natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε αντίθεση προς όσα υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες ενώσεις της κύριας δίκης, ένα σύστημα αρνητικού καταλόγου, που συνίσταται στον περιορισμό της απαγορεύσεως μόνο στα είδη των θηλαστικών που θα καθορίζει ο κατάλογος αυτός, ενδέχεται να μην αρκεί προς επίτευξη του σκοπού της προστασίας ή της διασφαλίσεως των συμφερόντων και των αναγκών που παρατίθενται στις σκέψεις 27 έως 29 της παρούσας αποφάσεως.
Contrary to the submission of the applicants in the main proceedings, a negative list system — which entails limiting the prohibition to the species of mammals included in that list — might not suffice to achieve the objective of protecting or complying with the interests and requirements mentioned in paragraphs 27 to 29 of this judgment.
Πράγματι, η προσφυγή σε ένα τέτοιο σύστημα μπορεί να σημαίνει ότι θα επιτρέπεται ελεύθερα η κατοχή ζώων κάποιου είδους θηλαστικών όταν ένα είδος θηλαστικών δεν περιλαμβάνεται στον εν λόγω κατάλογο, χωρίς όμως να υφίσταται κάποια επιστημονική εκτίμηση που να εγγυάται ότι η κατοχή αυτή δεν
Reliance on such a system could mean that, as long as a species of mammal is not included in the list, specimens of that species may be freely held even though there has been no scientific assessment capable of guaranteeing that that holding
NATIONALE RAAD VAN DIERENKWEKERS EN LIEFHEBBERS και ANDIBEL ενέχει κανένα κίνδυνο για τη διασφάλιση των ως άνω συμφερόντων και αναγκών (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση της 12ης Ιουλίου 2005, C-154/04 και C-155/04, Alliance for Natural Health κ.λπ., Συλλογή 2005, σ. I-6451, σκέψη 70).
NATIONALE RAAD VAN DIERENKWEKERS EN LIEFHEBBERS AND ANDIBEL entails no risk to the protection of those interests and requirements (see, by analogy, Joined Cases C-154/04 and C-155/04 Alliance for Natural Health and Others [2005] ECR I-6451, paragraph 70).
Εντούτοις, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, μια ρύθμιση η οποία, όπως αυτή της κύριας δίκης, εξαρτά την κατοχή θηλαστικών από την προηγούμενη εγγραφή των ειδών στα οποία αυτά ανήκουν σε θετικό κατάλογο και η οποία έχει εφαρμογή επίσης στα είδη ζώων που νομίμως κατέχονται εντός άλλων κρατών μελών δεν είναι σύμφωνη προς το κοινοτικό δίκαιο παρά μόνον αν πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις (βλ. κατ’ αναλογία, ιδίως, αποφάσεις της 16ης Ιουλίου 1992, C-344/90, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή 1992, σ. I-4719, σκέψεις 8 και 16, καθώς και Επιτροπή κατά Γαλλίας, προαναφερθείσα, σκέψη 25).
However, the Court has consistently held that legislation, such as that referred to in the main proceedings, which makes the holding of mammals subject to the prior inclusion of the species to which they belong in a positive list and which also applies to specimens of species which are legally held in other Member States is in compliance with Community law only if a number of conditions are satisfied (see, by analogy, inter alia, Case C-344/90 Commission v France [1992] ECR I-4719, paragraphs 8 and 16, and Case C-24/00 Commission v France, paragraph 25).
Καταρχάς, η θέσπιση ενός τέτοιου καταλόγου και οι μεταγενέστερες τροποποίησεις του πρέπει να στηρίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια και να μην εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις (βλ. επ’ αυτού, ιδίως, απόφαση της 23ης Σεπτεμβρίου 2003, C-192/01, Επιτροπή κατά Δανία, Συλλογή 2003, σ. I-9693, σκέψη 53).
First, the drawing up of such a list and the subsequent amendments to it must be based on objective and nondiscriminatory criteria (see, to that effect, inter alia, Case C-192/01 Commission v Denmark [2003] ECR I-9693, paragraph 53).
Στη συνέχεια, η ρύθμιση αυτή πρέπει να προβλέπει μια διαδικασία παρέχουσα στους ενδιαφερομένους τη δυνατότητα να επιτύχουν την εγγραφή νέων ειδών θηλαστικών στον εθνικό πίνακα των επιτρεπομένων ζωικών ειδών.
Secondly, that legislation must make provision for a procedure enabling interested parties to have new species of mammals included in the national list of authorised species.
Η διαδικασία αυτή πρέπει να είναι εύκολα προσιτή, πράγμα το οποίο προϋποθέτει ότι πρέπει να προβλέπεται ρητά από πράξη γενικής ισχύος, και πρέπει να μην είναι υπέρμετρα χρονοβόρα, ενώ σε περίπτωση που καταλήγει σε αρνητική απόφαση, η οποία πρέπει να αιτιολογείται, πρέπει η απόφαση αυτή να μπορεί να προσβάλλεται δικαστικώς (βλ., κατ’ αναλογία, προαναφερθείσες αποφάσεις της 16ης Ιουλίου 1992, Επιτροπή κατά Γαλλίας, σκέψη 9, καθώς και της 5ης Φεβρουαρίου 2004, Επιτροπή κατά Γαλλίας, σκέψεις 26 και 37).
The procedure must be one which is readily accessible, which presupposes that it is expressly provided for in a measure of general application, and can be completed within a reasonable time, and, if it leads to a refusal to include a species — it being obligatory to state the reasons for that refusal — the refusal decision must be open to challenge before the courts (see, by analogy, Case C-344/90 Commission v France, paragraph 9, and Case C-24/00 Commission v France, paragraphs 26 and 37).
Τέλος, οι αρμόδιες διοικητικές αρχές μπορούν να απορρίπτουν αίτηση με την οποία ζητείται η εγγραφή κάποιου είδους θηλαστικών στον εν λόγω κατάλογο μόνον αν η κατοχή ζώων του είδους αυτού ενέχει ουσιαστικό κίνδυνο για τη διασφάλιση των συμφερόντων και αναγκών που παρατίθενται στις σκέψεις 27 έως 29 της παρούσας
Lastly, an application to obtain the inclusion of a species of mammal in that national list may be refused by the competent administrative authorities only if the holding of specimens of that species poses a genuine risk to the protection of or compliance with the interests and requirements mentioned in paragraphs 27 to 29 of this judg-
Εν πάση περιπτώσει, οι αρμόδιες αρχές δεν μπορούν να απορρίπτουν αίτηση εγγραφής ζωικού είδους στον κατάλογο των θηλαστικών των οποίων επιτρέπεται η κατοχή παρά μόνον κατόπιν ενδελεχούς αξιολογήσεως του κινδύνου που ενέχει η κατοχή ζώων του οικείου είδους για τη διασφάλιση των συμφερόντων και αναγκών που παρατίθενται στις σκέψεις 27 έως 29 της παρούσας αποφάσεως, αξιολογήσεως η οποία πρέπει να διενεργείται βάσει των πλέον αξιόπιστων διαθέσιμων επιστημονικών στοιχείων και των πλέον πρόσφατων πορισμάτων της διεθνούς έρευνας (βλ. κατ’ αναλογία, ιδίως, απόφαση Alliance for Natural Health κ.λπ., προαναφερθείσα, σκέψη 73).
In any event, an application to have a species included in the list of species of mammal which may be held may be refused by the competent authorities only on the basis of a full assessment of the risk posed to the protection of the interests and requirements mentioned in paragraphs 27 to 29 of this judgment by the holding of specimens of the species in question, established on the basis of the most reliable scientific data available and the most recent results of international research (see, by analogy, inter alia, Alliance for Natural Health and Others, paragraph 73).
Όταν είναι μεν αδύνατο να προσδιοριστεί με βεβαιότητα η ύπαρξη ή η έκταση του ως άνω κινδύνου επειδή τα αποτελέσματα των σχετικών ερευνών είναι ανεπαρκή, μη πειστικά ή ασαφή, υφίσταται όμως το ενδεχόμενο προκλήσεως ουσιαστικής βλάβης σε βάρος της υγείας ανθρώπων ή ζώων ή σε βάρος του περιβάλλοντος σε περίπτωση που πραγματοποιηθεί ο κίνδυνος αυτός, η αρχή της προνοίας δικαιολογεί τη λήψη περιοριστικών μέτρων.
Where it proves impossible to determine with certainty the existence or extent of the risk envisaged because of the insufficiency, inconclusiveness or imprecision of the results of the studies conducted, but the likelihood of real harm to human or animal health or to the environment persists should the risk materialise, the precautionary principle justifies the adoption of restrictive measures.
Εξάλλου, πρέπει να σημειωθεί ότι παρεκκλίσεις όπως εκείνες που προβλέπει το άρθρο 3 bis, παράγραφος 2, του νόμου περί προστασίας των ζώων δεν πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα να ευνοούν τα εγχώρια προϊόντα, πράγμα το οποίο θα αποτελούσε αυθαίρετη δυσμενή διάκριση ή συγκαλυμμένο περιορισμό σε βάρος των εισαγομένων από άλλα κράτη μέλη προϊόντων (βλ., ιδίως, απόφαση της 16ης Δεκεμβρίου 1980, 27/80, Fietje, Συλλογή τόμος 1980/ΙΙΙ, σ. 517, σκέψη 14).
Furthermore, derogations such as those provided for in Article 3bis(2) of the animal welfare law must not lead to the favouring of domestic products, because that would constitute arbitrary discrimination against or a disguised restriction on products imported from other Member States (see, inter alia, Case 27/80 Fietje [1980] ECR 3839, paragraph 14).
Όσον αφορά ειδικότερα τις προϋποθέσεις, όπως αυτές του άρθρου 3 bis, παράγραφος 2, σκέψεις 3, στοιχείο b, και 6, του νόμου περί προστασίας των ζώων, οι οποίες προβλέπονται προκειμένου να επιτρέπεται σε ιδιώτες ή σε καταστήματα εμπορίας ζώων η κατοχή ειδών θηλαστικών τα οποία δεν απαριθμούνται στον κατάλογο που προσαρτάται στο βασιλικό διάταγμα, πρέπει να εξετάζεται αν οι προϋποθέσεις αυτές
As regards specifically conditions such as those set out in Article 3bis(2)(3)(b) and (6) of the animal welfare law, in relation to the holding by private individuals or firms trading in animals of specimens of mammals not referred to in the list attached as an Annex to the Royal Decree, it is important to establish that such conditions are
NATIONALE RAAD VAN DIERENKWEKERS EN LIEFHEBBERS και ANDIBEL είναι αντικειμενικά δικαιολογημένες και δεν βαίνουν πέραν των όσων απαιτούνται για την επίτευξη του σκοπού τον οποίο επιδιώκει η εθνική ρύθμιση στο σύνολό της.
NATIONALE RAAD VAN DIERENKWEKERS EN LIEFHEBBERS AND ANDIBEL objectively justified and do not go beyond what is necessary to achieve the objective pursued by the national legislation as a whole.
Έτσι, διαπιστώνεται ότι η εκτίμηση της συμφωνίας ενός συστήματος όπως αυτό της κύριας δίκης προς την αρχή της αναλογικότητας, ειδικότερα η εκτίμηση του αν ο επιδιωκόμενος σκοπός μπορεί να επιτευχθεί με μέτρα που επηρεάζουν λιγότερο το ενδοκοινοτικό εμπόριο, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, εν προκειμένω, χωρίς συμπληρωματικά πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με το ως άνω σύστημα και με την εφαρμογή του.
It is clear that the assessment to be made of the proportionality of a body of rules such as that at issue in the main proceedings, in particular as regards the question whether the objective sought could be achieved by measures having less effect on intraCommunity trade, cannot be carried out in the present case without additional information on that body of rules and on the implementation thereof.
Η εκτίμηση των καθοριζομένων κριτηρίων και της εφαρμογής τους, του περιεχομένου των παρεκκλίσεων που προβλέπει το άρθρο 3 bis, παράγραφος 2, του νόμου περί προστασίας των ζώων και των χαρακτηριστικών της σχετικής διαδικασίας εγγραφής, όπως είναι η εύκολη πρόσβαση σ’ αυτήν και οι δυνατότητες ασκήσεως προσφυγής σε περίπτωση που η διοίκηση αρνηθεί τη ζητούμενη εγγραφή, προϋποθέτει συγκεκριμένη εξέταση, στηριζόμενη ιδίως στις διάφορες εφαρμοστέες νομοθετικές διατάξεις και στην ακολουθούμενη πρακτική, καθώς και σε επιστημονικές μελέτες, εξέταση στην οποία πρέπει να προβεί το αιτούν δικαστήριο (βλ., επ’ αυτού, απόφαση Tridon, προαναφερθείσα, σκέψη 58).
The assessment of the criteria established and of their application, of the scope of the derogations provided for in Article 3bis(2) of the animal welfare law and of the characteristics of the procedure for inclusion in the list, such as its accessibility and the possibilities of review where there is a refusal to include a species, requires a specific analysis on the basis, inter alia, of the various applicable provisions, previous practice and scientific studies, it being for the national court to make that analysis (see, to that effect, Tridon, paragraph 58).
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω σκέψεων, στα υποβληθέντα ερωτήματα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι τα άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ, χωριστά ή σε συνδυασμό με τον κανονισμό 338/97, δεν εμποδίζουν την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως όπως αυτής της κύριας δίκης, κατά την οποία η απαγόρευση εισαγωγής, κατοχής και εμπορίας θηλαστικών που ανήκουν σε άλλα είδη πέραν εκείνων τα οποία ρητά παραθέτει η ρύθμιση αυτή εφαρμόζεται σε είδη θηλαστικών που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα A του εν λόγω κανονισμού, αν η προστασία και η διασφάλιση των συμφερόντων και αναγκών που παρατίθενται στις σκέψεις 27 έως 29 της παρούσας αποφάσεως δεν μπορεί να επιτευχθεί εξίσου αποτελεσματικά με μέτρα που περιορίζουν λιγότερο το ενδοκοινοτικό εμπόριο.
In the light of the foregoing, the answers to the questions referred for a preliminary ruling must be that Articles 28 EC and 30 EC, read separately or in conjunction with Regulation No 338/97, do not preclude national legislation, such as that at issue in the main proceedings, under which a prohibition on importing, holding or trading in mammals belonging to species other than those expressly referred to in that legislation applies to species of mammals which are not included in Annex A to that regulation, if the protection of or compliance with the interests and requirements referred to in paragraphs 27 to 29 of this judgment cannot be secured just as effectively by measures which obstruct intraCommunity trade to a lesser extent.
Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει:
It is for the national court to determine:
— αν προβλέπεται διαδικασία παρέχουσα στους ενδιαφερομένους τη δυνατότητα να επιτύχουν την εγγραφή ειδών θηλαστικών στον κατάλογο αυτό, αν είναι ευχερής η πρόσβαση στην εν λόγω διαδικασία, αν αυτή δεν είναι υπερβολικά χρονοβόρα και αν προβλέπεται η δυνατότητα ασκήσεως προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου σε περίπτωση αρνήσεως της διοικήσεως να προβεί στη σχετική εγγραφή, αρνήσεως η οποία πρέπει να αιτιολογείται·
— whether a procedure enabling interested parties to have species of mammals included in that list is provided for, readily accessible and can be completed within a reasonable time, and whether, where there is a refusal to include a species, it being obligatory to state the reasons for that refusal, that refusal decision is open to challenge before the courts;
— αν οι αρμόδιες διοικητικές αρχές μπορούν να απορρίπτουν τις αιτήσεις εγγραφής κάποιου είδους θηλαστικών στον εν λόγω κατάλογο ή τις αιτήσεις χορηγήσεως κατά παρέκκλιση ατομικής αδείας κατοχής ειδών που δεν παρατίθενται στον εν λόγω κατάλογο μόνο σε περίπτωση που η κατοχή των οικείων ειδών ενέχει ουσιαστικό κίνδυνο για τη διασφάλιση των προαναφερομένων συμφερόντων και αναγκών και
— whether applications to obtain the inclusion of a species of mammal in that list or to obtain individual derogations to hold specimens of species not included in that list may be refused by the competent administrative authorities only if the holding of specimens of the species concerned poses a genuine risk to the protection of the abovementioned interests and requirements; and
— αν οι προϋποθέσεις οι οποίες προβλέπονται για την κατοχή ειδών θηλαστικών που δεν απαριθμούνται στον ως άνω κατάλογο, όπως αυτές περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 3 bis, παράγραφος 2, σημεία 3, στοιχείο b, και 6, του νόμου περί προστασίας των ζώων, είναι αντικειμενικά δικαιολογημένες και δεν βαίνουν πέραν των όσων απαιτούνται για την επίτευξη του σκοπού τον οποίο επιδιώκει η εθνική ρύθμιση στο σύνολό της.
— whether the conditions for the holding of specimens of mammals not referred to in that list, such as those set out in Article 3bis(2)(3)(b) and (6) of the animal welfare law, are objectively justified and do not go beyond what is necessary to achieve the objective pursued by the national legislation as a whole.
Τα άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ, χωριστά ή σε συνδυασμό με τον κανονισμό (EK) 338/97 του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 1996, για την προστασία των ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας με τον έλεγχο του εμπορίου τους, dεν εμποδίζουν την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως όπως αυτής της κύριας δίκης, κατά την οποία η απαγόρευση εισαγωγής, κατοχής και εμπορίας θηλαστικών που ανήκουν σε άλλα είδη πέραν εκείνων τα οποία ρητά παραθέτει η ρύθμιση αυτή εφαρμόζεται σε είδη θηλαστικών που δεν περιλαμβάνεται στο παράρτημα A του εν λόγω κανονισμού, αν η προστασία και η διασφάλιση των συμφερόντων και αναγκών που παρατίθενται στις σκέψεις 27 έως 29 της παρούσας αποφάσεως δεν μπορεί να επιτευχθεί εξίσου αποτελεσματικά με μέτρα που περιορίζουν λιγότερο το ενδοκοινοτικό εμπόριο.
Articles 28 EC and 30 EC, read separately or in conjunction with Council Regulation (EC) No 338/97 of 9 December 1996 on the protection of species of wild fauna and flora by regulating trade therein, do not preclude national legislation, such as that at issue in the main proceedings, under which a prohibition on importing, holding or trading in mammals belonging to species other than those expressly referred to in that legislation applies to species of mammals which are not included in Annex A to that regulation, if the protection of or compliance with the interests and requirements referred to in paragraphs 27 to 29 of this judgment cannot be secured just as effectively by measures which obstruct intraCommunity trade to a lesser extent.
— αν οι αρμόδιες διοικητικές αρχές μπορούν να απορρίπτουν τις αιτήσεις εγγραφής κάποιου είδους θηλαστικών στον εν λόγω κατάλογο ή τις αιτήσεις
— whether applications to obtain the inclusion of a species of mammal in that list or to obtain individual derogations to hold specimens of species
— αν οι προϋποθέσεις οι οποίες προβλέπονται για την κατοχή ειδών θηλαστικών που δεν απαριθμούνται στον ως άνω κατάλογο, όπως αυτές περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 3 bis, παράγραφος 2, σημεία 3, στοιχείο b, και 6, του νόμου περί προστασίας των ζώων, είναι αντικειμενικά δικαιολογημένες και δεν βαίνουν πέραν των όσων απαιτούνται για την επίτευξη του σκοπού τον οποίο επιδιώκει η εθνική ρύθμιση στο σύνολό της.
— whether conditions for the holding of specimens of mammals not referred to in that list, such as those set out in Article 3bis(2)(3)(b) and (6) of the Law of 14 August 1986 concerning the protection and welfare of animals, as amended by the Law of 4 May 1995, are objectively justified and do not go beyond what is necessary to achieve the objective pursued by the national legislation as a whole.
Υπόθεση C-188/07
Case C-188/07
«Οδηγία 75/442/ΕΟΚ — Διαχείριση των αποβλήτων — Έννοια των αποβλήτων — Αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει” — Κάτοχος — Προηγούμενοι κάτοχοι — Παραγωγός του γενεσιουργού της ρυπάνσεως προϊόντος — Υδρογονάνθρακες και βαρύ μαζούτ — Ναυάγιο — Σύμβαση περί αστικής ευθύνης για τις ζημίες εκ ρυπάνσεως από υδρογονάνθρακες — Σύμβαση FIPOL»
(Directive 75/442/EEC — Waste management — Concept of waste — “Polluter pays” principle — Holder — Previous holders — Producer of the product from which the waste came — Hydrocarbons and heavy fuel oil — Shipwreck — International Convention on Civil Liability for Oil Pollution Damage — International Oil Pollution Compensation Fund)
Περιβάλλον — Απόβλητα — Οδηγία 75/442 — Έννοια του αποβλήτου (Οδηγία 75/442 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 96/350)
Environment — Waste — Directive 75/442 — Concept of waste (Council Directive 75/442, as amended by Decision 96/350)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-188/07
SUMMARY — CASE C-188/07
Περιβάλλον — Απόβλητα — Οδηγία 75/442 — Τυχαία απόρριψη υδρογονανθράκων στη θάλασσα με αποτέλεσμα ρύπανση των ακτών κράτους μέλους
Environment — Waste — Directive 75/442 — Accidental spillage of hydrocarbons at sea causing pollution of the coastline of a Member State
(Άρθρο 174 § 2 ΕΚ· οδηγία 75/442 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 96/350, άρθρο 15)
(Art. 174(2), EC; Council Directive 75/442, as amended by Decision 96/350, Art. 15)
Διεθνείς συμφωνίες — Διεθνής σύμβαση περί αστικής ευθύνης για ζημίες εκ ρυπάνσεως από υδρογονάνθρακες — Διεθνής σύμβαση περί ιδρύσεως διεθνούς ταμείου αποζημιώσεως ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο
International agreements — International Convention on Civil Liability for Oil Pollution Damage — International Convention on the Establishment of an International Fund for Compensation for Oil Pollution Damage
(Απόφαση 98/392 του Συμβουλίου)
(Council Decision 98/392)
(Οδηγία 75/442 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 96/350, άρθρο 1, στοιχεία β΄, και γ΄, και άρθρο 15)
(Council Directive 75/442, as amended by Decision 96/350, Arts 1(b) and (c), and 15)
εμπορία τους, χωρίς να έχει προηγηθεί πράξη μεταποιήσεως.
of being exploited or marketed without prior processing.
Ουσία όπως το πωληθέν ως καύσιμο βαρύ μαζούτ δεν συνιστά απόβλητο κατά την έννοια της οδηγίας 75/442 περί των στερεών αποβλήτων, εφόσον αποτελεί αντικείμενο εκμεταλλεύσεως ή εμπορίας υπό οικονομικώς συμφέροντες όρους και δύναται να χρησιμοποιηθεί στην πράξη ως καύσιμο, χωρίς να απαιτεί προηγούμενη πράξη μεταποιήσεως.
A substance such as heavy fuel oil sold as a combustible fuel does not constitute waste within the meaning of Directive 75/442 on waste, as amended by Decision 96/350, where it is exploited or marketed on economically advantageous terms and is capable of actually being used as a fuel without requiring prior processing.
(βλ. σκέψεις 48, 63, διατακτ. 12)
(see paras 48, 63, operative part 12)
Υδρογονάνθρακες απορριφθέντες στη θάλασσα τυχαίως κατόπιν ναυαγίου, αναμεμειγμένοι με ύδωρ και ιζήματα και παρασυρθέντες κατά μήκος των ακτών κράτους μέλους στις οποίες και κατέληξαν, αποτελούν απόβλητα κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο α΄, της οδηγίας 75/442, αφ’ ης στιγμής είναι πλέον αδύνατη η εκμετάλλευση ή η
Hydrocarbons accidentally spilled at sea following a shipwreck, mixed with water and sediment and drifting along the coast of a Member State until being washed up on that coast, constitute waste within the meaning of Article 1(a) of that directive, where they are no longer capable
Η κατά το άρθρο 174, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίοδος, ΕΚ και το άρθρο 15 της οδηγίας 75/442 περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 96/350, αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» θα κινδύνευε να μην εφαρμοστεί αν τα εμπλεκόμενα στη γένεση αποβλήτων πρόσωπα απαλλάσσονταν των οικονομικών υποχρεώσεών τους, όπως οι προβλεπόμενες με την οδηγία, τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία αποδεικνύεται σαφώς η προέλευση των υδρογονανθράκων που απορρίφθηκαν στη θάλασσα, αν και ακου-
The application of the ’polluter pays’ principle within the meaning of the second sentence of the first subparagraph of Article 174(2) EC and Article 15 of Directive 75/442 on waste, as amended by Decision 96/350, would be frustrated if persons involved in causing waste, whether holders or former holders of the waste or even producers of the product from which the waste came, escaped their financial obligations as provided for by that directive, even though the origin of the hydrocarbons which were spilled at sea, albeit unintentionally, and caused
COMMUNE DE MESQUER σίως, και ποιοι προκάλεσαν ρύπανση του παράκτιου εδάφους κράτους μέλους.
COMMUNE DE MESQUER pollution of the coastal territory of a Member State was clearly established.
στερεών αποβλήτων, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την απόφαση 96/350, σε περίπτωση τυχαίας απορρίψεως υδρογονανθράκων στη θάλασσα στην οποία οφείλεται η ρύπανση των ακτών κράτους μέλους:
by Decision 96/350, to the accidental spillage of hydrocarbons at sea causing pollution of the coastline of a Member State:
(βλ. σκέψεις 71-72)
(see paras 71, 72)
— ο εθνικός δικαστής δύναται να θεωρήσει τον πωλητή των εν λόγω υδρογονανθράκων και ναυλωτή του πλοίου που τους μεταφέρει ως παραγωγό των συγκεκριμένων αποβλήτων, κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 75/442, και κατά συνέπεια ως «προγενέστερο κάτοχο» για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 15, δεύτερη περίπτωση, πρώτο μέρος, της οδηγίας, εφόσον ο ίδιος δικαστής, λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που μόνον ο ίδιος είναι σε θέση να εκτιμήσει, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο ανωτέρω πωλητήςναυλωτής συνέτεινε στον κίνδυνο επελεύσεως της ρυπάνσεως που προκάλεσε το συγκεκριμένο ναυάγιο, ειδικότερα αν παρέλειψε να λάβει τα σκοπούντα στην πρόληψη παρόμοιου περιστατικού μέτρα, όπως τα αφορώντα την επιλογή του πλοίου·
— the national court may regard the seller of those hydrocarbons and charterer of the ship carrying them as a producer of that waste within the meaning of Article 1(b) of Directive 75/442, and thereby as a ’previous holder’ for the purposes of applying the first part of the second indent of Article 15 of that directive, if that court, in the light of the elements which it alone is in a position to assess, reaches the conclusion that that seller-charterer contributed to the risk that the pollution caused by the shipwreck would occur, in particular if he failed to take measures to prevent such an incident, such as measures concerning the choice of ship;