natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι, εάν μέτρο συνιστάμενο στην εκ μέρους κράτους μέλους διάθεση προς δημόσια επιχείρηση σημαντικού μέρους των εσόδων ενός φόρου, όπως το λιμενικό τέλος, δεν συνδέεται με σαφώς καθορισμένη υποχρέωση παροχής δημόσιας υπηρεσίας και/ή εάν δεν πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις που αφορούν την κρατική παρέμβαση, ένα τέτοιο μέτρο πρέπει να χαρακτηριστεί κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης, στο μέτρο που επηρεάζει τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές.
The national court also questions whether a charging mechanism such as that at issue in the main proceedings is compatible, not only with the competition rules applicable to State aid, which form the subject-matter of the third question considered above, but also with those applicable to undertakings, contained in Articles 86 and 90 of the Treaty.
Εξάλλου, το αιτούν δικαστήριο ερωτά εάν, στην περίπτωση αυτή, πρέπει να αποκλειστεί μόνον η διάθεση μέρους των εσόδων του λιμενικού τέλους προς την οικεία επιχείρηση ή εάν πρέπει να θεωρηθεί ασύμβατος προς τις απαιτήσεις του άρθρου 92 της Συνθήκης ο μηχανισμός επιβολής της επιβαρύνσεως στο σύνολο του, περιλαμβανομένης της καταβολής από τους χρήστες του αντίστοιχου μέρους του κατ' αυτόν τον τρόπο διατιθέμενου ποσού.
Although the fact that allocation by the State to a public undertaking of a significant proportion of certain charges constitutes State aid does not preclude that allocation from also giving rise to abuse of a dominant position by that undertaking, contrary to Articles 86 and 90 of the Treaty, the fact remains that the only grounds of challenge set out in the cases in the main proceedings relate to the effects on competition caused by the levying and allocation by the State of the port charges.
Αντιθέτως, ο ενδεχομένως παράνομος χαρακτήρας της επιβολής και της διαθέσεως μέρους του τέλους -^ήτοι, του μέρους που διατίθεται στην Azienda— δεν επηρεάζει το μέρος του τέλους που περιέρχεται στο Δημόσιο Ταμείο.
That being so, there is no need to give an answer to the first and second questions concerning the application of the competition rules laid down in Articles 86 and 90 of the Treaty.
Με το πρώτο και το δεύτερο ερώτημα του, τα οποία πρέπει να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο θέτει, κατ' ουσίαν, το ζήτημα εάν η υπέρ δημόσιας επιχειρήσεως διάθεση, εκ μέρους του κράτους, σημαντικού μέρους του προϊόντος μιας επιβαρύνσεως, όπως το λιμενικό τέλος που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, αποτελεί μέτρο, κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 1, της Συνθήκης, ικανό να αποτελέσει κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως αντιβαίνουσα προς το άρθρο 86 της Συνθήκης, μη δυνάμενο δε να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παρεκκλίσεως κατά το άρθρο 90, παράγραφος 2, της Συνθήκης.
By its fourth question, read in conjunction with the fifth, the national court seeks in substance to ascertain whether a measure by which a Member State provides for the collection of charges, such as the port charges at issue in the main proceedings, and allocation to a public undertaking of a significant proportion of the proceeds of those charges, where such payment does not correspond to a service actually rendered by that undertaking, constitute a charge having an effect equivalent to a customs duty on imports contrary to Article 12 of the Treaty, or discriminatory internal taxation contrary to Article 95 of the Treaty, or a barrier to imports prohibited by Article 30 of the Treaty, and whether infringement of Community law affects the charges in their entirety.
Το αιτούν δικαστήριο ερωτά, επομένως, περί της συμβατότητας μηχανισμού επιβολής επιβαρύνσεως, όπως αυτός που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης, όχι μόνον προς τους κανόνες ανταγωνισμού που εφαρμόζονται στις κρατικές ενισχύσεις, τους οποίους αφορούσε το τρίτο, ανωτέρω εξετασθέν, ερώτημα, αλλά επίσης προς τους εφαρμοστέους επί των επιχειρήσεων κανόνες, όπως καθορίζονται στα άρθρα 86 και 90 της Συνθήκης.
It ought to be borne in mind that, in accordance with the Court's settled case-law, the scope of Article 30 does not include provisions of the Treaty relating to charges having effect equivalent to customs duties (Article 12 of the Treaty and Article 16 of the EC Treaty, repealed by the Treaty of Amsterdam) or relating to discriminatory internal taxation (Article 95 of the Treaty).
Μολονότι το γεγονός ότι η προς δημόσια επιχείρηση διάθεση, εκ μέρους του κράτους, σημαντικού μέρους του προϊόντος μιας επιβαρύνσεως συνιστά κρατική ενίσχυση, δεν αποκλείει η διάθεση των πόρων αυτών να συνιστά επίσης κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως εκ μέρους της επιχειρήσεως αυτής, αντιβαίνουσα προς τα άρθρα 86 και 90 της Συνθήκης, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι οι μόνες αιτιάσεις, οι οποίες διατυπώθηκαν στο πλαίσιο των υποθέσεων των κύριων δικών, αφορούν τα αποτελέσματα επί του ανταγωνισμού από την εκ μέρους του κράτους επιβολή και διάθεση του προϊόντος του λιμενικού τέλους.
The Court stated that it must first be considered whether a measure such as those described in the cases giving rise to the judgments in Compagnie Commerciale de l'Ouest and Others and Lornoy and Others falls within the scope of Article 12 or Article 95 of the Treaty, and only if the answer is in the negative need it be considered whether the measure under examination falls within the scope of Article 30 of the Treaty.
Δεν επισημάνθηκε καμία άλλη συνέπεια επί του ανταγωνισμού, ιδίως δε δεν υποστηρίχθηκε ότι εθίγη ο ανταγωνισμός από τη συμπεριφορά της ίδιας της δημόσιας επιχειρήσεως.
In the present case, since the port charges are not collected on, or because of, the import of goods and since they are not intended exclusively to support activities which benefit domestic goods, they do not fall within the ambit of Article 12 of the Treaty.
Υπό τις συνθήκες αυτές, παρέλκει η απάντηση στο πρώτο και στο δεύτερο ερώτημα όσον αφορά την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού των άρθρων 86 και 90 της Συνθήκης.
On the other hand, in so far as they apply to all goods loaded or unloaded in the port concerned, the port charges are such as to constitute internal taxation within the meaning of Article 95 of the Treaty. Inasmuch as those charges, as the order for reference makes clear, entail no inequality of treatment unfavourable to imported goods, it follows that neither those charges themselves, nor their collection and allocation, are contrary to Article 95.
στις εισαγωγές, απαγορευμένο από το άρθρο 30 της εν λόγω Συνθήκης, και εάν η ενδεχόμενη παραβίαση του κοινοτικού δικαίου επηρεάζει την εν λόγω επιβάρυνση στο σύνολο της.
Not only the allocation of a proportion of the charges to a public undertaking but also the collection from users of the proportion corresponding to the amount so allocated, may constitute State aid incompatible with the common market If the aid has not been notified, it is for the national court to take all measures necessary, under its national law, to prevent both the allocation of a proportion of the charges to the recipient undertakings and the collection of that proportion of the charges;
Εν προκειμένω, το λιμενικό τέλος, δεδομένου ότι δεν εισπράττεται επ' ευκαιρία ή λόγω της εισαγωγής και δεν προορίζεται αποκλειστικώς για τη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων προς όφελος των εγχώριων προϊόντων, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 12 της Συνθήκης.
Charges, such as the port charges at issue in the main proceedings, constitute internal taxation within the meaning of Article 95 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 90 EC) not falling within the ambit of Article 12 or Article 30 of the EC Treaty (now, after amendment, Articles 25 EC and 28 EC).
Αντιθέτως, στο μέτρο που πλήττει όλα τα εμπορεύματα, τα οποία φορτώνονται και εκφορτώνονται στον οικείο λιμένα, το λιμενικό τέλος μπορεί να συνιστά εσωτερικό φόρο κατά την έννοια του άρθρου 95 της Συνθήκης.
In the absence of any unequal treatment discriminating against goods from other Member States, the measure by virtue of which a Member State provides for the collection of those charges and the allocation of a significam proportion thereof to a public undertaking when the sum so allocated corresponds to a service actually provided by that undertaking does not infringe Article 95.'
Εφόσον, όπως προκύπτει από τις διατάξεις περί παραπομπής, η επιβάρυνση αυτή δεν συνεπάγεται δυσμενή διάκριση έναντι των εισαγομένων προϊόντων, προκύπτει ότι το εν λόγω τέλος, περιλαμβανομένων της επιβολής του και της διαθέσεως του προϊόντος του, δεν αντιβαίνει προς τις διατάξεις του άρθρου 95.
'The allocation to a public undertaking — operating in the market for cargo handling service in the ports concerned — of a significant proportion of a charge levied on unloading or loading goods in certain ports, and paid to the State by operators
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
It is for the national court to determine whether these conditions are fulfilled in the circumstances of the case.
Προδικαστική «Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρο 5, παράγραφος 8 — Μεταβίβαση συνόλου αγαθών — Συνέχιση της δραστηριότητας από τον δικαιούχο στον ίδιο κλάδο με τον μεταβιβάζοντα — Νόμιμη άδεια ασκήσεως της δραστηριότητας» (Πέμπτο τμήμα)
Preliminary ruling (Sixth VAT Directive —Article 5(8) — Transfer of a totality of assets — Continuation by the transferee in the same branch of business as the transferor — Legal authorisation to pursue the activity) (Fifth Chamber)
Με απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 2001, το Tribunal d'arrondissement de Luxembourg υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 8, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977.
By judgment of 19 December 2001 the Tribunal d'arrondissement (District Court), Luxembourg, referred to the Court for a preliminary ruling three questions on the interpretation of Article 5(8) of Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977.
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
In those circumstances the Tribunal d'arrondissement de Luxembourg decided to stay proceedings and refer the following questions to the Court for a preliminary ruling:
Με ένσταση της 1ης Ιουλίου 1998, η Zita Modes υποστήριξε ότι η εν λόγω διάταξη δεν επιβάλλει συνέχιση από τον προς ον η μεταβίβαση της δραστηριότητας του μεταβιβάζοντος στον ίδιο κλάδο.
Under the second sentence of Article 5(8) of the Sixth Directive the Member States may exclude from the application of the no-supply rule transfers of a totality of assets in favour of a transferee who is not a taxable person within the meaning of the directive or who acts as a taxable person only in relation to part of his activities, if this is necessary to prevent distortion of competition.
Εξάλλου, δεδομένου ότι και οι δύο υπέκειντο στον φόρο, θα έπρεπε ο φόρος να επιστραφεί εξ ολοκλήρου, εάν η μεταβίβαση αυτή υπέκειτο στον ΦΠΑ
This provision should be regarded as exhaustive in relation to the conditions under which a Member State which makes use of the option laid down in the first sentence of this paragraph may limit the application of the no-supply rule.
Επιπλέον, ο προς ον η μεταβίβαση πρέπει να έχει νόμιμη άδεια για τη δραστηριότητα στον κλάδο αυτό, γεγονός που, εν προκειμένω, δεν συντρέχει, εφόσον δεν υφίσταται ad hoc άδεια από το αρμόδιο υπουργείο.
It follows that a Member State which makes use of the option granted in the first sentence of Article 5(8) of the Sixth Directive must apply the no-supply rule to any transfer of a totality of assets or part thereof and may not therefore restrict the application of the rule to certain transfers only, save under the conditions laid down in the second sentence of the same paragraph.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Tribunal d'arrondissement de Luxembourg αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιον του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
The context of Article 5(8) and the purpose of the Sixth Directive, as set out in paragraphs 36 to 38 of this judgment, make it clear that that provision is intended to enable the Member States to facilitate transfers of undertakings or parts of undertakings by simplifying them and preventing overburdening the resources of the transferee with a disproportionate charge to tax which would in any event ultimately be recovered by deduction of the input VAT paid.
'Εχει το άρθρο 5, παράγραφος 8, της έκτης οδηγίας [...] την έννοια ότι η μεταβίβαση συνόλου αγαθών σε πρόσωπο υποκείμενο στον φόρο είναι επαρκής προϋπόθεση για να μην υπόκειται η πράξη στον φόρο προστιθεμένης αξίας, ανεξαρτήτως της δραστηριότητας του υποκειμένου στον φόρο ή ανεξαρτήτως της χρήσης των μεταβιβασθέντων αγαθών από τον υποκείμενο στον φόρο;
Having regard to this purpose, the concept of 'a transfer, whether for consideration or not or as a contribution to a company, of a totality of assets or part thereof must be interpreted as meaning that it covers the transfer of a business or an independent part of an undertaking including tangible elements and, as the case may be, intangible elements which, together, constitute an undertaking or a part of an undertaking capable of carrying on an independent economic activity, but that it does not cover the simple transfer of assets, such as the sale of a stock of products.
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως σε ένα από τα δύο σκέλη του δευτέρου ερωτήματος, υποχρεώνει ή επιτρέπει σε ένα κράτος μέλος το άρθρο 5, παράγραφος 8, να απαιτεί από τον δικαιούχο να ασκεί τη δραστηριότητα του με βάση την προβλεπόμενη άδεια εγκαταστάσεως στη δραστηριότητα ή οτον κλάδο δραστηριότητας, την οποία χορηγεί ο αρμόδιος οργανισμός, υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι η ασκούμενη δραστηριότητα εμπίπτει στο νόμιμο εμπορικό κύκλωμα κατά την έννοια της νομολογίας του Δικαστηρίου;»
As regards the fact that Article 5(8) provides that the transferee is to be treated as the successor to the transferor, it follows from the wording of that paragraph, as the Commission correctly points out, that the succession does not constitute a condition for the application of the paragraph, but is merely a result of the fact that no supply is considered to have taken place.
Επί του πρώτου και του δευτέρου ερωτήματος
On the other hand, nothing in Article 5(8) of the Sixth Directive requires that the transferee pursue prior to the transfer the same type of economic activity as the transferor.
Σύμφωνα με τη δεύτερη περίοδο του άρθρου 5, παράγραφος 8, της έκτης οδηγίας, τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από την εφαρμογή του κανόνα της μη παραδόσεως τις μεταβιβάσεις συνόλου αγαθών υπέρ δικαιούχου που δεν υπόκειται οτον φόρο κατά την έννοια της εν λόγω οδηγίας ή που υπόκειται στον φόρο για τμήμα μόνο των δραστηριοτήτων του, εφόσον αυτό είναι αναγκαίο προς αποτροπή στρεβλώσεως των όρων του ανταγωνισμού.
It must be noted at the outset that a Member State which makes use of the option in the first sentence of Article 5(8) of the Sixth Directive must apply the no-supply rule which that provision lays down to any transfer of a totality of assets or part thereof and may not therefore restrict the application of that rule to certain transfers only, save under the conditions laid down in the second sentence of the same paragraph.
Η διάταξη αυτή πρέπει να θεωρηθεί ότι καθορίζει κατά τρόπο εξαντλητικό τις προϋποθέσεις βάσει των οποίων ένα κράτος μέλος που κάνει χρήση της προβλεπόμενης στην πρώτη περίοδο της παραγράφου αυτής ευχέρειας μπορεί να περιορίζει την εφαρμογή του κανόνα της μη παραδόσεως.
In addition, in accordance with the principle of fiscal neutrality, transactions which, although unlawful, do not relate to products whose marketing is prohibited by their very nature or because of their special characteristics and which may compete with lawful transactions are subject to the taxes normally payable under the Community rules.
Δεύτερον, όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να χρησιμοποιηθεί το μεταβιβαζόμενο σύνολο αγαθών από τον δικαιούχο, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το άρθρο 5, παράγραφος 8, της έκτης οδηγίας δεν περιέχει καμία ρητή προϋπόθεση σχετική με τη χρήση αυτή.
When a Member State has made use of the option in the first sentence of Article 5(8) of Sixth Directive 77/388, as amended by Directive 95/7, to consider that for the purposes of value added tax no supply of goods has taken place in the event of a transfer of a
Επιβάλλεται να υπομνησθεί εξαρχής ότι ένα κράτος μέλος που κάνει χρήση της ευχέρειας που παρέχεται με την πρώτη περίοδο του άρθρου 5, παράγραφος 8, της έκτης οδηγίας οφείλει να εφαρμόζει τον προβλεπόμενο στη διάταξη αυτή κανόνα της μη παραδόσεως σε κάθε μεταβίβαση συνόλου ή μέρους συνόλου αγαθών και δύναται να περιορίζει την εφαρμογή του εν λόγω κανόνα σε ορισμένες μεταβιβάσεις μόνον υπό τις προβλεπόμενες στη δεύτερη περίοδο της ίδιας παραγράφου προϋποθέσεις.
'(1) Where a Member State has exercised the option in Article 5(8) of the Sixth VAT Directive, it must consider that no supply has taken place whenever there is a transfer of a totality of assets or part thereof within the meaning of that provision, subject only to any limitations contained in national measures designed to prevent distortion of competition in cases where the transferee is not wholly liable to tax.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Case C-185/00 Commission of the European Communities ν Republic of Finland Taxation
'Οταν έναν κράτος μέλος έχει κάνει χρήση της ευχέρειας που παρέχεται από το άρθρο 5, παράγραφος 8, πρώτη περίοδος της έκτης οδηγίας 77/388, όπως
By application lodged at the Registry of the Court of Justice on 17 May 2000, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by maintaining in force the laws and regulations on the use of gas oil as a motor fuel, as they are applied in practice, the Republic of Finland has failed to fulfil its obligations under Article 8(2) and (3) of Council Directive 92/81/EEC of 19 October 1992, and Article 5(1) of Council Directive 92/82/EEC of 19 October 1992.
τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7, να θεωρήσει ότι, για τις ανάγκες του φόρου προστιθέμενης αξίας δεν πραγματοποιείται παράδοση αγαθών κατά τη μεταβίβαση συνόλου αγαθών, η εν λόγω διάταξη απαγορεύει στο κράτος μέλος να περιορίζει την εφαρμογή του κανόνα αυτού της μη παραδόσεως μόνο στις μεταβιβάσεις συνόλου αγαθών των οποίων ο δικαιούχος διαθέτει άδεια εγκαταστάσεως για την οικονομική δραστηριότητα που μπορεί να ασκηθεί βάσει του συνόλου αυτού αγαθών.»
The Commission complains essentially that the Republic of Finland has not made the necessary amendments to its legislation on the use of gas oil as motor fuel, which was in force at the time of its accession to the European Union, so as to render it consistent with the system laid down by the provisions of Article 5 of Directive 92/82 and Article 8 of Directive 92/81.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
Second, the Commission argues that the Republic of Finland has failed to implement adequate and effective checks on the distribution of gas oil and its use for the purposes mentioned in Article 8(2) and (3) of Directive 92/81, provisions which seek to ensure that gas oil is put only to the uses for which it is taxed.
Στην περίπτωση που ένα κράτος μέλος κάνει χρήση της ευχέρειας που προβλέπει το άρθρο 5, παράγραφος 8, της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ θα πρέπει να θεωρεί ότι δεν έχει χωρήσει παράδοση οσάκις πραγματοποιείται μεταβίβαση συνόλου ή μέρους συνόλου περιουσιακών στοιχείων υπό την έννοια της διάταξης αυτής, με την επιφύλαξη μόνον των προβλεπομένων στο εθνικό δίκαιο περιορισμών που αποσκοπούν στην αποτροπή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού σε περιπτώσεις όπου ο αποκτών δεν υπόκειται πλήρως στον φόρο.
It is clear from the provisions of Article 5(1) of Directive 92/82, in conjunction with those of Article 8(2) and (3) of Directive 92/81, that the exercise of effective fiscal control is a necessary requirement for the correct application of the different rates of excise duty to which mineral oils are subject depending on their use.
Για να στοιχειοθετηθεί τέτοιου είδους μεταβίβαση, τα μεταβιβαζόμενα περιουσιακά στοιχεία πρέπει να απαρτίζουν ένα σύνολο επαρκές προς άσκηση οικονομικής δραστηριότητας, η δραστηριότητα δε αυτή θα πρέπει να ασκείται από τον αποκτώντα.
More specifically, it follows that, in order to ensure the effectiveness of the scheme of excise duties introduced by those provisions concerning mineral oils used as motor fuel, the Member States are obliged to put in place in their domestic law mechanisms to prevent in practice the use as motor fuel of mineral oils intended for other purposes and therefore, subject, under the provisions of Article 5(2) of Directive 92/82 and Article 8(2) and (3) of Directive 92/81, to a rate of excise duty less than the minimum rate set in Article 5(1) of Directive 92/82.
Για τους σκοπούς επιβολής του ΦΠΑ δεν ενδιαφέρει αν ο αποκτών είναι κάτοχος διοικητικής αδείας που του επιτρέπει άσκηση της οικείας επιχείρησης.»
Furthermore, it is not disputed that domestic fuel oil used as motor fuel in agriculture, forestry and public works is generally delivered to the door or the farms, that is to say not to service stations.
Υποθ. C-185/00 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Φινλανδίας Φορολογία
It must therefore be held that examination of the detailed rules for applying the mechanism of fiscal control put in place by Finnish law reveals that that mechanism does not allow the objective pursued by the provisions of Article 5(1) of Directive 92/82, read in conjunction with those of Article 8(2) and (3) of Directive 92/81, to be attained, since it cannot effectively prevent mineral oils intended for other purposes and therefore less heavily taxed from being used as motor fuel or guarantee that gas oil used as motor fuel is in fact taxed at the minimum rate of excise duty laid down by those provisions.
(Έκτο τμήμα)
Orders the Kingdom of Sweden to bear its own costs.'
Αφετέρου, η Επιτροπή προβάλλει ότι η Δημοκρατία της Φινλανδίας παρέλειψε να θεσπίσει, στο επίπεδο της διανομής και της χρήσεως του πετρελαίου για τους σκοπούς του άρθρου 8, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 92/81, έναν επαρκή και αποτελεσματικό έλεγχο, όπως απαιτείται από τις ως άνω διατάξεις προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το πετρέλαιο διατίθεται αποκλειστικά για τη χρήση για την οποία φορολογείται.
Preliminary ruling (Trade marks —Approximation of laws —Directive 89/104/EEC —Article 2 — Signs of which a trade mark may consist — Signs capable of being represented graphically — Sound signs — Musical notation — Written description — Onomatopoeia) (Sixth Chamber)
Ειδικότερα, από τις ως άνω διατάξεις συνάγεται ότι, προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του συστήματος των ειδικών φόρων καταναλώσεως το οποίο θεσπίζουν οι διατάξεις αυτές όσον αφορά τα πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται ως καύσιμο κινητήρων, τα κράτη μέλη οφείλουν να προβλέψουν, στο εσωτερικό δίκαιο τους, μηχανισμούς που εμποδίζουν, στην πράξη, τη χρήση ως καυσίμου κινητήρων των πετρελαιοειδών που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν για άλλους σκοπούς και, επομένως, υπόκεινται, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/82 και 8, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 92/81, σε έναν συντελεστή ειδικού φόρου καταναλώσεως που είναι χαμηλότερος από τον ελάχιστο συντελεστή που ορίζεται στο άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/82.
Shield Mark is the holder of 14 trade marks registered at the BBM, the first on 5 June 1992 and the most recent on 2 February 1999, for various products and services in Classes 9 (computer software (recorded), etc.), 16 (magazines, newspapers, etc.), 35 (publicity, business management, etc.), 41 (education, training, organisation of seminars on publicity, marketing, intellectual property and communications in the business sector, etc.) and 42 (legal services) of the Nice Agreement Concerning the International Classification of Goods and Services for the Purposes of the Registration of Marks of 15 June 1957, as amended and modified.
Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Φινλανδίας στα διχαστικά έξοδα
Its news sheets are displayed on stands in bookshops and newspaper kiosks and the signature tune is heard each time a news sheet is removed from the stand.
Το Βασίλειο της Σουηδίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα»
Mr Kist, who operates as a communications consultant, in particular in advertising law and trade marks law, organises seminars on intellectual property and marketing and publishes a review dealing with those matters.