natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά INFRONT WM δικαιώματα τηλεοπτικής αναμεταδόσεως του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA σε αυτό το κράτος μέλος δεν θα αγοράζονταν οπωσδήποτε από τηλεοπτικούς οργανισμούς εγκατεστημένους στο ίδιο αυτό κράτος.
COMMISSION v INFRONT WM the light of those matters, the Court of First Instance concluded that the television broadcasting rights in that Member State to the FIFA World Cup finals would not necessarily have been acquired by broadcasters established in that same State.
Συνεπώς, το Πρωτοδικείο δεν αντέστρεψε το βάρος αποδείξεως που έφεραν οι διάδικοι.
By so doing, the Court of First Instance did not reverse the burden of proof on the parties.
Το Πρωτοδικείο εκτίμησε ελεύθερα τα πραγματικά περιστατικά που προβλήθηκαν για να αποδειχθεί ότι υπάρχουν διασυνοριακές μεταδόσεις των εκδηλώσεων που έχουν χαρακτηρισθεί ως μείζονος σημασίας.
It made an unfettered assessment of the facts which were intended to establish the reality of cross-frontier broadcasting of the designated events.
Συναφώς, επιτρέπεται στο Πρωτοδικείο να λαμβάνει υπόψη του ότι ένας διάδικος παραλείπει να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία προς επίρρωση των ισχυρισμών του (βλ. απόφαση της 18ης Ιουλίου 2006, C-214/05 P, Rossi κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή 2006, σ. I-7057, σκέψη 23).
In that regard, the Court of First Instance is free to take account of the fact that a party has refrained from adducing evidence in support of its own allegations (see Case C-214/05 P Rossi v OHIM [2006] ECR I-7057, paragraph 23).
Επίσης, κατά πάγια νομολογία, η αναίρεση περιορίζεται στα νομικά ζητήματα και, ως εκ τούτου, το Πρωτοδικείο είναι αποκλειστικά αρμόδιο για τη διαπίστωση και εκτίμηση των σχετικών πραγματικών περιστατικών και για την εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων.
Moreover it is settled caselaw that an appeal lies on points of law only and that the Court of First Instance thus has exclusive jurisdiction to find and appraise the relevant facts and assess the evidence.
Επομένως, η εκτίμηση περί αυτών των πραγματικών περιστατικών και αποδεικτικών στοιχείων δεν αποτελεί, υπό την επιφύλαξη της περιπτώσεως παραμορφώσεώς τους, νομικό ζήτημα υποκείμενο υπό την έννοια αυτή στον αναιρετικό έλεγχο του Δικαστηρίου (βλ. απόφαση της 19ης Σεπτεμβρίου 2002, C-104/00 P, DKV κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή 2002, σ. I-7561, σκέψη 22 και παρατιθέμενη νομολογία).
The appraisal of those facts and the assessment of that evidence thus do not, save where the facts and evidence are distorted, constitute a point of law which is subject, as such, to review by the Court of Justice on appeal (see Case C-104/00 P DKV v OHIM [2002] ECR I-7561, paragraph 22 and the caselaw cited).
Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έγινε επίκληση παραμόρφωσης των πραγματικών περιστατικών.
Distortion of the facts has not been pleaded before the Court of Justice.
Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο να εξετάσει αν το Πρωτοδικείο έκρινε ορθώς ότι δεν αποδείχθηκε ότι τα οικεία δικαιώματα τηλεοπτικής αναμεταδόσεως θα αγοράζονταν οπωσδήποτε από τηλεοπτικούς οργανισμούς εγκατεστημένους στο Ηνωμένο Βασίλειο.
In those circumstances, it is not for the Court to review whether the Court of First Instance correctly concluded that it had not been proved that the television broadcasting rights concerned would necessarily have been acquired by broadcasters established in the United Kingdom.
Δεύτερον, πρέπει να εξετασθεί αν η επίμαχη πράξη αφήνει περιθώριο εκτιμήσεως στις επιφορτισμένες με την εφαρμογή της εθνικές αρχές ή αν η εφαρμογή αυτή έχει καθαρά αυτόματο χαρακτήρα και απορρέει αποκλειστικά από την κοινοτική ρύθμιση, χωρίς εφαρμογή άλλων ενδιαμέσων κανόνων.
Secondly, it must be considered whether the contested decision leaves any discretion to the national authorities entrusted with the task of implementing it, or whether such implementation is purely automatic and results from Community rules without the application of other intermediate rules.
Βεβαίως, οι εθνικές αρχές δεν στερούνται κάθε περιθωρίου εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή του άρθρου 3α, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/552 και της επίμαχης πράξεως.
It is true that the national authorities are not deprived of any discretion in implementing Article 3a(3) of Directive 89/552 and the contested decision.
Οι εθνικές αρχές οφείλουν, πάντως, να διασφαλίζουν ότι οι οικείοι τηλεοπτικοί οργανισμοί τηρούν τα μέτρα που έλαβε άλλο κράτος μέλος κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/552 και ότι ασκούν τα αποκλειστικά δικαιώματά τους κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μη στερούν από το ενδιαφερόμενο κοινό τη δυνατότητα να παρακολουθεί, σύμφωνα με τις διατάξεις που θέσπισε το έτερο αυτό κράτος μέλος, τις εκδηλώσεις που έχουν χαρακτηρισθεί ως μείζονος σημασίας για την κοινωνία.
None the less, they must ensure that the broadcasters concerned do not circumvent the measures adopted by another Member State pursuant to Article 3a(1) of Directive 89/552 and that they exercise their exclusive rights in such a way as not to deprive the relevant public of the possibility of following, in accordance with the provisions adopted by that other Member State, the events considered to be of major importance for society.
Επομένως, όπως ορθώς αποφάνθηκε το Πρωτοδικείο με τη σκέψη 146 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, οι εθνικές αρχές οφείλουν να διασφαλίζουν την τήρηση, εκ μέρους των τηλεοπτικών οργανισμών που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά τους, των προϋποθέσεων τηλεοπτικής αναμεταδόσεως των εκδηλώσεων αυτών, όπως αυτές καθορίσθηκαν από ένα άλλο κράτος μέλος με τα μέτρα του τα οποία ενέκρινε και δημοσίευσε στην Επίσημη Εφημερίδα η Επιτροπή.
Thus, as the Court of First Instance correctly stated in paragraph 146 of the judgment under appeal, the national authorities must ensure that broadcasters under their jurisdiction comply with the conditions for the television broadcasting of those events as defined by another Member State in its measures approved and published in the Official Journal by the Commission.
Τα μέτρα αυτά και, κατ’ επέκταση, εν προκειμένω η επίμαχη πράξη, καθορίζουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.
It is those measures, and therefore, in this case, the contested decision, which determine the result to be attained.
Όσον αφορά αυτό το αποτέλεσμα, οι εθνικές αρχές δεν διαθέτουν κανένα περιθώριο εκτιμήσεως.
As regards that result, the national authorities therefore have no discretion.
Το γεγονός, όμως, ότι θίγεται η νομική κατάσταση των τηλεοπτικών οργανισμών και της Infront οφείλεται στην απαίτηση να επιτευχθεί το αποτέλεσμα αυτό.
The prejudice to the legal situations of broadcasters and of Infront is due to the requirement to attain that result.
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω σκέψεων, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Having regard to the foregoing considerations, the first ground of appeal must be rejected as unfounded.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι κακώς έκρινε το Πρωτοδικείο ότι η επίμαχη πράξη αφορά ατομικά την Infront κατά την έννοια του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ και της νομολογίας του Δικαστηρίου.
The Commission submits that the Court of First Instance wrongly held that the contested decision was of individual concern to Infront, within the meaning of the fourth paragraph of Article 230 EC and of the Court’s case-law.
Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η λύση που προέκρινε το Πρωτοδικείο έχει ως συνέπεια να θεωρείται ότι τα μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/552 αφορούν ατομικά όλους τους κατόχους δικαιωμάτων τηλεοπτικής αναμεταδόσεως που θίγονται από τα μέτρα αυτά, μολονότι οι κάτοχοι αυτοί είναι πολυάριθμοι.
The Commission maintains that the approach taken by the Court of First Instance leads to the conclusion that all television broadcasting rights holders affected by the measures adopted by the United Kingdom pursuant to Article 3a(1) of Directive 89/552 are individually concerned by those measures, though such broadcasters are numerous.
Η επίμαχη πράξη αφορά την Infront, όπως και κάθε κάτοχο τέτοιων δικαιωμάτων, μόνον υπό την αντικειμενική ιδιότητά της ως ενδιάμεσου πωλητή δικαιωμάτων τηλεοπτικής αναμεταδόσεως αθλητικών διοργανώσεων, ο οποίος έχει αγοράσει τα δικαιώματα αναμεταδόσεως μιας από τις εκδηλώσεις που χαρακτηρίσθηκαν ως μείζονος σημασίας για την κοινωνία.
In the same way as all holders of such rights, Infront is concerned by the contested decision only in its objective capacity as a broker of television broadcasting rights to sporting events having purchased those rights for one of the designated events.
Εξάλλου, οι κάτοχοι δικαιωμάτων τηλεοπτικής αναμεταδόσεως, όπως η Infront, υφίστανται, κατά την αναιρεσείουσα, τις οικονομικές μόνο συνέπειες των εθνικών μέτρων που εγκρίθηκαν με την επίμαχη πράξη.
Moreover, holders of television broadcasting rights such as Infront are subject only to the economic consequences of the national measures approved by the contested decision.
Μια κανονιστική ρύθμιση δεν είναι δυνατό να αφορά ατομικά μια επιχείρηση απλώς και μόνον επειδή επηρεάζει την οικονομική δραστηριότητά της, τούτο δε κατά μείζονα λόγο καθόσον τέτοιες συνέπειες αποτελούν συνήθη εμπορικό κίνδυνο.
An undertaking cannot be individually concerned by a regulatory provision solely on the ground that it affects its economic activity and that is the more so if such consequences are a normal commercial risk.
Συνεπώς, η επίμαχη πράξη, κατά την αναιρεσείουσα, δεν θίγει τη νομική κατάσταση της Infront λόγω ορισμένων ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών της επιχειρήσεως ή λόγω μιας πραγματικής καταστάσεως η οποία τη διακρίνει έναντι κάθε άλλου προσώπου.
The contested decision does not affect Infront by reason of certain attributes which are peculiar to it or by reason of circumstances in which it is differentiated from all other persons.
Η Infront φρονεί ότι το Πρωτοδικείο επισήμανε ορθώς τα στοιχεία που τη διακρίνουν έναντι άλλων προσώπων, δηλαδή την κατοχή των αποκλειστικών δικαιωμάτων τηλεοπτικής αναμεταδόσεως μιας διοργανώσεως η οποία περιλαμβάνεται στον κατάλογο εκδηλώσεων μείζονος σημασίας, την απόκτηση των δικαιωμάτων αυτών πριν καταρτισθεί ο κατάλογος αυτός και πριν εγκριθεί από την Επιτροπή, καθώς και το γεγονός ότι η έγκριση αυτή έχει ως συνέπεια την πρόκληση σοβαρής ζημίας όσον αφορά την εκ μέρους της Infront εμπορική εκμετάλλευση των δικαιωμάτων αυτών, καθόσον η εταιρία δεν μπορεί να χορηγήσει άδειες αποκλειστικής εκμεταλλεύσεως.
Infront submits that the Court of First Instance correctly noted the matters which distinguish it from others, namely that it holds exclusive television broadcasting rights for an event in the list of designated events, that those rights were acquired before the establishment of that list and its approval by the Commission, and that such approval seriously prejudices the exploitation by Infront of those rights since it cannot license them on an exclusive basis.
Όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας με τα σημεία 99 και 100 των προτάσεών του, τούτο συμβαίνει, μεταξύ άλλων, όταν η απόφαση θίγει τα κεκτημένα προ της εκδόσεώς της δικαιώματα του ιδιώτη (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 1ης Ιουλίου 1965, 106/63 και 107/63, Toepfer και Getreide-Import Gesellschaft κατά Επιτροπής, Συλλογή τόμος 1965-1968, σ. 101).
As the Advocate General observed in paragraphs 99 and 100 of his Opinion, that can be the case particularly when the decision alters rights acquired by the individual prior to its adoption (see, particularly, Joined Cases 106/63 and 107/63 Toepfer and Getreide­Import Gesellschaft v Commission [1965] ECR 405, at 411).
Η Infront ήταν κάτοχος των αποκλειστικών δικαιωμάτων τηλεοπτικής αναμεταδόσεως, για τα έτη 2002 και 2006, της τελικής φάσεως του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA, διοργανώσεως η οποία περιλαμβάνεται στον κατάλογο των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας, ο οποίος κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή και εγκρίθηκε με την επίμαχη πράξη.
Infront held exclusive television broadcasting rights, for 2002 and 2006, to the FIFA World Cup finals, which is one of the events in the list of designated events notified to the Commission and approved by the contested decision.
Δεν αμφισβητείται, εξάλλου, ότι η Infront απέκτησε αυτά τα αποκλειστικά δικαιώματα πριν από την έκδοση της επίμαχης πράξεως και ότι, κατά το χρονικό σημείο εκείνο, μόνον έξι εταιρίες είχαν προβεί σε σημαντικές επενδύσεις που αφορούσαν την αγορά των δικαιωμάτων τηλεοπτικής αναμεταδόσεως των εκδηλώσεων που περιλαμβάνονται στον εν λόγω κατάλογο.
It is, furthermore, common ground that Infront acquired those exclusive rights prior to the adoption of the contested decision and that, at that time, there were only six companies which had made substantial investments in the acquisition of television broadcasting rights to events in that list.
Ως εκ τούτου, ήταν απολύτως εφικτό να εξατομικευθεί η Infront κατά τον χρόνο εκδόσεως της επίμαχης πράξεως.
It follows that Infront was perfectly identifiable at the time when the contested decision was adopted.
Τέλος, από τις σκέψεις 51 και 52 της παρούσας αποφάσεως προκύπτει ότι η επίμαχη πράξη έθιγε τα μέλη της ομάδας που αποτελούσαν οι έξι προαναφερθείσες εταιρίες και της οποίας μέλος ήταν η Infront λόγω ενός ιδιαίτερου χαρακτηριστικού τους, δηλαδή του ότι ήταν κάτοχοι των αποκλειστικών δικαιωμάτων τηλεοπτικής αναμεταδόσεως των εκδηλώσεων που έχουν χαρακτηρισθεί ως μείζονος σημασίας για την κοινωνία.
Finally, it follows from paragraphs 51 and 52 of the present judgment that the contested decision affected the members of the group formed of those six companies, which include Infront, by reason of an attribute which is peculiar to them, that is to say as holders of the exclusive television broadcasting rights to designated events.
Υπό τις συνθήκες αυτές, ορθώς έκρινε το Πρωτοδικείο ότι η επίμαχη πράξη αφορούσε ατομικά την Infront.
In those circumstances, the Court of First Instance correctly concluded that the contested decision was of individual concern to Infront.
Κατά συνέπεια, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος και, ως εκ τούτου, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.
Accordingly, the second ground of appeal must be rejected as unfounded and, therefore, the appeal must be dismissed in its entirety.
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, που εφαρμόζεται στη διαδικασία αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 118 του ίδιου κανονισμού, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Under Article 69(2) of the Rules of Procedure, which applies to appeal proceedings by virtue of Article 118 thereof, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs if they have been applied for in the successful party’s pleadings.
Δεδομένου ότι η Επιτροπή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της Infront.
Since Infront has applied for costs and the Commission has been unsuccessful, the Commission must be ordered to pay the costs.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) αποφασίζει:
On those grounds, the Court (Fourth Chamber) hereby:
Υπόθεση C-285/06
Case C-285/06
(αίτηση του Bundesverwaltungsgericht για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
(Reference for a preliminary ruling from the Bundesverwaltungsgericht)
«Γεωργία — Κανονισμοί (ΕΚ) 1493/1999 και 753/2002 — Κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς — Περιγραφή, ονομασία, παρουσίαση και προστασία ορισμένων αμπελοοινικών προϊόντων — Προστασία των παραδοσιακών ενδείξεων — Μετάφραση σε άλλη γλώσσα — Χρήση για τους οίνους που προέρχονται από άλλο κράτος μέλος παραγωγής»
(Agriculture — Regulations (EC) Nos 1493/1999 and 753/2002 — Common organisation of the market in wine — Description, designation, presentation and protection of certain wine sector products — Protection of traditional terms — Translation into another language — Use for wines from another producing Member State)
Trstenjak της 25ης Οκτωβρίου 2007 . . . Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Μαρτίου 2008 . . . . .
Opinion of Advocate General Trstenjak delivered on 25 October 2007 . . .Judgment of the Court (Fourth Chamber), 13 March 2008 . . . . . . .
Γεωργία — Κοινή οργάνωση των αγορών — Οίνος — Περιγραφή και παρουσίαση των οίνων — Κανονισμοί 1493/1999 και 753/2002
Agriculture — Common organisation of the markets — Wine — Designation and presenta­tion of wines — Regulations Nos 1493/1999 and 753/2002
(Κανονισμός 1493/1999 του Συμβουλίου, άρθρο 47 § 2, στοιχείο γ΄, και παράρτημα VII, B, σημεία 1, στοιχείο β΄, πέμπτη περίπτωση, και 3· κανονισμός 753/2002 της Επιτροπής, άρθρα 6 § 1, και 23)
(Council Regulation No 1493/1999, Art. 47(2)(c) and Annex VII, point B(1)(b), fifth indent, and (3); Commission Regulation No 753/2002, Arts 6(1) and 23)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-285/06
SUMMARY — CASE C-285/06
(Κανονισμός 753/2002 της Επιτροπής, άρθρο 24 § 2, στοιχείο α΄, και παράρτημα III)
(Commission Regulation No 753/2002, Art. 24(2)(a), and Annex III)
(Κανονισμός 753/2002 της Επιτροπής, άρθρο 24 § 2, και παράρτημα III)
(Commission Regulation No 753/2002, Art. 24(2) and Annex III)
μπορούν να δημιουργήσουν ένα τέτοιο κίνδυνο.
issue in the main proceedings are likely to give rise to such a risk.
(βλ. σκέψεις 28-29, 31-32, διατακτ. 1)
(see paras 28, 29, 31, 32, operative part 1)
Το άρθρο 47, παράγραφος 2, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 1493/1999, για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς, σε συνδυασμό με το παράρτημα VII, τμήμα B, σημείο 3, του κανονισμού αυτού και το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 753/2002, για τη θέσπιση ορισμένων λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού 1493/1999 όσον αφορά την περιγραφή, την ονομασία, την παρουσίαση και την προστασία ορισμένων αμπελοοινικών προϊόντων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1512/2005, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η χρήση ενδείξεως σχετικής με τη μέθοδο παραγωγής, παρασκευής, παλαιώσεως ή σχετικής με την ποιότητα του οίνου δεν μπορεί να επιτραπεί βάσει των διατάξεων αυτών παρά μόνον αν αυτή η ένδειξη δεν μπορεί να δημιουργήσει, στα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται, κίνδυνο συγχύσεως μεταξύ της εν λόγω ενδείξεως και των συμπληρωματικών παραδοσιακών ενδείξεων που αναφέρει το εν λόγω παράρτημα VII, τμήμα B, σημείο 1, στοιχείο β΄, πέμπτη περίπτωση, και το άρθρο 23 του κανονισμού 753/2002.
Article 47(2)(c) of Regulation No 1493/1999 on the common organisation of the market in wine, in conjunction with point (B)(3) of Annex VII thereto and Article 6(1) of Regulation No 753/2002 laying down certain rules for applying Regulation No 1493/1999 as regards the description, designation, presentation and protection of certain wine sector products, as amended by Regulation No 1512/2005, is to be interpreted as meaning that the use of a particular relating to the production or ageing method or the quality of a wine may be permitted under those provisions only if there is no risk that it will mislead the persons to whom it is addressed by creating confusion between that particular and the other traditional terms referred to in the fifth indent of point (B)(1)(b) of Annex VII to Regulation No 1493/1999 and Article 23 of Regulation No 753/2002.
Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει αν οι επίδικες στη διαφορά της κύριας δίκης ενδείξεις
It is for the national court to assess whether the terms in
Το άρθρο 24, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κανονισμού 753/2002, για τη θέσπιση ορισμένων λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού 1493/1999 όσον αφορά την περιγραφή, την ονομασία, την παρουσίαση και την προστασία ορισμένων αμπελοοινικών προϊόντων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1512/2005, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μπορεί να υπάρχει απομίμηση ή αναφορά μιας παραδοσιακής ενδείξεως κατά την έννοια της διατάξεως αυτής όταν η ένδειξη αυτή μεταφράζεται σε γλώσσα διαφορετική εκείνης στην οποία η εν λόγω ένδειξη εμφαίνεται στο παράρτημα III του κανονισμού
Article 24(2)(a) of Regulation No 753/2002 laying down certain rules for applying Regulation No 1493/1999 as regards the description, designation, presentation and protection of certain wine sector products, as amended by Regulation No 1512/2005, is to be interpreted as meaning that there may be imitation or evocation of a traditional term within the meaning of that provision where that term is translated into
SCHNEIDER αυτού εφόσον η μετάφραση αυτή είναι ικανή να δημιουργήσει σύγχυση ή να παραπλανήσει τα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται.
SCHNEIDER a language other than that in which that term is given in Annex III to that regulation, if that translation is likely to cause confusion or to mislead the persons to whom it is addressed.
Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξετάσει αν συντρέχει μια τέτοια περίπτωση στη διαφορά της οποίας επιλαμβάνεται.
It is for the national court to examine whether that is the case in the dispute before it.
(βλ. σκέψεις 39, 43-44, διατακτ. 2) περιγραφή, την ονομασία, την παρουσίαση και την προστασία ορισμένων αμπελοοινικών προϊόντων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1512/2005, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μια παραδοσιακή ένδειξη που διαλαμβάνει το παράρτημα III του κανονισμού αυτού προστατεύεται τόσο ως προς τους οίνους της ίδιας κατηγορίας ή των ίδιων κατηγοριών που προέρχονται από το ίδιο κράτος παραγωγής με εκείνο αυτής της παραδοσιακής ενδείξεως όσο και ως προς τους οίνους της ίδιας κατηγορίας ή των ίδιων κατηγοριών που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη παραγωγής.
and protection of certain wine sector products, as amended by Regulation No 1512/2005, is to be interpreted as meaning that a traditional term listed in Annex III to that regulation is protected both with regard to wines of the same category or categories from the same producer Member State as that traditional term and with regard to wines of the same category or categories from other producer Member States.
Το άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 753/2002, για τη θέσπιση ορισμένων λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού 1493/1999 όσον αφορά την
Article 24(2) of Regulation No 753/2002 laying down certain rules for applying Regulation No 1493/1999 as regards the description, designation, presentation
(βλ. σκέψεις 53, 55-56, 58, διατακτ. 3)
(see paras 53, 55, 56, 58, operative part 3)
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-285/06
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-285/06
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑVERICA TRSTENJAK της 25ης Οκτωβρίου 2007 1
OPINION OF ADVOCATE GENERALTRSTENJAK delivered on 25 October 2007 1
Οι συμπληρωματικές παραδοσιακές ενδείξεις για τους οίνους αναγράφονται στην επισήμανση κατά την πώληση και στο πλαίσιο των εννόμων σχέσεων.
Other traditional designations for wines are indicated on labels where wine is sold and in legal relations.
Η επισήμανση θα μπορούσε να έχει για τους οίνους την ίδια σημασία με το διαβατήριο ή την ταυτότητα για τους ιδιώτες.
Labels could have the same meaning for wines as passports and identity cards have for individuals.
Είτε αναγνωρίζεται παντού είτε περιορίζεται σε ένα μόνον κράτος (μέλος) 5.
They are either universally recognised or limited to one (Member) State. 5