natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με το ερώτημα του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν το κοινοτικό δίκαιο και, μεταξύ άλλων, οι διατάξεις των οδηγιών 92/46, 79/112 και 89/396 απαγορεύουν εθνική διάταξη όπως το άρθρο 5 του νόμου 169/89 που προβλέπει, για το γάλα που παστεριώνεται σε υψηλή θερμοκρασία, χρονικό όριο τεσσάρων ημέρων για την ανάλωση του γάλακτος από την ημερομηνία συσκευασίας του οικείου προϊόντος.
By its question the referring court seeks essentially to know whether Community law and, in particular, the provisions of Directives 92/46, 79/112 and 89/396 preclude a national provision such as Article 5 of Law 169/89 which lays down a use-by date of four days after preparation for milk pasteurised at high temperature.
Ελλείψει διατάξεων σε κοινοτικό επίπεδο, ο καθορισμός της ημερομηνίας λήξεως των γαλακτοκομικών προϊόντων ανήκει κατ' αρχήν στην αρμοδιότητα κάθε κράτους μέλους που ενεργεί σύμφωνα με τις επιταγές των άρθρων 9 και 9α της οδηγίας 79/112.
In the absence of provisions adopted at Community level, the determination of the use-by date for milk products is generally the responsibility of each Member State acting in accordance with the rules set out in Articles 9 and 9a of Directive 79/112.
Μολονότι, όμως, τα κράτη μέλη είναι κατ' αρχήν αρμόδια να καθορίζουν την ημερομηνία λήξεως των προϊόντων που αποτελούν αντικείμενο της οδηγίας 92/46, οφείλουν να απέχουν από τη θέσπιοη διατάξεων ικανών να διακυβεύσουν σοβαρά το επιδιωκόμενο από την οδηγία αυτή αποτέλεσμα.
Although the Member States are generally responsible for fixing the use-by date of products covered by Directive 92/46, they must refrain from taking any measures liable seriously to compromise achievement of the result prescribed by the directive.
Όπως προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις και από τη γενική οικονομία των διατάξεων της, η οδηγία 92/46 αποβλέπει μεταξύ άλλων στη διευκόλυνση της εμπορίας και της ελεύθερης κυκλοφορίας των γαλακτοκομικών προϊόντων τα οποία αφορά.
As is clear from the preamble to and the general structure of the provisions of Directive 92/46, it is intended inter alia to facilitate the marketing and free movement of milk products covered by it.
Πρέπει να σημειωθεί ότι το επιδιωκόμενο από την οδηγία 92/46 αποτέλεσμα διακυβεύεται σοβαρά, αν ένα κράτος μέλος καθορίσει, για ένα από τα γαλακτοκομικά του προϊόντα, ημερομηνία λήξεως ικανή να παρεμποδίσει σοβαρά την εμπορία του προϊόντος αυτού στο οικείο κράτος μέλος.
Achievement of the result prescribed by Directive 92/46 might be seriously compromised if a Member State fixed a use-by date for one of those milk products which was liable to constitute a serious obstacle to the marketing of that product in that State.
Εν προκειμένω, το άρθρο 5 του νόμου 169/89 όρισε την ίδια ημερομηνία λήξεως για το γάλα που παστεριώνεται σε υψηλή θερμοκρασία και για το νωπό παστεριωμένο γάλα, ήτοι τέσσσερις ημέρες μετά τη συσκευασία του προϊόντος.
In fact, Article 5 of Law 169/89 fixed the same use-by date for high-temperature pasteurised milk as for fresh pasteurised milk, namely four days after preparation of the product.
Το όφελος από την εμπορία γάλακτος που παστεριώνεται σε υψηλή θερμοκρασία έγκειται στη μεγάλη διάρκεια ζωής του, η οποία υπερβαίνει το χρονικό όριο των τεσσάρων ημερών από τη συσκευασία του προϊόντος που προβλέπει το άρθρο 5 του νόμου 169/99 και είναι σαφώς μεγαλύτερη από αυτή του νωπού παστεριωμένου γάλακτος.
However, the advantage of marketing high-temperature pasteurised milk is that it has a long shelf-life, longer than the four days after preparation of the product provided for by Article 5 of Law 169/89 and significantly longer than that of fresh pasteurised milk.
Ο καθορισμός τέτοιας ημερομηνίας λήξεως φαίνεται ικανός να παρεμποδίσει σοβαρά την εμπορία και την ελεύθερη κυκλοφορία αυτού του είδους γάλακτος στην Ιταλία και να διακυβεύσει, κατ' αυτόν τον τρόπο, σοβαρά το επιδιωκόμενο από την οδηγία 92/46 αποτέλεσμα.
Fixing such a use-by date appears liable to constitute a serious obstacle to the marketing and free movement of that type of milk in Italy and thus seriously compromise achievement of the result prescribed by Directive 92/46.
Επομένως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η οδηγία 92/46 απαγορεύει εθνική ρύθμιση, όπως η επίδικη στην κύρια δίκη, η οποία ορίζει ημερομηνία λήξεως του γάλακτος που παστεριώνεται σε υψηλή θερμοκρασία που δεν μπορεί να υπερβεί τις τέσσερις ημέρες από τη συσκευασία του προϊόντος.
It must therefore be held that Directive 92/46 precludes national legislation such as that at issue in the main proceedings which fixes the use-by date for high-temperature pasteurised milk in such a way that it cannot be longer than four days after preparation of the product in question.
Ο γενικός εισαγγελέας P. Léper ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέιιπτου τμήματος της 6τις Μαρτίρυ 2003.
'Council Directive 92/46/EEC of 16 June 1992 laying down lhe health rules for the production and placing on the market of raw milk, heat-treated milk and milk-based products, as amended by Council Directive 94/71/EC of 13 December 1994, and Articles 28 EC And 30 EC preclude national legislation such as that at issue in the main proceedings, which requires a use-by date of four days after preparation f or high-temperature pasteurised milk.'
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 6 March 2003.
Προδικαστική «Ελεύθερη εγκατάσταση — Εγγραφή στα μητρώα των praticanti — Αναγνώριση πτυχίων — Πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένη δραστηριότητα» (Πέμπτο τμήμα)
Preliminary ruling (Freedom of establishment — Enrolment in the register of praticanti — Recognition of diplomas — Access to regulated professions) (Fifth Chamber)
Με διάταξη της 19ης Απριλίου 2001, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 8 Αυγούστου 2001, η Corte suprema di cassazione υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 10 ΕΚ, 12 ΕΚ, 14 ΕΚ 39 ΕΚ 43 ΕΚ και 149 ΕΚ
By order of 19 April 2001 the Corte suprema di cassazione (Supreme Court of Cassation) referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Articles 10 EC, 12 EC, 14 EC, 39 EC, 43 EC and 149 EC.
Η C Morgenbesser, Γαλλίδα υπήκοος διαμένουσα στην Ιταλία, υπέβαλε, στις 27 Οκτωβρίου 1999, στον Δικηγορικό Σύλλογο Γένοβας, αίτηση εγγραφής της στα μητρώα των praticanti.
Ms Morgenbesser, a French national living in Italy, applied to the Bar Council of Genoa on 27 October 1999 for enrolment in the register of praticanti. In support of her application, she produced a diploma of
Αφού εργάστηκε επί οκτώ μήνες ως νομικός σε δικηγορικό γραφείο στο Παρίσι, εισήλθε, τον Απρίλιο του 1998, στην υπηρεσία ενός γραφείου
In April 1998, after doing legal work for eight months in a Paris law office, she joined a firm of avvocati registered with the Genoa Bar, where she was continuing to practise at the time of the hearing before the Court.
Στις 4 Νοεμβρίου 1999, ο Δικηγορικός Σύλλογος Γένοβας απέρριψε την αίτηση της, επικαλούμενος το άρθρο 17, πρώτο εδάφιο, σημείο 4, του νομοδιατάγματος 1578/33, το οποίο εξαρτά την εγγραφή στα μητρώα των praticanti από την κατοχή πτυχίου νομικής χορηγηθέντος ή αναγνωρισθέντος από ιταλικό πανεπιστήμιο.
On 4 November 1999, her application was rejected by the Bar Council of Genoa, which cited point 4 of the first paragraph of Article 17 of Decree-Law No 1578/33, making enrolment in the register of praticanti subject to the holding of a legal diploma issued or confirmed by an Italian university.
Το Consiglio di Corso di Laurea in Giurisprudenza του πανεπιστημίου αυτού εξήρτησε την αναγνώριση αυτή από την παρακολούθηση διετούς ταχυρρύθμου εκπαιδευτικού προγράμματος, από την επιτυχή συμμετοχή σε δεκατρείς εξετάσεις και τη σύνταξη υπομνήματος περατώσεως των σπουδών.
The Consiglio di Corso di Laurea in Giurisprudenza (law faculty) of that university made such recognition subject to her completing a shortened course of two years, passing 13 examinations, and writing a final thesis.
Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως η C. Morgenbesser άσκησε προσφυγή ενώπιον του Tribunale amministrativo regionale della Liguria (Ιταλία), του οποίου η απόφαση της 5ης Δεκεμβρίου 2001, που δέχθηκε την προσφυγή, αμφισβητήθηκε εναντίον του Consiglio di Stato (Ιταλία).
Ms Morgenbesser appealed against that latter decision before the Tribunale Amministrativo Regionale della Liguria (Italy), the judgment of which, upholding that appeal, was itself challenged before the Consiglio di Stato (Italy).
Εν τω μεταξύ, η C. Morgenbesser άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως του Consiglio Nazionale Forense της 12ης Μαΐου 2000.
In the meantime, Ms Morgenbesser appealed on a point of law against the decision of the Consiglio Nazionale Forense of 12 May 2000.
Στο πλαίσιο αυτής της αναιρετικής διαδικασίας, η Corte suprema di cassazione αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο ένα προδικαστικό ερώτημα.
On that appeal, the Corte suprema di cassazione decided to stay the proceedings and refer a question to the Court of Justice for a preliminary ruling.
Όπως προκύπτει από τη διάταξη παραπομπής, τα άρθρα 10 ΕΚ, 12 ΕΚ 14 ΕΚ 39 ΕΚ 43 ΕΚ και 149 ΕΚ μνημονεύονται στο προδικαστικό ερώτημα απλώς και μόνον διότι τα επικαλέστηκε η C. Morgenbesser.
The order for reference shows that Articles 10 EC, 12 EC, 14 EC, 39 EC, 43 EC and 149 EC are mentioned in the question referred only because they were cited by Ms Morgenbesser.
Από την ίδια όμως διάταξη προκύπτει ότι αντικείμενο του ερωτήματος της Corte suprema di cassazione είναι ουσιαστικά το αν το κοινοτικό δίκαιο εμποδίζει τις αρχές κράτους μέλους να αρνούνται να εγγράψουν, στα μητρώα των διανυόντων περίοδο ασκήσεως αναγκαία για την εν συνεχεία άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος, τον κάτοχο πτυχίου νομικής, το οποίο απέκτησε σε άλλο κράτος μέλος, με την αιτιολογία ότι το πτυχίο αυτό δεν έχει χορηγηθεί ούτε επικυρωθεί από πανεπιστήμιο του πρώτου κράτους.
It is, however, clear from that order that the question referred by the Corte suprema di cassazione essentially asks whether Community law precludes the authorities of a Member State from refusing to enrol the holder of a legal diploma obtained in another Member State in the register of persons undertaking the necessary period of practice for admission to the bar solely on the ground that it is not a legal diploma issued or confirmed by a university of the first State.
Το ερώτημα αυτό τίθεται, σύμφωνα με τη διατύπωση του, «ασχέτως αναγνωρίσεως και επικυρώσεως».
According to its own wording, that question is asked '[irrespective of recognition and confirmation of equivalence'.
Morgenbesser στη Γαλλία, αποτελεί αντικείμενο άλλης διαφοράς, εκκρεμούς ενώπιον του Consiglio di Stato.
Indeed, the application for recognition of the maîtrise en droit diploma obtained by Ms Morgenbesser in France forms the subject-matter of another dispute, pending before the Consiglio di Stato.
Η δραστηριότητα του praticante-patrocinante δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως «νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα» κατά την έννοια της οδηγίας 89/48, χωριστό από το του «avvocato».
The activity of praticante-patrocinante cannot be described as a 'regulated profession' within the meaning of Directive 89/48 separate from that of 'avvocato'.
Το γεγονός ότι ένας μη ευκαταφρόνητος αριθμός των praticanti-patrocinanti, που δεν έχουν επιτύχει στην τελική εξέταση, εξακολουθεί να ασκεί τις νομικές του δραστηριότητες και δεν διαγράφεται από τα μητρώα των praticanti δεν αρκεί για να χαρακτηρισθούν οι δραστηριότητες του praticante ή του patrocinante, αυτές καθαυτές, ως νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα κατά την έννοια της οδηγίας 89/48.
The fact that a significant number of praticanti-patrocinanti who have not passed the final examination continue to exercise legal activities and are not removed from the register of praticanti cannot have the effect of qualifying the activities of praticante or patrocinante, considered in isolation, as a regulated profession within the meaning of Directive 89/48.
Υπ' αυτές τις συνθήκες, η maîtrise en droit, την οποία διαθέτει, δεν συνιστά, αυτή καθαυτή, «δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλον τίτλο» κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο α', της οδηγίας 89/48.
does not, in itself, constitute a 'diploma, certificate or other evidence of formal qualifications' within the meaning of Article 1(a) of Directive 89/48.
Morgenbesser δεν μπορεί να επικαλεστεί την οδηγία 89/48.
It follows that Ms Morgenbesser is not able to rely on Directive 89/48.
Κατά τον Δικηγορικό Σύλλογο Γένοβας, η δραστηριότητα του praticante συνιστά δραστηριότητα επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, επί της οποίας δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 39 ΕΚ και 43 ΕΚ
According to the Bar Council of Genoa, the activity of praticante is a training activity, to which the provisions of Articles 39 EC and 43 EC do not apply.
Η εριζόμενη όμως στην κύρια δίκη περίοδος πρακτικής ασκήσεως ενέχει την άσκηση δραστηριοτήτων, που κανονικά αμείβονται είτε από τον πελάτη είτε από το δικηγορικό γραφείο στο οποίο εργάζεται ο praticante, εν όψει της προσβάσεως σε ένα νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα επί του οποίου εφαρμόζεται το άρθρο 43 ΕΚ Κατά το μέτρο που η αμοιβή του praticante έχει τη μορφή μισθού, ενδέχεται επίσης να εφαρμοσθεί το άρθρο 39 ΕΚ
However, the period of practice at issue in the main proceedings comprises the pursuit of activities, normally remunerated by the client or by the firm for which the praticante works, with a view to access to a regulated profession to which Article 43 EC applies. In so far as the remuneration of the praticante takes the form of a salary, Article 39 EC may also apply.
Τόσο το άρθρο 39 ΕΚ όσο και το άρθρο 43 ΕΚ ενδέχεται, επομένως, να εφαρμοσθούν σε μια κατάσταση όπως η της κύριας δίκης.
Both Article 39 EC and Article 43 EC may therefore apply to a situation such as that in the main proceedings.
Όπως έχει ήδη διευκρινίσει το Δικαστήριο, η άσκηση του δικαιώματος εγκαταστάσεως κωλύεται αν οι εθνικοί κανόνες αγνοούν τις γνώσεις και τα προσόντα που έχει ήδη αποκτήσει ο ενδιαφερόμενος σε άλλο κράτος μέλος, οπότε οι αρμόδιες εθνικές αρχές υποχρεούνται να εκτιμούν αν οι γνώσεις αυτές είναι ικανές προς πιστοποίηση των γνώσεων που έλειπαν.
As the Court has already held, the exercise of the right of establishment is hindered if national rules fail to take account of learning, skills and qualifications already acquired by the person concerned in another Member State, so that the competent national authorities must measure whether such factors sufficiently demonstrate that missing learning and skills have been acquired.
Σ' αυτό το πλαίσιο, αντιθέτως προς ό,τι ισχυρίζεται η Ιταλική Κυβέρνηση, η διαφορά της κύριας δίκης δεν αφορά απλώς την αναγνώριση ακαδημαϊκών τίτλων.
In that context, contrary to what the Italian Government claims, a case such as that at issue in the main proceedings is not concerned with a simple question of recognising academic qualifications.
Είναι αλήθεια ότι η, από ακαδημαϊκή και επαγγελματική άποψη, αναγνώριση της ισοτιμίας διπλώματος αποκτηθέντος σε ένα πρώτο κράτος μέλος μπορεί να είναι πρόσφορη, και μάλιστα καθοριστική, για την εγγραφή στον δικηγορικό σύλλογο ενός δευτέρου κράτους μέλους.
It is true that the recognition, for academic and civil purposes, of the equivalence of a diploma obtained in one Member State may be relevant, and even decisive, for enrolment with the bar of another Member State.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι, για να προβεί η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής σε ελέγχους, υπό συνθήκες τέτοιες όπως στην κύρια δίκη, απαιτείται να εξακριβώσει αν το πτυχίο το οποίο επικαλείται ο ενδιαφερόμενος είναι, από ακαδημαϊκή άποψη, ισότιμο με το πτυχίο που κανονικά απαιτείται από τους υπηκόους του κράτους αυτού.
It does not follow, however, that, for the purposes of the comparative examination which the competent authority of the host Member State must undertake in circumstances such as those in the main proceedings, it is necessary to examine the academic equivalence of the diploma relied upon by the person concerned in relation to the diploma normally required of nationals of that State.
Επομένως, το πτυχίο του ενδιαφερομένου, όπως η maîtrise en droit αποκτηθείσα σε γαλλικό πανεπιστήμιο, πρέπει να συνεκτιμάται στο πλαίσιο συνολικής αξιολογήσεως της εκπαιδεύσεως, ακαδημαϊκής και επαγγελματικής, την οποία επικαλείται αυτός.
The taking into account of the diploma of the person concerned, such as the maîtrise en droit granted by a French university, must therefore be carried out in the context of the assessment of the whole of the training, academic and professional, which that person is able to demonstrate.
Επομένως, στην αρμόδια αρχή εναπόκειται να εξακριβώσει εάν και κατά πόσον οι γνώσεις που πιστοποιούνται με το χορηγηθέν σε άλλο κράτος μέλος πτυχίο και τα κτηθέντα εκεί προσόντα ή επαγγελματική πείρα, καθώς και η πείρα την οποία έχει αποκτήσει ο υποψήφιος στο κράτος μέλος όπου ζητεί την εγγραφή του, πληρούν, μερικώς έστω, τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την πρόσβαση στην οικεία δραστηριότητα.
It is therefore the duty of the competent authority to examine whether, and to what extent, the knowledge certified by the diploma granted in another Member State and the qualifications or professional experience obtained there, together with the experience obtained in the Member State in which the candidate seeks enrolment, must be regarded as satisfying, even partially, the conditions required for access to the activity concerned.
«Το κοινοτικό δίκαιο εμποδίζει τις αρχές κράτους μέλους να αρνούνται να εγγράψουν, στα μητρώα των διανυόντων περίοδο ασκήσεως αναγκαία για την εν συνεχεία άσκηση
'Community law precludes the authorities of a Member State from refusing to enrol the holder of a legal diploma obtained in another Member State in the register of persons undertaking the necessary period of practice for admission to the bar solely on the ground that it is not a legal diploma issued, confirmed or recognised as equivalent by a university of the first State.'
Η γενική εισαγγελέας Stix-Hackl ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 20ης Μαρτίου 2003.
Advocate General Stix-Hackl delivered her Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 20 March 2003.
«Το άρθρο 1 της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών, έχει την έννοια ότι οι δραστηριότητες Ιταλού ασκουμένου δικηγόρου δεν μπορούν να θεωρούνται ως "νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα".
'Article 1 of Council Directive 89/48/EEC of 21 December 1988 on a general system for the recognition of higher-education diplomas awarded on completion of professional education and training of at least three years' duration is to be interpreted as meaning that the activities of an Italian trainee lawyer are not to be regarded as a "regulated profession".
Το άρθρο 43 ΕΚ έχει την έννοια ότι σε περιπτώσεις όπως της διαφοράς της κύριας δίκης οι αρμόδιες αρχές του κράτους υποδοχής οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη το σύνολο των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων, καθώς και την πρόσφορη πείρα του ενδιαφερομένου στο κράτος προελεύσεως, προβαίνοντας σε συγκριτική εξέταση μεταξύ, αφενός, των ικανοτήτων που πιστοποιούνται με αυτά τα διπλώματα και αυτή την πείρα και, αφετέρου, των γνώσεων και προσόντων που απαιτούνται από τη νομοθεσία του κράτους υποδοχής.»
Article 43 EC is to be interpreted as meaning that in a case such as the present the competent authorities of the host State are to take into account all diplomas, certificates and other evidence of qualifications, as well as any relevant experience the person concerned has obtained in the State of origin, by comparing the professional learning and skills attested by that evidence and experience with the knowledge and qualifications required in the host State.'
Υποθ. C-42/02 Diana Elisabeth Lindman Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών
Case C-42/02 Diana Elisabeth Lindman Freedom to provide services
Προδικαστική «Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Λαχεία — Ποσό που κερδήθηκε από τυχερό παίγνιο διοργανωθέν σε άλλο κράτος μέλος — Φόρος εισοδήματος — Φόρος επί των τυχερών παιγνίων — Ειδικό καθεστώς των νήσων Aland» (Πέμπτο τμήμα)
Preliminary ruling (Freedom to provide services — Lottery tickets — Amount won in a game of chance held in another Member State — Income tax — Tax on games of chance — Special regime in the Aland Islands) (Fifth Chamber)
Με διάταξη της 5ης Φεβρουαρίου 2002, το Alands förvaltningsdomstol υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 49 ΕΚ
By order of 5 February 2002 the Alands förvaltningsdomstolen (Administrative Court, Aland) referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 49 EC.
Ε. Lindman, Φινλανδή υπήκοος, κατοικεί στον Δήμο Saltvik, στις νήσους Aland (Φινλανδία).
Ms Lindman, a Finnish national, resides in the commune of Saltvik, in the Aland Islands (Finland).
Στις 7 Ιανουαρίου 1998 κέρδισε 1 000 000 σουηδικές κορόνες (SEK) σε κλήρωση λαχειοφόρου αγοράς της εταιρίας AB Svenska Spel, η οποία έγινε στη Στοκχόλμη (Σουηδία).
On 7 January 1998, she won SEK 1 000 000 as a result of a lottery draw by the company AB Svenska Spel, which took place in Stockholm (Sweden).
Είχε αγοράσει το τυχερό λαχείο της ενώ βρισκόταν στη Σουηδία.
She had bought her winning ticket during a stay in Sweden.
Τα κέρδη αυτά από τη λαχειοφόρο αγορά θεωρήθηκαν ως εισόδημα υποκείμενο σε φόρο εισοδήματος από επαγγελματική δραστηριότητα, κατά την επιβολή του φόρου εισοδήματος για το οικονομικό έτος 1998, και εισπράχθηκαν επ' αυτών κρατικός φόρος από το φινλανδικό Δημόσιο, δημοτικός φόρος από τον Δήμο Saltvik, εκκλησιαστικός φόρος υπέρ της ενορίας, καθώς και συμπληρωματικό ασφάλιστρο για ασφάλιση ασθενείας, το οποίο καταβάλλεται βάσει του sjukförsäkringslagen (νόμου περί ασφαλίσεως ασθενείας).
That lottery win was regarded as earned income chargeable to income tax for the year 1998 and was assessed to national tax payable to the Finnish State, to local tax payable to the municipality of Saltvik, to church tax for the benefit of the parish and to an additional sickness insurance premium levied under the sjukförsäkringslagen (Sickness insurance law).
Ε. Lindman υπέβαλε διοικητική προσφυγή ενώπιον του skatterättelsenämnden του Åland, με την οποία ζήτησε τη διόρθωση του φόρου που της είχε επιβληθεί.
Ms Lindman appealed to the skatterättelsenämnden of Aland, to obtain rectification of the assessment against her.
Η προσφυγή αυτή απορρίφθηκε στις 22 Μαΐου 2000 με το αιτιολογικό ότι το άρθρο 85 του inkomstskattelagen δεν απαγορεύει την επιβολή φόρου στη Φινλανδία επί κερδών προερχομένων από λαχειοφόρους αγορές του εξωτερικού.
That appeal was rejected on 22 May 2000 on the ground that Article 85 of the inkomstskattelagen does not preclude the taxation in Finland of winnings from foreign lotteries.
Ε.
Page 13
Lindman άσκησε τότε προσφυγή ενώπιον του Ålands förvaltningsdomstol, με την οποία ζήτησε τη μεταρρύθμιση της απορριπτικής αποφάσεως του skatteråttelsenåmnden και την ακύρωση της φορολογήσεως του ποσού που είχε κερδίσει στη Σουηδία, και, επικουρικώς, τη φορολόγηση του κέρδους όχι ως εισοδήματος από επαγγελματική δραστηριότητα, αλλ' ως εισοδήματος από κεφάλαιο, και, συνεπώς, βάσει μειωμένου συντελεστή.
Ms Lindman then appealed to the Ålands förvaltningsdomstolen seeking reversal of the rejection by the skatterättelsenämnden, arguing that the assessment on the winnings in Sweden should be quashed, or, in the alternative, that the winnings should be taxed not as earned income, but as income from capital, which entails a lower tax rate.
Το Ålands förvaltningsdomstol, κρίνοντας ότι για την επίλυση της εκκρεμούσας ενώπιον του διαφοράς είναι αναγκαία η ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
Since it considered that an interpretation of Community law was needed before a decision could be given in the dispute before it, the Ålands förvaltningsdomstolen decided to stay proceedings and to refer to the Court for a preliminary ruling the following question: