natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιβάλλεται η διαπίστωση, όπο)ς προβάλλουν η Αυστριακή Κυβέρνηση και η Επιτροπή, ότι τέτοια διάταξη, μολονότι έχει εφαρμογή χοιρίς να ληφθεί υπόψη η ιθαγένεια το)ν ενδιαφερομένου εργαζομένων, είναι ικανή να θέσει σε μειονεκτική μοίρα, στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεο^ς, τα άτομα τα οποία άσκησαν το δικαίωμα τους περί ελεύθερης κυκλοφορίας το οποίο διασφαλίζει η Συνθήκη, ενώ η δυνατότητα των ατόμο^ν αυτών να πληρούν την απαίτηση υπαγο)γής στην κοινωνική ασφάλιση βάσει του ASVG είναι μικρότερη από εκείνην το: > ν εργαζομένου οι οποίοι παρέμειναν στην Αυστρία.
By its third question, the Oberster Gerichtshof is asking, essentially, whether Article 48(2) and 51 of the Treaty must be interpreted as precluding a provision such as Paragraph 234(2)(b) of the ASVG, read in conjunction with Paragraph 236(3) of the same law, which takes into consideration, for the purposes of prolongation of the reference period during which the qualifying period must have been completed in order for the right to a pension to be acquired, only those periods during which the insured received a disability benefit under a national accident insurance scheme, without providing for the possibility of prolonging the reference period where such a benefit has been paid under the legislation of another Member State. The national court also questions the compatibility of Article 9a of Regulation No 1408/71 with Articles 48(2) and 51 of the Treaty in so far as it expressly excludes taking into account, for the purposes of prolongation of the reference period under the legislation of a Member State, the periods during which industrial accident benefits have been paid under the legislation of another Member State.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ένα εργατικό ατύχημα που επήλθε στο έδαφος ενός κράτους μέλους, πριν την έναρξη ισχύος του κανονισμού 1408/71 σε άλλο κράτος μέλος υπό τη νομοθεσία του οποίου ζητούνται παροχές λόγο) ανικανότητας προς εργασία εξαιτίας του ατυχήματος αυτού, συνιστά «γεγονός» υπό την έννοια του άρθρου 94, παράγραφος 3, του εν λόγο) κανονισμού.
On the other hand, as regards, more specifically, the taking into account of the contingency in question in the main proceedings, that is to say, the accident at work which occurred in 1968 in Germany, it is necessary to apply the transitional provision contained in Article 94(3) of Regulation No 1408/71, which, by its nature, is intended to cover situations arising at a time when the Treaty was not yet applicable in the Member State in point.
Απόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εφαρμόσει ακέραιο το κοινοτικό δίκαιο και να προστατεύσει τα δικαιο')ματα που το κοινοτικό δίκαιο χορηγεί στους ιδιοΥτες, αφήνοντας εν ανάγκη ανεφάρμοστη κάθε διάταξη στο μέτρο που η εφαρμογή της, υπό τις συνθήκες της συγκεκριμένης υποθέσεοις, θα οδηγούσε σε αποτέλεσμα αντίθετο προς το κοινοτικό δίκαιο (βλ. απόφαση της 26ης Σεπτεμβρίου 2000, C-262/97, Engelbrecht, σκέψη 40).
The specific purpose of that provision, as already noted above, is to enable Regulation No 1408/71 to apply to the future effects of situations which came into being at a time when, by definition, freedom of movement for persons was not yet guaranteed in the relations between the Member State in point and the Member State in whose territory the specific situations which may be required to be taken into account arose.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
In those circumstances, the fact that Mr Duchon worked in Germany before the entry into force of the EEA Agreement or before the accession of the Republic of Austria to the European Union cannot, as such, preclude application of Article 94(3) of Regulation No 1408/71.
Με το δεύτερο ερώτημα του, το εθνικό δικαστήριο εροπά ουσιαστικά αν τα άρθρα 48, παράγραφος 2, και 51 της Συνθήκης, καθυ')ς και ο κανονισμός 1408/71, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική διάταξη, όπως εκείνη του άρθρου 235, παράγραφος 3, στοιχείο a, του ASVG, η οποία προβλέπει παρέκκλιση από την απαίτηση για περίοδο αναμονής ως προϋπόθεση θεμελιώσεως του
However, the application of the condition laid down in Paragraph 235(3) (a) of the ASVG to an accident at work which occurred before the date of entry into force of Regulation No 1408/71 in the Member State where the grant of an occupational disability pension is claimed is likely to render the benefit of Article 94(3) illusory where the national legislation itself does not
Δεύτερον, σε περίπτωση κατά την οποία, όπως συμβαίνει με την υπόθεση της κυρίας δίκης, η εθνική κανονιστική ρύθμιση εφαρμόζεται στη θεμελίοκτη συνταξιοδοτικού δικαΐίόματος λόγοι ανικανότητας προς εργασία που οφείλεται σε εργατικό ατύχημα το οποίο επήλθε πριν την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος του κανονισμού 1408/71 στο κράτος μέλος όπου ζητείται η χορήγηση της συντάξεως, επιβάλλεται να
In that regard, as the Austrian Government and the Commission point out, it already follows from the Court's caselaw that even if, formally, legislation of the type in question in the main proceedings applies without distinction as to nationality to all Community workers, who may accordingly, under the conditions which it lays down, benefit from the prolongation of the reference period, such legislation, in so far as it makes no provision for the possibility of prolongation of the reference period where events or circumstances, such as the payment of accident benefits, corresponding to those which enable the period to be prolonged occur in another Member State, is liable to have a much greater adverse effect on migrant workers, since they above all, particularly in the case of invalidity, tend to return to their countries of origin (see, to that effect, Case C-349/87 Paraschi, paragraph 24).
μέλους, ελλείψει ακριβώς κοινοτικού κανόνα που θα μπορούσε να διασφαλίσει τον συνυπολογισμό της περιόδου που προηγήθηκε της προαναφερθείσας ημερομηνίας.
That being so, Article 48(2) and 51 of the Treaty preclude national legislation which permits, in certain circumstances, the reference period to be prolonged, but does not provide for the possibility of a prolongation where events or circumstances corresponding to those which would enable it to be granted occur in another Member State (Paraschi, paragraph 27).
Επί του τρίτου ερωτήματος παρατηρηθεί ότι, αφενός, η εκκαθάριση δικαιώματος συντάξεως γεννηθέντος μετά την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ακόμη και με βάση γεγονός που επήλθε πριν την ημερομηνία αυτή, πρέπει να διενεργείται εκ μέρους των αυστριακών αρχών σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο και ειδικότερα σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης που αφορούν την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων.
For the same reasons as those given above, Article 9a of Regulation No 1408/71 must be declared invalid in so far as it expressly excludes the possibility of taking into account, for the purposes of prolongation of the reference period under the legislation of a Member State, periods during which industrial accident benefits have been paid under the legislation of another Member State.
Αφετέρου, όσον αφορά ειδικότερα τη λήψη υπόψη του επιδίκου στην κύρια δίκη γεγονότος, δηλαδή του εργατικού ατυχήματος που επήλθε το 1968 στη Γερμανία, πρέπει να τύχει εφαρμογής η μεταβατική διάταξη του άρθρου 94, παράγραφος 3, του κανονισμού 1408/71, η οποία προορίζεται, ως εκ της φύσεως της, να διέπει καταστάσεις γεννηθείσες σε χρόνο για τον οποίο ο εν λόγω κανονισμός δεν ετύγχανε ακόμα εφαρμογής στο οικείο κράτος μέλος.
As the Court has already held in its judgment in Case C-195/98 Österreichischer Gewerkschaftbund [2000], paragraph 55, the Act concerning the conditions of accession of the Republic of Austria, the Republic of Finland and the Kingdom of Sweden and the adjustments to the Treaties on which the European Union is founded contains no transitional provisions concerning the application of Article 48 of the Treaty.
Η διάταξη αυτή έχει ακριβώς ως σκοπό, όπως υπογραμμίστηκε ήδη ανωτέρω, να καθιστά εφικτή την εφαρμογή του κανονισμού 1408/71 στα μελλοντικά αποτελέσματα καταστάσεων γεννηθεισών σε χρόνο κατά τον οποίο, εξ ορισμού, η ελευθερία κυκλοφορίας των προσώπων δεν διασφαλιζόταν ακόμη στις σχέσεις μεταξύ του εν λόγω κράτους μέλους και εκείνου στο έδαφος του οποίου επήλθαν οι ειδικές και ενδεχομένως ληπτέες υπόψη καταστάσεις.
The provisions of that article must be considered to be immediately applicable and binding as regards the Republic of Austria as from the date of its accession to the European Union, that is to say 1 January 1995. Since that date, they may be relied on by migrant workers from any Member State and be applied to the present and future effects of situations arising before the accession of the Republic of Austria to the European Union.
Το εθνικό δικαστήριο διερωτάται επίσης ως προς τη συμβατότητα του άρθρου 9α του κανονισμού 1408/71 προς τα άρθρα 48, παράγραφος 2, και 51 της Συνθήκης στον βαθμό που αποκλείουν ρητά τη δυνατότητα συνυπολογισμού, για την παράταση της περιόδου αναφοράς βάσει της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους, των περιόδων κατά τις οποίες χορηγήθηκαν παροχές λόγω εργατικού ατυχήματος βάσει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους.
The Austrian Government argues however that Article 48(2) and 51 of the Treaty are not relevant for the purposes of the decision in the main proceedings. In so far as the industrial accident in question occurred before the entry in force of the EEA Agreement in Austria, the provisions of the Treaty are inapplicable ratione temporis to those proceedings.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, το ότι ο J. F.
In that respect, it must be pointed out that the case in the main proceedings does not concern the acquisition of a pension entitlement in
Σνναφώς, επιβάλλεται να παρατηρηθεί ότι η υπόθεση της κύριας δίκης δεν αφορά τη θεμελίοχτη συνταξιοδοτικού δικαιοιματος για περίοδο προγενέστερη της ενάρξεο)ς ισχύος της Συμφοονίας ΕΟΧ έναντι της Δημοκρατίας της Αυστρίας, αλλά αφορά τη θεμελάοση ενός τέτοιου δικαιώματος με ισχύ' από 1ης Ιανουαρίου 1998.
Artide 94(3) of Regulation No 1408/71, as amended and updated by Regulation No 118/97, read in conjunction with Article 48(2) of the EC Treaty (now, after amendment, Article 39(2) EC), must be interpreted as precluding a national provision such as Paragraph 235(3) (a) of the Allgemeines Sonalversicheningsgesetz, which provides an exception to the requirement of a qualifying period as a condition for the acquisition of the right to an occupational disability pension where that disability is the result of an accident at work — which occurred, in the case in point, before the date of entry into force of that regulation in the Member State concerned — only in the event that the victim had been insured compulsoruy or privately at the time of the accident under the legislation of that State, to the exclusion of the legislation of all other Member States.
Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, τα άρθρα 48, παράγραφος 2, και 51 της Συνθήκης εμποδίζουν εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, την παράταση της περιόδου αναφοράς, χο)ρίς ωστόσο να προβλέπει τη δυνατότητα παρατάσεο)ς όταν τα πραγματικά περιστατικά που αντιστοιχούν σε εκείνα βάσει το)ν οποΰυν καθίσταται δυνατή η παράταση λαμβάνουν χό)ρα σε άλλο κράτος μέλος (προπαρατεθείσα απόφαση Παράσχη, σκέψη 27).
Articles 48(2) and 51 of the EC Treaty (now, after amendment, Articles 39(2) and 42 EC) must be interpreted as meaning that they preclude a provision such as Paragraph 234(l)(2)(b) of the Allgemeines Sonalversicheningsgesetz, read in conjunction with Paragraph 236(3) ofthat law, which takes into account, for the purposes of prolongation of the reference period during which the qualifying period for the acquisition of the right to a pension must have been completed, only those periods during which the insured person received a disability pension under a national accident insurance scheme, without providing for the possibility of a prolongation ofthat period where a benefit of such a kind was paid under the legislation of another Member State.
Για τους ίδιους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω, επιβάλλεται να κριθεί άκυρο το άρθρο 9α του κανονισμού 1408/71 στον βαθμό που αποκλείει ρητά τη δυνατότητα συνυπολογισμού, για την παράταση της περιόδου αναφοράς βάσει της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους, Torv περιόδο)ν κατά τις οποίες χορηγήθηκαν παροχές λόγο) εργατικού ατυχήματος βάσει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους.
Article 9a of Regulation No 1408/71, as amended and updated by Regulation No 118/97, a provision which is incompatible with Articles 48(2) and 51 of the EC Treaty in so far as it excludes the possibility of taking into account, for the purposes of the prolongation of the reference period under the legislation of a Member State, the periods during which industrial accident benefits were paid under the legislation of another Member State, is invalid'
Η ίδια κυβέρνηση προσθέτει ότι οι μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 94 του κανονισμού 140871 δεν περιλαμβάνουν ακριβώς κανέναν κανόνα εξομοιώσε(ος, παρόμοιο με εκείνον του άρθρου 9α, που να διασφαλίζει την παράταση της περιόδου αναφοράς.
'(1) The situation of a national of a Member State who was employed prior to the accession of that State in another Member State, and sustained an accident there, falls within the scope of Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community where the person concerned applies for an occupational disability pension after the accession of the first Member State and the accident at work can have the effect of establishing entitlement to an occupational disability pension under the law of that State.
Αυτή η γενική διαπίστωση δεν αναιρείται από το γεγονός ότι το άρθρο 94 του κανονισμού 1408/71 δεν προβλέπει ρητά τη δυνατότητα συνυπολογισμού, για τη θεμελύοση του δικαιο')ματος παροχής δυνάμει της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους, το)ν περιόδων που διανύθηκαν σε άλλο κράτος μέλος πριν την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος του κανονισμού αυτού στο έδαφος του πρώτου κράτους και κατά τη διάρκεια των οποίων ορισμένες παροχές, όπως, εν προκείμενοι, παροχές λόγοι εργατικού ατυχήματος, χορηγήθηκαν στον ασφαλισμένο.
(2) Articles 39 and 42 EC preclude national rules under which an exception to the requirement of a qualifying period, as condition for entitlement to occupational disability pension resulting from an accident at work, applies only where the person suffering the accident was at the time of the accident insured compulsoruy or privately under the legislation of the Member State concerned.
*1) Η κατάσταση προσχώρηση ενός ατόμου, υπηκόου ενός κράτους μέλους το οποίο, πριν την του κράτους αυτού στην Ευρωπαϊκή Ενωση, άσκησε μισθωτή
(3) Articles 39 and 42 EC preclude national rules which permit a reference period to be prolonged by periods during which the person concerned was in receipt of a pension under the statutory accident
Τα άρθρα 48, παράγραφος 2, και 51 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως άρθρα 39, παράγραφος 2, ΕΚ και 42 ΕΚ) πρέπει να ερμηνενθούν νπό την έννοια ότι απαγορεύουν διάταξη όπως εκείνη του άρθρου 234, παράγραφος 1, σημείο 2, στοιχείο b, nm Allgemeines Sozialversicherungsgesetz, σε συνδυασμό προς το άρθρο 236, παράγραφος 3, του ίδιου αυτού νόμου, η οποία λαμβάνει υπόψη, για την παράταση της περιόδου αναφοράς κατά την οποία πρέπει να έχει διανυθεί η περίοδος αναμονής για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος μόνον τις περιόδους κατά τις οποίες ο ασφαλισμένος έλαβε παροχές αναπηρίας βάσει του εθνικού συστήματος ασφαλίσεως έναντι ατυχημάτων, χωρίς να προβλέπει τη δυνατότητα παρατάσεως της εν λόγω περιόδου όταν μια τέτοια παροχή χορηγήθηκε βάσει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους
Those questions were raised in appeal proceedings challenging the grant of an environmental licence by the Vehmassalon kansanterveystyön kuntayhtymän hallitus (Vehmassalo public-health municipal joint board, hereinafter 'the joint board') to a company, Palin Granit Oy (hereinafter 'Palin Granit'), to operate a granite quarry. Under Finnish law, the municipal authorities are not competent to grant an environmental licence for a landfill and, consequently, the outcome of the main proceedings depends on whether leftover stone resulting from stone quarrying is to be regarded as waste.
Το άρθρο 9α του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 118/95, το οποίο δεν συμβιβάζεται προς τα άρθρα 48, παράγραφος 2, και 51 της Συνθήκης ΕΚ στον βαθμό που αποκλείει ρητά τη δυνατότητα συνυπολογισμού, για την παράταση της περιόδου αναφοράς βάσει της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους των περιόδων κατά τις οποίες χορηγήθηκαν παροχές λόγω εργατικού ατυχήματος βάσει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους κρίνεται άκυρο.»
Seized by the Turan ja Porin lääninhallitus (Turku and Pori Provincial Administration), the Turun ja Porin lääninoikeus (Turku and Pori Administrative Court) held that the leftover stone was waste for the purposes of Law 1072/1993 and that its storage site was a landfill for the purposes of the Decision of the Council of Ministers on landfills (861/1997). The lääninoikeus, finding that, under Finnish law, the Lounais-Suomen ympäristökeskus (the regional environment centre of South-West Finland, hereinafter 'the environment centre') was the competent authority for the granting of environmental licences for landfills, set aside the joint board's decision on the ground that the joint board was not the competent authority.
Jacobs ανέπτυξε τυς προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέιιπτου τιιήιιατος της 22ας Νοεμβρίου 2001.
On 25 November 1994, Palin Granit applied to the joint board for an environmental licence for a granite quarry. That application included a
Πρότεινε οτο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
What relevance does it have that the leftover stone is harmless to human health and the environment?
Τα άρθρα 39 ΕΚ και 42 ΕΚ απαγορεύουν εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία επιτρέπει η περίοδος αναφοράς να παρατείνεται κατά τις περιόδους κατά τις οποίες το ενδιαφερόμενο άτομο ελάμβανε σύνταξη βάσει της υποχρεοιτικής ασφαλίσεως έναντι ατυχήματος στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, η οποία όμως δεν προβλέπει τη δυνατότητα παρατάσεοος αν το άτομο ελάμβανε σύνταξη βάσει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους.»
'Is leftover stone resulting from stone quarrying to be regarded as waste within the meaning of Article 1(a) of Council Directive 75/442/EEC of 15 July 1975 on waste, as amended by Council Directive 91/156/EEC of 18 March 1991, having regard to points (a) to (d) below?
Υποθ. C-9/00 Pulin Granit Oy και Vehmassalon kansanterveystyön kuntayhtymän hallitus Περιβάλλον και καταναλωτές
In the first subparagraph of Article 1(a) of Directive 75/442 waste is defined as 'any substance or object in the categories set out in Annex I which the holder discards or intends or is required to discard'.
Προδικαστική »Προσέγγιση των νομοθεσιών — Οδηγίες 75/442/'ΕΟΚ και 91/156/ΕΟΚ — Έννοια του αποβλήτου — Υπολείμματα παραγωγής — Αατομείο — Εναποθήκευση — Χρησιμοποίηση των αποβλήτων — Ανυπαρξία κινδύνων για την υγεία και το περιβάίλον — Δυνατότητα αξιοποιήσεως» (Έκτο τμήμα)
(b) What relevance does it have that the leftover stone is the same as regards its composition as the basic rock from which it has been quarried, and that it does not change its composition regardless of how long it is kept or how it is kept?
Με διάταξη της 31ης Δεκεμβρίου 1999, το Korkein hallinto-oikeus (ανώτατο διοικητικό δικαστήριο) υπέβαλε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, ένα κύριο προδικαστικό ερώτημα και τέσσερα επιμέρους εροπήματα ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί τοον στερεών αποβλήκον, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991.
The term 'discard' must be interpreted in light of the aim of Directive 75/442 which, according to its third recital, is the protection of human health and the environment against harmful effects caused by the collection, transport, treatment, storage and tipping of waste, and the aim of Article 174(2) EC, which provides that Community policy on the environment is to aim at a high level of protection and is to be based, in particular, on the precautionary principle and the principle that preventive action should be taken. It follows that the concept of waste
εναποθηκεύσεως τους είναι χώρος απορρίψεως αποβλήτων υπό την έννοια της αποφάσεως (861/1997) του Υπουργικού Συμβουλίου περί χώρων απορρίψεως αποβλήτων.
cannot be interpreted restrictively (see Joined Cases C-418/97 and C-419/97 ARCO Chemie Nederland and Others [2000], paragraphs 36 to 40).
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο προσφυγής κατά χορηγήσεως αδείας περιβαλλοντικών επιπτώσεων από τη Vehmassalon kansanterveystyön kuntayhtymän hallitus (υπηρεσία αρμόδια επί ζητημάτων υγείας της ενώσεως δήμων και κοινοτήτων της περιφέρειας του Vehmassalo, στο εξής: Δημοτική Υπηρεσία) στην εταιρία Palin Granit Oy (στο εξής: Palin Granit) για την εκμετάλλευση λατομείου γρανίτη.
second relevant criterion for determining whether or not that substance is waste for the purposes of Directive 75/442 is the degree of likelihood that that substance will be reused, without any further processing prior to its reuse. If, in addition to the mere possibility of reusing the substance, there is also a financial advantage to the holder in so doing, the likelihood of reuse is high.
Η διαφορά της κύριας δίκης
In such circumstances, the substance in question must no longer be regarded as a burden which its holder seeks to 'discard', but as a genuine product.
Αμφισβητώντας τον χαρακτηρισμό των θραυσμάτων πετρωμάτων ως αποβλήτων η εταιρία Palin Granit και η Δημοτική Υπηρεσία άσκησαν αναίρεση ενώπιον του Korkein hallinto-oikeus.
More specifically, the question whether a given substance is waste must be determined in the light of all the circumstances, regard being had to the aim of Directive 75/442 and the need to ensure that its effectiveness is not undermined (ARCO Chemie Nederland, paragraphs 73, 88 and 97).
Με τον τρόπο αυτό διακρίνονται από τα υποπροϊόντα μεταλλείων, που δεν θεωρούνται ως απόβλητα από την εθνική νομοθεσία και νομολογία, παρά τη βλαβερή τους φύση.
In the case at issue, the Finnish Government correctly points out that the only foreseeable reuses of leftover stone in its existing state, for example in embankment work or in the construction of harbours and breakwaters, necessitate, in most cases, potentially long-term storage operations which constitute a burden to the holder and are also potentially the cause of precisely the environmental pollution which Directive 75/442 seeks to reduce.
Επιπλέον, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του διατάγματος (1390/1993), περί αποβλήτων, τα συντιθέμενα από πετρώματα ακίνδυνα απόβλητα πουτυγχάνουν επεξεργασίας στον χώρο της εξορύξεως εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του νόμου (555/1981), περί των ορυκτών υλών, και όχι σ' εκείνο της κανονιστικής ρυθμίσεως περί αποβλήτων.
The reuse is therefore not certain and is only foreseeable in the longer term, with the result that the leftover stone can only be regarded as 'extraction residue' which its holder 'intends or is required to discard' within the meaning of Directive 75/442, and thus falls within the scope of head Q 11 of Annex I to that directive.
Στις 25 Νοεμβρίου 1994 η Palin Granit υπέβαλε στη Δημοτική Υπηρεσία αίτηση χορηγήσεως αδείας περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τη λειτουργία λατομείου γρανίτη.
The Court has already answered sub-question (d) in the course of considering the main question. The uncertainty surrounding the proposed uses of the leftover stone and the impossibility of reusing it in its entirely support the conclusion that all that stone, and not merely the stone which will not be reused, is to be regarded as waste.
Η αίτηση αυτή περιελάμβανε σχέδιο διαχειρίσεως των θραυσμάτων πετρωμάτων και έκανε λόγο για τη δυνατότητα αξιοποιήσεως τους με τη χρησιμοποίηση τους αντί για χαλίκια ή για την επαναδιαμόρφωση της επιφάνειας του λατομείου.
In the judgment in ARCO Chemie Nederland, the Court pointed out the importance of determining whether the substance is a production residue, that is to say, a product not in itself sought for a subsequent use.