natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεπώς, σε σχέση με το έκτο ερώτημα πρέπει να λεχθεί ότι η άσκηση προσφυγής κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/665 είναι παραδεκτή στην περίπτωση που ο προσφεύγων προβάλλει
On the sixth question I therefore conclude that an application for review under Article 1(3) of Directive 89/665 is admissible if the applicant persuasively asserts an interest in the public contract, the existence of a legal error and the possible harm suffered or about to be suffered. If the contract was awarded without prior publication of a contract notice, it follows from the fact that the person concerned was precluded from
79 — Στο ίδιο πνεύμα και το Bundesverfassungsgericht (διάταξη προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 78, σκέψεις 26 και 29).
79 — Similarly, see the German Constitutional Court (cited in footnote 78), paragraphs 26 and 29.
80 — Στο ίδιο πνεύμα —αν και σε σχέση με την επιδίκαση αποζημιώσεως— οι προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Geelhoed της 10ης Οκτωβρίου 2002 επί της υποθέσεως GAT (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 20, σημείο 66).
80 — Similarly — albeit in relation to the award of compensation for damages — see the Opinion of Advocate General Geelhoed in GAT (cited in footnote 20), point 66.
Το ερώτημα αυτό στηρίζεται στο γεγονός ότι το ΡΝ άσκησε τις προσφυγές του ενώπιον του Bundesvergabeamt το πρώτον τον Ιούλιο του 2006, ήτοι εντός μεν των έξι μηνών από της 1ης Φεβρουαρίου 2006, ημερομηνίας κατά την οποία άρχισαν να ισχύουν οι νέες δικονομικές διατάξεις του άρθρου 331 του BVergG 2006, πλην όμως έξι και πλέον μήνες μετά τα επίμαχα εν προκειμένω πραγματικά περιστατικά των ετών 2000, 2001 και 2005.
The background to this question is that PN made its applications for review to the Federal Procurement Office only in July 2006, that is to say within six months of the entry into force of the new procedural provisions in Paragraph 331 of the BVergG 2006 on 1 February 2006, yet more than six months after the matters at dispute in this case that date back to 2000, 2001 and 2005.
Κατά το Bundesvergabeamt, οι απευθείας αναθέσεις (αναθέσεις εν τοις πράγμασι) μπορούν να «προσβληθούν αποτελεσματικά» το πρώτον από της ενάρξεως ισχύος του άρθρου 331 του BVergG 2006.
According to the Federal Procurement Office, direct awards (‘de facto awards’) can be ‘proceeded against effectively’ in Austria only since the date of entry into force of Paragraph 331 of the BVergG 2006.
Η οδηγία 89/665 δεν περιέχει κάποια ρητή ρύθμιση σχετικά με τις προθεσμίες που θα πρέπει να ισχύουν επί των προσφυγών που ασκούνται βάσει του άρθρου της 1.
Directive 89/665 makes no express provision concerning the periods applicable to review proceedings under Article 1 thereof.
παρεμφερείς καταστάσεις να μην τυγχάνουν διαφορετικής μεταχειρίσεως και διαφορετικές καταστάσεις να μην τυγχάνουν παρεμφερούς μεταχειρίσεως, εκτός και αν μία τέτοια μεταχείριση είναι δικαιολογημένη για αντικειμενικούς λόγους 84.
treatment and non-discrimination, 83which requires that comparable situations must not be treated differently and that different situations must not be treated in the same way unless such treatment is objectively justified. 84
Ορθώς η Επιτροπή καθώς και το APA και η APA-OTS επισήμαναν στη συνάφεια αυτή μια ιδιαιτερότητα η οποία χαρακτηρίζει τη διαδικασία προσφυγών που ασκούνται στο πλαίσιο της νομοθεσίας περί συνάψεως δημόσιων συμβάσεων.
The Commission and APA and APA-OTS rightly pointed to a specific peculiarity in that connection which differentiates review proceedings in procurement matters.
Έτσι, το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/665 απαιτεί από τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την όσο το δυνατόν ταχύτερη εκδίκαση των προσφυγών που αφορούν παραβιάσεις της νομοθεσίας περί συνάψεως δημοσίων έργων.
Thus, Article 1(1) of Directive 89/665 requires Member States to facilitate as rapid a review as possible of infringements of procurement law.
Με τον τρόπο αυτόν, σκοπείται, αφενός, η παροχή αποτελεσματικής ένδικης προστασίας, αφετέρου η όσο το δυνατόν ταχύτερη παγίωση ασφάλειας δικαίου.
In this way, first, effective legal protection is to be ensured and, secondly, legal certainty is to be created as swiftly as possible.
Οι σκοποί αυτοί δικαιολογούν την πρόβλεψη, εφόσον παρίσταται ανάγκη, συντομότερων προθεσμιών για την άσκηση προσφυγών κατά την έννοια της οδηγίας 89/665 από τους χρόνους παραγραφής στους οποίους υπόκεινται οι αξιώσεις για την καταβολή αποζημιώσεως βάσει των γενικών διατάξεων της εσωτερικής νομοθεσίας.
In light of this objective, it is justified in the case of applications for review under Directive 89/665, in appropriate cases, to provide for shorter periods than the limitation periods governing claims for damages under the general domestic legal provisions.
Η αρχή της ισοδυναμίας αποτελεί έκφανση της γενικής αρχής της ίσης
The principle of equivalence is a manifestation of the general principle of equal
Συνεπώς, δεν αντιβαίνει στην αρχή της ισοδυναμίας η πρόβλεψη εξάμηνης αποκλειστικής προθεσμίας για την άσκηση προσφυγής όπως είναι αυτή που προβλέπει το άρθρο 332, παράγραφοι 2 και 3, του
The principle of equivalence does not therefore preclude a six-month limitation period for applications for review such as, for example, the one provided for in Paragraph 332(2) and (3) of the BVergG 2006, even if under national law the general limitation period for claims for damages is longer.
81 — Βλ. απόφαση Universale-Bau κ.λπ. (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 74, σκέψη 71)· σχετικά με την έννοια της δικονομικής αυτονομίας, βλ. αποφάσεις της 7ης Ιανουαρίου 2004, C-201/02, Wells (Συλλογή 2004, σ.
81 — Universale-Bau and Others (cited in footnote 74), paragraph 71; on the concept of procedural autonomy, see Case C-201/02 Wells [2004] ECR I-723, paragraph 67, Case C-212/04 Adeneler and Others [2006] ECR I-6057, paragraph 95, and Case C-1/06 Bonn Fleisch [2007] ECR I-5609, paragraph 41.
83 — Βλ. προτάσεις μου της 9ης Ιανουαρίου 2008 επί της υποθέσεως C-268/06, Impact, σημείο 67· σχετικά με την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, βλ. πάγια νομολογία και τις εσχάτως δημοσιευθείσες αποφάσεις της 12ης Σεπτεμβρίου 2006, C-300/04, Eman και Sevinger (Συλλογή 2006, σ.
83 — See my Opinion in Case C-268/06 Impact, point paragraph 67; on the principle of equal treatment, see the settled caselaw, not least Case C-300/04 Eman and Sevinger [2006] ECR I-8055, paragraph 57, Case C-303/05 Advocaten voor de Wereld [2007] ECR I-3633, paragraph 56, and Case C-227/04 P Lindorfer v Council [2007] ECR I-6767, paragraph 63.
82 — Βλ. αποφάσεις της 19ης Δεκεμβρίου 1968, 13/68, Salgoil (Συλλογή τόμος 1965-1968, σ.
84 — In this connection see also — albeit in relation to the refund of duties — Case C-231/96 Edis [1998] ECR I-4951, paragraph 37.
84 — Στο ίδιο πνεύμα και η —αν και σε σχέση με την επιστροφή φόρων— απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 1998, C-231/96, Edis (Συλλογή 1998, σ. Ι-4951, σκέψη 37).
82 — Case 13/68 Salgoil [1968] ECR 453; Case 33/76 Rewe-Zentralfinanz and Rewe-Zentral [1976] ECR 1989, paragraph 5; Case C-312/93 Peterbroeck [1995] ECR I-4599, paragraph 12; Case C-432/05 Unibet [2007] ECR I-2271, paragraphs 39 and 43; and Joined Cases C-222/05 to C-225/05 Van der Weerd and Others [2007] ECR I-4233, paragraph 28.
Ωστόσο, απομένει να εξεταστεί αν, σε σχέση με την αρχή της αποτελεσματικότητας, μία αποκλειστική προθεσμία, όπως είναι αυτή που προβλέπει το αυστριακό δίκαιο για τις αιτήσεις διαπιστώσεως, καθιστά πρακτικά αδύνατη ή υπέρμετρα δυσχερή για τον ενδιαφερόμενο την εν συνεχεία άσκηση του δικαιώματός του για επιδίκαση αποζημιώσεως κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, της οδηγίας 89/665.
However, it remains to be examined in the light of the principle of effectivenesswhether a limitation period, such as that provided for under Austrian law for applications for a declaration, does not render it virtually impossible or excessively difficult for the persons concerned subsequently to assert their rights to claim damages under Article 2(1)(c) of Directive 89/665.
Κατ’ αρχήν, ο καθορισμός εύλογων αποκλειστικών προθεσμιών για την άσκηση ένδικων βοηθημάτων δεν είναι αντίθετος προς την αρχή της αποτελεσματικότητας, δεδομένου ότι συνιστά εφαρμογή της θεμελιώδους αρχής της ασφάλειας δικαίου 85.
In principle it is not contrary to the principle of effectiveness to lay down reasonable limitation periods for bringing legal proceedings, since to do so is an application of the basic principle of legal certainty. 85
Ωστόσο, στην υπό κρίση περίπτωση πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η αποκλειστική προθεσμία των έξι μηνών, όπως είναι αυτή που προβλέπει το άρθρο 332, παράγραφοι 2 και 3, του BVergG 2006 για τις προσφυγές με αντικείμενο τη διαπίστωση παρατυπιών που υποβάλλονται βάσει του άρθρου 331, παράγραφος 1, του ιδίου νόμου, αφορά όχι μόνον όποιον πράγματι επιδιώκει τον σκοπό να ακυρώσει συναφθείσα σύμβαση, αλλά και όποιον επιδιώκει απλώς να συμμορφωθεί με μια αναγκαία δικονομική προϋπόθεση προκειμένου να προβεί στη συνέχεια στην άσκηση αγωγής αποζημιώσεως ενώπιον των αυστριακών πολιτικών δικαστηρίων.
In relation to a case such as this one, it must however be borne in mind that an absolute limitation period of six months, such as that provided for in Paragraph 332(2) and (3) of the BVergG 2006 for applications for a declaration under Paragraph 331(1) of that law, affects not only those who actually seek the invalidation of a contract that has already been concluded but also those who merely wish to take an essential procedural step in preparation for a subsequent action for damages before the Austrian civil courts.
Συναφώς, ο εύλογος χαρακτήρας μιας αποκλειστικής προθεσμίας πρέπει να κρίνεται βάσει του είδους και των έννομων συνεπειών του εκάστοτε ένδικου βοηθήματος καθώς και των δικαιωμάτων και συμφερόντων όλων των ενδιαφερομένων τα οποία διακυβεύονται.
The reasonableness of a limitation period is therefore to be adjudged in the light of the nature and legal consequences of the relevant remedy and of the relevant rights and interests of all the persons concerned.
Έτσι, σε σχέση με τις προσφυγές που σκοπούν να κηρύξουν άκυρες συναφθείσες
Accordingly, in applications for review that seek to have contracts which have already been concluded declared invalid — whether retroactively or for the future — an absolute limitation period of six months is
Επομένως, στην περίπτωση που ο ενδιαφερόμενος λάβει γνώση μετά από έξι και πλέον μήνες της ζημίας που υπέστη λόγω της παράνομης συνάψεως δημόσιας συμβάσεως χωρίς προηγούμενη δημοσίευση της σχετικής
So, if the person concerned only becomes aware more than six months later of the damage he has suffered as a result of an award of a public contract contrary to procurement law without prior publication of a contract notice (direct award or de facto award), he cannot apply to the civil courts even for damages since in order to do so it is mandatory under Paragraph 341(2) of
85 — Πάγια νομολογία· βλ., π.χ., αποφάσεις Rewe-Zentralfinanz (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 82, σκέψη 5), Edis (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 84, σκέψεις 20 και 35), και της 17ης Ιουνίου 2004, C-30/02, Recheio — Cash & Carry (Συλλογή 2004, σ. Ι-6051, σκέψη 18)· βλ. περαιτέρω, ειδικά σε σχέση με την οδηγία 89/665, αποφάσεις Universale-Bau (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 74, σκέψη 76), της 27ης Φεβρουαρίου 2003, C-327/00, Santex (Συλλογή 2003, σ. Ι-1877, σκέψη 50), και της 11ης Οκτωβρίου 2007, C-241/06, Lämmerzahl (Συλλογή 2007, σ. I-8415, σκέψη 50). 86 — Βλ., συναφώς, και άρθρο 2στ, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, σε συνδυασμό με το άρθρο 2δ, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/665 όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2007/66.
85 — Settled case-law; see Rewe-Zentralfinanz and Rewe- Zentral (cited in footnote 82), paragraph 5, Edis (cited in footnote 84), paragraphs 20 and 35, and Case C-30/02 Recheio — Cash & Carry [2004] ECR I-6051, paragraph 18; specifically on Directive 89/665, see further Universale-Bau and Others(cited in footnote 74), paragraph 76, Case C-327/00 Santex [2003] ECR I-1877, paragraph 50, and Case C-241/06 Lämmerzahl [2007] ECR I-8415, paragraph 50. 86 — See also Article 2(f)(1)(b) in conjunction with Art- icle 2(d)(1) of Directive 89/665 in the version in Directive 2007/66.
PRESSETEXT NACHRICHTENAGENTUR προκηρύξεως (απευθείας ανάθεση ή ανάθεση εν τοις πράγμασι), τότε δεν μπορεί πλέον να ζητήσει από τα πολιτικά δικαστήρια την επιδίκαση αποζημιώσεως, διότι προς τούτο απαιτείται, βάσει του άρθρου 341, παράγραφος 2, του BVergG 2006, να έχει οπωσδήποτε προηγηθεί η άσκηση προσφυγής για τη διαπίστωση παρατυπιών η οποία, ωστόσο, είναι σ’ αυτό το χρονικό σημείο εκπρόθεσμη.
PRESSETEXT NACHRICHTENAGENTUR the BVergG 2006 that he should first have applied for a declaration, which, however, by this stage would be time-barred.
Συνεπώς, η αποκλειστική προθεσμία του άρθρου 332, παράγραφοι 2 και 3, του BVergG 2006 βαίνει πέραν του πεδίου εφαρμογής της και επηρεάζει άλλες δίκες για τις οποίες η τήρησή της δεν είναι ενδεδειγμένη λόγω της αυστηρότητας της.
Therefore, the limitation period in Paragraph 332(2) and (3) of the BVergG 2006 goes beyond its actual scope in also affecting subsequent proceedings for which it is unreasonably stringent.
Πράγματι, σε σχέση με τις απλές αξιώσεις αποζημιώσεως δεν υφίσταται, σε σχέση με την αναθέτουσα αρχή, η ίδια ανάγκη ασφάλειας δικαίου όπως αυτή που υφίσταται σε σχέση με το κύρος συναφθείσας συμβάσεως.
The contracting authority does not have the same need for legal certainty with regard to mere applications for damages as it does with regard to the validity of a contract already concluded.
Ο εθνικός δικαστής υποχρεούται να ερμηνεύει, στο μέτρο του δυνατού, το εσωτερικό δικονομικό δίκαιο κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η τήρηση της απορρέουσας από την οδηγία 89/665 επιταγής της αποτελεσματικότητας, αφήνοντας εν ανάγκη ανεφάρμοστη κάθε εθνική διάταξη στο μέτρο που η εφαρμογή της, υπό τις συνθήκες της συγκεκριμένης υποθέσεως, θα οδηγούσε σε αποτέλεσμα αντίθετο προς το κοινοτικό δίκαιο 88.
The national courts must, where possible, interpret national law in such a way that observance of the principle of effectiveness deriving from Directive 89/665 is assured, and if necessary must disapply any provision in so far as its application would, in the circumstances of the case, lead to a result contrary to Community law. 88
Αν ένα κράτος μέλος κάνει χρήση της δυνατότητας που προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφοι 2 και 5, της οδηγίας 89/665 και θέσει ως προϋπόθεση για την προβολή αξιώσεων αποζημιώσεως την ευδοκίμηση της διαδικασίας διαπιστώσεως παρατυπιών, τότε οι ισχύουσες για αυτήν την τελευταία διαδικασία προθεσμίες πρέπει να ρυθμίζονται και να εφαρμόζονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μην καθιστούν πρακτικά αδύνατη ή υπέρμετρα δυσχερή την προβολή στην πράξη της αξιώσεως αποζημιώσεως 87.
In so far as a Member State avails itself of the possibility provided for in Article 2(2) and (5) of Directive 89/665, and makes the bringing of actions for damages dependent on an earlier successful application for a declaration of invalidity, the relevant limitation periods must be structured and applied in such a way that the actual implementation of the claim for damages is not rendered virtually impossible or excessively difficult. 87
Στην περίπτωση απευθείας αναθέσεως χωρίς προηγούμενη δημοσίευση της σχετικής προκηρύξεως, όπως εν προκειμένω, τούτο σημαίνει ότι η προθεσμία για την άσκηση προσφυγής δεν μπορεί να αρχίζει προτού ο ενδιαφερόμενος να έχει λάβει ή να έπρεπε να έχει λάβει γνώση της προβαλλόμενης παραβιάσεως της νομοθεσίας περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, στον βαθμό που η αίτηση αυτή αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την άσκηση στη συνέχεια αγωγής αποζημιώσεως ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων.
In a case such as this one, in which there was a direct award without prior publication of a contract notice, this means that the time-limit for the application for a declaration may not start to run until the person concerned was aware or ought to have been aware of the alleged infringement of procurement law, in a case where the application is a necessary precondition of a subsequent action for damages.
88 — Βλ. αποφάσεις Santex (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 85, σκέψεις 62 έως 64), και Lämmerzahl (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 85, σκέψεις 62 και 63).
88 — Santex (cited in footnote 85), paragraphs 62 and 64, and Lämmerzahl (cited in footnote 85), paragraphs 62 and 63.
87 — Και η απόφαση Lämmerzahl τονίζει τη σημασία της συγκεκριμένης ρυθμίσεως και της πρακτικής εφαρμογής μιας προθεσμίας (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 85, σκέψεις 52, 56 και 61).
87 — The significance of the specific structure and practical application of a rule on limitation periods is also emphasised in Lämmerzahl (cited in footnote 85), paragraphs 52, 56 and 61.
Με τη διάταξή του περί παραπομπής, το Bundesvergabeamt επισημαίνει ότι, κατά την άποψή του, ένα σύμφωνο προς το κοινοτικό δίκαιο αποτέλεσμα στην υπό κρίση υπόθεση μπορεί πράγματι να επιτευχθεί μέσω της εφαρμογής, αφενός, του νέου ένδικου βοηθήματος του άρθρου 331, παράγραφος 1, σημείο 4, του BVergG 2006 σε πραγματικά περιστατικά που ανατρέχουν σε χρόνο προγενέστερο της ενάρξεως της ισχύος του και, αφετέρου, δια του υπολογισμού των σχετικών προθεσμιών βάσει ορισμένων διατάξεων των γενικών αρχών του αστικού δικαίου, ούτως ώστε οι προθεσμίες αυτές να μην αρχίζουν να τρέχουν προτού ο προσφεύγων λάβει γνώση της ζημίας, καθώς και δια της παρατάσεως των προθεσμιών αυτών κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο δεν υπήρχε κάποιο αποτελεσματικό μέσο παροχής ένδικης προστασίας.
In its order for reference, the Federal Procurement Office indicates that, in its opinion, a result that complies with Community law can in fact be achieved, first, by applying the newly created remedy in Paragraph 331(1)(4) of the BVergG 2006 to events which occurred before this provision entered into force and, secondly, by calculating the applicable timelimits by reference to specific provisions of general civil law, with the result that they do not start to run until the applicant becomes aware of the damage and are extended by periods when there was no effective remedy.
Βάσει των ανωτέρω αναπτύξεων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει μόνον στα τρία πρώτα ερωτήματα που υπέβαλε το αυστριακό Bundesvergabeamt, και δη ως εξής:
Against the background of the foregoing, I propose that the Court should answer only the first three questions submitted to it by the Austrian Federal Procurement Office as follows:
«1) Εν γένει επί του πρώτου, του δεύτερου και του τρίτου ερωτήματος:
‘(1) Generally on the first, second and third questions:
Στην περίπτωση που τροποποιηθεί, κατά τον χρόνο ισχύος της, το περιεχόμενο μιας συμβάσεως η οποία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ
A contract within the scope of Directive 92/50 whose terms are amended during its currency does not require an award procedure to be carried out unless that amendment is material.
2) Ειδικά επί του πρώτου ερωτήματος: α)
(2) Specifically on the first question:
Στην περίπτωση που ο εργολήπτης είναι νομικό πρόσωπο, τότε τυχόν μεταβολή της συνθέσεως της ομάδας των κατόχων εταιρικών μεριδίων διαρκούσης της ισχύος της συμβάσεως δεν συνιστά ουσιώδη τροποποίησή της.
No material contractual amendment can be presumed to have occurred where the contracting authority accepts that performance of a part of a public contract be transferred to the contractor’s subsidiary company which is a whollyowned subsidiary governed by it in the same way as its own in-house departments. That is not altered by the fact that in theory the contractor might at a subsequent time transfer shares in the subsidiary company to third parties.
3) Ειδικά επί του δεύτερου και του τρίτου ερωτήματος: α)
(b) If the contractor is a legal person, any changes occurring in the composition of its shareholders during the currency of the contract does not constitute a material contractual amendment.
Δεν υπάρχει ουσιώδης τροποποίηση της συμβάσεως στην περίπτωση που η σύμβαση προσαρμόζεται σε αμιγώς τεχνικό επίπεδο λόγω της μεταβολής των εξωτερικών συνθηκών· σε αυτές τις εξωτερικές συνθήκες περιλαμβάνεται και η μετατροπή σε ευρώ των τιμών που αρχικά εκφράζονταν σε εθνικό νόμισμα και η αναφορά σε ένα νέο δείκτη τιμών καταναλωτή ο οποίος αποτελεί μεταγενέστερο δείκτη ισοδύναμο προς τον μέχρι τούδε χρησιμοποιούμενο.
No material contractual amendment may be presumed where purely technical adjustments of the contract are carried out in light of altered external circumstances; that includes the conversion into euro of remuneration originally expressed in national currency and the reference to a new index which is an equivalent successor index to a previously used index.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-454/06 β)
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-454/06
Ουσιώδης τροποποίηση της συμβάσεως δεν υπάρχει ούτε και στην περίπτωση που συμφωνείται, σε σχέση με δημόσια σύμβαση παροχής υπηρεσιών αορίστου χρόνου, ρήτρα παραιτήσεως από το δικαίωμα καταγγελίας ισχύουσα για τρία έτη, εκτός και αν συγκεκριμένα στοιχεία συνηγορούν υπέρ της απόψεως ότι, αν δεν ίσχυε η εν λόγω ρήτρα, η αναθέτουσα αρχή θα είχε λύσει, κατά τη διάρκεια της προβλεφθείσας ισχύος της παραιτήσεως από το δικαίωμα καταγγελίας, την υφιστάμενη σύμβαση για νομικούς ή οικονομικούς λόγους.
(b) Nor is there a material contractual amendment where in the case of a public services contract without limit as to time the parties have agreed not to give notice for three years, unless there is firm evidence that during the abovementioned period the contracting authority would otherwise have terminated the existing contract for legal or economic reasons.
Το αν η ουσιαστική μεταβολή των τιμών για ένα μέρος των υπηρεσιών που πρέπει να παρασχεθούν συνιστά ουσιώδη τροποποίηση της συμβάσεως εξαρτάται από τη σημασία της μεταβολής της εκάστοτε τιμής τόσο σε σχέση με την οικεία μερική παροχή όσο και σε σχέση με τη δημόσια σύμβαση στο σύνολό της.»
Whether the alteration of a price for a part of the services to be provided constitutes a material contractual amendment depends on the significance of the price amendment in question, both in relation to the part-service concerned and in relation to the public contract in its entirety.’
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 19ης Ιουνίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Third Chamber)
Στην υπόθεση C-454/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Bundesvergabeamt (Αυστρία) με απόφαση της 10ης Νοεμβρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 13 Νοεμβρίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης pressetext Nachrichtenagentur GmbH κατά
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Bundesvergabeamt (Austria), made by decision of 10 November 2006, received at the Court on 13 November 2006, in the proceedings pressetext Nachrichtenagentur GmbH v
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, U. Lõhmus, J. N.
THE COURT (Third Chamber), composed of A. Rosas, President of the Chamber, U. Lõhmus, J.N. Cunha Rodrigues (Rapporteur), A. Ó Caoimh and A. Arabadjiev, Judges,
Kokott γραμματέας: B. Fülöp, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 24ης Ιανουαρίου 2008, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: J. Kokott, Registrar: B. Fülöp, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 24 January 2008, after considering the observations submitted on behalf of:
— η Republik Österreich (Bund), εκπροσωπούμενη από τους A. Schittengruber και C. Mayr,
— the Republik Österreich (Bund), by A. Schittengruber and C. Mayr, acting as Agents,
— η Γαλλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον J.-C. Gracia,
— the French Government, by J.-C. Gracia, acting as Agent,
Kukovec και R. Sauer, αφού άκουσε τη γενική εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση της 13ης Μαρτίου 2008, εκδίδει την ακόλουθη
— the Commission of the European Communities, by D. Kukovec and R. Sauer, acting as Agents, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 13 March 2008, gives the following