natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο Διαμεσολαβητής τόνισε ότι οι πολίτες δεν μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη στα θεσμικά όργανα εάν εκείνα δεν καταφέρνουν να τηρούν τις προθεσμίες που τα ίδια έχουν θέσει.
The Ombudsman emphasised that citizens can hardly trust the institutions if they are not able to respect the deadlines they themselves set.
Ο Διαμεσολαβητής διατύπωσε μία ακόμη παρατήρηση, στην οποία επισήμανε ότι η δημοσίευση εκθέσεων αποτελεί βασικό μηχανισμό λογοδοσίας προς τους Ευρωπαίους πολίτες και
The Ombudsman also made a further remark, in which he pointed out that the publication of reports is a key mechanism of accountability to, and communication with, European citizens. The Ombudsman further encouraged the Commission to set a good example to the many new Community agencies which have recently been established, by giving high priority in future to ensuring the timely publication of reports.
Υπηρεσία Επιλογής Προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
The European Personnel Selection O ce
Αμφισβήτηση της υποχρεωτικής ηλεκτρονικής εγγραφής και του συστήματος πληροφόρησης για διαγωνισμούς
Challenge to the compulsory online registration and information system for competitions
Περίληψη της απόφασης επί της καταγγελίας 3346/2004/ELB κατά της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (EPSO)
Summary of decision on complaint 3346/2004/ELB against the European Personnel Selection O ce (EPSO)
Η EPSO υιοθέτησε ένα σύστημα σύμφωνα με το οποίο οι υποψήφιοι στους ανοικτούς διαγωνισμούς πρέπει να εγγράφονται σε αυτήν και να επικοινωνούν μαζί της ηλεκτρονικά.
EPSO adopted a system under which candidates in open competitions are required to register and communicate with EPSO on-line.
Ο καταγγέλλων έθεσε υπό αμφισβήτηση το εν λόγω σύστημα.
The complainant challenged this system.
Το βασικό του επιχείρημα ήταν ότι η απαίτηση αυτή επέφερε διακρίσεις, αν ληφθεί υπόψη ο χαμηλός βαθμός διείσδυσης του Διαδικτύου σε ορισμένα Κράτη-Μέλη και η δυσκολία πρόσβασης στο Διαδίκτυο στις αγροτικές περιοχές.
His main argument was that this requirement is discriminatory, given the low Internet penetration rate in some Member States and the di culties in gaining access to the Internet in rural areas.
Η EPSO απέρριψε τους ισχυρισμούς του καταγγέλλοντος, επικαλούμενη κυρίως τους λόγους για τους οποίους υιοθέτησε το ανωτέρω σύστημα.
EPSO rejected the complainant’s allegations, by referring, in particular, to the reasons for adopting the foregoing system.
Ο Διαμεσολαβητής σημείωσε, κατ’ αρχάς, ότι η αρχή της ίσης μεταχείρισης των υποψηφίων ή των πιθανών υποψηφίων στις διαδικασίες των διαγωνισμών συνιστά θεμελιώδη αρχή, δεσμευτική για τα κοινοτικά θεσμικά όργανα και οργανισμούς.
The Ombudsman, first, noted that the principle of equality of treatment of candidates or potential candidates in competition proceedings is a fundamental principle binding on Community institutions and bodies.
Ο Διαμεσολαβητής διαπίστωσε ότι η εν λόγω απαίτηση, κατ’ αρχήν, δεν επιφέρει διακρίσεις ούτε είναι άδικη, αν ληφθούν υπόψη (i) ορισμένα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τη χρήση ή την προσπελασιμότητα του Διαδικτύου τα οποία παρέχονται από τα ενδιαφερόμενα μέρη ή περιέχονται στην ιστοσελίδα της Στατιστικής Υπηρεσίας (Eurostat), (ii) το γεγονός ότι δεν υπήρχαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ένας σημαντικός αριθμός ατόμων τα οποία ενδιαφέρονταν να υποβάλουν αίτηση στην EPSO και να συμμετάσχουν στους διαγωνισμούς της δεν μπόρεσαν να το κάνουν λόγω περιορισμένης πρόσβασης στο Διαδίκτυο, (iii) το γεγονός ότι, σύμφωνα με την κοινή λογική και εμπειρία, η προσπελασιμότητα του Διαδικτύου αυξάνεται συνεχώς, (iv) οι λόγοι που προβάλει η EPSO σχετικά με την υιοθέτηση του συστήματος, δηλαδή η αυξημένη διαφάνεια και η βελτίωση της προσπελασιμότητας των πληροφοριών.
The Ombudsman found that the requirement at issue is not, in principle, discriminatory and unfair on the basis (i) of certain statistical data about Internet use or accessibility provided by the parties or found on the Eurostat website; (ii) that there was no evidence that a significant number of persons interested in applying to EPSO and participating in EPSO competitions have been prevented from doing so because of their restricted access to the Internet; (iii) that, as a ma4 er of common knowledge and experience, accessibility to the Internet is constantly increasing; (iv) of EPSO’s justifications for the system, namely, greater transparency and improving accessibility to information.
Εντούτοις, ο Διαμεσολαβητής δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι υποψήφιοι και οι πιθανοί υποψήφιοι να αντιμετωπίζουν μεγάλη και αντικειμενικά δικαιολογημένη δυσκολία να υποβάλουν αίτηση στην EPSO ή να επικοινωνήσουν με αυτήν μέσω του Διαδικτύου.
However, the Ombudsman did not exclude the possibility that, in certain cases, candidates and potential candidates may have considerable and objectively justifiable di culty in applying to EPSO, or communicating with EPSO, via the Internet.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η προαναφερθείσα αρχή της μη διάκρισης απαιτεί να παρέχει η EPSO εξαίρεση από την υποχρέωση ηλεκτρονικής εγγραφής και επικοινωνίας.
In such cases, the abovementioned principle of non-discrimination requires that EPSO provide for an exception to the requirement for online registration and communication.
Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής διαπίστωσε ότι η παράλειψη της EPSO να ενεργήσει δεόντως αποτέλεσε κακοδιοίκηση και απηύθυνε σχέδιο σύστασης σε αυτήν.
The Ombudsman, thus, found that EPSO’s failure to do so amounted to maladministration and addressed a relevant dra recommendation to EPSO.
Πρότεινε επίσης, βάσει σχετικής ανάλυσης, να απαιτεί η EPSO να υποστηρίζονται τα αιτήματα εξαίρεσης με στοιχεία τα οποία το ενδιαφερόμενο άτομο θα αναμενόταν λογικά να παράσχει δεδομένων των συνθηκών.
He also suggested, on the basis of a pertinent analysis, that EPSO could require requests for an exception to be supported by evidence of a kind that the person concerned could reasonably be expected to provide in the circumstances.
Η EPSO δεν έκανε δεκτό το σχέδιο σύστασης, βασιζόμενη σε επιχειρήματα τα οποία ο Διαμεσολαβητής έκρινε ως μη πειστικά.
EPSO did not accept the drarecommendation. In doing so, it relied upon arguments that the Ombudsman found unconvincing.
Σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι η διοικητική διευκόλυνση, υπό την έννοια της αποφυγής δυσκολιών στη δίκαιη και αμερόληπτη αξιολόγηση συναφών αιτημάτων εξαίρεσης, λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική ανάλυσή του που περιέχεται στο σχέδιο σύστασης, δεν επαρκεί για να επικυρωθεί αυτό που, διαφορετικά, συνιστά παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης των υποψηφίων ή των πιθανών υποψηφίων.
He noted, inter alia, that administrative convenience, in the sense of avoidance of di culties in assessing fairly and even-handedly relevant requests for an exception, taking into account his relevant analysis in the dra recommendation, is insu cient to validate what otherwise is a violation of the principle of equal treatment of candidates or potential candidates. The Ombudsman, thus, maintained his above finding of maladministration and closed the case with a critical remark.
Ως εκ τούτου, ο
Linguistic requirements of candidates in open competitions
Λίγο πριν από τη διεύρυνση, εγκρίθηκε ένας Κανονισμός ο οποίος αποκλίνει προσωρινά από τις κανονικές διατάξεις του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, καθώς επιτρέπει την
Shortly before the enlargement, a Regulation was adopted which temporarily derogates from the normal provisions of the Sta� Regulations, by allowing posts to be filled by appointment of nationals of the new Member States25.
Η EPSO στη συνέχεια διοργάνωσε δύο σειρές διαγωνισμών.
EPSO then organised two sets of competitions.
Η πρώτη σειρά διαγωνισμών περιοριζόταν σε υπηκόους των νέων κρατών μελών.
The first set of competitions was restricted to nationals of the new Member States.
Οι υποψήφιοι έπρεπε να έχουν ως κύρια γλώσσα μία από τις 10 γλώσσες των νέων κρατών μελών.
Candidates had to have one of the 10 languages of the new Member States as their main language.
Έπρεπε επίσης να αποδείξουν ότι γνωρίζουν σε ικανοποιητικό επίπεδο μία από τις 11 γλώσσες των παλαιών κρατών μελών.
They also had to demonstrate a satisfactory knowledge of one of the 11 languages of the old Member States.
Επιπλέον, ένα μέρος της δοκιμασίας θα διεξαγόταν στα αγγλικά, τα γαλλικά ή τα γερμανικά.
Furthermore, they were obliged to take part of the tests in English, French, or German.
Η δεύτερη σειρά διαγωνισμών ήταν ανοιχτή για τους υπηκόους και των 25 κρατών μελών.
The second set of competitions was open to nationals of all 25 Member States.
Οι υποψήφιοι έπρεπε να έχουν ως κύρια γλώσσα τους μία από τις 11 γλώσσες των παλαιών κρατών μελών και να αποδείξουν ότι γνωρίζουν σε ικανοποιητικό επίπεδο μία ακόμα εξ αυτών των 11 γλωσσών.
Candidates had to have one of the 11 languages of the old Member States as their main language and demonstrate a satisfactory knowledge of another of those 11 languages.
Εν τούτοις, δεν υποχρεούνταν να αποδείξουν ότι διέθεταν γνώσεις αγγλικών, γαλλικών ή γερμανικών.
They were not, however, obliged to demonstrate knowledge of English, French, or German.
Η Ένωση Πτυχιούχων της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης της Πολωνίας κατήγγειλε ότι με αυτόν τον τρόπο διοργάνωσης των διαγωνισμών, η EPSO προέβη σε διάκριση σε βάρος των πολιτών των νέων κρατών μελών.
The Association of Graduates of the Polish National School of Public Administration complained that, by organising the competitions in this way, EPSO had discriminated against citizens of the new Member States.
Στη γνώμη της, η EPSO έκρινε ότι ο κάθε διαγωνισμός είχε διακριτούς στόχους και συνεπώς δεν μπορούσε να υφίσταται ισχυρισμός για διάκριση ή άνιση μεταχείριση με βάση τη σύγκριση της προκήρυξης ενός διαγωνισμού με την προκήρυξη ενός άλλου.
In its opinion, EPSO took the view that each competition has its own objectives and, therefore, discrimination or unfair treatment could not be alleged on the basis of a comparison of one notice of competition with another.
Η EPSO επίσης υπέδειξε τον Κανονισμό 401/2004 («ο Κανονισμός») ως τη νομική βάση για τους εν λόγω διαγωνισμούς.
EPSO also pointed to Regulation 401/2004 (“the Regulation”) as the legal basis for the competitions in question.
Ο Διαμεσολαβητής ζήτησε από την EPSO να εξηγήσει γιατί μόνο οι 11 «παλαιές» γλώσσες ήταν αποδεκτές ως δεύτερη γλώσσα και γιατί μόνο οι υποψήφιοι από τα νέα κράτη μέλη υποχρεούνταν να γνωρίζουν αγγλικά, γαλλικά ή γερμανικά.
The Ombudsman asked EPSO to explain why only the 11 “old” languages were acceptable as the second language and why only candidates from new Member States were required to have knowledge of English, French, or German.
Στην απάντησή της, η EPSO δήλωσε ότι η γνώση μίας εκ των 11 γλωσσών «εξυπηρετούσε καλύτερα τις ανάγκες της διοικητικής οργάνωσης των θεσμικών οργάνων κατά τη μεταβατική περίοδο», και ότι «δεν μπορεί να είναι υποχρεωτικό να λαμβάνεται υπόψη η τεράστια ποικιλία ατομικών επιλογών που μπορεί να κάνει ένας υποψήφιος κατά την επιλογή μιας δεύτερης γλώσσας».
In reply, EPSO stated that the knowledge of one of the 11 languages was “be4 er suited to the realities of the administrative organisation of the institutions during the transitional period”, and that “there is no possible obligation to take account of the immense variety of individual choices that candidates could make when choosing a second language.”
Ο Διαμεσολαβητής ξεκίνησε την ανάλυση της υπόθεσης υπενθυμίζοντας το Άρθρο 12 της Συνθήκης ΕΚ, με το οποίο απαγορεύεται κάθε διάκριση λόγω ιθαγένειας, και τη νομολογία των κοινοτικών δικαστηρίων σχετικά με την αρχή της μη διακριτικής μεταχείρισης.
The Ombudsman’s analysis of the case began by recalling Article 12 of the EC Treaty, which forbids discrimination on grounds of nationality, and the case-law of the Community Courts concerning the principle of non-discrimination.
Ο Διαμεσολαβητής αποδέχθηκε επίσης ότι ενδέχεται να είναι δικαιολογημένη η απαίτηση της γνώσης συγκεκριμένων γλωσσών για την εξασφάλιση αποτελεσματικής ενδοεπικοινωνίας.
ANNUAL REPORT 2007 necessary for candidates in the second set of competitions to demonstrate knowledge of one of those languages, even though the two groups of candidates would carry out substantially identical functions.
Για τον λόγο αυτό, ο Διαμεσολαβητής θεώρησε ότι η EPSO είχε παραβιάσει την αρχή της μη διακριτικής μεταχείρισης και διατύπωσε επικριτική παρατήρηση.
The Ombudsman therefore concluded that EPSO had infringed the principle of non-discrimination and made a critical remark.
Παράλειψη διασφάλισης της συμμόρφωσης έργων αποκατάστασης σε ποταμό με την κοινοτική νομοθεσία
Failure to ensure compliance of river reconstruction works with EU law
Περίληψη της απόφασης επί της καταγγελίας 1807/2006/MHZ κατά της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕ)
Summary of decision on complaint 1807/2006/MHZ against the European Investment Bank (EIB)
Δύο πολωνικές περιβαλλοντικές μη κυβερνητικές οργανώσεις κατήγγειλαν στον Διαμεσολαβητή ότι, σε αντίθεση με την «Περιβαλλοντική της Δήλωση», η ΕΤΕ δεν διασφάλισε τη συμμόρφωση των έργων αποκατάστασης και των επισκευών λόγω πλημμύρας με την Οδηγία σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
Two Polish environmental NGOs complained to the Ombudsman that, contrary to its “Environmental Statement”, the EIB failed to ensure compliance of 2001 flood reconstruction and repair works with the Environmental Impact Assessment Directive.
Οι καταγγέλλοντες ισχυρίστηκαν επίσης ότι η ΕΤΕ δεν επέδειξε τη δέουσα επιμέλεια κατά τη διάρκεια της αποστολής παρακολούθησης που πραγματοποίησε τον Οκτώβριο του 2004 στην Πολωνία, και ότι θα έπρεπε να διασφαλίσει ότι όλα τα έργα που χρηματοδοτεί σε κράτη που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμμορφώνονται με την Οδηγία.
The complainants also alleged that the EIB failed to exercise due diligence in its October 2004 monitoring mission to Poland, and claimed that it should ensure that all projects that it agrees to finance in non-Member States comply with the Directive.
Τέλος, οι καταγγέλλοντες κατήγγειλαν ότι η ΕΤΕ αρνήθηκε να χορηγήσει πρόσβαση στη Σύμβαση Χρηματοδότησης του Έργου και στα σχετικά έγγραφα.
Finally, the complainants complained that the EIB refused access to the Project’s Finance Contract and related documents.
Στη γνώμη της, η ΕΤΕ θεώρησε ότι βάσει (i) της αξιολόγησης των σχετικών εκθέσεων που απέστειλαν οι πολωνικές αρχές και (ii) των επισκέψεων παρακολούθησης που πραγματοποίησε στην Πολωνία, συμπεριλαμβανομένης της επίσκεψης το 2004, οι σχετικές διαδικασίες που εφαρμόστηκαν από τις πολωνικές αρχές ήταν αποδεκτές.
In its opinion, the EIB took the view that, on the basis of (i) its assessment of the relevant Reports sent by the Polish authorities and (ii) its monitoring visits to Poland, including the 2004 visit, the relevant procedures applied by the Polish authorities were acceptable.
Η ΕΤΕ αρνήθηκε την πρόσβαση στη Σύμβαση Χρηματοδότησης και υπονόησε ότι οι συμβάσεις χρηματοδότησης καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο, κάτι που αποτελεί ζήτημα αρχής.
The EIB refused access to the Finance Contract and implied that finance contracts were covered by professional secrecy as a ma4 er of principle.
Εν τούτοις, στην πορεία της έρευνας γνωστοποίησε τα σχετικά έγγραφα.
However, in the course of the inquiry, it disclosed the related documents.
Η προσέγγιση αυτή φαίνεται ότι αντιτίθεται στην ερμηνεία της Οδηγίας από το Δικαστήριο26.
The Ombudsman made a further remark noting that the complainants had played a valuable role in bringing to the EIB’s a4 ention relevant information which it was previously unaware of.
Ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι αυτό συνιστά
He went on to say that he trusted that, in the future, the Bank would continue to engage constructively with NGOs in the di� erent Member States and also outside the EU.
Υπόθεση C-72/95 Kraaijeveld, συλλογή 1996, σ.
C-72/95 Kraa' eveld [1996] ECR I-5403, paragraphs 32 and 49.
Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης
The European Anti-Fraud O ce
Αίτημα πρόσβασης σε κατάλογο δημιουργεί «δυσανάλογα μεγάλο φόρτο»
Request for access to a list creates a “disproportionate burden”
Περίληψη της απόφασης επί της καταγγελίας 2350/2005/GG κατά της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης
Summary of decision on complaint 2350/2005/GG against the European Anti-Fraud O ce
Ένας Γερμανός δημοσιογράφος ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) πρόσβαση στον πλήρη κατάλογο της αλληλογραφίας της με τη γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση και με τις κυβερνήσεις των γερμανικών Länder στη διάρκεια της περιόδου 2000-2004.
A German journalist asked the European Anti-Fraud O ce (OLAF) for access to a complete list of its correspondence with the German federal government and the governments of the German Länder in the years 2000 to 2004.
Βάσιζε το αίτημά του στο άρθρο 11 του κανονισμού αριθ.
He based his request on Article 11 of Regulation 1049/2001 regarding public access to European Parliament, Council and Commission documents27.
Η OLAF απάντησε ότι τέτοιος κατάλογος δεν υπήρχε και ότι η κατάρτισή του θα συνιστούσε δυσανάλογα μεγάλο φόρτο για το προσωπικό της.
In addition, a German lawyer and the data protection o cer would have to ensure that data protection requirements were met. According to OLAF, this would distract its limited human resources from their core task of deterring and detecting fraud.
Η OLAF αντέτεινε ότι ήταν πρόθυμη να βοηθήσει στο πλαίσιο του δυνατού, εάν ο καταγγέλλων περιόριζε το αίτημά του, κάτι που ο τελευταίος αρνήθηκε να πράξει.
However, as proof of its good will, OLAF provided the complainant with a list covering the relevant correspondence that had been exchanged in the last three months of 2004.
Στη διάρκεια της έρευνας του Διαμεσολαβητή, η OLAF επέμεινε στη θέση της.
The Ombudsman noted that OLAF did not deny the complainant’s right to receive information of the type he requested, but only contended that compiling all the information would require a disproportionate e� ort.
Υποστήριξε ότι το αίτημα του καταγγέλλοντος θα απαιτούσε την εξέταση περίπου 8000 εγγράφων.
He recalled that, according to case-law of the Community courts, a request for access to documents could only be rejected on this basis in exceptional cases.
Επίσης, ένας Γερμανός δικηγόρος και ο υπάλληλος προστασίας δεδομένων θα έπρεπε να διασφαλίσουν ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις προστασίας των δεδομένων.
It thus appeared that the overall number of documents concerned was far smaller than OLAF had indicated. The Ombudsman accepted that the remaining list was still very long and that, therefore, ascertaining that it did not include confidential data was likely to require a considerable amount of work.
Σύμφωνα με την OLAF, αυτό θα αποσπούσε το περιορισμένο ανθρώπινο δυναμικό της από τη βασική αποστολή του που είναι η αποτροπή και ο εντοπισμός της απάτης.
He took the view that, as long as there is no easily accessible register or as long as this register is not su ciently complete, the EU institutions must be prepared to provide citizens with ad-hoc lists, even if their preparation constitutes a considerable burden.
Ωστόσο, ως απόδειξη καλής θέλησης, η OLAF προμήθευσε στον καταγγέλλοντα κατάλογο της συναφούς αλληλογραφίας που είχε ανταλλαγεί τους τρεις τελευταίους μήνες του 2004.
Given that OLAF rejected the Ombudsman’s proposal for a friendly solution in this case and, subsequently, his drarecommendation, the Ombudsman closed the case with critical remarks relating both to its procedural and its substantive aspects.
ΣΧΕΔΙΑ ΣΥΣΤΑΣΕΩΝ ΠΟΥΕΓΙΝΑΝ ΔΕΚΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ
DRAFT RECOMMENDATIONS ACCEPTED BY THE INSTITUTION
Δημοσίευση ανακριβών και παραπλανητικών πληροφοριών σχετικά με τα δικαιώματα των επιβατών αεροπορικών μεταφορών
Publication of incorrect and misleading information on rights of air passengers
Περίληψη της απόφασης επί των καταγγελιών 1475/2005/(IP)GG και 1476/2005/(BB)GG κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Summary of decisions on complaint 1475/2005/(IP)GG and 1476/2005/(BB)GG against the European Commission
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ.
In order to inform passengers of their new rights under Regulation 261/2004, the Commission prepared and published a leaflet, a poster, and a fact sheet.
261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Φεβρουαρίου 2004 για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
Two associations of airlines — the European Regions Airlines Association (ERA) and the International Air Carrier Association (IACA) — considered that the material published by the Commission contained incorrect and misleading information.
295/9128, τέθηκε σε ισχύ την 17η Φεβρουαρίου 2005.
A er the Commission had rejected the bulk of their objections, the two associations turned to the Ombudsman.
Με στόχο την ενημέρωση των επιβατών για τα νέα δικαιώματά τους σύμφωνα με τον κανονισμό 261/2004, η Επιτροπή έχει εκπονήσει και εκδώσει φυλλάδιο, αφίσα και ενημερωτικό δελτίο.
Both associations alleged that the information concerning passengers’ rights under Regulation 261/2004, which the Commission had published in its poster, leaflet, fact sheet, and included in its video presentation, contained inaccurate and misleading statements. The complainants claimed that the Commission should withdraw these statements.
Επίσης η Επιτροπή προέβη
In the drarecommendation concerning the complaint submi4 ed by ERA, the Commission was also requested to present an apology to the complainant.
Υπόθεση 1476/2005/(BB)GG
Case 1476/2005/(BB)GG
Στις παρατηρήσεις της η IACA τόνισε ότι ήταν στην ευχάριστη θέση να επισημάνει ότι χάρη στο σχέδιο σύστασης του Διαμεσολαβητή, η Επιτροπή απέσυρε την παραπλανητική της τεκμηρίωση σχετικά με τα δικαιώματα των επιβατών από την ιστοσελίδα της.
In its observations, IACA pointed out that it was pleased to note that, due to the Ombudsman’s drarecommendation, the Commission had withdrawn its misleading documentation on passenger rights from its website.
Τόνισε επίσης την ικανοποίησή της από τη διαδικασία που οδήγησε στη δημοσίευση μιας νέας αφίσας της Επιτροπής στις 4 Απριλίου 2007.
IACA stressed that it was satisfied with the procedure leading to the publication of the new version of the Commission’s poster on 4 April 2007.
Εν όψει των ανωτέρω, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η Επιτροπή εφάρμοσε ικανοποιητικά το σχέδιο σύστασης που συντάχθηκε στο πλαίσιο της εν λόγω υπόθεσης.
In view of the above, the Ombudsman considered that the Commission had satisfactorily implemented the dra recommendation that was made in this case.
Υπόθεση 1475/2005/(IP)GG
Case 1475/2005/(IP)GG
Στις παρατηρήσεις της η ERA χαιρέτησε την ανάληψη δράσης εκ μέρους της Επιτροπής και πρόσθεσε ότι η Επιτροπή αποδέχθηκε το σύνολο των σχολίων της ERA επί του νέου πληροφοριακού υλικού.
In its observations, ERA welcomed the action taken by the Commission and added that the Commission had accepted all the comments it had made on the new information material.
Ωστόσο, η ERA θεώρησε ότι υπήρχαν τρία ακόμη εκκρεμή ζητήματα: (i) Δεδομένου ότι η παλιά έκδοση της αφίσας είναι ακόμη αναρτημένη σε πολλά αεροδρόμια της ΕΕ, κάλεσε τον Διαμεσολαβητή να απευθύνει ειδική σύσταση προκειμένου η Επιτροπή να υποδείξει στα αεροδρόμια να αποσύρουν τις εν λόγω αφίσες. (ii) Επιπλέον, ο Διαμεσολαβητής πρέπει να προσπαθήσει να αποσπάσει τη δέσμευση της Επιτροπής ότι στο μέλλον θα συμβουλεύεται τις ενώσεις αερομεταφορέων και θα αναλαμβάνει δράση λαμβάνοντας υπόψη τις εισηγήσεις τους, πριν από την αλλαγή της νέας αφίσας ή την παραγωγή νέου υλικού. (iii) Η
However, ERA considered that three issues still needed to be addressed: (i) Since the old version of the poster was still on display at many EU airports, the Ombudsman was requested to make a specific recommendation that the Commission should instruct airports to withdraw these posters. (ii) The Ombudsman should, furthermore, seek a commitment from the Commission that it will consult airline associations and act on their input prior to changing the new poster or producing any new material. (iii) The Commission had not apologised to the complainant and had made no reference to this part of the dra recommendation in its detailed opinion.
ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ 2007
The Ombudsman was requested to pursue this issue.