natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η πρώτη κατηγορία ονομάζεται κοινώς ΙΚ 45, ενώ η δεύτερη διαιρείται σε τέσσερις υποκατηγορίες, στις ΙΚ 01, ΙΚ 02, ΙΚ 03 και ΙΚ 04, που αντιστοιχούν σε διαφορετικά είδη αυξήσεων της περιουσίας.
The first category is commonly designated as ‘EK 45’, while the second is divided into four subcategories, namely EK 01 to EK 04, corresponding to different types of increases in assets.
Εν πάση περιπτώσει, όσον αφορά
With regard to the last category, however, profit distributions chargeable to
Τρίτον, αν κατόπιν φορολογικού ελέγχου, όπως ο διεξαχθείς στην υπόθεση της κύριας δίκης, αποδειχθεί ότι, στην πράξη, το ποσό των εισοδημάτων που δηλώθηκαν ως χρησιμοποιηθέντα για τη διανομή είναι ανακριβές, η φορολογική αρχή προβλέπει εν προκειμένω μείωση του ποσού αυτού.
Thirdly, if, following a tax audit such as that in the main proceedings, it is found that, in practice, the amount of income stated to have been used for distribution is not correct, the tax authorities will propose a correction, in the present case a reduction in that amount.
Η μείωση αυτή των διανεμόμενων εισοδημάτων που φορολογούνται με συντελεστή 30 % συνεπάγεται, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης, ελάττωση της φορολογίας διανομής και, συγχρόνως, αύξηση του συντελεστή της φορολογίας των αποθεματικών σε 45 %.
As in the main proceedings, the reduction in the distributed income subject to the 30% rate gives rise to a reduction in the distribution tax and, consequently, an increase in the retention tax of 45%.
Στην περίπτωση αυτή, όπως τόνισε το αιτούν δικαστήριο της υπόθεσης της κύριας δίκης, η
In that situation, as the national court in the main
BURDA κεφαλαιουχική εταιρία πλήττεται με μεγαλύτερο φόρο.
BURDA proceedings pointed out, the company will owe more tax.
βεβαιώσεις που επιτρέπουν στους δικαιούχους της διανομής να τύχουν πιστώσεως φόρου (ισόποσης με το ποσό του φόρου με συντελεστή 30 % που επιβλήθηκε στην εταιρία που πραγματοποίησε τη διανομή) δεν μπορούν πλέον να αμφισβητηθούν, με τις βεβαιώσεις αυτές θα επιτυγχανόταν μη νόμιμη πίστωση φόρου.
tion. If, after correction, the distribution had been charged to subcategory EK 01 which, as shown above, is exempt from tax even in the event of distribution, and even though the tax certificates enabling the recipients of the distribution to obtain a tax credit (equivalent to the 30% tax on the company making the distribution) could not be called into question, the recipients would have obtained a tax credit which was not due.
Η διανομή υπάγεται επομένως στην κατηγορία ΙΚ 02, συμπεριλαμβανομένης της περιπτώσεως κατά την οποία, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης, το υπόλοιπο της κατηγορίας αυτής είναι αρνητικό.
The distribution is therefore charged to category EK 02, even where the balance in that category is negative, as in the main proceedings in this case.
Ωστόσο, τέταρτον, αν το υπόλοιπο των διανεμητέων ιδίων κεφαλαίων της επονομαζόμενης κατηγορίας ΙΚ 45 δεν επαρκεί για να καλυφθεί η διόρθωση που ζητεί η φορολογική διοίκηση και για να καλυφθεί, επομένως, η πραγματοποιηθείσα διανομή κερδών, το άρθρο 28, παράγραφος 4, του KStG 1996 απαιτεί να υπαχθεί η διανομή στην υποκατηγορία ΙΚ 02, κατ’ εξαίρεση από τη σειρά υπαγωγής που προβλέπει το άρθρο 30 του KStG 1996.
Fourthly, if the remaining capital and reserves available for distribution in category EK 45 are however not sufficient to cover the correction required by the tax authorities and, consequently, in order to cover the profit distribution already carried out, Paragraph 28(4) of the KStG 1996 requires the distribution to be charged to subcategory EK 02, by way of exception to the sequence for charging laid down by Paragraph 30 of the KStG 1996.
Κατά συνέπεια, η εφαρμογή της εξαιρέσεως του άρθρου 28, παράγραφος 4, του KStG 1996 καθιστά δυνατή, κατόπιν διορθώσεως, τη διατήρηση του συντελεστή 30 % στη φορολογία της διανομής.
It follows that the exception provided for by Paragraph 28(4) of the KStG 1996 enables the 30% rate of distribution tax to be maintained after correction.
Εν προκειμένω, η διαφορά που προέκυψε στην υπόθεση της κύριας δίκης αφορά την εφαρμογή της εξαιρέσεως του άρθρου 28, παράγραφος 4, του KStG 1996, στη συγκεκριμένη περίπτωση της διανομής κερδών από την Burda προς την RCS, τη μητρική εταιρία με έδρα στις Κάτω Χώρες.
In the present case, it is the exception provided for by Paragraph 28(4) of the KStG 1996, in the particular situation of the profit distribution by Burda to RCS, the parent company established in the Netherlands, which has given rise to the dispute in the main proceedings.
Ειδικότερα, και όπως προκύπτει από το σκεπτικό της αποφάσεως περί παραπομπής, ενώ το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι το άρθρο 28, παράγραφος 4, του KStG 1996 έχει εφαρμογή στην περίπτωση της επίδικης στην κύρια δίκη υποθέσεως, τονίζει, αντιθέτως, ότι η RCS, λόγω του ότι έχει την έδρα της εκτός της γερμανικής επικράτειας, δεν έχει δικαίωμα να εκδώσει βεβαίωση που να της επιτρέπει πίστωση φόρου ισόποση με το ποσό του φόρου εταιριών που κατέβαλε η Burda.
More precisely, as the reasoning of the order for reference shows, although the national court considers that Paragraph 28(4) does indeed apply to the situation at issue in the main proceedings, it also notes that, because RCS is established outside German territory, it does not possess the certificate enabling it to obtain a tax credit equivalent to the corporation tax paid by Burda.
Συγκεκριμένα, εάν, μετά τη διόρθωση, η διανομή είχε υπαχθεί στην υποκατηγορία ΙΚ 01, η οποία, όπως διευκρινίστηκε ανωτέρω, ακόμη και σε περίπτωση διανομής, απαλλάσσεται από τη φορολογία, και ενώ οι φορολογικές
In that connection, it is common ground that the exception provided for by Paragraph 28(4) of the KStG 1996 aims to prevent the recipients of a distribution from profiting, under the German tax system, 6from a tax credit allowed on the basis of a tax certificate issued by the company which made the distribution, equivalent to the tax deducted in its hands without tax having in reality been paid by that company because of the correc-
6 — Βλ. άρθρο 36 του EStG 1990 που επαναλαμβάνεται εν μέρει στο σημείο 23 ανωτέρω.
6 — See Paragraph 36 of the EStG 1990, partly reproduced in point 23 of this Opinion.
Υπό τις συνθήκες αυτές το Bundesfinanzhof ερωτά, αφενός, αν φορολογία της διανομής των κερδών, όπως αυτή που επιβάλλεται στην κατηγορία ΙΚ 02, συνιστά παρακράτηση στην πηγή που απαγορεύεται από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435 και, αφετέρου, σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στο πρώτο ερώτημα, αν η ελευθερία εγκατάστασης και/ή η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων πρέπει να ερμηνευθούν υπό την
It is in that context that the Bundesfinanzhof asks, first, whether a tax on profit distributions such as that affecting category EK 02 is a withholding tax prohibited by Article 5(1) of Directive 90/435 and, second, in the event of a negative reply to the first question, whether the freedom of
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-284/06 έννοια ότι απαγορεύουν τη συνδυασμένη εφαρμογή διατάξεων όπως αυτές του άρθρου 27, παράγραφος 1, και του άρθρου 28, παράγραφος 4, του KStG 1996.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-284/06 establishment and/or the free movement of capital must be interpreted as precluding the combined application of provisions such as Paragraphs 27(1) and 28(4) of the KStG 1996.
Β — Επί ερωτήματος
As Article 5(3) of Directive 90/435 states, that arrangement was applicable until mid-1996 at the latest.
Πριν καθοριστεί αν φορολογική διάταξη όπως η επίδικη στην υπό κρίση υπόθεση συνιστά παρακράτηση φόρου στην πηγή υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435 η οποία απαγορεύεται, πρέπει να γίνουν τρεις εισαγωγικές παρατηρήσεις.
Before a determination is made as to whether a tax measure such as that at issue in the present case is a withholding tax within the meaning of Article 5(1) of Directive 90/435 and prohibited by that provision, three preliminary points merit consideration.
Τρίτον, πρέπει να αναφερθεί, όπως τόνισε και η Επιτροπή, ότι το αιτούν δικαστήριο ερωτά μόνον εάν η φορολόγηση των διανομών που υπάγονται στην κατηγορία ΙΚ 02 συνιστά παρακράτηση στην πηγή, υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435, χωρίς να διερωτάται αν η αρχική φορολόγηση των διανομών, δηλαδή αυτή που επιβλήθηκε πριν τη διόρθωση που πραγματοποίησε η γερμανική φορολογική αρχή, συνιστά επίσης παρακράτηση στην πηγή κατά την έννοια της προπαρατεθείσας διατάξεως.
Thirdly, I note, as did the Commission, that the national court is uncertain only as to whether the tax on distributions based on category EK 02 is a withholding tax within the meaning of Article 5(1) of Directive 90/435, but not as to whether the initial tax on distributions, namely that paid before the correction by the tax authorities, is also a withholding tax within the meaning of that provision.
Ωστόσο, όπως θα δείξει η ανάπτυξη που ακολουθεί, έχω τη γνώμη ότι η εξέταση του αν η επίδικη ρύθμιση συνιστά
However, as will be shown below, I do not think that the question whether the rules at issue provide for a withhold-
Δεύτερον, δεν αμφισβητείται ότι η εξαίρεση στο άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435, που προβλέπεται από την παράγραφο 3 της ίδιας αυτής διατάξεως
It must be observed in particular that Burda is subject to corporation tax (Körperschaftsteuer) in Germany, in accordance with Article 2(c) of the directive, and that RCS has a sufficient holding, that is to say, a minimum of 25%, in the share capital of Burda, in accordance with Article 3(1)(a) of the directive.
BURDA λογαριασμό του μετόχου κατά την ημερομηνία της διανομής των μερισμάτων.
BURDA company on the shareholder’s behalf on the distribution date of the dividends.
παρακράτηση στην πηγή, υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435, δεν μπορεί να διεξαχθεί αποκλειστικά με γνώμονα το άρθρο 28, παράγραφος 4, του KStG 1996, όπως αυτό εφαρμόστηκε στην υπόθεση της κύριας δίκης, αλλά πρέπει, αντιθέτως, εφόσον πρόκειται για χαρακτηρισμό φορολογικής ρύθμισης, να διεξαχθεί με γνώμονα το φορολογικό καθεστώς εντός του οποίου εντάσσεται η διάταξη αυτή.
ing tax within the meaning of Article 5(1) of Directive 90/435 falls to be considered solely in the light of Paragraph 28(4) of the KStG 1996, as applied in the main proceedings; rather, since this is an exercise in classifying a given set of tax rules, it must be appraised in the context of the tax system of which that provision forms a part.
Κατόπιν των παρατηρήσεων αυτών και όσον αφορά το πρώτο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι σκοπός της οδηγίας 90/435 είναι να εξαλειφθεί, με τη θέσπιση ενός κοινού συστήματος φορολογήσεως των διανεμομένων κερδών, η δυσμενής μεταχείριση των μητρικών και θυγατρικών εταιριών που εδρεύουν σε διαφορετικά κράτη μέλη και να διευκολυνθούν τοιουτοτρόπως οι συνεργασίες εταιριών σε κοινοτική κλίμακα 8.
Having said this, and with regard to the first question from the national court, it must be observed that Directive 90/435 is intended to eliminate, by the introduction of a common system for the taxation of distributed profits, any disadvantage to parent companies and subsidiaries resident in different Member States and thereby to facilitate the grouping together of companies at Community level.
Η οδηγία αυτή επιδιώκει επίσης να αποτρέψει τη διπλή φορολογία των κερδών που διανέμει μια θυγατρική προς τη μητρική της, όταν αυτές είναι εγκατεστημένες σε διαφορετικά κράτη μέλη 9.
8 The directive thus aims to prevent the double taxation of profits distributed by a subsidiary to its parent company where they are established in different Member States. 9
Η δυνατότητα διττής επιβολής φόρου ενδέχεται να οδηγήσει, αφενός, σε διπλή φορολογία από οικονομικής απόψεως, δηλαδή διπλή φορολόγηση του ίδιου εισοδήματος στο πρόσωπο δύο διαφορετικών φορολογουμένων και, αφετέρου, σε διπλή φορολογία από νομικής απόψεως, δηλαδή διπλή φορολόγηση του ίδιου εισοδήματος στο πρόσωπο του ίδιου φορολογούμενου σε δύο διαφορετικά κράτη.
The existence of two possible methods of taxation may give rise, on the one hand, to economic double taxation, that is to say, double taxation of the same income borne by two different taxpayers and, on the other, to legal double taxation, that is to say, double taxation of the same income in the hands of the same taxpayer in two different States.
Διπλή φορολογία από οικονομικής απόψεως υπάρχει όταν, για παράδειγμα, τα κέρδη της εταιρίας που διανέμει μέρισμα φορολογούνται πρώτον σε επίπεδο εταιρίας, με τον φόρο εταιριών, και δεύτερον σε επίπεδο μετόχου με τον φόρο εισοδήματος ή τον φόρο εταιριών, ως κέρδη διανεμόμενα υπό μορφή μερισμάτων.
There is, for example, economic double taxation where the profits of the distributing company are taxed for corporation tax and are then subject to income tax or corporation tax in the shareholder’s hands as profits distributed in the form of dividends.
Διπλή φορολογία από νομικής απόψεως υπάρχει αντιθέτως όταν, για τα ίδια κέρδη, ο μέτοχος υποβάλλεται, πρώτα, σε παρακράτηση φόρου μερισμάτων στην πηγή και, εν συνεχεία, σε φόρο εισοδήματος ή σε φόρο εταιριών σε άλλο κράτος 10.
Legal double taxation is confirmed where the shareholder is subject, first, to withholding tax on dividends received and then to income or corporation tax recovered in another State. 10
Συναφώς, είναι σκόπιμο να υπομνησθεί, όσον αφορά τις λεπτομέρειες φορολόγησης των κερδών που διανέμονται από τις εταιρίες υπό μορφή μερισμάτων, ότι τα κέρδη αυτά φορολογούνται γενικώς με δύο τρόπους.
In that regard, it should be borne in mind that, in the procedure for the taxation of profits distributed in the form of dividends by companies, they are generally taxed in two ways: first, as profits of the distributing company in the framework of corporation tax and then in the hands of the shareholder; second, by the imposition of income tax on the shareholder receiving the dividends and/or of withholding tax paid by the distributing
Στο πλαίσιο του προσωπικού και του καθ’ ύλην πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 90/435, το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής απαγορεύοντας, κατ’ αρχήν, κάθε «παρακράτηση στην πηγή», επιδιώκει την αποφυγή της διπλής νομικής φορολογίας των κερδών που διανέμονται προς τη μητρική εταιρία.
Within the scope ratione personae and ratione materiae of Directive 90/435, by prohibiting in principle a ‘withholding tax’, Article 5(1) of the directive aims to prevent legal double taxation of distributed profits in the hands of the parent company.
Με άλλα λόγια, απαγορεύεται, κατ’ αρχήν, στο κράτος μέλος της πηγής, δηλαδή στο κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου είναι εγκατεστημένη η θυγατρική,
In other words, the source Member State, that is to say, the Member State in whose territory the subsidiary is established, is not permitted
8 — Βλ., ιδίως, απόφαση της 25ης Σεπτεμβρίου 2003, C-58/01, Océ Van der Grinten (Συλλογή 2003, σ.
8 — See, inter alia, Case C-58/01 Océ Van der Grinten [2003] ECR I-9809, paragraphs 45 and 80.
9 — Βλ., συναφώς, απόφαση της 4ης Οκτωβρίου 2001, C-294/99, Αθηναϊκή Ζυθοποιία (Συλλογή 2001, σ. I-6797, σκέψη 5).
9 — See, to that effect, Case C-294/99 Athinaïki Zythopoiïa [2001] ECR I-6797, paragraph 5.
10 — Βλ. σκέψεις 23 και 24 των προτάσεών μου στην υπόθεση Amurta επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 2007 (C-379/05, Συλλογή 2007, σ. I-9569).
10 — See points 23 and 24 of my Opinion in Case C-379/05 Amurta [2007] ECR I-9569.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-284/06 να φορολογεί τα μερίσματα που λαμβάνει η μητρική εταιρία.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-284/06 to tax the dividends received by the parent company.
εκτός από την περίπτωση ρευστοποίησης, το κράτος μέλος της μητρικής εταιρίας είτε δεν φορολογεί τα κέρδη είτε τα φορολογεί, επιτρέποντας όμως παράλληλα στην εταιρία αυτή να εκπέσει από το ποσό του φόρου της το τμήμα του φόρου της θυγατρικής εταιρίας που αναλογεί στα κέρδη αυτά 12, χωρίς ωστόσο η οδηγία να θίγει την εφαρμογή των εθνικών ή συμβατικών διατάξεων που σκοπό έχουν να εξαλείψουν ή να ελαφρύνουν τη διπλή οικονομική φορολογία των μερισμάτων, και ιδίως τις διατάξεις σχετικά με την πληρωμή πιστώσεων φόρου στους δικαιούχους μερισμάτων 13.
situation, Directive 90/435 provides that, except in the case of liquidation, the Member State of the parent company either refrains from taxing such profits or taxes them while authorising the parent company to deduct from the amount of tax due the fraction of the tax paid by the subsidiary which relates to those profits, 12 without, furthermore, the directive affecting the application of domestic or agreementbased provisions designed to eliminate or lessen economic double taxation of dividends, in particular provisions relating to the payment of tax credits to the recipients of dividends. 13
Η ερμηνεία αυτή μπορεί να συναχθεί από τον αρνητικό ορισμό του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435 για την «παρακράτηση στην πηγή» κατά την έννοια της εν λόγω οδηγίας, το οποίο διευκρινίζει ότι ο όρος αυτός δεν περιλαμβάνει την προκαταβολή (précompte) του φόρου εταιριών στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη η θυγατρική, η οποία προκαταβολή πραγματοποιείται σε συνδυασμό με τη διανομή κερδών στη μητρική εταιρία 11.
That interpretation may be inferred from the negative definition given by Article 7(1) of Directive 90/435 to the term ’withholding tax’ for the purpose of the directive, which states that the term does not cover an advance payment or prepayment (précompte) of corporation tax to the Member State where the subsidiary is situated, when it is made in connection with a distribution of profits to its parent company. 11
Οι παρατηρήσεις αυτές καθιστούν δυνατή, κατά τη γνώμη μου, την κατανόηση του λόγου για τον οποίο, ελλείψει θετικού ορισμού της «παρακράτησης στην πηγή», υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435, το Δικαστήριο θεώρησε ότι ο όρος αυτός αφορούσε κάθε φόρο επί των εισοδημάτων που πραγματοποιούνται στο κράτος στο οποίο διανέμονται τα μερίσματα: πρώτον, γενεσιουργός αιτία του οποίου είναι η καταβολή μερισμάτων ή οποιασδήποτε άλλης μορφής αποδόσεως τίτλων, δεύτερον, βάση υπολογισμού του είναι η απόδοσή τους και, τρίτον, υποκείμενος στον φόρο είναι ο κάτοχος των τίτλων αυτών 14.
In my view, these observations show why, in the absence of a positive definition of ’withholding tax’ for the purpose of Article 5(1) of Directive 90/435, the Court has held that the term covered any tax on income received in the Member State in which dividends are distributed where, first, the chargeable event for the tax is the payment of dividends or of any other income from shares, second, the taxable amount is the income from those shares and, third, the taxable person is the holder of the shares. 14
Στο μέτρο που, όπως προαναφέρθηκε, μπορεί πάντοτε να υφίσταται στην περίπτωση αυτή μία διπλή οικονομική φορολογία, η οδηγία 90/435 προβλέπει ότι,
In other words, while Article 5(1) of the directive prohibits the collection at source of a tax on dividends paid to a parent company established in another Member State, the prohibition does not extend to the payment by the subsidiary of corporation tax on income generated by its economic activity, even if that tax is deducted at source and it is paid in conjunction with the distribution of profits.
Στην υπό κρίση υπόθεση, η Burda και η Επιτροπή θεωρούν ότι η επιβάρυνση που προβλέπει το άρθρο 28, παράγραφος 4, του KStG 1996 πληροί τα τρία προαναφερθέντα κριτήρια, οπότε μία τέτοια επιβάρυνση πρέπει να απαγορεύεται δυνάμει του άρθρου
In the main proceedings, Burda and the Commission consider that the charge provided for by Paragraph 28(4) of the KStG 1996 fulfils the three criteria set out above, so
12 — Άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435.
12 — Article 4(1) of Directive 90/435.
Βλ. επίσης απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2006, C-446/04, Test Claimants in the FII Group Litigation (Συλλογή 2006, σ.
See also Case C-446/04 Test Claimants in the FII Group Litigation [2006] ECR I-11753, paragraph 104.
I-11753, σκέψη 104).
13 — Article 7(2) of Directive 90/435.
13 — Άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 90/435.
14 — Case C-375/98 Epson Europe [2000] ECR I-4243, paragraph 23; Océ Van der Grinten, paragraph 47; and Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 108.
11 — Κατά τη γνώμη μου, ορίζοντας αρνητικά την έννοια της «παρακράτησης στην πηγή», το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435 δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως διάταξη που παρεκκλίνει από την απαγόρευση, που αφορά το κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιήθηκε η διανομή, παρακράτησης στην πηγή κατά την έννοια της εν λόγω οδηγίας.
11 — In my view, by giving a negative definition to ‘withholding tax’, Article 7(1) of Directive 90/435 cannot be interpreted as an exception to the requirement that the Member State in which the distribution is made is not to charge withholding tax within the meaning of the directive.
Η διάταξη αυτή βοηθά, αντιθέτως να οριοθετηθεί η έννοια της παρακράτησης στην πηγή διευκρινίζοντας το καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 90/435.
On the contrary, that provision contributes to delimiting ’withholding tax’ by specifying the scope ratione materiae of Directive 90/435.
14 — Αποφάσεις της 8ης Ιουνίου 2000, C 375/98, Epson Europe, (Συλλογή 2000, σ.
Article 7(1) of the directive cannot therefore, it seems to me, be interpreted restrictively.
5, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435.
that a charge of that kind must be prohibited by virtue of Article 5(1) of Directive 90/435.
πραγματοποιείται από την οικονομική δραστηριότητα της Burda στη Γερμανία.
The German Government, on the other hand, submits that the tax in question falls only upon the subsidiary established in Germany so that, in particular, the third criterion formulated by the Court in its caselaw is not met.
Είναι βεβαίως αληθές ότι, μετά τη διόρθωση, ο φόρος εταιριών επιβλήθηκε επί των εισοδημάτων της κατηγορίας ΙΚ 02, που δεν είχαν φορολογηθεί ή που είχαν φορολογηθεί με συντελεστή 0 %, ελλείψει διανομής κερδών.
It is no doubt true that, after correction, the corporation tax was charged to income in category EK 02 which would not have been taxed or taxed at the nil rate had there not been a profit distribution.
Ωστόσο, εν προκειμένω, δεν νομίζω ότι το γεγονός αυτό έχει αποφασιστική σημασία.
However, in the present case, this circumstance does not appear to me decisive.
Φρονώ ότι η επιβάρυνση του άρθρου 28, παράγραφος 4, του KStG 1996 δεν μπορεί να εκτιμηθεί μεμονωμένα, διότι άλλως θα αλλοιώνονταν τα αντικειμενικά χαρακτηριστικά της φορολογίας αυτής.
For my part, I think the charge provided for by Paragraph 28(4) of the KStG 1996 cannot be assessed in isolation as otherwise the objective characteristics of that tax may be misunderstood.
Συγκεκριμένα, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η φορολογία αυτή επιβάλλεται μόνο στην περίπτωση ενός αρχικού «σφάλματος» της θυγατρικής εταιρίας όσον αφορά τη διανομή κερδών που υπερβαίνει τα ίδια κεφάλαια της εταιρίας αυτής.
It must not be forgotten that the tax is charged only in the event of an initial ‘error’ on the part of the subsidiary in an excessive distribution of profits set off against the company’s capital and reserves.
Με άλλα λόγια, αν η επιβάρυνση, κατόπιν διορθώσεως, του άρθρου 28, παράγραφος 4, του KStG 1996 συνιστούσε παρακράτηση στην πηγή κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435, θα έπρεπε να ισχύει το ίδιο (a fortiori) για την αρχική φορολογία, δηλαδή αυτήν που επιβάλλεται πριν τη διόρθωση που επέβαλε η γερμανική φορολογική αρχή.
In other words, if the charge, after correction, provided for by Paragraph 28(4) of the KStG 1996 is to be a withholding tax within the meaning of Article 5(1) of Directive 90/435, the same should apply (and with greater reason) to the initial tax, namely the tax charged before the correction by the German tax authority.
Η απλή διόρθωση, που επιβάλει εθνική φορολογική αρχή, αρχικής φορολογίας δεν μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να μεταβάλει τη νομική φύση της φορολογίας αυτής σε σχέση με την οδηγία 90/435.
An ordinary correction by a national tax authority of an initial tax assessment cannot, in my view, change the legal nature of that tax in relation to Directive 90/435.