natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά GIRARDOT για να υπολογιστεί η διαφορά μεταξύ των αποδοχών που η M.-C. Girardot θα προεξοφλούσε αν είχαν γίνει δεκτές οι υποψηφιότητές της και των αποδοχών που όντως έλαβε.
Ms Girardot if her applications had been accepted and those which she actually received.
Συγκεκριμένα, αρκεί η διαπίστωση ότι, αφενός, διευκρινίζοντας, στη σκέψη 62 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η περίοδος συγκρίσεως αρχίζει από τότε που διορίστηκαν οι υποψήφιοι που έγιναν δεκτοί και, αφετέρου, καθορίζοντας, στις σκέψεις 63 έως 78 της εν λόγω αποφάσεως, το τέλος της πιο πάνω περιόδου λαμβανομένων υπόψη όλων των πραγματικών και νομικών στοιχείων από τα οποία θα διεπόταν η σχέση μεταξύ της Επιτροπής και της ενδιαφερόμενης αν η τελευταία είχε προσληφθεί, το Πρωτοδικείο εξήγησε επαρκώς τους λόγους για τους οποίους δέχθηκε την περίοδο αυτή.
Indeed, it is sufficient to note that, by determining, on the one hand, in paragraph 62 of the judgment under appeal, the starting point of the comparison period as being the date on which the appointment of the successful candidates took effect and, on the other hand, in paragraphs 63 to 78 of that judgment, the term of that period by taking into account all the facts and points of law which would have governed the relationship between the person concerned and the Commission if the latter had recruited her, the Court of First Instance adequately explained the reasons which led it to use that period.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω, προτείνω να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.
In the light of all those considerations, I propose that the Court should dismiss the main appeal.
VII — Επί της ανταιτήσεως αναιρέσεως
VII — The cross-appeal
Α — Επιχειρηματολογία των διαδίκων
A — Arguments of the parties appeal, the Court of First Instance refused to take into account the loss of opportunity of a career at the Commission.
Πάντως, κατά την M.-C. Girardot, η προοπτική μονιμοποιήσεως μετά την πρόσληψη δεν ήταν αβέβαιη.
According to Ms Girardot, the prospect of appointment as an established official after recruitment was not uncertain.
Κατά συνέπεια, η περίοδος που έπρεπε να ληφθεί υπόψη έπρεπε να είναι οπωσδήποτε μεγαλύτερη από την πενταετή περίοδο που δέχθηκε το Πρωτοδικείο.
The period to take into account should therefore necessarily have been greater than the period of five years used by the Court of First Instance.
Το δεύτερο πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως του Πρωτοδικείου έγκειται στον καθορισμό της μισθολογικής διαφοράς.
The second manifest error of assessment committed by the Court of First Instance relates to the determination of the difference in earnings.
Δεχόμενο καθαρές μηνιαίες αποδοχές που κατά μέσο όρο αντιστοιχούσαν στις τελευταίες αποδοχές που θα είχε καταβάλει η Επιτροπή, το Πρωτοδικείο παρέβλεψε, στη σκέψη 85 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το γεγονός ότι η M.-C. Girardot δεν είχε πλέον την ευκαιρία να προσληφθεί σε θέση βαθμού A4 παρά μόνο σε θέση βαθμού Α5 καθόσον πέντε από τις οκτώ θέσεις για τις οποίες η M.-C. Girardot είχε θέσει υποψηφιότητα ήσαν θέσεις βαθμού Α4.
By using the net monthly earnings corresponding, on average, to the most recent remuneration paid by the Commission, the Court of First Instance disregarded, in paragraph 85 of the judgment under appeal, the fact that she had more chance of being recruited to a post at Grade A4 than a post at Grade A5, since five of the eight posts for which Ms Girardot had applied were at Grade A4.
Το τρίτο από τα σφάλματα αυτά έγκειται στην πιθανότητα προσλήψεως, καθόσον το Πρωτοδικείο, καθορίζοντας στο 50 % τις πιθανότητες που η M.-C. Girardot είχε να καταλάβει μια θέση στην Επιτροπή, παρέβλεψε το γεγονός, αφενός, ότι η υποβολή υποψηφιότητας για οκτώ θέσεις είναι αντιθέτως στοιχείο ικανό να αυξήσει τις πιθανότητες προσλήψεως και, αφετέρου, ότι σοβαρή πιθανότητα δεν σημαίνει πιθανότητα ένα προς δύο.
The third error of assessment relates to the probability of the opportunity to be recruited materialising, since the Court of First Instance, by determining at 50% the chance that Ms Girardot had of filling a post at the Commission, disregarded the fact, on the one hand, that applying for eight posts is more a factor likely to increase the opportunities of being recruited and, on the other hand, that a genuine chance is not the same as an even chance.
Τέλος, το τέταρτο πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως έγκειται στο ότι, στις σκέψεις 133 έως 138 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, δεν ελήφθησαν υπόψη όλα τα στοιχεία που συνιστούν ηθική και σωματική βλάβη, ενώ τα ιατρικά πιστοποιητικά που επισυνάπτονται στην ανταίτηση αναιρέσεως αναφέρουν καταθλιπτικό σύνδρομο από το οποίο η M.-C. Girardot πάσχει από τότε που η Επιτροπή απέρριψε παράνομα τις υποψηφιότητές της.
Finally, the fourth manifest error of assessment lies in the absence of consideration, in paragraphs 133 to 138 of the judgment under appeal, of all the elements constituting nonmaterial damage and physical injury, although the medical certificates annexed to the cross-appeal refer to the depressive syndrome from which she has suffered since the unlawful rejection of her applications by the Commission.
Με την ανταίτησή της αναιρέσεως, η M.-C. Girardot ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο παρέβη το κοινοτικό δίκαιο υποπίπτοντας σε διάφορα πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως.
In her cross-appeal, Ms Girardot contends that the Court of First Instance infringed Community law by committing several manifest errors of assessment.
Το πρώτο από αυτά έγκειται στον καθορισμό της περιόδου που πρέπει να ληφθεί υπόψη για τον υπολογισμό της μισθολογικής διαφοράς καθόσον, στη σκέψη 80 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο αρνήθηκε να λάβει υπόψη την απώλεια της ευκαιρίας σταδιοδρομίας στην Επιτροπή.
The first relates to the determination of the period to be taken into consideration when calculating the difference in earnings insofar as, in paragraph 80 of the judgment under
Γ — Ανάλυση προκλήθηκε 54.
B — Analysis for the damage suffered.
Για τους δύο αυτούς λόγους, οι ισχυρισμοί αυτοί θα πρέπει να απορρι- φθούν ως απαράδεκτοι.
54On those two grounds, such pleas should be dismissed as inadmissible.
Από τα άρθρα 225 ΕΚ και 58, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου προκύπτει ότι μόνον το Πρωτοδικείο είναι αρμόδιο, αφενός, να διαπιστώσει τα πραγματικά περιστατικά, εκτός από την περίπτωση που η ανακρίβεια των διαπιστώσεών του προκύπτει από έγγραφα της δικογραφίας που του είχαν υποβληθεί, και, αφετέρου, να αξιολογήσει τα περιστατικά αυτά.
It is clear from Article 225 EC and the first paragraph of Article 58 of the Statute of the Court of Justice that the Court of First Instance has exclusive jurisdiction, first, to find the facts except where the substantive inaccuracy of its findings is apparent from the documents submitted to it and, second, to assess those facts.
Όταν το Πρωτοδικείο έχει διαπιστώσει ή αξιολογήσει τα πραγματικά περιστατικά, το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να ασκήσει, βάσει του άρθρου 225 ΕΚ, έλεγχο επί του νομικού χαρακτηρισμού των περιστατικών αυτών και επί των εννόμων συνεπειών που συνήγαγε εντεύθεν το Πρωτοδικείο 53.
When the Court of First Instance has found or assessed the facts, the Court of Justice has jurisdiction under Article 225 EC to review the legal characterisation of those facts by the Court of First Instance and the legal conclusions it has drawn from them. 53
Όσον αφορά τον τέταρτο ισχυρισμό με τον οποίο η M.-C. Girardot προσάπτει στο Πρωτοδικείο ότι δεν έλαβε υπόψη τα ιατρικά πιστοποιητικά που προσκόμισε, ο ισχυρισμός αυτός νομίζω ότι είναι παραδεκτός καθόσον φαίνεται να στρέφεται όχι κατά της εσφαλμένης αξιολογήσεως αποδεικτικών στοιχείων αλλά κατά της φερομένης παραβάσεως της υποχρεώσεως να εξεταστούν αποδεικτικά στοιχεία που προβάλλεται ότι προσκομίστηκαν και ότι αποδεικνύουν την ύπαρξη άλλης ζημίας εκτός από την περιουσιακή ζημία που προκάλεσε η παρανομία της Επιτροπής.
With regard to the fourth plea, by which Ms Girardot alleges that the Court of First Instance failed to take into account the medical certificates that she submitted, that, to me, appears to be admissible, since it seems to be directed not against the incorrect assessment of evidence, but against the alleged infringement of the obligation to examine the evidence allegedly adduced, which purports to establish the existence of heads of damage other than the material damage caused by the unlawful act committed by the Commission.
Πάντως, ακριβώς όπως το Δικαστήριο έχει αξιολογήσει, στο πλαίσιο αιτήσεως αναιρέσεως, το βάσιμο ενός ισχυρισμού περί ελλιπούς εξετάσεως των πραγματικών περιστατικών 55, κατ’ εμέ ένας ισχυρισμός περί μη εξετάσεως αποδεικτικών στοιχείων από το Πρωτοδικείο πρέπει και αυτός να γίνει το αντικείμενο ελέγχου από το Δικαστήριο.
Accordingly, just as the Court has, in the context of an appeal, ruled that a plea alleging an incomplete examination of the facts was well founded, 55a plea alleging the absence of an examination of evidence by the Court of First Instance should, in my view, also be subject to review on the part of the Court.
Ωστόσο, για τους λόγους που εκτέθηκαν πιο πάνω, θεωρώ ότι ο ισχυρισμός αυτός θα πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελής ή, ούτως ή άλλως, ως αβάσιμος.
However, for the reasons set out below, I take the view that that plea should be dismissed as irrelevant or, in any event, as unfounded.
Εν προκειμένω, και όπως η M.-C. Girardot επανέλαβε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η ανταίτηση αναιρέσεως περιορίζεται, όσον αφορά τους τρεις πρώτους ισχυρισμούς, στο να αμφισβητήσει την εκτίμηση ορισμένων πραγματικών περιστατικών στην οποία το Πρωτοδικείο προέβη στο πλαίσιο της εφαρμογής της μεθόδου υπολογισμού που το τελευταίο χρησιμοποίησε για να καθορίσει τη ζημία την οποία η M.-C. Girardot υπέστη λόγω απωλείας της ευκαιρίας να προσληφθεί σε θέση εκτάκτου υπαλλήλου της Επιτροπής, χωρίς να προβληθεί και να μπορέσει να διαπιστωθεί παραμόρφωση των περιστατικών αυτών.
In the present case, as was reiterated at the hearing by Ms Girardot, the cross-appeal, in relation to the first three pleas on which it is based, simply challenges the assessment of certain facts carried out by the Court of First Instance in the context of applying the method of calculation which the latter used to determine the damage suffered by Ms Girardot on account of the loss of an opportunity to be recruited to a post as a member of the temporary staff at the Commission, although no distortion of those facts has been alleged or can be identified.
Επί πλέον, όπως προελέχθη, μόνον το Πρωτοδικείο είναι αρμόδιο να εκτιμήσει τον τρόπο και την έκταση της αποκαταστάσεως της ζημίας που
Moreover, as has already been stated, the Court of First Instance has exclusive jurisdiction to assess the method and extent of compensation
54 — Βλ. τη νομολογία που παρατίθεται στην υποσημείωση 47.
54 — See the caselaw cited in footnote 47 above.
53 — Βλ. την απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2006, C-167/04 P, JCB Service κατά Επιτροπής (Συλλογή 2006, σ.
53 — See Case C-167/04 P JCB Service v Commission [2006] ECR I-8935, paragraph 106, and the caselaw cited.
55 — Απόφαση της 15ης Οκτωβρίου 2002, C-238/99 P, C-244/99 P, C-245/99 P, C-247/99 P, C-250/99 P έως C-252/99 P και C-254/99 P, Limburgse Vinyl Maatschappij κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002, σ. I-8375, σκέψεις 329 έως 406).
55 — Joined Cases C-238/99 P, C-244/99 P, C-245/99 P, C-247/99 P, C-250/99 P to C-252/99 P and C-254/99 P Limburgse Vinyl Maatschappij and Others v Commission [2002] ECR I-8375, paragraphs 392 to 406.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά GIRARDOT των οποίων η M.-C. Girardot στηρίζει τον ισχυρισμό της, είναι όλα μεταγενέστερα της ημερομηνίας δημοσιεύσεως της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, οπότε η M.-C. Girardot δεν αποδεικνύει ότι το Πρωτοδικείο, παρατηρώντας στις σκέψεις 133 και 138 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ότι δεν απέδειξε με τη βοήθεια, μεταξύ άλλων, ιατρικών πιστοποιητικών την ύπαρξη των προβαλλομένων ζημιών, υπέπεσε σε νομικό σφάλμα κατά την εφαρμογή των κανόνων περί του βάρους αποδείξεως και περί προσκομίσεως των αποδεικτικών στοιχείων ή παρέβη το κοινοτικό δίκαιο μη λαμβάνοντας υπόψη αποδεικτικά στοιχεία μολονότι αυτά είχαν υποβληθεί ενώπιόν του 57.
COMMISSION v GIRARDOT and that, accordingly, Ms Girardot fails to establish that the Court of First Instance, by finding, in paragraphs 133 and 138 of the judgment under appeal, that she had failed to demonstrate the existence of the damage that she was alleging on the basis, inter alia, of medical certificates, committed an error of law in applying rules on the burden of proof and the production of evidence or infringed Community law by failing to examine evidence, since that evidence had not been presented to it. 57
Κατόπιν όλων των ανωτέρω, θεωρώ ότι η ανταίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί εν μέρει ως απαράδεκτη και εν μέρει ως αλυσιτελής ή αβάσιμη.
For all those reasons, I take the view that the cross-appeal should be dismissed as partly inadmissible and partly irrelevant or unfounded.
Υπό τις συνθήκες αυτές, προτείνω στο Δικαστήριο να απορρίψει τόσο την αίτηση όσο και την ανταίτηση αναιρέσεως.
In those circumstances, it is appropriate to dismiss both the main appeal and the cross-appeal.
Όσο για το αλυσιτελές του εν λόγω ισχυρισμού, από συνδυασμένη ανάγνωση των σκέψεων 123 έως 125, 133 και 138 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι η απόρριψη της σωματικής βλάβης και των περί αλλοιώσεως της ψυχικής υγείας και περί καταθλιπτικής καταστάσεως της M.-C. Girardot λόγω του ότι η τελευταία δεν προσκόμισε στοιχεία που να πιστοποιούν το υποστατό των βλαβών αυτών στηρίζεται σε αιτιολογία που παρατίθεται ως εκ περισσού, όπως επιβεβαιώνει η δεύτερη περίοδος της σκέψεως 125 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, η οποία εισάγεται με την έκφραση «[Ο]ύτως ή άλλως» 56.
As regards the irrelevance of that plea, it is apparent from a combined reading of paragraphs 123 to 125, 133 and 138 of the judgment under appeal that the rejection of the existence of physical harm and of the claim relating to the deterioration in Ms Girardot’s physical health and her depressive state, because she failed to produce evidence attesting to the existence of that damage, is based on a ground included merely for the sake of completeness, as confirmed in the second sentence of paragraph 125 of the judgment under appeal, introduced by the words ‘[i]n any event’.
Η κύρια αιτιολογία, η οποία παρατίθεται στις σκέψεις 123 έως 125 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και σχετικά με την οποία η M.-C. Girardot δεν προβάλλει κανένα νομικό σφάλμα, στηρίζεται στην αντίληψη ότι το αντικείμενο της χρηματικής αποζημιώσεως συνίσταται μόνο στο να αποκατασταθεί η περιουσιακή ζημία που προκλήθηκε από την απώλεια μιας ευκαιρίας προσλήψεως λόγω της παρανομίας της Επιτροπής και όχι, ελλείψει προηγούμενου αιτήματος αποζημιώσεως, στο να αποκατασταθεί οποιαδήποτε άλλη ζημία που η παρανομία αυτή ενδέχεται να προκάλεσε στην M.-C. Girardot, οπότε το Πρωτοδικείο σωστά έκρινε, στη σκέψη 125, πρώτη περίοδος, της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι δεν ασκούν επιρροή τα επιχειρήματα σχετικά με αυτές τις άλλες φερόμενες ζημίες.
56The principal ground set out in paragraphs 123 to 125 of the judgment under appeal and in respect of which Ms Girardot alleges no error of law, is based, for its part, on the consideration that the purpose of financial compensation is solely to make good the material damage resulting from the loss of an opportunity to be recruited caused by the unlawful act on the part of the Commission and not, in the absence of a prior claim for damages, to make good any other damage which that unlawful act might also have caused to Ms Girardot, with the result that the Court of First Instance was able to rule, in the first sentence of paragraph 125 of the judgment under appeal, that the arguments concerning that other alleged damage were irrelevant.
Ούτως ή άλλως, όσον αφορά το αβάσιμο του ισχυρισμού αυτού, διαπιστώνεται ότι τα ιατρικά πιστοποιητικά, τα οποία επισυνάπτονται στην ανταίτηση αναιρέσεως και επί
In any event, as regards whether that plea is unfounded, it should be noted that the medical certificates, which are annexed to the cross-appeal and on which Ms Girardot supports her claim, are all subsequent to the delivery of the judgment under appeal
Κατά το άρθρο 122, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, όταν η αίτηση
Under the first paragraph of Article 122 of the Rules of Procedure, where the appeal is unfounded, the Court is to make a decision
57 — Βλ., στο ίδιο πνεύμα, τη διάταξη της 4ης Οκτωβρίου 2007, C-100/07 P, É.
57 — See, in that regard, order of the Court of 4 October 2007 in Case C-100/07 P É.R. and Others v Council and Commission, not published in the ECR, paragraph 29.
Βλ. τη διάταξη της 9ης Μαρτίου 2007, C-188/06 P, Schneider Electric κατά Επιτροπής (δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 64 και παρατιθέμενη νομολογία).
56 — It is settled caselaw that complaints directed against grounds given in a decision of the Court of First Instance merely for the sake of completeness cannot provide any basis for annulment of that decision and are therefore irrelevant: see order of the Court of 9 March 2007 in Case C-188/06 P Schneider Electric v Commission, not published in the ECR, paragraph 64, and the caselaw cited.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-348/06 P αναιρέσεως είναι αβάσιμη, το Δικαστήριο αποφαίνεται επί των δικαστικών εξόδων.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-348/06 P as to costs.
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του ίδιου κανονισμού, το οποίο έχει εφαρμογή στην αναιρετική διαδικασία βάσει του άρθρου 118 του κανονισμού αυτού, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
According to Article 69(2) of those rules, which applies to the appeal procedure pursuant to Article 118 thereof, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs if they have been applied for in the successful party’s pleadings.
Εφόσον η M.-C. Girardot ζήτησε την καταδίκη της Επιτροπής στα δικαστικά έξοδα και εφόσον, κατ’ εμέ, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, η Επιτροπή πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα όσον αφορά την αίτηση αναιρέσεως.
Since Ms Girardot applied in her pleadings for the Commission to be ordered to pay the costs and the latter must, in my view, be unsuccessful in its single plea, it should be ordered to pay the costs of the main appeal. Since the
Εφόσον η Επιτροπή ζήτησε να φέρουν οι διάδικοι τα δικαστικά τους έξοδα όσον αφορά τη δίκη ενώπιον του Δικαστηρίου και εφόσον, κατ’ εμέ, η ανταίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, πρέπει να κριθεί ότι οι διάδικοι θα φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα όσον αφορά την ανταίτηση αναιρέσεως, σύμφωνα με το αίτημα της Επιτροπής και με το άρθρο 69, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, το οποίο έχει εφαρμογή στην αναιρετική διαδικασία βάσει του άρθρου 118 του κανονισμού αυτού.
Commission applied in its pleadings for each of the parties to be ordered to bear its own costs in these proceedings and Ms Girardot must, in my view, be unsuccessful in her pleas put forward in support of the cross-appeal, each of the parties should be ordered to bear their own costs in respect of the cross-appeal, in accordance with the Commission’s claims and Article 69(3) of the Rules of Procedure, which applies to the appeal procedure pursuant to Article 118 of those rules.
IX — Συμπέρασμα
IX — Conclusion
Κατόπιν των ανωτέρω, προτείνω στο Δικαστήριο να αποφανθεί:
Having regard to the foregoing considerations, I propose that the Court should:
«1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως και την ανταίτηση αναιρέσεως.
(1) Dismiss the main appeal and the cross-appeal;
2) Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα όσον αφορά την αίτηση αναιρέσεως.
(2) Order the Commission of the European Communities to pay the costs of the main appeal;
3) Η M.-C. Girardot και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα όσον αφορά την ανταίτηση αναιρέσεως.»
(3) Order Ms Girardot and the Commission of the European Communities to bear their own costs in respect of the cross-appeal.
Στην υπόθεση C-348/06 P, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, υποβληθείσα στις 17 Αυγούστου 2006,
APPEAL under Article 56 of the Statute of the Court of Justice brought on 17 August 2006,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον D.
Commission of the European Communities, represented by D. Martin and F. Clotuche-Duvieusart, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg, appellant, the other party to the proceedings being:
Lindh και A. Arabadjiev, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P.
THE COURT (Third Chamber), composed of A. Rosas, President of the Chamber, J. Klučka, A. Ó Caoimh (Rapporteur), P. Lindh and A. Arabadjiev, Judges,
Mengozzi γραμματέας: M.-A. Gaudissart, προϊστάμενος μονάδας, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 24ης Μαΐου 2007, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 22ας Νοεμβρίου 2007, εκδίδει την ακόλουθη
Advocate General: P. Mengozzi, Registrar: M.-A. Gaudissart, Head of Unit, having regard to the written procedure and further to the hearing on 24 May 2007, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 22 November 2007, gives the following
Με την αίτησή της αναιρέσεως, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί να αναιρεθεί η απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 6ης Ιουνίου 2006, T-10/02, Girardot κατά Επιτροπής (Συλλογή Υπ.Υπ. 2006, σ.
By its appeal, the Commission of the European Communities seeks annulment of the judgment of the Court of First Instance of the European Communities of 6 June 2006 in Case T-10/02 Girardot v Commission, [2006] ECR-SC I-A-2-129 and II-A-2-609, ‘the judgment under appeal’), in which that court, first, set the amount of financial compensation payable by the Commission to Mrs Girardot pursuant to the Court’s judgment of 31 March 2004 in Case T-10/02 Girardot v Commission [2004] ECR-SC I-A-109 and II-483, ‘the interim judgment’), at EUR 92 785 together with interest
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά GIRARDOT
COMMISSION v GIRARDOT payable from 6 September 2004, at the rate set by the European Central bank for main refinancing operations, plus two percentage points, and, secondly, ordered the Commission to pay the costs.
2004, σ.
Legal context
Ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ), όπως είχε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, ορίζει στο άρθρο του 29, παράγραφος 1:
Article 29(1) of the Staff Regulations of Officials of the European Communities (‘the Staff Regulations’), in the wording applicable at the material time, provides:
Η διαδικασία αυτή δύναται να κινηθεί επίσης με σκοπό την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις.»
The procedure may likewise be followed for the purpose of constituting a reserve for future recruitment.’
Το άρθρο 91, παράγραφος 1, του ΚΥΚ ορίζει:
Article 91(1) of the Staff Regulations provides:
«Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι αρμόδιο να αποφαίνεται για κάθε διαφορά μεταξύ των Κοινοτήτων και ενός προσώπου που υπόκειται στον παρόντα κανονισμό, περί της νομιμότητας ενός μέτρου που θίγει το πρόσωπο αυτό κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 2.
‘The Court of Justice of the European Communities shall have jurisdiction in any dispute between the Communities and any person to whom these Staff Regulations apply regarding the legality of an act adversely affecting such person within the meaning of Article 90(2).
Στις χρηματικές διαφορές το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει αρμοδιότητα πλήρους δικαιοδοσίας.»
In disputes of a financial character the Court of Justice shall have unlimited jurisdiction.’
Το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΛΠ), όπως είχε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, ορίζει στο άρθρο του 2, στοιχείο δ΄:
Article 2(d) of the Conditions of employment of other servants of the European Communities (‘the Conditions of employment’) in the wording applicable at the material time, provides:
«Θεωρείται έκτακτος υπάλληλος κατά την έννοια του παρόντος καθεστώτος:
‘For the purposes of these Conditions of employment, “temporary staff” means: