natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρέπει να σημειωθεί ότι στις 7 Φεβρουαρίου 2006, δηλαδή κατά την ημερομηνία ασκήσεως της προσφυγής, οι ανακοινώσεις αυτές δεν ίσχυαν πλέον και είχαν αντικατασταθεί από την ανακοίνωση 2005, από 1ης Ιανουαρίου 2006 22.
It should be noted that on 7 February 2006, the date when the application in the current proceedings was lodged before the Court, those communications were no longer in force and had been replaced by the 2005 Communication with effect from 1 January 2006. 22
Νομίζω ότι στην παρούσα υπόθεση το Δικαστήριο πρέπει να λάβει ως βάση
I consider that in the context of the present proceedings it would be appropriate for the Court to use, inter alia, the more
Κατά πάγια νομολογία, στο Δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμά σε κάθε υπόθεση, ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων, ποιες χρηματικές κυρώσεις θα επιβάλει 19.
According to its settled caselaw, it is for the Court to assess in each case, in the light of the circumstances of the case, the financial penalties to be imposed.
Η επιβολή χρηματικής ποινής κατ’ εφαρμογή του άρθρου 228 ΕΚ εμπίπτει δηλαδή στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου.
19 The fixing of a sanction pursuant to Article 228 EC thus lies within the exclusive remit of the Court. In exercising its discretion, it is for the Court to fix the lump sum and/or penalty payment
20 — Βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 4ης Ιουλίου 2000, C-387/97, Επιτροπή κατά Γαλλίας (Συλλογή 2000, σ. I-5047, σκέψη 89).
20 — See Case C-387/97 Commission v Greece [2000] ECR I-5047, paragraph 89.
I-6263, ειδικότερα σκέψεις 80 έως 82).
18 — See Case C-304/02 Commission v France [2005] ECR I-6263, in particular paragraphs 80 to 82.
21 — Όπ.π. σκέψη 87.22 — Βλ. σημείο 25 της ανακοίνωσης 2005.
21 — See Commission v Greece, cited in footnote 20, paragraph 87.22 — See paragraph 25 of the 2005 Communication.
19 — Όπ.π., σκέψη 86.
19 — Commission v France, cited in footnote 18, paragraph 86.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-70/06 διαπιστώνουν τέτοιες παραβάσεις βάσει του άρθρου 226 ΕΚ.
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-70/06 the Court establishing a breach of Community law pursuant to Article 226 EC.
αναφοράς ιδίως την ανακοίνωση 2005 που είναι η πλέον πρόσφατη και τα αιτήματα των διαδίκων για να κρίνει αν πρέπει εν προκειμένω να επιβληθεί χρηματική κύρωση και στην περίπτωση αυτή να καθορίσει το ποσό της.
recent 2005 Communication, together with the submissions of the parties, as a useful point of reference for establishing whether a financial sanction should be imposed in the present case, and if so, the amount of that sanction.
Καταλήγοντας στο συμπέρασμα αυτό θεωρώ ότι η παραπομπή της Επιτροπής στις παλαιές ανακοινώσεις της δεν εμπόδισε την Πορτογαλία να υπερασπίσει τα συμφέροντά της στην παρούσα δίκη και ότι τηρήθηκαν οι αρχές της διαφάνειας του προβλέψιμου και της ασφάλειας δικαίου.
In reaching this finding, I consider that the reference by the Commission to its earlier communications did not hinder Portugal in defending its interests in the course of the current proceedings and that the principles of transparency, predictability and legal certainty have been observed.
Με τα υπομνήματά της η Πορτογαλία υπογράμμισε το γεγονός ότι η ανακοίνωση 2005 αντικατέστησε τις παλαιές ανακοινώσεις της Επιτροπής και, όπως αναφέρει στα υπομνήματά της, η Πορτογαλία στηρίχθηκε ιδίως στα σημεία 13.3 και 13.4 της ανακοίνωσης 2005.
Portugal itself, in its written pleadings, highlighted the fact that the 2005 Communication had replaced the Commission’s earlier communications and indeed, as can be seen from Portugal’s pleadings, that Member State specifically relied on paragraphs 13.3 and 13.4 of the 2005 Communication.
Κατά τη γνώμη μου η Πορτογαλία γνώριζε πολύ καλά το κείμενο της ανακοίνωσης 2005 και ότι η ανακοίνωση αυτή μπορούσε να χρησιμεύσει ως βάση αναφοράς στην περίπτωση που το Δικαστήριο επέβαλε χρηματική κύρωση.
In my opinion, Portugal was fully aware of the contents of the 2005 Communication and that it could be used as a point of reference in relation to the imposition of financial sanctions by the Court.
Ειδικότερα η διαδικασία του άρθρου 228, παράγραφος 2, ΕΚ έχει ως στόχο να προτρέψει το κράτος μέλος της παραβάσεως να εκτελέσει την απόφαση του Δικαστηρίου που διαπιστώνει την παράβαση και κατ’ αυτόν τον τρόπο να εξασφαλίζεται η αποτελεσματική εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου από το κράτος αυτό.
In concrete terms, the procedure laid down in Article 228(2) EC is aimed at inducing a defaulting Member State to comply with a judgment establishing a failure to fulfil obligations, thereby ensuring that Community law is in fact applied by that State.
Οι κυρώσεις που προβλέπει η διάταξη αυτή, δηλαδή το κατ’ αποκοπή ποσό και η χρηματική ποινή, επιδιώκουν αμφότερες τον ίδιο σκοπό.
The sanctions provided for by that provision, namely a lump sum and a penalty payment, are both intended to achieve this objective.
Η καταδίκη στην καταβολή χρηματικής ποινής και/ή κατ’ αποκοπή ποσού έχει σκοπό να ασκήσει οικονομική πίεση στο κράτος μέλος που θα το παρακινήσει να τερματίσει τη διαπιστωθείσα παράβαση.
The purpose of imposing a penalty payment and/or a lump sum is to place a Member State under economic pressure which induces it to put an end to the infringement that has been established.
Οι χρηματικές κυρώσεις που επιβάλλονται πρέπει συνεπώς να καθορίζονται αναλόγως του βαθμού πειθούς που απαιτείται ώστε να μεταβάλει τη συμπεριφορά του το συγκεκριμένο κράτος μέλος 23.
The financial penalties imposed must therefore be decided on according to the degree of persuasion needed for the Member State in question to alter its conduct. 23
Στην υπόθεση C-304/02, Επιτροπή κατά Γαλλίας, το Δικαστήριο έκρινε ότι, ενώ η επιβολή χρηματικής ποινής φαίνεται ιδιαίτερα κατάλληλη για να παρακινήσει ένα κράτος μέλος να παύσει, το ταχύτερο δυνατόν, παράβαση που, χωρίς το μέτρο αυτό, θα κινδύνευε να διαιωνισθεί, η επιβολή κατ’ αποκοπήν ποσού στηρίζεται περισσότερο στην αποτίμηση των συνεπειών
In Case C-304/02 Commission v France, the Court stated that while the imposition of a penalty payment seems particularly suited to inducing a Member State to put an end as soon as possible to a breach of obligations which, in the absence of such a measure, would tend to persist, the imposition of a lump sum is based more on assessment of
I-2461, σκέψεις 59 και 60).
23 — Case C-177/04 Commission v France [2006] ECR I-2461, paragraphs 59 and 60.
Νομίζω ότι για να εφαρμοστεί με τον κατάλληλο τρόπο η διαδικασίας εκτελέσεως που προβλέπει το άρθρο 228 ΕΚ, πρέπει να θεωρηθεί ότι συνιστά εργαλείο για την πλήρη επίτευξη των στόχων των διαδικασιών που προβλέπει το άρθρο 226 ΕΚ, δηλαδή να τερματίζονται οι παραβιάσεις του κοινοτικού δικαίου και συγχρόνως να αποτρέπονται τα κράτη μέλη από την παράλειψη εκτελέσεως των αποφάσεων του Δικαστηρίου που
In my view, in order to apply the enforcement procedure provided by Article 228 EC in a consequent manner, that procedure must be understood as a tool for fully realising the objective of Article 226 EC proceedings, which is to bring infringements of Community law to an end, and at the same time as a means of dissuading Member States from failing to comply with the judgments of
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ της μη εκτελέσεως των υποχρεώσεων του οικείου κράτους μέλους επί των ιδιωτικών και δημοσίων συμφερόντων, ιδίως όταν η παράβαση έχει συνεχιστεί επί μακρό χρονικό διάστημα αφότου εκδόθηκε η απόφαση που τη διαπίστωσε αρχικά 24.
COMMISSION v PORTUGAL the effects on public and private interests of the failure of the Member State concerned to comply with its obligations, in particular where the breach has persisted for a long period since the judgment which initially established it. 24
Όσον αφορά το ύψος της χρηματικής ποινής, τα βασικά κριτήρια που πρέπει να ληφθούν υπόψη για να εξασφαλιστεί η καταναγκαστική φύση της χρηματικής ποινής ενόψει ομοιόμορφης και αποτελεσματικής εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου είναι κατ’ αρχήν η διάρκεια της παράβασης, ο βαθμός βαρύτητάς της και η ικανότητα πληρωμής του οικείου κράτους μέλους.
As regards the amount of the penalty payment, the basic criteria which must be taken into account in order to ensure that such payments have coercive force and Community law is applied uniformly and effectively are, in principle, the duration of the infringement, its degree of seriousness and the ability of the Member State to pay.
Για την εφαρμογή των κριτηρίων αυτών πρέπει να ληφθούν υπόψη ιδίως οι συνέπειες που έχει η παράλειψη εκτελέσεως επί των ιδιωτικών και δημοσίων συμφερόντων και το επείγον του εξαναγκασμού του οικείου κράτους μέλους σε συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις του 25.
In applying those criteria, regard should be had in particular to the effects of failure to comply on private and public interests and to the urgency of getting the Member State concerned to fulfil its obligations. 25
Εν προκειμένω η Επιτροπή προτείνει να καθοριστεί στο 1 (ένα) ο συντελεστής διάρκειας.
The Commission submits that the coefficient for duration of the infringement should be fixed at 1 in the present proceedings.
Όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε από τα υπομνήματα της Επιτροπής, ο συντελεστής αυτός προσδιορίστηκε με βάση την ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή αποφάσισε να ασκήσει την προσφυγή στην παρούσα υπόθεση, δηλαδή τη 12η Οκτωβρίου 2005.
As can be seen from the Commission’s pleadings, that coefficient was calculated by reference, inter alia, to the date when the Commission decided to initiate the present proceedings, that is 12 October 2005.
Κατά τη γνώμη μου, η πρόταση της Επιτροπής σχετικά μες τη διάρκεια εμφανίζει πλάνη.
In my view, the proposal of the Commission in relation to duration is flawed.
Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η Επιτροπή άσκησε την προσφυγή της στις 7 Φεβρουαρίου 2006, το Δικαστήριο έκρινε με την απόφαση της 14ης Μαρτίου 2006, Επιτροπή κατά Γαλλίας, ότι η διάρκεια της παράβασης κατά την έννοια του άρθρου 228 ΕΚ εκτιμάται βάσει του χρονικού σημείου κατά το οποίο το Δικαστήριο εκτιμά τα πραγματικά περιστατικά και όχι αυτού
Aside from the fact that the Commission did not actually bring the present proceedings until 7 February 2006, the Court in Case C-177/04 Commission v France stated that the duration of an infringement pursuant to Article 228 EC must be assessed by reference to the time when the Court assesses the facts, not the
Νομίζω ότι υπό τις περιστάσεις τη παρούσας υπόθεσης η επιβολή χρηματικής ποινής αποτελεί κατάλληλο μέσο για να παρακινηθεί ή να πεισθεί η Πορτογαλία να μεταβάλει τη συμπεριφορά της και να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1, παράγραφος 1, και 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, της οδηγίας 89/665.
I consider in the light of the circumstances of the case that the imposition of a penalty payment is a suitable means to induce or persuade Portugal to alter its conduct and to comply with its obligations pursuant to Articles 1(1) and 2(1)(c) of Directive 89/665.
Κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν εν προκειμένω πολλά στοιχεία που δείχνουν ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να συνεχιστεί η επίδικη παράβαση αν δεν επιβληθεί χρηματική ποινή στην Πορτογαλία.
In my view, there is sufficient evidence in the present proceedings to suggest that there is a real danger that the infringement in question will persist unless a penalty payment is imposed on Portugal.
25 — Απόφαση του Δικαστηρίου της 4ης Ιουλίου 2000, Επιτροπή κατά Ελλάδας (όπ.π. υποσημείωση 20, σκέψη 92).
In that regard, at the oral hearing on 5 July 2007 it was evident that the Portuguese Republic had not taken the necessary action to comply with the judgment in Case C-275/03, despite its repeated earlier statements that such action was imminent.
24 — Προαναφερθείσα απόφαση, σκέψη 81.
24 — See paragraph 81.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-70/06 κατά το οποίο η Επιτροπή προσφεύγει στο Δικαστήριο 26.
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-70/06 time at which the case is brought before it by the Commission. 26
Υπό τις συνθήκες αυτές νομίζω ότι ο συντελεστής 2 αντανακλά δεόντως τη διάρκεια της παράβασης.
In those circumstances, I consider that a coefficient of 2 appears appropriate to take account of the duration of the infringement.
Όσον αφορά τη βαρύτητα της παράβασης, δεν νομίζω ότι είναι ορθή η πρόταση της Επιτροπής να καθοριστεί ο συντελεστής 11, επί κλίμακας με διαβάθμιση από 1 έως 20.
As regards the seriousness of the infringement, I do not consider that the Commission’s proposal of a coefficient of 11, on a scale of 1 to 20, for seriousness is correct.
Νομίζω ότι ο συντελεστής αυτός είναι πολύ υψηλός, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της υποθέσεως και της νομολογίας του Δικαστηρίου.
In my view, that coefficient is clearly excessive in the light of the circumstances of the present case and the previous caselaw of the Court.
Εν προκειμένω η εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-275/03, απαιτούσε, εκ μέρους της Πορτογαλίας, απλώς και μόνο τη λήψη μέτρων μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο των άρθρων 1, παράγραφος 1, και 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄ της οδηγίας 89/665 και ιδίως την κατάργηση του νομοθετικού διατάγματος 48 051.
In the present case, compliance with the judgment in Case C-275/03 only required the adoption by Portugal of measures of transposition into national law of Articles 1(1) and 2(1)(c) of Directive 89/665 and, in particular, the repeal of Decree-Law No 48051.
Είναι αναμφισβήτητο ότι η παράλειψη της Πορτογαλίας να λάβει τελειωτικά τα αναγκαία νομοθετικά μέτρα για την εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-275/03, που δημοσιεύθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2005, διαρκεί επί μεγάλο χρονικό διάστημα.
It is clear that the failure by Portugal to definitely adopt the necessary legislative measures to comply with the judgment in Case C-275/03, which was handed down on 14 October 2004, has persisted for a substantial period of time.
Κατά την ημέρα της επ’ ακροατηρίου συζήτησης στην παρούσα υπόθεση είχαν παρέλθει περί τα τρία έτη από τη δημοσίευση της απόφασης στην υπόθεση C-275/03 27.
On the date of the oral hearing in the present case nearly three years had elapsed since the judgment in Case C-275/03 was delivered. 27
Όσον αφορά τη νομολογία, η Πορτογαλική Κυβέρνηση ορθώς, κατά τη γνώμη μου, υπογράμμισε ότι το Δικαστήριο εφάρμοσε χαμηλότερο συντελεστή βαρύτητας, λόγου χάρη σε υποθέσεις που αφορούσαν τους κινδύνους για τη δημόσια υγεία, ζημίες του περιβάλλοντος και εξάντληση των αλιευτικών πόρων 28.
With regard to that caselaw, the Portuguese Government in my view correctly pointed out that a lower coefficient for seriousness in cases involving for example a threat to public health, damage to the environment and the depletion of fishing stocks was applied by the Court.
Θεωρώ συνεπώς ότι ο συντελεστής 4 που προτείνει η Πορτογαλική Κυβέρνηση είναι καταλληλότερος εν προκειμένω.
28I consider that the coefficient of 4 suggested by the Portuguese Government is thus more appropriate in the present case.
26 — Βλ. σκέψη 71.
26 — See paragraph 71.
Κατά τη γνώμη μου, η ημερομηνία κατά την οποία το Δικαστήριο εκτιμά τα πραγματικά περιστατικά είναι ημερομηνία απροσδιόριστη και άγνωστη στους διαδίκους.
In my view, the date of the Court’s assessment of the facts is an unidentifiable date which is not known by the parties.
Φρονώ ως εκ τούτου ότι για την επιβολή χρηματικής ποινής κατ’ εφαρμογή του άρθρου 228 ΕΚ, η διάρκεια της παράβασης πρέπει να εκτιμάται με βάση την ημερομηνία πραγματοποιήσεως της επ’ ακροατηρίου συζήτησης σε μια υπόθεση ή αν δεν πραγματοποιείται επ’ ακροατηρίου συζήτηση η ημερομηνία τερματισμού της έγγραφης διαδικασίας.
I consider therefore that for the purposes of imposing a penalty payment pursuant to Article 228 EC, the duration of the infringement must be assessed by reference to the date of the hearing in a case, or in the event that a hearing is not held, the date of the close of the written procedure.
27 — Βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Μαρτίου 2006, Επιτροπή κατά Γαλλίας (προαναφερθείσα στην υποσημείωση 23, σκέψεις 73 και 74).
27 — See by analogy Case C-177/04 Commission v France, cited in footnote 23, paragraphs 73 and 74.
Στην υπόθεση εκείνη το Δικαστήριο έκρινε ότι πρέπει να καθοριστεί συντελεστής τρία για τη διάρκεια, εφόσον η παράλειψη λήψεως των μέτρων μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο είχε διαρκέσει περί τα τέσσερα έτη.
In that case the Court considered that a coefficient of 3 for duration should be applied where a failure to adopt measures of transposition into national law had persisted for nearly four years.
28 — Συναφώς, η Πορτογαλία παρατηρεί ότι στην υπόθεση Επιτροπή κατά Ελλάδας (C-387/97, προαναφερθείσα στην υποσημείωση 20), η Επιτροπή είχε προτείνει συντελεστή βαρύτητας 6 για παράβαση που ενείχε κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και ενώ δεν είχε ληφθεί κανένα μέτρο για την εκτέλεση της προηγουμένης απόφασης του Δικαστηρίου.
28 — In that regard, Portugal noted that in Commission v Greece (cited in footnote 20), the Commission proposed a coefficient of 6 for seriousness concerning a failure to fulfil obligations which threatened public health and where no action had been taken to execute the previous judgment.
Στην υπόθεση Επιτροπή κατά Ισπανίας (C-278/01, προαναφερθείσα στην υποσημείωση 16) η Επιτροπή είχε προτείνει συντελεστή βαρύτητας 4 για παράβαση σχετικά με τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο μιας οδηγίας για την ποιότητα των υδάτων κολυμβήσεως που είχε ως στόχο την προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας.
While in Commission v Spain (cited in footnote 16), a coefficient of 4 for seriousness was proposed by the Commission in relation to a failure to transpose a directive on the quality of bathing waters and thus concerned the protection of the environment and public health.
Τέλος στην υπόθεση Επιτροπή κατά Γαλλίας (C-304/02, προαναφερθείσα στην υποσημείωση 18), που αφορούσε την κοινή πολιτική αλιείας, προτάθηκε συντελεστής βαρύτητας 10.
In addition, in Case C-304/02 Commission v France (cited in footnote 18), which concerned the common fisheries policy, a coefficient of 10 for seriousness was proposed.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ εξασφάλιση ανόθευτου ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά 30.
COMMISSION v PORTUGAL distorted. 30 Moreover, contrary to Portugal’s arguments, 31I consider that the possibility
Ναι μεν η παράβαση των υποχρεώσεων της οδηγίας 89/665 είναι μερική μόνο καθόσον η υπό κρίση υπόθεση και η υπόθεση C-275/03 αφορούν μόνο τα άρθρα 1, παράγραφος 1 και 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, και όχι ολόκληρο το κείμενο, όμως ο συντελεστής 4 για τη βαρύτητα δικαιολογείται κατά τη γνώμη μου λαμβανομένης υπόψη της σημασίας των διατάξεων αυτών που εξασφαλίζουν τη θέσπιση μέτρων αποζημιώσεως στα πρόσωπα που ζημιώνονται από την παράβαση των κανόνων περί συνάψεως συμβάσεων του Δημοσίου 29.
While the infringement of Directive 89/665 would appear to be partial, in that the present proceedings and the proceedings in Case C-275/03 relate to Articles 1(1) and 2(1)(c) of that directive rather than the directive in its entirety, the coefficient of 4 for seriousness is warranted given, in my view, the importance of the provisions in question which provide for the establishment of measures for the award of damages to persons injured by an infringement of the public procurement rules.
Η ύπαρξη τέτοιων διαδικασιών δεν προστατεύει απλώς τα συμφέροντα των συγκεκριμένων μερών, αλλά και εξασφαλίζει την πλήρη αποτελεσματικότητα της κοινοτικής πολιτικής περί συμβάσεων του Δημοσίου.
The availability of such procedures not only safeguards the interests of the parties in question, but also guarantees the full effectiveness of the Community’s public procurement policy.
Καταλήγοντας στο συμπέρασμα αυτό θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι δεν συμμερίζομαι την άποψη της Πορτογαλίας ότι δεν πρέπει να αποδοθεί πρωταρχική σημασία στην κοινοτική πολιτική στον τομέα των συμβάσεων του Δημοσίου.
In coming to this conclusion I would stress that I do not agree with the submissions of Portugal which would tend to suggest that the European Community’s policy on public procurement is not of any great importance.
Η πολιτική των συμβάσεων του Δημοσίου είναι κατά τη γνώμη μου κεφαλαιώδους σημασίας για την
Public procurement policy is, in my view, pivotal in ensuring that competition in the internal market is not judicial actions in this field by private parties more difficult and indeed costly.
Η κατάσταση αυτή νομίζω ότι είναι ικανή να αποθαρρύνει τους ιδιώτες για την άσκηση τέτοιας προσφυγής πράγμα που κωλύει την πλήρη αποτελεσματικότητα της κοινοτικής πολιτικής περί συμβάσεων του Δημοσίου.
This situation could, in my opinion, undermine the incentives of private parties to bring such actions and thus impair the full effectiveness of the Community’s public procurement policy.
30 — Πράγματι, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τη σημασία του τομέα των συμβάσεων του Δημοσίου που αντιπροσωπεύει το 16 % του ΑΕΠ της Κοινότητας και το 13,2 % του ΑΕΠ της Πορτογαλίας,
30 — Indeed the sheer size of the public procurement sector, which would appear to represent 16% of the Community’s GDP and 13.2% of Portugal’s GDP, can not be overlooked.
31 — Βλ. σημείο 31 ανωτέρω.
31 — See point 31 above.
29 — Βλ, κατ’ αντιδιαστολή την υπόθεση Επιτροπή κατά Γαλλίας (C-177/04, προαναφερθείσα στην υποσημείωση 23), στην οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι η παράβαση του κοινοτικού δικαίου λόγω της μερικής παράλειψης μεταφοράς μιας οδηγίας δεν εμφανίζει ιδιαίτερο βαθμό βαρύτητας και για τον λόγο αυτό καθόρισε συντελεστή βαρύτητας 1.
29 — See by contrast Case C-177/04 Commission v France (cited in footnote 23) where the Court considered that the infringement of Community law due to the partial non-transposition of a directive was not particularly serious and thus applied a coefficient for seriousness of 1.
I-3827), που αφορούσε τη μεταφορά του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ, του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών στον τομέα της ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων (ΕΕ L 210, σ.
In that case, the Court found that France had failed to comply with the judgment in Case C-52/00 Commission v France ([2002] ECR I-3827) as regards the transposition of Article 3(3) of Council Directive 85/374/EEC of 25 July 1985 on the approximation of the laws, regulations and administrative provisions of the Member States concerning liability for defective products (OJ 1985 L 210, p.
29), και συνεπώς παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 228 ΕΚ, διότι εξακολουθούσε να θεωρεί τον προμηθευτή του ελαττωματικού προϊόντος ως υπεύθυνο όπως ακριβώς και τον παραγωγό, οσάκις ο τελευταίος δεν μπορεί να προσδιοριστεί, ενώ ο προμηθευτής υπέδειξε στο θύμα εντός ευλόγου χρόνου την ταυτότητα αυτού που του προμήθευσε το προϊόν.
29), and had thus failed to fulfil its obligations under Article 228 EC as it continued to regard the supplier of a defective product as liable on the same basis as the producer where the producer cannot be identified, even though the supplier had informed the injured person within a reasonable time of the identity of the person who supplied him with the product.
32 — Το οποίο εξαρτά την επιδίκαση αποζημιώσεως στα πρόσωπα που ζημιώνονται λόγω παραβάσεως του κοινοτικού δικαίου περί συμβάσεων του Δημοσίου ή των εθνικών κανόνων που μεταφέρουν στην εσωτερική έννομη τάξη το δίκαιο αυτό από την απόδειξη αμελείας ή δόλου του κράτους ή των δημοσίων οργανισμών.
32 — Thereby making the award of damages to persons injured by a breach of Community law relating to public contracts, or the national laws implementing it, conditional on proof of fault or wilful misconduct on the part of the State or public entities.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MAZÁK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-70/06
OPINION OF MR MAZÁK — CASE C-70/06 amendment.
Συνεπώς, τα επιχειρήματα που η Πορτογαλική Κυβέρνηση αντλεί από το σημείο 13.4 της ανακοίνωσης του 2005 πρέπει και αυτά να απορριφθούν.
The arguments of the Portuguese Government based on paragraph 13.4 of the 2005 Communication should therefore also be rejected.