natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Βάσει των ανωτέρω, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής στο προδικαστικό ερώτημα:
In the light of the foregoing, I am of the view that the answer to the question referred to the Court should be:
Στην περίπτωση κατά την οποία εργαζόμενος που κατοικεί εκτός της Κοινότητας κατά τον χρόνο συμπληρώσεως του ορίου ηλικίας για τη συνταξιοδότησή του, το άρθρο 48 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1386/2001, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2001, πρέπει να εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο ως εάν ο εν λόγω εργαζόμενος κατοικούσε στο έδαφος της Κοινότητας.
‘Where a worker is resident outside the Community on the date on which he reaches pensionable age, Article 48 of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community, as amended by Regulation (EC) No 1386/2001 of the European Parliament and of the Council of 5 June 2001, should be applied in the same way as in a case where the worker concerned is resident in the territory of the Community.’
Στην υπόθεση C-331/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Rechtbank te Amsterdam (Κάτω Χώρες) με απόφαση της 27 Ιουλίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 31 Ιουλίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC, from the Rechtbank te Amsterdam (Netherlands), made by decision of 27 July 2006, received at the Court on 31 July 2006, in the proceedings
Mazák γραμματέας: M. Ferreira, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 2007, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: J. Mazák, Registrar: M. Ferreira, Principal Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 27 September 2007, after considering the observations submitted on behalf of:
— το Raad van Bestuur van de Sociale Verzekeringsbank, εκπροσωπούμενο από τους E. Pijnacker Hordijk και S. J. H. Evans, advocaten,
— the Raad van Bestuur van de Sociale Verzekeringsbank, by E. Pijnacker Hordijk and S.J.H. Evans, advocaten,
— η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών, εκπροσωπούμενη από την H. Sevenster,
— the Netherlands Government, by H. Sevenster, acting as Agent,
— η Ελληνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον Κ.
— the Greek Government, by K. Georgiadis, Z. Chatzipavlou and O. Patsopoulou, acting as Agents,
Kreuschitz και M. van Beek, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 16ης Ιανουαρίου 2008,
— the Commission of the European Communities, by V. Kreuschitz and M. van Beek, acting as Agents, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 16 January 2008
CHUCK εκδίδει την ακόλουθη
CHUCK gives the following
Η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 48 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Article 48 of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community (OJ, English Special Edition 1971 (II), p.
73), όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 631/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004 (ΕΕ L 100, σ.
416), as amended and updated by Regulation (EC) No 631/2004 of the European Parliament and of the Council of 31 March 2004 (OJ 2004 L 100, p.
1, στο εξής: κανονισμός 1408/71)
1); ‘Regulation No 1408/71’.
Το άρθρο 2 του κανονισμού 1408/71 προσδιορίζει τα πρόσωπα που καλύπτει και ορίζει στην παράγραφο 1:
Article 2 of Regulation No 1408/71 sets out the persons covered by that regulation and provides, in paragraph 1 thereof:
«Ο παρών κανονισμός ισχύει για εργαζόμενους που υπάγονται ή υπήχθησαν στην νομοθεσία ενός ή περισσοτέρων από τα κράτη μέλη και είναι υπήκοοι ενός από τα κράτη μέλη ή απάτριδες ή πρόσφυγες που κατοικούν στο έδαφος ενός κράτους μέλους, καθώς και για τα μέλη της οικογενείας τους και για τους επιζώντες τους.»
‘This Regulation shall apply to employed or selfemployed persons and to students who are or have been subject to the legislation of one or more Member States and who are nationals of one of the Member States or who are stateless persons or refugees residing within the territory of one of the Member States, as well as to the members of their families and their survivors.’
Κατά το άρθρο 10 του κανονισμού 1408/71 που φέρει τον τίτλο «Άρση της ρήτρας κατοικίας.
Under Article 10 of Regulation No 1408/71, headed ‘Waiving of residence clauses — Effect of compulsory insurance on reimbursement of contributions’:
Εκτός αν ο παρών κανονισμός προβλέπει άλλως, οι εις χρήμα παροχές αναπηρίας, γήρατος ή επιζώντων, οι συντάξεις εργατικών ατυχημάτων ή επαγγελματικής ασθενείας και τα επιδόματα θανάτου που αποκτώνται δυνάμει της νομοθεσίας ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών δεν δύνανται να υποστούν καμία μείωση, τροποποίηση, αναστολή, κατάργηση, κατάσχεση επειδή ο δικαιούχος κατοικεί στο έδαφος κράτους μέλους άλλου από εκείνο, όπου ευρίσκεται ο φορέας οφειλέτης.
Save as otherwise provided in this Regulation, invalidity, old-age or survivors’ cash benefits, pensions for accidents at work or occupational diseases and death grants acquired under the legislation of one or more Member States shall not be subject to any reduction, modification, suspension, withdrawal or confiscation by reason of the fact that the recipient resides in the territory of a Member State other than that in which the institution responsible for payment is situated.
Κατά το άρθρο 48 του κανονισμού 1408/71 που φέρει τον τίτλο «Περίοδοι ασφαλίσεως ή κατοικίας κατώτερες του έτους»:
Under Article 48 of Regulation No 1408/71, headed ‘Periods of insurance or of residence of less than one year’:
Παρά το άρθρο 46, παράγραφος 2, ο φορέας κράτους μέλους δεν υποχρεούται να χορηγεί παροχές δυνάμει χρονικών περιόδων οι οποίες έχουν πραγματοποιηθεί υπό τη νομοθεσία που εφαρμόζει και οι οποίες πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη στιγμή της επέλευσης του κινδύνου, σε περίπτωση που:
Notwithstanding Article 46(2), the institution of a Member State shall not be required to award benefits in respect of periods completed under the legislation it administers which are taken into account when the risk materialises, if:
— η διάρκεια των εν λόγω χρονικών περιόδων είναι μικρότερη του έτους, και
— the duration of the said periods does not amount to one year, and
Στην περίπτωση που η εφαρμογή της παραγράφου 1 θα είχε ως αποτέλεσμα να απαλλαγούν από τις υποχρεώσεις τους όλοι οι φορείς των ενδιαφερόμενων κρατών, οι παροχές χορηγούνται αποκλειστικά κατά τη νομοθεσία του τελευταίου από τα κράτη αυτά, οι προϋποθέσεις της οποίας πληρούνται, σαν να είχαν πραγματοποιηθεί όλες οι περίοδοι ασφαλίσεως και κατοικίας, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν και ελήφθησαν υπόψη σύμφωνα με το άρθρο 45, παράγραφοι 1 έως 4, υπό τη νομοθεσία του κράτους αυτού.»
If the effect of applying paragraph 1 would be to relieve all the institutions of the Member States concerned of their obligations, benefits shall be awarded exclusively under the legislation of the last of those States whose conditions are satisfied, as if all the periods of insurance and residence completed and taken into account in accordance with Article 45(1) to (4) had been completed under the legislation of that State.’
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού 1408/71 (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ.
Regulation (EEC) No 574/72 of the Council of 21 March 1972 laying down the procedure for implementing Regulation No 1408/71 (OJ, English Special Edition 1972 (I), p.
138, στο εξής: κανονισμός εφαρμογής) ορίζει στο άρθρο του 36, παράγραφος 3:
159; ‘the implementing regulation’), provides, in Article 36(3) thereof:
«Εφόσον ο αιτών κατοικεί στο έδαφος ενός κράτους που δεν είναι κράτος μέλος υποχρεούται να υποβάλει την αίτησή του στον αρμόδιο φορέα εκείνου από τα κράτη μέλη στη νομοθεσία του οποίου υπήγετο τελευταία ο μισθωτός ή μη μισθωτός.»
‘Where a claimant resides in the territory of a State which is not a Member State, he shall submit his claim [for old-age benefits] to the competent institution of that Member State to whose legislation the employed or selfemployed person was last subject.’
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, του νόμου περί ασφαλίσεως γήρατος (Algemene Ouderdomswet, στο εξής: AOW) ορίζει τα ακόλουθα:
Article 6(1) of the Law on old-age pensions (Algemene Ouderdomswet, ‘the AOW’) is worded as follows:
«Ασφαλισμένοι κατά την έννοια των διατάξεων αυτών είναι, a) οι κάτοικοι καθώς και, b) οι μη κάτοικοι που υπόκεινται στον φόρο εισοδήματος για επαγγελματική δραστηριότητα μισθωτού που άσκησαν στις Κάτω Χώρες και δεν έχουν συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας.»
(b) non-residents subject to income tax on salaried occupational activities carried out in the Netherlands, who are not yet 65.’
Κατά το άρθρο 7 του AOW:
Under Article 7 of the AOW:
CHUCK b) που, σύμφωνα με τον παρόντα νόμο, ήταν ασφαλισμένα κατά την περίοδο που άρχισε την ημερομηνία συμπληρώσεως του 15ου έτους της ηλικίας τους και έληξε την ημερομηνία συμπληρώσεως του 65ου έτους της ηλικίας τους.»
(b) who, in accordance with this law, were insured during the period from the date t h t h of their 15 birthday to the date of their 65 birthday inclusive are entitled to an old-age pension in accordance with the provisions of this law.’
Κατά τους εννιά μήνες μεταξύ αυτών των δύο περιόδων εργάστηκε στη Δανία όπου κατέβαλε εισφορές κοινωνικής ασφαλίσεως.
In the nine months between those two periods the applicant worked in Denmark, where he paid social security contributions.
Από 1ης Ιανουαρίου 1978, διαμένει στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Since 1 January 1978 he has been resident in the United States.
Όταν συμπλήρωσε το 65ο έτος της ηλικίας του υπέβαλε αίτηση για τη χορήγηση συντάξεως γήρατος στο SVB.
On reaching the age of 65, he submitted a claim for an old-age pension to the SVB.
Για τον υπολογισμό του ποσού της συντάξεως, το SVB δεν έλαβε υπόψη τις περιόδους ασφαλίσεως που είχε συμπληρώσει ο αιτών στη Δανία με την αιτιολογία ότι δεν κατοικούσε πλέον στο έδαφος κράτους μέλους και, κατά το SVB, δεν μπορούσε να επικαλεστεί το άρθρο 48 του κανονισμού 1408/71.
For the calculation of the amount of the pension the SVB did not take account of the periods of insurance completed in Denmark, on the ground that Mr Chuck no longer resided in a Member State and, according to the SVB, could not claim the benefit of Article 48 of Regulation No 1408/71.
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι σύμφωνα με το άρθρο 48 του κανονισμού 1408/71, οι περίοδοι ασφαλίσεως που συμπλήρωσε στη Δανία έπρεπε να ληφθούν υπόψη για τον υπολογισμό των περιόδων ασφαλίσεως.
He submits that, pursuant to Article 48 of Regulation No 1408/71, the periods of insurance completed in Denmark should have been taken into account in the calculation of periods of insurance.
Το γεγονός ότι δεν κατοικούσε πλέον στο έδαφος κράτους μέλους κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεώς του δεν εμποδίζει την εφαρμογή του άρθρου 48.
The fact that he was not resident in a Member State when he made his claim should not preclude the application of Article 48 of that regulation.
Στις 27 Ιουλίου 2006, το Rechtbank te Amsterdam ανέστειλε την ενώπιόν του διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
On 27 July 2006, the Rechtbank te Amsterdam decided to stay proceedings and to refer the following question to the Court of Justice for a preliminary ruling:
«Στην περίπτωση που ο εργαζόμενος κατοικεί εκτός Ευρωπαϊκής Κοινότητας κατά την ημερομηνία συμπληρώσεως συντάξιμης ηλικίας, έχει εφαρμογή το άρθρο 48 του κανονισμού 1408/71 κατά τον ίδιο τρόπο που θα εφαρμοζόταν αν ο εργαζόμενος αυτός κατοικούσε στο έδαφος της Κοινότητας;»
‘Where a worker is resident outside the [European] Community on the date on which he reaches pensionable age, should Article 48 of … Regulation [No 1408/71] be applied in the same way as in a case where the worker concerned is resident in the territory of the Community?’
Με το ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ρωτά, κατά τα ουσιώδη, αν το άρθρο 48, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71 υποχρεώνει τον αρμόδιο φορέα του τελευταίου κράτους μέλους στο οποίο κατοικούσε ο εργαζόμενος υπήκοος κράτους μέλους να λάβει υπόψη, για τον υπολογισμό της συντάξεως γήρατος του εργαζομένου που κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως εκκαθάρισης της συντάξεως αυτής κατοικεί σε τρίτο κράτος, τις περιόδους εργασίας που πραγματοποίησε σε άλλο κράτος μέλος υπό τους ίδιους όρους ως εάν ο εργαζόμενος κατοικούσε πάντα στο έδαφος της Κοινότητας.
By its question, the referring court asks, in essence, whether Article 48(2) of Regulation No 1408/71 requires the competent institution of the last Member State in which a worker who is a national of a Member State resided to take into account, in calculating the old-age pension of that worker, who, when he submits his pension claim, is resident in a nonMember State, of the periods worked in another Member State under the same conditions as if that worker was still resident in the territory of the Community.
Το SVB φρονεί ότι ο κανονισμός 1408/71 κατοχυρώνει τα δικαιώματα και τις παροχές μόνο στους εργαζόμενους που διακινούνται στο εσωτερικό της Κοινότητας ενώ από τη νομολογία του Δικαστηρίου δεν συνάγεται ότι οιοσδήποτε εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού μπορεί αυτομάτως να αντλήσει δικαιώματα από αυτόν.
The SVB submits that Regulation No 1408/71 guarantees rights and benefits only to workers moving within the Community and that it cannot be inferred from the Court’s caselaw that persons falling under the scope of the Regulation can automatically derive rights from it.
Το SVB προσθέτει ότι δεν υποχρεούται να εφαρμόσει τις διατάξεις του άρθρου 48 του κανονισμού αυτού σε αιτούντα που κατοικεί εκτός Κοινότητας παρά μόνον αν το σύνολο των παροχών μπορούσε να εξαχθεί βάσει του άρθρου 10 του ίδιου κανονισμού.
Furthermore, it would be required to apply Article 48 of that regulation in the case of a claimant who resided outside the Community only if the benefits to be aggregated were exportable on the basis of Article 10 of the Regulation.
Όμως η διάταξη αυτή προβλέπει τη δυνατότητα εξαγωγής συντάξεως μόνον προς άλλο κράτος μέλος.
It contends that Article 10 guarantees the exportability of a pension only to another Member State.
Το SVB υποστηρίζει εξάλλου ότι, δεδομένου ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν προβλέπει την εξαγωγή των παροχών αυτών, είναι κατά μείζονα λόγο αδύνατο να συναχθεί από το δίκαιο αυτό το δικαίωμα εξαγωγής του συνυπολογισμού των ασφαλιστικών περιόδων, βάσει του άρθρου 48, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71.
The SVB asserts, moreover, that since Community law does not provide for such benefits to be exported, it is a fortiori not possible to derive from it the right to export the aggregated periods of contribution on the basis of Article 48(2) of Regulation No 1408/71.
Το συμπέρασμα αυτό επιβεβαιώνεται από το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (EE L 166, σ. 1).
That conclusion is confirmed by Article 7 of Regulation (EC) No 883/2004 of the European Parliament and of the Council of 29 April 2004 on the coordination of social security systems (OJ 2004 L 166, p. 1).
Υπέρ της καταφατικής απάντησης στο προδικαστικό ερώτημα η Ολλανδική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι το άρθρο 42 ΕΚ θεσπίζει σύστημα που κατοχυρώνει τα δικαιώματα κοινωνικής ασφαλίσεως των εργαζομένων προκειμένου να ενθαρρύνει την ελεύθερη κυκλοφορία τους.
The Netherlands Government submits, by way of argument in favour of an answer in the affirmative to the question referred, that Article 42 EC provides for a system that guarantees workers’ social security rights in order to encourage their freedom of movement.
Προς τούτο, το εν λόγω άρθρο προβλέπει, αφενός, τον συνυπολογισμό όλων των περιόδων ασφαλίσεως για την κτήση και τη διατήρηση του δικαιώματος προς λήψη παροχής εκτός του εδάφους κάθε κράτους μέλους και, αφετέρου, την υποχρέωση καταβολής των παροχών σε ολόκληρο το έδαφος της Κοινότητας.
That article lays down, for that purpose, first, a system of aggregation of all insurance periods beyond the national territory of each Member State which applies to the acquisition and the retention of rights to benefits and, secondly, the obligation to pay benefits throughout the Community.
Επιπλέον, το άρθρο 36, παράγραφος 3, του κανονισμού εφαρμογής προβλέπει τη διαδικασία αιτήσεως της συντάξεως γήρατος για τα πρόσωπα που δεν κατοικούν σε κάποιο από τα κράτη μέλη.
Furthermore Article 36(3) of the implementing regulation lays down the procedure by which persons not resident in one of the Member States may claim an old-age pension.
Υπέρ της αρνητικής απάντησης στο προδικαστικό ερώτημα, η Ολλανδική Κυβέρνηση παρατηρεί ότι ο κανονισμός 1408/71 έχει ως στόχο να διευκολύνει την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων και των μελών των οικογενειών τους στο εσωτερικό της Κοινότητας, άποψη που επιβεβαιώνει το γράμμα του άρθρου 42 ΕΚ κατά το οποίο το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει την καταβολή των παροχών στα πρόσωπα που κατοικούν στις επικράτειες των κρατών μελών.
By way of argument in favour of an answer in the negative to that question, the Netherlands Government submits that Regulation No 1408/71 is designed to facilitate freedom of movement for workers and their families within the Community. That view is supported by the wording of Article 42 EC, which states that the Council of the European Union is to adopt such measures as are necessary to ensure payment of benefits to persons resident in the territories of Member States.
Τέλος, η Ολλανδική Κυβέρνηση υπογραμμίζει ότι, αν η σύνταξη γήρατος πρέπει να υπολογιστεί σύμφωνα με το άρθρο 48, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71, αυτό δε σημαίνει ότι μπορεί να εξαχθεί προς άλλο κράτος μέλος προκειμένου να πληρωθεί εκεί.
Lastly the Netherlands Government states that, if the old-age pension must be calculated in accordance with Article 48(2) of Regulation No 1408/71, this does not mean that it is exportable to a nonMember State to be paid there.
Ο κανονισμός δεν τέμνει το ερώτημα αυτό που εμπίπτει αποκλειστικά στην εθνική νομοθεσία.
That question is not addressed by that regulation and is exclusively subject to national legislation.
Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προτείνει την απάντηση ότι, όταν ο εργαζόμενος κατοικεί εκτός Κοινότητας κατά τον χρόνο συμπληρώσεως της ηλικίας συνταξιοδοτήσεως, το άρθρο 48 του κανονισμού 1408/71 πρέπει να εφαρμοστεί κατά τον ίδιο τρόπο όπως και αν ο εργαζόμενος κατοικούσε στο έδαφος της Κοινότητας.
The Commission of the European Communities proposes that the answer should be that, when a worker resides outside the Community at the time when he reaches the age of retirement, Article 48 of the Regulation must be applied in the same way as if the worker resided on the territory of the Community.
Κατά την άποψή της, το γεγονός ότι ο τόπος κατοικίας βρίσκεται εντός ή εκτός κοινοτικής επικράτειας δεν έχει καμία επιρροή στην εφαρμογή της διάταξης αυτής.
For the purpose of the application of that article it is not decisive whether the place of residence is within the Community or outside it.
Συναφώς, υποστηρίζει ότι από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι ο κανονισμός 1408/71 έχει ως αποκλειστικό στόχο να εξασφαλίσει τον συντονισμό μεταξύ των εθνικών συστημάτων.
In this connection, it submits that, under the Court’s caselaw, the sole objective of Regulation No 1408/71 is to ensure coordination between the national schemes.
Αφήνει συνεπώς να υπάρχουν διαφορετικά εθνικά συστήματα που προβλέπουν διαφορετικές οφειλές έναντι των διαφόρων εθνικών φορέων.
It thus allows different national schemes to continue to exist, giving rise to separate claims against different national social security institutions.
Επιπλέον, το καθοριστικό κριτήριο για την εφαρμογή των κανόνων αυτών είναι η σχέση μεταξύ του εργαζομένου και του συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως ενός συγκεκριμένου κράτους μέλους, στο οποίο υπήχθη επί συγκεκριμένη περίοδο χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο τόπος όπου άσκησε την επαγγελματική του δραστηριότητα.
Furthermore, it is evident that what matters for the application of those rules is the relationship between a worker and the social security system of a particular Member State under which he has been insured for a given period, rather than the place where an occupational activity is carried out.
Η Επιτροπή συνάγει εξ αυτού ότι η συλλογιστική του SVB αναιρεί μεγάλο μέρος των πρακτικών αποτελεσμάτων της αρχής του συνυπολογισμού που διατυπώνει ο κανονισμός 1408/71.
The Commission concludes that, if the SVB’s reasoning were to be followed, that would deprive the principle of aggregation provided for by Regulation No 1408/71 of much of its effectiveness.
Όμως, καμία διάταξη του κοινοτικού δικαίου δεν επιβάλλει να καταβάλλονται πράγματι οι κοινωνικές παροχές εντός τρίτων κρατών.
None the less, no provision of Community law requires social benefits actually to be paid in nonMember States.
Ο τρόπος καταβολής των παροχών αυτών εξακολουθεί να διέπεται από το εθνικό δίκαιο.
The detailed rules for the payment of those benefits continue to be governed by national law.
Η Ελληνική και η Ιταλική Κυβέρνηση συμμερίζονται κατά τα ουσιώδη την άποψη της Επιτροπής.
The Greek and Italian Governments essentially share the Commission’s view.
Η πρώτη εξ αυτών επισημαίνει επίσης τη σημασία του άρθρου 36 του κανονισμού εφαρμογής, που αφορά την περίπτωση του εργαζομένου ο οποίος δεν κατοικεί στο έδαφος της Κοινότητας κατά τον χρόνο αιτήσεως των παροχών.
The Greek Government also draws attention to the importance of Article 36 of the implementing regulation, which refers to the situation of a claimant who is not resident in the Community when he claims benefits.
Υπενθυμίζεται ότι το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι το άρθρο 51 της Συνθήκης ΕΟΚ (που έγινε άρθρο 51 της Συνθήκης ΕΚ και στη συνέχεια, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 42 ΕΚ) αφήνει ανέπαφες τις διαφορές μεταξύ των συστημάτων ασφαλίσεως των κρατών μελών και, κατά συνέπεια, και τις διαφορές ως προς τα δικαιώματα των προσώπων που εργάζονται σ’ αυτά (απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 1991, C-227/89, Rönfeldt, Συλλογή 1991, σ. Ι-323, σκέψη 12).
The Court has held that Article 51 of the EEC Treaty (subsequently Article 51 of the EC Treaty, and now, after amendment, Article 42 EC) leaves in being differences between the Member States’ social security schemes and, consequently, in the rights of persons working in the Member States (Case C-227/89 Rönfeldt [1991] ECR I-323, paragraph 12).
Ο κανονισμός 1408/71 δεν θεσπίζει κοινό σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως, αλλά αφήνει ανέπαφα τα διάφορα εθνικά συστήματα και έχει ως μοναδικό σκοπό να εξασφαλίσει τον συντονισμό μεταξύ τους (απόφαση της 5ης Ιουλίου 1988, 21/87, Borowitz, Συλλογή 1988, σ.
Regulation No 1408/71 does not set up a common scheme of social security, but allows different national social security schemes to exist and its sole objective is to ensure the coordination of those schemes (Case 21/87 Borowitz [1988] ECR 3715, paragraph 23).