natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το άρθρο 6, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού όριζε, στην αρχική του διατύπωση, τα εξής:
In its original version, Article 6(4) of that regulation stated that:
«Η ποσότητα που πρέπει να διαπιστωθεί κατ’ εφαρμογή του άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού […] 1260/2001 καθορίζεται με βάση το άθροισμα των ακόλουθων ποσοτήτων:
‘The quantity to be determined under Article 15(1)(b) of Regulation … No 1260/2001 shall be established on the basis of the sum of the following quantities:
Αφαιρείται από το άθροισμα που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο το άθροισμα των ποσοτήτων ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης που εξήχθησαν προς τρίτες χώρες υπό τη μορφή μεταποιημένων προϊόντων και των ποσοτήτων βασικών προϊόντων εκφραζόμενων σε λευκή ζάχαρη για τις οποίες εκδόθηκαν τίτλοι επιστροφής στην παραγωγή, που αναφέρονται στο άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού […] 1260/2001.»
There shall be subtracted from the sum referred to in the first subparagraph the sum of the quantities of sugar, isoglucose and inulin syrup exported to nonmember countries as processed products and the quantities of basic products expressed as white sugar for which certificates for the production refunds referred to in Article 7(3) of Regulation … No 1260/2001 have been issued.’
Η διάταξη αυτή τροποποιήθηκε από τον κανονισμό 1140/2003 ως εξής:
That provision was amended by Regulation No 1140/2003 as follows:
«Η ποσότητα που διατέθηκε για την κατανάλωση στο εσωτερικό της Κοινότητας που θα διαπιστωθεί σε εφαρμογή του άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, και του άρθρου 15, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κανονισμού (ΕΚ) 1260/2001 καθορίζεται με βάση το άθροισμα των ποσοτήτων, εκφρασμένων σε λευκή ζάχαρη, των ζαχάρων και των σιροπιών που αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχεία α΄ έως δ΄ του παρόντος κανονισμού, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης: α) που είναι αποθεματοποιημένες στην αρχή της περιόδου·
‘The quantities disposed of for consumption in the Community to be recorded under Article 15(1)(b) and (2)(a) of Regulation … No 1260/2001 shall be established by totalling the quantities, expressed as white sugar, of the sugars and syrups indicated in Article 1(1)(a), (b), (c) and (d) and of isoglucose and inulin syrup:
ΑΠΟΦΑΣΗ της 8.5.2008 — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06 β) που έχουν παραχθεί με τις ποσοστώσεις Α και Β· γ) που έχουν εισαχθεί σε φυσική κατάσταση· δ) που περιέχονται στα εισαχθέντα μεταποιημένα προϊόντα.
(d) contained in imported processed products; subtracting the quantities referred to in the first subparagraph, expressed as white sugar, of sugar, isoglucose and inulin syrup:
Από το άθροισμα που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο αφαιρούνται οι ποσότητες, εκφρασμένες σε λευκή ζάχαρη, ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης: α) που εξήχθησαν σε φυσική κατάσταση· β) που περιέχονται στα εξαχθέντα μεταποιημένα προϊόντα· γ) που είναι αποθεματοποιημένες στο τέλος της περιόδου εμπορίας· δ) που έχουν αποτελέσει αντικείμενο τίτλου επιστροφών στην παραγωγή αναφερόμενων στο άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού […] 1260/2001.
(d) for which certificates for production refunds as indicated in Article 7(3) of Regulation … No 1260/2001 have been issued.
Το άρθρο 6, παράγραφος 5, του κανονισμού 314/2002 ορίζει τα εξής:
Article 6(5) of Regulation No 314/2002 states:
Για τον υπολογισμό [του προβλεπόμενου μέσου όρου ζημιών] που αναφέρεται στο άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο δ΄, του κανονισμού […] 1260/2001 λαμβάνονται επίσης υπόψη οι επιστροφές στην παραγωγή για τις ποσότητες βασικών προϊόντων εκφραζόμενων σε λευκή ζάχαρη για τις οποίες έχουν εκδοθεί στη διάρκεια της εν λόγω περιόδου εμπορίας τίτλοι επιστροφής στην παραγωγή, που αναφέρονται στο άρθρο 7, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού.»
For the calculation of the foreseeable average loss referred to in Article 15(1)(d) of Regulation … No 1260/2001, the production refunds for the quantities of basic products expressed as white sugar for which certificates for the production refunds referred to in Article 7(3) of that Regulation have been issued during the course of the marketing year in question shall also be taken into account.’
Οι εισφορές επί της παραγωγής καθορίσθηκαν, για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003 και 2003/2004, αντίστοιχα, με τους κανονισμούς 1837/2002, 1762/2003 και 1775/2004, σε εκτέλεση των κανονισμών 1260/2001 και, ενδεχομένως, 314/2002, όπως ο τελευταίος έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό 1140/2003.
The amounts of the production levies were fixed for the marketing years 2001/02, 2002/03 and 2003/04, respectively, by Regulations No 1837/2002, No 1762/2003 and No 1775/2004, pursuant to Regulations No 1260/2001 and No 314/2002, the latter, where appropriate, as amended by Regulation No 1140/2003.
Οι διαφορές της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
The actions in the main proceedings and the questions referred for preliminary rulings
Η υπόθεση C-5/06
Case C-5/06
Το Hauptzollamt Aachen, με απόφαση της 22ας Οκτωβρίου 2004, καθόρισε την εισφορά επί της παραγωγής της Jülich εφαρμόζοντας, όσον αφορά την εισφορά επί της βασικής παραγωγής για τη ζάχαρη Α και τη ζάχαρη Β, το ποσόν ανά τόνο που προβλέπει το άρθρο 1, στοιχείο α΄, του κανονισμού 1775/2004 και, όσον αφορά την εισφορά Β σχετικά με τη ζάχαρη Β, το ποσόν ανά τόνο του άρθρου 1, στοιχείο β΄, του ιδίου κανονισμού.
By decision of 22 October 2004, the Hauptzollamt Aachen calculated Jülich’s production levy by applying, in respect of the basic production levy for A and B sugar, the amount per tonne laid down in Article 1(a) of Regulation No 1775/2004 and, in respect of the B levy relating to B sugar, the amount per tonne referred to in Article 1(b) of that regulation.
Η Jülich, αφού απορρίφθηκε η αίτηση που υπέβαλε κατά της απόφασης αυτής, άσκησε προσφυγή ενώπιον του Finanzgericht Düsseldorf, υποστηρίζοντας ότι ο κανονισμός 1775/2004 είναι ανίσχυρος, καθόσον η Επιτροπή είχε υπολογίσει εσφαλμένως τις εισφορές επί της παραγωγής.
Upon the rejection of its complaint challenging that decision, Jülich brought an action before the Finanzgericht (Finance Court) Düsseldorf, claiming that Regulation No 1775/2004 was invalid on the ground that the Commission had erred in its calculation of the production levies.
Αφενός, η Επιτροπή συμπεριέλαβε κακώς, κατά τον υπολογισμό του εξαγώγιμου πλεονάσματος, την ποσότητα των 504 205 τόνων ζάχαρης που εξήχθη από την Κοινότητα υπό μορφή μεταποιημένων προϊόντων για την οποία δεν χορηγήθηκε επιστροφή κατά την εξαγωγή, η δε ποσότητα αυτή, κατά τα λοιπά, δεν προκάλεσε ζημία στον προϋπολογισμό της Κοινότητας.
First, Jülich submitted, when calculating the exportable surplus the Commission had wrongly included the quantity of 504 205 tonnes of sugar exported from the Community in the form of processed goods, in respect of which no export refunds had been paid, since, moreover, the Community budget had suffered no loss in respect of that quantity.
Αφετέρου, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη, για τον υπολογισμό του μέσου όρου ζημιών, την ίδια ποσότητα.
Second, it argued, in calculating the average loss, the Commission had failed to include that quantity.
Ωστόσο, ουδείς αντικειμενικός λόγος δικαιολογεί τη λήψη υπόψη δύο διαφορετικών ποσοτήτων για τον καθορισμό του εξαγώγιμου πλεονάσματος και του μέσου όρου ζημιών ανά τόνο ζάχαρης.
There was, Jülich submitted, no objective justification for using two different quantities for the purpose of calculating the exportable surplus and the average loss per tonne of sugar.
Κατά το αιτούν δικαστήριο, αν ο σκοπός της είσπραξης εισφορών επί της παραγωγής περιοριζόταν στην επιβολή οικονομικής συμμετοχής των παραγωγών στα έξοδα διάθεσης των πλεονασμάτων της κοινοτικής παραγωγής, ο καθορισμός ποσών εισφορών, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι μόνον ένα τμήμα της εξαχθείσας ζάχαρης έτυχε επιστροφών κατά την εξαγωγή, θα υπερέβαινε το αναγκαίο μέτρο για την επίτευξη του σκοπού αυτού.
According to the national court, if the purpose of charging production levies were simply to require producers to meet the costs of disposing of surplus Community production, the act of setting levies without taking account of the fact that export refunds are paid only in respect of a portion of the sugar exported would go beyond what is necessary to achieve that aim.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Finanzgericht Düsseldorf αποφάσισε να αναστείλει την πρόοδο της δίκης και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
The Finanzgericht Düsseldorf decided, therefore, to stay the proceedings and to refer the following questions to the Court of Justice for a preliminary ruling:
«1) Έχει την έννοια το άρθρο 15 του κανονισμού [1260/2001] ότι κατά την εξακρίβωση του εξαγώγιμου πλεονάσματος επιτρέπεται να υπολογιστούν μόνον οι προς εξαγωγή ποσότητες ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης για τις οποίες πράγματι χορηγήθηκαν επιστροφές λόγω εξαγωγής;
‘(1) Is Article 15 of [Regulation No 1260/2001] to be interpreted as meaning that, when determining the exportable surplus, account should be taken only of those export quantities of sugar, isoglucose and inulin syrup in respect of which export refunds have actually been paid?
2) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, είναι ανίσχυρο το άρθρο 6, παράγραφος 4, του κανονισμού [314/2002], όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό [1140/2003];
(2) If Question 1 is to be answered in the affirmative: is Article 6(4) of [Regulation No 314/2002], as amended by [Regulation No 1140/2003], invalid?
3) Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο πρώτο ερώτημα, έχει την έννοια το άρθρο 15 του κανονισμού [1260/2001] ότι τόσο κατά την εξακρίβωση του εξαγώγιμου πλεονάσματος όσο και κατά την εξακρίβωση της μέσης ζημίας ανά τόνο ζάχαρης πρέπει να υπολογιστούν όλες οι εξαγωγές, ακόμη και αν για ένα μέρος αυτών των εξαγωγών κατά την οικεία περίοδο εμπορίας δεν χορηγήθηκαν επιστροφές λόγω εξαγωγής;
(3) If Question 1 is to be answered in the negative: is Article 15 of [Regulation No 1260/2001] to be interpreted as meaning that, when determining both the exportable surplus and the average loss per tonne of sugar, all exports are to be taken into account, even where no export refunds were paid in respect of a portion of those exports in the relevant marketing year?
4) Στην περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο, δεύτερο ή τρίτο ερώτημα, είναι ανίσχυρος ο κανονισμός [1775/2004];»
(4) If Questions 1, 2 or 3 are to be answered in the affirmative: is [Regulation No 1775/2004] invalid?’
Οι υποθέσεις C-23/06 έως C-36/06
Cases C-23/06 to C-36/06
Οι εταιρίες Saint Louis Sucre και Sucreries du Marquenterre κ.λπ. υποχρεούνται, ως παραγωγοί ζάχαρης, να καταβάλλουν εισφορές επί της παραγωγής ζάχαρης.
Saint Louis Sucre along with Sucreries du Marquenterre and Others are liable, as sugar manufacturing companies, to pay production levies on sugar.
Οι εταιρίες αυτές, εκτιμώντας ως υπέρογκα τα ποσά των εισφορών που κατέβαλαν για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003 και 2003/2004, ζήτησαν τη μερική επιστροφή των εισφορών αυτών από τον επιφορτισμένο με την είσπραξή τους Receveur principal des douanes et des droits indirects de Gennevilliers.
Being of the opinion that the levies which they had paid for the marketing years 2001/02, 2002/03 and 2003/04 were too high, they applied for a partial refund of those levies by the Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, who was entrusted with their collection.
Οι ενστάσεις που υποβλήθηκαν για την επιστροφή αυτή απορρίφθηκαν με αποφάσεις του Receveur principal des douanes et des droits indirects de Gennevilliers, της 23ης Φεβρουαρίου 2005, καθόσον τα ποσοστά των αμφισβητούμενων εισφορών προέκυπταν από την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας.
By decisions of the Receveur principal of 23 February 2005, the claims for reimbursement were rejected on the ground that the rates of the contested levies resulted from the application of Community legislation.
Υπό τις συνθήκες αυτές, οι εταιρίες Saint Louis Sucre και Sucreries du Marquenterre κ.λπ. άσκησαν προσφυγές ενώπιον του Τribunal de grande instance de Nanterre ζητώντας να ακυρωθούν οι εν λόγω αποφάσεις και να διαταχθεί η μερική επιστροφή των αμφισβητούμενων εισφορών, αυξημένων με τους τόκους υπερημερίας.
Accordingly, Saint Louis Sucre and Sucreries du Marquenterre and Others brought actions before the Tribunal de grande instance de Nanterre (Regional Court, Nanterre) (France) seeking orders annulling the decisions and ordering partial reimbursement of the contested levies together with payment of default interest.
Οι προσφεύγουσες της κύριας δίκης υποστήριξαν ότι η σχετική κοινοτική νομοθεσία προβλέπει διαφορετική λογιστική μεταχείριση της ζάχαρης που εξάγεται υπό μορφή μεταποιημένου προϊόντος μη τυγχάνοντος επιστροφών, αφενός, ενσωματώνοντάς την στο προς χρηματοδότηση εξαγώγιμο πλεόνασμα και, αφετέρου, αποκλείοντάς την από τις ποσότητες που καλούνται «επίμαχη εξαγωγή για την οποία έχει αναληφθεί υποχρέωση», οι οποίες καθιστούν δυνατό τον υπολογισμό του «μέσου όρου ζημιών» προκειμένου να χρηματοδοτηθεί πράγματι η διάθεση του πλεονάσματος αυτού.
The applicants in the main proceedings claim that the relevant Community legislation laid down different accounting for sugar exported in the form of processed products not eligible for export refunds, first, by including it in the exportable surplus to be financed and, second, by excluding it from ‘the export obligations in question’ which enable ‘the average loss’ to be calculated in order to finance effectively the disposal of that surplus.
Επομένως, η Επιτροπή φέρεται να υπερεκτίμησε το ποσόν της εισφοράς για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003 και 2003/2004 και να μη σεβάστηκε τον σκοπό της αυτοχρηματοδότησης που έχει θέσει το Συμβούλιο.
Thus, they contend, the Commission overestimated the amount of the levies for the marketing years 2001/02, 2002/03 and 2003/04 and failed to comply with the self-financing objective imposed by the Council of the European Union.
Κατά συνέπεια, οι προσφεύγουσες της κύριας δίκης αμφισβήτησαν την ισχύ του άρθρου 6, παράγραφος 4, του κανονισμού 314/2002 το οποίο, στη διατύπωση που είχε στον κανονισμό 1140/2003, δίδει έναν υπερβολικά ευρύ ορισμό του εξαγώγιμου πλεονάσματος, αντίθετο προς τις αρχές της αναλογικότητας, της ιεραρχίας των κανόνων δικαίου και του περιορισμού της εκτελεστικής εξουσίας της Επιτροπής.
Consequently, the applicants in the main proceedings challenge the validity of Article 6(4) of Regulation No 314/2002, which, they claim, in the version as amended by Regulation No 1140/2003, gives too wide a definition to the concept of exportable surplus, contrary to the principles of proportionality, the hierarchy of norms and the limitation of the Commission’s implementing powers.
Επικουρικώς, οι προσφεύγουσες της κύριας δίκης αμφισβήτησαν για τους ίδιους λόγους την ισχύ των κανονισμών που καθορίζουν, κατ’ εφαρμογή του κανονισμού 314/2002, τα ποσά των εισφορών επί της παραγωγής για τις επίμαχες στην κύρια δίκη περιόδους εμπορίας.
As a secondary point and on the same grounds, they challenge the validity of the regulations fixing, pursuant to Regulation No 314/2002, the amounts of the production levies for the marketing years at issue in the main proceedings.
Επικουρικώς και σε περίπτωση που θα υπερίσχυε ο ευρύς ορισμός του εξαγώγιμου πλεονάσματος, οι εταιρίες Saint Louis Sucre και Sucreries du Marquenterre κ.λπ. ισχυρίζονται ότι ο σκοπός της αυστηρής αυτοχρηματοδότησης που επιτάσσει ο κανονισμός 1260/2001 δεν θα εξυπηρετείτο πάντα καθόσον η Επιτροπή που το 2002 ελάμβανε υπόψη τα εξαχθέντα χωρίς επιστροφές προϊόντα κατά τον ετήσιο υπολογισμό του μέσου όρου ζημιών αγνοεί σήμερα κατά τους υπολογισμούς της την ταύτιση που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των στοιχείων που συγκροτούν την έννοια του όρου «εξαγώγιμο πλεόνασμα» και του υπολογισμού του «μέσου όρου ζημιών».
In the alternative, and should a wide definition of the concept of exportable surplus prevail, Saint Louis Sucre and Sucreries du Marquenterre and Others claim that the objective of strict self-financing laid down in Regulation No 1260/2001 has still not been complied with inasmuch as the Commission, which took into account in 2002 products exported without refunds in its annual calculations of the average loss, now overlooks in its calculations the fact that the constituent elements of the ‘exportable surplus’ and the calculation of the ‘average loss’ must be identical.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Τribunal de grande instance de Nanterre αποφάσισε να αναστείλει την πρόοδο της δίκης και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
Against this background, the Tribunal de grande instance de Nanterre decided to stay the proceedings and to refer the following questions to the Court of Justice for a preliminary ruling:
«1) Είναι ανίσχυρο έναντι του άρθρου 15 του κανονισμού 1260/2001 […] και έναντι της αρχής της αναλογικότητας το άρθρο 6, παράγραφος 4, του κανονισμού 314/2002 […], ή/και οι εκδοθέντες σε εκτέλεσή του κανονισμοί 1837/2002, 1762/2003 και 1775/2004, επειδή, όσον αφορά τον υπολογισμό της εισφοράς επί της παραγωγής, το άρθρο αυτό δεν προβλέπει ότι δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του “εξαγώγιμου πλεονάσματος” οι ποσότητες ζάχαρης που περιλαμβάνονται σε μεταποιημένα προϊόντα τα οποία εξάγονται χωρίς παράλληλη καταβολή επιστροφής κατά την εξαγωγή;
‘(1) Is Article 6(4) of … Regulation … No 314/2002 and/or Regulations … No 1837/2002, No 1762/2003 and No 1775/2004 adopted to implement it invalid in the light of Article 15 of … Regulation … No 1260/2001 and in the light of the principle of proportionality, in that, with regard to calculation of the production levy, they do not provide for the exclusion from the “exportable surplus” of the sugar contained in processed products which are exported without export refunds?
2) Είναι ανίσχυροι έναντι του κανονισμού 314/2002 […] και έναντι του άρθρου 15 του κανονισμού 1260/2001, καθώς και έναντι των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας, οι κανονισμοί 1837/2002, 1762/2003 και 1775/2004 επειδή καθορίζουν εισφορά επί της παραγωγής ζάχαρης, που υπολογίζεται με βάση τον “μέσο όρο ζημιών” ανά εξαγόμενο τόνο, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ποσότητες που εξάγονται χωρίς καταβολή επιστροφής, ενώ οι ίδιες αυτές ποσότητες περιλαμβάνονται στο σύνολο το οποίο αποτελεί τη βάση για την εκτίμηση της συνολικής ζημίας για την οποία απαιτείται σχετική χρηματοδοτική κάλυψη;»
(2) Are Regulations … No 1837/2002, No 1762/2003 and No 1775/2004 invalid in the light of … Regulation … No 314/2002 and Article 15 of … Regulation … No 1260/2001 and of the principles of equality and proportionality, in that they lay down a production levy for sugar which is calculated on the basis of the “average loss” per tonne exported, which does not take account of the quantities exported without refund, although these quantities are included in the total used to evaluate the total loss to be financed?’
Επί της συνεκδίκασης των υποθέσεων C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06
The joining of Case C-5/06 and Cases C-23/06 to C-36/06
Δεδομένης της συνάφειας των υποθέσεων C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06, οι υποθέσεις αυτές πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 43 του κανονισμού διαδικασίας, σε συνδυασμό με το άρθρο 103 του ιδίου κανονισμού, να συνεκδικασθούν.
In view of the connections between Case C-5/06 and Cases C-23/06 to C-36/06, it is appropriate, in accordance with Article 43 of the Rules of Procedure, read in conjunction with Article 103 of those rules, to join those cases for the purpose of the judgment.
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
The questions referred for preliminary rulings
Δεδομένου ότι τα προδικαστικά ερωτήματα των αιτούντων δικαστηρίων ταυτίζονται επί της ουσίας, πρέπει να εξετασθούν λαμβάνοντας υπόψη τον τρόπο που διαρθρώνονται στην υπόθεση C-5/06.
As the questions referred by the two national courts for preliminary rulings are essentially the same, it is appropriate to deal with them by reference to the manner in which they are formulated in Case C-5/06.
Επί του ερωτήματος αν, βάσει του άρθρου 15 του κανονισμού 1260/2001, όλες οι ποσότητες εξαγόμενων προϊόντων που εμπίπτουν στη διάταξη αυτή πρέπει, για τον υπολογισμό του εξαγώγιμου πλεονάσματος, να αφαιρεθούν από την κατανάλωση στο εσωτερικό της Κοινότητας
The question whether, pursuant to Article 15 of Regulation No 1260/2001, all the quantities of exported products which fall under that provision are, for the purpose of calculating the exportable surplus, to be subtracted from the consumption within the Community
Υπενθυμίζεται ότι η ενδέκατη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού (ΕΟΚ) 1785/81 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1981, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 177, σ.
It should be pointed out that the 11th recital in the preamble to Council Regulation (EEC) No 1785/81 of 30 June 1981 on the common organisation of the markets in the sugar sector (OJ 1981 L 177, p.
4), προέβλεπε, όπως η ένατη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 1260/2001, ότι έπρεπε να γίνουν τροποποιήσεις στο καθεστώς των ποσοστώσεων παραγωγής, μεταξύ άλλων, «για να δοθούν στην Κοινότητα τα αναγκαία μέσα ώστε να διασφαλισθεί με δίκαιο αλλά αποτελεσματικό τρόπο η συνολική χρηματοδότηση από τους ίδιους τους παραγωγούς των εξόδων για τη διάθεση των πλεονασμάτων που προκύπτουν από τη σχέση μεταξύ της παραγωγής της Κοινότητος και της καταναλώσεώς της […]».
4) laid down, as provided for in recital 9 in the preamble to Regulation No 1260/2001, that changes were to be made to the system of production levies in order to take account of recent developments in production, in particular ‘to provide the Community with the instruments necessary to ensure, in a fair yet efficient way, that the producers themselves meet in full the cost of disposing of the surpluses of Community production over consumption …’.
Το άρθρο 28 του κανονισμού 1785/81, που καθόριζε τα κριτήρια καθορισμού των εισφορών επί της παραγωγής όσον αφορά την παραγωγή ζάχαρης Α και Β και ισογλυκόζης Α και Β, όριζε στην παράγραφο 1 τα εξής:
Article 28(1) of Regulation No 1785/81, which laid down the criteria for calculating the production levies on the production of A and B sugar and on A and B isoglucose, provided as follows:
«Πριν από το τέλος κάθε περιόδου εμπορίας από 1981/1982 έως 1985/1986 διαπιστώνεται: α) η προβλεπόμενη ποσότητα ζάχαρης Α και Β και ισογλυκόζης Α και Β που παράγεται για λογαριασμό της τρέχουσας περιόδου· β) η προβλεπόμενη ποσότητα ζάχαρης και ισογλυκόζης που διατίθεται για κατανάλωση στο εσωτερικό της Κοινότητος κατά την τρέχουσα περίοδο·
(b) estimates of the quantities of sugar and isoglucose disposed of for consumption within the Community during the marketing year in question;
ΑΠΟΦΑΣΗ της 8.5.2008 — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06 γ) το πλεόνασμα που δύναται να εξαχθεί δια μειώσεως της ποσότητας που προβλέπεται υπό α΄ κατά την ποσότητα που προβλέπεται υπό β΄· δ) ο προβλεπόμενος μέσος όρος ζημιών ή ο προβλεπόμενος μέσος όρος εισπράξεων ανά τόνο ζάχαρης για τις [εξαγωγές ως προς τις οποίες έχουν αναληφθεί υποχρεώσεις και οι οποίες πρόκειται να πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο της τρέχουσας περιόδου].
This average loss or average revenue shall be equal to the difference between the total amount of refunds and the total amount of levies on the total tonnage of export obligations in question;
Η διάταξη αυτή, μολονότι αντικαταστάθηκε διαδοχικά από το άρθρο 33, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2038/1999 του Συμβουλίου, της 13ης Σεπτεμβρίου 1999, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 252, σ.
That provision, although successively replaced by Article 33(1) of Council Regulation (EC) No 2038/1999 of 13 September 1999 on the common organisation of the markets in the sugar sector (OJ 1999 L 252, p.
1) και από το άρθρο 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 1260/2001, παρέμεινε, στην ουσία, αναλλοίωτη.
1) and by Article 15(1) of Regulation No 1260/2001, has remained essentially unchanged.
Το άρθρο 5, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1443/82 της Επιτροπής, της 8ης Ιουνίου 1982, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 158, σ.
Article 5(5) of Commission Regulation (EEC) No 1443/82 of 8 June 1982 laying down detailed rules for the application of the quota system in the sugar sector (OJ 1982 L 158, p.