natgillin/translations-raw huggingface dataset:
(2) Αν φαινόταν οτι δέν υπήρχε ελπίδα να συμφωνήσουν τα διάφορα μέρη, οι όποιες προσπάθειες για μια απο κοινού λύση του προβλήματος θα αποδεικνύονταν μάταιες.
Aalborg (21 , technical extrnrts atterded tLre exhibition for only trc r'veeks 'ccnrnents v€re requested nct sought, ard brief irg meetirgs with local residentsr associations ard groups such as tkre trders t,vereorganised onlyon request.
(3) Σε περιπτώσεις όπου υπήρχε η εντύπωση ότι οι διαφωνίες μπορούσαν να λυθούν, χρησιμοποιή­θηκε η μέθοδος της απο κοινού λύσης των προβλημάτων".
This 'passive grblicitv model' adopted in Aalborg and Drblin(2, 9) hd qr-rite a different result to thre more active 'otperirnental' received a
(Ιρλανδική έκθεση, σ. 45).
In thre former cases, the pülic approach Sursued in Trrrin (13).
Η χρήση της Επιτροπής ήταν σαφώς επιτυχής σ'οτι αφορούσε την λύση όποιων προβληματικών καταστάσεων και την διευθέτηση διαφωνιών καθώς και σ'οτι αφορούσε τη δημιουργία ενός υποστηρικτικού κλίματος.
negative image of the optrnrtunities for trnrticipation ard the decisiotrmaking process vras dversely affected. The role of ttre parties affected bythe transSnrt ckrange is seen as one of generating 'objections' rathrer than encouraged aparties' .
Η Επιτροπή φάνηκε επίσης ότι είχε μεγαλύτερη αξιοπιστία απέναντι στο κοι­νό, ήταν περισσότερο αποδεκτή, και φάνηκε να υιοθετεί "μια νέα οπτική γοονία"" η περίπτωση έδειξε οτι "η αμεροληψία γεννά την νομιμότητα".
In plan presentation phases, the onus to restrnrd rests withr theaffected ;nrtiest in these circumstances it is the well-organised ard motivated grorlrs wtro take ttre initiative and gain the greatest concessionsonce plans are revised, exenplified by thre trders in Aalborg (21 - Partiessutr4nrtirrg plan protrnsals are less likely to trnrticipate unless activelyrequested to do go by thre"local authority ( 1 3 ) . The lesson must be that
Για να λυθούν τα προβλήματα διακίνησης μεταξύ κατοικίαςεργασίας του Δουβλίνου, η Επιτροπή θα έπρεπε να δώσει λιγώτερη έμφαση σε ορισμένες απόψεις ορισμένων μερών και αυτό δείχνει ότι προκειμένου να βρεθεί μια αποτελεσματική λύση στο πρόβλημα, ένας υψηλώτερος βαθμός συμμετοχής απ'αυτόν που επαγγελόταν η Επιτροπή ήταν απαραίτητος.
"Tkre 1969 draft dwelotrment plan was prt on display with little press- notices in the national publicity, apart frcm statutory did rpt even larow it was on monably änoüt 95 per cent of thre citizens it, unless experienced display'ard what ii meant.
Οι διαπραγματεύσεις μπο­ρούν να συνεπάγονται την επι ίσοις όροις συμμετοχή των διαφροων πλευρών στην απο κοινού λήψη των αποφάσεων ή να συνεπάγονται καταστάσεις όπου το ένα ή και περισσότερα απο τα διάφορα ενδιαφερόμενα μέρη έχει το δικαίωμα να προβάλει βέτο στην απόφαση που έλαβε συνολικά η ομάδα.
Elrtrnriments, by tLreir nature, achieved better res[pnses thanfotmal plan crcnstrltations althor4h they reguired crcnsiderably rnf,re activeinvolvsnent by the plannirq authority. Ttre experjmental strategy h76sadopted in one case of strategic public transSnrt plannirq (13) but hrasmore Gsrlmonin snaller scale stuilies irnzolving ner^r sera/ices (7, 8).
Η Ιρλανδική έκθεση έδινε το περίγραμμα του γενικώτερου πλαισίου μέσα στο οποίο η διαδικασία των διαπραγματεύσεων καθίσταται προτιμητέα σε σύγκριση με την διαδικασία των διαβουλεύσεων καθώς και όπου αυξάνονται τα προβλήματα των διαπραγματεύσεων:
At ttreearlier phase of problen identification ard the formulation of alternativeplan strategies Ürere energed, in some cases, tr,goqcnflicting schcols of thought as to how thre broader public ought to be cronsulted:
Σε μερικές περιπτώσεις, η διπλής κατεύθυνσης επικοινωνία μπορεί να οδηγήσει σε αποτελεσμα­τικές αποφάσεις, σε άλλες όμως, μπορεί να απαιτούνται διάφορες μορφές ουν-απόφασης.
'the the one hard activists_' , advocators of the experimental approach with furunffiin mind, confident in trte success of tLre experiment they are less rtrorried about Snssible adverse cC Ins e q uence s in the lorq term if tLre r'rorg strategic choice is made,
Επίσης βαθύτερες μορφές συμμετοχής θα χρειασ­τούν για την διασφάλιση της αποδοχής καθώς αυξάνεται ο αριθμός των περιπτώσεων παραβίασης των περιορισμών, ή καθώς ελαττώνεται το επίπεδο της εμπιστοσύνης.
On the othrer hard, the researchers' argued tlrat a very tLrorough knowledge of *re-püblic ard supply waä necessäry before assessing solutions.
Τελικά θα έρθει μια στιγμή κατά την οποία η αποδοχή θα είναι αδύνατη και οι διάφορες πλευρές θα απορρί­ψουν την ιδέα της ανάμειξης αντί να την επιδιώκουν και να την απαιτούν.
Of these trro groups it was ccrmrc,nfor the latter to include the plannirgauthority and for ttre former to include other intereste < l parties.
Δίπλα ακριβώς σ'αυτον τόν χώρο της απόρριψης θα υπάρχει μια επικίνδυνη ζώνη, όπου τα ενδιαφερόμενα μέρη αναμένουν την
In ttre Nord Region (6) ' for exanple, sweral parties involved in the earliercrcnsultation process had been in fatrour of implanenting an early experimental phase; decisiotrmakers took the view that il16lresunreys of trareldgnard \,vereneeded for detailed planning. lrlhere large investment wasinflexible to short term charrges and whrere implenentation of thre plan wasto occur c^/er the medium to forg term, participation by research ard planqcnsultationaff)ears to be more effective tLran the experimental alproach.The research phase in ttre l{ord Region (6) enabled those parties laterqcnsulted to resolve conflicts; many of their initial nrctions of the situation l,tere based on misjudgonents of the nature of travel dsnand whrich
Το σημείο στο οποίο υπήρξαν διαπραγματεύσεις στη συμμετο^ χή επηρέασε την επιτυχία τους στο να βρεθεί ένα σημείο συναίνε­σης ανάμεσα στα διάφορα μέρη.
Cases did arise wkrere experiments lvere less crcstly, daptable and madebetter use of planning resources than furtLrer research.
Σε τρεις περιπτώσεις (1,14,16), εγκαινιάστηκαν τυχαίες περιπτωσιακές διαπραγματεύσεις με τους υπεύθυνους "_BAR_ia τη λήψη των αποφάσεων απο ομάδες διακινούμενων σε συνδυασμό με διάφορες ανεπίσημες μεθόδους άσκησης επιρροής.
In La bchelle (7)an e(perimental phase was crcrducted only after the first sunrells ofccrmnuters produced too low a res[Dnse rate on r"frich to plan the new bus senrices, ard as in the Nord Region (6) , the experimental period enabledsen/ices to be t fine-tuned' to dsnard.
Η ποικιλία που παρατηρείται στο βαθμό της επιτυχίας αυτών των διαπραγματεύσεων αντανακλούσε την τεχνική πείρα και εξιδίκευση που ήταν διαθέσιμη στις ομάδες των διακινούμενων, την ανάγκη να συγκεντρωθεί η προσοχή στις οδούς των επίσημων, τυπικών διαπραγματεύσεων και την επίσημη υποστήριξη που είχαν για τα αιτήματα τους.
However ttrey are less dequate for strategic 'tokenisn' issues ard in this crcntext crcntain many of the faults oflevelled 4ainst plan exaninations in public. There is sqne- times a presr.mption, on the part of authorities, that the public has noview on strategic issues ( see Section 7 ) .
Για παράδειγμα, στην Όστια (14), η Επιτροπή των διακινούμενων ήταν καλά οργανωμένη και είχε συνείδηση της εφικτότητας των αιτημάτων της απο τεχνική πλευρά.
In lrrin ( 13) , fot exarnple, theexperiment was too late to obtain major plan changes; also due to the to natue ard focus of the experiment, a strategic objection was not likely be forthccming.
Λειτούργησαν με επιτυχία μέσα απο μία σειρά διμερών διαπραγματεύσεων με όλους τους αρμόδιους φορείς για τη λήψη των αποφάσεων και εξασφάλισαν την βοήθεια του περιφερειακού συμβουλίου της ΤΑ για την διεξαγωγή διαπραγματι^ύσεων με στόχο την εξασφάλιση μεγαλύτερων κονδυλίων για. την βελτίωση των σιδηροδρόμων.
Criticisrn !,raslenzelled at planners due to the integratedfocus of ttre plan around thre rait netr,vork ard the p,rblic's inability to e > < perience the vfrrole plan dr:rirg the e4lerimental period. Despite theproject's Snrticipative success it strggested that exSnriments should be limited to short term issues, vürere atl plan elsnents can be e < perienced.
Οι σχέσεις εξουσίας αποτελούν ισχυρή επιρροή στην αποτε­λεσματικότητα των διαπραγματεύσεων σαν οργάνου συμμετοχής.
An dvantage of o < Snrimental phases is their ability to focus publicattention on intensive periods of participation by initiating change in asingle act rather than by gradual change.
Στο 'Ααλμπόργκ (2), η δεδομένη ισχύς των εμπορευόμενων τους έδινε την δυνατότητα να διαπραγ-
Unlike bus senzices planned ard prolided by loca1 authorities (7, 8), the crcnmuter ch:lcs and tLre operatorhad limited information on the nature of demard. l'[atchirg dernard to
ματεύονται αλλαγές κατά την πρώτη φάση του πολεοδομικού σχε­δίου που τους οφελούσαν σε βάρος των άλλων πλευρών.
57 seryice levels reguired an iterative procedure of crcnsultation betweentheclulc the ccnmuters ard the operator.
Στην Οττάνα (16), ο ένας και μεγαλύ­τερος εργοδότης είχε συστηματικά αρνηθεί να αποζημιώσει τους εργαζόμενους με καλύτερα χρηματικά ποσά για την μεταφορά τους στην εργασία.
Continuous consultation required son€ pelmanent meditrnof interaction between users ard the planners of senzices much in the waythatplanning authority prblic relations offices (13, 6) acted as the intermediarv between users and planners in the strategic planninE cases.Other forms of intermediary role in the cases included starding pressuregroups (4, 19) ard ad tpc ccmnuter cunnittees.
Αντίθετα, η περίπτωση της Μολίζε (15) έδειξε τι δύναμη μπορούν να ασκήσουν ισχυρές τοπικές συνδικαλιστικές οργανώσεις για να επιδιώξουν ευνοϊκές για τους εργαζόμενους συγκοινωνιακές υπηρεσίες που ωστόσο δεν οφελούν την κοινότητα σαν σύνολο.
The effective use ofintermediaries is best exemplified by the organisation of weekend csnnuter with the crcurier produced s61ne ctcaches in Ireland ( 1 1 ) where consultations significant changes to thre service.
Σε μερικές περιπτώσεις η διαπραγματευτική δύναμΓ επηρεα­ζόταν απο την ικανότητα μιας πλευράς να χρησιμοποιήσει το δικαίωμα του βέτο στη διαδικασία της λήψης αποφάσεων.
to the informal The crcurier's role anerged originally frcm the need to henre various afrninistrative tasks conducted on the journey, but it has now dweloped to the point wtrere crcuriers prorzide a focal pxrint for the passergers ard their link with botkr PTSC(travel (travel club) and thre bus c€rn[Eny.... ...
Σ'αυτή την περίπτωση, ωστόσο, το δικαίωμα του βέτο δεν χρη­σιμοποιήθηκε πλήρως επειδή διχάστηκαν οι απόψεις των διαφό­ρων φορέων που ήταν και ανοργάνωτοι.
more formal procedures with definite decisiorrmaking lDrters r'ould improve tkre qr:a1ity of participation.
Παρ Όλα αυτά, κατώρθωσαν εν τέλει να εξασφαλίσουν ευνοϊκώτερες συμβάσεις σ'οτι αφορά την λειτουργία τους.
lbl,v€ver, this would also introduce a degiee of formality into whrat is in reality ard of essence a highly dlznanic ard fle: < ible phencrnenon". (Irish
Στις περιπτώσεις αυτές, τα συγκρουόμενα μέρη συμμετείχαν και οι διαπραγματεύσεις είχαν ελάχιστη επιτυχία.
In Ostia (14), the cqrmuters' ccnnnittee was initiated by enployees of Italian State Railways.
Αυτή η στρατηγι­κή συμμετοχής εμφανίζεται μόνο σε περιπτώσεις όπου τα επηρεα­ζόμενα μέρη είχαν τη δύναμη να υποχρεώσουν την οικεία αρχή να τους παραχωρήσει μια διαπραγματευτική θέση.
They crruld see the technical problens ard ernrisage trntential solutions. In Hedehusene ( 1), the initiators of the citizens'group, were ccmnuters wLro a p point e rC a researcher to investigaLe the viability of their protrnsition.
Στα παραδείγ­ματα περιλαμβάνονται οι παραχωρήσεις που δώθηκαν στους εμπο­ρευόμενους του 'Ααλμπόργκ (2), στους εμπορευόμενους και ποδη­λάτες του Χέρνινγκ (4), και στην επιτροπή διακινούμενων της Όστια (14).
Hedehusene ( 1 ) ard in the cases of the london TransSnrt Passengers'Ccnunittee (19) ard Lhe Danish Qrclistsr Association (4) thrat Snrticipation racufd have been less effective without the ccrnnitment of Ütese'enthusiastic amateursr in raising the public crcnscience; irdeed it is b doubtful whether participation roculd have taken place at all.
Η στρατηγική αυτή έρχεται σε αντίθεση με εκείνη που συζητήθηκε στο τμήμα 6.2.6, όπου η συμβουλευτική επιτροπή ήταν ο διαιτητής στη σύγκρουση (10).
This not only had the advantagethat members crculd distance thsnselves frcnr the conflict ard take a broader perspective, but they crculd also identify opposing viev4nints, isolateareas of lntential agreonent ard disagreenent ard therefore set realistic objectives for action.
Απο τις τρεις αυτές περιπτώσεις, μόνο εκείνη
Ttre form of crcnsultative participation adopted by the Ccnunission crculdbe described as active, in the sense that they appnoache < lparties forwritten ard oral sukxnissions, but selective in tkrat they only contacted theminimr-un number of intereste < l parties rather than advertisirg an opencrcnsultation. This tactic prduced poorer consultation with the affected
στην Όστια (14) ήταν επιτυχής, εκεί δηλαδή όπου η επιτροπή των διακινούμενων ήταν και η μοναδική πλευρά που πρόβαλε αντιρρή­σεις.
59 parties ( incltding ccnunuters) than with the various pgblic bodies. Despitet'his, the conmission's operation rli < l aid speedy crcnsultation ard retrnrtirg, but with ttre loss of somerepresentativeness. representativeness.
Αντίθετα, η ομάδα εργασίας που σχηματίστηκε απο την το­πική αυτοδιοίκηση στο Χέρνινγκ (4) σε πέντε περιπτώσεις έφτα­σε σε αδιέξοδο.
If there was nc significant difference of opinion about an lssue among those wLro made submissions there was no need for further discussion.
Αποτέλεσμα ήταν η τοπική αυτοδιοίκηση με το βέτο που διέθετε εφάρμοσε πρώτη τα στοιχεία εκείνα και μέρη του προγράμματος που ήταν λιγώτερο "λεπτά".
If there appearel to be rn hope of getting agreanent änorq the parties, ättenpts at joint problem solvirg rryrculd have been futile.
Οι έγκαιρες διαπραγματεύσεις μεταξύ των διαφόρων μερών μπορεί να υπήρξαν πιο αποτελεσματικές και να απέφυγαν τα αδιέ­ξοδα.
The use of the Conrnission was clearly successful in defusingcrcntroversy and disagreenent ard creatirrg a suSportive climate.
Ωστόσο, στη διάρκεια όλων των φάσεων των διαπραγματεύ­σεων, ελάχιστες αλλαγές θέσεων σημειώθηκαν απο οποιαδήποτε επηρεαζόμενη πλευρά" συμβιβασμός υπήρξε μόνο σε δευτερεύουσες λεπτομέρειες μάλλον παρά στις στρατηγικές επιλογές.
It didthis by formulatirrg, ät an early stage, objectives whrich had a broad measure of 4reanent between parties, establishing a D:btin Transportation seen to have greater public credibility fresh view' ; the case suggested that such as the suggestion for Authority. Thre Ccnunission was alsoard acceptability ard aloptirg 'a'impartiality breecls legitimacyr.
Είτε οι πλευρές ήταν καθ Όλη τη διαδικασία ενωμένες στους στόχους τους και οι διαπραγματεύσεις ήταν περιττές, ή προέκυπτε σύγκρουση και αδιέξοδο και οι ενδιαφερόμενες πλευρές προσέφευγαν σε ανεπίσημες μεθόδους άσκησης επ».ρροης.
In addition to the issue of representativeness raised by the minimalist tlpe of crcnsultation adopted by the Cqrmission, there also existseveral caveats wtrich perhaps limit- the use of this tool in transSnrt issues elsewhere in thre EC.
Όπου σημειώ­θηκε συμβιβασμός, δεν ήταν αποτέλεσμα εκλογικευμένων τεχνικών επιχειρημάτων, αλλά περισσότερο αποτέλεσμα της αντίληψης που είχε η κάθε πλευρά για την δύναμη των άλλων πλευρών που συμ­μετείχαν στη διαδικασία.
FirsLIy the Transtrnrt Consultative Ccnmissionwas established after preparation hd isotated areas of conflict andopgnsition, so the Ccmnission crculd focus more on short term pr:blictranslnrt investment rather than the overall strategic transSnrt policyvfiich had produced much of the earlier crcntroversy.
Για παράδειγμα στο 'Ααλμπόργκ (2) οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην αρχή της τοπικής αυτοδιοίκη­σης καιτους εμπορευόμενους μετά τις αναθεωρήσεις του προγράμ­ματος αποκάλυψαν οτι υπήρξαν αλλαγές στις διαπραγματευτικές θέσεις :
Its role of impartialarbiter' perhaps produced policy options in the middle ground betweenparties which could be of less benef it to the crcnmunity overall. Tto solve D:blinr s crrnmuting pnoblans r.rpuld require the Cornnrission.to attach lessenphasis to certain party views arxl tLris suggests that an effectivesolution to the problen required a higher degree of participation than that practised by the Ccnmission.
" η τεχνική διοίκηση είχε μια μακρά παράδοση συνεργασίας με τον εμπορικό σύλλογο και γνώριζε απο παλιότερη πείρα ότι η στάση του Συνδέσμου θα μπορούσε να είναι αποφασιστική για την τελική εφαρμογή 0 Εμπορικός Σύνδεσμος άλλαξε θέσεις γιατί γνώριζε πώς η τοπική αρχή ήταν αποφασισμένη να βάλει σε εφαρμογή το πρόγ­ραμμα αυτό και γιατί η πρόταση δεν'ήταν τόσο ευρέος φάσματος ούτε τόσο περιοριστική όσο είχε αρχικά υποτεθεί " (Δανική έκθεση, σ. 75).
In retrospect the researchers suggested that the succressful operationof the crcrnnission in the eyes of most parties was produced by a 'ha1oeffectr by whrich parties satisfied with their final reSnrt rryould e(presssatisfaction with all elsnents of its operation but nct the reverse. Thefinal retrnrt of the Ccrnmissionwas quickly accepted by political decisionmakers whereas earlier participation exercises had prrxluced deadlock.
88 τεύσεις για τις λεπτομέρειες των δρομολογίων, μεταξύ των οργα­νωτών των λεσχών - συλλόγων και των εργοδοτών ή των φορέων των συγκοινωνιών.
Negotiation involves the process by whrich tr^rcor more parties arguetheir case to a consensus vieupoint or to a position of deadlock.
Σε γενικές γραμμές, οι διαπραγματεύσεις δεν χαρακτηρίζονται απο το στοιχείο της σύγκρουσης καθώς όλες οι πλευρές είχαν τους ίδιους στόχους και ο ρόλος του συγκοινωνια­κού φορέα ως εμπειρογνώμονα είχε γίνει αποδεκτός.
It caninvolve parLies on an egual footing in joint decisiormaking or irnrolve situations where one or more of the parties has the Snwer to veto thedecision made by the group overall. llkre lrish report outlined the qcntext to consultation arrl ufrere the in which negotiation becqnes more preferable problens of negotiations increase: ttrrough ttre [roblan
Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι επηρεαζόμενες πλευρές επιδιώκουν να επηρεάσουν τον πολιτικό διάλογο μέσω διάφορων ανεπίσημων καναλιών.
Deeper forms of participation will be necessary for crenstraints increases, securing accepLance as the nuunberof violated or as üre level of trust diminishes.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι συγκοι­νωνιακές αλλαγές που εγκαινιάστηκαν απαιτούσαν μια πολιτική απόφαση πρίν την υλοποίηση τους.
Just short of this rejection expect region ttrere will be a dangerous zone, where thre ;nrties to manageard the irnzolvsnent but whrere the process is difficult chances of acceptance are lotd'
Ενώ σε μερικές περιπτώσεις οι πολιτικοί δεν φαίνονταν παρά να βάζουν απλώς την σφραγίδα στις προτάσεις και συστάσεις του προγραμματισμού (6), σε άλλες, ο πολιτικός θάλαμος γινόταν το βαρόμετρο της επιτυχίας ή αποτυχίας προγενέστερων διαβουλεύσεων (9).
The point at which negotiation occuned in the participation its success in reaching a consensus betr,,reen parties. In thrree cases ( 1 t'l4, 161 , ad hoc negotiations were initiated with decisiorrmakers by ccnntuter groups in ccnrbination with various of informal methrods ofinfluence.
Η πολιτική δια­μάχη παρουσίαζε έτσι στις ενδιαφερόμενες πλευρές ενα τελευ­ταίο βήμα απο το οποίο μπορούσαν να επηρεάσουν το θέμα, και συνήθως επρόκειτο για πλευρές που είχαν παραλειφθεί απο προ­γενέστερες ασκήσεις συμμετοχής.
Variation in the success of negotiations in these cases was areflection of the technical expertise available to ttre crcnunutergrot4)s, theneed to focus on channels of formal negotiation ard the official suS4nrt they receivecl for their rlemards. For exanple, in Ostia ( 14) r theconmuters' ccrnrnittee \das weII organised ard aware of the technicalfeasibility of their dsnands.
Οι περιπτώσεις έδειξαν ότι τα πολιτικά βήματα, απο την ίδια τους τη φύση, τείνουν να πολώνουν τις απόψεις και να δημιουργούν διαφορετικές παρατά­ξεις.
Threysuccessfulfy operated through a seriesof bi-partite negotiations with all relevant decisiormakirg bodies ardsecurerl thre assistance of the district c',ouncil in crcndrrcting negotiationsto win more finance for railway improvenents.
Στην Συγκοινωνιακή Μελέτη του Δουβλίνου (9), αυτό που κατά την άποψη ορισμένων πλευρών αποτελούσε μια όχι ικανο­ποιητική πρώιμη διαδικασία διαβουλεύσεων με την "δημόσια εξέταση" του προγράμματος αντισταθμίστηκε με εκτεταμένα λόμπυς των πολιτικών και με συμμετοχή στην ίδια τη συζήτηση.
In crrntrast, the citizensaction group in Ottana ( 1 6 ) successfully negotiated thre sq4nrt of theccr1mune for its dsnards for better pubtic transtrnrt yet gained only mirorconcessions, partly because of the tactical decision to proceed by informal
Οι υπεύθυνοι για τον προγραμματισμό θεώρησαν ότι στο περιορισμένο και πιθανότατα προκατειλημμένο βήμα της πολιτικής συζήτησης, οι πολιτικοί αδυνατούσαν να υιοθετήσουν μια σφαιρική άποψη.
(2) , thre established changes to the first strength of thre tralers enabled thsrr to negotiatephase of the tor,vnplan vürich benefitted them at the expense of ottrer parties.
Ετσι τα κριτή­ρια για τη λήψη των αποφάσεων απέκτησαν συναισθηματικό χαρακ­τήρα και κομματικό χαρακτήρα μάλλον, αντί να είναι (όπως πίστευαν οι προγραμματιστές) κριτήρια με τεχνική βάση.
Enplolners in scme cases occupied pouerfrrlnegotiatirg positions in local areas utrere particular work sites r,rrere dcminant (5' B, 15, 16).
Ηρθαν στην επιφάνεια οι"κοινές απόψεις" που οι διάφορες πλευρές είχαν η μια για την άλλη* μια προηγούμενη φάση διαβουλεύσεων που θα είχε ίσως καλύτερη πληροφόρηση, θα μπορούσε να είχε αποφύγει κάτι τέτοιο.
For exanple, in rural F?ance, employers were in astronger trnsition to argue for favourable transport crerriitions followinglocal gcvernment decisions to q:rnrnence'Versement TYansportt palnnents (5) ard in Morez (8) ' the anployers could negotiate changes in bus senrices
6.4 ΑΝΕΠΙΣΗΜΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΕΠΙΡΡΟΗΣ
I^/it'h Üre local transSnrt co-ordinator if dsnard was trDorly senzed.
Στο 'Ααλμπόργκ (2) και στο Χέρνινγκ (4) σημειώνονται φάσεις άσκησης ανεπίσημης επιρροής με τη μορφή αντίδρασης στη δυσαρέσκεια για τα προγράμματα της τοπικής αυτοδιοίκησης στο στάδιο της δημοσίευσης, και ήταν αποτελεσματικές γιατί επηρέασαν τις αρχές της ΤΑ κάνοντας τις να ζητήσουν τη συμμε­τοχή διάφορων πλευρών σε διαπραγματεύσεις για να λυθεί η διαμάχη.
In scme cases negotiating [Dwer $ras affected by the abil ity of oneparty to operate a veto in the decisiorrmaking process. In lücrthr Jutland(3), for e: < anple, decisions had to be agreed by a majority of mr:nicipal authorities' ard disagresnents betr.veenthe snaller and larger municitrnlities delayed ttre planning decision for a year.
Στις τρείς αυτές περιπτώσεις, το αποτέλεσμα ήταν να αραιώσει, να χαλαρώσει
In this case, houaaner,the pohrerof vetovüas not used fully as olnrators \,veresplit in their vieros arKl disorganised.Despite this' they did achieve more fanourable operatirg contracts.
90 η στρατηγική ενότητα του αρχικού προγράμματος στη προσπάθεια να ικανοποιηθούν όλες οι πλευρές.
Page 90
Στις μελέτες αυτές, οι δια­κινούμενοι δεν ήταν οργανωμένοι προκειμένου να ασκήσουν επιρ­ροή στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων.
An imSnrtant function of negotiation, in three cases, was the use ofr,rorking groq)s of decision-makers and affected parties at later
Στην Όστια, η επιτροπή των διακινούμενων διαπ­ραγματεύθηκε μέσα απο τα επίσημα κανάλια με τους υπεύθυνους για τη λήψη των αποφάσεων.
(2) , to thre traders and cycl ists in Herning ( 4 ) , ard to the crcnunutercrcnmittee in Ostia (14).
Στην Οττάνα, αντίθετα, οι αυθόρμη­τες διαμαρτυρίες των εργαζόμενων εξ αιτίας του επιπέδου των δημόσιων συγκοινωνιών οδήγησαν στην μετέπειτα οργάνωση τους μέσω των εργατικών συνδικάτων και την διατύπωση μιας δέσμης αιτημάτων.
Such rlast ditch' negotiations arose followirg trnriods of informal debate between parties vürere conflict was apparent. ardwhere it was felt that a formally crcnstituted working group may have defused conflict and attained a cornprcntise.
Οι αρχικές δια­μαρτυρίες των εργαζόμενων στην Οττάνα (16) είχαν το αποτέλεσ­μα να μεταδοθούν οι απόψεις τους και η όλη υπόθεση τους σε ένα ευρύτερο κοινό, πράγμα που ενδέχεται να ενίσχυσε την αλλη­λεγγύη και, έτσι, και την διαπραγματευτική δύναμη.
Earl ier negot.iation betrryeen parties may have been more ef fective ardavoided deadlock. Hcv,ever, throughout the negotiating phases, there was Iittle change of stance by any affected party; qmprcxnise occurred only onminor details rather than on strategic options.