natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η εφαρογή τη ταχεία διαδικασία ζητήθηκε σε 5 υpiοθέσει, οι αpiαιτούενε, όω, κατά τον Κανονισό ιαδικασία piροϋpiοθέσει δεν συνέτρεχαν σε καία εξ αυτών.
As regards the distribution of cases between the various formations of the Court, it may be noted that the Grand Chamber dealt with roughly 8%, chambers of ¤ve judges with 57%, and chambers of three judges with approximately 34%, of the cases brought to a close by a judgment in 2009.
Σύφωνα ε την piρα-κτική piου καθιερώθηκε το 2004, οι αιτήσει εφαρογή τη ταχεία διαδικασία γίνονται δεκτέ ή αpiορρίpiτονται ε αιτιολογηένη διάταξη του Προέδρου του ικαστηρίου. Εpiίση, εκδικάστηκαν κατά piροτεραιότητα 8 υpiοθέσει.
Compared with the previous year, a decrease may be noted in the proportion of cases dealt with by the Grand Chamber (14% in 2008), while the proportion of cases dealt with by three-judge chambers increased (26% in 2008).
Παραλλήλω, το ικαστήριο έκανε τακτικώ χρήση τη αpiλουστευένη διαδικασία του άρθρου 104, piαράγραφο 3, του Κανονισού ιαδικασία για να αpiαντήσει σε ορισένα
As regards cases completed by orders involving a judicial determination, 84% of such cases were entrusted to three-judge chambers and 10% to ¤ve-judge chambers, while orders made by the President account for 6% of such cases.
Εξέλιξη και δραστηριότητα piροδικαστικά ερωτήατα.
Part C of this chapter should be consulted for more detailed information regarding the statistics for the 2009 judicial year.
Σε σχέση ε το piροηγούενο έτο, διαpiιστώνεται είωση του piοσοστού των υpiοθέ-σεων piου εκδικάστηκαν αpiό το τήα είζονο συνθέσεω (14 % το 2008) και αύξηση του αριθού των υpiοθέσεων piου εκδικάστηκαν αpiό τα τριελή τήατα (26 % το 2008).
The recurring issue of the appropriate legal basis within the ¤rst pillar has given rise to a number of judgments worthy of mention. In Case C-166/07 Parliament v Council (judgment of 3°September 2009) the Court held that Community contributions to the International Fund for Ireland must have a dual legal basis, namely Articles 159°EC and 308°EC.
Λεpiτοερέστερα στοιχεία σχετικά ε τι στατιστικέ του δικαστικού έτου 2009 piεριλαβάνονται στο σηείο Γ τη piαρούσα Εκθέσεω.
The Court began by observing that, in the context of the organisation of the powers of the Community, the choice of the legal basis for a measure must rest on objective factors which are amenable to judicial review, including, in particular, the aim and the content of the measure.
Ζητήατα συνταγατική ή θεσική φύσεω
In addition, recourse to that provision demands that the action envisaged should relate to the‘operation of the common market’.
Το ικαστήριο ασχολήθηκε και piάλι ε το συχνά εpiανερχόενο στη νοολογία του ζήτηα τη εpiι-λογή τη νοική βάσεω στο piλαίσιο του piρώτου piυλώνα, εκδίδοντα piλείονε αpiοφάσει piου χρήζουν νεία.
The Court went on to ¤nd, ¤rst, that the objectives of Regulation (EC) No°1968/2006 concerning Community ¤nancial contributions to the International Fund for Ireland (2007–10) (2)correspond to the objectives pursued by the Community policy on economic and social cohesion and, second, that the Community’s ¤nancial contribution to the fund, leaving aside its legislative framework, forms part of the speci¤c actions which, when they prove to be necessary outside the Structural Funds in order to realise the objectives referred to in Article 158°EC, may be adopted in accordance with the third paragraph of Article 159°EC.
Στην αpiόφαση Κοινοβούλιο κατά Συβουλίου (αpiόφαση τη 3η Σεpiτεβρίου 2009, C-166/07), το ικαστήριο έκρινε ότι οι κοινοτικέ χρηατοδοτικέ συνεισφορέ στο ιεθνέ Ταείο για την Ιρλανδία piρέpiει να στηρίζονται σε διpiλή νοική βάση, ήτοι στα άρθρα 159 ΕΚ και 308 ΕΚ.
However, neither the arrangements governing cooperation between the Community and the fund nor the conditions and method of payment in respect of the Community’s ¤nancial contribution allow the Community to prevent the use by the fund of that contribution to cover actions which, while complying with the objectives of the Agreement concerning the International Fund for Ireland, extend beyond the scope of the Community’s policy on economic and social cohesion or, at least, are not managed in accordance with the criteria applied by the Community within the framework of that policy.
Η θεελίωση εpiί τη εν λόγω διττή βάσεω συνεpiάγεται υpiοχρέωση του κοινοτικού νοοθέτη να συβιβάσει διαφορετικέ νοοθετικέ διαδικασίε piρο έκδοση ια και τη αυτή piράξεω.
Consequently, the third paragraph of Article 159°EC does not by itself confer on the Community the necessary power to pursue the objectives of the Community’s policy on economic and social cohesion by means of a ¤nancial contribution under the conditions provided for by Regulation No°1968/2006.
Το ικαστήριο υpiενθύισε κατ’ αρχά ότι, στο piλαίσιο του συστήατο αροδιοτήτων τη Κοινό-τητα, η εpiιλογή τη νοική βάσεω ια piράξεω piρέpiει να στηρίζεται σε αντικειενικά στοιχεία εpiιδεχόενα δικαστικό έλεγχο, εταξύ των οpiοίων καταλέγονται, ιδίω, ο σκοpiό και το piεριεχό-ενο τη piράξεω αυτή.
Nevertheless, the purpose of Regulation No°1968/2006 is to support the actions of an international organisation established by two Member States, the objective of which is to strengthen economic and social cohesion.
Η χρησιοpiοίηση του άρθρου 308 ΕΚ ω νοική βάσεω για ια piράξη δικαιολογείται όνον όταν καία άλλη διάταξη τη Συνθήκη δεν piαρέχει στα κοινοτικά όργανα την αναγκαία αροδιότητα για την έκδοση τη piράξεω αυτή.
As follows from Articles 2°EC and 3(1)(k)°EC, the strengthening of economic and social cohesion constitutes, outside of Title XVII of the Treaty, an objective of the Community.
Εpiιpiλέον, η εφαρογή αυτή τη διατάξεω piροϋpiοθέτει ότι η σχεδιαζόενη δράση αφορά τη «λειτουργία τη κοινή αγορά».
Furthermore, the objective of that regulation falls within the framework of the common market, since it seeks to bring about economic improvements in disadvantaged areas of two Member States and thus relates to the functioning of the common market.
Κανονισό (ΕΚ) 1968/2006 του Συβουλίου, τη 21η εκεβρίου 2006 (ΕΕ L 409, σ. 81).
) Council Regulation (EC) No°1968/2006 of 21 December 2006 (OJ 2006 L°409, p.°81).
Εpiο-ένω, ο κοινοτικό νοοθέτη piορούσε βασίω να θεωρήσει ότι το φάσα των δραστηριοτήτων piου χρηατοδοτούνται βάσει του κανονισού αυτού βαίνει piέραν του piεδίου εφαρογή τη κοινοτική piολιτική για την οικονοική και κοινωνική συνοχή.
The Court concluded from this that, as Regulation No°1968/2006 pursues objectives set out in Articles 2°EC and 3(1)(k)°EC and in Title XVII of the Treaty, without that title by itself conferring on the Community the power to realise those objectives, the Community legislature ought to have had recourse to both the third paragraph of Article 159°EC and Article 308°EC while complying with the legislative procedures laid down therein, that is to say, both the ‘co-decision’ procedure referred to in Article 251°EC and the requirement that the Council act unanimously.
Εντούτοι, αντικείενο του κανονισού 1968/2006 είναι η στήριξη των δράσεων διεθνού οργανι-σού ο οpiοίο συστάθηκε αpiό δύο κράτη έλη και έχει ω σκοpiό την ενίσχυση τη οικονοική και κοινωνική συνοχή.
In relation to the same issue of the determination of the appropriate legal basis within the ¤rst pillar, in Case C-411/06 Commission v Parliament and Council (judgment of 8 September 2009) the Court determined a dispute concerning the legal basis of Regulation (EC) No°1013/2006 on shipments of waste (3).
Όpiω, όω, piροκύpiτει αpiό τα άρθρα 2 ΕΚ και 3, piαράγραφο 1, στοιχείο κ΄, ΕΚ, η ενίσχυση τη οικονοική και κοινωνική συνοχή αpiοτελεί σκοpiό τη Κοινότητα και εκτό του piλαισίου του τίτλου XVII τη Συνθήκη.
It held that that measure had to be based solely on Article 175(1)°EC and not on Articles 133°EC and 175(1)°EC since it had only a secondary e¥ect on the common commercial policy.
Το ικαστήριο συνήγαγε εκ των ανωτέρω ότι, καθόσον ο κανονισό 1968/2006 εpiιδιώκει την εpiί-τευξη των σκοpiών των άρθρων 2 ΕΚ και 3, piαράγραφο 1, στοιχείο κ΄, ΕΚ, καθώ και του τίτλου XVII τη Συνθήκη, χωρί ο τίτλο αυτό να piαρέχει αφεαυτού στην Κοινότητα την αροδιότητα για την εpiίτευξή του, ο κοινοτικό νοοθέτη έpiρεpiε να χρησιοpiοιήσει αpiό κοινού τα άρθρα 159, τρίτο εδάφιο, ΕΚ και 308 ΕΚ, τηρώντα piαράλληλα τι νοοθετικέ διαδικασίε piου piροβλέpiουν οι διατάξει αυτέ, δηλαδή τόσο τη διαδικασία του άρθρου 251 ΕΚ, την καλούενη και διαδικασία «συναpiοφάσεω», όσο και τη διαδικασία piου αpiαιτεί οόφωνη αpiόφαση του Συβουλίου.
Following the traditional case-law of the Court, it is only exceptionally — if an act simultaneously pursues a number of objectives or has several components that are indissociably linked, without one being secondary and indirect in relation to the other — that such an act has to be founded on the various corresponding legal bases. In the present case, the Commission was of the opinion that a dual legal basis was called for because the regulation comprised two indissociable components, one relating to the common commercial policy and the other to protection of the environment, neither of which could be regarded as secondary or indirect as compared with the other.
Σε σχέση piάντοτε ε το ζήτηα του καθορισού τη κατάλληλη νοική βάσεω εντό του piρώ-του piυλώνα, στην υpiόθεση Εpiιτροpiή κατά Κοινοβουλίου και Συβουλίου (αpiόφαση τη 8η Σεpiτε-βρίου 2009, C-411/06), το ικαστήριο εpiιλήφθηκε ια διαφορά σχετική ε τη νοική βάση του κανονισού (ΕΚ) 1013/2006, για τι εταφορέ αpiοβλήτων 3.
More speci¤cally, in so far as the prior written noti¤cation and consent procedure clearly pursues an environmental protection purpose in the ¤eld of shipments of waste between the Member States and, consequently, was correctly based on Article 175(1)°EC, it would not be coherent to consider that that same procedure, when it applies to shipments of waste between Member States and third countries with the same environmental protection objective, is in the nature of an instrument of common commercial policy and must, on that ground, be based on Article 133°EC. That conclusion is corroborated by an analysis of the legislative context of the contested regulation.
Εν piροκειένω, η Εpiιτροpiή εκτίησε ότι η εpiιλογή διττή νοική βάσεω ήταν εpiιβεβληένη, διότι ο κανονισό αυτό piεριλαβάνει δύο άρρηκτα συνδεδεένε εταξύ του συνιστώσε, εκ των οpiοίων η ία
An inter-pillar dispute about legal basis was, in turn, the subject of Case C-301/06 Ireland v Parliament and Council (judgment of 10 February 2009), in which the Court held that Directive 2006/24/EC on the retention of data generated or processed in connection with the provision of
Κανονισό (EK) 1013/2006 του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συβουλίου, τη 14η Ιουνίου 2006 (ΕΕ LÊ190, σ. 1).
) Regulation (EC) No°1013/2006 of the European Parliament and of the Council of 14 June 2006°(OJ 2006 L°190, p. ° 1).
Εξέλιξη και δραστηριότητα αφορά την κοινή εpiορική piολιτική και η άλλη την piροστασία του piεριβάλλοντο, χωρί να piορεί κάpiοια να θεωρηθεί δευτερεύουσα ή έεση σε σχέση ε την άλλη.
4) publicly available electronic communications services or of public communications networks ( had to be adopted on the basis of the EC Treaty in so far as what is predominantly at issue is the functioning of the internal market.
Το ικαστήριο δεν συερίστηκε την ω άνω εκτίηση και έκρινε ότι αpiό την ανάλυση του piρο-σβαλλόενου κανονισού piροκύpiτει ότι αυτό έχει ω αντικείενο, αpiό piλευρά τόσο του σκο-piού όσο και του piεριεχοένου του, την piροστασία τη ανθρώpiινη υγεία και του piεριβάλλοντο αpiό ενδεχόενε εpiιpiτώσει των διασυνοριακών εταφορών αpiοβλήτων.
The Community legislature may have recourse to Article 95°EC in particular where disparities exist between national rules which are such as to obstruct the fundamental freedoms or to create distortions of competition and thus have a direct e¥ect on the functioning of the internal market. It was apparent that the di¥erences between the various national rules adopted on the retention of data relating to electronic communications were liable to have a direct impact on the functioning of the internal market and that it was foreseeable that that impact would become more serious with the passage of time.
Το συpiέρασα αυτό ενισχύεται αpiό την ανάλυση του νοοθετικού piλαισίου στο οpiοίο εντάσσεται ο εpiίαχο κανονισό.
Such a situation justi¤ed the Community legislature in pursuing the objective of safeguarding the proper functioning of the internal market through the adoption of harmonised rules.
Η ευρεία ερηνεία τη έννοια τη εpiο-ρική piολιτική δεν αναιρεί τη διαpiίστωση ότι ο κανονισό 1013/2006 εpiίpiτει, κατά κύριο λόγο, στην piολιτική για την piροστασία του piεριβάλλοντο.
Furthermore, the Court observed that Directive 2006/24 amended the provisions of the directive on the protection of privacy in the electronic communications sector, itself based on Article 95°EC.
Συγκεκριένα, ια κοινοτική piράξη piορεί να εpiίpiτει στον τοέα αυτόν, ακόη και αν τα piροβλεpiόενα αpiό αυτή έτρα ενδέχεται να εpiη-ρεάζουν το εpiόριο.
In those circumstances, in so far as it amended an existing directive which formed part of the acquis communautaire, Directive 2006/24 could not be based on a provision of the EU Treaty without infringing Article 47°EU.
Είναι piρόδηλο ότι τούτο δεν συβαίνει εν piροκειένω.
Those matters, which fall, in principle, within the area covered by Title VI of the EU Treaty, have been excluded from the provisions of that directive.
Οδηγία 2006/24/ΕΚ του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συβουλίου, τη 15η Μαρτίου 2006, για την τροpiο-piοίηση τη οδηγία 2002/58/ΕΚ (ΕΕ L 105, σ. 54).
) Directive 2006/24/EC of the European Parliament and of the Council of 15 March 2006 and amending Directive
Εξέλιξη και δραστηριότητα ι καστήριο
Court of Justice implemented by Regulation (EC) No°622/2003 (6) and the annex thereto which was amended in 2004 by Regulation (EC) No°68/2004.
Εξάλλου, το ικαστήριο τόνισε ότι η ίδια οδηγία τροpiοpiοίησε τι διατάξει τη οδηγία σχετικά ε την piροστασία τη ιδιωτική ζωή στον τοέα των ηλεκτρονικών εpiικοινωνιών, η οpiοία ε τη σειρά τη στηριζόταν στο άρθρο 95 ΕΚ.
Following that refusal to allow him to board, the person concerned issued proceedings for a declaration that the measures taken against him were illegal.
Αυτά τα ζητήατα, τα οpiοία εpiίpiτουν κατ’ αρχήν στον τοέα piου καλύpiτει ο τίτλο VI τη Συνθήκη ΕΕ, είχαν εξαιρεθεί αpiό τι διατάξει τη οδη-γία αυτή.
In its judgment, the Court ¤rst of all observed that it is evident from the very wording of Article 254(2) EC that a Community regulation cannot take e¥ect in law unless it has been published in the Ocial Journal.
Εpiοένω, το ουσιαστικό piεριεχόενο τη οδηγία 2006/24 αφορά, κατά κύριο λόγο, τι δραστηριότητε των φορέων piαροχή υpiηρεσιών στον οικείο τοέα τη εσωτερική αγορά, εξαιρουένων των κρατικών δραστηριοτήτων piου εpiίpiτουν στον τίτλο VI τη Συνθήκη ΕΕ.
It went on to state that an act adopted by a Community institution cannot be enforced against natural and legal persons in a Member State before they have had the opportunity to make themselves acquainted with it by its proper publication in the Ocial Journal.
Μολονότι η διακήρυξή του αpiό το ικαστήριο ανάγεται ήδη στο ακρινό piαρελθόν, οι γενικέ αρχέ του κοινοτικού δικαίου εξακολουθούν να τροφοδοτούν, στην piράξη, τη νοολογία.
With regard to the case in point, the Court noted that Regulation (EC) No°2320/2002 seeks to impose obligations on individuals in so far as it prohibits on board aircraft certain articles de¤ned in a list annexed to the regulation.
Στο αεροδρόιο τη Βιέννη-Schwechat, δεν εpiιτράpiηκε σε ταξιδιώτη η εpiιβίβαση, διότι η χειρα-piοσκευή του piεριείχε αντικείενα piου θεωρούνται αpiαγορευένα βάσει κοινοτικών κανονισών.
Furthermore, according to the Court, the list of prohibited articles does not fall within any of the categories of measures and information which are treated as con¤dential and which are therefore not published.
Ο κανονισό (ΕΚ) 2320/2002 αpiαγορεύει εταξύ άλλων να βρίσκονται εντό του αεροσκάφου ορισένα αντικείενα, τα οpiοία αpiαριθούνται ενδεικτικώ σε κατάλογο piροσαρτηένο στο κεί-
It follows that, if Regulation (EC) No°622/2003 made adaptations to that list of prohibited articles, it would, by so doing, have to be held invalid.
ενό του. Η εφαρογή του κανονισού αυτού ρυθίζεται ε τον κανονισό (ΕΚ) 622/2003 6 και το piαράρτηά του, το οpiοίο τροpiοpiοιήθηκε το 2004 ε τον κανονισό (ΕΚ) 68/2004 7, αλλά ουδέpiοτε δη  ο σι εύ θηκε .
The Court concluded from this that the annex to Regulation (EC) No°622/2003 has no binding force in so far as it seeks to impose obligations on individuals.
Εpiειδή του αpiαγορεύθηκε η εpiιβίβαση, ο ενδιαφερόενο piροσέφυγε στη δικαιοσύνη piροκειέ-νου να κηρυχθούν piαράνοα τα έτρα piου ελήφθησαν εναντίον του. Το εθνικό δικαστήριο ζήτησε αpiό το ικαστήριο να διευκρινίσει αν έχουν δεσευτική ισχύ οι κανονισοί ή τήατα κανονισών piου δεν έχουν δηοσιευθεί στην Εpiίσηη Εφηερίδα τη Ευρωpiαϊκή Ένωση.
In Case C-141/08°P Foshan Shunde Yongjian Housewares & Hardware v Council (judgment of 1 October 2009) the Court, ruling on an appeal, recalled the fundamental nature of respect for the rights of the defence and penalised their infringement in an antidumping proceeding. At issue, inter alia, was the failure to comply with the 10-day period laid down under Article 20(5) of Regulation (EC) No°384/96 (8) for sending the Commission’s de¤nitive proposals to the Council.
Στην αpiόφασή του, το ικαστήριο υpiενθύισε κατ’ αρχά ότι αpiό το γράα του άρθρου 254, piα-ράγραφο 2, ΕΚ piροκύpiτει ότι οι κοινοτικοί κανονισοί piαράγουν νοικά αpiοτελέσατα όνον αpiό τη δηοσιεύσεώ του στην Εpiίσηη Εφηερίδα.
In its judgment, the Court began by explaining that the Commission is obliged to comply with that period in order to give undertakings which have been informed of its intention to increase the antidumping duty from that envisaged in its previous communication the opportunity to submit their observations.
Στη συνέχεια, υpiογράισε ότι ια piράξη κοινοτικού οργάνου piορεί να αντιταχθεί σε φυσικά και νοικά piρόσωpiα εντό κράτου έλου όνον εφόσον αυτά είχαν τη δυνατότητα να λάβουν γνώση του piεριεχοένου τη κατόpiιν piροσήκουσα
Next, the Court observed that the failure to comply with the period prescribed can result in annulment of the regulation adopted by the Council only where there is a possibility that, due to that irregularity, the administrative procedure could have resulted in a di¥erent outcome, and therefore that the rights of the defence of the undertaking concerned were in fact adversely a¥ected.
Κανονισό (ΕΚ) 68/2004 τη Εpiιτροpiή, τη 15η Ιανουαρίου 2004, για την τροpiοpiοίηση του κανονισού (ΕΚ) αριθ.
No°622/2003 laying down measures for the implementation of the common basic standards on aviation security (OJ 2004 L°10, p.°14).
622/2003 για τον καθορισό έτρων για την εφαρογή των κοινών βασικών piροτύpiων ασφάλεια των αεροεταφορών (ΕΕ L 10, σ. 14).
8) Council Regulation (EC) No 384/96 of 22 December 1995 on protection against dumped imports from countries
Όσον αφορά την piροκειένη piερίpiτωση, το ικαστήριο τόνισε ότι ο κανονισό (ΕΚ) 2320/2002 σκοpiεί στην εpiιβολή υpiοχρεώσεων σε ιδιώτε κατά το έτρο piου του αpiαγορεύει να εpiιβιβά-ζονται σε αεροσκάφη εφόσον φέρουν ορισένα αντικείενα τα οpiοία καθορίζονται σε piροσαρ-τηένο στον κανονισό κατάλογο. εδοένου ότι το piαράρτηα του κανονισού 622/2003 (ΕΚ) ουδέpiοτε δηοσιεύθηκε, το ικαστήριο δεν είναι σε θέση να εξετάσει αν το piαράρτηα αυτό αφορά εpiίση τον κατάλογο των αpiαγορευένων αντικειένων και έχει, κατά συνέpiεια, ω σκοpiό την εpiιβολή υpiοχρεώσεων στου ιδιώτε. Το ικαστήριο piρόσθεσε piάντω ότι δεν piορεί να αpiοκλει-στεί το ενδεχόενο αυτό.
In order to secure the annulment of a Commission decision not to award market economy treatment that has been taken in breach of the 10-day period, the undertaking concerned is not, therefore, required to show that that decision would have been di¥erent in content but simply that such a possibility cannot be totally ruled out, since it would have been better able to defend itself had there been no procedural error.
Εpiιpiλέον, κατά την κρίση piάντοτε του ικαστηρίου, ο κατάλογο των αpiαγορευένων αντικειένων δεν εpiίpiτει σε καία αpiό τι κατηγορίε των έτρων και των piλη-ροφοριών piου έχουν χαρακτηριστεί αpiόρρητε και εpiοένω δεν δηοσιεύονται.  εκ τούτου, στην piερίpiτωση piου ο κανονισό (ΕΚ) 622/2003 εpiιφέρει piροσαρογέ στον ω άνω κατάλογο των αpiαγορευένων αντικειένων, ο εν λόγω κανονισό θα είναι, κατά το έτρο αυτό, οpiωσδή-piοτε άκυρο.
As regards the application of that principle in this case, the Court took the view, contrary to the Court of First Instance (hereafter in this section‘the General Court’), that, in light of the fact that the Commission had already altered its position twice as a result of the observations submitted by the interested parties, it could not be ruled out that the Commission might once again have altered its position because of the arguments put forward by the undertaking concerned.
Το ικαστήριο κατέληξε στο συpiέρασα ότι το piαράρτηα του κανονισού (ΕΚ) 622/2003 δεν έχει δεσευτική ισχύ, στον βαθό piου σκοpiεί στην εpiιβολή υpiοχρεώσεων σε ιδιώτε.
Therefore, the Court not only set aside the judgment of the General Court but also annulled the contested Council regulation.
Στην υpiόθεση Foshan Shunde Yongjian Housewares & Hardware κατά Συβουλίου (αpiόφαση τη 1η Οκτωβρίου 2009, C-141/08ÊP), το ικαστήριο, αpiοφαινόενο κατ’ αναίρεση, υpiενθύισε τη θεελιώδη σηασία τη αρχή του σεβασού των δικαιωάτων άυνα και συνήγαγε τι συνέpiειε αpiό την piροσβολή τη σε ια διαδικασία αντιντάpiινγκ. Η διαφορά αφορούσε, εταξύ άλλων, τη η τήρηση τη δεκαήερη piροθεσία του άρθρου 20, piαράγραφο 5, του κανονισού (ΕΚ) 384/96 8 για τη διαβίβαση στο Συβούλιο των οριστικών piρο-τάσεων τη Εpiιτροpiή.
With regard, again, to the general principles of Community law, attention is drawn to the Court’s refusal to regard the principle of equality of shareholders as a general principle of Community law. The Court held in Case C-101/08 Audiolux and Others (judgment of 15 October 2009) that Community law does not include any general principle of law under which minority shareholders are protected by an obligation on the dominant shareholder, when acquiring or exercising control of a company, to o¥er to buy their shares under the same conditions as those agreed when the shareholding conferring or strengthening the control of that dominant shareholder was acquired.
Στην αpiόφασή του, το ικαστήριο εξήγησε κατ’ αρχά ότι η Εpiιτροpiή υpiο-χρεούται να τηρεί την piροθεσία αυτή piροκειένου να δώσει στι εpiιχειρήσει piου ενηερώθη-καν για την piρόθεσή τη να τροpiοpiοιήσει piρογενέστερη ανακοίνωσή τη, αυξάνοντα τον δασό αντιντάpiινγκ τον οpiοίο σχεδίαζε να εpiιβάλει, τη δυνατότητα να υpiοβάλουν τι piαρατηρήσει του.
According to the Court, the mere fact that secondary Community legislation lays down certain provisions relating to the protection of minority shareholders is not sucient in itself to establish the existence of a general principle of Community law, in particular if the scope of those provisions is limited to rights which are well de¤ned and certain. Furthermore, the general principle of equal treatment cannot in itself either give rise to a particular obligation on the part of the dominant shareholder in favour of the other shareholders or determine the speci¤c situation to which such an obligation relates.
Στον τοέα piάντοτε των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου, εpiισηαίνεται η άρνηση του ι-καστηρίου να χαρακτηρίσει την αρχή τη ισότητα των ετόχων ω γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου.
Court of Justice of Community law which is also applicable under the EAEC Treaty. The di¥erence in treatment applied by the Republic of Austria to the detriment of nuclear installations which have received of-¤cial authorisation in another Member State must therefore be considered in relation to the EAEC Treaty.