natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ομοίως, από την καταφατική απάντηση στο πρώτο ερώτημα τόσο στην υπόθεση Zuckerfabrik Jülich όσο και στις υποθέσεις Saint Louis Sucre (όπως αναδιατυπώθηκε ανωτέρω) θα προκύπτει ότι οι κανονισμοί 1837/2002, 1762/2003 και 1775/2004 που καθορίζουν τα ποσά των εισφορών επί της παραγωγής και υπολογίζονται βάσει, μεταξύ άλλων, του άρθρου 6, παράγραφος 4, του εκτελεστικού κανονισμού, είναι ανίσχυροι κατά το μέτρο αυτό.
Similarly, if the first question in both Jülich and Saint Louis Sucre (as rephrased above) is answered in the affirmative, the effect will be that Regulations Nos 1837/2002, 1762/2003 and 1775/2004, which lay down the amount of the production levy calculated in accordance with, inter alia, Article 6(4) of the implementing regulation, are to that extent invalid.
Η ακυρότητα των κανονισμών 1837/2002, 17762/2003 και 1775/2004 αποτελεί αντικείμενο (όσον αφορά τον κανονισμό 1775/2004) του τέταρτου ερωτήματος στην υπόθεση Zuckerfabrik Jülich και (όσον αφορά τους τρεις κανονισμούς) ενός τμήματος του πρώτου ερωτήματος στις υποθέσεις Saint Louis Sucre.
The invalidity of Regulations Nos 1837/2002, 1762/2003 and 1775/2004 is raised (as regards Regulation No 1775/2004) as the fourth question in Jülich and (as regards all three regulations) as part of the first question in Saint Louis Sucre.
Οι προσφεύγουσες της κύριας δίκης και η Γαλλική, η Ελληνική και η Ιταλική Κυβέρνηση υποστηρίζουν, μεταξύ άλλων, ότι, σύμφωνα με το άρθρο 15 του βασικού κανονισμού, μόνον οι εξαγόμενες ποσότητες ζάχαρης για τις οποίες έχουν πράγματι καταβληθεί επιστροφές κατά την εξαγωγή μπορούν να λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό του εξαγώγιμου πλεονάσματος.
The applicants and the French, Greek and Italian Governments submit, in essence, that in accordance with Article 15 of the basic regulation account should be taken, when determining the exportable surplus, only of those exports of sugar in respect of which export refunds have actually been paid.
Προς στήριξη της άποψής τους, επικαλούνται, με διαφορετικό τρόπο, πρώτον, το γράμμα, την οικονομία, τη γένεση, τον σκοπό και την ερμηνεία του βασικού κανονισμού από το Δικαστήριο καθώς και, δεύτερον, την αρχή της αναλογικότητας.
Those parties variously invoke in support of their view, first, the wording, scheme, history, objective, and interpretation by the Court of the basic regulation and, second, the principle of proportionality.
Η Γερμανική Κυβέρνηση και η Επιτροπή υποστηρίζουν την αντίθετη άποψη.
The German Government and the Commission take the contrary view.
Υπενθυμίζεται ότι, δυνάμει του άρθρου 15 του βασικού κανονισμού, η συνολική ζημία που καθορίζει το ποσοστό της εισφοράς παραγωγής αποτελεί το γινόμενο του εξαγώγιμου πλεονάσματος και του μέσου όρου ζημιών.
It will be recalled that in accordance with Article 15 of the basic regulation the overall loss, which determines the rate of the production levy, is the product of the exportable surplus and the average loss.
Το εξαγώγιμο πλεόνασμα υπολογίζεται σε συνάρτηση με την ποσότητα της ζάχαρης που διατίθεται προς κατανάλωση στο εσωτερικό της Κοινότητας.
The exportable surplus is calculated on the basis of sugar quantities disposed of for consumption within the Community.
Το άρθρο 6, παράγραφος 4, του εκτελεστικού κανονισμού, όπως έχει τροποποιηθεί, ορίζει ότι η ποσότητα που διατέθηκε προς κατανάλωση στο εσωτερικό της Κοινότητας προκύπτει από α) το άθροισμα των ποσοτήτων της ζάχαρης που είναι αποθεματοποιημένη στην αρχή της περιόδου, της ζάχαρης που έχει παραχθεί με τις ποσοστώσεις Α και Β, της ζάχαρης που έχει εισαχθεί σε φυσική κατάσταση και της ζάχαρης που περιέχεται στα εισαχθέντα μεταποιημένα προϊόντα, από το οποίο αφαιρούνται β) οι ποσότητες ζάχαρης που εξήχθησαν σε φυσική κατάσταση, της ζάχαρης που περιέχεται στα εξαχθέντα μεταποιημένα προϊόντα, της ζάχαρης που είναι αποθεματοποιημένη στο τέλος της περιόδου εμπορίας και (στην ουσία) της ζάχαρης που χρησιμοποιείται από τη χημική βιομηχανία.
Article 6(4) of the implementing regulation as amended provides that the quantities disposed of for consumption in the Community are (i) total quantities of sugar stored at the beginning of the marketing year, sugar produced under quotas A and B, sugar imported in the natural state and sugar contained in imported processed products, minus (ii) sugar exported in the natural state, sugar contained in exported processed products, sugar stored at the end of the marketing year and (essentially) sugar used in the chemical industry.
H Γερμανική Κυβέρνηση επικαλείται συναφώς το γράμμα του άρθρου 15 του βασικού κανονισμού και του άρθρου 6, παράγραφος 4, του εκτελεστικού κανονισμού καθώς και τους σκοπούς της εισφοράς
The German Government bases its view on the wording of both Article 15 of the basic regulation and Article 6(4) of the implementing regulation and on the objectives
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06 παραγωγής που περιλαμβάνουν τον έλεγχο της παραγωγής ζάχαρης και τη σταθεροποίηση της αγοράς 30.
OPINION OF MS SHARPSTON — JOINED CASES C-5/06 AND C-23/06 TO C-36/06 of the production levy, which include influencing sugar production and stabilising the market.
Στη δεύτερη περίπτωση, το σαφές γράμμα των διατάξεων οδηγεί στο αντίθετο συμπέρασμα: στο στάδιο αυτό του υπολογισμού, λαμβάνεται υπόψη μόνον ό,τι εξάχθηκε.
30 the opposite conclusion: at this stage of the calculation, all that is being done is determining what was exported.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι ο βασικός κανονισμός την υποχρεώνει να λάβει υπόψη, για τον υπολογισμό του εξαγώγιμου πλεονάσματος, το σύνολο των εξαγωγών, συμπεριλαμβανομένων των εξαγωγών για τις οποίες δεν έχουν καταβληθεί επιστροφές λόγω εξαγωγής.
The Commission submits that the basic regulation gives it no choice but to take into account when calculating the exportable surplus all exports, including those which have not benefited from export refunds.
Η Επιτροπή θεωρεί λογικό να ενεργήσει κατ’ αυτό τον τρόπο, αφού πρέπει να συμπεριληφθούν στο εξαγώγιμο πλεόνασμα όλες οι ποσότητες, είτε εξαχθούν πράγματι είτε όχι, για τη διάθεση των οποίων προβλέπονται κοινοτικά μέτρα.
That approach is logical since the exportable surplus must include all quantities, whether or not in fact exported, the disposal of which is provided for by Community measures.
Εξάλλου, η κοινοτική κατανάλωση, θα υπερτιμόταν, αν ορισμένες ποσότητες που εξάγονται δεν λαμβάνονταν υπόψη.
Moreover, Community consumption would be overestimated if certain exported quantities were not taken into account.
Κατά την άποψή μου, θα ήταν εσφαλμένο να δεχθούμε τη δεύτερη άποψη.
To my mind it would be disingenuous to take the second view.
Ο υπολογισμός δεν περιλαμβάνεται στον κανονισμό ως σχήμα λόγου.
The calculation is not included in the legislation as an exercise in linguistics.
Προβλέπεται ως ένα στάδιο για να καθορισθεί αν υπάρχει συνολική ζημία.
It is there as a step in determining whether there is an overall loss.
Όπως υποστηρίζει η Zuckerfabrik Jülich, αφού ο όρος «συνολική ζημία» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο ε΄, είναι ιεραρχικά ανώτερος σε σχέση με τους δευτερεύοντες όρους «εξαγώγιμο πλεόνασμα» και «μέσο όρο ζημιών», βάσει του όρου αυτού πρέπει να ερμηνευθούν οι δύο άλλοι όροι.
As Jülich submits, the term ‘overall loss’ in Article 15(1)(e) is hierarchically superior to the subordinate terms ‘exportable surplus’ and ‘average loss’ and must therefore colour the interpretation of the latter terms.
Σε περίπτωση συνολικής ζημίας, η εισφορά επί της παραγωγής υπολογίζεται σε ευθεία και άμεση συνάρτηση με τη ζημία αυτή και εισπράττεται από τους παραγωγούς ζάχαρης σε ποσοστό που τους επιβαρύνει για το σύνολο της ζημίας (στο πλαίσιο ενός ανώτατου ορίου).
If there is an overall loss, the production levy is calculated by direct and immediate reference to it and is charged to sugar producers at such a rate that they bear the entirety of the loss (subject to a cap).
Η αρχή της ευθύνης των παραγωγών εισήχθη με τον κανονισμό 1785/1981 31.
The principle of producer respon- sibility was introduced by Regulation No 1785/1981.
Το Δικαστήριο, με την απόφαση Eridania 32, έκρινε ότι το προηγούμενο του κανονισμού αυτού καθεστώς προέβλεπε ένα κοινοτικό σύστημα χρηματοδότησης των εξόδων διάθεσης των πλεονασμάτων.
31The Court explained in Eridania 32that before that regulation was adopted provision was made for a Community system for financing the costs of disposing of surpluses.
Στο πλαίσιο του προϊσχύσαντος αυτού συστήματος, το
Under that earlier system, such costs were borne within certain limits by producers as a whole by means of a production levy whilst the remainder was
Θεωρώ ότι, επί της ουσίας, το ζήτημα εστιάζεται στο ερώτημα αν δεχόμαστε μια ευρεία ερμηνεία που βασίζεται στον απώτερο σκοπό του υπολογισμού, ή μια στενότερη ερμηνεία παραμένοντας προσηλωμένοι στα διάφορα στοιχεία του υπολογισμού.
It seems to me that, essentially, the question comes down to whether one takes a broader approach, looking at the ultimate objective of the calculation, or a narrower approach, looking at the individual components of the calculation.
Στην πρώτη περίπτωση, ο σκοπός της αυτοχρηματοδότησης φαίνεται να συνηγορεί υπέρ της άποψης ότι μπορεί να λαμβάνεται υπόψη μόνον η ζάχαρη που εξάγεται εντός μεταποιημένων προϊόντων για την οποία έχουν ζητηθεί και καταβληθεί επιστροφές κατά την εξαγωγή.
In the former case, the objective of self-financing would seem to support the view that only sugar exported in processed products in respect of which export refunds have been claimed and paid should be taken into account.
Σε αντίθετη περίπτωση, λόγω αιτιότητας, η «συνολική ζημία» υπερεκτιμάται
Otherwise the knock-on effect is that the ‘overall loss’ is artificially inflated and the production levies are therefore higher.
30 — Η Γερμανική Κυβέρνηση παραπέμπει στην προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 26 απόφαση Eridania, σκέψη 19.
30 — The German Government refers to Eridania, cited in footnote 26, paragraph 19.
31 — Αναφέρεται στην υποσημείωση 9.32 — Αναφέρεται στην υποσημείωση 26.
31 — Cited in footnote 9.32 — Cited in footnote 26.
Ο κανονισμός 1785/1981 εισήγαγε το σύστημα στο οποίο βασίζονται οι παρούσες διατάξεις.
Regulation No 1785/1981 introduced the system which underlies the present arrangements.
Άλλωστε, η διατύπωση της ενδεκάτης αιτιολογικής σκέψης του κανονισμού 1785/1981 είναι, ως επί το πλείστον, όμοια με τη διατύπωση της ενάτης αιτιολογικής σκέψης του βασικού κανονισμού.
Indeed, the wording of the 11th recital in the preamble to Regulation No 1785/1981 is in its essentials identical to that of recital 9 in the preamble to the basic regulation.
Η εν λόγω ενάτη αιτιολογική σκέψη, σε συνδυασμό με τις λοιπές αιτιολογικές σκέψεις που μνημονεύονται στο ανωτέρω σημείο 7, αποδεικνύει, κατά την άποψή μου, ότι η εισφορά επί της παραγωγής υπό το μεταγενέστερο του 1981 καθεστώς σκοπεί οπωσδήποτε να εξασφαλίσει την εκ μέρους των παραγωγών κάλυψη των εξόδων διάθεσης των πλεονασμάτων της παραγωγής.
That recital, together with the other recitals set out in point 7 above, makes it clear in my view that the overriding aim of the production levy under the post-1981 system is to ensure that producers bear the costs of disposing of surplus production.
Το Δικαστήριο απέρριψε το επιχείρημα αυτό.
The Court rejected that argument.
Το Δικαστήριο, με την απόφασή του, έκρινε ότι «το σύστημα ποσοστώσεων […] εξασφαλίζει τη διάθεση ορισμένων ποσοτήτων σε εγγυημένη τιμή, μέσω ενός συστήματος χρηματοδότησης των εξόδων διάθεσης, τα οποία φέρει αλληλεγγύως το σύνολο των παραγωγών.
In its judgment it stated that ‘the quota system … provides for the disposal at guaranteed prices of qualifying quantities by means of a system for financing the costs of disposal, which are borne jointly by all the producers.
Εξάλλου, η ενδεκάτη αιτιολογική σκέψη του βασικού κανονισμού αναφέρει την αρχή της πλήρους οικονομικής ευθύνης των παραγωγών για κάθε περίοδο εμπορίας για τις ζημίες που οφείλονται στη διάθεση των πλεονασμάτων.
Recital 11 in the preamble to the basic regulation moreover refers to the principle that producers should bear full financial responsibility for the losses incurred each marketing year.
Αυτό αποδεικνύει ότι πρόκειται για πραγματικές ζημίες.
That tends to emphasise that actual losses are at issue.
Το αιτούν δικαστήριο στην υπόθεση Zuckerfabrik Jülich και η Γερμανική Κυβέρνηση στις δύο υποθέσεις επικαλούνται την κρίση αυτή προς στήριξη της άποψης ότι η εισφορά παραγωγής σκοπεί όχι μόνο στην επιβάρυνση των παραγωγών με τα έξοδα διάθεσης αλλά και στην άσκηση αποτρεπτικής επίδρασης για τους παραγωγούς.
That statement is cited by the referring court in Jülich and by the German Government in both cases in support of the view that the aim of the production levy is not simply for producers to bear the cost of disposal but also to discourage production.
Στη υπόθεση Eridania, το Δικαστήριο κλήθηκε να αποφανθεί αν η εισφορά παραγωγής δεν λάμβανε υπόψη την απαγόρευση των διακρίσεων, καθόσον το σύνολο των επιβαρύνσεων που συνδέονται με τη
In Eridania the Court was asked whether the production levy was contrary to the
33 — Σκέψη 19 (η υπογράμμιση δική μου).
33 — Paragraph 19 (emphasis added).
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06 ζάχαρης που χρησιμοποιείται από τη χημική βιομηχανία 37. Το άρθρο 15, παράγραφος
OPINION OF MS SHARPSTON — JOINED CASES C-5/06 AND C-23/06 TO C-36/06
Πάντως, είναι σαφές ότι η διατύπωση που χρησιμοποιεί το Δικαστήριο συνάδει με την άποψη ότι κύριος σκοπός είναι η αυτοχρηματοδότηση από τους παραγωγούς.
It seems clear to me, however, that the formulation used by the Court is consistent with the view that the principal aim is for self-financing by producers.
6, απαιτεί το σύνολο των ζημιών που οφείλονται στη χορήγηση τέτοιων επιστροφών στην παραγωγή να λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της συνολικής ζημίας που προβλέπει η παράγραφος 1, στοιχείο ε΄.
chemical industry. 37 Article 15(6) requires all losses resulting from the grant of such production refunds to be taken into account when calculating the overall loss referred to in paragraph 1(e).
Επομένως, οι επιστροφές στην παραγωγή λαμβάνονται υπόψη μόνον εφόσον έχουν πράγματι χορηγηθεί.
Production refunds therefore enter the equation only where they have in fact been granted.
Κατά τα λοιπά, το γεγονός και μόνον ότι η εισφορά παραγωγής επιβαρύνει του παραγωγούς με τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης της εξαγωγής των πλεονασμάτων της παραγωγής, μου φαίνεται ότι ασκεί αποτρεπτική επίδραση για τους παραγωγούς.
Moreover the very fact that the production levy imposes on producers the burden of financing the cost of subsidising exports of excess production would seem to me to discourage production.
Το γεγονός και μόνον, ανάλογα με την περίπτωση, ότι οι εισφορές επί της παραγωγής ασκούν αποτρεπτική επίδραση για τα πλεονάσματα της παραγωγής σε σχέση με την κοινοτική κατανάλωση ουδόλως είναι ασύμβατο προς τον κύριο σκοπό των εισφορών αυτών για τη χρηματοδότηση των επιστροφών στην παραγωγή και επομένως δεν βάλλει κατά της άποψης ότι οι εισφορές αυτές πρέπει να υπολογίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε οι παραγωγοί να μην πληρώνουν περισσότερο από το προς τούτο αναγκαίο.
The mere fact, if such it be, that production levies discourage production in excess of Community consumption is in no way inconsistent with the principal objective of such levies being to finance export refunds, and hence with the proposition that such levies must be calculated so that producers do not pay more than is necessary for that purpose.
Από την οικονομία του άρθρου 15 του βασικού κανονισμού προκύπτει επίσης ότι κύριος σκοπός είναι η αυτοχρηματοδότηση.
It is also apparent from the scheme of Article 15 of the basic regulation that the principal aim is self-financing.
Το άρθρο 15, παράγραφος 3, ορίζει ότι η εισφορά επί της παραγωγής υπολογίζεται διαιρώντας την προβλεπόμενη συνολική ζημία με την προβλεπόμενη ποσότητα ζάχαρης Α και Β της οποίας η παραγωγή καταλογίζεται στην τρέχουσα περίοδο στο πλαίσιο ενός ανώτατου ορίου 34.
Article 15(3) provides that the basic production levy is to be determined by dividing the foreseeable overall loss by the estimated production of A and B sugar attributable to the current marketing year, subject to a cap.
Πάντως, οσάκις η ούτως υπολογιζόμενη εισφορά επί της παραγωγής «δεν καθιστά δυνατή την πλήρη κάλυψη της συνολικής ζημίας», το άρθρο 15, παράγραφος 4, προβλέπει τον υπολογισμό μιας πρόσθετης εισφοράς παραγωγής ζάχαρης Β, επίσης στο πλαίσιο ενός ανώτατου ορίου 35.
34 If however the production levy so calculated does ‘not fully cover the overall loss’, Article 15(4) provides for the calculation of a further levy on the production of B sugar, again subject to a cap.
Εξάλλου, η ερμηνεία αυτή ενισχύεται από τον τρόπο που ο βασικός κανονισμός αντιμετωπίζει τις επιστροφές στην παραγωγή
That interpretation is furthermore borne out by the treatment in the basic regulation of production refunds on sugar used in the
Κατά την άποψή μου, το μόνο πειστικό επιχείρημα κατά της ερμηνείας που προτείνω είναι ότι η ερμηνεία αυτή εξομοιώνει την εξαγόμενη ζάχαρη εντός των μεταποιημένων προϊόντων για την οποία δεν έχει καταβληθεί επιστροφή λόγω εξαγωγής με
It seems to me that the only convincing argument against the interpretation I am proposing is that it amounts to regarding sugar exported in processed products in respect of which no export refunds have been
34 — Για τη ζάχαρη, η εισφορά δεν μπορεί να υπερβαίνει ένα ανώτατο ποσό που ισούται με το 2 % της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης.
34 — For sugar, 2% of the intervention price for white sugar.35 — 30% of the intervention price for white sugar.36 — 37.5% of the intervention price for white sugar.
37 — Σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 3: βλ., ανωτέρω, σημείο 13.
37 — In accordance with Article 7(3): see point 13 above.
τη ζάχαρη «[που] διατίθεται προς κατανάλωση στο εσωτερικό της Κοινότητας» κατά την έννοια του άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του βασικού κανονισμού.
38 paid as sugar ‘disposed of for consumption within the Community’ within the meaning of Article 15(1)(b) of the basic regulation.
Στις υποθέσεις Saint Louis Sucre η Επιτροπή υπενθύμισε τη νομολογία κατά την οποία ο κοινοτικός νομοθέτης διαθέτει στον τομέα της κοινής γεωργικής πολιτικής ευρεία διακριτική εξουσία η οποία αντιστοιχεί στις πολιτικές ευθύνες που του αναθέτουν τα άρθρα 34 ΕΚ έως 37 ΕΚ.
The Commission has referred in Saint Louis Sucre to caselaw holding that the Community legislature enjoys a wide discretionary power in matters concerning the common agricultural policy, corresponding to the political responsibilities given to it by Articles 34 to 37 EC.
Κατά συνέπεια, ο δικαστικός έλεγχος πρέπει να περιορίζεται στην εξακρίβωση του αν το σχετικό μέτρο βαρύνεται με πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως ή με κατάχρηση εξουσίας ή αν το σχετικό όργανο προδήλως υπερέβη τα όρια της διακριτικής του εξουσίας 39.
Consequently, judicial review must be limited to verifying that the measure in question is not vitiated by any manifest error or misuse of powers and that the authority concerned has not manifestly exceeded the limits of its power of assessment. 39
Ωστόσο, υπενθυμίζεται ότι η έννοια του όρου «ζάχαρη [που] διατίθεται προς κατανάλωση στο εσωτερικό της Κοινότητας» δεν έχει αυτόνομο περιεχόμενο.
However, it must be borne in mind that the notion of ‘sugar … disposed of for consumption within the Community’ has no independent significance.
Πρόκειται απλώς για τον καθορισμό ενός ενδιάμεσου σταδίου στον υπολογισμό του «εξαγώγιμου πλεονάσματος».
It is merely a label attached to an intermediate step in calculating the ‘exportable surplus’.
Επομένως, η σημασία που θα μπορούσε να αποδοθεί κανονικά στον καθορισμό αυτό υπό άλλες προϋποθέσεις δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
The meaning that might normally be given to that label in other contexts is therefore not particularly important.
Πράγματι, το Δικαστήριο αποφάνθηκε έτσι.
The Court has indeed ruled to that effect.
Το γεγονός όμως αυτό δεν παρέχει απεριόριστες δυνατότητες στον κοινοτικό νομοθέτη στον τομέα της γεωργικής πολιτικής.
That does not however give the Community legislature carte blanche in the agricultural sector.
Το Δικαστήριο δεν αποκλείει τον δικαστικό έλεγχο της εκ μέρους των οργάνων άσκησης της ευρείας διακριτικής τους ευχέρειας.
The Court has not excluded judicial review of the institutions’ exercise of their wide discretionary powers.
Προκειμένου ο έλεγχος αυτός να έχει πρακτική αποτελεσματικότητα, πρέπει το Δικαστήριο να μπορεί να παρεμβαίνει οσάκις, όπως στην προκειμένη περίπτωση, η μέθοδος υπολογισμού της εισφοράς επί της παραγωγής, η οποία αποτελεί μέσο ούτως
If such review is to be of any value, it must be possible for the Court to intervene when, as in the present cases, the method of calculation of a produc-
38 — Μια άλλη λύση θα ήταν να εξομοιωθεί η μεταποίηση της ζάχαρης που περιέχεται στα μεταποιημένα προϊόντα με τη διάθεση της ζάχαρης αυτής στο εσωτερικό της Κοινότητας, μετριάζοντας στη συνέχεια την ερμηνεία αυτή ούτως ώστε, οσάκις καταβλήθηκαν επιστροφές κατά την εξαγωγή για τη ζάχαρη που μεταποιείται, η μεταποίηση αυτή να μη συνιστά, εν τέλει, διάθεση στο εσωτερικό της Κοινότητας.
38 — An alternative would be to regard the original processing of sugar into processed products as amounting to disposal of that sugar within the Community but then to qualify that interpretation so that where export refunds were paid on the sugar used in the processing, that processing was not after all disposal within the Community.
Κατά τη γνώμη μου, η λύση αυτή είναι περισσότερο τεχνητή και, ως εκ τούτου, λιγότερο πειστική από τη λύση που προτείνω.
That interpretation appears to me to be more artificial, and hence less attractive, than the interpretation I suggest.
Αν πάντως ήθελε θεωρηθεί ως ουσιώδης μια ερμηνεία του όρου «ζάχαρη […] που διατίθεται προς κατανάλωση στο εσωτερικό της Κοινότητας» η οποία να συνάδει προς το γενικότερο πλαίσιο, νομίζω ότι είναι δυνατό να επιτευχθεί.
If it were none the less regarded as essential to arrive at an interpretation of ‘sugar … disposed of for consumption within the Community’ which is reconcilable with its broader context, I consider that that can be done.
Κατά τη γνώμη μου, η λύση συνίσταται στην εξομοίωση της εξαγόμενης ζάχαρης χωρίς έξοδα για την Κοινότητα —συμπεριλαμβανομένης της ζάχαρης που εξάγεται εντός των μεταποιημένων προϊόντων για την οποία δεν έχει καταβληθεί επιστροφή κατά την εξαγωγή— με τη ζάχαρη που διατίθεται προς κατανάλωση στο εσωτερικό της Κοινότητας.
The solution, in my view, is to regard sugar exported at no cost to the Community — including sugar exported in processed products in respect of which no export refunds have been paid — as tantamount to sugar disposed of for consumption within the Community.
Η ερμηνεία αυτή, αν και οριακή, μου φαίνεται ότι επιβάλλεται ώστε, γενικότερα, να ερμηνευθεί η ρύθμιση
That interpretation, while somewhat contrived, seems to me to be
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06 ώστε οι παραγωγοί να επιβαρύνονται με το κόστος της Κοινότητας για τη διάθεση των πλεονασμάτων της παραγωγής, καταλήγει προδήλως στην είσπραξη υπερβολικών ποσών, επιβάλλοντας έτσι ένα δυσανάλογο βάρος στους παραγωγούς.
OPINION OF MS SHARPSTON — JOINED CASES C-5/06 AND C-23/06 TO C-36/06 tion levy intended to be a means by which producers bear the cost to the Community of disposing of surplus production manifestly leads to overcharging, thereby placing a disproportionate burden on the producers.
συμπεριλαμβανομένων των εξαγωγών για τις οποίες δεν καταβλήθηκαν επιστροφές κατά την εξαγωγή ή αν, αντιθέτως, πρέπει να αποκλεισθούν από τον υπολογισμό οι εξαγωγές που δεν έτυχαν επιστροφών κατά την εξαγωγή.
essentially whether Article 15 of the basic regulation requires that, when determining the average loss per tonne of sugar, all exports, including those in respect of which no export refunds were paid, are to be taken into account, or whether on the contrary exports in respect of which no export refunds were paid should be left out of the calculation.