natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επισήμανε ότι, κατά συνέπεια, το RES δεν αντισταθμίζει ποτέ στο σύνολό τους τις παρατηρούμενες στην αγορά διαφορές ως προς τους ασφαλισμένους κινδύνους (σκέψεις 27, 28 και 53 έως 57 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
The Commission noted that, in consequence, the RES never equalised the entire market risk differential (recitals 27, 28 and 53 to 57 to the contested decision).
Η Επιτροπή κατέληξε ότι, ακόμη και αν η αντιστάθμιση των υποχρεώσεων ΥΓΟΣ θεωρούνταν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ, πρόκειται για ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά δυνάμει του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ, με την επιφύλαξη της συμβατότητάς της με άλλους κανόνες του κοινοτικού δικαίου, ειδικότερα με την τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής, πράγμα που πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της αρμόζουσας διαδικασίας (σκέψεις 60 και 61 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
The Commission concluded that, even if the compensation for SGEI obligations must be regarded as State aid within the meaning of Article 87(1) EC, the aid element was compatible with the common market under Article 86(2) EC, without prejudice to its compatibility with other rules of Community law, in particular with the third non-life insurance directive, examination of which must take place in the appropriate procedures (recitals 60 and 61 to the contested decision).
Η Επιτροπή, με έγγραφο της 2ας Ιουνίου 2003, το οποίο απέστειλε σε απάντηση του εγγράφου των προσφευγουσών της 7ης Μαΐου 2003, τις ενημέρωσε ότι, κατά την εκτίμησή της, το RES δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ ή ότι κρίνεται συμβατό με την κοινή αγορά, δυνάμει του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ.
By letter of 2 June 2003, in response to the applicants’ letter of 7 May 2003, the Commission informed the applicants that it had concluded that the RES did not constitute State aid within the meaning of Article 87(1) EC or could be declared compatible with the common market pursuant to Article 86(2) EC.
Με έγγραφο της 6ης Ιουνίου 2003, η Επιτροπή διαβίβασε στις προσφεύγουσες, κατόπιν αιτήματός τους, αντίγραφο της προσβαλλομένης αποφάσεως, το οποίο περιήλθε σε αυτές στις 11 Ιουνίου 2003.
By letter of 6 June 2003, the Commission, at the applicants’ request, sent the applicants a copy of the contested decision, which they received on 11 June 2003.
Με έγγραφο της 23ης Ιουλίου 2003, η Επιτροπή επιβεβαίωσε στις προσφεύγουσες ότι η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά απόρριψη της καταγγελίας τους και τους διαβίβασε, σε απάντηση άλλου αιτήματός τους, κατάλογο με επτά οικονομικές μελέτες, τις οποίες είχαν προσκομίσει οι ιρλανδικές αρχές προς στήριξη του κοινοποιηθέντος σχεδίου ενισχύσεως, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για μελέτες «δημοσιευμένες».
By letter of 23 July 2003, the Commission confirmed to the applicants that the contested decision involved rejection of their complaint and, in response to a further request, sent them a list of seven economic studies submitted in support of the notification by the Irish authorities, which, according to the Commission, were ‘publicly available’.
Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 20 Αυγούστου 2003, οι προσφεύγουσες άσκησαν την υπό κρίση προσφυγή.
By application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 20 August 2003, the applicants brought the present action.
Κατ’ εφαρμογή του άρθρου 14, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Πρωτοδικείο αποφάσισε να αναθέσει την υπόθεση σε πενταμελές τμήμα.
Pursuant to Article 14(1) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance, the Court decided to allocate the case to a chamber of extended composition.
Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου αυθημερόν, οι προσφεύγουσες ζήτησαν από το Πρωτοδικείο, δυνάμει του άρθρου 76α, του Κανονισμού Διαδικασίας, να διεξαγάγει τη δίκη με την ταχεία διαδικασία.
By separate document lodged at the Court Registry on the same date, the applicants requested the Court, in accordance with Article 76a of the Rules of Procedure, to adjudicate under an expedited procedure.
Με έγγραφο της 5ης Σεπτεμβρίου 2003, η καθής υπέβαλε τις παρατηρήσεις της επί του αιτήματος αυτού.
By letter of 5 September 2003, the defendant submitted its observations on that request.
Με έγγραφο της 23ης Σεπτεμβρίου 2003, το Πρωτοδικείο ενημέρωσε τις προσφεύγουσες σχετικά με την απόφασή του να απορρίψει το αίτημα για ταχεία διαδικασία.
By letter of 23 September 2003, the Court informed the applicants that it had decided to reject the request for an expedited procedure.
Με δικόγραφα που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 27 Νοεμβρίου και στις 12 και 17 Δεκεμβρίου 2003, αντιστοίχως, η Ιρλανδία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και ο VHI ζήτησαν να παρέμβουν στη δίκη υπέρ της καθής.
By documents lodged at the Court Registry on 27 November and 12 and 17 December 2003 respectively, Ireland, the Kingdom of the Netherlands and the VHI requested leave to intervene in the proceedings in support of the defendant.
Με διατάξεις της 3ης Φεβρουαρίου και της 2ας Απριλίου 2004, αντιστοίχως, ο πρόεδρος του τρίτου πενταμελούς τμήματος επέτρεψε, αφενός, στην Ιρλανδία και στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών και, αφετέρου, στον VHI να παρέμβουν στη δίκη υπέρ της καθής.
By orders of 3 February and 2 April 2004, the President of the Third Chamber (Extended Composition) of the Court granted, first, Ireland and the Kingdom of the Netherlands, and then the VHI, leave to intervene in support of the form of order sought by the defendant.
Με έγγραφο της 28ης Απριλίου 2004, η Ιρλανδία αντιτάχθηκε στην αίτηση εμπιστευτικής μεταχειρίσεως που υπέβαλαν οι προσφεύγουσες και ζήτησε από το Πρωτοδικείο να της κοινοποιήσει όλα τα έγγραφα της διαδικασίας.
By letter of 28 April 2004, Ireland objected to a request for confidential treatment submitted by the applicants and requested the Court to communicate to it a complete set of all the procedural documents.
Με διάταξη της 4ης Μαρτίου 2005, ο πρόεδρος του τρίτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου απέρριψε την υποβληθείσα από τις προσφεύγουσες αίτηση εμπιστευτικής μεταχειρίσεως έναντι της Ιρλανδίας και διέταξε να της κοινοποιηθεί το πλήρες κείμενο των δικογράφων.
By order of 4 March 2005, the President of the Third Chamber (Extended Composition) of the Court rejected the applicants’ request for confidential treatment vis-à-vis Ireland and ordered that a complete version of the procedural documents be sent to that Member State.
Οι παρεμβαίνοντες υπέβαλαν τα υπομνήματά τους παρεμβάσεως και οι προσφεύγουσες υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους επί των υπομνημάτων αυτών εμπροθέσμως.
The interveners lodged their statements in intervention and the applicants lodged their observations on those statements within the prescribed periods.
Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσαν στη γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 22 Ιουνίου 2005, οι προσφεύγουσες υπέβαλαν αίτηση προσωρινών μέτρων, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 242 ΕΚ και 243 ΕΚ, η οποία πρωτοκολλήθηκε με τον αριθμό T-289/03 R και είχε ως αντικείμενο την αναστολή εκτελέσεως του άρθρου 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως.
By separate document registered at the Court Registry on 22 June 2005, the applicants submitted an application for interim measures pursuant to Articles 242 EC and 243 EC, which was registered as Case T-289/03 R, seeking suspension of the implementation of Article 1 of the contested decision.
Με έγγραφο της 1ης Ιουλίου 2005, οι προσφεύγουσες παραιτήθηκαν από την αίτηση προσωρινών μέτρων.
By letter of 1 July 2005, the applicants withdrew their request for interim measures.
Με διάταξη της 12ης Σεπτεμβρίου 2005, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου διέταξε τη διαγραφή της υποθέσεως T-289/03 R και επιφυλάχθηκε ως προς τα δικαστικά έξοδα.
By order of 12 September 2005, the President of the Court ordered that Case T-289/03 R be removed from the register and reserved the decision on costs.
Στις 19 Ιανουαρίου 2006, οι προσφεύγουσες υπέβαλαν αίτηση για την κατά προτεραιότητα εκδίκαση δυνάμει του άρθρου 55, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.
On 19 January 2006, the applicants lodged a request for priority treatment under Article 55(2) of the Rules of Procedure.
Επί της αιτήσεως αυτής, παρατηρήσεις κατέθεσαν η καθής, η Ιρλανδία και ο VHI.
The defendant, Ireland and the VHI submitted their observations on that request.
Κατόπιν εισηγήσεως του εισηγητή δικαστή, το Πρωτοδικείο (τρίτο πενταμελές τμήμα) αποφάσισε να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία και να εκδικάσει την υπόθεση κατά προτεραιότητα, δυνάμει του άρθρου 55, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, στο πλαίσιο δε των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας του άρθρου 64 του κανονισμού αυτού κάλεσε τους διαδίκους να απαντήσουν σε έγγραφες ερωτήσεις προ της διεξαγωγής της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.
Upon hearing the report of the Judge Rapporteur, the Court (Third Chamber, Extended Composition) decided to open the oral procedure and to give the case priority treatment pursuant to Article 55(2) of the Rules of Procedure and, in the context of the measures of organisation of procedure provided for in Article 64 of the Rules of Procedure, invited the parties to answer a number of written questions before the hearing.
Οι διάδικοι απάντησαν στις ερωτήσεις αυτές εμπροθέσμως.
The parties answered those questions within the periods prescribed.
Οι διάδικοι ανέπτυξαν προφορικώς τα αιτήματά τους και απάντησαν στις προφορικές ερωτήσεις του Πρωτοδικείου κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 7ης Μαρτίου 2007.
The parties submitted oral argument and their answers to the oral questions put by the Court at the hearing on 7 March 2007.
Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
The applicants claim that the Court should:
— να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
— annul the contested decision;
— να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα,
— order the defendant to pay the costs;
— να απορρίψει ως απαράδεκτα τα επιχειρήματα που αντλούν η Ιρλανδία και ο VHI από το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ,
— declare the arguments which Ireland and the VHI derive from Article 87(1) EC inadmissible;
— να καταδικάσει τους παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα.
— order the interveners to pay the costs.
Η καθής και οι υπέρ αυτής παρεμβαίνοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
The defendant and the supporting interveners contend that the Court should:
Η καθής αμφισβητεί, με το υπόμνημα ανταπαντήσεως, το παραδεκτό της προσφυγής, για τον λόγο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αφορά τις προσφεύγουσες άμεσα και ατομικά, κατά την έννοια του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ.
In the rejoinder, the defendant challenges the admissibility of the action on the ground that the applicants are not individually or directly concerned by the contested decision for the purposes of the fourth paragraph of Article 230 EC.
Συναφώς, η καθής υποστηρίζει, αφενός, ότι το RES έχει εφαρμογή στο σύνολο των ασφαλιστών ΙΑΥ που δραστηριοποιούνται στην ιρλανδική αγορά και, επομένως, εφαρμόζεται σε αντικειμενικώς προσδιοριζόμενες καταστάσεις και παράγει έννομα αποτελέσματα έναντι κατηγοριών προσώπων προσδιοριζομένων αφηρημένως.
The defendant claims, first, that the RES applies to all PMI insurers active on the Irish market and therefore applies to objectively determined situations and produces legal effects only with respect to categories of persons envisaged in the abstract.
Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από την έκθεση της HIA προς τον Υπουργό Υγείας, της 28ης Απριλίου 2004, η οποία διαβιβάστηκε στην Επιτροπή στις 14 Μαΐου 2004, και αντιθέτως προς τον ισχυρισμό που διατυπώνεται στο δικόγραφο της προσφυγής, ότι μόνον οι προσφεύγουσες και ο VHI υπόκεινται στο RES, στο σύστημα αυτό υπόκειται και τρίτος ασφαλιστής ΙΑΥ, το Staff Medical Provident Fund του Electricity Supply Board (στο εξής: SMPF).
As may be seen from the HIA’s report of 28 April 2004 to the Minister for Health, which was communicated to the Commission on 14 May 2004, and contrary to the assertion in the application that only the applicants and the VHI are subject to the RES, a third PMI insurer, the Electricity Supply Board’s Staff Medical Provident Fund (‘the SMPF’) is also subject to the RES.
I-6677, σκέψη 36), η δε περίπτωσή τους διαφέρει από εκείνη που κρίθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 1991, C-358/89, Extramet Industrie κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1991, σ. I-2501).
Accordingly, the applicants are not individually concerned by virtue of attributes peculiar to them or by reason of a factual situation which differentiates them from all other persons (Case C-50/00 P Unión de Pequeños Agricultores v Council [2002] ECR I-6677, paragraph 36), nor are they in a position comparable to that giving rise to the judgment of 16 May 1991 in Case C-358/89 Extramet Industrie v Council [1991] ECR I-2501.
Το ότι είναι δυνατόν, σε συγκεκριμένο χρονικό σημείο, να πιθανολογηθεί η ταυτότητα των δικαιούχων του RES ουδέν προδικάζει όσον αφορά τον κύκλο των προσώπων που υπόκεινται στο εν λόγω σύστημα.
The fact that it is possible to determine, at a given moment, the likely identity of the beneficiaries of the RES does not alter the general character of the scheme in question.
Αφετέρου, η καθής υποστηρίζει ότι η έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν συνεπάγεται οπωσδήποτε εφαρμογή του RES, διότι τούτο προϋποθέτει, επιπλέον, σύσταση της HIA και αποδοχή της από τον υπουργό (απόφαση του Πρωτοδικείου της 22ας Νοεμβρίου 2001, T-9/98, Mitteldeutsche Erdöl-Raffinerie κατά Επιτροπής, Συλλογή 2001, σ. II-3367, σημείο 51).
The defendant further maintains that the adoption of the contested decision did not necessarily result in the application of the RES, which still required a recommendation from the HIA and ministerial approval of that recommendation (Case T-9/98 Mitteldeutsche Erdöl-Raffinerie v Commission [2001] ECR II-3367, paragraph 51).
Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η καθής διευκρίνισε, συναφώς, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αφορά τις προσφεύγουσες άμεσα, διότι η εφαρμογή του RES προϋποθέτει την εκ μέρους των ιρλανδικών αρχών λήψη ενδιάμεσων μέτρων δυναμένων να προσβληθούν στα εθνικά δικαστήρια.
The defendant explained at the hearing that the applicants were not directly concerned by the contested decision since the application of the RES depended on intermediate measures to be taken by the Irish authorities and amenable to appeal before the national courts.
Με τις παρατηρήσεις επί του λόγου ακυρώσεως που αντλείται από παράλειψη κινήσεως της επίσημης διαδικασίας έρευνας, σύμφωνα με το άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ, η καθής προσθέτει ότι η προσφυγή σκοπεί, κατ’ ουσίαν, στην αμφισβήτηση του βασίμου της προσβαλλομένης αποφάσεως.
In its observations on the plea alleging failure to initiate the formal investigation procedure provided for in Article 88(2) EC, the defendant further submits that the essential aim of the action is to challenge the substance of the contested decision.
Επομένως, η προσφυγή δεν μπορεί να κριθεί παραδεκτή με το αιτιολογικό ότι σκοπεί στην προστασία των διαδικαστικών δικαιωμάτων των προσφευγουσών, κατά την έννοια του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, όπως αυτά έχουν αναγνωριστεί με την απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Μαΐου 1993, C-198/91, Cook κατά Επιτροπής (Συλλογή 1993, σ. I-2487).
The action cannot therefore be declared admissible on the ground that the applicants are seeking to protect their procedural rights in accordance with Article 88(2) EC, as recognised in Case C-198/91 Cook v Commission [1993] ECR I-2487.
Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η καθής είναι αντίθετη στο άρθρο 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, διότι προβλήθηκε εκπροθέσμως με το υπόμνημα ανταπαντήσεως.
The applicants maintain that the plea of inadmissibility raised by the defendant is contrary to Article 48(2) of the Rules of Procedure in that it was raised out of time in the rejoinder.
Επιπλέον, υπενθυμίζουν, αφενός, ότι η κίνηση του μηχανισμού του RES συνεπάγεται αναπόφευκτα πληρωμές από την BUPA Ireland στον VHI και, αφετέρου, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε μετά την περάτωση της προκαταρκτικής εξετάσεως του άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ.
Furthermore, the commencement of the RES had the inevitable consequence that payments were made by BUPA Ireland for the benefit of the VHI and the contested decision was adopted at the end of the preliminary examination procedure under Article 88(3) EC.
Εντούτοις, οι προσφεύγουσες δεν αμφισβητούν ότι το SMPF υπόκειται επίσης στο RES και ότι ενδέχεται να λάβει χρηματικά ποσά στο πλαίσιο της εφαρμογής του.
However, the applicants do not dispute the fact that the SMPF is also subject to the RES and that it may even benefit from a transfer of funds in the context of the application of the RES.
Οι προσφεύγουσες καταλήγουν ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, η προσβαλλόμενη απόφαση τις αφορά άμεσα και ατομικά.
The applicants conclude that, in accordance with the caselaw, they are individually and directly concerned by the contested decision.
Επιπλέον, η προσφυγή τους στηρίζεται επίσης σε λόγο αντλούμενο από παράλειψη κινήσεως της επίσημης διαδικασίας έρευνας, δυνάμει του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, και σκοπεί την προστασία
Furthermore, their action is also based on the plea alleging failure to initiate the formal investigation procedure under Article 88(2) EC and seeks to ensure respect for their procedural rights. They
Β — Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
B — Findings of the Court
Επί του παραδεκτού της ενστάσεως απαραδέκτου
Admissibility of the plea of inadmissibility
Διαπιστώνεται, εξάλλου, ότι η καθής επικαλείται, με το υπόμνημα ανταπαντήσεως, νέο πραγματικό περιστατικό, για το οποίο η Ιρλανδία την ενημέρωσε μόλις στις 14 Μαΐου 2004 και το οποίο συνίσταται στο ότι ένας τρίτος ασφαλιστής ΙΑΥ, το SMPF, είναι επίσης υπόχρεος πληρωμών RES.
It is also claimed that the defendant raised in the rejoinder a new fact of which it was informed by Ireland only on 14 May 2004, namely that a third PMI insurer, the SMPF, was also subject to the RES payments obligation.
Επομένως, πρέπει να εξεταστεί το βάσιμο της ενστάσεως απαραδέκτου που προέβαλε η καθής.
The Court must therefore examine the merits of the plea of inadmissibility raised by the defendant.
Επί του βασίμου της ενστάσεως απαραδέκτου α) Σχετικά με το αν οι προσφεύγουσες θίγονται ατομικά
(a) Whether the applicants were individually concerned
Η καθής αμφισβητεί κυρίως το ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά τις προσφεύγουσες ατομικά, κατά την έννοια του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ.
The defendant does not accept, primarily, that the applicants were individually concerned, for the purposes of the fourth paragraph of Article 230 EC, by the contested decision.
Μόνο στο πλαίσιο αυτής της φάσεως, σκοπός της οποίας είναι να διαφωτιστεί πλήρως η Επιτροπή εφ’ όλων των στοιχείων της υποθέσεως, προβλέπει η Συνθήκη υποχρέωση της Επιτροπής να ζητήσει από τους ενδιαφερομένους να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους (αποφάσεις του Δικαστηρίου Cook κατά Επιτροπής, σκέψη 66 ανωτέρω, σκέψη 22, της 15ης Ιουνίου 1993, C-225/91, Matra κατά Επιτροπής, Συλλογή 1993, σ.
With more specific regard to a Commission decision on State aid, it must be borne in mind that in the procedure for reviewing State aid provided for in Article 88 EC, a distinction must be drawn between the preliminary procedure for reviewing the aid established in Article 88(3) EC, which is intended merely to allow the Commission to form a prima facie opinion on the partial or complete conformity of the aid in question, and the investigation stage referred to in Article 88(2) EC.
Όταν η Επιτροπή, χωρίς να έχει κινήσει την επίσημη διαδικασία εξετάσεως του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, διαπιστώνει, με απόφαση εκδιδόμενη βάσει της παραγράφου 3 του ίδιου άρθρου, ότι μια ενίσχυση συμβιβάζεται με την κοινή αγορά, εκείνοι υπέρ των οποίων έχουν τεθεί αυτές οι διαδικαστικές εγγυήσεις μπορούν να επιτύχουν την τήρησή τους μόνον αν έχουν τη δυνατότητα να αμφισβητήσουν την απόφαση αυτή της Επιτροπής ενώπιον του κοινοτικού δικαστηρίου (αποφάσεις Cook κατά Επιτροπής, σκέψη 66 ανωτέρω, σκέψη 23, Matra κατά Επιτροπής, σκέψη 72 ανωτέρω, σκέψη 17, και Επιτροπή κατά Sytraval και Brink’s France, σκέψη 72 ανωτέρω, σκέψη 40).
Where, without initiating the formal investigation procedure provided for in Article 88(2) EC, the Commission finds, by decision adopted on the basis of Article 88(3) EC, that an aid is compatible with the common market, the persons intended to benefit from those procedural guarantees may secure compliance with them only if they are able to challenge that decision before the Community Courts (Cook v Commission, paragraph 66 above, paragraph 23; Matra v Commission, paragraph 72 above, paragraph 17; and Commission v Sytraval and Brink’s France, paragraph 72 above, paragraph 40).
Για τους λόγους αυτούς, η προσφυγή ακυρώσεως κατά τέτοιας αποφάσεως, την οποία έχει ασκήσει ενδιαφερόμενος κατά την έννοια του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, κρίνεται παραδεκτή από τον κοινοτικό δικαστή εφόσον ο προσφεύγων επιδιώκει, με την άσκηση της προσφυγής του, την προστασία των διαδικαστικών δικαιωμάτων που αντλεί από τη διάταξη αυτή (αποφάσεις Cook κατά Επιτροπής, σκέψη 66 ανωτέρω, σκέψεις 23 έως 26, και Matra κατά Επιτροπής, σκέψη 72 ανωτέρω, σκέψεις 17 έως 20).
For those reasons, the Courts will declare admissible an application for annulment of such a decision brought by a ‘party concerned’ within the meaning of Article 88(2) EC where the applicant intends, by bringing the action, to ensure that the procedural rights which he derives from that provision are protected (Cook v Commission, paragraph 66 above, paragraphs 23 to 26, and Matra v Commission, paragraph 72 above, paragraphs 17 to 20).
Όμως, ενδιαφερόμενοι κατά την έννοια του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ, δυνάμενοι να ασκήσουν προσφυγή ακυρώσεως, σύμφωνα με το άρθρο 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ, είναι τα πρόσωπα, οι επιχειρήσεις ή οι ενώσεις των οποίων τα συμφέροντα θίγονται, ενδεχομένως, από τη χορήγηση ενισχύσεως, δηλαδή ιδίως οι ανταγωνίστριες των δικαιούχων της ενισχύσεως αυτής επιχειρήσεις και οι επαγγελματικές οργανώσεις (αποφάσεις Επιτροπή κατά Sytraval και Brink’s France, σκέψη 72 ανωτέρω, σκέψη 41, και Επιτροπή κατά Aktionsgemeinschaft Recht und Eigentum, σκέψη 72 ανωτέρω, σκέψεις 35 και 36).
The ‘parties concerned’ for the purposes of Article 88(2) EC who are entitled under the fourth paragraph of Article 230 EC to institute proceedings for annulment are any persons, undertakings or associations whose interests may be affected by the grant of aid, in particular undertakings competing with the recipients of the aid and trade associations (Commission v Sytraval and Brink’s France, paragraph 72 above, paragraph 41, and Commission v Aktionsgemeinschaft Recht und Eigentum, paragraph 72 above, paragraphs 35 and 36).
Αντιθέτως, αν ο προσφεύγων αμφισβητεί το βάσιμο αυτής καθαυτής της αποφάσεως περί εκτιμήσεως της ενισχύσεως, το γεγονός και μόνον ότι μπορεί να θεωρηθεί ενδιαφερόμενος κατά την έννοια του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ δεν αρκεί ώστε να κριθεί παραδεκτή η προσφυγή.
On the other hand, if the applicant challenges the substance of the decision appraising the aid as such, the mere fact that it may be regarded as concerned within the meaning of Article 88(2) EC cannot suffice to render the action admissible.
Οφείλει, τότε, να αποδείξει ότι η περίπτωσή του παρουσιάζει ιδιαιτερότητες, κατά την έννοια της νομολογίας που απορρέει από την απόφαση Plaumann κατά Επιτροπής, σκέψη 72 ανωτέρω.
The applicant must then demonstrate that it has a particular status within the meaning of the caselaw established in Plaumann v Commission, paragraph 71 above.
Τούτο ισχύει, ιδίως, στην περίπτωση που η θέση του προσφεύγοντος στην αγορά επηρεάζεται αισθητά από την ενίσχυση που αποτελεί το αντικείμενο της αμφισβητούμενης αποφάσεως (βλ., απόφαση Επιτροπή κατά Aktionsgemeinschaft Recht und Eigentum, σκέψη 72 ανωτέρω, σκέψη 37, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
That applies in particular where the applicant’s market position is substantially affected by the aid to which the decision at issue relates (see Commission v Aktionsgemeinschaft Recht und Eigentum, paragraph 72 above, paragraph 37 and the caselaw there cited).