natgillin/translations-raw huggingface dataset:
«Όσον αφορά το αέριο και τη θερμότητα, η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις ακόλουθες δραστηριότητες: α) διάθεση ή εκμετάλλευση σταθερών δικτύων σχεδιασμένων για να παρέχουν στο κοινό υπηρεσίες στον τομέα της παραγωγής, της μεταφοράς ή της διανομής αερίου ή θερμότητας, ή β) τροφοδότηση των δικτύων αυτών με αέριο ή θερμότητα.»
(a) the provision or operation of fixed networks intended to provide a service to the public in connection with the production, transport or distribution of gas or heat; or
Το άρθρο 9 της ίδιας οδηγίας έχει ως εξής:
Article 9 of that directive states as follows:
Σύμβαση για τη διεξαγωγή διάφορων δραστηριοτήτων ακολουθεί τους κανόνες που ισχύουν για τη δραστηριότητα για την οποία προορίζεται κυρίως.
A contract which is intended to cover several activities shall be subject to the rules applicable to the activity for which it is principally intended.
Ωστόσο, η επιλογή ανάμεσα στη σύναψη μιας μόνο σύμβασης και τη σύναψη πολλών χωριστών συμβάσεων δεν μπορεί να έχει ως στόχο την καταστρατήγηση της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας ή, ενδεχομένως, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ.
However, the choice between awarding a single contract and awarding a number of separate contracts may not be made with the objective of excluding it from the scope of this Directive or, where applicable, Directive 2004/18/EC.
Εάν μία από τις δραστηριότητες για τις οποίες προορίζεται η σύμβαση υπόκειται στην παρούσα οδηγία και η άλλη υπόκειται στην οδηγία 2004/18/ΕΚ και εάν είναι αντικειμενικώς αδύνατον να προσδιορισθεί για ποια δραστηριότητα προορίζεται κυρίως η σύμβαση, η σύμβαση ανατίθεται σύμφωνα με την οδηγία 2004/18/ΕΚ.
If one of the activities for which the contract is intended is subject to this Directive and the other to the abovementioned Directive 2004/18/EC and if it is object- ively impossible to determine for which activity the contract is principally intended, the contract shall be awarded in accordance with the abovementioned Directive 2004/18/EC.
Το άρθρο 20, παράγραφος 1, της ίδιας οδηγίας, υπό τον τίτλο «Συμβάσεις που συνάπτονται με άλλους σκοπούς από την άσκηση μιας από τις οριζόμενες δραστηριότητες ή για την άσκηση μιας τέτοιας δραστηριότητας σε τρίτη χώρα», προβλέπει:
Article 20(1) of that directive, under the heading ‘Contracts awarded for purposes other than the pursuit of an activity covered or for the pursuit of such an activity in a third country’, provides:
«Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις συμβάσεις που συνάπτουν ή στους διαγωνισμούς μελετών που διοργανώνουν οι αναθέτοντες φορείς με άλλους σκοπούς από τις δραστηριότητες που ορίζονται στα άρθρα 3 έως 7 ή για την άσκηση αυτών των δραστηριοτήτων σε τρίτη χώρα, υπό συνθήκες που δεν προϋποθέτουν την υλική εκμετάλλευση δικτύου ή γεωγραφικής περιοχής στο εσωτερικό της Κοινότητας.»
‘This Directive shall not apply to contracts which the contracting entities award for purposes other than the pursuit of their activities as described in Articles 3 to 7 or for the pursuit of such activities in a third country, in conditions not involving the physical use of a network or geographical area within the Community.’
Τέλος, το άρθρο 30 της οδηγίας 2004/17, υπό τον τίτλο «Διαδικασία για τον προσδιορισμό του κατά πόσον δεδομένη δραστηριότητα είναι απευθείας εκτεθειμένη στον ανταγωνισμό», ορίζει:
Finally, Article 30 of Directive 2004/17, under the heading ‘Procedure for establishing whether a given activity is directly exposed to competition’, provides:
Οι συμβάσεις που προορίζονται να επιτρέψουν την άσκηση δραστηριότητας οριζόμενης στα άρθρα 3 έως 7 δεν υπόκεινται στην παρούσα οδηγία, εάν η δραστηριότητα, στο κράτος μέλος όπου ασκείται, είναι απευθείας εκτεθειμένη στον ανταγωνισμό σε αγορές στις οποίες η πρόσβαση δεν είναι περιορισμένη.
Contracts intended to enable an activity mentioned in Articles 3 to 7 to be carried out shall not be subject to this Directive if, in the Member State in which it is performed, the activity is directly exposed to competition on markets to which access is not restricted.
Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, προκειμένου να καθορισθεί εάν μια δραστηριότητα είναι απευθείας εκτεθειμένη στον ανταγωνισμό, αποφασίζεται κατόπιν κριτηρίων τα οποία είναι σύμφωνα με τις διατάξεις περί ανταγωνισμού της συνθήκης, όπως τα χαρακτηριστικά των συγκεκριμένων αγαθών ή υπηρεσιών, η ύπαρξη εναλλακτικών αγαθών ή υπηρεσιών, οι τιμές και η πραγματική ή δυνητική παρουσία περισσότερων του ενός προμηθευτών των εν λόγω αγαθών ή παρόχων των εν λόγω υπηρεσιών.
For the purposes of paragraph 1, the question of whether an activity is directly exposed to competition shall be decided on the basis of criteria that are in conformity with the Treaty provisions on competition, such as the characteristics of the goods or services concerned, the existence of alternative goods or services, the prices and the actual or potential presence of more than one supplier of the goods or services in question.
Στον τίτλο II, κεφάλαιο II, τμήμα 3, της οδηγίας 2004/18 απαριθμούνται οι συμβάσεις που δεν εμπίπτουν στην οδηγία αυτή.
Title II, Chapter II, Section 3 of Directive 2004/18 lists the contracts which are outside the scope of that directive.
Μεταξύ των συμβάσεων αυτών περιλαμβάνονται οι συμβάσεις που συνάπτονται στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών.
These include contracts in the water, energy, transport and postal services sectors.
Το άρθρο 12, που αφορά τις εν λόγω συμβάσεις, προβλέπει:
Article 12, dealing with those contracts, provides:
«Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις δημόσιες συμβάσεις οι οποίες, στο πλαίσιο της οδηγίας 2004/17/ΕΚ, ανατίθενται από αναθέτουσες αρχές οι οποίες ασκούν μία ή περισσότερες από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 της εν λόγω οδηγίας και συνάπτονται για τις δραστηριότητες αυτές, […]
‘This Directive shall not apply to public contracts which, under Directive 2004/17/EC, are awarded by contracting authorities exercising one or more of the activities referred to in Articles 3 to 7 of that Directive and are awarded for the pursuit of those activities, …
Η μεταφορά της ανωτέρω κοινοτικής ρύθμισης στην αυστριακή νομοθεσία έγινε με τον ομοσπονδιακό νόμο του 2006 για τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων (Bundesvergabegesetz).
The abovementioned Community legislation was transposed into Austrian law by the Federal law on the award of public procurement contracts (Bundesvergabegesetz) 2006.
Η Fernwärme Wien ιδρύθηκε, με συστατική πράξη της 22ας Ιανουαρίου 1969, με σκοπό την εξασφάλιση, στον Δήμο Βιέννης, αστικής θερμάνσεως σε κατοικίες, δημόσιους οργανισμούς, γραφεία, και επιχειρήσεις.
Fernwärme Wien was established by constituent instrument of 22 January 1969 for the purpose of supplying district heating to homes, public institutions, offices, undertakings etc. in the City of Vienna.
Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιεί, αντί για ενέργεια από μη ανανεώσιμες πηγές, ενέργεια που προέρχεται από την απόρριψη αποβλήτων.
For that purpose it uses energy produced by the disposal of waste rather than energy from non-renewable sources.
Η Fernwärme Wien, η οποία έχει νομική προσωπικότητα, ανήκει εξ ολοκλήρου στον Δήμο Βιέννης, ο οποίος διορίζει και ανακαλεί τους διαχειριστές και τα μέλη του εποπτικού συμβουλίου της επιχείρησης και αποφασίζει για την απαλλαγή τους.
Fernwärme Wien, which has legal personality, is wholly owned by the City of Vienna, which appoints and removes managers and the members of the company’s supervisory board and gives them a discharge from responsibility.
Εξάλλου, μέσω του Kontrollamt der Stadt Wien (υπηρεσία ελέγχου του Δήμου της Βιέννης), ο Δήμος μπορεί επίσης να ελέγχει την οικονομική διαχείριση της επιχειρήσεως αυτής.
In addition, through the Kontrollamt der Stadt Wien (Monitoring Office of the City of Vienna), the city is also authorised to monitor the economic and financial management of the company.
Παράλληλα με τη δραστηριότητα παροχής αστικής θέρμανσης, η Fernwärme Wien ασχολείται επίσης με τον γενικό σχεδιασμό κλιματιστικών εγκαταστάσεων για μεγάλα συμπλέγματα ακινήτων.
In parallel to its district heating activities, Fernwärme Wien is engaged in the general planning of refrigeration plants for large real estate projects.
Στο πλαίσιο της δραστηριότητας αυτής, αντιμετωπίζει τον ανταγωνισμό άλλων επιχειρήσεων.
In carrying out that activity it competes with other undertakings.
Η Fernwärme Wien προκήρυξε, την 1η Μαρτίου 2006, διαγωνισμό για την τοποθέτηση κλιματιστικών εγκαταστάσεων σε σύμπλεγμα γραφείων και εμπορικών καταστημάτων που επρόκειτο να κατασκευαστεί στη Βιέννη ορίζοντας ότι στην οικεία σύμβαση δεν θα έχει εφαρμογή το αυστριακό δίκαιο περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων. Η Ing.
On 1 March 2006, Fernwärme Wien instituted a public procurement tendering procedure for the installation of refrigeration plants in a future commercial office complex in Vienna, stating that the Austrian legislation relating to public procurement did not apply to the contract in question. Ing.
Aigner μετέσχε στη διαδικασία αυτή υποβάλλοντας προσφορά.
Aigner participated in this proced- ure by submitting a tender.
Πληροφορηθείσα, στις 18 Μαΐου 2006, ότι η προσφορά της δεν θα εξεταζόταν περαιτέρω λόγω αρνητικών στοιχείων, προσέβαλε την απόφαση αυτή ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου προβάλλοντας ότι έπρεπε να εφαρμοστούν οι ισχύοντες για τις δημόσιες συμβάσεις κοινοτικοί κανόνες.
Having been informed, on 18 May 2006, that its offer would no longer be considered because of negative references, it challenged that decision before the referring court, submitting that the Community rules on public procurement should be applied.
Το αιτούν δικαστήριο παρατηρεί ότι οι δραστηριότητες της Fernwärme Wien που αφορούν την εκμετάλλευση σταθερού δικτύου αστικής θέρμανσης εμπίπτουν αναμφισβήτητα στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2004/17.
The national court notes that the activities of Fernwärme Wien with regard to the operation of a fixed district heating network fall indisputably within the scope of Directive 2004/17.
Αντιθέτως, οι δραστηριότητές της που αφορούν τις κλιματιστικές εγκαταστάσεις δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής.
However, its activities with regard to the refrigeration plants do not fall within the field of application of that directive.
(Συλλογή 1998, σ. I-73, ιδίως σκέψεις 25 και 26), προσέγγιση αποκαλούμενη κοινώς στην επιστήμη ως «θεωρία της μεταδοτικότητας».
It therefore asks whether the latter activities are also covered by the provisions of that directive by application, mutatis mutandis, of the principles laid down in Case C-44/96 Mannesmann Anlagenbau Austria and Others [1998] ECR I-73, paragraphs 25 and 26, an approach commonly referred to in legal literature as the ‘contagion theory’.
Σύμφωνα με την ερμηνεία που έδωσε το αιτούν δικαστήριο στην απόφαση αυτή, όταν μία από τις δραστηριότητες ενός οργανισμού εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των οδηγιών περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, όλες οι λοιπές δραστηριότητές του εμπίπτουν επίσης στις οδηγίες αυτές, ανεξαρτήτως του αν έχουν εμπορικό ή βιομηχανικό χαρακτήρα.
In accordance with the interpretation given by the referring court of that judgment, where one activity carried out by a body falls within the scope of the public procurement directives, all the other activities carried out by that body, irrespective of their possible industrial or commercial character, are also covered by those directives.
Στην περίπτωση που η προπαρατεθείσα απόφαση Mannesmann Anlagenbau Austria κ.λπ. αφορά αποκλειστικά τις αναθέτουσες αρχές και, ειδικότερα, τον όρο «οργανισμός δημοσίου δικαίου», κατά την έννοια ότι, όταν ένας οργανισμός καλύπτει ανάγκες γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα, πρέπει να θεωρηθεί ως «οργανισμός δημοσίου δικαίου» κατά την έννοια των κοινοτικών κανόνων, ανεξαρτήτως του αν ασκεί παράλληλα άλλες δραστηριότητες που δεν έχουν αυτόν τον χαρακτήρα, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν η Fernwärme Wien αποτελεί οργανισμό δημοσίου δικαίου, δηλαδή αναθέτουσα αρχή, κατά την έννοια της οδηγίας 2004/17 ή της οδηγίας 2004/18.
If the judgment in Mannesmann Anlagenbau Austria and Others refers only to contracting authorities and, more specifically, the concept of ‘bodies governed by public law’, in the sense that, where a body meets needs in the general interest, not having an industrial or commercial character, it must be considered a ‘body governed by public law’ within the meaning of the Community rules, irrespective of whether it carries out, in parallel, other activities of a different nature, the referring court asks whether Fernwärme Wien constitutes a body governed by public law, that is to say a contracting authority, within the meaning of Directives 2004/17 and 2004/18.
Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται, τέλος, αν, όταν ένας οργανισμός ασκεί δραστηριότητες που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα και, παράλληλα, δραστηριότητες υπό συνθήκες ανταγωνισμού, είναι δυνατό να διαχωριστούν οι δεύτερες αυτές δραστηριότητες και να μην περιληφθούν στο πεδίο εφαρμογής των κοινοτικών κανόνων περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, αν μπορεί να υπάρξει διαχωρισμός μεταξύ αυτών των δύο ειδών δραστηριοτήτων και, ως εκ τούτου, απουσία οικονομικών παρεμβολών μεταξύ των δραστηριοτήτων.
Finally, the referring court asks whether, when a body carries out activities not having an industrial or commercial character and, in parallel, activities in competitive conditions, whether it is possible to distinguish the latter activities and not to include them in the scope of the Community rules on public procurement, it is possible to establish a separation between those two types of activities and, accordingly, the absence of economic interference between them. In that regard, the referring court refers to
AIGNER περί διαγραφής, C-174/03, Impresa Portuale di Cagliari, όπου προτείνεται να μετριασθεί συναφώς η αρχή που τέθηκε με την προπαρατεθείσα απόφαση Mannesmann Anlagenbau Austria κ.λπ.
AIGNER point 68 of the Opinion of Advocate General Jacobs of 21 April 2005 in the case which gave rise, following the withdrawal of the reference for a preliminary ruling, to the order for removal from the register of 23 March 2006 (Case C-174/03 Impresa Portuale di Cagliari), where it is proposed that the principle arising from the judgment in Mannesmann Anlagenbau Austria and Others be tempered in that manner.
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, το Vergabekontrollsenat des Landes Wien αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα εξής προδικαστικά ερωτήματα:
Having regard to the foregoing, the Vergabekontrollsenat des Landes Wien (Public Procurement Review Chamber of the Province of Vienna) decided to stay proceedings and to refer the following questions to the Court for a preliminary ruling:
«1) Πρέπει η οδηγία 2004/17/EΚ […] να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι o αναθέτων φορέας, ο οποίος δραστηριοποιείται σε έναν από τους τομείς στους οποίους αναφέρεται το άρθρο 3 της οδηγίας αυτής, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής και σε σχέση με μία χωριστή δραστηριότητα που ασκεί υπό συνθήκες ανταγωνισμού;
‘(1) Must Directive 2004/17 … be interpreted as meaning that a contracting entity which pursues one of the sectoral activities referred to in Article 3 of that directive also falls within the scope of that directive in relation to an activity pursued in parallel under competitive conditions?
2) Στην περίπτωση κατά την οποία τούτο θα έπρεπε να ισχύει μόνο για τις αναθέτουσες αρχές, πρέπει μία επιχείρηση, όπως είναι η [Fernwärme Wien], να χαρακτηριστεί ως οργανισμός δημοσίου δικαίου κατά την έννοια της οδηγίας 2004/17 ή της οδηγίας 2004/18 […] στην περίπτωση που παρέχει αστική θέρμανση σε μία συγκεκριμένη περιοχή χωρίς να αντιμετωπίζει στην πράξη ανταγωνισμό ή θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η αγορά οικιακής θερμάνσεως η οποία περιλαμβάνει επίσης πηγές ενέργειας όπως είναι το φυσικό αέριο, το πετρέλαιο, ο άνθρακας κ.λπ.;
(2) In the event that this is the case only in respect of contracting authorities: must an undertaking such as [Fernwärme Wien] be characterised as a body governed by public law within the meaning of Directive 2004/17 or Directive 2004/18 … if it provides district heating in a given area without any real competition, or must the market for domestic heating, which also includes energy sources such as gas, oil, coal etc., be taken into account?
3) Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2004/17 ή της οδηγίας 2004/18 μία ασκούμενη υπό συνθήκες ανταγωνισμού δραστηριότητα από εταιρία που αναπτύσσει και δραστηριότητες χωρίς βιομηχανικό ή εμπορικό σκοπό, αν μπορεί να αποκλειστεί μέσω αποτελεσματικών μέτρων, όπως είναι η χωριστή κατάρτιση ισολογισμών και τήρηση λογιστικών βιβλίων, η διασταυρούμενη χρηματοδότηση των ασκούμενων υπό συνθήκες ανταγωνισμού δραστηριοτήτων;»
(3) Must an activity pursued under competitive conditions by a company which also pursues activities of a non industrial or non commercial nature be included within the scope of Directive 2004/17 or Directive 2004/18 if, through effective precautions such as separate balance sheets and accounts, cross financing of the activities pursued under competitive conditions can be excluded?’
Με το ερώτημα αυτό, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν ο αναθέτων φορέας, κατά την έννοια της οδηγίας 2004/17, ο οποίος ασκεί δραστηριότητες που εμπίπτουν σε έναν από τους τομείς που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 της οδηγίας αυτής, υποχρεούται να εφαρμόσει τη διαδικασία που προβλέπει η οδηγία αυτή για τη σύναψη συμβάσεων σε σχέση με δραστηριότητες που ο φορέας αυτός ασκεί παράλληλα, υπό συνθήκες ανταγωνισμού, σε τομείς που δεν καλύπτονται από τις ανωτέρω διατάξεις.
By this question, the referring court asks whether a contracting entity within the meaning of Directive 2004/17, which carries on activities in one of the sectors listed in Articles 3 to 7 of that directive, is required to apply the procedure laid down in that directive for the award of contracts to the activities carried out by that entity in parallel, under competitive conditions, in sectors not governed by those provisions.
Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, πρέπει να αναφερθεί ότι οι οδηγίες 2004/17 και 2004/18 παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους όσον αφορά τόσο τους φορείς που αφορούν οι ρυθμίσεις των οδηγιών αυτών όσο και ως προς τη φύση και το πεδίο εφαρμογής τους.
In order to answer that question, it must be noted that Directives 2004/17 and 2004/18 have noteworthy differences with regard both to the entities subject to the rules laid down in those respective directives and to their nature and scope.
Όσον αφορά, πρώτον, τους φορείς στους οποίους έχουν εφαρμογή οι αντίστοιχες διατάξεις των εν λόγω οδηγιών, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, αντίθετα προς την οδηγία 2004/18 η οποία, δυνάμει του άρθρου της 1, παράγραφος 9, πρώτο εδάφιο, έχει εφαρμογή στις «αναθέτουσες αρχές», οι φορείς στους οποίους αναφέρεται η οδηγία 2004/17 κατονομάζονται, στο άρθρο της 2, ως «αναθέτοντες φορείς».
With regard, firstly, to the entities to which the rules of those directives apply, it should be noted that, unlike Directive 2004/18 which, by virtue of the first subparagraph of Article 1(9) thereof, applies to ‘contracting authorities’, Directive 2004/17 refers, in Article 2 thereof, to ‘contracting entities’.
Όπως προκύπτει από το ίδιο άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχεία α΄ και β΄, η δεύτερη αυτή οδηγία έχει εφαρμογή όχι μόνο στους αναθέτοντες φορείς που είναι «αναθέτουσες αρχές», αλλά και στους φορείς που είναι «δημόσιες επιχειρήσεις» ή επιχειρήσεις που απολαύουν «ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων χορηγουμένων από αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους», στο μέτρο που όλοι αυτοί οι φορείς ασκούν μία από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 της εν λόγω οδηγίας.
It is apparent from Article 2(2)(a) and (b) that Directive 2004/17 applies not only to contracting entities which are ‘contracting authorities’, but also to those which are ‘public undertakings’ or undertakings which operate on the basis of ‘special or exclusive rights granted by a competent authority of a Member State’, in so far as all those entities pursue one of the activities listed in Articles 3 to 7 thereof.
Δεύτερον, από τα άρθρα 2 έως 7 της οδηγίας 2004/17 προκύπτει ότι ο συντονισμός που πραγματοποιείται με την οδηγία αυτή δεν εκτείνεται σε όλους τους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας, αλλά αφορά συγκεκριμένους τομείς, όπως εξάλλου διαφαίνεται από το γεγονός ότι η οδηγία αυτή είναι γνωστή ως «τομεακή οδηγία».
Secondly, it follows from Articles 2 to 7 of Directive 2004/17 that the coordination for which it provides does not extend to all spheres of economic activity, but relates to specifically defined sectors, which, moreover, is confirmed by the fact that that directive is commonly referred to as the ‘sectoral directive’.
Αντιθέτως, το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2004/18 περιλαμβάνει σχεδόν όλους τους τομείς της οικονομικής ζωής, γεγονός που δικαιολογεί το ότι η οδηγία αυτή είναι γνωστή ως «γενική οδηγία».
However, the scope of Directive 2004/18 includes almost all sectors of economic life, thus justifying its being commonly known as the ‘general directive’.
Υπό τις συνθήκες αυτές, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η γενική ισχύς της οδηγίας 2004/18 και η περιορισμένη ισχύς της οδηγίας 2004/17 επιβάλλουν τη στενή ερμηνεία των διατάξεων της δεύτερης αυτής οδηγίας.
In such circumstances, it must be stated at this early stage that the general scope of Directive 2004/18 and the restricted scope of Directive 2004/17 require the provisions of the latter to be interpreted narrowly.
Τα όρια μεταξύ των πεδίων εφαρμογής των δύο αυτών οδηγιών χαράσσονται επίσης με ρητές διατάξεις.
The boundaries between the fields of application of those two directives are also drawn by explicit provisions.
Έτσι, το άρθρο 20, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/17 ορίζει ότι η οδηγία δεν εφαρμόζεται στις συμβάσεις που συνάπτουν οι αναθέτοντες φορείς με άλλο σκοπό, πλην της ασκήσεως των δραστηριοτήτων τους που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 της ίδιας οδηγίας.
Thus, Article 20(1) of Directive 2004/17 provides that the latter does not apply to contracts which the contracting entities award for purposes other than the pursuit of their activities as described in Articles 3 to 7 thereof.
Η οδηγία 2004/18 περιλαμβάνει αντίστοιχη διάταξη στο άρθρο της 12, παράγραφος 1, όπου ορίζεται ότι δεν έχει εφαρμογή στις δημόσιες συμβάσεις που ανατίθενται από αναθέτουσες αρχές οι οποίες ασκούν μία ή περισσότερες από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 της οδηγίας 2004/17.
The equivalent of that provision in Directive 2004/18 is the first paragraph of Article 12, which provides that that directive does not apply to public contracts which are awarded by contracting authorities exercising one or more of the activities referred to in Articles 3 to 7 of Directive 2004/17.
Επομένως, οι προαναφερθείσες διατάξεις δεν αφήνουν κανένα περιθώριο εφαρμογής, στο πλαίσιο της οδηγίας 2004/17, της επονομαζόμενης «θεωρίας της
Consequently, the abovementioned provisions leave no room for application, in the context of Directive 2004/17, of the approach known as ‘contagion theory’ which was
Η απόφαση εκείνη εκδόθηκε από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων (ΕΕ L 199, σ.
That judgment was given by the Court in the context of Council Directive 93/37/EEC of 14 June 1993 concerning the coordination of procedures for the award of public works contracts (OJ 1993 L 199, p.
54), δηλαδή σε τομέα ο οποίος σήμερα εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2004/18.
54), that is to say in an area which at present falls within the ambit of Directive 2004/18.