natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συγκεκριμένα, η ερμηνεία των άρθρων 3, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, ΕΚ και 10, δεύτερο εδάφιο, EΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 81 ΕΚ, υπό την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική
If Article 3(1)(g) EC and the second paragraph of Article 10 EC, read in conjunction with Article 81 EC, were interpreted as meaning that they preclude
Το ίδιο ισχύει όταν το πρόβλημα που εκθέτει το αιτούν δικαστήριο είναι υποθετικής φύσεως 24.
The same is true where the problem raised by the referring court is hypothetical.
Αυτό συμβαίνει, για παράδειγμα, όταν το υποβληθέν από το αιτούν δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα αφορά
24That may be the case, for example, where the question referred for a preliminary ruling by such a court relates to a legal or
I-8679, σκέψεις 38 έως 40), και της 30ής Ιουνίου 2005, C-165/03, Längst (Συλλογή 2005, σ. I-5637, σκέψη 34).
25 — See, in particular, Case C-13/01 Safalero [2003] ECR I-8679, paragraphs 38 to 40, and Case C-165/03 Längst [2005] ECR I-5637, paragraph 34.
I-11319, σκέψεις 33 έως 39).
26 — Case C-153/00 der Weduwe [2002] ECR I-11319, paragraphs 33 to 39.
23 — Όπ.π. (σκέψη 42 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).24 — Όπ.π. (σκέψη 43 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
23 — Ibid., paragraph 42 and the caselaw cited.24 — Ibid., paragraph 43 and the caselaw cited.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-446/05 νομοθετική ρύθμιση όπως τον νόμο του 1958, θα υποχρέωνε το αιτούν δικαστήριο να μην εφαρμόσει τον νόμο αυτό και να απαλλάξει τον Ι. Doulamis.
OPINION OF MR BOT — CASE C-446/05 separate, and it falls exclusively to the latter to interpret its national legislation. 27 a national law such as the Law of 1958, the referring court would be obliged to disapply that law and acquit Mr Doulamis.
Κατά συνέπεια, το προδικαστικό ερώτημα είναι απολύτως λυσιτελές για την επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης.
The question referred is therefore entirely relevant to the resolution of the dispute in the main proceedings.
Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο οφείλει να λαμβάνει υπόψη το νομοθετικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται το προδικαστικό ερώτημα, όπως αυτό προσδιορίζεται από το αιτούν δικαστήριο και, μάλιστα, ακόμη κι αν το κράτος του αιτούντος δικαστηρίου αμφισβητεί το κανονιστικό αυτό πλαίσιο με τις παρατηρήσεις που υποβάλει στο Δικαστήριο 28.
The Court of Justice must therefore take account of the legislative context in which the question referred to it arises, as described by the national court, even if that regulatory context is contested by the very State in which that court is located in the observations which it submits to the Court. 28
Εν συνεχεία, το γεγονός ότι το άρθρο 81 ΕΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 3, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, ΕΚ και 10, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, ενδέχεται να μην έχει εφαρμογή στον επίμαχο νόμο, δεν μπορεί να προσδώσει υποθετικό χαρακτήρα στο υπό κρίση προδικαστικό ερώτημα.
Next, were it the case that Article 81 EC, read in conjunction with Article 3(1)(g) EC and the second paragraph of Article 10 EC, did not apply to such a law, that would not make the question under consideration hypothetical.
Το αιτούν δικαστήριο εξέθεσε τους λόγους για τους οποίους αμφιβάλλει για την εφαρμογή του άρθρου 81 ΕΚ εν προκειμένω, οι λόγοι δε αυτοί στηρίζονται σε πραγματικά και νομικά στοιχεία σύμφωνα προς το νομικό και πραγματικό πλαίσιο που περιέγραψε το αιτούν δικαστήριο.
The referring court has set out the reasons for its uncertainty as to the application of that article in the present case, and those reasons are based on points of fact and law which are consistent with the legal and factual context described by that court.
Καθόσον το tribunal de première instance de Bruxelles δέχθηκε με την απόφαση περί παραπομπής ότι ο νόμος του 1958 έχει την έννοια ότι απαγορεύει κάθε διαφήμιση στον τομέα των υπηρεσιών οδοντιατρικής περίθαλψης, το Δικαστήριο και η Ιταλική Κυβέρνηση δεν δύνανται να αμφισβητήσουν την ερμηνεία αυτή.
Since the Tribunal de première instance de Bruxelles stated, in its order for reference, that the Law of 1958 was to be understood as prohibiting advertising of any kind in the dental care sector, it is not for the Court or the Italian Government to call that interpretation into question.
Το γεγονός ότι το άρθρο 81 ΕΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 3, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, ΕΚ και 10, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, δεν έχει, ενδεχομένως, εφαρμογή σε μια εθνική νομοθετική ρύθμιση όπως ο νόμος του 1958, αποτελεί ζήτημα ερμηνείας των διατάξεων αυτών και δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση το παραδεκτό του προδικαστικού ερωτήματος.
Whether Article 81 EC, read in conjunction with Article 3(1)(g) EC and the second paragraph of Article 10, does or does not apply to national legislation such as the Law of 1958 is a question of interpretation of those provisions and that fact cannot call into question the admissibility of the question referred.
Για τους λόγους αυτούς, έχω τη γνώμη ότι το υπό κρίση προδικαστικό ερώτημα είναι παραδεκτό και ότι πρέπει να δοθεί απάντηση σε αυτό.
That is why I take the view that the question under consideration is admissible and that it is necessary to reply to it.
I-3735, σκέψη 29 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
27 — See, in particular, Case C-295/97 Piaggio [1999] ECR I-3735, paragraph 29 and the caselaw cited.
Περαιτέρω, όσον αφορά το επιχείρημα της Ιταλικής Κυβέρνησης ότι το προδικαστικό ερώτημα είναι υποθετικό διότι δεν ανταποκρίνεται στο περιεχόμενο του νόμου
As regards, next, the Italian Government’s argument that the question referred for a preliminary ruling is hypothetical because it does not relate to the substance of the Law of 1958, it should be noted that, in the context of the procedure established by Article 234 EC providing for cooperation between courts, the functions of the Court and those of the referring court are clearly
Β — Επί του προδικαστικού ερωτήματος
B — The question referred for a preliminary ruling
Στο σημείο αυτό, απαντώντας στην υποστηριζόμενη από τη Βελγική Κυβέρνηση θέση, επισημαίνεται ότι το γεγονός ότι ο νόμος του 1958, καθό μέρος απαγορεύει στους παρέχοντες οδοντιατρικές υπηρεσίες να διαφημίζουν τις υπηρεσίες τους, αποσκοπεί στην προστασία της δημόσιας υγείας, δεν μπορεί να δικαιολογήσει το ότι ο νόμος αυτός παρεμποδίζει την πραγματοποίηση των στόχων της Συνθήκης.
It should be stated at this point, in response to the position adopted by the Belgian Government, that the fact that the Law of 1958, in prohibiting dental care providers from advertising their services, seeks to protect public health is no justification for the fact that that law may undermine the attainment of the objectives of the Treaty.
Συγκεκριμένα, μολονότι σύμφωνα με το άρθρο 152 ΕΚ οι δράσεις στον τομέα της υγείας εμπίπτουν πρωτίστως στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, η δε Κοινότητα διαθέτει στον τομέα αυτό μόνο συμπληρωματική της δράσεως των κρατών εξουσία, ωστόσο, σύμφωνα με πάγια νομολογία, τα κράτη μέλη οφείλουν να τηρούν, κατά την άσκηση της αρμοδιότητας αυτής, το κοινοτικό δίκαιο 31.
Although, pursuant to Article 152 EC, measures in the health sector fall principally within the competence of the Member States, the Community’s power in that sector being confined to supplementing such measures, the Member States must none the less, when exercising their powers, comply with Community law. 31
Η οδηγία 78/686, η οποία αποσκοπεί στη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης εκ μέρους των οδοντιάτρων του δικαι- ώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών 29, δεν περιλαμβάνει σχετικές διατάξεις 30.
By its question, the referring court asks whether Article 81 EC, Article (3)(1)(g) EC and the second paragraph of Article 10 EC, read in conjunction, must be interpreted as precluding a national law which prohibits dental care providers, in the context of professional services or a dental surgery, from engaging in advertising of any kind of their services , whether directly or indirectly, to the general public.
Μια ιατρική ή παραϊατρική πράξη, όπως η παροχή υπηρεσιών οδοντιατρικής περίθαλψης, συνιστά οικονομική δραστηριότητα η οποία υπόκειται στους κανόνες της εσωτερικής αγοράς.
Medical or paramedical work such as the provision of dental care is an economic activity subject to the rules of the internal market.
Συνεπώς, τα μέτρα που λαμβάνει ένα κράτος μέλος όσον αφορά τη διαφήμιση στην οποία μπορούν να προβούν οι παρέχοντες υπηρεσίες οδοντιατρικής περίθαλψης δεν πρέπει να αντιβαίνουν προς τις διατάξεις της Συνθήκης στον τομέα του ανταγωνισμού.
The measures adopted in a Member State to regulate the advertising in which dental care providers may engage must not therefore infringe the Treaty rules on competition.
Κατά συνέπεια, ο νόμος του 1958 δεν μπορεί να εξαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής
The objective pursued by the Law of 1958 cannot therefore, as such, exclude it
I-12403, σκέψεις 16 και 17).
29 — Second recital in the preamble.
32 — Βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 18ης Ιουνίου 1991, C-260/89, EΡT (Συλλογή 1991, σ. I-2925, σκέψη 12).
31 — See, to that effect, Case C-56/01 Inizan [2003] ECR I-12403, paragraphs 16 and 17.
30 — Η οδηγία 2005/36, η οποία κατήργησε και αντικατέστησε την οδηγία 78/686, αναφέρει, στην έκτη αιτιολογική σκέψη, ότι «η διευκόλυνση της παροχής υπηρεσιών πρέπει να εξασφαλίζεται λαμβάνοντας σοβαρότατα υπόψη την υγειονομική περίθαλψη και κοινωνική μέριμνα, καθώς και την προστασία των καταναλωτών.
30 — The sixth recital in the preamble to Directive 2005/36, which repealed and replaced Directive 78/686, states that ‘[t]he facilitation of service provision has to be ensured in the context of strict respect for public health and safety and consumer protection.
Ως εκ τούτου, θα πρέπει να προβλέπονται ειδικές διατάξεις για νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα που έχουν επιπτώσεις στη δημόσια υγεία ή ασφάλιση, τα οποία παρέχουν διασυνοριακές υπηρεσίες προσωρινά ή περιστασιακά».
Therefore, specific provisions should be envisaged for regulated professions having public health or safety implications, which provide cross-frontier services on a temporary or occasional basis’.
Η συμφωνία του νόμου του 1958 με το άρθρο 81 ΕΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 3, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, ΕΚ και 10, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ του άρθρου 81 ΕΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 3, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, ΕΚ και 10, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, λόγω του σκοπού και μόνον τον οποίο επιδιώκει.
Whether the Law of 1958 is compatible with Article 81 EC, read in conjunction with Article 3(1)(g) EC and the second paragraph of Article 10 EC from the scope of Article 81 EC, read in conjunction with Article 3(1)(g) EC and the second paragraph of Article 10 EC.
Το αν ο εν λόγω νόμος εμπίπτει ή όχι στο πεδίο εφαρμογής των ως άνω διατάξεων πρέπει να εκτιμηθεί ενόψει των χαρακτηριστικών του νόμου και των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης.
Whether or not that law falls within the scope of those provisions must therefore be assessed in the light of the characteristic features of that law and the facts in the main proceedings.
Υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 81 ΕΚ ρυθμίζει τη συμπεριφορά των επιχειρήσεων και όχι των κρατών μελών.
The purpose of Article 81 EC is to regulate the conduct of undertakings and not that of the Member States.
Απαγορεύει τις συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων, τις αποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων και κάθε εναρμονισμένη πρακτική των επιχειρήσεων αυτών που δύνανται να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών και που είναι αντίθετες προς τον ανταγωνισμό.
It prohibits agreements between undertakings, decisions by associations of undertakings and concerted practices by economic operators which may affect trade between Member States and which are incompatible with competition.
Έχω τη γνώμη, όπως και η Επιτροπή, ότι οι διατάξεις του άρθρου 81 ΕΚ, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 3, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, ΕΚ και 10, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ δεν εφαρμόζονται επί εθνικής νομοθετικής ρυθμίσεως όπως ο νόμος του 1958.
I share the Commission’s view that the provisions of Article 81 EC, read in conjunction with those of Article 3(1)(g) EC and the second paragraph of Article 10 EC, do not apply to national legislation such as the Law of 1958.
Αντιθέτως, η απαγόρευση που επιβάλλεται στους παρέχοντες υπηρεσίες οδοντιατρικής περίθαλψης να διαφημίζουν στο κοινό τις υπηρεσίες τους αποτελεί, κατά την άποψή μου, περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως καθώς και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
On the other hand, the ban prohibiting dental care providers from advertising their services to the general public is, in my opinion, a restriction on the freedom of establishment and the freedom to provide services.
Εντούτοις, θα εκθέσω ότι ο περιορισμός αυτός μπορεί να δικαιολογηθεί για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας, καθώς και σε ποιο βαθμό ο περιορισμός αυτός είναι, κατά την άποψή μου, ανάλογος προς τον επιδιωκόμενο σκοπό.
I shall, however, say that such a ban may be justified on the ground of the protection of public health and indicate the extent to which it is, in my view, proportionate to that objective.
Βεβαίως, το Δικαστήριο έχει δεχθεί ότι μπορεί να γίνει επίκληση του άρθρου αυτού, σε συνδυασμό με το άρθρο 10 ΕΚ, κατά κανονιστικής πράξεως που θεσπίζει κράτος μέλος.
The Court has acknowledged that that article, read in conjunction with Article 10 EC, may be relied on against a legislative measure adopted by a Member State.
Έτσι, κατά πάγια νομολογία, μολονότι αυτό καθαυτό το άρθρο 81 ΕΚ ρυθμίζει αποκλειστικά τη συμπεριφορά των επιχειρήσεων και δεν αφορά τα θεσπιζόμενα από τα κράτη μέλη νομοθετικά ή κανονιστικά μέτρα, ωστόσο, το άρθρο αυτό, σε συνδυασμό με το άρθρο 10 ΕΚ, επιβάλλει στα κράτη μέλη να μη λαμβάνουν ή διατηρούν σε ισχύ μέτρα, έστω και νομοθετικής ή κανονιστικής φύσεως, δυνάμενα να εξουδετερώσουν την πρακτική αποτελεσματικότητα των εφαρμοστέων επί επιχειρήσεων κανόνων ανταγωνισμού 33.
Thus, according to settled caselaw, while Article 81 EC is, in itself, concerned solely with the conduct of undertakings and not with laws or regulations emanating from the Member States, that article, read in conjunction with Article 10 EC, none the less requires the Member States not to introduce or maintain in force measures, even of a legislative or regulatory nature, which may render ineffective the competition rules applicable to undertakings. 33
I-8055, σκέψη 45 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
33 — Case C-198/01 CIF [2003] ECR I-8055, paragraph 45 and the caselaw cited.
Θα εξετάσω διαδοχικά κάθε ένα από τα σημεία αυτά.
I shall examine each of those points in turn.
DOULAMIS απορρέουν από το άρθρο αυτό λόγω της νομικής μορφής της και μόνον 35.
DOULAMIS the penalties under that article solely because of their legal form. 35
Πάντως, η επέκταση αυτή του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ στις θεσπιζόμενες από κράτος μέλος πράξεις δεν αποσκοπεί στην επέκταση του πεδίου εφαρμογής του σε κάθε πράξη κρατικού οργάνου που θα μπορούσε να έχει στρεβλωτικές για τον ανταγωνισμό επιπτώσεις.
However, by extending the scope of Article 81 EC to measures emanating from a Member State, it was not intended to extend it to any State measure which may have adverse effects on competition.
Πάντως, το άρθρο 81 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 10 ΕΚ, έχει εφαρμογή σε νομοθετική ή κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους, μόνον όταν η ρύθμιση αυτή ευνοεί, ενισχύει ή νομιμοποιεί πράξη επιχειρήσεων.
It none the less remains the case that Article 81 EC, in conjunction with Article 10 EC, applies to a legislative or regulatory measure adopted by a Member State only if that measure encourages, reinforces or codifies a measure attributable to undertakings.
Ειδικότερα, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι υπάρχει παράβαση των άρθρων 10 ΕΚ και 81 ΕΚ σε δύο περιπτώσεις, αφενός, όταν κράτος μέλος είτε επιβάλλει ή ευνοεί τη σύναψη συμπράξεων αντιθέτων προς το άρθρο 81 ΕΚ ή ενισχύει τα αποτελέσματα τέτοιων συμπράξεων και, αφετέρου, όταν αφαιρεί από τη δική του κανονιστική ρύθμιση τον κρατικό της χαρακτήρα, μεταβιβάζοντας σε ιδιώτες την αρμοδιότητα λήψεως αποφάσεων περί παρεμβάσεως σε οικονομικά θέματα 34.
The Court has held that Articles 10 EC and 81 EC are infringed in two situations: first, where a Member State requires or encourages the adoption of agreements, decisions or concerted practices contrary to Article 81 EC or reinforces their effects, and, second, where it divests its own rules of the character of legislation by delegating to private economic operators responsibility for taking decisions affecting the economic sphere. 34
Το γεγονός ότι οι ανωτέρω δύο περιπτώσεις είναι ενδεικτικές, διότι αυτών προηγείται το επίρρημα «ιδίως» σε διάφορες αποφάσεις του Δικαστηρίου 36, δεν νομίζω ότι θέτει υπό αμφισβήτηση την ερμηνεία αυτή.
The fact that the two situations referred to above are not exhaustive, because they are preceded by the adverbial phase ‘in particular’ in a number of the Court’s decisions, 36does not in my view call that analysis into question.
Για να πεισθεί κανείς, αρκεί να εξετάσει τη δοθείσα από το Δικαστήριο ερμηνεία των δύο αυτών περιπτώσεων για να διαπιστώσει ότι, αντιθέτως, το Δικαστήριο θέλησε να περιορίσει το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 10 ΕΚ, στα στενά όρια που μόλις εξέθεσα.
For confirmation that this is the case, it is sufficient to examine the Court’s interpretation of those two situations, which shows that, on the contrary, it sought to contain the scope of the combined application of Articles 81 EC and 10 EC within the narrow limits I have just set out.
Έτσι, στην απόφαση της 19ης Φεβρουαρίου 2002, C-35/99, Arduino 37, το Δικα- στήριο εξέτασε νομοθετικό ή κανονιστικό μέτρο κράτους μέλους με το οποίο εγκρίνεται, βάσει σχεδίου που κατάρτισε επαγγελματική ένωση δικηγόρων, πίνακας αμοιβών
Thus, in Arduino, 37 the Court was faced with a measure adopted by a Member State which, on the basis of a draft produced by a professional body of members of the Bar, approved a tariff fixing minimum and maximum fees for members of the profession.
Στις δύο αυτές περιπτώσεις, η πράξη του κρατικού οργανου θεωρείται αντίθετη προς τις διατάξεις του άρθρου 81 ΕΚ, μέσω του άρθρου 10 ΕΚ, επειδή προβλέπει ή νομιμοποιεί μια σύμπραξη ή μια απόφαση επιχειρήσεων που αντιβαίνουν προς τις διατάξεις του άρθρου 81 ΕΚ.
In those two situations, a State measure is considered to be contrary to the provisions of Article 81 EC, by application of Article 10 EC, because it provides for or validates in law a concerted practice or a decision by undertakings which is contrary to the provisions of Article 81 EC.
Συνεπώς, η εφαρμογή του άρθρου 81 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 10 ΕΚ, στις κρατικές πράξεις που αντιστοιχούν στη μία ή την άλλη περίπτωση αποσκοπεί στο να αποτρέψει ότι ένα κρατικό μέτρο εξουδετερώνει ή αποδυναμώνει την έκταση ισχύος των απαγορεύσεων που επιβάλλει το άρθρο 81 ΕΚ στις επιχειρήσεις.
The combined application of Articles 81 EC and 10 EC to State measures which fall into either of those situations thus serves to ensure that a State measure does not undermine the prohibitions laid down in Article 81 EC with regard to undertakings.
Αποσκοπεί, επίσης, στο να αποτρέψει τη μη υπαγωγή μιας συμπράξεως ή μιας συμφωνίας επιχειρήσεων που έχει στρεβλωτικές για τον ανταγωνισμό επιπτώσεις στις κυρώσεις που
It also has the effect of preventing a concerted practice or decision by undertakings which have anti-competitive effects from escaping
I-1267, σκέψη 30), και απόφαση Cipolla κ.λπ. προαναφερθείσα (σκέψη 47).
36 — See, in particular, the order in Case C-250/03 Mauri [2005] ECR I-1267, paragraph 30, and Cipolla and Others, paragraph 47.
34 — Όπ.π. (σκέψη 46).
34 — Ibid., paragraph 46.
37 — Συλλογή 2002, σ. I-1529.
37 — Case C-35/99 [2002] ECR I-1529.
Επίσης, στον φάκελο της υποθέσεως δεν υπάρχει κανένα στοιχείο από το οποίο να προκύπτει ότι ο εν λόγω νόμος ενισχύει ήδη υφιστάμενη σύμπραξη.
Nor is there any evidence in the documents before the Court to suggest that the law in question reinforces a pre-existing agreement.
Τέλος, το αιτούν δικαστήριο δεν παρέχει κανένα στοιχείο ως προς τις περιστάσεις υπό τις οποίες θεσπίστηκε ο νόμος του 1958, από το οποίο θα μπορούσε να συναχθεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου είχε αναθέσει σε ιδιώτες επιχειρηματίες την ευθύνης λήψεως αποφάσεως όσον αφορά τη διαφήμιση στον τομέα των υπηρεσιών οδοντιατρικής περίθαλψης, της οποίας κωδικοποίηση να συνιστά ο νόμος του 1958.
Finally, the referring court provides no indication as to the circumstances in which the Law of 1958 was adopted, which would support the assumption that the Kingdom of Belgium had delegated to economic operators responsibility for taking a decision on advertising in the dental care sector and that the Law of 1958 simply codified that decision.
Αφού διαπίστωσε ότι το εν λόγω κρατικό μέτρο ήταν ικανό να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών κατά την έννοια του άρθρου 81 ΕΚ 38, το Δικαστήριο έκρινε ότι το εν λόγω μέτρο δεν ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής αυτής της διατάξεως, σε συνδυασμό με το άρθρο 10 ΕΚ.
After establishing that that national measure may affect trade between Member States within the meaning of Article 81 EC, 38it held that the measure in question did not fall within the scope of that provision in conjunction with Article 10 EC.
Το Δικαστήριο απεφάνθη ότι δεν προέκυπτε, αφενός, ότι το οικείο κράτος μέλος ανέθεσε σε ιδιώτες επιχειρηματίες την ευθύνης λήψεως αποφάσεων περί παρεμβάσεως σε οικονομικά θέματα, πράγμα που θα είχε ως συνέπεια να αφαιρεί από την επίδικη κανονιστική ρύθμιση τον κρατικό της χαρακτήρα και, αφετέρου, ότι επέβαλε ή ευνόησε τη σύναψη συμπράξεων αντίθετων προς το άρθρο 81 ΕΚ ή ότι ενίσχυσε τα αποτελέσματά τους 39.
The Court held that the Member State concerned, on the one hand, could not be said to have delegated to private economic operators responsibility for taking decisions affecting the economic sphere, which would have the effect of depriving the national measure at issue of the character of legislation, or, on the other hand, to have required or encouraged the adoption of agreements, decisions or concerted practices contrary to Article 81 EC or to have reinforced their effects. 39
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι ο νόμος του 1958 ευνοεί, ενισχύει ή νομιμοποιεί μια σύμπραξη ή μια συμφωνία επιχειρήσεων.
Clearly, there is no evidence in this case to show that the Law of 1958 encourages, reinforces or codifies concerted practices or decisions by undertakings.
Συναφώς, παρατηρείται ότι οι λόγοι για τους οποίους το αιτούν δικαστήριο υπέβαλε στο Δικαστήριο το υπό κρίση προδικαστικό ερώτημα ουδόλως αφορούν κάποια από τις περιπτώσεις της κατά τη νομολογία συνδυασμένης εφαρμογής των άρθρων 10 ΕΚ και 81 ΕΚ.
It should be noted, in this regard, that the grounds on which the national court referred the question for a preliminary ruling under consideration to the Court are unrelated to either of the situations for the combined application of Articles 10 EC and 81 EC which have been established by case-law.
Υπενθυμίζω ότι το αιτούν δικαστήριο διερωτάται σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων αυτών στη διαφορά της κύριας δίκης λόγω των πιθανών επιπτώσεων του νόμου του 1958 επί του ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών και του γεγονότος ότι ο Ι.
It should be recalled that the referring court has questioned whether those articles are applicable in the main proceedings because of the possible effects of the Law of 1958 on competition between the Member States and the fact that Mr Doulamis may be deemed to be an undertaking according to the definition of the term ‘undertaking’ given in case-law.
Επομένως, όπως επισημαίνει η Επιτροπή, ο νόμος αυτός, καθόσον απαγορεύει κάθε διαφήμιση στον τομέα των υπηρεσιών οδοντιατρικής περίθαλψης, δεν επιβάλλει ούτε ευνοεί τη σύναψη συμπράξεων ασυμβίβαστων με το άρθρο 81 ΕΚ.
Thus, as the Commission observes, that law, in prohibiting advertising of any kind in the dental care sector, neither requires nor encourages the adoption of agreements, decisions or concerted practices contrary to Article 81 EC.
38 — Σκέψη 33.39 — Σκέψη 43.
38 — Paragraph 33.39 — Paragraph 43.
Για τον λόγο αυτό, έχω τη γνώμη ότι ο νόμος του 1958 δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 10 ΕΚ.
That is why I am of the opinion that the Law of 1958 does not fall within the scope of Article 81 EC, read in conjunction with Article 10 EC.