natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ως εκ τούτου, βάσει του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του κανονισμού 574/72 και λαμβανομένης υπόψη της ελλείψεως παρεμφερούς δικαιώματος λήψεως οικογενειακών επιδομάτων στο κράτος μέλος απασχολήσεως, τα επιδόματα αυτά πρέπει να χορηγούνται άνευ περιορισμού από το κράτος μέλος κατοικίας, εν προκειμένω από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Προς στήριξη της απόψεως αυτής,
Therefore, under Article 10(1)(a) of Regulation No 574/72, in view of the lack of comparable entitlement to family benefits in the Member State of employment, they should be granted without limitation by the Member State of residence, in this case the Federal Republic of Germany. In
BOSMANN η Επιτροπή επικαλείται την απόφαση του Δικαστηρίου της 9ης Δεκεμβρίου 1992, C-119/91, McMenamin (Συλλογή 1992, σ. I-6393).
BOSMANN support of that argument, the Commission cites Case C-119/91 McMenamin [1992] ECR I-6393.
Πρέπει να επισημανθεί συναφώς ότι το Δικαστήριο έκρινε τις υποθέσεις στις οποίες εκδόθηκαν οι δύο προπαρατεθείσες αποφάσεις βάσει του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, περίπτωση i, του κανονισμού 574/72, στο πεδίο εφαρμογής του οποίου εμπίπτουν οι περιπτώσεις κατά τις οποίες ασκείται επαγγελματική δραστηριότητα και στο κράτος μέλος κατοικίας.
It must be emphasised, in that regard, that the cases which gave rise to the two above-cited judgments were decided on the basis of Article 10(1)(b)(i) of Regulation No 574/72, which covers situations in which a professional or trade activity is also carried out in the Member State of residence.
Όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 51 και 52 των προτάσεών του, στις προαναφερθείσες υποθέσεις McMenamin και Dodl και Oberhollenzer, η γενεσιουργός αιτία της αναστροφής προτεραιοτήτων υπέρ της εφαρμογής του δικαίου του κράτους μέλους κατοικίας συνίστατο στην άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας εντός του κράτους μέλους κατοικίας από τον σύζυγο της δικαιούχου των επιδομάτων που προβλέπει το άρθρο 73 του κανονισμού 1408/71.
As the Advocate General pointed out in points 51 and 52 of his Opinion, in McMenamin and Dodl and Oberhollenzer the reversal of priorities in favour of the competence of the Member State of residence was triggered by the fact that a professional or trade activity was exercised or pursued in the Member State of residence by the spouse of the person entitled to the benefits in pursuance of Article 73 of Regulation No 1408/71.
Bosmann δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο.
However, it is clear from the decision making the reference that Mrs Bosmann is not in such a situation.
Όσον αφορά το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του κανονισμού 574/72, από το γράμμα του άρθρου προκύπτει ότι αυτό σκοπεί στην αντιμετώπιση των περιπτώσεων σωρεύσεως δικαιωμάτων λήψεως οικογενειακών παροχών οσάκις οι παροχές αυτές οφείλονται, ταυτόχρονα, τόσο στο κράτος μέλος κατοικίας του οικείου τέκνου, ανεξαρτήτως των προϋποθέσεων ασφαλίσεως ή απασχολήσεως, όσο και στο κράτος μέλος απασχολήσεως, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 73 του κανονισμού 1408/71.
As regards Article 10(1)(a) of Regulation No 574/72, it is clear from its wording that it is intended to resolve cases of overlapping of rights to family benefits where they are due, simultaneously, irrespective of conditions of insurance or employment, in the relevant child’s Member State of residence and, in application of Article 73 of Regulation No 1408/71, in the Member State of employment.
Όπως, όμως, επισημαίνουν η Γερμανική Κυβέρνηση και το αιτούν δικαστήριο, από τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως της κύριας δίκης δεν προκύπτει «σώρευση» οικογενειακών παροχών αυτού του είδους, καθόσον δεν υφίσταται εν προκειμένω δικαίωμα λήψεως οικογενειακών παροχών στο κράτος μέλος απασχολήσεως, κατ’ εφαρμογή της νομοθεσίας αυτού του κράτους μέλους, λόγω της ηλικίας των τέκνων της προσφεύγουσας της κύριας δίκης.
However, as the German Government and the national court observe, the facts of the case in the main proceedings do not establish that type of ‘overlapping’ of family benefits, since the right to child benefit in the Member State of employment is, in this case, excluded, pursuant to that State’s legislation, in view of the ages of the children of the applicant in the main proceedings.
Bosmann υπάγεται στον γενικό κανόνα καθορισμού της εφαρμοστέας νομοθεσίας, τον οποίο προβλέπει το άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κανονισμού 1408/71.
Since the reversal of priorities in favour of applying the legislation of the Member State of residence cannot be based on the specific rules of attachment stated in Regulation No 574/72, it must be noted that Mrs Bosmann’s situation is subject to the general rule for determining the legislation applicable set out in Article 13(2)(a) of Regulation No 1408/71.
Συνεπώς, το κοινοτικό δίκαιο δεν υποχρεώνει τις αρμόδιες γερμανικές αρχές να χορηγήσουν στην B. Bosmann την επίμαχη οικογενειακή παροχή.
It follows that Community law does not require the competent German authorities to grant Mrs Bosmann the family benefit in question.
Πάντως, δεν μπορεί να αποκλεισθεί και το ενδεχόμενο μιας τέτοιας χορηγήσεως, τούτο δε κατά μείζονα λόγο καθόσον, όπως προκύπτει από την υποβληθείσα στο Δικαστήριο δικογραφία, η B.
However, neither can the possibility of such a grant be excluded, because, as is clear from the contents of the file submitted to the Court, it is apparent that, under the German legislation, Mrs Bosmann may be entitled to child benefit solely because of her residence in Germany, which is for the national court to determine.
Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να υπομνησθεί ότι οι διατάξεις του κανονισμού 1408/71 πρέπει να ερμηνεύονται με γνώμονα το άρθρο 42 ΕΚ, το οποίο σκοπεί στη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων και συνεπάγεται, ιδίως, ότι οι διακινούμενοι εργαζόμενοι δεν πρέπει να υφίστανται ούτε απώλεια των δικαιωμάτων τους για παροχές κοινωνικής ασφαλίσεως ούτε μείωση του ποσού τους λόγω του γεγονότος ότι έχουν ασκήσει το δικαίωμα για ελεύθερη κυκλοφορία που τους παρέχει η Συνθήκη ΕΚ (βλ. απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2006, C-205/05, Nemec, Συλλογή 2006, σ. I-10745, σκέψεις 37 και 38).
In that context, it is appropriate to note that the provisions of Regulation No 1408/71 must be interpreted in the light of Article 42 EC which aims to facilitate freedom of movement for workers and entails, in particular, that migrant workers must not lose their right to social security benefits or have the amount of those benefits reduced because they have exercised the right to freedom of movement conferred on them by the Treaty (see Case C-205/05 Nemec [2006] ECR I-10745, paragraphs 37 and 38).
Επίσης, κατά την πρώτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 1408/71, οι κανόνες συντονισμού των εθνικών νομοθεσιών περί κοινωνικής ασφαλίσεως, τους οποίους περιλαμβάνει ο κανονισμός αυτός, εντάσσονται στο πλαίσιο της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων και οφείλουν να συμβάλλουν στη βελτίωση του επιπέδου ζωής τους και των συνθηκών απασχολήσεως τους.
Likewise, the first recital in the preamble to Regulation No 1408/71 states that the provisions which that regulation contains for coordination of national social security legislations fall within the framework of freedom of movement for workers who are nationals of Member States and should contribute towards the improvement of their standard of living and conditions of employment.
Λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία αυτά, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, υπό συνθήκες όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, το κράτος μέλος κατοικίας δεν στερείται τη δυνατότητα να χορηγεί οικογενειακές παροχές στα πρόσωπα που κατοικούν στο έδαφός του.
In the light of those factors, it must be held that, in circumstances such as those of the main proceedings, the Member State of residence cannot be deprived of the right to grant child benefit to those resident within its territory.
Συγκεκριμένα, μολονότι βάσει του άρθρου 13, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κανονισμού 1408/71 το πρόσωπο που ασκεί μισθωτή δραστηριότητα στο έδαφος ενός κράτους μέλους υπόκειται στη νομοθεσία του κράτους αυτού, ακόμη και αν κατοικεί στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, εντούτοις δεν είναι δυνατό βάσει του κανονισμού αυτού να απαγορευθεί στο κράτος κατοικίας να χορηγεί, κατ’ εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας του, οικογενειακές παροχές στο πρόσωπο αυτό.
While, under Article 13(2)(a) of Regulation No 1408/71, a person employed in the territory of one Member State is to be subject to the legislation of that State even if he resides in the territory of another Member State, the fact remains that the purpose of that regulation is not to prevent the Member State of residence from granting, pursuant to its legislation, child benefit to that person.
2365), την οποία επικαλέσθηκε το αιτούν δικαστήριο, δεν μπορούν να θέσουν υπό αμφισβήτηση την ανωτέρω ερμηνεία του κανονισμού 1408/71.
Ten Holder, to which the German Government referred in its written observations, and Case 60/85 Luijten [1986] ECR 2365, referred to by the national court, cannot put in question the foregoing interpretation of Regulation No 1408/71.
Η προπαρατεθείσα απόφαση Ten Holder αφορούσε περίπτωση αρνήσεως των αρχών του αρμόδιου κράτους μέλους να χορηγήσουν παροχή, στο πλαίσιο αυτό δε το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο βάσει του κανονισμού 1408/71 καθορισμός της νομοθεσίας κράτους μέλους ως της εφαρμοστέας προκειμένου περί εργαζομένου, έχει ως αποτέλεσμα ότι μόνον η νομοθεσία αυτού του κράτους μέλους έχει εφαρμογή στην περίπτωση του εργαζομένου αυτού (προπαρατεθείσα απόφαση Ten Holder, σκέψη 23).
Ten Holder covered a case of refusal by the competent Member State’s authorities to grant a benefit and, in that context, the Court held that the effect of determining, pursuant to Regulation No 1408/71, that a given Member State’s legislation is the legislation applicable to a worker is that only that legislation is applicable to him (Ten Holder, paragraph 23).
Με την προπαρατεθείσα απόφαση Luijten, το Δικαστήριο επιβεβαίωσε την αρχή αυτή όσον αφορά το ενδεχόμενο ταυτόχρονης εφαρμογής της νομοθεσίας του κράτους απασχολήσεως και της νομοθεσίας του κράτους κατοικίας, το οποίο καθιστά δυνατή τη χορήγηση οικογενειακής παροχής στους ασφαλισμένους.
That principle was reiterated by the Court in Luijten, having regard to the likelihood of the simultaneous application of the legislation of the State of employment and of that of the State of residence permitting those covered to receive child benefit.
Κατά συνέπεια, ερμηνευόμενες εντός του ειδικού πλαισίου τους, το οποίο διαφέρει αυτού της υπό κρίση υποθέσεως, οι ως άνω αποφάσεις δεν συνιστούν έρεισμα προς αποκλεισμό της δυνατότητας ενός κράτους μέλους, το οποίο δεν είναι το αρμόδιο κράτος και δεν εξαρτά το δικαίωμα λήψεως οικογενειακής παροχής από προϋποθέσεις σχετικές με την απασχόληση και την ασφάλιση, να χορηγεί τέτοια παροχή σε πρόσωπο που κατοικεί στο έδαφός του, καθόσον η δυνατότητα τέτοιας χορηγήσεως προκύπτει ουσιαστικά από τη νομοθεσία του.
Consequently, read in their specific contexts, which differ from that of the main proceedings, those judgments cannot serve as a basis for precluding a Member State, which is not the competent State but which does not subject the right to child benefit to conditions of employment or insurance, from being able to grant such a benefit to one of its residents, since the possibility of such a grant arises, in actual fact, from its legislation.
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κανονισμού 1408/71 δεν αποκλείει τη δυνατότητα ενός διακινούμενου εργαζομένου, ο οποίος υπάγεται στο σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους μέλους απασχολήσεως, να λαμβάνει οικογενειακές παροχές στο κράτος μέλος κατοικίας, κατ’ εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας αυτού του κράτους μέλους.
Having regard to the foregoing considerations, the answer to the first question must be that Article 13(2)(a) of Regulation No 1408/71 does not preclude a migrant worker, who is subject to the social security scheme of the Member State of employment, from receiving, pursuant to the national legislation of the Member State of residence, child benefit in the latter State.
Κατόπιν της απαντήσεως που πρέπει να δοθεί στο πρώτο ερώτημα, παρέλκει η απάντηση στο δεύτερο και στο τρίτο ερώτημα.
Having regard to the answer given to the first question, there is no need to reply to the second and third questions.
Bosmann επιστρέφει μετά το πέρας κάθε εργάσιμης ημέρας στην οικογενειακή εστία η οποία βρίσκεται στη Γερμανία.
The national court is also asking whether the fact, if it be so, that Mrs Bosmann returns to the family residence in Germany at the end of each working day affects the answer to the first to third questions.
Όπως προκύπτει, κατ’ ουσίαν, από την απάντηση στο πρώτο ερώτημα, το άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του κανονισμού 1408/71 δεν αποκλείει τη δυνατότητα ενός διακινούμενου εργαζομένου ο οποίος βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με την B.
As is clear, in essence, from the answer to the first question, Article 13(2)(a) of Regulation No 1408/71 does not preclude a migrant worker in Mrs Bosmann’s situation from receiving child benefit in the Member State of residence, provided that he or she satisfies the requirements for the grant of such benefit pursuant to the legislation of that State.
Bosmann να λαμβάνει οικογενειακές παροχές στο κράτος μέλος κατοικίας, εφόσον πληροί τις αναγκαίες προϋποθέσεις για τη χορήγηση τέτοιων παροχών κατ’ εφαρμογή της νομοθεσίας του κράτους αυτού. Καθόσον, όπως προκύπτει από την απόφαση περί παραπομπής, το δικαίωμα της B.
Since, as is clear from the decision making the reference, Mrs Bosmann’s entitlement to child benefit in Germany is subject to the requirement that the relevant person resides in that Member State, a requirement which she seems, actually, to satisfy, it is for the referring court to determine whether Mrs Bosmann’s return to the family residence in Germany at the end of each working day is relevant for the purposes of deciding whether she ‘resides’, within the meaning of the German legislation, in that State.
Κατά συνέπεια, στο τέταρτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει αν το ενδεχόμενο ένας εργαζόμενος, ο οποίος βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με την προσφεύγουσα της κύριας δίκης, να επιστρέφει μετά το πέρας κάθε εργάσιμης ημέρας στην οικογενειακή εστία η οποία βρίσκεται στο οικείο κράτος μέλος ασκεί επιρροή προκειμένου να γίνει δεκτό ότι ο εργαζόμενος αυτός πληροί τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση της επίμαχης οικογενειακής παροχής εντός του κράτους αυτού βάσει της νομοθεσίας του.
Accordingly, the reply to the fourth question must be that it is for the referring court to determine whether the fact that a worker, in the situation of the applicant in the main proceedings, returns at the end of each working day to the family residence in the Member State concerned is relevant for the purposes of deciding whether such a worker satisfies the requirements for the grant of the child benefit in question in that State pursuant to its legislation.
(ΕΚ) 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, δεν αποκλείει τη δυνατότητα ενός διακινούμενου εργαζομένου, ο οποίος υπάγεται στο σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους μέλους απασχολήσεως, να λαμβάνει οικογενειακές παροχές στο κράτος μέλος κατοικίας, κατ’ εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας αυτού του κράτους μέλους.
No 647/2005 of the European Parliament and of the Council of 13 April 2005, does not preclude a migrant worker, who is subject to the social security scheme of the Member State of employment, from receiving, pursuant to the national legislation of the Member State of residence, child benefit in the latter State.
Υπόθεση C-361/06
Case C-361/06
«Φυτοπροστατευτικά προϊόντα — Έγκριση για τη διάθεση στην αγορά — Éthofumesate — Οδηγίες 91/414/ΕΟΚ και 2002/37/ΕΚ — Κανονισμός (ΕΟΚ) 3600/92 — Αίτηση επανάληψης της προφορικής διαδικασίας»
(Plant protection products — Authorisation to place on the market — Ethofumesate — Directives 91/414/EEC and 2002/37/EC — Regulation (EEC) No 3600/92 — Application for reopening of the oral procedure)
Sharpston της 29ης Νοεμβρίου 2007 . . .
Opinion of Advocate General Sharpston delivered on 29 November 2007 . . .
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Μαΐου 2008 . . . . . . . .
I - 3868Judgment of the Court (Third Chamber), 22 May 2008 . . . . . . . . . . . .
Διαδικασία — Προφορική διαδικασία — Επανάληψη της διαδικασίας (Άρθρο 222 § 2 ΕΚ· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 61)
Procedure — Oral procedure — Reopening (Art. 222, second para., EC; Rules of Procedure of the Court, Art. 61)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-361/06
SUMMARY — CASE C-361/06
Γεωργία — Προσέγγιση των νομοθεσιών — Διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων — Οδηγία 2002/37
Agriculture — Approximation of laws — Placing of plant protection products on the market — Directive 2002/37
(Οδηγία 91/414 του Συμβουλίου, παραρτήματα I και II·οδηγία 2002/37 της Επιτροπής, άρθρο 4 § 1)
(Council Directive 91/414, Annexes I and II; Commission Directive 2002/37, Art. 4(1))
(βλ. σκέψεις 33-34)
(see paras 33, 34)
Το Δικαστήριο δύναται, αυτεπαγγέλτως ή μετά από πρόταση του γενικού εισαγγελέα, ή ακόμη και κατόπιν αιτήσεως των διαδίκων, να διατάξει επανάληψη της προφορικής διαδικασίας, σύμφωνα με το άρθρο 61 του Κανονισμού του Διαδικασίας, αν εκτιμά ότι δεν έχει επαρκώς διαφωτιστεί ή ότι η υπόθεση πρέπει να κριθεί βάσει ενός επιχειρήματος επί του οποίου δεν διεξήχθη συζήτηση μεταξύ των διαδίκων.
The Court may of its own motion, on a proposal from the Advocate General or at the request of the parties, reopen the oral procedure, in accordance with Article 61 of its Rules of Procedure, if it considers that it lacks sufficient information, or that the case must be dealt with on the basis of an argument which has not been debated between the parties.
Πάντως, δεν είναι αναγκαία η επανάληψη της προφορικής διαδικασίας, σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, οσάκις ο γενικός εισαγγελέας εγείρει ένα νομικό θέμα, το οποίο δεν αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης μεταξύ των διαδίκων.
However, it is not necessary to reopen the oral procedure pursuant to that provision every time the Advocate General raises a point of law that has not been debated by the parties.
Πράγματι, μολονότι, δυνάμει του άρθρου 222, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, ο ρόλος του γενικού εισαγγελέα είναι να διατυπώνει δημοσίως με πλήρη αμεροληψία και ανεξαρτησία αιτιολογημένες προτάσεις επί των υποθέσεων που, σύμφωνα με τον Οργανισμό του Δικαστηρίου, απαιτούν την παρέμβασή του και, μολονότι, κατά την εκπλήρωση της αποστολής αυτής, είναι θεμιτή, όπου κρίνεται αναγκαία, η ανάλυση μιας αιτήσεως για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως κατά τρόπο που διευρύνει το περιεχόμενό της πέρα από τα αυστηρά όρια που έθεσαν το αιτούν δικαστήριο ή οι διάδικοι της κύριας δίκης, το Δικαστήριο δεν δεσμεύεται ούτε από τις
Although, pursuant to the second paragraph of Article 222 EC, it is the duty of the Advocate General, acting with complete impartiality and independence, to make, in open court, reasoned submissions on cases which, in accordance with the Statute of the Court of Justice, require the Advocate General’s involvement and although, in carrying out that task, the Advocate General may, where appropriate, analyse a reference for a preliminary ruling by placing it in a context broader than that strictly defined by the national court or the parties to the main proceedings, the Court is not bound either by the Advocate General’s
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/37 για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414 για να καταχωρηθεί η ethofumesate ως δραστική ουσία, έχει την έννοια ότι η διάταξη αυτή δεν υποχρεώνει τα κράτη μέλη να θέσουν τέλος, πριν την 1η Σεπτεμβρίου 2003, στην ισχύ της έγκρισης φυτοπροστατευτικού προϊόντος που περιέχει ethofumesate, για τον λόγο ότι ο κάτοχος της έγκρισης αυτής δεν διαθέτει φάκελο πληρούντα τους όρους του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας 91/414 σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων, ή δεν έχει πρόσβαση στον φάκελο αυτό.
Article 4(1) of Directive 2002/37 amending Directive 91/414 to include ethofumesate as an active substance must be interpreted as not requiring Member States to terminate, before 1 September 2003, the authorisation of a plant protection product containing ethofumesate on the ground that the holder of that authorisation does not hold, or have access to, a dossier satisfying the requirements set out in Annex II to Directive 91/414 concerning the placing of plant protection products on the market.
FEINCHEMIE SCHWEBDA και BAYER CROPSCIENCE της διαδικασίας επανεξέτασης των εγκρίσεων αυτών, φάκελο του παραρτήματος ΙΙ ή να έχουν πρόσβαση στον φάκελο αυτό.
FEINCHEMIE SCHWEBDA AND BAYER CROPSCIENCE authorisations, hold, or have access to, a dossier satisfying the requirements set out in Annex II.
Η ερμηνεία αυτή είναι η μόνη συμβατή με την αρχή της ασφάλειας δικαίου, βάσει της οποίας απαιτείται να παρέχεται στους ενδιαφερομένους η δυνατότητα να πληροφορούνται επακριβώς την έκταση των υποχρεώσεων που τους επιβάλλουν οι κοινοτικές ρυθμίσεις.
That is the only interpretation that is compatible with the principle of legal certainty, in accordance with which Community legislation must enable those concerned to acquaint themselves with the precise extent of the obligations it imposes upon them.
Πράγματι, μολονότι η διάταξη αυτή υποχρεώνει τα κράτη μέλη, αφενός, να επανεξετάσουν τις χορηγηθείσες εγκρίσεις για κάθε φυτοπροστατευτικό προϊόν που περιέχει ethofumesate, ώστε να εξασφαλιστεί ότι πληρούνται οι όροι σχετικά με την εν λόγω δραστική ουσία που αναφέρονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414, και, αφετέρου, να τροποποιούν ή, εφόσον είναι αναγκαίο, να ανακαλούν τις εν λόγω εγκρίσεις, σύμφωνα με τη δεύτερη οδηγία, πριν την 1η Σεπτεμβρίου 2003, ουδόλως προκύπτει από τη διατύπωσή της ότι οι κάτοχοι υφιστάμενων εγκρίσεων οφείλουν να διαθέτουν, για τους σκοπούς
Although that provision requires Member States, first, to review authorisations previously granted for each plant protection product containing ethofumesate, in order to ensure that the conditions relating to that active substance, as set out in Annex I to Directive 91/414, are complied with and, second, to amend or, if necessary, to withdraw those authorisations, in accordance with that directive, before 1 September 2003, there is nothing in its wording to suggest that the holders of existing authorisations must, for the purposes of the review of those
(βλ. σκέψεις 44-45, 50, 55 και διατακτ.)
(see paras 44, 45, 50, 55, operative part)
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΥΠΟΘΕΣΗ C-361/06
OPINION OF MS SHARPSTON — CASE C-361/06
Η οδηγία 2002/37 τροποποίησε την οδηγία 91/414 3.
In the present case the College van Beroep voor het bedrijfsleven (Administrative Court for Trade and Industry) (Netherlands) has asked the Court to interpret Article 4(1) of Directive 2002/37.
Η οδηγία 91/414 υποχρε-
2 of plant protection products containing active substances not listed in Annex I that are already on the market two years after the date of notification of the directive.
Η οδηγία 2002/37 προσέθεσε την ethofumesate στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414, υπό ορισμένες προϋποθέσεις.
Directive 2002/37 adds ethofumesate to Annex I to Directive 91/414, subject to certain conditions.
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/37 υποχρεώνει τα κράτη μέλη να επανεξετάζουν τις υφιστάμενες εγκρίσεις για κάθε φυτοπροστατευτικό προϊόν που περιέχει ethofumesate προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι πληρούνται οι οικείες προϋποθέσεις και, εφόσον είναι αναγκαίο, να τροποποιούν ή ανακαλούν την έγκριση σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 91/414.
Article 4(1) of Directive 2002/37 requires Member States to review existing authorisations for each plant protection product containing ethofumesate to ensure compliance with those conditions and, where necessary, to amend or withdraw the authorisation in accordance with Directive 91/414.
Τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα μπορούν να εγκριθούν μόνον εάν οι δραστικές ουσίες τους περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414.
A plant protection product may not be authorised unless its active substances are listed in Annex I to Directive 91/414.
Ωστόσο, ένα κράτος μέλος μπορεί, κατά τη διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου, να εγκρίνει τη διάθεση στην αγορά
A Member State may, however, during a transitional period, authorise the placing on the market