natgillin/translations-raw huggingface dataset:
— ένα πρόσωπο που έχει την υπηκοότητα ενός κράτους μέλους και που δεν βρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους αμφισβητεί την αντιτασσόμενη από το πρώτο κράτος μέλος άρνηση να του χορηγήσει δικαίωμα διαμονής στο έδαφος του-
— a person who holds the nationality of one Member State and who is not present in the territory of another Member State challenges the refusal by the first Member State to grant her leave to remain within its territory;
— ένα πρόσωπο που έχει την υπηκοότητα τρίτου κράτους αμφισβητεί την αντιτασσόμενη από κράτος μέλος άρνηση να του χορηγήσει δικαίωμα διαμονής στο έδαφος του.»
— a person who holds the nationality of a non­member country challenges the refusal by a Member State to grant her leave to remain within its territory.'
«Ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών — Θαλάσσιες ενδομεταφορές — Προϋποθέσεις χορηγήσεως και διατηρήσεως της προηγούμενης διοικητικής άδειας — Επιβολή
By order of 12 May 1999, received at the Court on 31 May 1999, the Tribunal Supremo (Supreme Court), Spain referred for a preliminary ruling under Article 234 EC three questions on the interpretation of Articles 1, 2 and 4 of Council Regulation (EEC) No 3577/92 of 7 December 1992 applying the principle of freedom to provide services to maritime transport within Member States (maritime cabotage).
και ταυτόχρονη σύναψη συμβάσεως αναθέσεως υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας δημόσιας υπηρεσίας» (Ολομέλεια)
The first question regular maritime cabotage lines and publicinterest shipping (BOE No 226 of 20 September 1997, p. 27712; «Royal Decree No 1466') on the ground that it is contrary to Community legislation.
Μπορούν οι διατάξεις του άρθρου 4, σε συνδυασμό προς αυτές του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3577/92 του Συμβουλίου, της 7ης Δεκεμβρίου 1992, για την εφαρμογή της αρχής της iMmncmrwi ~™._BAR_^^*^„w» ελ.Ρ.ύΒρ.ΠΠΓ VlíV^rirhnpírfr Tf»w _. e-ir» r~c-—5 *.w*
The first point to be noted here is that, under Article 3(c) of the EC Treaty (now, after amendment, Article 3(l)(c) EC), the activities of the Community are to include an internal market characterised, in particular, by the abolition, as between Member States, of obstacles to the free movement of services.
Με διάταξη της 12ης Μαίου 1999, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 31 Μαίου 1999, το Tribunal Supremo, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 1, 2 και 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3577/92 του Συμβουλίου, της 7ης Δεκεμβρίου 1992, για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών στις θαλάσσιες μεταφορές στο εσωτερικό των κρατών μελών (θαλάσσιες ενδομεταφορές-καμποτάζ).
Analir and Others brought separate actions, which were subsequently joined, before the Tribunal Supremo, which in this case is the court with jurisdiction at first and last instance, for annulment of Royal Decree No 1466. They submitted, in support of their claims, that Royal Decree No 1466 was inconsistent with Community law, in particular Regulation No 3577/92.
στις θαλάσσιες μεταφορές στο εσωτερικό των κρατών μελών (θαλάσσιες ενδομεταφορές - καμποτάζ), να ερμηνευθούν νπό την έννοια ότι επιτρέπουν όπως η εκ μέρους επιχειρήσεων οι οποίες εκτελούν τακτικές ναυτιλιακές γραμμές παροχή υπηρεσιών στις θαλάσσιες ενδομεταφορές μεταξύ λιμένων σε νησιά εξαρτάται από τη λήψη προηγούμενης διοικητικής άδειας;
Under Article 61 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 51 EC), freedom to provide services in the field of transport is to be governed by the provisions of the title of that treaty relating to transport, which include Article 84(2) of the EC Treaty (now, after amendment, Article 80(2) EC), which permits the Council of the European Union to lay down appropriate provisions for sea transport.
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, μπορεί η χορήγηση και η διατήρηση της εν λόγω διοικητικής άδειας να εξαρτάται από την τήρηση ορισμένων προϋποθέσεων, όπως η ενημερότητα στην πληρωμή φορολογικών οφειλών ή οφειλών κοινωνικής ασφαλίσεως, διαφορετικών από τις απαριθμούμενες στο άρθρο 4, παράγραφος 2, του παρατεθέντος κανονισμού;
Since it considered that the outcome of the proceedings before it depended on the interpretation of that regulation, the Tribunal Supremo decided to stay proceedings and to refer the following questions to the Court for a preliminary ruling:
27712, στο εξής: βασιλικό διάταγμα 1466), για τον λόγο ότι το διάταγμα αντιβαίνει προς την κοινοτική κανονιστική ρύθμιση.
On the basis of Article 84(2) of the Treaty, the Council adopted Regulation No 3577/92, the aim of which is to implement freedom to provide services for maritime cabotage under the conditions and subject to the exceptions which it lays down.
Η κύρια δίκη και τα προδικαστικά ερωτήματα
To that end, Article 1 of that regulation clearly establishes the principle of freedom to provide maritime cabotage services within the Community.
Μπορεί το άρθρο 4, παράγραφος 1 του κανονισμού 3577/92 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιτρέπει, για την ίδια γραμμή ή θαλάσσια διαδρομή, να επιβάλλονται σε ορισμένες ναυτιλιακές επιχειρήσεις υπηρεσίας συνάπτονται συμβάσεις υποχρεώσεις δημόσιας και, συγχρόνως, να με άλλες επιχειρήσεις αναθέσεως δημόσιας
May Article 4, in conjunction with Article 1, of Council Regulation (EEC) No 3577/92 of 7 December 1992 applying the principle of freedom to provide services to maritime transport within Member States (maritime cabotage) be interpreted as permitting the provision of island cabotage services by undertakings covering regular shipping lines to be made subject to prior administrative authorisation?
Οι Analir κ.λπ. προέβαλαν, προς στήριξη των προσφυγών τους, ότι το βασιλικό διάταγμα 1466 δεν είναι σύμφωνο προς το κοινοτικό δίκαιο, ειδικότερα προς τον κανονισμό 3577/92.
It is clear that national legislation, such as Article 4 of Royal Decree No 1466, which makes the provision of maritime cabotage services subject to prior administrative authorisation, is liable to impede or render less attractive the provision of those services and therefore constitutes a restriction on the freedom to provide them.
υπηρεσίας, υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 3, του κανονισμού, προς εκτέλεση της ίδιας τακτικής γραμμής από και προς νησιά, καθώς και μεταξύ νησιών;»
If so, may the grant and continuation of such administrative authorisation be made subject to conditions, such as having no outstanding tax or social security debts, other than those set out in Article 4(2) of the regulation?
Επί του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος
Accordingly, it is necessary to consider whether the establishment of a prior administrative authorisation scheme may be justified as a means of imposing public service obligations.
Θεωρώντας ότι η περάτωση της ενώπιον του διαδικασίας επέβαλλε την ερμηνεία του εν λόγοι κανονισμού, το Tribunal Supremo αποφάσισε να αναστείλει την έκδοση οριστικής αποφάσεως και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα εξής προδικαστικά ερωτήματα:
May Article 4(1) of Regulation No 3577/92 be interpreted as permitting public service obligations to be imposed on some shipping companies and public service contracts within the meaning of Article 1(3) of the regulation to be concluded with others at the same time for the same line or route, in order to ensure the same regular traffic to, from or between islands?'
Προκαταρκτικά, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι, βάσει του άρθρου 3, στοιχείο γ', της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', ΕΚ), η δράση της
If a prior administrative authorisation scheme is to be justified even though it derogates from a fundamental freedom, it must, in any event, be based on objective, non-discriminatory criteria which are known in advance to the undertakings concerned, in such a way as to circumscribe the exercise of the national authorities' discretion, so that it is not used arbitrarily. Accordingly, the
Κοινότητας περιλαμβάνει μια εσωτερική αγορά την οποία χαρακτηρίζει, μεταξύ άλλων, η εξάλειψη των εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία τοον υπηρεσιών μεταξύ των κρατών μελών.
The third question nature and the scope of the public service obligations to be imposed by means of a prior administrative authorisation scheme must be specified in advance to the undertakings concerned. Furthermore, all persons affected by a restrictive measure based on such a derogation must have a legal remedy available to them.
Επίσης, η φύση και το περιεχόμενο των υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας που επιβάλλονται μέσω ενός συστήματος προηγούμενων διοικητικών αδειών πρέπει να διευκρινίζονται εκ των προτέρων στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις.
The reference to 'Article 1(3)' of Regulation No 3577/92 must be understood as meaning 'Article 2(3)' of the regulation, since Article 1 is not relevant for the purposes of the answer to the question. There is, in any event, no paragraph (3) in Article 1.
Επιπλέον, οποιοσδήποτε πλήττεται από ένα περιοριστικό μέτρο στηριζόμενο σε μια τέτοια παρέκκλιση πρέπει να μπορεί να διαθέτει μέσο ένδικης προστασίας.
It is for the national court to consider and determine whether the prior administrative authorisation scheme at issue in the case before it satisfies those conditions and those criteria.
Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξετάσει και να προσδιορίσει αν το σύστημα προηγούμενων διοικητικών αδειών που είναι επίδικο στη διαφορά της οποίας έχει επιληφθεί ανταποκρίνεται σ' αυτές τις προϋποθέσεις και σ' αυτά τα κριτήρια.
It must be noted that Article 4(1) of Regulation No 3577/92 does not expressly indicate whether the two methods of performing the public service laid down in those provisions, namely the public service contract or the imposition of public service obligations on the shipowners, may be used by Member States at the same time or only as alternatives.
Με βάση αυτή την τελευταία διάταξη, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό 3577/92, ο οποίος έχει ως σκοπό να θέσει σε εφαρμογή την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών για τις θαλάσσιες ενδομεταφορές σύμφωνα με τις προϋποθέσεις και υπό την επιφύλαξη των εξαιρέσεων που αυτός προβλέπει.
The first point to be noted here is that it follows from the answer to the first question that the public service obligations imposed by Member States for certain maritime cabotage services by means of prior administrative authorisation may be compatible with Community law provided that certain conditions are satisfied.
Προς τούτο, το άρθρο 1 του κανονισμού αυτού καθιερώνει σαφώς την αρχή της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών θαλάσσιων ενδομεταφορών εντός της Κοινότητας.
In the light of the features of the two methods in question and their shared purpose, there is no reason why they should not be used concurrently in respect of one line or transport route in order to ensure a certain level of public service.
Προκαταρκτικά, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι από την απάντηση στο πράττο ερώτημα, προκύπτει ότι η εκ μέρους των κρατών μελών απαίτηση επιβολής υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας για ορισμένες υπηρεσίες θαλάσσιων ενδομεταφορών, οι οποίες επιβάλλονται μέσω της προηγούμενης διοικητικής άδειας, μπορεί να συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο στο μέτρο που πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις.
The national court is essentially asking, by its second question, whether in such a case a Member State may, where it intends to impose public service obligations for maritime cabotage to, from and between islands, make authorisation relating to such a service subject to the condition that the shipowner have no outstanding tax or social security debts.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι μια εθνική διάταξη, όπως εκείνη του άρθρου 4 του βασιλικού διατάγματος 1466, η οποία εξαρτά την παροχή υπηρεσιών θαλάσσιων ενδομεταφορών από τη λήψη προηγούμενης διοικητικής άδειας, είναι ικανή να παρεμποδίσει ή να καταστήσει λιγότερο ελκυστική την παροχή των υπηρεσιών αυτών και, επομένως, συνιστά περιορισμό στην ελεύθερη κυκλοφορία τους.
Regulation No 3577/92, and more specifically Article 4 thereof, does not preclude national legislation such as that at issue in the main proceedings, which allows the public service contract method to be employed where the public service obligations imposed on the shipowner in respect of the regular maritime cabotage transport services on a certain line or route to, from and between islands have proved to be insufficient to ensure an adequate level of transport, such application of those two methods concurrently in a concrete case will be compatible with Community law only if a number of specific conditions are met.
Συναφώς, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι οι υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας που μπορούν να επιβληθούν κατ' εφαρμογήν του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού 3577/92 αφορούν απαιτήσεις σχετικά με τους λιμένες που πρέπει να εξυπηρετούνται, την τακτική εξυπηρέτηση, τη συνέχεια, τη συχνότητα, την ικανότητα παροχής υπηρεσιών, τα επιβαλλόμενα κόμιστρα και σχετικά με το πλήρωμα του
Where a Community shipowner is subject to public service obligations, such as ensuring the regularity of the maritime cabotage service to be supplied, the fact that he is in a precarious financial position — of which failure to pay his tax or social security debts could be an indication — may show that he would not be capable, in the more or less long term, of providing the public services imposed on him.
Επί του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος
discriminatory basis in respect of all Community shipowners.
Πρέπει να διαπιστωθεί ότι ένα τέτοιο συμπέρασμα επιβάλλεται επίσης για τη σύναψη συμβάσεως αναθέσεως δημόσιας υπηρεσίας.
Third, as an obstacle to the freedom to provide maritime cabotage services is involved, any application of the two methods concurrently must, if it is to be justified and compatible with Article 1 in conjunction with Article 4(1) and (2) of that regulation, be consistent with the principle of proportionality.
Ενδεχόμενος συνδυασμός των δύο τρόπων ενεργείας για την ίδια γραμμή ή την ίδια διαδρομή δεν δικαιολογείται παρά μόνο με τήρηση της ίδιας προϋποθέσεως.
In other words, the combination of the two methods of having those services performed must be such as to ensure an adequate level of the services and not have restrictive effects on the freedom to provide maritime cabotage services which would go beyond what is necessary in order to attain the objective pursued.
Ενόψει των χαρακτηριστικών των εν λόγω δύο τρόπων, καθώς και του σκοπού αυτών, δεν υπάρχει λόγος να αποκλειστεί η ταυτόχρονη
Community law permits a Member State to include in the conditions for granting and maintaining prior administrative authorisation as a means of imposing public service obligations on a Community shipowner a condition enabling account to be taken of lus solvency, such as the requirement that he have no outstanding tax or social security debts, thus giving the Member State the opportunity to check the shipowner's "capacity to provide the service", provided that such a condition is applied on a non-discriminatory basis.
Με άλλα λόγια, ο συνδυασμός των δύο τρόπων εκτελέσεως των εν λόγω υπηρεσιών πρέπει να
Article 4(1) of Regulation No 3577/92 is to be interpreted as permitting a Member State to impose public service obligations on some shipping companies and, at the same time, to concludepublic service contracts within the meaning of Article 2(3) of the regulation with others for the same line or route in order to ensure the same regular traffic to, from
ενδομεταφορών που βαίνουν πέραν του ότι είναι αναγκαίου προς επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού, είναι πρόσφορος ώστε να εξασφαλίζεται ικανοποιητικό επίπεδο αυτών και να μη συνεπάγεται περιοριστικά αποτελέσματα στην ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών θαλάσσιων
or between islands, provided that a real public service need can be demonstrated and in so far as that application of the two methods concurrently is on a non-discriminatory basis and is justified in relation to the publicinterest objective pursued'
Ο γενικός εισαγγελέας J.
the conditions under which the arrangements are used to be set out in the authorisation.
Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 30ης Νοεμβρίου 2000.
Following the determinations made at the time of the inspection, the customs authority calculated the duties due on the quantity of raw materials on the basis of a 2% over-declaration of waste and, in January 1992, it claimed payment of the duties from Eru Portuguesa.
Πρότεινε να δοθούν οι εξής απαντήσεις:
As is clear from Article 15(1) of Regulation No 1999/85, those conditions include the rate of yield of the processing operation.
Το άρθρο 1 και το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπουν να εξαρτάται η παροχή υπηρεσιών θαλάσσιων ενδομεταφορών με τα νησιά από επιχειρήσεις οι οποίες εκτελούν τακτικές ναυτιλιακές γραμμές από τη λήψη προηγούμενης διοικητικής άδειας, εκτός αν το κράτος μέλος αποδεικνύει ότι:
Eru Portuguesa's action against the notice of assessment issued by the Chefe da Delegação Aduaneira do Jardim do Tabaco (competent customs authority) before the Tribunal Fiscal Aduaneiro (Customs Court), Lisbon, Portugal, was dismissed as unfounded. Eru Portuguesa then appealed to the Tribunal Tributário de Segunda Instância (Tax Court of Second Instance).
— στο πλαίσιο του ελεύθερου ανταγωνισμού, η δημόσια υπηρεσία δεν εξασφαλίζεται, κατά τρόπο ικανοποιητικό, στις γραμμές που υπόκεινται σε άδεια-
The court held that the appeal was well founded and set aside the contested judgment and the disputed notice of assessment.
— ο έλεγχος της τηρήσεως εκ μέρους των επιχειρηματιών των υποχρεώσειον δημόσιας υπηρεσίας δεν μπορεί να εξασφαλίζεται παρά μόνο με σύστημα προηγούμενης άδειας·
It follows that, by providing that the customs authority is to amend the authorisation where the circumstances under which it was issued are found to have changed, Article 11(3) of Regulation No 1999/85 also applies to the conditions for use or functioning of the inward processing relief arrangements, including the rate of yield.
— οι προϋποθέσεις εκδόσεως της άδειας είναι καθορισμένες, προβλεπτές, διαφανείς και αποκλείουσες δυσμενείς διακρίσεις·
In the appeal which it brought before the Supremo Tribunal Administrativo against the judgment of the Tribunal Tributário de Segunda Instância, Fazenda Pública objected, in particular, to the court's interpretation of Article 11 of Regulation No 1999/85.
— οι επιχειρηματίες οι οποίοι πληρούν τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας που καθορίζει το κράτος μέλος λαμβάνουν αυτόματα την άδεια.
In those circumstances, the Supremo Tribunal Administrativo decided to stay proceedings and refer the questions to the Court of Justice for a preliminary ruling.
Το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού δεν εμποδίζει η χορήγηση ή η διατήρηση της άδειας στην οποία αναφέρεται το πρώτο ερώτημα να εξαρτώνται από την προϋπόθεση ότι ο παρέχοιν τις υπηρεσίες να έχει ενημερότητα στην πληρωμή τιον φορολογικών οφειλών ή των εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως, εφόσον η προϋπόθεση αυτί] εφαρμόζεται κατά τρόπο αποκλείοντα τις δυσμενείς διακρίσεις.
Thus, the Court of Justice has held that the inward processing relief arrangements were established so as not to put at a disadvantage internationally Community undertakings which use goods from non-member countries in order to manufacture products for export by giving them the possibility of acquiring such goods under the same conditions as undertakings from non-member countries. Thus, that system allows goods imported from non-member countries to escape customs duties if they undergo certain working or processing operations in the Community and are then re-exported as compensating products outside the Community.
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιτρέπει, στην ίδια θαλάσσια γραμμή ή διαδρομή, να επιβάλλονται υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις και να συνάπτεται συγχρόνως με άλλη επιχείρηση σύμβαση δημόσιας υπηρεσίας κατά την έννοια του άρθρου 1 του κανονισμού, εφόσον η σύμβαση δημόσιας υπηρεσίας περιλαμβάνει πρόσθετα καθήκοντα σε σχέση με τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας που επιβάλλονται στο σύνολο των εταιριών, τα οικονομικά ανταλλάγματα που παρέχονται είναι ανάλογα με τα καθήκοντα αυτά και, επομένως, δεν μπορούν να δημιουργήσουν τη στρέβλωση του ανταγοονισμού εις βάρος των εταιριών οι οποίες δεν συνήψαν τέτοια σύμβαση.»
By its first three questions, which it is appropriate to consider together, the national court is essentially seeking to ascertain whether Article 11 of Regulation No 1999/85 is to be interpreted as applying not only to the conditions or requirements for the issue of an authorisation under the inward processing relief arrangements but also to the conditions imposed by the authorisation on its holder for the use or functioning of those arrangements, and whether, consequently, the customs authority may unilaterally alter the rate of yield fixed by it at the time when the authorisation was issued where, while the arrangements are being used, the rate of yield obtained proves to be higher than the rate fixed in the authorisation.
Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
As the French Government has rightly pointed out in its written observations, that would not be the case if, inter alia, the rate of yield for a processing operation did not correspond to the actual rate and if, in such circumstances, one part of the imports (in
«Καθεστώς ενεργητικής τελειοποιήσεως — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1999/85 — Συντελεστής αποδόσεως της εργασίας τελειοποιήσεως — Χορήγηση εγκρίσεως από την αρμόδια τελωνειακή αρχή — Δυνατότητα της αρχής αυτής να τροποποιήσει μονομερώς τον συντελεστή αποδόσεως» (Δεύτερο τμήμα)
fixed by it at the time when the authorisation was issued where, while the arrangements are being used, the rate of yield proves to be higher than the rate fixed in the authorisation.
Κατόπιν των διαπιστώσεων που έγιναν κατά τον εν λόγω έλεγχο, η τελωνειακή αρχή υπολόγισε τους δασμούς που οφείλονταν για την ποσότητα πρώτων υλών που αντιστοιχούσε στο επί πλέον 2 % των δηλωθεισών απωλειών και, τον Ιανουάριο του 1992, απαίτησε από την Eru Portuguesa την πληρωμή τους.
the present case, the part corresponding to the difference between the rate laid down and the actual rate) was not exported but was sold in the Community customs territory without import duty ever being paid on it.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της τυροκομικής εταιρίας Fábrica de Queijo Eru Portuguesa Ldaκαι της Fazenda Pública (Πορτογαλικού Δημοσίου) σχετικά με τον συντελεστή αποδόσεως που ορίστηκε, στο πλαίσιο του καθεστώτος ενεργητικής τελειοποιήσεως, για τη μεταποίηση τυριού, το οποίο είχε εισαγάγει η Eru Portuguesa, σε τυρί τριμμένο.
By its fourth question, the national court is essentially asking whether Regulation No 1999/85 or the principle of legal certainty precludes the customs authority from unilaterally altering the rate of yield fixed by it in the authorisation even where it is proved that the customs authority was supervising and controlling the activities of the holder of the authorisation before the authorisation was issued.
To Tribunal έκρινε την έφεση βάσιμη, εξαφάνισε την εκκληθείσα απόφαση και ακύρωσε την επίδικη εκκαθαριστική πράξη.
Accordingly, it is clear that the inward processing authorisation is issued only on the basis that its holder, when carrying out processing operations, observes the conditions to which grant of the authorisation was subject and that the customs authority may verify whether the conditions are being observed, since it is entitled to take any measures of supervision or control necessary for that purpose.
Η διαφορά της κύριας προδικαστικά ερωτήματα
Therefore, the issue of the authorisation does not give rise, as regards the holder of the authorisation, to a legitimate expectation that the conditions set out in it will be retained where, while the arrangements are being used, those conditions are found to have changed.
Από τις 30 Νοεμβρίου 1988, η Eru Portuguesa μείωσε την αξία του τριμμένου τυριού με βάση τον συντελεστή απώλειας του 1 %.
Advocate General A Tizzano delivered his Opinion at the sitting of the Second Chamber on 12 December 2000.