natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά συνέπεια, η οδηγία 96/71 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει εθνική ρύθμιση, όπως είναι ο νόμος του ομόσπονδου κράτους, η οποία επιβάλλει στους αναδόχους και, έμμεσα, στους υπεργολάβους τους να καταβάλλουν στους εργαζομένους τους κατά την εκτέλεση δημόσιας συμβάσεως τουλάχιστον την αμοιβή που προβλέπει συλλογική σύμβαση ισχύουσα στον τόπο εκπληρώσεως της παροχής, επ’ απειλή κυρώσεων που μπορούν να φτάσουν μέχρι την καταγγελία της συμβάσεως έργων, ακόμα και στις περιπτώσεις που η συλλογική σύμβαση στην οποία παραπέμπει η νομοθεσία αυτή δεν έχει κηρυχθεί γενικώς υποχρεωτική υπό την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 8, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας αυτής.
I therefore take the view that Directive 96/71 must be interpreted as not precluding national legislation, such as the Landesvergabegesetz, which requires contractors and, indirectly, their subcontractors to pay workers posted in the framework of the performance of a public contract at least the remuneration prescribed by the collective agreement in force at the place where those services are performed, on pain of penalties that may go as far as the termination of the works contract, even where the collective agreement to which the legislation in question refers is not declared to be universally applicable within the meaning of the first subparagraph of Article 3(8) of that directive.
Επίσης, ένα εθνικό μέτρο, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, το οποίο καθιστά υποχρεωτικές τις συμβάσεις αυτές ακόμα και στις περιπτώσεις αποσπάσεως εργαζομένων είναι, κατά τη γνώμη μου, σύμφωνο με την οδηγία αυτή, στο μέτρο που θέτει σε εφαρμογή την ευχέρεια που διαθέτουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 7, της εν λόγω οδηγίας.
Hence, a national measure, such as the one at issue in the main proceedings, which makes such collective agreements mandatory for posted workers as well, is, in my view, consistent with this directive in that it implements the option open to the Member States under Article 3(7) of the directive in question.
Πρέπει τώρα να ελέγξω αν το άρθρο 49 ΕΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει εθνική νομοθεσία όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη.
We must now ascertain whether Article 49 EC must be interpreted as precluding national legislation of the kind involved in the dispute in the main proceedings.
Επιπλέον, το γεγονός ότι μια γενικώς υποχρεωτική συλλογική σύμβαση, όπως η TV Mindestlohn, παραπέμπει, κατά γενικό τρόπο, σε άλλες συλλογικές συμβάσεις ή ειδικές συμφωνίες που προβλέπουν δικαιώματα σε υψηλότερους μισθούς συνάδει, κατά τη γνώμη μου, με την οδηγία 96/71.
Moreover, the fact that a collective agreement that has been declared to be of universal application, such as the TV Mindestlohn, itself generally refers to other collective agreements or special agreements granting the right to higher wages is, in my opinion, consistent with Directive 96/71.
Β — Επί της ερμηνείας του άρθρου 49 ΕΚ
B — The interpretation of Article 49 EC
Κατά πάγια νομολογία, το άρθρο 49 ΕΚ επιτάσσει όχι μόνον την εξάλειψη κάθε δυσμενούς διακρίσεως που υφίσταται λόγω της ιθαγενείας του ο εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος παρέχων υπηρεσίες, αλλά και την κατάργηση κάθε περιορισμού,
It is settled caselaw that Article 49 EC requires not only the elimination of all discrimination against service providers established in another Member State on the ground of their nationality but also the
Το γερμανικό καθεστώς περί καθορισμού των ορίων του κατώτατου μισθού στον κατασκευαστικό τομέα μου φαίνεται επομένως ότι αποτελεί ένα συνεκτικό σύστημα το οποίο είναι συμβατό με την οδηγία 96/71.
The German arrangements for determining minimum rates of pay in the construction industry therefore appear to me to constitute a coherent system that is compatible with Directive 96/71.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-346/06 ακόμη και αν αυτός εφαρμόζεται αδιακρίτως τόσο στους ημεδαπούς παρέχοντες υπηρεσίες όσο και σε αυτούς των άλλων κρατών μελών, οσάκις μπορεί να παρεμποδίσει, να παρενοχλήσει ή να καταστήσει λιγότερο ελκυστικές τις δραστηριότητες του παρέχοντος υπηρεσίες που είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος, όπου νομίμως παρέχει ανάλογες υπηρεσίες 25.
OPINION OF MR BOT — CASE C-346/06 abolition of any restriction, even if it applies without distinction to national providers of services and to those of other Member States, which is liable to prohibit, impede or render less advantageous the activities of a provider of services established in another Member State where he lawfully provides similar services.
1, του νόμου του ομόσπονδου κράτους μπορούν να επιβάλουν στους παρέχοντες υπηρεσίες που είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος, όπου τα όρια του κατώτατου μισθού είναι χαμηλότερα, μία πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση η οποία μπορεί να παρεμποδίσει, να παρενοχλήσει ή να καταστήσει λιγότερο ελκυστική την εκπλήρωση της παροχής υπηρεσιών τους στο κράτος υποδοχής.
25 agreement in force at the place where those services are performed, Paragraphs 3(1) and 4(1) of the Landesvergabegesetz may impose on service providers established in another Member State where minimum rates of pay are lower an additional economic burden that may prohibit, impede or render less attractive the provision of their services in the host State.
Συναφώς, πρέπει να διευκρινισθεί ότι, όπως έχει κρίνει το Δικαστήριο, η εφαρμογή των ρυθμίσεων του κράτους μέλους υποδοχής επί των παρεχόντων υπηρεσίες μπορεί να παρεμποδίσει, να παρενοχλήσει ή να καταστήσει λιγότερο ελκυστική την παροχή υπηρεσιών από πρόσωπα ή επιχειρήσεις εγκατεστημένα σε άλλα κράτη μέλη, καθόσον συνεπάγεται πρόσθετες δαπάνες και πρόσθετες οικονομικές και διοικητικές επιβαρύνσεις 26.
It has to be stated in this regard that the Court has already ruled that the application of the host Member State’s domestic legislation to service providers is liable to prohibit, impede or render less attractive the provision of services by persons or undertakings established in other Member States to the extent that it involves expenses and additional administrative and economic burdens. 26
Επιπλέον, επιβάλλεται η επισήμανση ότι οι επίμαχες διατάξεις του νόμου του ομόσπονδου κράτους εφαρμόζονται αδιακρίτως τόσο στους ημεδαπούς παρέχοντες υπηρεσίες όσο και σε αυτούς των άλλων κρατών μελών.
However, it must be noted that the provisions in question of the Landesvergabegesetz apply without distinction to national providers of services and to those of other Member States.
Με άλλα λόγια, η υποχρέωση τηρήσεως της κατώτατης αμοιβής που προβλέπει συλλογική σύμβαση ισχύουσα στον τόπο εκπληρώσεως της παροχής επιβάλλεται τόσο στους παρέχοντες υπηρεσίες που είναι εγκατεστημένοι στη Γερμανία όσο και σε όσους είναι εγκατεστημένοι σε άλλο κράτος μέλος.
In other words, the obligation to pay the minimum wage laid down in the collective agreement in force in the place where the services are performed applies both to service providers established in Germany and to those established in another Member State.
Στην υπό κρίση υπόθεση, ουδεμία αμφιβολία υφίσταται, κατά τη γνώμη μου, ότι πρόκειται για περίπτωση περιορισμού της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
In the present case, there is barely any doubt, in my view, that a restriction on the freedom to provide services exists.
Συγκεκριμένα, υποχρεώνοντας τους αναδόχους και, έμμεσα, στους υπεργολάβους τους στην τήρηση τουλάχιστον της αμοιβής που προβλέπει συλλογική σύμβαση ισχύουσα στον τόπο εκπληρώσεως της παροχής, τα άρθρα 3, παράγραφος 1, και 4, παράγραφος
By requiring undertakings performing public works contracts and, indirectly, their subcontractors to pay workers at least the remuneration prescribed by the collective
25 — Βλ., μεταξύ άλλων, προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Γερμανίας (σκέψη 63 και παρατιθέμενη νομολογία).
25 — See in particular Case C-490/04 Commission v Germany, paragraph 63 and the caselaw cited.
26 — Βλ., μεταξύ άλλων, προπαρατεθείσα απόφαση Wolff & Müller, (σκέψη 32 και παρατιθέμενη νομολογία). 105.
26 — See in particular Wolff & Müller, paragraph 32 and the caselaw cited. 105.
Σύμφωνα με πάγια επίσης νομολογία του Δικαστηρίου, μια τέτοια αδιακρίτως εφαρμοζόμενη ρύθμιση μπορεί να δικαιολογηθεί από πλευράς άρθρου 49 ΕΚ οσάκις εξυπηρετεί επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος, εφόσον το συμφέρον αυτό δεν διασφαλίζεται από τους κανόνες στους οποίους υπόκειται ο παρέχων τις υπηρεσίες εντός του κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένος και εφόσον οι ρυθμίσεις είναι πρόσφορες για την επίτευξη του σκοπού τον οποίο επιδιώκουν και δεν βαίνουν πέραν
According to equally settled caselaw of the Court, such legislation, that is applicable without distinction, may be justified under Article 49 EC where it meets overriding requirements relating to the public interest in so far as that interest is not safeguarded by the rules to which the provider of the service is subject in the Member State in which he is established and in so far as it is appropriate for securing the attainment of the objective
RÜFFERT του αναγκαίου για την επίτευξη του σκοπού μέτρου 27.
RÜFFERT which it pursues and does not go beyond what is necessary in order to attain it. 27
Μεταξύ των επιτακτικών λόγων γενικού συμφέροντος που έχει αναγνωρίσει το Δικαστήριο συγκαταλέγεται η προστασία των εργαζομένων 28.
Overriding reasons relating to the public interest which have been recognised by the Court include the protection of workers. 28
Εξελίσσοντας τη συλλογιστική αυτή, το Δικαστήριο πρόσφατα συνέδεσε ρητώς την πάγια νομολογία του, που αναγνωρίζει στα κράτη μέλη την ευχέρεια να επεκτείνουν τη νομοθεσία τους ή τις συλλογικές συμβάσεις που αφορούν τον κατώτατο μισθό σε κάθε πρόσωπο που απασχολείται, έστω και προσωρινά, στο έδαφός τους, με τον λόγο που αντλείται από την «πρόληψη του κοινωνικού ντάμπιγκ» 32.
In developing this reasoning, the Court recently established an explicit link between its settled caselaw recognising the Member States’ right to extend their legislation or collective agreements relating to minimum wages to any person who is employed, even temporarily, within their territory, and the justification based on the ‘prevention of social dumping’. 32
Επ’ ονόματι του επιτακτικού αυτού λόγου, από πάγια νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να επεκτείνουν τη νομοθεσία τους ή τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας που έχουν συνάψει οι κοινωνικοί εταίροι σε κάθε πρόσωπο που παρέχει αμειβόμενη εργασία, έστω και προσωρινή, στο έδαφός τους, ανεξάρτητα από τη χώρα εγκαταστάσεως του εργοδότη, ούτε απαγορεύει στα κράτη μέλη να επιβάλλουν την υποχρέωση της τηρήσεως των κανόνων αυτών με τα ενδεδειγμένα μέτρα, όταν προκύπτει ότι η παρεχόμενη από τους κανόνες αυτούς προστασία δεν διασφαλίζεται μέσω πανομοιότυπων ή ουσιωδώς συγκρίσιμων υποχρεώσεων που υπέχει ήδη η επιχείρηση στο κράτος μέλος εγκαταστάσεώς της 29.
In the name of that overriding reason, the Court has already held that Community law does not preclude Member States from applying their legislation, or collective labour agreements entered into by both sides of industry, to any person who is employed, even temporarily, within their territory, no matter in which country the employer is established, just as Community law does not prohibit Member States from enforcing those rules by appropriate means when it emerges that the protection conferred thereunder is not guaranteed by identical or essentially similar obligations by which the undertaking is already bound in the Member State where it is established. 29
Επισήμανα ανωτέρω ότι το αιτούν δικαστήριο αμφιβάλλει για το κατά πόσο η
I have indicated above that the court of reference has doubts as to whether the
30 — Προπαρατεθείσα απόφαση Wolff & Müller, (σκέψη 41). 31 — Όπ.π. (σκέψη 42).
30 — Wolff & Müller, paragraph 41. 31 — Ibid., paragraph 42.
Συναφώς, το Δικαστήριο παραπέμπει στην πέμπτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 96/71 που δείχνει, κατ’ αυτό, ότι οι δύο αυτοί στόχοι μπορούν να επιδιωχθούν παράλληλα.
The Court is referring here to the fifth recital in the preamble to Directive 96/71, which, in the view of the Court, demonstrates that these two objectives can be pursued simultaneously.
28 — Βλ., μεταξύ άλλων, προπαρατεθείσα απόφαση Wolff & Müller (σκέψη 35 και παρατιθέμενη νομολογία). Προκειμένου να αναγνωρίσει ότι το γενικό συμφέρον που συνδέεται με την κοινωνική προστασία των εργαζομένων του κατασκευαστικού τομέα και με την επίβλεψη της τηρήσεως της προστασίας αυτής μπορεί να συνιστά επιτακτικό λόγο, το Δικαστήριο προέταξε την ύπαρξη «ιδιαιτέρων συνθηκών που επικρατούν στον τομέα αυτό» [αποφάσεις της 28ης Μαρτίου 1996, C-272/94, Guiot (Συλλογή 1996, σ. I-1905, σκέψη 16), και της 23ης Νοεμβρίου 1999, C-369/96 και C-376/96, Arblade κ.λπ. (Συλλογή 1999, σ. I-8453, σκέψη 51). 32 — Απόφαση της 19ης Ιανουαρίου 2006, C-244/04, Επιτροπή κατά Γερμανίας (Συλλογή 2006, σ.
28 — See in particular Wolff & Müller, paragraph 35 and the caselaw cited. In order to recognise that the public interest relating to the social protection of workers in the construction industry and the monitoring of compliance with the relevant rules constitute an overriding requirement, the Court adduced ‘conditions specific to that sector’ (Case C-272/94 Guiot and Climatec [1996] ECR I-1905, paragraph 16, and Joined Cases C-369/96 and C-376/96 Arblade and Others [1999] ECR I-8453, paragraph 51). 29 — See in particular Case C-445/03 Commission v Luxembourg [2004] ECR I-10191, paragraph 29 and the caselaw cited, and Case C-168/04 Commission v Austria [2006] ECR I-9041, paragraph 47.
I-885, σκέψη 61). Βλ., ως προς την εξέλιξη της νομολογίας αυτής, Mischo, J., «Libre circulation des services et dumping social», Le droit à la mesure de l’Homme, στο Mélanges en l’honneur de Philippe Léger, Pedone, Παρίσι, 2006, σ. 435.
32 — Case C-244/04 Commission v Germany [2006] ECR I-885, paragraph 61.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-346/06
OPINION OF MR BOT — CASE C-346/06 obligation imposed by the Landesvergabegesetz on contractors and, indirectly, on their subcontractors to comply with the collective agreement in force in the place where the services are performed is justified by overriding reasons of public interest.
Αντιθέτως, φρονώ ότι οι αμφισβητούμενες διατάξεις του νόμου του ομόσπονδου κράτους είναι πρόσφορες για την επίτευξη σκοπών που συνίστανται στην προστασία των εργαζομένων και την πρόληψη του κοινωνικού ντάμπιγκ και δεν βαίνουν πέραν του αναγκαίου για την επίτευξή τους μέτρου.
I consider, by contrast, that the disputed provisions of the Landesvergabegesetz are appropriate for securing the attainment of the objectives of protecting workers and preventing social dumping and do not go beyond what is necessary in order to attain them.
Συναφώς, υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με το αιτούν δικαστήριο, ο κύριος στόχος των επίμαχων νομοθετικών διατάξεων είναι η προστασία των γερμανικών κατασκευαστικών εταιριών από τον προερχόμενο από άλλα κράτη μέλη ανταγωνισμό.
I remind the Court that, according to the court of reference, the main purpose of the legislation at issue is to protect German building undertakings from competition from other Member States.
Όμως, ένας τέτοιος στόχος οικονομικής φύσεως δεν μπορεί να συνιστά επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος που δικαιολογεί περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
Such an economic objective cannot constitute an overriding requirement relating to the public interest justifying a restriction on the freedom to provide services.
Είναι αληθές ότι, κατά πάγια νομολογία, μέτρα τα οποία συνιστούν περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών δεν μπορούν να δικαιολογηθούν από σκοπούς οικονομικής φύσεως, όπως είναι η προστασία των εθνικών επιχειρήσεων 33.
It is true that, according to settled caselaw, measures restricting the freedom to provide services cannot be justified by economic aims, such as the protection of national businesses.
Πάντως, το Δικαστήριο εκτιμά συγχρόνως ότι η πρόθεση του νομοθέτη, όπως εκδηλώνεται κατά τις πολιτικές συζητήσεις που προηγούνται της εκδόσεως νόμου ή στην αιτιολογική του έκθεση, δεν μπορεί να είναι καθοριστική, αλλά μπορεί μόνο να αποτελεί ένδειξη ως προς τον επιδιωκόμενο σκοπό του εν λόγω νόμου 34.
33However, the Court considers at the same time that whilst the intention of the legislature, to be gathered from the political debates preceding the adoption of a law or from the statement of the grounds on which it was adopted, may be an indication of the aim of that law, it is not conclusive.
Στο αιτούν δικαστήριο, που διερευνά τον επιδιωκόμενο από τον νομοθέτη πραγματικό σκοπό, απόκειται να εξακριβώσει αν η επίμαχη ρύθμιση, εκτιμώμενη αντικειμενικώς, διασφαλίζει την προστασία των αποσπασμένων εργαζομένων 35ή, σε ευρύτερη κλίμακα, την πρόληψη του κοινωνικού ντάμπιγκ.
34It is for the national court, which enquires as to the true objective pursued by the legislature, to determine whether, viewed objectively, the rules in question ensure the protection of posted workers 35 or, more generally, the prevention of social dumping.
Εξάλλου, το εν λόγω δικαστήριο θεωρεί ότι η υποχρέωση να τηρείται στον τόπο εκπληρώσεως της παροχής μια συλλογική σύμβαση που προβλέπει όρια κατώτατου μισθού ανώτερα από τα ισχύοντα στο έδαφος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας δυνάμει της AEntG υπερβαίνει το μέτρο που είναι αναγκαίο για την προστασία των εργαζομένων.
Moreover, the court of reference considers that the obligation to comply, at the place where the services are provided, with a collective agreement laying down minimum rates of pay higher than those applicable on the territory of the Federal Republic of Germany under the AEntG exceeds what is necessary to protect workers.
Συγκεκριμένα, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι το μέτρο που είναι αναγκαίο για την προστασία των εργαζομένων οριοθετείται από τον υποχρεωτικό κατώτατο μισθό, όπως πρέπει να εφαρμόζεται στο έδαφος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας δυνάμει της AEntG.
It considers that what is necessary to protect workers is defined by the mandatory minimum wage, which must be applied on the territory of the Federal Republic of Germany under the AEntG.
34 — Προπαρατεθείσα απόφαση Portugaia Construções (σκέψη 27 και παρατιθέμενη νομολογία).
34 — Portugaia Construções, paragraph 27 and the caselaw cited.35 — Ibid., paragraph 28 and the caselaw cited.
35 — Όπ.π. (σκέψη 28 και παρατιθέμενη νομολογία).
I do not agree with this analysis proposed by the court of reference, which in essence is supported by the Polish Government.
RÜFFERT εργαζόμενους αυτούς πραγματική πρόσθετη προστασία, με την παροχή σε αυτούς του προνομίου για μισθό σαφώς ανώτερο από αυτόν που τους καταβάλλεται κανονικά στο κράτος εγκαταστάσεως του εργοδότη τους.
RÜFFERT wage they would normally be paid in the State in which their employer is established.
Ο νόμος αυτός μου φαίνεται επομένως πρόσφορος για τη διασφάλιση της προστασίας των αποσπασμένων εργαζομένων.
This law therefore appears to me to ensure the protection of the posted workers.
διατάξεων είναι η προστασία των γερμανικών κατασκευαστικών εταιριών από τον προερχόμενο από άλλα κράτη μέλη ανταγωνισμό, απόκειται στο δικαστήριο αυτό να εξακριβώσει αν οι διατάξεις αυτές, εκτιμώμενες αντικειμενικώς, διασφαλίζουν ή όχι την προστασία των αποσπασμένων εργαζομένων.
is to protect German construction undertakings from competition from other Member States, it is for that court to verify whether, on an objective view, that legislation secures the protection of posted workers.
Συναφώς, πρέπει να εξακριβωθεί ότι οι εν λόγω διατάξεις συνεπάγονται για τους ενδιαφερομένους εργαζομένους πραγματικό πλεονέκτημα που συμβάλλει σημαντικά στην κοινωνική προστασία τους 36.
It is necessary to determine whether those rules confer a genuine benefit on the workers concerned, which significantly augments their social protection. 36
Ο εν λόγω νόμος ενδείκνυται επίσης, κατά τη γνώμη μου, για την πρόληψη του κοινωνικού ντάμπιγκ, στο μέτρο που έχει ως στόχο την εξίσωση των συνθηκών υπό τις οποίες οι παρέχοντες υπηρεσίες, ανεξάρτητα από το αν είναι εγκατεστημένοι ή όχι στη Γερμανία, θα πρέπει να αμείβουν τους εργαζομένους κατά την εκτέλεση δημόσιας συμβάσεως.
In my view, the Law in question is also an appropriate means of preventing social dumping, in that one of its main aims is to harmonise the terms on which service providers, whether they are established in Germany or not, must pay their workers in the framework of the performance of a public contract.
Ο νόμος διασφαλίζει επίσης ότι, στο ίδιο εργοτάξιο, οι εντόπιοι και οι αποσπασμένοι εργαζόμενοι αμείβονται κατά τον ίδιο τρόπο.
It thus ensures that local workers and posted workers on the same site will be paid equally.
Προς απόδειξη της υπάρξεως του πλεονεκτήματος αυτού, που συνιστά πραγματική πρόσθετη προστασία στους εργαζομένους που έχουν αποσπασθεί 37, το αιτούν δικαστήριο πρέπει να εκτιμά τον ισοδύναμο ή τον ουσιωδώς συγκρίσιμο χαρακτήρα της προστασίας που ήδη παρέχεται στους αποσπασμένους εργαζομένους, όσον αφορά την αμοιβή τους, από τη νομοθεσία και/ή τις συλλογικές συμβάσεις που ισχύουν στο κράτος εγκαταστάσεως του παρέχοντος τις υπηρεσίες.
In order to determine the existence of such a benefit that confers real additional protection on posted workers, 37the court of reference must assess whether the wage protection these workers already enjoy under the legislation and/or collective agreements in force in the State in which the provider of services is established is equivalent or essentially comparable.
Στο πλαίσιο της εκτιμήσεως αυτής, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το ακαθάριστο ποσό του μισθού 38.
In making that assessment, it is the gross amount of wages that must be taken into account. 38
Συναφώς, υπενθυμίζω ότι από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι στην εταιρία PKZ προσάπτεται ότι στους χρησιμοποιηθέντες στο εργοτάξιο 53 εργαζομένους καταβλήθηκε μόνον το 46,57 % του ισχύοντος κατώτατου μισθού.
In this regard, it is evident from the order for reference that PKZ is accused of having paid the 53 employees engaged on the building site only 46.57% of the applicable minimum wage.
Υπό τις συνθήκες αυτές, φαίνεται να μην αμφισβητείται ότι η τήρηση του νόμου του ομόσπονδου κράτους παρέχει στους
In those circumstances, it appears to be established that compliance with the Landesvergabegesetz would have given these workers genuine additional protection by ensuring that they received a wage that was significantly higher than the
36 — Βλ. προπαρατεθείσα απόφαση Wolff & Müller (σκέψη 38).37 — Προπαρατεθείσα απόφαση Finalarte κ.λπ. (σκέψη 45). 38 — Απόφαση της 14ης Απριλίου 2005, C-341/02, Επιτροπή κατά Γερμανίας (Συλλογή 2005, σ. Ι-2733, σκέψη 29).
36 — See Wolff & Müller, paragraph 38.37 — Finalarte and Others, paragraph 45. 38 — Case C-341/02 Commission v Germany [2005] ECR I-2733, paragraph 29.
Το γεγονός ότι το ομόσπονδο κράτος της Κάτω Σαξωνίας επέλεξε να χρησιμοποιήσει ως σημείο αναφοράς στον σχετικό με τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων νόμο μία συλλογική σύμβαση διαφορετική από την TV Mindestlohn, με συνέπεια ο κατώτατος μισθός που οφείλουν να τηρούν οι ανάδοχοι και οι υπεργολάβοι τους στον τόπο εκπληρώσεως της παροχής να είναι ανώτερος από τον μισθό που κανονικά ισχύει στο έδαφος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στον κατασκευαστικό τομέα, δεν μου φαίνεται, καθεαυτό, να δημιουργεί πρόβλημα από πλευράς κοινοτικού δικαίου.
The fact that Land Niedersachsen chose to take a specific collective agreement rather than the TV Mindestlohn as the benchmark in its Law on the Award of Public Contracts, with the result that the minimum wage to be paid by contractors and their subcontractors at the place where the services are performed is higher than that normally applicable in the construction industry on the territory of the Federal Republic of Germany, is not, in my view, of itself open to challenge under Community law.
Αφενός, είναι δύσκολο να αντιλεχθεί ότι η εγγύηση ανώτερου μισθού για τους αποσπασμένους εργαζόμενους δεν ενδείκνυται για τη διασφάλιση της προστασίας τους 39.
First, it is difficult to deny that the guarantee of higher wages for posted workers is an appropriate means of protecting them. 39 performing those services, the minimum remuneration prescribed by the collective agreement in force at the place where those services are performed and also undertake to impose the same obligation on their subcontractors.