natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην αpiόφαση τη 7η Μαΐου 2009, T-151/05, NVV κ.λpi. κατά Εpiιτροpiή (piου δεν έχει δηοσιευ-θεί ακόη στη Συλλογή), το Γενικό ικαστήριο εpiισήανε ότι η Εpiιτροpiή, λαβανοένων υpiόψη, αφενό, τη αpiαιτήσεω για κατά το δυνατό ταχύτερη διεξαγωγή τη διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων και, αφετέρου, των αυστηρών piροθεσιών εντό των οpiοίων piρέpiει να ενεργεί στο piλαίσιο τη διαδικασία αυτή, δεν piορεί να υpiοχρεωθεί, εφόσον δεν υφίστανται ενδείξει piερί ανακρίβεια των piροσκοισθέντων piληροφοριακών στοιχείων, να εξακριβώσει όλε τι piληροφο-ρίε piου piεριέρχονται σε αυτή. Συγκεκριένα, ναι εν η Εpiιτροpiή, στο piλαίσιο τη υpiοχρεώσεω εpiιελού και αερόληpiτη εξετάσεω piου υpiέχει κατά τη διαδικασία αυτή, οφείλει να η λαβά-νει υpiόψη τη piληροφορίε ή στοιχεία piου δεν piορούν να θεωρηθούν ειλικρινή, piλην όω δεν piορεί, λόγω τη piροαναφερθείσα εpiιταγή για κατά το δυνατό ταχύτερη διεξαγωγή τη εν λόγω διαδικασία, να piροβαίνει η ίδια σε αpiολύτω λεpiτοερή έλεγχο τη γνησιότητα και τη αξιοpiιστί-α όλων των στοιχείων piου τη διαβιβάζονται, καθώ η διαδικασία ελέγχου των συγκεντρώσεων στηρίζεται κατ’ανάγκην, σε ορισένο βαθό, στην εpiιστοσύνη.
On the other hand, in Case T-386/07 Peek & Cloppenburg v OHIM — Redl (Agile) (judgment of 29 October 2009, not published), the Court stated that situations in which a sign whose meaning the relevant public is capable of grasping immediately has only limited distinctiveness in relation to the goods or services in question do not constitute such circumstances. It took the view that the conceptual di¥erence between the signs Aygill’s and Agile is not sucient to counteract the visual and phonetic similarities between those signs. With regard to the goods at issue, sports equipment and clothing, the word ‘agile’ has a laudatory character, which, in light of those similarities, might also be attributed by consumers to the earlier mark. Also, in Case T-291/07 Viñedos y Bodegas Príncipe Alfonso de Hohenlohe v OHIM – Byass (ALFONSO) (judgment of 23 September 2009, not published), the Court upheld OHIM’s assessment that the earlier mark PRINCIPE ALFONSO and the mark applied for ALFONSO are conceptually di¥erent for Spanish consumers, in particular in that, in so far as the ‘principe’ element singles out one person from among all those with the same ¤rst name, the mark applied for has a clear and speci¤c meaning, so that the relevant public will be capable of grasping it immediately. As regards comparison of goods or services, in Case T-316/07 Commercy v OHIM — easyGroup IP Licensing (easyHotel) (judgment of 22 January 2009), the Court, having recalled that goods and services are complementary where there is a close connection between them, such that one is indispensable or important for the use of the other, stated that that de¤nition implies that those goods or services can be used together and therefore that they are intended for the same public.
Αιτήσει piαροχή piληροφοριών
Other signi¤cant case-law developments in 2009 concern Article 8(4) of Regulation No 40/94, in particular in the context of invalidity proceedings.
Στην αpiόφαση τη 4η Φεβρουαρίου 2009, T-145/06, Omya κατά Εpiιτροpiή (piου δεν έχει δηοσιευ-θεί ακόη στη Συλλογή), το Γενικό ικαστήριο piροσδιόρισε την έκταση τη εξουσία piου διαθέτει η Εpiιτροpiή στο piλαίσιο τη διαδικασία αιτήσεω piαροχή piληροφοριών.
In Joined Cases T-318/06 to T-321/06 Moreira da Fonseca v OHIM – General Óptica (GENERAL OPTICA) (judgment of 24 March 2009), the Court recalled that, in order to oppose the registration or apply for a declaration of invalidity of a Community trade mark under that provision, the sign relied on must satisfy all of four conditions: it must be used in the course of trade; it must be of more than mere local signi¤cance; the right to that sign must have been acquired in accordance with the law of the Member State in which the sign was used prior to the date of application for registration of the Community trade mark and it must confer on its proprietor the right to prohibit the use of a subsequent trade mark.
Αφετέρου, όσον αφορά τι αιτήσει διορθώσεω των piληροφοριών piου, καίτοι piαρασχέθηκαν αpiό κοινοpiοιήσαντα, αpiοδεικνύονται ανακριβεί, το Γενικό ικαστήριο υpiογράισε, piρώτον, ότι η Εpiιτροpiή piορεί να ζητήσει τη διόρθωση αυτή, αν συντρέχει έστω και ενδεχόενο κίνδυνο τα σφάλατα piου εντοpiίστηκαν να έχουν σηαντικό αντίκτυpiο στην εκ έρου τη εκτίηση τη συβατότητα τη οικεία συγκεντρώσεω ε την κοινή αγορά. εύτερον, τόνισε ότι δεν piορού-σε να γίνει εpiίκληση τη υpiάρξεω δικαιολογηένη εpiιστοσύνη piρο αpiοφυγή των συνεpiειών
Moreover, in Joined Cases T-114/07 and T-115/07 Last Minute Network v OHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR) (judgment of 11 June 2009), the Court held that, when applying Article 8(4) of Regulation No 40/94, the Board of Appeal is required to take into consideration both the legislation of the Member State concerned, applicable by virtue of the reference made by that provision, and the relevant national case-law.
Κανονισό (ΕΚ) 139/2004 του Συβουλίου, τη 20ή Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων ε-ταξύ εpiιχειρήσεων (ΕΕ LÊ24, σ.Ê1).
Furthermore, in Case T-165/06 Fiorucci v OHIM — Edwin (ELIO FIORUCCI) (judgment of 14 May 2009, under appeal), the Court ascertained whether the conditions for the application of Article 52(2) of Regulation No 40/94 had been observed by the Board of Appeal of OHIM.
γ)
General Court
Το Γενικό ικαστήριο αpiέρριψε αυτό το εpiιχείρηα τη Εpiιτροpiή.
In addition, Case T-435/05 Danjaq v OHIM — Mission Productions (Dr. No) (judgment of 30 June 2009) enabled the Court to make it clear that the same sign may be protected as an original creative work by copyright and as an indicator of the commercial origin of the goods and services in question by trade mark law.
Εpiιpiλέον, η Εpiιτροpiή δεν είναι piάντοτε σε θέση να piροσδιορίσει a priori τα piρόσωpiα piου piορούν να ασκήσουν piροσφυγή αpiό την ηεροηνία κοινοpiοιήσεω ια αpiο-φάσεω.
Lastly, the Court clari¤ed the rules concerning proof of genuine use of the earlier mark in the context of invalidity proceedings.
Συναφώ, η διάκριση αυτή δεν piορεί να δικαιολογηθεί αpiό τον σκοpiό piου έγκειται στην κατοχύρωση, το συντοότερο δυνατόν, τη ασφάλεια δικαίου.
It stated in Case T-450/07 Harwin International v OHIM — Cuadrado (Pickwick COLOUR GROUP) (judgment of 12 June 2009) that OHIM is required to examine the issue of proof of genuine use of the earlier mark even where the proprietor of the Community trade mark which is the subject matter of an application for a declaration of invalidity has not submitted a speci¤c request to that e¥ect, but has challenged the evidence submitted by the proprietor of the earlier mark to prove use.
Κρατικέ ενισχύσει
Grounds for revocation
Οι διαφορέ piου αφορούν κρατικέ ενισχύσει αpiοτέλεσαν σηαντικό τήα τη δραστηριότητα του Γενικού ικαστηρίου κατά το 2009, καθόσον piερατώθηκαν 70 σχετικέ υpiοθέσει, ενώ εισήχθησαν 46.
In this respect, in ELIO FIORUCCI the Court found that the fact that a mark and a patronymic are identical is not sucient to warrant the conclusion that the public concerned will think that the person whose patronymic constitutes the mark designed the goods bearing that mark, since that public is aware that, behind every trade mark consisting of a patronymic, there is not necessarily a fashion designer of that name.
Στο piαρόν κεφάλαιο piαρουσιάζονται συνοpiτικώ, piρώτον, τα ζητήατα piαραδεκτού, δεύτερον, τα ζητήατα ουσία και, τρίτον, τα διαδικαστικά ζητήατα piου ανέκυψαν.
In order that Article 50 of Regulation No 40/94 may be applied, the person concerned must prove that the mark has been used in a deceptive manner or that a suf-¤ciently serious risk of deception has been established, which was not demonstrated in the case in point.
Στο εpiίκεντρο τη υpiοθέσεω αυτή βρισκόταν ο κανονισό (ΕΟΚ) 4064/89 του Συβουλίου, τη 21η εκε-βρίου 1989, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων εταξύ εpiιχειρήσεων (διορθωτικό ΕΕ 1990, LÊ257, σ.Ê13), όpiω τροpiοpiοιήθηκε ε τον κανονισό (ΕΚ) 1310/97 του Συβουλίου, τη 30ή Ιουνίου 1997 (ΕΕ LÊ180, σ.Ê1).
In Case T-27/09 Stella Kunststo§technik v OHIM — Stella Pack (Stella) (judgment of 10 December 2009), the Court also clari¤ed the respective purpose and e¥ects of revocation and opposition proceedings. It observed in particular that the relevant provisions do not provide that opposition proceedings brought on the basis of an earlier mark and still pending can inªuence in any way the admissibility or even the progress of revocation proceedings against that mark.
Παραδεκτό
Formal and procedural issues
Το Γενικό ικαστήριο, ε τη νοολογία του κατά το υpiό εξέταση έτο, αpiοσαφήνισε piεραιτέρω τι έννοιε «piράξη piου piαράγει δεσευτικά έννοα αpiοτελέσατα» και «έννοο συφέρον».
Since a large number of cases dealt with formal and procedural issues in 2009, it is necessary to limit these remarks to an outline of the main developments.
Ασφαλώ, η Εpiιτροpiή και το ενδιαφερό-ενο κράτο έλο piορούν να ανταλλάσσουν αpiόψει σχετικά ε το ζήτηα των piροτεινόενων κατάλληλων έτρων.
First, Case T-140/08 Ferrero v OHIM — Tirol Milch (TiMi KiNDERJOGHURT) (judgment of 14 October 2009, under appeal) is of particular importance, since it enabled the Court to specify the value, in the context of invalidity proceedings, of assessments made and conclusions reached by a Board of Appeal of OHIM in an earlier decision in opposition proceedings involving the same parties and the same Community trade mark.
Στο τέλο όω, η διαδικασία εξετάσεω υφιστάενη ενισχύσεω piερατώνε-ται όνο ε την έκδοση υpiοκείενη σε piροσφυγή αpiοφάσεω, ε την οpiοία η Εpiιτροpiή δέχεται τι δεσεύσει του οικείου κράτου στο έτρο piου piορούν να άρουν τι εpiιφυλάξει τη.
In particular, it was held that there was no room for application of either the principle of res judicata, since proceedings before OHIM are administrative and the relevant provisions lay down no rule to that e¥ect, or the principles of legal certainty and the protection of legitimate expectations, since Regulation No 40/94 does not exclude the possibility of invalidity proceedings following the failure of opposition proceedings.
Στην αpiόφαση τη 9η Ιουνίου 2009, T-152/06, NDSHT κατά Εpiιτροpiή (piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή, εκκρεεί η εκδίκαση αναιρέσεω), το Γενικό ικαστήριο έκρινε ότι η υpiοχρέ-ωση τη Εpiιτροpiή να εκδώσει αpiόφαση σε αpiάντηση καταγγελία αφορά όνον την piερίpiτωση του άρθρου 13 του κανονισού (ΕΚ) 659/1999 16.
Second, as regards the consequences for OHIM of annulment of a decision of the Board of Appeal, the Court stated in Case T-402/07 Kaul v OHIM — Bayer (ARCOL) (judgment of 25 April 2009, under appeal) that OHIM has to ensure that the appeal brought by the applicant before the Board of Appeal, which again becomes pending following that annulment, leads to a new decision, possibly adopted by the same board.
Αυτό συβαίνει, εταξύ άλλων, στην piερίpiτωση piου δεν έχει εφαρογή το άρθρο 13 του εν λόγω κανονισού, αφού η καταγγελία δεν αφορά, στην piραγατικότητα, piαράνοη ενίσχυση, αλλά υφιστάενη.
It stated that, if, as in the case in point, the judgment annulling the decision has not taken a position on whether or not the marks at issue are similar, the Board of Appeal must re-examine that question, independently of the position adopted in the earlier annulled decision.
Αpiό το γεγονό ότι η piρωτοβουλία στον τοέα του ελέγχου των υφιστάενων ενισχύσεων ανήκει αpiοκλειστικώ και όνο στην Εpiιτροpiή piροκύpiτει ότι ο καταγγέλλων δεν piορεί, έσω τη κα-ταγγελία του piρο την Εpiιτροpiή, να την υpiοχρεώσει να εκτιήσει τη συβατότητα υφιστάενη ενισχύσεω ε την κοινή αγορά.
Third, the Court clari¤ed the scope of the duty to state the reasons on which decisions of the Boards of Appeal are based where a trade mark covers several di¥erent goods or services. In Case T-118/06 Zu§a v OHIM (ULTIMATE FIGHTING CHAMPIONSHIP) (judgment of 2 April 2009), the Court stated that it is possible to use general reasoning for a series of goods or services only where there exists between them a suciently direct and speci¤c link as to enable the considerations constituting the grounds of the decision in question, ¤rst, to explain adequately the reasoning followed by the Board of Appeal for each of the goods and services belonging to that category and, second, to be applicable without distinction to each of the goods or services concerned.
Η Εpiιτροpiή αν κρίνει, κατόpiιν piρώτη εκτιήσεω, ότι η καταγγελία αφορά υφιστάενε, και όχι piαράνοε, ενισχύσει, δεν υpiέχει υpiοχρέωση να κοινοpiοιήσει αpiόφαση κατά την έννοια του άρθρου 4 του κανονισού 659/1999 στο οικείο κράτο έλο, ούτε piορεί να υpiοχρεωθεί να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88, piαράγραφο 1, ΕΚ.
In Joined Cases T-405/07 and T-406/07 CFCMCEE v OHIM (P@YWEB CARD and PAYWEB CARD) (judgment of 20 May 2009 under appeal), the Court added that general reasoning must none the less enable it carry out its review.
Συνεpiώ, έγγραφο στο οpiοίο η Εpiιτροpiή χαρακτηρίζει ω υφιστάενη την ενίσχυση piου αφορά η καταγγελία δεν έχει τα χαρακτηριστικά αpiοφάσεω piαράγουσα δεσευτικά έννοα αpiοτελέσατα ικανά να θίξουν τα συφέροντα τη piροσφεύγουσα.
Moreover, where a decision o¥ers no reason whatsoever as to why OHIM took the view that certain goods formed a homogenous group, it is not permitted to advance supplementary reasons in the course of the proceedings.
Όσον αφορά το έννοο συφέρον, το Γενικό ικαστήριο κατέληξε, ε την piροαναφερθείσα αpiό-φαση TF1 κατά Εpiιτροpiή, ότι δεν piορούσε να θεωρηθεί ότι η piροσφεύγουσα δεν είχε έννοο συφέρον για τον λόγο ότι η piροσβαλλόενη αpiόφαση ήταν ευνοϊκή γι’ αυτήν, καθόσον εξαρτούσε αpiό ορισένε piροϋpiοθέσει τη χορήγηση ενισχύσεων σε ανταγωνίστρια εpiιχείρηση.
Fourth, in Case T-189/07 Frosch Touristik v OHIM — DSR touristik (FLUGBÖRSE) (judgment of 3 June 2009, under appeal), the Court stated that only the date of ¤ling of the application for registration, and not that of registration, is relevant to the examination that OHIM must carry out during invalidity proceedings in which it is alleged that a Community trade mark does not ful¤l the conditions of Article 7 of Regulation No 40/94.
Κανονισό (ΕΚ) 659/1999 του Συβουλίου, τη 22α Μαρτίου 1999, για τη θέσpiιση λεpiτοερών κανόνων εφαρογή του άρθρου [88ÊΕΚ] (ΕΕ LÊ83, σ.Ê1).
Fifth, in Case T-277/06 Omnicare v OHIM — Astellas Pharma (OMNICARE) (judgment of 7 May 2009), Case T-410/07 Jurado Hermanos v OHIM (JURADO) (judgment of 12 May 2009), Case T-136/08 Aurelia Finance v OHIM (AURELIA) (judgment of 13 May 2009) and Joined Cases T-20/08 and T-21/08 Evets v OHIM (DANELECTRO and QWIK TUNE) (judgment of 23 September 2009, under appeal), the Court adjudicated on the scope of application of Article 78 of Regulation No 40/94 relating to restitutio in integrum, according to which the applicant for or proprietor of a mark or any other party
Γενικό ικαστήριο θα έθετε την piροσφεύγουσα σε κατάσταση δυσενέστερη αpiό εκείνη piου αpiορρέει αpiό την piρο-σβαλλόενη αpiόφαση.
In particular, in the ¤rst and fourth judgments mentioned above, the Court stated that that provision is applicable to the time limit for challenging a decision before the Board of Appeal, but not to the time limit for bringing the application for restitutio in integrum itself.
Εpiοένω, ενδεχόενη ακύρωση είτε για τον έναν είτε για τον άλλο λόγο θα σήαινε ότι η piροσβαλλόενη αpiόφαση χαρακτηρίζεται ή θα piορούσε να χαρακτηρίζεται αpiό την ανάληψη ακατάλληλων δεσεύσεων, ε συνέpiεια να είναι δυσενή για την piροσφεύγουσα.
In addition, in the second judgment, it clari¤ed the concept of a party to the proceedings while, in the third, it established that, if the proprietor of a mark delegates administrative tasks relating to the renewal of the mark to a company specialised in that ¤eld, it must ensure that the latter o¥ers the assurance necessary to enable it to be assumed that those tasks will be carried out properly. In particular, where that company installs a computerised renewal reminder system, it must provide for a mechanism for detecting and correcting possible errors.
Στο piλαίσιο αυτό, το Γενικό ικαστήριο δεν οφείλει να συγκρίνει του οικείου λόγου ακυρώσεω ε του αυντικού ισχυρισού piου piροέβαλαν οι piροσφεύγουσε σε άλλη δίκη.
Lastly, as regards a revocation decision adopted by a department of OHIM in order to rectify an error a¥ecting the costs section of a decision previously adopted by that department, the Court stated, in Case T-419/07 Okalux v OHIM — Messe Düsseldorf (OKATECH) (judgment of 1 July 2009), that, since that revocation could be only partial, the period for bringing proceedings had to be calculated by reference to the ¤rst decision.
Παροχή οικονοικού piλεονεκτήατο
Environment — System for greenhouse gas emission allowance trading
Στην αpiόφαση τη 11η Φεβρουαρίου 2009, T-25/07, Iride και Irede Energia κατά Εpiιτροpiή (piου δεν έχει δηοσιευθεί ακόη στη Συλλογή, εκκρεεί η εκδίκαση αναιρέσεω), το Γενικό ικαστήριο αpiοφάνθηκε εpiί του ζητήατο αν η ελευθέρωση ια αγορά συνιστά εξέλιξη την οpiοία οι εpiιχει-ρηατίε piρέpiει να αναένουν ή, αντιθέτω, αν οι συνήθει συνθήκε τη αγορά υpiοδηλώνουν σταθερότητα του οικείου ρυθιστικού piλαισίου.
In Case T-263/07 Estonia v Commission (judgment of 23 September 2009, under appeal) and Case T-183/07 Poland v Commission (judgment of 23 September 2009, under appeal), the Court set out important case-law regarding the distribution of competence between the Member States and the Commission when the Member States’ national allocation plans for emission allowances (‘NAPs’) are drawn up and the Commission checks whether they are compatible with the criteria laid down by Directive 2003/87/EC (23).
Το Γενικό ικαστήριο υpiενθύισε ότι, σε ένα δη-οκρατικό κράτο, το κανονιστικό piλαίσιο piορεί να τροpiοpiοιηθεί ανά piάσα στιγή, τούτο ισχύει δε κατά είζονα λόγο στην piερίpiτωση όpiου το piρογενέστερο ρυθιστικό piλαίσιο piροέβλεpiε τη στεγανοpiοίηση τη αγορά σε εθνικό και/ή τοpiικό εpiίpiεδο, ε συνέpiεια τη δηιουργία ονοpiωλι-ακών καταστάσεων.
Here, the Commission had found in the contested decisions that the NAPs of the Republic of Poland and the Republic of Estonia were incompatible with certain criteria laid down by Directive 2003/87, while indicating that no objections would be raised against those NAPs provided that certain amendments were made.
Κατά συνέpiεια, το άνοιγα ια piροηγουένω στεγανοpiοιηένη αγορά δεν piρέpiει να χαρακτηριστεί ω piαρέκκλιση σε σχέση ε τι συνήθει συνθήκε τη αγορά.
The Member States concerned contended before the Court that, by setting a ceiling for greenhouse gas allowances above which their NAPs would be rejected and by substituting, in this context, its method of analysis for that adopted by the relevant Member State, the Commission had infringed the distribution of competence provided for by Directive 2003/87. The Court upheld those claims and annulled the contested decisions.
Οι εpiιχειρηατίε έχουν, συναφώ, δικαίωα piροστασία τη δικαιολογηένη του εpiιστοσύνη.
The Court observed that the reduction of greenhouse gas emissions is of primary importance in the context of the ¤ght against global warming, which represents one of the greatest social, economic and environmental threats which the world currently faces.
Εφόσον όω του piαρασχεθεί στην piράξη αυτή η piροστασία, δεν piορούν να αξιώσουν συγκε-κριένη ορφή piροστασία αντί άλλη, όpiω, για piαράδειγα, να αpiαιτήσουν, αντί να κριθεί ια ενίσχυση piου συνίσταται σε αντιστάθιση τη ζηία piου piροκλήθηκε αpiό την τροpiοpiοίηση του piλαισίου ω έτρο συβατό ε την κοινή αγορά, δυνάει του άρθρου 87, piαράγραφο 3, ΕΚ, να η χαρακτηριστεί καν ω ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, piαράγραφο 1, ΕΚ.
Pursuit of that objective nevertheless cannot justify maintaining in force a decision rejecting a NAP if that measure was adopted in breach of the competences allocated by Directive 2003/87 to the Member States and the Commission respectively.
Το γεγονό ότι η Ê pi ρο γ εν έσ τε ρη piαράνοη ενίσχυση δεν χορηγήθηκε ατοικώ αλλά στο piλαίσιο ενό καθεστώ-το ενισχύσεων, καθώ και ότι η Εpiιτροpiή δεν piόρεσε να piροσδιορίσει εpiακριβώ, λόγω ελλεί-ψεω συνεργασία αpiό την piλευρά του ενδιαφερόενου κράτου έλου, το piλεονέκτηα piου αpiοκόισαν οι δικαιούχοι εpiιχειρήσει, δεν δικαιολογεί τον αpiοκλεισό τη εφαρογή τη ω άνω
The Court pointed out that, in accordance with the third paragraph of Article 249 EC, Directive 2003/87 is binding upon the Member States to which it is addressed as to the result to be achieved, but leaves them freedom of action as to the choice of the forms and methods appropriate for that purpose. The Commission has the burden, when exercising its supervisory power, of proving that
C-355/95ÊP (Συλλογή 1997, σ.ÊI-2549, σκέψει 25 έω 27).
) European Parliament and Council Directive 2003/87/EC of 13 October 2003 establishing a scheme for green- house gas emission allowance trading within the Community and amending Council Directive 96/61/EC (OJ 2003 L°275, p.°32).
β)
General Court
Υpiηρεσίε γενικού οικονοικού συφέροντο
Proceedings the instruments used by a Member State in that respect are contrary to Community law.
Στην piροαναφερθείσα αpiόφαση Deutsche Post και DHL International κατά Εpiιτροpiή, το Γενικό ικα-
The Court also explained that the Commission is entitled to make criticisms concerning the incompatibilities found and to formulate proposals designed to allow the Member State to modify its NAP in a manner which would make it compatible with the criteria.
18 στήριο τόνισε ότι τα όσα εξέθεσε το ικαστήριο στην αpiόφαση τη 24η Ιουλίου 2003, Altmark
However, the Court found that, by specifying a speci¤c quantity of allowances and by rejecting the NAPs of the Member States concerned in so far as the total quantity of allowances proposed exceeded that threshold, the Commission had exceeded the limits of the power of review conferred upon it by Directive 2003/87, since it is for Member States alone to set that quantity.
, ισχύουν piλήρω και για τι piρογενέστερε αpiοφάσει τη Εpiιτροpiή.
Likewise, while the Commission may draw up its own ecological and economic model in order to verify whether the NAPs of the various Member States are compatible with the criteria laid down by Directive 2003/87, an exercise in which it has a wide discretion, it cannot, on the other hand, claim to set aside the data in a NAP so as to replace them with data obtained from its own assessment method, as otherwise it would be acknowledged as having a veritable power of uniformisation which that directive does not confer upon it.
Έτσι, το γεγονό ότι η Εpiιτρο-piή δεν ήταν σε θέση, στο piλαίσιο τη piροβλεpiόενη αpiό το άρθρο 88, piαράγραφο 2, ΕΚ διαδι-κασία piροκαταρκτική εξετάσεω, να ολοκληρώσει την εξέτασή τη, όσον αφορά την εκτίηση τη καταλληλότητα του αντισταθιστικού έτρου piου εφαρόστηκε στην piερίpiτωση υpiηρεσία γενικού οικονοικού συφέροντο, συνιστά ένδειξη piερί του ότι η εκτίηση τη συβατότητα ια ενισχύσεω ε την κοινή αγορά είναι ιδιαιτέρω δυσχερή.
The Court also observed that, when drawing up its NAP, the Member State is obliged to make choices concerning the policies to be adopted, the method to be used and the data to be taken into account in order to predict the expected evolution of emissions, while the Commission’s review of those choices is limited to verifying whether the data and parameters upon which the choices are founded are credible and sucient.