natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η υπόθεσηGrunkin και Paul (απόφαση της 14ηςΟκτωβρίου 2008, C-353/06) αφορούσε την αναγνώριση του επωνύμου παιδιού γερμανικής ιθαγένειας που γεννήθηκε και ζούσε στη Δανία, το οποίο κατά τη γέννησή του δηλώθηκε με διπλό επώνυμο, του πατέρα του και της μητέρας του.Οι γονείς του παιδιού ζήτησαν την εγγραφή του διπλού αυτού επωνύμου στην οικογενειακή μερίδα που τηρούσαν στη Γερμανία, αλλά αντιμετώπισαν την άρνηση των αρμοδίων, με το αιτιολογικό ότι το επώνυμο των προσώπων γερμανικής ιθαγένειας διέπεται από το γερμανικό δίκαιο, το οποίο δεν επιτρέπει στα παιδιά να φέρουν διπλό επώνυμο.
In Case C-499/06 Nerkowska (judgment of 22May 2008), the Court held that the right of every citizen of the Union to move and reside freely within the territory of the Member States is to be interpreted as precluding legislation of a Member State under which it refuses, generally and in all circumstances, to pay to its nationals a benefit granted to civilian victims of war or repression solely because they are not resident in the territory of that State throughout the period of payment of the benefit, but in the territory of another Member State.
Καθιερώνεται με το άρθρο 10 ΕΚ.
Article 3(1) of Directive 2004/38/EC.
Εξέλιξη και δραστηριότητα πλαίσιο ασκήσεως αυτής της αρμοδιότητας, να συνάδουν προς το κοινοτικό δίκαιο.
Proceedings considered that both the wish to ensure that there is a connection between the society of the Member State concerned and the recipient of a benefit and the necessity to verify that the recipient continues to satisfy the conditions for the grant of that benefit constitute objective considerations of public interest which are capable of justifying that restriction.
Κατά τοΔικαστήριο, το γεγονός ότι υπήκοος κράτους μέλους υποχρεούται ναφέρει στο εν λόγω κράτος επώνυμο διαφορετικό από εκείνο που του δόθηκε και καταχωρίστηκε στο κράτος μέλος γεννήσεως και κατοικίας του μπορεί να εμποδίσει την άσκηση τουδικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών της Ενώσεως.
However, the fact that a person is a national of the Member State granting the benefit concerned and, moreover, has lived in that State for more than 20 years may be sufficient to establish such a connection.
Διαφορά επωνύμου στα διάφορα γερμανικά και δανικά έγγραφα είναι ικανή να προκαλέσει σοβαρά μειονεκτήματα στους ενδιαφερομένους, τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο.
In those circumstances, the requirement of residence throughout the period of payment of the benefit must be held to be disproportionate.
Δεδομένου ότι δεν προβλήθηκε βάσιμη δικαιολογία για τις περιοριστικές διατάξεις της γερμανικής νομοθεσίας, τοΔικαστήριο κατέληξε ότι το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής στο έδαφος των κρατών μελών αποκλείει μια τέτοια κανονιστική ρύθμιση.
Furthermore, there are other means of verifying that the recipient continues to satisfy the conditions for the grant of the benefit, which, although less restrictive, are just as effective.
Στην προαναφερθείσα υπόθεση Metock κ.λπ., τοΔικαστήριο αποφάνθηκε ότι η οδηγία 2004/38 απαγορεύει κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους η οποία επιβάλλει σε υπήκοο τρίτου κράτους, σύζυγο υπηκόου της Ενώσεως διαμένοντα εντός αυτού του κράτους μέλους, την προϋπόθεση να έχει διαμείνει νομίμως σε άλλο κράτος μέλος, πριν από την άφιξή του στο κράτος μέλος υποδοχής, προκειμένου να έχουν επ’αυτού εφαρμογή οι διατάξεις της οδηγίας.
First of all, in Case C-244/06 Dynamic Medien [2008] ECR I-505, the Court turned its attention to German rules prohibiting the sale and transfer by mail order of image storage media which have not been examined and classified by a competent national authority or by a national voluntary self-regulatory body for the purposes of protecting young persons and which do not bear a label from that authority or body indicating the age from which those image storage media may be viewed.
Προκειμένου περί των μελών της οικογένειας υπηκόου της Ενώσεως, καμία διάταξη τηςοδηγίαςαυτής δεν εξαρτά την εφαρμογή της από μια τέτοια προϋπόθεση, το δε Δικαστήριο έκρινεότι επιβάλλεται να επανεξεταστεί το συμπέρασμα στο οποίο είχε καταλήξει με την απόφασή του Akrich(13), κατά την οποία έπρεπε να συντρέχει μια τέτοια προϋπόθεση προκειμένου να έχουν το δικαίωμα εισόδου και διαμονής κατά τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1612/68(14).
The Court held that such rules do not constitute a selling arrangement which is capable of hindering, directly or indirectly, actually or potentially intra-Community trade, but a measure having equivalent effect to quantitative restrictions within the meaning of Article 28 EC and are, in principle, incompatible with the obligations arising from that provision.
Πράγματι, το να μην έχει η οικογένεια του πολίτη της Ένωσης τη δυνατότητα να τον συνοδεύσει ή να μεταβεί στο κράτος μέλος υποδοχής με σκοπό την οικογενειακή επανένωση τον αποτρέπει από την άσκηση τουδικαιώματος εισόδου και διαμονής στο κράτος μέλος αυτό.
According to the Court, such rules may, however, be justified by the objective of protecting children, insofar as the rules are proportionate to that objective, as will be the case where they do not preclude all forms of marketing of unchecked image storage media and it is permissible to import and sell such image storage media to adults, while ensuring that children do not have access to them.
Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ηςΟκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ.
Next, in Case C-141/07 Commission v Germany (judgment of 11 September 2008), the Court was faced with German legislation concerning the requirements which external pharmacies had to meet if they were to be eligible to supply medicinal products to hospitals situated in Germany, requirements which, in practice, necessitated a degree of geographical proximity between the pharmacy supplying the medicinal products and the hospital.
05/001, σ. 33), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/38.
According to the Court, they are justified, however, on grounds of the protection of public health.
Δικαστήριο τον συνοδεύουν»(15) πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αναφέρεται τόσο στα μέλη της οικογένειας πολίτη της Ενώσεως που εισήλθαν μαζί του στο κράτος μέλος υποδοχής όσο και σε εκείνα που διαμένουν μαζί του στο εν λόγω κράτος μέλος, χωρίς να απαιτείται, στη δεύτερη αυτή περίπτωση, να γίνει διάκριση αναλόγως του αν εισήλθαν στο κράτος μέλος αυτό πριν ή μετά τον πολίτη της Ενώσεως ή πριν ή αφού καταστούν μέλη της οικογένειάς του.
Court of Justice and of good quality and, in fact, transposes to the system of external provision of supplies to hospitals requirements analogous to those which characterise the system of internal provision of supplies, namely the requirement that there be one pharmacist who is responsible for the supply of medicinal products and who is, moreover, generally and quickly available in situ. The legislation in question thus ensures that all the elements of the system for the supply of medicinal products to hospitals in the Member State concerned are equivalent and mutually compatible, and guarantees the unity and balance of that system.
Στην προαναφερθείσα υπόθεση Jipa, τοΔικαστήριο εξέτασε το ζήτημα αν το κοινοτικό δίκαιο και, ιδίως, η οδηγία 2004/38 αποκλείουν εθνική κανονιστική ρύθμιση επιτρέπουσα τον περιορισμό τουδικαιώματος υπηκόου κράτους μέλους να μεταβαίνει σε άλλο κράτος μέλος, με την αιτιολογία, ιδίως, ότι είχε επαναπατριστεί προηγουμένως λόγω της «παράνομης διαμονής» του στο κράτος αυτό.
Finally, Case C-205/07 Gysbrechts and Santurel Inter (judgment of 16 December 2008) concerned the compatibility of Belgian rules relating to distance-selling contracts with the EC Treaty. Those rules prohibited a seller from requiring a deposit or form of payment from the consumer or even, according to the Belgian authorities, a consumer’s payment card number, before expiry of the mandatory period of seven working days for withdrawal.
Εντούτοις, το δικαίωμα αυτό ασκείται υπό τους περιορισμούς και τις προϋποθέσεις που προβλέπει η Συνθήκη, ιδίως για λόγους δημοσίας τάξεως και δημοσίας ασφαλείας, τους οποίους είναι αρμόδια να καθορίζουν τα κράτη μέλη.
Having taken the view that such prohibitions constitute a measure having equivalent effect to a quantitative restriction on exports, the Court held that, while the prohibition on requiring an advance or payment from the consumer is justified by the needto protect the latter, the imposition on a supplier of a prohibition on requiring that a consumer provide his payment card number goes beyondwhat is necessary to ensure the effective exercise of the consumer’s right to withdraw.
Εντός του κοινοτικού πλαισίου, πάντως, οι προϋποθέσεις αυτές και οι περιορισμοί πρέπει να ερμηνεύονται συσταλτικώς.
The value of such a prohibition resides only in the fact that it eliminates the risk that the supplier collects the price before expiry of the period for withdrawal.
ΤοΔικαστήριο διευκρίνισε ότι η οριοθέτηση αυτή σημαίνει ότι, για να είναι δικαιολογημένα, τα μέτρα δημοσίας τάξεως και δημοσίας ασφαλείας πρέπει να στηρίζονται αποκλειστικώς στην προσωπική συμπεριφορά του ενδιαφερομένου και όχι επί λόγων γενικής προλήψεως.
If, however, that risk materialises, the supplier’s action is, in itself, a contravention of the prohibition on requesting an advance or payment from the consumer, which is an appropriate and proportionate measure to attain the objective pursued.
Περιοριστικό μέτρο της ελεύθερης κυκλοφορίας πρέπει να λαμβάνεται με γνώμονα σκέψεις συνδεόμενες ειδικά με την προστασία της δημοσίας τάξεως ή της δημοσίας ασφαλείας του κράτους μέλους που λαμβάνει το μέτρο αυτό.
Therefore, Article 29 EC does not preclude the prohibition on a supplier, in cross-border distance selling, requiring an advance or any payment from a consumer before expiry of the withdrawal period, but does preclude a prohibition on requesting, before expiry of that period, the number of the consumer’s payment card.
Αφενός, ότι η προσωπική συμπεριφορά του εν λόγω υπηκόου αποτελεί πραγματική, ενεστώσα και αρκούντως σοβαρή απειλή κατά θεμελιώδους συμφέροντος της κοινωνίας και, αφετέρου, ότι το σκοπούμενο περιοριστικό μέτρο είναι ικανό να εξασφαλίσει την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού και ότι είναι αναγκαίο και ανάλογο προς τον σκοπό αυτό.
In Case C-132/05 Commission v Germany [2008] ECR I-957, the Court was required to determine whether a Member State fails to fulfil its obligations by refusing to proceed against the use, on its territory, of the name‘Parmesan’on the labelling of products which do not comply with the requirements of the specification for the protected designation of origin (PDO) ‘Parmigiano Reggiano’, thereby favouring the appropriation of the reputation of a genuine, Communitywide protected product (16).
Εξέλιξη και δραστηριότητα άλλου κράτους μέλους.
Proceedings
ΤοΔικαστήριο υπενθύμισε ότι μια τέτοια παροχή εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, αλλά ότι αυτά οφείλουν να ασκούν την αρμοδιότητά τους αυτή τηρουμένου του κοινοτικού δικαίου, ειδικότερα τουδικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών της Ενώσεως.
Finally, regarding the State’s obligation to proceed against conduct infringing the PDO, the Court stated that the mere right to rely on the provisions of a regulation before the national courts does not release the Member States from their duty to take the national measures which may be needed to ensure its full application, and found that the legal system in question in this case provided the instruments capable of guaranteeing the protection of the interests both of the producers and of the consumers.
Η προϋπόθεση κατοικίας στο έδαφος κράτους μέλους για τη χορήγηση μιας τέτοιας παροχής συνιστά περιορισμό στην άσκηση αυτής της ελευθερίας.
In relation to the freedom of establishment, Case C-210/06 Cartesio (judgment of 16 December 2008) gave the Court an opportunity to clarify its case-law concerning the right of companies to move their company seat within the Union.
ΤοΔικαστήριο έκρινεότι συνιστούν αντικειμενικούς λόγους γενικού συμφέροντος ικανούς να δικαιολογήσουν έναν τέτοιο περιορισμό τόσο η βούληση εγγύησης του δεσμού μεταξύ της κοινωνίας του οικείου κράτους μέλους και του δικαιούχου της παροχής όσο και η ανάγκη ελέγχου του αν ο δικαιούχος εξακολουθεί να πληροί τους όρους χορηγήσεως αυτής της παροχής.
The question referred to the Court for a preliminaryruling concerned the compatibility with Articles 43 EC and 48 EC of Hungarian legislation under which a company incorporated under national law may not transfer its seat to another Member State whilst retaining its status as a company governed by the law of the Member State of incorporation. The Court replied that, as Communitylaw now stands, those articles do not preclude such legislation.
Εντούτοις, το γεγονός, αφενός, κατοχής της ιθαγένειας του κράτους μέλους που χορηγεί την παροχή και, αφετέρου, η διαβίωση κατά το παρελθόν στο κράτος αυτό για περισσότερο από είκοσι χρόνια αρκούν προς απόδειξη της υπάρξεως αυτού του δεσμού.
In accordance with Article 48 EC, in the absence of a uniform Communitylaw definition of the companies which may enjoy the right of establishment on the basis of a single connecting factor determining the national law applicable to a company, the question whether Article 43 EC applies to a company which seeks to rely on the fundamental freedom enshrined in that article is a preliminary matter which, as Communitylaw now stands, can only be resolved by the applicable national law.
Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, η προϋπόθεση περί κατοικίας, καθ’όλη τη διάρκεια χορηγήσεως της εν λόγω παροχής, είναι δυσανάλογη.
In consequence, according to the Court, the question whether the company is faced with a restriction on the freedom of establishment, within the meaning of Article 43 EC, can arise only if it has been established, in the light of the conditions laid down in Article 48 EC, that the company actually has a right to that freedom.
Εξάλλου, προκειμένου να ελεγχθεί αν ο δικαιούχος εξακολουθεί να πληροί τους όρους χορηγήσεως της παροχής, υπάρχουν άλλοι τρόποι, λιγότερο αναγκαστικοί αλλά εξίσου αποτελεσματικοί.
Thus a Member State has the power to define both the connecting factor required of a company if it is to be regarded as incorporated under the law of that Member State and, as such, capable of enjoying the right of establishment, and that required if the company is to be able subsequently to maintain that status.
Στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, τοΔικαστήριο εξέδωσε πολλές αποφάσεις πουαφορούν το συμβατό με την κοινοτική νομοθεσία διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας οι οποίες συνιστούν μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος προς ποσοτικούς περιορισμούς.
That power includes the possibility for that Member State not to permit a company governed by its law to retain that status if the company intends to reorganise itself in another Member State by moving its seat to the territory of the latter, thereby breaking the connecting factor required under the national law of the Member State of incorporation.
Δικαστήριο
Court of Justice tax convention law, an autonomous entity.
Ακολούθως, στην υπόθεση Επιτροπή κατά Γερμανίας (απόφαση της 11ης Σεπτεμβρίου 2008, C-141/07), τοΔικαστήριο εξέτασε γερμανική κανονιστική ρύθμιση σχετικά με τις προϋποθέσεις που έπρεπε να πληρούν εξωτερικάφαρμακεία προκειμένου να έχουν τη δυνατότητα να εφοδιάζουν με φάρμακα νοσοκομειακά ιδρύματα εγκατεστημένα εντός της εθνικής επικράτειας, προϋποθέσεις οι οποίες είχαν, στην πράξη, ως συνέπεια την ύπαρξη γεωγραφικής εγγύτητας του φαρμακείου που προμηθεύει ταφάρμακα προς το νοσοκομείο για το οποίο αυτά προορίζονται.
The Court went on to hold that Article 43 EC does not preclude a situation in which a company established in a Member State cannot deduct from its tax base losses relating to a permanent establishment belonging to it and situated in another Member State, to the extent that, by virtue of a double taxation convention, the income of that establishment is taxed in the latter Member State where those losses can be taken into account in the taxation of the income of that permanent establishment in future accounting periods. It is true that such a tax regime gives rise to a difference in tax treatment, by reason of which a resident company could be discouraged from carrying on its business through a permanent establishment situated in another Member State.
ΤοΔικαστήριο έκρινε ότι, μολονότι τέτοιες διατάξεις, καθόσον δεν αφορούν τα χαρακτηριστικά των φαρμάκων, αλλά μόνον τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες αυτά μπορούν να πωληθούν, πρέπει να θεωρούνταιως αναφερόμενες στον τρόπο πωλήσεως, εντούτοις, είναι ικανές να επηρεάσουν το ενδοκοινοτικό εμπόριο και, κατά συνέπεια, συνιστούν μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος προς ποσοτικό περιορισμό αντίθετο, κατ’αρχήν, προς το άρθρο 28 ΕΚ.
Nevertheless, according to the Court, such a tax regime can be justified in the light of the needto safeguard the allocation of the power to tax between the Member States and the needto prevent the danger that the same losses will be taken into account twice which, taken together, pursue legitimate objectives compatible with the Treaty and thus constitute overriding reasons in the public interest, provided that the regime is proportionate to those objectives.
Κατά τοΔικαστήριο, είναι, πάντως, δικαιολογημένες για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας.
The first is Case C-380/05 Centro Europa 7 [2008] ECR I-349, concerning an Italian operator in the television broadcasting sector to which broadcasting authorisation had been granted, but which was unable to broadcast without broadcasting radio frequencies allocated to it.
Κατά συνέπεια, η συγκεκριμένη κανονιστική ρύθμιση διασφαλίζει την ισοδυναμία και τη συμβατότητα όλων των στοιχείων του συστήματος εφοδιασμού με φάρμακα των νοσοκομείων του οικείου κράτους μέλους και διασφαλίζει την ενότητα και την ισορροπία αυτού του συστήματος.
The Court concluded that national legislation the application of which makes it impossible for an operator holding rights to broadcast in the absence of broadcasting radio frequencies granted on the basis of those criteria is contrary to the principles of the Treaty concerning the freedom to provide services and to the principles laid down by the new common regulatory framework for electronic communications networks and services (18).
Στην υπόθεση Επιτροπή κατά Γερμανίας (απόφαση της 26ης Φεβρουαρίου 2008, C-132/05, Συλλογή 2008, σ. I-957), τοΔικαστήριο κλήθηκε να διευκρινίσει αν κράτος μέλος αθετεί τις υποχρεώσεις του αρνούμενο να επιβάλει κυρώσεις, εντός του εδάφους του, για τη χρήση της ονομασίας «parmesan» στη σήμανση προϊόντων που δεν πληρούν τις προδιαγραφές της προστατευόμενης ονομασίας προελεύσεως (στο εξής: ΠΟΠ) «Parmigiano Reggiano» και ενθαρρύνοντας κατ’αυτόν τον τρόπο την αθέμιτη εκμετάλλευση της καλής φήμης της οποίας χαίρει το προστατευόμενο σε κοινοτικό επίπεδο αυθεντικό προϊόν(16).
The second is Case C-346/06 Rüffert (judgment of 3 April 2008), in which the Court turned its attention to the question whether the freedom to provide services precludes legislation of a Member State under which the contractor for a public works contract must agree in writing to pay its employees at least the wage provided for in the collective agreement in force and to impose that obligation on its transnational sub-contractors posting workers to that Member State, subject to payment of a contractual penalty in the event of non-compliance with that obligation.
Τονίζοντας, πρώτον, ότι δεν είναι μόνον η συγκεκριμένη μορφή υπό την οποία καταχωρήθηκε μιαΠΟΠ που απολαύει προστασίας κατά το κοινοτικό δίκαιο, τοΔικαστήριο επισήμανε ότι, δεδομένου τηςφωνητικής και οπτικής ομοιότητας μεταξύ των ονομασιών περί των οποίων επρόκειτο και της παρόμοιας εξωτερικής όψεως των προϊόντων, η χρήση της ονομασίας «parmesan» πρέπει να χαρακτηριστείως υπαινιγμός στην ΠΟΠ «Parmigiano Reggiano».
The Court held that, while a Member State may, pursuant to the provisions of Directive 96/71 concerning the posting of workers in the framework of the provision of services (19), impose minimum rates of pay on undertakings established in other Member States in the framework of the transnational provision of services, it is not entitled to impose on those undertakings a rate of pay— even if it exceeds the rate of pay applicable pursuant to law — provided for by a collective agreement which is in force at the place where the services concerned are performed and which has not been declared to be of general application, by requiring, by a measure of a legislative nature, the contracting authority to designate as contractors for public works contracts only contractors which, when submitting their tenders, agree in writing to pay their employees, in return for performance of the services concerned, at least the wage provided for in the collective agreement.
Δεδομένου ότι το καθού κράτος δεν απέδειξε ότι η ονομασία «parmesan» είναι κοινή, δεν μπορεί να επικαλεστεί την εξαίρεση αυτή που προβλέπει ο κανονισμός 2081/92.
Such legislation constitutes a restriction on the freedom to provide services laid down under Article 49 EC insofar as it may impose on service providers established in another Member State where minimum rates of pay are lower an additional economic burden that may prohibit, impede or render less attractive the provision of their services in the host Member State.
Τέλος, όσοναφορά την υποχρέωση του κράτους να επιβάλει κυρώσεις στην περίπτωση συμπεριφοράς που θίγει μιαΠΟΠ, τοΔικαστήριο υπενθύμισε ότι η δυνατότητα και μόνον επικλήσεως των διατάξεων ενός κανονισμού ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων δεν απαλλάσσει τα κράτη μέλη από την υποχρέωσή τους να θεσπίζουν τις κατάλληλες εθνικές διατάξεις προς διασφάλιση της πλήρους και αποτελεσματικής εφαρμογής οσάκις παρίσταται ανάγκη προς τούτο και αποφάνθηκε ότι η συγκεκριμένη έννομη τάξη περιελάμβανε ρυθμίσεις δυνάμενες να διασφαλίσουν την προστασία τόσο των συμφερόντων των παραγωγών όσο και των καταναλωτών.
Finally, in Case C-319/06 Commission v Luxembourg (judgment of 19 June 2008), the Court held that the first indent of Article 3(10) of Directive 96/71 concerning the posting of workers in the framework of the provision of services constitutes a derogation from the principle that the matters with respect to which the host Member State may apply its legislation to undertakings which post workers to its territory are set out in an exhaustive list in the first subparagraph of Article 3(1).
Εντούτοις, δεν υφίσταται υποχρέωση κράτους μέλους να επιβάλλει αυτεπαγγέλτως κυρώσεις, εντός του εδάφους του, για προσβολές ΠΟΠ προερχόμενες από άλλο κράτος μέλος.
The possibility, under the first indent of Article 3(10), for the host Member State to apply to those undertakings, in a non-discriminatory manner, terms and conditions of employment on matters other than those referred to in the first subparagraph of Article 3(1) of the directive, provided that public policy provisions are involved, constitutes an exception to the system put in place by that directive as well as a derogation from the fundamental principle of freedom to provide services, and must be interpreted strictly.
Οι φορείς ελέγχου που υπέχουν την υποχρέωση διασφαλίσεως του σεβασμού των ΠΟΠ είναι εκείνοι του κράτους μέλους από το οποίο προέρχεται η ΠΟΠ και, κατά συνέπεια, όχι οι φορείς ελέγχου του συγκεκριμένου κράτους.
Consequently, the Court held that, by declaring, first, measures resulting, in particular, from collective agreements which have been declared universally applicable and, second, measures transposing Directive 96/71 which require the undertakings concerned (i) to post only staff linked to the undertaking by a written contract of employment or another document deemed analogous thereto under Directive 91/533 (20) and (ii) to comply with national rules on part-time and fixedterm work, to be mandatory provisions falling under national public policy, a Member State has failed to fulfil its obligations under the first indent of Article 3(10) of Directive 96/71.
Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων
The Court also found that a Member State which, first, requires undertakings whose registered office is outside its national territory and which posts workers thereto deposit, before the start of the posting, with an ad