natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με την αpiόφαση τη 9η Σεpiτεβρίου 2009, T-437/05, Brink’s Security Luxembourg κατά Εpiιτροpiή (piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή), η οpiοία αφορούσε αίτηση piροσβάσεω σε ορι-σένα έγγραφα στο piλαίσιο αφισβητήσεω, εκ έρου τη piροσφεύγουσα, τη ανάθεση τη εκτελέσεω ια δηόσια συβάσεω σε ανταγωνίστρια εταιρία, το Γενικό ικαστήριο υιοθέτησε ια νέα piροσέγγιση σε σχέση ε τη δυνατότητα ελαστικότερη ερηνεία του ορισού αυτού.
In particular, the Court con¤rmed that the refusal to grant access and the unjusti¤ed discrimination in that regard were not two separate infringements but two manifestations of the same behaviour, as the unjusti¤ed discrimination stemmed from the refusal to provide comparable customers with the same or similar services.
Η διαδικασία piροσβάσεω στα έγγραφα τη Εpiιτροpiή, η οpiοία ρυθίζεται αpiό τα άρθρα 6 έω 8 του κανονισού (ΕΚ) 1049/2001 3, διεξάγεται σε δύο στάδια.
In that connection, since the period of time required to obtain access considerably exceeded that which could be considered reasonable and justi¤ed and thus amounted to an abusive refusal to provide the service in question, that period of time was capable of causing a competitive disadvantage on the relevant market.
Σε piερίpiτωση ολική ή ερική αpiορρίψεω, ο αιτών δύναται να κινηθεί δικαστικώ κατά τη Εpiιτροpiή σύφωνα ε τι piροϋpiοθέσει piου piροβλέpiει το άρθρο 230 ΕΚ.
The Court also con¤rmed that the application to a trading partner of di¥erent prices for equivalent services, continuously over a period of ¤ve years and by an undertaking having a de facto monopoly on the upstream market, could not fail to cause that partner a competitive disadvantage.
Εpiοένω, όνον το έτρο piου λαβάνει ο Γενικό Γραατέα piορεί να piαραγάγει έννοα αpiοτελέσατα ικανά να θίξουν τα συφέροντα του αι-τούντο και, ω εκ τούτου, να piροσβληθεί ε piροσφυγή ακυρώσεω.
In Case T-57/01 Solvay v Commission (judgment of 17 December 2009), the Court found that documents seized solely for the purpose of verifying whether undertakings had participated in cartels and/or concerted practices under Article 81 EC could be used in support of allegations of infringements of Article 82 EC, since the practices which the Commission had considered to be at the root of the abuse of a dominant position and those which it had authorised its ocials to investigate were substantially the same.
Μια τέτοια piαρατυpiία συνεpiάγεται ότι η piροσφυγή ακυρώσεω κατά τη αρχική αpiαντήσεω piρέpiει, κατ’ εξαίρεση, να κριθεί piαραδεκτή.
The Court held inter alia that a system of discounts was an abuse where, amongst other conditions, di¥erentiated discounts were granted as soon as the customer ordered additional quantities from the applicant as compared with those agreed contractually, irrespective of the volumes, in absolute terms, of the latter.
Σε αντίθετη piερίpiτωση, η Εpiιτροpiή θα piορούσε να διαφύγει τον δικαστικό έλεγχο αpiλώ και όνο λόγω ια τυpiική piληέλεια η οpiοία piρέpiει να καταλογιστεί στην ίδια. Όω, κατά τη νοολογία, δεδοένου ότι η Ευρωpiαϊκή
On that account, the unit price for those quantities was markedly lower than the average price paid by the customer for the basic quantities agreed contractually and was thus an incentive to the customer also to buy volumes in excess of the contractual quantities, since other suppliers would have had diculty in o¥ering, in respect of those volumes, prices which competed with the applicant’s.
Κανονισό (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συβουλίου, τη 30ή Μαΐου 2001, για την piρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου, του Συβουλίου και τη Εpiιτροpiή (ΕΕÊLÊ145, σ.Ê43).
In Case T-151/05 NVV and Others v Commission (judgment of 7 May 2009), the Court stated that in view of the need for rapid action and the very tight deadlines to which the Commission is subject in the procedure for the control of concentrations, the Commission cannot be required, in the absence of evidence indicating that information provided to it is inaccurate, to verify all the information it receives.
Ενεργητική νοιοpiοίηση
Requests for information
Το άρθρο 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ εξαρτά το piαραδεκτό τη piροσφυγή piου ασκεί ιδιώτη κατά piράξεω τη οpiοία δεν είναι αpiοδέκτη αpiό τη διpiλή piροϋpiόθεση ότι η piροσβαλλόενη piράξη piρέpiει να αφορά τον piροσφεύγοντα άεσα και ατοικά.
In Case T-145/06 Omya v Commission (judgment of 4 February 2009), the Court de¤ned the scope of the Commission’s power in relation to requests for information.
Κατά piάγια νοολογία, τα φυσικά ή νο-ικά piρόσωpiα, piλην των αpiοδεκτών ια αpiοφάσεω, δεν piορούν να ισχυριστούν ότι η αpiόφα-ση αυτή τα αφορά ατοικά, piαρά όνον αν τα θίγει λόγω ορισένων ξεχωριστών του ιδιοτήτων ή ια piραγατική καταστάσεω piου τα χαρακτηρίζει σε σχέση ε κάθε άλλο piρόσωpiο και, ω εκ τούτου, τα εξατοικεύει κατά τρόpiον ανάλογο piρο αυτόν του αpiοδέκτη 4.
As regards the request for information in itself, the Court stated, ¤rst, that the need for the information requested must be assessed by reference to the view that the Commission can reasonably have at the time the request is made and not by reference to the actual need for the information in the subsequent procedure.
Εξάλλου, η εpiίαχη piράξη piρέpiει, για να αφορά άεσα κάpiοιον ιδιώτη, να εpiηρεάζει άεσα τη νοική κατάσταση του ενδιαφεροένου, η δε εφαρογή τη piρέpiει να έχει καθαρά αυτόατο χαρακτήρα και να αpiορρέει αpiευθεία αpiό την οικεία ρύθιση, χωρί την εφαρογή άλλων ενδιάεσων κανόνων 5.
Second, it stated that, since the period of suspension of the time limits set in Article 10 of Regulation No 139/2004 (14) resulting from the adoption of a decision under Article 11 thereof depends on the date on which the necessary information is communicated, the Commission does not infringe the principle of proportionality by suspending the procedure until such information has been communicated to it.
Στην υpiόθεση Vischim κατά Εpiιτροpiή (αpiόφαση τη 7η Οκτωβρίου 2009, T-420/05, piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή), η piροσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση τη οδηγία 2005/53/ΕΚ
Second, the Court stated that legitimate expectation cannot be pleaded in order to avoid the consequences of infringing the obligation to provide complete and correct information on the sole ground that the infringement was not iden-ti¤ed by the Commission in the course of its veri¤cations.
7 τη Εpiιτροpiή, τη 16η Σεpiτεβρίου 2005
Period within which proceedings must be commenced
Βάσει των ω άνω ρυθίσεων, τα κράτη έλη όφειλαν να τροpiοpiοιούν ή να ανακαλούν τι η piληρούσε τι εν λόγω piροϋpiοθέσει υpiάρχουσε εγκρίσει για φυτοpiροστατευτικά piροϊόντα piου piεριέχουν χλωροθαλονίλη.
In Case T-48/04 Qualcomm v Commission (judgment of 19 June 2009), the Commission maintained that Qualcomm’s action against a decision declaring compatible with the common market the acquisition by two undertakings of joint control of Toll Collect, an automatic toll collection system, was inadmissible since, although Qualcomm had not been the addressee of that decision, the transmission of the decision to it constituted noti¤cation for the purposes of the ¤fth paragraph of Article 230 EC and, accordingly, the period allowed for commencing proceedings began to run from that time. The Court rejected the Commission’s arguments.
εδοένου ότι η οδηγία αυτή συνιστά piράξη γενική ισχύο, το Γενικό ικαστήριο υpiογράισε ότι, ολονότι το άρθρο 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ δεν αναφέρεται ρητώ στο piαραδεκτό των piρο-σφυγών ακυρώσεω piου ασκούνται αpiό φυσικό ή νοικό piρόσωpiο κατά οδηγία, εντούτοι αpiό τη νοολογία piροκύpiτει ότι όνον αυτό το στοιχείο δεν αρκεί για να κριθούν αpiαράδεκτε τέτοιε piροσφυγέ.
It recalled, ¤rst, that Article 20(1) of Regulation (EEC) No 4064/89 (15) requires there to be publication in the Ocial Journal of the European Union of decisions taken pursuant to that regulation and, accordingly, as regards persons who are not addressees identi¤ed in the contested decision, the period for instituting proceedings must be calculated by reference to the ¤rst of the cases set out in the ¤fth paragraph of Article 230 EC, namely from the time of publication.
Συγκεκριένα, δεν piρέpiει να δοθεί στα όργανα τη Ένωση η ευχέρεια να αpiοκλείουν, ε αpiλή εpiιλογή του τύpiου τη οικεία piράξεω, τη δικαστική piροστασία piου piαρέχει στου ιδι-ώτε η εν λόγω διάταξη τη Συνθήκη, καθόσον η γενική ισχύ τη piροσβαλλοένη piράξεω δεν αpiοκλείει το ενδεχόενο να αφορά αυτή άεσα και ατοικά ορισένα φυσικά ή νοικά piρόσωpiα.
The Court pointed out that to accept the Commission’s broad interpretation of the term addressee, which encompassed both the addressee(s) identi¤ed in a decision and any other persons designated as such by the Commission although they have not been so designated in the decision, would be to diminish the obligation provided for by Article 20(1) of Regulation No 4064/89, conferring on the Commission a discretion for the purpose of identifying from among persons who are not expressly named as addressees in a decision those who may bring an action from noti¤cation of a decision and not from its publication.
Σε ια τέτοια piερίpiτωση, piράξη εκδοθείσα αpiό όργανο τη Ένωση piορεί να έχει ταυτοχρόνω
The conferral of such a discretion could, however, entail a breach of the principle of equal treatment inasmuch as, among the persons who are not speci¤cally named as addressees in a decision, those to whom that decision has been ‘noti¤ed’ will be able to challenge it from ‘noti¤cation’, whilst other
Αpiόφαση του ικαστηρίου τη 5η Μαΐου 1998, C-386/96ÊP, Dreyfus κατά Εpiιτροpiή (Συλλογή 1998, σ.ÊI-2309, σκέψη 43).
) Council Regulation (EC) No 139/2004 of 20 January 2004 on the control of concentrations between undertak- ings (OJ 2004 L°24, p.°1).
Οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συβουλίου, τη 15η Ιουλίου 1991, σχετικά ε τη διάθεση στην αγορά φυτοpiροστα-τευτικών piροϊόντων (ΕΕ LÊ230, σ.Ê1).
) The case in point concerned Council Regulation (EEC) No 4064/89 of 21 December 1989 on the control of con- centrations between undertakings (corrected version in OJ 1990 L 257, p. 13), as amended by Council Regulation (EC) No 1310/97 of 30 June 1997 (OJ 1997 L 180, p. 1).
Γενικό ικαστήριο ραστηριότητα γενικό χαρακτήρα και, ω piρο ορισένου εpiιχειρηατίε, χαρακτήρα αpiοφάσεω.
Proceedings persons to whom the decision has not been ‘noti¤ed’ will be able to challenge it from publication. Furthermore, it is not always possible for the Commission to identify at the outset the persons who may bring an action as from noti¤cation of a decision.
Προθεσία ασκήσεω τη piροσφυγή
The case-law this year has further clari¤ed, amongst other matters, the concept of an act producing binding legal e¥ects and that of a legal interest in bringing proceedings.
Στι αpiοφάσει τη 10η Ιουνίου 2009, T-257/04, Πολωνία κατά Εpiιτροpiή (piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή, εκκρεεί η εκδίκαση αναιρέσεω), και τη 2α Οκτωβρίου 2009, T-300/05 και T-316/05, Κύpiρο κατά Εpiιτροpiή (δεν piεριλαβάνεται στη Συλλογή), το Γενικό ικαστήριο ασχολήθηκε ε το ζήτηα του καθορισού του χρόνου ενάρξεω τη δίηνη piροθεσία του άρθρου 230, piέpiτο εδάφιο, ΕΚ, σε piερίpiτωση ασκήσεω piροσφυγή ακυρώσεω αpiό νέο κράτο έλο κατά κανονισού για τη θέσpiιση εταβατικών έτρων στον τοέα τη γεωργία, ο οpiοίο εκδόθηκε και δηοσιεύτηκε piριν αpiό την piροσχώρηση του κράτου αυτού.
As regards an act producing binding legal e¥ects, the Court rejected in Case T-354/05 TF1 v Commission (judgment of 11 March 2009) the Commission’s argument that it takes no decision in the case of a procedure for review of existing aid leading to acceptance by the Member State of the appropriate measures proposed or seeking to limit that procedure to a quasi-contractual process.
Εν piροκειένω, η Πολωνική ηοκρατία και η Κυpiριακή ηοκρατία ισχυρίστηκαν ότι δεν είναι δυνατόν η piροθεσία ασκήσε-ω piροσφυγή να αρχίζει piριν αpiό την piροσχώρησή του στην Ένωση, η οpiοία συνιστούσε piροϋ-piόθεση τη ενάρξεω τη ισχύο του εpiίαχου κανονισού.
It is true that the Commission and the Member States may discuss the proposed appropriate measures but it is only where the Commission decides to accept the State’s commitments as answering its concerns that the procedure for investigation of existing aid is brought to an end by a decision which is open to appeal.
Συναφώ, το Γενικό ικαστήριο υpiενθύισε ότι, κατά το άρθρο 230, piέpiτο εδάφιο, ΕΚ, η piροσφυ-γή ακυρώσεω piρέpiει να ασκείται εντό piροθεσία δύο ηνών αpiό την ηεροηνία δηοσιεύσε-ω τη piράξη και ότι η αυστηρή εφαρογή των διατάξεων piου αφορούν τι δικονοικέ piροθε-σίε ανταpiοκρίνεται στην εpiιταγή τη ασφάλεια δικαίου και στην ανάγκη αpiοτροpiή δυσενών διακρίσεων ή αυθαιρεσιών κατά την αpiονοή τη δικαιοσύνη.
In Case T-152/06 NDSHT v Commission (judgment of 9 June 2009, under appeal) the Court held that the obligation on the Commission to adopt a decision in response to a complaint arises only in the situation envisaged in Article 13 of Regulation (EC) No 659/1999 (16). Under the second sentence of Article 20(2) of that regulation, the Commission need only inform the complainant in writing that there are insucient grounds for taking a view on the case.
Το Γενικό ικαστήριο συνήγαγε εντεύθεν ότι, υpiό τι piεριστάσει των δύο εpiίαχων υpiοθέσεων, οι piροσφυγέ ασκήθηκαν εκpiρο-θέσω, καθόσον τα εpiιχειρήατα piου piροέβαλαν τα ενδιαφερόενα κράτη έλη δεν ήσαν αρκετά για να ανατρέψουν το συpiέρασα αυτό.
The latter situation arises, in particular, where Article 13 of that regulation does not apply because, in reality, the aid referred to in the complaint is not unlawful aid, but existing aid.
Τρίτον, το Γενικό ικαστήριο υpiογράισε ότι τα κράτη αυτά δεν στερήθηκαν του δικαιώατό του για αpiοτελεσατική ένδικη piροστασία, καθόσον τα τρίτα κράτη, piεριλαβανοένων των νέων κρατών ελών piριν αpiό την piροσχώρησή του στην Ευρωpiαϊκή Ένωση, δεν piορούν εν να αξιώσουν αpiό δικονοική άpiοψη την ίδια εταχείριση ε
As regards a legal interest in bringing proceedings, the Court held in TF1 v Commission that the applicant could not be regarded as having no such interest on the ground that the contested decision, in imposing conditions concerning aid to a competitor, was favourable to the applicant. Such an argument was based on the premiss that the applicant’s objections regarding the substance
Γενικό ικαστήριο αυτήν piου εpiιφυλάσσεται στα κράτη έλη, piλην όω έχουν το δικαίωα να είναι διάδικοι, όpiω αυτό αναγνωρίζεται αpiό το εν λόγω σύστηα στα νοικά piρόσωpiα δυνάει του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ.
General Court of the decision, in particular concerning the manifestly unsuitable nature of the commitments to render the aid scheme compatible with the common market, were incorrect.
Το Γενικό ικαστήριο τόνισε ότι ο εpiίαχο κανονισό, ολονότι αpiοτελεί piρά-ξη γενική ισχύο, εpiοδίζει ευθέω τα ενδιαφερόενα κράτη να ασκήσουν τι αροδιότητέ του όpiω αυτά τι εννοούν, εpiιβάλλοντά του διάφορε υpiοχρεώσει, σχετικέ ε τη θέσpiιση και την εφαρογή ενό ηχανισού, ιδίω φορολογικού, για την εξάλειψη των piλεοναζόντων αpiοθεάτων ζάχαρη.
However, annulment of the contested decision, either because of a manifest error by the Commission in determining appropriate measures to be implemented or because of an inadequate statement of reasons concerning the appropriateness of those measures to the problems identi¤ed, would not place the applicant in a less favourable situation than that resulting from the contested decision. Such annulment would thus mean that the contested decision was either characterised, or liable to be characterised, by inadequate commitments and was therefore unfavourable to the applicant.
Εξάλλου, η Κυpiριακή ηοκρατία ισχυρίστηκε ότι η piροσφυγή ήταν εν piάση piεριpiτώσει piαραδε-κτή διότι στρεφόταν κατά κανονισού, εκδοθέντο εντό των σχετικών piροθεσιών, piερί τροpiο-piοιήσεω του αρχικού κανονισού.
In Case T-388/03 Deutsche Post and DHL International v Commission (judgment of 10 February 2009, under appeal), the Court made clear that concerned parties within the meaning of Article 88(2) EC had a legal interest in securing the annulment of a Commission decision, taken at the end of the preliminary examination procedure, since such an annulment would require the formal investigation procedure to be opened, permitting them to present their observations and thus exert an inªuence on the new decision.
Αpiόφαση του Γενικού ικαστηρίου τη 30ή Αpiριλίου 1998, T-214/95, Vlaams Gewest κατά Εpiιτροpiή (Συλλογή 1998, σ.ÊII-717, σκέψη 29).
The Court also applied the principle stated in the judgment of the Court of Justice in TWD v Commission (17), according to which the Commission does not exceed the limits of its discretion when, in the case of aid which a Member State proposes to grant to an undertaking, it takes a decision declaring that aid to be compatible with the common market, but subject to the condition of prior repayment by the undertaking of unlawful aid received earlier, by reason of the cumulative e¥ect of the aid in question.
Εpiιση-αίνοντα ότι η piροσβαλλόενη αpiόφαση piεριείχε αντιφάσει σε σχέση ε τον τερατισό τη piαραβάσεω, κατέληξε ότι η Εpiιτροpiή, η οpiοία φέρει κατ’ αρχήν το βάρο τη αpiοδείξεω, δεν αpiέδειξε ότι η Ê pi α ράβαση συνεχίστηκε έω το τέλο του 1990.
In that connection, the obligation on the Member State and on the undertaking that is the potential recipient of new aid to provide the Commission with information to show that the aid is compatible with the common market also entails the need to show that there is no cumulative e¥ect of the new aid and earlier unlawful aid.
Εpiοένω, το Γενικό ικαστήριο έpiρεpiε να εταρρυθίσει την piροσβαλλόενη αpiόφαση, ειώνοντα το piρόστιο piου εpiιβλήθηκε στην piροσφεύγουσα κατά 25 %.
If the Commission has not been able — because of the failure of the Member State and the potential recipient of the aid to comply with that obligation — to assess the e¥ects on competition which that cumulative e¥ect might have, it cannot be criticised for a lack of de¤nition or analysis of the market at issue.
Παραγραφή
Services of general economic interest
Εν piροκειένω, η ητρική εταιρία ια θυγατρική piου ετείχε σε σύpiραξη στην αγορά των δοκών χάλυβα υpiοστήριξε ότι οι piράξει οι οpiοίε διέκοψαν την piενταετή piαραγραφή piαρήγαγαν αpiοτέλεσα όνον έναντι των εpiιχειρήσεων-ελών τη συpiράξεω. εδοένου ότι δεν είχε κατονοαστεί ω τέτοια κατά τη διοικητική διαδικασία, στο piλαίσιο τη οpiοία εντασσόταν η piράξη piου διέκοψε την piαραγρα-φή, ούτε υpiήρξε αpiοδέκτη τη ανακοινώσεω των αιτιάσεων, η ητρική εταιρία αφισβήτησε ότι η Ê Ε pi ιτ ρο pi ή piορούσε να τη αντιτάξει το αpiοτέλεσα τη εpiίαχη piράξεω, αpiό αpiόψεω διακοpiή τη piαραγραφή.
Thus, the fact that the Commission had not been in a position, during the preliminary examination procedure under Article 88(2) EC, to carry out a complete examination of whether the level of compensation awarded to a service of general economic interest was appropriate constituted evidence of the existence of serious diculties in establishing whether aid was compatible with the common market.
Το Γενικό ικαστήριο αpiέρριψε την ερηνεία αυτή, διευκρινίζοντα ότι η Ê φράση «piου ετείχαν στην piαράβαση» υpiοδηλώνει ένα αντικειενικό γεγονό, ήτοι τη συε-τοχή στην piαράβαση, το οpiοίο διαφέρει σαφώ αpiό ένα υpiοκειενικό και αβέβαιο στοιχείο όpiω το αν ια εpiιχείρηση κατονοάστηκε ω έλο τη συpiράξεω κατά τη διάρκεια τη διοικητική διαδικασία.
In TF1 v Commission, the Court con¤rmed that the conditions laid down in Altmark, seeking to determine the existence of State aid within the meaning of Article 87(1) EC, are not to be confused with the Article 86(2) EC test, which is used to determine whether a measure constituting State aid may be regarded as compatible with the common market.
Πράγατι, ια εpiιχείρηση θα piορούσε να έχει ετάσχει στην piαράβαση χωρί η Εpiι-τροpiή να το γνωρίζει κατά τον χρόνο piου piροβαίνει σε ια piράξη η οpiοία διακόpiτει την piαραγρα-φή.
The Court also pointed out that — as the assessment of existing aid can lead only to measures which produce e¥ects for the future — although any over-compensation in the past may possibly be relevant to an assessment of the compatibility of existing aid with the common market, the fact nevertheless remains that an examination as to whether there has been such over-compensation is not, in itself, absolutely necessary for a proper assessment of the need to propose appropriate measures for the future and determination of what those measures should be.
1/2003 11, ολονότι διευκρινίζει ότι η διακοpiή τη piαραγραφή ισχύει για όλε τι εpiιχειρήσει και ενώσει εpiιχειρήσεων piου ετείχαν στην piαράβαση, δεν piροβλέpiει τίpiοτε piαρόοιο σχετικά ε την αναστολή.
In Case T-156/04 EDF v Commission (judgment of 15 December 2009), the Court recalled that investment by public authorities in the capital of an undertaking, in whatever form, can constitute State aid.
Συναφώ, τόνισε κατ’ αρχά ότι, όpiω ακριβώ συβαίνει και ε τη διακοpiή τη piαραγρα-φή, η αναστολή τη piαραγραφή piρέpiει, ω εξαίρεση αpiό την αρχή τη piενταετού διάρκεια τη piροθεσία, να ερηνεύεται συσταλτικώ.
However, by virtue of the principle that the public and private sectors are to be treated equally, that cannot be the case where capital is placed directly or indirectly at the disposal of an undertaking by the State in circumstances which correspond to normal market conditions.
Συνεpiώ, δεν piορούσε να συναχθεί ότι ο νοοθέτη θέλησε να εφαρόσει το ίδιο σύστηα σε αφότερε τι καταστάσει.
In situations where the intervention does not form part of the exercise of public powers the private operator test applies in order to determine whether a private operator with a view to pro¤t would have been likely to make the investment.
Εpiιpiλέον, αντιθέτω piρο τη διακοpiή τη piαραγραφή, σκοpiό τη οpiοία είναι να piαράσχει στην Εpiιτροpiή τη δυνατότητα να ασκεί διώξει και να εpiιβάλλει αpiοτελεσατικέ κυρώσει εpiί piαραβάσεων των κανόνων του αντα-
In that regard, the Court pointed out that it is settled case-law that, in order to determine whether measures taken by the State represent the exercise of public powers or whether they are the consequence of obligations that the State must assume as shareholder, it is important to look not at the form of those measures, but at their nature, their subject matter and the rules to which they are subject, while taking into account the objective which they pursue.
ραστηριότητα
General Court
Γενικό ικαστήριο γωνισού, η αναστολή τη piαραγραφή αφορά εξ ορισού τι piεριpiτώσει στι οpiοίε η Εpiιτροpiή έχει ήδη εκδώσει αpiόφαση.
In the case in point, the Court observed that the Commission had not examined whether the capital increase in Électricité de France (EDF), carried out by the French Republic by means of the waiver of a tax claim, constituted a legal measure in the light of the private investor test.