natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή προσθέτει ότι μια τέτοια προϋπόθεση δεν προκύπτει ούτε από το σκεπτικό ούτε από το διατακτικό της προμνησθείσας απόφασης Kühne & Heitz. 31
Nor, the Commission adds, does such a condition follow from the grounds or operative part of the judgment in Kühne & Heitz. 31
Περαιτέρω, η Kempter και η Επιτροπή παρατηρούν ότι η υποχρέωση προδικαστικής παραπομπής που υπέχουν τα αποφαινόμενα σε τελευταίο βαθμό εθνικά δικαστήρια, κατά το άρθρο 234, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, δεν εξαρτάται από το αν οι διάδικοι υπέβαλαν σχετικό αίτημα στα εν λόγω δικαστήρια.
Second, Kempter and the Commission observe that the obligation, under the third paragraph of Article 234 EC, on national courts ruling at final instance to make a reference for a preliminary ruling cannot depend either on the parties requesting them to make such a reference.
Τέλος, η Φινλανδική Κυβέρνηση θεωρεί ότι, αφενός, η υποχρέωση των διαδίκων της κύριας δίκης να έχουν επικαλεστεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου εσφαλμένη ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου θα καθιστούσε πρακτικώς αδύνατη την άσκηση των δικαιωμάτων που αναγνωρίζει η κοινοτική έννομη τάξη και θα παραβίαζε την αρχή της αποτελεσματικότητας.
Finally, the Finnish Government submits that a need for the parties to the main proceedings to have pleaded misinterpretation of Community law before the national court could render the exercise of rights conferred by Community law impossible in practice and thus run counter to the principle of effectiveness.
Αφετέρου, το γεγονός ότι ένα εθνικό δικαστήριο δεν αναγνώρισε τη σημασία ενός ζητήματος κοινοτικού δικαίου δεν πρέπει να αποβαίνει σε βάρος του θιγόμενου ιδιώτη.
Nor should the fact that a national court has not recognised the significance of a question of Community be held against the citizen affected.
Η Τσεχική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η επανεξέταση και η ανάκληση διοικητικής απόφασης που έχει καταστεί απρόσβλητη προϋποθέτουν ότι, αφενός, ο ενδιαφερόμενος έχει προσβάλει την απόφαση αυτή ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων με επίκληση του κοινοτικού δικαίου μόνον αν τα δικαστήρια αυτά δεν έχουν, βάσει του εσωτερικού δικαίου, ούτε την ευχέρεια ούτε την υποχρέωση να εφαρμόζουν αυτεπαγγέλτως το κοινοτικό δίκαιο και, αφετέρου, το γεγονός αυτό δεν παραβιάζει τις αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας.
The Czech Government submits that review and withdrawal of a final decision by an administrative authority can be limited so as to require the person concerned to have relied on Community law when contesting that decision before the national courts only where those courts do not have, under domestic law, the power or the obligation to apply Community law of their own motion and that does not impede observance of the principles of equivalence and effectiveness.
Απάντηση του Δικαστηρίου
The Court’s answer
Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο πρώτο ερώτημα, υπενθυμίζεται καταρχάς ότι, κατά πάγια νομολογία, τα διοικητικά όργανα των κρατών μελών πρέπει να τηρούν, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, τους κανόνες τους κοινοτικού δικαίου (βλ. αποφάσεις της 12ης Ιουνίου 1990, C-8/88, Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1988, σ.
In answering the first question, it should be remembered first of all that, in accordance with settled case-law, all the authorities of the Member States have the task of ensuring observance of the rules of Community law within the sphere of their competence (see Case C-8/88 Germany v Commission [1990] ECR I-2321, paragraph 13, and Kühne & Heitz, paragraph 20). 35
Υπενθυμίζεται περαιτέρω ότι η ερμηνεία που το Δικαστήριο δίδει, κατά την άσκηση της αρμοδιότητας που του παρέχει το άρθρο 234 ΕΚ, σε κανόνα του κοινοτικού δικαίου διαφωτίζει και διευκρινίζει, όταν χρειάζεται, το περιεχόμενο και τη σημασία του κανόνα αυτού, όπως αυτός πρέπει ή θα έπρεπε να νοείται και να εφαρμόζεται
It should also be remembered that the interpretation which, in the exercise of the jurisdiction conferred upon it by Article 234 EC, the Court gives to a rule of Community law clarifies and defines, where necessary, the meaning and scope of that rule as it must be, or ought to have been, understood and applied from the time of its
Ι-743, σκέψη 43, και προμνησθείσα Kühne & Heitz, σκέψη 21). Με άλλα λόγια, μια προδικαστική απόφαση έχει αμιγώς ερμηνευτική και όχι πρωτογενή αξία, με συνέπεια τα αποτελέσματά της να ανάγονται, καταρχήν, στην ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος του ερμηνευομένου κανόνα (βλ., σχετικώς, απόφαση της 19ης Οκτωβρίου 1995, C-137/94, Richardson, Συλλογή 1995, σ. I-3407, σκέψη 33). 36
2008 — CASE C-2/06 coming into force (see, inter alia, Case 61/79 Denkavit italiana [1980] ECR 1205, paragraph 16; Case C-50/96 DeutscheTelekom [2000] ECR I-743, paragraph 43; and Kühne & Heitz, paragraph 21). In other words, a preliminary ruling does not create or alter the law, but is purely declaratory, with the consequence that in principle it takes effect from the date on which the rule interpreted entered into force (see, to this effect, Case C-137/94 Richardson [1995] ECR I-3407, paragraph 33). 36
Εντεύθεν προκύπτει ότι, σε παρόμοια υπόθεση με εκείνη της κύριας δίκης, το διοικητικό όργανο πρέπει να εφαρμόζει, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, τον κατ’ αυτόν τον τρόπο ερμηνευθέντα κανόνα δικαίου ακόμη και σε έννομες σχέσεις που δημιουργήθηκαν πριν από την έκδοση της αποφάσεως με την οποία το Δικαστήριο αποφαίνεται επί του ζητήματος ερμηνείας (βλ. προμνησθείσα απόφαση Kühne & Heitz, σκέψη 22, και, σχετικώς, αποφάσεις της 3ης Οκτωβρίου 2002, C-347/00, Barreira Pérez, Συλλογή 2002, σ. I-8191, σκέψη 44·της 17ης Φεβρουαρίου 2005, C-453/02 και C-462/02, Linneweber και Ακριτίδης, Συλλογή 2005, σ. I-1131, σκέψη 41, καθώς και της 6ης Μαρτίου 2007, C-292/04, Meilicke κ.λπ., Συλλογή 2007, σ. Ι-1835, σκέψη 34). 37
It follows that, in a case such as the main proceedings, a rule of Community law as thus interpreted must be applied by an administrative body within the sphere of its competence even to legal relationships which arose and were formed before the Court gave its ruling on the request for interpretation (see Kühne & Heitz, paragraph 22, and, to this effect, Case C-347/00 Barreira Pérez [2002] ECR I-8191, paragraph 44; Joined Cases C-453/02 and C-462/02 Linneweber and Akritidis [2005] ECR I-1131, paragraph 41; and Case C-292/04 Meilicke and Others [2007] ECR I-1835, paragraph 34). 37
Πάντως, όπως επισήμανε το Δικαστήριο, η νομολογία αυτή πρέπει να ερμηνευθεί υπό το φως της αρχής της ασφάλειας δικαίου που περιλαμβάνεται στις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου.
However, as the Court has pointed out, this caselaw must be read in the light of the principle of legal certainty, which is one of the general principles recognised by Community law.
Συναφώς, διαπιστώνεται ότι η μη δυνατότητα προσβολής μιας διοικητικής απόφασης, λόγω εκπνοής των ευλόγων προθεσμιών προσβολής της ή, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης, εξαντλήσεως των ενδίκων μέσων, συμβάλλει στην ασφάλεια δικαίου και, επομένως, το κοινοτικό δίκαιο δεν επιβάλλει, καταρχήν, στο διοικητικό όργανο την υποχρέωση να επανεξετάσει μια διοικητική απόφαση που κατέστη απρόσβλητη (προμνησθείσα απόφαση Kühne & Heitz, σκέψη 24). 38
Finality of an administrative decision, which is acquired upon expiry of reasonable timelimits for legal remedies or, as in the main proceedings, by exhaustion of those remedies, contributes to such legal certainty, with the consequence that Community law does not require that administrative bodies be placed under an obligation, in principle, to reopen an administrative decision which has become final in that way (Kühne & Heitz, paragraph 24). 38
Ωστόσο, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, υπό ορισμένες συνθήκες, ένα εθνικό διοικητικό όργανο υποχρεούται, κατ’ εφαρμογή της αρχής της συνεργασίας που απορρέει από το άρθρο 10 ΕΚ, να επανεξετάσει μια διοικητική απόφαση που έχει καταστεί απρόσβλητη λόγω εξαντλήσεως των εθνικών ενδίκων μέσων, προκειμένου να
The Court has none the less held that specific circumstances may be capable, by virtue of the principle of cooperation arising from Article 10 EC, of requiring a national administrative body to review an administrative decision that has become final following the exhaustion of domestic remedies, in order to take account of the
KEMPTER λάβει υπόψη του την εντωμεταξύ δοθείσα από το Δικαστήριο ερμηνεία της κρίσιμης διάταξης του κοινοτικού δικαίου (βλ., σχετικώς, προμνησθείσα απόφαση Kühne & Heitz, σκέψη 27, και απόφαση της 19ης Σεπτεμβρίου 2006, C-392/04 και C-422/04, i-21 Germany και Arcor, Συλλογή 2006, σ. I-8559, σκέψη 52). 39
KEMPTER interpretation of a relevant provision of Community law given subsequently by the Court (see, to this effect, Kühne & Heitz, paragraph 27, and Joined Cases C-392/04 and C-422/04 i-21 Germany and Arcor [2006] ECR I-8559, paragraph 52). 39
Όπως επισημαίνει το αιτούν δικαστήριο, υπό το φως των σκέψεων 26 και 28 της προμνησθείσας απόφασης Kühne & Heitz, το Δικαστήριο, μεταξύ των προϋποθέσεων γένεσης παρόμοιας υποχρέωσης επανεξέτασης, έλαβε, ιδίως, υπόψη το γεγονός ότι η απόφαση του κρίνοντος σε τελευταίο βαθμό δικαστηρίου, δυνάμει της οποίας η επίμαχη διοικητική απόφαση κατέστη απρόσβλητη, στηρίχθηκε σε εσφαλμένη, βάσει μεταγενέστερης νομολογίας του Δικαστηρίου, ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου την οποία υιοθέτησε χωρίς να υποβάλει στο Δικαστήριο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως σύμφωνα με το άρθρο 234, τρίτο εδάφιο, ΕΚ. 40
As the referring court points out, in light of paragraphs 26 and 28 of Kühne & Heitz, the conditions capable of providing the basis for such an obligation of review that have been taken into account by the Court include the fact that the judgment of the court of final instance, by virtue of which the contested administrative decision became final, was, in the light of a decision given by the Court subsequent to it, based on a misinterpretation of Community law which was adopted without a question being referred to the Court for a preliminary ruling under the third paragraph of Article 234 EC. 40
Πάντως, το προδικαστικό ερώτημα που υποβλήθηκε εστιάζεται στο ζήτημα αν μια τέτοια προϋπόθεση πληρούται μόνον αν ο προσφεύγων της κύριας δίκης επικαλέστηκε το κοινοτικό δίκαιο στο πλαίσιο της ένδικης προσφυγής του κατά της επίμαχης διοικητικής απόφασης.
The present question referred for a preliminary ruling is designed to ascertain solely whether such a condition is met only if the claimant relied on Community law in the legal action brought by him against the administrative decision in question.
Πράγματι, όπως επισημαίνει ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 100 έως 104 των προτάσεών του, η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, της οποίας η
As the Advocate General explains in points 100 to 104 of his Opinion, the system of references for a preliminary ruling is based on a dialogue between one court and
Κατά τα λοιπά, όπως επισημαίνουν η Επιτροπή και ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 93 έως 95 των προτάσεών του, από τη διατύπωση της προμνησθείσας απόφασης Kühne & Heitz ουδόλως προκύπτει ότι ο προσφεύγων πρέπει να έχει επικαλεστεί στο πλαίσιο της εσωτερικού δικαίου ένδικης προσφυγής του το ζήτημα κοινοτικού δικαίου που αποτέλεσε στη συνέχεια αντικείμενο της προδικαστικής απόφασης του Δικαστηρίου. 44
Moreover, as observed by the Commission and by the Advocate General in points 93 to 95 of his Opinion, the wording of Kühne & Heitz does not in any way indicate that the claimant is required to have raised, in his legal action under domestic law, the point of Community law that was subsequently the subject of the Court’s preliminary ruling. 44
Επομένως, από την προμνησθείσα απόφαση Kühne & Heitz δεν προκύπτει ότι, για να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση που θέτει η απόφαση αυτή, πρέπει οι διάδικοι να έχουν επικαλεστεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου το επίμαχο ζήτημα του κοινοτικού δικαίου. Πράγματι, για να πληρούται η προϋπόθεση αυτή, αρκεί είτε το εθνικό δικαστήριο που αποφάνθηκε σε τελευταίο βαθμό να έλαβε υπόψη του το εν λόγω ζήτημα κοινοτικού δικαίου, του οποίου η ερμηνεία αποδείχθηκε εσφαλμένη υπό το φως μεταγενέστερης απόφασης του Δικαστηρίου, είτε το ζήτημα αυτό να μπορούσε να εξεταστεί αυτεπαγγέλτως από το εν λόγω εθνικό δικαστήριο. 45
It cannot therefore be inferred from Kühne & Heitz that, for the purposes of the third condition established by that judgment, the parties must have raised before the national court the point of Community law in question. In order for that condition to be satisfied, it is sufficient if either the point of Community law the interpretation of which proved to be incorrect in light of a subsequent judgment of the Court was considered by the national court ruling at final instance or it could have been raised by the latter of its own motion. 45
Συνεπώς, η απάντηση στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα είναι ότι, στο πλαίσιο διαδικασίας ενώπιον διοικητικού οργάνου με σκοπό την επανεξέταση διοικητικής απόφασης που κατέστη απρόσβλητη κατόπιν απόφασης δικαστηρίου κρίνοντος σε τελευταίο βαθμό, η οποία, βάσει μεταγενέστερης νομολογίας του Δικαστηρίου, στηρίχτηκε σε εσφαλμένη ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, το δίκαιο αυτό δεν απαιτεί ο προσφεύγων στην κύρια δίκη να έχει επικαλεστεί το κοινοτικό δίκαιο στο πλαίσιο της ένδικης προσφυγής που άσκησε κατά της εν λόγω διοικητικής απόφασης βάσει του εσωτερικού δικαίου.
Accordingly, the answer to the first question referred must be that, in the context of a procedure before an administrative body for review of an administrative decision that became final by virtue of a judgment, delivered by a court of final instance, which, in the light of a decision given by the Court subsequent to it, was based on a misinterpretation of Community law, Community law does not require the claimant to have relied on Community law in the legal action under domestic law which he brought against the administrative decision.
Το αιτούν δικαστήριο, με το δεύτερο ερώτημα, ερωτά στην ουσία αν το κοινοτικό δίκαιο επιβάλει χρονικό περιορισμό για την υποβολή αίτησης επανεξέτασης διοικητικής απόφασης που έχει καταστεί απρόσβλητη.
By its second question, the referring court essentially asks whether Community law imposes a limit in time for making an application for review of an administrative decision that has become final.
Η Kempter επισημαίνει, καταρχάς, ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν περιλαμβάνει ειδική διάταξη περί αποσβεστικής προθεσμίας ή παραγραφής του δικαιώματος επανεξέτασης.
Kempter notes first of all that Community law does not contain any specific provision relating to a timelimit or limitation period for an application for review.
Περαιτέρω, προσθέτει ότι, σύμφωνα με την προμνησθείσα απόφαση Kühne & Heitz, ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ασκήσει το δικαίωμά του επανεξέτασης της διοικητικής απόφασης που έχει καταστεί απρόσβλητη μόνον εφόσον το προβλέπει εθνική διάταξη. Για να κριθεί αν το δικαίωμα αυτό περιορίζεται χρονικά, πρέπει επομένως να ληφθούν υπόψη οι εθνικές διατάξεις περί παραγραφής. I - 463
It adds that, in accordance with Kühne & Heitz, the person concerned can assert his right to review of the administrative decision that has become final only in so far as a national provision so permits. Therefore, in order to decide whether or not this right is subject to a time-limit, the national provisions concerning limitation should be referred to. I - 463
Η Kempter ισχυρίζεται επίσης ότι, ακόμη και στην περίπτωση που θα είχαν αναλογική εφαρμογή οι κοινοτικές διατάξεις περί αποσβεστικής προθεσμίας ή παραγραφής, το αίτημά της δεν θα έπρεπε να θεωρηθεί εκπρόθεσμο, αφού υποβλήθηκε εντός τριών μηνών από την ανάπτυξη των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προμνησθείσα απόφαση Emsland-Stärke, ήτοι από το χρονικό σημείο από το οποίο θα μπορούσε να μεταβληθεί η πάγια νομολογία των γερμανικών δικαστηρίων.
Kempter also submits that, if Community provisions governing timelimits or limitation periods were to be applied by analogy, its application should still not be regarded as out of time, in view of the fact that it was lodged less than three years after the date of the Advocate General’s Opinion in Emsland-Stärke, that is to say the time from which a change in the German courts’ settled caselaw could have been envisaged.
Όσον αφορά την τέταρτη προϋπόθεση που έθεσε το Δικαστήριο με την προμνησθείσα απόφαση Kühne & Heitz, η Τσεχική και Φινλανδική Κυβέρνηση συμφωνούν με το αιτούν δικαστήριο ότι η προθεσμία που τάσσει το Δικαστήριο για την υποβολή αίτησης ανάκλησης διοικητικής απόφασης που έχει καταστεί απρόσβλητη εξαρτάται από την πραγματική γνώση της νομολογίας αυτής εκ μέρους του ενδιαφερομένου. 51
In the case of the fourth condition established by the Court in Kühne & Heitz, the Czech and Finnish Governments agree with the view expressed by the referring court that the timelimit which the Court thereby created for applying for review of an administrative decision that has become final should be linked to positive awareness of the caselaw on the part of the person concerned. 51
Εξάλλου, οι κυβερνήσεις αυτές υποστηρίζουν ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει τον χρονικό περιορισμό του δικαιώματος επανεξέτασης μιας παράνομης διοικητικής απόφασης.
They further submit that Community law does not prevent the right to apply for review of an unlawful administrative decision from being limited in time.
Επομένως, οι εθνικοί δικονομικοί κανόνες μπορούν εγκύρως να προβλέπουν ότι παρόμοιες αιτήσεις πρέπει να υποβάλλονται εντός ορισμένων προθεσμιών, αρκεί να τηρούνται οι αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας.
National procedural rules may thus legitimately provide that this type of application must be made within a specific period, provided that the principles of equivalence and effectiveness are observed.
Κατά την Επιτροπή, το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα αφορά μόνον το χρονικό διάστημα μεταξύ, αφενός, της έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου από την οποία προκύπτει η παρανομία της διοικητικής απόφασης και, αφετέρου, της υποβληθείσας από την Kempter αίτησης επανεξέτασης και ανάκλησης της εν λόγω διοικητικής απόφασης.
According to the Commission, the second question referred for a preliminary ruling concerns only the interval between delivery of the Court’s judgment causing the administrative decision to be unlawful and the application submitted by Kempter for review and withdrawal of that decision.
Εξάλλου, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η αρχή της δικονομικής αυτονομίας των κρατών μελών δεν επιτρέπει τον καθορισμό προθεσμίας σε κοινοτικό επίπεδο.
In addition, the Commission states that the principle of procedural autonomy of the Member States precludes the setting of a timelimit at Community level.
KEMPTER έθεσε η προμνησθείσα απόφαση Kühne & Heitz, με την πρόβλεψη ότι η προϋπόθεση αυτή απαιτεί ο ενδιαφερόμενος να απευθύνθηκε στο διοικητικό όργανο μόλις έλαβε γνώση της προδικαστικής απόφασης του Δικαστηρίου, από την οποία προκύπτει η παρανομία της διοικητικής απόφασης που έχει καταστεί απρόσβλητη, και εντός χρόνου, από της εκδόσεως της εν λόγω αποφάσεως, ο οποίος θεωρείται εύλογος από πλευράς αρχών του εθνικού δικαίου και σύμφωνος προς τις αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας. Απάντηση του Δικαστηρίου
KEMPTER be supplemented so as to require the person concerned to have complained to the administrative body immediately after becoming aware of the preliminary ruling of the Court causing the administrative decision that has become final to be unlawful, and within a period of time after delivery of the Court’s judgment which appears to be reasonable in light of the principles of national law and consistent with the principles of equivalence and effectiveness.
Όσον αφορά το ζήτημα του χρονικού περιορισμού για την υποβολή αίτησης επανεξέτασης, υπενθυμίζεται καταρχάς ότι στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προμνησθείσα απόφαση Kühne & Heitz η προσφεύγουσα εταιρία είχε ζητήσει την επανεξέταση και τροποποίηση της διοικητικής απόφασης εντός προθεσμίας που δεν υπερέβαινε τους τρεις μήνες από τότε που έλαβε γνώση της απόφασης της 5ης Οκτωβρίου 1994, C-151/93, Voogd Vleesimport en -export (Συλλογή 1994, σ. I-4915), από την οποία προέκυπτε η παρανομία της διοικητικής απόφασης. 55
With regard to the question of timelimits for making an application for review, it should be noted first of all that, in the case which gave rise to the judgment in Kühne & Heitz, the claimant undertaking applied for review and amendment of the administrative decision within a period not exceeding three months after it had become aware of the judgment in Case C-151/93 Voogd Vleesimport en -export [1994] ECR I-4915 which caused the administrative decision to be unlawful. 55
Βεβαίως, το Δικαστήριο, κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης επί της οποίας εκδόθηκε η προμνησθείσα απόφαση Kühne & Heitz, έκρινε ότι η διάρκεια της προθεσμίας εντός της οποίας υποβλήθηκε η αίτηση επανεξέτασης έπρεπε να ληφθεί υπόψη και δικαιολογούσε, σε συνδυασμό με τις λοιπές προϋποθέσεις που έθετε το αιτούν δικαστήριο, την επανεξέταση της επίμαχης διοικητικής απόφασης. Ωστόσο, το Δικαστήριο δεν απαιτεί η αίτηση επανεξέτασης να υποβάλλεται υποχρεωτικώς μόλις ο αιτών λάβει γνώση της νομολογίας του Δικαστηρίου επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση. I - 465
It is true that, in its assessment of the factual circumstances of the case which gave rise to the judgment in Kühne & Heitz, the Court held that the length of the period within which the application for review had been made was to be taken into consideration and, in conjunction with the other circumstances indicated by the referring court, justified review of the contested administrative decision. Nevertheless, the Court did not require that an application for review necessarily had to be made immediately after the applicant had become aware of the decision of the Court on which the application was based. I - 465
Ωστόσο, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, όπως επισημαίνει ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 132 και 134 των προτάσεών του, το κοινοτικό δίκαιο δεν επιτάσσει συγκεκριμένη προθεσμία για την υποβολή αίτησης επανεξέτασης.
It is clear that, as the Advocate General notes in points 132 and 134 of his Opinion, Community law does not impose any specific timelimit for making an application for review.
Συνεπώς, η τέταρτη προϋπόθεση που θέτει το Δικαστήριο με την προμνησθείσα απόφαση Kühne & Heitz δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως υποχρέωση υποβολής της επίμαχης αίτησης επανεξέτασης εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος αφότου ο αιτών έλαβε γνώση της νομολογίας του Δικαστηρίου επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση. 57
Consequently, the fourth condition referred to by the Court in Kühne & Heitz cannot be interpreted as an obligation to make the application for review in question within a certain specific period after the applicant has become aware of the decision of the Court on which the application itself is based. 57
I-4085, σκέψη 48, και της 24ης Σεπτεμβρίου 2002, C-255/00, Grundig Italiana, Συλλογή 2002, σ. I-8003, σκέψη 34).
Such timelimits are not liable to render practically impossible or excessively difficult the exercise of rights conferred by Community law (Grundig Italiana, paragraph 34).
Από την πάγια αυτή νομολογία προκύπτει ότι τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν, στο όνομα της αρχής της ασφάλειας δικαίου, ότι η αίτηση επανεξέτασης και ανάκλησης διοικητικής απόφασης που έχει καταστεί απρόσβλητη και είναι αντίθετη προς το κοινοτικό δίκαιο, όπως ερμηνεύθηκε μεταγενέστερα από το Δικαστήριο, πρέπει να υποβληθεί στην αρμόδια αρχή εντός εύλογης προθεσμίας.
It follows from that settled caselaw that the Member States may, on the basis of the principle of legal certainty, require an application for review and withdrawal of an administrative decision that has become final and is contrary to Community law as interpreted subsequently by the Court to be made to the competent administrative authority within a reasonable period.
Συνεπώς, η απάντηση στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα είναι ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν επιβάλλει χρονικό περιορισμό για την υποβολή αίτησης επανεξέτασης διοικητικής απόφασης που έχει καταστεί απρόσβλητη.
Consequently, the answer to the second question referred must be that Community law does not impose any limit in time for making an application for review of an administrative decision that has become final.