natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δεν αμφισβητείται, εντός του νομικού πλαισίου της υποθέσεως της κύριας δίκης, ότι οι περιπτώσεις στις οποίες χορηγείται αντιστάθμιση είναι εκείνες στις οποίες το Βασίλειο των Κάτω Χωρών έχει δεσμευθεί, στο πλαίσιο φορολογικής συμβάσεως συναφθείσας με το κράτος μέλος που πραγματοποίησε την παρακράτηση στην πηγή, να επιτρέπει στα φυσικά πρόσωπα να συμψηφίζουν την εν λόγω παρακράτηση με τον ολλανδικό φόρο επί των εισοδημάτων τον οποίο οφείλουν.
It is common ground, in the particular legal context of the case in the main proceedings, that a concession is granted in those situations in which the Kingdom of the Netherlands has, under the terms of a tax convention concluded with the Member State which made the deduction at source, undertaken to allow natural persons to credit that deduction to the Netherlands income tax for which they are liable.
Ωστόσο, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 107 των προτάσεών του, η καταβολή της αντισταθμίσεως του άρθρου 28, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του νόμου περί φορολογίας των εταιριών, σε συνδυασμό με το άρθρο 6 του βασιλικού διατάγματος, δεν απορρέει από την αυτόματη εφαρμογή μιας τέτοιας διμερούς φορολογικής συμβάσεως, αλλά από τη μονομερή απόφαση του Βασιλείου των Κάτω Χωρών να επεκτείνει το ευεργέτημα των συμβάσεων αυτών στους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα.
However, as the Advocate General noted at point 107 of his Opinion, the payment of the concession granted in Article 28(1)(b) of the Law on corporation tax, in conjunction with Article 6 of the Royal Decree, results, not from the automatic application of such a bilateral tax convention, but from the unilateral decision of the Kingdom of the Netherlands to extend the benefit of such conventions to fiscal investment enterprises.
Μολονότι, για τους λόγους που εκτίθενται στις σκέψεις 48 και 49 της παρούσας αποφάσεως, μια τέτοια μονομερής απόφαση δεν μπορεί, από μόνη της, να θεωρηθεί αντίθετη στο κοινοτικό δίκαιο, πρέπει να ελεγχθεί μήπως η εντεύθεν απορρέουσα διαφορετική μεταχείριση συνεπάγεται περιορισμό στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων.
While, for the reasons set out in paragraphs 48 and 49 of this judgment, such a unilateral decision cannot, by itself, be regarded as being contrary to Community law, it is necessary to determine whether the resulting difference in treatment entails a restriction on the free movement of capital.
Συναφώς, επισημαίνεται ότι, αποκλείοντας τα προερχόμενα από ορισμένα κράτη μέλη μερίσματα από την αντιστάθμιση που αφορά τη φορολόγηση στην πηγή των εισπραχθέντων στο εξωτερικό μερισμάτων, νομοθεσία όπως η επίμαχη στην κύρια
By excluding from the concession (relating to the taxation at source of dividends received abroad) dividends originating in certain Member States, legislation such as that at issue in the main proceedings makes investment in those Member States
ORANGE EUROPEAN SMALLCAP FUND δίκη καθιστά την επένδυση εντός των κρατών μελών αυτών λιγότερο ελκυστική από την επένδυση εντός των κρατών μελών τα οποία προβαίνουν σε φορολόγηση των μερισμάτων συνεπαγόμενη την αντιστάθμιση αυτή.
ORANGE EUROPEAN SMALLCAP FUND less appealing than investment in the Member States in which the taxation at source of those dividends gives rise to that concession.
Συνεπώς, η νομοθεσία αυτή είναι ικανή να αποτρέψει έναν οργανισμό συλλογικών επενδύσεων από επενδύσεις εντός των κρατών μελών τα οποία προβαίνουν σε φορολόγηση των μερισμάτων που δεν συνεπάγεται την αντιστάθμιση, οπότε συνιστά περιορισμό στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων απαγορευόμενο, κατ’ αρχήν, από το άρθρο 56 ΕΚ.
Such legislation is therefore liable to deter a collective investment enterprise from investing in the Member States in which the taxation of dividends does not give rise to the concession and accordingly constitutes a restriction on the free movement of capital prohibited in principle by Article 56 EC.
Ωστόσο, κατά το άρθρο 58, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, ΕΚ, «[ο]ι διατάξεις του άρθρου 56 δεν θίγουν το δικαίωμα των κρατών μελών […] να εφαρμόζουν τις οικείες διατάξεις της φορολογικής τους νομοθεσίας οι οποίες διακρίνουν μεταξύ φορολογουμένων που δεν βρίσκονται στην ίδια κατάσταση όσον αφορά […] τον τόπο όπου είναι επενδεδυμένα τα κεφάλαιά τους».
However, Article 58(1)(a) EC provides that ‘[t]he provisions of Article 56 [EC] shall be without prejudice to the right of Member States … to apply the relevant provisions of their tax law which distinguish between taxpayers who are not in the same situation with regard to … the place where their capital is invested’.
Σημειωτέον επίσης ότι η προβλεπόμενη στο άρθρο 58, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, ΕΚ εξαίρεση περιορίζεται από το άρθρο 58, παράγραφος 3, ΕΚ, που προβλέπει ότι οι εθνικές διατάξεις στις οποίες αναφέρεται η παράγραφος 1 του άρθρου αυτού «δεν μπορούν να αποτελούν ούτε μέσο αυθαίρετων διακρίσεων ούτε συγκεκαλυμμένο περιορισμό της ελεύθερης κίνησης των κεφαλαίων και των πληρωμών όπως ορίζεται στο άρθρο 56 [ΕΚ]» (βλ. απόφαση της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, C-319/02, Manninen, Συλλογή 2004, σ. I-7477, σκέψη 28).
It must also be noted that the derogation under Article 58(1)(a) EC is itself restricted by Article 58(3) EC, which provides that the national provisions referred to in paragraph 1 of that article ‘shall not constitute a means of arbitrary discrimination or a disguised restriction on the free movement of capital and payments as defined in Article 56 [EC]’ (see Case C-319/02 Manninen [2004] ECR I-7477, paragraph 28).
Επομένως, η διαφορετική μεταχείριση η οποία επιτρέπεται δυνάμει του άρθρου 58, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, ΕΚ πρέπει να διακρίνεται από τις δυσμενείς διακρίσεις που απαγορεύει η παράγραφος 3 του άρθρου αυτού.
Therefore, the unequal treatment permitted under Article 58(1)(a) EC must be distinguished from the discrimination prohibited by Article 58(3) EC.
Από τη νομολογία προκύπτει ότι, προκειμένου εθνική φορολογική ρύθμιση η οποία διακρίνει μεταξύ των υποκειμένων στον φόρο αναλόγως του τόπου στον οποίο έχουν επενδυθεί τα κεφάλαιά τους να μπορεί να θεωρηθεί ότι συμβιβάζεται με τις διατάξεις της Συνθήκης περί ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων, πρέπει η διαφορετική μεταχείριση
According to caselaw, a national tax provision which distinguishes between taxpayers depending on the place where their capital is invested could be regarded as being compatible with the Treaty provisions on the free movement of capital provided that the
I-4071, σκέψη 43, και Manninen, προπαρατεθείσα, σκέψη 29, και της 8ης Σεπτεμβρίου 2005, C-512/03, Blanckaert, Συλλογή 2005, σ. I-7685, σκέψη 42).
2008 — CASE C-194/06 difference in treatment applies to situations which are not objectively comparable or is justified by overriding reasons in the general interest (see, to that effect, Case C-35/98 Verkooijen [2000] ECR I-4071, paragraph 43; Manninen, paragraph 29; and Case C-512/03 Blanckaert [2005] ECR I-7685, paragraph 42).
Όπως εξηγεί η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών, προβλέποντας την αντιστάθμιση, η επίμαχη στην κύρια δίκη ολλανδική ρύθμιση σκοπεί στην κατά το δυνατόν εξομοίωση της φορολογικής μεταχειρίσεως των μερισμάτων που εισπράττει ο μέτοχος που έχει πραγματοποιήσει άμεση επένδυση και αυτής των μερισμάτων που εισπράττει ο μέτοχος ο οποίος έχει επενδύσει μέσω οργανισμού συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα, προκειμένου να αποφύγει το να θεωρηθεί η επένδυση στο εξωτερικό που πραγματοποιεί ένας τέτοιος οργανισμός λιγότερο ελκυστική από μια άμεση επένδυση.
As the Netherlands Government explains, by granting the concession, the Netherlands legislation at issue in the main proceedings seeks to make dividends received by a shareholder investing directly subject as far as possible to the same treatment for tax purposes as those received by a shareholder investing through the intermediary of a fiscal investment enterprise, so as to prevent investments abroad by such an enterprise from being regarded as less appealing than direct investments.
Υπό το πρίσμα μιας τέτοιας νομοθεσίας, η κατάσταση του οργανισμού συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα, οσάκις εισπράττει μερίσματα προερχόμενα από τα κράτη μέλη με τα οποία το Βασίλειο των Κάτω Χωρών έχει συνάψει σύμβαση προβλέπουσα το δικαίωμα των μετόχων φυσικών προσώπων να συμψηφίζουν τον φόρο που επιβάλλουν τα κράτη μέλη αυτά επί των μερισμάτων με τον φόρο εισοδήματος τον οποίο οι ως άνω μέτοχοι οφείλουν στις Κάτω Χώρες, είναι διαφορετική από εκείνη στην οποία βρίσκεται ο οργανισμός αυτός οσάκις εισπράττει μερίσματα προερχόμενα από τα κράτη μέλη με τα οποία το Βασίλειο των Κάτω Χωρών δεν έχει συνάψει τέτοια σύμβαση, μερίσματα για τα οποία το δικαίωμα αυτό συνεπώς δεν προβλέπεται.
However, under such legislation, where a fiscal investment enterprise receives dividends from Member States with which the Kingdom of the Netherlands has concluded a convention providing for shareholders who are natural persons to be entitled to credit the tax which those Member States have deducted from the dividends to the income tax for which those shareholders are liable in the Netherlands, the situation of that enterprise is different from that in which it finds itself when receiving dividends from Member States with which the Kingdom of the Netherlands has not concluded such a convention, as there is no such entitlement in respect of those dividends.
Πράγματι, αν δεν προβλεπόταν η αντιστάθμιση σύμφωνα με τις επίμαχες στην κύρια δίκη διατάξεις, θα υπήρχε πιθανότητα να είναι η επιλογή περί πραγματοποιήσεως επενδύσεως μέσω οργανισμού συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα λιγότερο πλεονεκτική για έναν μέτοχο φυσικό πρόσωπο απ’ ό,τι μια άμεση επένδυση, μόνον προκειμένου περί επενδύσεων εντός των κρατών μελών με τα οποία το Βασίλειο των Κάτω Χωρών έχει συνάψει τέτοια διμερή φορολογική σύμβαση
In fact, it is only as regards investments in the Member States with which the Kingdom of the Netherlands has concluded such a bilateral tax convention that, without the concession granted by the legislation at issue in the main proceedings, the decision to invest through the intermediary of a fiscal investment enterprise runs the risk of being less advantageous to a shareholder who is a natural person than direct investment.
Αντιθέτως, όσον αφορά τα κράτη μέλη με τα οποία το Βασίλειο των Κάτω Χωρών δεν έχει συνάψει τέτοια σύμβαση, η επιλογή ενός φυσικού προσώπου να πραγματοποιήσει επένδυση μέσω τέτοιου οργανισμού δεν συνεπάγεται τον κίνδυνο απωλείας πλεονεκτήματος του οποίου θα είχε τύχει αν είχε επιλέξει άμεση επένδυση εντός των εν λόγω κρατών μελών.
By contrast, as regards the Member States with which the Kingdom of the Netherlands has not concluded such a convention, the decision, by a natural person, to invest through the intermediary of such an enterprise does not involve the risk of losing a benefit which he could have enjoyed if he had chosen to invest directly in those Member States.
Κατά συνέπεια, η κατάσταση αυτή δεν είναι αντικειμενικώς συγκρίσιμη προς αυτή στην οποία το Βασίλειο των Κάτω Χωρών έχει συνάψει τέτοια φορολογική σύμβαση.
Accordingly, that situation is not objectively comparable to the situation in which the Kingdom of the Netherlands has concluded such a tax convention.
Επομένως, στην περίπτωση νομοθεσίας όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, με την οποία, προκειμένου να εξομοιωθεί κατά το δυνατόν η φορολογική μεταχείριση των αμέσων επενδύσεων και αυτή των επενδύσεων που πραγματοποιούνται μέσω των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων, ένα κράτος μέλος αποφάσισε να χορηγήσει στους οργανισμούς αυτούς αντιστάθμιση για τις φορολογικές παρακρατήσεις που πραγματοποιούνται στην πηγή επί των μερισμάτων που προέρχονται από τα κράτη μέλη έναντι των οποίων έχει δεσμευθεί, στο πλαίσιο διμερών συμβάσεων, να επιτρέπει στα φυσικά πρόσωπα να συμψηφίζουν τις εν λόγω παρακρατήσεις με τον φόρο εισοδήματος τον οποίο οφείλουν κατ’ εφαρμογή του εθνικού του δικαίου, τα άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ δεν απαγορεύουν στο κράτος μέλος αυτό να αποκλείει την εν λόγω αντιστάθμιση, όσον αφορά τα μερίσματα που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη με τα οποία δεν έχει συνάψει διμερείς συμβάσεις περιλαμβάνουσες τέτοιες διατάξεις, κατά το μέτρο που δεν πρόκειται περί αντικειμενικώς συγκρίσιμων καταστάσεων.
It follows that, in the case of legislation such as that at issue in the main proceedings, pursuant to which — in order to make the tax treatment of direct investments and of those made through the intermediary of investment enterprises the same, as far as possible — a Member State has decided to grant those enterprises a concession in respect of tax deducted at source on dividends from Member States vis-à-vis which it has undertaken, under the terms of bilateral agreements, to allow natural persons to credit those deductions to the income tax for which they are liable under national law, Articles 56 EC and 58 EC do not preclude that Member State from withholding that concession in respect of dividends from other Member States with which it has not concluded bilateral agreements containing such provisions, as these are not objectively comparable situations.
Κατόπιν των ανωτέρω, στο πρώτο ερώτημα, στοιχείο α΄, πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι τα άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ δεν απαγορεύουν νομοθεσία κράτους μέλους όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη η οποία, ενώ προβλέπει, υπέρ των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφος του κράτους μέλους αυτού, αντιστάθμιση η οποία σκοπεί στο να ληφθεί υπόψη ο φόρος που παρακράτησε στην πηγή άλλο κράτος μέλος επί των μερισμάτων που καταβλήθηκαν στους οργανισμούς αυτούς, περιορίζει την αντιστάθμιση αυτή στο ποσό το οποίο ένα φυσικό πρόσωπο που κατοικεί στο έδαφος του ως άνω πρώτου κράτους μέλους θα μπορούσε να συμψηφίσει, λόγω παρόμοιων παρακρατήσεων, βάσει συμβάσεως για την πρόληψη της διπλής φορολογίας συναφθείσας με το άλλο κράτος μέλος αυτό.
In the light of the foregoing, the answer to Question 1(a) must be that Articles 56 EC and 58 EC do not preclude legislation of a Member State, such as the legislation at issue in the main proceedings, which grants a concession to fiscal investment enterprises established in that Member State on account of tax deducted at source in another Member State from dividends received by those enterprises, and restricts that concession to the amount which a natural person resident in the first Member State could have had credited, on account of similar deductions, on the basis of a double taxation convention concluded with that other Member State.
Με το πρώτο του ερώτημα, στοιχείο β΄, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, αν τα άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ έχουν την έννοια ότι απαγορεύουν νομοθεσία κράτους μέλους όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη η οποία, ενώ προβλέπει, υπέρ των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα, αντιστάθμιση η οποία σκοπεί στο να ληφθεί υπόψη ο φόρος που παρακράτησε στην πηγή άλλο κράτος μέλος επί των μερισμάτων που καταβλήθηκαν στους οργανισμούς αυτούς, μειώνει την αντιστάθμιση αυτή, αν και καθόσον οι μέτοχοι των εν λόγω οργανισμών είναι φυσικά πρόσωπα που δεν κατοικούν στο πρώτο κράτος μέλος ή νομικά πρόσωπα που δεν υπόκεινται, εντός του κράτους αυτού, στον φόρο εταιριών.
By its Question 1(b), the referring court asks, in essence, whether Articles 56 EC and 58 EC must be interpreted as precluding legislation of a Member State which, like the Netherlands legislation at issue in the main proceedings, grants a concession to fiscal investment enterprises on account of tax deducted at source in another Member State from dividends received by those fiscal investment enterprises, and reduces that concession where and to the extent to which the shareholders of those enterprises are not natural persons resident in the first Member State or bodies subject to corporation tax in that first Member State.
Μολονότι από την απάντηση στο πρώτο ερώτημα, στοιχείο α΄, προκύπτει ότι, υπό τις συνθήκες της υποθέσεως της κύριας δίκης, το κοινοτικό δίκαιο δεν επιβάλλει σε κράτος μέλος να προβλέπει υπέρ των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα αντιστάθμιση η οποία σκοπεί στο να ληφθεί υπόψη ο φόρος που παρακράτησε στην πηγή άλλο κράτος μέλος επί των μερισμάτων που καταβλήθηκαν στους οργανισμούς αυτούς, εφόσον το πρώτο κράτος μέλος έχει αποφασίσει, παρά ταύτα, να προβλέψει τέτοια αντιστάθμιση, η ευχέρεια αυτή πρέπει να ασκείται σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο.
While it follows from the answer to Question 1(a) that, in circumstances such as those of the case in the main proceedings, Community law does not require a Member State to grant a concession to a fiscal investment enterprise on account of tax deducted at source in another Member State from dividends received by that enterprise, where the first Member State has nevertheless decided to grant such a concession, that power must be exercised in accordance with Community law.
Όπως προκύπτει από την απόφαση περί παραπομπής, μεταξύ των μετόχων της OESF περιλαμβάνονται φυσικά και νομικά πρόσωπα που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένα εντός άλλων κρατών μελών και εντός τρίτων χωρών.
As is apparent from the order for reference, OESF shareholders include natural and legal persons who are resident or established in other Member States and in third countries.
Επομένως, πρέπει να εξετασθεί, πρώτον, αν το γεγονός ότι η αντιστάθμιση μειώνεται κατ’ αναλογία προς το μέρος του κεφαλαίου του οργανισμού συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα το οποίο κατέχουν μέτοχοι που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός άλλων κρατών μελών συνιστά περιορισμό στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, αν
Therefore, it is necessary to examine, first of all, whether the reduction of the concession in proportion to the interest in the fiscal investment enterprise held by shareholders resident or established in other Member States constitutes a restriction on the free movement of capital and, if so, whether that restriction can be justified. Second, it is necessary to determine whether the answer given in relation to situ-
ORANGE EUROPEAN SMALLCAP FUND ο περιορισμός αυτός μπορεί να δικαιολογηθεί.
ORANGE EUROPEAN SMALLCAP FUND ations in which the shareholders of such an enterprise are resident or established in other Member States applies equally to situations in which those shareholders are resident or established in third countries.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, όσον αφορά τον υπολογισμό του ποσού της αντισταθμίσεως που χορηγείται σύμφωνα με τις επίμαχες στην κύρια δίκη διατάξεις, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι φορολογικές παρακρατήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην πηγή επί των προερχομένων από άλλα κράτη μέλη μερισμάτων, η ολλανδική νομοθεσία προβλέπει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα των οποίων όλοι οι μέτοχοι κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι στις Κάτω Χώρες και των οργανισμών, όπως η OESF, των οποίων μέρος των μετόχων κατοικεί ή είναι εγκατεστημένο εντός άλλου κράτους μέλους.
It must be noted that, as regards the calculation of the amount of the concession granted in accordance with the provisions at issue in the main proceedings in order to take account of tax deducted at source from the dividends from other Member States, Netherlands legislation draws a distinction between the treatment of fiscal investment enterprises whose shareholders are all resident or established in the Netherlands, and bodies, such as OESF, some of whose shareholders are resident or established in another Member State.
Στην πρώτη περίπτωση, η εν λόγω αντιστάθμιση αντιστοιχεί, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, του βασιλικού διατάγματος, στο ποσό το οποίο φυσικό πρόσωπο κάτοικος Κάτω Χωρών θα μπορούσε να συμψηφίσει, λόγω των εν λόγω παρακρατήσεων, με τον φόρο εισοδήματος τον οποίο οφείλει εντός του κράτους μέλους αυτού.
In the first case, that concession corresponds, under Article 6(1) of the Royal Decree, to the amount that a natural person resident in the Netherlands could have had credited, on account of those deductions, to the income tax for which he is liable in that Member State.
Στη δεύτερη περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 2, του βασιλικού διατάγματος, το ποσό αυτό μειώνεται κατ’ αναλογία προς τη συμμετοχή των μετόχων από άλλα κράτη μέλη στο κεφάλαιο των οικείων οργανισμών.
In the second case, pursuant to Article 6(2) of the Royal Decree, that amount is reduced in proportion to the interest of the shareholders from other Member States in the enterprises concerned.
Η κατά τον τρόπο αυτόν χορηγούμενη αντιστάθμιση για τις φορολογικές παρακρατήσεις στην πηγή που πραγματοποιήθηκαν επί των μερισμάτων που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη αποτελεί μέρος του ποσού του κέρδους προς διανομή στους μετόχους του οικείου οργανισμού συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα, το οποίο κατανέμεται μεταξύ αυτών αναλόγως της συμμετοχής εκάστου στο κεφάλαιο του οργανισμού αυτού.
The concession thus granted in respect of tax deducted abroad at source from the dividends from other Member States is included in the profit to be distributed to the shareholders of the fiscal investment enterprise concerned, which is allocated among them on the basis of their respective interests in that enterprise.
Όπως υπογράμμισε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 118 των προτάσεών του, η μείωση της αντισταθμίσεως που αφορά τον αλλοδαπό φόρο κατ’ αναλογία προς τη συμμετοχή στο κεφάλαιο ενός τέτοιου οργανισμού μετόχων που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος θίγει αδιακρίτως όλους τους μετόχους του, αφού έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του συνολικού ποσού των διανεμητέων κερδών.
As the Advocate General observed at point 118 of his Opinion, it follows that the reduction of the concession for foreign tax in proportion to the interest in such an enterprise held by shareholders who are resident or established in another Member State adversely affects all that enterprise’s shareholders without distinction, since it has the effect of reducing the total amount of profit for distribution.
Επομένως, εντός νομοθετικού πλαισίου όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, είναι πλεονεκτικότερο για έναν οργανισμό συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα να προσελκύει μετόχους που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι εντός του κράτους μέλους στο οποίο είναι και αυτός εγκατεστημένος, κατά το μέτρο που όσο μικρότερη είναι η συμμετοχή στο κεφάλαιό του μετόχων που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη, τόσο περισσότερα είναι τα διανεμητέα στους μετόχους κέρδη.
Consequently, within a legislative context such as that at issue in the main proceedings, it is of greater benefit for a fiscal investment enterprise to attract shareholders who are resident or established in the Member State in which that enterprise itself is established, since the smaller the interest in that enterprise of shareholders who are resident or established in other Member States, the greater will be the profit available for distribution to shareholders.
Συνεπώς, η μείωση αυτή συνιστά περιορισμό στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων, απαγορευόμενο κατ’ αρχήν από το άρθρο 56 ΕΚ, κατά το μέτρο που μπορεί να αποτελεί εμπόδιο για την εκ μέρους ενός οργανισμού συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα συλλογή κεφαλαίων εντός άλλων κρατών μελών πλην του κράτους μέλους εντός του οποίου είναι εγκατεστημένος ο οργανισμός αυτός και μπορεί επίσης να αποτρέπει τους επενδυτές από τα άλλα κράτη μέλη αυτά από την απόκτηση συμμετοχής στο κεφάλαιο αυτού.
Such a reduction therefore creates a restriction on the free movement of capital, which is prohibited in principle by Article 56 EC, in so far as it is liable to impede the raising of capital by a fiscal investment enterprise in Member States other than that in which that enterprise is established, and is also liable to deter investors from those other Member States from acquiring shares in that enterprise.
Η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών υπενθυμίζει ωστόσο ότι, όσον αφορά τον υπολογισμό του ποσού της αντισταθμίσεως που πρέπει να χορηγηθεί σε έναν οργανισμό συλλογικών επενδύσεων φορολογικού χαρακτήρα, το άρθρο 28, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του νόμου περί φορολογίας των εταιριών αναφέρεται στην κατάσταση στην οποία θα βρισκόταν ένας μέτοχος που πραγματοποιεί άμεση επένδυση στο εξωτερικό.
The Netherlands Government observes, however, that, with regard to calculating the amount of the concession to be granted to a fiscal investment enterprise, Article 28(1)(b) of the Law on corporation tax refers to a situation in which a shareholder makes a direct investment abroad.