natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επί του πρώτου σκέλους του προδικαστικού ερωτήματος, ως προς τη δυνατότητα εφαρμογής του αυστριακού πίνακα αμοιβών
The fact that the party which has been successful in a dispute and which has been represented by a lawyer established in another Member State cannot also obtain reimbursement, from the unsuccessful party, of the fees of the lawyer practising before the court seised and to whom the successful party has had recourse, on the ground that such costs are not regarded as being necessary, is liable to make the transfrontier provision by a lawyer of his services less attractive.
Το άρθρο 49 ΕΚ απαγορεύει τους περιορισμούς της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στο εσωτερικό της Κοινότητας.
The appointment of a lawyer practising before the court seised is thus a mandatory requirement resulting from harmonisation measures and for that reason falls outwith the will of the parties, as is evident from Paragraph 28(3) of the EuRAG, which provides that, in the absence of any contrary agreement between the parties, no contractual relationship is created between the national lawyer and the client.
Το άρθρο 50, τρίτο εδάφιο, ΕΚ προβλέπει ότι ο παρέχων υπηρεσία διασυνοριακώς δύναται να ασκήσει τη δραστηριότητα του στο κράτος όπου παρέχεται η υπηρεσία «με τους ίδιους όρους που το κράτος αυτό επιβάλλει στους δικούς του υπηκόους».
It cannot, however, be inferred from this mandatory requirement that the disadvantage resulting from the appointment of the lawyer practising before the court seised, that is to say, the additional associated costs, must be attributed, automatically and in every case, to the party which has had recourse to the lawyer established in another Member State, irrespective of whether that party has or has not been successful in the dispute.
Η διάταξη αυτή εξειδικεύθηκε, στον οικείο τομέα, με την οδηγία.
On the contrary, the obligation to have recourse to the services of a lawyer practising before the court seised means that the resulting costs will be necessary for the purposes of appropriate legal representation.
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής ορίζει ότι η δικαστική εκπροσώπηση πελάτου σε άλλο κράτος μέλος πρέπει να ασκείται «σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται για τους δικηγόρους, οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι σε αυτό το κράτος», αποκλειομένου «οποιουδήποτε όρου κατοικίας ή εγγραφής σε επαγγελματική οργάνωση του κράτους αυτού».
The general exclusion of these costs from the amount to be reimbursed by the unsuccessful party would penalise the successful party, with the effect that parties to legal proceedings would be strongly discouraged from having recourse to lawyers established in other Member States. The freedom of such lawyers to provide their services would thereby be obstructed and the harmonisation of the sector, as initiated by the Directive, adversely affected.
Επί του δευτέρου σκέλους του προδικαστικού ερωτήματος, όσον αφορά την απόδοση των πρόσθετων εξόδων εκ της αμοιβής δικηγόρου ασκούντος το λειτούργημα του παρά τω δικαστή ρ ίω που επελήφθη της υποθέσεως
the fees which would have resulted from representation by a lawyer established in that State the reimbursement, by an unsuccessful party in a dispute to the successful party, of costs in respect of the services provided by a lawyer established in another Member State.
Πράγματι, παρόμοια λύση ενδέχεται να έχει αποτρεπτικό αποτέλεσμα, δυνάμενο να επηρεάσει τη θέση των δικηγόρων από άλλα κράτη μέλη έναντι των ανταγωνιστών τους.
Article 49 EC and Directive 771249 must, however, be construed as precluding a judicial rule of a Member State which provides that the successful party to a dispute, in which that party has been represented by a lawyer established in another Member State, cannot recover from the unsuccessful party, in addition to the fees ofthat lawyer, lhe fees of a lawyerpractising before the court seised of the dispute who, under the national legislation in question, was required to work in conjunction with the first lawyer.'
Με το άρθρο 28 του EuRAG, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας έκανε χρήση αυτής της ευχέρειας.
Advocate General J. Mischo delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 18 September 2003.
Η κατά γενική αρχή εξαίρεση των εν λόγω εξόδων από τα δικαστικά έξοδα, τα οποία οφείλει να αποδώσει ο ηττηθείς διάδικος, συνιστά ποινή για τον νικήσαντα διάδικο, θα είχε δε ως αποτέλεσμα, ότι οι διάδικοι θα αποθαρρύνονταν εντόνως από το να προσφεύγουν στις υπηρεσίες δικηγόρων εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη. Επομένως, η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών από τους δικηγόρους αυτούς θα παρεμποδιζόταν, θα επηρεαζόταν δε η επιχειρούμενη με την οδηγία εναρμόνιση του τομέα.
Article 49 EC and Council Directive 77/249/EEC of 22 March 1977 to facilitate the effective exercise by lawyers of freedom to provide services should not be interpreted as precluding a national rule of case-law which limits the maximum amount recoverable by the successful party of the costs of the services provided by a lawyer established in a different Member State to the legal costs, including VAT, which would have been incurred in the case of representation by a lawyer established in the State where the proceedings took place.
«1) Τα άρθρα 49 ΕΚ και 50 ΕΚ καθώς και η οδηγία 77/2491ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1977, περί διευκολύνσεως της πραγματικής ασκήσεως της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών από δικηγόρους πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν αναβαίνει προς αυτά νομολογιακώς διαμορφωθείς κανόνας σε κράτος μέλος ο
Conversely, Article 49 EC and Directive 77/249/EEC do, in this case, require that the successful party should be able to recover the costs of a local lawyer where, under the legislation of the same Member State, the lawyer established in a different Member State was obliged to act in conjunction with such a lawyer.'
Ο γενικός εισαγγελέας J. Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 18ης Σεπτεμβρίου 2003.
By order of 1 February 2000, the Bundesgerichtshof (Federal Supreme Court) referred to the Court for a preliminary ruling EC four questions on the interpretation of Articles 15 and 19 of Council Regulation (EEC) No 1768/92 of 18 June 1992 concerning the creation of a supplementary protection certificate for medicinal products.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
The dispute in the main proceedings and the questions referred for a preliminary ruling
Το άρθρο 49 ΕΚ και η οδηγία 77/249/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1977, περί διευκολύνσεως της πραγματικής ασκήσεως της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών από δικηγόρους, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν αντιβαίνει προς αυτά νομολογιακώς διαμορφωθείς εθνικός κανόνας, ο οποίος προβλέπει ότι τα αποδοτέα προς τον νικήσαντα διάδικο δικαστικά έξοδα, για υπηρεσίες δικηγόρου εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος, δεν δύνανται να υπερβαίνουν το ποσόν των εξόδων, περιλαμβανομένου του φόρου προστιθέμενης αξίας, τα οποία θα είχαν προκύψει εάν ο διάδικος είχε εκπροσωπηθεί από δικηγόρο εγκατεστημένο στο κράτος μέλος όπου διεξήχθη η δίκη.
In Germany, by two decisions of the Bundesgesundheitsamt (Federal Office of Health) of 6 October 1989, Hassle obtained, in accordance with Directive 65/65, authorisations to market medicinal products having Omeprazol as their active ingredient. In France and Luxembourg, authorisations had already been granted in accordance with the same directive, one to Laboratoires Astra France and the other to Astra-Nobelpharma SA which both belong to the Hassle group, for medicinal products having that same active ingredient, on 15 April 1987 and 11 November 1987 respectively.
Υποθ. C-127/00 Hässle AB κατά Ratiopharm GmbH Προσέγγιση των νομοθεσιών
On 21 March 1988, that medicinal product was included in the list of proprietary medicinal products authorised for sale in Luxembourg.
προστασίας κυκλοφορίας ημερομηνίας
By decision of 10 November 1993, the Deutsches Patentamt issued it with the requisite certificate and fixed as its duration the period until 21 March 2003.
«Κανονισμός (ΕΟΚ) 1768/92 — Φάρμακα — Συμπληρωματικό πιστοποιητικό — Άρθρα 15 και 19 — Κύρος του άρθρου 19 — Έννοια της πρώτης άδειας στην αγορά της Κοινότητας — Έννομες συνέπειες της μη τηρήσεως της αναφοράς του άρθρου 19» (Έκτο τμήμα)
Ratiopharm brought an action before the Bundespatentgericht (Federal Patent Court) for a declaration of invalidity of that certificate on the ground that a first authorisation to place medicinal products having Omeprazol as their active ingredient on the market in the Community had already been granted before the relevant date which, for Germany, was 1 January 1988, in accordance with the second sentence of Article 19(1) of Regulation No 1768/92. The Bundespatentgericht upheld the application made by Ratiopharm and declared the certificate invalid.
Με διάταξη της 1ης Φεβρουαρίου 2000, το Bundesgerichtshof υπέβαλε τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 15 και 19 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1768/92 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα.
Hassle appealed that ruling before the Bundesgerichtshof, which decided to stay the proceedings and refer a number of questions to the Court of Justice for a preliminary ruling.
Το δίπλωμα αυτό, το οποίο ίσχυε, μεταξύ άλλων, για τη Γερμανία, χορηγήθηκε στην Hässle με ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος του την 3η Απριλίου 1979 και έπαψε να ισχύει στις 2 Απριλίου 1999, με τη λήξη της χρονικής του διάρκειας.
By its second question, which it is appropriate to examine first, the national court is asking whether Article 19 of Regulation No 1768/92 is invalid on the ground that it lays down different relevant dates for different Member States.
Στη Γερμανία, με δύο αποφάσεις της Bundesgesundheitsamt (ομοσπονδιακής υπηρεσίας υγείας), της 6ης Οκτωβρίου 1989, χορηγήθηκαν στην Hässle, σύμφωνα με την οδηγία 65/65, άδειες κυκλοφορίας για φάρμακα με δραστική ουσία την ομεπραζόλη. Στη Γαλλία και στο Λουξεμβούργο είχαν ήδη χορηγηθεί, σύμφωνα με την ίδια οδηγία, άδειας κυκλοφορίας για φάρμακα με την ίδια δραστική ουσία σε δύο εταιρίες του ομίλου Hässle, τη Laboratoires Astra France και την Astra-Nobelpharma SA, την 15η Απριλίου 1987 και την 1η Νοεμβρίου 1987, αντιστοίχως.
If, when Regulation No 1768/92 was adopted, all the Member States wished to protect innovation in the pharmaceutical industry by making it possible, by granting a certificate, to provide sufficient protection for holders of patents, enabling them to cover the investment put into the research (see, in that connection, the third recital of Regulation No 1768/92), a number of them wished to protect for a longer period the pursuit of other legitimate objectives concerning their public-health policies (see, in that regard, the 10th recital of that regulation) and, in particular, ensure the financial stability of their health system by supporting the generic medicinal product manufacturing industry.
Στο Λουξεμβούργο, για την πώληση φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων, πέραν της άδειας κυκλοφορίας που προβλέπει η οδηγία 65/65, απαιτείται περαιτέρω άδεια αφορώσα την τιμή, όταν αυτή υπερβαίνει τα 400 φράγκα Λουξεμβούργου (LUF).
It is in order to take account of those different criteria that Article 19 of Regulation No 1768/92 made transitional provision for different relevant dates.
Για τον λόγο αυτό, με έγγραφο της 8ης Δεκεμβρίου 1987, η Astra-Nobelpharma SA γνωστοποίησε στο αρμόδιο υπουργείο του Λουξεμβούργου ότι σκόπευε να θέσει σε κυκλοφορία φάρμακο με δραστική ουσία την ομεπραζόλη στην τιμή των 2 456 LUF (συσκευασία με 28 κάψουλες).
The setting of different relevant dates for different Member States thus appears to be justified insofar as each of those dates reflects the assessment made by each Member State in the light, in particular, of its health system, the organisation and financing of which varies from one Member State to the next.
Με απόφαση της 17ης Δεκεμβρίου 1987, που κοινοποιήθηκε στην Astra-Nobelpharma SA στις 31 Δεκεμβρίου 1987, το εν λόγω υπουργείο επέτρεψε την προταθείσα τιμή μειωμένη κατά 1,56 %.
It follows from the foregoing that the principle of equality of treatment was not infringed by that scheme.
Στις 21 Μαρτίου 1988 το φάρμακο αυτό περιελήφθη στον κατάλογο των φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων των οποίων η πώληση επιτρέπεται στο Λουξεμβούργο.
As for the obligation to provide reasons, the Court has previously held that, in the case of a measure of general application, the statement of reasons may be confined to indicating the general situation which led to its adoption, on the one hand, and the general objectives which it is intended to achieve, on the other.
Στη Γαλλία, στις 22 Νοεμβρίου 1989, το φάρμακο περιελήφθη στον κατάλογο των φαρμάκων η δαπάνη των οποίων αποδίδεται στους ασφαλισμένους.
Those conditions are fulfilled in the case of Regulation No 1768/92, the 10th recital of which states that a fair balance should also be struck with regard to the determination of the transitional arrangements.
Η Ratiopharm άσκησε προσφυγή ενώπιον του Bundespatentgericht (ομοσπονδιακού δικαστηρίου βιομηχανικής ιδιοκτησίας), με την οποία ζήτησε να κηρυχθεί άκυρο το πιστοποιητικό αυτό, για τον λόγο ότι δεν θα έπρεπε να έχει χορηγηθεί, καθόσον η πρώτη άδεια κυκλοφορίας στην αγορά της Κοινότητας για φάρμακα με δραστική ουσία την ομεπραζόλη είχε χορηγηθεί πριν από την ημερομηνία αναφοράς της
By the first part of its first question, the national court is asking whether the concept of 'first authorisation to place ... on the market', which appears in Article 19(1) of Regulation No 1768/92, refers solely to a marketing authorisation in accordance with Directive 65/65 or Council Directive 81/851/EEC of 28 September 1981 on the approximation of the laws of the Member States relating to veterinary medicinal products, or whether it may also include authorisations required under national legislation on the pricing of medicinal products, where they may only actually be marketed after agreement by the competent national authorities regarding the setting of the price of or the reimbursement for medicinal products.
1ης Ιανουαρίου 1988, η οποία ορίσθηκε για τη Γερμανία με το άρθρο 19, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/92.
In that connection, while the wording of Article 19(1) of Regulation No 1768/92 does not make it clear that the first marketing authorisation mentioned therein must be obtained in accordance with Directive 65/65, in the absence of an express reference to that directive, neither does that fact rule out such an interpretation.
Το Bundespatentgericht δέχθηκε το αίτημα της Ratiopharm και κήρυξε άκυρο το πιστοποιητικό.
It is, therefore, necessary to place that expression in its context and to interpret it in relation to the spirit and purpose of the provision in question.
Η Hässle άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Bundesgerichthof, το οποίο αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
First, neither Article 19 of Regulation No 1768/92, nor any other provision of that regulation, nor the recitals therein mentions, whether expressly or by implication, any authorisation other than that relating to provisions on medicinal products in accordance with Directive 65/65, and in particular no mention is made of any authorisation issued by the competent national authorities with regard to the fixing of prices or reimbursement for medicinal products.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
There is thus nothing to justify the words 'authorisation to place ... on the market' being interpreted differently depending on which provision of Regulation No 1768/92 they appear in.
Με το δεύτερο ερώτημα του, το οποίο πρέπει να εξεταστεί πρώτο, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν το άρθρο 19 του κανονισμού 1768/92 είναι ανίσχυρο για τον λόγο ότι προβλέπει διαφορετικές ημερομηνίες αναφοράς για τα διάφορα κράτη μέλη.
In particular, those words cannot be construed as having a different meaning according to whether they appear in Article 3 or Article 19, especially when it is apparent from Article 8(l)(a)(iv) and (c) that the marketing authorisation referred to in Article 3(b) may also be the first marketing authorisation in the Community.
Το άρθρο 19 του κανονισμού 1768/92 όρισε, προσωρινώς, διαφορετικές ημερομηνίες αναφοράς προκειμένου να ληφθούν υπόψη αυτές ακριβώς οι διαφορετικές εκτιμήσεις.
It follows therefrom that the 'first authorisation to place ... on the market ... in the Community', mentioned in, among others, Article 19(1) of Regulation No 1768/92, must, like the 'authorisation to place ... on the market' mentioned in Article 3 of that regulation, be a marketing authorisation issued in accordance with Directive 65/65.
Επομένως, ο καθορισμός διαφορετικών μεταξύ των κρατών μελών ημερομηνιών αναφοράς δικαιολογείται στο μέτρο κατά το οποίο καθεμία από τις ημερομηνίες αυτές αποτελεί έκφραση της εκτιμήσεως στην οποία προέβη κάθε κράτος μέλος σε σχέση, ιδίως, με το σύστημα του υγείας, η οργάνωση του οποίου αλλά και τα κονδύλια που διατίθενται γι' αυτό ποικίλλουν μεταξύ των κρατών μελών.
Secondly, contrary to Hassle's contention, even if the certificate does no more than compensate for the time which elapses between lodging the patent application and the issuing of a marketing authorisation in accordance with Directive 65/65, the protection conferred by that certificate, which extends that conferred by the patent, is not illusory.
Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι το καθεστώς αυτό δεν παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
Thirdly, that interpretation is the only one which can satisfy the requirements of legal certainty.
Οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται στην περίπτωση του κανονισμού 1768/92, του οποίου η δέκατη αιτιολογική σκέψη αναφέρει, ειδικότερα, ότι πρέπει, επίσης, να επικρατήσει η σωστή ισορροπία όσον αφορά τον καθορισμό του μεταβατικού καθεστώτος.
By the second part of its first question, the national court is essentially asking whether the words 'first authorisation to place ... on the market... in the Community' in Article 19(1) of Regulation No 1768/92 refer to the first marketing authorisation in the Member State in which the application was submitted or the first marketing authorisation in any of the Member States.
Επί τον πρώτον σκέλονς του πρώτον ερωτήματος
Since a literal interpretation of the words 'first authorisation to place ... on the market ... in the Community' in Article 19(1) of Regulation No 1768/92 does not provide an unequivocal answer to the question referred, it is thus necessary to place that expression in its context and to interpret it in relation to the purpose of the provision in question.
Συναφώς, παρά το γεγονός ότι η διατύπωση του άρθρου 19, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/92 δεν διευκρινίζει ότι η πρώτη άδεια κυκλοφορίας πρέπει να χορηγείται σύμφωνα με την οδηγία 65/65, δεδομένου ότι δεν παραπέμπει ρητώς στην οδηγία αυτή, εντούτοις, δεν επιτρέπει να αποκλειστεί μια τέτοια ερμηνεία.
Furthermore, the interpretation to the effect that the words 'first authorisation to place ... on the market ... in the Community' in Article 19(1) of Regulation No 1768/92 refer to the first marketing authorisation issued in any of the Member States of the Community is supported by the purpose of the abovementioned regulation, set out in the sixth recital thereof, which is that a uniform solution at Community level should be provided for.
Ως εκ τούτου, η έννοια αυτή επιβάλλεται να τοποθετηθεί στο οικείο πλαίσιο και να ερμηνευθεί κατά το πνεύμα και τον σκοπό της επίμαχης διατάξεως.
It follows that the words 'first authorisation to place ... on the market ... in the Community' in Article 19(1) of Regulation No 1768/92 refer to the first marketing authorisation granted in any of the Member States.
Ειδικότερα, όπως ορίζει το άρθρο του 2, στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1768/92 εμπίπτουν τα προϊόντα που προστατεύονται με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και για τα οποία, ως φάρμακα, προβλέπεται, πριν από την κυκλοφορία τους στην αγορά, διοικητική διαδικασία χορηγήσεως άδειας δυνάμει της οδηγίας 65/65.
By its third question, the national court is asking, in essence, whether a certificate which, contrary to Article 19 of Regulation No 1768/92, has been delivered where the first marketing authorisation in the Community was obtained prior to the relevant date fixed by that provision is invalid pursuant to Article 15 of that regulation or whether all that is necessary is to rectify the duration of its validity.
Συνεπώς, ουδόλως δικαιολογείται η άποψη ότι ο όρος «πρώτη άδεια κυκλοφορίας στην αγορά» ερμηνεύεται διαφορετικά αναλόγως της διατάξεως του κανονισμού 1768/92 στην οποία διαλαμβάνεται.
When a mistake has been committed regarding the date of the first marketing authorisation in the Community but that date is subsequent to the relevant date fixed in Article 19(1) of Regulation No 1768/92, so that the article is not infringed, it is necessary only to rectify the date of expiry of the certificate (see, in that connection, recital 17 and Article 17(2) of Regulation No 1610/96).
Εντεύθεν προκύπτει ότι η «πρώτη άδεια κυκλοφορίας στην αγορά» για την οποία κάνει λόγο, μεταξύ άλλων, το άρθρο 19, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/92 πρέπει, όπως και η «άδεια κυκλοφορίας στην αγορά» του άρθρου 3 του ίδιου κανονισμού 1768/92, να αποτελεί άδεια κυκλοφορίας χορηγηθείσα σύμφωνα με την οδηγία 65/65.
However, where a mistake has been committed regarding the date of the first marketing authorisation in the Community and it appears that that date is in point of fact prior to the relevant date fixed in Article 19(1) of Regulation No 1768/92, so that the article has been infringed, the certificate must be declared invalid pursuant to Article 15 of that regulation.
Τρίτον, η ερμηνεία αυτή είναι η μόνη που μπορεί να ικανοποιήσει την επιταγή περί ασφάλειας δικαίου.
That must be the outcome of non-compliance with the relevant date provided for in Article 19(1) of Regulation No 1768/92 even if it is not possible to infer from the wording or the origin of Article 15(1) of the aforementioned regulation that the list of grounds of invalidity of a certificate set out therein is not exhaustive.
Με το δεύτερο σκέλος του πρώτου ερωτήματος, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ' ουσίαν, αν ο όρος «πρώτη άδεια κυκλοφορίας στην αγορά της Κοινότητας» του άρθρου 19, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/92 αναφέρεται στην πρώτη άδεια κυκλοφορίας στο κράτος μέλος στο οποίο υποβλήθηκε αίτηση ή στην πρώτη άδεια κυκλοφορίας σε οποιοδήποτε κράτος μέλος.
Consideration of the second question referred has disclosed no factor capable of affecting the validity of Article 19 of Council Regulation (EEC) No 1768/92 of 18 June 1992 concerning the creation of a supplementary protection certificate for medicinal products.
Αν ο κανονισμός 1768/92 ερμηνευόταν υπό την έννοια ότι η πρώτη άδεια κυκλοφορίας εντός της Κοινότητας είναι η πρώτη άδεια κυκλοφορίας που χορηγείται για το κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση, η άδεια αυτή θα συγχεόταν κατά σύστημα με την άδεια κυκλοφορίας του άρθρου 3, στοιχεία β' και δ', του κανονισμού αυτού και δεν θα αποτελούσε, επομένως, πρόσθετη προϋπόθεση.
So far as concerns medicinal products for human use, the concept of 'first authorisation to place ... on the market... in the Community" in Article 19(1) of Regulation No 1768/92 refers solely to the first authorisation required under provisions on medicinal products, within the meaning of Council Directive 65/65/EEC of 26 January 1965 on the approximation of provisions laid down by law, regulation or administrative action relating to proprietary medicinal products, granted in any of the Member States, and does not therefore refer to authorisations required under legislation on pricing of or reimbursement for medicinal products.
Επομένως, ο όρος «πρώτη άδεια κυκλοφορίας στην αγορά της Κοινότητας» του άρθρου 19, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/92 αναφέρεται στην πρώτη άδεια κυκλοφορίας που χορηγήθηκε εντός οποιουδήποτε κράτους μέλους.
A supplementary protection certificate which, contrary to the requirements of Article 19 of Regulation No 1768/92, has been delivered where the first marketing authorisation in the Community was obtained prior to the relevant date fixed by that provision is invalid pursuant to Article 15 thereof.'
Επί του τρίτου ερωτήματος
Advocate General C. Stix-Hackl delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 26 February 2002.