natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μια πρώτη συμβολή της οδηγίας αυτής είναι η αναγωγή σε υποχρέωση της μέχρι πρότινος απλής ευχέρειας που διέθεταν τα κράτη μέλη.
The first contribution of this directive is to make mandatory what until then had been only an option for Member States.
Η εν λόγω οδηγία επιβάλλει επομένως στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν επί των επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος και οι οποίες αποσπούν εργαζόμενους στο έδαφος του πρώτου κράτους μέλους στο πλαίσιο διεθνικής παροχής υπηρεσιών ορισμένους εθνικούς κανόνες που καθορίζουν όρους εργασίας και απασχόλησης.
The directive thus requires the Member States to apply to undertakings established in another Member State which post workers to their territory in the framework of the transnational provision of services a number of national rules setting terms and conditions of employment covering certain matters.
Όπως προείπα, η οδηγία 96/71 αποσκοπεί στον συντονισμό των νομοθεσιών των κρατών μελών, ώστε να προβλέπεται ένας πυρήνας επιτακτικών κανόνων για την ελάχιστη προστασία στη χώρα υποδοχής, τηρητέων από τους εργοδότες που αποσπούν εργαζομένους για την εκτέλεση προσωρινής εργασίας στο έδαφος του κράτους μέλους παροχής υπηρεσιών.
As I have already indicated above, Directive 96/71 is designed to coordinate the laws of the Member States in order to lay down a nucleus of mandatory rules for minimum protection to be observed in the host country by employers who post workers to perform temporary work in the territory of a Member State where the services are provided.
Μια άλλη συμβολή της οδηγίας 96/71 είναι η σύσταση ενός «βασικού πυρήνα» προστατευτικών κανόνων των οποίων την εφαρμογή ο κοινοτικός νομοθέτης θέλησε να διασφαλίσει προς όφελος των αποσπασμένων εργαζομένων.
Another contribution of Directive 96/71 is to give substance to the ‘nucleus’ of protect- ive rules, the application of which the Community legislature wished to guarantee for the benefit of posted workers.
17 — Συλλογή 1982, σ. 223.18 — Σκέψη 14.
17 — Joined Cases 62/81 and 63/81 [1982] ECR 223.18 — Paragraph 14.
Με την έκδοση της οδηγίας αυτής, ο κοινοτικός νομοθέτης όχι μόνον υιοθέτησε την νομολογία που το Δικαστήριο έχει προοδευτικά καθιερώσει σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών, αλλά ακόμα την εξειδίκευσε και την ενίσχυσε.
In adopting that directive, the Community legislature not only appropriated the caselaw established over time by the Court on the posting of workers in the framework of the provision of services but also clarified and strengthened it.
Έτσι, το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής ορίζει τους εθνικούς κανόνες που καθορίζουν τους όρους εργασίας και απασχόλησης των οποίων οι αποσπασμένοι εργαζόμενοι δεν μπορούν να στερούνται στο κράτος μέλος εκτελέσεως της παροχής.
Hence, Article 3(1) of the directive lays down the national rules establishing terms and conditions of employment which cannot be denied to posted workers in the Member State in which the service is performed.
Μεταξύ των αναγκαστικών όρων εργασίας συγκαταλέγονται τα όρια του κατώτατου μισθού, ανεξάρτητα από το αν καθορίζονται από νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις ή, όσον αφορά τις δραστηριότητες στον τομέα των οικοδομών, από συλλογικές συμβάσεις ή διαιτητικές αποφάσεις οι οποίες έχουν κηρυχθεί γενικώς υποχρεωτικές υπό την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 8, της εν λόγω οδηγίας.
These mandatory terms of employment include minimum rates of pay, whether set by law, regulation or administrative provision or, in the case of building work, by collective agreements or arbitration awards which have been declared universally applicable within the meaning of Article 3(8) of the directive.
Όπως επισήμανε πρόσφατα το Δικαστήριο, η εν λόγω οδηγία θεσπίζει «έναν κατάλογο εθνικών κανόνων τους οποίους ένα κράτος μέλος οφείλει να εφαρμόζει επί των επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος και οι οποίες προβαίνουν σε απόσπαση εργαζομένων στο έδαφος του πρώτου κράτους μέλους στο πλαίσιο διεθνικής παροχής υπηρεσιών» 19.
As the Court has recently indicated, the directive establishes ‘a list of national rules that a Member State must apply to undertakings established abroad which post workers on that Member State’s territory in the framework of the provision of transnational services’.
Υπό την έννοια αυτή, πρόκειται για προστατευτικούς κανόνες αναγκαστικού χαρακτήρα.
19 In that sense, they are mandatory protective rules.
Αυτή η κατηγορία των όρων εργασίας εμφανίζει ειδικά χαρακτηριστικά σε σχέση με τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 96/71 λοιπά θέματα, όπως οι μέγιστες περίοδοι εργασίας και ελάχιστες περίοδοι ανάπαυσης, η υγεία, η ασφάλεια και η υγιεινή στην εργασία καθώς και η ελάχιστη διάρκεια της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών.
This category of terms of employment has special features by comparison with the other matters mentioned in Article 3(1) of Directive 96/71, such as maximum work periods and minimum rest periods, health, safety and hygiene at work, and the minimum length of paid annual holidays.
Συγκεκριμένα, για τους λοιπούς αναφερόμενους όρους εργασίας έχουν αναπτυχθεί κοινοτικές δράσεις και, ειδικότερα, έχει καταστεί δυνατή η προσέγγιση των εθνικών νομοθεσιών μέσω οδηγιών που καθορίζουν τις ελάχιστες προδιαγραφές 20.
Community actions have been developed for the other terms of employment referred to, and in particular it has been possible to harmonise national legislation by means of directives setting minimum requirements.
Δεν ισχύει το ίδιο στο θέμα των ορίων του κατώτατου μισθού για τα οποία δεν υφίσταται ακόμα κανένα κοινοτικού μέτρο αυτού του είδους 21.
20 The situ- ation is different with regard to minimum rates of pay, for which no Community measure of this kind yet exists. 21
Αντιστοίχως, ο αποσπασμένος σε κράτος μέλος εργαζόμενος θα μπορέσει να διεκδικήσει την προς όφελός του εφαρμογή των κανόνων των οποίων ο αναγκαστικός χαρακτήρας απορρέει ευθέως από την οδηγία 96/71.
The listing of these rules by the Community legislature strengthens legal certainty, in that the provider of services established in another Member State is now certain that he will be required to apply a minimum and clearly identifiable basic set of rules on terms and conditions of employment in force in the State where the services are provided. As a corollary, workers posted to a Member
20 — Βλ., μεταξύ άλλων, οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299, σ. 9).
20 — See in particular Directive 2003/88/EC of the European Parliament and of the Council of 4 November 2003 concerning certain aspects of the organisation of working time (OJ 2003 L 299, p. 9).
Σύμφωνα με το άρθρο 15 της οδηγίας αυτής, που τιτλοφορείται «Ευνοϊκότερες διατάξεις», η οδηγία αυτή «δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν ή να θεσπίζουν ευνοϊκότερες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων ή να ευνοούν ή να επιτρέπουν την εφαρμογή ευνοϊκότερων συλλογικών συμβάσεων ή συμφωνιών μεταξύ κοινωνικών εταίρων για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων».
Under Article 15 of that directive, headed ‘More favourable provisions’, the directive ‘shall not affect Member States’ right to apply or introduce laws, regulations or administrative provisions more favourable to the protection of the safety and health of workers or to facilitate or permit the application of collective agreements or agreements concluded between the two sides of industry which are more favourable to the protection of the safety and health of workers’.
21 — Βλ. Rodière, P., Droit social de l’Union européenne, LGDJ, 2η έκδοση, Παρίσι, 2002, σ. 551.
19 — Case C-490/04 Commission v Germany [2007] ECR I-6095, paragraph 17.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-346/06
OPINION OF MR BOT — CASE C-346/06 referred to in the 13th recital in the preamble to Directive 96/71.
Το άρθρο 3, παράγραφος 1, τελευταίο εδάφιο, της οδηγίας 96/71 εμφαίνει τον ειδικό χαρακτήρα του σχετικού με τα όρια του κατώτατου μισθού ζητήματος όταν ορίζει ότι «η έννοια των ελάχιστων ορίων μισθού που αναφέρονται [στη δεύτερη περίπτωση] στοιχείο γ΄, ορίζεται από τη νομοθεσία ή/και την εθνική πρακτική του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου έχει αποσπασθεί ο εργαζόμενος».
The last subparagraph of Article 3(1) of Directive 96/71 testifies to the special nature of minimum rates of pay where it lays down that ‘the concept of minimum rates of pay referred to in paragraph 1(c) is defined by the national law and/or practice of the Member State to whose territory the worker is posted’.
Επιπλέον, υπενθυμίζεται ότι η δέκατη έβδομη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας αυτής ορίζει ότι «οι αναγκαστικοί κανόνες για την ελάχιστη προστασία που ισχύουν στη χώρα υποδοχής δεν πρέπει να παρεμποδίζουν την εφαρμογή των όρων εργασίας και απασχόλησης που είναι πιο ευνοϊκοί για τους εργαζομένους».
In addition, I would remind the Court that the 17th recital in the preamble to that directive provides that ‘the mandatory rules for minimum protection in force in the host country must not prevent the application of terms and conditions of employment which are more favourable to workers’.
Το άρθρο 3, παράγραφος 7, πρώτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας απηχεί αυτή τη βούληση του κοινοτικού νομοθέτη, διευκρινίζοντας ότι «οι παράγραφοι 1 έως 6 δεν εμποδίζουν την εφαρμογή όρων απασχόλησης και εργασίας ευνοϊκότερων για τους εργαζομένους».
The first subparagraph of Article 3(7) of the directive translates this intention of the Community legislature by stating that ‘[p]aragraphs 1 to 6 shall not prevent application of terms and conditions of employment which are more favourable to workers’.
Επιπλέον, η εφαρμογή του «βασικού πυρήνα» των προστατευτικών κανόνων του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να νοείται ως αποτελούσα την ελάχιστη εγγύηση για τους αποσπασμένους εργαζόμενους στους οποίους έτσι διασφαλίζεται η εφαρμογή, τουλάχιστον, των εθνικών αυτών κανόνων που έχουν αποκτήσει αναγκαστικό χαρακτήρα.
Moreover, the application of the ‘nucleus’ of protective rules mentioned in Article 3(1) of that directive must, in my opinion, be understood to constitute a minimum guarantee for posted workers, who are thus assured that they will at the very least enjoy the benefit of these national rules, which have become mandatory.
Η τελευταία αυτή διάταξη περιλαμβάνει, κατά τη γνώμη μου, δύο πτυχές.
In my view, there are two aspects to this last provision.
Αφενός, σημαίνει ότι ο αναγκαστικός χαρακτήρας των προστατευτικών κανόνων που ισχύουν στη χώρα του τόπου εκτελέσεως της παροχής υπηρεσιών μπορεί να υποχωρήσει υπέρ της εφαρμογής των κανόνων που ισχύουν στο κράτος όπου είναι εγκατεστημένος ο παρέχων τις υπηρεσίες, στο μέτρο που αυτοί προβλέπουν όρους εργασίας και απασχόλησης ευνοϊκότερους για τους αποσπασμένους εργαζόμενους.
First, it means that the mandatory nature of the protective rules in force in the State where the services are performed may be eclipsed by application of the rules in force in the State in which the provider is established if those rules provide for terms and conditions of employment that are more favourable to the posted workers.
55 και 56.
22 — Ibid., pp. 55 and 56.
Ο συγγραφέας διευκρινίζει ωστόσο ότι το αντικείμενο αυτό δεν εξαιρείται από ενδεχόμενες περί μισθών διαπραγματεύσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
The author nevertheless states that this issue is not immune to possible wage negotiations at European level.
Επιπλέον, επισημαίνει ότι, πέραν του αυστηρού καθορισμού του ποσού ή του επιπέδου των αμοιβών, «η αρχή της ισότητας των αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών μπορεί να έχει επιπτώσεις γενικής ισχύος στους μηχανισμούς αμοιβής των εργαζομένων» και ότι «λοιπές κοινοτικές ρυθμίσεις μπορούν να παρέμβουν επιπροσθέτως στο πεδίο των αμοιβών, σε θέματα, για παράδειγμα, οργάνωσης του χρόνου εργασίας».
Moreover, he notes that, leaving aside the strict determination of the amount or level of wages, ‘the principle of wage equality between men and women may have a general impact on the mechanisms for remunerating workers’ and that ‘other Community regulations may have an effect in the wage field, for example with regard to the organisation of working time’.
Αφετέρου —και είναι αυτή η πτυχή που εμφανίζει λυσιτέλεια στην υπό κρίση υπόθεση— φρονώ ότι το άρθρο 3,
Secondly, and it is this aspect that is relevant in the present case, Article 3(7) of Directive 96/71 also, in my view, permits
Κατόπιν συγκρίσεως του καθεστώτος που επικρατεί στο γερμανικό δίκαιο όσον αφορά τον καθορισμό των ορίων του κατώτατου μισθού στον κατασκευαστικό τομέα με το σύστημα που θέσπισε η οδηγία 96/71, όπως αυτό παρατέθηκε, μπορούν να σημειωθούν οι ακόλουθες παρατηρήσεις.
If we compare the arrangements under German law for determining minimum rates of pay in the construction industry with the system established by Directive 96/71, as I have just described it, we can draw the following conclusions.
παράγραφος 7, της οδηγίας 96/71 παρέχει επίσης τη δυνατότητα στα κράτη μέλη του τόπου εκτελέσεως της παροχής υπηρεσιών να βελτιώνουν, όσον αφορά τα αναφερόμενα στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής ζητήματα, το επίπεδο κοινωνικής προστασίας το οποίο επιθυμούν να διασφαλίσουν στους απασχολούμενος στο έδαφός τους εργαζόμενους και το οποίο θα μπορέσουν συνεπώς να εφαρμόσουν στους εργαζόμενους που είναι αποσπασμένοι στο έδαφός τους.
the Member State where the services are performed to improve, for the matters referred to in Article 3(1) of the directive, the level of social protection which it wishes to guarantee to workers employed in its territory and which it can therefore apply to workers posted there.
Η διάταξη αυτή επιτρέπει επομένως, κατ’ ουσίαν, την υλοποίηση μιας ενισχυμένης εθνικής προστασίας 23.
Hence, in principle, this provision authorises the implementation of enhanced national protection. 23
Πρέπει πάντως να διευκρινισθεί ότι η υλοποίηση αυτής της ενισχυμένης εθνικής προστασίας πρέπει να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με όσα επιτρέπει το άρθρο 49 ΕΚ 24.
It must be pointed out, however, that the implementation of such enhanced national protection must be in accordance with what is permitted under Article 49 EC. 24
Καταρχάς, επισημαίνω ότι στο γερμανικό δίκαιο υφίσταται ένα σύστημα που παρέχει τη δυνατότητα κήρυξης συλλογικών συμβάσεων ως γενικώς υποχρεωτικών.
I note first that under German law there is a system for declaring collective agreements to be universally applicable.
Το γερμανικό καθεστώς περί καθορισμού των ορίων του κατώτατου μισθού στον κατασκευαστικό τομέα πρέπει επομένως να εξετασθεί βάσει του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 96/71 και όχι υπό το πρίσμα των διατάξεων του άρθρου 3, παράγραφος 8, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας αυτής, οι οποίες αφορούν τις περιπτώσεις εκείνες όπου απουσιάζει ένα σύστημα κήρυξης των συλλογικών συμβάσεων ως γενικώς υποχρεωτικών.
The German arrangements for determining minimum rates of pay in the construction industry must therefore be assessed against the yardstick of Article 3(1) of Directive 96/71, and not in the light of the provisions of the second subparagraph of Article 3(8) of that directive, which caters for the absence of a system for declaring collective agreements to be of universal application.
94 έως 96). Σύμφωνα με τον συγγραφέα, οι όροι εργασίας και απασχόλησης στα θέματα που αναφέρει η οδηγία 96/71 είναι «ελάχιστοι εσωτερικοί κανόνες, κρατικής ή συμβατικής προελεύσεως, την τήρηση τουλάχιστον των οποίων υποχρεούνται από την οδηγία τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν στην περίπτωση προσωρινής αποσπάσεως εργαζομένων» (σ. 95).
According to the author, the terms and conditions of employment in the matters referred to in Directive 96/71 are ‘minimum domestic rules, with a basis in State or contractual provisions, which under the directive the Member States must ensure are observed as a minimum in the situation of the temporary posting of workers’ (p. 95).
Η ιδέα αυτή εκφράζεται επίσης στην τριακοστή τέταρτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 2004/18, σύμφωνα με την οποία η οδηγία 96/71 «αναφέρει τις ελάχιστες προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται στη χώρα υποδοχής όσον αφορά [τους] αποσπασμένους εργαζομένους».
This idea is also expressed in the 34th recital in the preamble to Directive 2004/18, according to which Directive 96/71 ‘lays down the minimum conditions which must be observed by the host country in respect of … posted workers’.
24 — Εν προκειμένω, συμμερίζομαι την ανάλυση που παρέθεσε ο γενικός εισαγγελέας Mengozzi στις προτάσεις που ανέπτυξε στις 23 Μαΐου 2007 στην υπόθεση C-341/05, Laval un Partneri (που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου), σύμφωνα με την οποία, «μολονότι η οδηγία 96/71 δέχεται ότι τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν στον παρέχοντα υπηρεσίες κράτους μέλους, ο οποίος αποσπά προσωρινώς εργαζομένους στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, όρους εργασίας και απασχόλησης ευνοϊκότερους για τους εργαζομένους από αυτούς που διαλαμβάνονται ιδίως στο άρθρο 3, παράγραφος 1, [αυτής] της οδηγίας, η αναγνώριση μιας τέτοιας ευχέρειας πρέπει ωστόσο να πραγματοποιείται τηρουμένης της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών την οποία εγγυάται το άρθρο 49 ΕΚ» (παράγραφος 151).
24 — I share, in this regard, the analysis put forward by Advocate General Mengozzi in the Opinion he delivered on 23 May 2007 in Case C-341/05 Laval un Partneri (pending before the Court), in which he stated that ‘although Directive 96/71 accepts that the Member States may apply to a service provider of a Member State that posts workers temporarily to the territory of another Member State terms and conditions of employment that are more favourable for the workers than those referred to in particular in Article 3(1) of [that directive], the granting of that option must nevertheless respect the freedom to provide services guaranteed by Article 49 EC’ (point 151).
Επιπλέον, επισημαίνεται ότι η Επιτροπή δέχεται, στην ερμηνευτική της ανακοίνωση σχετικά με το κοινοτικό δίκαιο περί δημοσίων συμβάσεων και τις δυνατότητες ένταξης κοινωνικών πτυχών στις συμβάσεις αυτές, ότι τόσο σε εθνικές όσο και σε διασυνοριακές καταστάσεις «ενδέχεται να τυγχάνουν εφαρμογής διατάξεις ευνοϊκότερες για τους εργαζομένους (οι οποίες πρέπει, εφόσον συντρέχει περίπτωση, να τηρούνται επίσης), με την προϋπόθεση ότι οι διατάξεις αυτές συνάδουν με το κοινοτικό δίκαιο» (σ.
Moreover, in its interpretative communication on the Community law applicable to public procurement and the possibilities for integrating social considerations into such contracts, the Commission accepts that in both national and crossborder situations ‘provisions more favourable to workers may … also be applied (and must then also be complied with), provided that they are compatible with Community law’ (p.
21, σημείο 3.2).
21, point 3.2).
Σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας, το άρθρο 1, παράγραφος 1, της AEntG προβλέπει μεταξύ άλλων ότι οι νομικοί κανόνες που περιέχει μία γενικώς υποχρεωτική συλλογική σύμβαση του κατασκευαστικού τομέα, οι οποίοι ρυθμίζουν την κατώτατη αμοιβή, εφαρμόζονται επίσης στο πλαίσιο σχέσεως εργασίας μεταξύ εργοδοτών εγκατεστημένων στην αλλοδαπή και των μισθωτών τους που εργάζονται εντός του γεωγραφικού χώρου εφαρμογής της συλλογικής αυτής συμβάσεως. Έτσι, ο
In accordance with Article 3(1) of the directive, Paragraph 1(1) of the AEntG provides inter alika that the legal rules resulting from a collective agreement governing the construction industry which is declared to be universally applicable, which relate to minimum pay, shall also apply to an employment relationship linking an employer established outside Germany and his employee working within the territory
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-346/06 εργοδότης αυτός πρέπει τουλάχιστον να παρέχει στους αποσπασμένους μισθωτούς του τους όρους εργασίας που καθορίζονται στην εν λόγω σύμβαση.
OPINION OF MR BOT — CASE C-346/06 applying terms of employment that are more favourable to workers.
Για την ακρίβεια, το καθεστώς που επικρατεί στο γερμανικό δίκαιο περί καθορισμού των ορίων του κατώτατου μισθού στον κατασκευαστικό τομέα στηρίζεται επίσης, συμπληρωματικά προς την TV Mindestlohn, σε ειδικές συλλογικές συμβάσεις οι οποίες έχουν, ως επί το πλείστον, περιορισμένο γεωγραφικό χώρο εφαρμογής και δεν κηρύσσονται συνήθως γενικώς υποχρεωτικές, πράγμα που τις τοποθετεί εκτός «βασικού πυρήνα» των ελάχιστων κανόνων προστασίας όπως αυτός καθορίζεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 96/71.
To be precise, the arrangements under German law for determining minimum rates of pay in the construction industry are also based, as a complement to the TV Mindestlohn, on specific collective agreements, most of which have limited territorial scope and are not normally declared to be universally applicable, thus placing them outside the ‘nucleus’ of minimum rules of protection as defined in Article 3(1) of Directive 96/71.
Εν συνεχεία, υπενθυμίζω ότι η εφαρμοστέα κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης TV Mindestlohn, η οποία έχει κηρυχθεί γενικώς υποχρεωτική και καλύπτει το έδαφος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, καθορίζει, στον κατασκευαστικό τομέα, το επίπεδο του κατώτατου μισθού σύμφωνα με δύο κατηγορίες που αντιστοιχούν στο επίπεδο των προσόντων του μισθωτού και σε ένα διαφορετικό επίπεδο ανάλογα με το αν πρόκειται για «παλαιά» ή «νέα» ομόσπονδα κράτη.
I then wish to remind the Court that the TV Mindestlohn applicable at the time of the facts in the main proceedings, which was declared to be of universal application and covers the territory of the Federal Republic of Germany, sets the level of the minimum wage in the construction industry for two categories according to the employee’s level of qualification, and at different levels for ‘old’ and ‘new’ Länder.
Συνεπάγεται τούτο, όπως διατείνεται η Επιτροπή, ότι η τήρηση των συλλογικών αυτών συμβάσεων, που δεν έχουν κηρυχθεί γενικώς υποχρεωτικές υπό την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 8, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας αυτής, δεν μπορεί να επιβληθεί στις επιχειρήσεις που αποσπούν εργαζόμενους στο πλαίσιο διεθνικής παροχής υπηρεσιών;
Does that mean, as the Commission maintains, that undertakings posting workers in the framework of the transnational provision of services cannot be required to comply with such specific collective agreements that have not been declared to be of universal application within the meaning of the first subparagraph of Article 3(8) of the directive in question?
Ταυτόχρονα, πρέπει να υπογραμμισθεί ότι η εν λόγω σύμβαση διευκρινίζει επίσης ότι τα δικαιώματα σε υψηλότερους μισθούς δυνάμει λοιπών συλλογικών συμβάσεων ή ειδικών συμφωνιών δεν θίγονται από τη διάταξη που προβλέπει τα συμβατικά συνολικά ωρομίσθια των δύο προαναφερθεισών κατηγοριών.
At the same time, it must be pointed out that the said collective agreement also indicates that the right to higher wages under other collective agreements or special agreements is not affected by the agreement’s provision laying down the total hourly pay for the two categories mentioned above.
Η TV Mindestlohn αναγνωρίζει επομένως ρητώς, σύμφωνα με όσα επιτρέπει το άρθρο 3, παράγραφος 7, της εν λόγω οδηγίας, τη δυνατότητα εφαρμογής όρων εργασίας ευνοϊκότερων για τους εργαζόμενους..
As authorised by Article 3(7) of the direct- ive in question, the TV Mindestlohn therefore expressly reserves the possibility of
Δημοκρατίας της Γερμανίας δυνάμει της TV Mindestlohn όρια του κατώτατου μισθού, οι συμβάσεις αυτές αποτελούν υλοποίηση μιας ενισχυμένης εθνικής προστασίας.
Federal Republic of Germany under the TV Mindestlohn, such agreements constitute the implementation of enhanced national protection.
Όπως αποδείχθηκε ανωτέρω, η ενισχυμένη αυτή εθνική προστασία επιτρέπεται δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 7, της οδηγίας 96/71.
As I have previously demonstrated, such enhanced national protection is authorised under Article 3(7) of Directive 96/71.