natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δεν αμφισβητείται ότι η γερμανική έννομη τάξη περιλαμβάνει ρυθμίσεις, όπως οι προαναφερθείσες στην ανωτέρω σκέψη 63 νομοθετικές διατάξεις, οι οποίες έχουν ως σκοπό, μεταξύ άλλων, να διασφαλίζουν την αποτελεσματική προστασία των δικαιωμάτων που αντλούν οι ιδιώτες από τον κανονισμό 2081/92.
It is not disputed that the German legal system provides legal instruments such as the legislative provisions mentioned in paragraph 63 above which are designed to ensure the effective protection of the rights which individuals derive from Regulation No 2081/92.
Δεν αμφισβητείται επίσης ότι η δυνατότητα ασκήσεως ένδικης προσφυγής κατά οποιασδήποτε συμπεριφοράς η οποία προσβάλλει τα δικαιώματα που απορρέουν από την καταχώριση μίας ΠΟΠ δεν παρέχεται αποκλειστικώς και μόνο στα πρόσωπα που χρησιμοποιούν νομίμως αυτή την ΠΟΠ.
It is also not disputed that the possibility of taking legal action against any conduct that might infringe the rights derived from a PDO is not reserved solely to the legitimate user of that designation.
Αντιθέτως, η δυνατότητα αυτή αναγνωρίζεται και σε ανταγωνιστές, ενώσεις επιχειρήσεων και οργανώσεις καταναλωτών.
It is, on the contrary, open to competitors, business associations and consumer organisations.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, οι οικείες γερμανικές ρυθμίσεις μπορούν να διασφαλίσουν την προστασία των συμφερόντων και άλλων προσώπων πλην των παραγωγών των προϊόντων για τα οποία έχει καταχωρισθεί μια ΠΟΠ, ιδίως δε των καταναλωτών.
In those circumstances, such legislation is capable of guaranteeing the protection of interests other than those of the producers of the goods protected by a PDO, in particular the interests of consumers.
Επιπλέον, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας τόνισε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ότι εκκρεμούν ενώπιον των γερμανικών δικαστηρίων ορισμένες υποθέσεις σχετικές τη χρήση της ονομασίας «parmesan» στη Γερμανία και μάλιστα σε μία από τις περιπτώσεις αυτές προσέφυγε δικαστικώς το Consorzio del formaggio Parmigiano Reggiano.
At the hearing, the Federal Republic of Germany moreover pointed out that several cases concerning the use in Germany of the name ‘Parmesan’ are currently pending before the German courts, one of which was brought by the Consorzio del formaggio Parmigiano Reggiano.
Όσον αφορά την αιτίαση της Επιτροπής που αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως που υπέχουν τα κράτη μέλη να επιβάλλουν αυτεπαγγέλτως κυρώσεις για τις παραβάσεως του άρθρου 13, παράγραφος 1, του κανονισμού 2081/92, επιβάλλονται οι ακόλουθες επισημάνσεις.
With regard to the Commission’s complaint concerning the obligation on the Member States to take on their own initiative the measures necessary to penalise infringements of Article 13(1) of that regulation, the following points must be made.
Κατ’ αρχάς, το άρθρο 10 του κανονισμού 2081/92 δεν επιβάλλει τέτοια υποχρέωση στα κράτη μέλη.
First of all, there is no such obligation under Article 10 of Regulation No 2081/92.
Εντούτοις, από το άρθρο 10, παράγραφος 4, του κανονισμού 2081/92, το οποίο ορίζει ότι, «[εάν] οι οριζόμενες υπηρεσίες ελέγχου ή/και οι ιδιωτικοί οργανισμοί κράτους μέλους διαπιστώνουν ότι ένα γεωργικό προϊόν ή ένα τρόφιμο που φέρει προστατευόμενη ονομασία καταγωγής αυτού του κράτους μέλους δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των προδιαγραφών, λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίσουν την τήρηση του παρόντος κανονισμού. […]», προκύπτει ότι αρμόδιοι σχετικώς είναι οι ιδιωτικοί οργανισμοί ή/και οι οριζόμενες υπηρεσίες ελέγχου του κράτους μέλους καταγωγής της οικείας ΠΟΠ.
Nevertheless, Article 10(4) of Regulation No 2081/92, by providing that ‘[i]f a designated inspection authority and/or private body in a Member State establishes that an agricultural product or a foodstuff bearing a protected name of origin in that Member State does not meet the criteria of the specification, they shall take the steps necessary to ensure that this Regulation is complied with …’, indicates that the designated inspection authority and/or private body in a Member State is that of the Member State from which the PDO comes.
Η άποψη ότι το άρθρο 10 του κανονισμού 2081/92 αφορά τις υποχρεώσεις των κρατών μελών καταγωγής των ΠΟΠ επιβεβαιώνεται από την περιεχόμενη στην παράγραφο 3 του εν λόγω άρθρου φράση «κάθε ελεγχόμενου παραγωγού ή μεταποιητή», καθώς και, αφενός, από το προβλεπόμενο με την παράγραφο 6 δικαίωμα προσβάσεως των παραγωγών στο σύστημα ελέγχου και, αφετέρου, από την επιβαλλόμενη με την παράγραφο 7 υποχρέωσή τους να καλύπτουν τις δαπάνες των ελέγχων.
The reference to the ‘producers or processors subject to their control’ in Article 10(3) of that regulation, like the producers’ right of access to the inspection system provided for in Article 10(6) and their obligation under Article 10(7) to bear the costs of the inspections, confirm that Article 10 of Regulation No 2081/92 concerns the obligations of the Member States from which the PDO comes.
Η ερμηνεία αυτή ενισχύεται επίσης από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 4, παράγραφος 2, στοιχείο ζ΄, και 5, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού 2081/92, από τα οποία προκύπτει ότι η αίτηση καταχωρίσεως πρέπει να περιέχει τις προδιαγραφές και να απευθύνεται στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η οικεία γεωγραφική περιοχή, ενώ οι προδιαγραφές αυτές πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον «τα σχετικά στοιχεία του ή των δομών ελέγχου που προβλέπονται στο άρθρο 10».
That interpretation is further reinforced by the provisions of Articles 4(2)(g) in conjunction with Article 5(3) and (4) of Regulation No 2081/92, which require that the application for registration includes the specification, that that application is addressed to the Member State in which the geographical area is located, and that the specification includes ‘details of the inspection structures provided for in Article 10’.
Επομένως, οι φορείς ελέγχου του κράτους μέλους καταγωγής της ΠΟΠ βαρύνονται με την υποχρέωση της διασφαλίσεως της τήρησης των προδιαγραφών της.
It follows that the inspection structures whose task it is to ensure compliance with the PDO specification are those of the Member State from which the PDO in question comes.
Κατά συνέπεια, οι γερμανικές υπηρεσίες ελέγχου δεν είναι αρμόδιες να εξετάζουν αν πληρούνται οι σχετικές προδιαγραφές οσάκις χρησιμοποιείται η ΠΟΠ «Parmigiano Reggiano».
The responsibility for monitoring compliance with the specification when the PDO ‘Parmigiano Reggiano’ is used therefore does not lie with the German inspection authorities.
Ασφαλώς, το άρθρο 13, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 2081/92 ορίζει ότι οι καταχωρισμένες ονομασίες πρέπει να προστατεύονται από «κάθε αντιποίηση, απομίμηση ή υπαινιγμό, ακόμη και αν αναφέρεται η πραγματική καταγωγή του προϊόντος ή εάν η προστατευόμενη ονομασία χρησιμοποιείται σε μετάφραση ή συνοδεύεται από εκφράσεις όπως: «είδος», «τύπος», «μέθοδος», «τρόπος», «απομίμηση» ή παρόμοιες».
It is true that Article 13(1)(b) of Regulation No 2081/92 requires that registered names be protected against any ‘misuse, imitation or evocation, even if the true origin of the product is indicated or if the protected name is translated or accompanied by an expression such as “style”, “type”, “method”, “as produced in”, “imitation” or similar’.
Εντούτοις, η Επιτροπή, αφενός, δεν απέδειξε ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον κανονισμό 2081/92 και, αφετέρου, δεν προσκόμισε στοιχεία από τα οποία να προκύπτει είτε ότι αυτό το κράτος μέλος δεν έλαβε μέτρα όπως τα προαναφερθέντα στη σκέψη 63 της παρούσας αποφάσεως είτε ότι τα μέτρα που ελήφθησαν δεν ήταν κατάλληλα να διασφαλίσουν την προστασία της ΠΟΠ «Parmigiano Reggiano».
Nevertheless, the Commission has not demonstrated that the Federal Republic of Germany has failed to comply with the obligations under Regulation No 2081/92, and it has not furnished proof that measures such as those referred to in paragraph 63 above were not taken or were not such as to protect the PDO ‘Parmigiano Reggiano’.
Κατόπιν των ανωτέρω, διαπιστώνεται ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, αρνούμενη επισήμως να επιβάλει αυτεπαγγέλτως κυρώσεις, εντός του εδάφους της, για τη χρήση της ονομασίας «parmesan» στη σήμανση προϊόντων που δεν πληρούν τις προδιαγραφές της ΠΟΠ «Parmigiano Reggiano» και ενθαρρύνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την αθέμιτη εκμετάλλευση της καλής φήμης της οποίας χαίρει το προστατευόμενο σε κοινοτικό επίπεδο αυθεντικό προϊόν, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 13, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 2081/92.
In the light of all the foregoing, it must be held that the Commission has not established that, by formally refusing to proceed against the use on its territory of the name ‘Parmesan’ on the labelling of products which do not comply with the requirements of the specification for the PDO ‘Parmigiano Reggiano’, the Federal Republic of Germany has failed to fulfil its obligations under Article 13(1)(b) of Council Regulation (EEC) No 2081/92.
Συνεπώς, η προσφυγή της Επιτροπής είναι απορριπτέα.
The action brought by the Commission must therefore be dismissed.
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον ο νικήσας διάδικος υπέβαλε σχετικό αίτημα.
Under Article 69(2) of the Rules of Procedure, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs, if they have been applied for in the successful party’s pleadings.
Δεδομένου ότι η Επιτροπή ηττήθηκε και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υπέβαλε σχετικό αίτημα, η Επιτροπή πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Since the Federal Republic of Germany has applied for costs and the Commission has been unsuccessful in all its pleas, the Commission must be ordered to pay the costs.
Σύμφωνα με την παράγραφο 4 του άρθρου αυτού, η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ιταλική Δημοκρατία και η Δημοκρατία της Αυστρίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
In accordance with Article 69(4), the Czech Republic, the Kingdom of Denmark, the Italian Republic and the Republic of Austria must bear their own costs.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφασίζει:
On those grounds, the Court (Grand Chamber) hereby:
Υπόθεση C-506/06
Case C-506/06
[αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]
(Reference for a preliminary ruling from the Oberster Gerichtshof (Austria))
«Κοινωνική πολιτική — Οδηγία 92/85/ΕΟΚ — Μέτρα που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και θηλαζουσών εργαζομένων — Έννοια του όρου “έγκυος εργαζομένη” — Απαγόρευση απόλυσης των εγκύων εργαζομένων από την έναρξη της εγκυμοσύνης τους μέχρι το πέρας της άδειας μητρότητας — Εργαζομένη που απολύθηκε ενώ τα ωάριά της, κατά τον χρόνο της απόλυσης, είχαν γονιμοποιηθεί τεχνητώς, αλλά δεν είχαν μεταφερθεί στη μήτρα της — Οδηγία 76/207/ΕΟΚ — Ίση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών εργαζομένων — Εργαζομένη που υποβάλλεται σε τεχνητή γονιμοποίηση — Απαγόρευση απόλυσης — Περιεχόμενο»
(Social policy — Directive 92/85/EEC — Measures to encourage improvements in the safety and health at work of pregnant workers and workers who have recently given birth or are breastfeeding — Meaning of ‘pregnant worker’ — Prohibition of dismissal of pregnant workers during the period from the beginning of their pregnancy to the end of the maternity leave — Woman dismissed where, at the date she was given notice of her dismissal, her ova had been fertilised in vitro, but not yet transferred to her uterus — Directive 76/207/EEC — Equal treatment for men and women — Woman undergoing in vitro fertilisation treatment — Prohibition of dismissal — Scope)
Ruiz-Jarabo Colomer της 27ης Νοεμβρίου 2007 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Opinion of Advocate General Ruiz-Jarabo Colomer delivered on 27 November 2007 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-506/06
SUMMARY — CASE C-506/06
Κοινωνική πολιτική — Προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων — Έγκυοι, λεχώνες και θηλάζουσες εργαζόμενες — Οδηγία 92/85
Social policy — Protection of the safety and health of workers — Pregnant workers and workers who have recently given birth or are breastfeeding — Directive 92/85
(Οδηγία 92/85 του Συμβουλίου, άρθρο 10, σημείο 1)
(Council Directive 92/85, Art. 10(1))
Κοινωνική πολιτική — Άνδρες και γυναίκες εργαζόμενοι — Πρόσβαση στην απασχόληση και όροι εργασίας — Ίση μεταχείριση — Οδηγία 76/207
Social policy — Male and female workers — Access to employment and working conditions — Equal treatment — Directive 76/207
(Οδηγία 76/207 του Συμβουλίου, άρθρα 2 § 1, και 5 § 1)
(Council Directive 76/207, Arts 2(1) and 5(1))
λόγω ωάρια, πριν τη μεταφορά τους στη μήτρα της ενδιαφερομένης, μπορούν, σε ορισμένα κράτη μέλη, να διατηρηθούν για μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ η επίμαχη στην κύρια δίκη εθνική ρύθμιση προβλέπει συναφώς τη δυνατότητα διατήρησης των γονιμοποιημένων ωαρίων μέχρι δέκα χρόνια.
Directive 92/85 on the introduction of measures to encourage improvements in the safety and health at work of pregnant workers and workers who have recently given birth or are breastfeeding and, in particular, the prohibition of dismissal of pregnant workers provided for in Article 10(1) of that directive must be interpreted as not extending to a female worker who is undergoing in vitro fertilisation treatment where, on the date she is given notice of her dismissal, her ova have already been fertilised by her partner’s sperm cells, so that in vitro fertilised ova exist, but they have not yet been transferred into her uterus.
Η οδηγία 92/85 σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και θηλαζουσών εργαζομένων και, ειδικότερα, η προβλεπόμενη από το άρθρο 10, σημείο 1, της οδηγίας αυτής απαγόρευση απόλυσης των εγκύων εργαζομένων πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν αφορούν εργαζόμενη που υποβάλλεται σε τεχνητή γονιμοποίηση, εφόσον, κατά τον χρόνο της κοινοποίησης της απόλυσης, η γονιμοποίηση των ωαρίων της εργαζομένης αυτής από τα σπερματοζωάρια του συντρόφου της είχε μεν πραγματοποιηθεί με αποτέλεσμα να υπάρχουν γονιμοποιημένα ωάρια στον δοκιμαστικό σωλήνα, πλην όμως αυτά δεν είχαν μεταφερθεί ακόμη στη μήτρα της εργαζομένης.
kept for an indeterminate period, with the national legislation in question in the case in question providing, in that regard, that the fertilised ova may be kept for a maximum period of 10 years. Therefore, applying the protection against dismissal laid down in Article 10 of Directive 92/85 in favour of a female worker before the transfer of the fertilised ova could have the effect of granting the benefit of that protection even where that transfer is postponed, for whatever reason, for a number of years or even where such transfer is definitively abandoned, the in vitro fertilisation having been carried out merely by way of precaution.
Συναφώς, η προστασία του άρθρου 10 της οδηγίας 92/85 δεν μπορεί, για λόγους ασφάλειας δικαίου, να καλύψει μια τέτοια εργαζόμενη.
In that regard, the protection established by Article 10 of Directive 92/85 cannot, for reasons connected with the principle of legal certainty, be extended to such a worker.
Πράγματι, τα εν
Before their transfer into the uterus of the woman concerned, those ova may, in certain Member States, be
(βλ. σκέψεις 41-42, 53 και διατακτ.)
(see paras 41, 42, 53 and operative part)
Πράγματι, μολονότι οι εργαζόμενοι και των δύο φύλων μπορούν προσωρινά να κωλύονται να παράσχουν την εργασία τους λόγω ιατρικής θεραπείας στην οποία πρέπει να υποβληθούν, επεμβάσεις, όπως η παρακέντηση στο ωοθυλάκιο και η μεταφορά στη μήτρα της γυναίκας των ωαρίων που προέκυψαν από την παρακέντηση αμέσως μετά τη γονιμοποίησή τους, αφορούν άμεσα μόνον τις γυναίκες.
carrying out their work on account of the medical treatment they must receive, the treatment, consisting of a follicular puncture and the transfer to the woman’s uterus of the ova removed by way of that follicular puncture immediately after their fertilisation, directly affects only women.
Επομένως, η απόλυση εργαζομένης κατ’ ουσίαν λόγω του γεγονότος ότι υποβάλλεται στο σημαντικό αυτό στάδιο τεχνητής γονιμοποίησης συνιστά άμεση διάκριση λόγω φύλου.
It follows that the dismissal of a female worker essentially because she is undergoing that important stage of in vitro fertilisation treatment constitutes direct discrimination on grounds of sex.
Τα άρθρα 2, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/207, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, απαγορεύουν την απόλυση εργαζομένης που βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο τεχνητής γονιμοποίησης, ήτοι μεταξύ της παρακέντησης στο ωοθυλάκιο και της άμεσης μεταφοράς των τεχνητώς γονιμοποιημένων ωαρίων στη μήτρα της εργαζομένης αυτής, εφόσον αποδεικνύεται ότι η εν λόγω απόλυση θεμελιώνεται κατ’ ουσίαν στο γεγονός ότι η ενδιαφερόμενη υποβλήθηκε σε παρόμοια επέμβαση.
Articles 2(1) and 5(1) of Directive 76/207 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions, preclude the dismissal of a female worker who is at an advanced stage of in vitro fertilisation treatment, that is, between the follicular puncture and the immediate transfer of the in vitro fertilised ova into her uterus, where it is established that the dismissal is essentially based on the fact that the woman has undergone such treatment.
(βλ. σκέψεις 50, 52, 54 και διατακτ.)
(see paras 50, 52, 54 and operative part)
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-506/06
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-506/06
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑDÁMASO RUIZ-JARABO COLOMER της 27ης Νοεμβρίου 2007 1
OPINION OF ADVOCATE GENERALRUIZ-JARABO COLOMER delivered on 27 November 2007 1
Άλλοτε, η έγκυος γυναίκα δεν είχε απόλυτη βεβαιότητα περί της καταστάσεώς της και ζούσε για πολλές εβδομάδες με την αμφιβολία.
Most societies have tried to give special importance to the pregnant woman, both out of a desire to pay tribute to her and in order to protect her — and her child — against the bad omens and dangers associated with maternity.
Ορισμένοι ερευνητές, ιδίως οι πρωτοπόροι της ιατρικής επιστήμης, προσπάθησαν να περιγράψουν τα συμπτώματα της εγκυμοσύνης.
In his famous book Les rites de passage (Rites of Passage, published in 1909), the French ethnographer Arnold Van Gennep describes various rituals marking the changes experienced by human beings in primitive societies: pregnancy, birth, marriage and death. 3
2 — Πλίνιος ο πρεσβύτερος, Histoire naturelle [Φυσική ιστορία], βιβλίο VII, V, εκδ.
2 — Pliny the Elder, The Natural History, Bostock, J. and Riley, H.T. (eds), Taylor and Francis, London, 1855.
MAYR προκειμένου, μεταξύ άλλων, να προσδιορίσει αν η ενδιαφερόμενη μπορούσε, όταν η επιχείρηση την απέλυσε, να θεωρηθεί έγκυος και, ως εκ τούτου, να τύχει της προστασίας της κοινοτικής αυτής διάταξης.
MAYR of Directive 92/85/EEC, 6in particular to determine whether, at the time the employee concerned was dismissed, she could be regarded as pregnant and thus protected by that provision of Community law.
Είναι λογικό να προτίμησε να αποκρύψει για μερικούς μήνες τη λεπτομέρεια αυτή που άπτεται της ιδιωτικής και προσωπικής της ζωής.
Aragonese master, Francisco Goya, painted the beautiful Countess of Chinchón in the full glory of her 21 years, not hiding the fact that she was expecting a child but indicating it discreetly by giving her a delicate headdress of ears of corn, a symbol of fertility. 5
Η οδηγία 92/85
Directive 92/85
Το προδικαστικό ερώτημα αφορά την οδηγία 92/85 και ειδικότερα το άρθρο 2,
The question referred for a prelimin- ary ruling concerns Directive 92/85/EEC,
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-506/06 στοιχείο α΄, σύμφωνα με το οποίο θεωρείται ως «έγκυος εργαζόμενη» εκείνη που «έχει πληροφορήσει τον εργοδότη της για την κατάστασή της, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία και/ή πρακτική».
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-506/06 by reference in particular to marital or family status’ and Article 2(3) clarifies that the provisions of the directive are without prejudice to ‘the protection of women, particularly as regards pregnancy and maternity’.
Το άρθρο 5 της οδηγίας 76/207 ορίζει ότι η αρχή αυτή της ίσης μεταχειρίσεως όσον αφορά τους όρους εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των όρων απολύσεως, συνεπάγεται την εξασφάλιση σε άνδρες και γυναίκες των αυτών όρων, χωρίς διάκριση βασιζόμενη στο φύλο.
Article 5 provides that the principle of equal treatment with regard to working conditions, including the conditions governing dismissal, means that men and women are to be guaranteed the same position without any discrimination relating to their sex.
Μεταξύ των εγγυήσεων που παρέχει η οδηγία στις εργαζόμενες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της περιλαμβάνεται η απαγόρευση απόλυσης, ως εγγύηση «της άσκηση[ς] των δικαιωμάτων προστασίας της ασφάλειας και της υγείας τους».
One of the safeguards given to workers falling within the scope of the directive is a prohibition of dismissal in order to guarantee ‘the exercise of their health and safety protection rights’.
Τα κράτη μέλη, δυνάμει του άρθρου 10 της οδηγίας, λαμβάνουν τα μέτρα που απαιτούνται προκειμένου να απαγορευθεί η απόλυσή τους επί διάστημα εκτεινόμενο από την αρχή της εγκυμοσύνης τους ως το τέλος της άδειας μητρότητας εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις που δεν συνδέονται με την κατάστασή τους και γίνονται δεκτές από τις εθνικές νομοθεσίες και/ή πρακτικές εφόσον το εγκρίνει η αρμόδια αρχή (παράγραφος 1)·περαιτέρω, σε περίπτωση που απολυθεί εργαζόμενη γυναίκα, κατά το διάστημα που προβλέπεται στο σημείο 1, ο εργοδότης πρέπει να δικαιολογήσει δεόντως την απόλυση γραπτώς (παράγραφος 2).
Pursuant to Article 10, Member States must take the necessary measures to prohibit such dismissal from the beginning of the pregnancy to the end of the maternity leave, save in exceptional cases not connected with their condition which are permitted under national legislation and/or practice, provided that the competent authority has given its consent (Article 10(1)), and if a worker is dismissed during this period, the employer must give grounds for the dismissal in writing (Article 10(2)).
Η οδηγία 76/207/ΕΟΚ 7, μολονότι δεν μνημονεύεται ρητώς από το αιτούν δικαστήριο, ασκεί επίσης επιρροή στην υπό
Although the referring court does not expressly refer to it, Directive 76/207/EEC 7 of these pieces of legislation, however, applies in this case as the timelimits for transposition of Directive 2002/73 and the adoption of Directive 2006/54 fall after the occurrence of the events in the main proceedings.
8 — Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, στην επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας (ΕΕ L 269, σ. 15).
8 — Directive 2002/73/EC of the European Parliament and of the Council of 23 September 2002 amending Council Directive 76/207/EEC on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions (OJ 2002 L 269, p. 15).
7 — Οδηγία του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας (EE ειδ. έκδ. 05/002, σ. 70).
9 — Directive 2006/54/EC of the European Parliament and of the Council of 5 July 2006 on the implementation of the principle of equal opportunities and equal treatment of men and women in matters of employment and occupation (recast) (OJ 2006 L 204, p. 23)
9 — Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 204 σ. 23).
7 — Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions (OJ 1976 L 39, p. 40-42).