natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όταν το Πρωτοδικείο κατέληξε ότι η Aalborg και η Aktieselskabet Aalborg Portland-Cement Fabrik αποτελούν την ίδια οικονομική οντότητα από πλευράς της εφαρμογής του άρθρου 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης, στη διαπίστωση αυτή πρέπει να αποδοθεί η έννοια ότι η επιχείρηση την οποία διαχειρίζεται
of responsibility ite judgment under appeal that Aalborg was formed on 26 June 1990 and that it active effect to 1 January 1990, the cement plant of Aktieselskabet Aalborg Portland­; latter company became a holding company, with it and Blue Circle each owning 50% 'org.
η Aalborg από το 1990 και εντεύθεν είναι η ίδια με εκείνη την οποία διαχειριζόταν προηγουμένως η Aktieselskabet Aalborg Portland-Cement Fabrik.
Aalborg claims that the Court of First Instance was wrong, in the judgment under appeal, to approve the Commission's decision to hold it accountable for the infringements committed by Aktieselskabet Aalborg Portland-Cement Fabrik.
To γεγονός ότι η Aktieselskabet Aalborg Portland-Cement Fabrik υφίσταται ακόμα ως νομική οντότητα δεν αναιρεί το συμπέρασμα αυτό και δεν συνιστούσε, συνεπώς, αυτό καθαυτό, λόγο ακυρώσεως της αποφάσεως Τσιμέντο όσον αφορά την Aalborg.
Aalborg concludes that the Court of First Instance appears to hold Aalborg accountable on the basis that the facts referred to this judgment constituted a reorganisation within one and the same legal entity. It maintains that it had stated during the hearings before the Court of First Instance that it was incorrect that its formation was part of a reorganisation of the group to which it belongs.
Δ — Επί των προστίμων
Aalborg further contends that the flawed reasoning as regards the legal person accountable for the infringement requires that the judgment under appeal be set aside.
Όλες οι αναιρεσείουσες προέβαλαν λόγους με σκοπό την ακύρωση ή τη μείωση των προστίμων που τους επιβλήθηκαν με την απόφαση Τσιμέντο και τα οποία, στη συνέχεια, μειώθηκαν από το Πρωτοδικείο.
In the context of Aalborg's appeal, the Court must examine whether the Court of First Instance erred in considering that the Commission was entitled to proceed against that company and to treat it as accountable for the anti-competitive conduct of Aktieselskabet Aalborg Portland-Cement Fabrik prior to Aalborg's formation.
Στο μέτρο που οι λόγοι που αφορούν τα κριτήρια επιμετρήσεως των προστίμων και τη βαρύτητα της συμμετοχής των αναιρεσειουσών θίγουν πραγματικά ζητήματα ή περιορίζονται στην επανάληψη επιχειρημάτων ήδη προβληθέντων πρωτοδίκως και στα οποία το Πρωτοδικείο απάντησε με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, οι λόγοι αυτοί είναι απαράδεκτοι.
More specifically, the Court must determine whether the fact that Aktieselskabet Aalborg Portland-Cement Fabrik still exists wholly and necessarily precludes the Commission from proceeding against Aalborg as being, from an economic and organisational point of view, the author of the infringement.
Εφόσον ο κύκλος εργασιών των άλλων επιχειρήσεων τις οποίες αφορούσε η απόφαση Τσιμέντο δεν περιείχε αυτά τα στοιχεία κόστους, η Cementir υπήρξε θύμα άνισης μεταχειρίσεως.
It is not disputed that the economic activities of Aktieselskabet Aalborg Portland-Cement Fabrik in the cement sector were transferred to Aalborg in 1990.
Αυτό το σκέλος του έκτου λόγου αναιρέσεως της Cementir είναι απαράδεκτο, καθόσον η επιχείρηση αυτή περιορίζεται να επαναλάβει τα επιχειρήματα που εξέθεσε ήδη πρωτοδίκως και στα οποία το Πρωτοδικείο απάντησε με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
When the Court of First Instance concluded, that Aalborg and Aktieselskabet Aalborg Portland-Cement Fabrik constituted the same economic entity for the purposes of applying Article 85(1) of the Treaty, that finding must be taken to mean that the undertaking run by Aalborg from 1990 is the same as that previously run by Aktieselskabet Aalborg Portland-Cement Fabrik.
Κατά τον υπολογισμό των προστίμων που επέβαλε στη Ciments français, η Επιτροπή περιέλαβε τους κύκλους εργασιών που είχαν πραγματοποιήσει η ισπανική, η ελληνική και η βελγική θυγατρική της εταιρίας αυτής.
The fact that Aktieselskabet Aalborg Portland-Cement Fabrik still exists as a legal entity does not invalidate that finding and did not therefore in itself constitute a ground for annulling the Cement Decision in respect of Aalborg.
Κατά την αναιρεσείουσα, το Πρωτοδικείο, κατά τον δικό του υπολογισμό του κύκλου εργασιών, συνυπολόγισε τη βελγική θυγατρική με την αιτιολογία ότι η Ciments français δεν είχε αμφισβητήσει ότι είχε τον έλεγχο της κατά τον χρόνο της διαπράξεως των παραβάσεων.
As regards the allegedly flawed reasoning, the Court of First Instance was justified in considering the judgment under appeal that since Aalborg had not submitted before the Commission that it could not be held accountable for the activities of Aktieselskabet Aalborg Portland-Cement Fabrik, the Commission was not required to explain further in the Cement Decision why it held Aalborg accountable for those activities.
Η Ciments français θεωρεί ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει, συναφώς, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον από τη δικογραφία της ενώπιον του Πρωτοδικείου δίκης προκύπτει ότι απέκτησε τον έλεγχο της Compagnie de ciments belges SA (στο εξής: CCB) από τον Οκτώβριο του 1990.
All the appellants have submitted pleas seeking annulment of or a reduction in the fines imposed on them by the Cement Decision, and then reduced by the Court of First Instance.
Η Ciments français ζητεί, συνεπώς, τη μερική αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και τη μείωση
They refer, in particular, to the criteria used by the Commission in imposing the fines and also to alleged infringements of the principles
από 12,52 σε 9,62 εκατομμύρια ευρώ του ύψους του προστίμου που επιβλήθηκε για την παράβαση που διαπράχθηκε στην αγορά του κοινού τσιμέντου.
Cementir claims that there is an accounting error in the calculation of the turnover made by the Commission, in that the cost of transporting the cement or the cost of the sacks in which it is delivered was included in the selling price.
Από τον διοικητικό φάκελο, την ίδια την απόφαση Τσιμέντο και τη δικογραφία ενώπιον του Πρωτοδικείου, συμπεριλαμβανομένης επιστολής της 22ας Σεπτεμβρίου 1998 με απάντηση σε ερώτηση του εισηγητή δικαστή, προκύπτει ότι η Ciments français είχε αναφέρει επανειλημμένως ότι δεν είχε αποκτήσει τον έλεγχο της CCB πριν από τον Οκτώβριο του 1990.
Ciments français contends that the judgment under appeal contains a manifest error of assessment in that regard, since it results from the file at first instance that Ciments français assumed control of the Compagnie des ciments belges SA ('CCB') from October 1990. The Court of First Instance's assessment also contains an error of law in that it infringes the principle of non-discrimination, since that assessment induced the Court of First Instance to afford different treatment to undertakings in identical situations: the subsidiaries of Ciments français were punished more severely than the subsidiaries of other companies and its Belgian subsidiary was treated more severely than its Spanish and Greek subsidiaries.
Όμως, από την ίδια την απόφαση Τσιμέντο προκύπτει ότι η Ciments français απέκτησε τον έλεγχο της CCB κατά τη διάρκεια του 1990, ήτοι το ίδιο έτος κατά το οποίο απέκτησε τον έλεγχο της ισπανικής και της ελληνικής θυγατρικής.
The administrative file, the Cement Decision itself and the file at first instance, including a letter of 22 September 1998 in reply to a question put by the Judge-Rapporteur, show that Ciments français had indicated on a number of occasions that it had not assumed control of CCB before October 1990.
Επομένως, αντίθετα προς τα υποστηριζόμενα από την Επιτροπή, το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη η οποία μπορούσε να εντοπιστεί με την ανάγνωση ενός κειμένου όπως η απόφαση Τσιμέντο, η οποία προφανώς, ήδη από την αρχή, αποτελούσε το επίκεντρο της διαφοράς.
It follows from the Cement Decision itself that Ciments français had assumed control of CCB during 1990, or the same year as it had acquired control of its Spanish and Greek subsidiaries. Contrary to the Commission's contention, the Court of First Instance therefore made a manifest error which could be detected upon reading a document such as the Cement Decision, which was clearly at the centre of the discussion from the outset.
Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτός ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως της Ciments français και να αναγνωριστεί στο σφάλμα αυτό τον Πρωτοδικείου η ίδια έννομη συνέπεια με εκείνη που εφαρμόστηκε στην ισπανική και την ελληνική θυγατρική ώστε να αφαιρεθεί από τη βάση υπολογισμού των προστίμων ο κύκλος εργασιών που πραγματοποίησε η CCB το 1992.
The Court must therefore uphold Ciments francais's second plea and ascribe to that error of the Court of First Instance the same legal consequence as that applied to its Spanish and Greek subsidiaries by removing CCB's turnover for 1992 from the basis for the calculation of the fines.
Συνεπώς, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αναιρείται καθόσον καθόρισε στα 12 519 000 ευρώ το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε για τις παραβάσεις της Ciments français στην αγορά του κοινού τσιμέντου.
The judgment under appeal is therefore set aside in so far as it set at EUR 12 519 000 the amount of the fine imposed in respect of the infringements committed by Ciments français on the grey cement market.
Ορίζει σε 9 620 000 ευρώ το ποσό του προστίμου που επιβάλλεται στη Ciments français SA για την παράβαση που διαπιστώθηκε στο άρθρο 1 της αποφάσεως 94/815/ΕΚ της Επιτροπής της 30ής Νοεμβρίου 1994, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής τον άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΚ (Υπόθεση IV/33.126 και 33.322 — Τσιμέντο).
Sets the amount of thepine imposed on Ciments français SA for the infringement found in Article I of Commission Decision 94/815/EC of 30 November 1994 relating to a proceeding under Article 85 of the EC Treaty (Cases IV/33.126 and 33.322 - Cement) at EUR 9 620 000;
Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως κατά τα λοιπά
Dismisses the appeals for the remainder,
Καταδικάζει τις Aalborg Portland A/S, Irish Cement Ltd, Italcementi-Fabbriche Riunite Cemento SpA, Buzzi Unicem SpA και Cementir-Cementerie del Tirreno SpA αντιστοίχως στα δικαστικά έξοδα στις υποθέσεις C-204/00 Ρ, C-205/00 Ρ, C-213I00 Ρ, C-217I00 Ρ και C-219/00 Ρ.
Orders Aalborg PortlandAIS, Irish Cement Ltd, Italcementi-Fabbriche Riunite Cemento SpA, Buzzi Unicem SpA and Cementir-Cementerie del Tirreno SpA to pay the costs in Cases C-204/00 P, C-205/00 P, C-213/00 P, C-217/00 Ρ and C-219/00 P;
Στην υπόθεση C-205/00 Ρ:
Orders Ciments français SA and the Commission of the European Communities to bear their own costs in Case C-211/00 P.'
3) να καταδικάσει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα.»
Advocate General D. Ruiz­Jarabo Colomer delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 11 February 2003.
Υποθ. C-500/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας Ανταγωνισμός
Case C-500/01 Commission of the European Communities ν Kingdom of Spain Competition
«Παράβαση κράτους μέλους — Αγορά τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών — Τιμολογιακή προσαρμογή — Πρόσβαση στο τοπικό δίκτυο — Οδηγία 90/388/ΕΟΚ — Άρθρο 4γ» (Πέμπτο τμήμα)
(Failure of a Member State to fulfil its obligations — Market for telecommunications services — Tariff rebalancing — Access to the local loop — Directive 90/388/EEC — Article 4(c)) (Fifth Chamber)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου την 21η Δεκεμβρίου 2001, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη λαμβάνοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς το άρθρο 4γ της οδηγίας 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1990, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 96/19/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 1996 (στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές και τη Συνθήκη ΕΚ.
By application lodged at the Court Registry on 21 December 2001, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Article 4(c) of Commission Directive 90/388/EEC of 28 June 1990 on competition in the markets for telecommunications services as amended by Commission Directive 96/19/EC of 13 March 1996 ('Directive 90/388'), the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under those directives and the EC Treaty.
Κατ' αυτήν, οι ισπανικές αρχές όφειλαν να επιτρέψουν στην Telefónica να αναπροσαρμόσει τις τιμές της όπως επέβαλε η οδηγία 90/388.
It argues that the Spanish authorities should have authorised Telefónica to rebalance its tariffs as laid down by Directive 90/388.
Επιβάλλοντας στην εταιρία αυτή να διατηρήσει μια τιμολογιακή δομή επιβλαβή για τους ανταγωνιστές της, αλλοιώνοντας τους οικονομικούς υπολογισμούς των τελευταίων και διατηρώντας για μεγάλο χρονικό διάστημα τιμές οι οποίες δεν είχαν άμεση σχέση με το κόστος που πρέπει να καλύπτουν, οι εν λόγω αρχές δημιούργησαν κατάσταση επιζήμια στην ανάπτυξη του ανταγωνισμού, ειδικότερα στο πλαίσιο της αποδεσμοποιημένης προσβάσεως στον τοπικό βρόχο.
By requiring Telefónica to maintain a tariff structure which harmed its competitors, distorting their financial calculations and maintaining over a long period tariffs which were inconsistent with the underlying costs, the Spanish authorities created a situation detrimental to the development of competition, specifically in the context of unbundled access to the local loop.
Είναι αληθές ότι, μετά την καθιέρωση του συστήματος τιμών price-cap το 2001, επετράπη στην Telefónica να αυξήσει ή να μειώσει τις τιμές της κάθε χρόνο.
It is true that after the introduction of the price cap system in 2001 Telefónica was authorised to increase or reduce its prices each year. However, the tariff imbalances recorded for 2001 and 2002 cannot be entirely attributed to it; a part of those tariff imbalances must be attributed to the Spanish authorities.
Πάντως, η έλλειψη εύλογης σχέσεως μεταξύ κόστους και τιμών που διαπιστώθηκε για τα έτη 2001 και 2002 δεν μπορεί να καταλογιστεί στο σύνολο του στην εταιρία αυτή, αφού ένα μέρος αυτού πρέπει να καταλογιστεί στις ισπανικές αρχές.
Since the tariff rebalancing required by Article 4(c) of Directive 90/388 can be carried out by the traditional Spanish operator only for the beginning of 2003, that is with a five year delay with respect to the requirement of Directive 90/388, both the tariff imbalance and the situation detrimental to the development of competition arising from it are attributable to the Spanish authorities.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
Commission Directive 96/19/EC of 13 March 1996, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under that directive;
Το Βασίλειο της Ισπανίας καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.»
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 10 July 2003.
Υποθ. C-58/02 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών
Case C-58/02 Commission of the European Communities ν Kingdom of Spain Freedom to provide services
«Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 981841ΕΚ — Κοινωνία των πληροφοριών — Ραδιοφωνική μετάδοση — Υπηρεσίες που βασίζονται στην παροχή πρόσβασης υπό όρους — Υπηρεσίες που συνίστανται στην παροχή πρόσβασης υπό όρους — Προστατευόμενες υπηρεσίες — Νομική προστασία — Συσκευές που παρέχουν τη δυνατότητα μη επιτρεπόμενης προσβάσεως» (Πέμπτο τμήμα)
(Failure of a Member State to fulfil obligations — Directive 98/84/EC — Information society — Radio broadcasting — Services based on conditional access — Services consisting of conditional access — Protected services — Legal protection — Devices giving unauthorised access) (Fifth Chamber)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 25 Φεβρουαρίου 2002, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη έχοντας θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση του προς την οδηγία 98/84/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 1998, για τη νομική προστασία των υπηρεσιών που βασίζονται ή συνίστανται στην παροχή πρόσβασης υπό όρους (στο εξής: οδηγία), ή, εν πάση περιπτώσει, μη έχοντας γνωστοποιήσει τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
By application lodged at the Court Registry on 25 February 2002, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Directive 98/84/EC of the European Parliament and of the Council of 20 November 1998 on the legal protection of services based on, or consisting of, conditional access (hereinafter 'the Directive'), or, at the very least, by failing to notify it of the adoption of those measures, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under that Directive.
Η Επιτροπή προσάπτει στο Βασίλειο της Ισπανίας ότι δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που επιβάλλει η οδηγία, καθότι δεν θέσπισε τις αναγκαίες διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας ή, τουλάχιστον, δεν ενημέρωσε την Επιτροπή για τη θέσπιση των διατάξεων αυτών.
The Commission alleges that the Kingdom of Spain has not fulfilled its obligations under the Directive, since the measures necessary to implement it have not been adopted in the period prescribed for that purpose, or, at the very least, the Commission has not been notified of the adoption of those measures.
Κατά το Δικαστήριο, η ισπανική κανονιστική ρύθμιση δεν απαγορεύει όλες τις παράνομες δραστηριότητες που αναφέρει η οδηγία και οι διατάξεις που επικαλείται η Ισπανική Κυβέρνηση δεν αρκούν για να εξασφαλίσουν την ορθή και πλήρη μεταφορά των άρθρων 4 και 5 της οδηγίας στην ισπανική έννομη τάξη.
According to the Court, the Spanish legislation does not prohibit all the activities referred to in the Directive and the provisions relied on by the Spanish Government are insufficient to ensure the correct and complete transposition of Articles 4 and 5 of the Directive into the Spanish legal system.
Ακόμη και αν το ποινικό δίκαιο ερμηνευθεί σύμφωνα με την οδηγία, τα κενά και οι ελλείψεις που επισημαίνει η Επιτροπή δεν μπορούν να καλυφθούν χωρίς να παραβιαστούν οι αρχές της νομιμότητας και της ασφάλειας δικαίου, καθότι οι ελλείψεις αυτές εμποδίζουν τον κολασμό συμπεριφορών που δεν καθορίζονται ρητά και δεν χαρακτηρίζονται σαφώς ως παραβάσεις του ποινικού κώδικα.
Even interpreting the Criminal Code in accordance with the Directive, the gaps and inadequacies found by the Commission cannot be filled or made good without breaching the principles of legality and legal certainty, which prevent sanctioning conduct which has not been clearly designated and expressly treated as an infringement by the Criminal Code.
«1) Το Βασίλειο της Ισπανίας μη έχοντας θεσπίσει τις νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση του προς την οδηγία 98/84/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 1998, για τη νομική προστασία των υπηρεσιών που βασίζονται ή συνίστανται στην
It must therefore be held that, by failing to adopt the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with the Directive, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under that Directive.
παροχή πρόσβασης υπό όρους παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή
Declares that, by failing to adopt the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Directive 98/84/EC of the European Parliament and of the Council of 20 November 1998 on the legal protection of services based on, or consisting of, conditional access, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under that Directive;
Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.»
Advocate General L. A. Geelhoed delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 10 July 2003.
Α Geelhoed ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 10ης Ιουλίου 2003.
'— declare that, by failing to adopt and to communicate to the Commission the laws, regulations and administrative provisions necessary to implement Articles 4 and 5 of Directive 98/84/EC of the European Parliament and of the Council of 20 November 1998 on the legal protection of services based on, or consisting of, conditional access, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under that directive.
Πρότεινε στο Δικαστήριο:
— order the Kingdom of Spain to pay the costs, in accordance with Article 69(2) of the Rules of Procedure.'
C-60/02 Χ Τελωνειακή ένωση
Case C-60/02 X Customs union
7 Ιανουαρίου 2004 ποινικής κυρώσεως για τη — Συμφωνία με τον κανονισμό
7 January 2004
Προδικαστική «Εμπορεύματα παραποίησης/απομίμησης — Απουσία διακίνηση των εμπορευμάτων παραποίησης/απομίμησης (ΕΚ) 3295/94» (Πέμπτο τμήμα)
Preliminary ruling (Counterfeit and pirated goods — No criminal penalty for the transit of counterfeit goods — Compatibility with Regulation (EC) No 3295/94) (Fifth Chamber)
Ζήτησε, επομένως, από το Landesgericht Eisenstadt την έναρξη προκαταρκτικής εξετάσεως κατ' αγνώστων για πιθανολογούμενες παραβάσεις των διατάξεων αυτών.
By order of 17 January 2002, the Landesgericht (Regional Court) Eisenstadt (Austria) referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Council Regulation (EC) No 3295/94 of 22
Κοινότητας δεσμεύονται προσωρινώς σε κράτος μέλος από τις τελωνειακές αρχές του κράτους αυτού
December 1994 laying down measures concerning the entry into the Community and the export and re-export from the Community of goods infringing certain intellectual property rights, as amended by Council Regulation (EC) No 241/1999 of 25 January 1999 (hereinafter 'Regulation No 3295/94').
Ruiz-Jarabo Colomer ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτρυ τμήματος της 5ης Ιουνίου 2003.
It therefore requested the Landesgericht Eisenstadt to open a judicial investigation against X in respect of alleged infringements of those provisions.
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση:
However, on 8 March 2003, the national court informed the Court of Justice that the second of the abovementioned companies had withdrawn its action.
Το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) 3295/94 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, περί μέτρων απαγόρευσης της ελεύθερης κυκλοφορίας, της εξαγωγής, της επανεξαγωγής και της υπαγωγής υπό καθεστώς αναστολής των εμπορευμάτων παραποίησης/απομίμησης και των αναπαραχθέντων χωρίς άδεια (πειρατικών), είναι εφαρμοστέο σε κατάσταση στην οποία εμπορεύματα που διαμετακομίζονται μεταξύ δύο κρατών που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας δεσμεύονται προσωρινώς σε κράτος μέλος από τις τελωνειακές αρχές του κράτους αυτού.
According to the Landesgericht, in order to institute a judicial investigation under Paragraph 84(1) of the Strafprozeßordnung, (Code of Criminal Procedure) the conduct complained of must constitute a criminal offence. The national court also observes that Article 7(1) of the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms, which has the status of a constitutional law in the Austrian legal system, prohibits the punishment of acts which, at the time of their commission, were not illegal under national or international law.
Τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν να ερμηνεύουν τις διατάξεις του εσωτερικού δικαίου στο πλαίσιο που τους επιτρέπει η έννομη τάξη τους, υπό το φως του γράμματος και του σκοπού του κοινοτικού κανόνα, προκειμένου να επιτευχθεί το επιδιωκόμενο δι' αυτού αποτέλεσμα.
Under the MSchG, only the import and export of counterfeit goods, and not their mere transit across the national territory, constitutes illegal use of a trade mark. Moreover, Austrian criminal law draws a clear distinction between the concepts of import and export on the one hand, and that of the transit of goods on the other.