natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τέλος, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, οι προσφεύγουσες προέβαλαν, επιπλέον, ότι, όπως επιβεβαιώνεται από την απόφαση του High Court, η Επιτροπή θεμελιώνει τη συλλογιστική της σε εσφαλμένη κατανόηση της αρχής του ενιαίου τιμολογίου και, επομένως, σε αλυσιτελή πραγματικά περιστατικά, διότι αναφέρεται μόνο στην υποχρέωση καθορισμού ενιαίου τιμολογίου για τις ατομικές συμβάσεις ΙΑΥ, κατά την έννοια του άρθρου 7 του 1994 Health Insurance Act, όπως έχει τροποποιηθεί, ενώ η δικαιολογία που προβάλλει η Ιρλανδία σχετικά με την αναγκαιότητα της προβλεπόμενης από το RES αντισταθμίσεως στηρίζεται στην εφαρμογή της αρχής του ενιαίου τιμολογίου στο σύνολο της ιρλανδικής αγοράς ΙΑΥ κατά την έννοια του άρθρου 12 του νόμου αυτού.
Last, at the hearing the applicants further submitted that, as confirmed by the judgment of the High Court, the Commission based its reasoning in the contested decision on a misunderstanding of the principle of community rating and, accordingly, on irrelevant facts, as it referred only to the community rating obligation for individual PMI contracts within the meaning of section 7 of the Health Insurance Act, 1994, as amended, whereas the justification put forward by Ireland with respect to the need for the compensation provided for by the RES was to be found in the principle of community rating applicable to the whole of the Irish PMI market within the meaning of section 12 of that Act.
3) Επί της δεύτερης προϋποθέσεως, περί αντικειμενικών και διαφανών παραμέτρων υπολογισμού της αντισταθμίσεως
(3) The second condition, relating to objective and transparent parameters for the calculation of the compensation
Οι προσφεύγουσες υπενθυμίζουν τη δεύτερη προϋπόθεση της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω (σκέψη 90), κατά την οποία οι παράμετροι βάσει των οποίων υπολογίζεται η αντιστάθμιση πρέπει να έχουν προσδιοριστεί εκ των προτέρων κατά τρόπο αντικειμενικό και διαφανή, προς αποφυγή του ενδεχομένου να περιλαμβάνει η αντιστάθμιση αυτή οικονομικό πλεονέκτημα υπέρ της δικαιούχου επιχειρήσεως έναντι των ανταγωνιστριών της.
The applicants recall the second Altmark condition (paragraph 90), namely that the parameters on the basis of which the compensation is calculated must be established in advance in an objective and transparent manner, to avoid it conferring an economic advantage which may favour the recipient undertaking over competing undertakings.
Κατά τις προσφεύγουσες, ο καθορισμός της αντισταθμίσεως βάσει αυστηρών, διαφανών, αντικειμενικών και προκαθορισμένων κριτηρίων αποτελεί ουσιώδη εγγύηση για τους ανταγωνιστές της δικαιούχου επιχειρήσεως, διότι τους παρέχει τη δυνατότητα να σχεδιάσουν καλύτερα τις εμπορικές αποφάσεις τους, γνωρίζοντας το ύψος της αντισταθμίσεως που θα λάβει ο ανταγωνιστής τους (απόφαση Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω, σκέψη 59).
In the applicants’ submission, the determination of the compensation on the basis of strict, transparent, objective and predetermined criteria is an essential guarantee for competitors and potential competitors of the undertaking in receipt of the subsidy and enables them better to plan their commercial decisions with knowledge of the extent of the compensation which their rivals will receive (Altmark, paragraph 59).
Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι ούτε η δεύτερη προϋπόθεση πληρούται εν προκειμένω, διότι δεν έχουν τεθεί αντικειμενικές παράμετροι υπολογισμού της αντισταθμίσεως των προβαλλομένων υποχρεώσεων ΥΓΟΣ.
The applicants maintain that this second condition is not satisfied either, owing to the absence of any objective parameters for calculating the compensation for the alleged SGEI obligations.
Κατά τις προσφεύγουσες, οι παράμετροι που λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό των πληρωμών RES δεν είναι αντικειμενικές και διαφανείς, εξαρτώνται δε από την άσκηση της ευρείας διακριτικής ευχέρειας που διαθέτουν η HIA και ο Υπουργός Υγείας.
According to the applicants, the parameters used when the RES payments are determined are neither objective nor transparent and depend on the exercise of a broad discretion by the HIA and the Minister for Health.
Πρώτον, η HIA διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια κατά τον προσδιορισμό της διαφοράς μεταξύ των ασφαλιστών ΙΑΥ ως προς τους ασφαλισμένους κινδύνους βάσει του μαθηματικού τύπου που ονομάζεται «ποσοστό αντισταθμίσεως της αγοράς», πράγμα που ενδεχομένως επηρεάζει το ύψος των πληρωμών RES.
First, the HIA has considerable latitude in determining the risk differential between PMI insurers on the basis of the so-called ‘market equalisation percentage’ formula, which is liable to influence the amount of the RES payments.
Το ποσοστό αυτό πρέπει, καταρχήν, να καθορίζεται σε συνάρτηση με την ηλικία και το φύλο των ασφαλισμένων κάθε ασφαλιστή ΙΑΥ, αλλά η HIA έχει δυνατότητα διορθώσεώς του, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος της πραγματικής χρήσεως των υπηρεσιών υγείας από τους ασφαλισμένους (άρθρο 10 του RES, οδηγός για το RES, σ. 14).
That percentage has first to be determined according to the age and sex profile of the persons covered by each PMI insurer, and is liable to be adjusted by the HIA to reflect the extent to which those persons actually make use of the health services (Article 10 of the RES; RES guide, page 14).
Ο συντελεστής αυτός σταθμίσεως της καταστάσεως της υγείας καθορίζεται στο πλαίσιο του RES ως ποσοστό το οποίο η HIA «μπορεί να ορίζει κατά τακτά χρονικά διαστήματα» (παράρτημα II, παράγραφος 1, του RES) και μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 0 και 50 %.
That adjustment factor, know as the ‘health status weight’, is defined in the RES as a percentage which the HIA ‘may from time to time determine’ (paragraph 1 of the Second Schedule to the RES) and which may be between 0 and 50%.
Εξάλλου, η Επιτροπή ρητώς αναγνωρίζει ότι η HIA «έχει την ευχέρεια να καθορίζει κατά πόσο λαμβάνεται υπόψη ο συντελεστής αυτός, εντός των ορίων των προβλεπομένων παραμέτρων, υπό την προϋπόθεση ότι η HIA αποδεικνύει ότι τούτο δικαιολογείται από διαφορές ως προς τον βαθμό των ασφαλισμένων κινδύνων μεταξύ των ασφαλιστών [ΙΑΥ] και είναι προς το συμφέρον όλων των ασφαλιστικών εταιριών».
Moreover, the Commission explicitly recognises that the HIA ‘has the power to determine the extent to which this factor is taken into account, within prescribed parameters, subject to the HIA having established that this is warranted by circumstances relating to the differences in risk profiles between [PMI] insurers and is in the best overall interests of health insurance companies’.
Δεύτερον, η HIA υποχρεούται να γνωστοποιεί στον Υπουργό Υγείας τις διαφορές ως προς τους ασφαλισμένους κινδύνους και, όπως έχει ρητώς διαπιστώσει η Επιτροπή, απόκειται στη διακριτική της ευχέρεια να συστήσει, σε περίπτωση που το ποσοστό της διαφοράς αυτής κυμαίνεται μεταξύ 2 και 10 %, την κίνηση του μηχανισμού αντισταθμίσεως κινδύνων (άρθρο 10, παράγραφος 4, του RES).
Second, the HIA is required to report the deemed risk differential to the Minister for Health but has a discretion as to whether or not to recommend the commencement of risk equalisation if the differential is between 2 and 10% (Article 10(4) of the RES), a discretion which is also expressly recognised by the Commission.
Τρίτον, ο Υπουργός Υγείας διαθέτει διακριτική ευχέρεια όσον αφορά την αποδοχή της εν λόγω συστάσεως της HIA, όταν οι διαφορές ως προς τους ασφαλισμένους κινδύνους κυμαίνονται μεταξύ 2 και 10 %.
Third, the Minister for Health has a discretion as to whether to accept the HIA’s recommendation where the deemed risk differential is between 2 and 10%.
Ακόμη και όταν η διαφορά αυτή υπερβαίνει το 10 % και η κίνηση του μηχανισμού αντισταθμίσεως είναι, καταρχήν, υποχρεωτική, ο Υπουργός Υγείας μπορεί και πάλι να ασκήσει τη διακριτική ευχέρειά του, εξετάζοντας αν υπάρχουν σοβαροί λόγοι να μη κινηθεί ο μηχανισμός αντισταθμίσεως κινδύνων (άρθρο 10, παράγραφοι 6 και 7, του RES).
Even if the deemed risk differential exceeds 10%, giving rise to the presumption that risk equalisation should be commenced, the Minister for Health could still exercise his discretion by considering whether there are good reasons for not commencing risk equalisation (Article 10(6) and (7) of the RES).
Τέταρτον, σε περίπτωση που αποφασιστεί η κίνηση του μηχανισμού του RES, ο καθορισμός της ημερομηνίας ενάρξεως των πληρωμών RES απόκειται πλήρως στη διακριτική ευχέρεια του Υπουργού Υγείας (άρθρο 13 του RES).
Fourth, in the event of a decision activating the RES, the risk equalisation commencement day is also determined at the discretion of the Minister for Health (Article 13 of the RES).
Πέμπτον, ο υπολογισμός των πληρωμών RES πραγματοποιείται από την HIA, κατά διακριτική ευχέρεια, βάσει συμπληρωματικών εκθέσεων των ασφαλιστών, λαμβανομένης υπόψη της διαφοράς ως προς τους ασφαλισμένους κινδύνους ή του «ποσοστού αντισταθμίσεως της αγοράς», το οποίο ενδεχομένως καθορίζεται δια της εφαρμογής του συντελεστή σταθμίσεως της καταστάσεως της υγείας.
Fifth, the calculation of RES payments is carried out by the HIA, on a discretionary basis, on the basis of the further submission of returns by the insurers, taking into account the deemed risk differential or the ‘market equalisation percentage’ determined, where appropriate, after application of the ‘health status weight’ adjustment factor.
Βάσει των προεκτεθέντων, οι προσφεύγουσες καταλήγουν ότι η απόφαση για την κίνηση του μηχανισμού RES και για τον καθορισμό του ύψους των πληρωμών RES δεν λαμβάνεται με αντικειμενικά και διαφανή κριτήρια, κατά την έννοια της δεύτερης προϋποθέσεως της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω, αλλά εξαρτάται, σε πολύ μεγάλο βαθμό, από τη διακριτική ευχέρεια των ιρλανδικών αρχών.
The applicants conclude from the foregoing that the decision to activate the RES and determination of the amount of the RES payments to be made are not based on objective and transparent factors within the meaning of the second Altmark condition but depend largely on the discretion of the Irish authorities.
Αυτό επιβεβαιώνεται από τις τρεις εκθέσεις που έχει καταρτίσει η HIA από το 2003, όπου διαπιστώνονται αποκλίσεις από 3 % έως 10 % ως προς τους ασφαλισμένους κινδύνους και το συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η αγορά υπήρξε ή πρόκειται να καταστεί ασταθής.
That is confirmed by the three reports adopted by the HIA since 2003 in which it found risk differentials of between 3 and 10% and concluded that there was no evidence of past or imminent instability on the market.
Πάντως, για λόγους άγνωστους στις προσφεύγουσες, με την τρίτη έκθεση συστήνεται η έναρξη των πληρωμών RES.
For reasons unknown to the applicants, the third report none the less recommended commencement of RES payments.
Αντιθέτως προς την άποψη της Ιρλανδίας και του VHI, αυτή η έλλειψη αντικειμενικότητας και διαφάνειας δεν θεραπεύεται από το γεγονός ότι οι παράμετροι λειτουργίας του RES είναι «σαφώς διατυπωμένες» και εκ των προτέρων δημοσιοποιημένες, δεδομένου ότι οι παράμετροι αυτές περιλαμβάνουν πολλά κριτήρια καθοριζόμενα κατά διακριτική ευχέρεια.
Contrary to the view expressed by Ireland and the VHI, that lack of objectivity and transparency cannot be remedied by the fact that the parameters for the operation of the RES were ‘clearly set out’ and published in advance, since the parameters themselves include a number of inbuilt elements of discretion.
Ελλείψει, πάντως, αντικειμενικών κριτηρίων σχετικών με την έλλειψη ισορροπίας στην αγορά, η HIA και ο Υπουργός Υγείας έχουν, στην πράξη, τη δυνατότητα να στηρίζουν τις εκτιμήσεις τους σε άλλα στοιχεία, αυτό δε ακριβώς είναι που επιδιώκεται να αποτραπεί με τη δεύτερη προϋπόθεση της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω.
In the absence of objective criteria relating to market disequilibrium the HIA and the Minister for Health are in reality in a position to base their assessments on other matters, a situation which the second Altmark condition specifically seeks to avoid.
4) Επί της τρίτης προϋποθέσεως, περί απόλυτης αναγκαιότητας της αντισταθμίσεως
(4) The third condition: the compensation must be strictly necessary
Οι προσφεύγουσες υπενθυμίζουν την τρίτη προϋπόθεση της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω (σκέψη 92), κατά την οποία η αντιστάθμιση δεν μπορεί να υπερβαίνει το μέτρο του αναγκαίου για την εν όλω ή εν μέρει κάλυψη των δαπανών προς εκπλήρωση της υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας, λαμβανομένων υπόψη των σχετικών εσόδων και ενός ευλόγου κέρδους από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών.
The applicants refer to the third Altmark condition (paragraph 92), namely that the compensation cannot exceed what is necessary to cover all or part of the costs incurred in the discharge of public service obligations, taking into account the relevant receipts and a reasonable profit for discharging those obligations.
Κατά τις προσφεύγουσες, η προϋπόθεση αυτή επιβάλλει να είναι η αντιστάθμιση απολύτως αναγκαία για την εκπλήρωση των συγκεκριμένων υποχρεώσεων ΥΓΟΣ (προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση GEMO, σκέψη 96 ανωτέρω, σημείο 119).
In the applicants’ submission, that condition requires that the compensation be a strict quid pro quo for the discharge of the SGEI obligations in question (Opinion of Advocate General Jacobs in GEMO, paragraph 96 above, point 119).
Γι’ αυτό, απαιτείται, τουλάχιστον, να καθοριστούν επακριβώς οι υποχρεώσεις ΥΓΟΣ, να προσδιοριστεί το κόστος εκπληρώσεώς τους, καθώς και το πάγιο και το μεταβλητό κόστος, με κατάλληλο συνυπολογισμό των σχετικών με τις υποχρεώσεις ΥΓΟΣ γενικών δαπανών, να ποσοτικοποιηθούν τα έσοδα της δικαιούχου επιχειρήσεως από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων ΥΓΟΣ, να καθοριστεί ποιο είναι το εύλογο κέρδος από την εκπλήρωση
That implies, at the very least, identification of the relevant SGEIs, identification of the costs inherent in those obligations and of the fixed and variable costs, including an appropriate allocation of the general overheads to the SGEI obligations, quantification of the revenues received by the beneficiary undertaking for the performance of the SGEI obligations, determination of a reasonable profit for the performance of the SGEI obligations
BUPA κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ των υποχρεώσεων ΥΓΟΣ και, τέλος, να διασφαλιστεί ότι το κέρδος που προκύπτει από την ενίσχυση δεν υπερβαίνει το πρόσθετο κόστος εκπληρώσεως της υποχρεώσεως ΥΓΟΣ, λαμβανομένων υπόψη των σχετικών εσόδων και ενός εύλογου κέρδους.
BUPA AND OTHERS v COMMISSION and, last, a guarantee that the financial benefit provided by the aid does not exceed the additional costs attributable to the SGEI obligation, taking into account the relevant receipts and a reasonable profit.
Κατά τις προσφεύγουσες, η προϋπόθεση αυτή, αντίστοιχη του κριτηρίου της αναλογικότητας του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ, επίσης δεν πληρούται εν προκειμένω.
The applicants contend that in the present case that condition, which is equivalent to the criterion of proportionality within the meaning of Article 86(2) EC, is not satisfied either.
Αφενός, η Επιτροπή δεν εξέτασε τα διαλαμβανόμενα στην σκέψη 117 ανωτέρω στοιχεία και η παράλειψη αυτή συνιστά νομικό σφάλμα και πλημμέλεια της αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως όσον αφορά το κριτήριο της αναλογικότητας.
On the one hand, the Commission did not examine the relevant elements referred to at paragraph 117 above and its failure to do so constitutes an error of law and an error affecting the reasoning of the contested decision concerning the application of the proportionality test.
II-3427), σχετικά με τον περιορισμένο έλεγχο της εξουσίας εκτιμήσεως του κοινοτικού νομοθέτη στον τομέα της κοινής γεωργικής πολιτικής.
On the other hand, since the Commission has no discretion in applying Article 87 EC, it cannot reasonably rely on the judgment in Joined Cases T-125/96 and T-152/96 Boehringer v Council and Commission [1999] ECR II-3427, which concerns the restricted review of the discretion of the Community legislature in the sphere of the common agricultural policy.
Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν η Επιτροπή είχε πραγματοποιήσει την εξέταση αυτή, το RES δεν θα πληρούσε την προϋπόθεση περί απόλυτης αναγκαιότητας, για τρεις ουσιαστικά λόγους.
In any event, even if the Commission had carried out such an examination, the RES would not satisfy the strict quid pro quo condition, essentially for three reasons.
Πρώτον, οι υποχρεώσεις ΙΑΥ, ακόμη και αν μπορούσαν, έστω εν μέρει, να χαρακτηριστούν υποχρεώσεις ΥΓΟΣ, δεν επιβαρύνουν οικονομικά τους ασφαλιστές ΙΑΥ, περιλαμβανομένου του VHI.
First, even on the assumption that the PMI obligations could, at least in part, be classified as SGEI obligations, they would not create a financial burden for PMI insurers, including the VHI.
Κατά τις προσφεύγουσες, όπως προκύπτει από το τμήμα 3 της συνημμένης στο δικόγραφο της προσφυγής εκθέσεως της συμβουλευτικής εταιρίας NERA (στο εξής: έκθεση NERA), οι υποχρεώσεις ΙΑΥ δεν εμποδίζουν τους ασφαλιστές ΙΑΥ να διατηρήσουν την κερδοφορία τους, λαμβάνοντας, ιδίως, μέτρα εμπορικής φύσεως.
The applicants submit that, as is apparent from section 3 of the report prepared by the consultants NERA, as annexed to the application (‘the NERA report’), PMI obligations do not prevent insurers from safeguarding their profitability, in particular by adopting commercial measures.
Μπορούν, έτσι, να προστατευθούν από τους «μεγάλους» κινδύνους, μη δεχόμενοι να ασφαλίσουν το πρώτον άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών ή επιβάλλοντας μακρά διαστήματα αναμονής στους ασθενείς.
Thus, they can protect themselves against bad risks by refusing new members over the age of 65 or imposing long waiting periods for people who are ill.
Δεύτερον, το κόστος που υποτίθεται ότι προκαλεί η εκπλήρωση των υποχρεώσεων ΙΑΥ δεν μπορεί να αντισταθμιστεί από το RES.
Second, even on the assumption that the PMI obligations entail costs, the RES would not be capable of compensating for them.
Οι πληρωμές RES δεν συνδέονται με τις υποχρεώσεις ΙΑΥ και με το ενδεχόμενο κόστος τους, αλλά υπολογίζονται βάσει της διαφοράς μεταξύ των ασφαλιστών ΙΑΥ ως προς τους ασφαλισμένους κινδύνους, η οποία μετρείται βάσει του «ποσοστού αντισταθμίσεως στην αγορά».
The RES payments are not in any way related to the PMI obligations and any costs which those obligations might generate, but are calculated on the basis of the difference in deemed risk profiles between PMI insurers, as measured by the ‘market equalisation percentage’.
Ο προσδιορισμός, πάντως, της εν λόγω διαφοράς δεν εξαρτάται ούτε από τον υπολογισμό του κόστους εκπληρώσεως των υποχρεώσεων ΙΑΥ, στην αντιστάθμιση του οποίου αποσκοπεί το RES.
However, the calculation of that risk differential likewise bears no relation to the calculation of the costs attributable to the PMI obligations for which the RES is intended to compensate.
Τούτο θα προϋπέθετε, μεταξύ άλλων, διαχωρισμό του κόστους αυτού από το κόστος άλλων δραστηριοτήτων, ποσοτικοποίηση του κόστους αυτού και υπολογισμό των οικείων εσόδων, καθώς και ενός εύλογου κέρδους.
Such an exercise would involve in particular separating those costs from the costs of other activities and quantifying them, measuring the relevant revenues and determining reasonable profits.
Οι προσφεύγουσες διευκρινίζουν ότι, από τα επιχειρήματα που προβάλλει η καθής με το υπόμνημα αντικρούσεως, επιβεβαιώνεται ότι, στην πράξη, σκοπός του RES είναι να αντισταθμίζει το κόστος παροχής αυτών καθαυτών των υπηρεσιών ΙΑΥ.
The applicants contend that the defendant’s argument in the defence confirms that the RES is in reality intended to compensate for the cost of providing the PMI services as such.
Ωστόσο, υπό το πρίσμα της προσβαλλομένης αποφάσεως, οι υπηρεσίες αυτές δεν συνιστούν, σε κάθε περίπτωση, ΥΓΟΣ.
However, in the light of the contested decision, those services do not in any event constitute SGEIs.
Δεν αρκεί να υπάρχει αφηρημένη σχέση μεταξύ υποχρεώσεων ΙΑΥ και του κόστους που βαρύνει τον κάθε ασφαλιστή ΙΑΥ, διότι έτσι δεν πληρούται η προϋπόθεση να καλύπτει το RES αυστηρά και μόνον το (επακριβώς ποσοτικοποιημένο) κόστος εκπληρώσεως των υποχρεώσεων ΙΑΥ.
An abstract relationship between the PMI obligations and the costs of each PMI insurer is not sufficient and does not meet the requirement that the RES be strictly limited to any (clearly quantified) costs arising from the PMI obligations.
Τέλος, το επιχείρημα της Ιρλανδίας ότι η συγκεκριμένη οικονομική επιβάρυνση από τις υποχρεώσεις ΙΑΥ μπορεί να συνίσταται στην «απόκλιση μεταξύ του ισχύοντος στην αγορά ενιαίου τιμολογίου και του κόστους των δαπανών που έχει καλύψει ο κάθε ασφαλιστής» δεν είναι δυνατόν να γίνει δεκτό, δεδομένου ότι, μεταξύ άλλων, δεν υφίσταται σχέση με το πραγματικό κόστος που συνεπάγεται η εξυπηρέτηση των αιτήσεων αποδόσεως δαπανών.
Last, Ireland’s argument that the specific financial burden associated with PMI obligations might consist in ‘the difference between the market community rate and the cost of the insurer’s own claims’ cannot succeed, in particular because there is no link with the actual costs occasioned by the settlement of claims.
Τρίτον, το RES δεν είναι ικανό να αντισταθμίσει τους «μεγάλους» κινδύνους που έχουν ασφαλίσει οι ασφαλιστές ΙΑΥ.
Third, the RES is not even capable of compensating for the ‘bad risks’ of PMI insurers.
Αντιθέτως, όπως εκτίθεται στο τμήμα 4.2 της εκθέσεως NERA, δεν λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο του RES τα ασφάλιστρα που εισπράττει και τα έσοδα που πραγματοποιεί κάθε ασφαλιστής ΙΑΥ.
On the contrary, as stated in section 4.2 of the NERA report, the RES does not take account of the premiums and receipts of the PMI insurer.
Επομένως, το RES δεν λαμβάνει υπόψη ότι το κόστος αποδόσεως των πρόσθετων δαπανών που ζητούν οι πελάτες υψηλού κινδύνου αντισταθμίζεται στην πράξη από τα αυξημένα ασφάλιστρα.
Because of that, the RES ignores the fact that extra claims costs of higher-risk members are in fact offset by higher premiums.
Αν, όμως, δεν ληφθούν υπόψη τα έσοδα αυτά, δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν η ασφάλιση «μεγάλων» κινδύνων συνεπάγεται οικονομική επιβάρυνση του ασφαλιστή ΙΑΥ, για την οποία πρέπει να χορηγηθεί αντιστάθμισμα.
If those revenues are not taken into account, it is not possible to assess whether ‘bad risks’ result in a net financial burden for the PMI insurer which merits compensation.
5) Σχετικά με την τέταρτη προϋπόθεση, περί συγκρίσεως με μία αποτελεσματικώς λειτουργούσα επιχείρηση
(5) The fourth condition: comparison with an efficient undertaking
Τέλος, οι προσφεύγουσες υπενθυμίζουν την τέταρτη προϋπόθεση της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω (σκέψη 93), ότι, όταν η επιλογή της επιχειρήσεως στην οποία πρόκειται να ανατεθεί η εκπλήρωση υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας, σε συγκεκριμένη περίπτωση, δεν πραγματοποιείται στο πλαίσιο διαδικασίας συνάψεως δημοσίας συμβάσεως, παρέχουσας τη δυνατότητα επιλογής του υποψηφίου που είναι σε θέση να παράσχει τις σχετικές υπηρεσίες με το μικρότερο, για το κοινωνικό σύνολο, κόστος, το ύψος της απαραίτητης αντισταθμίσεως πρέπει να καθορίζεται βάσει αναλύσεως του κόστους μιας μέσης επιχειρήσεως, με ορθή διαχείριση και κατάλληλα εξοπλισμένη προς ικανοποίηση των σχετικών με την παροχή δημόσιας υπηρεσίας απαιτήσεων, προκειμένου να εκπληρώσει τις ως άνω υποχρεώσεις, λαμβανομένων υπόψη των σχετικών εσόδων και ενός εύλογου κέρδους από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών.
Last, the applicants refer to the fourth Altmark condition (paragraph 93), namely that where the undertaking which is to discharge public service obligations, in a specific case, is not chosen pursuant to a public procurement procedure which would allow for the selection of the tenderer capable of providing those services at the least cost to the community, the level of compensation needed must be determined on the basis of an analysis of the costs which a typical undertaking, well run and adequately provided with means so as to be able to meet the necessary public service requirements, would have incurred in discharging those obligations, taking into account the relevant receipts and a reasonable profit for discharging the obligations.