natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η συνήθης έννοια της λέξης «δωρεάν» που χρησιμοποιεί το άρθρο αυτό παρέχει βάση για να υποστηριχθεί ότι η γερμανική ρύθμιση δεν είναι σύμφωνη με
The normal meaning of the expression ‘free of charge’ in Article 3 of the Directive is itself enough to indicate that the German provisions are not compatible with the Directive. 30The expression ‘free of charge’ is defined in
Στο πλαίσιο της γραμματικής ερμηνείας, πρέπει να υπογραμμιστεί εισαγωγικά ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 1999/44, ο πωλητής «ευθύνεται έναντι του καταναλωτή για κάθε έλλειψη συμμόρφωσης που υπάρχει κατά την παράδοση του αγαθού».
On a literal interpretation, it must first be pointed out that under Article 3(1) of Directive 1999/44 ‘[t]he seller shall be liable to the consumer for any lack of conformity which exists at the time the goods were delivered’.
Συνεπώς, από την οδηγία προκύπτει σαφώς ότι την ευθύνη για την έλλειψη συμμόρφωσης του παραδοθέντος προϊόντος, η οποία υφίσταται κατά την παράδοση, φέρει ο πωλητής και ότι αυτός ευθύνεται για την πλημμελή εκπλήρωση.
The Directive thus clearly provides that the seller is to bear responsibility for any lack of conformity, at the time of delivery, in the goods delivered and that he must accept liability for his faulty performance.
Εάν επιτρεπόταν ρύθμιση με την οποία ο πωλητής μπορεί να απαιτήσει αποζημίωση για τη χρήση του προϊόντος, ο πωλητής αυτός θα απαλλασσόταν από κάθε ευθύνη για κάθε υφιστάμενη κατά την παράδοση του προϊόντος έλλειψη συμμόρφωσης, το δε μερίδιο της ευθύνης που φέρει ο πωλητής θα μετακυλιόταν στην πραγματικότητα στον καταναλωτή.
If legislation were to be approved under which the seller may require compensation for the use of the goods, the seller would no longer bear full responsibility for the lack of conformity which existed at the time of delivery, and part of the liability which ought to be borne by the seller would ultimately be transferred to the consumer.
28 — Συναφώς, Grundmann, S., Bianca, C. M., EU Kaufrechts­Richtlinie. Kommentar, Verlag Dr. Otto Schmidt, Köln 2002, σ.
28 — To similar effect, see S. Grundmann and C.M. Bianca, EU Kaufrechts-Richtlinie. Kommentar, Verlag Dr. Otto Schmidt, Cologne, 2002, p.
82, σημείο 108.
82, paragraph 108.
Οι συγγραφείς ισχυρίζονται ότι, επιλέγοντας μεταξύ επισκευής και αντικατάστασης, ο καταναλωτής δεν πρέπει να επιλέξει αξίωση που είναι δυσανάλογη·για να καθοριστεί αν η αξίωση είναι δυσανάλογη, λαμβάνονται κυρίως υπόψη τα έξοδα στα οποία υποβάλλεται ο πωλητής.
According to the authors, in electing between repair and replacement the consumer cannot require anything disproportionate; whether the remedy is disproportionate depends on what it costs for the seller.
Και ο Westermann υπογραμμίζει ότι προϋπόθεση της επιλογής του καταναλωτή μεταξύ επισκευής ή αντικατάστασης αποτελεί το αν το αίτημά του είναι εφικτό και ανάλογο. Βλ. Westermann, H. P., «Das neue Kaufrecht einschlieβlich des Verbrauchsgüterkaufs», Juristenzeitung, 10/2001, σ. 537.
Westermann also emphasises that the consumer’s election between repair and replacement is subject to what is asked for being possible and proportionate. See H.P. Westermann, ‘Das neue Kaufrecht einschlieβlich des Verbrauchsgüterkaufs’, Juristenzeitung, No 10/2001, p. 537.
Οι Grundmann και Bianca υπογραμμίζουν ότι μπορεί να υποστηριχθεί ότι το αίτημα αντικατάστασης που απορρέει από την οδηγία 1999/44 προϋποθέτει κατ’ ουσίαν παράβαση συμβατικής υποχρέωσης. Βλ. Grundmann, S., Bianca, M. C., EU Sales Directive. Commentary, Intersentia, Antwerp, Oxford, New York 2002, σ. 162.
According to Grundmann and Bianca, it is possible to argue that the right of replacement under Directive 1999/44 presupposes a serious breach of contract.
Ομοίως, ο Možina αναφέρει ότι, για να εκπληρωθεί το αίτημα αντικατάστασης, η έλλειψη συμμόρφωσης με τη σύμβαση δεν πρέπει να είναι ασήμαντη. Možina, D., Kršitev pogodbe, GV Založba, Ljubljana 2006, σ. 229.
Similarly, Možina states that there must be more than a merely insignificant breach of contract before replacement may be claimed. D. Možina, Kršitev pogodbe, GV Založba, Ljubljana, 2006, p. 229.
Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 46, παράγραφος 2, της Σύμβασης της Βιέννης σχετικά με τις διεθνείς πωλήσεις αγαθών (CISG) ο αγοραστής μπορεί να απαιτήσει την αντικατάσταση του εμπορεύματος μόνον εάν η έλλειψη συμμόρφωσης συνιστά ουσιώδη παράβαση της σύμβασης.
Article 46(2) of the Vienna Convention for the International Sale of Goods (CISG) provides that the buyer may require delivery of substitute goods only if the lack of conformity constitutes a fundamental breach of contract. This is also underlined by P. Schlechtriem, Internationales UN-Kaufrecht, 4th edition, Mohr Siebeck, Tübingen, 2007, p.
134, σημείο 185.
134, paragraph 185.
Όσον αφορά τη Σύμβαση της Βιέννης, ο Grundmann υπογραμμίζει ότι ο αγοραστής έχει βεβαίως το δικαίωμα επιλογής, αλλά δεν μπορεί να επιλέξει αίτημα δυσανάλογο σε σχέση με το άλλο. Grundmann, S., «Regulating Breach of Contract — The Right to Reject Performance by the Party in Breach», European Review of Contract Law, 2/2007, σ.
As regards the Vienna Convention, Grundmann also states that although the purchaser has a right to choose, he cannot choose one remedy if it is disproportionate to the other.
Οι αρχές του ευρωπαϊκού δικαίου περί συμβάσεων (PECL) επιτρέπουν με το άρθρο 9:102, παράγραφος 1, την απαίτηση καλής εκτέλεσης της συμβάσεως (επανόρθωση της πλημμελούς εκτελέσεως).
Article 9:102(1) of the Principles of European Contract Law (PECL) provides that the aggrieved party is entitled to the remedying of a defective performance.
Η παράγραφος 2 του εν λόγω άρθρου, που έχει εφαρμογή και στο αίτημα καλής εκτέλεσης της συμβάσεως, ορίζει στα σημεία a και b ότι δεν είναι δυνατό να ζητείται η καλή εκτέλεση της συμβάσεως αν αυτή είναι παράνομη ή αδύνατη ή συνεπάγεται για τον οφειλέτη υπέρμετρες προσπάθειες ή έξοδα. Lando, O., Beale, H. (éd.), Principles of European Contract Law, Kluwer Law International, The Hague, London, Boston 2000, σ.
Article 9:102(2)(a) and (b), which likewise concerns the right to proper performance of the contract, provides that specific performance cannot be obtained where performance would be unlawful or impossible or would cause the debtor unreasonable effort or expense.
29 — Η οδηγία 1999/44 προβλέπει με το άρθρo της 3, παράγραφοι 3 και 5, δύο στάδια ασκήσεως των δικαιωμάτων του καταναλωτή.
29 — Article 3(3) and (5) of Directive 1999/44 provides a two-stage scheme for enforcing consumer claims.
Πρώτον, ο καταναλωτής μπορεί να απαιτήσει την επισκευή του προϊόντος ή την αντικατάστασή του, σε αμφότερες τις περιπτώσεις δωρεάν.
First, the consumer may require repair or replacement free of charge. His subsidiary remedy is an appropriate reduction of the price or rescission of the contract.
Επικουρικώς μόνον μπορεί να απαιτήσει ανάλογη μείωση του τιμήματος ή να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση.
30 — Oppermann states that the starting point for literal interpretation of Community law must be the normal and natural meaning of the words in the immediate context of the sentence in which they appear.
Το άρθρο 3, παράγραφος 2, παρέχει στον καταναλωτή το δικαίωμα να απαιτήσει «τη δωρεάν συμμόρφωση του προϊόντος», που σημαίνει ότι, κατόπιν αιτήματος του καταναλωτή, είναι κατ’ αρχάς δυνατή η συμμόρφωση, δωρεάν, με την επισκευή ή την αντικατάσταση του ελαττωματικού προϊόντος.
Article 3(2) gives the consumer the right ‘to have the goods brought into conformity free of charge’, which means that at the request of the consumer the goods may in the first instance be brought into conformity, free of charge, by repair or replacement.
Συναφώς, ο καταναλωτής οφείλει, κατά τη γνώμη μου να επιλέξει, μεταξύ της επισκευής και της αντικατάστασης, το αίτημα εκείνο
In that connection, the consumer must, in my opinion, choose — as between repair and replacement — whichever is both possible
QUELLE την οδηγία 30.
QUELLE
Το άρθρο 3, παράγραφος 4, της οδηγίας 1999/44 περιλαμβάνει ορισμό της έννοιας «δωρεάν».
Article 3(4) of Directive 1999/44.
Η γερμανική ρύθμιση αντιβαίνει στον ορισμό αυτό για δύο λόγους.
That definition precludes the German legislation for two reasons.
Με αφετηρία επομένως την αρχή exempla illustrant non restringunt legem, διαπιστώνεται ότι τα «έξοδα» δεν περιλαμβάνουν μόνον τα έξοδα αποστολής του προϊόντος που πληροί τους όρους της σύμβασης 31.
On the basis of the maxim exempla illustrant non restringunt legem, it may therefore be held that the term ‘costs’ covers not just the costs of delivering the goods which are in conformity with the contract.
Από τον προαναφερθέντα ορισμό προκύπτει επομένως ότι η λέξη «δωρεάν» καλύπτει όλα τα έξοδα για τη συμμόρφωση του προϊόντος, στα οποία περιλαμβάνονται τόσο τα είδη εξόδων που απαριθμούνται ενδεικτικά όσο και όλα τα λοιπά έξοδα που ενδέχεται να πραγματοποιήθηκαν για την αντικατάσταση του προϊόντος.
31 The definition in question indicates that ‘free of charge’ covers the costs incurred for the purposes of bringing the goods into conformity with the contract, encompassing the listed examples of costs, as well as all other costs which might be incurred where replacement goods are delivered.
Πρώτον, η διάταξη αυτή ορίζει σαφέστατα ότι ο όρος «δωρεάν» αναφέρεται «στα απαραίτητα έξοδα που συνεπάγεται η συμμόρφωση του αγαθού».
First, Article 3(4) of Directive 1999/44 states very clearly that ‘free of charge’ covers ‘the necessary costs incurred to bring the goods into conformity’.
Ανεξαρτήτως του αν ο πωλητής θέσει ως προϋπόθεση της αντικατάστασης του προϊόντος την καταβολή αποζημιώσεως χρήσεως ή αν αντικαταστήσει το προϊόν και απαιτήσει την αποζημίωση μεταγενέστερα, η αποζημίωση αυτή μπορεί να θεωρηθεί ως έξοδο για τη συμμόρφωση του προϊόντος.
Regardless of whether the seller demands payment of compensation for use as a precondition for replacing the goods or replaces the goods and subsequently requires compensation for use, this may be regarded as a cost incurred for the purposes of bringing the goods into conformity with the contract.
Ο ορισμός της έννοιας του δωρεάν πρέπει να ερμηνευθεί σε σχέση με το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 1999/44, το οποίο ορίζει ότι ο πωλητής ευθύνεται πλήρως για την έλλειψη συμμόρφωσης που υπάρχει κατά την παράδοση του αγαθού·το συμπέρασμα που προκύπτει, πάντως, είναι ότι ο πωλητής φέρει όλα τα σχετικά με τη συμμόρφωση του προϊόντος έξοδα.
The expression ‘free of charge’ is to be interpreted in the light of Article 3(1) of Directive 1999/44, under which the seller is to be liable for any lack of conformity which existed at the time the goods were delivered; however, that means that the seller must bear all the costs incurred for the purposes of bringing the goods into conformity.
Πρέπει επίσης να διευκρινιστεί κατά πόσο το αίτημα καταβολής αποζημιώσεως χρήσεως συνεπάγεται για τον καταναλωτή «σημαντική ενόχληση» υπό την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας 1999/44.
Clarification is also required as to whether the claim for payment of compensation for use causes the consumer ‘significant inconvenience’ within the meaning of the third subparagraph of Article 3(3) of Direct- ive 1999/44.
Συναφώς, τάσσομαι υπέρ του επιχειρήματος της Αυστριακής Κυβέρνησης, σύμφωνα με το οποίο η καταβολή αποζημιώσεως χρήσεως συνεπάγεται «σημαντική ενόχληση» υπό την έννοια της εν λόγω οδηγίας.
In that regard, I agree with the Austrian Government’s view that paying compensation for use entails ‘significant inconvenience’ within the meaning of the Directive.
Η φράση «σημαντική ενόχληση» δεν καλύπτει μόνον τα εμπόδια πρακτικής φύσεως που παρουσιάζονται κατά
The term ‘significant inconvenience’ covers not only practical obstacles to replacing goods but also inconvenience in
31 — Στη θεωρία, ο Oppermann, T., εφιστά την προσοχή στην αλλοίωση της έννοιας των διατάξεων μέσω της ερμηνείας, προπαρατεθέν στην υποσημείωση 30, σ.
T. Oppermann (cited above, footnote 30), p.
209, σημείο 23.
209, paragraph 23.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-404/06 επιτρέποντας στον καταναλωτή να προβάλει λυσιτελώς τα δικαιώματά του 32.
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-404/06 sufficient protection while at the same time enabling the consumer to enforce his rights effectively.
την αντικατάσταση ενός προϊόντος, αλλά τις ενοχλήσεις γενικώς, και η οικονομική «ενόχληση» είναι μία πρόσθετη ενόχληση η οποία, κατά τη γνώμη μου, μπορεί να είναι σημαντικότερη και από τα εμπόδια πρακτικής φύσεως που ανακύπτουν για τον καταναλωτή κατά την αντικατάσταση του προϊόντος.
32 general, and financial ‘inconvenience’ is an additional inconvenience which, to my mind, can be even more significant than the practical obstacles facing the consumer where the goods are replaced.
Πρέπει επίσης να εξεταστούν οι πρακτικές συνέπειες του αιτήματος περί αποζημιώσεως χρήσεως.
Consideration must also be given to how the claim for payment of compensation for use operates in practice.
Στην περίπτωση που ο πωλητής απαιτεί από τον καταναλωτή αποζημίωση χρήσεως και δεν είναι δυνατή η επισκευή, ο καταναλωτής δεν έχει καμία δυνατότητα.
If the seller requires the consumer to pay compensation for use and repair is not possible, the consumer ultimately has little choice.
Αν ο πωλητής εξαρτά την αντικατάσταση του προϊόντος από την καταβολή αποζημιώσεως, ο καταναλωτής μπορεί είτε να καταβάλει την αποζημίωση και να παραλάβει ένα νέο προϊόν είτε να μη λάβει νέο προϊόν.
If the seller makes payment of compensation for use a precondition for replacing the goods, the consumer can either pay compensation for use and get new goods, or not get new goods.
Ομοίως, αν ο πωλητής δεν εξαρτά την αντικατάσταση του προϊόντος από την καταβολή αποζημιώσεως χρήσεως, αλλά θα την απαιτήσει στη συνέχεια, υπάρχει η πιθανότητα ο καταναλωτής να διστάσει να απαιτήσει την αντικατάσταση του προϊόντος.
Even if the seller does not make payment of compensation for use a precondition for replacing the goods but requires it subsequently, the consumer may be uncertain whether or not to request replacement of the goods.
Στην πράξη, μπορεί επομένως να συμβεί, λόγω του αιτήματος αποζημιώσεως χρήσεως, να μην προβάλει ο καταναλωτής το δικαίωμά του για αντικατάσταση του προϊόντος, γεγονός που, εν πάση περιπτώσει, έρχεται σε αντίθεση με το πνεύμα και τον σκοπό της οδηγίας 1999/44.
That being so, it can happen in practice that because of the claim for compensation for use the consumer simply does not enforce his claim to replacement of the goods, and such a result would in any event run counter to the wording and purpose of Directive 1999/44.
Στη θεωρία, ο καταναλωτής θα μπορούσε, δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 5, τρίτη περίπτωση, της οδηγίας 1999/44, να επικαλεσθεί σημαντική ενόχληση που του προκαλεί η αντικατάσταση και να απαιτήσει από τον πωλητή μείωση του τιμήματος ή να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση.
In theory, on the basis of the third indent of Article 3(5) of Directive 1999/44, the consumer could rely on the fact that replacing the goods would
32 — Συναφώς, πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι η οδηγία 1999/44 προστατεύει τον πωλητή περιορίζοντας χρονικώς την ευθύνη του.
32 — In this context it must also be mentioned that Directive 1999/44 protects the seller also by means of a time-limit on his liability.
Βλ. δέκατη έβδομη αιτιολογική σκέψη και άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 1999/44.
See the 17th recital in the preamble to and Article 5(1) of Directive 1999/44.
Εξάλλου, τα οικονομικά συμφέροντα του πωλητή προστατεύονται επαρκώς, όπως ορθώς υπογράμμισε η Επιτροπή με τις γραπτές παρατηρήσεις της, από το γεγονός ότι ο πωλητής μπορεί να επικαλεσθεί τη δυσαναλογία του τρόπου επανόρθωσης που επέλεξε ο καταναλωτής.
Furthermore, as the Commission rightly emphasised in its written observations, the seller’s financial interests are adequately protected by the possibility open to him of claiming that the remedy chosen by the consumer is disproportionate.
Το άρθρο 3, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 1999/44 ορίζει ότι ο τρόπος επανόρθωσης είναι δυσανάλογος αν «συνεπάγεται για τον πωλητή, σε σύγκριση με τον εναλλακτικό τρόπο επανόρθωσης, υπερβολικά υψηλό κόστος».
Under the second subparagraph of Article 3(3) of Directive 1999/44, the remedy is disproportionate ‘if it imposes costs on the seller which, in comparison with the alternative remedy, are unreasonable’.
Εάν, αντικαθιστώντας ένα προϊόν, ο πωλητής πρέπει να υποβληθεί σε υπερβολικά υψηλό κόστος, μπορεί να αρνηθεί το αίτημα αντικαταστάσεως του καταναλωτή.
If replacement of the goods would entail unreasonable costs for the seller, he can reject the consumer’s request for replacement.
Εάν η επισκευή του προϊόντος είναι και αυτή αδύνατη ή δυσανάλογη, τούτο μπορεί, κατά την αρχή αυτή, να οδηγήσει τον καταναλωτή να επιλέξει το επικουρικό αίτημα και να απαιτήσει μείωση του τιμήματος ή να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση.
By the same token, if repair of the goods is also impossible or disproportionate, the consumer may choose the subsidiary remedy and require reduction of the price or rescission of the contract.
Η οδηγία προστατεύει επομένως επαρκώς τον πωλητή,
Thus, the Directive gives the seller
QUELLE αιτούντος δικαστηρίου 34, η ερμηνεία αυτή αποτελεί μόνον τη βάση της συλλογιστικής η οποία πρέπει να αιτιολογηθεί καταφεύγοντας σε άλλα είδη ερμηνείας 35.
QUELLE court’s question quite plain, 34 it is merely a starting point which requires to be confirmed by the other methods of interpretation. 35
Η τελεολογική και η συστηματική ερμηνεία οδηγούν και αυτές αναμφισβήτητα στο συμπέρασμα ότι η οδηγία 1999/44 απαγορεύει ρύθμιση όπως η γερμανική.
A teleological and a contextual interpretation both lead clearly to the conclusion that Directive 1999/44 precludes the German legislation.
βάσει της οδηγίας 1999/44.
Such a situation could deter the consumer from exercising any of his rights under Directive 1999/44.
Από πρακτική άποψη, πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι το αίτημα περί αποζημιώσεως χρήσεως είναι ιδιαίτερα προβληματικό όσον αφορά προϊόντα η αξία των οποίων μειώνεται ταχέως, η δε τιμή τους μπορεί να μειωθεί σημαντικά στο διάστημα μεταξύ της αγοράς και της αντικατάστασης λόγω της ανάπτυξης νέων μοντέλων· αυτό ισχύει, π.χ., στην περίπτωση ηλεκτρονικών υπολογιστών, κινητών τηλεφώνων και αυτοκινήτων 33.
Account should also be taken of the fact that, in practice, the claim for compensation for use is particularly problematic in relation to products which depreciate quickly in value and whose price can fall significantly between sale and replacement on account of the development of a new model; that is so in the case of computers, mobile telephones and cars, for example.
Στην περίπτωση αυτή, ο αγοραστής λαμβάνει ένα μοντέλο το οποίο, κατά την ημερομηνία αντικατάστασης, έχει μικρότερη αξία από αυτήν που είχε κατά την αγορά· επιπλέον, θα πρέπει να καταβάλει αποζημίωση χρήσεως.
33In those circumstances, the consumer receives a model which, at the time of replacement, is worth less than at the time of purchase; and, in addition, he still has to pay compensation for use.
Όπως προκύπτει από την τελεολογική ερμηνεία της οδηγίας 1999/44, σκοπός της οδηγίας είναι η προσπάθεια να επιτευχθεί υψηλότερο επίπεδο προστασίας των καταναλωτών.
A teleological interpretation of Direct- ive 1999/44 indicates that its aim is to achieve a high level of consumer protection.
Αυτό προκύπτει από τα άρθρα 3, παράγραφος 1, στοιχείο τ΄, και 153, παράγραφος 1, ΕΚ 36·σύμφωνα με το δεύτερο
That is clear from Article 3(1)(t) EC and Article 153(1) EC; 36under the latter provision, the Community — in order to promote
Επομένως, και μόνον από τη γραμματική ερμηνεία του άρθρου 3 της οδηγίας 1999/44 προκύπτει ότι ρύθμιση όπως η γερμανική αντιβαίνει στην οδηγία.
Thus, it is already clear from a literal interpretation of Article 3 of Direct- ive 1999/44 that the Directive precludes legislation as the German legislation at issue.
Μολονότι η γραμματική ερμηνεία δίδει σαφέστατα, κατά τη γνώμη μου, απάντηση στο ερώτημα του
Although, to my mind, a literal interpretation already makes the answer to the national
34 — Η γραμματική ερμηνεία αρκεί από μόνη της όταν μία νομική αρχή μπορεί αδιαμφισβήτητα να ερμηνευθεί με έναν και μοναδικό τρόπο.
34 — A literal interpretation is sufficient in itself if there is no doubt that the provision can be interpreted in only one way.
Αλλά επιβάλλεται η παρατήρηση ότι τα παραδείγματα αυτά είναι σπάνια (π.χ., όταν πρόκειται για προθεσμίες).
However, this happens only infrequently (for example, in the case of time-limits).
Βλ., συναφώς, απόφαση της 9ης Μαρτίου 1978, 79/77, Kühlhaus Zentrum (Συλλογή τόμος 1978, σ.
To this effect, see Case 79/77 Kühlhaus Zentrum [1978] ECR 611, paragraph 6, in which the Court relied only on a literal interpretation in interpreting a provision of Community law.
237, σκέψη 6), στην οποία το Δικαστήριο στηρίχθηκε μόνο στη γραμματική ερμηνεία για να ερμηνεύσει κοινοτική διάταξη.
If a literal interpretation does not provide an entirely clear answer, the other methods of interpretation are also to be applied.
Αν από τη γραμματική διατύπωση δεν συνάγεται σαφές αποτέλεσμα, επιβάλλεται η στήριξη και σε άλλα είδη ερμηνείας.
See inter alia the Opinion of Advocate General Poiares Maduro in Case C-64/05 P Sweden v Commission, pending before the Court, point 37, in which a literal interpretation of a provision of Community law did not give an undisputable answer, which meant that the provision was to be placed in the overall legislative context in which it was situated and the objectives of the set of norms of which it formed a part were to be referred to.
35 — Βλ. απόφαση της 20ής Μαρτίου 1980, 118/79, Knauf Westdeutsche Gipswerke (Συλλογή 1980, σ.
35 — See Case 118/79 Gebrüder Knauf Westdeutsche Gipswerke [1980] ECR 1183, paragraphs 5 and 6, in which the Court held that a purely literal interpretation of the provision to be interpreted in that case was not sufficient.
36 — Πρόκειται επομένως για σκοπό που μπορεί να συναχθεί αντικειμενικά από τη διάταξη.
36 — This concerns the purpose which the provision appears to have when considered objectively.
Ως προς τον αντικειμενικό χαρακτήρα του σκοπού ως πυρήνα της τελεολογικής ερμηνείας, βλ., π.χ., Alexy, R., A Theory of Legal Argumentation. The Theory of Rational Discourse as Theory of Legal Justification, Clarendon Press, Oxford 1989, σ. 241.
As regards the objectivity of the purpose as the central focus of teleological interpretation, see R. Alexy, A Theory of Legal Argumentation.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-404/06 άρθρο, η Κοινότητα, προκειμένου να προωθήσει τα συμφέροντα των καταναλωτών και να διασφαλίσει υψηλό επίπεδο προστασίας του καταναλωτή, συμβάλλει στην προστασία της υγείας, της ασφάλειας και των οικονομικών συμφερόντων των καταναλωτών 37.
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-404/06 the interests of consumers and to ensure a high level of consumer protection — is to contribute to protecting the health, safety and economic interests of consumers.
Ρύθμιση όπως η γερμανική αποτελεί σαφώς εμπόδιο στην προσπάθεια που καταβάλλει η Κοινότητα για την επίτευξη του υψηλότερου δυνατού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών, κυρίως στην προσπάθεια προστασίας των οικονομικών τους συμφερόντων.
37Legislation such as the German legislation at issue clearly runs counter to the Community’s attempt to achieve the highest possible level of consumer protection and, in particu- lar, to the aim of protecting the economic interests of consumers.
αγαθών 39.
goods and associated guarantees.
Η απαίτηση ελάχιστης εναρμόνισης προκύπτει τόσο από την εικοστή τέταρτη αιτιολογική σκέψη όσο και από το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 1999/44, τα οποία επιτρέπουν στα κράτη μέλη να θεσπίζουν ή να διατηρούν σε ισχύ, για τους σκοπούς της προστασίας των καταναλωτών, διατάξεις αυστηρότερες από της οδηγίας.
39The requirement of a minimum level of harmonisation is clear not only from the 24th recital in the preamble to the Direct ive, but also from Article 8(2) thereof, which state that Member States are free to adopt or maintain in force more stringent provisions than those provided for by the Directive, in order to ensure a higher level of consumer protection.