natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-348/06 P και, κατά μείζονα λόγο, αβάσιμα αναμένει από το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση αρχής σχετικά με την ακολουθητέα μέθοδο για τον υπολογισμό της αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας που απορρέει από την απώλεια μιας ευκαιρίας.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-348/06 P
Άλλωστε, σχετικά με το ζήτημα αυτό, θα υπάρχει πληθώρα διαφορετικών καταστάσεων που θα μπορούν να αξιολογηθούν μόνο κατά περίπτωση.
Commission is not justified in criticising the assessment of the Court of First Instance or, a fortiori, in expecting the Court of Justice to deliver a decision of principle on the method which must be used to calculate compensation for the material damage resulting from the loss of an opportunity.
Δεύτερον, η M.-C. Girardot διατείνεται ότι ο ισχυρισμός ότι το Πρωτοδικείο επιδίκασε αποζημίωση για την απώλεια μιας εξασφαλίσεως και όχι για την απώλεια μιας ευκαιρίας είναι απαράδεκτος, καθόσον ο ισχυρισμός αυτός δεν προβλήθηκε πρωτοδίκως.
Moreover, she submits that there exists, in that regard, a large number of different situations which can be dealt with only on a case-by-case basis. Secondly, Ms Girardot claims that the plea alleging that the Court of First Instance is making good the loss of a guarantee and not the loss of an opportunity is inadmissible since that plea was not raised at first instance before the Court of First Instance.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 61, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίοδος, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, να ορίσει ότι η ζημία την οποία η M.-C. Girardot υπέστη από το πταίσμα της Επιτροπής να μην εξετάσει την υποψηφιότητά της για μια από τις σχετικές θέσεις και η οποία οδήγησε στην απώλεια μιας ευκαιρίας προσλήψεως δύναται να αντισταθμιστεί δίκαια με την επιδίκαση ενός κατ’ αποκοπήν ποσού ίσου με καθαρές αποδοχές τριών μηνών και αντίστοιχου με το ποσό που η Επιτροπή θα όφειλε να καταβάλει εντός του χρονικού διαστήματος μετά την προειδοποίηση για την καταγγελία συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου, δηλαδή εν προκειμένω 18 917,43 ευρώ, πλέον ενός πάλι κατ’ αποκοπήν ποσού 5 000 ευρώ για την αντιστάθμιση του ότι η ενδιαφερόμενη δεν μπορεί πια να μετάσχει σε προσεχή διαδικασία προσλήψεως.
Consequently, the Commission asks the Court, in accordance with the second sentence of the first paragraph of Article 61 of the Statute of the Court of Justice, to declare that the damage suffered by Ms Girardot on account of the Commission’s wrongful act of failing to examine her application for one of the posts in question, and which entailed the loss of an opportunity of being recruited, may be fairly compensated for by the award of a lump sum equal to three months’ net pay and corresponding to the sum which the Commission must pay during the period of notice of a contract for an indefinite period — that is, in the present case, EUR 18 917.43 — increased by the sum, also fixed, of EUR 5 000 as compensation for the fact that the person concerned may no longer take part in a subsequent recruitment procedure.
Η M.-C. Girardot προτείνει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη ή, ούτως ή άλλως, ως αβάσιμη.
Ms Girardot proposes that the Court should dismiss the main appeal as inadmissible or, in any event, as unfounded.
Επί της ουσίας, και κατ’ αρχάς, η M.-C. Girardot υπογραμμίζει ότι, αν ο τρόπος που το Πρωτοδικείο αξιολόγησε στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση την έκταση της ζημίας δεν αντιστοιχεί με τον τρόπο που την αξιολόγησε σε άλλες υποθέσεις, τούτο οφείλεται στο ότι οι καταστάσεις δεν ήσαν όμοιες.
On the substance of the case, and as a preliminary point, Ms Girardot points out that, although the way in which the Court of First Instance assessed the extent of the damage in the judgment under appeal is not consistent with the way in which it has acted in other cases, this was because the situations were not similar.
Επί του παραδεκτού, ισχυρίζεται, πρώτον, ότι, κατά τη νομολογία, μόνον το Πρωτοδικείο είναι αρμόδιο να αξιολογήσει τη ζημία που απορρέει από την απώλεια μιας ευκαιρίας.
As regards admissibility, she claims, first, that, according to the case-law, the Court of First Instance has exclusive jurisdiction to assess the damage resulting from the loss of an opportunity. She considers that, unless the Commission takes issue with the Court of First Instance for having failed to specify the criteria used to assess the damage suffered by her, quod non, the
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά GIRARDOT την ευκαιρία αυτή (απόφαση του Πρωτοδικείου της 21ης Μαρτίου 1996, T-230/94, Farrugia κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996, σ.
COMMISSION v GIRARDOT deprived him of that opportunity (Case T-230/94 Farrugia v Commission [1996] ECR II-195, paragraph 43).
II-195, σκέψη 43). Πάντως, εν προκειμένω, δεν συζητείται πια ότι η παράνομη άρνηση της Επιτροπής να εξετάσει τις υποψηφιότητες της M.-C. Girardot την στέρησε από την ευκαιρία, αφενός, να γίνουν μία ή περισσότερες από αυτές δεκτές και, αφετέρου, να εκδηλώσει αργότερα και με αποτελεσματικό τρόπο το ενδιαφέρον της για οποιαδήποτε άλλη θέση αν εξακολουθούσε να έχει δικαίωμα να το κάνει.
In this case, it is no longer disputed that the Commission’s unlawful refusal to examine Ms Girardot’s applications deprived her of the opportunity, first, of having one or more of the applications accepted and, second, of usefully expressing an interest in any other post subsequently, if she had been entitled to do so.
μέθοδο την οποία δέχθηκε το Πρωτοδικείο, η M.-C. Girardot θεωρεί ότι οι αιτιάσεις της Επιτροπής αγνοούν παντελώς το δεύτερο μέρος της συλλογιστικής του Πρωτοδικείου, το οποίο χρησιμεύει ακριβώς για να καθοριστεί ο συντελεστής με τον οποίο πρέπει να πολλαπλασιαστεί η απώλεια των εισοδημάτων που θα προέκυπταν αν είχε αξιοποιηθεί η ευκαιρία αυτή και ο οποίος αντιστοιχεί στις πιθανότητες αξιοποιήσεως της εν λόγω ευκαιρίας.
Instance’s line of reasoning, the very purpose of which, she submits, is to determine the factor which must be applied to the loss of earnings that would have resulted if the opportunity had been realised and which represents the probability of the opportunity materialising.
Επί πλέον, φαίνεται δίκαιο, όταν υπάρχουν ίσες πιθανότητες προσλήψεως, ο υποψήφιος που έχασε μεγαλύτερο εισόδημα να αποζημιωθεί περισσότερο απ’ ό,τι ο υποψήφιος που είχε μικρότερη μισθολογική απώλεια.
Furthermore, it would seem fair that, where there is an equal probability of being recruited, a candidate who has suffered a greater loss of income should be awarded higher compensation than a candidate who has suffered a smaller loss of earnings.
Εφόσον οι υποψήφιοι αυτοί δεν βρίσκονται σε συγκρίσιμη κατάσταση, ουδεμία παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως δύναται να διαπιστωθεί.
Since such candidates are not in a comparable situation, there can be no infringement of the principle of equal treatment.
Δεύτερον, όσον αφορά τη φερόμενη μεταμόρφωση της έννοιας της απώλειας μιας ευκαιρίας σε απώλεια μιας εξασφαλίσεως, η M.-C. Girardot παρατηρεί ότι το διάβημα να καταγραφούν στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση τα οφέλη που θα μπορούσε να έχει λάβει αν είχε προσληφθεί και μετά να καθοριστεί το ποσοστό των πιθανοτήτων της να προσληφθεί είναι ένα κλασικό διάβημα που έχει γίνει δεκτό από το Πρωτοδικείο στην απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2004 στην υπόθεση Eagle κ.λπ. κατά Επιτροπής 23και που έχει καθιερωθεί στη βελγική θεωρία.
With regard, secondly, to the alleged misinterpretation of the notion of loss of an opportunity as loss of a guarantee, Ms Girardot notes that the approach used in the judgment under appeal, consisting in listing the advantages which she would have enjoyed if she had been recruited and of subsequently determining the percentage chance which she had of being recruited, is a traditional approach which has already been used by the Court of First Instance in its judgment of 5 October 2004 in Eagle and Others v Commission 23 and which is referred to in Belgian legal literature.
Η μέθοδος αυτή δεν διαστρέφει την έννοια της απώλειας μιας ευκαιρίας, αλλά είναι προσαρμοσμένη στην αποκατάσταση της ζημίας που απορρέει από την απώλεια μιας ευκαιρίας η οποία εξ ορισμού δεν είναι βέβαιο ότι θα αξιοποιηθεί.
That method does not misinterpret the notion of loss of chance, but is suited to the reparation of damage resulting from the loss of an opportunity which is not, by definition, certain to materialise.
Τρίτον, όσον αφορά τις δυσμενείς διακρίσεις που φέρεται ότι δημιουργούνται από τη
With regard, thirdly, to the discrimination brought about by the method employed by the Court of First Instance, Ms Girardot considers that the criticisms expressed by the Commission fail totally to take into account the second part of the Court of First
Κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, η διαφορά που έχει αναφυεί μεταξύ ενός μονίμου, δοκίμου ή εκτάκτου υπαλλήλου και του κοινοτικού οργάνου από το οποίο αυτός εξαρτάται ή εξαρτόταν και που αφορά την επιδίκαση αποζημιώσεως εντάσσεται, όταν ανάγεται στην εργασιακή σχέση που συνδέει τον ενδιαφερόμενο με το κοινοτικό όργανο, στο πλαίσιο του άρθρου 236 ΕΚ και του ΚΥΚ
According to the case-law, a dispute between an official or a temporary servant and the institution to which he is or was answerable concerning compensation for damage is pursued, where it originates in the relationship of employment between the person concerned and the institution, under Article 236 EC and the Staff Regulations and
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-348/06 P και βρίσκεται έξω από το πεδίο εφαρμογής των άρθρων 235 ΕΚ και 288 ΕΚ 24.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-348/06 P lies outside the sphere of application of Articles 235 EC and 288 EC.
στην παρεμπίπτουσα απόφαση καθώς και στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και, εν μέρει, αμφισβητήθηκε από την Επιτροπή στην παρούσα υπόθεση, είναι στην ουσία ανάλογες με εκείνες που διέπουν την εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 288 ΕΚ.
24 ment and in the judgment under appeal, although this is challenged in part by the Commission in this case — are therefore, in essence, analogous to those which govern the Community’s noncontractual liability, pursuant to Article 288 EC.
Εν προκειμένω, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, αντιθέτως προς το άρθρο 288, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, ούτε το άρθρο 236 ΕΚ ούτε ο ΚΥΚ παραπέμπουν στον κανόνα ότι η Κοινότητα οφείλει να αποκαθιστά τις προκαλούμενες από τα θεσμικά της όργανα ζημίες «σύμφωνα με τις γενικές αρχές του δικαίου που είναι κοινές στα δίκαια των κρατών μελών».
In that regard, it is to be noted that neither Article 236 EC nor the Staff Regulations, unlike the second paragraph of Article 288 EC, make reference to the rule that the Community must make good any damage caused by its institutions, ‘in accordance with the general principles common to the laws of the Member States’.
Από τη νομολογία σχετικά με τις κοινοτικές υπαλληλικές υποθέσεις που έχουν ως αντικείμενο την επιδίκαση αποζημιώσεως προκύπτει και ότι η στοιχειοθέτηση εξωσυμβατικής ευθύνης της Κοινότητας προϋποθέτει τη συνδρομή τριών σωρευτικών προϋποθέσεων, δηλαδή της ελλείψεως νομιμότητας της συμπεριφοράς που προσάπτεται στο κοινοτικό όργανο, του υποστατού της ζημίας και της υπάρξεως αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς και της προβαλλόμενης ζημίας 25.
It also follows from the caselaw concerning proceedings for compensation in the context of the Community public service that for the Community to incur noncontractual liability three cumulative conditions must be satisfied, namely the illegality of the allegedly wrongful act committed by the institutions, the existence of damage and the existence of a causal link between the act and the damage alleged to have been suffered.
Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι το Πρωτοδικείο δεν απέστη από τη νομολογία αυτή όταν έκρινε ότι, για να ζητήσουν την επιδίκαση αποζημιώσεως, υπάλληλοι έπρεπε να αποδείξουν πταίσμα του κοινοτικού οργάνου, το υποστατό βέβαιης και αποτιμητικής ζημίας καθώς και αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ του πταίσματος και της προβαλλόμενης ζημίας 26.
25In that context, the Court ruled that the Court of First Instance did not depart from that case-law, pointing out that in order to claim compensatory interest, officials had to demonstrate fault on the part of the institution, the existence of certain and quantifiable damage and a causal link between the fault and the alleged damage. 26
Κατά συνέπεια, οι προϋποθέσεις αυτές, των οποίων η συνδρομή διαπιστώθηκε
Those conditions — which were found to have been satisfied in the interim judg-
26 — Προαναφερθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Brazelli Lualdi κ.λπ., σκέψη 42.
26 — Commission v Brazzelli Lualdi and Others, paragraph 42.
Βλ. και την απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Δεκεμβρίου 1996, T-99/95, Stott κατά Επιτροπής (Συλλογή 1996, σ. II-2227, σκέψη 72).
See, also, Case T-99/95 Stott v Commission [1996] ECR II-2227, paragraph 72.
Ωστόσο, εφόσον η εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας διέπεται τόσο στην περίπτωση του άρθρου 288 ΕΚ όσο και σε αυτές του άρθρου 236 ΕΚ και του ΚΥΚ από όμοιες άγραφες αρχές, κατ’ εμέ τίποτα δεν εμποδίζει να εξεταστούν οι έννομες τάξεις των κρατών μελών για να εξακριβωθεί, αν όχι η ύπαρξη κοινών γενικών αρχών στα δίκαια των κρατών μελών, τουλάχιστον η αναγνώριση από ορισμένα από αυτά νομικών κατασκευών δυναμένων να επηρεάσουν τον κοινοτικό δικαστή.
However, since the noncontractual liability of the Community is governed both in the case of Article 288 EC and in that of Article 236 EC and the Staff Regulations by similar unwritten principles, I take the view that there is nothing to preclude the carrying out of an examination of the legal systems of the Member States in order to ascertain, if not whether there exist any general principles common to the laws of the Member States, at least whether some of them recognise any legal constructions from which the Community judicature may draw inspiration.
Άλλωστε, σύντομη μελέτη των εθνικών δικαίων μπορεί να αποδειχθεί εδώ ενδιαφέρουσα, αφενός, όσον αφορά τον ορισμό που δίνουν στην απώλεια μιας ευκαιρίας και τη δυνατότητα που της αναγνωρίζουν να γίνει το αντικείμενο αποζημιώσεως και, αφετέρου, όσον αφορά τη μέθοδο που ορισμένα από τα δίκαια αυτά δέχονται για να αξιολογείται η έκταση της ζημίας που απορρέει από μια τέτοια απώλεια.
Moreover, a brief survey of national laws may be of interest in the present case from the point of view of how they define the loss of an opportunity, whether or not they classify such a loss as capable of compensation and the method which some of those laws use to evaluate the extent of the damage resulting from that type of loss.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά GIRARDOT κατανοητό το διάβημα του Πρωτοδικείου στην παρούσα υπόθεση, το οποίο σίγουρα έλαβε υπόψη ορισμένες εθνικές έννομες τάξεις, διάβημα που, υπό το φως των τελευταίων, δεν είναι τόσο «παράλογο» όσο ισχυρίζεται η Επιτροπή στην αίτηση αναιρέσεως.
COMMISSION v GIRARDOT a better understanding of the approach of the Court of First Instance in this case — which certainly took into consideration some national legal systems — an approach which, in the light of the latter, does not seem as ‘illogical’ as the Commission claims in the main appeal.
Αντιθέτως, η έννοια της απώλειας μιας ευκαιρίας και η δυνατότητα να γίνει αυτή καθ’ εαυτή η εν λόγω απώλεια αντικείμενο αποζημιώσεως, ιδίως δε στις εργατικές διαφορές και/ή στις εθνικές δημοσιοϋπαλληλικές διαφορές, αναγνωρίζονται στο βελγικό, στο ελληνικό, στο ισπανικό, στο γαλλικό, στο ιρλανδικό, στο ιταλικό, στο λουξεμβουργιανό και στο ολλανδικό δίκαιο και στο δίκαιο του Ηνωμένου Βασιλείου.
By contrast, the notion of loss of opportunity and the possibility of compensating for it as such, in particular in disputes in the field of employment law and/or the national public service, are recognised in Belgian, Spanish, French, Greek, Irish, Italian, Luxembourg, Netherlands and United Kingdom laws.
Η εξέταση των δικαίων των κρατών μελών στο χρονικό σημείο που ασκήθηκε η προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου, δηλαδή το 2003, δεν καθιστά δυνατό να συναχθεί μια κοινή στα δίκαια αυτά γενική αρχή βάσει της οποίας η απώλεια μιας ευκαιρίας προσλήψεως συνιστά ζημία η οποία δύναται να γίνει αντικείμενο αποζημιώσεως, και η οποία, επί πλέον, αποκαθίσταται με τον ίδιο ή όμοιο τρόπο.
It is not possible from an examination of the laws of the Members States at the time of the application initiating proceedings before the Court of First Instance, that is to say in 2003, to identify a common general principle underlying such rights under which the loss of an opportunity to be recruited constitutes damage capable of compensation, which, moreover is made good in accordance with common or comparable rules.
Στην ουσία, στα δίκαια αυτά η έννοια της απώλειας μιας ευκαιρίας ορίζεται ως διάψευση μιας ελπίδας να ληφθεί ένα όφελος και/ή να αποφευχθεί ένας κίνδυνος.
Essentially, according to those laws, the notion of loss of opportunity is defined as the unrealised expectation of obtaining an advantage and/or of avoiding the occurrence of a risk.
Όταν πρόκειται τουλάχιστον για απώλεια της ευκαιρίας να ληφθεί ένα προεξοφλούμενο όφελος, η οποία είναι η περίπτωση την οποία αφορά η παρούσα υπόθεση (απώλεια ευκαιρίας προσλήψεως), ένα κοινό σημείο των εθνικών δικαίων που την αναγνωρίζουν είναι ότι η απώλεια αυτή λαμβάνει χώρα υπό συνθήκες εντός των οποίων κάτι που είναι απρόβλεπτο καθιστά εντελώς άγνωστο το αν θα επέλθει το αποτέλεσμα που ελπίζει ο ενδιαφερόμενος.
With regard at least to the loss of an opportunity to obtain an anticipated advantage — which is the situation in this case (the loss of an opportunity to be recruited) — a feature common to the national laws which recognise it is that it applies where an uncertain event occurs and thereby renders the expected result forever unknown.
Επί πλέον, γενικά, τα δίκαια αυτά απαιτούν η χαμένη ευκαιρία να ήταν σοβαρή, υπό την έννοια ότι ήταν ισχυρή η πιθανότητα να αξιοποιηθεί η ευκαιρία αυτή.
Moreover, in general, those laws require that the lost opportunity should be genuine inasmuch as the probability that it will materialise must be high.
Έτσι, ο σοβαρός χαρακτήρας της ευκαιρίας που χάθηκε είναι γνώμονας για το βέβαιο της ζημίας που προκλήθηκε.
The genuine nature of a lost opportunity therefore constitutes an instrument for measuring the certainty of the damage suffered.
Όσο για την αξιολόγηση της ζημίας που προκλήθηκε από την απώλεια μιας ευκαιρίας, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για περιουσιακή ζημία ή ηθική βλάβη 28, τα
As regards evaluating the damage caused by the loss of an opportunity, regardless of whether the damage is regarded as nonmaterial or material, 28the national courts carry out an assessment on equitable principles. In Belgium, the economic value of
28 — Στην Ισπανία, στον τομέα της αστικής ευθύνης, η απώλεια ευκαιρίας θεωρείται ηθική βλάβη δυναμένη να γίνει αντικείμενο χρηματικής ικανοποιήσεως, ενώ στα άλλα εθνικά δίκαια δύναται και να θεωρηθεί ηθική βλάβη.
28 — In Spain, in the field of civil liability, the loss of an opportunity is regarded as nonmaterial damage for which compensation may be awarded, whereas under other national laws it may also be regarded as material damage.
27 — Έτσι, στο πορτογαλικό δίκαιο, κατά τη διοικητική νομολογία και τον νέο κώδικα διοικητικής δικονομίας, η αποκατάσταση της βλάβης σχετικά με τη σταδιοδρομία ενός υπαλλήλου λαμβάνει τη μορφή αναδρομικής ανασυστάσεως της σταδιοδρομίας του όπως αυτή θα είχε χωρίς την ακυρωθείσα πράξη.
27 — Thus, under Portuguese law, according to the administrative caselaw and the new Code of Administrative Court Procedure, reparation of damage to the career of an official takes the form of a retroactive reconstruction of that career as it ought to have progressed in the absence of the act which has been declared void.
Στο δανικό δίκαιο, το οποίο δεν αναγνωρίζει την έννοια της απώλειας ευκαιρίας, οι αποφάσεις των δημοσίων αρχών που έχουν διαδικαστικό ή ουσιαστικό ελάττωμα μπορούν να στηρίξουν αίτημα αποζημιώσεως όταν υπήρχε κάποια πιθανότητα να είχε προσληφθεί το σχετικό πρόσωπο αν η απόφαση δεν είχε το ελάττωμα αυτό.
Under Danish law, which does not contain the notion of loss of opportunity, the decisions of public authorities which are unlawful on account of procedural or substantive errors may form the basis of an application for damages, in the context of which demonstration of a causal link between the unlawful act and the damage is established where there exists a certain probability that the person in question would have been employed if the decision had not been unlawful on account of that error.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MENGOZZI — ΥΠΟΘΕΣΗ C-348/06 P των ζημιών, φροντίζοντας να τηρηθεί η αρχή της πλήρους αποκαταστάσεως της ζημίας 32, ή, στην ειδική περίπτωση που αποκαθίσταται ένα δικαίωμα του παθόντος (π.χ. επανένταξη ή ανακατάταξη), να αξιολογήσει τη ζημία βάσει της διαφοράς μεταξύ των αποδοχών που ο υπάλληλος θα είχε λάβει αν είχε παραμείνει εν ενεργεία και των αποδοχών που όντως έλαβε 33.
OPINION OF MR MENGOZZI — CASE C-348/06 P sation for the damage 32or, in the specific case in which the victim’s right is restored (for example, reinstatement or reclassification), an assessment of the damage on the basis of the difference between the salary that the official would have received if he had remained in active employment and his actual earnings.
Στην Ιταλία, το Corte suprema di cassazione έχει δεχθεί τη μέθοδο που λαμβάνει υπόψη τη διαφορά μεταξύ των αποδοχών που ο εργαζόμενος θα είχε λάβει στην περίπτωση που είχε αξιοποιηθεί η ευκαιρία προαγωγής του και των αποδοχών που όντως έλαβε και έχει επιδικάσει στον εργαζόμενο κλάσμα του ποσού αυτού αντίστοιχο με τις πιθανότητες προαγωγής του 34.
33 In Italy, the Corte suprema di cassazione (Supreme Court of Cassation) approved a method which took into account the difference between the salary which a worker would have received if the opportunity to be promoted had materialised and that which he actually received and ruled that it was permissible to award a worker a percentage of that amount equal to the possibility of obtaining the promotion.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο πλαίσιο του εργατικού δικαίου, η αποτίμηση της απώλειας της ευκαιρίας να αποκτηθεί μια θέση εργασίας έγινε με αξιολόγηση των πιθανοτήτων να αποκτηθεί η θέση αυτή και με πολλαπλασιασμό του υποθετικά απολεσθέντος μισθού με το κλάσμα αυτό 35.
34In the United Kingdom, in the context of employment law, quantification of the loss of an opportunity to fill a post was carried out by evaluating the percentage chance of filling the post and multiplying that percentage by the amount of wages hypothetically lost. 35
Οι μέθοδοι αυτές φαίνεται να επηρέασαν το Πρωτοδικείο στην παρούσα υπόθεση.
Those methods seem to have inspired the Court of First Instance in this case.
εθνικά δικαστήρια προβαίνουν σε μια εκτίμηση κατά δίκαια κρίση. Στο Βέλγιο, η οικονομική αξία της ευκαιρίας που χάθηκε γίνεται το αντικείμενο εκτιμήσεως κατά δίκαιη κρίση υπό την έννοια ότι ο δικαστής, αφού διαπιστώσει ότι δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία αξιολογήσεως της ζημίας, λαμβάνει υπόψη κατά τη συνείδησή του όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τον υπολογισμό της 29.
The the lost opportunity is the subjectmatter of an assessment ex aequo et bono, in that a court, having found that there is no specific evidence for the purposes of evaluating the damage, takes into account, according to conscience, all the evidence capable of having an influence on its calculation.
Παραδείγματος χάριν, σε μια δημοσιοϋπαλληλική διαφορά η ζημία την οποία υπέστη εκείνος που έχασε μια σοβαρή ευκαιρία προαγωγής αξιολογήθηκε στο 50 % της διαφοράς μεταξύ των αποδοχών που θα είχε λάβει κατόπιν της προαγωγής αυτής και των αποδοχών που συνέχισε να λαμβάνει ελλείψει της προαγωγής αυτής 30.
For example, in matters relating to the public service, the damage suffered by a person who has lost a genuine chance of promotion has been evaluated at 50% of the difference between the salary that the official would have obtained following that promotion and that which he received in the absence of that promotion.