natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Προκειμένου να προσδιοριστούν οι προϋποθέσεις επιβολής της κύρωσης αυτής, πρέπει να εξεταστούν όλες οι διατάξεις του εν λόγω άρθρου 11.
In order to determine the conditions relating to the applicability of that sanction, it is necessary to examine the provisions of Article 11 in their entirety.
Η παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του άρθρου αυτού προβλέπει την επιβολή κύρωσης στον εξαγωγέα που έχει ζητήσει επιστροφή μεγαλύτερη από την οφειλόμενη για το προϊόν που εξήχθη πράγματι.
The first subparagraph of Article 11(1) of the regulation provides for the application of a sanction to an exporter who has requested a refund in excess of that applicable to the product actually exported.
Σχετικά με τον κανονισμό (ΕΚ) 800/1999 της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1999, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 102, σ.
The Court has held in the context of Commission Regulation (EC) No 800/1999 of 15 April 1999 laying down common detailed rules for the application of the system of export refunds on agricultural products (OJ 1999 L 102, p.
11, και διορθωτικό στην ΕΕ 1999, L 180, σ.
11, and corrigendum OJ 1999 L 180, p.
53), ο οποίος αντικατέστησε και κατάργησε τον κανονισμό 3665/87, αλλά δεν τροποποίησε το περιεχόμενό του ως προς το σημείο αυτό, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η φράση «ένας εξαγωγέας έχει ζητήσει επιστροφή μεγαλύτερη από την οφειλόμενη» πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο εξαγωγέας αυτός θεωρείται ότι έχει ζητήσει επιστροφή μεγαλύτερη από την οφειλόμενη όχι μόνο στην περίπτωση στην οποία από τον συνυπολογισμό των προσκομισθέντων στοιχείων προκύπτει μη οφειλόμενο υπόλοιπο, αλλά και στην περίπτωση στην οποία αποδεικνύεται ότι δεν υφίσταται δικαίωμα επιστροφής, ήτοι ότι το ποσό της επιστροφής ισούται με το μηδέν (βλ. απόφαση της 27ης Απριλίου 2006, C-27/05, Elfering Export, Συλλογή 2006, σ. I-3681, σκέψη 27).
53), which replaced and repealed Regulation No 3665/87, but did not change its content in that regard, that the phrase ‘an exporter … has applied for a refund in excess of that applicable’ must be interpreted as meaning that the exporter is regarded as having applied for a refund exceeding that applicable not only where an overclaim is detected when the information which he has provided is taken into account, but also where it is established that he is not entitled to a refund, that is to say, that the amount of refund is zero (see, to that effect, Case C-27/05 Elfering Export [2006] ECR I-3681, paragraph 27).
Από την παραπάνω νομολογία συνάγεται ότι, για να εξακριβώνεται αν ένας εξαγωγέας έχει ζητήσει επιστροφή μεγαλύτερη από την οφειλόμενη για το προϊόν που εξήχθη πράγματι, δεν αρκεί να λαμβάνονται υπόψη τα πραγματικά στοιχεία που γνωρίζουν οι αρμόδιες αρχές κατά το χρονικό σημείο της εξέτασης της αίτησης επιστροφής, αλλά πρέπει να λαμβάνονται επίσης υπόψη τα μεταγενέστερα στοιχεία, και συγκεκριμένα αυτά που αποκαλύπτονται κατά τη διενέργεια ελέγχων από τις εν λόγω αρχές.
It follows from that caselaw that, in order to determine whether an exporter has requested a refund in excess of that applicable to the goods actually exported, it is not sufficient to take into account the facts known to the competent authorities at the time they examine the request; it is also necessary to take into consideration facts subsequent to that request, in particular those detected during checks carried out by those authorities.
Αν εξάλλου το παραπάνω συμπέρασμα δεν γινόταν δεκτό, θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα λόγου ύπαρξης και αποτελεσματικότητας για τους ελέγχους των αρμόδιων αρχών.
The raison d’être and the effectiveness of the checks by the competent authorities could otherwise be jeopardised.
Όταν αποδεικνύεται ότι δεν έχει πραγματοποιηθεί η εξαγωγή του προϊόντος για το οποίο έχει χορηγηθεί επιστροφή, είναι προφανές ότι ο εξαγωγέας έχει ζητήσει επιστροφή μεγαλύτερη από την οφειλόμενη, δεδομένου ότι, αφού δεν έχει πραγματοποιηθεί η εξαγωγή, δεν οφείλεται καμία επιστροφή.
Should it prove to be the case that export of the goods on which a refund was granted did not take place, it is obvious that the exporter has requested a refund in excess of that applicable, since, in the absence of actual exportation, no refund is due.
Στην περίπτωση αυτή η επιβολή της κύρωσης μπορεί συνεπώς να στηριχτεί απλώς και μόνο στο άρθρο 11, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 3665/87.
In such a situation, the sanction applicable can therefore be based on the first sub -paragraph of Article 11(1) of Regulation No 3665/87 alone.
Εντούτοις, ορισμένες άλλες σαφείς διατάξεις του άρθρου αυτού απαιτούν επίσης την επιβολή κύρωσης στον εξαγωγέα βάσει διαπιστώσεων που είναι μεταγενέστερες της αποδοχής της διασάφησης εξαγωγής.
However, other express provisions of that article also require that a sanction be imposed on the exporter on the basis of findings made after acceptance of the export declaration.
Για παράδειγμα, το άρθρο 11, παράγραφος 1, πέμπτο εδάφιο, του κανονισμού 3665/87 ορίζει ότι, εφόσον οι αρμόδιες αρχές διαπιστώσουν ότι η εξαγωγή δεν έχει πραγματοποιηθεί και δεν είναι δυνατή η μείωση της επιστροφής, ο εξαγωγέας καταβάλλει το ποσό που αντιστοιχεί στην κύρωση που προβλέπεται στην εν λόγω παράγραφο 1, πρώτο εδάφιο, στοιχεία α΄ και β΄.
Thus, according to the fifth subparagraph of Article 11(1) of Regulation No 3665/87, where the competent authorities have established that the exportation has not been effected and that no reduction of refund is possible, the exporter is to pay the amount equivalent to the sanction provided for under Article 11(1)(a) or (b).
Η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου ορίζει ότι, σε περίπτωση αχρεωστήτως καταβληθείσας επιστροφής, ο λήπτης υποχρεούται να αποδώσει τα αχρεωστήτως εισπραχθέντα ποσά, στα οποία περιλαμβάνονται οι κυρώσεις που προβλέπονται σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο 11, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο.
Article 11(3) of the regulation provides that, where a refund is unduly paid, the beneficiary is to reimburse the amounts unduly received, including any sanction applicable pursuant to the first subparagraph of Article 11(1).
Από τη δικογραφία που έχει διαβιβάσει στο Δικαστήριο το αιτούν δικαστήριο προκύπτει ότι η εξαγωγή για την οποία χορηγήθηκε επιστροφή στην AOB Reuter δεν πραγματοποιήθηκε και ότι επομένως η καταβολή της έγινε αχρεωστήτως· η εταιρία αυτή άλλωστε δεν αμφισβητεί ότι εισέπραξε την επιστροφή αυτή αχρεωστήτως.
According to the documents submitted to the Court of Justice by the referring court, the export operation on the basis of which AOB Reuter received a refund did not take place and, in those circumstances, the refund was paid unduly; moreover, AOB Reuter does not dispute the fact that it received such a refund unduly.
Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι υποχρεωτική η επιβολή της κύρωσης που προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α΄, του κανονισμού 3665/87, εκτός αν συντρέχει μία από τις περιπτώσεις απαλλαγής που απαριθμούνται περιοριστικά στο τρίτο εδάφιο της ίδιας αυτής παραγράφου.
In those circumstances, it is necessary to apply the sanction provided for under Article 11(1)(a) of Regulation No 3665/87, unless one of the exceptions as exhaustively defined in the third subparagraph of Article 11(1) applies.
Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η άποψη ότι τα ψευδή στοιχεία που παρέχει ο εξαγωγέας με τη διασάφηση εξαγωγής αποτελούν τον μόνο δικαιολογητικό λόγο για την επιβολή της εν λόγω κύρωσης.
Therefore, the argument that only the supply of false information by the exporter in his export declaration can justify the application of that sanction cannot be accepted.
Όσον αφορά τις προϋποθέσεις απαλλαγής τις οποίες προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού 3665/87, από τη δικογραφία δεν προκύπτει ότι στην υπόθεση της κύριας δίκης πληρούται κάποια από τις προϋποθέσεις αυτές.
With regard to the exceptions provided for in the third subparagraph of Article 11(1) of Regulation No 3665/87, the case documents do not show that, in the case in the main proceedings, any of those conditions was fulfilled.
Εντούτοις, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν μπορεί να επιβάλλεται κύρωση σε περιπτώσεις όπως αυτή της κύριας δίκης, αν ληφθούν υπόψη οι αρχές της νομιμότητας, της ασφάλειας δικαίου και της αναλογικότητας.
None the less, the referring court raises the question of the applicability of a sanction in situations such as that in the main proceedings having regard to the principles of legality, of legal certainty and of proportionality.
Η δε AOB Reuter, η οποία επικαλείται τις ίδιες αυτές αρχές, θεωρεί ότι εν προκειμένω, απαιτώντας τη σύσταση τραπεζικής εγγύησης, ενήργησε επιμελώς για να προφυλαχθεί από το ενδεχόμενο πλημμελούς εκπλήρωσης των υποχρεώσεων των αντισυμβαλλομένων της.
AOB Reuter, which cites the same principles, takes the view that, in the present case, by taking out a bank guarantee, it took diligent precautions against possible default by its contractual partners.
Πρώτον, όσον αφορά τις αρχές της νομιμότητας και της ασφάλειας δικαίου, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3665/87 συνιστά σαφή και επαρκή νομική βάση για την επιβολή της κύρωσης.
First, with regard to the principles of legality and of legal certainty, it must be held that Article 11(1) of Regulation No 3665/87 constitutes a legal basis for the application of the sanction which is clear and sufficient.
Δεύτερον, όσον φορά την αρχή της νομιμότητας, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι ο νομοθέτης, με την πέμπτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 2945/94, αναφέρεται στην κτηθείσα πείρα και, ιδίως, στις παρατυπίες και στις απάτες που έχουν ήδη διαπιστωθεί στο πλαίσιο των επιστροφών κατά την εξαγωγή.
Second, with regard to the principle of proportionality, it should be pointed out that, in the fifth recital in the preamble to Regulation No 2945/94, the legislature refers to past experience and, in particular, irregularities and fraud already recorded in the context of export refunds.
Το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί ότι η κύρωση την οποία προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α΄, του κανονισμού 3665/87 δεν έχει δυσανάλογο χαρακτήρα, δεχόμενο ότι η κύρωση αυτή δεν παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον δεν μπορεί να θεωρηθεί ούτε ως απρόσφορη για την επίτευξη του επιδιωκόμενου από την κοινοτική κανονιστική ρύθμιση σκοπού, δηλαδή της καταπολέμησης των παρατυπιών και της απάτης, ούτε ως υπερβαίνουσα το αναγκαίο για την επίτευξη του σκοπού αυτού μέτρο (προπαρατεθείσα απόφαση Käserei Champignon Hofmeister, σκέψη 68, και απόφαση της 14ης Απριλίου 2005, C-385/03, Käserei Champignon Hofmeister, Συλλογή 2005, σ. I-2997, σκέψη 31).
The Court has already upheld the proportionate character of the sanction provided for in Article 11(1)(a) of Regulation No 3665/87, by holding that it does not infringe the principle of proportionality, since it cannot be considered to be inappropriate for attaining the objective pursued by the Community rules, namely to combat irregularities and fraud, and does not go beyond what is necessary to achieve that objective (Case C-210/00 Käserei Champignon Hofmeister, paragraph 68, and Case C-385/03 Käserei Champignon Hofmeister [2005] ECR I-2997, paragraph 31).
Τρίτον, όσον αφορά τον δικαιολογητικό λόγο που επικαλείται η AOB Reuter, αρκεί να υπενθυμιστεί ότι, αφενός, δεν μπορεί να προστεθεί στις περιπτώσεις απαλλαγής που απαριθμούνται περιοριστικά στο άρθρο 11, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού 36665/87 καμία νέα περίπτωση απαλλαγής, η οποία θα στηριζόταν στη μη ύπαρξη πταίσματος του εξαγωγέα, και αφετέρου, ότι το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι το πταίσμα ή το σφάλμα του αντισυμβαλλομένου εντάσσεται στον συνήθη εμπορικό κίνδυνο και δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απρόβλεπτο στο πλαίσιο των εμπορικών συναλλαγών.
Third, with regard to the justification relied upon by AOB Reuter, it is sufficient to point out that it is not possible to add a new exception, based in particular on the absence of fault on the part of the exporter, to the exhaustive list contained in the third subparagraph of Article 11(1) of Regulation No 3665/87, and that the Court has already held that the fault or error of a contracting partner is an ordinary commercial risk and cannot be considered to be unforeseeable in the context of commercial transactions.
Ο εξαγωγέας είναι ελεύθερος να επιλέγει τους αντισυμβαλλομένους του και οφείλει να λαμβάνει τις κατάλληλες προφυλάξεις, είτε προσθέτοντας ανάλογες ρήτρες στις συμβάσεις που συνάπτει με αυτούς είτε συνάπτοντας ειδική ασφάλιση (βλ. την προπαρατεθείσα απόφαση της 11ης Ιουλίου 2002, Käserei Champignon Hofmeister, σκέψη 80 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
The exporter is fully at liberty to select his trading partners and it is up to him to take the appropriate precautions, either by including the necessary clauses in the contracts which he concludes with them or by effecting appropriate insurance (see, to that effect, Case C-210/00 Käserei Champignon Hofmeister, paragraph 80, and the caselaw cited).
Κατόπιν των ανωτέρω, στο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3665/87 έχει την έννοια ότι η κύρωση που προβλέπει το άρθρο αυτό επιβάλλεται στον εξαγωγέα που ζήτησε να του χορηγηθεί επιστροφή κατά την εξαγωγή για ορισμένο εμπόρευμα, εφόσον το εμπόρευμα αυτό δεν εξήχθη λόγω απάτης του αντισυμβαλλόμενου του εξαγωγέα αυτού.
Having regard to the above and in answer to the question raised, Article 11(1) of Regulation No 3665/87 must be interpreted as meaning that the sanction for which it provides is applicable against an exporter who has requested an export refund for goods, where those goods, as a result of fraudulent conduct on the part of the exporter’s contracting partner, were not exported.
Το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2945/94 της Επιτροπής, της 2ας Δεκεμβρίου 1994, έχει την έννοια ότι η κύρωση που προβλέπει το άρθρο αυτό επιβάλλεται στον εξαγωγέα που ζήτησε να του χορηγηθεί επιστροφή κατά την εξαγωγή για ορισμένο εμπόρευμα, εφόσον το εμπόρευμα αυτό δεν εξήχθη λόγω απάτης του αντισυμβαλλόμενου του εξαγωγέα αυτού.
Article 11(1) of Commission Regulation (EEC) No 3665/87 of 27 November 1987 laying down common detailed rules for the application of the system of export refunds on agricultural products, as amended by Commission Regulation (EC) No 2945/94 of 2 December 1994, must be interpreted as meaning that the sanction for which it provides is applicable against an exporter who has requested an export refund on goods, where those goods, as a result of fraudulent conduct on the part of the exporter’s contracting partner, were not exported.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Y.
Opinion of Advocate General Bot delivered on 24 April 2007 . . . . . . .
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P.
Opinion of Advocate General Mengozzi delivered on 8 November 2007
Προτάσεις της γενικής εισαγγελέα E.
Opinion of Advocate General Sharpston delivered on 25 October 2007 . .
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα D. Ruiz-Jarabo Colomer της 8ης Νοεμβρίου 2006 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Opinion of Advocate General Ruiz-Jarabo Colomer delivered on 8 November 2006 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Προτάσεις της γενικής εισαγγελέα E.
Opinion of Advocate General Sharpston delivered on 8 November 2007
Kokott της 29ης Νοεμβρίου 2007 . .
Opinion of Advocate General Kokott delivered on 29 November 2007 . . .
Υπόθεση C-98/07: Nordania Finans A/S και BG Factoring A/S κατά Skatteministeriet («Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρο 19, παράγραφος 2 — Υπολογισμός της αναλογίας εκπτώσεως — Αποκλεισμός του ποσού του κύκλου εργασιών που αφορά τις παραδόσεις αγαθών επενδύσεως, τα οποία ο υποκείμενος στον φόρο χρησιμοποιεί στην επιχείρησή του — Έννοια της φράσεως “αγαθ[ά] επενδύσεως, χρησιμοποιούμεν[α] από τον υποκείμενο στον φόρο στην επιχείρησή του” — Οχήματα που αγοράσθηκαν από εταιρία χρηματοδοτικής μισθώσεως με σκοπό να εκμισθωθούν και, ακολούθως, να πωληθούν κατά τη λήξη της συμβάσεως χρηματοδοτικής μισθώσεως») (αίτηση του Højesteret για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Case C-98/07: Nordania Finans A/S and BG Factoring A/S v Skatte-ministeriet (Sixth VAT Directive — Article 19(2) — Calculation of the deductible proportion — Exclusion of amounts of turnover attributable to the supplies of capital goods used by the taxable person for the purposes of his business — Notion of ‘capital goods used by the taxable person for the purposes of his business’ — Vehicles purchased by a leasing company to be leased and subsequently sold on termination of the respective leasing contracts) (Reference for a preliminary ruling from the Højesteret) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Υπόθεση C-420/06: Rüdiger Jager κατά Amt für Landwirtschaft Bützow [«Κοινή γεωργική πολιτική — Κανονισμοί (EK) 1254/1999 και (EK) 1782/2003 — Βόειο κρέας — Ολοκληρωμένο σύστημα διαχειρίσεως και ελέγχου ορισμένων κοινοτικών συστημάτων ενισχύσεων — Κανονισμοί (ΕΟΚ) 3887/92, (EK) 2419/2001 και (EK) 796/2004 — Αίτηση για χορήγηση κτηνοτροφικής ενισχύσεως — Πριμοδότηση για θηλάζουσες αγελάδες — Παρατυπία — Μη τήρηση διατάξεων που αφορούν την ταυτοποίηση και καταγραφή βοοειδών για τα οποία δεν έχει υποβληθεί αίτηση χορηγήσεως ενισχύσεως — Κανονισμός (EK) 1760/2000 — Αποκλεισμός από την ενίσχυση — Άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 — Αρχή της αναδρομικής εφαρμογής της ηπιότερης ποινής»] (αίτηση του Verwaltungsgericht Schwerin για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) . . . . . . . . . . . .
Case C-420/06: Rüdiger Jager v Amt für Landwirtschaft Bützow (Common agricultural policy — Regulations (EC) No 1254/1999 and (EC) No 1782/2003 — Beef and veal — Integrated administration and control system for certain Community aid schemes — Regulations (EEC) No 3887/92, (EC) No 2419/2001 and (EC) No 796/2004 — Applications for ‘livestock’ aid — Suckler cow premium — Irregularities — Non-compliance with the provisions concerning the identification and registration of unclaimed bovine animals — Regulation (EC) No 1760/2000 — Exclusion from the benefit of aid — Article 2(2) of Regulation (EC, Euratom) No 2988/95 — Principle of retroactive application of the more lenient penalty) (Reference for a preliminary ruling from the Verwaltungsgericht Schwerin) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Υπόθεση C-96/06: Viamex Agrar Handels GmbH κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas [«Κανονισμός (ΕΚ) 615/98 — Οδηγία 91/628/ΕΟΚ — Επιστροφές κατά την εξαγωγή — Άρνηση — Μη τήρηση της οδηγίας 91/628/ΕΟΚ — Θιγείσα διαβίωση των ζώων — Βάρος αποδείξεως — Έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων»] (αίτηση του Finanzgericht Hamburg για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Case C-96/06: Viamex Agrar Handels GmbH v Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Regulation (EC) No 615/98 — Directive 91/628/EEC — Export refunds — Refusal — Non-compliance with Directive 91/628/EEC — Adverse effect on animal welfare — Burden of proof — Lack of evidence) (Reference for a preliminary ruling from the Finanzgericht Hamburg) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-14/06 και C-295/06: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Βασίλειο της Δανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [«Οδηγία 2002/95/EK — Είδη ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού — Περιορισμός της χρήσεως ορισμένων επικίνδυνων ουσιών — Δεκαβρωμοδιφαινυλαιθέρας (DecaBDE) — Απόφαση 2005/717/ΕΚ της Επιτροπής — Εξαίρεση του DecaBDE από την απαγόρευση χρήσεως — Προσφυγή ακυρώσεως — Εκτελεστικές αρμοδιότητες της Επιτροπής — Παράβαση της εξουσιοδοτικής διατάξεως»] . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Joined Cases C-14/06 and C-295/06: European Parliament and Kingdom of Denmark v Commission of the European Communities (Direct- ive 2002/95/EC — Electrical and electronic equipment — Restriction of use of certain hazardous substances — Decabromodiphenyl ether (‘DecaBDE’) — Commission Decision 2005/717/EC — Exemption of DecaBDE from the prohibition on use — Actions for annulment — Commission’s implementing powers — Infringement of the enabling provision) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Υπόθεση C-267/06: Tadao Maruko κατά Versorgungsanstalt der deutschen Bühnen («Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία — Οδηγία 2000/78/ΕΚ — Σύνταξη επιζώντος προβλεπόμενη από επαγγελματικό σύστημα υποχρεωτικής κοινωνικής ασφαλίσεως — Έννοια της αμοιβής — Άρνηση χορηγήσεως λόγω μη υπάρξεως γάμου — Σύντροφοι του ιδίου φύλου — Δυσμενής διάκριση λόγω γενετήσιου προσανατολισμού») (αίτηση του Bayerisches Verwaltungsgericht München για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) . . . . . . . . . . .
Case C-267/06: Tadao Maruko v Versorgungsanstalt der deutschen Bühnen (Equal treatment in employment and occupation — Direct- ive 2000/78/EC — Survivors’ benefits under a compulsory occupational pensions scheme — Concept of ‘pay’ — Refusal because the persons concerned were not married — Same-sex partners — Discrimination based on sexual orientation) (Reference for a preliminary ruling from the Bayerisches Verwaltungsgericht München) . . . . . . . . . . . . . . . .
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P.
Opinion of Advocate General Mengozzi delivered on 18 October 2007 . .
Υπόθεση C-346/06: Dirk Rüffert, υπό την ιδιότητά του ως αναγκαστικού διαχειριστή λόγω αφερεγγυότητας ως προς τα περιουσιακά στοιχεία της Objekt und Bauregie GmbH & Co. KG κατά Land Niedersachsen («Άρθρο 49 ΕΚ — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Περιορισμοί — Οδηγία 96/71/ΕΚ — Απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών — Διαδικασίες συνάψεως συμβάσεων δημοσίων έργων — Κοινωνική προστασία των εργαζομένων») (αίτηση του Oberlandesgericht Celle για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . I - 1989
Case C-346/06: Dirk Rüffert, in his capacity as liquidator of the assets of Objekt und Bauregie GmbH & Co. KG v Land Niedersachsen (Article 49 EC — Freedom to provide services — Restrictions — Direct- ive 96/71/EC — Posting of workers in the context of the provision of services — Procedures for the award of public works contracts — Social protection of workers) (Reference for a preliminary ruling from the Oberlandesgericht Celle) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . I - 1989
Υπόθεση C-444/06: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας («Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 89/665/ΕΟΚ — Συμβάσεις κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων — Διαδικασία προσφυγής στο πλαίσιο της σύναψης δημοσίων συμβάσεων») . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Case C-444/06: Commission of the European Communities v Kingdom of Spain (Failure of a Member State to fulfil obligations — Direct- ive 89/665/EEC — Public supply and works contracts — Review procedures for the award of public contracts) . . . . . . . . . . . . . . . . .
Υπόθεση C-27/07: Banque Fédérative du Crédit Mutuel κατά Ministre de l’Économie, des Finances et de l’Industrie («Φόρος εταιριών — Οδηγία 90/435/ΕΟΚ — Φορολογητέο κέρδος της μητρικής εταιρίας — Μη έκπτωση των εξόδων και επιβαρύνσεων που σχετίζονται με τη συμμετοχή στη θυγατρική εταιρία — Κατ’ αποκοπή καθορισμός του ποσού των εξόδων αυτών — Ανώτατο όριο 5 % των κερδών που διανέμει η θυγατρική εταιρία — Συνυπολογισμός των πιστώσεων φόρου») [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Case C-27/07: Banque Fédérative du Crédit Mutuel v Ministre de l’Économie, des Finances et de l’Industrie (Corporation tax — Direct- ive 90/435/EEC — Taxable income of a parent company — Non-deducti-bility of costs and expenses relating to a holding in a subsidiary — Fixing of costs at a flat rate — Ceiling of 5% of the profits distributed by the subsidiary — Inclusion of tax credits) (Reference for a preliminary ruling from the Conseil d’État (France)) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .