natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επομένως, η συνεκτίμηση αυτού του κύκλου εργασιών στον υπολογισμό της αναλογίας εκπτώσεως θα αλλοίωνε το αποτέλεσμά του, υπό την έννοια ότι θα έπαυε να απηχεί τη διάκριση ανάλογα με τη χρήση αγαθών και υπηρεσιών προοριζόμενων για μικτή χρήση, αφενός, για τις φορολογούμενες δραστηριότητες και, αφετέρου, για τις απαλλασσόμενες δραστηριότητες.
Inclusion of that turnover in the calculation of the deductible proportion would therefore distort the resultant figure in the sense that it would no longer reflect the division of use of goods and services assigned to mixed use as between taxable and exempt activities respectively.
13 — Πρόταση της έκτης οδηγίας του Συμβουλίου περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Kοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (Δελτίο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, παράρτημα 11/73).
13 — Proposal for a Sixth Council Directive on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment (Bulletin of the European Communities, supplement 11/73).
Κατά την πρόταση αυτή, το άρθρο 19, παράγραφος 2, εδικαιολογείτο ως εξής: «Τα στοιχεία που μνημονεύει η παράγραφος αυτή πρέπει να μη λαμβάνονται υπόψη στον υπολογισμό της αναλογίας, προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να αλλοιωθεί το πραγματικό περιεχόμενό τους στον βαθμό που τέτοια στοιχεία δεν απηχούν την επαγγελματική δραστηριότητα του υποκειμένου στον φόρο.
Under that proposal, Article 19(2) was justified in the following terms:‘The factors mentioned in this paragraph must be excluded from the calculation of the proportion lest, being unrepresentative of the taxable person’s business activity, they should deprive the amount of any real significance.
Αυτό συμβαίνει στην περίπτωση των πωλήσεων αγαθών επενδύσεως και παρεπόμενων πράξεων επί ακινήτων ή παρεπόμενων χρηματοδοτικών πράξεων, ήτοι πράξεων που έχουν απλώς δευτερεύουσα σημασία σε σχέση με τον συνολικό κύκλο εργασιών της επιχειρήσεως.
Such is the case with sales of capital items and real estate and financial transactions which are only ancillary operations, that is to say are only of secondary importance in relation to the total turnover of the business.
Εξάλλου, οι πράξεις αυτές δεν αποκλείονται παρά μόνον αν δεν εμπίπτουν στη συνήθη επαγγελματική δραστηριότητα του υποκειμένου στον φόρο» (σ. 20).
These factors are only excluded if they are not part of the usual business activity of the taxable person’ (p. 19).
12 — C-306/94 (Συλλογή 1996, σ. I-3695, σκέψη 21).
12 — Case C-306/94 [1996] ECR I-3695, paragraph 21.
Ο αριθμός των οχημάτων που πώλησε η Erhvervsfinans το 1998, όπως τονίζει η Επιτροπή, επιβεβαιώνει την ανωτέρω ανάλυση.
The number of vehicles sold by Erhvervsfinans in 1998, as the Commission points out, confirms that analysis.
Ως εκ τούτου, στην έννοια των «αγαθών επενδύσεως» του άρθρου 19 της έκτης οδηγίας δεν πρέπει να περιλαμβάνονται αγαθά των οποίων η κτήση και η συνακόλουθη πώληση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συνήθους δραστηριότητας του υποκειμένου στον φόρο που υπόκειται στον ΦΠΑ.
The concept of ‘capital goods’, mentioned in Article 19 of the Sixth Directive, may not therefore include goods the acquisition and subsequent sale of which form an integral part of the taxable person’s normal business activity liable for VAT.
Πράγματι, η εν λόγω κτήση και η εν λόγω εκποίηση, οσάκις αποτελούν μέρος αυτής της συνήθους δραστηριότητας, επιβάλλουν τη χρήση των αγαθών και των υπηρεσιών που απέκτησε ο υποκείμενος στον φόρο για την άσκηση των φορολογούμενων δραστηριοτήτων του.
When such acquisition and sale form part of that usual activity, they require goods and services to be used that have been acquired by the taxable person for carrying on his taxable activities.
Συνεπώς, ο κύκλος εργασιών που αφορά την εκποίηση τέτοιων αγαθών πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό της αναλογίας εκπτώσεως προκειμένου ο υπολογισμός αυτός να απηχεί τις συνήθεις δραστηριότητες του υποκειμένου στον φόρο και, ως εκ τούτου, το μέρος κατά το οποίο τα αγαθά και οι υπηρεσίες που προορίζονται για μικτή χρήση χρησιμοποιούνται για τις φορολογούμενες δραστηριότητες.
The turnover relating to disposal of such goods must therefore be taken into account in calculating the deductible proportion in order that the latter can reflect the normal activities of the taxable person and, thus, the share of use for taxable activities of the goods and services assigned to mixed use.
Σε διαφορετική περίπτωση, αυτό το μέρος της χρήσεως δεν θα παρείχε τη δυνατότητα στον υποκείμενο στον φόρο να ζητήσει την επιστροφή του ΦΠΑ την οποία δικαιούται, ο δε σκοπός της ουδετερότητας του κοινοτικού συστήματος του ΦΠΑ δεν θα θιγόταν.
Failing that, that share of use would not enable the taxable person to obtain the VAT refund which it is entitled to claim and the objective of ensuring the neutrality of the Community system of VAT would not be met.
Συνεπώς, η πώληση των οχημάτων αυτών δεν είχε τον χαρακτήρα παρεπόμενης δραστηριότητας, αλλά αποτελούσε συνήθη και κανονική δραστηριότητα.
It therefore appears justified that the turnover relating to them should be taken into account in calculating the deductible proportion, in order for the taxable person to be relieved of the portion of VAT relating to the overall costs incurred in connection with the performance of that taxable activity.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον προτείνω να δοθεί ως απάντηση στο υπό κρίση ερώτημα ότι η έκφραση «αγαθ[ά] επενδύσεως, χρησιμοποιούμεν[α] από τον υποκείμενο στον φόρο στην επιχείρησή του» του άρθρου 19, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν περιλαμβάνει τα αγαθά τα οποία μια επιχείρηση χρηματοδοτικής μισθώσεως αγοράζει προκειμένου, αφενός, να τα εκμισθώσει και, αφετέρου, να τα μεταπωλήσει κατά τη λήξη των συμβάσεων χρηματοδοτικής μισθώσεως, δεδομένου ότι η πώληση των αγαθών αυτών κατά το πέρας της μισθώσεως αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των συνήθων οικονομικών δραστηριοτήτων της επιχειρήσεως αυτής.
That is why my proposed reply to the question under consideration is that the expression ‘capital goods used by the taxable person for the purposes of his business’ in Article 19(2) of the Sixth Directive must be interpreted as not including goods purchased by a leasing undertaking with a view, first of all, to leasing them and, subsequently, to reselling them at the end of the leasing contracts, in the case where the sale of the goods at the end of the lease forms an integral part of the usual business activities of that undertaking.
Βάσει των ανωτέρω εκτιμήσεων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο προδικαστικό ερώτημα του Højesteret ως εξής:
In the light of the foregoing considerations, I propose that the Court reply as follows to the question referred for a preliminary ruling by the Højesteret:
«Η έκφραση “αγαθ[ά] επενδύσεως, χρησιμοποιούμεν[α] από τον υποκείμενο στον φόρο στην επιχείρησή του” του άρθρου 19, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι δεν περιλαμβάνει τα αγαθά τα οποία μια επιχείρηση χρηματοδοτικής μισθώσεως αγοράζει προκειμένου, αφενός, να τα εκμισθώσει και, αφετέρου, να τα μεταπωλήσει κατά τη λήξη των συμβάσεων χρηματοδοτικής μισθώσεως, δεδομένου ότι η πώληση των αγαθών αυτών κατά το πέρας της μισθώσεως αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των συνήθων οικονομικών δραστηριοτήτων της επιχειρήσεως αυτής.»
‘The expression “capital goods used by the taxable person for the purposes of his business” in Article 19(2) of Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment, must be interpreted as not including goods purchased by a leasing undertaking with a view, first of all, to leasing them and, subsequently, to reselling them at the end of the leasing contracts, in the case where the sale of the goods at the end of the lease contracts forms an integral part of the usual business activities of that undertaking.’
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 6ης Μαρτίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Fourth Chamber)
Στην υπόθεση C-98/07, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Højesteret (Δανία) με απόφαση της 19ης Φεβρουαρίου 2007, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 21 Φεβρουαρίου 2007, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Højesteret (Denmark), made by decision of 19 February 2007, received at the Court on 21 February 2007, in the proceedings
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K.
THE COURT (Fourth Chamber), composed of K. Lenaerts, President of the Chamber, G. Arestis, R. Silva de Lapuerta, E. Juhász and J. Malenovský (Rapporteur), Judges,
Bot γραμματέας: C. Strömholm, υπάλληλος διοικήσεως,
Advocate General: Y. Bot, Registrar: C. Strömholm, Administrator,
Weis Fogh, επικουρούμενη από τον K. Lundgaard Hansen, advokat,
— the Danish Government, by B. Weis Fogh, acting as Agent, assisted by K. Lund-gaard Hansen, advokat,
Τρια-νταφύλλου και S. Schønberg, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 13ης Δεκεμβρίου 2007, εκδίδει την ακόλουθη
— the Commission of the European Communities, by D. Triantafyllou and S. Schøn-berg, acting as Agents, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 13 December 2007, gives the following
Η υπό κρίση αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 19, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Article 19(2) of Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment (OJ 1977 L 145, p.
1, στο εξής: έκτη οδηγία).
1) (‘the Sixth Directive’).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο εκδικάσεως διαφοράς μεταξύ, αφενός, των Nordania Finans A/S (στο εξής: Nordania Finans) και BG Factoring A/S (στο εξής: BG Factoring), οι οποίες υπεισήλθαν στα δικαιώματα μιας τρίτης εταιρίας δανικού δικαίου, της BG Erhvervsfinans A/S (στο εξής: Erhvervsfinans), και, αφετέρου, του Skatteministeriet (δανικού υπουργείου φορολογίας), με αντικείμενο το δικαίωμα της Erhvervsfinans για μερική έκπτωση του φόρου προστιθεμένης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) από τα γενικά της έξοδα.
The reference has been made in the course of proceedings between Nordania Finans A/S (‘Nordania Finans’) and BG Factoring A/S (‘BG Factoring’), successors in law to BG Erhvervsfinans A/S (‘Erhvervsfinans’), all three of which are companies governed by Danish law, and Skatteministeriet (Ministry of Fiscal Affairs) regarding the right to partial deduction of the value added tax (‘VAT’) on Erhvervsfinans’ overall costs.
Κατά τη δωδέκατη αιτιολογική σκέψη της έκτης οδηγίας:
Under the 12th recital in the preamble to the Sixth Directive:
«[…] το καθεστώς των εκπτώσεων πρέπει να εναρμονισθεί κατά το μέτρο που έχει επίπτωση στο πραγματικό επίπεδο της εισπράξεως, ο δε υπολογισμός της αναλογίας της εκπτώσεως πρέπει να γίνεται με όμοιο τρόπο σε όλα τα κράτη μέλη».
‘… the rules governing deductions should be harmonised to the extent that they affect the actual amounts collected; … the deductible proportion should be calculated in a similar manner in all the Member States’.
Το άρθρο 17, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας ορίζει:
Article 17(5) of the Sixth Directive provides:
«Όσον αφορά τα αγαθά και τις υπηρεσίες που χρησιμοποιούνται από υποκείμενον στον φόρο για την ταυτόχρονη πραγματοποίηση τόσο πράξεων αναφερομένων στις παραγράφους 2 και 3, οι οποίες παρέχουν δικαίωμα προς έκπτωση όσο και πράξεων, οι οποίες δεν παρέχουν δικαίωμα προς έκπτωση, η έκπτωση γίνεται μόνο για το μέρος του φόρου προστιθεμένης αξίας [ΦΠΑ], το οποίο αναλογεί στο ποσό που αντιστοιχεί στις πράξεις της πρώτης κατηγορίας.
‘As regards goods and services to be used by a taxable person both for transactions covered by paragraphs 2 and 3, in respect of which [VAT] is deductible, and for transactions in respect of which [VAT] is not deductible, only such proportion of the [VAT] shall be deductible as is attributable to the former transactions.
Η αναλογία αυτή καθορίζεται για το σύνολο των πράξεων που πραγματοποιούνται από τον υποκείμενο στον φόρο, σύμφωνα με το άρθρο 19.
This proportion shall be determined, in accordance with Article 19, for all the transactions carried out by the taxable person.
Το άρθρο 19 της έκτης οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Υπολογισμός της αναλογίας της εκπτώσεως», έχει ως εξής:
Article 19 of the Sixth Directive, headed ‘Calculation of the deductible proportion’, is worded as follows:
Η αναλογία εκπτώσεως που προβλέπεται από το άρθρο 17, παράγραφος 5, εδάφιο πρώτο, προκύπτει από το κλάσμα που περιλαμβάνει :
The proportion deductible under the first subparagraph of Article 17(5) shall be made up of a fraction having:
— στον αριθμητή, το συνολικό ποσό του ετησίου κύκλου εργασιών, άνευ [ΦΠΑ], που αναφέρεται στις πράξεις, οι οποίες δημιουργούν δικαίωμα προς έκπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφοι 2 και 3,
— as numerator, the total amount, exclusive of [VAT], of turnover per year attributable to transactions in respect of which [VAT] is deductible under Article 17(2) and (3),
— στον παρονομαστή, το συνολικό ποσό του ετησίου κύκλου εργασιών, άνευ [ΦΠΑ], που αναφέρεται στις πράξεις που περιλαμβάνονται στον αριθμητή, καθώς και στις πράξεις που δεν δημιουργούν δικαίωμα προς έκπτωση.
— as denominator, the total amount, exclusive of [VAT], of turnover per year attributable to transactions included in the numerator and to transactions in respect of which [VAT] is not deductible.
Τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να συνυπολογίζουν στον παρονομαστή το ποσό των επιδοτήσεων, πλην των προβλεπομένων από το άρθρο 11, υπό Α, παράγραφος 1, περίπτωση α΄.
The Member States may also include in the denominator the amount of subsidies, other than those specified in Article 11A(1)(a).
Η αναλογία καθορίζεται επί ετησίας βάσεως, εκφράζεται σε ποσοστό επί τοις εκατό και στρογγυλοποιείται σε αριθμό που δεν υπερβαίνει την ανώτερη μονάδα.
The proportion shall be determined on an annual basis, fixed as a percentage and rounded up to a figure not exceeding the next unit.
Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, δεν λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της αναλογίας εκπτώσεως, το ποσό του κύκλου εργασιών που αναφέρεται στις παραδόσεις αγαθών επενδύσεως, χρησιμοποιουμένων από τον υποκείμενο στον φόρο στην επιχείρησή του.
By way of derogation from the provisions of paragraph 1, there shall be excluded from the calculation of the deductible proportion amounts of turnover attributable to the supplies of capital goods used by the taxable person for the purposes of his business.
Όταν τα κράτη μέλη κάνουν χρήση της προβλεπομένης από το άρθρο 20, παράγραφος 5, δυνατότητας να μην απαιτούν διακανονισμό για τα αγαθά επενδύσεως, δύνανται να περιλαμβάνουν το προϊόν της μεταβιβάσεως των αγαθών αυτών στον υπολογισμό της αναλογίας εκπτώσεως.
Where Member States exercise the option provided under Article 20(5) not to require adjustment in respect of capital goods, they may include disposals of capital goods in the calculation of the deductible proportion.
Το άρθρο 20 της έκτης οδηγίας, το οποίο θέτει ορισμένους κανόνες που διέπουν τον διακανονισμό των εκπτώσεων ορίζει:
Article 20 of the Sixth Directive, which sets out certain rules relating to adjustments of deductions, provides:
Η αρχικά ενεργηθείσα έκπτωση υπόκειται σε διακανονισμό κατά τρόπο καθοριζόμενο από τα κράτη μέλη. […]
The initial deduction shall be adjusted according to the procedures laid down by the Member States, …
Σχετικά με τα αγαθά επενδύσεως, ο διακανονισμός ενεργείται εντός περιόδου πέντε ετών περιλαμβανομένου και του έτους, κατά την διάρκεια του οποίου απεκτήθη ή κατεσκευάσθη το αγαθό. […]
In the case of capital goods, adjustment shall be spread over five years including that in which the goods were acquired or manufactured. …
Για την εφαρμογή των παραγράφων 2 και 3, τα κράτη μέλη δύνανται:
For the purposes of applying the provisions of paragraphs 2 and 3, Member States may:
Όταν σε ένα κράτος μέλος η εφαρμογή των διατάξεων των παραγράφων 2 και 3 έχει ασήμαντα αποτελέσματα, το κράτος αυτό δύναται, με την επιφύλαξη της προβλεπομένης από το άρθρο 29 διαβουλεύσεως, να μην εφαρμόζει τις διατάξεις αυτές, λαμβανομένης υπόψη της συνολικής επιπτώσεως του φόρου στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος και της ανάγκης απλοποιήσεων διοικητικής φύσεως, υπό τον όρο ότι δεν προκύπτουν στρεβλώσεις των όρων του ανταγωνισμού.
If in any Member State the practical effect of applying paragraphs 2 and 3 would be insignificant, that Member State may, subject to the consultation provided for in Article 29, forego application of these paragraphs having regard to the need to avoid distortion of competition, the overall tax effect in the Member State concerned and the need for due economy of administration.
Η έκτη οδηγία μεταφέρθηκε στη δανική έννομη τάξη με τον νόμο για τον ΦΠΑ (momsloven).
The VAT Law (momsloven) transposes the Sixth Directive into Danish national law.
Κατά το άρθρο 38, παράγραφος 1, αυτού του νόμου, όπως ίσχυε στις 18 Μαΐου 1994:
Under Article 38(1) of that Law, in the version applicable as at 18 May 1994:
«Για εμπορεύματα και υπηρεσίες που μια εγγεγραμμένη στο μητρώο επιχείρηση χρησιμοποιεί τόσο για σκοπούς που παρέχουν δικαίωμα εκπτώσεως κατά το άρθρο 37 όσο και για άλλους σκοπούς, μπορεί να γίνει έκπτωση μόνο για το μέρος του φόρου που αναλογεί προς τον κύκλο εργασιών από εκείνες τις δραστηριότητες για τις οποίες έχει εγγραφεί στο μητρώο.
‘In respect of goods and services which a registered undertaking uses both for purposes giving rise to entitlement to a deduction under Article 37 and for other purposes in its business, a deduction may be made in respect of that part of the tax which is proportionate to the turnover in the part of the business which must be registered.
Κατά τον υπολογισμό του κύκλου εργασιών, δεν λαμβάνεται υπόψη το ποσό που αφορά τις παραδόσεις αγαθών επενδύσεως, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν εντός της επιχειρήσεως.
There shall be excluded from the assessment of turnover amounts of turnover attributable to the supplies of capital goods used for the purpose of the business.
Ως αγαθά επενδύσεως νοούνται οι μηχανές, ο εξοπλισμός και τα λοιπά στοιχεία του ενεργητικού της επιχειρήσεως, των οποίων η τιμή πωλήσεως (χωρίς να υπολογίζεται ο προβλεπόμενος από τον παρόντα νόμο φόρος) υπερβαίνει το ποσό των 50 000 DKK [από το 1996: 75 000 DKK] […]».
Machinery, equipment and similar business assets, the sales price of which, excluding tax under this Law, exceeds DKK 50 000 [from 1996, DKK 75 000], shall be regarded as capital goods …’
Η Nordania Finans A/S και η BG Factoring A/S είναι εταιρίες του ιδίου ομίλου, οι οποίες προέκυψαν από την αναδιάρθρωσή του κατόπιν της εκκαθαρίσεως της Erhvervsfinans το 2001.
Nordania Finans and BG Factoring are two companies belonging to the same group and arose out of the restructuring of that group following the demerger, in 2001, of Erhvervsfinans.
Κατά τα έτη 1995 έως 1998, η Erhvervsfinans ασκούσε τη δραστηριότητα της εκμι-σθώσεως-πωλήσεως αυτοκινήτων οχημάτων, η οποία υπόκειται στον ΦΠΑ.
In the period 1995 to 1998, Erhvervsfinans operated a business involving the financial leasing of cars, which was liable to VAT.
Το 1998, αυτή η δραστηριότητά της κάλυπτε 4500 οχήματα.
In 1998, that business related to 4 500 vehicles.
Η Erhvervsfinans ασκούσε επίσης τη δραστηριότητα της παροχής χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, η οποία
Erhvervsfinans also had a business involving the provision of financial
Επομένως, η εταιρία αυτή ήταν υποχρεωμένη να υπολογίσει τη σχετική αναλογία προκειμένου να καθορισθεί το ποσό σε σχέση με το οποίο θα μπορούσε να προβάλει δικαίωμα μερικής εκπτώσεως του ΦΠΑ από τα γενικά της έξοδα.
It thus had to calculate a proportion in order to establish the amount to which the partial deductibility of VAT on its overall costs related.
Στο πλαίσιο αυτού του υπολογισμού, η Erhvervsfinans έλαβε υπόψη τον κύκλο εργασιών από την πώληση των οικείων οχημάτων κατά τη λήξη των συμβάσεων χρηματοδοτικής μισθώσεως.
For the purpose of that calculation, Erhvervsfinans took into consideration the turnover from the sale of the vehicles upon termination of the respective lease contracts.
Συγκεκριμένα, η εταιρία θεώρησε ότι τα οχήματα αυτά δεν αποτελούν αγαθά επενδύσεως, τα οποία ο υποκείμενος στον φόρο χρησιμοποιεί στην επιχείρησή του, κατά την έννοια του άρθρου 19, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας.
It took the view that those vehicles were not ‘capital goods used by the taxable person for the purposes of his business’ within the meaning of Article 19(2) of the Sixth Directive.
Οι δανικές φορολογικές αρχές δεν δέχθηκαν, με την από 17 Νοεμβρίου 1999 απόφασή τους, τον ανωτέρω υπολογισμό, καθόσον έκριναν ότι τα οικεία οχήματα συνιστούν τέτοια αγαθά και ότι, ως εκ τούτου, ο κύκλος εργασιών από την πώλησή τους δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά τον υπολογισμό της αναλογίας εκπτώσεως.
By decision of 17 November 1999, the Danish local tax authorities objected to that assessment, taking the view that the vehicles did constitute such goods and that the turnover from the sale of those vehicles could therefore not be taken into consideration in the calculation of that proportion.
Η Erhvervsfinans προσέβαλε την απόφαση αυτή ενώπιον του Landsskatteret (φορολογικού δικαστηρίου), το οποίο δέχθηκε την προσφυγή της με διάταξη της 27ης Απριλίου 2001.
Erhvervsfinans lodged an appeal against that decision before the Landsskatteret (National Tax Tribunal) which, by order of 27 April 2001, upheld its claim.
Το Skatteministeriet άσκησε έφεση ενώπιον του Østre Landsret (περιφερειακού δικαστηρίου της ανατολικής Δανίας), το οποίο μεταρρύθμισε τη διάταξη του Landsskatteret με την από 16 Δεκεμβρίου 2003 απόφασή του, καθόσον έκρινε ότι τα οικεία οχήματα συνιστούν αγαθά επενδύσεως.
Skatteministeriet lodged an appeal against that order before the Østre Landsret (Eastern Regional Court), which, as it took the view that the relevant vehicles were capital goods, reversed the order of the Landsskatteret by judgment of 16 December 2003.
Στις 9 Φεβρουαρίου 2004, η Nordania Finans A/S και η BG Factoring A/S, οι οποίες υπεισήλθαν εν τω μεταξύ στα δικαιώματα της Erhvervsfinans, άσκησαν αναίρεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Højesteret (Ανωτάτου Δικαστηρίου).
Nordania Finans and BG Factoring, which had in the meantime become the successors in law to Erhvervsfinans, lodged an appeal against that judgment before the Højesteret (Supreme Court) on 9 February 2004.
Στο πλαίσιο αυτό, το Højesteret αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
It was in those circumstances that the Højesteret decided to stay the proceedings and to refer the following question to the Court for a preliminary ruling:
«Πρέπει η φράση “αγαθ[ά] επενδύσεως, χρησιμοποιούμεν[α] από τον υποκείμενο στον φόρο στην επιχείρησή του” του άρθρου 19, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας […] να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αφορά τα αγαθά τα οποία μια επιχείρηση χρηματοδοτικής μισθώσεως αγοράζει με σκοπό να τα εκμισθώσει και, ακολούθως, να τα μεταπωλήσει κατά τη λήξη των συμβάσεων χρηματοδοτικής μισθώσεως;».
‘Is the expression “capital goods used by the taxable person for the purposes of his business” contained in Article 19(2) of the Sixth Directive … to be interpreted as covering goods which a leasing undertaking purchases with a view to both leasing and resale upon termination of the respective leasing contracts?’