natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το κίνητρο να προτιμήσει άλλες μορφές συμβάσεων καθίσταται ακόμα ισχυρότερο, καθόσον όσον αφορά τις συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχολήσεως δεν προβλέπεται ανάλογο καθεστώς κυρώσεων.
The incentive to conclude different forms of contract is greater still when fulltime employment contracts are not subject to the same penalties.
43 — Η συνάρτηση υπαιτιότητας και αρχής της αναλογικότητας παρατηρείται και στις εθνικές έννομες τάξεις.
43 — National legal systems also base the determination of the level of culpability on the principle of proportionality.
Στη Γαλλία, για παράδειγμα, το Conseil d’État εφαρμόζει την εν λόγω αρχή από την απόφαση Lebon (τμήμα, 9 Ιουνίου 1978, σ.
In France, for example, since the judgment in Lebon (Section, 9 June 1978, p.
245) στον έλεγχο του ύψους των διοικητικών κυρώσεων.
245), the Council of State has been applying the principle when reviewing the classification of administrative penalties.
Ο Ισπανός νομοθέτης επικύρωσε αυτή την πρακτική με το άρθρο 131 του νόμου 30 της 26ης Νοεμβρίου 1992, περί του νομικού καθεστώτος των δημοσίων διοικήσεων και της κοινής διοικητικής διαδικασίας [Régimen Jurídico de las Administraciones Pú blicas y del Procedimiento Administrativo Común], στον οποίο οι λόγοι κλιμακώσεως του βαθμού ευθύνης για την επιβολή διοικητικής κυρώσεως εκτίθενται υπό τον τίτλο «αρχή της αναλογικότητας».
The Spanish legislature sanctioned that practice in Article 131 of Law 30/1992 of 26 November 1992 on the Legal Provisions applicable to the Public Administrations and the Common Administrative Procedure, in which the grounds for adjusting punitive liability are set out under the heading ‘Principle of Proportionality’.
44 — Απόφαση της 12ης Ιουλίου 2001, C-262/99 (Συλλογή 2001, σ. I-5547).
44 — Case C-262/99 [2001] ECR I-5547.
45 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 44 απόφαση Λουλουδάκης, σκέψη 69: «[…] καίτοι οι επιταγές της καταστολής και της προλήψεως δικαιολογούν τη μέσω της εθνικής νομοθεσίας επιβολή αρκετά αυστηρών κυρώσεων, εντούτοις, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι κυρώσεις, καθοριζόμενες σύμφωνα με κανόνες όπως αυτοί που έχουν εφαρμογή στην υπόθεση της κύριας δίκης, μπορούν να αποδειχθούν δυσανάλογες και να αποτελέσουν εμπόδιο στην άσκηση της εν λόγω ελευθερίας, καθόσον προβλέπουν πρόστιμα κατ’ αποκοπήν καθοριζόμενα με βάση το μοναδικό κριτήριο του κυβισμού του οχήματος, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η παλαιότητά του, και πολλαπλό τέλος μέχρι και δεκαπλάσιο των σχετικών φορολογικών επιβαρύνσεων.
45 — Paragraph 69 of the Louloudakis judgment, cited in footnote 44, states: ‘… although overriding requirements of enforcement and prevention may justify national legislation setting penalties at a certain level of severity, it is nevertheless possible that penalties determined in accordance with rules such as those applicable in the main proceedings may prove to be disproportionate and constitute an obstacle to the said freedom, inasmuch as they include flatrate penalties fixed solely on the basis of the vehicle’s cubic capacity, without account being taken of the vehicle’s age, and increased duty which may be as much as 10 times the charges at issue.
Πράγματι, κύρωση στηριζόμενη αποκλειστικώς στο κριτήριο του κυβισμού μπορεί να είναι δυσανάλογη σε σχέση με τη σοβαρότητα της παραβάσεως, συνδυαζόμενη ιδίως με άλλη βαριά κύρωση επιβαλλόμενη για την ίδια παράβαση.
A penalty based on the sole criterion of cubic capacity could be disproportionate to the gravity of the infringement, in particular where it is associated with another heavy penalty, imposed in respect of the same infringement.
Το ίδιο ισχύει και για κύρωση ανερχόμενη στο πολλαπλάσιο των σχετικών φορολογικών επιβαρύνσεων, π.χ. στο δεκαπλάσιο αυτών».
The same could be true of a penalty amounting to a multiple of the charges at issue, for example 10 times such charges.’
Δεν πρέπει να λησμονείται ότι είναι σπάνιες οι περιπτώσεις στις οποίες το Δικαστήριο δέχθηκε κάποια μορφή αντικειμενικής ευθύνης στον τομέα των κυρώσεων.
It must be recalled that the Court has only very rarely allowed any form of strict liability in the field of penalties.
Στις περιπτώσεις αυτές, η νομοθεσία έθεσε ως προϋπόθεση την τήρηση από την έννομη τάξη των αρχών της αποτελεσματικότητας, της ισοδυναμίας και της αναλογικότητας.
In those cases, the Court stipulated that national law must respect the principles of effectiveness, equivalence and proportionality.
Εντούτοις, προτείνω στο Δικαστήριο να αποφανθεί ότι η επίλυση αυτού του ζητήματος επαφίεται στο Landesgericht Bozen.
However, I propose that the Court should leave the decision on that matter to the Landesgericht Bozen.
Ο αυτόματος χαρακτήρας της εξεταζόμενης κυρώσεως πρέπει να αξιολογηθεί στο πλαίσιο του ιταλικού συστήματος διοικητικών κυρώσεων συνολικώς εξεταζομένου.
The automatic nature of the penalty concerned must be analysed in the context of the Italian system of administrative penalties as a whole.
Παραβίαση του κοινοτικού δικαίου θα υπάρχει μόνον αν επιβεβαιωθεί η μη αναγνώριση ελαφρυντικών περιστάσεων όσον αφορά την υπαιτιότητα του αυτουργού της παραβάσεως.
Only if it is established that no corrective criteria are taken into account when determining the degree of culpability of the infringer will there be a contravention of Community law.
Το αιτούν δικαστήριο είναι καλύτερα απ’ ό,τι το Δικαστήριο σε θέση να προβεί σε συστηματικό έλεγχο ενός συγκεκριμένου τομέα της ιταλικής έννομης τάξεως.
The referring court is in a better position than the Court of Justice to conduct a systematic appraisal of a specific field of Italian law.
Η εναλλακτική λύση που προτείνω στο Landesgericht Bozen είναι απλή: αν, στην εθνική έννομη τάξη, οι κυρώσεις τις οποίες προβλέπει το ν.δ. 6/2000 δεν επιδέχονται αυξομειώσεων, υπάρχει παραβίαση της κοινοτικής αρχής της αναλογικότητας.
The solution which I suggest be provided to the Landesgericht Bozen is simple: if, under national law, there is no provision for any adjustment of the penalties set out in Legislative Decree 61/2000, there is an infringement of the Community principle of proportionality.
Γ — Οι διοικητικές υποχρεώσεις που προβλέπει το ν.δ.
C — The administrative obligations under Legislative Decree 61/2000 in the light of Directive 76/207
Τέλος, θα πρέπει να εξακριβωθεί αν υπάρχει παραβίαση της οδηγίας 76/207.
Finally, it is necessary to ascertain whether there has been an infringement of Directive 76/207.
Όπως προανέφερα, μεταξύ της οδηγίας αυτής και της οδηγίας 97/81 δεν υπάρχει σχέση γενικού προς ειδικό, συνεπώς είναι δυνατόν κάθε μία από τις δύο αυτές κανονιστικές πράξεις να ερμηνευθεί σε συνδυασμό με την άλλη.
I have already pointed out that there is no relationship of general rule to special rule between that directive and Directive 97/81, which means that the two provisions may be interpreted jointly.
Εφόσον διαπιστώθηκε ότι τα επίμαχα μέτρα δεν συνάδουν με την οδηγία 97/81, κρίνω ότι δεν συντρέχει λόγος να αναλύσω τις δυσχέρειες που γεννά το ν.δ.
Having established that the contested measures are incompatible with Directive 97/81, in my view, it is unnecessary to analyse the difficulties posed by Legislative Decree 61/2000 with regard to discrimination on grounds of sex.
6/2000 από απόψεως δυσμενών διακρίσεων λόγω φύλου.
However, I feel that some guidance in that connection will help the national court to adopt the correct decision.
Μολονότι η Ιταλική Κυβέρνηση δεν προσδιόρισε στις παρατηρήσεις της τα προβλήματα που δημιουργεί στην εθνική έννομη τάξη η οδηγία 76/207, η Επιτροπή αναφέρθηκε στο ζήτημα αυτό υποστηρίζοντας ότι οι διατάξεις της εν λόγω οδηγίας εκφεύγουν του πλαισίου της υπό κρίση διαφοράς.
Although the Italian Government does not refer in its written observations to the conflict between Directive 76/207 and national law, the Commission has made assertions in that connection, to the effect that the provisions of that directive are not applicable to the present proceedings.
Το κριτήριο της ισότητας που εισήχθη με την απόφαση Jenkins απαιτεί έλεγχο των πραγματικών περιστατικών τον οποίο το Δικαστήριο δεν είναι πάντα σε θέση να διενεργήσει.
The equality test introduced in Jenkins calls for a factual analysis which the Court is not always able to carry out.
Για τον λόγο αυτό, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι απόκειται στο εθνικό δικαστήριο να αξιολογήσει τα στοιχεία προκειμένου να διαπιστώσει την ύπαρξη διακρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών λαμβάνοντας υπόψη διάφορα στοιχεία, όπως οι στατιστικές τις οποίες εκπονούν
Accordingly, the Court stated that it is for the national court to evaluate the facts in order to determine whether there is discrimination between men and women, having regard to a number of factors, such as statistics drawn up by the
47 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 46 απόφαση Jenkins, σκέψεις 11 και 12.
47 — Judgment in Jenkins, cited in footnote 46, paragraphs 11 and 12.
Στις προπαρατεθείσες προτάσεις μου στην υπόθεση Ursula Voß, σημεία 32 έως 38, εκθέτω λεπτομερώς την εξέλιξη της νομολογίας στον τομέα των έμμεσων διακρίσεων λόγω φύλου.
In the opinion in Voß, points 32 to 38, I discussed in detail the development in caselaw of the principle of indirect discrimination based on sex.
Βλ., επίσης, Craig, P. & de Búrca, G., EU Law, 4η έκδοση, Oxford University Press, Οξφόρδη, 2007, σ. 886 έως 896. 48 — Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 46 απόφαση Jenkins, σκέψεις 13 και 14.
See also Craig, P. & de Búrca, G., EU Law, 4th edition, Oxford University Press, Oxford, 2007, pp. 886 to 896. 63. I do not share the Commission’s view.
46 — Απόφαση της 31ης Μαρτίου 1981, 96/80 (Συλλογή 1981, σ. 911).
48 — Judgment in Jenkins, paragraphs 13 and 14.
MICHAELER κ.λπ.
MICHAELER AND OTHERS appropriate and necessary and can be justified by objective factors unrelated to sex.’ 52 national employment authority or other equivalent data. 49
Δεδομένου ότι το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 97/80 εφαρμόζεται σε καταστάσεις που εισάγουν διακρίσεις απαγορευόμενες από την οδηγία 76/207, η νομολογία Jenkins ισχύει και εν προκειμένω.
Since Article 2(2) of Directive 97/80 governs discriminatory situations prohibited by Directive 76/207, the Jenkins caselaw must apply to the present case.
Σήμερα, οι έμμεσες διακρίσεις λόγω φύλου απαγορεύονται, ακριβώς όπως και οι άμεσες διακρίσεις.
In short, indirect discrimination on grounds of sex is currently prohibited to the same extent as direct discrimination.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 97/80/ΕΚ, της 15ης Δεκεμβρίου 1997 σχετικά με το βάρος απόδειξης σε περιπτώσεις διακριτικής μεταχείρισης λόγω φύλου 51, το οποίο μεταφέρει σε κανόνα δικαίου τη νομολογία Jenkins:
A particularly revealing example is Article 2(2) of Council Directive 97/80/EC of 15 December 1997 on the burden of proof in cases of discrimination based on sex, 51 which contains an expression of the Jenkins case-law:
«Για τους σκοπούς της αρχής της ίσης μεταχείρισης […], έμμεση διάκριση υφίσταται όταν μια διάταξη, ένα κριτήριο, ή μια πρακτική εκ πρώτης όψεως ουδέτερη/ο θίγει ένα σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ατόμων ενός φύλου, εκτός εάν αυτή η διάταξη, το κριτήριο ή η πρακτική είναι κατάλληλη/ο και αναγκαία/ο και μπορεί να δικαιολογηθεί από
‘For purposes of the principle of equal treatment … indirect discrimination shall exist where an apparently neutral provision, criterion or practice disadvantages a substantially higher proportion of the members of one sex unless that provision, criterion or practice is
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, δεν μένει παρά να παραπέμψω στα όσα ανωτέρω ανέπτυξα όσον αφορά τις διατάξεις της ιταλικής νομοθεσίας.
In those circumstances, it is merely necessary to refer to the analysis of the Italian provisions I carried out above.
Εκτός από αυτή την εκτίμηση, καλώ το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η θέσπιση νομοθετικών μέτρων που παρεμποδίζουν την προώθηση των συμβάσεων εργασίας μερικής απασχολήσεως μπορεί να αποτελεί και περιορισμό της προσβάσεως στην απασχόληση.
Following that assessment, I suggest that the Court should hold that the introduction of measures which impede the promotion of parttime work are liable to restrict access to employment.
Για τους λόγους που εκτέθηκαν στα σημεία 36 έως 60 των προτάσεών μου, τα επίμαχα εθνικά μέτρα αποθαρρύνουν της συμβάσεις εργασίας μερικής απασχολήσεως.
For the reasons set out in paragraphs 36 to 60 of this Opinion, the disputed national measures discourage the recruitment of parttime workers.
Για τους λόγους αυτούς, στο Landesgericht Bozen απόκειται να κρίνει αν από τα πραγματικά περιστατικά αποδεικνύεται η ύπαρξη διακρίσεως λόγω φύλου.
Having made that statement of the law, it is for the Landesgericht Bozen to determine whether the facts constitute evidence of discrimination on grounds of sex.
Αν από την αξιολόγηση αυτή προκύψει ότι το επίμαχο μέτρο πλήττει κατά σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό τις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες, θα πρόκειται για παράβαση της οδηγίας 76/207, και ειδικότερα του άρθρου 3.
If the result of that assessment shows that the measure affects a significantly higher percentage of women than men, the national court must find that there is an infringement of Directive 76/207, specifically Article 3 thereof.
50 — Η απόφαση Jenkins επικυρώθηκε μετά από λίγο χρόνο με την απόφαση της 13ης Μαΐου 1986, 170/84, Bilka-Kaufhaus (Συλλογή 1986, σ. 1607, σκέψη 29).
50 — The Court upheld the Jenkins caselaw shortly afterwards in the judgment in Case 170/84 Bilka [1986] ECR 1607, paragraph 29.
52 — Η οδηγία 2006/54 διηύρυνε την εν λόγω έννοια, ορίζοντας την έμμεση διάκριση ως κατάσταση κατά την οποία: «μια εκ πρώτης όψεως ουδέτερη διάταξη, κριτήριο ή πρακτική θέτει σε ιδιαίτερα μειονεκτική θέση πρόσωπα ενός φύλου σε σύγκριση με πρόσωπα του άλλου φύλου, εκτός αν αυτή η διάταξη, το κριτήριο ή η πρακτική δικαιολογείται αντικειμενικώς από νόμιμο στόχο και τα μέσα για την επίτευξη του εν λόγω στόχου είναι πρόσφορα και αναγκαία».
52 — That concept was refined in Directive 2006/54, which defines indirect discrimination as occurring ‘where an apparently neutral provision, criterion or practice would put persons of one sex at a particular disadvantage compared with persons of the other sex, unless that provision, criterion or practice is objectively justified by a legitimate aim, and the means of achieving that aim are appropriate and necessary’.
Από τη διατύπωση του νέου αυτού ορισμού προκύπτει ότι το ποσοτικό στοιχείο, με άλλα λόγια το σημαντικά υψηλότερο ποσοστό θιγομένων γυναικών απ’ ό,τι ανδρών, δεν είναι πλέον καθοριστικό και συντρέχει με άλλους παράγοντες.
It is clear from the wording of the new provision that the quantitative factor — that is, that the discrimination must affect a greater number of women than men — is no longer decisive and must be taken in conjunction with other criteria.
51 — ΕΕ 1998, L 14, σ. 6.
51 — OJ 1998 L 14, p. 6.
Βάσει των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το Landesgericht Bozen:
In the light of the foregoing considerations, I propose that the Court should reply to the question referred by the Landesgericht Bozen, declaring that:
«Οι ρήτρες 4 και 5 της συμφωνίαςπλαισίου για την εργασία μερικής απασχολήσεως που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και τη CES, και προσαρτάται στην οδηγία 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, έχουν την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική ρύθμιση που επιβάλλει να κοινοποιούνται στις αρμόδιες διοικητικές αρχές, εντός τριάντα ημερών από της συνάψεώς τους, αντίγραφα όλων των συναπτομένων συμβάσεων εργασίας μερικής απασχολήσεως.
Clauses 4 and 5 of the Framework Agreement on parttime work concluded by UNICE, CEEP and the ETUC, annexed to Council Directive 97/81/EC of 15 December 1997, must be interpreted as meaning that they preclude national legislation requiring that a copy of all parttime contracts be sent to the administrative authorities within 30 days of their conclusion.
Το άρθρο 3 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, έχει την έννοια ότι απαγορεύει εθνική νομοθετική ρύθμιση που επιβάλλει να κοινοποιούνται στις αρμόδιες διοικητικές αρχές, εντός τριάντα ημερών από της συνάψεώς τους, αντίγραφα όλων των συναπτομένων συμβάσεων εργασίας μερικής απασχολήσεως, εφόσον αποδεικνύεται ότι το μέτρο αφορά σημαντικά υψηλότερο αριθμό γυναικών απ’ ό,τι ανδρών.
Article 3 of Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions must be interpreted as meaning that it precludes national legislation requiring that a copy of all parttime contracts be sent to the administrative authorities within 30 days of their conclusion, where it is demonstrated that the measure affects a significantly higher percentage of women than men.
Στο εθνικό δικαστήριο απόκειται να κρίνει αν υφίστανται πραγματικά στοιχεία που αποδεικνύουν την ύπαρξη δυσμενούς διακρίσεως λόγω φύλου.»
It is for the national court to determine whether the facts constitute evidence of discrimination on grounds of sex.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 24ης Απριλίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Third Chamber)
Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-55/07 και C-56/07, με αντικείμενο αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Landesgericht Bozen (Ιταλία) με αποφάσεις της 22ας Νοεμβρίου 2006, οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο την 1η Φεβρουαρίου 2007, στο πλαίσιο των δικών
REFERENCES for a preliminary ruling under Article 234 EC from the Landesgericht Bozen (Italy), made by decisions of 22 November 2006, received at the Court of Justice on 1 February 2007, in the proceedings
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues, A. Ó Caoimh, P.
THE COURT (Third Chamber), composed of A. Rosas, President of the Chamber, J.N. Cunha Rodrigues, A. Ó Caoimh, P. Lindh (Rapporteur) and A. Arabadjiev, Judges,
Arabadjiev, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer γραμματέας: R.
Advocate General: D. Ruiz-Jarabo Colomer, Registrar: R. Grass, having regard to the written procedure, after considering the observations submitted on behalf of:
Kaufmann-Bühler, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 24ης Ιανουαρίου 2008,
— the Commission of the European Communities, by M. van Beek and I. Kaufmann-Bühler, acting as Agents, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 24 January 2008,
MICHAELER κ.λπ.
MICHAELER AND OTHERS gives the following
Οι αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορούν την ερμηνεία της οδηγίας 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνίαπλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και τη CES (ΕΕ 1998, L 14, σ.
The references for a preliminary ruling relate to the interpretation of Council Directive 97/81/EC of 15 December 1997 concerning the Framework Agreement on parttime work concluded by UNICE, CEEP and the ETUC (OJ 1998 L 14, p.
9) και την αρχή της ίσης μεταχείρισης μεταξύ ανδρών και γυναικών.
9) and the principle of equal treatment of men and women.
Η οδηγία 97/81 αποσκοπεί στην υλοποίηση της συμφωνίαςπλαισίου για την εργασία μερικής απασχόλησης, η οποία συνήφθη στις 6 Ιουνίου 1997 από τις διεπαγγελματικές οργανώσεις γενικού χαρακτήρα, ήτοι την Ένωση Συνομοσπονδιών Βιομηχανίας και Εργοδοτών της Ευρώπης (UNICE), το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίων Επιχειρήσεων (CEEP) και την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (CES), και η οποία περιέχεται στο παράρτημα της οδηγίας αυτής (στο εξής: συμφωνία-πλαίσιο).
The objective of Directive 97/81 is to implement the framework agreement on parttime work concluded on 6 June 1997 by the general crossindustry organisations, the Union of Industrial and Employers’ Confederations of Europe (UNICE), the European Centre of Enterprises with Public Participation (CEEP) and the European Trade Union Confederation (ETUC), annexed to that directive (the ‘framework agreement’).
Το πρώτο και το δεύτερο εδάφιο του προοιμίου της συμφωνίαςπλαισίου ορίζουν τα εξής:
The first and second paragraphs of the preamble to the framework agreement state:
Η εργασία μερικής απασχόλησης είχε σημαντική επίδραση στην απασχόληση κατά τα τελευταία χρόνια.
Parttime work has had an important impact on employment in recent years.
Για τον λόγο αυτό, τα συμβαλλόμενα μέρη της παρούσας συμφωνίας έδωσαν προτεραιότητα στην εν λόγω μορφή εργασίας.
For this reason, the parties to this agreement have given priority attention to this form of work.
Πρόθεση των συμβαλλομένων μερών είναι να εξετάσουν την ανάγκη σύναψης παρόμοιων συμφωνιών και για άλλες ευέλικτες μορφές εργασίας.
It is the intention of the parties to consider the need for similar agreements relating to other forms of flexible work.
Αναγνωρίζοντας την ποικιλομορφία της κατάστασης που ισχύει στα κράτη μέλη και αναγνωρίζοντας ότι η εργασία μερικής απασχόλησης αποτελεί μια μορφή απασχόλησης σε συγκεκριμένους τομείς και δραστηριότητες, η παρούσα συμφωνία θεσπίζει τις γενικές αρχές και ελάχιστες προδιαγραφές σχετικά με την εργασία μερικής απασχόλησης.
Recognising the diversity of situations in Member States and acknowledging that parttime work is a feature of employment in certain sectors and activities, this Agreement sets out the general principles and minimum requirements relating to parttime work.
Καταδεικνύει την ετοιμότητα των κοινωνικών εταίρων να θεσπίσουν ένα γενικό πλαίσιο για την εξάλειψη των διακρίσεων εις βάρος εργαζομένων με μερική απασχόληση και να υποστηρίξουν τη δημιουργία δυνατοτήτων εργασίας μερικής απασχόλησης, σε μια βάση που είναι αποδεκτή τόσο από τους εργοδότες όσο και από τους εργαζόμενους.»
It illustrates the willingness of the social partners to establish a general framework for the elimination of discrimination against parttime workers and to assist the development of opportunities for parttime working on a basis acceptable to employers and workers.’
Οι κρίσιμες για τις υπό κρίση υποθέσεις διατάξεις της συμφωνίαςπλαισίου είναι οι ακόλουθες:
The provisions of the framework agreement which are relevant to these proceedings are the following:
«Γενικές παρατηρήσεις
‘General considerations
Ρήτρα 1: Στόχος
Clause 1: Purpose
Στόχος της παρούσας συμφωνίαςπλαισίου είναι: α) η εξάλειψη των διακρίσεων εις βάρος των εργαζομένων μερικής απασχόλησης και η βελτίωση της ποιότητας της εργασίας με μερική απασχόληση· β) η προώθηση της εργασίας με μερική απασχόληση σε εθελοντική βάση και η συμβολή στην ευέλικτη οργάνωση του χρόνου εργασίας, κατά τρόπο που θα λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των εργοδοτών και των εργαζομένων.
(b) to facilitate the development of parttime work on a voluntary basis and to contribute to the flexible organisation of working time in a manner which takes into account the needs of employers and workers.
Ρήτρα 4: Αρχή της μη διάκρισης
Clause 4: Principle of nondiscrimination
Όσον αφορά τις συνθήκες απασχόλησης, οι εργαζόμενοι με μερική απασχόληση δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με τρόπο λιγότερο ευνοϊκό απ’ ό,τι οι συγκρίσιμοι εργαζόμενοι με πλήρη απασχόληση για τον λόγο και μόνον ότι εργάζονται με μερική απασχόληση, εκτός και αν η διαφορετική τους μεταχείριση δικαιολογείται από αντικειμενικούς λόγους.
In respect of employment conditions, parttime workers shall not be treated in a less favourable manner than comparable fulltime workers solely because they work part time unless different treatment is justified on objective grounds.
Οι λεπτομέρειες εφαρμογής της παρούσας ρήτρας ορίζονται από τα κράτη μέλη και/ή τους κοινωνικούς εταίρους, λαμβανομένης υπόψη της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και των εθνικών νομοθεσιών, συλλογικών συμβάσεων και πρακτικών.
The arrangements for the application of this clause shall be defined by the Member States and/or social partners, having regard to European legislation, national law, collective agreements and practice.