natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το ίδιο συμβαίνει κατά μείζονα λόγο και οσάκις το συναφές κοινοτικό μέτρο σκοπεί —όπως εν προκειμένω— στην εναρμόνιση της υλοποιήσεως των διεθνών δεσμεύσεων των κρατών μελών.
This applies in particular where the Community measure concerned — as in this case — seeks to achieve the harmonised implementation of Member States’ obligations under international law.
57 — Απόφαση της 4ης Ιουλίου 2000, C-84/98, Επιτροπή κατά Πορτογαλίας (Συλλογή 2000, σ. I-5215, σκέψη 58).
57 — Case C-84/98 Commission v Portugal [2000] ECR I-5215, paragraph 58.
58 — Απόφαση της 5ης Νοεμβρίου 2002, C-466/98, Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου (ελεύθερη αεροπλοΐα) (Συλλογή 2002, σ.
58 — Case C-466/98 Commission v United Kingdom (‘open skies’) [2002] ECR I-9427, paragraphs 26 and 27.
I-9427, σκέψεις 26 επ.). Αυτό συμβαίνει εν πάση περιπτώσει οσάκις οι συναφείς αρμοδιότητες της Κοινότητας υφίσταντο ήδη κατά τη σύναψη της Συμβάσεως.
This applies at least where the relevant Community powers already existed at the time the agreement was concluded.
Η οδηγία 2005/35 προσδιορίζει κατ’ αρχάς, και συγκεκριμένα στο άρθρο 4 αυτής, τα γενικά κριτήρια ευθύνης, τα οποία ισχύουν έναντι πάντων, προβλέπει δε ειδικότερα ευθύνη σε περίπτωση βαρείας αμελείας.
Firstly, Article 4 of Directive 2005/35 lays down general standards of liability applicable to all, including, in particular, liability for serious negligence.
Πάντως, η οδηγία περιορίζει, με το άρθρο 5, παράγραφος 2, αυτής, την ευθύνη όσον αφορά τον πλοιοκτήτη, τον πλοίαρχο ή το πλήρωμα, όταν αυτό ενεργεί υπό την ευθύνη του πλοιάρχου, αναφερόμενη ρητώς στις σχετικές διατάξεις της Marpol 73/78.
However, in Article 5 it restricts this standard of liability with express reference to the relevant provisions of the Marpol 73/78 Convention relating to the vessel’s owner, the master or the crew when acting under the master’s responsibility.
Ο εν λόγω περιορισμός εφαρμόζεται σε ορισμένες θαλάσσιες ζώνες, ήτοι στα στενά, στην αποκλειστική οικονομική ζώνη και στην ανοικτή θάλασσα.
This restriction applies in specific areas of the sea, namely in straits, in the exclusive economic zone and on the high seas.
Το πρώτο ερώτημα αφορά αποκλειστικά τις ανωτέρω ζώνες και όχι την αιγιαλίτιδα ζώνη, η οποία πρέπει να χαρακτηρίζεται ως έδαφος των παράκτιων κρατών, περίπτωση την οποία εξετάζω στο πλαίσιο του δεύτερου και του τρίτου
The first question covers only these areas of the sea and not the territorial sea to be classified as territory of the coastal States, which
α) Η ευθύνη οποιουδήποτε πλην του πλοιοκτήτη και του πλοιάρχου προδικαστικού ερωτήματος.
(a) Liability of persons other than the master and the owner
Στην πραγματικότητα, το ερώτημα αυτό καταλαμβάνει και το κύρος του άρθρου 4, καθόσον η ανάκληση αποκλειστικά και μόνον του άρθρου 5, παράγραφος 2, όχι μόνο δεν θα διασφάλιζε την πρακτική αποτελεσματικότητα των οικείων κανόνων της Marpol 73/78, αλλά θα τη μείωνε ακόμη περισσότερο.
I will deal with below in connection with the second and third questions. However, this question rightly also extends to the validity of Article 4, since any repeal of Article 5(2) in isolation would not safeguard the effectiveness of the Marpol regulations concerned but rather reduce it further.
Σύμφωνα με ερμηνεία βασιζόμενη αποκλειστικά στο γράμμα της, η οδηγία βαίνει πέραν της Marpol 73/78, καθόσον προβλέπει ότι, σε περίπτωση βλάβης, η συμπεριφορά οποιουδήποτε πλην του πλοιοκτήτη ή του πλοιάρχου αρκεί για να ενεργοποιήσει την απαγόρευση των απορρίψεων.
On the basis of an interpretation founded solely on its wording, the directive goes further than Marpol 73/78 when it provides that, in the event of damage, the acts of persons other than the master or owner are sufficient to activate the prohibition on discharge.
Ορισμένοι διάδικοι υποστήριξαν ότι η προβλεπόμενη ευθύνη των ανωτέρω προσώπων σε περίπτωση απορρίψεως είναι ασυμβίβαστη με τις διεθνείς δεσμεύσεις της Κοινότητας.
It has been argued by some that it is incompatible with the Community’s international obligations to provide for the liability of these other persons in respect of discharges.
Ο κανονισμός 9 του παραρτήματος I της Marpol 73/78 και ο κανονισμός 5 του παραρτήματος II αυτής απαγορεύουν τις απορρίψεις.
Regulation 9 of Annex I and Regulation 5 of Annex II to Marpol 73/78 prohibit discharges.
Πάντως, οι απαγορεύσεις αυτές δεν εφαρμόζονται στο πλαίσιο των προβλεπόμενων με τους κανονισμούς 11 (παράρτημα I) ή 6 (παράρτημα II) εξαιρέσεων.
However, these prohibitions do not apply where the exceptions laid down re- spectively in Regulations 11 and 6 of the annexes apply.
Σύμφωνα με το στοιχείο β΄, σημείο ii, των ανωτέρω κανονισμών, οι απαγορεύσεις δεν εφαρμόζονται όταν πρόκειται για απορρίψεις προερχόμενες από βλάβη στο πλοίο ή στον εξοπλισμό του, εκτός αν ο πλοιοκτήτης ή ο πλοίαρχος ενήργησε είτε με πρόθεση να προκαλέσει βλάβη είτε από αμέλεια και με επίγνωση της πιθανής προκλήσεως της βλάβης.
Under subparagraph (b)(ii) of each of these regulations, the prohibitions are not to apply to discharge resulting from damage to a ship or its equipment except if the owner or the master acted either with intent to cause damage, or recklessly and with knowledge that damage would probably result.
Ασφαλώς, θα μπορούσε να γίνει δεκτό, όπως πράττει το Κοινοβούλιο, ότι η Marpol 73/78 σιωπά σε σχέση με τα λοιπά πρόσωπα.
It may, admittedly, be pointed out, as the Parliament does, that Marpol 73/78 is silent as regards other persons.
Πάντως, τούτο θα εξυπηρετούσε αποκλειστικά την αποφυγή της συγκρούσεως με τη Marpol 73/78.
However, that would merely rule out conflict with Marpol 73/78.
Η Κοινότητα εξακολουθεί να δεσμεύεται από τις διατάξεις της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας, οι οποίες επιτρέπουν, εντός των συγκεκριμένων θαλάσσιων ζωνών, την έκδοση κανόνων υλοποιήσεως των προτύπων προστασίας που θεσπίστηκαν με τη Marpol 73/78.
The Community would still be bound by the provisions of the Convention on the Law of the Sea, which, in the sea areas under consideration here, permits in respect of all persons only rules which give effect to the standard of protection laid down in Marpol 73/78.
Επομένως, η Κοινότητα δεν είναι ελεύθερη να ρυθμίζει κατά το δοκούν άλλες περιπτώσεις εντός των ανωτέρω ζωνών, αντιθέτως δε, δεν θα της επιτρεπόταν να το πράξει.
Therefore, the Community would not be free to lay down rules on other cases in these areas at its own discretion but would rather be precluded from doing so.
Περιοριζόμενοι αυστηρώς στο γράμμα της Marpol 73/78, πάντως, θα καταλήγαμε σε παράδοξα συμπεράσματα, όπως υπογραμμίζουν ορθώς η Δανία, η Γαλλία, το Συμβούλιο και η Επιτροπή ειδικότερα.
However, as Denmark, France, the Council and the Commission in particular correctly point out, basing oneself strictly on the wording of Marpol 73/78 would lead to absurd results.
Συγκρίνοντας απλώς και μόνον το γράμμα των ανωτέρω διατάξεων με την οδηγία 2005/35, επισημαίνω δύο ουσιώδεις διαφορές.
When the wording of these provisions is compared in isolation with Directive 2005/35, two essential differences appear.
Πρώτον, στο πλαίσιο της Marpol 73/78, η συμπεριφορά οποιουδήποτε πλην του πλοιοκτήτη ή του πλοιάρχου στερείται προφανώς οποιασδήποτε σημασίας σε περίπτωση απορρίψεως οφειλόμενης σε βλάβη.
Firstly, under Marpol 73/78 the acts of persons other than the owner or master appear to be completely irrelevant in the case of discharge resulting from damage.
Προδήλως, η απόρριψη απαγορεύεται εφόσον ένα από τα ανωτέρω δύο πρόσωπα ενήργησε εκ προθέσεως ή εξ αμελείας και με επίγνωση της πιθανής προκλήσεως της βλάβης.
Discharge would appear to be prohibited only where one of these two persons acted with intent or recklessly and with knowledge that damage would probably result.
Αντιθέτως, κατά το άρθρο 4 της ίδιας οδηγίας, αδιάφορο παραμένει το ποιος είναι κατ’ αρχήν ο υπεύθυνος της απορρίψεως.
By contrast, under Article 4 of the directive anyone can in principle be liable in respect of a discharge.
Δεύτερον, οι προϋποθέσεις στοιχειοθετήσεως, δυνάμει του άρθρου 4 της οδηγίας, προσωπικής ευθύνης, ήτοι η πρόθεση, η αμέλεια ή η βαρεία αμέλεια, δεν αντιστοιχούν, βάσει της διατυπώσεώς τους, στα κριτήρια της Marpol 73/78.
Secondly, the criterion of personal liability under Article 4 of the directive, namely intent, recklessness or serious negligence, does not, in terms of its wording, correspond with the Marpol 73/78 criterion.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-308/06 του θα επιτρέπονταν αν ούτε ο πλοιοκτήτης ούτε ο πλοίαρχος ενήργησαν εκ προθέσεως ή εξ αμελείας.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-308/06 resulting from intentional damage to a ship or its equipment would be permitted as long as neither the master nor the owner acted with intent or recklessly.
Επιπλέον, οι συναφείς διατάξεις της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας στοχεύουν επίσης στο να καταστήσουν περισσότερο αποτελεσματική την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος.
The relevant provisions of the Convention on the Law of the Sea are also intended to facilitate effective protection of the marine environment.
Τούτο μπορεί να επιτευχθεί με βάση κοινά διεθνή πρότυπα, ώστε να καθορίζονται κατά τρόπο δυνάμενο να προβλεφθούν οι βαρύνουσες την θαλάσσια ναυσιπλοΐα υποχρεώσεις.
This is to be achieved on the basis of common international standards in order to make the requirements imposed on shipping predictable.
Προς τούτο, είναι αναγκαίo η ευθύνη να περιορίζεται στον πλοιοκτήτη και στον πλοίαρχο.
It is not necessary to restrict liability to the master and owner in order to do so.
Επομένως, η Marpol 73/78 δεν πρέπει να ερμηνευθεί αποκλειστικά και μόνο βάσει του γράμματός της, αλλά πρέπει να ληφθούν επίσης υπόψη και οι στόχοι της και η λειτουργία της στο πλαίσιο της Συμβάσεως για το δίκαιο της θάλασσας.
It is thus necessary not only to interpret Marpol 73/78 in isolation on the basis of its wording, but also to take account of its objectives and its function within the framework of the Convention on the Law of the Sea.
Δυνάμει της τέταρτης αιτιολογικής σκέψης της, πρωταρχικός στόχος της Marpol 73/78 είναι η πλήρης εξάλειψη της εκούσιας ρυπάνσεως και η ελαχιστοποίηση των ατυχηματικών απορρίψεων.
According to the fourth paragraph of the preamble thereto, the overarching objective of Marpol 73/78 is to achieve the complete elimination of intentional pollution and the minimisation of accidental pollution.
Εξάλλου, το να αποκλείεται οποιαδήποτε ευθύνη άλλων προσώπων επάγεται όλως διαφορετικό αποτέλεσμα από εκείνο του άρθρου III, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, της διεθνούς Συμβάσεως περί αστικής ευθύνης για ζημίες προερχόμενες από τη ρύπανση με υδρογονάνθρακες 59, όπως αυτή διατυπώνεται με το Πρωτόκολλο του 1992 60.
Moreover, the exclusion of all liability on the part of other persons would lead to a completely different result to that of the second sentence of Article III(4) of the International Convention of 29 November 1969 on Civil Liability for Oil Pollution Damage, 59as amended by the 1992 Protocol.
Σε αντίθεση με τη Marpol 73/78, η ανωτέρω διάταξη προβλέπει ρητώς ότι μόνον ο πλοιοκτήτης είναι κατ’ αρχήν αστικώς υπεύθυνος και ουδείς άλλος από τα μέλη του πληρώματος, αλλ’ ούτε ο εφοπλιστής ή τα παρέχοντα υπηρεσίες για το πλοίο πρόσωπα.
60 Unlike Marpol 73/78, this provision expressly provides that in principle the owner alone bears civil liability and a number of other persons such as, for example, the crew, charterers or servants and agents, do not.
Πάντως, όλοι οι ανωτέρω ευθύνονται αν ενήργησαν εκ προθέσεως ή εξ αμελείας και με επίγνωση της πιθανότητας προκλήσεως εξ αυτού ζημίας.
These persons are, however, liable if they act with intent or recklessly and with the knowledge that damage would probably result.
Οι προβλεπόμενες στον κανονισμό 11, στοιχείο β΄, σημείο ii, του παραρτήματος I και στον κανονισμό 6, στοιχείο β΄, σημείο ii, του παραρτήματος II της Marpol 73/78 εξαιρέσεις σκοπούν πρωτίστως στον καθορισμό του βαθμού επιμελείας που πρέπει να επιδεικνύεται προκειμένου να αποφεύγονται ρυπάνσεις οφειλόμενες σε βλάβες.
The exceptions under Regulation 11(b)(ii) of Annex I and Regulation 6(b)(ii) of Annex II to Marpol 73/78 are intended primarily to establish the standard of care to be met in order to avoid accidental pollution.
Αν κάθε κράτος έθετε τη δική του προϋπόθεση σχετικά με τον βαθμό της υπαιτιότητας και αν τα πρότυπα αυτά εφαρμόζονταν σωρευτικώς στην ανοικτή θάλασσα, θα ήταν δυσχερές για τους εμπλεκόμενους στη θαλάσσια ναυσιπλοΐα να προβούν σε εκτίμηση της ευθύνης τους.
If each State established its own standard of fault and these standards even applied cumulatively on the high seas, it would be difficult for shipping to assess its respective liability.
Τούτο καταδεικνύει δύο τινά.
This is demonstrated in two ways.
Αφενός, η ευθύνη ορισμένων προσώπων για ρυπάνσεις από υδρογονάνθρακες αποκλείεται μόνον εφόσον τούτο προβλέπεται ρητώς
Firstly, the exclusion of certain persons from liability for oil pollution must be assumed only where such exclusion is expressly laid down
60 — Το Πρωτόκολλο δημοσιεύεται στην ΕΕ 2004, L 78, σ. 32.
60 — The Protocol is printed in OJ 2004 L 78, p. 32.
Για την ολοκληρωμένη απόδοση της Συμβάσεως, βλ., την ακόλουθη ιστοσελίδα στο Διαδίκτυο: http://www.iopcfunds.org/npdf/Conventions%20English.pdf.
A complete version of the convention is to be found at, for example, http://www.iopcfunds.org/npdf/Conventions%20English.pdf.
Εξάλλου, ουδείς στόχος της Marpol 73/78, σύμφωνα με τον οποίο επιβάλλεται ή απλούστατα διευκρινίζονται οι λόγοι για τους οποίους μόνον ο πλοιοκτήτης και ο πλοίαρχος οφείλουν να αποφεύγουν τις ατυχηματικές απορρίψεις, μπορεί να εντοπισθεί.
On the other hand, it is not possible to discern any objective of Marpol 73/78 which would require that, or even merely explain why, the master and owner alone should avoid accidental pollution.
Πάντως, δεν μπορεί να αποκλείεται εν γένει ότι και άλλα πρόσωπα αναλαμβάνουν επίσης ευθύνη και προκαλούν ζημίες λόγω απορρίψεων.
Although both these persons bear responsibility for the vessel as a whole, it cannot be ruled out in general that other persons will also bear responsibility and cause damage resulting in discharge.
και, αφετέρου, η ευθύνη σε περίπτωση συμπεριφοράς οφειλόμενης σε πρόθεση ή εξ αμελείας με επίγνωση επελεύσεως τυχόν ζημίας δεν περιορίζεται στον πλοιοκτήτη και στον πλοίαρχο.
INTERTANKO AND OTHERS and, secondly, liability in the event of intentional or reckless acts in the knowledge that damage will probably occur is not restricted to the owner and the master.
προφανώς ως αποτέλεσμα ότι και άλλοι, πλην του πλοιοκτήτη, του πλοιάρχου ή του πληρώματος, όταν αυτό ενεργεί υπό την ευθύνη του πλοιάρχου, δεν υπόκεινται στο συγκεκριμένο κριτήριο, ήτοι στο αν ενήργησαν είτε με την πρόθεση να προκαλέσουν ζημία, είτε εξ αμελείας και με επίγνωση της πιθανής προκλήσεως της βλάβης, την οποία προκάλεσε συγκεκριμένη απόρριψη.
persons other than the owner, the master or the crew when acting under the master’s responsibility are not judged by whether they acted with intent to cause damage or recklessly and with knowledge that damage leading to discharge would probably result.
Δυνάμει του άρθρου 4 της οδηγίας, η ευθύνη τους αποτιμάται σύμφωνα με το αν προκάλεσαν απόρριψη εκ προθέσεως, εξ αμελείας ή κατόπιν βαρείας αμελείας.
Rather, their liability under Article 4 of the directive is determined by whether they caused a discharge with intent, recklessly or by serious negligence.
Κατά την άποψη των αιτουσών της κύριας δίκης και ορισμένων κρατών μελών, το ανωτέρω κριτήριο ευθύνης είναι αυστηρότερο από εκείνο της Marpol 73/78.
In the view of the claimants and some Member States, this standard of liability is stricter than Marpol 73/78.
Επομένως, ο κανονισμός 11, στοιχείο β΄, σημείο ii, του παραρτήματος I και ο κανονισμός 6, στοιχείο β΄, σημείο ii, του παραρτήματος II πρέπει να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι αναφέρονται στον πλοιοκτήτη και στον πλοίαρχο απλώς και μόνον ενδεικτικώς.
Consequently, Regulation 11(b)(ii) of Annex I and Regulation 6(b)(ii) of Annex II must be construed as referring to the master and owner merely by way of example.
Αν, κατ’ εξαίρεση, και άλλα πρόσωπα ευθύνονται επίσης για τις οφειλόμενες σε βλάβες απορρίψεις, τα πρόσωπα αυτά υπόκεινται στους ίδιους όρους με τους ισχύοντες για τον πλοιοκτήτη και τον πλοίαρχο.
Where, in exceptional circumstances, other persons also are responsible for discharges resulting from damage, the same conditions apply to them as apply to the master and the owner.
Επομένως, η οδηγία 2005/35 δεν προσκρούει ούτε στη Marpol 73/78 ούτε στη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας καθιστώντας υπεύθυνα για απορρίψεις οφειλόμενες σε βλάβες πρόσωπα πέραν του πλοιοκτήτη και του πλοιάρχου.
Therefore, Directive 2005/35 infringes neither Marpol 73/78 nor the Convention on the Law of the Sea by making persons other than the master and the owner liable for discharges resulting from damage.
προϋποθέσεις της προσωπικής β) Οι ευθύνης
(b) Criteria relating to personal liability
Όπως κατέδειξα ήδη 61, η Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας απαγορεύει στην Κοινότητα να ορίζει, εντός των επίδικων θαλάσσιων ζωνών, κριτήρια ευθύνης αυστηρότερα από εκείνα που προβλέπει η Marpol 73/78.
As has been shown, 61 the Convention on the Law of the Sea prohibits the Community from laying down in the sea areas concerned stricter standards of liability that those provided for in Marpol 73/78.
Τούτο ισχύει ειδικότερα για τα λοιπά, πλην του πλοιοκτήτη και του πλοιάρχου, πρόσωπα.
This must apply in particular to persons other than the master and the owner.
Τα πρόσωπα αυτά οφείλουν ειδικότερα να μεριμνούν ώστε να αποφεύγονται οι βλάβες επί του πλοίου που θα μπορούσαν να προκαλέσουν απορρίψεις ρυπογόνων ουσιών.
The latter have a particular responsibility to avoid damage to the vessel which could result in the discharge of polluting substances.
Εφόσον οι ανωτέρω ευθύνονται μόνο για συμπεριφορά εκ προθέσεως ή εξ αμελείας με επίγνωση της πιθανής επελεύσεως της ζημίας, άλλα πρόσωπα δεν μπορούν να υπόκεινται σε αυστηρότερες προϋποθέσεις στοιχειοθετήσεως της ευθύνης.
If they are liable only for intent and recklessness in the knowledge that damage was probable, other persons could not be subject to stricter liability.
Γεγονός είναι ότι το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2005/35 έχει
The effect of Article 5(2) of Directive 2005/35, however, appears to be that
61 — Βλ. ανωτέρω σημεία 60 επ.
61 — See point 60 et seq. above.
Η ανάγνωση της σχετικής διατάξεως συνάδει και προς την υποχρέωση ερμηνείας των πράξεων του παράγωγου κοινοτικού δικαίου, στο μέτρο του δυνατού, σύμφωνα με τις διεθνείς συμφωνίες που έχει συνάψει η Κοινότητα 64.
This reading is also consistent with the requirement that provisions of secondary law must, so far as is possible, be interpreted in a manner that is consistent with international agreements concluded by the Community.
Εφόσον η οδηγία χρησιμοποιεί άλλες έννοιες σε άλλες γλωσσικές αποδόσεις, οι τελευταίες πρέπει να ερμηνεύονται επίσης κατά τον ίδιο τρόπο.
64Where the directive uses different terms in other language versions, they must also be construed in this manner.
Η προβλεπόμενη στο άρθρο 4 της οδηγίας 2005/35 ευθύνη εξ αμελείας θα μπορούσε να είναι αυστηρότερη από εκείνη της Marpol 73/78, δοθέντος ότι το άρθρο 4 δεν αναφέρεται στην επίγνωση της πιθανολογούμενης ζημίας.
Liability for reckless acts under Article 4 of Directive 2005/35 could be stricter than Marpol 73/78, since Article 4 makes no reference to knowledge that damage will probably result.
Σημειωτέον ότι οι διάφορες γλωσσικές αποδόσεις της οδηγίας 2005/35 δεν συμφωνούν σχετικά με την ανωτέρω έννοια.
Furthermore, the language versions of the directive do not tally as regards this term.
Ειδικότερα, η ελληνική, η μαλτέζικη και η πορτογαλική εκδοχή αναφέρονται, τουλάχιστον, προδήλως σε απλή αμέλεια 62, ήτοι σε ελαφρότερη από τη βαρεία αμέλεια υπαιτιότητα.
In particular, at least the Greek, Maltese and Portuguese versions seem to speak of simple negligence, 62that is to say, a lower form of fault than serious negligence.
Επιπλέον, οι όροι που χρησιμοποιούνται για να δηλωθεί η απερισκεψία δεν προσδιορίζονται πάντοτε επακριβώς στις διάφορες έννομες τάξεις.
In addition, the terms used for recklessness in the respective legal systems are not always defined precisely.
Παρά τις διαφορές μεταξύ των γλωσσικών αποδόσεων, το άρθρο 4 της οδηγίας 2005/35 πρέπει, πάντως, να ερμηνευθεί με ομοιόμορφο τρόπο σε όλα τα κράτη μέλη με γνώμονα τη γενική οικονομία και τον σκοπό της κανονιστικής ρυθμίσεως 63.
However, in spite of the differences in the language versions, Article 4 of Directive 2005/35 must be interpreted uniformly in all the Member States by reference to the purpose and general scheme of the rules concerned. 63
Στο πλαίσιο της Marpol 73/78, η ευθύνη λόγω απορρίψεων που δεν προκλήθηκαν εκ προθέσεως χαρακτηρίζεται από δύο κριτήρια, συγκεκριμένα, αφενός, την επίγνωση της πιθανής επελεύσεως της ζημίας και, αφετέρου, την απερισκεψία.
Under Marpol 73/78, liability for unintentional discharge is characterised by two features, that is to say, first, knowledge that damage would probably result and, second, recklessness.
Επομένως, η αμέλεια (απερισκεψία), κατά το άρθρο 4 της οδηγίας 2005/35, πρέπει
Consequently, the term ‘recklessly’ in Article 4 of Directive 2005/35 must be con-
Επειδή το άρθρο 4 της οδηγίας 2005/35 επαναλαμβάνει, τουλάχιστον στην αγγλική, γαλλική και ισπανική γλώσσα, ήτοι στις τρεις κοινοτικές γλώσσες οι οποίες είναι οι αυθεντικές γλώσσες της Marpol 73/78, την ορολογία της Marpol 73/78, πρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η έννοια της απερισκεψίας σκοπεί στο να ενσωματωθεί το
Since Article 4 of Directive 2005/35 adopts the terminology used in Marpol 73/78, at least in the English, French and Spanish versions, that is to say, in the three Community languages in which Marpol 73/78 is binding, it must be concluded that the term ‘recklessly’ is intended to incorporate the standard of liability in Marpol 73/78 for unintentional acts.
I-4355, σκέψη 20), προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 33 απόφαση Bellio F.lli (σκέψη 33) και απόφαση της 7ης Δεκεμβρίου 2006, C-306/05, SGAE (Συλλογή 2006, σ. I-11519, σκέψη 35).
64 — Commission v Germany, cited in footnote 33, paragraph 52; Case C-341/95 Bettati [1998] ECR I-4355, paragraph 20; Bellio F.lli, cited in footnote 33, paragraph 33; and Case C-306/05 SGAE [2006] I-11519, paragraph 35.
65 — Πάντως, τούτο δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να συναχθεί η εκ μέρους του παραβάτη επίγνωση αντικειμενικών περιστάσεων ενδεικτικών του ότι είχε επίγνωση του κινδύνου.
65 — However, this does not rule out the possibility of deducing the perpetrator’s knowledge from objective circumstances indicating that he was aware of the risk.
63 — Βλ., επί παραδείγματι, τις αποφάσεις της 12ης Νοεμβρίου 1969, 29/69, Stauder (Συλλογή τόμος 1969-1971, σ.
63 — See, for example, Case 29/69 Stauder [1969] ECR 419, paragraph 3; Case C-300/05 ZVK [2006] ECR I-11169, paragraph 16; and Case C-56/06 Euro Tex [2007] ECR I-4859, paragraph 27.
INTERTANKO κ.λπ.
INTERTANKO AND OTHERS incurred, and the professional experience of, and care taken by, the trader.
πείρα και την επιμέλεια που επιδεικνύει ο επιχειρηματίας 68.
68 strued as meaning that, for recklessness to exist, there must be knowledge that damage would probably result.
Ούτως ερμηνευόμενη, η έννοια αυτή δεν αντίκειται στη Marpol 73/78 ούτε στη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας.
Interpreted thus, it is not contrary to Marpol 73/78 or to the Convention on the Law of the Sea.
Επομένως, η βαρεία αμέλεια ανάγεται σε ιδιαίτερα σοβαρή αθέτηση των υποχρεώσεων να επιδεικνύεται επιμέλεια.
Therefore, serious negligence describes a particularly grave breach of the duties of care.
Αντιθέτως, η επίγνωση της πιθανής επελεύσεως ζημίας δεν είναι απολύτως αναγκαία στο πλαίσιο της βαρείας αμελείας.
Knowledge that damage will probably result, however, is not essential for there to be serious negligence.
Ούτως ερμηνευόμενο, το εν λόγω κριτήριο ευθύνης καθίσταται αυστηρότερο απ’ ό,τι εκείνο της Marpol 73/78.
Interpreted thus, this standard of liability would be stricter than Marpol 73/78.
Πάντως, θα μπορούσε να συναχθεί αντίθεση μεταξύ της Marpol 73/78 και του άρθρου 4 της οδηγίας 2005/35 λόγω του ότι το δεύτερο προβλέπει ευθύνη σε περίπτωση βαρείας αμελείας.
There could, however, be conflict with Marpol 73/78 in so far as Article 4 of Directive 2005/35 provides for liability in respect of serious negligence.