natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Έτσι, στο σύνολο της Κοινότητας, η προσφεύγουσα έχει συνολικό ποσοστό άνω του 81 % των εκμισθώσεων δυνατότητας αποδεσμοποιημένης προσβάσεως στον τοπικό βρόχο.
Thus, in the Community as a whole, the applicant is responsible for more than 81% of rentals of unbundled local network access.
Με το υπόμνημα απαντήσεως η προσφεύγουσα διευκρινίζει ότι η Colt και η Arcor έχουν πλέον παρουσία σε εθνικό επίπεδο στην αγορά και ότι η EWE έχει τέτοια παρουσία σε ευρείες περιοχές της βόρειας Γερμανίας, ως προμηθευτές υπηρεσιών τηλεφωνικών γραμμών.
In its reply, the applicant states that Colt and Arcor are now active on the national market, and EWE TEL in large areas of northern Germany, as suppliers of telephone lines.
Η Επιτροπή ουδόλως απέδειξε τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ του προβαλλόμενου φαινομένου της συμπιέσεως των τιμών και της προβαλλόμενης βραδύτητας της εξελίξεως του ανταγωνισμού.
The Commission failed to produce evidence of the causal link between the alleged margin squeeze and the allegedly sluggish development of competition.
Το φαινόμενο της συμπιέσεως των τιμών δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη θέση που κατέχει η προσφεύγουσα στο τμήμα της αγοράς που αφορά τις ευρυζωνικές συνδέσεις, καθόσον δεν υπάρχει κανένα τέτοιο φαινόμενο στο εν λόγω τμήμα της αγοράς.
The applicant’s market position in the broadband sector cannot be attributed to the margin squeeze, as there was no margin squeeze in that sector of the market.
Η Επιτροπή και οι παρεμβαίνουσες I και II ζητούν την απόρριψη του υπό κρίση σκέλους.
The Commission and the first and second interveners contend that this part of the plea should be rejected.
Πρέπει να υπομνησθεί ότι η έννοια της καταχρηστικής εκμεταλλεύσεως είναι αντικειμενική και αφορά τη συμπεριφορά συγκεκριμένης επιχειρήσεως κατέχουσας δεσπόζουσα θέση, συμπεριφορά η οποία είναι σε θέση να επηρεάσει τη δομή μιας αγοράς όπου, λόγω ακριβώς της παρουσίας της εν λόγω επιχειρήσεως, ο βαθμός ανταγωνισμού είναι ήδη μειωμένος, και η οποία έχει ως συνέπεια, με την προσφυγή σε μέσα διαφορετικά από εκείνα που διέπουν τον φυσιολογικό ανταγωνισμό στην αγορά προϊόντων ή υπηρεσιών βάσει των παροχών των επιχειρηματιών, την παρεμπόδιση της διατηρήσεως του υφισταμένου ακόμα στην αγορά βαθμού ανταγωνισμού ή της αναπτύξεώς του (αποφάσεις Hoffmann-La Roche κατά Επιτροπής, σκέψη 225 ανωτέρω, σκέψη 91, και AKZO κατά Επιτροπής, σκέψη 189 ανωτέρω, σκέψη 69· διάταξη του Δικαστηρίου της 23ης Φεβρουαρίου 2006, C-171/05 P, Piau κατά Επιτροπής, που δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 37· απόφαση Irish Sugar κατά Επιτροπής, σκέψη 122 ανωτέρω, σκέψη 111).
It must be borne in mind that an ‘abuse’ is an objective concept referring to the behaviour of an undertaking in a dominant position which is such as to influence the structure of a market where, as a result of the very presence of the undertaking in question, the degree of competition is already weakened and which, through recourse to methods different from those which condition normal competition in products or services on the basis of the transactions of commercial operators, has the effect of hindering the maintenance of the degree of competition still existing in the market or the growth of that competition (Hoffmann-La Roche v Commission, cited in paragraph 226 above, paragraph 91; AKZO v Commission, cited in paragraph 189 above, paragraph 69; order of the Court of 23 February 2006 in Case C-171/05 P Piau v Commission, not published in the ECR, paragraph 37; Irish Sugar v Commission, cited in paragraph 122 above, paragraph 111).
Κατά την Επιτροπή, η τιμολογιακή πολιτική της προσφεύγουσας περιόρισε τον ανταγωνισμό στην αγορά των παρεχόμενων στους συνδρομητές υπηρεσιών προσβάσεως στο δίκτυο.
According to the Commission, the applicant’s pricing practices restricted competition in the market for retail access services.
Συνάγει το συμπέρασμα αυτό, στο πλαίσιο της προσβαλλομένης αποφάσεως (αιτιολογικές σκέψεις 179 και 180), ακριβώς λόγω της υπάρξεως του φαινομένου της συμπιέσεως των τιμών.
It reaches that conclusion in the contested decision (recitals 179 and 180) on the basis of the very existence of the margin squeeze.
Δεν απαιτείται καμία απόδειξη κάποιου αντίθετου προς τους κανόνες του ανταγωνισμού αποτελέσματος, έστω και αν η Επιτροπή προβαίνει επικουρικώς σε μια τέτοια εξέταση στις αιτιολογικές σκέψεις 181 έως 183 της προσβαλλομένης αποφάσεως.
It maintains that it is not necessary to demonstrate an anticompetitive effect, although, in the alternative, it examines that effect in recitals 181 to 183 to the contested decision.
Δεδομένου ότι, μέχρι την είσοδο του πρώτου ανταγωνιστή στην αγορά των υπηρεσιών προσβάσεως συνδρομητών, το 1998, η προσφεύγουσα είχε στην πράξη μονοπώλιο στην εν λόγω αγορά λιανικής, το αντίθετο προς τους κανόνες του ανταγωνισμού αποτέλεσμα το οποίο η Επιτροπή υποχρεούται να αποδείξει αφορά τα προσκόμματα τα οποία ενδεχομένως παρενέβαλε η τιμολογιακή πολιτική της προσφεύγουσας στην ανάπτυξη του ανταγωνισμού στην αγορά αυτή.
Given that, until the entry of a first competitor on the market for retail access services, in 1998, the applicant had a monopoly on that retail market, the anti- competitive effect which the Commission is required to demonstrate relates to the possible barriers which the applicant’s pricing practices could have created for the growth of competition in that market.
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί, αφενός, ότι η προσφεύγουσα έχει την κυριότητα του σταθερού τηλεφωνικού δικτύου στη Γερμανία και, αφετέρου, ότι δεν αμφισβητείται ότι, όπως σημειώνει η Επιτροπή στις αιτιολογικές σκέψεις 83 έως 91 της προσβαλλομένης αποφάσεως, δεν υπήρχε στη Γερμανία, κατά τον χρόνο της εκδόσεως της εν λόγω αποφάσεως, καμία άλλη υποδομή που να παρέχει στους ανταγωνιστές της προσφεύγουσας τη δυνατότητα να εισέλθουν κατά βιώσιμο τρόπο στην αγορά των παρεχόμενων στους συνδρομητές υπηρεσιών προσβάσεως στο δίκτυο.
In that respect it must be borne in mind that the applicant owns the fixed telephone network in Germany and, moreover, that it is not disputed that, as the Commission notes in recitals 83 to 91 to the contested decision, there was no other infrastructure in Germany at the time of the adoption of the decision that would have enabled competitors of the applicant to make a viable entry onto the market in retail access services.
Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι υπηρεσίες χονδρικής της προσφεύγουσας είναι αναγκαίες για να μπορεί καθένας από τους ανταγωνιστές της να την ανταγωνιστεί στη λιανική αγορά των παρεχόμενων στους συνδρομητές υπηρεσιών προσβάσεως στο δίκτυο, η συμπίεση των τιμών μεταξύ των τιμολογίων των υπηρεσιών χονδρικής και των τιμολογίων λιανικής της προσφεύγουσας παρεμποδίζει καταρχήν την ανάπτυξη του ανταγωνισμού στις αγορές αυτές.
Having regard to the fact that the applicant’s wholesale services are thus indispensible to enabling a competitor to enter into competition with the applicant on the downstream market in retail access services, a margin squeeze between the applicant’s wholesale and retail charges will in principle hinder the growth of competition in the downstream markets.
Πράγματι, αν οι τιμές λιανικής της προσφεύγουσας είναι χαμηλότερες από τα τιμολόγια των υπηρεσιών χονδρικής ή αν η διαφορά μεταξύ των τιμολογίων των υπηρεσιών χονδρικής και των τιμολογίων λιανικής της προσφεύγουσας είναι ανεπαρκής για να παράσχει τη δυνατότητα σε κάποιον επιχειρηματία εξίσου αποτελεσματικό με αυτήν να καλύψει το ειδικό κόστος του σχετικά με την παροχή στους συνδρομητές υπηρεσιών προσβάσεως στο δίκτυο, ένας ενδεχόμενος ανταγωνιστής εξίσου αποτελεσματικός με την προσφεύγουσα δεν θα μπορεί να εισέλθει στην αγορά των παρεχόμενων στους συνδρομητές υπηρεσιών προσβάσεως στο δίκτυο παρά μόνο ζημιωνόμενος.
If the applicant’s retail prices are lower than its wholesale charges, or if the spread between the applicant’s wholesale and retail charges is insufficient to enable an equally efficient operator to cover its productspecific costs of supplying retail access services, a potential competitor who is just as efficient as the applicant would not be able to enter the retail access services market without suffering losses.
Ασφαλώς, όπως υπογραμμίζει η προσφεύγουσα, οι ανταγωνιστές της προσφεύγουν κανονικά σε σταυροειδείς επιδοτήσεις, υπό την έννοια ότι αντισταθμίζουν της ζημίες που υφίστανται στην αγορά των υπηρεσιών προσβάσεως συνδρομητών με τα κέρδη που αποκομίζουν σε άλλες αγορές, όπως οι αγορές τηλεφωνικών κλήσεων.
Admittedly, as the applicant maintains, its competitors will normally resort to cross-subsidisation, in that they will offset the losses suffered on the retail access market with the profits made on other markets, such as the telephone calls markets.
Εντούτοις, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η προσφεύγουσα, ως κύριος του δικτύου σταθερής τηλεφωνίας, δεν χρειάζεται να προσφεύγει σε υπηρεσίες χονδρικής για να μπορεί να παρέχει στους συνδρομητές υπηρεσίες προσβάσεως στο δίκτυο και ότι, επομένως, σε αντίθεση με τους ανταγωνιστές της, λόγω της τιμολογιακής πολιτικής μιας επιχειρήσεως με δεσπόζουσα θέση, δεν είναι υποχρεωμένη να επιδιώκει να αντισταθμίσει τις ζημίες που υφίσταται στην αγορά των παρεχόμενων στους συνδρομητές υπηρεσιών προσβάσεως στο δίκτυο, η συμπίεση των τιμών που διαπίστωσε η προσβαλλόμενη απόφαση νοθεύει τον ανταγωνισμό όχι μόνον στην αγορά προσβάσεως των συνδρομητών στο δίκτυο, αλλά επίσης στην αγορά τηλεφωνικών κλήσεων (βλ. σκέψεις 197 έως 202 ανωτέρω).
However, in view of the fact that, as the owner of the fixed network, the applicant does not need to rely on wholesale services in order to be able to offer retail access services and therefore, unlike its competitors, does not have to try to offset losses suffered on the retail access market on account of the pricing practices of a dominant undertaking, the margin squeeze identified in the contested decision distorts competition not only on the retail access market but also on the telephone calls market (see paragraphs 197 to 202 above).
Εξάλλου, τα χαμηλά μερίδια της αγοράς που εξασφάλισαν οι ανταγωνιστές της προσφεύγουσας στην αγορά των παρεχόμενων στους συνδρομητές υπηρεσιών προσβάσεως στο δίκτυο, μετά την απελευθέρωση της αγοράς κατόπιν της ενάρξεως της ισχύος του TKG, την 1η Αυγούστου 1996, αποτελούν ένδειξη περί των προσκομμάτων τα οποία παρενέβαλε η τιμολογιακή πολιτική της προσφεύγουσας στην ανάπτυξη του ανταγωνισμού στις αγορές αυτές.
Furthermore, the small market shares acquired by the applicant’s competitors in the retail access market since the market was liberalised by the entry into force of the TKG on 1 August 1996 are evidence of the restrictions which the applicant’s pricing practices have imposed on the growth of competition in those markets.
Έτσι, η προσφεύγουσα εξέθεσε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ότι δεν αμφισβητεί τις διαπιστώσεις στις οποίες καταλήγει η προσβαλλόμενη απόφαση (αιτιολογική σκέψη 181), σύμφωνα με τις οποίες, κατά τον χρόνο της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, το σύνολο των ανταγωνιστών της στη Γερμανία κατείχε μόλις το «4,4 % στις συνδέσεις στενής ζώνης και 10 % στις ευρυζωνικές συνδέσεις» και ότι, «στο τέλος του 2002 και οι 64 ανταγωνιστές μαζί διέθεταν μόλις 2,35 εκατομμύρια από τις 53,72 εκατομμύρια τηλεφωνικές γραμμές στη Γερμανία».
Thus, the applicant explained at the hearing that it did not dispute the findings in the contested decision (recital 181) that, at the time of the adoption of the contested decision, all of its competitors in Germany held market shares of only ‘4.4% in narrowband access and 10% in [broadband] access’ and that, at the ‘end of 2002 all 64 competitors together held only 2.35 million of the total of 53.72 million telephone channels in Germany’.
Επιπλέον, δεν αμφισβητείται ότι, αν ληφθούν υπόψη μόνον οι αναλογικές γραμμές, που αντιπροσώπευαν στη Γερμανία, κατά τον χρόνο της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, το 75 % του συνόλου των γραμμών, το μερίδιο των ανταγωνιστών της προσφεύγουσας μειώθηκε από το 21 % το 1999 στο 10 % το 2002 (προσβαλλόμενη απόφαση, αιτιολογική σκέψη 182).
In addition, it is not disputed that, taking only analogue connections into consideration — which, at the time of adoption of the contested decision, accounted for 75% of all connections in Germany — the applicant’s competitors’ share fell from 21% in 1999 to 10% in 2002 (recital 182 to the contested decision).
Εντούτοις, η προσφεύγουσα υπογράμμισε ότι πολλοί ανταγωνιστές κατόρθωσαν να εξασφαλίσουν σημαντικά μερίδια της αγοράς στις αστικές περιοχές με μεγάλη πυκνότητα πληθυσμού.
The applicant nevertheless maintained that numerous competitors have been able to gain significant market shares in urban areas.
Συναφώς, διαπιστώνεται ότι η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί τον προσδιορισμό της αγοράς σύμφωνα με την προσβαλλόμενη απόφαση (αιτιολογικές σκέψεις 92 έως 95), κατά την οποία η επίμαχη γεωγραφική αγορά είναι η αγορά της Γερμανίας.
In that respect, it must be noted that the applicant does not challenge the definition of the market contained in the contested decision (recitals 92 to 95), according to which the relevant geographic market is the German market.
Επομένως, η αύξηση των μεριδίων ορισμένων ανταγωνιστών της προσφεύγουσας σε ορισμένες περιοχές με μεγάλη πυκνότητα πληθυσμού δεν επηρεάζει τη διαπίστωση ότι οι ανταγωνιστές της προσφεύγουσας εξασφάλισαν συνολικά μικρά μόνον μερίδια στην ως άνω γεωγραφική αγορά των παρεχόμενων στους συνδρομητές υπηρεσιών προσβάσεως στο δίκτυο.
The progress made by some of the applicant’s competitors in certain urban areas does not therefore affect the finding that the applicant’s competitors have, overall, acquired only small market shares in the relevant geographic market in retail access services.
Το γεγονός ότι ο ανταγωνισμός αναπτύχθηκε λιγότερο στα άλλα κράτη μέλη δεν αποδεικνύει ωστόσο ότι η τιμολογιακή πολιτική της προσφεύγουσας δεν είχε αντίθετα προς τους κανόνες του ανταγωνισμού αποτελέσματα στη Γερμανία, η οποία αποτελεί την κρίσιμη γεωγραφική αγορά.
Moreover, the fact that competition has developed less favourably in the other Member States does not show that the applicant’s pricing practices had no anticompetitive effect in Germany, which is the relevant geographic market.
Η κατάσταση των άλλων κρατών μελών, με πιο περιορισμένη ανάπτυξη του ανταγωνισμού όπως προβάλλεται, μπορεί να συνδέεται με το γεγονός ότι οι αγορές των σχετικών υπηρεσιών απελευθερώθηκαν αργότερα, δηλαδή μετά την 1η Ιουνίου 1997, ημερομηνία κατά την οποία η προσφεύγουσα υποχρεώθηκε σύμφωνα με το ισχύον γερμανικό δίκαιο να χορηγεί στους ανταγωνιστές της πλήρως αποδεσμοποιημένη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο (βλ. σκέψη 198 ανωτέρω).
The purportedly less favourable situation in the other Member States could be linked to the fact that the markets in the services concerned were liberalised later, after 1 June 1997, the date on which the applicant was obliged under the relevant German law to offer its competitors fully unbundled access to the local loop (see paragraph 198 above).
Πρέπει να σημειωθεί συναφώς ότι το άρθρο 3 του κανονισμού (EK) 2887/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο (ΕΕ L 336, σ.
It must be noted in that regard that Article 3 of Regulation (EC) No 2887/2000 of the European Parliament and of the Council of 18 December 2000 on unbundled access to the local loop (OJ 2000 L 336, p.
4), δεν επιβάλλει μια τέτοια υποχρέωση στους ιστορικούς φορείς τηλεπικοινωνιών παρά μόνον από τις 31 Δεκεμβρίου 2000.
4) imposes such an obligation on incumbent operators only from 31 December 2000.
Η προβαλλόμενη μικρότερη ανάπτυξη του ανταγωνισμού στα άλλα κράτη μέλη θα μπορούσε επίσης να συνδέεται με την ύπαρξη άλλων παραβάσεων του κοινοτικού δικαίου του ανταγωνισμού.
The purportedly less favourable situation in the other Member States could also be linked to the existence of other infringements of Community competition law.
Τέλος, όσον αφορά το επιχείρημα που προβάλλεται με το υπόμνημα απαντήσεως, κατά το οποίο δύο ανταγωνιστές της προσφεύγουσας εισήλθαν «στο μεταξύ» στην
Finally, as regards the argument put forward in the reply that two of the applicant’s competitors are ‘now’ active on the national market, it must be borne in mind that,
141, σκέψη 7, και απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Φεβρουαρίου 2002, T-395/94, Atlantic Container Line κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. II-875, σκέψη 252).
DEUTSCHE TELEKOM v COMMISSION in the context of an action for annulment under Article 230 EC, the legality of a Community measure must be assessed on the basis of the elements of fact and of law existing at the time when the measure was adopted (Joined Cases 15/76 and 16/76 France v Commission [1979] ECR 321, paragraph 7, and Case T-395/94 Atlantic Container Line and Others v Commission [2002] ECR II-875, paragraph 252).
Εν πάση περιπτώσει, η προσφεύγουσα, που παραλείπει να παράσχει αριθμητικά στοιχεία σχετικά με την παρουσία των ανταγωνιστών σε εθνικό επίπεδο, δεν προσκομίζει κανένα αποδεικτικό στοιχείο ικανό να κλονίσει τις διαπιστώσεις που περιλαμβάνονται στις αιτιολογικές σκέψεις 180 έως 183 της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά τις οποίες η τιμολογιακή πολιτική της εμποδίζει πράγματι τον ανταγωνισμό στην γερμανική αγορά των παρεχόμενων στους συνδρομητές υπηρεσιών προσβάσεως στο δίκτυο.
In any event, the applicant, which fails to quantify the extent to which competitors are present on the national market, does not produce any evidence to rebut the findings in recitals 180 to 183 to the contested decision that its pricing practices actually restrict competition on the German retail access market.
Επομένως, το τελευταίο σκέλος του πρώτου λόγου πρέπει να απορριφθεί.
It follows that the final part of the first plea in law must be rejected.
Β — Επί του δευτέρου λόγου, που στηρίζεται στον πλημμελή χαρακτήρα του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως
B — Second plea in law: the defective nature of the operative part of the contested decision
Η προσφεύγουσα υπενθυμίζει καταρχάς ότι το άρθρο 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως διαπιστώνει ότι η ίδια παρέβη το άρθρο 82, στοιχείο α’, ΕΚ «χρεώνοντας στους ανταγωνιστές και στους λιανικούς πελάτες της για την πρόσβαση στο τοπικό δίκτυο μη δίκαια μηνιαία και εφάπαξ τέλη και παρεμποδίζοντας σε σημαντικό βαθμό τον ανταγωνισμό στην αγορά πρόσβασης στο τοπικό δίκτυο».
The applicant notes first of all that Article 1 of the contested decision concludes that the applicant has infringed Article 82(a) EC ‘by charging its competitors and endusers unfair monthly and one-off charges for access to the local network’.
Κατά το διατακτικό αυτό, επομένως, τα τιμολόγια των υπηρεσιών χονδρικής και οι τιμές λιανικής της προσφεύγουσας επιβάλλουν μη δίκαιους όρους.
According to the operative part, the applicant’s wholesale charges and retail prices are therefore unfair.
Εντούτοις, στην αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως, τα τιμολόγια της προσφεύγουσας αυτά καθαυτά δεν χαρακτηρίζονται ως μη δίκαια.
However, the applicant’s charges as such have not been described as unfair in the grounds of the contested decision.
Μόνον η σχέση μεταξύ τιμολογίων υπηρεσιών χονδρικής και τιμολογίων λιανικής θεωρήθηκε ως καταχρηστική λόγω του προβαλλόμενου φαινομένου της συμπιέσεως των τιμών.
It is only the relationship between wholesale charges and retail prices that has been deemed to be abusive as a result of the alleged margin squeeze.
Έτσι, οι αιτιολογίες της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν στηρίζουν το διατακτικό της.
The operative part of the contested decision is therefore not supported by the grounds of the decision.
Στη συνέχεια, η προσφεύγουσα υπενθυμίζει ότι το άρθρο 2 του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως την υποχρεώνει να παύσει την παράβαση που μνημονεύεται στο άρθρο 1 και να μην επαναλάβει τις πράξεις ή πρακτικές περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο αυτό.
Next, the applicant notes that Article 2 of the operative part of the contested decision orders it to bring to an end the infringement referred to in Article 1 and to refrain from repeating any act or conduct described in that article.
Όμως, επιπλέον του γεγονότος ότι η περιλαμβανόμενη στο άρθρο 2 διαταγή αντιφάσκει προς τις αιτιολογίες της προσβαλλομένης αποφάσεως, η ως άνω διαταγή δεν μπορεί να εκτελεστεί, διότι η προσφεύγουσα δεν είναι σε θέση να επηρεάσει τις τιμές των υπηρεσιών χονδρικής.
However, besides the fact that the order in Article 2 is at odds with the grounds of the contested decision, it cannot be complied with because the applicant is not in a position to influence the price of wholesale access.
Τέλος, με το υπόμνημα απαντήσεως, η προσφεύγουσα προσθέτει ότι και το άρθρο 1 του διατακτικού πάσχει, διότι η Επιτροπή διαπιστώνει με αυτό ότι η προσφεύγουσα, χρεώνοντας μη δίκαια τέλη, παρέβη το άρθρο 82 ΕΚ.
Finally, in its reply, the applicant further submits that Article 1 of the operative part is also defective because the Commission finds there that the applicant has infringed Article 82 EC by charging unfair charges.
Όμως, η προσφεύγουσα δεν διαθέτει κανένα περιθώριο δράσεως όσον αφορά τα τιμολόγια αυτά (βλ. σκέψη 73 ανωτέρω).
However, the applicant has no leeway in the charging of those charges (see paragraph 73 above).
Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη του λόγου αυτού.
The Commission contends that this plea should be rejected.
Πρέπει να υπομνησθεί ότι το άρθρο 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως διαπιστώνει ότι η προσφεύγουσα «παραβιάζει […] το άρθρο 82, στοιχείο α’, ΕΚ, χρεώνοντας στους ανταγωνιστές και στους λιανικούς πελάτες της για την πρόσβαση στο τοπικό δίκτυο μη δίκαια μηνιαία και εφάπαξ τέλη και παρεμποδίζοντας σε σημαντικό βαθμό τον ανταγωνισμό στην αγορά πρόσβασης στο τοπικό δίκτυο».
Article 1 of the contested decision finds that the applicant ‘has infringed Article 82(a) [EC] by charging its competitors and endusers unfair monthly and one-off charges for access to the local network, thus significantly impeding competition on the market for access to the local network’.
Σε αντίθεση με όσα διατείνεται η προσφεύγουσα, το άρθρο 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν ορίζει ότι τόσο τα τιμολόγια των υπηρεσιών χονδρικής όσο και τα τιμολόγια λιανικής της προσφεύγουσας πρέπει να θεωρηθούν ως μη δίκαια.
Contrary to the applicant’s claim, Article 1 of the contested decision does not state that both the applicant’s charges for wholesale services and its retail prices must be regarded as being unfair.
Πράγματι, το διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως πρέπει να αναγνωσθεί με βάση τις αιτιολογίες της (απόφαση του Πρωτοδικείου της 16ης Δεκεμβρίου 2003, T-5/00 και T-6/00, Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied και Technische Unie κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. II-5761, σκέψη 374).
The operative part of the contested decision must be read in the light of the grounds of that decision (Joined Cases T-5/00 and T-6/00 Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied and Technische Unie v Commission [2003] ECR II-5761, paragraph 374).
Έτσι, προκύπτει σαφώς ότι «η εκ μέρους της [προσφεύγουσας] διαπραχθείσα κατάχρηση συνίσταται στην επιβολή μη δίκαιων τιμών υπό τη μορφή συμπίεσης των τιμών, σε βάρος των ανταγωνιστών της» (προσβαλλόμενη απόφαση, αιτιολογική σκέψη 201).
Thus it is clear that ‘[t]he abuse committed by [the applicant] consists in the imposition of unfair prices in the form of a margin squeeze to the detriment of its competitors’ (recital 201 to the contested decision).
Η διαπραχθείσα κατάχρηση έχει τη «μορφή συμπίεσης τιμών λόγω δυσανάλογων [μεταξύ τους] χονδρικών και λιανικών τελών για την πρόσβαση στο δίκτυο τοπικής πρόσβασης» (προσβαλλόμενη απόφαση, αιτιολογική σκέψη 57) και λαμβάνει «τη μορφή [μη δίκαιων] τιμών» (προσβαλλόμενη απόφαση, αιτιολογική σκέψη 163).
The abuse committed takes the ‘form of a margin squeeze generated by a disproportion between wholesale charges and retail charges for access to the local network’ (recital 57 to the contested decision) and is described as ‘the unfair pricing’ abuse (recital 163 to the contested decision).