natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεπώς, μόνον λόγω της αντικειμενικής ιδιότητάς τους ως φορείς εκμεταλλεύσεως τους οποίους αφορούν οι κανόνες του κεφαλαίου 6.2 του γερμανικού ΕΣΚ II και δραστηριοποιούνται στους τομείς που καλύπτει το παράρτημα Ι της οδηγίας 2003/87, οι προσφεύγουσες δύνανται να ισχυριστούν ότι θίγονται από την απόφαση της Επιτροπής.
It was therefore only because of their objective status as operators covered by the rules in chapter 6.2 of the German NAP II and active in the sectors falling within Annex I to Directive 2003/87 that the applicants could claim to be affected by the contested decision.
Περαιτέρω, το Πρωτοδικείο, με την ίδια σκέψη της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως, έκρινε ότι κανένα από τα επιχειρήματα που προέβαλαν οι προσφεύγουσες δεν μπορεί να διακυβεύσει την εκτίμηση αυτή.
In addition, in the same paragraph of the order under appeal, the Court of First Instance held that none of the arguments submitted by the applicants was capable of calling that finding into question.
Ειδικότερα, με τη σκέψη 65 της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτό το επιχείρημα ότι η Saint-Gobain Glass Deutschland αποτελεί μέρος κλειστού κύκλου προσώπων επειδή ανήκει σε όμιλο φορέων εκμεταλλεύσεως που ζήτησαν και τους χορηγήθηκαν δικαιώματα εκπομπών κατά τη διάρκεια της περιόδου από το 2003 έως το 2004, δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 1, του ZuG 2007.
It held in particular, in paragraph 65 of the order under appeal, that the argument could not be accepted that Saint-Gobain Glass Deutschland was part of a closed class of persons because it belonged to a group of operators who had applied for and obtained emission allowances during the period 2003 to 2004 under Article 8(1) of the ZuG 2007.
Συναφώς, το Πρωτοδικείο διαπίστωσε, κατ’ αρχάς, ότι η Saint-Gobain Glass Deutschland δεν προσκόμισε διευκρινίσεις ή αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά τη σύνθεση του προβαλλομένου αυτού κλειστού κύκλου προσώπων.
In that regard, the Court of First Instance held, first, that Saint-Gobain Glass Deutschland had not provided any clarifications or produced any proof as to the composition of that supposed closed class of operators.
Επομένως, δεν πρόσθεσε στον φάκελο της υποθέσεως κανέναν κατάλογο φορέων εκμεταλλεύσεως που έτυχαν της εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, του ZuG 2007 όπως ο κατάλογος που προσκόμισαν οι άλλες δύο προσφεύγουσες.
Thus it had failed to place on the case-file any list of operators who had benefited from the application of Article 8(1) of the ZuG 2007 similar to that produced by the other two applicants.
Περαιτέρω, το Πρωτοδικείο υπενθύμισε ότι η δυνατότητα προσδιορισμού, με μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό ακριβείας, του αριθμού ή και της ταυτότητας των υποκειμένων δικαίου στα οποία εφαρμόζεται ένα μέτρο ουδόλως σημαίνει ότι το μέτρο αυτό πρέπει να θεωρείται ως αφορόν τα πρόσωπα αυτά ατομικά, εφόσον δεν αμφισβητείται ότι η εφαρμογή αυτή λαμβάνει χώρα βάσει αντικειμενικής έννομης ή πραγματικής καταστάσεως την οποία καθορίζει η εν λόγω πράξη (απόφαση του Δικαστηρίου της 22ας Νοεμβρίου 2001, C-451/98, Antillean Rice Mills κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2001, σ. Ι-8949, σκέψη 52).
In addition, the Court of First Instance pointed out that the possibility of determining, at the time of the adoption of a contested measure, more or less precisely the number, or even the identity, of the persons to whom that measure applies by no means implies that it must be regarded as being of individual concern to them, as long as it is established that that application takes effect by virtue of an objective legal or factual situation defined by the measure in question (Case C-451/98 Antillean Rice Mills v Council [2001] ECR I-8949, paragraph 52).
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η Saint-Gobain Glass Deutschland δεν απέδειξε ότι η απόφαση της Επιτροπής την αφορά ατομικά επειδή προβάλλει ότι ανήκει σε κλειστό κύκλο φορέων εκμεταλλεύσεως.
In those circumstances, the Court of First Instance accordingly held that Saint-Gobain Glass Deutschland had failed to demonstrate that it was individually concerned by the contested decision because of its supposed membership of a closed class of operators.
Εξάλλου, το Πρωτοδικείο έκρινε επίσης ότι ούτε από τους σκοπούς της οδηγίας 2003/87, υπό το πρίσμα της πέμπτης αιτιολογικής της σκέψεως, ούτε από το πέμπτο κριτήριο του παραρτήματος ΙΙΙ, ούτε από καμία άλλη διάταξη της εν λόγω οδηγίας προκύπτει εγγύηση για τους φορείς εκμεταλλεύσεως εγκαταστάσεων ότι θα εφαρμοστεί συγκεκριμένη μέθοδος κατανομής, και μάλιστα ότι θα τους κατανεμηθούν ορισμένα δικαιώματα εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, ειδικότερα όταν η
Furthermore, the Court of First Instance also held that it was not possible to derive from the objectives of Directive 2003/87, read in the light of recital 5 in the preamble, from criterion 5 in Annex III, or from any other provision of that directive, a guarantee for the operators of installations that a particular allocation method would be applied to them, let alone that they would obtain a particular quantity of greenhouse gas emission allowances, especially when the supposed guarantee referred
SAINT-GOBAIN GLASS DEUTSCHLAND κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ προβαλλομένη αυτή εγγύηση αφορά πολλές περιόδους κατανομής.
SAINT-GOBAIN GLASS DEUTSCHLAND v COMMISSION to a number of allocation periods.
Αντιθέτως, το άρθρο 11, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2003/87, σε συνδυασμό με τα άρθρα 9, παράγραφος 1, και 13, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής διακρίνει σαφώς μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης περιόδου κατανομής και περιορίζει το κύρος των δικαιωμάτων εκπομπής που κατανέμονται για μία μόνον περίοδο κατανομής, πράγμα το οποίο συνεπάγεται ότι τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν διαφορετικές αποφάσεις περί κατανομής για κάθε περίοδο.
On the contrary, Article 11(1) and (2) of Directive 2003/87, read in conjunction with Articles 9(1) and 13(1) of the directive, clearly distinguished between the first and second allocation periods and restricted the validity of the allocated emission allowances to a single allocation period, which implied that the Member States had to adopt separate allocation decisions for each period.
Με την αίτηση αναιρέσεως, η Saint-Gobain Glass Deutschland ζητεί από το Δικαστήριο:
By its appeal, Saint-Gobain Glass Deutschland claims that the Court of Justice should:
— να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη καθόσον αφορά την αναιρεσείουσα·
— set aside the order under appeal in so far as it concerns the appellant;
— να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως της Επιτροπής, καθόσον με τη διάταξη αυτή κρίνονται ασυμβίβαστες προς την οδηγία 2003/87 οι εγγυήσεις περί κατανομής που προκύπτουν από την πρώτη περίοδο εμπορίας, όπως οι περιγραφόμενες στο κεφάλαιο 6.2 του γερμανικού ΕΣΚ II·
— annul Article 1(2) of the contested decision to the extent that it declares incompatible with Directive 2003/87 the allocation guarantees from the first trading period referred to in chapter 6.2 of the German NAP II;
— να ακυρώσει το άρθρο 2, παράγραφος 2, της αποφάσεως της Επιτροπής, καθόσον, αφενός, με τη διάταξη αυτή επιβάλλονται δεσμεύσεις στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας όσον αφορά την εφαρμογή των εγγυήσεων κατανομής που προκύπτουν από την πρώτη περίοδο εμπορίας, οι οποίες περιγράφονται στο κεφάλαιο 6.2 του γερμανικού ΕΣΚ II, και, αφετέρου, καθόσον με τη διάταξη αυτή επιβάλλεται η εφαρμογή του ιδίου συντελεστή προόδου όπως για τις λοιπές υφιστάμενες παρεμφερείς εγκαταστάσεις·
— annul Article 2(2) of the contested decision to the extent that it imposes obligations on the Federal Republic of Germany relating to the application of the allocation guarantees from the first trading period referred to in chapter 6.2 of the German NAP II, and to the extent that it requires the application of the same compliance factor as for other comparable existing installations;
— επικουρικώς, να ακυρώσει την αναιρεσιβαλλομένη διάταξη και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Πρωτοδικείου·
— in the alternative, set aside the order under appeal and refer the case back to the Court of First Instance;
Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως ως απαράδεκτης και, επικουρικώς, την απόρριψή της ως αβάσιμης.
The Commission contends that the Court should dismiss the appeal as inadmissible and, in the alternative, unfounded.
Ζητεί επίσης την καταδίκη της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα.
It also contends that the appellant should be ordered to pay the costs.
Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η Saint-Gobain Glass Deutschland προβάλλει δύο λόγους αναιρέσεως της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως, αντλούμενους από παραβίαση του δικονομικού δικαίου και παράβαση του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ.
In support of its appeal, Saint-Gobain Glass Deutschland relies on two pleas supporting the claim to set aside the order under appeal, alleging infringement of procedural law and an infringement of the fourth paragraph of Article 230 EC.
Σύμφωνα με το άρθρο 119 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, όταν η αίτηση αναιρέσεως είναι προδήλως απαράδεκτη ή προδήλως αβάσιμη, το Δικαστήριο μπορεί, κατά πάσα στάση της δίκης, κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή και αφού ακούσει τον γενικό εισαγγελέα, να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως με αιτιολογημένη διάταξη.
Under Article 119 of the Rules of Procedure, where an appeal is clearly inadmissible or clearly unfounded, the Court may at any time, acting on a report from the Judge-Rapporteur and after hearing the Advocate General, by reasoned order dismiss the appeal.
Το Δικαστήριο κρίνει ότι τούτο συμβαίνει εν προκειμένω και, λαμβανομένης υπόψη της εκδόσεως της παρούσας διατάξεως, παρέλκει η εξέταση της αιτήσεως περί εκδικάσεως της υποθέσεως με ταχεία διαδικασία.
The Court considers that to be the case in the present proceedings and holds that, taking into account the making of the present order, it is not necessary to rule on the application for an expedited procedure.
Επί του παραδεκτού της αιτήσεως αναιρέσεως
Admissibility of the appeal
Η Επιτροπή φρονεί ότι η αναιρεσείουσα δεν έχει πλέον έννομο συμφέρον καθόσον η ακύρωση των διατάξεων της αποφάσεως της Επιτροπής στο πλαίσιο της αναιρέσεως δεν συνεπάγεται κανένα έννομο αποτέλεσμα, λόγω της εκδόσεως της από 26 Οκτωβρίου 2007 αποφάσεως C(2007) 5258 της Επιτροπής, περί εγκρίσεως των τροποποιήσεων που επέφερε στη νομοθεσία της η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και, μεταξύ άλλων, της αντικαταστάσεως του συστήματος που βασιζόταν σε ενιαίο συντελεστή εκπληρώσεως με άλλο σύστημα.
The Commission considers that the appellant no longer has an interest in bringing proceedings since the annulment of the provisions of the contested decision in the appeal would not produce any legal effects, on account of the adoption of Commission Decision C(2007) 5258 of 26 October 2007 authorising the amendments introduced by the Federal Republic of Germany to its legislation and in particular the replacement of the system based on a single compliance factor by another system.
Κατόπιν αιτήσεως του Δικαστηρίου, βάσει του άρθρου 54α του Κανονισμού Διαδικασίας του, η Επιτροπή τού κοινοποίησε την τελευταία αυτή απόφαση.
At the request of the Court, made pursuant to Article 54a of the Rules of Procedure, the Commission communicated that decision to it.
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι το Δικαστήριο μπορεί να κρίνει μια αίτηση αναιρέσεως απαράδεκτη λόγω γεγονότος μεταγενέστερου της αποφάσεως του Πρωτοδικείου δυναμένου να άρει τον βλαπτικό για τον αναιρεσείοντα χαρακτήρα της αποφάσεως αυτής.
In that regard, it should be pointed out that the Court may declare an appeal inadmissible when an event subsequent to the judgment of the Court of First Instance has removed its prejudicial effect as regards the appellant.
Ι-3319, σκέψη 13, και διάταξη της 25ης Ιανουαρίου 2001, C-111/99 P, Lech-Stahlwerke κατά Επιτροπής, Συλλογή 2001, σ. I-727, σκέψη 18).
For an appellant to have an interest in bringing proceedings the appeal must be capable, if successful, of procuring an advantage to the party bringing it (Case C-19/93 P Rendo and Others v Commission [1995] ECR I-3319, paragraph 13; and order in Case C-111/99 P Lech-Stahlwerke v Commission [2001] ECR I-727, paragraph 18).
Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι η απόφαση που επικαλείται η Επιτροπή για να αποδείξει την έλλειψη εννόμου συμφέροντος της αναιρεσείουσας, αφενός, δεν αντικαθιστά την απόφαση της Επιτροπής, και, αφετέρου, παραπέμπει μόνο σε τροποποιήσεις που αφορούν το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως της Επιτροπής.
In the present case, it should be pointed out that the decision on which the Commission relies in order to show the appellant’s lack of an interest to bring proceedings does not replace the contested decision and refers only to amendments in connection with Article 1(2) of the contested decision.
Ωστόσο, η αναιρεσείουσα αμφισβητεί και τις διαπιστώσεις περί του ασυμβάτου προς την οδηγία 2003/87 των εγγυήσεων που προκύπτουν από την πρώτη περίοδο κατανομής και περιλαμβάνονται στο άρθρο 2, παράγραφος 2, της αποφάσεως της Επιτροπής, καθόσον η διάταξη αυτή, αφενός, επιβάλλει δεσμεύσεις στο κράτος μέλος, που είναι αποδέκτης της αποφάσεως, όσον αφορά την εφαρμογή των εγγυήσεων που προκύπτουν από την πρώτη περίοδο κατανομής, οι οποίες περιγράφονται στο κεφάλαιο 6.2 του γερμανικού ΕΣΚ II, και, αφετέρου, επιβάλλει στο κράτος αυτό την εφαρμογή του ίδιου συντελεστή προόδου όπως για τις λοιπές υφιστάμενες παρεμφερείς εγκαταστάσεις.
However, the appellant also contests the findings concerning the incompatibility with Directive 2003/87 of the allocation guarantees from the first period of allocation referred to in Article 2(2) of the contested decision to the extent that, first, that provision imposes obligations on the Member State to which the decision is addressed concerning the application of the allocation guarantees from the first trading period referred to in chapter 6.2 of the German NAP II and, second, it requires that State to apply the same compliance factor as for the other comparable existing installations.
Υπό τις συνθήκες αυτές, και ελλείψει συμπληρωματικών πληροφοριακών στοιχείων, το Δικαστήριο δεν δύναται να κρίνει, όπως ζητεί η Επιτροπή, ότι η Saint-Gobain Glass Deutschland στερείται εννόμου συμφέροντος στο πλαίσιο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.
In those circumstances, and in the absence of additional information, the Court is not in a position to hold, as requested by the Commission, that Saint-Gobain Glass Deutschland has no interest to bring the present appeal proceedings.
Κατά συνέπεια, η ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή πρέπει να απορριφθεί.
At a result, the objection of inadmissibility raised by the Commission must be dismissed.
Επί του πρώτου λόγου αναιρέσεως, που αντλείται από παραβίαση του δικονομικού δικαίου
First plea in law alleging infringement of procedural law
Η Saint-Gobain Glass Deutschland υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο, με την αναιρεσιβαλλομένη διάταξη, παραβίασε την αρχή της δίκαιης δίκης καθώς και την επιταγή
Saint-Gobain Glass Deutschland submits that the Court of First Instance has, by the order under appeal, committed an infringement of the right to a fair and judicial hearing of its case. In that regard, it claims in particular that the parties to an action
SAINT-GOBAIN GLASS DEUTSCHLAND κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ περί δικαστικής ακροάσεως.
SAINT-GOBAIN GLASS DEUTSCHLAND v COMMISSION must be given the possibility of expressing themselves on all the questions of fact and law relevant for the resolution of the dispute.
Σύμφωνα με την αναιρεσείουσα, το Πρωτοδικείο στήριξε κατ’ ουσίαν τη διάταξή του επί του γεγονότος ότι η Saint-Gobain Glass Deutschland δεν προσκόμισε διευκρινίσεις ή αποδεικτικά στοιχεία ως προς τη σύνθεση του προβαλλομένου κλειστού κύκλου των φορέων εκμεταλλεύσεως για να της αναγνωριστεί η ιδιότητα προσώπου το οποίο αφορά ατομικώς η απόφαση της Επιτροπής.
According to the appellant, the Court of First Instance based its order essentially on the fact that it had not produced further clarifications or proof with regard to the composition of the closed class of operators on which it relied in order to be recognised as a person individually concerned by the contested action.
Ωστόσο, η Saint-Gobain Glass Deutschland ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο ουδόλως της ζήτησε να προσκομίσει τέτοιον κατάλογο.
The appellant claims that in fact the Court of First Instance did not ask it to produce a list of the operators concerned.
Επομένως, η Saint-Gobain Glass Deutschland δεν μπορούσε να εκθέσει στο Πρωτοδικείο τους λόγους για τους οποίους δεν προσκομίστηκε τέτοιος κατάλογος.
It follows that it was not in a position to explain to the Court of First Instance the reasons for the failure to produce such a list.
Συναφώς, η αναιρεσείουσα φρονεί ότι δεν είχε κανένα λόγο να προσκομίσει τον επίμαχο κατάλογο χωρίς να της ζητηθεί ρητώς από το Πρωτοδικείο.
In that regard, the appellant considers that it had no reason to produce the list in question without being expressly requested by the Court of First Instance to do so.
Εξάλλου, η ιδιότητα μέλους ενός κλειστού κύκλου επιχειρηματιών που θίγονται από την απόφαση της Επιτροπής προκύπτει άμεσα από τη δομή της εθνικής νομοθεσίας και, επομένως, δεν εξαρτάται από την προσκόμιση καταλόγου των ενδιαφερομένων φορέων εκμεταλλεύσεως.
In addition, the fact of belonging to a closed class of operators affected by the adoption of the contested decision derives directly from the structure of the national legislation and therefore does not depend on the production of a list of the operators concerned.
Η Saint-Gobain Glass Deutschland υποστηρίζει επίσης ότι της ήταν αδύνατο να προσκομίσει τέτοιον κατάλογο εφόσον το Umweltbundesamt δεν μπορούσε να δεχθεί συναφές αίτημα για λόγους συνδεόμενους με την προστασία των προσωπικών δεδομένων.
Saint-Gobain Glass Deutschland also submits that it was impossible for it to produce such a list because the Umweltbundesamt is not allowed to accede to a request of that kind for reasons related to data protection.
Αντιθέτως, το Πρωτοδικείο είχε τη δυνατότητα να λάβει μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας ή διεξαγωγής αποδείξεων.
By contrast, it would have been open to the Court of First Instance to adopt a measure of organisation of procedure or a measure of inquiry.
Επομένως, αν το Πρωτοδικείο είχε θέσει το ζήτημα αυτό, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας θα είχε προσκομίσει τον εν λόγω κατάλογο, βάσει του οποίου θα μπορούσε να αποδειχθεί ότι η αναιρεσείουσα συμμετέχει σε κλειστό κύκλο φορέων εκμεταλλεύσεως.
Thus, if the Court of First Instance had made such a request, the Federal Republic of Germany would have produced a list capable of demonstrating that the appellant belonged to a closed class of operators.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι, με την αναιρεσιβαλλομένη διάταξη, το Πρωτοδικείο ουδόλως παραβίασε το δικονομικό δίκαιο.
The Commission considers that the Court of Instance did not, by the contested order, commit any infringement of procedural law.
Προκαταρκτικώς, διαπιστώνεται ότι, αντιθέτως προς όσα θεωρεί προφανώς η αναιρεσείουσα, μόνον εκ περισσού το Πρωτοδικείο επισήμανε ότι η αναιρεσείουσα δεν προσκόμισε κατάλογο των φορέων εκμεταλλεύσεως που θίγονται από την απόφαση της Επιτροπής για να αποδείξει ότι η απόφαση την αφορά ατομικώς.
It should be noted at the outset that, contrary to what the appellant seems to believe, it was only for sake of completeness that the Court of First Instance pointed out that it had not furnished a list of the operators affected by the contested decision in order to show that it was individually concerned by the decision.
Συγκεκριμένα, το Πρωτοδικείο έκρινε κατ’ αρχάς, με τη σκέψη 61 της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως, ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν αφορά ατομικώς τις προσφεύγουσες και ότι κανένα από τα επιχειρήματά τους δεν διακυβεύει την εκτίμηση αυτή.
The Court of First Instance first of all held, in paragraph 61 of the order under appeal, that the applicants were not individually concerned by the contested decision and that none of the arguments put forward by them was capable of calling into question that assessment.
Ειδικότερα, το Πρωτοδικείο, απαντώντας σε ορισμένα επιχειρήματα της Saint-Gobain Glass Deutschland που βασίζονταν στην προβαλλομένη συμμετοχή της σε κλειστό κύκλο φορέων εκμεταλλεύσεως, τους οποίους αφορά η απόφαση της Επιτροπής, υπενθύμισε, με τη σκέψη 65 της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως, ότι η δυνατότητα προσδιορισμού, με μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό ακριβείας, του αριθμού ή και της ταυτότητας των υποκειμένων δικαίου στα οποία εφαρμόζεται το επίμαχο μέτρο της εν λόγω αποφάσεως ουδόλως σημαίνει ότι το μέτρο αυτό πρέπει να θεωρείται ως αφορών τα πρόσωπα αυτά ατομικά, εφόσον συνομολογείται ότι η εφαρμογή αυτή λαμβάνει χώρα βάσει αντικειμενικής έννομης ή πραγματικής καταστάσεως την οποία καθορίζει η εν λόγω πράξη.
In particular, in response to certain arguments put forward by Saint-Gobain Glass Deutschland which were based on the claim that it belonged to a closed class of operators affected by the order under appeal, the Court of First Instance pointed out, in paragraph 65 of the order under appeal, that the possibility of determining more or less precisely the number, or even the identity, of the persons to whom that contested measure contained in the decision applies by no means implies that those persons must be regarded as being individually concerned by that measure, as long as it is established that that application takes effect by virtue of an objective legal or factual situation defined by the measure in question.
Στο πλαίσιο αυτό, το Πρωτοδικείο διαπίστωσε ότι η Saint-Gobain Glass Deutschland δεν προσκόμισε διευκρινίσεις ή αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά τη σύνθεση του προβαλλομένου αυτού κλειστού κύκλου φορέων εκμεταλλεύσεως.
In that context, the Court of First Instance found that Saint-Gobain Glass Deutschland had failed to provide any clarifications or to produce any proof as to the composition of that supposed closed class of operators.
Συνεπώς, μόνον εκ περισσού το Πρωτοδικείο επισήμανε ότι η προσφεύγουσα δεν πρόσθεσε στον φάκελο της υποθέσεως κατάλογο των φορέων εκμεταλλεύσεως, αντίθετα προς όσα έπραξαν οι λοιπές προσφεύγουσες.
Therefore it was only for sake of completeness that it noted that the appellant had not placed a list of the operators on the case file, unlike the other applicants.
Ωστόσο, κατά πάγια νομολογία, οι αιτιάσεις που στρέφονται κατά ενός πλεοναστικού σημείου του σκεπτικού της αποφάσεως του Πρωτοδικείου δεν μπορούν να επιφέρουν την αναίρεσή του και συνεπώς είναι αλυσιτελείς (απόφαση της 28ης Ιουνίου 2005, C-189/02 P, C-202/02 P, C-205/02 P έως C-208/02 P και C-213/02 P, Dansk Rørindustri κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005, σ. I-5425, σκέψη 148, καθώς και διάταξη της 23ης Φεβρουαρίου 2006, C-171/05 P, Piau κατά Επιτροπής, σκέψη 86).
In accordance with settled caselaw, complaints directed against the grounds of a decision of the Court of First Instance included purely for the sake of completeness cannot lead to the decision being set aside and are therefore nugatory (Joined Cases C-189/02 P, C-202/02 P, C-205/02 P to C-208/02 P and C-213/02 P Dansk Rørindustri and Others v Commission [2005] ECR I-5425, paragraph 148, and order of 23 February 2006 in Case C-171/05 P Piau v Commission, paragraph 86).
Υπό τις συνθήκες αυτές, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελής.
In those circumstances, the first plea in law must be rejected.
Επί του δευτέρου λόγου αναιρέσεως, που αντλείται από παράβαση του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ
Second plea in law alleging infringement of the fourth paragraph of Article 230 EC
Mε τον λόγο αυτό, η Saint-Gobain Glass Deutschland υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι το Πρωτοδικείο εσφαλμένως δεν δέχθηκε ότι η κοινοτική πράξη τη θίγει ατομικώς.
By this plea, Saint-Gobain Glass Deutschland submits, essentially, that the Court of First Instance misapplied the concept of being individually concerned by a Community act.
Σύμφωνα με την αναιρεσείουσα, ο κύκλος των εν λόγω φορέων εκμεταλλεύσεως είχε ή μπορούσε να προσδιοριστεί οριστικώς βάσει της γερμανικής νομοθεσίας και, εν πάση περιπτώσει, δεν μπορεί να επεκταθεί.
According to the appellant, the class of operators concerned was conclusively defined and/or definable on the basis of German legislation and could not, in any event, be extended.