natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επομένως, ένα κράτος μέλος δεν οφείλει να υιοθετήσει οπωσδήποτε το πρώτο από τα τρία προς επιλογή μέτρα.
A Member State is therefore not necessarily required to introduce the first of the three possible measures.
Τίποτε δεν εμποδίζει, αντί της προϋποθέσεως υπάρξεως αντικειμενικών λόγων, να καθορίζεται απλώς η μέγιστη συνολική διάρκεια διαδοχικών σχέσεων εργασίας ή ο μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός ανανεώσεων σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, προκειμένου με αυτόν τον τρόπο να προλαμβάνονται καταχρήσεις.
There is nothing to prevent it from simply defining the maximum total duration of successive employment relationships or the maximum number of renewals of fixedterm employment relationships in order to prevent abuse, instead of defining objective reasons.
Αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει η Επιτροπή, ούτε η απαίτηση υπάρξεως αντικειμενικού λόγου για την ανανέωση σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου συνιστά ένα είδος ελάχιστου κοινού παρονομαστή, ο οποίος, σε περίπτωση ελλιπούς μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι συνιστά το ελάχιστο περιεχόμενο της ρήτρας 5, παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου.
Nor, contrary to the Commission’s view, does the requirement of an objective reason for the renewal of fixedterm employment relationships represent a sort of lowest common denominator which, if the Directive is not properly transposed, could be distilled from Clause 5(1) of the Framework Agreement as constituting the minimum content of that provision.
Το γεγονός ότι δεν έχουν ληφθεί τα δύο άλλα μέτρα δεν σημαίνει ότι με τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας 1999/70 στο εσωτερικό δίκαιο οι δυνατότητες επιλογής του οικείου κράτους μέλους περιορίστηκαν κατ’ ανάγκη στο πρώτο μέτρο.
Nor does a failure to introduce the other two possible measures necessarily imply that the options available to the Member State concerned are limited to the first measure once the deadline for transposing Direct- ive 1999/70 has passed.
Με τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο είναι απλώς βέβαιο ότι το οικείο κράτος μέλος δεν εκπλήρωσε την υποχρέωσή του αυτή.
Once that deadline has passed, all that has been established is that the Member State concerned has failed to fulfil its obligations to transpose the directive.
Δεδομένου όμως ότι δεν υφίσταται ιεραρχική σχέση μεταξύ των τριών προβλεπόμενων στη ρήτρα 5, παράγραφος 1, στοιχεία α΄ έως γ΄, της
However, as the three measures laid down under Clause 5(1)(a) to (c) of
66 — Για την υποχρέωση τη σχετική με τη διασφάλιση του σκοπού και της πρακτικής αποτελεσματικότητας της οδηγίας και της συμφωνίαςπλαισίου, βλ. απόφαση Αδενέλερ κ.λπ. (παρατεθείσα στην υποσημείωση 3, σκέψεις 68, 82 και 101).
66 — As to the obligation in respect of the purpose and the practical effectiveness of the Directive or of the Framework Agreement, see Adeneler (cited in footnote 3), paragraphs 68, 82 and 101.
67 — Βλ. το σημείο 10 των γενικών παρατηρήσεων της συμφωνίαςπλαισίου και το τρίτο εδάφιο του προοιμίου της, καθώς και την απόφαση Αδενέλερ κ.λπ. (παρατεθείσα στην υποσημείωση 3, σκέψη 68).
67 — See paragraph 10 of the General Considerations of the Framework Agreement and the third paragraph in the preamble to the Agreement; also Adeneler (cited in footnote 3), paragraph 68.
Αντιθέτως, τα δύο άλλα μέτρα δεν συνεπάγονται κατ’ ανάγκη μια τέτοια απαίτηση δικαιολογήσεως.
This is because only the first of the three possible measures would, on being incorporated into national law, result in any requirement that the renewal of fixedterm employment contracts or relationships be based on objective reasons.
Εφόσον μια καθορισθείσα σε αρμονία με την οδηγία μέγιστη συνολική διάρκεια δεν θα υπερβαίνει ένα μέγιστο επιτρεπόμενο αριθμό ανανεώσεων, μια σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου μπορεί να ανανεώνεται ακόμη και αν δεν συντρέχει προς τούτο αντικειμενικός λόγος, χωρίς αυτό να αντιβαίνει στη συμφωνία-πλαίσιο.
By contrast, the other two measures do not necessarily entail the need for such justification since, provided that the maximum total duration or maximum number of renewals fixed in accordance with the Directive, is not exceeded, a fixedterm employment relationship may be renewed even if there is no objective reason for doing so, without that renewal being contrary to the Framework Agreement.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-268/06 των εργαζομένων 71.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-268/06 ment relationships.
Τα κράτη μέλη μπορούν να υποδηλώσουν τον χαρακτήρα των σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου ως εξαιρέσεως από τον κανόνα με άλλο τρόπο στο πλαίσιο της εθνικής τους νομοθεσίας, ήτοι με τον καθορισμό μέγιστης συνολικής διάρκειας (ρήτρα 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄) ή μέγιστου αριθμού ανανεώσεων (ρήτρα 5, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄).
Member States may reflect the exceptional nature of fixedterm employment relationships in their national law in other ways too, for example by defining a maximum total duration (Clause 5(1)(b)) or a maximum number of renewals (Clause 5(1)(c)).
Αυτό πάντως δεν σημαίνει ότι οι συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου δεν επιτρέπονται παρά μόνον εφόσον συντρέχουν αντικειμενικοί λόγοι και ότι, ελλείψει αυτών, πρέπει αυτομάτως να θεωρούνται ως καταχρηστικές.
Although it is made particularly clear in paragraph 7 of the General Considerations of the Framework Agreement that the use of fixedterm employment contracts founded on objective reasons 68is a way to prevent abuse, that does not mean, however, that fixedterm employment contracts are permissible only if there are objective reasons for fixing the term, or that, in the absence of objective reasons, such contracts should automatically be regarded as an abuse.
Διαφορετικά, τα προβλεπόμενα στη ρήτρα 5, παράγραφος 1, στοιχεία β΄ και γ΄, μέτρα θα καθίσταντο άνευ αντικειμένου.
If that were the case, the measures provided for in Clause 5(1)(b) and (c) of the Framework Agreement would be superfluous.
Επομένως, η υπό εξέταση περίπτωση ομοιάζει γενικώς όχι τόσο προς την παρατεθείσα από την Επιτροπή υπόθεση Francovich —όπου από την οδηγία για την οποία επρόκειτο μπορούσε εν πάση περιπτώσει να συναχθεί ένα ελάχιστο περιεχόμενο ως προς την έκταση της παρεχόμενης προστασίας 72— όσο, αντιθέτως, προς την παρατεθείσα από το Labour Court υπόθεση Von Colson και Kamann, στην οποία τα κράτη μέλη δεν όφειλαν να λάβουν ένα συγκεκριμένο μέτρο και επιπλέον διέθεταν ακόμη ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως ως προς την επιλογή του ληπτέου μέτρου 73.
In general terms, therefore, the present case is not so much on a par with Francovich (cited by the Commission) — the minimum scope of protection could at least be established from the directive at issue in that case 72 — as it is with Von Colson and Kamann (referred to by the Labour Court), in which no particular measure was prescribed and in which, moreover, the Member States were given a wide discretion as to the nature of the measures to be adopted.
Βεβαίως, η συμφωνίαπλαίσιο στηρίζεται αναμφίβολα στην παραδοχή ότι οι συμβάσεις αορίστου χρόνου αποτελούν τη γενική μορφή εργασιακών σχέσεων 70και ότι οι συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, όπως τόνισε το Δικαστήριο, «μόνο σε ορισμένες περιστάσεις» ανταποκρίνονται στις ανάγκες τόσο των εργοδοτών όσο και
73 ment is undoubtedly based on the premiss that contracts of indefinite duration are the general form of employment relationship 70 and that, as the Court emphasises, it is ‘only in certain circumstances’ that fixedterm employment contracts are liable to respond to the needs of both employers and workers. 71That does not mean, however, that there must always be an objective reason for concluding or renewing fixedterm employ-
Επομένως, η ρήτρα 5, παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου δεν πληροί γενικώς τις προϋποθέσεις για την απ’ ευθείας εφαρμογή της.
Overall, therefore, Clause 5(1) of the Framework Agreement does not fulfil the requirements for direct applicability.
68 — Στην απόδοση της συμφωνίαςπλαισίου στη γερμανική γλώσσα η ορολογία δεν είναι ενιαία.
68 — The terminology varies in the German text of the Framework Agreement.
Συγκεκριμένα, στο σημείο 7 των γενικών παρατηρήσεων γίνεται λόγος για «objektiven Gründen», στη δε ρήτρα 5, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, για «sachlichen Gründen».
Thus, in paragraph 7 of the General Considerations, the reference is to ‘objektive Gründe’ and in Clause 5(1)(a) to ‘sachliche Gründe’.
Το άμεσο αποτέλεσμα της οδηγίας για την οποία επρόκειτο στην εν λόγω υπόθεση δεν έγινε δεκτό για άλλους λόγους (απόφαση Francovich, σκέψεις 23 έως 26).
It is clear from the other language versions, however, that the problem is confined specifically to the German version and that there is no material distinction.
69 — Στο ίδιο πνεύμα, απόφαση Αδενέλερ κ.λπ. (παρατεθείσα στην υποσημείωση 3, σκέψη 62).
69 — See to that effect Adeneler (cited in footnote 3), paragraph 62.
70 — Βλ. σημείο 6 των γενικών παρατηρήσεων της συμφωνίαςπλαισίου καθώς και το δεύτερο εδάφιο του προοιμίου της.
70 — See paragraph 6 of the General Considerations and the second paragraph of the preamble to the Framework Agreement.
73 — Απόφαση της 10ης Απριλίου 1984, 14/83, Von Colson και Kamann (Συλλογή 1984, σ.
72 — Francovich (cited in footnote 25), paragraphs 17 to 20, on the ‘content of the guarantee’).
1891, ιδίως σκέψεις 18 και 27).
73 — Case 14/83 Von Colson and Kamann [1984] ECR 1891, in particular, paragraphs 18 and 27.
Γ — Επί του τρίτου ερωτήματος: Κανόνες κοινοτικού δικαίου για την ανανέωση σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου μετά την εκπνοή της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας 1999/70 στο εσωτερικό δίκαιο, αλλά πριν από την έναρξη ισχύος του εθνικού νόμου για τη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο
C — Question 3: Community-law requirements for the renewal of fixedterm employment relationships after the deadline for transposing Directive 1999/70 but before the entry into force of the national transposing legislation
Αν αντιθέτως γινόταν δεκτή η απ’ ευθείας εφαρμογή της ρήτρας 5, παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου υπό την έννοια που προτείνει η Επιτροπή, τότε θα έπρεπε να εξασφαλισθεί ότι θα ληφθεί δεόντως υπόψη η ανάγκη προστασίας των οικείων εργαζομένων.
If, on the other hand, Clause 5(1) of the Framework Agreement were confirmed to be directly applicable in the terms suggested by the Commission, the protection of the workers concerned would need to be appropriately safeguarded.
Ναι μεν η συμφωνίαπλαίσιο δεν περιέχει καμία διάταξη επιβάλλουσα στα κράτη μέλη να προβλέπουν τη μετατροπή σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου σε αορίστου χρόνου 74, πλην όμως θα ερχόταν σε αντίθεση προς τον προστατευτικό σκοπό της συμφωνίαςπλαισίου να απωλέσουν οι οικείοι εργαζόμενοι τις θέσεις εργασίας τους απλώς και μόνο επειδή οι συμβάσεις εργασίας που έχουν συνάψει θέτουν παρανόμως χρονικό περιορισμό στη διάρκεια τους.
While the Framework Agreement does not place the Member States under any general obligation to convert fixedterm employment relationships to employment relationships of indefinite duration, 74it would be contrary to the protective purpose of the Framework Agreement if the workers concerned were to lose their jobs immediately solely on the basis of an unlawful time-limit on their employment contracts.
Με το τρίτο του ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί αν η ρήτρα 5, παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου επιτρέπει σε κράτος μέλος, υπό την ιδιότητά του ως εργοδότη, να ανανεώνει υφιστάμενες συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου για σχετικώς μακρά χρονικά διαστήματα ορισμένης διάρκειας —εν προκειμένω, έως οκτώ έτη— κατά το χρονικό διάστημα από της εκπνοής της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας 1999/70 στο εσωτερικό δίκαιο έως της θέσεως σε ισχύ του εθνικού νόμου για την εν λόγω μεταφορά.
By its third question, the referring court seeks to obtain a ruling on whether Clause 5(1) of the Framework Agreement permits a Member State, acting in its capacity as an employer, to renew existing fixedterm employment contracts for relatively extended fixed terms — up to eight years in the present case — in the period between the deadline for transposing Directive 1999/70 and the entry into force of the national transposing legislation.
Ο λόγος υποβολής αυτού του ερωτήματος είναι ο φόβος ότι μέσω της ανανεώσεως των συμβάσεών τους εργασίας για τόσο μακρά χρονικά διαστήματα ορισμένης διάρκειας λίγο πριν από την έναρξη ισχύος του ιρλανδικού νόμου για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο οι οικείοι εργαζόμενοι θα στερούνταν της προστασίας που τους παρέχει ο νόμος του 2003, καθώς και η συμφωνία-πλαίσιο.
Underlying this question is the concern that the employees affected may have lost the protection of the 2003 Act and of the Framework Agreement because their employment contracts were renewed for such extended terms shortly before the Irish transposing legislation entered into force.
Ανεξαρτήτως του αν ιδιώτες μπορούν να επικαλούνται άμεσα τη ρήτρα 5, παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου, το κράτος μέλος που επέδειξε ολιγωρία υποχρεούται σε αποζημίωση των πολιτών, σύμφωνα με την απόφαση Francovich, υπό τις τιθέμενες με αυτή προϋποθέσεις, για τις ζημίες που ενδεχομένως προκλήθηκαν συνεπεία της μη νομότυπης μεταφοράς της οδηγίας 1999/70 στο εσωτερικό δίκαιο 75.
Irrespective of whether individuals can rely directly on Clause 5(1) of the Framework Agreement, the defaulting Member State may however be required (in accordance with Francovich and subject to the conditions laid down in that case) to compensate citizens in respect of any loss or damage caused by the failure properly to transpose Directive 1999/70. 75
74 — Βλ., συναφώς, τις παρατεθείσες στην υποσημείωση 3 αποφάσεις Αδενέλερ κ.λπ. (σκέψεις 91 και 101) και Marrosu και Sardino (σκέψη 47).
74 — See Adeneler, paragraphs 91 and 101, and Marrosu and Sardino, paragraph 47 (both cited in footnote 3).
75 — Απόφαση Francovich (παρατεθείσα στην υποσημείωση 25, σκέψεις 30 έως 46) και έκτοτε πάγια νομολογία, εσχάτως δε απόφαση Farrell (παρατεθείσα στην υποσημείωση 44, σκέψη 43).
75 — Francovich (cited in footnote 25), paragraphs 30 to 46, and settled caselaw since, most recently Farrell (cited in footnote 44), paragraph 43.
Το αιτούν δικαστήριο ζητεί από το Δικαστήριο να εξετάσει αυτό το ερώτημα «λαμβανομένης υπόψη» της απαντήσεώς του στο ερώτημα 1 και στο ερώτημα 2, στοιχείο β΄.
The referring court asks the Court of Justice to consider this question ‘having regard’ to the Court’s answers to Questions 1 and 2(b).
Επομένως, στηρίζω τις ακόλουθες παρατηρήσεις στο δεδομένο ότι η ρήτρα 5,
The following remarks are therefore
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-268/06 κίνδυνο την επίτευξη του επιδιωκομένου με την οδηγία αυτή αποτελέσματος 78.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-268/06 based on the premiss that Clause 5(1) of the Framework Agreement is not directly applicable, as explained above.
Πολλώ παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου, όπως εκτέθηκε ανωτέρω 76, δεν έχει απ’ ευθείας εφαρμογή.
76 authorities are subject to a positive obligation — beyond a mere prohibition on frustrating the objective of a directive — actively to promote the attainment of that objective.
Εφόσον η διάταξη αυτή δεν έχει απ’ ευθείας εφαρμογή, η ρήτρα 5, παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου δεν μπορεί, καθεαυτή, να προβληθεί κατά της ανανεώσεως των εν λόγω σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου έως οκτώ έτη.
If the direct application of that provision is ruled out, Clause 5(1) of the Framework Agreement in itself cannot preclude the renewal for up to eight years of the employment relationships concerned.
Με τη συμφωνίαπλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου, όμως, επιδιώκεται απλώς η δημιουργία ενός πλαισίου για να αποτραπεί η κατάχρηση που προκαλείται από τη χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων ή εργασιακών σχέσεων ορισμένου χρόνου (βλ. ρήτρα 1, στοιχείο β΄, και ρήτρα 5, παράγραφος 1, της συμφωνίας-πλαισίου).
However, the framework agreement on fixedterm work is intended merely to establish a framework to prevent abuse arising from the use of successive fixedterm employment contracts or relationships (see Clause 1(b) and Clause 5(1) of the Framework Agreement).
Το συμπέρασμα αυτό δεν ανατρέπεται αν ληφθεί υπόψη η απαγόρευση ματαιώσεως των σκοπών μιας οδηγίας, την οποία επισήμαναν τόσο το αιτούν δικαστήριο όσο και η IMPACT.
No other conclusion can be drawn if the prohibition on frustrating the objective of a directive, referred to both by the referring court and by IMPACT, is taken into account.
Το ιρλανδικό υπουργείο εξωτερικών, υπό την ιδιότητά του ως εργοδότη, δεν ενήργησε κατ’ αντίθεση προς τον σκοπό αυτό ανανεώνοντας και πάλι για ορισμένο χρόνο, έστω και σχετικώς μακράς διάρκειας, μεμονωμένες συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου λίγο πριν τεθεί σε ισχύ ο εθνικός νόμος για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο.
The Irish Department of Foreign Affairs, in its capacity as a public employer, cannot have infringed that objective of establishing appropriate general requirements simply by renewing individual fixedterm employment relationships — for another, albeit relatively extended, fixed term — shortly before the national transposing legislation entered into force.
Βεβαίως, όλες οι εθνικές αρχές υποχρεούνται να συμβάλλουν στην επίτευξη του σκοπού μιας οδηγίας.
Admittedly, all national authorities are obliged to help to achieve the result prescribed by a directive.
Η υποχρέωση αυτή απορρέει από το άρθρο 10 ΕΚ και από το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, σε συνδυασμό με την ίδια την οδηγία 77.
That obligation stems from Article 10 EC and the third paragraph of Article 249 EC in conjunction with the directive itself.
Επομένως, ήδη κατά τη διάρκεια της προθεσμίας μεταφοράς μιας οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο υποχρεούνται τα κράτη μέλη να απέχουν από ο,τιδήποτε θα ήταν ικανό να θέσει σοβαρά σε
77Even during the period prescribed for transposing a direct- ive, the Member States are therefore obliged to refrain from anything that could be liable seriously to compromise the attainment of the result prescribed by it, 78 and all the more so once the period prescribed for transposition has expired, at which point all public
76 — Σημεία 105 έως 119 των προτάσεών μου.
76 — Points 105 to 119 of this Opinion.77 — See Adeneler (cited in footnote 3), paragraph 117.
78 — Αποφάσεις της 18ης Δεκεμβρίου 1997, C-129/96, Inter-Environnement Wallonie (Συλλογή 1997, σ. I-7411, σκέψη 45), της 8ης Μαΐου 2003, C-14/02, ATRAL (Συλλογή 2003, σ.
78 — Case C-129/96 Inter-Environnement Wallonie [1997] ECR I-7411, paragraph 45; Case C-14/02 ATRAL [2003] ECR I-4431, paragraph 58; and Adeneler (cited in footnote 3), paragraph 121.
IMPACT παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου δεν εμποδίζουν κράτος μέλος, υπό την ιδιότητά του ως εργοδότη, να ανανεώνει μεμονωμένες συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου για σχετικώς μακρά χρονικά διαστήματα ορισμένης διάρκειας κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της λήξεως της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας 1999/70 και της πλήρους μεταφοράς της στο εσωτερικό δίκαιο.
5(1) of the framework agreement on fixedterm work, do not preclude a Member State, in its capacity as employer, from renewing individual fixedterm employment contracts for relatively extended fixed terms in the period between the deadline for transposing Directive 1999/70 and the date of its actual transposition into domestic law.
πρέπει τελικώς να συνεπάγονται την αποτελεσματική αποτροπή καταχρήσεων σε μεμονωμένες επίσης περιπτώσεις 79.
of abuse in individual cases also.
Η ρήτρα 5, παράγραφος 1, της συμφωνίαςπλαισίου δεν σκοπεί πάντως στην επιβολή μιας επί ατομικής βάσεως απαγορεύσεως καταχρή­σεων, ανεξαρτήτως των προβλεπόμενων στα στοιχεία α΄ έως γ΄ μέτρων.
79 However, Clause 5(1) of the Framework Agreement is not aimed at establishing an individual prohibition of abuse, independently of the measures envisaged in Clause 5(1)(a) to (c).
Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να συναχθεί από τη συμφωνίαπλαίσιο μια τέτοια απαγόρευση καταχρήσεων σε ατομικές περιπτώσεις ακόμα κι αν προβληθεί ως δικαιολογητική βάση η υποχρέωση συνεργασίας των εθνικών αρχών (άρθρο 10 ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ) που τους επιβάλλει να μην υπονομεύουν την προσπάθεια επιτεύξεως των σκοπών της οδηγίας.
Accordingly, such a prohibition of abuse in individual cases cannot be inferred from the Framework Agreement by reference to the prohibition on frustrating the object- ive of a directive or the domestic authorities’ obligation to cooperate (Article 10 EC in conjunction with the third paragraph of Article 249 EC) either.
Δ — Επί του τετάρτου ερωτήματος: Σύμ­φωνη προς την οδηγία ερμηνεία εθνικών δια­τάξεων
D — Question 4: Interpretation of national legislation in conformity with directives
Αν πριν από τη νομότυπη μεταφορά της οδηγίας 1999/70 στο εθνικό δίκαιο ελεγχόταν σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση ο ενδεχομένως καταχρηστικός χαρακτήρας της ανανεώσεως συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα, τότε αυτό θα ισοδυναμούσε στην πραγματικότητα με απ’ ευθείας εφαρμογή της ρήτρας 5, σημείο 1, της συμφωνίαςπλαισίου, οι προϋποθέσεις της οποίας όμως —όπως καταδείχθηκε 80— δεν πληρούνται.
If, in the period before Direct- ive 1999/70 was properly transposed into national law, each individual renewal of an existing fixedterm employment relationship in the public sector had to be examined as to whether it amounted to abuse, that would effectively result in the direct application of Clause 5(1) of the Framework Agreement, the requirements for which — as shown above 80 — have not, however, been fulfilled.
Με το τέταρτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί κατ’ ουσίαν να διευκρινιστεί αν ένα εθνικό δικαστήριο οφείλει, λόγω της υποχρεώσεώς του να προβαίνει σε σύμφωνη προς την οδηγία ερμηνεία του εσωτερικού δικαίου, να ερμηνεύει τον εκπροθέσμως θεσπισθέντα νόμο για τη μεταφορά οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο υπό την έννοια ότι αυτός ενεργεί αναδρομικώς από το χρονικό σημείο της εκπνοής της προθεσμίας μεταφοράς αυτής της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.
By its fourth question, the referring court asks, in essence, whether a national court is required, on the basis of its obligation to interpret domestic law in conformity with directives, to interpret national legislation transposing a directive (where such legislation has been brought into force out of time) as having retroactive effect to the date by which that directive should have been transposed.
Επομένως, εν συνόψει:
To summarise, therefore:
Το άρθρο 10 ΕΚ και το άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, σε συνδυασμό με τη ρήτρα 5,
Article 10 EC and the third paragraph of Article 249 EC, in conjunction with Clause
79 — Στην απόφαση Αδενέλερ κ.λπ. (παρατεθείσα στην υποσημείωση 3, σκέψεις 65, 68, 82, 92 και 101), το Δικαστήριο τονίζει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να επιτυγχάνουν το αποτέλεσμα που επιβάλλει το κοινοτικό δίκαιο και να αποτρέπουν με αποτελεσματικό τρόπο την καταχρηστική χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου.
79 — In Adeneler (cited in footnote 3), paragraphs 65, 68, 82, 92 and 101, the Court emphasises that the Member States are required to guarantee the result imposed by Community law and to prevent in an effective manner the misuse of successive fixedterm employment relationships.
Το ερώτημα αυτό υποβάλλεται μόνο για την περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ή το δεύτερο ερώτημα.
That question is referred only in the event that Questions 1 or 2 are to be answered in the negative.
Επιπλέον, από το σκεπτικό της διατάξεως περί παραπομπής προκύπτει ότι το αιτούν δικαστήριο απασχολεί μόνον η ενδεχομένως αναδρομική εφαρμογή του άρθρου 6 του νόμου του 2003, με το οποίο μεταφέρεται στο ιρλανδικό δίκαιο η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων σε βάρος εργαζομένων ορισμένου χρόνου.
Further, it is apparent from the reasoning in the order for reference that the referring court is concerned solely with any retroactive effect of section 6 of the 2003 Act, which transposes the principle of nondiscrimination against fixedterm workers into Irish law.
80 — Βλ. σημεία 105 έως 119 των προτάσεών μου.
80 — See points 105 to 119 of this Opinion.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-268/06 σχετικής οδηγίας και να καταλήγουν σε λύση σύμφωνη προς τον σκοπό που αυτή επιδιώκει 83.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-268/06 consistent with the objective pursued by it.
Προς τούτο, οφείλουν να εξαντλούν ολοσχερώς τα περιθώρια εκτιμήσεως που τους παρέχει το εθνικό τους δίκαιο 84.
83To do so they must use in full the discretion that is given to them under national law. 84