natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εξάλλου, το Πρωτοδικείο, με την προαναφερθείσα απόφαση Afrikanische Frucht-Compagnie και Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. κατά Επιτροπής, υπενθύμισε τις προϋποθέσεις θεμελιώσεως εξωσυμβατικής ευθύνης της Κοινότητας εκ νομίμου πράξεως, εφόσον αναγνωρισθεί μία τέτοια αρχή στο κοινοτικό δίκαιο (βλ., επίσης, επί του ζητήματος αυτού, τις ετήσιες εκθέσεις πεπραγμένων 2001, 2002 και 2003). Παραπέμποντας στις προηγούμενες αποφάσεις του, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι θα πρέπει, σε μια τέτοια περίπτωση, να συντρέχουν τρεις προϋποθέσεις που να αφορούν το υποστατό της φερομένης ζημίας, την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της εν λόγω ζημίας και της πράξεως που προσάπτεται στα όργανα της Κοινότητας, καθώς και τον ασυνήθη και ειδικό χαρακτήρα της ζημίας αυτής, διευκρινίζοντας ότι μία ζημία είναι «ειδική», όταν θίγει μία ειδική κατηγορία επιχειρηματιών κατά τρόπο δυσανάλογο σε σχέση με τους λοιπούς επιχειρηματίες και ότι είναι «ασυνήθης», όταν υπερβαίνει τα όρια των οικονομικών κινδύνων που είναι σύμφυτοι με τις δραστηριότητες του οικείου τομέα, ενώ η κανονιστική πράξη στην οποία οφείλεται η προβαλλόμενη ζημία δεν δικαιολογείται από γενικό οικονομικό συμφέρον. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το Πρωτοδικείο έκρινε ότι δεν είχε, προφανώς, αποδειχθεί η ύπαρξη μιας τέτοιας «χαρακτηριστικής» ζημίας. Τέλος, σημαντική και ενδιαφέρουσα είναι η διάταξη της 7ης Ιουνίου 2004, Τ-338/02, Segi κ.λπ. κατά Συμβουλίου [που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή· εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως (υπόθεση C-355/04 P)] 56.
Further, in Afrikanische Frucht-Compagnie and Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. v Commission, the Court of First Instance outlined the conditions which would give rise to the non-contractual liability of the Community in the event of the principle of such liability as a result of a lawful act being recognised in Community law (see, on that subject, the 2001, 2002 and 2003 Annual Reports). Citing its previous decisions, it thus considered that those three conditions would have to be met, namely the reality of the damage allegedly suffered, the causal link between it and the act on the part of the Community institutions, and the unusual and special nature of that damage, it being specified that damage is ‘special’ when it affects a particular class of economic operators in a disproportionate manner by comparison with other operators, and ‘unusual’ when it exceeds the limits of the economic risks inherent in operating in the sector concerned, the legislative measure that gave rise to the damage pleaded not being justified by a general economic interest. In that case, the Court of First Instance held that damage of that sort was manifestly not established. 121
Πράγματι, με τις αγωγές τους οι ενάγοντες ζητούσαν αποκατάσταση της ζημίας που υπέστησαν λόγω της αναγραφής τους στον κατάλογο που προσαρτήθηκε στην κοινή θέση 2001/931/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας 57
Finally, the order of 7 June 2004 in Case T-338/02 Segi and Others v Council, not yet published in the ECR (under appeal, Case C-355/04 P) 56 is interesting and important. By their action, the applicants seek compensation for damage suffered as a result of their being included in the list annexed to Council Common Position 2001/931/CFSP of 27
, όπως ενημερώθηκαν με τις κοινές θέσεις 2002/340 και 2002/462 58
December 2001 on the application of specific measures to combat terrorism, 57 updated by Common Positions 2002/340 and 2002/462.
Βλ., επίσης, την εκδοθείσα την ίδια ημέρα, Τ-333/02, Gestoras Pro-Amnistía κ.λπ. κατά Συμβουλίου [που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή· εκκρεμεί η εκδίκαση της αναιρέσεως (υπόθεση C-354/04 P)].
See also the order of the same date in Case T-333/02 Gestoras Pro-Amnistía and Others v Council, not yet published in the ECR; under appeal, Case C-354/04 P.
Κοινές θέσεις 2002/340/ΚΕΠΠΑ και 2002/462/ΚΕΠΠΑ που υιοθετήθηκαν από το Συμβούλιο δυνάμει των άρθρων 15 και 34 της Συνθήκης περί Ευρωπαϊκής Ενώσεως, της 2ας Μαΐου και της 17ης Ιουνίου 2002, αντιστοίχως (ΕΕ L 116, σ.
Common Positions 2002/340/CFSP and 2002/462/CFSP adopted by the Council pursuant to Articles 15 and 34 of the Treaty on European Union of 2 May and 17 June 2002 respectively (OJ 2002 L 116, p.
75, και ΕΕ L 160, σ. 32).
75, and OJ 2002 L 160, p. 32).
Επρόκειτο για το άρθρο 4, κατά το οποίο τα κράτη μέλη παρέχουν αμοιβαίως, διά της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις στα πλαίσια του τίτλου VI της Συνθήκης περί Ευρωπαϊκής Ενώσεως, την ευρύτατη δυνατή συνδρομή στην πρόληψη και καταπολέμηση τρομοκρατικών πράξεων.
Namely, Article 4, according to which the Member States are, through police and judicial cooperation in criminal matters within the framework of Title VI of the Treaty on European Union, to afford each other the widest possible assistance in preventing and combating terrorist acts.
Δραστηριότητα κ.λπ. κατά Επιτροπής, και της 12ης Μαΐου 2004, T-198/01 R ΙΙΙΙ, Technische Glaswerke Ilmenau κατά Επιτροπής, που δεν έχουν ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή) και των περιπτώσεων αναστολής εκτελέσεως μέχρις εκδικάσεως της κυρίας υποθέσεως, οι αιτήσεις που εξετάσθηκαν κατά το έτος 2004 απορρίφθηκαν, μεταξύ άλλων, η αίτηση της Αυτόνομης Περιφέρειας των Αζορών, περί αναστολής της εφαρμογής του νέου συστήματος αλιείας στη θαλάσσια ζώνη που περιβάλλει το εν λόγω αρχιπέλαγος (διάταξη της 8ης Ιουλίου 2004, Τ-37/04 R, Région autonome des Açores κατά Συμβουλίου /που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή), καθώς και η αίτηση της εταιρίας Microsoft.
The President of the Court of First Instance, in his capacity as judge responsible for granting interim relief, completed 34 interim relief cases. Apart from cases in which provisional measures were ordered for a limited period (orders of 21 January 2004 in Case T-217/03 R FNCBV v Commission and Case T-245/03 R FNSEA and Others v Commission and of 12 May 2004 in Case T-198/01 R III Technische Glaswerke Ilmenau v Commission, none yet published in the ECR) and the cases in which suspension of operation pending final judgment was granted, the applications with which the President dealt in 2004 were dismissed, in particular the application by the Autonomous Region of the Azores for suspension of the new fisheries rules applicable to Azorean waters (order of 8 July 2004 in Case T-37/04 R Região autónoma dos Açores v Council, not yet published in the ECR) and the application by Microsoft.
Πράγματι, όσον αφορά τη δεύτερη αυτή υπόθεση, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου, με διάταξη της 22ας Δεκεμβρίου 2004, Τ-201/04 R, Microsoft κατά Επιτροπής (που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή), έκρινε ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η Microsoft δεν αρκούσαν να αποδείξουν ότι η άμεση εκτέλεση των μέτρων επανορθώσεως που επέβαλε η Επιτροπή ήταν ικανά να της προκαλέσουν σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία.
In the latter case, the President of the Court of First Instance, by order of 22 December 2004 in Case T-201/04 R Microsoft v Commission, not yet published in the ECR, the President of the Court of First Instance found that the evidence adduced by Microsoft was not sufficient to show that the immediate enforcement of the remedies imposed by the Commission might cause Microsoft serious and irreparable damage.
Η υπόθεση αυτή ανέκυψε μετά την απόφαση της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2004 60 με την οποία διαπιστώθηκε ότι η Microsoft παρέβη το άρθρο 82 ΕΚ, χρησιμοποιώντας καταχρηστικώς τη δεσπόζουσα θέση της, με δύο χωριστές ενέργειες στις οποίες προέβη.
That case originated in the Commission’s decision of 24 March 2004 60finding that Microsoft had infringed Article 82 EC by abusing its dominant position by engaging in two distinct types of conduct.
Της επέβαλε, επίσης, πρόστιμο ύψους 497 εκατομμυρίων ευρώ.
The Commission also fined Microsoft more than EUR 497 million.
Η πρώτη από τις ενέργειες που επέσυραν τις κυρώσεις συνίστατο στην άρνηση της Microsoft να παράσχει στους ανταγωνιστές της «αφορώσες τη διαλειτουργικότητα πληροφορίες» και να επιτρέψει τη χρήση τους για την ανάπτυξη και τη διανομή ανταγωνιστικών προς τα δικά της προϊόντων στην αγορά των λειτουργικών συστημάτων διαμετακομιστών για ομάδες εργασίας, για το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του 1998 έως την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως.
The first type of conduct concerned Microsoft’s refusal to provide its competitors with certain ‘interoperability information’ and to authorise its use in the development and distribution of products competing with its own products on the work group server operating system market during the period October 1998 to the date of adoption of the decision.
Τα ειδικά στοιχεία περιλαμβάνουν ορισμένα χαρακτηριστικά ενός προγράμματος και πρέπει, κατά συνέπεια, να διακρίνονται από τον «κωδικό πηγής» του προγράμματος που είναι ο κώδικας πληροφορικής που πράγματι εκτελεί ο υπολογιστής.
The specifications describe certain characteristics of a program and must therefore be distinguished from the program’s ‘source code’, which designates the software code actually run by the computer.
Η δεύτερη ενέργεια που επέσυρε τις κυρώσεις της Επιτροπής συνίσταται στο ότι η Microsoft εξήρτησε την προμήθεια του λειτουργικού συστήματος Windows για μικροϋπολογιστές από την ταυτόχρονη αγορά του λογισμικού Windows Media Player.
The second type of conduct sanctioned by the Commission was the tying of Windows Media Player with the Windows operating system.
Η Επιτροπή έκρινε ότι η πρακτική αυτή θίγει τον ανταγωνισμό στην αγορά των συσκευών πολυμέσων.
The Commission considered that that practice affected competition on the media reader market.
Ως μέσο επανορθώσεως η Επιτροπή επέβαλε στη Microsoft να διαθέσει στην αγορά το σύστημα Windows χωρίς το λογισμικό Windows Media Player.
By way of remedy, the Commission ordered Microsoft to offer for sale a version of Windows without Windows Media Player.
Πάντως, η Μicrosoft είχε τη δυνατότητα να διαθέτει το λειτουργικό σύστημα Windows σε συνδυασμό με το λογισμικό Windows Media Player.
Microsoft none the less retains the possibility to market Windows with Windows Media Player.
Στις 7 Ιουνίου 2004, η Microsoft άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής (υπόθεση T-201/04).
On 7 June 2004, Microsoft brought an action before the Court of First Instance for annulment of the Commission’s decision (Case T-201/04).
Στις 25 Ιουνίου 2004, η Microsoft ζήτησε την αναστολή εκτελέσεως των μέτρων επανορθώσεως που προέβλεπε η εν λόγω
On 25 June 2004, Microsoft sought suspension of operation of the remedies imposed by that decision. Following the lodging of that application, the Commission stated that it did not intend to enforce the remedies until a decision had been reached on the application for suspension.
Απόφαση C(2004) 900 τελική της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2004, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 82 ΕΚ (Υπόθεση COMP/C-3/37.792).
Commission Decision C(2004) 900 final of 24 March 2004 relating to a proceeding under Article 82 of the EC Treaty (Case COMP/C-37.792 Microsoft).
Με τη διάταξή του της 22ας Δεκεμβρίου 2004, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου έκρινε, αφού εξέτασε τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως, ότι η Microsoft δεν απέδειξε ότι κινδυνεύει να υποστεί, από την εκτέλεση της προσβαλλομένης αποφάσεως, σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία.
In his order of 22 December 2004, the President of the Court of First Instance, after examining the circumstances of the case, held that Microsoft had not shown that it might suffer serious and irreparable damage if the contested decision should be enforced.
Όσον αφορά την άρνηση παροχής πληροφοριών σχετικών με τη διαλειτουργικότητα, ο Πρόεδρος έκρινε ότι στην υπόθεση της κύριας δίκης ανακύπτει σειρά ζητημάτων αρχής σχετιζομένων με τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η Επιτροπή μπορεί βασίμως να συναγάγει το συμπέρασμα ότι η άρνηση κοινοποιήσεως πληροφοριών συνιστά κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως, εμπίπτουσα στην απαγόρευση του άρθρου 82 ΕΚ.
As regards the refusal to provide the interoperability information, the President considered that the main action raised a number of questions of principle relating to the conditions in which the Commission is justified in concluding that a refusal to disclose information constitutes an abuse of a dominant position contrary to Article 82 EC.
Υπογραμμίζοντας ότι η επίλυση των ζητημάτων αυτών απόκειται αποκλειστικώς στον δικαστή της ουσίας, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε η Microsoft δεν είναι, εκ πρώτης όψεως, αβάσιμη και ότι, κατά συνέπεια, πληρούται η σχετική με το fumus boni juris προϋπόθεση (δηλαδή, το εκ πρώτης όψεως βάσιμο της κύριας προσφυγής).
Emphasising that it is solely for the court dealing with the substance of the application to answer those questions, the President of the Court of First Instance concluded that the application for annulment lodged by Microsoft was not at first sight unfounded and that the prima facie requirement (which entails an assessment of whether the main action is prima facie well founded) was therefore satisfied.
Εντούτοις, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου έκρινε ότι δεν συντρέχει η σχετική με το επείγον προϋπόθεση, δεδομένου ότι η Microsoft δεν απέδειξε ότι η κοινοποίηση πληροφοριών που είχαν μέχρι τώρα τηρηθεί απόρρητες, μπορεί να αποτελέσει την αιτία σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας.
However, the President of the Court of First Instance held that the condition relating to urgency was not satisfied, since Microsoft had not adduced evidence that disclosure of the information thus far kept secret would cause serious and irreparable harm.
Κατόπιν της επισταμένης εξετάσεως των συγκεκριμένων συνεπειών της κοινοποιήσεως τέτοιων στοιχείων, όπως τις εξέθεσε η Microsoft, ο Πρόεδρος διαπίστωσε, μεταξύ άλλων, ότι η κοινοποίηση μιας μέχρι τώρα απόρρητης πληροφορίας δεν συνεπάγεται, αναγκαστικώς, την επέλευση σοβαρής ζημίας και ότι, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της συγκεκριμένης υποθέσεως, δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη τέτοιας ζημίας.
Following a factual examination of the actual consequences of disclosure as alleged by Microsoft, the President found, in particular, that disclosure of information thus far kept secret does not necessarily entail serious harm and that, regard being had to the circumstances of the case, such damage had not been demonstrated in the present case.
Επιπροσθέτως, η Microsoft δεν απέδειξε, πρώτον, ότι η χρησιμοποίηση εκ μέρους των ανταγωνιστών της των κοινοποιηθεισών πληροφοριών θα είχε ως αποτέλεσμα να καταστούν αυτές κοινό κτήμα, δεύτερον ότι, η διατήρηση των ανταγωνιστικών προϊόντων στα δίκτυα διανομής μετά την ενδεχόμενη ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως θα συνιστούσε σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία, τρίτον, ότι οι ανταγωνιστές της Microsoft θα είχαν τη δυνατότητα να αναπαραγάγουν διά «κλωνισμού» τα προϊόντα της, τέταρτον, ότι η Microsoft θα έπρεπε να χωρήσει σε ουσιαστικό προσανατολισμό της εμπορικής της πολιτικής και, πέμπτον, ότι η απόφαση θα είχε ως συνέπεια μία μη αναστρέψιμη εξέλιξη της αγοράς.
Nor had Microsoft demonstrated, first, that the use of the disclosed information by its competitors would have the effect of placing the information in the public domain; second, that the fact that the competing products would remain in distribution channels after annulment of the decision would constitute serious and irreparable damage; third, that Microsoft’s competitors would be able to ‘clone’ its products; fourth, that Microsoft would have to make a fundamental change to its business policy; and, fifth, that the decision would cause an irreversible development on the market.
Όσον αφορά τη συνδυασμένη πώληση του λογισμικού Windows και του λογισμικού Windows Media Player, ο Πρόεδρος έκρινε, πρώτον, ότι ορισμένα από τα επιχειρήματα που προέβαλε η Microsoft εγείρουν περίπλοκα ζητήματα, όπως το σχετικό με τη νοθεύουσα τον ανταγωνισμό συνέπεια της συνδυασμένης πωλήσεως την προκύπτουσα από τις «έμμεσες συνέπειες του δικτύου», η επίλυση των οποίων απόκειται στο Πρωτοδικείο στο πλαίσιο της εξετάσεως της κυρίας προσφυγής.
As regards the tying of Windows and Windows Media Player, the President considered, first of all, that certain of Microsoft’s arguments raised complex issues, such as that of the anticompetitive effect of the tying resulting from ‘indirect network effects’, which it was for the Court of First Instance to resolve in the main action.
Μετά τη διαπίστωση ότι συντρέχει η σχετική με το fumus boni juris προϋπόθεση, ο Πρόεδρος εξέτασε αν λόγοι επείγοντος επιβάλλουν να διαταχθεί η αναστολή εκτελέσεως.
The President concluded that the prima facie requirement was satisfied and then considered whether the requested suspension must be ordered as a matter of urgency.
Κατόπιν επισταμένης εξετάσεως των προβαλλομένων ζημιών, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου έκρινε ότι η Microsoft δεν απέδειξε, κατά τρόπο συγκεκριμένο, ότι διέτρεχε τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία, λόγω προσβολής της εμπορικής της ελευθερίας ή λόγω προσβολής της εμπορικής της φήμης.
On the basis of a factual analysis of the alleged damage, the President held that Microsoft had not demonstrated in concrete terms that it might suffer serious and irreparable damage owing to interference with its commercial freedom or harm to its reputation.
Πίνακας περιεχομένων των Δραστηριοτήτων του Πρωτοδικείου 2004 σελίδα
Table of Contents for the Proceedings of the Court of First Instance in 2004
ΕΛΕΓΧΟΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ .................................................................................... 84
I. PROCEEDINGS CONCERNING THE LEGALITY OF MEASURES....................... 79
Επί της ερημοδικίας ....................................................................................... 84
Default proceedings........................................................................................ 80
Επί της αυτεπάγγελτης εξετάσεως λόγου δημοσίας τάξεως .......................... 85
Raising of an absolute bar to proceedings by the Court of its own motion............................................................................................................. 81
Επί των δικαστικών εξόδων ........................................................................... 85
Costs.............................................................................................................. 81
Πράξεις δεκτικές προσφυγής ......................................................................... 87
Measures against which an action may be brought....................................... 83
Προθεσμία ασκήσεως της προσφυγής .......................................................... 88
Timelimit for bringing an action...................................................................... 84
Έννομο συμφέρον ......................................................................................... 89
Legal interest in bringing proceedings............................................................ 85
Ενεργητική νομιμοποίηση ..............................................................................
Standing to bring proceedings........................................................................
90 α) Αποφάσεις ................................................................................................
85 a) Decisions...................................................................................................
91 β) Πράξεις γενικής ισχύος ............................................................................. 93
86 b) Measures of general application................................................................ 88
Νομολογιακές εξελίξεις στον τομέα του άρθρου 81 ΕΚ .................................
Points raised in the case-law on the scope of Article 81 CE.......................... 90 a) Scope ratione materiae..............................................................................
95 β) Διαδικασία ανταγωνισμού ......................................................................... 96
90 b) Competition procedure................................................................................91
– Επί της προσβάσεως στον φάκελο της υποθέσεως ............................. 96
– Access to the file ....................................................................................91
– Επί του περιεχομένου της ανακοινώσεως των αιτιάσεων ..................... 97
– The scope of the Statement of Objections...............................................91
– Συνέπειες της ρητής αναγνωρίσεως των πραγματικών περιστατικών στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας ......................... 97
– Consequences of an express acknowledgement of the facts during the administrative procedure...................................................................92
– Μη αναγνώριση απόλυτου δικαιώματος σιωπής .................................. 98
– No recognition of an absolute right to silence..........................................92
– Εύλογη προθεσμία ................................................................................ 99 γ) Απόδειξη της παραβάσεως του άρθρου 81 ΕΚ ...................................... 100
– Reasonable time......................................................................................93 c) Proof of the infringement of Article 81 EC.................................................. 94
Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δ) Πρόστιμα ................................................................................................. 101
Court of First Instance d) Fines...........................................................................................................95
Επί της σοβαρότητας της παραβάσεως .............................................. 102
Gravity......................................................................................................96
– Επί της ανακοινώσεως περί συνεργασίας .......................................... 104
– The Leniency Notice................................................................................98
– Επί της αρχής ne bis in idem .............................................................. 105
– The principle ne bis in idem.....................................................................99
– Επί της ασκήσεως της εξουσίας πλήρους δικαιοδοσίας ..................... 106
– The exercise of unlimitied jurisdiction....................................................100
Κανονισμός 4064/89 .................................................................................... 107
Regulation No 4064/89................................................................................. 101
108 α) Συστατικά της έννοιας στοιχεία ............................................................... 108
105 c) Recovery.................................................................................................. 106
110 β) Πλαίσια πρακτικών κανόνων εφαρμογής ................................................
F. Community trade mark...................................................................................... 111
Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου ...................................................................... 118
Absolute grounds for refusal of registration.................................................. 111
Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου ........................................................................ 120
Relative grounds for refusal of registration................................................... 114
Τυπικά και διαδικαστικά ζητήματα ................................................................ 122
Formal and procedural issues...................................................................... 115
Λειτουργική συνέχεια μεταξύ των τμημάτων του ΓΕΕΑ ............................... 124
Operational continuity of the departments of OHIM..................................... 117
ΑΓΩΓΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΣ ................................................................................... 128
ACTIONS FOR DAMAGES................................................................................... 120
ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ .................................................................. 130
APPLICATIONS FOR INTERIM RELIEF............................................................... 122
(Σειρά πρωτοκόλλου στις 10 Σεπτεμβρίου 2004)
B — Composition of the Court of First Instance
Πρώτη σειρά, από τα αριστερά προς τα δεξιά:
(Order of precedence as at 10 September 2004)