natgillin/translations-raw huggingface dataset:
λάης,την piία υpiέστησαν ι Qηµιω-θέντες.∆εναpiαιτείται υpiαιτι τητα (δ I λ ς ή αµέλεια) piέραν της αρκύντωςδιακεκριµένης piαραάσεως τυ κιν-τικύ δικαίυ.
the judgment of the specialised courtdealing with the case. The court to whichthe competent national courts have torefer questions of interpretation and/or thevalidity of Community provisions, and also the compatibility of national liabilityregimes with Community law, is the Courtof Justice, to which questions may bereferred under the preliminary rulingprocedure (Article 234 EC).
Η ΕΝΤΑ > Η Τ5Υ Κ5ΙΝ5ΤΙΚ5Υ∆ΙΚΑΙ5Υ ΣΤ5 ΣΥΝ5ΛΙΚ5ΣΥΣΤΗΜΑ ∆ΙΚΑΙ5Υ p iI Iλα Iσα µάθαµε για τη δµή της ΕΕ
THE POSITION OF COMMUNITY LAW IN RELATION TO THE LEGAL ORDER AS A WHOLE fter all that we have learnt about the
• Η ΑΥΤ5Ν5ΜΙΑ ΤΗΣ Κ5ΙΝ5ΤΙΚΗΣΕΝΝ5ΜΗΣ ΤΑ > ΗΣ
• AUTONOMYOF THECOMMUNITYLEGALORDER
Με την ίδρυση των Κιντήτων,τα κράτηµέλη p i ε ρι I ρισαν τη νµθετική κυριαρ*ίατυς και δηµιύργησαν ένα αυτ τε λ έ ς σύστηµα κανIνων δικα ί υ , p i υ είναι υ p i * ρ ε ω τική γι’ αυτά τα ίδια και για τυςpiλίτες τυς και piρέpiει να ε & αρ µ I Q νται α p iI τα δικαστήριά τυς.
By establishing the Community, the Member States have limited their legislative sovereignty and in so doing havecreated a self-sufficient body of law that isbinding on them, their citizens and theircourts.
∆εδµένης αυτής της αυτνµίας τηςκιντικής έννµης τά$ης,piώς µpiρεί ναpiεριγρα & είησ*έσητυκιντικύδικαίυ µε τ εθνικI δίκαι;
Against the backdrop of this concept ofthe autonomy of the Community legalorder, what is the relationship between Community law and national law?
• Η ΣΥΝΥΠΑΡ > Η Τ5Υ Κ5ΙΝ5ΤΙΚ5ΥΚΑΙ Τ5Υ ΕΘΝΙΚ5Υ ∆ΙΚΑΙ5Υ
The truth isthat the Community legal order and thenational legal orders are interlocked andinterdependent.
Αυτή η γενική αρ*ή διατυpiώθηκε εpiειδή ηκιντική έννµη τά$η α p iI µIνη της δενείναι σε θέση να piραγµατpiιήσει τυςσκpiύς piυ εpiιδιώκνται µε τη δηµι-υργία της Ευρωpiαϊκής Κ ι ν I τητα ς .
The first illustration of how the Community and national legal orders mesh withand complement each other is the directive, already considered in the chapter onlegislation. All the directive itself fixes inbinding terms is the result to be achievedby the Member State; it is for nationalauthorities, via domestic law, to decidehow and by what means the result is actually brought about.
υpiερ3ή τυ κιντικύ δικαίυέναντιαντίθετων εθνικών διατά$εων.
Direct applicability of Community law enforce Community law by the provisionsof their own legal systems.
Η άµεση εαρµγή τυ κιντικύδικαίυ
•CONFLICT BETWEENCOMMUNITYLAW ANDNATIONALLAW
Η άµεση ε & αρµγή τυ κιντικύ δικαίυέ*ει την έννια Iτι τ κ ι ντικI δίκαιpiαρέ*ει δικαιώµατα και εpiιάλλει υ p i * ρ ε- ώ σει ς άµεσα I*ι µ I ν στα κ ι ντικά Iργανα και τα κράτη µέλη,αλλά και στυςpiλίτες της Κ ι ν I τητα ς .
Such asituation always arises when a provision of Community law confers rights and imposes obligations directly upon Community citizens while its contentconflicts with a rule of national law.Concealed behind this apparently simpleproblem area are two fundamental questions underlying the construction of the Community, the answers to which weredestined to become the acid test for theexistence of the Community legal order,namely: (i) the direct applicability of Community law and (ii) the primacy of Community law over conflicting nationallaw.
Τ ύ τ συµαίνει,κατά γενικήαρ*ή,για την εκτέλεση των κιντικώνδιατά)εων,ε & Iσν τ κ ι ντικI δίκαι δενpiεριλαµάνει δικύς τυ καν I νε ς σ*ετικάµε την εκτέλεση.Σε Iλες αυτές τις piερι-piτώσεις,ι εθνικές αρ*ές εκτελύν τυςκιντικύς καν I νε ς σύµ & ωνα µετιςδιατά$εις τυ εθνικύ δικαίυ.Φυσικά,αυτή η γενική αρ*ή ε & αρµIQεται µ I ν ν στ µέτρ piυ δεν τίθενται σε κίνδυν τααpiτελέσµατα της κιντικής ρύθµιση ς και, τ αυτI * ρ να, λα µ ά ν νται υ p iI ψη ιαpiαιτήσεις ενιαίας ε & αρµγής τυ κιν-τικύ δικαίυ,εpiειδή piρέpiει piωσδήpiτενα αpi & εύγεται τ ενδε*Iµεν να αντιµετω p i ί Q νται ι ι κ ν µικ ί & ρ ε ί ς µε κριτήρια δια & ρετικά και,κατά συνέpiεια,άδικα. • Η ΣΥΓΚΡ5ΥΣΗ ΜΕΤΑ > Υ Τ5ΥΚ5ΙΝ5ΤΙΚ5Υ ΚΑΙ Τ5Υ ΕΘΝΙΚ5Υ∆ΙΚΑΙ5Υ
Its case-law on this point startedwith a case already mentioned, that of the Dutch transport firm Van Gend & Loos,which brought an action in a Dutch courtagainst the Dutch customs authorities,who hadchargedincreasedcustomsduties on a chemical product importedfrom the Federal Republic of Germany. Inthe final analysis, the outcome of theseproceedings depended on the question ofwhetherindividualstoo mayrely on Article 12 of the EEC Treaty (now Article25 EC), which specifically prohibits theintroduction of new customs duties andthe increase of existing duties in thecommon market. Despite the advice ofnumerous governments and its Advocate General, the Court ruled that, in view ofthe nature and objective of the Community, provisions of Community law were inallcasesdirectlyapplicable.Inthegrounds for its judgment, the Court statedthat ‘the Community constitutes a newlegal order...thesubjects of which 97
«η Κιν τητα αpiτελεί µια νέα έ ν ν µη σηµαντικI τε ρ ε ς για τν piλίτη α p iI ττά)η ...,µια έννµη τά)η της p i ί α ς τIτε άρθρ 12 της συνθήκης Ε5Κ.
The Court first ofall looked at this question in relation to primary Community legislation and declared that individuals may be directlysubjecttoalltheprovisionsofthefounding Treaties which (i) set out absoluteconditions, (ii) are complete in themselvesand selfcontained in legal terms andtherefore (iii) do not require any furtheraction on the part of the Member States orthe Community institutions in order to becomplied with or acquire legal effect.
να αpi & ανθεί σ*ετικά µε piρσ & υγή τυλλανδύ δικηγ I ρ υ J.
Since 1970 the Court hasextended its principles concerning directapplicability to provisions in directives and indecisions addressed to the Member States.
Reyners στηνpiία αυτI ς εpiικαλύνταν τα δικαιώµατάτυ άσει τυ άρθρυ 43 της συνθήκη ς ΕΚ.
As aresult of this judgment Mr Reyners had to beadmitted to the legal profession in Belgium.
Η υ p i ε ρ D ή τυ κιντικύ δικαίυ
Primacy of Community law
Μια τέτια σύγκρυση µετα$ύ κιντικύκαι εθνικύ δικαίυ µpiρεί να αρθεί µ I ν ν εάν κάpiι α p iI τα δύ υ p i ε ρ ισ*ύ σει .
applicability, which was to turn that legalorder at last into a solid edifice.
γησε για την κιντική έννµη τά$η, µαQί µε την άµεση ε & αρµγή,τν δεύτερpiυλώνα piυ της εpiέτρεψε τελικά να γίνειένα σταθερI ι κ δ I µηµα.
In ‘Costa v ENEL’, the Court made twoimportant observations regarding the relationship between Community law andnational law:
Αpi λα αυτά συνάγεται τι:τ κ ι ντικI δίκαι , τ piί θεσpiίσθηκε άσει τωνε$υσιών piυ piαρέ*υνι συνθήκες,υpiερισ*ύει των αντίθετων εθνικών διατά-$εων,piργενέστερων αλλά και µεταγενέστερων· έναντι των τελευταίων αναpiτύσ-σει ανασ*ετικI αpiτέλεσµα.
It follows from this that Community law,which was enacted in accordance withthe powers laid down in the Treaties, haspriority over any conflicting law of the Member States. Not only is it strongerthan earlier national law, but it also has alimiting effect on laws adopted subsequently.
Η σ*έση των εθνικών κανIνων δικαίυ καιτων τυpiικώς ισδυνάµων κανIνων τυδιεθνύς δικαίυ,ι piίι έ*υν ενσωµατωθεί ή µετατραpiεί,διέpiεται α p iI την αρ*ήτης υpiερ*ής τυ νε I τε ρ υ κανIνα εpiίτυ *ρνικά p i ρ I τε ρ υ , αν τ ί θ ε τ υ κανIνα («lex posterior derogat legi priori»).
Given that internationallaw does not become part of a country’sown legal order until it is absorbed bymeans of an act of incorporation or transposition, the issue of primacy is decidedonthebasisofnationallawalone.Depending on the order of precedenceascribed to international law by a nationallegal system, it may take precedence overconstitutional law, be ranked betweenconstitutional law and ordinary statutorylaw, or merely have the same status asstatutory law.
Ωστ I σ , ι α ρ * έ ς αυτ έ ς τ υ εθνικ ύ δικα ί υ για τη σύγκρυση των κανIνων δεν µpiρύν να ε & αρµστύν,εpiειδή τ κ ι ντικI δίκαι δεν αpiτελεί µέρς τωνεθνικών εννIµων τά$εων.Γι’ αυτI τ λ I γ p i ι α δ ή p i τε σύγκρυση µετα$ύ κιν-τικών και εθνικών διατά$εων µpiρεί ναεpiιλυθεί µ I ν ν άσειτης κιντικήςέννµης τά$ης.
The relationship betweenincorporated or transposed internationallaw and national law is determined byapplying the rule under which the mostrecently enacted legal provisions prevailagainst those previously in place (lexposteriorderogatlegipriori).Thesenational rules on conflict of laws do not,however,applytotherelationshipbetween Community law and national lawbecause Community law does not formpart of any national legal order.
Και p i ά λ ι τ Ευρω p i α ϊ κ I ∆ικα στ ή ρι , έ * ντα ς συνείδηση αυτών των συνεpiειών,εpiέαλε,piαρά την αντίσταση µερικώνκρατών µελών,την αρ*ή της υpiερ*ής τυκιντικύ δικαίυ,η piία είναι αναγκαίαγια την ύpiαρ$η της κιντικής έννµηςτά$ης.Με την αρ*ή αυτή τ ∆ΕΚ δηµιύρ-
Ultimately, the Court did not in its judgment in ‘Costa v ENEL’call into questionthe nationalisation of the Italian electricity industry, but it quite emphaticallyestablished the primacy of Communitylaw over national law.
Συνέpiεια της p i ρ α να & ε ρ I µενη ς αρ*ήςείναι Iτι, α & εν I ς , εθνικ έ ς διατά$εις αντί-θετες piρς τ κ ι ντικI δίκαι καθίστανται ανίσ3υρεςκαι Iτι,α & ετέρυ, εθνι-κI ς ν µ θ έτη ς κωλύεται να εκδώσει Page 101
Once again it fell to the Court of Justice, inview of these implications, to establish —despite opposition from several Member States — the principle of the primacy of Community law that is essential to theexistence of the Community legal order. Inso doing, it erected the second pillar of the Community legal order alongside direct
νέυς καν I νε ς δικαίυ,ι piίι θα ευρί-σκνταν σε αντίθεση µετ κ ι ντικI δίκαι .
The legal consequence of this rule ofprecedence is that, in the event of aconflict of laws, national law which is in
ΤΕΛΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ι εικIνα σ*ηµατίQει κανείς συνλικά για
contravention of Community law ceasesto apply and no new national legislationmay be introduced unless it is compatiblewith Community law.
Η κιντική έννµη τά$η είναι τ p i ρ α γ µα-τικI θεµέλι της ΕΚ και της piρσδίδει τ*αρακτήρα Κ ι ν I τητα ς δικαίυ.ΜIν µετη δηµιυργία νέυ δικαίυ και τη διατήρησή τυ µpiρύν να piραγµατpiιηθύνι στ I*ι piυ εpiιδιώκνται µε την ίδρυσητης ΕΚ.Σε αυτήν τη νέα έννµη τά$η & εί-λεται καταρ*άς Iτι τα ανικτά σ ύ ν ρ α , η αυ$ανIµενη ανταλλαγή εµpiρευµάτων καιυpiηρεσιών,η διακίνηση των ε ρ γ α Q µένων και µε γ ά λ ς αριθµI ς των διεθνών δεσµών µετα$ύ εpiι*ειρήσεων έ*υν ήδηκάνει την κινή αγρά καθηµερινή p i ρ α γ - µατικIτητα για σ*εδIν 380 εκατ.ανθρώ-piυς.Ένα άλλ,σήµερα ήδη ισ τ ρικI , *αρακτηριστικI της κιντικής έννµηςτά$ης είναι η συµλή της στην ειρήνη. ∆ια p i νε I µενη α p iI τ σ κ p iI να δια & υλά$ει Page 103
Union (Treaty of Maastricht), however,the German constitutional court made itquite clear that it had not in any way‘surrendered’its jurisdiction in determining the applicability of secondary Community legislation in Germany;however, it would only exercise this judicial authority ‘in collaboration’with the European Court of Justice, whereby the European Court would guarantee theprotection of the basic rights of all individuals throughout the Community whilsttheconstitutionalcourtin Germanywould restrict itself to generally ensuringcompliance with mandatory requirements regarding fundamental rights.
εγγυώνται την ενιαία ε & αρµγή και τηνυpiερ*ή τυ κιντικύ δικαίυ σε Iλα τακράτη µέλη.
Theconstitutional court also made it clearthat it did not accept as valid within Germany any Community legal act which had been adopted merely becauseofthe‘usefuleffect’of Communitypowers and on the basis of a broad interpretation of this concept, and also statedthat government institutions in Germanywere prevented from applying these legalacts for constitutional reasons.
λή της στην εpiίλυση των piλιτικών,ικνµικών και κινωνικών piρληµάτωντων κρατών µελών της ΕΚ είναι ανεκτίµητη.
It wastherefore the task of the constitutionalcourt to examine whether legal acts of Community bodies and institutions remained within or exceeded the limits oftheir sovereign rights.
Παρ’ Iλες τις ελλείψεις piυ *αρακτηρί-Qυν την κιντική έννµη τά$η,η συµ-
Only when thisthinkingisputintopractice willitbecome clear whether and to what extentthe German constitutional court is actually undermining the primacy of Community law and the Court of Justice’s exclusive power to reject illegal Communityprovisions.
ΠΑΡΑΠ5ΜΠΕΣ ΣΤΗ Ν5Μ5Λ5ΓΙΑ
CONCLUSIONS hat overall picture emerges of the
Νµική ύση και υ p i ε ρ D ή τυ κιν-τικύ δικαίυ
European Community’s legal order?
Υ p iI θεση C-393/92,Gemeente Almelo,Συλλγή 1994,σ.I-1477(Υpiερ*ή καιενιαία ε & αρµγή τυ κιντικύ δικαίυ)
people. Another, historically important,feature of the Community legal order is itspeacemaking role.
Υ p iI θεση 14/68, Walt Wilhelm κ. λ p i . , Σ υ λ λ γ ή 1969-1971,σ.1 (Νµική & ύση τυκιντικύ δικαίυ,υpiερ*ή τυ κιν-τικύ δικαίυ) Υ p iI θεση C-212/97,Centros Ltd.,Συλλγή1999,σ.I-1459(Εθνικάµέτραpiρςαpiτρpiή κατα*ρηστικής εpiίκλησης τυκιντικύ δικαίυ)
For all its imperfections, the Communitylegal order makes an invaluable contribu-tiontowardssolvingthepolitical,economic and social problems of the Member States of the Community.
Υ p iI θεση 106/77, Simmenthal, Σ υ λ λ γ ή 1978, σ. 239 ( K ι ντικI δίκαι,άµεσηε & αρµγή,υpiερ*ή)
existence and maintenance of which areresolutelydefendedbythe Court of Justice, guarantee the uniform and priorityapplicationof Community law in all Member States.
I-2466 (Άµεση ε & αρ µ γ ή και υ p i ε ρ * ή τυ κιντικύ δικαίυ)
Case C-393/92 Gemeente Almelo (1994)ECR I-1477 (primacy and uniform application of Community law).
Υ p iI θεση 8/55,Fédéchar,Συλλγή 1954-1964,σ.85 ( Αρµ δι I τη τε ς piυ α p i ρ ρ έ υ να p iI τη & ύση τυ p i ρ ά γ µατ ς , δι ι κ η τικI ς καθ ρισµI ς τιµών) Υ p iI θεση 22/70,AETR,Συλλγή 1969-1971,σ.729 (Νµική p i ρ σ ω p i ι κIτητα και αρµ - διIτητα της ΕΚ να συνάpiτει συνθήκες)
Case 26/62 Van Gend & Loos (1963) ECR1 (nature of Community law; rights andobligations of individuals). Case 6/64 Costa/ENEL(1964) ECR 1251(nature of Community law; direct applicability; primacy of Community law).
Συν εκ δικα σθεί σε ς υ p i θέσει ς C-6/90, Francovich, και C-9/90,Bonifaci,Συλλγή1991,σ.I-5403(Ισ*ύςτυ κιντικύδικαίυ,ευθύνη των κρατών µελών γιαpiαραάσεις τυ κιντικύ δικαίυ,στpiρκείµεν:piαράλειψη µετα & ράς µιαςδηγίας)
Joined Cases C-46/93 Brasserie du pêcheur and C48/93 Factortame (1996)ECR I-1029 (effect of Community law;general liability of Member States forfailure to discharge Community obligations).
Υ p iI θεση 6/76,Kramer,Συλλγή 1976,σ.475 (Ε$ωτερικές σ*έσεις,υpi*ρεώσειςδιεθνύς δικα ί υ , αρµ διIτητα της ΕΚ)
Case 14/68 Walt Wilhelm and others(1969) ECR 1 (nature of Community law;primacy of Community law).
Γ ν ω µ δIτηση 1/76,Συλλγή 1977,σ.214(Ε$ωτερικές σ*έσεις,διεθνείς υ p i * ρ ε ώ - σει ς , αρµ διIτητα της ΕΚ)
Case 106/77 Simmenthal (1978) ECR 629(Community law; direct applicability,primacy).
Γ ν ω µ δIτηση 1/78,Συλλγή 1979/ΙΙ,σ.401(Κατανµή αρµδιτήτων µετα$ύ της ΕΚκαι των κρατών µελών)
Case 8/55 Fédéchar (1955-56) ECR 291(implied powers; official fixing of prices).
Υ p iI θεση 11/77,Hugh Patrick,Συλλγή1977,σ.373 (Άµεση ε & αρµγή,δικαίωµαεγκατάστασης)
Case C-213/89 Factortame (1990) ECR I2466 (direct applicability; primacy of Community law).
Υ p iI θεση 33/74,Van Binsbergen,Συλλγή1974,σ.513 (Άµεση ε & αρµγή,ελεύθερηκυκλ & ρία των υpiηρεσιών)
Case 22/70 AETR (1971) ECR 263 (legalpersonality and treaty-making powers ofthe Community).
Συνεκδικασθείσες υpiθέσεις C-51/89,C-90/89 και C-94/89,Ηνωµέν Βασίλεικ.λpi.κατά Συµυλίυ,Συλλγή 1991,σ.I-2786 (Epiικυρικές ε$υσίες,piεδί ε & αρ-µγής)
Joined Cases C-6 Francovich and 9/90Bonifaci (1991) ECR I-5403 (effect of Community law; liability of Member States for failure to discharge Communityobligations; non-transposal of directives).
Υ p iI θεση 41/74,Van Duyn,Συλλγή 1974,σ.537 (Άµεση ε & αρµγή,ελεύθερη κυκλ- & ρία)
Case6/76Kramer(1976)ECR1279(external relations; international commitments; authority of the Community).
Γ ν ω µ δIτηση 2/91,Συλλγή 1993,σ.I-1061(Κατανµή αρµδιτήτων µετα$ύ της ΕΚκαι των κρατών µελών)
Case C-13 and 113/91 Debus (1992) ECRI-3636 (conflict between Community andnational law; direct applicability andprimacy of Community law).
Υ p iI θεση 9/70,Grad,Συλλγή 1969-1971,σ.467 (Αpi & άσεις,άµεση ε & αρµγή)
Opinion 1/76 (1977) ECR 759 ff. (externalrelations; international commitments;authority of the Community).
Γ ν ω µ δIτηση 1/91,Συλλγή 1993,σ.I-6079(Συµ & ωνία Ε59-Ι,κατανµή αρµδι-τήτων)
Case 11/77 Hugh Patrick (1977) ECR 1199(direct applicability; right of establishment).
Υ p iI θεση 33/70,SACE,Συλλγή 1969-1971,σ.641 (5δηγίες,άµεση ε & αρµγή)
Opinion 1/78 (1979) ECR 2871 (divisionof powers between the Community andthe Member States).
Υ p iI θεση 148/78,Ratti,Συλλγή 1979/Ι,σ.861 (5δηγίες,άµεση ε & αρµγή)
Case 33/74 van Binsbergen (1974) ECR1299 (direct applicability; freedom toprovide services).
Γ ν ω µ δIτηση 1/94,Συλλγή 1994,σ.I-5267(Συµ & ωνία για την ίδρυση τυ Π5Ε,κατα-νµή αρµδιτήτων)
Cases 51, 90 and 94/89 United Kingdomand others v Council (1991) ECR I-2786(subsidiarity; scope of principle).
Υ p iI θεση 70/83,Kloppenburg,Συλλγή1984,σ.1075 (5δηγίες,άµεση ε & αρµγή)
Case 41/74 van Duyn (1974) ECR 1337(direct applicability; freedom of movement).
Γ ν ω µ δIτηση 2/94,Συλλγή 1996,σ.I-1759(Πρσ*ώρηση της ΕΚ στην ΕΣ∆Α, έλλειψη αρµ διIτητα ς )
Opinion 2/91 (1993) ECR I-1061 (distribution of powers between the Communityand the Member States).
Υ p iI θεση C-22/96, Ευρω p i α ϊ κ I Κινύλικατά Συµυλίυ,Συλλγή 1998,σ.I-3231
Opinion 1/91 (1993) ECR I-6079 (EEAAgreement I; distribution of powers).
Υ p iI θεση 103/88,Costanzo,Συλλγή 1989,σ.1861 (5δηγίες,άµεση ε & αρµγή,piρϋ-piθέσεις,συνέpiειες)
Opinion 1/94 (1994) ECR I-5267 (WTOAgreement; distribution of powers).
Υ p iI θεση 43/71,Politi,Συλλγή 1969-1971,σ.1077 (Καννισµί,άµεσ αpiτέλεσµα)
Opinion 2/94 (1996) ECR I-1759 (accession by the EC to the ECHR; absence ofpowers).
Υ p iI θεση 322/88,Grimaldi,Συλλγή 1989,σ.4416 ( Σ υ στ ά σει ς , δυνατIτητα άµεσηςε & αρµγής[I*ι],λήψη υ p iI ψη α p iI τ εθνικI δικαστήρι)
Case 70/83 Kloppenburg (1984) ECR 1075(directives; direct applicability).
Υ p iI θεση 65/75,Tasca,Συλλγή 1976,σ.125(Καννισµί,άµεσ αpiτέλεσµα)
Case 22/96 — Parliamentv Council(1998) ECR I-3231
Υ p iI θεση 31/78,Bussone,Συλλγή 1978,σ.775 (Καννισµί,άµεσ αpiτέλεσµα)
Case 152/84 Marshall (1986) ECR 723(directives; direct applicability).
Υ p iI θεση C-188/89,Forster,Συλλγή 1990,σ.I-3343 ( 5 δ η γ ί ε ς , ρι Q I ν τι άµεσ αpiτέ-λεσµα)
Case 103/88 Costanzo (1989) ECR 1861(directives; direct applicability; conditions;consequences).
Υ p iI θεση C-221/88,Busseni,Συλλγή 1990,σ.I-519 (Σύσταση ΕΚΑ9/δηγία,κάθετάµεσ αpiτέλεσµα)
Case 322/88 Grimaldi (1989) ECR 4416(recommendations; direct effect or itsabsence; observance by national courts).
Υ p iI θεση 2/74,Reyners,Συλλγή 1974,σ.317 (Άµεση ε & αρµγή,δικαίωµα εγκατά-στασης)
Case 188/89 Forster (1990) ECR I-3343(directives; horizontal direct effect).
Υ p iI θεση C-292/89, Antonissen, Σ υ λ λ γ ή Υ p iI θεση 4/73,Nold,Συλλγή 1974,σ.2771991,σ.I-773 (∆ήλωση στα piρακτικά τυ(Θεµελιώδη δικαιώµατα,γενικές αρ*ές τ υ Συµ υ λ ί υ Υpiυργών,λήψη υ p iI ψη κατάδικαίυ,κινές συνταγµατικές p i α ρ α δ I- την ερµηνεία) σει ς )
Case 4/73 Nold (1974) ECR 491 (fundamental rights; general principles of law;common constitutional traditions).
Υ p iI θεση 36/75,Rutili,Συλλγή 1975,σ.367(Ίση µετα*είριση,ανα & ρά στην ΕΣ∆Α)
Case 36/75 Rutili (1975) ECR 1219 (equaltreatment; reference to the ECHR).
Υ p iI θεση C-156/91,Hansa Fleisch,Συλλγή1992,σ.I-5567 (Αpi & άσεις,άµεση ε & αρ-µγή,piρϋpiθέσεις)
Case 156/91 Hansa Fleisch (1992) ECR I5567 (decisions; direct applicability;conditions).
Υ p iI θεση 175/73, Gewerkschaftsbund Europaischer Φffentlicher Dienst,Sυλλγή1974,σ.423 (Ελευθερία τυ συνεταιρίQε- σθαι)
Case 175/73 Amalgamated European Public Service Union (1974) ECR 917(freedom to form associations).
Υ p iI θεση 130/75,Prais,Συλλγή 1976,σ.593 (Θρησκευτική ελευθερία)
Case130/75Prais(1976)ECR1589(freedom of religion).
I-3761 ( Έ λεγ * ς τυ κύρυς εν I ς καν νισµ ύ , διαδικασία εκδ I σε ω ς p i ρ δικαστική ς α p i & ά σε ω ς , p i ρ σ ω ριν ά µέτρα,piρϋpiθέ-σεις) Υ p iI θεση 117/76,Quellmehl,Συλλγή 1977,σ.531 (Αρ*ή της ισIτητα ς )
Case 117/76 Quellmehl (1977) ECR 1753(principle of equality).
Υ p iI θεση 149/77,Defrenne,Συλλγή 1978,σ.419 (Θεµελιώδη δικαιώµατα,γενικέςαρ*ές τυ δικαίυ)
Case 469/93 Chiquita Italia (1995) ECR I4533 (direct effect of provisions of the GATT and the Lomé Convention).
Υ p iI θεση C-469/93,Chiquita Italia,Συλλγή1995,σ.I-4533 (Άµεσ αpiτέλεσµα τωνδιατά$εων της GATT και της σύµασης τη ς Λ µ έ )
Case 149/77 Defrenne (1978) ECR 1381(fundamental rights; general principles oflaw).
Υ p iI θεση 44/79,Hauer,Συλλγή 1979/ΙΙ,σ.749 (Θεµελιώδη δικαιώµατα,δικαίωµαιδικτησίας)
Case44/79 Hauer(1979)ECR3727(fundamental rights; right to property).
Υ p iI θεση C-368/96,Generics Ltd.,Συλλγή1998,σ.I-7967 (∆ηλώσεις στα piρακτικά,λήψη υ p iI ψη κατά την ερµηνεία)
Case 368/96 Generics Ltd. (1998) ECR I7967 (statements in minutes; status forinterpretation purposes).
Υ p iI θεση 85/79, Hoffmann-La Roche, Σ υ λ λ γ ή 1979/Ι,σ.215 (Θεµελιώδη δικαιώ-µατα,δικαίωµα έννµης ακράσεως)
Case 85/79 Hoffmann-La Roche (1979)ECR 461 (fundamental rights; principle ofthe right to be heard).
Υ p iI θεση 29/69,Stauder,Συλλγή 1969-1971,σ.147(Θεµελιώδηδικαιώµατα,γενικές αρ*ές τυ δικαίυ)
Case 29/69Stauder(1969)ECR 419(fundamental rights; general principles oflaw).
Συν εκ δικα σθεί σε ς υ p i θέσει ς 154/78, 205/78, 206/78, 227/78, 228/78, 263/78 και264/78,Valsabbia,Συλλγή 1980/Ι,σ.489(Θεµελιώδη δικαιώµατα,δικαίωµα ιδικτη-σίας)
Joined Cases 154, 205, 206, 227-228, 263and 264/78 Valsabbia (1980) ECR 1010(fundamental rights; right of property).
Υ p iI θεση 11/70,Internationale Handelsge-sellschaft,Συλλγή 1969-1971,σ.581(Θεµελιώδη δικαιώµατα,γενικές αρ*ές τυδικαίυ)
Case 11/70 Internationale Handelsgesellschaft (1970) ECR 1125 (fundamentalrights; general principles of law).
Συνεκδικασθείσες υpiθέσεις 166/73 και Υ p iI θεση 293/83,Gravier,Συλλγή 1985,146/73,Rheinmuhlen I,II,Συλλγή 1974,σσ.σ.593 (Ίση µετα*είριση,δίδακτρα)17 και 85 (∆έσµευση τυ εθνικύ δικαστή α p iI αpi & άσεις δικαστηρίων υ p i ε ρ κ ε ί µενη ς Υ p iI θεση 234/85,Keller,Συλλγή 1986,αθµίδας)σ.2897 (Ελευθερία της εργασίας)
Cases 166/73, 146/73 Rheinmühlen I, II(1974) ECR 33 and 139 (extent to whichnational courts are bound by rulings ofsuperior courts).
Υ p iI θεση 12/86,Demirel,Συλλγή 1987,σ.3719 (Πρστασία των θεµελιωδών δικαι-ωµάτων,ανα & ρά στην ΕΣ∆Α)
Case 12/86 Demirel (1987) ECR 3719 (fundamental rights; Convention on Human Rights).
Υ p iI θεση C-132/91,Kατσικάς,Συλλγή1992,σ.I-6577 (Θεµελιώδη δικαιώµατα,ελευθερία της εργασίας)
Joined Cases 46/87 and 227/88 Hoechst(1989) ECR 2919 (fundamental rights;principle of the right to be heard; administrative procedure; inviolability of thehome; reference to the ECHR).
Υ p iI θεση C-2/92,Bostock,Συλλγή 1994,σ.I-955 (Θεµελιώδη δικαιώµατα, δικαίωµα ιδι κ τησία ς , ελευθερία τη ς εργασία ς , σε α σµ I ς κατά την εκτέλεση τυ κιν-τικύ δικαίυ)
Case 2/92 Bostock(1994)ECRI-955(fundamental freedoms; right of ownership; freedom to pursue a trade or profession; observance when implementing Community rules).
Υ p iI θεση 374/87,Orkem,Συλλγή 1989,σ.3343 (Θεµελιώδη δικαιώµατα, δικαίωµα έ ν ν µη ς ακρ ά σε ω ς , p i ρ κατα ρ κ τική ε$έταση)
Case 280/93 Germany v Council (1994)ECR I-5065 (rights of ownership; freedomto pursue a trade or profession; restrictionsin the public interest).
Υ p iI θεση 265/87,Schrader,Συλλγή 1989,σ.2263 (∆ικαίωµα ιδικτησίας,ελευθερίατης εργασίας,piεριρισµί)
Case 265/87 Schräder (1989) ECR 2263(rights of ownership; freedom to pursue atrade or profession; restrictions).
Υ p iI θεση C-415/93,Bosman,Συλλγή 1995,σ.I-4921 (Θεµελιώδη δικαιώµατα,ελευ-θερία της εργασίας)
Case 415/93 Bosman (1995) ECR I-4921(fundamental rights; freedom to pursue atrade or profession).
Υ p iI θεση C-55/94,Gebhard,Συλλγή 1995,σ.I-4165 (Θεµελιώδη δικαιώµατα,δικαίωµαεγκατάστασης,ελευθερία της εργασίας)
Case 100/88 Oyowe and Traore (1989)ECR 4304 (fundamental rights; freedom ofexpression).
Υ p iI θεση 100/88, Oyowe και Traore, Σ υ λ λ γ ή 1989,σ.4304 (Θεµελιώδη δικαιώ-µατα,ελευθερία της έκ & ρασης)
Case 55/94 Gebhard (1995) ECR I-4165(fundamental rights; right of establishment;freedom to pursue a trade or profession).
Υ p iI θεση 5/88,Wachauf,Συλλγή 1989,σ.2633 (Εpiιλή piεριρισµών στα θεµελιώδη δικαιώµατα)
Case 5/88 Wachauf (1989) ECR 2633(restrictions on fundamental rights).