natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον J.-P. Keppenne, καθής,
Commission of the European Communities, represented by J.-P. Keppenne, acting as Agent, defendant,
ΑΠΟΦΑΣΗ της 15.4.2008 — ΥΠΟΘΕΣΗ T-348/04 υποστηριζόμενης από τη Γαλλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη αρχικώς από τους G. de Bergues και S.
French Republic, represented initially by G. de Bergues and S. Ramet, and subsequently by G. de Bergues and A.-L. Vendrolini, acting as Agents, intervener,
Ramet, στη συνέχεια από τους M. de Bergues και A.-L. Vendrolini, παρεμβαίνουσα, με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 1, τελευταία περίοδος, της αποφάσεως 2005/262/ΕΚ της Επιτροπής, της 20ής Απριλίου 2004, σχετικά με την ενίσχυση που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία υπέρ της Coopérative d’exportation du livre français (CELF) (ΕΕ 2005, L 85, σ. 27),
APPLICATION for annulment of the last sentence of Article 1 of Commission Decision 2005/262/EC of 20 April 2004 on the aid implemented by France in favour of the Coopérative d’exportation du livre français (CELF) (OJ 2005 L 85, p. 27),
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους M.
THE COURT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES (Third Chamber), composed of M. Jaeger, President, V. Tiili and T. Tchipev, Judges,
Tchipev, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 23ης Μαΐου 2007,
Registrar: J. Palacio González, Principal Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 23 May 2007,
SIDE κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ εκδίδει την ακόλουθη
SIDE v COMMISSION gives the following
Η προσφεύγουσα Société internationale de diffusion et d’édition (SIDE) είναι παραγγελιοδόχος εταιρία εγκατεστημένη στη Γαλλία, της οποίας η εμπορική δραστηριότητα συνίσταται κυρίως στις εξαγωγές βιβλίων στη γαλλική γλώσσα προς άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και προς τρίτες χώρες.
The applicant, the Société internationale de diffusion et d’édition (SIDE), is an agency established in France, whose business consists in particular of exporting Frenchlanguage books to other Member States of the European Union and to non-member countries.
Οι παραγγελιοδόχοι περιλαμβάνονται μεταξύ των διαφόρων επιχειρηματιών που παρεμβάλλονται στην εμπορία των βιβλίων.
Agents are among the various operators involved in the distribution of books.
Καθιστούν δυνατή την εκτέλεση παραγγελιών των οποίων η διεκπεραίωση θα είχε υψηλό κόστος για τους εκδότες ή τους διανομείς τους.
They enable orders to be satisfied which publishers or their distributors would not find remunerative.
Ο παραγγελιοδόχος συγκεντρώνει τις μεμονωμένως μη σημαντικές, παραγγελίες διαφόρων πελατών και απευθύνεται στον εκδότη ή τον διανομέα, ο οποίος παραδίδει, έτσι, εμπόρευμα σε ένα μόνο σημείο.
The agent collects orders, each inconsiderable in itself, from different customers and approaches the publisher or distributor, who thus needs to deliver to only one place.
Επίσης, ο παραγγελιοδόχος συγκεντρώνει τις παραγγελίες των βιβλιοπωλείων ή των θεσμικών φορέων που είναι πελάτες του, οι οποίες αφορούν βιβλία διαφόρων εκδοτών, και έτσι απαλλάσσει τους πελάτες του από το να προβαίνουν σε πολλαπλές παραγγελίες προς πολυάριθμους επιχειρηματίες.
Similarly, the agent gathers together orders from his bookselling or institutional customers in respect of works from different publishers, thus sparing his customers the need to place multiple orders with many different suppliers.
Ο εταιρικός σκοπός της CELF, σύμφωνα με το πλέον πρόσφατο κείμενο του καταστατικού της, είναι «[η] απευθείας εκτέλεση παραγγελιών βιβλίων, εντύπων και παντός είδους επικοινωνιακών υποθεμάτων, προς το εξωτερικό και τα υπερπόντια εδάφη και διαμερίσματα, και, γενικότερα, η άσκηση κάθε δραστηριότητας που αποσκοπεί κυρίως στην προώθηση της διαδόσεως του γαλλικού πολιτισμού σε ολόκληρο τον κόσμο μέσω των εν λόγω υποθεμάτων».
CELF’s object, according to the most recent version of its statutes, is ‘directly to handle orders from abroad or the overseas territories and departments for books, brochures and all communications media, and more generally to carry out any transactions for the purpose, in particular, of furthering the promotion of French culture throughout the world by means of the abovementioned media’.
Τα μέλη της CELF είναι ως επί το πλείστον εκδότες εγκατεστημένοι στη Γαλλία.
Most of the members of CELF are publishers established in France.
Ωστόσο, μπορεί να γίνει μέλος της CELF κάθε επιχειρηματίας που ασχολείται με την έκδοση ή τη διανομή βιβλίων στη γαλλική γλώσσα, ανεξαρτήτως του τόπου εγκαταστάσεώς του.
However, membership is open to all persons engaged in the publication or distribution of Frenchlanguage books, irrespective of their place of establishment.
Η CELF, όπως και η προσφεύγουσα, ασκεί εμπορική δραστηριότητα διανομής βιβλίων προσανατολισμένη κυρίως στις μη γαλλόφωνες χώρες και περιοχές.
CELF and the applicant are commercially active chiefly in countries and areas that are not French-speaking.
Στις γαλλόφωνες περιοχές, ιδίως του Βελγίου, του Καναδά και της Ελβετίας, αυτή η εμπορία βιβλίων διασφαλίζεται από δίκτυα διανομής οργανωμένα από τους εκδότες.
For French-speaking areas, particularly Belgium, Canada and Switzerland, book distribution is performed by the distribution networks set up by publishers.
Το 1979, όταν η CELF αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες, οι γαλλικές αρχές αποφάσισαν να της χορηγήσουν ορισμένες επιδοτήσεις.
In 1979, since CELF was in financial difficulties, the French authorities decided to grant it a number of subsidies.
Οι επίμαχες επιδοτήσεις είχαν ως σκοπό να δοθεί στους παραγγελιοδόχους εξαγωγών η δυνατότητα να εκτελούν το σύνολο των παραγγελιών που προέρχονται από βιβλιοπωλεία εγκατεστημένα σε μη γαλλόφωνες περιοχές, ανεξαρτήτως της αξίας, της αποδοτικότητας και του προορισμού τους, προκειμένου να ευνοηθεί η διάδοση της γαλλόφωνης λογοτεχνίας σε ολόκληρο τον κόσμο.
The subsidies in question were designed to allow export agencies to meet all orders from booksellers established in non-French-speaking areas, irrespective of amount, profitability and destination, in order to promote the dissemination of French literature throughout the world.
Η μόνη επιδότηση που αποτελεί αντικείμενο της υπό κρίση υποθέσεως (στο εξής: επίδικη ενίσχυση) άρχισε να χορηγείται ετησίως το 1980, αν και το ποσό της
The only subsidy which is the subject of the present case (‘the contested aid’) was granted on an annual basis from 1980, although the amount of the subsidy varied as of
SIDE κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ κυμαίνεται έκτοτε.
SIDE v COMMISSION that date.
Η επίδικη ενίσχυση συνίστατο σε ένα πακέτο ετησίων επιδοτήσεων, εκάστη από τις οποίες σκοπούσε ειδικώς στην αντιστάθμιση του επιπλέον κόστους που προκαλούσε ετησίως η διεκπεραίωση μικρών παραγγελιών προερχομένων από βιβλιοπωλεία του εξωτερικού, αξίας μη υπερβαίνουσας τα 500 γαλλικά φράγκα (FRF) (76,22 ευρώ), αφαιρουμένων των εξόδων μεταφοράς (στο εξής: μικρές παραγγελίες), οι οποίες θεωρούνται κατώτερες του ελαχίστου ορίου αποδοτικότητας.
The contested aid consisted of a package of annual subsidies, each of which was specifically intended to offset the extra costs incurred each year in handling orders from booksellers established abroad to the value of FRF 500 (EUR 76.22) or less, excluding costs of carriage (‘small orders’), which were considered to be below the break-even point.
Από το 1981, το ένα τέταρτο του ποσού της επιδοτήσεως που χορηγήθηκε κατά το προηγούμενο έτος καταβαλλόταν στις αρχές του έτους, ενώ το υπόλοιπο χορηγούνταν το φθινόπωρο, αφού οι δημόσιες αρχές εξέταζαν τις προβλέψεις για τη δραστηριότητα της CELF και τις διακυμάνσεις της που καταγράφονταν κατά το πρώτο μέρος της χρήσεως.
From 1981, one quarter of the amount of subsidy granted during the previous year was disbursed at the beginning of the year, the balance being granted in the autumn, after the public authorities had examined CELF’s operational estimates and the fluctuations in the first part of the financial year.
Εντός του πρώτου τριμήνου μετά το πέρας της χρήσεως, η CELF όφειλε να υποβάλει στο γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού και Γαλλόφωνων Περιοχών αναλυτική έκθεση του τρόπου κατά τον οποίο χρησιμοποιήθηκε η επιδότηση συνοδευόμενη από λεπτομερή κατάλογο δικαιολογητικών.
Within three months of the end of the financial year, an account showing how the subsidy had been used, together with a list of supporting documents, had to be forwarded to the Ministry of Culture and French Language.
Με έγγραφο της 20ής Μαρτίου 1992, η προσφεύγουσα επέστησε την προσοχή της Επιτροπής σε ορισμένες ενισχύσεις για την προώθηση, τη μεταφορά και την εμπορία των γαλλικών βιβλίων τις οποίες οι γαλλικές αρχές χορήγησαν στη CELF.
By letter of 20 March 1992, the applicant drew the Commission’s attention to certain aid for promoting, transporting and marketing French books granted by the French authorities to CELF.
Ερώτησε επίσης την Επιτροπή αν οι ενισχύσεις αυτές είχαν κοινοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ).
It also asked the Commission whether that aid had been notified in accordance with Article 93(3) of the EC Treaty (now Article 88(3) EC).
Με έγγραφο της 7ης Αυγούστου 1992, η Επιτροπή επιβεβαίωσε στην προσφεύγουσα την ύπαρξη ορισμένων μη κοινοποιηθεισών ενισχύσεων υπέρ της CELF, περιλαμβανομένης της επίδικης.
By letter of 7 August 1992, the Commission confirmed to the applicant that certain aid granted to CELF, including the contested aid, had not been notified.
Στις 18 Μαΐου 1993, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση περί εγκρίσεως των εν λόγω ενισχύσεων με τίτλο «Ενισχύσεις στους εξαγωγείς γαλλικών βιβλίων» [απόφαση ΝΝ 127/92 (ΕΕ C 174, σ. 6)].
On 18 May 1993, the Commission adopted a decision authorising the aid in question under the title ‘Aid to exporters of French books’ [Decision NN 127/92] (OJ 1993 C 174, p. 6).
Με απόφαση της 18ης Σεπτεμβρίου 1995, T-49/93, SIDE κατά Επιτροπής (Συλλογή 1995, σ.
By judgment of 18 September 1995 in Case T-49/93 SIDE v Commission [1995] ECR II-2501, the Court of First Instance annulled that decision in so far as it concerned the contested aid.
Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η Επιτροπή δεν είχε τηρήσει την υποχρέωση κινήσεως της κατ’ αντιμωλία διαδικασίας του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ).
The Court held that the Commission had failed to comply with its obligation to initiate the inter partes procedure provided for by Article 93(2) of the EC Treaty (now Article 88(2) EC).
Στις 30 Ιουλίου 1996, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ).
On 30 July 1996, the Commission decided to open the procedure under Article 93(2) of the EC Treaty (now Article 88(2) EC).
Στις 10 Ιουνίου 1998, η Επιτροπή εξέδωσε νέα απόφαση περί κηρύξεως της επίδικης ενισχύσεως συμβατής με την κοινή αγορά [απόφαση 1999/133/ΕΚ, σχετικά με την κρατική ενίσχυση υπέρ της CELF (ΕΕ 1999, L 44, σ. 37)].
On 10 June 1998, the Commission adopted a new decision declaring the contested aid compatible with the common market (Decision 1999/133/EC concerning State aid in favour of CELF) (OJ 1999 L 44, p. 37)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 29 Σεπτεμβρίου 1998, η προσφεύγουσα άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγή περί ακυρώσεως της εν λόγω αποφάσεως.
By application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 29 September 1998, the applicant brought an action before the Court for the annulment of that decision.
Η απόφαση 1999/133 αποτέλεσε επίσης αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως που άσκησε η Γαλλική Δημοκρατία με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 8 Σεπτεμβρίου 1998, λόγω του ότι η Επιτροπή απέκλεισε την εφαρμογή του άρθρου 90, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ).
Decision 1999/133 was also the subject of an application for annulment brought by the French Republic, lodged at the Registry of the Court of Justice on 8 September 1998. The French Republic challenged that decision on the ground that the Commission did not apply Article 90(2) of the EC Treaty (now Article 86(2) EC).
Δεδομένου ότι οι δύο προσφυγές έβαλλαν κατά του κύρους της ίδιας πράξεως, το Πρωτοδικείο, με διάταξη του προέδρου του τέταρτου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου της 25ης Μαρτίου 1999, ανέστειλε, σύμφωνα με το άρθρο 47, τρίτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου (νυν άρθρο 54, τρίτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου), τη διαδικασία μέχρις ότου εκδοθεί η απόφαση του Δικαστηρίου.
Since the two actions concerned the validity of the same act, on 25 March 1999 the President of the Fourth Chamber, Extended Composition, of the Court of First Instance ordered, pursuant to the third paragraph of Article 47 of the Statute of the Court of Justice (now the third paragraph of Article 54 of the Statute of the Court of Justice), that the proceedings be stayed pending delivery of final judgment by the Court of Justice.
Το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Γαλλικής Δημοκρατίας με απόφαση της 22ας Ιουνίου 2000, C-332/98, Γαλλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 2000, σ. I-4833).
The Court of Justice dismissed the action of the French Republic in its judgment of 22 June 2000 (Case C-332/98 France v Commission [2000] ECR I-4833).
Η ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία συνεχίστηκε.
The proceedings before the Court of First Instance were continued.
Οι γαλλικές αρχές κατάργησαν την επίδικη ενίσχυση το 2002.
The contested aid was abolished by the French authorities in 2002.
Με απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Φεβρουαρίου 2002, T-155/98, SIDE κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002, σ. II-1179), η απόφαση 1999/133 ακυρώθηκε.
Decision 1999/133 was annulled by judgment of the Court of First Instance of 28 February 2002 (Case T-155/98 ECR I-1179).
Το Πρωτοδικείο κατέληξε ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως όσον αφορά τον ορισμό της σχετικής αγοράς.
The Court of First Instance concluded that the Commission had committed a manifest error of assessment as regards the definition of the relevant market.
Στις 20 Απριλίου 2004, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση 2005/262/EK, σχετικά με την ενίσχυση που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία υπέρ της CELF (ΕΕ 2005, L 85, σ.
On 20 April 2004, the Commission adopted Decision 2005/262/EC on the aid implemented by France in favour of CELF (OJ 2005 L 85, p.
27, στο εξής: προσβαλλομένη απόφαση).
27) (‘the contested decision’).
Με την προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπή κατέληξε ότι η επίδικη ενίσχυση αποτελούσε κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ (αιτιολογική σκέψη 127).
In the contested decision, the Commission concluded that the contested aid was State aid within the meaning of Article 87(1) EC (recital 127).
Στη συνέχεια, εξέτασε αν είχε εφαρμογή μια από τις παρεκκλίσεις από τη γενική απαγόρευση των κρατικών ενισχύσεων την οποία προβλέπει το άρθρο αυτό.
It went on to consider whether one of the derogations from the general prohibition of State aid provided for in that article was applicable.
Η Επιτροπή απέκλεισε ρητώς την εν προκειμένω εφαρμογή των παρεκκλίσεων του άρθρου 87, παράγραφος 2, ΕΚ καθώς και της παραγράφου 3 του ίδιου άρθρου, στοιχεία α’, β’ και γ’ (αιτιολογική σκέψη 132).
The Commission expressly excluded the application in the present case of the derogations provided for in Article 87(2) EC as well as those in Article 87(3)(a), (b) and (c) (recital 132).
Τέλος έκρινε ότι η επίδικη ενίσχυση είχε πολιτιστικό σκοπό, υπό την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 3, στοιχείο δ’, ΕΚ, κατά το οποίο δύνανται να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά οι ενισχύσεις για την προώθηση του πολιτισμού και της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς, εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των εμπορικών συναλλαγών και του ανταγωνισμού στην Κοινότητα σε βαθμό αντίθετο προς το κοινό συμφέρον (αιτιολογικές σκέψεις 134 και 139).
Finally, it took the view that the contested aid had a cultural objective for the purpose of Article 87(3)(d) EC, which provides that aid to promote culture and heritage conservation where such aid does not affect trading conditions and competition in the Community to an extent that is contrary to the common interest may be considered to be compatible with the common market (recitals 134 and 139).
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή περιορίστηκε στον έλεγχο της συμβατότητας της ενισχύσεως, στην αγορά των παραγγελιών εξαγωγής, με το άρθρο 87 παράγραφος 3, στοιχείο δ’, ΕΚ (αιτιολογική σκέψη 186).
As a consequence, the Commission simply checked the compatibility of the contested aid on the export agency market under Article 87(3)(d) EC (recital 186).
Συναφώς, διαπίστωσε, πρώτον, τη λυσιτέλεια του κριτηρίου των μικρών παραγγελιών ως στοιχείου αναφοράς για τη δικαιολόγηση της χορηγήσεως της επίδικης ενισχύσεως (αιτιολογικές σκέψεις 187 έως 197).
First of all, it established the relevance of small orders as a criterion for justifying the granting of the contested aid (recitals 187 to 197).
Δεύτερον, έλεγξε το αληθές της δικαιολογήσεως της επίδικης χορηγήσεως, δηλαδή την ύπαρξη επιπλέον κόστους συνδεομένου άμεσα με την διεκπεραίωση μικρών παραγγελιών.
Secondly, it verified that the justification for the contested aid was genuine, namely that there were extra costs directly associated with the processing of small orders.
Έτσι, η Επιτροπή εκτίμησε το κόστος το οποίο έφερε η CELF λόγω της διεκπεραιώσεως των μικρών παραγγελιών, για το 1994, βάσει λογιστικών στοιχείων που διαβίβασε η Γαλλική Δημοκρατία (αιτιολογικές σκέψεις 203 έως 206).
Accordingly, the Commission assessed the costs incurred by CELF in processing small orders in 1994 on the basis of accounting figures provided by the French Republic (recitals 203 to 206).
Έκρινε ότι τα στοιχεία του εν λόγω έτους συνιστούσαν λυσιτελή παράμετρο αναφοράς για την εκτίμηση του κόστους διεκπεραιώσεως των μικρών παραγγελιών, με την αιτιολογία ότι τα έγγραφα και οι εξηγήσεις που η Γαλλική Δημοκρατία παρέσχε για άλλες χρήσεις εμφαίνουν ότι η διάρθρωση των μικρών παραγγελιών παραμένει σταθερή από το ένα έτος στο άλλο (αιτιολογική σκέψη 208).
It considered that the data for that year was relevant for the purpose of assessing the costs of processing small orders on the ground that the supporting documents and explanations sent by the French Republic for other financial years showed that the structure of small orders remained stable from one year to another (recital 208).
Τέλος, η Επιτροπή απέδειξε ότι η επίδικη ενίσχυση δεν μπορούσε να υπερβεί την αντιστάθμιση του κόστους της διεκπεραιώσεως των μικρών παραγγελιών.
Finally, the Commission established that the contested aid did not overcompensate the costs of processing of small orders.
Για τους ανωτέρω λόγους, η Επιτροπή διαπίστωσε, με το άρθρο 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως, τα εξής:
For the above reasons, the Commission stated the following in Article 1 of the contested decision:
«Η ενίσχυση υπέρ της [CELF] για την εκτέλεση των μικρών παραγγελιών βιβλίων στη γαλλική γλώσσα, την οποία εφάρμοσε η Γαλλία κατά την περίοδο 1980 έως 2001, συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, [ΕΚ].
‘The aid to [CELF] for processing small orders of Frenchlanguage books, implemented by France between 1980 and 2001, is aid that is caught by Article 87(1) [EC].
Η ενίσχυση χορηγήθηκε παρανόμως, καθότι η Γαλλία δεν την κοινοποίησε προηγουμένως στην Επιτροπή.
Since France failed to notify the aid to the Commission before implementing it, the aid was granted unlawfully.
Ωστόσο, η ενίσχυση συμβιβάζεται με την κοινή αγορά, βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 3, στοιχείο δ’, [ΕΚ].»
It is, however, compatible with the common market under Article 87(3)(d) [EC].’
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 20 Αυγούστου 2004, η προσφεύγουσα άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
By application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 20 August 2004, the applicant brought the present action.
Με έγγραφο που πρωτοκολλήθηκε στην Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 2 Δεκεμβρίου 2004, η Γαλλική Δημοκρατία ζήτησε από το Πρωτοδικείο να παρέμβει στην παρούσα δίκη υπέρ της Επιτροπής, πράγμα που της επιτράπηκε με διάταξη του προέδρου του τρίτου τμήματος του Πρωτοδικείου της 20ής Ιανουαρίου 2005.
By letter lodged at the Court Registry on 2 December 2004, the French Republic sought leave from the Court to intervene in the present proceedings in support of the form of order sought by the Commission, which was granted by order of the President of the Third Chamber of the Court of First Instance on 20 January 2005.
Στις 22 Μαρτίου 2007, το Πρωτοδικείο ζήτησε από την Επιτροπή να απαντήσει εγγράφως σε ορισμένες ερωτήσεις και να προσκομίσει ορισμένα έγγραφα.
On 22 March 2007, the Court requested the Commission to reply in writing to certain questions and to produce various documents.
Η Επιτροπή συμμορφώθηκε προς το αίτημα αυτό εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
The Commission complied with that request within the prescribed period.
Κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) αποφάσισε να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία.
Upon hearing the report of the Judge-Rapporteur, the Court of First Instance (Third Chamber) decided to open the oral procedure.
Οι διάδικοι αγόρευσαν και απάντησαν στις ερωτήσεις του Πρωτοδικείου κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 23ης Μαΐου 2007.
The parties presented oral argument and replied to the Court’s questions at the hearing held on 23 May 2007.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο τα εξής:
The applicant claims that the Court should:
— να ακυρώσει το άρθρο 1, τελευταία περίοδος, της προσβαλλομένης αποφάσεως·
— annul the last sentence of Article 1 of the contested decision;
— επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 1, τελευταία περίοδος, της προσβαλλομένης αποφάσεως, καθότι με το άρθρο αυτό η Επιτροπή κήρυξε την επίδικη ενίσχυση
— in the alternative, annul the last sentence of Article 1 of the contested decision in so far as the Commission declared the contested aid compatible before 1999 or, alternatively, 1997 or 1994;
— επικουρικότερα, να ακυρώσει το άρθρο 1, τελευταία περίοδος, της αποφάσεως, καθόσον κήρυξε την ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά πριν από την 1η Νοεμβρίου 1993·
— in the further alternative, annul the last sentence of Article 1 of the contested decision in so far as it declares the contested aid compatible before 1 November 1993;
— να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα
— order the Commission to pay the costs.
Η Επιτροπή ζητεί από το Πρωτοδικείο τα εξής:
The Commission contends that the Court should:
Η παρεμβαίνουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο τα εξής:
The intervener contends that the Court should:
Η προσφεύγουσα επικαλείται τρεις λόγους ακυρώσεως προς στήριξη της προσφυγής της, ο τρίτος εκ των οποίων έχει δύο σκέλη.
The applicant relies on three pleas in law in support of its application, the third plea being divided into two parts.
Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από έλλειψη νομικής βάσεως για την κήρυξη της συμβατότητας της επίδικης ενισχύσεως με την κοινή αγορά πριν την 1η Νοεμβρίου 1993.
The first plea alleges that there is no legal basis for declaring the contested aid compatible with the common market prior to 1 November 1993.
Ο δεύτερος από έλλειψη λογικής συνοχής της προσβαλλόμενης αποφάσεως προς το άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ.
The second plea alleges that the contested decision is inconsistent with Article 88(3) EC.
Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 87, παράγραφος 3, στοιχείο δ’, ΕΚ.
The third plea alleges infringement of Article 87(3)(d) EC.
Το πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου ακυρώσεως αντλείται από την ενέχουσα δυσμενή διάκριση φύση της επίδικης ενισχύσεως, ενώ το δεύτερο σκέλος βασίζεται σε πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως.
The first part of the third plea alleges that the contested aid is discriminatory, whereas the second part is based on alleged manifest errors of assessment.
Πρώτα πρέπει να εξετασθεί ο πρώτος λόγος ακυρώσεως και, στη συνέχεια, το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου.
It is appropriate to examine the first plea first of all and subsequently the second part of the third plea.
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, αντλούμενου από έλλειψη νόμιμης βάσεως πριν από την 1η Νοεμβρίου 1993
The first plea, alleging a lack of legal basis prior to 1 November 1993