natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατ' εφαρμογήν των άρθρων 1, παράγραφος 3, και 14 του πίνακα, ως έχει μετά την Υπουργική Απόφαση 883/89, οι υπηρεσίες του Εμπορικού Μητρώου καθόρισαν το ύψος των τελών καταχωρίσεως των
In those circumstances, the first, third, fourth and fifth questions, which should be examined together, must be taken as seeking in substance to know whether Article 12(l)(e) of Directive 69/335 is to interpreted as meaning that the
των πράξεων διασπάσεως και συγχωνεύσεως δεν εισπράχθηκε κανένα τέλος καταχωρίσεως.
It is therefore also necessary to determine whether such charges are covered by the prohibition in Article 10 of Directive 69/335 or whether they constitute duties paid by way of fees or dues within the meaning of Article 12(l)(e) of Directive 69/335.
Έχοντας υπόψη τους επιδιωκόμενους με την οδηγία 69/335 σκοπούς, ιδίως την κατάργηση των εμμέσων φόρων που έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά με τον φόρο εισφοράς, επιβάλλεται να χαρακτηρισθούν ως φόρος, κατά την έννοια της οδηγίας αυτής, τα τέλη καταχωρίσεως τα οποία εισπράττει το Δημόσιο για πράξη εμπίπτουσα στην εν λόγω οδηγία και τα οποία καταβάλλονται στο τελευταίο προς χρηματοδότηση δημοσίων δαπανών.
charges for recording an increase in the share capital of a capital company and calculated in proportion to the value of the act recorded, such as those at issue in the main proceedings, are paid by way of fees or dues or whether in order to qualify as such those charges must be calculated in accordance with other criteria, such as the cost of the service provided, the operating costs of the office responsible for making the entry or the economic or legal advantages derived by the company at whose request the registration is effected.
Επομένως, τέλη όπως τα επίδικα στην κύρια δίκη, τα οποία εισπράττονται για την καταχώριση αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου κεφαλαιουχικής εταιρίας σε εμπορικό μητρώο, συνιστούν φόρο κατά την έννοια της οδηγίας 69/335.
In order to provide a useful answer to those questions, it is necessary, first of all, to determine whether charges such as those at issue in the main proceedings constitute taxation within the meaning of Directive 69/335 or whether, as the Portuguese Government maintains, they fall outside the scope of that directive.
Υπ' αυτές τις συνθήκες, με το πρώτο, το τρίτο, το τέταρτο και το πέμπτο ερώτημα, που ενδείκνυται να συνεξετασθούν, ερωτάται κατ' ουσίαν αν το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 69/335 έχει την έννοια ότι τα τέλη που εισπράττονται για την καταχώριση αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου κεφαλαιουχικής εταιρίας σε εμπορικό μητρώο, τα οποία υπολογίζονται σε συνάρτηση της αξίας της καταχωριζομένης πράξεως, όπως τα επίδικα στην κύρια δίκη, έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα ή αν, για να έχουν τέτοιο χαρακτήρα, τα τέλη αυτά πρέπει να υπολογίζονται σύμφωνα με άλλα κριτήρια, όπως το κόστος της παρεχόμενης υπηρεσίας, το κόστος λειτουργίας της υπηρεσίας η οποία διενεργεί την καταχώριση ή τα οικονομικά ή νομικά οφέλη τα οποία αντλεί η εταιρία κατ' αίτηση της οποίας εκτελείται η καταχώριση.
As regards, first, Article 10 of Directive 69/335, subparagraph (c) of that article prohibits the charging, apart from capital duty, of taxes in respect of registration or any other formality required before the commencement of business, to which a company may be subject by reason of its legal form. That prohibition is justified by the fact that even though the taxes in question are not levied on capital contributions as such, they are nevertheless levied on account of formalities connected with the company's legal form, that is to say, on account of the instrument employed for raising capital, so that their continued existence would similarly risk frustrating the aims of the Directive.
Συνεπώς, πρέπει, δεύτερον, να προσδιοριστεί αν τα τέλη αυτά εμπίπτουν στην απαγόρευση του άρθρου 10 της οδηγίας 69/335 ή αν συνιστούν τέλη ανταποδοτικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 69/335.
Where they constitute a tax within the meaning of Directive 69/335 charges for recording an increase in the share capital of a company in a commercial register, such as those in issue in the main proceedings, are in principle prohibited by Article 10(c) of that directive.
Για να δοθεί λυσιτελής απάντηση στα ερωτήματα αυτά, πρέπει, πρώτον, να προσδιοριστεί αν η είσπραξη τελών όπως τα επίδικα στην κύρια δίκη συνιστά φορολόγηση κατά την έννοια της οδηγίας 69/335 ή αν, όπως υποστηρίζει η Πορτογαλική Κυβέρνηση, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής.
In that regard, it is clear that under the Portuguese legislation capital companies are required to have increases in their share capital recorded in the Commercial Register and when that record is made to pay registration duties, the proceeds of which go to the Fund. The Fund bears not only the costs of setting up and operating the Commercial Register but also the operating costs of the National Register of Legal Persons, the payment of the fixed portion of the salaries payable to notaries and other legal officials, and, following authorisation from the Ministry of Justice, it covers other expenditure arising from the conduct of legal business.
Όσον αφορά, κατ' αρχάς, το άρθρο 10 της οδηγίας 69/335, υπενθυμίζεται ότι, κατά το στοιχείο του γ', απαγορεύονται, πλην του φόρου εισφοράς, οι φόροι για την καταχώριση ή για οποιαδήποτε άλλη διατύπωση η οποία αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση μιας δραστηριότητας και στην οποία μια εταιρία ενδέχεται να υπόκειται λόγω της νομικής της μορφής.
It follows that the charges at issue in the main proceedings, payable pursuant to a rule of law laid down by the State, are paid by a private individual to the State for the financing of its official business.
Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, κατ' εφαρμογήν της πορτογαλικής νομοθεσίας, οι κεφαλαιουχικές εταιρίες υποχρεούνται να ζητούν την καταχώριση της αυξήσεως του κεφαλαίου τους στο Εμπορικό Μητρώο και να καταβάλλουν, λόγω της καταχωρίσεως αυτής, τέλη καταχωρίσεως υπέρ του Ταμείου.
As regards, next, Article 12(1)(e) of Directive 69/335, the distinction drawn between taxes prohibited by Article 10 of that directive and duties paid by way of fees or dues, which can lawfully be imposed, implies that the latter comprise only remuneration the amount of which is calculated on the basis of the cost of the service rendered.
Το τελευταίο φέρει όχι μόνον τις δαπάνες εγκαταστάσεως και λειτουργίας του Εμπορικού Μητρώου, αλλά και τις δαπάνες λειτουργίας του Εθνικού Μητρώου Νομικών Προσώπων, την καταβολή του παγίου τμήματος του μισθού των συμβολαιογράφων και των λοιπών δικαστικών υπαλλήλων, καθώς και, κατόπιν εγκρίσεως του Υπουργού Δικαιοσύνης, άλλες δαπάνες στον δικαστικό τομέα (βλ απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 1999, C-56/98, Modelo).
Where the amount payable is wholly unrelated to the cost of the service in question or is calculated, not by reference to the costs of the transaction for which it constitutes the consideration, but to all the operational and capital costs incurred by the office responsible for that transaction, it must be regarded as a tax falling exclusively within the prohibition laid down in Article 10 of Directive 69/335.
Τέλη που οφείλονται για την καταχώριση της αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου κεφαλαιουχικής εταιρίας σε εμπορικό μητρώο, όπως τα επίδικα στην κύρια δίκη, κατ' αρχήν απαγορεύονται, όταν συνιστούν φόρο κατά την έννοια της οδηγίας 69/335, από το άρθρο 10, στοιχείο γ', της εν λόγω οδηγίας.
In the light of the aims of the Directive, in particular the abolition of indirect taxes having the same characteristics as capital duty, registration duties collected by the State for an operation covered by the Directive, which are paid to the State in order to subsidise public expenditure, must be regarded as taxes for the purposes of the Directive.
Επομένως, τα επίδικα στην κύρια δίκη τέλη, τα οποία οφείλονται κατ' εφαρμογήν κρατικού κανόνα δικαίου, καταβάλλονται από ιδιώτη στο Δημόσιο προς χρηματοδότηση κρατικών λειτουργιών.
In so far as they have no upper limit and increase directly in proportion to the value of the act to be registered, charges for recording an increase in a company's share capital in the
Όσον αφορά, ακολούθως, το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 69/335,
It follows that charges such as those at issue in the main proceedings, levied when an increase in a company's share capital is recorded in a
οικονομικό ούτε το νομικό όφελος, που απορρέουν από την καταχώριση πράξεως αφορώσας κεφαλαιουχική εταιρία στο εμπορικό μητρώο, συνιστά στοιχείο του κόστους συναρτώμενο προς την παρεχόμενη υπηρεσία, τα οφέλη αυτά δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη κατά τον υπολογισμό του ύψους ενός τέλους ανταποδοτικού χαρακτήρα.
Commercial Register, such as those at issue in the main proceedings, do not constitute duties paid by way of fees or dues within the meaning of Article 12(l)(e) of Directive 69/335.
επισημαίνεται ότι η διάκριση μεταξύ των απαγορευομένων από το άρθρο 10 της εν λόγω οδηγίας φόρων και των τελών ανταποδοτικού χαρακτήρα, των οποίων επιτρέπεται η είσπραξη, συνεπάγεται ότι τα τέλη αυτά περιλαμβάνουν μόνον τις αμοιβές των οποίων το ύψος υπολογίζεται βάσει του κόστους της παρεχομένης υπηρεσίας.
charges payable for a service rendered, an element of solidarity between large and small companies by introducing, for one and the same service, a higher charge for companies with a higher share capital than for those with a lower share capital where that difference in the amount of the charges bears no relation whatsoever to the cost of the service.
Κατά το μέτρο που αυξάνουν απεριόριστα και ευθέως ανάλογα προς την αξία της καταχωριζομένης πράξεως, τα τέλη που εισπράττονται για την καταχώριση μιας αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου κεφαλαιουχικής εταιρίας στο εμπορικό μητρώο, όπως τα επίδικα στην κύρια δίκη, δεν συνιστούν τέλη ανταποδοτικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 69/335.
Furthermore, although the absence of an upper limit certainly indicates that a charge calculated by reference to the value of the act registered is not a duty paid by way of fees or dues within the meaning of Directive 69/335, the existence of such a limit, which is neither prescribed nor prohibited by that directive, is not sufficient to make the charge a duty paid by way of fees or dues.
Επί του δευτέρου ερωτήματος, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι η οδηγία 69/335 επέβαλλε την αναδρομική εφαρμογή της υπουργικής αποφάσεως 996/98, το αιτούν δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί στη μείωση του ύψους των επιδίκων τελών στην υπόθεση της κύριας δίκης, καθ' όσον το ανώτατο όριο που προβλέπεται εφεξής στο άρθρο 23, στοιχείο c, του πίνακα τελών, ως έχει μετά την υπουργική απόφαση 996/98, ήτοι 15 000 000 PTE, είναι ούτως ή άλλως υψηλότερο του ύψους των τελών τα οποία οφείλει εν προκειμένω η SONAE.
As regards the second question, it must be stated that, even if Directive 69/335 requires the retroactive application of Decree No 996/98, the national court cannot reduce the charges at issue in the main proceedings, since the maximum hitherto provided for in Article 23(c) of the Schedule, in the version amended by Decree No 996/98, namely PTE 15 000 000, is in any event higher than the charges payable by SONAE in the present case.
Πρέπει να προστεθεί ότι, ναι μεν η έλλειψη ανωτάτου ορίου αποτελεί ένδειξη ότι τα υπολογιζόμενα σε συνάρτηση της αξίας της καταχωριζομένης πράξεως τέλη δεν έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα κατά την έννοια της οδηγίας 69/335, η ύπαρξη όμως ενός τέτοιου ορίου — που άλλωστε ούτε επιβάλλεται ούτε απαγορεύεται από την εν λόγω οδηγία — δεν αρκεί αφ' εαυτής για να προσδώσει ανταποδοτικό χαρακτήρα στα εν λόγω τέλη.
It follows that, in so far as neither the economic advantage nor the legal advantage deriving from the recording of an act relating to a capital company in the Commercial Register constitutes a cost related to the service rendered, those advantages cannot be taken into consideration in calculating the amount of a duty payable by way of fees or dues.
Κατά συνέπεια, όποια απάντηση και αν δοθεί στο δεύτερο ερώτημα, προφανώς δεν θα έχει επίπτωση στην επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης.
Consequently, whatever the answer to the second question may be, it is manifestly without impact on the outcome of the main proceedings.
Επομένως, κατά το μέτρο που ούτε το
The case-law of the Court does not authorise a Member State to introduce, in the scale of
•Το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο ε, της οδηγίας69/335/ΕΟΚτου Συμβουλίου, της 17 ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, ως αυτή έχει μετά την οδηγία 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, έχει την έννοια ότι τα τέλη που εισπράττονται για την καταχώριση αυξήσεως του εταιρικού κεφαλαίου κεφαλαιουχικής εταιρίας σε εμπορικό μητρώο, τα οποία αυξάνουν απεριόριστα και ευθέως ανάλογα προς το καλυφθέν
'Article 12(l)(e) of Council Directive 69/335/EEC of 17 Jufy 1969 concerning indirect taxes on the raising of capital, as amended by Councu Directive 85/303/EEC of 10 June 1985, is to interpreted as meaning that charges for recording an increase in the share capital of a capital company in a commercial register, which increase without upper limit in direct proportion to the nominal capital subscribed and are not calculated on the basis of the cost of the service rendered, such as those at issue in lhe main proceedings, are not duties paid by way of fees or dues.
«1) Σύμφωνα με το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 85/303/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, δεν έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα τα τέλη που εισπράττονται για την καταχώριση σε εμπορικό μητρώο συμβολαιογραφικής πράξεως περί τροποποιήσεως του καταστατικού εταιρίας, διασπάσεωςσυγχωνεύσεως και αυξήσεως κεφαλαίου, όπως τα επίδικα στην κύρια δίκη, το ύψος των οποίων αυξάνει απεριόριστα και ευθέως ανάλογα προς το καλυφθέν κεφάλαιο της εταιρίας.
For the purposes of Article 12(l)(e) of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969 concerning indirect taxes on the raising of capital, as amended by Council Directive 85/303/EEC of 10 June 1985, charges, such as those at issue in the main proceedings, the amount of which increases directly and without limit in proportion to the share capital raised, for recording in a commercial register an amendment to a company's statutes (demerger-merger and increase of capital), do not constitute duties paid by way of fees or dues.
Το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 69/335, ως αυτό έχει μετά την οδηγία 85/303, έχει την έννοια ότι, για να έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα, τα τέλη που εισπράττονται για την καταχώριση στα μητρώα κεφαλαιουχικών εταιριών και των αυξήσεων του κεφαλαίου τους πρέπει να υπολογίζονται αποκλειστικά με βάση το κόστος των σχετικών διατυπώσεων, λαμβάνοντας υπόψη ότι το ποσό τους μπορεί να καλύπτει και τις γενικές δαπάνες που πραγματοποιούνται για ήσσονος σημασίας πράξεις που διενεργούνται ατελώς.
Article 12(l)(e) of Directive 69/335, as amended by Directive 85/303, must be construed as meaning that for charges to constitute duties paid by way of fees or dues, the amount of the charge levied for registration of capital companies and increases in the share capital thereof must be calculated only by reference to the cost of the necessary formalities, taking account of the fact that this amount may also reflect the costs of minor services performed without charge.
Κατά τον υπολογισμό των τελών, τα κράτη μέλη δύνανται να λαμβάνουν υπόψη το σύνολο του κόστους που σχετίζεται με τις πράξεις καταχωρίσεως, περιλαμβανομένου και του μεριδίου των γενικών δαπανών που είναι καταλογιστέο σ' αυτές.
In calculating the amount of the charges, Member States may take into consideration all costs relating to registration, including the proportion of the overheads which can be attributed to it.
Κατά τα λοιπά, τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να καθορίζουν τα τέλη σε ορισμένο ύψος και για αόριστο χρόνο, αρκεί να ελέγχουν σε τακτά χρονικά διαστήματα ότι εξακολουθούν να μην υπερβαίνουν το κόστος εγγραφής.
Otherwise, Member States are entitled to fix standard charges and to set the amount of such charges for a fixed period, provided that they check at regular intervals that they continue not to exceed the average registration costs in question.
Το οικονομικό όφελος που αποκομίζει ο χρήστης της υπηρεσίας δεν αποτελεί κριτήριο δυνάμενο να ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό του ύψους των τελών.
The economic benefit which the user obtains from the service is not a criterion which may be taken into account when calculating the amount of the charges.
Το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα είναι απαράδεκτρ.»
Case C-119/00 Commission of the European Communities ν Grand Duchy of Luxembourg Freedom to provide services
Ευρωπαϊκών
Pre-litigation procedure
Δουκάτου του
Findings of the Court
Λουξε μβουργου Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών
It is clear from the documents before the Court that the draft law was not adopted before the expiry of the period prescribed by the reasoned opinion.
Δεδομένου ότι οι πληροφορίες που κοινοποίησε στην Επιτροπή η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου κατόπιν της εν λόγω γνώμης έδειξαν ότι η οδηγία 97/36 δεν είχε μεταφερθεί στο λουξεμβουργιανό δίκαιο, η Επιτροπή αποφάσισε να ασκήσει την παρούσα προσφυγή.
Declares that by not implementing within the prescribed period the laws, regulations and administrative measures necessary to comply with Directive 97/36/EC of the European Parliament and of the Council of 30 June 1997 amending Council Directive 89/552/EEC on the coordination of certain provisions laid down by law, regulation or administrative action in Member States concerning the pursuit of television broadcasting activities, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under that directive;
ασκήσεως της προσφυγής
Orders the Grand Duchy of Luxembourg to pay the costs.'
Η προ της διαδικασία
He suggested that the Court:
Βάσει της διαδικασίας του άρθρου 226 ΕΚ πρώτο εδάφιο, ΕΚ η Επιτροπή, αφού έδωσε τη δυνατότητα στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου να διατυπώσει τις γραπτές του παρατηρήσεις όσον αφορά τη μεταφορά της οδηγίας 97/36 στο εσωτερικό δίκαιο, απηύθυνε στο κράτος μέλος αυτό, με έγγραφο της 9ης Ιουλίου 1999, αιτιολογημένη γνώμη, καλώντας το να λάβει τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωση του προς τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την εν λόγω οδηγία, εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της εν λόγω
declare that: by not adopting the necessary laws, regulations and administrative measures to comply with Directive 97/36/EC of the European Parliament and of the Council of 30 June 1997 amending Directive 89/552/EEC of the Council on the coordination of certain provisions laid down by
Εκτίμηση του Δικαστηρίου σχέδιο νόμου δεν ψηφίστηκε πριν από τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας.
law, regulation or administrative action in Member States concerning the pursuit of television broadcasting activities,
Από τη δικογραφία προκύπτει σαφώς ότι το
— or, in any event, by not informing the Commission of them, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under that directive; order the Grand Duchy of Luxembourg to pay the costs, in accordance with Article 69(2) of the Rules of Procedure.'
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
Case C-439/00 Commission of the European Communities ν French Republic Company law
Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα»
(Failure by Member State to fulfil its obligations — Directive 98/4/EC Failure to transpose within the prescribed period) (Fourth Chamber)
Geelhoed ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τετάρτου τμήματος της 5ης Απριλίρυ 2001.
Having given the French Republic formal notice to submit its observations, the Commission, on 18 February 2000, sent a reasoned opinion to the French Republic requesting it to adopt the measures necessary to comply with it within two months from the date of notification of the opinion.
«1) να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση του προς την οδηγία 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1997, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, ή, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή·
By application lodged at the Registry of the Court on 28 November 2000, the Commission of the European Communities brought this action for a declaration that, by failing to adopt all the laws, regulations and administrative measures necessary to comply with Directive 98/4/EC of the European Parliament and of the Council of 16 February 1998, amending Directive 93/38/EEC coordinating the procurement procedures of entities operating in the water, energy, transport and telecommunications sectors or, at all events, by failing to communicate the same to the Commission, the French Republic has failed to comply with its obligations under that directive.
2) να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα, βάσει του άρθρου 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.»
Under Article 2(1) of Directive 98/4 Member States were to bring into force the laws, regulations and administrative measures necessary to comply with the directive by 16 February 1999 and to inform the Commission thereof forthwith.
Υποθ. C-439/00
The Court:
21 Ιουνίου 2001 της οδηγίας στο
Orders the French Republic to pay the costs.'
«Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 98/4/ΕΚ — Μη μεταφορά εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας» (Τέταρτο τμήμα)
Advocate General J. Mischo delivered his Opinion at the sitting of the Fourth Chamber on 2 May 2001.
Φεβρουαρίου 1999 και να πληροφορήσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
He proposed the Court allow the Commission's application and, as a result:
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 28 Νοεμβρίου 2000, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 98/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών, ή, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή τις εν λόγω διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
Ί) declare that, by not adopting all the necessary laws, regulations and administrative measures necessary to comply with Directive 98/4/EC of the European Parliament and of the Council of 16 February 1998 amending Directive 93/38/EEC coordinating the procurement procedures of entities operating in the water, energy, transport and telecommunications sectors, the French Republic has failed to fulfil its obligations under that directive;
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
(Free movement of goods — Precious metals — Compulsory hallmark) (Fifth Chamber)
•1) Η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλες ης αναγκαίες νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 98/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος της ενέργειας των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή
By application lodged at the Court Registry on 5 February 1999, the Commission of the European Communities brought an action under Article 169 of the EC Treaty (now Article 226 EC) for a declaration that: by prohibiting the marketing in Ireland with the description and indication of fineness which they bear in their country of origin, of articles made from precious metals (gold, silver or platinum) lawfully manufactured and marketed in other Member States but not complying with