natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μπορεί η προστασία της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων να εμποδίσει την άσκηση του δικαιώματος διανομής στις προπαρατεθείσες περιπτώσεις, εάν τα επιδεικνυόμενα αντίγραφα δεν απολαύουν της προστασίας του δικαιώματος του δημιουργού εντός του κράτους μέλους όπου κατασκευάστηκαν και τέθηκαν σε κυκλοφορία;»
Can the protection accorded to the free movement of goods preclude, in the abovementioned cases, exercise of the distribution right if the items presented are not under copyright protection in the Member State in which they were manufactured and placed on the market?’
Επί του αιτήματος περί επαναλήψεως της προφορικής διαδικασίας
The application for the reopening of the oral procedure
Με έγγραφο που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 7 Μαρτίου 2008, η Cassina ζήτησε, βάσει του άρθρου 61 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, να επαναληφθεί, μετά την ανάπτυξη των προτάσεων της γενικής εισαγγελέα, η προφορική διαδικασία.
By letter received at the Court on 7 March 2008, Cassina requested the reopening of the oral procedure pursuant to Article 61 of the Rules of Procedure of the Court following the delivery of the Advocate General’s Opinion.
Η Cassina ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η γενική εισαγγελέας στήριξε τις προτάσεις της σε διάφορα πεπλανημένα επιχειρήματα, ότι παρερμήνευσε τη νομολογία του Δικαστηρίου και ότι δεν έλαβε υπόψη της όλες τις σχετικές με την ένδικη διαφορά περιστάσεις.
Cassina submits, in particular, that the Advocate General founded her Opinion on a number of incorrect arguments, that she misinterpreted the Court’s caselaw and that she failed to take into account all the facts relevant to the proceedings.
Η Cassina επιθυμεί επίσης να παράσχει στο Δικαστήριο πρόσθετες πληροφορίες.
Cassina accordingly wishes to submit further information to the Court.
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι ο Οργανισμός του Δικαστηρίου και ο Κανονισμός Διαδικασίας του δεν προβλέπουν τη δυνατότητα των διαδίκων να καταθέτουν παρατηρήσεις επί των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 30ής Μαρτίου 2006, C-259/04, Emanuel, Συλλογή 2006, σ. Ι-3089, σκέψη 15).
In this connection, it must be pointed out that neither the Statute of the Court of Justice nor its Rules of Procedure make provision for the parties to submit observations in response to the Advocate General’s Opinion (see, inter alia, Case C-259/04 Emanuel [2006] ECR I-3089, paragraph 15).
I-13389, σκέψη 19, καθώς και της 17ης Ιουνίου 2004, C-30/02, Recheio — Cash & Carry, Συλλογή 2004, σ. I-6051, σκέψη 12). 26
Admittedly, the Court may, of its own motion, on a proposal from the Advocate General, or at the request of the parties, order the reopening of the oral procedure in accordance with Article 61 of the Rules of Procedure if it considers that it lacks sufficient information, or that the case must be dealt with on the basis of an argument which has not been debated between the parties (see, inter alia, Case C-209/01 Schilling and Fleck-Schilling [2003] ECR I-13389, paragraph 19, and Case C-30/02 Recheio — Cash & Carry [2004] ECR I-6051, paragraph 12). 26
Ωστόσο, το Δικαστήριο εκτιμά ότι, έχοντας ακούσει τη γενική εισαγγελέα, διαθέτει όλα τα στοιχεία που του είναι αναγκαία για να απαντήσει στα υποβληθέντα ερωτήματα.
However, the Court, after hearing the Opinion of the Advocate General, considers that in the present case it has all the information necessary to answer the questions referred.
Κατά συνέπεια, παρέλκει η επανάληψη της προφορικής διαδικασίας.
Consequently, there is no need to order the reopening of the oral procedure.
Επί του πρώτου ερωτήματος, στοιχεία α) και β)
Question 1(a) and (b)
Με το πρώτο του ερώτημα, στοιχεία α) και β), το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, αν η έννοια της διανομής στο κοινό, μέσω μορφής διαφορετικής από την
By Question 1(a) and (b), the referring court is essentially asking whether the concept of distribution to the public otherwise than through the sale of the original
Ούτε το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 ούτε άλλη διάταξη της οδηγίας αυτής διευκρινίζει επαρκώς την έννοια της διανομής στο κοινό ενός έργου προστατευόμενου από το δικαίωμα του δημιουργού.
Neither Article 4(1) of Directive 2001/29 nor any other provision of that directive gives a sufficient explanation of the concept of distribution to the public of a work protected by copyright.
Αντιθέτως, η έννοια αυτή ορίζεται με μεγαλύτερη σαφήνεια στη WCT και στη WPPA.
That concept is, on the other hand, defined more clearly by the CT and the PPT.
Δεν αμφισβητείται, όπως προκύπτει από τη δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 2001/29, ότι η οδηγία σκοπεί να υλοποιήσει σε κοινοτικό επίπεδο τις υποχρεώσεις που υπέχει η Κοινότητα από τη WCT και τη WPPA.
It is common ground that, as recital 15 in the preamble to Directive 2001/29 makes clear, that directive is intended to implement at Community level the Community’s obligations under the CT and the PPT.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, η έννοια της διανομής του άρθρου 4, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας πρέπει να ερμηνευθεί, στο μέτρο του δυνατού, υπό το φως των διδόμενων στις συνθήκες αυτές ορισμών.
In those circumstances, the concept of distribution in Article 4(1) of that directive must be interpreted, as far as is possible, in the light of the definitions given in those Treaties.
Η WCT ορίζει, στο άρθρο της 6, παράγραφος 1, την έννοια του δικαιώματος διανομής του οποίου απολαύουν οι δημιουργοί λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων ως το
Article 6(1) of the CT defines the concept of the right of distribution enjoyed by the authors of literary and artistic works as the exclusive right of authorising the making
PEEK & CLOPPENBURG αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν τη διάθεση στο κοινό του πρωτοτύπου και των αντιτύπων των έργων τους μέσω πώλησης ή «άλλης μεταβίβασης της κυριότητας». Επιπλέον, τα άρθρα 8 και 12 της WPPA περιέχουν τους ίδιους ορισμούς του δικαιώματος διανομής του οποίου απολαύουν οι καλλιτέχνες ερμηνευτές ή εκτελεστές και οι παραγωγοί φωνογραφημάτων. Έτσι, οι σχετικές διεθνείς συνθήκες συνδέουν την έννοια της διανομής αποκλειστικά με την έννοια της μεταβίβασης της κυριότητας. 33
PEEK & CLOPPENBURG available to the public of the original and copies of their works through sale or ‘other transfer of ownership’. Moreover, Articles 8 and 12 of the PPT contain the same definitions of the right of distribution enjoyed by performers and producers of phonograms. Thus, the relevant international Treaties link the concept of distribution exclusively to that of transfer of ownership. 33
Εφόσον η διάταξη του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 προβλέπει, σε αυτό το πλαίσιο, διανομή «μέσω πώλησης ή άλλως», η έννοια αυτή πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τις εν λόγω συνθήκες ως μορφή διανομής που πρέπει να συνεπάγεται μεταβίβαση της κυριότητας.
Since Article 4(1) of Directive 2001/29 provides, in such a context, for ‘distribution by sale or otherwise’, that concept should be interpreted in accordance with those Treaties as a form of distribution which entails a transfer of ownership.
Το συμπέρασμα αυτό επιβάλλεται επίσης από την ερμηνεία των αντίστοιχων διατάξεων που αφορούν την ανάλωση του δικαιώματος διανομής στη WCT και στην οδηγία 2001/29.
The wording of the provisions relating to the exhaustion of the right of distribution in the CT and Directive 2001/29 also points to that conclusion.
Η ανάλωση προβλέπεται στο άρθρο 6, παράγραφος 2, της WCT, το οποίο τη συνδέει με ενέργειες όμοιες με αυτές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού.
Exhaustion is dealt with in Article 6(2) of the CT, which links it to the acts referred to in Article 6(1).
Έτσι, οι παράγραφοι 1 και 2 του άρθρου 6 της WCT αποτελούν ένα σύνολο το οποίο πρέπει να ερμηνευθεί συνδυαστικά.
Thus, paragraphs 1 and 2 of Article 6 of the CT form a whole and should be interpreted together.
Οι δύο αυτές διατάξεις επομένως αφορούν σαφώς ενέργειες που συνεπάγονται μεταβίβαση της κυριότητας.
Those two provisions refer expressly to acts entailing a transfer of ownership.
Οι παράγραφοι 1 και 2 του άρθρου 4 της οδηγίας 2001/29 ακολουθούν την ίδια οικονομία με την του άρθρου 6 της WCT και σκοπούν να μεταφέρουν το άρθρο αυτό στην κοινοτική έννομη τάξη.
Article 4(1) and (2) of Directive 2001/29 follow the same scheme as Article 6 of the CT and are intended to implement it.
Όπως το άρθρο 6, παράγραφος 2, της WCT, έτσι και το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής προβλέπει την ανάλωση του δικαιώματος διανομής του πρωτοτύπου ή των αντιγράφων ενός έργου σε περίπτωση πρώτης πώλησης ή κατ’ άλλον τρόπο πρώτης μεταβίβασης της κυριότητας του έργου αυτού.
Like Article 6(2) of the CT, Article 4(2) of the directive provides for the exhaustion of the distribution right within the Community in respect of the original or copies of the work on the first sale or other transfer of ownership of that object.
Δεδομένου ότι το εν λόγω άρθρο 4 μεταφέρει στην κοινοτική έννομη τάξη το άρθρο 6 της WCT και ότι αυτό το άρθρο 4, όπως ακριβώς το άρθρο 6 της WCT, πρέπει να ερμηνευθεί στο σύνολό του, συνάγεται ότι ο όρος «άλλως» της παραγράφου 1 του άρθρου 4 της οδηγίας 2001/29 πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με την έννοια που του αποδίδεται στην παράγραφο 2 του άρθρου αυτού, δηλαδή ότι συνεπάγεται μεταβίβαση της κυριότητας.
Since Article 4 implements Article 6 of the CT and should be interpreted, like Article 6 of the CT, as a whole, it follows that the term ‘otherwise’ in Article 4(1) of Directive 2001/29 must be interpreted in accordance with the meaning given to it in Article 4(2), that is to say, as entailing a transfer of ownership.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η έννοια της διανομής στο κοινό, μέσω μορφής διαφορετικής από την πώληση, του πρωτοτύπου ή αντιγράφου ενός έργου, υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, περιλαμβάνει μόνον ενέργειες που συνεπάγονται αποκλειστικά μεταβίβαση της κυριότητας του έργου αυτού.
It follows that the concept of distribution to the public, otherwise than through sale, of the original of a work or a copy thereof, for the purpose of Article 4(1) of Direct- ive 2001/29, covers acts which entail, and only acts which entail, a transfer of the ownership of that object.
Σύμφωνα με όσα εκθέτει το αιτούν δικαστήριο, αυτό προδήλως δεν συμβαίνει στην περίπτωση των επίμαχων ενεργειών της κύριας δίκης.
The information provided by the referring court shows that that clearly does not apply to the acts at issue in the main proceedings.
Πρέπει να υπογραμμισθεί ότι, αντιθέτως προς τα υποστηριζόμενα από την Cassina, τα συμπεράσματα αυτά δεν ανατρέπονται από την ένατη έως ενδέκατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 2001/29, σύμφωνα με τις οποίες η εναρμόνιση του δικαιώματος του δημιουργού και των συγγενικών δικαιωμάτων πρέπει να βασίζεται σ’ ένα υψηλό επίπεδο προστασίας, οι δημιουργοί πρέπει να λαμβάνουν εύλογη αμοιβή για τη χρήση των έργων τους και το σύστημα προστασίας του δικαιώματος του δημιουργού πρέπει να είναι αποτελεσματικό και αυστηρό.
Contrary to what Cassina asserts, those findings are not affected by recitals 9 to 11 in the preamble to Directive 2001/29, which state that harmonisation of copyright must take as a basis a high level of protection, that authors have to receive an appropriate reward for the use of their work and that the system for the protection of copyright must be rigorous and effective.
Ως εκ τούτου, δεν απόκειται στο Δικαστήριο να δημιουργεί, υπέρ των δημιουργών, νέα δικαιώματα που δεν έχει προβλέψει η οδηγία 2001/29 και, κατά συνέπεια, να διευρύνει έτσι την έννοια του όρου της διανομής στο κοινό του πρωτοτύπου ή αντιγράφου ενός έργου πέραν της έννοιας που θέλησε ο κοινοτικός νομοθέτης.
Therefore, it is not for the Court to create, for authors’ benefit, new rights which have not been provided for by Directive 2001/29 and by so doing to widen the scope of the concept of distribution of the original of a work or a copy thereof beyond that envisaged by the Community legislature.
Στον κοινοτικό νομοθέτη απόκειται να τροποποιεί, εφόσον είναι ανάγκη, τους κοινοτικούς κανόνες περί προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας αν κρίνει ότι η προστασία των δημιουργών δεν διασφαλίζεται σε αρκούντως υψηλό επίπεδο με την ισχύουσα νομοθεσία και ότι πράξεις εκμετάλλευσης όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη πρέπει να υπόκεινται στην έγκριση των δημιουργών.
It would be for the Community legislature to amend, if necessary, the Community rules on protection of intellectual property if it considered that protection of authors is not assured to an adequate level by the legislation in force and that uses such as those at issue in the main proceedings should be subject to authors’ consent.
Για τους λόγους αυτούς, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η επιχειρηματολογία της Cassina ότι πρέπει να δοθεί διασταλτική ερμηνεία στην έννοια της διανομής του πρωτοτύπου ή αντιγράφου ενός έργου για τον λόγο ότι οι επίμαχες στην κύρια δίκη ενέργειες είναι επιλήψιμες αφού ο κάτοχος του δικαιώματος του δημιουργού δεν έχει λάβει καμία αμοιβή για τη χρήση των αντιγράφων του έργου του το οποίο προστατεύεται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο οποίο γίνεται χρήση των αντιγράφων αυτών.
For the same reasons, Cassina’s arguments according to which the concept of distribution of the original of a work or a copy thereof should be interpreted widely, on the ground that the actions at issue in the main proceedings are objectionable because the copyright owner obtained no remuneration for the use of copies of his work, which is protected under the legislation of the Member State where those copies are used, cannot be accepted.
Ως εκ τούτου, η απάντηση που πρέπει να δοθεί στο πρώτο ερώτημα είναι ότι η έννοια της διανομής στο κοινό, μέσω μορφής διαφορετικής από την πώληση, του πρωτοτύπου ή αντιγράφου ενός έργου, υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, συνεπάγεται αποκλειστικά μεταβίβαση της κυριότητας του έργου αυτού.
Therefore, the answer to Question 1 is that the concept of distribution to the public, otherwise than through sale, of the original of a work or a copy thereof, for the purpose of Article 4(1) of Directive 2001/29, applies only where there is a transfer of the ownership of that object.
Κατά συνέπεια, ούτε η παροχή απλώς στο κοινό της δυνατότητας να χρησιμοποιούν αντίγραφα έργων που προστατεύονται από το δικαίωμα του δημιουργού ούτε η έκθεση των εν λόγω αντιγράφων στο κοινό χωρίς καν παροχή της δυνατότητας χρήσεως αυτών μπορούν να συνιστούν τέτοια μορφή διανομής.
As a result, neither granting to the public the right to use reproductions of a work protected by copyright nor exhibiting to the public those reproductions without actually granting a right to use them can constitute such a form of distribution.
Δεδομένης της αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα παρέλκει.
Since the answer to Question 1 was in the negative, there is no need to answer Question 2.
Η έννοια της διανομής στο κοινό, μέσω μορφής διαφορετικής από την πώληση, του πρωτοτύπου ή αντιγράφου ενός έργου, υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, συνεπάγεται αποκλειστικά μεταβίβαση της κυριότητας του έργου αυτού.
The concept of distribution to the public, otherwise than through sale, of the original of a work or a copy thereof, for the purpose of Article 4(1) of Direct- ive 2001/29/EC of the European Parliament and of the Council of 22 May 2001 on the harmonisation of certain aspects of copyright and related rights in the information society, applies only where there is a transfer of the ownership of that object.
Κατά συνέπεια, ούτε η απλή παροχή στο κοινό της δυνατότητας να χρησιμοποιεί αντίγραφα έργων που προστατεύονται από το δικαίωμα του δημιουργού ούτε η έκθεση των εν λόγω αντιγράφων στο κοινό χωρίς καν παροχή της δυνατότητας χρήσεως αυτών μπορούν να συνιστούν τέτοια μορφή διανομής.
As a result, neither granting to the public the right to use reproductions of a work protected by copyright nor exhibiting to the public those reproductions without actually granting a right to use them can constitute such a form of distribution.
Υπόθεση C-408/04 P
Case C-408/04 P
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Salzgitter AG
Commission of the European Communities v Salzgitter AG
«Αίτηση αναιρέσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Έγκριση από την Επιτροπή βάσει της Συνθήκης ΕΚ — Επιχείρηση άνθρακα και χάλυβα — Άρθρα 4, στοιχείο γ΄, 67 και 95 ΑΧ — Συνθήκη ΕΚΑΧ — Συνθήκη ΕΚ — Κώδικες ενισχύσεων για τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα — Ταυτόχρονη εφαρμογή — Ασυμβίβαστο ενισχύσεως — Υποχρεωτική κοινοποίηση των χορηγουμένων ενισχύσεων — Παράλειψη κοινοποιήσεως προς την Επιτροπή — Μακροχρόνια αδράνεια της Επιτροπής — Απόφαση διατάσσουσα ανάκτηση — Αρχή της ασφάλειας δικαίου — Προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης — Δικαιώματα του αμυνομένου — Υποχρέωση αιτιολογήσεως»
(Appeal — State aid — Approval by the Commission on the basis of the EC Treaty — Steel undertaking — Articles 4(c) CS, 67 CS and 95 CS — ECSC Treaty — EC Treaty — Steel Aid Codes — Concomitant application — Incompatibility of the aid — Compulsory notification of aid granted — Failure to notify the Commission — Prolonged lack of reaction on the part of the Commission — Recovery decision — Principle of legal certainty — Protection of legitimate expectations — Rights of the defence — Obligation to state the reasons on which the decision is based)
Bot της 11ης Σεπτεμβρίου 2007 . . . . .
Opinion of Advocate General Bot delivered on 11 September 2007 . . . . . .
Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 22ας Απριλίου 2008 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Judgment of the Court (Grand Chamber), 22 April 2008 . . . . . . . . . . .
ΕΚΑΧ — Ενισχύσεις — Άρθρα 4, στοιχείο γ΄, ΑΧ και 67 ΑΧ — Διακριτά πεδία εφαρμογής (Άρθρα 4, στοιχείο γ΄, ΑΧ και 67 ΑΧ)
ECSC — Aid — Articles 4(c) CS and 67 CS — Different scope (Arts 4(c) CS and 67 CS)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-408/04 P
SUMMARY — CASE C-408/04 P
Πράξεις των οργάνων — Αιτιολογία — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Έκταση (Άρθρο 4, στοιχείο γ΄, ΑΧ και 15 ΑΧ)
Acts of the institutions — Statement of reasons — Obligation — Scope (Arts 4(c) CS and 15 CS)
(Άρθρο 305 § 1 ΕΚ)
ECSC — Scope of the Treaty — State aid rules — Provisions of the EC Treaty not applicable (Art. 305(1) EC)
ΕΚΑΧ — Ενισχύσεις — Αναζήτηση παράνομης ενισχύσεως — Ασφάλεια δικαίου (Άρθρο 4, στοιχείο γ΄, ΑΧ)
ECSC — Aid — Recovery of unlawful aid — Legal certainty (Art. 4(c) CS)
που ασκούν τα κράτη μέλη. Το άρθρο 67 ΑΧ καλύπτει, έτσι, τα γενικά μέτρα που μπορούν να θεσπίζουν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής τους και τα λαμβανόμενα από τα κράτη μέλη μέτρα, τα οποία είναι μεν εφαρμοστέα σε άλλους τομείς πλην της βιομηχανίας άνθρακα ή χάλυβα, μπορούν, όμως, να έχουν σημαντική επίπτωση επί των όρων του ανταγωνισμού στην εν λόγω βιομηχανία.
Therefore, Article 67 CS covers general measures which Member States may adopt in the context of their economic and social policy and measures taken by Member States which apply to industries other than coal and steel but which are capable of having significant repercussions on the conditions of competition in those industries.
Μολονότι το άρθρο 4, στοιχείο γ΄, ΑΧ απαγορεύει τις κρατικές ενισχύσεις προς τις επιχειρήσεις άνθρακα και χάλυβα, χωρίς να διακρίνει αναλόγως του αν πρόκειται για ατομική ενίσχυση ή για ενίσχυση χορηγούμενη κατ’ εφαρμογήν καθεστώτος κρατικών ενισχύσεων, το άρθρο 67 ΑΧ αναφέρεται ρητώς στις κρατικές ενισχύσεις μόνον ως μέτρα προστασίας που μπορούν να εγκριθούν από την Επιτροπή, δυνάμει της παραγράφου 2, πρώτη περίπτωση, του άρθρου αυτού, προς όφελος επιχειρήσεων άνθρακα και χάλυβα, όταν αυτές υφίστανται ανταγωνιστικό μειονέκτημα λόγω γενικής οικονομικής πολιτικής.
While Article 4(c) CS prohibits the granting of State aid to steel and coal undertakings, without drawing a distinction between individual aid or aid disbursed under a State aid scheme, Article 67 CS refers expressly to State aid only in respect of protective measures that the Commission may authorise, pursuant to the first indent of paragraph 2 of that article, in favour of coal or steel undertakings where they suffer competitive disadvantages because of general economic policy measures.
Επιπλέον, τα άρθρα 4 ΑΧ και 67 ΑΧ αφορούν δύο διαφορετικούς τομείς: το πρώτο καταργεί και απαγορεύει ορισμένες παρεμβάσεις των κρατών μελών στον τομέα που η Συνθήκη ΕΚΑΧ εξαρτά από την κοινοτική αρμοδιότητα, ενώ το δεύτερο έχει σκοπό να αντισταθμίσει τα επιβλαβή αποτελέσματα επί του ανταγωνισμού που κατ’ ανάγκη συνεπάγεται η άσκηση των εξουσιών
In addition, Articles 4 CS and 67 CS concern two distinct areas, the first abolishing and prohibiting certain actions by Member States in the field which the ECSC Treaty places under Community jurisdiction, the second intended to prevent the distortion of competition which exercise of the residual powers of the Member States inevitably entails.
Εξάλλου, οι παρεμβάσεις που προβλέπει το άρθρο 67 ΑΧ δεν μπορούν να εμπίπτουν σε αυτές που το άρθρο 4 ΑΧ κηρύσσει ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά άνθρακα και χάλυβα, καταργημένες και απαγορευόμενες υπό οποιαδήποτε μορφή.
Moreover, action taken under Article 67 CS cannot be what, in any other form whatsoever, Article 4 CS declares to be incompatible with the common market for coal and steel and abolished and prohibited.
Δεν μπορεί, πράγματι, να γίνει δεκτό ότι οι συντάκτες της Συνθήκης ΕΚΑΧ αποφάσισαν, με το άρθρο 4, στοιχείο γ΄, ΑΧ, την κατάργηση ή απαγόρευση των επιδοτήσεων ή ενισχύσεων που χορηγούνται από τα κράτη μέλη, υπό οποιαδήποτε μορφή, για να πουν στη συνέχεια, με το άρθρο 67 ΑΧ, ότι οι ενισχύσεις αυτές μπορούν να γίνουν δεκτές, ακόμη και χωρίς να
It is inconceivable that the authors of the ECSC Treaty decided in Article 4(c) CS that subsidies and aids granted by Member States in any form whatsoever should be abolished and prohibited and then declared in Article 67 CS that, without even having been authorised by the Commission, that
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά SALZGITTER έχουν εγκριθεί από την Επιτροπή, με την επιφύλαξη των μέτρων που συνιστά η ίδια για να μετριάσει ή να επανορθώσει τις συνέπειές τους.
COMMISSION v SALZGITTER aid could be allowed subject to the measures recommended by the Commission to mitigate or remedy its effects.
Η ερμηνεία αυτή δεν θίγει το χρήσιμο αποτέλεσμα του άρθρου 67 ΑΧ, καθώς τα μέτρα γενικής πολιτικής μπορούν να έχουν αισθητές επιπτώσεις επί των όρων του ανταγωνισμού στις βιομηχανίες άνθρακα ή χάλυβα, κατά την έννοια του άρθρου 67, παράγραφος 1, ΑΧ, χωρίς, ωστόσο, να αποτελούν κρατικές ενισχύσεις.
Such an interpretation does not undermine the effectiveness of Article 67 CS, given that general policy measures are liable to have appreciable repercussions on conditions of competition in the coal or steel industry within the meaning of Article 67(1) CS, without constituting State aid.
(βλ. σκέψεις 31-37)
(see paras 31-37)
Το άρθρο 67, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, ΑΧ, το οποίο επιτρέπει, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 4 ΑΧ, τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων ως μέτρων προστασίας προς τις επιχειρήσεις του άρθρου 80 ΑΧ, δεν διακρίνει μεταξύ των ειδικών για τον τομέα του άνθρακα και του χάλυβα ενισχύσεων και εκείνων που εφαρμόζονται στον ίδιο τομέα δυνάμει μέτρου ευρύτερης ισχύος.
The first indent of Article 67(2) CS, which, by derogation from Article 4 CS, allows the granting of State aid in respect of protective measures to undertakings referred to in Article 80 CS, does not distinguish between aid specific to the coal and steel industry and aid which applies to it as the result of a general measure.
Τέλος, μία κρατική ενίσχυση χορηγούμενη προς επιχείρηση που εμπίπτει στη Συνθήκη ΕΚΑΧ έχει τις ίδιες επιπτώσεις επί του ανταγωνισμού, είτε πρόκειται για ατομική ενίσχυση είτε για ενίσχυση χορηγούμενη κατ’ εφαρμογή καθεστώτος κρατικών ενισχύσεων που δεν έχει θεσπιστεί ειδικά για τον τομέα άνθρακα και χάλυβα.
Finally, State aid granted to an undertaking falling within the scope of the ECSC Treaty has identical anti-compet-itive effects, regardless of whether it constitutes individual aid or aid granted under a State aid scheme that is not specific to the coal and steel sector.