natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Είναι αληθές ότι, για λόγους ασφάλειας κατά την οδική κυκλοφορία —όπως προκύπτει από την τελευταία αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 91/439—, το άρθρο της 8, παράγραφοι 2 και 4, παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα, υπό ορισμένες περιστάσεις, να εφαρμόζουν τις εθνικές τους διατάξεις περί περιορισμού, αναστολής, αφαιρέσεως και ακυρώσεως της άδειας οδηγήσεως σε κάθε κάτοχο άδειας με κανονική διαμονή στο έδαφός τους.
It is true that, for reasons of road traffic safety, as is made clear by the last recital in the preamble to Directive 91/439, Article 8(2) and (4) permits the Member States, in certain circumstances, to apply their national provisions on the restriction, suspension, withdrawal or cancellation of driving licences to any licence-holder having normal residence in their territory.
Εντούτοις, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι, αφενός, η δυνατότητα αυτή, όπως προκύπτει από το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/439, μπορεί να ασκηθεί μόνο λόγω συμπεριφοράς του ενδιαφερομένου που σημειώθηκε μετά την απόκτηση της εκδοθείσας από άλλο κράτος μέλος άδειας οδηγήσεως (βλ. συναφώς προπαρατεθείσες διατάξεις Halbritter, σκέψη 38, και Kremer, σκέψη 35).
It is, however, to be borne in mind, first, that that right, as it arises from Article 8(2) of Directive 91/439, may be exercised only by reason of some conduct of the person concerned after he has obtained a driving licence issued by another Member State (see, to that effect, the orders in Halbritter, paragraph 38, and Kremer, paragraph 35).
Αφετέρου, η παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω άρθρου 8, η οποία παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να αρνούνται την αναγνώριση της ισχύος άδειας οδηγήσεως που αποκτήθηκε σε άλλο κράτος μέλος από πρόσωπο στο οποίο έχει επιβληθεί, στο πρώτο κράτος μέλος, μέτρο περιορισμού, αναστολής, αφαιρέσεως ή ακυρώσεως του δικαιώματος οδηγήσεως, συνιστά παρέκκλιση από τη γενική αρχή της αμοιβαίας αναγνωρίσεως των αδειών οδηγήσεως και, ως εκ τούτου, πρέπει να ερμηνεύεται στενά (βλ. συναφώς προπαρατεθείσα απόφαση Kapper, σκέψεις 70 και 72, καθώς και προπαρατεθείσες διατάξεις Halbritter, σκέψη 35, και Kremer, σκέψη 28).
Second, the first subparagraph of Article 8(4), which authorises a Member State to refuse to recognise the validity of a driving licence obtained in another Member State by a person who is, in the first Member State’s territory, the subject of a measure restricting, suspending, withdrawing or cancelling a licence, constitutes a derogation from the general principle of mutual recognition of driving licences and is, therefore, to be interpreted strictly (see, to that effect, Kapper, paragraphs 70 and 72, and the orders in Halbritter, paragraph 35, and Kremer, paragraph 28).
Συναφώς, πρέπει να τονιστεί ευθύς αμέσως ότι το γεγονός ότι η διάταξη αυτή επιτρέπει, υπό ορισμένες συνθήκες, σε ένα κράτος μέλος να αρνηθεί την αναγνώριση της ισχύος άδειας οδηγήσεως που έχει εκδοθεί από άλλο κράτος μέλος δεν σημαίνει, σε αντίθεση με όσα υποστηρίζει η Γερμανική Κυβέρνηση, ότι το πρώτο κράτος μέλος μπορεί να εξαρτά το δικαίωμα χρήσεως μιας άδειας οδηγήσεως που εκδόθηκε από το δεύτερο από προηγούμενη έγκριση (βλ., συναφώς, προπαρατεθείσα διάταξη Kremer, σκέψη 37).
It must at the outset be stressed that, even if that provision enables a Member State, on certain conditions, to refuse recognition of a driving licence issued by another Member State, it does not for that reason follow, as the German Government would have it, that that the first Member State may make the right to use a licence issued by the second State conditional upon prior positive authorisation (see, to that effect, the order in Kremer, paragraph 37).
Πράγματι, αφ’ ης στιγμής η έκδοση άδειας οδηγήσεως από ένα κράτος μέλος πρέπει να γίνεται τηρουμένων των ελάχιστων προϋποθέσεων που επιβάλλει η οδηγία 91/439, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του παραρτήματος της III, σχετικά με την ικανότητα οδηγήσεως, μία ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με την οποία, γενικά, οποιοσδήποτε υπήρξε κάτοχος άδειας οδηγήσεως που αφαιρέθηκε ή ακυρώθηκε σε ένα κράτος μέλος μπορεί να υποχρεωθεί να παρουσιαστεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αυτού προκειμένου να του επιτραπεί να κάνει χρήση του δικαιώματος οδηγήσεως που απορρέει από την άδεια οδηγήσεως που του χορηγήθηκε μεταγενέστερα σε άλλο κράτος μέλος, θα ερχόταν σε αντίθεση με την υποχρέωση της αμοιβαίας αναγνωρίσεως χωρίς διατυπώσεις.
Given that the issuing of a driving licence by a Member State must be effected in compliance with the minimum requirements laid down by Directive 91/439, including those set out in Annex III thereto, relating to fitness to drive, an interpretation of the first subparagraph of Article 8(4) of that directive to the effect that, in general terms, anyone who has held a driving licence that has been withdrawn or cancelled in a Member State may be obliged to appear before the competent authorities of that Member State in order to obtain authorisation to make use of the right to drive arising from the driving licence subsequently issued in another Member State would run counter to the obligation of mutual recognition without formalities.
Αντιθέτως, από τα ανωτέρω προκύπτει ότι οι διατάξεις των άρθρων 1, παράγραφος 2, και 8, παράγραφος 4, της οδηγίας 91/439 δεν απαγορεύουν σε ένα κράτος μέλος να αρνηθεί σε πρόσωπο στο οποίο έχει επιβληθεί, από το ίδιο κράτος, μέτρο αφαιρέσεως της άδειας οδηγήσεως, συνοδευόμενο από απαγόρευση αιτήσεως νέας άδειας επί ορισμένο χρονικό διάστημα, την αναγνώριση νέας άδειας οδηγήσεως που εκδόθηκε από άλλο κράτος μέλος κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου απαγορεύσεως.
In contrast, it is clear from the foregoing that, when the person concerned has been the object of a measure withdrawing his driving licence and prohibiting any application for a new licence for a given period, it is not contrary to Articles 1(2) and 8(4) of Directive 91/439 for a Member State to refuse to recognise a new licence issued by another Member State during the period of that prohibition.
Επίσης, καίτοι είναι αληθές ότι το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/439 δεν επιτρέπει στο κράτος μέλος της κανονικής διαμονής να αρνείται την αναγνώριση της
Similarly, although Article 8(2) of Directive 91/439 does not permit the Member State of normal residence to refuse to recognise a driving licence issued by another
άδειας οδηγήσεως που εκδόθηκε από άλλο κράτος μέλος αποκλειστικά και μόνον επειδή από τον κάτοχο της άδειας αυτής έχει αφαιρεθεί στο παρελθόν άλλη άδεια οδηγήσεως στο κράτος μέλος κανονικής διαμονής, ωστόσο, η διάταξη αυτή επιτρέπει στο κράτος αυτό, όπως υπενθυμίζεται με τις σκέψεις 58 και 59 της παρούσας αποφάσεως, με την επιφύλαξη του σεβασμού προς την αρχή της εδαφικότητας των ποινικών νόμων και των αστυνομικών διατάξεων, να περιορίζει, να αναστέλλει, να αφαιρεί ή να ακυρώνει τη νέα άδεια, αν η συμπεριφορά του κατόχου της, μετά τη χορήγηση της άδειας αυτής, δικαιολογεί κάτι τέτοιο, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους υποδοχής.
Member State just because the holder has earlier had a previous licence withdrawn in the Member State of normal residence, that provision does nevertheless allow that State, as recalled in paragraphs 55 and 56 above, subject to observance of the principle of territoriality of criminal and police laws, to restrict, suspend, withdraw or cancel the new licence if that is warranted, according to the law of the host Member State, by the holder’s conduct after the issue of the new licence.
Προκειμένου να δοθεί απάντηση στα ερωτήματα των αιτούντων δικαστηρίων, πρέπει στη συνέχεια να εξεταστεί, ειδικότερα, αν έχει εφαρμογή η αρχή της αμοιβαίας αναγνωρίσεως, όπως μνημονεύθηκε ανωτέρω, όταν αποδεικνύεται ότι η νέα άδεια οδηγήσεως χορηγήθηκε χωρίς να πληρούται η προϋπόθεση της διαμονής που επιβάλλει η οδηγία 91/439.
In order to answer the questions raised by the national courts, particular consideration must be next be given to the application of the principle of mutual recognition, as set out above, when it has established that the new driving licence was issued in disregard of the residence condition imposed by Directive 91/439.
Πράγματι, το άρθρο 7, παράγραφος 5, της οδηγίας 91/439, το οποίο ορίζει ότι το ίδιο πρόσωπο μπορεί να είναι κάτοχος μόνο μιας άδειας οδηγήσεως την οποία
Article 7(5) of Directive 91/439, in providing that no person may hold a driving licence from more than one Member State, affirms the single nature of a driving
Επομένως, σε περίπτωση που είναι δυνατό να αποδειχθεί, βάσει όχι πληροφοριών που διαθέτει το κράτος μέλος υποδοχής, αλλά στοιχείων που αναγράφονται στην ίδια την άδεια οδηγήσεως ή άλλων αδιαμφισβήτητων στοιχείων που προέρχονται από το κράτος μέλος εκδόσεως, ότι η προϋπόθεση της διαμονής που επιβάλλει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 91/439 δεν πληρούνταν κατά τον χρόνο εκδόσεως της άδειας αυτής, το κράτος μέλος υποδοχής, στο έδαφος του οποίου επιβλήθηκε στο κάτοχο της άδειας αυτής μέτρο αφαιρέσεως της προηγούμενης άδειας οδηγήσεως, μπορεί να αρνηθεί την αναγνώριση του δικαιώματος οδηγήσεως που απορρέει από την άδεια οδηγήσεως που εκδόθηκε μεταγενέστερα από άλλο κράτος μέλος, σε χρόνο κατά τον οποίον δεν ίσχυε απαγόρευση αιτήσεως νέας άδειας.
It follows that, when it is possible to determine, not in the light of information supplied by the host Member State but on the basis of entries appearing in the driving licence itself or of other incontestable information supplied by the Member State of issue, that the condition of residence laid down by Article 7(1)(b) of Directive 91/439 had not been satisfied when that licence was issued, the host Member State, in whose territory the holder of that licence has been the object of a measure withdrawing an earlier driving licence, may refuse to recognise the right to drive stemming from the driving licence later issued by another Member State following any period in which it is prohibited to apply for a new licence.
Λαμβανομένων υπόψη όλων των ανωτέρω, στα υποβληθέντα ερωτήματα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι τα άρθρα 1, παράγραφος 2, 7, παράγραφος 1, και 8 της οδηγίας 91/439 έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε κράτος μέλος, υπό συνθήκες όπως αυτές των υποθέσεων στις κύριες δίκες, να αρνείται να αναγνωρίσει στο έδαφός του το δικαίωμα οδηγήσεως δυνάμει άδειας οδηγήσεως που εκδόθηκε μεταγενέστερα από άλλο κράτος μέλος, σε χρόνο κατά τον οποίον δεν απαγορευόταν στον ενδιαφερόμενο να ζητήσει νέα άδεια, και, ως εκ τούτου, την ισχύ της άδειας αυτής, ενόσω ο κάτοχός της δεν έχει υποβληθεί στις προϋποθέσεις που απαιτούνται στο πρώτο αυτό κράτος μέλος για τη χορήγηση νέας άδειας μετά την αφαίρεση προηγούμενης, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της ικανότητας οδηγήσεως, προκειμένου να πιστοποιηθεί ότι εξέλιπαν οι λόγοι που δικαιολόγησαν την εν λόγω αφαίρεση.
Having regard to all the foregoing considerations, the answer to be given to the questions referred must be that, on a proper construction of Articles 1(2), 7(1) and 8(2) and (4) of Directive 91/439, it is contrary to those provisions for a Member State, in circumstances such as those of the cases in the main proceedings, to refuse to recognise in its territory the right to drive stemming from a driving licence subsequently issued by another Member State following any period in which the person concerned is forbidden to apply for a new licence and therefore, the validity of that licence, so long as the licence-holder has not satisfied the necessary conditions in that first Member State for the issue of a new licence following the withdrawal of a previous licence, including the examination of fitness to drive certifying that the grounds justifying the withdrawal are no longer in existence. In the same circumstances, it is not
Υπό τις ίδιες περιστάσεις, οι εν λόγω διατάξεις δεν απαγορεύουν σε κράτος μέλος να αρνηθεί να αναγνωρίσει στο έδαφός του το δικαίωμα οδηγήσεως δυνάμει άδειας οδηγήσεως που εκδόθηκε μεταγενέστερα από άλλο κράτος μέλος, αν αποδεικνύεται βάσει στοιχείων που αναγράφονται στην ίδια την άδεια οδηγήσεως ή άλλων αδιαμφισβήτητων στοιχείων προερχόμενων από το κράτος μέλος εκδόσεως ότι, όταν εκδόθηκε η άδεια αυτή, ο κάτοχός της, στον οποίον είχε επιβληθεί μέτρο αφαιρέσεως προηγούμενης άδειας, δεν είχε την κανονική διαμονή του στο έδαφος του κράτους μέλους εκδόσεως.
ZERCHE AND OTHERS contrary to those provisions for a Member State to refuse to recognise in its territory the right to drive stemming from a driving licence subsequently issued by another Member State, if it is established, on the basis of entries appearing in the driving licence itself or of other incontestable information supplied by the Member State of issue, that when that licence was issued its holder, who had been the object, in the territory of the first Member State, of a measure withdrawing an earlier licence, was not normally resident in the territory of the Member State of issue.
Τα άρθρα 1, παράγραφος 2, 7, παράγραφος 1, και 8 της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε κράτος μέλος, υπό συνθήκες όπως αυτές των υποθέσεων στις κύριες δίκες, να αρνείται να αναγνωρίσει στο έδαφός του το δικαίωμα οδηγήσεως το οποίο απορρέει από άδεια οδηγήσεως που εκδόθηκε μεταγενέστερα από άλλο κράτος μέλος, σε χρόνο κατά τον οποίον δεν απαγορευόταν στον ενδιαφερόμενο να ζητήσει νέα άδεια, και, ως εκ τούτου, την ισχύ της άδειας αυτής, ενόσω ο κάτοχός της δεν έχει υποβληθεί στις προϋποθέσεις που απαιτούνται
On a proper construction of Articles 1(2), 7(1) and 8(2) and (4) of Council Directive 91/439/EEC of 29 July 1991 on driving licences, as amended by Regulation (EC) No 1882/2003 of the European Parliament and of the Council of 29 September 2003, it is contrary to those provisions for a Member State, in circumstances such as those of the cases in the main proceedings, to refuse to recognise in its territory the right to drive stemming from a driving licence subsequently issued by another Member State beyond any period in which the person concerned is forbidden to apply for a new licence and, therefore, to recognise the validity of that licence, so long as the licence-holder has not satisfied the neces-
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-37/06 και C-58/06: Viamex Agrar Handels GmbH και Zuchtvieh-Kontor GmbH (ZVK) κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas [«Κανονισμός (ΕΚ) 615/98 — Οδηγία 91/628/ΕΟΚ — Επιστροφές κατά την εξαγωγή — Προστασία των βοοειδών κατά τη μεταφορά — Εξάρτηση της καταβολής των επιστροφών κατά την εξαγωγή των βοοειδών από την τήρηση των διατάξεων της οδηγίας 91/628/ΕΟΚ — Αρχή της αναλογικότητας — Απώλεια του δικαιώματος επί επιστροφής»] (αιτήσεις του Finanzgericht Hamburg για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Joined Cases C-37/06 and C-58/06: Viamex Agrar Handels GmbH and Zuchtvieh-Kontor GmbH (ZVK) v Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Regulation (EC) No 615/98 — Directive 91/628/EEC — Export refunds — Protection of bovine animals during transport — Payment of export refunds for bovine animals subject to compliance with Directive 91/628/EEC — Principle of proportionality — Forfeiture of export refunds) (Reference for a preliminary ruling from the Finanzgericht Hamburg) . . . . . . . . . . . .
Υπόθεση C-256/06: Theodor Jäger κατά Finanzamt Kusel-Landstuhl [«Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων — Άρθρα 73 B και 73 Δ της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ) — Φόροι κληρονομίας — Απολογισμός της αξίας των συστατικών στοιχείων της κληρονομίας — Γεωργική και δασική περιουσία που βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος — Λιγότερο ευνοϊκή μέθοδος υπολογισμού της αξίας αυτών των περιουσιακών στοιχείων και του ύψους του οφειλόμενου φόρου»] (αίτηση του Bundesfinanzhof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Case C-256/06: Theodor Jäger v Finanzamt Kusel-Landstuhl (Free movement of capital — Articles 73b and 73d of the EC Treaty (now Articles 56 EC and 58 EC) — Inheritance tax — Valuation of assets forming part of the estate — Agricultural and forestry assets in another Member State — Less favourable method of valuation of assets and calculation of the tax payable) (Reference for a preliminary ruling from the Bundesfinanzhof) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Υπόθεση C-19/07: Κληρονόμοι Paul Chevassus-Marche κατά Groupe Danone κ.λπ. [«Προσέγγιση των νομοθεσιών — Οδηγία 86/653/ΕΟΚ — Εμπορικοί αντιπρόσωποι (ανεξάρτητοι επαγγελματίες) — Δικαίωμα εμπορικού αντιπροσώπου, στον οποίο έχει ανατεθεί κάποιος γεωγραφικός τομέας, να λάβει προμήθεια — Δικαιοπραξίες συναπτόμενες χωρίς παρέμβαση του αντιπροσωπευομένου»] [αίτηση του Cour de cassation (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Case C-19/07: Heirs of Paul Chevassus-Marche v Groupe Danone and Others (Approximation of laws — Directive 86/653/EEC — Selfemployed commercial agents — Right of an agent entrusted with a specific geographical area to a commission — Transactions concluded without any action on the part of the principal) (Reference for a preliminary ruling from the Cour de cassation (France)) . . . . . . . . . . . . . . .
Υπόθεση C-2/06: Willy Kempter KG κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas («Εξαγωγή βοοειδών — Επιστροφές λόγω εξαγωγής — Διοικητική απόφαση που έχει καταστεί απρόσβλητη — Ερμηνεία απόφασης του Δικαστηρίου — Αποτέλεσμα προδικαστικής απόφασης που εξέδωσε το Δικαστήριο μετά τη διοικητική αυτή απόφαση — Επανεξέταση και ανάκληση — Χρονικοί περιορισμοί — Ασφάλεια δικαίου — Αρχή της συνεργασίας — Άρθρο 10 ΕΚ») (αίτηση του Finanzgericht Hamburg για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Case C-2/06: Willy Kempter KG v Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Export of cattle — Export refunds — Final administrative decision — Interpretation of a judgment of the Court — Effect of a preliminary ruling given by the Court after that decision — Review and withdrawal — Timelimits — Legal certainty — Principle of cooperation — Article 10 EC) (Reference for a preliminary ruling from the Finanzgericht Hamburg) . . . . . . . . .
Mengozzi της 8ης Νοεμβρίου 2007 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Opinion of Advocate General Mengozzi delivered on 8 November 2007 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Sharpston της 25ης Οκτωβρίου 2007 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Opinion of Advocate General Sharpston delivered on 25 October 2007 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Υπόθεση C-426/05: Tele2 Telecommunication GmbH κατά Telekom-Control-Kommission [«Ηλεκτρονικές επικοινωνίες — Δίκτυα και υπηρεσίες — Κοινό κανονιστικό πλαίσιο — Άρθρα 4 και 6 της οδηγίας 2002/21/EΚ (οδηγία-πλαίσιο) — Προσφυγή — Διοικητική διαδικασία ανάλυσης της αγοράς»] [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Aυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Case C-426/05: Tele2 Telecommunication GmbH v Telekom-Control-Kommission (Electronic communications — Networks and services — Common regulatory framework — Articles 4 and 16 of Directive 2002/21/EC (Framework Directive) — Appeals — Administrative market analysis procedure) (Reference for a preliminary ruling from the Verwaltungsgerichtshof (Austria)) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Υπόθεση C-507/06: Malina Klöppel κατά Tiroler Gebietskrankenkasse [«Αξίωση χορηγήσεως του αυστριακού επιδόματος επιμέλειας τέκνου — Περίοδοι χορηγήσεως οικογενειακών παροχών σε άλλο κράτος μέλος μη ληφθείσες υπόψη — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71»] (αίτηση του Oberlandesgericht Innsbruck για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Case C-507/06: Malina Klöppel v Tiroler Gebietskrankenkasse (Entitlement to childcare allowance in Austria — Periods of drawing family benefits in another Member State not taken into account — Regulation (EEC) No 1408/71) (Reference for a preliminary ruling from the Oberlandesgericht Innsbruck) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Ruiz-Jarabo Colomer της 27ης Νοεμβρίου 2007 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Opinion of Advocate General Ruiz-Jarabo Colomer delivered on 27 November 2007 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Sharpston της 8ης Νοεμβρίου 2007 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Opinion of Advocate General Sharpston delivered on 8 November 2007 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Υπόθεση C-2/07: Paul Abraham κ.λπ. κατά Région wallonne κ.λπ. («Οδηγία 85/337/ΕΟΚ — Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων στο περιβάλλον — Αεροδρόμιο με διάδρομο προσγείωσης-απογείωσης μήκους άνω των 2 100 m») [αίτηση του Cour de cassation (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Case C-2/07: Paul Abraham and Others v Région wallonne and Others (Directive 85/337/EEC — Assessment of the effects of projects on the environment — Airport with a runway more than 2 100 metres in length) (Reference for a preliminary ruling from the Cour de cassation (Belgium)) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-287/06 έως C-292/06: Deutsche Post AG κ.λπ. κατά Bundesrepublik Deutschland («Ταχυδρομικές υπηρεσίες — Οδηγία 97/67/ΕΚ — Τομέας που ανατίθεται κατ’ αποκλειστικότητα στον παρέχοντα καθολική ταχυδρομική υπηρεσία — Ειδικά τιμολόγια για την κατάθεση εκ μέρους επαγγελματιών πελατών, σε συγκεκριμένα σημεία του ταχυδρομικού δικτύου, ελαχίστων ποσοτήτων ταχυδρομικών αντικειμένων κατόπιν διαλογής — Άρνηση παροχής τέτοιων τιμολογίων στους ενδιάμεσους φορείς οι οποίοι συγκεντρώνουν, υπό την επαγγελματική τους ιδιότητα και για λογαριασμό τους, τα ταχυδρομικά αντικείμενα πολλών αποστολέων») (αίτηση του Verwaltungsgericht Köln για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) . . . . . . . . . . . . . .
Joined Cases C-287/06 to C-292/06: Deutsche Post AG and Others v Bundesrepublik Deutschland (Postal services — Directive 97/67/EC — Field reserved to universal postal service provider — Special tariffs for the deposit by business customers, at fixed points of the postal network, of minimum quantities of pre-sorted items — Refusal of such tariffs to intermediaries who consolidate, on a commercial basis and in their own name, postal items from various senders) (References for a preliminary ruling from the Verwaltungsgericht Köln) . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Υπόθεση C-125/06 P: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Infront WM AG («Αίτηση αναιρέσεως — Οδηγία 89/552/ΕΟΚ — Τηλεοπτικές εκπομπές — Προσφυγή ακυρώσεως — Άρθρο 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ — Έννοια του όρου απόφαση που αφορά “άμεσα και ατομικά” φυσικό ή νομικό πρόσωπο») . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Case C-125/06 P: Commission of the European Communities v Infront WM AG (Appeal — Directive 89/552/EEC — Television broadcasting — Action for annulment — Fourth paragraph of Article 230 EC — Meaning of decision of ‘direct and individual’ concern to a natural or legal person) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Trstenjak της 25ης Οκτωβρίου 2007 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Opinion of Advocate General Trstenjak delivered on 25 October 2007 . .