natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υποθ. C-142/00 Ρ 96 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Nederlandse Antillen
Case T-89/00 Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH ν Council of the European Umon Commercial policy
Υποθ. C-131/01 96 Επιτροπή το)ν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
Case C-281/01 78 Commission of the European Communities ν Council of the European Union
Υποθ. C-149/01 Commissioners of Customs and Excise και First Choice Holiday Pic
Case C-149/01 79 Commissioners of Customs and Excise ν First Choice Holiday Pic
C-324/01 97 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
Case C-324/01 80 Commission of the European Communities ν Kingdom of Belgium
Υποθ. C-136/01 Ρ Autosalone Ispra dei Fratelli Rossi Sne κατά Επιτροπής των Ευριοπαϊκών Κοινοτήτων Θεσμικό δίκαιο
Case C-131/01 79 Commission of the European Communities ν Italian Republic
Ι.
Page 5
Προδικαστική « Υπήκοοι τρίτων χωρών, σύζυγοι πολιτών κρατών μελών — Υποχρέωση θεωρήσεως -Δικαίωμα εισόδου συζύγων στερουμένων δελτίου ταυτότητας ή θεωρήσεως — Δικαίωμα διαμονής συζύγων που έχουν εισέλθει παρανόμως — Δικαίωμα διαμονής συζύγων που έχουν εισέλθει νομίμως, αλλά η θεώρηση τους έχει λήξει κατά τον χρόνο αιτήσεως αδείας διαμονής — Οδηγίες 641221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ και 73/148/ΕΟΚ και κανονισμός (ΕΚ) 2317195* ' (Ολομέλεια) υπηρεσιών, καθώς και του κανονισμού (ΕΚ) 2317/95 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1995, για καθορισμό των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων πρέπει να διαθέτουν θεώρηση κατά τη διέλευση των εξωτερικών συνόροχν των κρατούν μελών.
Preliminary ruling (Third country nationals who are the spouse of a Member State national — Requirement f or a vha — Right of entry for spouses not in possession of identity documents or a visa — Right of residence for spouses who have entered unlawfully — Right of residence for spouses who have entered lawfully but whose visa has expired when they apply for a residence permit — Directives 64/221/EEC, 68/360/EEC and 73/148/EEC and Regulation (EC) No 2317/95) (Full Court)
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Mouvement contre le racisme, l'antisémitisme et la xénophobie ASBL (στο εξής: MRAX) και του βελγικού κράτους αναφορικά με αίτηση ακυρώσεως της εγκυκλίου των Υπουργών Εσωτερικών και Δικαιοσύνης, της 28ης Αυγούστου 1997, περί της διαδικασίας δημοσιεύσεως των αναγγελιών μελλοντικών γάμων και περί των εγγράφων που πρέπει να προσκομίζονται για τη χορήγηση θεωρήσεως εισόδου προς σύναψη γάμου εντός του Βασιλείου ή για τη χορήγηση θεωρήσεως εισόδου για λόγους οικογενειακής συνενώσεως στηριζόμενους σε γάμο τελεσθέντα στην αλλοδαπή.
Those questions were raised in proceedings between Mouvement contre le racisme, l'antisémitisme et la xénophobie ASBL (Movement to combat racism, anti-Semitism and xenophobia; 'MRAX') and the Belgian State for annulment of the Circular of the Ministers for the Interior and for Justice of 28 August 1997 concerning the procedure for publication of banns of marriage and the documents which must be produced in order to obtain a visa for the purpose of contracting a marriage in the Kingdom of Belgium or to obtain a visa for the purpose of reuniting a family on the basis of a marriage contracted abroad.
Η διαφορά της κύριας προδικαστικά ερωτήματα
It submitted in support of its action that the circular, in particular paragraph 4, was
Προς στήριξη της προσφυγής της, υποστήριξε ότι η εγκύκλιος αυτί], ιδίως το σημείο 4, είναι ασυμβίβαστο με τις κοινοτικές οδηγίες περί μετακινήσεως και διαμονής εντός της Κοινότητας.
mentioned in Article 9(1) when applying for the issue of a first residence permit or when they have an expulsion order made against them before the issue thereof?'
Κρίνοντας ότι η επίλυση της εκκρεμούσας ενώπιον του διαφοράς απαιτούσε ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, το Conseil d'État αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
Since the Conseil d'État found that an interpretation of Community law was required in order to dispose of the case before it, it decided to stay proceedings and refer the following questions to the Court of Justice for a preliminary ruling:
Έχουν τα άρθρα 1 και 9, παράγραφος 2, της οδηγίας 64/221, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, την έννοια ότι οι αλλοδαποί σύζυγοι κοινοτικών υπηκόων, οι οποίοι δεν διαθέτουν έγγραφα ταυτότητας, θεώρηση εισόδου ή τιον οποίων η θεώρηση εισόδου δεν ισχύει πλέον, έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν στην αρμόδια αρχή που προβλέπει το άρθρο 9, παράγραφος 1, όταν ζητούν την έκδοση πρώτης αδείας διαμονής ή όταν αποφασίζεται η απομάκρυνση τους προ της εκδόσεως της εν λόγω αδείας;»
The Belgian State contends that the national legislature has placed spouses of Belgian nationals on the same footing as nationals of the Member States so that they are not treated less favourably than a spouse or family member of a national of another Member State. However, according to the Belgian State the Court of Justice has no jurisdiction where the situation of a third country national married to a Belgian national is at issue.
Η Βελγική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι ο εθνικός νομοθέτης εξομοίωσε τους συζύγους Βέλγων υπηκόων με τους υπηκόους κρατών μελών, ώστε να μην αντιμετωπίζονται αυτοί λιγότερο ευνοϊκά από τους συζύγους ή τα μέλη της οικογένειας υπηκόου άλλου κράτους μέλους.
Must Article 3 of Directive 68/360 of 15 October 1968, Article 3 of Directive 73/148 of 21 May 1973 and Regulation No 2317/95 of 25 September 1995, read in the light of the principles of proportionality and non discrimination and the right to respect for family life, be interpreted as meaning that the Member States may, at the border, send back foreign nationals subject to a visa requirement and married to a Community national who attempt to enter the territory of a Member State without being in possession of an identity document or visa?
Έχουν το άρθρο 4 της οδηγίας 68/360 και το άρθρο 6 της οδηγίας 73/148, λαμβανομένων υπόψη του άρθρου 3 των προαναφερθεισών οδηγιών, αντιστοίχως, καθώς και τιον αρχιον της αναλογικότητας, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και του δικαιώματος προς σεβασμό της οικογενειακής ζωής, την έννοια ότι τα κράτη μέλη μπορούν να αρνηθούν τη χορήγηση αδείας διαμονής στον σύζυγο κοινοτικού υπηκόου που εισήλθε παρανόμιος στην επικράτεια τους και να προβούν στην απομάκρυνση του;
As to that submission, Community legislation concerning freedom of movement for workers, freedom to provide services and freedom of establishment is not applicable to situations not presenting any link to any of the situations envisaged by Community law. Consequently, that legislation cannot be applied to the situation of persons who have never exercised those freedoms (see, in particular, Case C-206/91 Koua Poirrez [1992], paragraphs 10, 11 and 12, and Case C-60/00 Carpenter [2002], paragraph 28).
Συνεπώς, η νομοθεσία αυτή δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην περίπτωση ατόμων τα οποία ουδέποτε έκαναν χρήση αυτών των ελευθεριών (βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 16ης Δεκεμβρίου 1992, C-206/91, Koua Poirrez, σκέψεις 10 έως 12, και της 11ης Ιουλίου 2002, C-60/00, Carpenter, σκέψη 28).
Must Article 4 of Directive 68/360 and Article 6 of Directive 73/148, read in the light of Article 3 of each of those directives and of the principles of proportionality and nondiscrimination and the right to respect for family fife, be interpreted as meaning that Member States may refuse to issue a residence permit to the spouse of a Community national who has entered their territory unlawfully and issue an expulsion order against him?
Συνεπάγονται τα άρθρα 3 και 4, παράγραφος 3, της οδηγίας 68/360, το
It is in that light that the Court will answer the questions inviting it to rule on the effect of a number of provisions of Directives 64/221,68/360 and 73/148 and Regulation No 2317/95 with regard to third country nationals married to a Member State national.
Εξάλλου, σύμφωνα με τα άρθρα 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 68/360 και 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 73/148, τα οποία είναι ομοιοτύπως διατυπωμένα, τα κράτη μέλη επιτρέπουν την είσοδο στην επικράτεια τους των υπηκόων κρατών μελών και των μελών της οικογενείας τους που εμπίπτουν στις διατάξεις των εν λόγω οδηγιιόν με απλή επίδειξη δελτίου ταυτότητας ή ισχύοντος διαβατηρίου.
Do Articles 3 and 4(3) of Directive 68/360, Article 3 of Directive 73/148 and Article 3(3) of Directive 64/221 of 25 February 1964 mean that the Member States may neither withhold a residence permit nor expel a foreign spouse of a Community national who has entered national territory lawfully but whose visa has expired when application is made for the issue of that permit?
Η MRAX ισχυρίζεται ότι η επαναπροώθηση στα σύνορα κράτους μέλους υπηκόου τρίτης χοιρας, ο οποίος έχει τελέσει γάμο με υπήκοο κράτους μέλους, με το αιτιολογικό ότι δεν διαθέτει θεώρηση χορηγηθείσα από αυτό το κράτος μέλος, συνιστά παράβαση των άρθροον 3 της οδηγίας 68/360, 3 της οδηγίας 73/148, του κανονισμού 2317/95, καθώς και του άρθρου 8, παράγραφος 2, της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (στο εξής: σύμβαση).
MRAX submits that to send back at the border of a Member State a third country national married to a Member State national on the ground that he does not have a visa issued by that Member State infringes Article 3 of Directive 68/360, Article 3 of Directive 73/148, Regulation No 2317/95 and Article 8(2) of the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms ('the Convention').
Ο πίνακας των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων πρέπει να διαθέτουν θειόρηοη κατά τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών καθορίστηκε με τον κανονισμό 2317/95, ο οποίος αντικαταστάθηκε με τον κανονισμό 574/1999, ο οποίος στη συνέχεια αντικαταστάθηκε με τον κανονισμό 539/2001.
Must Articles 1 and 9(2) of Directive 64/221 of 25 February 1964 be interpreted as meaning that foreign spouses of Community nationals who are not in possession of identity documents or a visa or whose visa has expired have the right to refer the matter to the competent authority
Εξάλλου, η MRAX υποστηρίζει ότι, για τους υπηκόους τρίτων χωρών, συζύγους υπηκόων κρατών μελών, η εξέταση των προϋποθέσεων χορηγήσεως θεωρήσεως έπρεπε να γίνει στο Βέλγιο και όχι στη χώρα καταγωγής τους.
In addition MRAX argues that, in the case of third country nationals married to a Member State national, examination of the conditions for
Δεδομένου ότι η κοινοτική νομοθεσία δεν προσδιορίζει τα μέτρα που μπορεί να λάβει κράτος μέλος στην περίπτωση που υπήκοος τρίτης χώρας, σύζυγος υπηκόου κράτους μέλους, επιθυμεί να εισέλθει στο κοινοτικό έδαφος χωρίς δελτίο ταυτότητας ή ισχύον διαβατήριο ή, κατά περίπτο)ση, θεώρηση, δεν αποκλείεται προφανώς η δυνατότητα επαναπροωθήσεως στα σύνορα (βλ. μεταξύ άλλων, υπ' αυτή την έννοια, όσον αφορά τα άρθρα 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 68/360 και 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 73/148, απόφαση της 30ής Μαίου 1991, C-68/89, Επιτροπή κατά Κάτω Χωρών, σκέψη 11).
The Court's answer without being in possession of a valid identity card or passport or, if necessary, a visa, sending him back at the border does not appear to be precluded (see in particular, to that effect, with regard to Article 3(1) of Directive 68/360 and Article 3(1) of Directive 73/148, Case C-68/89 Commission ν Netherlands [1991], paragraph 11).
Επιβάλλεται αρχικώς να υπομνηστεί ότι, όπως προκύπτει, ιδίως, από τις διατάξεις των κανονισμών και των οδηγιών του Συμβουλίου σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των μισθωτών και των μη μισθωτών εντός της Κοινότητας, ο κοινοτικός νομοθέτης αναγνώρισε τη σημασία διασφαλίσεως της προστασίας της οικογενειακής ζωής των υπηκόων κρατών μελών προκειμένου να απαλειφθούν τα εμπόδια για την άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών που διασφαλίζει η Συνθήκη (προαναφερθείσα απόφαση Carpenter, σκέψη 38).
It is apparent in particular from the Council regulations and directives on freedom of movement for employed and self-employed persons within the Community that the Community legislature has recognised the importance of ensuring protection for the family life of nationals of the Member States in order to eliminate obstacles to the exercise of the fundamental freedoms guaranteed by the Treaty (Carpenter, cited above, paragraph 38).
Πράγματι, αφενός, ελλείψει δελτίου ταυτότητας ή ισχύοντος διαβατηρίου με τα οποία ο κάτοχος τους μπορεί να αποδείξει την ταυτότητα και την ιθαγένεια του (βλ., υπ' αυτή την έννοια, μεταξύ άλλων, απόφαση της 5ης Μαρτίου 1991, C-376/89, Γιαγκουνίδης, σκέψεις 14 και 15), ο ενδιαφερόμενος δεν μπορεί, κατ' αρχήν, να αποδείξει εγκύρως την ταυτότητα του και, επομένως, τους οικογενειακούς του δεσμούς.
First, in the absence of a valid identity card or passport, documents which are intended to enable their holder to provide proof of his identity and nationality (see, to that effect, in particular Case C-376/89 Giagounidis [1991], paragraphs 14 and 15), the person concerned cannot as a rule properly prove his identity or, consequently, his family ties.
Προς τούτο, τα άρθρα 10 του κανονισμού 1612/68, 1 της οδηγίας 68/360 και 1 της οδηγίας 73/148 επεκτείνουν, με όμοια διατύπωση, την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, όσον αφορά την είσοδο και τη διαμονή στο έδαφος των κρατών μελών, στον σύζυγο κάθε προσώπου που εμπίπτει στις διατάξεις αυτές (απόφαση της 8ης Απριλίου 1976, 48/75, Royer, σκέψη 13).
Thus, Article 10 of Regulation No 1612/68, Article 1 of Directive 68/360 and Article 1 of Directive 73/148 extend in identical terms the application of Community law relating to entry into and residence in the territory of the Member States to the spouse of a Member State national who is covered by those provisions (Case 48/75 Royer [1976], paragraph 13).
Συνεπώς, κατά τη MRAX, η διοικητική πρακτική του βελγικού κράτους δεν παρέχει ασφάλεια δικαίου στους συζύγους υπηκόων κρατών μελών και μπορεί να θεωρηθεί ως εισάγουσα δυσμενείς διακρίσεις.
Second, while, as the Commission correctly points out, the right of a third country national married to a Member State national to enter the territory of the Member States derives under Community law from the family ties alone, the fact remains that, according to the very wording of Article 3(2) of Directive 68/360 and Article 3(2) of Directive 73/148, exercise of that right may be conditional on possession of a visa.
Το δεύτερο ερώτημα πρέπει να νοηθεί ως αναφερόμενο στην κατάσταση υπηκόου τρίτης χώρας, εισελθόντος παρανόμως στην επικράτεια κράτους μέλους, ο οποίος είναι σε θέση να αποδείξει την ταυτότητα του και τον γάμο του με υπήκοο κράτους μέλους εμπίπτοντα στις διατάξεις των οδηγιών 68/360 και 73/148.
In addition, under Article 3(1) of Directive 68/360 and Article 3(1) of Directive 73/148, which are worded in almost identical terms, the Member States are to allow nationals of the Member States and members of their family who are covered by those directives to enter the territory of the Member States simply on production of a valid identity card or passport.
Εξάλλου, καίτοι, όπιος ορθώς υπογραμμίζει η Επιτροπή, το δικαίωμα εισόδου στην επικράτεια των κρατών μελών υπηκόου τρίτης χώρας συζύγου υπηκόου κράτους μέλους απορρέει, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, μόνο από τον οικογενειακό δεσμό, εντούτοις, σύμφωνα με το ίδιο το γράμμα των άρθρων 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 68/360 και 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 73/148, η άσκηση αυτού του δικαιώματος μπορεί να εξαρτηθεί από την ύπαρξη θεωρήσεως.
However, Article 3(2) of Directive 68/360 and Article 3(2) of Directive 73/148 state that the Member States are to accord to such persons every facility for obtaining any necessary visas.
Εξάλλου, το άρθρο 5 του κανονισμού 2317/95 ορίζει τη θεώρηση ιος έγκριση χορηγούμενη από κράτος μέλος ή ως απόφαση λαμβανόμενη από κράτος μέλος, η οποία απαιτείται «για την είσοδο» στην επικράτεια του.
This means that, if those provisions of Directives 68/360 and 73/148 are not to be denied their full effect, a visa must be issued without delay and, as far as possible, at the place of entry into national territory.
Εντούτοις, τα άρθρα 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 68/360 και 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 73/148 διευκρινίζουν ότι «τα κράτη μέλη παρέχουν στα πρόσωπα αυτά κάθε διευκόλυνση για τη λήψη των αναγκαίων θεωρήσεων».
Nevertheless, in accordance with Article 3(2) of Directive 68/360 and Article 3(2) of Directive 73/148, when a national of a Member State moves within the Community with a view to exercising the rights conferred upon him by the Treaty and those directives, the Member States may demand an entry visa or equivalent document from members of his family who are not nationals of a Member State.
Αυτό σημαίνει ότι η χορήγηση της θεωρήσεως πρέπει να γίνεται το συντομότερο δυνατό και, στο μέτρο του δυνατού, στα σημεία εισόδου στο εθνικό έδαφος, διότι άλλως θα εθίγετο η πλήρης αποτελεσματικότητα τοον προαναφερθεισιόν διατάξειον των οδηγιών 68/360 και 73/148.
The list of third countries whose nationals must be in possession of a visa when crossing the external borders of the Member States was determined by Regulation No 2317/95, which was replaced by Regulation No 574/1999, itself since replaced by Regulation No 539/2001.
Η ίδια διαπίστωση ισχύει και για υπήκοο τρίτης χώρας, σύζυγο υπηκόου κράτους μέλους, το δικαίιομα διαμονής του οποίου απορρέει άμεσα από τα άρθρα 4 της οδηγίας 68/360 και 4 της οδηγίας 73/148, ανεξαρτήτως της χορηγήσεως αδείας διαμονής από την αρμόδια αρχή κράτους μέλους.
As Community legislation does not specify the measures which a Member State may take should a third country national married to a Member State national wish to enter Community territory
Έχοντας υπόψη τη σημασία που απέδωσε ο κοινοτικός νομοθέτης στην προστασία της οικογενειακής ζωής, η επαναπροώθηση συνιστά, εν πάση περιπτώσει, μέτρο δυσανάλογο και, επομένως, απαγορεύεται, αν ο υπήκοος τρίτης χώρας, σύζυγος υπηκόου κράτους μέλους, μπορεί να αποδείξει την ταυτότητα του, καθιός και τον συζυγικό δεσμό, και αν δεν υπάρχουν στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι αποτελεί κίνδυνο για τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια ή τη δημόσια υγεία κατά την έννοια των άρθρο)ν 10 της οδηγίας 68/360 και 8 της οδηγίας 73/148.
In view of the importance which the Community legislature has attached to the protection of family life, it is in any event disproportionate and, therefore, prohibited to send back a third country national married to a national of a Member State where he is able to prove his identity and the conjugal ties and there is no evidence to establish that he represents a risk to the requirements of public policy, public security or public health within the meaning of Article 10 of Directive 68/360 and Article 8 of Directive 73/148.
Εξάλλου, υπενθυμίζεται ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να επιβάλλουν, λόγω παραβάσεως των εθνικών διατάξεων περί ελέγχου αλλοδαπών, κάθε πρόσφορη κύρωση που θα ήταν αναγκαία για την εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας των διατάξεων αυτών (προαναφερθείσα απόφαση Royer, σκέψη 42), υπό την προϋπόθεση ότι οι κυρώσεις αυτές θα είναι αναλογικές (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση, της 3ης Ιουλίου 1980, 157/79, Pieck, σκέψη 19).
(Royer, cited above, paragraph 42), provided that those sanctions are proportionate (see, in particular, Case 157/79 Pieck [1980], paragraph 19).
Η MRAX διαπιστώνει ότι υπήκοος τρίτης χώρας, ο οποίος τέλεσε γάμο στο Βέλγιο, όπου διέμενε παράνομα, υποχρεούται, προκειμένου να προβάλει δικαίωμα για άδεια διαμονής, να επιστρέψει υποχρεωτικώς στη χώρα καταγωγής του για να λάβει θεώρηση.
MRAX states that in order for a third country national who has got married in Belgium while resident there unlawfully to claim a right of residence, he is obliged to return to his country of origin to obtain a visa.
Εντούτοις, το Βέλγιο δέχεται ενίοτε, με απόφαση αναγόμενη στη διακριτική του ευχέρεια, να νομιμοποιεί τη διαμονή συζύγων υπηκόων κράτους μέλους.
However, the Belgian State sometimes agrees, in its discretion, to regularise the residence of a spouse of a Member State national.
Το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 64/221, στο οποίο έγινε αναφορά κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία, ορίζει ότι η λήξη ισχύος του εμφαίνοντος την ταυτότητα εγγράφου βάσει του οποίου επετράπη η είσοδος υπηκόου κράτους μέλους ή τιον μελών της οικογενείας του στο κράτος μέλος υποδοχής και η χορήγηση αδείας διαμονής δεν δικαιολογεί την απομάκρυνση από την επικράτεια.
Accordingly, in MRAX's submission, the Belgian State's administrative practice does not provide spouses of Member State nationals with any legal certainty and may be perceived as discriminatory.
Εντούτοις, το τρίτο προδικαστικό ερώτημα αναφέρεται στην κατάσταση συζύγου υπηκόου κράτους μέλους, υποκείμενου στην υποχρέωση θεωρήσεως, ο οποίος εισήλθε νομίμως, αλλά δεν ζήτησε τη χορήγηση αδείας διαμονής πριν από τη λήξη ισχύος της θεωρήσεως του.
The second question must be understood as referring to the position of a third country national who has entered the territory of a Member State unlawfully and is able to furnish proof of his identity and of his marriage to a Member State national falling within the provisions of Directives 68/360 or 73/148.
Βεβαίως, τα άρθρα 10 της οδηγίας 68/360 και 8 της οδηγίας 73/148 δεν αποκλείουν τη δυνατότητα κράτους μέλους να παρεκκλίνει από τις εν λόγίο οδηγίες για λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας, ενώ το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 64/221 ορίζει ότι τα μέτρα δημοσίας τάξεως ή δημοσίας ασφαλείας πρέπει να στηρίζονται αποκλειστικούς στην προσωπική συμπεριφορά του ατόμου που αφορούν.
It is true that Article 10 of Directive 68/360 and Article 8 of Directive 73/148 do not prevent the Member States from derogating from those directives on grounds of public policy, public security or public health, while Article 3(1) of Directive 64/221 lays down that measures taken on grounds of public policy or of public security are to be based exclusively on the personal conduct of the individual concerned.
Εντούτοις, η παράλειψη τηρήσεως τοον νομίμων διατυπώσειον σχετικά με την είσοδο, τη μετακίνηση και τη διαμονή τιον αλλοδαπών δεν μπορεί, αυτή καθεαυτή, να δικαιολογήσει εφαρμογή των μέτρων που προβλέπει το άρθρο 3 της οδηγίας 64/221 (προαναφερθείσα απόφαση Royer, σκέψεις 47 και 48).
However, failure to comply with the legal formalities concerning the entry, movement and residence of aliens cannot in itself give rise to application of the measures referred to in Article 3 of Directive 64/221 (Royer, paragraphs 47 and 48).
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι καίτοι τα άρθρα 4, παράγραφος 3, της οδηγίας 68/360 και 6 της οδηγίας 73/148 επιτρέπουν στα κράτη μέλη να απαιτούν, προκειμένου να χορηγήσουν άδεια διαμονής, την προσκόμιση του εγγράφου βάσει του οποίου ο ενδιαφερόμενος εισήλθε στην επικράτεια τους, δεν προβλέπουν ότι το έγγραφο αυτό πρέπει να είναι ακόμα σε ισχύ.
As the Court has stated on several occasions, issue of a residence permit to a national of a Member State (see, in particular, Case C-363/89 Roux [1991], paragraph 12) is to be regarded not as a measure giving rise to rights but as a measure by a Member State serving to prove the individual position of a national of another Member State with regard to provisions of Community law.
Συνεπώς, η χορήγηση αδείας διαμονής σε υπήκοο τρίτης χώρας υποκείμενο σε υποχρέωση θεωρήσεοος δεν μπορεί να εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι η θειόρησή του εξακολουθεί ακόμη να ισχύει.
The same finding must be made with regard to a third country national married to a national of a Member State, whose right of residence derives directly from Article 4 of Directive 68/360 or Article 4 of Directive 73/148, irrespective of issue of a residence permit by the competent authority of a Member State.
Η MRAX ισχυρίζεται ότι το άρθρο 4 της οδηγίας 68/360 δεν απαιτεί το έγγραφο με την κάλυψη του οποίου τα μέλη της οικογένειας του κοινοτικού εργαζομένου εισήλθαν νομίμως στην επικράτεια κράτους μέλους να εξακολουθεί να ισχύει κατά τον χρόνο που ζητούν τη χορήγηση αδείας διαμονής.
MRAX argues that Article 4 of Directive 68/360 does not require that the document with which members of the family of a Community worker have lawfully entered the territory of a Member State must still be valid when they apply for issue of a residence permit.