natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά το άρθρο 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ, κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο δύναται να ασκεί προσφυγή κατά των αποφάσεων που απευθύνονται σ’ αυτό, καθώς και κατά αποφάσεων που, αν και εκδίδονται ως κανονισμοί ή αποφάσεις που απευθύνονται σε άλλο πρόσωπο, το αφορούν άμεσα και ατομικά.
Under the fourth paragraph of Article 230 EC, any natural or legal person may institute proceedings against a decision addressed to that person or against a decision which, although in the form of a decision addressed to another person, is of direct and individual concern to the former.
Eν προκειμένω, επισημαίνεται ότι η προσφεύγουσα δεν είναι αποδέκτης της αποφάσεως της 31ης Ιανουαρίου 2007.
In the present case, the decision of 31 January 2007 is not addressed to the applicant.
Κατά πάγια νομολογία, για να αφορά άμεσα έναν ιδιώτη, κατά την έννοια του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ, η αμφισβητούμενη κοινοτική πράξη πρέπει να έχει άμεσες συνέπειες επί της νομικής καταστάσεως του ενδιαφερομένου, η δε εφαρμογή της να έχει καθαρώς αυτόματο χαρακτήρα και να απορρέει αποκλειστικώς από την κοινοτική ρύθμιση, χωρίς εφαρμογή άλλων παρεμβαλλομένων κανόνων (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου, της 5ης Μαΐου 1998, C-386/96 P, Dreyfus κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. Ι-2309, σκέψη 43 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
It has consistently been held that, in order to be of direct concern to an individual within the meaning of the fourth paragraph of Article 230 EC, the contested Community measure must directly affect the applicant’s legal situation and its implementation must be purely automatic and result from Community rules alone without the application of other intermediate rules (see Case C-386/96 P Dreyfus v Commission [1998] ECR I-2309, paragraph 43, and caselaw cited).
ICUNA.COM κατά ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ σκέψη 11· απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Απριλίου 1995, Τ-435/93, ASPEC κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1995, σ. II-1281, σκέψη 62).
Others v Commission [1985] ECR 207, paragraph 11; and Case T-435/93 ASPEC and Others v Commission [1995] ECR II-1281, paragraph 62).
Τέλος, μια προσφυγή ακυρώσεως που ασκήθηκε από φυσικό ή νομικό πρόσωπο είναι παραδεκτή μόνο στον βαθμό που ο προσφεύγων έχει συμφέρον προς ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης.
Lastly, an action for annulment brought by a natural or legal person is not admissible unless the applicant has an interest in seeing the contested measure annulled.
II-1197, σκέψη 25, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία, και της 20ής Σεπτεμβρίου 2007, T-136/05, Salvat père & fils κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2007, σ. II-4063, σκέψη 34). 47
That interest must be vested and present and is evaluated as at the date on which the action is brought (see Case T-141/03 Sniace v Commission [2005] ECR II-1197, paragraph 25, and caselaw cited, and Case T-136/05 Salvat père & fils and Others v Commission [2007] ECR II-4063, paragraph 34). 47
Eν προκειμένω, η απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2007 παράγει άμεσα αποτελέσματα στη νομική κατάσταση της προσφεύγουσας.
In the present case, the decision of 31 January 2007 directly affects the applicant’s legal situation.
Προκειμένου για την ακύρωση του συνόλου της διαδικασίας διαγωνισμού, η απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2007 συνεπάγεται την ακύρωση της αποφάσεως της 1ης Δεκεμβρίου 2006 περί απορρίψεως της προσφοράς της, αλλά και την ακύρωση της αποφάσεως της 14ης Σεπτεμβρίου 2006, με την οποία ακυρώθηκε η απόφαση περί αναθέσεως της συμβάσεως στην προσφεύγουσα, καθώς και την ακύρωση της αποφάσεως της 7ης Αυγούστου 2006, με την οποία της ανατέθηκε η σύμβαση.
As regards the annulment of the tendering procedure in its entirety, the decision of 31 January 2007 resulted in the annulment of the decision of 1 December 2006 rejecting the applicant’s tender, but also that of the decision of 14 September 2006, which annulled the decision awarding the applicant the contract, and that of the decision of 7 August 2006, which awarded the applicant the contract.
Επομένως, η απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2007 αφορά άμεσα την προσφεύγουσα.
The decision of 31 January 2007 is therefore of direct concern to the applicant.
Για τον ίδιο λόγο, η απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2007 θίγει την προσφεύγουσα, η οποία έχει συνεπώς έννομο συμφέρον για την ακύρωσή της.
For the same reason, the decision of 31 January 2007 adversely affects the applicant, who thus has an interest in seeing it annulled.
Η απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2007 αφορά επίσης ατομικώς την προσφεύγουσα, καθόσον ήταν η μόνη προσφέρουσα στην οποία ανατέθηκε η σύμβαση στο πλαίσιο της ακυρωθείσας διαδικασίας διαγωνισμού.
The decision of 31 January 2007 is also of individual concern to the applicant in that it was the only tenderer to be awarded the contract in the context of the annulled tendering procedure.
Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε το Κοινοβούλιο όσον αφορά την ασκηθείσα από την προσφεύγουσα προσφυγή στην υπόθεση T-71/07.
Accordingly, the objection of inadmissibility raised by the Parliament with regard to the action brought by the applicant in Case T-71/07 must be rejected.
Επί της αιτήσεως ακυρώσεως
The application for annulment
Προς στήριξη της αιτήσεώς της ακυρώσεως στην υπόθεση T-71/07, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
In support of its action for annulment in Case T-71/07, the applicant relies on two pleas in law.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από αναρμοδιότητα του συντάκτη της πράξεως και παράβαση του άρθρου 101 του δημοσιονομικού κανονισμού.
The first plea alleges the lack of competence of the author of the act and infringement of Article 101 of the Financial Regulation.
Ο δεύτερος αντλείται από έλλειψη αιτιολογίας.
The second plea alleges a failure to state reasons.
Το Κοινοβούλιο δεν υπέβαλε υπόμνημα αντικρούσεως στην υπόθεση T-71/07 και, επομένως, δεν αποφάνθηκε επί των λόγων που προβλήθηκαν προς στήριξη της αιτήσεως ακυρώσεως.
The Parliament did not submit a defence in Case T-71/07 and did not, therefore, take a view on the pleas relied on in support of the application for annulment.
— Επί του πρώτου λόγου, που αντλείται από αναρμοδιότητα του συντάκτη της πράξεως και παράβαση του άρθρου 101 του δημοσιονομικού κανονισμού
— The first plea, alleging the lack of competence of the author of the act and infringement of Article 101 of the Financial Regulation
Η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι καμία διάταξη του κοινοτικού δικαίου δεν επιτρέπει στην αναθέτουσα αρχή την ακύρωση της αναθέσεως της συμβάσεως μετά την υπογραφή της συμβάσεως με τον ανάδοχο.
The applicant submits that there is no provision of Community law that authorises the contracting authority to annul the award of a contract after the signature of the contract with the successful tenderer.
Συγκεκριμένα, ούτε η διάταξη της 21ης Δεκεμβρίου 2006, ούτε η πρόσκληση του Προέδρου του Πρωτοδικείου κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση των ασφαλιστικών μέτρων της 22ας Ιανουαρίου 2007 αποτελούν νομική βάση για την απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2007.
In particular, neither the order of 21 December 2006 nor the request made by the President of the Court of First Instance at the interim measures hearing on 22 January 2007 can constitute a legal basis for the decision of 31 January 2007.
Ακόμη κι αν υποτεθεί ότι η απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2007 στηρίζεται στο άρθρο 101 του δημοσιονομικού κανονισμού, οι προϋποθέσεις εφαρμογής της διατάξεως αυτής δεν πληρούνται εν προκειμένω.
Even if the decision of 31 January 2007 were based on Article 101 of the Financial Regulation, the conditions for the application of that provision have not been satisfied in the present case.
Συγκεκριμένα, το άρθρο 101 του δημοσιονομικού κανονισμού περιορίζει την αρμοδιότητα της αναθέτουσας αρχής προς ακύρωση διαγωνισμού, οπότε η αναθέτουσα αρχή έχει αρμοδιότητα εκδόσεως τέτοιας αποφάσεως μόνο μέχρι την υπογραφή της συμβάσεως με τον ανάδοχο.
Article 101 of the Financial Regulation restricts the competence of the contracting authority to annul a tendering procedure, with the result that the contracting authority has the competence to adopt such a decision only before the contract with the person to whom the contract is to be awarded is signed.
Ωστόσο, το Κοινοβούλιο υπέγραψε τη σύμβαση με την εταιρία Mostra στις 21 Δεκεμβρίου 2006, ήτοι πλέον του ενός μηνός πριν την έκδοση της αποφάσεως της 31ης Ιανουαρίου 2007.
The Parliament signed the contract with Mostra on 21 December 2006, that is to say, more than a month before the adoption of the decision of 31 January 2007.
Εξάλλου, η προσφεύγουσα φρονεί ότι η διαδικασία διαγωνισμού δεν μπορεί να ακυρωθεί εφόσον η σύμβαση είχε ήδη ανατεθεί νομοτύπως στην προσφεύγουσα με την από 7 Αυγούστου 2006 απόφαση.
Furthermore, as far as the applicant is concerned, annulment of the tendering procedure could no longer be considered because the contract had already been lawfully awarded to it by the decision of 7 August 2006.
Περαιτέρω, η καταγγελία της συμβάσεως με την εταιρία Mostra δεν σημαίνει ότι η σύμβαση δεν υπογράφηκε.
In addition, the termination of the contract with Mostra does not imply that the contract was not signed.
Εξάλλου, η καταγγελία δεν αφορά το σύνολο των αποτελεσμάτων της συμβάσεως, εφόσον η ακύρωση της συμβάσεως αυτής άρχισε να ισχύει σε ημερομηνία και ώρα κατά την οποία η εταιρία Mostra έλαβε γνώση της αναστολής εκτελέσεως της συμβάσεως.
Furthermore, the proposed termination does not cover all the effects of the contract, which was annulled with effect from the date and time at which Mostra became aware of the suspension of the operation of the contract.
Επομένως, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, διατηρείται κάθε αποτέλεσμα παραχθέν προτού λάβει γνώση η εταιρία Mostra.
Therefore, according to the applicant, any effect which occurred before Mostra became aware thereof must be maintained.
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, περαιτέρω, ότι η απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2007 παραβιάζει το άρθρο 101 του δημοσιονομικού κανονισμού, εφόσον η ακύρωση της διαδικασίας διαγωνισμού αφορά μόνον την ενότητα 2.
The applicant further maintains that the decision of 31 January 2007 infringes Article 101 of the Financial Regulation, since the annulment of the tendering procedure applies only to lot 2.
Βάσει της διατάξεως αυτής, δεν μπορεί να ακυρωθεί εν μέρει η διαδικασία διαγωνισμού.
That provision does not authorise the partial annulment of the tendering procedure.
Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, είναι προφανές ότι, καθόσον οι ενότητες 1 και 2 αποτελούν μέρος του ιδίου διαγωνισμού, ενδεχόμενη ακύρωση πρέπει να αφορά το σύνολο της διαδικασίας, δηλαδή και τη σχετική με την ανάθεση της ενότητας 1 διαδικασία.
According to the applicant, it is clear that, in so far as lots 1 and 2 are part of the same tendering procedure, any annulment should have applied to the whole of the procedure, that is to say, to the procedure relating to the award of lot 1 as well.
— Επί του δευτέρου λόγου, που αντλείται από τη μη τήρηση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
— The second plea, alleging infringement of the obligation to state reasons
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι στην απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2007 δεν τηρήθηκε η υποχρέωση αιτιολογήσεως που επιβάλλεται ως γενική αρχή και προβλέπεται στο άρθρο 101 του δημοσιονομικού κανονισμού και στο άρθρο 149, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού.
The applicant maintains that the decision of 31 January 2007 infringes the obligation to state reasons which prevails as a general principle and is laid down in Article 101 of the Financial Regulation and Article 149(1) of the implementing regulation.
Από την απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2007 δεν γίνονται αντιληπτοί οι λόγοι που οδήγησαν το Κοινοβούλιο στη λήψη του επιδίκου μέτρου.
The decision of 31 January 2007 does not make it possible to understand the reasons which led the Parliament to adopt the measure in question.
Η μνεία της «προσκλήσεως» του Προέδρου του Πρωτοδικείου δεν αρκεί για να αιτιολογήσει την απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2007.
The reference to the ‘request’ of the President of the Court of First Instance cannot suffice as a statement of reasons for the decision of 31 January 2007.
Εξάλλου, αντιφάσκει με την υπόλοιπη απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2007, εφόσον το Κοινοβούλιο έκρινε ότι η απόφαση της 31ης Ιανουαρίου
Furthermore, it conflicts with the rest of the decision of 31 January 2007, since the Parliament took the view
2007 «ουδόλως αναγνωρίζει ότι η απόφαση της [14ης] Σεπτεμβρίου 2006, για την ακύρωση της αρχικής αποφάσεως περί αναθέσεως της συμβάσεως και διορισμού νέας επιτροπής αξιολογήσεως, δεν ήταν ορθή ενέργεια».
2008 — JOINED CASES T-383/06 AND T-71/07 that the decision of 31 January 2007 ‘in no way represent[ed] an acknowledgement that the decision of [14] September 2006 annulling the initial decision of award and appointing a new evaluation committee had not been the correct way to act’.
Θεωρείται ότι το Κοινοβούλιο ήταν αρμόδιο για την έκδοση της αποφάσεως της 31ης Ιανουαρίου 2007.
The Court finds that the Parliament was competent to adopt the decision of 31 January 2007.
Η αντίθετη άποψη της προσφεύγουσας στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 101, πρώτο εδάφιο, του δημοσιονομικού κανονισμού, που έχει ως αντικείμενο, σε περίπτωση παραιτήσεως από τη σύμβαση ή ακυρώσεως της διαδικασίας διαγωνισμού από την αναθέτουσα αρχή, τη διευθέτηση της συγκρούσεως των ιδιωτικών συμφερόντων των προσφερόντων και του αναδόχου, αφενός, και του γενικού συμφέροντος που θεωρείται ότι επιδιώκει η αναθέτουσα αρχή, αφετέρου.
The contrary opinion of the applicant is based on a misinterpretation of the first paragraph of Article 101 of the Financial Regulation, which is intended to settle the conflict between the private interests of the tenderers and the successful tenderer, on the one hand, and, on the other hand, the general interest which the contracting authority is supposed to pursue, where the contracting authority abandons the procurement or annuls the tendering procedure.
Συγκεκριμένα, διακρίνονται δύο φάσεις στο πλαίσιο εφαρμογής της διατάξεως αυτής.
It is necessary to distinguish two stages in connection with the application of that provision.
Διαφορετική περίπτωση μπορεί να υπάρξει μόνο λόγω εξαιρετικών συνθηκών, όπως
The situation can be different only as a result of exceptional circumstances such as those
ICUNA.COM κατά ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ εν προκειμένω, όπου οι συμβαλλόμενοι αποφάσισαν, με κοινή συμφωνία, να παραιτηθούν της συμβάσεως.
ICUNA.COM v PARLIAMENT in the present case where the contracting parties decided, by common accord, to abandon the contract.
Η προτεινόμενη από την προσφεύγουσα αντίθετη ερμηνεία του άρθρου 101, πρώτο εδάφιο, του δημοσιονομικού κανονισμού, ότι η αναθέτουσα αρχή, μετά την υπογραφή της συμβάσεως με τον ανάδοχο, παύει να έχει αρμοδιότητα να ακυρώσει τη διαδικασία κατακυρώσεως της συμβάσεως, ακόμη κι αν ο ανάδοχος παραιτηθεί της συμβατικής του θέσης, σε περίπτωση όπως εν προκειμένω, όπου η αναθέτουσα αρχή διαπίστωσε, μετά την υπογραφή της συμβάσεως, ότι υφίστανται ενδεχομένως παρατυπίες στη διαδικασία αναθέσεως, κινδυνεύει να θέσει τα μέρη της διαδικασίας αυτής σε αδιέξοδο.
The contrary interpretation of the first paragraph of Article 101 of the Financial Regulation suggested by the applicant, according to which the contracting authority no longer has the competence to annul the award procedure once the contract with the successful tenderer has been signed, even if the successful tenderer has abandoned his contractual position, would, in cases like the present case, where the contracting authority found, after signature of the contract, that there may have been irregularities in the award procedure, risk placing the parties to that procedure in an impasse.
Αφενός, στην περίπτωση αυτή, η εκτέλεση της συμβάσεως θα τους εξέθετε στον κίνδυνο επιβολής αναστολής εκτελέσεως, η οποία εξάλλου επιβλήθηκε προσωρινώς εν προκειμένω, ή σε ακύρωση της αποφάσεως περί αναθέσεως της συμβάσεως, κατόπιν προσφυγής ενώπιον του Πρωτοδικείου ασκηθείσας από απορριφθέντα προσφέροντα.
First, the performance of the contract would, in such a situation, expose them to the risk of being ordered to suspend the operation of that contract, which was, incidentally, ordered provisionally in the present case, or to the annulment of the award decision, following an action brought by an unsuccessful tenderer before the Court of First Instance.
Αφετέρου, η αναθέτουσα αρχή δεν μπορεί να ακυρώσει τη διαδικασία ή να παρατηθεί της συμβάσεως, ακόμη κι αν ο ανάδοχος, όπως εν προκειμένω, ήταν έτοιμος να παραιτηθεί της συμβάσεως.
Secondly, the contracting authority could not annul the procedure or abandon the procurement even if the successful tenderer were prepared to abandon the contract as it was here.
Ωστόσο, το άρθρο 101 του δημοσιονομικού κανονισμού δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντίκειται στην κοινή βούληση των μερών της συμβάσεως να την ακυρώσουν προτού αρχίσει η εκτέλεσή της.
Article 101 of the Financial Regulation cannot be interpreted as running counter to the common intention of the parties to the contract to terminate that contract without having begun to implement it.
Συνεπώς, η ratio legis του άρθρου 101 του δημοσιονομικού κανονισμού και η ασφάλεια δικαίου επιβάλλουν, στις εν προκειμένω περιπτώσεις, να θεωρηθεί ότι το Κοινοβούλιο είχε αρμοδιότητα να ακυρώσει τη διαδικασία του διαγωνισμού.
Consequently, the legal rationale behind Article 101 of the Financial Regulation and the principle of legal certainty mean that, in the circumstances of the present case, the Parliament must be held to have had the competence to annul the tendering procedure.
Θεωρείται επίσης ότι το Κοινοβούλιο δεν παρέβη το άρθρο 101 του δημοσιονομικού κανονισμού διακρίνοντας δύο ενότητες.
In addition, the Parliament did not infringe Article 101 of the Financial Regulation by drawing a distinction between two lots.
Μολονότι οι δύο αυτές ενότητες έχουν ορισμένη αλληλεξάρτηση υπό την έννοια ότι αποτελούν μέρη του ιδίου διαγωνισμού, παρ’ όλ’ αυτά είναι αυτόνομες.
Although those two lots are to a certain degree interdependent in the sense that they form part of the same tendering procedure, they are nevertheless independent.
Συγκεκριμένα, αφενός, οι δύο ενότητες αφορούν διαφορετικά αντικείμενα, ήτοι την αρχιτεκτονική και τον γραφικό σχεδιασμό (ενότητα 1) και το περιεχόμενο των μεταδόσεων (ενότητα 2), αντιστοίχως.
First, the two lots concern different subjectmatters, namely, architecture and design (lot 1) and programme contents (lot 2) respectively.
Αφετέρου, η διεξαγωγή της διαδικασίας για την ενότητα 1 ήταν τελείως αυτόνομη σε σχέση με τη διεξαγωγή της διαδικασίας για την ενότητα 2, καθεμία δε από τις ενότητες αυτές μπορούσε να ανατεθεί σε διαφορετικούς και μη συνδεόμενους μεταξύ τους προσφέροντες.
Secondly, the procedure relating to lot 1 was run completely independently from the procedure relating to lot 2, as each of those lots could be awarded to different and unconnected tenderers.
Υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 101, δεύτερο εδάφιο, του δημοσιονομικού κανονισμού προβλέπει ότι η απόφαση ακυρώσεως της διαδικασίας κατακυρώσεως της συμβάσεως πρέπει να αιτιολογείται και να γνωστοποιείται στους υποψηφίους ή στους προσφέροντες.
It must be borne in mind that the second paragraph of Article 101 of the Financial Regulation provides that the decision to annul the award procedure must be substantiated and be brought to the attention of the candidates or tenderers.
Το άρθρο 149, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού προβλέπει ότι οι αναθέτουσες αρχές γνωστοποιούν το ταχύτερο δυνατό στους υποψήφιους και στους προσφέροντες τις αποφάσεις που λαμβάνονται σχετικά με την ανάθεση της σύμβασης, καθώς και τους λόγους για τους οποίους αποφάσισαν να παραιτηθούν της συνάψεως της συμβάσεως.
Article 149(1) of the implementing regulation provides that the contracting authorities must as soon as possible inform candidates and tenderers of decisions reached concerning the award of the contract, stating the grounds for any decision not to award a contract.
Δυνάμει των διατάξεων αυτών και, γενικότερα, της απορρέουσας από το άρθρο 253 ΕΚ γενικής υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, το Κοινοβούλιο όφειλε να κοινοποιήσει, συγχρόνως με την απόφαση ακυρώσεως του διαγωνισμού, τους λόγους για τους οποίους έλαβε την απόφαση αυτή (βλ., συναφώς, απόφαση του Πρωτοδικείου της 8ης Μαΐου 2007, T-271/04, Citymo κατά Επιτροπής, Συλλογή 2007, σ. II-1375, σκέψη 100).
Under those provisions and, more generally, the general obligation to state reasons pursuant to Article 253 EC, the Parliament was under an obligation, at the same time as informing the applicant of the decision to annul the tendering procedure, to inform it also of the reasons for that decision (see, to that effect, Case T-271/04 Citymo v Commission [2007] ECR II-1375, paragraph 100).
Κατά πάγια νομολογία, η υποχρέωση αιτιολογήσεως εξαρτάται από τη φύση της επίμαχης πράξεως και από το πλαίσιο εντός του οποίου αυτή έχει εκδοθεί.
According to settled case-law, the scope of the obligation to state reasons must be appropriate to the act at issue and the context in which it was adopted.
Τέλος, όσον αφορά ειδικότερα τη μνεία της νομικής βάσης μιας νόμιμης πράξης, από τη νομολογία προκύπτει ότι η παράλειψη αναφοράς σε ακριβή διάταξη της Συνθήκης
Lastly and more specifically as regards the reference to the legal basis of a lawful measure, it is apparent from the caselaw that failure to refer to a precise provision
Εν προκειμένω, επισημαίνεται, εισαγωγικά, ότι η προσφεύγουσα, στο πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων στην υπόθεση T-71/07 R, έλαβε αντίγραφο των παρατηρήσεων της 31ης Ιανουαρίου 2007 του Κοινοβουλίου επί των πρακτικών της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως των ασφαλιστικών μέτρων της 22ας Ιανουαρίου 2007, συμπεριλαμβανομένου, μεταξύ άλλων, αντιγράφου του σχεδίου της αποφάσεως ακυρώσεως της διαδικασίας, καθώς και αντιγράφου της αποφάσεως της 31ης Ιανουαρίου 2007, περί ακυρώσεως της διαδικασίας του διαγωνισμού.
In the present case, it must be pointed out, first of all, that the applicant received, in the context of the interim proceedings in Case T-71/07 R, a copy of the Parliament’s observations of 31 January 2007 on the minutes of the interim hearing of 22 January 2007, including, in particular, a copy of a draft decision of annulment of the procedure and a copy of the decision of 31 January 2007 annulling the tendering procedure.
Ωστόσο, όπως αναγνωρίζει η προσφεύγουσα, με το δικόγραφο της προσφυγής της στην υπόθεση T-71/07, το Κοινοβούλιο επισήμανε, με τις από 31 Ιανουαρίου 2007 παρατηρήσεις του, ότι επρόκειτο να θεμελιώσει την απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2007 επί του άρθρου 101 του δημοσιονομικού κανονισμού.
As the applicant admits, moreover, in its application in Case T-71/07, the Parliament stated, in its observations of 31 January 2007, that it intended to base the decision of 31 January 2007 on Article 101 of the Financial Regulation.
Εξάλλου, στις αιτιολογικές σκέψεις της αποφάσεως αυτής αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι η διάταξη της 21ης Δεκεμβρίου 2006 απαγορεύει στο Κοινοβούλιο να εκτελέσει τη σύμβαση μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως, ότι το Κοινοβούλιο κλήθηκε από τον Πρόεδρο του Πρωτοδικείου, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση των ασφαλιστικών μέτρων, να εξετάσει τη δυνατότητα ακυρώσεως της διαδικασίας κατακυρώσεως της συμβάσεως και να κινήσει νέα διαδικασία και ότι το Κοινοβούλιο και η εταιρία Mostra συμφωνούσαν ότι η διάταξη της 21ης Δεκεμβρίου 2006 καθιστούσε αδύνατη την εκτέλεση της συμβάσεως εντός εύλογης προθεσμίας και, συνεπώς, συμφωνούσαν να παραιτηθούν από τη σύμβαση αυτή.
Furthermore, the recitals in the preamble to that decision stated, inter alia, that the order of 21 December 2006 prohibited the Parliament from implementing the contract until a final decision had been given, that at the interim hearing the Parliament had been asked by the President of the Court of First Instance to consider the possibility of annulling the award procedure and initiating a new procedure and that the Parliament and Mostra agreed that the order of 21 December 2006 made it impossible to implement the contract within a reasonable period and that, therefore, they had agreed to abandon that contract.