natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αίτηση καταχιορίσεο)ς σήματος αριθ. 1 408 889
Under the first paragraph of Article 1 of Regulation No 718/1999, 'inland waterway vessels used to carry goods between two or more points by inland waterway in the Member States shall be subject to the Community-fleet capacity policy laid down in this Regulation'.
Με τις από 12 Απριλίου 2001 και 23 Μαρτίου 2001 αποφάσεις του, ο εξεταστής απέρριψε αντιστοίχιος τις αιτήσεις καταχο)ρίσεως σήματος αριθ.
Plea alleging infringement of Article 4(6) of Regulation No 718/1999 in that the Commission found that the Josanne was not a specialised vessel
Στις 12 Ιουνίου 2001 και στις 22 Μαίου 2001, οι προσφεύγοντες άσκησαν προσφυγές ενώπιον του Γραφείου, βάσει του άρθρου 59 του κανονισμού 40/94, κατά των ανώτερο) αποφάσεων του εξεταστή της 12ης Απριλίου 2001 και της 23ης Μαρτίου 2001.
The applicants have not discharged the burden of proving that the Commission exceeded the limits of its discretion in finding, on the basis of the information supplied by the applicants, that the Josanne did not fulfil the conditions laid down in Article 4(6) of Regulation No 718/1999 for the exemption of specialised vessels.
«1) Απορρίπτει τις προσφυγές
Joined Cases C-397/01 to C-403/01 Bernhard Pfeiffer and Others ν Deutsches Rotes Kreuz Kreisverband Waldshut eV
Καταδικάζει τους προσφεύγοντες στα δικαστικά έξοδα»
Advocate General P. Ruiz-Jarabo Colomer delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 6 Mav 2003.
7 Μαΐου 2003 σε τρίτη χώρα - Ένσταση ελλείψεως
Preliminary ruling — Conseil d'Etat (Council of State) (France) —Interpretation of Article 9(1)(c) of Council Directive 79/409/EEC of 2 April 1979 on the conservation of wild birds — Possibility, or not, of derogating from the opening and closing dates for hunting — Criteria justifying a derogation
« Υπάλληλοι - Ετήσια άδεια - Μετάθεση νομιμότητας» (Πρώτο τμήμα)
Advocate General D. Ruiz-Jarabo Colomer delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 6 May 2003.
Τ-278/01 Eric den Hamer κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Joined Cases C-172/01, C-175/01, C-176/01 and C-180/01 International Power pic, British Coal Corporation, PowerGen (UK) pic ν Commission of the European Communities
Υποθ. Τ-327/01 Luciano Lavagnoli κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
'(1) Set aside the judgment of the Court of First Instance of the European Communities of 7 February 2001 in Case T-89/98, in so far as in that judgment, the Court of First Instance declines to examine the applicability of Article 65 of the ECSC Treaty to the fixing of royalties for coal extraction, and in so far as that judgment annuls the part of Commission Decision IV/E-3/NALOO of 27 April 1998 by which the Commission rejects the complaint relating to the level of royalty charged for coal extraction in the years 1986/87 to 1989/90.
7 Μαΐου 2003 κατάρτιση βαθμολογίας
(2) For the rest, dismiss the appeals.
« Υπάλληλοι — Εκπρόθεσμη (Δικάζον ως μονομελές)
(4) In Case C-172/01 P, order International Power pic to pay its own costs in the proceedings before the Court of Justice and those incurred by NALOO in these proceedings. The Commission is to pay its own costs,
Υποθ. Τ-82/01 Josanne vof, Pieter van Wijnen, Adrianus Jacobus van Wijnen, Anigje Veen κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Μεταφορές
(5) In Case C-175/01 Ρ, order NALOO to pay its own costs in the proceedings before the Court of Justice and those incurred by the British Coal Corporation and the Commission in these proceedings.
8 Μαΐου 2003
(8) Order the Commission and NALOO each to pay their own costs in the proceedings before the Court of First Instance.
«Εσωτερική ναυσιπλοία — Μεταφορική ικανότητα των κοινοτικών στόλων — Όροι για τη νηολόγηση νέων πλοίων (κανόνας παλιό για νέο) — Εξαίρεση» (Τρίτο τμήμα)
International Power pic, PowerGen (UK) pic and the British Coal Corporation are each to pay their own costs as interveners in the proceedings before the Court of First Instance.'
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 718/1999 προβλέπει, κατ' ουσία, ότι η έναρξη εκμετάλλευσης πλοίων που υπόκεινται στον παρόντα κανονισμό, πρόσφατης ναυπήγησης, προϋποθέτει (κανόνας «παλιό για νέο») ότι ο ιδιοκτήτης του πλοίου που πρόκειται να τεθεί σε κυκλοφορία είτε παραδίδει για διάλυση, χιορίς τη σχετική πριμοδότηση, σκάφη ορισμένου εκτοπίσματος είτε καταβάλλει μια ειδική εισφορά στο ταμείο στο οποίο υπάγεται το νέο του σκάφος.
Joined Cases C-231/00, C-303/00 and C-451/00 Cooperativa Lattepiù ari ν Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (ΑΙΜΑ) Azienda Agricola Marcello Balestreri e Maura Lena ν Regione Lombardia et Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (ΑΙΜΑ) Azienda Agricola Giuseppe Cantarello ν Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA) et Ministero per le Politiche Agricole Interpretation of Articles 1 and 4 of Council Regulation (EEC) No 3950/92 of 28 December 1992 establishing an additional levy in the milk and milk products sector, and Articles 3 and 4 of Commission Regulation (EEC) No 536/93 of 9 March 1993 laying down detailed rules on the application of the additional levy on milk and milk products — time-limits prescribed for the allocation of quotas and the operation of adjustments and levies — whether possible to derogate in cases of administrative or judicial challenge
Η καθής πρόσθεσε ότι και η ομάδα εμπειρογνο)μόνο)ν είχε ταχθεί κατά της εξαιρέσεως.
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 8 May 2003.
Επί τον λόγον ακνρώσεως πον αντλείται από την παράβαση τον άρθρον 4, παράγραφος 718/1999, σχετικά με την κρίση της Επιτροπής ότι το Josanne δεν ήταν πλοίο ειδικών
Interpretation of Articles 1 and 4 of Council Regulation (EEC) No 3950/92 of 28 December 1992 establishing an additional levy in the milk and milk products sector, and Articles 3 and 4 of Commission Regulation (EEC) No 536/93 of 9 March 1993 laying down detailed rules on the application of the additional levy on milk and milk products — time-limits prescribed for the allocation of quotas and the operation of adjustments and levies — whether possible to derogate in cases of administrative or judicial challenge
6, τον κανονισμού χρήσεων
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 8 May 2003.
Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
Not available.
Οι προσφεύγοντες καθής»
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 8 May 2003.
Συνεκδ. υποθ. C-397/01 έως C-403/01 Bernhard Pfeiffer κ.λπ. κατά Deutsches Rotes Kreuz Kreisverband Waldshut eV
Not available.
Το κείμενο το)ν προτάσειον δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
Advocate General L. A Geelhoed delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 8 May 2003.
Υποθ. C-182/02 Ligue pour la protection des oiseaux κ.λπ. κατά Premier Ministre και Ministre de l'Aménagement du territoire et de l'Environnement
Not available.
Προδικαστική — Conseil d'Etat français — Ερμηνεία τον άρθρον 9, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 79/409 τον Σνμβονλίον, της 2ας Λπριλίυν 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών — Υφίσταται ή όχι δννατότητα παρεκκλίσεως από τις ημερομηνίες ενάρξεως και λήξεως της θήρας — Κριτήρια δικαιολογούντα παρέκκλιση
Case C-170/02 Schlüsselverlag J.S. Moser GmbH, J. Wimmer Medien GmbH & Co. KG, Styria Medien AG, Zeitungsund Verlags-Gesselschaft mbH, Eugen Ruß Vorarlberger Zeitungsverlag und Druckerei GmbH, 'Die Presse' Verlags-Gesellschaft mbH, 'Salzburger Nachrichten' Verlags-Gesellschaft mbH & Co. KG v Commission of the European Communities Appeal against the order of the Court of First Instance (Third Chamber) of 11 March 2002 in Case T-3/02 Schlüsselverlag J.S. Moser GmbH and Others dismissing as manifestly inadmissible an action forfaiture to act seeking a declaration that the Commission unlawfully failed to take a decision on the compatibility of a concentration with the common market
Το κείμενο το)ν προτάσεο)ν δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
Advocate General L A Geelhoed delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 8 May 2003.
Léger ανέπτυξε τι; προτάσει; του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματο; τη; 8η; Μαίου 2003.
This bulletin is issued by the Court's Press and Information Division (L-2925 Luxembourg) to provide rapid information on the work of the Court.
Εβδομάδα από 12 έως 16 Μαΐου 2003 αριθ. 14/03
Week of 12 to 16 Mav 2003 n° 14/03
Υποθ. C-463/00 Επιτροπή των Ευρο)παϊκά)ν Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας Ελευθερία εγκαταστάσεως
Case C-98/01
Υποθ. C-98/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας Ελευθερία εγκαταστάσεως
Case C-483/01 Commission of the European Communities v French Republic EAEC
Υποθ. C-483/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκοατίας ΕΚΑΕ
Case C-484/01 Commission of the European Communities ν French Republic EAEC
Υποθ. C-484/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας ΕΚΑΕ
Case C-193/01 Ρ Athanasios Pitsiorlas ν Council of the European Union, European Central Bank Law governing the institutions
Υποθ. C-160/01 Karen Mau κατά Bundesanstalt für Arbeit Κοινωνική πολιτική
Case C-266/01 Préservatrice foncière TIARD SA ν Staat der Nederlanden Judgments Convention/Enforcement of judgments
Υποθ. C-300/01 Doris Salzmann Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων
Case C-419/01 Commission of the European Communities ν Kingdom of Spain Environment and consumers
Υποθ. Τ-140/03 Forum 187 ASBL κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Κρατικές ενισχύσεις
Case T-140/03 Forum 187 ASBL ν Commission of the European Communities State aid
Συνεκδ. υποθ. C-317/01 και C-369/01 Eran Abatay κ.λπ. κατά Bundesanstalt für Arbeit Nadi Sahin, Internationale Transporte κατά Bundesanstalt für Arbeit
Joined Cases C-317/01 and C-369/01 Eran Abatay and Others ν Bundesanstalt für Arbeit Nadi Sahin, Internationale Transporte ν Bundesanstalt für Arbeit
Υποθ. C-93/02 Ρ Biret International SA κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
Case C-93/02 Ρ Biret International SA ν Council of the European Union
Υποθ. C-94/02 Ρ Etablissements Biret et Cie SA κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
Case C-94/02 Ρ Établissements Biret et Cie SA ν Council of the European Union
Υποθ. C-12/02 Ποινική δίκη κατά Marco Grilli
Case C-12/02 Criminal Proceedings against Marco Grilli
Υποθ. C-372/97 Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case C-372/97 Italian Republic ν Commission of the European Communities
Υποθ. C-298/00 Ρ Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case C-298/00 Ρ Italian Republic ν Commission of the European Communities
Συνεκδ. υποθ. C-78/02, C-79/02 και C-80/02 Ελληνικό Δημόσιο κατά Μαρίας Καραγιώργου Κατίνας Πέτροβα Λουκά Βλάχου
Joined Cases C-78/02, C-79/02 and C-80/02 Elliniko Dimosio ν Maria Karageorgou Katina Petrova Loukas Vlachos
Προδικαστική «Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Άρθρα 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως άρθρο 49 ΕΚ) και 60 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 50 ΕΚ) —Ασφάλιση ασθενείας — Σύστημα παροχών σε είδος — Σύστημα συνάψεως συμβάσεων — Έξοδα νοσηλείας σε άλ) < .ο κράτος μέλος— Προηγούμενη έγκριση — Κριτήρια — Δικαιολογητικοί λόγοι» (Ολομέλεια)
Preliminary ruling (Freedom to provide services — Articles 59 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 49 EC) and 60 of the EC Treaty (now Article 50 EC) Sickness insurance — System providing benefits in kind — System of agreements — Medical costs incurred in another Member State — Prior authorisation — Criteria — Justification) (Full Court)
Με διάταξη της 6ης Οκτωβρίου 1999 το Centrale Raad Van Beroep υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 49 ΕΚ) και 60 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 50 ΕΚ).
By order of 6 October 1999 the Centrale Raad van Beroep (Higher Social Security Court) referred to the Court for a preliminary ruling three questions on the interpretation of Article 59 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 49 EC) and Article 60 of the EC Treaty (now Article 50 EC).
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο δύο διαφορών μεταξύ, αφενός, της Müller-Fauré και του Onderlinge Waarborgmaatschappij ΟΖ Zorgverzekeringen UÀ (ταμείου αμοιβαίας ασφαλίσεως ασθενείας, στο εξής: ταμείο του Zwijndrecht), με έδρα το Zwijndrecht (Κάτω Χώρες) και, αφετέρου, της Van Riet και του Onderlinge Waarborgmaatschappij ZAO Zorgverzekeringen (στο εξής: ταμείο του Αμστερνταμ), με έδρα το Άμστερνταμ (Κάτω Χώρες), με αντικείμενο την επιστροφή των εξόδων ασθενείας στα οποία υποβλήθηκαν οι εφεσείουσες στη Γερμανία και στο Βέλγιο, αντιστοίχως.
Those questions have been raised in two sets of proceedings between Ms Müller-Fauré and Onderlinge Waarborgmaatschappij OZ Zorgverzekeringen UA (mutual sickness insurance fund; 'the Zwijndrecht Fund'), established in Zwijndrecht (Netherlands), and between Ms Van Riet and Onderlinge Waarborgmaatschappij ZAO Zorgverzekeringen ('the Amsterdam Fund'), established in Amsterdam (Netherlands), concerning the reimbursement of medical costs incurred in Germany and Belgium respectively.
Οι διαφορές στην κύρια δίκη
The main proceedings
Η υπόθεση Müller-Fauré
The Müller-Fauré case
Η Müller-Fauré υποβλήθηκε στη Γερμανία, κατά τις εκεί διακοπές της, σε οδοντιατρική θεραπεία, στο πλαίσιο της οποίας τοποθετήθηκαν έξι κορώνες και έγινε μια εργασία σταθερής προσθετικής στην άνω γνάθο.
While on holiday in Germany, Ms Müller-Fauré underwent dental treatment involving the fitting of six crowns and a fixed prosthesis on the upper jaw.
Η θεραπεία έγινε από τις 20 Οκτωβρίου 1994 έως τις 18 Νοεμβρίου 1994 εκτός νομοκομειακού ιδρύματος.
The treatment was provided between 20 October and 18 November 1994 without recourse to any hospital facilities.
Επιστρέφοντας από τις διακοπές της, η Müller-Fauré ζήτησε από το ταμείο του Zwijndrecht να της επιστραφούν τα έξοδα θεραπείας συνολικού ύψους 7 444,59 DEM.
When she returned from her holiday, she applied to the Zwijndrecht Fund for reimbursement of the costs of the treatment, which amounted to a total of DEM 7 444.59.
Το ταμείο, με επιστολή της 12ης Μαΐου 1995, απέρριψε την αίτηση αυτή, βάσει γνωμοδοτήσεως του οδοντίατρου συμβούλου του.
By letter of 12 May 1995 the Fund refused reimbursement on the basis of the opinion of its advisory dental officer.
H Müller-Fauré ζήτησε τη γνωμοδότηση του Ziekenfondsraad, αρμόδιου για τη διαχείριση και τη διοίκηση των ταμείων υγείας, το οποίο, στις 16 Φεβρουαρίου 1996, επιβεβαίωσε την απόφαση του ταμείου του Zwijndrecht, διότι οι ασφαλισμένοι δικαιούνται μόνον ιατρικής αρωγής και δεν δικαιούνται επιστροφής των σχετικών δαπανών, εκτός εξαιρετικής περιπτώσεως, η οποία δεν συντρέχει εν προκειμένω.
Ms Müller-Fauré sought the opinion of the Ziekenfonsraad, which is responsible for supervising the management and administration of sickness funds and which, on 16 February 1996, confirmed the Zwijndrecht Fund's decision on the ground that insured persons are entitled only to treatment itself and not to reimbursement of any related costs, except in exceptional circumstances which did not exist in this case.
Η Müller-Fauré άσκησε προσφυγή ενώπιον του Arrondissementsrechtbank te Rotterdam (Κάτω Χώρες).
Ms Müller-Fauré then brought an action before the Arrondissementsrechtbank te Rotterdam (District Court, Rotterdam) (Netherlands).
Με απόφαση της 21ης Αυγούστου 1997, το Arrondissementsrechtbank επιβεβαίωσε την άποψη του εν λόγω ταμείου, αφού διαπίστωσε, εν προκειμένω, ότι δεν υφίστατο εξαιρετική περίπτωση που να δικαιολογεί την επιστροφή των δαπανών, ενόψει, ιδίως, της διάρκειας της θεραπείας και της σοβαρότητας της.
By judgment of 21 August 1997, that court upheld the Fund's decision, having also found that the case entailed no exceptional circumstances such as to justify reimbursement of the costs, given, in particular, the scale of the treatment and the fact that it extended over several weeks.
Η υπόθεση Van Riet
The Van Riet case
Η Van Riet υπέφερε από πόνους στον δεξιό της καρπό.
Ms Van Riet had been suffering from pain in her right wrist since 1985.
Στις 5 Απριλίου 1993, ο οικογενειακός γιατρός της ζήτησε από τον ιατρικό σύμβουλο του ταμείου του Άμστερνταμ να εγκρίνει την πραγματοποίηση αρθροσκοπήσεως στο νοσοκομείο του Deurne (Βέλγιο), όπου η εν λόγω εξέταση μπορούσε να πραγματοποιηθεί πολύ νωρίτερα απ' ό,τι στις Κάτω Χώρες.
On 5 April 1993, the doctor treating her requested that the Amsterdam Fund's medical adviser should grant authorisation for his patient to have an arthroscopy performed in Deurne hospital (Belgium) where that examination could be carried out much sooner than in the Netherlands.
Το ταμείο απέρριψε την αίτηση, με επιστολές της 24ης Ιουνίου 1993 και 5ης Ιουλίου 1993, διότι η επέμβαση μπορούσε να πραγματοποιηθεί σ' αυτό το κράτος μέλος.
The Fund rejected that request by letters of 24 June and 5 July 1993 on the ground that the test could also be performed in the Netherlands.
Στο μεταξύ, η VaruRiet είχε ήδη υποβληθεί σε αρθροσκόπηση, τον Μάιο του 1993, στο νοσοκομείο του Deurne και, κατόπιν της εξετάσεως αυτής, αποφασίστηκε ο ακρωτηριασμός της ωλένης, προς ανακούφιση του πόνου της ασθενούς.
In the meantime, Ms Van Riet had already had the arthroscopy carried out at Deurne hospital in May 1993 and, following that examination, the decision was taken to carry out an ulnar reduction to relieve the patient's pain.
Η προετοιμασία, η πραγματοποίηση και η παρακολούθηση των επεμβάσεων έγιναν στο Βέλγιο, εν μέρει στο νοσοκομείο και εν μέρει εκτός του νοσοκομείου.
Care before and after the treatment, and the treatment itself, were provided in Belgium, partly in hospital and partly elsewhere.
Το ταμείο του Άμστερνταμ αρνήθηκε να επιστρέψει τα έξοδα των επεμβάσεων αυτών συνολικού ύψους 93 792 BEF, απόφαση που επιβεβαίωσε το Ziekenfondsraad, διότι δεν συνέτρεχε επείγουσα, ούτε ιατρικώς, αναγκαία περίπτωση που να δικαιολογεί την περίθαλψη της Van Riet στο Βέλγιο, εφόσον η ενδεδειγμένη θεραπευτική αγωγή μπορούσε να χορηγηθεί έγκαιρα στις Κάτω Χώρες.
The Amsterdam Fund refused to reimburse the cost of the care, which amounted to a total of BEF 93 782. That decision was confirmed by the Ziekenfondsraad on the ground that there was no emergency nor any medical necessity such as to justify Ms Van Riet receiving treatment in Belgium, since appropriate treatment was available in the Netherlands within a reasonable period.
Το αρμόδιο Arrondissementsrechtbank απέρριψε ως αβάσιμη την προσφυγή που άσκησε η Van Riet κατά της εν λόγω αποφάσεως για τους ίδιους λόγους με αυτούς του προαναφερθέντος ταμείου.
The competent Arrondissementsrechtbank rejected as unfounded Ms Van Riet's action against the decision for the same reasons as the Amsterdam Fund.
Το Centrale Raad van Beroep, ενώπιον του οποίου η εφεσείουσα της κύριας δίκης άσκησε έφεση, τονίζει ότι, παρότι δεν αμφισβητείται ότι το μεγαλύτερο μέρος της περιθάλψεως που παρασχέθηκε στη Van Riet εμπίπτει στο Verstrekkingenbesluit, εντούτοις η περίθαλψη παρασχέθηκε στο Βέλγιο χωρίς προηγούμενη έγκριση και χωρίς να αποδειχθεί ότι η ενδιαφερόμενη δεν μπορούσε ευλόγως να αναμείνει, για ιατρικούς ή άλλους λόγους, την απόφαση του ταμείου του Άμστερνταμ επί της αιτήσεως της.
The Centrale Raad van Beroep, before which the applicant in the main proceedings brought an appeal, states that, although it is not disputed that most of the treatment given to Ms Van Riet is indeed covered by the Verstrekkingenbesluit, the treatment was provided in Belgium without prior authorisation and without it being established that Ms Van Riet could not reasonably wait, for medical or other reasons, until the Amsterdam Fund had taken a decision on her application.
Επιπλέον, κατά το εν λόγω δικαστήριο, ο χρόνος αναμονής για την πραγματοποίηση αρθροσκόπησης της Van Riet στις Κάτω Χώρες δεν ήταν υπερβολικός.
Furthermore, in that court's view, the time which Ms Van Riet would have had to wait for the arthroscopy in the Netherlands was not unreasonable.
Από τη δικογραφία προκύπτει ότι ο χρόνος αναμονής ήταν περίπου έξι μήνες.
The documents before the Court show that the waiting time was about six months.
Υπ' αυτές τις συνθήκες, το Centrale Raad van Beroep αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιον του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
Those were the circumstances in which the Centrale Raad van Beroep decided to stay proceedings and refer a number of questions to the Court for a preliminary ruling.
Με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά στην ουσία αν τα άρθρα 59 και 60 της Συνθήκης έχουν την έννοια ότι απαγορεύουν νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους, όπως αυτή της κύριας δίκης, βάσει της οποίας η ανάληψη των εξόδων της περιθάλψεως, η οποία παρέχεται σε άλλο κράτος μέλος από πρόσωπο ή ίδρυμα με το οποίο δεν είναι συμβεβλημένο το ταμείο υγείας του ασφαλισμένου, εξαρτάται από τη χορήγηση προηγουμένης εγκρίσεως εκ μέρους του εν λόγω ταμείου υγείας.
By its first question, the national court is essentially asking whether Articles 59 and 60 of the Treaty are to be interpreted as precluding legislation of a Member State, such as the legislation at issue in the main proceedings, which makes assumption of the costs of care provided in another Member State, by a person or an establishment with whom or which the insured person's sickness fund has not concluded an agreement, conditional upon prior authorisation by the fund.
Το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι μια ρύθμιση όπως η επίδικη στην κύρια δίκη αποθαρρύνει, αν δεν εμποδίζει, τους ασφαλισμένους ενός συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως να απευθύνονται στα εγκατεστημένα σε κράτη μέλη διαφορετικά από το κράτος μέλος ασφαλίσεως πρόσωπα που παρέχουν ιατρικές υπηρεσίες
The Court has already held that rules such as those at issue in the main proceedings deter, or even prevent, insured persons from applying to providers of medical services established in Member States other than that of the insurance fund and constitute, both for insured persons and service providers, a barrier to freedom to provide services.
Εντούτοις, προτού κριθεί το ζήτημα αν τα άρθρα 59 και 60 της Συνθήκης απαγορεύουν νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους, όπως αυτή της κύριας δίκης, επιβάλλεται να εξεταστεί αν αυτή η ρύθμιση μπορεί να δικαιολογηθεί αντικειμενικώς, ζήτημα που αποτελεί αντικείμενο του δευτέρου ερωτήματος.
However, before coming to a decision on whether Articles 59 and 60 of the Treaty preclude rules such as those at issue in the main actions, it is appropriate to determine whether those rules can be objectivelyjustified, which is the subject of the second question.
Επί του δευτέρου και τρίτου ερωτήματος
The second and third questions
Με το δεύτερο και τρίτο ερώτημα, τα οποία επιβάλλεται να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν μια ρύθμιση όπως η επίδικη στην κύρια δίκη, η οποία έχει περιοριστικά στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών αποτελέσματα μπορεί να δικαιολογηθεί από τις ιδιαιτερότητες του εθνικού συστήματος ασφαλίσεως ασθενείας, το οποίο δεν διασφαλίζει την επιστροφή των εξόδων, αλλά κυρίως παροχές σε είδος και στηρίζεται σε σύστημα συνάψεως συμβάσεων που αποσκοπεί τόσο στη διασφάλιση της ποιότητας της περιθάλψεως όσο και στη διαχείριση των σχετικών δαπανών.
By its second and third questions, which it is appropriate to examine together, the referring court is asking whether legislation such as that at issue in the main proceedings, which has restrictive effects on freedom to provide services, can be justified by the actual particular features of the national sickness insurance scheme, which provides not for reimbursement of costs incurred but essentially for benefits in kind and is based on a system of agreements intended both to ensure the quality of the care and to control the costs thereof.
Ομοίως, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν έχει σημασία το γεγονός ότι η επίδικη θεραπευτική αγωγή παρασχέθηκε εν όλω ή εν μέρει εντός νοσοκομείου.
It also wishes to know whether the fact that the treatment at issue is provided in whole or in part in a hospital environment has any effect in that regard.