natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εν προκειμένω, οι προσφεύγουσες ουσιαστικά αμφισβητούν, ιδίως με τον πρώτο και τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, την επί της ουσίας νομιμότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως, ενώ μόνον ο έκτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράλειψη κινήσεως της επίσημης διαδικασίας έρευνας και, ως εκ τούτου, από μη τήρηση
In the present case, the applicants contest, in particular by their first and second pleas, the substantive legality of the contested decision, while only their sixth plea goes to the failure to open the formal investigation procedure and thus failure to respect the procedural guarantees provided for in Article 88(2) EC from which the
BUPA κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ των διαδικαστικών εγγυήσεων του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, τις οποίες θα μπορούσαν να επικαλεστούν οι προσφεύγουσες ως ενδιαφερόμενοι.
BUPA AND OTHERS v COMMISSION applicants might have benefited as concerned parties.
Στο πλαίσιο του τελευταίου λόγου ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες προβάλλουν, εξάλλου, ότι η Επιτροπή έπρεπε να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας λόγω αμφιβολιών ως προς τη συμβατότητα του RES με την κοινή αγορά, οφειλόμενων στην πολυπλοκότητα των πραγματικών περιστατικών και των οικονομικών πτυχών της υποθέσεως.
In that last plea, the applicants claim, moreover, that the Commission ought to have initiated the formal investigation procedure owing to the doubts as to whether the RES was compatible with the common market on account of the factual and economic complexity of the case.
Όσον αφορά, καταρχάς, το αν οι προσφεύγουσες νομιμοποιούνται ενεργητικώς να αξιώσουν τον σεβασμό των διαδικαστικών δικαιωμάτων τους, η καθής δεν αμφισβητεί ότι οι προσφεύγουσες, και ιδίως η BUPA Ireland, ως κύρια ανταγωνίστρια του VHI στην ιρλανδική αγορά ΙΑΥ, είναι ενδιαφερόμενοι κατά την έννοια της παρατεθείσας στη σκέψη 69 νομολογίας.
As regards, first, the applicants’ capacity to secure respect for their procedural rights, it is not disputed by the defendant that the applicants, and in particular BUPA Ireland, as the VHI’s main competitor on the Irish PMI market, are ‘parties concerned’ within the meaning of the caselaw cited at paragraph 69 above.
Συναφώς, το ότι, εν προκειμένω, οι προσφεύγουσες είχαν τη δυνατότητα, αφού υπέβαλαν τη σχετική με το RES καταγγελία το 1999, δηλαδή προτού η Επιτροπή διεξαγάγει την έρευνά της σχετικά με το RES, περί του οποίου η Ιρλανδία ενημέρωσε την Επιτροπή το 2003, να προβάλουν τα επιχειρήματά τους στο πλαίσιο της κατά το άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ προκαταρκτικής εξετάσεως δεν αρκεί για να τους στερήσει το δικαίωμά τους να τηρηθεί η διαδικαστική εγγύηση που ρητώς τους παρέχει το άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ (βλ., επ’ αυτού, απόφαση του Πρωτοδικείου της 22ας Φεβρουαρίου 2006, T-34/02, Le Levant 001 κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2006, σ. II-267, σκέψεις 94 έως 98).
The fact that in this case the applicants were able, after lodging their complaint against the RES in 1999, that is to say, before the Commission initiated its examination of the RES notified by Ireland in 2003, to put forward their arguments even during the preliminary examination procedure under Article 88(3) EC cannot deprive them of the right to respect for the procedural guarantee expressly conferred on them by Article 88(2) EC (see, to that effect, Case T-34/02 Le Levant 001 and Others v Commission [2006] ECR II-267, paragraphs 94 to 98).
Επομένως, οι προσφεύγουσες έχουν ενεργητική νομιμοποίηση κατά το μέτρο που αξιώνουν τον σεβασμό των διαδικαστικών δικαιωμάτων που αντλούν από το άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ.
It follows that the applicants have locus standi in so far as they seek to secure respect for their procedural rights under Article 88(2) EC.
Όσον αφορά, περαιτέρω, το αν οι προσφεύγουσες έχουν την ενεργητική νομιμοποίηση να αμφισβητήσουν τη βασιμότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως, είναι εσφαλμένος ο ισχυρισμός της καθής ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν τις αφορά ατομικά, κατά την έννοια της νομολογίας που απορρέει από την απόφαση Plaumann κατά Επιτροπής, σκέψη 72 ανωτέρω.
As regards, next, the applicants’ locus standi to challenge the substance of the contested decision, the defendant is wrong to claim that the applicants are not individually distinguished, within the meaning of the Plaumann caselaw cited at paragraph 69 above, by the contested decision.
Συγκεκριμένα, όσον αφορά, καταρχάς, την BUPA Ireland, δεν αμφισβητείται ότι, αν και το RES εφαρμόζεται θεωρητικώς σε όλους τους ασφαλιστές που δραστηριοποιούνται στην ιρλανδική αγορά ΙΑΥ, αφενός, η BUPA Ireland αποτελεί τον κύριο ανταγωνιστή του VHI στην ιρλανδική αγορά ΙΑΥ, στην οποία ο VHI κατέχει δεσπόζουσα θέση και, αφετέρου, η εφαρμογή του RES συνεπάγεται οπωσδήποτε, αρχικώς,
So far as, first of all, BUPA Ireland is concerned, it is common ground that even though the RES is in theory intended to apply to all insurers active on the Irish PMI market, BUPA Ireland is the VHI’s main competitor on the Irish PMI market, on which the VHI occupies a dominant position, and, moreover, that the application of the RES would necessarily give rise, initially, to RES payments being made
Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσβαλλόμενη απόφαση όχι μόνο θίγει ουσιωδώς τη θέση της BUPA Ireland στην ιρλανδική αγορά από απόψεως ανταγωνισμού, αλλά και την καθιστά, κατά τον χρόνο εκδόσεώς της, τον μοναδικό χρηματοδότη του ταμείου που συστάθηκε για το RES.
In those circumstances, the contested decision not only substantially affects BUPA Ireland in its competitive position on the Irish PMI market but is also aimed at BUPA Ireland, at the time of its adoption, as the only net contributor to the fund set up for the RES.
Δεν μπορεί να ευδοκιμήσει, συναφώς, το επιχείρημα της καθής ότι στα πρόσωπα που θίγονται από το RES και, ως εκ τούτου, από το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως περιλαμβάνεται και το SMPF, καθόσον δεν προβάλλεται ότι το γεγονός αυτό μετριάζει την επιβάρυνση της BUPA Ireland ως μόνου χρηματοδότη.
In that regard, the defendant’s argument that the circle of persons concerned by the RES and, accordingly, the scope of the contested decision also extends to the SMPF, cannot be upheld, a fortiori because there is no suggestion that that fact is capable of altering the burden imposed on BUPA Ireland as the only net contributor.
Επιπλέον, η BUPA Ireland, καθώς και η δεύτερη και η τρίτη προσφεύγουσα, υπέβαλαν καταγγελία στην Επιτροπή λόγω του φόβου τους ότι η θέση τους θα θιγεί σε σημαντικό βαθμό, από πλευράς ανταγωνισμού, ή ακόμη ότι θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την ιρλανδική αγορά ΙΑΥ, η δε BUPA Ireland ήταν η μόνη τρίτη ενδιαφερόμενη που είχε ενεργό συμμετοχή, κατόπιν διαμάχης που διήρκεσε περίπου τρία έτη, στη διαδικασία που κατέληξε στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, της οποίας το περιεχόμενο διαμόρφωσε, τουλάχιστον εν μέρει (βλ., μεταξύ άλλων, σκέψεις 33 έως 35 και 42 έως 49 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
It should be added that it is on account of the fear of such a substantial effect on its competitive situation, even to the point of having to leave the Irish PMI market, that BUPA Ireland lodged a complaint with the Commission and that it was the only interested third party to have played an active part, following a dispute lasting approximately three years, in the procedure leading to the adoption of the contested decision, the content of which it determined, at least in part (see, in particular, paragraphs 33 to 35 and 42 to 49 of the contested decision).
Από τα προεκτεθέντα, το Πρωτοδικείο συνάγει ότι η BUPA Ireland απέδειξε ένα σύνολο στοιχείων που στοιχειοθετούν ιδιαίτερη κατάσταση, η οποία τη χαρακτηρίζει έναντι της προσβαλλομένης αποφάσεως σε σχέση με οποιονδήποτε άλλο επιχειρηματία (βλ., σχετικά, την απόφαση Extramet Industrie κατά Συμβουλίου, σκέψη 64 ανωτέρω, σκέψη 17).
The Court concludes from the foregoing that BUPA Ireland has thus established the existence of a set of facts constituting a special situation which distinguishes it, from the viewpoint of the contested decision, from any other economic operator (see, to that effect, judgment of 16 May 1991 in Extramet Industrie v Council, paragraph 64 above, paragraph 17).
Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση εξατομικεύει την BUPA Ireland ως αποδέκτρια.
It follows that the contested decision distinguishes BUPA Ireland as an addressee.
BUPA κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ β) Σχετικά με το αν οι προσφεύγουσες θίγονται άμεσα
(b) Whether the applicants were directly concerned
Όσον αφορά το ζήτημα που θέτει η καθής, περί του αν οι προσφεύγουσες θίγονται άμεσα, αποτελεί πάγια νομολογία ότι η αμφισβητούμενη πράξη πρέπει να επηρεάζει άμεσα τη νομική κατάσταση του ενδιαφερομένου, η δε εφαρμογή της να έχει καθαρώς αυτόματο χαρακτήρα και να απορρέει αποκλειστικώς από την κοινοτική ρύθμιση, χωρίς εφαρμογή άλλων παρεμβαλλομένων πράξεων.
As to the issue of direct concern raised by the defendant, it has consistently been held that the contested measure must directly produce effects on the legal situation of the person concerned and its implementation must be purely automatic and follow solely from the Community rules, without the application of other intermediate measures.
Εν προκειμένω, από τα περιστατικά προ της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως και, ιδίως, από τις ενέργειες μετά την ελευθέρωση της ιρλανδικής αγοράς ΙΑΥ, περιλαμβανομένης της συστάσεως της HIA (βλ. σκέψεις 18 επ. ανωτέρω), προκύπτει ότι οι ιρλανδικές αρχές είχαν σαφώς την πρόθεση να εφαρμόσουν το RES, του οποίου το περιεχόμενο συζητήθηκε και αναθεωρήθηκε επανειλημμένως, ενώ τα μόνα ζητήματα που έμειναν εκκρεμή ήταν η ακριβής ημερομηνία ενάρξεως της εφαρμογής του RES και των πληρωμών RES, καθώς και ο καθορισμός του ύψους των πληρωμών αυτών.
In the present case, it follows from the events preceding the adoption of the contested decision, and in particular from the steps taken following the liberalisation of the Irish PMI market, including the setting-up of the HIA (see paragraph 18 et seq. above), that the Irish authorities firmly intended to implement the RES, the mechanism of which was rediscussed and revised on a number of occasions, the only questions that remain open being the precise date on which the RES would become applicable and the RES payments commence together with the determination of the amounts of those payments.
Επομένως, κατά τον χρόνο εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, η πιθανότητα οι ιρλανδικές αρχές να μην εφαρμόσουν το RES ήταν καθαρά θεωρητική, η δε καθυστέρηση της εφαρμογής του οφειλόταν αποκλειστικά στην άσκηση προσφυγών από τις προσφεύγουσες ενώπιον του High Court κατά των εκτελεστικών διατάξεων της οικείας ιρλανδικής νομοθεσίας.
Therefore, at the time of adoption of the contested decision, the possibility that the Irish authorities would decide not to implement the RES was purely theoretical, as the delay in implementing it was attributable solely to the actions brought by the applicants before the High Court against the implementing measures provided for in the relevant national legislation.
Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της καθής ότι η έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν συνεπαγόταν οπωσδήποτε την εφαρμογή του RES, δεδομένου ότι οι ιρλανδικές αρχές έπρεπε να εκδώσουν ορισμένες παρεμβαλλόμενες πράξεις, κατά των οποίων μπορούσε να ασκηθεί ένδικο βοήθημα.
Consequently, it is appropriate to reject the defendant’s argument that the adoption of the contested decision did not necessarily have as a consequence the application of the RES, on the ground that the Irish authorities had to take certain intermediate measures that were amenable to appeal.
Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά τις προσφεύγουσες άμεσα και ατομικά, κατά την έννοια του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ, και η προσφυγή κρίνεται παραδεκτή στο σύνολό της.
It follows that the applicants are directly and individually concerned, within the meaning of the fourth paragraph of Article 230 EC, by the contested decision and that the application must be declared admissible in its entirety.
Συνεπώς, η ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η καθής απορρίπτεται.
The plea of inadmissibility raised by the defendant must therefore be rejected.
ΙΙ — Επί του βασίμου
II — Substance
Α — Προκαταρκτική παρατήρηση
A — Preliminary observation
Οι προσφεύγουσες προβάλλουν επτά λόγους προς στήριξη της προσφυγής τους, οι οποίοι αντλούνται ο πρώτος από εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ, ο δεύτερος από εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ, ο τρίτος από νομική πλάνη συνιστάμενη στην παράλειψη εξετάσεως της νομιμότητας του RES υπό το πρίσμα του άρθρου 86, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 82 ΕΚ, ο τέταρτος από νομική πλάνη συνιστάμενη στην παράλειψη εξετάσεως της νομιμότητας του RES υπό το πρίσμα των άρθρων 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, ο πέμπτος από νομική πλάνη και από πλημμελή αιτιολογία, λόγω μη δέουσας εξετάσεως της νομιμότητας του RES υπό το πρίσμα της τρίτης οδηγίας για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής, ο έκτος από παράνομη παράλειψη κινήσεως της επίσημης διαδικασίας έρευνας δυνάμει του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, και ο έβδομος από παραβίαση της προβλεπόμενης από το άρθρο 253 ΕΚ υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
The applicants raise seven pleas in law in support of their application, namely, first, misapplication of Article 87(1) EC; second, misapplication of Article 86(2) EC; third, an error of law in failing to examine the legality of the RES under Article 86(1) EC in conjunction with Article 82 EC; fourth, an error of law in failing to examine the legality of the RES under Articles 43 EC and 49 EC; fifth, an error of law and a failure to state reasons regarding the failure to carry out a proper examination of the legality of the RES in the light of the third non-life insurance directive; sixth, unlawful failure to open a formal investigation procedure under Article 88(2) EC; and, seventh, breach of the obligation to state reasons under Article 253 EC.
Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει, καταρχάς, ότι τα επιχειρήματα που προβάλλουν οι προσφεύγουσες στο πλαίσιο του πρώτου και του δεύτερου λόγου αλληλοεπικαλύπτονται σε πολύ μεγάλο βαθμό.
The Court notes, by way of preliminary observation, that the arguments which the parties put forward in connection with the first and second pleas overlap to a significant extent.
Με τα επιχειρήματα αυτά τίθεται, ειδικότερα, το ζήτημα του αν υφίσταται αποστολή ΥΓΟΣ, καθώς και το ζήτημα της αναγκαιότητας του RES, σε σχέση με την εκπλήρωση της αποστολής αυτής, και του αναλογικού χαρακτήρα του.
They raise, in particular, the question of the existence of an SGEI mission and also the question whether the RES is necessary for the purpose of discharging that mission and whether it is proportionate.
Επομένως, πρέπει να προηγηθεί ουσιαστική ανάλυση όλων των επιχειρημάτων, ώστε να ληφθούν, εν συνεχεία, λυσιτελώς υπόψη κατά την εξέταση των δύο αυτών λόγων ακυρώσεως.
It is therefore appropriate to begin by setting out the substance of all of those arguments so that they can properly be taken into account in the examination of those two pleas.
Επιχειρήματα των διαδίκων α) Επί του λόγου ακυρώσεως που αντλείται από εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ i) Επιχειρήματα των προσφευγουσών
(a) The plea alleging misapplication of Article 87(1) EC
1) Γενικές παρατηρήσεις
(1) General observations
Καταρχάς, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι, με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, αμφισβητούν το άρθρο 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά το οποίο το RES «δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, [ΕΚ]».
The applicants submit, by way of preliminary observation, that by their first plea they take exception to Article 1 of the contested decision, which states that the RES ‘does not involve State aids in the sense of Article 87(1) EC’.
Παρατηρούν ότι η καθής δεν προβάλλει επιχειρήματα προς αντίκρουση του συγκεκριμένου λόγου ακυρώσεως οπότε, γι’ αυτόν και μόνο τον λόγο, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί.
They observe that the defendant puts forward no defence to that plea, so that the decision ought to be annulled on that ground alone.
Οι προσφεύγουσες προβάλλουν, ακόμη, ότι η Επιτροπή ορθώς επισήμανε, στη σκέψη 39 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι το RES πληροί, καταρχήν, τα κριτήρια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ και ότι μπορεί, ως εκ τούτου, να συνιστά κρατική ενίσχυση.
The applicants further observe that the Commission correctly stated, at recital 39 to the contested decision, that in principle the RES satisfies the criteria set out in Article 87(1) EC and could therefore be qualified as State aid.
Ωστόσο, στις σκέψεις 61 και 62 της εν λόγω αποφάσεως, η Επιτροπή δέχεται, εσφαλμένως, ότι το RES δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, διότι λειτουργεί ως αντιστάθμισμα υποχρεώσεων ΥΓΟΣ.
At recitals 61 and 62 to the contested decision, however, the Commission wrongly considered that the RES nevertheless did not constitute State aid within the meaning of that provision because it compensated for SGEI obligations.
Ωστόσο, δεν πληρούνται, εν προκειμένω, οι καθορισθείσες από το Δικαστήριο προϋποθέσεις αντισταθμίσεως τέτοιων υποχρεώσεων (απόφαση Ferring, σκέψη 41 ανωτέρω, σκέψη 27, και απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Ιουλίου 2003, C-280/00, Altmark Trans και Regierungspräsidium Magdeburg, Συλλογή 2003, σ.
However, in this case the conditions for financial compensation for SGEI obligations, as recognised by the Court of Justice (Ferring, paragraph 41 above, paragraph 27, and Case C-280/00 Altmark Trans und Regierungspräsidium Magdeburg [2003] ECR I-7747, ‘Altmark’, paragraphs 87 to 93), are not satisfied.
I-7747, στο εξής: απόφαση Altmark, σκέψεις 87 έως 93). Ειδικότερα, με την απόφαση Altmark, το Δικαστήριο έκρινε ότι, εφόσον μια κρατική παρέμβαση θεωρείται ως αντιστάθμιση αποτελούσα την αντιπαροχή έναντι παρεχομένων εκ μέρους των δικαιούχων επιχειρήσεων υπηρεσιών προς εκπλήρωση υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας, έτσι ώστε οι επιχειρήσεις αυτές να μην επωφελούνται στην πραγματικότητα από ένα οικονομικό πλεονέκτημα, με αποτέλεσμα να μη περιέρχονται οι επιχειρήσεις αυτές, λόγω της ως άνω παρεμβάσεως, σε ευνοϊκότερη θέση ως προς τον ανταγωνισμό σε σχέση με τις επιχειρήσεις που τις ανταγωνίζονται, η παρέμβαση αυτή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ (προπαρατεθείσα απόφαση Altmark, σκέψη 87).
In particular, in Altmark the Court of Justice held that where a State measure must be regarded as compensation for the services provided by the recipient undertakings in order to discharge public service obligations, so that those undertakings do not enjoy a real financial advantage and the measure thus does not have the effect of putting them in a more favourable competitive position than the undertakings competing with them, such a measure is not caught by Article 87(1) EC (Altmark, paragraph 87).
Εξάλλου, κατά το Δικαστήριο, πρέπει προς τούτο να πληρούνται σωρευτικώς τέσσερις προϋποθέσεις (προπαρατεθείσα απόφαση Altmark, σκέψεις 88 έως 93), πράγμα που δεν συμβαίνει εν προκειμένω.
Furthermore, according to the Court of Justice, in that connection four cumulative conditions must be satisfied (Altmark, paragraphs 88 to 93; ‘the Altmark conditions’), and they are not satisfied in this case.
Συναφώς, δεν μπορεί να ευδοκιμήσει η προσπάθεια της καθής να αποφύγει την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, στηριζόμενη αποκλειστικά στο άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ, διότι το διατακτικό της εν λόγω αποφάσεως δεν παραπέμπει στο άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ και η σχετική αιτιολογία, στη σκέψη 61 της αποφάσεως αυτής, είναι ανεπαρκής.
In that regard, the defendant’s attempt to avoid annulment of the contested decision by relying solely on Article 86(2) EC cannot succeed since the operative part of that decision makes no reference to Article 86(2) EC and the reason stated in that regard, at recital 61 to that decision, is not sufficient.
Ακόμη και αν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ είναι αντίστοιχες με αυτές του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ, πράγμα που δεν θα αμφισβητούσε η καθής, η επιχειρηματολογία της δεν μπορεί να ευδοκιμήσει, διότι, σε κάθε περίπτωση, δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη υποχρεώσεως ΥΓΟΣ, δυνάμενης να δικαιολογήσει το RES, ούτε ο αναλογικός χαρακτήρα του συστήματος αυτού, κατά την έννοια της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω, και του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ.
Even to the extent to which the conditions for the application of Article 86(2) EC are equivalent to those applicable to Article 87(1) EC, which the defendant does not dispute, the defendant’s argument cannot succeed since it does not in any event demonstrate the existence of an SGEI obligation which would justify the RES or that the RES is proportionate within the meaning of Altmark and Article 86(2) EC.
Στο πλαίσιο αυτό, οι προσφεύγουσες προβάλλουν, ακόμη, ότι, αντιθέτως προς την καθής και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Ιρλανδία και ο VHI επιχειρούν να υπερασπιστούν τη νομιμότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως, με τον ισχυρισμό ότι
In that context, the applicants further claim that, unlike the defendant and the Kingdom of the Netherlands, Ireland and the VHI seek to defend the legality of the contested decision by asserting that the Altmark conditions are satisfied.
II-1887, σκέψη 70), όπως αυτό καθορίζεται από τα δικόγραφα των προσφευγουσών και της καθής.
Under Article 116(3) of the Rules of Procedure, however, interveners must accept the case as they find it at the time of their intervention and thus cannot alter the framework of the dispute (Case T-243/94 British Steel v Commission [1997] ECR II-1887, paragraph 70) as defined by the applicants and the defendant in their pleadings.
Δεδομένου, όμως, ότι η καθής δεν προέβαλε επιχειρήματα αντλούμενα από το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ, το πλαίσιο της διαφοράς, κατά τον χρόνο της παρεμβάσεως, ορίζεται αποκλειστικά από το άρθρο 86, παράγραφος 2, ΕΚ.
However, since the defendant has failed to submit argument based on Article 87(1) EC, the framework of the dispute at the time of the intervention related only to Article 86(2) EC.
Γι’ αυτό, κατά τις προσφεύγουσες, τα σχετικά με το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ επιχειρήματα της Ιρλανδίας και του VHI πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτα.
In the applicants’ submission, it follows that the arguments of Ireland and the VHI concerning Article 87(1) EC must be declared inadmissible.
II-4381, σκέψεις 255, 271 και 282· προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Fennelly στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Οκτωβρίου 2000, C-15/98 και C-105/99, Ιταλία και Sardegna Lines κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. I-8855, I-8894, σημείο 70).
In any event, the defects in the reasoning in the contested decision cannot be cured retroactively in the course of the proceedings by new legal and factual arguments put forward by the interveners (Case T-5/02 Tetra Laval v Commission [2002] ECR II-4381, paragraphs 255, 271 and 282; Opinion of Advocate General Fennelly in Joined Cases C-15/98 and C-105/99 Italy and Sardegna Lines v Commission [2000] ECR I-8855, at I-8894, point 70).
Επομένως, τα επιχειρήματα της Ιρλανδίας και του VHI πρέπει, ούτως ή άλλως, να απορριφθούν ως αβάσιμα.
On that ground, the arguments put forward by Ireland and the VHI must in any event be rejected as unfounded.
Τέλος, όσον αφορά το υπόμνημα παρεμβάσεως της Ιρλανδίας, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, κατά το άρθρο 116, παράγραφος 4, στοιχείο β’, του Κανονισμού Διαδικασίας και κατά τη νομολογία (απόφαση του Πρωτοδικείου της 7ης Νοεμβρίου 1997, T-84/96, Cipeke κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. II-2081, σκέψεις 31 και 34), τα επιχειρήματα επί της ουσίας που περιλαμβάνονται στα συνημμένα έγγραφα υπ’ αριθ.
Last, with respect to Ireland’s statement in intervention, the applicants maintain that, under Article 116(4)(b) of the Rules of Procedure and the caselaw (Case T-84/96 Cipeke v Commission [1997] ECR II-2081, paragraphs 31 and 34), the substantive arguments in Annexes 4, 7, 9 and 10 to that statement in intervention are admissible only in so far as they are set out in the statement in intervention itself.
Οι προσφεύγουσες τονίζουν ότι, εν προκειμένω, οι τέσσερις προϋποθέσεις της αποφάσεως Altmark, σκέψη 89 ανωτέρω, δεν πληρούνται ως προς το RES.
The applicants maintain that in the present case the four cumulative Altmark conditions are not satisfied so far as the RES is concerned.