natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συγκεκριμένα, το τμήμα προσφυγών έκρινε, με τη σκέψη 14 της αποφάσεώς του, ότι ο σύνθετος όρος υποδηλώνει, για τον Γερμανό καταναλωτή, είτε χρηματοπιστωτικές πράξεις για τις οποίες έχει συσταθεί εμπράγματη ασφάλεια είτε πράξεις χρηματοδοτήσεως, ιδίως σε υποθέσεις ακινήτων, αλλά και σε άλλους τομείς, όπου απαιτείται η σύσταση εμπράγματης ασφάλειας 11.
In particular, the Board of Appeal states, in paragraph 14 of the contested decision, that this word will, for the German consumer, denote financial transactions guaranteed by securities and financing, notably in property affairs but also in other spheres where securities are needed.
Το τμήμα προσφυγών εξήγησε, με τη σκέψη 16 της αποφάσεώς του, ότι η λύση που δόθηκε με την απόφαση Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ 12δεν μπορεί να εφαρμοσθεί εν προκειμένω, διότι στην περίπτωση εκείνη το Δικαστήριο στηρίχθηκε στη συντακτικώς ασυνήθη παράθεση των λέξεων για να κρίνει ότι το σύμπλεγμα BABY-DRY (αντί 10 — Απόφαση του Πρωτοδικείου της 22ας Ιουνίου 2004, T-185/02, Ruiz-Picasso κ.λπ. κατά ΓΕΕΑ — DaimlerChrysler (PICARO) (Συλλογή 2004, σ. II-1739, σκέψη 29).
11In paragraph 16, the Board of Appeal states that the Court of Justice’s solution in Proctor & Gamble v OHIM 12cannot be accepted in this case, since this judgment considered the unusual word order crucial to declaring 10 — Case T-185/02 Ruiz-Picasso and Others v OHIM — DaimlerChrysler (PICARO) [2004] ECR II-1739, para- graph 29.
Κατά το άρθρο 74, παράγραφος 1, του κανονισμού, οι εξεταστές του ΓΕΕΑ και, κατόπιν προσφυγής, τα τμήματα προσφυγών του ΓΕΕΑ οφείλουν να εξετάζουν τα πραγματικά περιστατικά προκειμένου να προσδιορίσουν αν συντρέχει, σε σχέση με το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, ένας από τους λόγους απαραδέκτου της καταχωρίσεως του άρθρου 7 του κανονισμού αυτού 8.
Under Article 74(1) of the regulation, OHIM examiners and, on appeal, the Boards of Appeal of OHIM are required to examine the facts of their own motion in order to determine whether the mark applied for falls under one of the grounds for refusal of registration laid down in Article 7 of the regulation.
Εντούτοις, διαπιστώνεται ότι η διάταξη αυτή δεν διευκρινίζει τον τρόπο με τον οποίο το ΓΕΕΑ πρέπει να πραγματοποιεί αυτή την εξέταση.
8However, this provision clearly does not state in what way OHIM is to carry out this examination of the facts.
Κατά πάγια νομολογία του Πρωτοδικείου και όπως επισημάνθηκε με τη σκέψη 19 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών δεν χρειάζεται να θεμελιώνει τις αποφάσεις του σε συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία 9.
It is evident from the caselaw of the Court of First Instance, as the judgment under appeal in this case points out in paragraph 19, that the Board of Appeal is not obliged to justify its action by the production of evidence.
Από τη νομολογία του Πρωτοδικείου προκύπτει επίσης ότι το τμήμα προσφυγών μπορεί να στηρίξει την ανάλυσή του σε πραγματικά περιστατικά τα οποία απορρέουν από την κοινή πείρα που αποκτάται στην πράξη από την εμπορία προϊόντων ευρείας καταναλώσεως και είναι
9It is also clear from the caselaw of the Court of First Instance that the Board of Appeal may base its analysis on facts arising from practical experience generally acquired from the marketing of general consumer goods which are likely to be known by anyone and are in
8 — Αποφάσεις της 22ας Ιουνίου 2006, C-25/05 P, Storck κατά ΓΕΕΑ (Συλλογή 2006, σ.
8 — Case C-25/05 P Storck v OHIM [2006] ECR I-5719, paragraph 50, and Case C-273/05 P OHIM v Celltech [2007] ECR I-2883, paragraph 38.
9 — Αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 8ης Ιουλίου 2004, T-289/02, Telepharmacy Solutions κατά ΓΕΕΑ (TELEPHARMACY SOLUTIONS) (Συλλογή 2004, σ.
9 — Case T-289/02 Telepharmacy Solutions v OHIM (TELEPHARMACY SOLUTIONS) [2004] ECR II-2851, paragraph 54, and Case T-19/04 Metso Paper Automation v OHIM (PAPERLAB) [2005] ECR II-2383, paragraph 34.
12 — Προπαρατεθείσα απόφαση.
12 — Cited in footnote 6.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-304/06 P dry baby) δεν ήταν περιγραφικό για πάνες βρεφών, ενώ αυτό το στοιχείο της ασυνήθους διαδοχής των λέξεων 13δεν συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση 14.
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-304/06 P that ‘BABY-DRY’ (instead of dry baby) was not descriptive of babies’ nappies; there is no such unusual 13 sequence of words in the present case.
οι επίμαχοι όροι, οι οποίοι λαμβανόμενοι μεμονωμένως στερούνται διακριτικού χαρακτήρα, δεν μπορούν να αποκτήσουν διακριτικό χαρακτήρα ούτε συνδυαζόμενοι σε μία σύνθετη λέξη, ενώ έπρεπε να στηρίξει την εκτίμησή του στον τρόπο με τον οποίο ο μέσος καταναλωτής αντιλαμβάνεται τη λέξη που προκύπτει από το συνδυασμό τους.
14 that the elements concerned, which are not distinctive if viewed alone, also cannot become distinctive when they are combined, instead of basing its assessment on the average consumer’s perception of this combination as a whole.
Β — Επί του δεύτερου λόγου αναιρέσεως
B — The second ground of appeal
Η αναιρεσείουσα προσάπτει, κατ’ αρχάς, στο Πρωτοδικείο ότι έλαβε ως δεδομένο ότι
The appellant first criticises the Court of First Instance for relying on the argument
879: κατά την άποψη των συγγραφέων, ο συνδυασμός λέξεων δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι ο σύνθετος όρος που προκύπτει υπερισχύει των στοιχείων που τον απαρτίζουν.
879: according to these authors, in principle, combining words does not make a whole into more than the sum of its parts.
Αυτό συμβαίνει όταν λέξεις οι οποίες δεν χρησιμοποιούνται γενικώς μαζί συνδυάζονται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να προκύψει ένας σύνθετος όρος, ευμνημόνευτος και ασυνήθης ως προς τη δομή του.
This does not apply, however, where words that are not usually used in combination are combined in such a way as to form a compound word which is unusual in its structure and can be easily memorised.
Οι ήσσονος σημασίας παραλλαγές, όπως η ένωση λέξεων που συνήθως απαντούν χωριστές, δεν αρκούν για να προσδώσουν διακριτικό χαρακτήρα, εκτός αν η συνολική εντύπωση που προκαλείται είναι εντελώς διαφορετική.
Minor stylistic variations, such as joining words that are normally separated, change nothing with regard to lack of distinctiveness, unless a completely different overall impression is created.
15 — Με την προπαρατεθείσα απόφαση ΓΕΕΑ κατά Celltech, το Δικαστήριο επιβεβαίωσε την απόφαση με την οποία το Πρωτοδικείο έκρινε ότι το τμήμα προσφυγών όφειλε να θεμελιώσει, παραδείγματος χάρη με παραπομπή σε επιστημονικά συγγράμματα, την ακρίβεια του περιεχομένου των διαπιστώσεων στις οποίες στηρίχθηκε για να καταλήξει ότι το σήμα CELLTECH έχει περιγραφικό χαρακτήρα, καθόσον το τμήμα προσφυγών εκτίμησε, απλώς, ότι «ο όρος “CELLTECH” μπορεί να γίνει, αμέσως και χωρίς αμφισημία, αντιληπτός από τον καταναλωτή στον οποίο απευθύνεται ως όρος που δηλώνει δραστηριότητες του κλάδου της τεχνολογίας των κυττάρων, καθώς και προϊόντα, συσκευές και υλικά που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο αυτών των δραστηριοτήτων ή προκύπτουν από αυτές».
15 — In OHIM v Celltech, cited in footnote 8, the Court of Justice confirmed the judgment of the Court of First Instance, which held that the Board of Appeal should have established, for example by referring to scientific literature, the correctness of the findings on the basis of which it held that the mark CELLTECH is descriptive, while the Board of Appeal had found that ‘the combination “CELLTECH” will immediately and unambiguously be perceived by the relevant consumer [specialists and average consumers] as designating activities in the field of cell technology and products, apparatus and equipment used in connection with or resulting from such activities’.
Εντούτοις, εν προκειμένω, δεν χωρεί, κατά κυριολεξία, «επιστημονική απόδειξη»·η εκτίμηση του όρου «eurohypo» έχει, κατ’ ανάγκην, υποκειμενικό χαρακτήρα.
In this case, however, there cannot properly speaking be any ‘scientific proof’ to be adduced; assessing the word ‘eurohypo’ necessarily supposes a subjective assessment.
Πράγματι, μόνον το γεγονός ότι καθένα από τα στοιχεία αυτά, λαμβανόμενο μεμονωμένως, στερείται διακριτικού χαρακτήρα δεν αποκλείει το να διαθέτει τέτοιο χαρακτήρα ο σύνθετος όρος που σχηματίζεται από τον συνδυασμό τους 17.
17 the mere sum of its parts: that assumes either that because of the unusual nature of the combination in relation to the goods or services the word creates an impression which is sufficiently far removed from that produced by the mere combination of meanings lent by the elements of which it is composed, with the result that the word is more than the sum of its parts, or that the word has become part of everyday language and has acquired its own meaning, with the result that it is now independent of its elements.
Το Πρωτοδικείο επισήμανε, κατ’ αρχάς, με τη σκέψη 51 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ότι ορθώς το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι το οικείο κοινό αντιλαμβάνεται το στοιχείο «euro», στον χρηματοπιστωτικό τομέα, είτε ως το νόμισμα που κυκλοφορεί εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ως περιγραφικό αυτού του νομισματικού χώρου είτε ακόμη, όπως προτείνει η αναιρεσείουσα, ως σύντμηση της λέξης «Europe».
The Court of First Instance first of all stated, in paragraph 51 of the judgment under appeal, that the Board of Appeal had rightly observed that the public concerned perceived ‘euro’, in the financial field, as the currency which is in circulation in the European Union and which describes that monetary area or also, as the appellant claims, as the abbreviation of the word ‘Europe’.
Επομένως, κατά το Πρωτοδικείο, το στοιχείο αυτό υποδηλώνει, τουλάχιστον σε μία από τις πιθανές σημασίες του, ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των επίμαχων χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.
That element therefore designates, according to the Court of First Instance, at least in one of its possible meanings, a characteristic of the financial services in question.
Ακολούθως, το Πρωτοδικείο υπογράμμισε με τη σκέψη 52 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ότι ορθώς το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι το στοιχείο «hypo» γίνεται αντιληπτό από τον μέσο καταναλωτή ως σύντμηση του όρου «hypothèque».
The Court of First Instance next stated, in paragraph 52 of the judgment under appeal, that the Board of Appeal had rightly held that in the context of financial services ‘hypo’ was understood by the average consumer as an abbreviation of the term ‘hypothek’.
Το Πρωτοδικείο έκρινε, συναφώς, με τη σκέψη 55 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ότι, αφενός, το λεκτικό σημείο EUROHYPO αποτελεί, απλώς, συνδυασμό δύο περιγραφικών στοιχείων, ο οποίος δεν δημιουργεί αρκετά διαφορετική εντύπωση από αυτή που προκαλεί η απλή σώρευση των στοιχείων που το απαρτίζουν, ώστε να υπερισχύει του αθροίσματος των στοιχείων αυτών και, αφετέρου, η αναιρεσείουσα όχι μόνο δεν απέδειξε ότι αυτή η σύνθετη λέξη έχει περάσει στην καθημερινή γλώσσα και έχει αποκτήσει δική της σημασία, αλλά, αντιθέτως, υποστήριξε ότι το λεκτικό σημείο EUROHYPO δεν χρησιμοποιείται στην κοινή γερμανική γλώσσα για την περιγραφή χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.
The Court of First Instance concluded from this, in paragraph 55, that, first, the word sign EUROHYPO is a straightforward combination of two descriptive elements, which does not create an impression sufficiently far removed from that produced by the mere combination of the elements of which it is composed to amount to more than the sum of its parts and that, secondly, the appellant did not show that that compound word had become part of everyday language and had acquired a meaning of its own, but argued, to the contrary, that the word sign EUROHYPO has not become part of everyday German for describing financial services.
Στη συνέχεια, το Πρωτοδικείο υπενθύμισε με τη σκέψη 54 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ότι, κατά πάγια νομολογία, ένα σήμα που συνίσταται σε λέξη αποτελούμενη από πλείονα στοιχεία, καθένα από τα οποία περιγράφει χαρακτηριστικά των προϊόντων ή των υπηρεσιών που αφορά η καταχώριση, είναι και το ίδιο περιγραφικό των χαρακτηριστικών των προϊόντων ή των υπηρεσιών αυτών, εκτός αν υπάρχει αισθητή διαφορά
The Court of First Instance then pointed out, in paragraph 54, that it is clear from the caselaw that a mark consisting of a word composed of elements, each of which is descriptive of characteristics of the goods or services in respect of which registration is sought, is itself descriptive of the characteristics of those goods or services unless there is a perceptible difference between the word and
Η αναιρεσείουσα συγκρίνει την υπό κρίση υπόθεση με εκείνες επί των οποίων εκδόθηκαν οι αποφάσεις SΑΤ.1 κατά ΓΕΕΑ και Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ. Στην πρώτη από αυτές, ένας από τους λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο αναίρεσε την απόφαση του Πρωτοδικείου ήταν ότι το Πρωτοδικείο δεν 17 — Προπαρατεθείσα απόφαση SAT.1 κατά ΓΕΕΑ, σκέψη 28.
The appellant compares this case to the judgments in SAT.1 v OHIM and Proctor & Gamble v OHIM. In the first of these judgments, it was in particular because the Court 17 — SAT.1 v OHIM, cited in footnote 5, paragraph 28.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-304/06 P εξέδωσε στις 14 Ιουνίου 2007 ότι το σημείο EUROPIG δεν μπορεί να καταχωρισθεί, μεταξύ άλλων, για αλλαντικά, καθόσον δεν δημιουργεί «εντύπωση η οποία [να] απέχει επαρκώς από αυτήν που προκαλεί η απλή παράθεση [των] λεκτικών στοιχείων [που το] συνθέτουν, [ώστε να μπορεί] να μεταβάλει την έννοια ή το περιεχόμενό του» 22.
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-304/06 P alia, meat products, since this sign does not create ‘an impression sufficiently far removed from that produced by the mere juxtaposition of the verbal elements of which it is composed as to modify the meaning or the scope’. 22
Επομένως, δεν μπορεί να ευδοκιμήσει το επιχείρημα της αναιρεσείουσας ότι το Πρωτοδικείο παρέλειψε να εκτιμήσει τη συνολική εντύπωση που προκαλεί το λεκτικό σημείο EUROHYPO.
Therefore, the appellant’s argument that the Court of First Instance did not assess the overall impression arising from the word sign ‘EUROHYPO’ should not be accepted.
έλαβε υπόψη την ύπαρξη ευρηματικών στοιχείων στη συνολική εντύπωση που προκαλεί το λεκτικό σύμπλεγμα SAT.2 18.
18 In the present case, contrary to what the appellant maintains, there is no element of imaginativeness introducing any originality that might confer the slightest distinctiveness on the word sign EUROHYPO.
Όσον αφορά την εκ μέρους της αναιρεσείουσας επίκληση της αποφάσεως Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ, αρκεί, όπως υπογραμμίζει το ΓΕΕΑ, η επισήμανση ότι το Πρωτοδικείο έκρινε με τη σκέψη 56 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ότι το σύμπλεγμα BABY-DRY ήταν ένα λεξιλογικό εφεύρημα, ασύνηθες ως προς τη δομή του 19, ενώ δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο στην περίπτωση του λεκτικού σημείου EUROHYPO. Όπως προκύπτει από την απόφαση Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ, οποιαδήποτε αισθητή διαφορά μεταξύ του λεκτικού συμπλέγματος του οποίου ζητείται η καταχώριση και των όρων που χρησιμοποιούνται στην καθημερινή γλώσσα από την οικεία κατηγορία καταναλωτών για τον προσδιορισμό του προϊόντος ή της υπηρεσίας ή των ουσιωδών τους χαρακτηριστικών θα μπορούσε να προσδώσει στο λεκτικό αυτό σύμπλεγμα τον διακριτικό χαρακτήρα που απαιτείται για την καταχώρισή του ως σήματος 20. Εντούτοις, εν προκειμένω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι δεν υπάρχει αισθητή διαφορά μεταξύ του σύνθετου λεκτικού σημείου και του αθροίσματος των συνδηλώσεων των περιγραφικών στοιχείων που το απαρτίζουν 21. 41.
As to the appellant’s reference to the judgment in Proctor & Gamble v OHIM, it is sufficient, as OHIM has pointed out, to note that paragraph 56 of the judgment under appeal indicated that the word combination BABY-DRY was a lexical invention which had an unusual structure, 19which is not the case with the word sign EUROHYPO. According to the judgment in Proctor & Gamble v OHIM, any perceptible difference between the combination of words submitted for registration and the terms used in the common parlance of the relevant class of consumers to designate the goods or services or their essential characteristics is apt to confer distinctive character on the word combination enabling it to be registered as a trade mark. 20In the present case, it must be said that there is no perceptible difference between the compound sign and the sum of the meanings lent by its descriptive elements. 21 41.
Η αναιρεσείουσα προσάπτει, ακολούθως, στο Πρωτοδικείο ότι ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού, καθόσον εφάρμοσε το κριτήριο ότι ένα σήμα αποτελούμενο από περιγραφικά στοιχεία μπορεί να θεωρηθεί ως δυνάμενο να καταχωρισθεί αν η σύνθετη λέξη έχει περάσει στην καθημερινή γλώσσα και έχει αποκτήσει δική της σημασία.
The appellant next criticises the Court of First Instance for having incorrectly interpreted Article 7(1)(b) of the regulation by using the criterion according to which a mark made up of descriptive components may be capable of registration if the compound word has entered general linguistic use and has acquired a meaning of its own.
Κατά την αναιρεσείουσα, το κριτήριο αυτό ασκεί επιρροή αποκλειστικώς και μόνο στο πλαίσιο του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού.
According to the appellant, that criterion is relevant only in the context of Article 7(1)(c).
Αξίζει, επίσης, να επισημανθεί ότι το Πρωτοδικείο έκρινε με απόφαση που
It is also interesting to note that, in a judgment of 14 June 2007, the Court of First Instance took the view that the word sign EUROPIG could not be registered for, inter
18 — Προπαρατεθείσα απόφαση SAT.1 κατά ΓΕΕΑ, σκέψη 35.
18 — SAT.1 v OHIM, cited in footnote 5, paragraph 35.
Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Πρωτοδικείο επιβεβαίωσε, κατ’ ουσίαν,
The judgment under appeal confirmed the decision of the Board of Appeal, which
20 — Όπ.π., σκέψη 40.
19 — Proctor & Gamble v OHIM, cited in footnote 6, paragraph 43. 20 — Ibid., paragraph 40.
22 — Απόφαση της 14ης Ιουνίου 2007, T-207/06, Europig SA κατά ΓΕΕΑ (Συλλογή 2007, σ. II-1961, σκέψη 35).
22 — Case T-207/06 Europig v OHIM (EUROPIG) [2007] ECR II-1961, paragraph 35.
21 — Σχετικά με την έννοια «αισθητή διαφορά», βλ. σημεία 69 επ. των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα Ruiz-Jarabo Colomer της 31ης Ιανουαρίου 2002 στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 2004, C-363/99, Koninklijke KPN Nederland (Συλλογή 2002, σ. I-1619).
21 — On the concept of ‘perceptible difference’, see the Opinion of Advocate General Ruiz-Jarabo Colomer in Case C-363/99 Koninklijke KPN Nederland [2004] ECR I-1619, point 69 et seq.
EUROHYPO κατά ΓΕΕΑ την απόφαση του τμήματος προσφυγών, το οποίο έκρινε ότι το λεκτικό σημείο EUROHYPO είναι περιγραφικό, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού, των ακόλουθων υπηρεσιών: «χρηματοπιστωτικές υποθέσεις·νομισματικές υποθέσεις·κτηματομεσιτικές υποθέσεις, χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, χρηματοδοτήσεις».
EUROHYPO v OHIM tion pursues an aim which is in the public interest, 24which requires that descriptive considered inter alia that the word sign EUROHYPO was descriptive of ‘financial affairs; monetary affairs; real estate affairs; provision of financial services; financing’, under reference to Article 7(1)(b) of the regulation.
συμφέροντος τον οποίο επιδιώκει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 24απαιτεί να μπορούν να χρησιμοποιούνται ελεύθερα από όλους οι ενδείξεις ή τα σημεία που είναι περιγραφικά των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων των υπηρεσιών ή των προϊόντων για τα οποία ζητείται η καταχώριση 25.
signs or indications relating to the characteristics of goods or services in respect of which registration is sought may be freely used by all.
Η δε έννοια του γενικού συμφέροντος που διέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού συμπίπτει με τη βασική λειτουργία του σήματος, η οποία είναι να εγγυάται στον καταναλωτή ή τον τελικό χρήστη την ταυτότητα προελεύσεως του φέροντος το σήμα προϊόντος ή υπηρεσίας, παρέχοντάς του τη δυνατότητα να διακρίνει, χωρίς κίνδυνο συγχύσεως, το προϊόν αυτό ή την υπηρεσία αυτήν από προϊόντα ή υπηρεσίες άλλης προελεύσεως 26.
25The notion of public interest underlying Article 7(1)(b) of the regulation is indissociable from the essential function of a trade mark which is to guarantee the identity of the origin of the marked product or service to the consumer or end-user by enabling him, without any possibility of confusion, to distinguish the product or service from others which have another origin. 26
Εντούτοις, το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού πραγματεύεται ρητώς «τα σήματα που στερούνται διακριτικού χαρακτήρα».
However, Article 7(1)(b) of the regulation refers expressly to ‘trade marks which are devoid of any distinctive character’.
Η αμέσως επόμενη διάταξη, ήτοι το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού, είναι εκείνη η οποία δίνει παραδείγματα σημείων ή ενδείξεων που δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται ως σήματα λόγω του περιγραφικού τους χαρακτήρα.
It is the following subparagraph, namely Article 7(1)(c) of the regulation, which gives examples of signs or indications that cannot be used as trade marks because of their descriptive nature.
Εντούτοις, το Δικαστήριο 27, διαπιστώνοντας ότι τα αντίστοιχα πεδία εφαρμογής των στοιχείων β΄ και γ΄ του άρθρου 7, παράγραφος 1, του κανονισμού προφανώς αλλη-
However, the Court, 27 finding that there is a clear overlap between the scope of the grounds set out in Article 7(1)(b) to (d) of
893: οι συγγραφείς θεωρούν ότι η ratio legis του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού είναι η «Freihaltungsbedürfnis» (ανάγκη αποτροπής της μονοπωλήσεως των σχετικών εννοιών).
893: the authors explain that the rationale of Article 7(1)(c) is the ‘Freihaltungsbedürfnis’ (requirement that this concept should not be monopolised).
Έξάλλου, το Δικαστήριο έχει επανειλημμένως τονίσει, όπως υπενθύμισε το Πρωτοδικείο με τη σκέψη 42 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι καθένας από τους λόγους απαραδέκτου που απαριθμεί το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού είναι αυτοτελής και απαιτεί χωριστή εξέταση.
In addition, the Court of Justice has pointed out many times, as, for that matter, is mentioned in paragraph 42 of the judgment under appeal, that each of the grounds for refusal to register listed in Article 7(1) of the regulation is independent of the others and calls for separate examination.
Κατά πάγια νομολογία, οι λόγοι απαραδέκτου πρέπει να ερμηνεύονται με γνώμονα το γενικό συμφέρον που υπαγορεύει καθέναν από αυτούς.
According to the Court, the various grounds for refusal must be interpreted in the light of the public interest underlying each of them.
Το γενικό συμφέρον, το οποίο λαμβάνεται υπόψη σε κάθε περίπτωση, μπορεί και πρέπει να αντανακλά διαφορετικές εκτιμήσεις ανάλογα με τον αντίστοιχο λόγο απαραδέκτου 23.
The public interest taken into account may, or even must, reflect different considerations, depending on the ground for refusal in question.
Ο σκοπός γενικού
23Article 7(1)(c) of the regula-
26 — Προπαρατεθείσα απόφαση SAT.1 κατά ΓΕΕΑ, σκέψεις 23 και 27, και προπαρατεθείσα απόφαση BioID κατά ΓΕΕΑ, σκέψη 60. Βλ., μεταξύ άλλων, Monteiro, J., «La marque verbale: examen des décisions majeures concernant l’appréciation des motifs absolus», Propriété industrielle, Μάρτιος 2006.
26 — SAT.1 v OHIM, cited in footnote 5, paragraphs 23 and 27, and BioID v OHIM, cited in footnote 23, paragraph 60. See, inter alia, Monteiro, J., ‘La marque verbale: examen des décisions majeures concernant l’appréciation des motifs absolus’, Propriété industrielle, March 2006.
23 — Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 29ης Απριλίου 2004, C-456/01 P και C-457/01 P, Henkel κατά ΓΕΕΑ (Συλλογή 2004, σ.
27 — Koninklijke KPN Nederland, cited in footnote 21, paragraphs 67 and 85, and Case C-265/00 Campina Melkunie [2004] ECR I-1699, paragraphs 8 and 18.
27 — Προπαρατεθείσα απόφαση Koninklijke KPN Nederland, σκέψεις 67 και 85, και απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 2004, C-265/00, Campina Melkunie, (Συλλογή 2004, σ. I-1699, σκέψεις 8 και 18).
23 — See, inter alia, Joined Cases C-456/01 P and C-457/01 P Henkel v OHIM [2004] ECR I-5089, paragraphs 45 and 46; SAT.1 v OHIM, cited in footnote 5, paragraph 25; and Case C-37/03 P BioID v OHIM [2005] ECR I-7975, paragraph 59.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-304/06 P γραφικά σημεία στερούνται, κατά γενικό κανόνα, διακριτικού χαρακτήρα 31.
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-304/06 P a general rule also devoid of any distinctive character.