natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στις 15 Ιουλίου 1999, στις 24 Οκτωβρίου 2001 και στις 21 Φεβρουαρίου 2002, αντιστοίχως, οι εταιρίες Nippon Synthetic, Ueno και Daicel εξέφρασαν τη βούλησή τους να συνεργαστούν στο πλαίσιο της ανακοινώσεως περί συνεργασίας του 1996.
On 15 July 1999, 24 October 2001 and 21 February 2002 respectively, Nippon Synthetic, Ueno and Daicel expressed their willingness to cooperate under the 1996 Leniency Notice.
Απάντησαν στα αιτήματα της Επιτροπής προς παροχή πληροφοριών (αιτιολογικές σκέψεις 7, 10 και 11 της Αποφάσεως).
They responded to the Commission’s requests for information (recitals 7, 10 and 11 to the Decision).
Η Επιτροπή απηύθυνε, στη συνέχεια, και άλλα αιτήματα παροχής πληροφοριών βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού 17, με τελευταίο αυτό της 13ης Δεκεμβρίου 2002 (αιτιολογική σκέψη 21 της Αποφάσεως).
The Commission subsequently sent further requests for information under Article 11 of Regulation No 17, the last such request being sent on 13 December 2002 (recital 21 to the Decision).
Μεταξύ 1998 και 2001 κινήθηκαν διώξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά σχετικά με πρακτικές περί καθορισμού τιμών στον τομέα των σορβικών αλάτων.
Between 1998 and 2001 proceedings were initiated in the United States and in Canada concerning price-fixing in the sorbates sector.
Συναφώς, επιβλήθηκαν πρόστιμα στις Daicel, Hoechst, Nippon Synthetic και Ueno (σχετικά με τη διαδικασία στις Ηνωμένες Πολιτείες) και στις Daicel, Hoechst και Ueno (σχετικά με τη διαδικασία στον Καναδά) (αιτιολογικές σκέψεις 30 έως 32 της Αποφάσεως).
Fines were imposed on Daicel, Hoechst, Nippon Synthetic and Ueno (in the proceedings in the United States) and Daicel, Hoechst and Ueno (in the proceedings in Canada) (recitals 30 to 32 to the Decision).
Στις 20 Δεκεμβρίου 2002 η Επιτροπή κίνησε μια διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και απηύθυνε ανακοίνωση αιτιάσεων στις επιχειρήσεις που είναι αποδέκτες της Αποφάσεως (αιτιολογική σκέψη 22 της Αποφάσεως).
On 20 December 2002 the Commission initiated a proceeding under Article 81 EC and Article 53 of the EEA Agreement and issued a statement of objections to the undertakings to which the Decision is addressed (recital 22 to the Decision).
Στις 24 Απριλίου 2003 οι επιχειρήσεις στις οποίες απευθυνόταν η Απόφαση έλαβαν μέρος σε ακρόαση ενώπιον της Επιτροπής (αιτιολογική σκέψη 29 της Αποφάσεως).
On 24 April 2003 the undertakings to which the Decision is addressed took part in the hearing before the Commission (recital 29 to the Decision).
Την 1η Οκτωβρίου 2003 η διοικητική διαδικασία κατέληξε στην εκ μέρους της Επιτροπής έκδοση της Αποφάσεως.
On 1 October 2003 the administrative procedure was closed when the Commission adopted the Decision.
Κατά το άρθρο 1 του διατακτικού της Αποφάσεως, οι ακόλουθες επιχειρήσεις παρέβησαν το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ και, από 1ης Ιανουαρίου 1994, το άρθρο 53, παράγραφος 1, της Συμφωνίας ΕΟΧ, μετέχοντας, κατά τη διάρκεια των κατωτέρω προσδιοριζόμενων περιόδων, σε περίπλοκη, ενιαία και διαρκή συμφωνία και σε εναρμονισμένες πρακτικές στον τομέα των σορβικών αλάτων, στο πλαίσιο των οποίων συμφώνησαν να καθορίζουν τιμές-στόχους και αμοιβαίες ποσοστώσεις όσον αφορά τις ποσότητες, να ακολουθούν ένα σύστημα ενημερώσεως και ελέγχου και να μην παρέχουν την απαιτούμενη τεχνολογία στους επιθυμούντες να εισέλθουν στη σχετική αγορά: α) η Chisso, από τις 31 Δεκεμβρίου 1978 μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 1996·
According to Article 1 of the operative part of the Decision, the following undertakings had infringed Article 81(1) EC and, from 1 January 1994, Article 53(1) of the EEA Agreement, by participating, for the periods indicated below, in a complex, single and continuous agreement and concerted practice in the sorbates sector, by which they had agreed to fix target prices and to allocate volume quotas, to define a reporting and monitoring system and not to supply technology to potential entrants: a) Chisso, from 31 December 1978 to 31 October 1996;
Με το άρθρο 2 του διατακτικού της Αποφάσεως η Επιτροπή διέταξε τις επιχειρήσεις που απαριθμούνται στο άρθρο 1 να σταματήσουν αμέσως, αν δεν το είχαν ήδη πράξει, τις παραβάσεις περί των οποίων γίνεται λόγος στο ίδιο άρθρο και να απόσχουν στο μέλλον από κάθε πράξη ή συμπεριφορά περιγραφόμενη στο άρθρο 1, καθώς και από κάθε μέτρο με ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα.
In Article 2 of the operative part of the Decision, the Commission ordered the undertakings listed in Article 1 to bring to an end immediately the infringements referred to in that article, in so far as they have not already done so, and to refrain from repeating any act or conduct described in Article 1 and from adopting any measure having equivalent object or effect.
Βάσει των πραγματικών διαπιστώσεων και των νομικών εκτιμήσεων που περιλαμβάνονται στην Απόφαση, η Επιτροπή επέβαλε στις εν λόγω επιχειρήσεις πρόστιμα, το ύψος των οποίων υπολογίστηκε κατ’ εφαρμογήν της μεθόδου που εκτίθεται στις κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων που επιβάλλονται δυνάμει του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 και του άρθρου 65, παράγραφος 5, της Συνθήκης ΕΚΑX (ΕΕ 1998, C 9, σ.
On the basis of the findings of fact and the legal assessments made in the Decision, the Commission imposed on the undertakings concerned fines calculated in application of the method set out in the Guidelines on the method of setting fines imposed pursuant to Article 15(2) of Regulation No 17 and Article 65(5) of the ECSC Treaty (OJ 1998 C 9, p.
3, στο εξής: κατευθυντήριες γραμμές), καθώς και στην ανακοίνωση περί συνεργασίας του 1996.
3, ‘the Guidelines’) and in the 1996 Leniency Notice.
Με το άρθρο 3 του διατακτικού της Αποφάσεως η Επιτροπή επέβαλε τα ακόλουθα πρόστιμα: α) στην Daicel: 16 600 000 ευρώ·
In Article 3 of the operative part of the Decision, the Commission imposed the following fines: a) Daicel: EUR 16 600 000;
HOECHST κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ β) στη Hoechst: 99 000 000 ευρώ· γ) στη Nippon Synthetic: 10 500 000 ευρώ· δ) στην Ueno: 12 300 000 ευρώ.
HOECHST v COMMISSION b) Hoechst: EUR 99 000 000; c) Nippon Synthetic: EUR 10 500 000; d) Ueno: EUR 12 300 000.
Το ύψος του προστίμου που επιβλήθηκε στη Hoechst λαμβάνει υπόψη ιδίως τον ηγετικό ρόλο της στη σύμπραξη (ή «ρόλο πρωτοστάτη») τον οποίο η εταιρία αυτή είχε από κοινού με την Daicel, καθώς και την υποτροπή της στη διάπραξη της παραβάσεως (αιτιολογικές σκέψεις 363 έως 373 της Αποφάσεως).
The amount of the fine imposed on Hoechst takes into account, in particular, the role as leader of the cartel which it played jointly with Daicel, and also of the fact that its conduct constituted a repeated infringement (recitals 363 to 373 to the Decision).
Πάντως, στη Hoechst χορηγήθηκε μείωση του προστίμου κατά 50 % λόγω της συνεργασίας της στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας (αιτιολογικές σκέψεις 455 έως 466 της Αποφάσεως).
However, Hoechst received a reduction of 50% of the amount of the fine for its cooperation during the administrative procedure (recitals 455 to 466 to the Decision).
Η Επιτροπή θεώρησε ότι η Chisso ήταν η πρώτη που παρέσχε καθοριστικά αποδεικτικά στοιχεία για τη σχετική έρευνα.
Chisso was considered by the Commission to have been the first to provide decisive evidence in the context of the investigation.
Στο πλαίσιο αυτό, χορηγήθηκε στην εν λόγω επιχείρηση πλήρης απαλλαγή και δεν της επιβλήθηκε πρόστιμο (αιτιολογικές σκέψεις 439 έως 447 της Αποφάσεως).
On that basis, it was given complete immunity and was not fined (recitals 439 to 447 to the Decision).
Η Απόφαση κοινοποιήθηκε στη Hoechst στις 9 Οκτωβρίου 2003, με έγγραφο της 8ης Οκτωβρίου 2003.
The Decision was served on Hoechst on 9 October 2003, by letter dated 8 October 2003.
Με δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 18 Δεκεμβρίου 2003, η Hoechst άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
By application registered at the Registry of the Court of First Instance on 18 December 2003, Hoechst brought the present action.
Στις 16 Δεκεμβρίου 2004 το Πρωτοδικείο απέρριψε την αίτηση παρεμβάσεως της Chisso (διάταξη του Πρωτοδικείου της 16ης Δεκεμβρίου 2004, T-410/03, Hoechst κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, 2004, σ. II-4451).
On 16 December 2004 the Court rejected an application to intervene by Chisso (order of 16 December 2004 in Case T-410/03 Hoechst v Commission [2004] ECR II-4451).
Στις 2 Μαρτίου 2006 η Επιτροπή κλήθηκε να απαντήσει σε ερώτηση που της έθεσε το Πρωτοδικείο και να προσκομίσει, πρώτον, έγγραφα που περιλαμβάνονται στον φάκελο της έρευνας, στη μορφή με την οποία αυτά είχαν γνωστοποιηθεί στη Hoechst, και, δεύτερον, ένα μη εμπιστευτικό κείμενο ή μία μη εμπιστευτική περίληψη του εγγράφου της Chisso της 17ης Δεκεμβρίου 2002, μαζί με τα παραρτήματά του.
On 2 March 2006 the Commission was requested to answer a question put by the Court and to supply, first, a number of documents in the investigation file, in the form made accessible to Hoechst, and, second, a usable nonconfidential version or nonconfidential summary of Chisso’s letter of 17 December 2002, with the annexes thereto.
Η Επιτροπή ανταποκρίθηκε στο αίτημα αυτό εμπροθέσμως.
The Commission responded to that request within the prescribed period.
Όσον αφορά το έγγραφο της Chisso της 17ης Δεκεμβρίου 2002, με τα παραρτήματά του, η Επιτροπή διευκρίνισε ότι η Chisso δέχθηκε να χρησιμοποιηθούν τα πρωτότυπα των εγγράφων μόνο για τους σκοπούς της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου.
As regards Chisso’s letter of 17 December 2002, together with the annexes, the Commission stated that Chisso agreed that the original versions of those documents should be used for the sole purposes of the proceedings before the Court.
Στις 5 Απριλίου 2006 η απάντηση της Επιτροπής και τα έγγραφα που αυτή προσκόμισε κοινοποιήθηκαν στη Hoechst.
On 5 April 2006 the Commission’s response and the documents supplied by it were notified to Hoechst.
Στις 18 Μαΐου 2006 η Hoechst κλήθηκε να καταθέσει τις παρατηρήσεις της επί της απαντήσεως της Επιτροπής.
On 18 May 2006 Hoechst was invited to submit its observations on the Commission’s response.
Ειδικότερα, η Hoechst κλήθηκε να εξηγήσει πώς η μη αποκάλυψη του εγγράφου της Chisso της 17ης Δεκεμβρίου 2002, με τα παραρτήματά του, με τη μορφή με την οποία η Επιτροπή το κατέθεσε ενώπιον του Πρωτοδικείου, την εμπόδισε να λάβει γνώση εγγράφων στοιχείων που θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα για την άμυνά της, προσβάλλοντας, με τον τρόπο αυτό, τα δικαιώματα άμυνάς της.
In particular, it was invited to state how the non-disclosure of Chisso’s letter of 17 December 2002, with the annexes thereto, in the form submitted to the Court by the Commission, had prevented it from having knowledge of documents that might be useful to its defence and had thus breached its rights of defence.
Με έγγραφο της 16ης Ιουνίου 2006 η Hoechst απάντησε στην ερώτηση αυτή εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
By letter of 16 June 2006 Hoechst responded to that question within the prescribed period.
Στις 12 Ιουλίου 2006 η Επιτροπή κλήθηκε να καταθέσει τις παρατηρήσεις της επί ορισμένων σημείων της απαντήσεως της Hoechst.
On 12 July 2006 the Commission was invited to submit its observations on certain points in Hoechst’s response.
Με έγγραφο της 5ης Σεπτεμβρίου 2006 η Επιτροπή κατέθεσε τις παρατηρήσεις της εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
By letter of 5 September 2006 the Commission submitted its observations within the prescribed period.
Κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα) αποφάσισε να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία.
Upon hearing the report of the Judge-Rapporteur, the Court (Fifth Chamber) decided to open the oral procedure.
Οι διάδικοι αγόρευσαν και απάντησαν στις ερωτήσεις που υπέβαλε το Πρωτοδικείο κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 8ης Φεβρουαρίου 2007.
The parties submitted oral argument and their answers to the questions put by the Court at the hearing held on 8 February 2007.
Κατά τη διάρκεια της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως, το Πρωτοδικείο διέταξε την Επιτροπή, βάσει του άρθρου 65, στοιχείο β΄, και του άρθρου 67, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, να προσκομίσει, εντός προθεσμίας τριών εβδομάδων από την ημερομηνία της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως, τα εσωτερικά σημειώματα σχετικά με τις τηλεφωνικές συνομιλίες, που είχαν πραγματοποιηθεί από τον Σεπτέμβριο του 1998 μέχρι τον Απρίλιο του 1999 μεταξύ των υπηρεσιών της και της Chisso.
At the hearing the Court ordered the Commission, on the basis of Article 65(b) and the second subparagraph of Article 67(3) of the Rules of Procedure of the Court, to produce, within three weeks from the date of the hearing, the internal notes relating to the telephone conversations which had taken place between its services and Chisso between September 1998 and April 1999.
Η διάταξη του Πρωτοδικείου, που καταχωρήθηκε στα πρακτικά της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως, κοινοποιήθηκε στους διαδίκους στις 13 Φεβρουαρίου 2007.
The order of the Court, which was recorded in the minutes of the hearing, was served on the parties on 13 February 2007.
Η Επιτροπή συμμορφώθηκε εμπροθέσμως προς το αίτημα του Πρωτοδικείου.
The Commission complied with the Court’s request within the prescribed period.
Σύμφωνα με το άρθρο 67, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, τα έγγραφα που διαβίβασε η Επιτροπή δεν κοινοποιήθηκαν στην προσφεύγουσα κατά τη διάρκεια της εκ μέρους του Πρωτοδικείου εξετάσεως του εμπιστευτικού τους χαρακτήρα και της σημασίας τους για την επίλυση της διαφοράς.
In accordance with the second subparagraph of Article 67(3) of the Rules of Procedure, the documents submitted by the Commission were not communicated to the applicant while the Court ascertained their confidential nature and their relevance to the result of the case.
Η προφορική διαδικασία περατώθηκε στις 30 Απριλίου 2007.
On 30 April 2007 the oral procedure was closed.
Στις 11 Μαΐου 2007 οι διάδικοι ενημερώθηκαν περί της αποφάσεως του Πρωτοδικείου να αποσύρει από τη δικογραφία τα εσωτερικά σημειώματα περί των οποίων γίνεται λόγος στη σκέψη 38 ανωτέρω και να τα επιστρέψει στην Επιτροπή.
On 11 May 2007 the parties were informed that the Court had decided to remove the internal notes referred to in paragraph 38 above from the file and to return them to the Commission.
Η Hoechst ζητεί από το Πρωτοδικείο:
Hoechst claims that the Court should:
— να ακυρώσει την Απόφαση καθόσον την αφορά·
— annul the Decision in so far as it concerns the applicant;
— επικουρικώς, να μειώσει το ύψος του προστίμου που της επιβλήθηκε με την Απόφαση σε πρόσφορο επίπεδο·
— in the alternative, reduce the amount of the fine imposed on it to an appropriate amount;
— να καταδικάσει τη Hoechst στα δικαστικά έξοδα.
— order Hoechst to pay the costs.
Η προσφυγή της Hoechst στηρίζεται σε δεκατρείς λόγους.
Hoechst’s action is supported by 13 pleas in law.
Πρέπει να σημειωθεί συναφώς ότι, σε αντίθεση με όσα υποστηρίζει η Επιτροπή, από τη μελέτη των προβαλλομένων επιχειρημάτων μπορεί να προσδιοριστεί το περιεχόμενο των λόγων που προβάλλει η Hoechst προς στήριξη των αιτημάτων της.
Contrary to the Commission’s contention, it is possible upon reading the arguments put forward to determine the scope of the pleas on which Hoechst relies in support of the form of order which it seeks.
Έτσι, με τον πρώτο και τον τέταρτο λόγο σκοπείται η ακύρωση της Αποφάσεως στο σύνολό της, καθόσον αφορά τη Hoechst.
Thus, the first and fourth pleas seek annulment of the Decision, in its entirety, in so far as it concerns Hoechst.
Με τον δέκατο τρίτο λόγο σκοπείται η μερική ακύρωση του διατακτικού της Αποφάσεως, ήτοι του άρθρου 2, καθόσον αφορά τη Hoechst.
The 13th plea seeks annulment in part of the operative part of the Decision, namely Article 2, in so far as it concerns Hoechst.
Τέλος, με τους λοιπούς προβαλλόμενους λόγους ζητείται μείωση του προστίμου.
The remaining pleas seek a reduction in the fine.
I — Επί των λόγων με τους οποίους ζητείται η ακύρωση της Αποφάσεως στο σύνολό της καθόσον αφορά τη Hoechst
I — The pleas seeking annulment of the Decision in its entirety in so far as it concerns Hoechst
Με τον πρώτο λόγο η Hoechst βάλλει κατά της αρνήσεως της Επιτροπής να δεχθεί την πρόσβασή της σε απαλλακτικά υπέρ αυτής έγγραφα.
By its first plea, Hoechst challenges the Commission’s refusal to grant it access to a number of exculpatory documents.
Στο πλαίσιο του τετάρτου λόγου, η Hoechst επικαλείται το γεγονός ότι ο φάκελος του συμβούλου ακροάσεων είναι ελλιπής.
In the context of its fourth plea, Hoechst emphasises the fact that the hearing officer’s file is incomplete.
Α — Επί του πρώτου λόγου, που στηρίζεται στην άρνηση προσβάσεως σε απαλλακτικά έγγραφα
A — The first plea, alleging refusal to grant access to certain exculpatory documents
Περίληψη της διοικητικής διαδικασίας και της Αποφάσεως
Summary of the administrative procedure and of the Decision.
Σε μια σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1998 μεταξύ Chisso και Επιτροπής, ένας από τους επιφορτισμένους με τον σχετικό φάκελο υπαλλήλους της Επιτροπής διαβεβαίωσε την επιχείρηση αυτή ότι «θα την προειδοποιούσε αν κάποια άλλη επιχείρηση επιχειρούσε να επιδείξει μεγαλύτερη προθυμία έναντι της Chisso στο πλαίσιο της ανακοινώσεως περί συνεργασίας».
At a meeting held on 13 November 1998 between Chisso and the Commission, one of the Commission’s officials responsible for the case assured Chisso that ‘fair warning would be given if another company would look like overtaking Chisso under the requirements of [the Leniency Notice]’.
Στις 9 Δεκεμβρίου 1998 ο εκπρόσωπος της Chisso στη σύμπραξη έδωσε προφορική κατάθεση ενώπιον των υπηρεσιών της Επιτροπής.
On 9 December 1998 the Commission’s services received the oral testimony of Chisso’s representative in the cartel.
Στις 5 Μαρτίου 1999, στο πλαίσιο μιας τηλεφωνικής συνομιλίας με τις υπηρεσίες της Επιτροπής, η Nutrinova ζήτησε να διοργανωθεί μια σύσκεψη, χωρίς όμως να δοθεί συνέχεια στο αίτημα αυτό.
On 5 March 1999, during a telephone interview with the Commission’s services, Nutrinova requested that a meeting be arranged. That request went unanswered.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2002 η Επιτροπή κίνησε διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και απηύθυνε ανακοίνωση αιτιάσεων στις επιχειρήσεις που είναι αποδέκτες της Αποφάσεως.
On 20 December 2002 the Commission initiated a proceeding under Article 81 EC and Article 53 of the EEA Agreement and sent a statement of objections to the undertakings to which the Decision is addressed.
Την ίδια ημέρα δόθηκε στις επιχειρήσεις πρόσβαση στον διοικητικό φάκελο της υποθέσεως, με τη μορφή δύο CD-ROM που περιελάμβαναν πλήρη αντίγραφα των σχετικών εγγράφων, εκτός των απόρρητων επιχειρηματικών στοιχείων και άλλων εμπιστευτικών πληροφοριών (αιτιολογικές σκέψεις 22 και 23 της Αποφάσεως).
On the same date those undertakings were granted access to the file, in the form of two CD-ROMs containing a full copy of the documents, apart from business secrets and other confidential information (recitals 22 and 23 to the Decision).
Τα πρακτικά της συσκέψεως της 13ης Νοεμβρίου 1998, που συνέταξε η Επιτροπή, περιλαμβάνονταν στον φάκελο.
The Commission’s note on the meeting of 13 November 1998 was in the file.
Με έγγραφο της 22ας Ιανουαρίου 2003, απευθυνόμενο στον σύμβουλο ακροάσεων, η Hoechst, μαζί με τη Nutrinova, ζήτησαν μέσω των δικηγόρων τους πρόσβαση στα εσωτερικά έγγραφα που αφορούσαν τις τηλεφωνικές επαφές μεταξύ Επιτροπής και Chisso, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στο διάστημα μεταξύ Σεπτεμβρίου του 1998 και τέλους Απριλίου του 1999.
By letter to the hearing officer dated 22 January 2003, Hoechst requested that it and Nutrinova should, through their counsel, have access to the internal documents relating to the telephone conversations between Commission officials and Chisso between September 1998 and the end of April 1999.
Ζήτησαν επίσης πρόσβαση σε ένα έγγραφο της Chisso με ημερομηνία 17 Δεκεμβρίου 2002, μη εμπιστευτικό κείμενο του οποίου περιλαμβανόταν στον φάκελο.
They also requested access to a letter from Chisso dated 17 December 2002 which appeared in the file in a nonconfidential version.
Όσον αφορά τα εσωτερικά έγγραφα σχετικά με τις τηλεφωνικές επαφές μεταξύ Επιτροπής και Chisso, οι δικηγόροι της Hoechst και της Nutrinova υπενθύμισαν τα στοιχεία που περιλαμβάνονταν στα πρακτικά της συσκέψεως της 13ης Νοεμβρίου 1998 και εξέθεσαν τα ακόλουθα:
As regards the internal documents relating to the telephone conversations between the Commission and Chisso, counsel for Hoechst and Nutrinova referred to the terms of the minute of the meeting of 13 November 1998 and stated:
«Αποτελεί ουσιώδες ζήτημα για τους πελάτες μας το αν και σε ποιο βαθμό δόθηκαν διαβεβαιώσεις από υπαλλήλους της Επιτροπής το διάστημα κατά το οποίο οι πελάτες μας συνεργάζονταν με αυτήν.»
‘It is a crucial point for our clients to know whether and to what extent submissions have been prompted by Commission officials while our clients were cooperating with the Commission.’
Όσον αφορά το έγγραφο της Chisso με ημερομηνία 17 Δεκεμβρίου 2002, οι δικηγόροι της Hoechst και της Nutrinova σημείωσαν ειδικότερα ότι ένα παράρτημα του εγγράφου αυτού, ήτοι ένα έγγραφο της 26ης Μαρτίου 1999, ετιτλοφορείτο «[Προς] την Επιτροπή σχετικά με τη συνεργασία της Chisso με τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού».
As regards Chisso’s letter of 17 December 2002, counsel for Hoechst and Nutrinova observed in particular that an annex to that letter, namely a letter of 26 March 1999, was entitled ‘[T]o the Commission concerning Chisso’s cooperation with the Dir-ectorate-General for Competition’.
Προσέθεσαν τα εξής:
They added:
«Όλα τα επιχειρήματα σχετικά με τη συνεργασία της Chisso ή —πιο σημαντικά— κάθε αναφορά σε επαφές που είχε η Chisso την περίοδο εκείνη με υπαλλήλους της Επιτροπής μπορούν να έχουν ιδιαίτερη χρησιμότητα για την την άμυνα των πελατών μας.»
‘Any arguments made with regard to Chisso’s cooperation or — more importantly — any hints that would refer to contacts Chisso has had at the time with Commission officials could on the other hand be very relevant for our clients’ defences.’
Με έγγραφο της 24ης Φεβρουαρίου 2003 ο σύμβουλος ακροάσεων αρνήθηκε να δεχθεί τα αιτήματα που διατυπώνονταν με το έγγραφο της 22ας Ιανουαρίου 2003.
By letter of 24 February 2003 the hearing officer refused the requests set out in the letter of 22 January 2003.
Ο σύμβουλος ακροάσεων εξέθεσε, συναφώς, ότι τα σημειώματα σχετικά με τις τηλεφωνικές συνομιλίες μεταξύ Chisso και Επιτροπής ήταν εσωτερικά έγγραφα, οπότε δεν ήταν προσβάσιμα.
The hearing officer stated, in that regard, that the notes relating to the telephone conversations between Chisso and the Commission were internal documents and therefore non-accessible.
Ελλείψει καθοριστικής σημασίας αποδείξεων περί του αντιθέτου, τεκμαίρεται ότι η Επιτροπή προέβη σε αντικειμενική ανάλυση των χρήσιμων για τη Hoechst πληροφοριών.
In the absence of any strong evidence to the contrary, it had to be presumed that the Commission had made an objective assessment of the information that would be useful to Hoechst.
Εξάλλου, όσον αφορά το έγγραφο της Chisso της 17ης Δεκεμβρίου 2002 (και εκείνο της 26ης Μαρτίου 1999 που περιλαμβάνεται σε παράρτημα του εγγράφου αυτού), ο σύμβουλος ακροάσεων σημείωσε ότι η Chisso είχε ζητήσει εμπιστευτική μεταχείριση των εγγράφων αυτών.
Furthermore, as regards Chisso’s letter of 17 December 2002 (and the letter of 26 March 1999 annexed to that letter), the hearing officer informed Hoechst that Chisso had requested confidential treatment for those documents.
Στις 7 Μαρτίου 2003 η Hoechst επανέλαβε, με τη Nutrinova, μέσω των δικηγόρων τους, τα αιτήματα που περιλαμβάνονταν στο έγγραφο της 22ας Ιανουαρίου 2003, στο πλαίσιο της απαντήσεώς τους στην ανακοίνωση αιτιάσεων.
On 7 March 2003 Hoechst, together with Nutrinova, reiterated, through their counsel, the requests set out in the letter of 22 January 2003, in the context of their response to the statement of objections.
Ειδικότερα, η Hoechst επέμεινε, μαζί με τη Nutrinova, να έχει πρόσβαση στον φάκελο, αναπτύσσοντας επιχειρήματα σχετικά με την άνιση μεταχείριση που της επιφυλάχθηκε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
More particularly, Hoechst insisted, with Nutrinova, on obtaining access to the file, and submitted arguments relating to the unequal treatment which had been in evidence during the proceedings.