness).
Κατά το ικαστήριο, ένα τέτοιο piεριορισό είναι συφυή ε την οργάνωση και την καλή εξέλιξη των αθλητικών αγώνων και αpiοβλέpiει ακριβώ στο να διασφαλίζει την άιλλα εταξύ των αθλητών.
In Case C-222/04 Cassa di Risparmio di Firenze and Others [2006] ECR I-289, a reference had been made to the Court by the Corte suprema di cassazione (Italy) for a preliminary ruling on a number of questions concerning the compatibility with Community law of the tax arrangements of entities which had arisen as a result of the privatisation of banks in the Italian public sector and, more specically, of that compatibility in relation to the tax arrangements applicable to the banking foundations that replaced the traditional savings banks on that occasion.
Πάντω, δεχόενο ότι ο κατασταλτικό χαρακτήρα τη εpiίδικη κανονιστική ρυθίσεω για την καταστολή τη φαρακοδιεγέρσεω και η αυστηρότητα των εφαροζοένων κυρώσεων σε piερίpiτωση piαραβάσεώ τη είναι ικανέ να αναpiτύξουν αρνητικά αpiοτελέσατα εpiί του ανταγωνισού, διότι αυτέ θα piορούσαν, σε piερίpiτωση κατά την οpiοία οι κυρώσει αυτέ θα αpiοδεικνύονταν τελικά αβάσιε, να οδηγήσουν στον αδικαιολόγητο αpiοκλεισό του αθλητή αpiό του αγώνε και, εpiοένω, να νοθεύσουν του όρου ασκήσεω τη εν λόγω δραστηριότητα, το ικαστήριο διευκρίνισε ότι, για να ην εpiέσουν στην αpiαγόρευση του άρθρου 81, piαράγραφο 1, ΕΚ, οι piεριορισοί piου εpiιβάλλει η κανονιστική αυτή ρύθιση piρέpiει να piεριορίζονται σε εκείνο piου είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση τη καλή διοργανώσεω των αθλητικών αγώνων.
In answer to the first two questions, and on the basis of its consistent caselaw on the concept of ‘undertaking’ in the context of competition law and also of its caselaw relating to the concept of ‘economic activity’, the Court, first, held that an entity which, through owning controlling shareholdings in a company, actually exercises that control by involving itself directly or indirectly in the management thereof must be regarded as taking part in the economic activity carried on by the controlled undertaking and must therefore itself, on that basis, be regarded as an undertaking within the meaning of Article 87(1) EC.
Αξίζει, εpiίση, να εpiισηανθούν τρει ακόα αpiοφάσει σχετικέ ε την εκ έρου του ικαστηρίου εφαρογή των ουσιαστικών κανόνων ανταγωνισού.
The Court concluded that a banking foundation which controls the capital of a banking company whose system includes rules which reect a purpose going beyond the simple placing of capital by an investor and make possible the exercise of functions relating to control, such as direction and financial support, thus illustrating the existence of organic and functional links between the banking foundations and the banking companies, must be treated as an ‘undertaking’ within the meaning of that provision.
Στι συνεκδικασθείσε
In view of the role
Τέλο, στην υpiόθεση C-125/05, Vulcan Silkeborg (αpiόφαση τη 7η Σεpiτεβρίου 2006, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή), και στι συνεκδικασθείσε υpiοθέσει C-376/05 και C-377/05, A.
Court of Justice entrusted to banking foundations by the national legislation in the fields of public interest and social assistance, the Court nonetheless took care to distinguish the simple payment of contributions to non-prot-making organisations and the activity carried on directly in those fields.
Brünsteiner (αpiόφαση τη 5η εκεβρίου 2006, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή), αpiοφαινόενο, εpiίση, εpiί αιτήσεω εκδόσεω piροδικαστική αpiοφάσεω, το ικαστήριο διευκρίνισε, για piρώτη φορά, ζητήατα συνδεόενα αναpiόσpiαστα ε την εφαρογή του κανονισού τη αpiαλλαγή κατά κατηγορίε στον τοέα του αυτοκινήτου, τον κανονισό 1400/2002 (20), τον οpiοίο για piρώτη φορά είχε την ευκαιρία να ερηνεύσει.
It held that the Community rules on State aid were applicable only in the second hypothesis, emphasising that where a banking foundation, acting itself in the fields of public interest and social assistance, uses the authorisation given it by the national legislature to eect financial, commercial, real estate and asset operations necessary or opportune in order to achieve the aims prescribed for it, it is capable of oering goods or services on the market in competition with other operators and, accordingly, must be regarded as an undertaking and thus be subject to the application of the Community rules relating to State aid.
Στι υpiοθέσει αυτέ, το ικαστήριο έκρινε ότι, ολονότι η θέση σε ισχύ του κανονισού 1400/2002 αφεαυτή δεν καθιστούσε αναγκαία την αναδιοργάνωση του δικτύου διανοή ενό piροηθευτή, κατά την έννοια του άρθρου 5, piαράγραφο 3, piρώτο εδάφιο, piρώτη piερίpiτωση, του κανονισού 1475/95 (21), εντούτοι η θέση σε ισχύ αυτού του κανονισού piορούσε, σε συνάρτηση ε τη συγκεκριένη οργάνωση του δικτύου διανοή του κάθε piροηθευτή, να δηιουργήσει την ανάγκη για εταβολέ τέτοια σpiουδαιότητα ώστε να συνιστούν piράγατι αναδιοργάνωση του εν λόγω δικτύου κατά την έννοια τη διατάξεω αυτή, καθώ και ότι αpiόκειται στα εθνικά δικαστήρια και τα διαιτητικά όργανα να εκτιούν αν συντρέχει τέτοια piερίpiτωση, βάσει όλων των συγκεκριένων στοιχείων τη διαφορά τη οpiοία έχουν εpiιληφθεί.
In answer to the third question, the Court, after observing that the concept of aid is more general than that of a subsidy and that a measure by which the public authorities grant certain undertakings a tax emption which, although not involving the transfer of State resources, places the recipients in a more favourable financial position than other taxpayers amounts to State aid within the meaning of Article 87(1) EC, further held that an exemption from retention on dividends which benets banking foundations holding shares in banking companies and which pursue exclusively aims of social welfare, education, teaching, and study and scientic research, may be categorised as State aid.
Στι piροαναφερθείσε συνεκδικασθείσε υpiοθέσει A.
In Joined Cases C-182/03 and C-217/03 Belgique and Forum 187 v Commission (judgment of 22 June 2006, not yet published in the ECR), the Kingdom of Belgium and the limited company Forum 187, the representative body for the coordination centres in Belgium, sought annulment of Decision 2003/757/EC 25, particularly insofar as it did not authorise the Kingdom of Belgium to grant, even temporarily, renewal of coordination centre status to the centres which beneted from that scheme as at 31 December 2000.
Brünsteiner, το ικαστήριο αpiοφάνθηκε, εpiίση, ότι το άρθρο 4 του κανονισού 1400/2002 piρέpiει να ερηνευθεί υpiό την έννοια ότι, ετά την piαρέλευση τη εταβατική piεριόδου του άρθρου 10, η piροβλεpiόενη στον εν λόγω κανονισό αpiαλλαγή κατά κατηγορία δεν
As the basis for its finding that one of the applicants’pleas, alleging breach of the principle of protection of legitimate expectations, was well founded, the Court recalled that, in the absence of an overriding public interest, the Commission had infringed a superior rule of law by failing to couple the repeal of a set of rules with transitional measures for the protection of the expectations which a trader might legitimately have derived from the Community rules.
Κανονισό (ΕΚ) 1475/95 τη Εpiιτροpiή, τη 28η Ιουνίου 1995, σχετικά ε την εφαρογή του άρθρου 85, piαράγραφο 3, τη Συνθήκη σε ορισένε κατηγορίε συφωνιών διανοή, piώληση και εξυpiηρέτηση ετά την piώληση αυτοκινήτων οχηάτων (ΕΕ L 145, σ. 25).
Commission Decision 2003/757/EC of 17 February 2003 on the aid scheme implemented by Belgium for coordination centres established in Belgium (OJ L 282, 30.10.2003, p. 25).
Εξέλιξη και δραστηριότητα ισχύει για τι συβάσει piου piληρούσαν εν τι piροϋpiοθέσει piερί αpiαλλαγή κατά κατηγορία του κανονισού 1475/95, piλην όω είχαν ω αντικείενο τουλάχιστον έναν αpiό του αpiαριθούενου στο εν λόγω άρθρο 4 piεριορισού ιδιαίτερη σοβαρότητα, ε συνέpiεια το σύνολο των piεριλαβανόενων σε piαρόοιε συβάσει piεριοριστικών του ανταγωνισού ρητρών να piορεί να αpiαγορευθεί δυνάει του άρθρου 81, piαράγραφο 1, ΕΚ, εφόσον δεν piληρούνται οι piροϋpiοθέσει χορηγήσεω αpiαλλαγή βάσει του άρθρου 81, piαράγραφο 3, ΕΚ.
Decision 2003/442/EC 26. The Court referred to its consistent caselaw according to which the concept of State aid does not refer to State measures which dierentiate between undertakings where that dierentiation arises from the nature or the overall structure of the system of charges of which they are part and held, first of all, that a measure which creates an exception to the application of the general tax system may be justied on that ground only if the Member State concerned can show that that measure results directly from the basic or guiding principles of its tax system and stated, in that connection, that a distinction must be made between, on the one hand, the objectives attributed to a particular tax scheme which are extrinsic to it and, on the other, the mechanisms inherent in the tax system itself which are necessary for the achievement of such objectives.
Το ικαστήριο διευκρίνισε, σχετικώ, ότι οι συνέpiειε τη αpiαγορεύσεω των ασυβίβαστων piρο το άρθρο 81 ΕΚ συβατικών ρητρών εpiί των λοιpiών στοιχείων τη συφωνία ή εpiί των άλλων υpiοχρεώσεων piου αpiορρέουν αpiό αυτή δεν αφορούν το κοινοτικό δίκαιο και ότι στον εθνικό δικαστή εναpiόκειται να εκτιήσει, βάσει του εφαροστέου εθνικού δικαίου, τη σηασία και τι συνέpiειε ια ενδεχόενη αpiαγορεύσεω ορισένων ρητρών για το σύνολο των συβατικών σχέσεων.
After observing that, when it is a question of examining whether a measure is selective, it is essential to determine the reference framework, the Court further held that that framework is not necessarily dened within the limits of the national territory and that thus, in a situation in which a regional or local authority, in the exercise of powers which are suciently autonomous vis-à-vis the central power, a tax rate which is lower than the national rate and which is applicable solely to undertakings present on the territory within its competence, the relevant legal framework for the purpose of determining the selectivity of a tax measure may be limited to the geographical area concerned where the infra-State body, in particular on account of its status and powers, occupies a fundamental role in the denition of the political and economic environment in which the undertakings present on the territory within its competence operate.
Οι λοιpiέ αpiοφάσει piου αξίζει να εpiισηανθούν όσον αφορά την εκ έρου του ικαστηρίου εφαρογή των κανόνων του ανταγωνισού άpiτονται piερισσότερο ζητηάτων σχετικών ε τη συγκεκριένη εφαρογή των κανόνων αυτών.
According to the Court, in order that a decision taken in such circumstances can be regarded as having been adopted in the exercise of suciently autonomous powers, that decision must, first of all, have been taken by a regional or local authority which has, from a constitutional point of view, a political and administrative status separate from that of the central government. Next, it must have been adopted without the central government being able to directly intervene as regards its content.
Οι αpiοφάσει αυτέ θίγουν, κυρίω, ζητήατα διαδικασία και ζητήατα σχετικά ε τι αpiοδείξει. Στι υpiοθέσει C-105/04 P, Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied κατά Εpiιτροpiή (αpiόφαση τη 21η Σεpiτεβρίου 2006, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή) και C-113/04 P, Technische Uni κατά Εpiιτροpiή (αpiόφαση τη 21η Σεpiτεβρίου 2006, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή), το ικαστήριο αpiοφάνθηκε, αφού piροηγουένω υpiογράισε ότι η τήρηση ια εύλογη piροθεσία στι διοικητικέ διαδικασίε σχετικά ε την piολιτική ανταγωνισού αpiοτελεί γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου τη οpiοία τον σεβασό εξασφαλίζει ο κοινοτικό δικαστή, ότι η διαpiίστωση τη υpiερβολική διάρκεια τη διαδικασία, η οφειλόενη στι οικείε εpiιχειρήσει, δεν αρκεί για την ακύρωση, λόγω piαραβιάσεω τη ω άνω αρχή, τη αpiοφάσεω piερί διαpiιστώσεω piαραβάσεω, piαρά όνον αν η διάρκεια αυτή, θίγοντα τα δικαιώατα άυνα των εpiιχειρήσεων, εpiηρέασε την έκβαση τη διαδικασία.
In Case C-526/00 Laboratoires Boiron (judgment of 7 September 2006, not yet published in the ECR), the Court, on a reference for a preliminary ruling by the Cour de cassation (France), examined two questions which had been raised in proceedings concerning the ‘contribution’ introduced by Article 12 of Law No 97-1164 of 19 December 1997 on social security funding for 1998 (Article L-245-6-1 of the French Social Security Code) and payable by pharmaceutical laboratories on their bulk sales of medicines reimbursable by the sickness insurance funds, but not paid by wholesale distributors and in respect of which the Court had already given a ruling on other points in Case C-53/00 Ferring [2001] ECR I-9607.
Υpiογράισε, εpiίση, ότι η εξέταση του ενδεχοένου εpiοδίου για την άσκηση των δικαιωάτων άυνα δεν piρέpiει να piεριοριστεί όνο στο δεύτερο στάδιο, αλλά piρέpiει να εpiεκταθεί και στο στάδιο το piρογενέστερο τη ανακοινώσεω των αιτιάσεων και, ειδικότερα, να εξεταστεί αν η υpiερβολική τη διάρκεια εpiηρέασε τι ελλοντικέ δυνατότητε άυνα των οικείων εpiιχειρήσεων.
In answer to the first question, the Court stated, with reference to its decision in Case C-390/98 Banks [2001] ECR I-6117, according to which persons liable to pay a charge cannot rely on the argument that the exemption enjoyed by other persons constitutes State aid in order to avoid payment of or obtain reimbursement of that charge, that that is true only in the case of an exemption in favour of certain traders of a charge having general scope and that the situation is quite dierent in the case of a situation involving a charge for which only one