natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επίσης, δεν θα είχαν συμψηφίσει με τον οφειλόμενο φόρο ορισμένες φορολογικές απαλλαγές, τις οποίες θα χρησιμοποιούσαν διαφορετικά ή θα μετέφεραν σε επόμενες χρήσεις, ούτε θα κατέβαλαν μερίσματα ώστε να τύχουν απαλλαγής λόγω αποδεκτής πολιτικής διανομής κερδών σε περιπτώσεις όπου η διανομή κερδών δεν ήταν συμφέρουσα από επιχειρηματικής απόψεως ή όπου ο όμιλος ετύγχανε δυσμενέστερης φορολογικής μεταχείρισης λόγω του χρόνου κατά τον οποίον έπρεπε, σύμφωνα με την οικεία νομοθεσία, να καταβληθούν τα μερίσματα, ώστε να ισχύσει η εν λόγω απαλλαγή.
Nor would they have deducted from their tax certain reliefs, which would thus have been available for other purposes or could have been carried forward, nor paid dividends for the purposes of obtaining the acceptable distribution policy exemption, since such payments were not in their commercial interest or since the timing of the payment required to meet the conditions laid down by the legislation on CFCs as regards that exemption exposed the group to less favourable tax treatment.
Τέλος, δεν θα είχαν προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες ούτε θα είχαν επιβαρυνθεί με τις δαπάνες που ήταν απαραίτητες για τη συμμόρφωσή τους προς τη νομοθεσία περί ΕΑΕ και δεν θα είχαν περιορίσει τις επιχειρηματικές δραστηριότητες των ΕΑΕ, ούτως ώστε να συμμορφωθούν προς την εν λόγω νομοθεσία.
They would not, finally, have undertaken the work or incurred the expenses necessary to comply with the legislation on CFCs and would not have restricted the business activities of the CFCs in compliance with that legislation.
Συναφώς, η Anglo American και η Cadbury Schweppes ζητούν από το αιτούν δικαστήριο επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων και/ή αποζημίωση για τις ζημίες που υπέστησαν λόγω των διατάξεων της νομοθεσίας περί ΕΑΕ και περί μερισμάτων, καθώς και απόδοση των δαπανών τους για συμμόρφωση προς τις εν λόγω διατάξεις.
In that regard, Anglo American and Cadbury Schweppes claim, before the national court, restitution of the sums wrongly paid and/or compensation for the losses resulting from the provisions of the legislation on CFCs and dividends, as well as the expenses incurred in complying with those provisions.
Αντικείμενο της προσφυγής της Prudential ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου είναι η φορολόγηση, στο όνομα ορισμένων ημεδαπών εταιριών του ομίλου, των μερισμάτων από αλλοδαπές εταιρίες, στις οποίες οι πρώτες κατέχουν συμμετοχές επενδυτικής φύσεως, οι οποίες αντιστοιχούν σε ποσοστά κατώτερα από το 10 % των δικαιωμάτων ψήφου, με συνέπεια οι εν λόγω ημεδαπές εταιρίες να μην υπόκεινται στη νομοθεσία περί ΕΑΕ.
Before the national court, Prudential’s claim deals with the taxation, in the hands of certain resident companies, of dividends received from nonresident companies, in which the former owned, for investment purposes, portfolio holdings representing less than 10% of the voting power, with the result that those resident companies were not subject to the legislation on CFCs.
Συναφώς, η Prudential ζητεί από το αιτούν δικαστήριο την επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και/ή αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη από τη φορολόγηση, κατ’ εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας του Ηνωμένου Βασιλείου περί μερισμάτων, των μερισμάτων από εταιρίες εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη και σε τρίτες χώρες.
In that regard, Prudential claims, before the national court, restitution of the sums wrongly paid and/or compensation for the loss resulting from the taxation, in application of the United Kingdom’s tax legislation on dividends, of dividends received from companies established in other Member States and third countries.
2) Απαγορεύουν τα άρθρα 43 ΕΚ, 49 ΕΚ ή 56 ΕΚ φορολογική νομοθεσία κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στο πλαίσιο της κύριας δίκης, δυνάμει της οποίας πριν την 1η Ιουλίου 1997: α) ορισμένα μερίσματα που ασφαλιστική εταιρία εγκατεστημένη σε κράτος μέλος εισέπραττε από εταιρία εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος (στο εξής: αλλοδαπή εταιρία) πλήττονταν με φόρο εταιριών, αλλά, β) η ημεδαπή ασφαλιστική εταιρία μπορούσε να επιλέξει να μην καταβάλλει φόρο εταιριών για τα μερίσματα που εισέπραττε από την εγκατεστημένη στο ίδιο κράτος μέλος εταιρία, με περαιτέρω συνέπεια η εταιρία αυτή να μη δύναται την πίστωση φόρου που άλλως θα δικαιούταν;
(2) Do Articles 43 EC, 49 EC or 56 EC preclude national tax legislation [in a Member State] such as that in issue in the main proceedings under which, prior to 1 July 1997:
3) Απαγορεύουν τα άρθρα 43 ΕΚ, 49 ΕΚ ή 56 ΕΚ φορολογική νομοθεσία κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, δυνάμει της οποίας: α) σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, η ημεδαπή εταιρία φορολογείται για τα κέρδη της ελεγχόμενης από αυτήν αλλοδαπής εταιρίας κατά τα διαλαμβανόμενα υπό το στοιχείο β΄ του πρώτου ερωτήματος, και
(3) Do Articles 43 EC, 49 EC or 56 EC preclude national tax legislation in a Member State such as that in issue in the main proceedings which:
THE TEST CLAIMANTS IN THE CFC AND DIVIDEND GROUP LITIGATION β) πρέπει να πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις οσάκις η ημεδαπή εταιρία δεν επικαλείται ή δεν δικαιούται να επικαλεστεί απαλλαγή με συνέπεια να καταβάλλει φόρο για τα κέρδη της ελεγχόμενης εταιρίας και γ) επιβάλλονται πρόσθετες προϋποθέσεις αν η ημεδαπή εταιρία ζητήσει απαλλαγή από τον φόρο αυτόν;
(b) imposes certain compliance requirements where the resident company does not seek or is not able to claim any exemption and pays tax in respect of the profits of that controlled company; and
4) Διαφοροποιείται η απάντηση στα τρία πρώτα ερωτήματα αν η ελεγχόμενη εταιρία (του πρώτου και του τρίτου ερωτήματος) ή η αλλοδαπή εταιρία (του δεύτερου ερωτήματος) είναι εγκατεστημένη σε τρίτη χώρα;
(4) Would the answer to Questions 1, 2 or 3 be different if the controlled company (in Questions 1 and 3) or the nonresident company (in Question 2) was resident in a third country?
5) Αν πριν τις 31 Δεκεμβρίου 1993 ένα κράτος μέλος είχε θεσπίσει διατάξεις όπως αυτές που περιγράφονται στα τρία πρώτα ερωτήματα, οι οποίες τροποποιήθηκαν μετά την ημερομηνία αυτή όπως περιγράφεται [στη απόφαση περί παραπομπής], και αν οι διατάξεις αυτές, όπως έχουν τροποποιηθεί, επιβάλλουν περιορισμούς αντίθετους στο άρθρο 56 ΕΚ, θεωρείται ότι οι περιορισμοί αυτοί δεν υφίσταντο στις 31 Δεκεμβρίου 1993 κατά την έννοια του άρθρου 57 ΕΚ;
(5) Where, prior to 31 December 1993, a Member State adopted the measures outlined in Questions 1, 2 and 3, and after that date amended those measures in the manner described in [the decision making the reference], and if those measures as amended constitute restrictions prohibited by Article 56 EC, are those restrictions to be taken to be restrictions which did not exist on the 31 December 1993 for the purposes of Article 57 EC?
6) Αν οποιαδήποτε από τις διατάξεις για τις οποίες γίνεται λόγος στα τρία πρώτα ερωτήματα αντιβαίνει στις προαναφερθείσες κοινοτικές διατάξεις και η ημεδαπή εταιρία και/ή η ελεγχόμενη εταιρία ομίλου προβάλλουν: α) αξίωση επιστροφής (ή αποκατάστασης της ζημίας που υπέστησαν λόγω καταβολής) του φόρου εταιριών, ο οποίος παρανόμως επιβλήθηκε στην ημεδαπή εταιρία υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στα τρία πρώτα ερωτήματα,
(6) In the event that any of the measures referred to in Questions 1, 2 and 3 are contrary to the Community provisions referred to, then in circumstances where the resident company and/or the controlled company make any of the following claims:
— αξιώσεις επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών ως συνέπεια και παρεπόμενο της παραβάσεως των ως άνω κοινοτικών διατάξεων ή
— a claim for repayment of sums unduly levied which arise as a consequence of, and adjunct to, the breach of the abovementioned Community provisions; or
— αξιώσεις αποζημίωσης, οπότε θα πρέπει να συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τέθηκαν με την απόφαση [της 5ης Μαρτίου 1996, C-46/93 και C 48/93, Brasserie du pêcheur και Factortame, Συλλογή 1996, σ. Ι-1029], ή
— a claim for compensation or damages such that the conditions set out in Joined Cases C-46/93 and C-48/93 Brasserie du Pêcheur and Factortame [[1996] ECR I-1029] must be satisfied; or
— αξιώσεις καταβολής ποσού αντίστοιχου προς πλεονέκτημα που παρανόμως στερήθηκε ο δικαιούχος;
(7) In the event that the answer to any part of Question 6 is that the claim is a claim for payment of an amount representing a benefit unduly denied:
8) Διαφοροποιείται η απάντηση στα ερωτήματα αυτά αν, δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, οι αξιώσεις για τις οποίες γίνεται λόγος στο έκτο ερώτημα υποβάλλονται ως αξιώσεις επιστροφής ή αν υποβάλλονται (ή πρέπει να υποβληθούν) ως αξιώσεις αποζημίωσης;
(8) Does it make any difference whether as a matter of domestic law the claims referred to in Question 6 are brought as restitutionary claims or are brought, or have to be brought, as claims for damages?
9) Ποιες οδηγίες, εφόσον απαιτούνται, κρίνει το Δικαστήριο ότι πρέπει να δώσει στο πλαίσιο της κρινόμενης υποθέσεως και ποιες περιστάσεις πρέπει να λάβει υπόψη του το εθνικό δικαστήριο για να αποφανθεί αν υφίσταται αρκούντως σοβαρή παράβαση κατά την έννοια της [προπαρατεθείσας αποφάσεως Brasserie
(9) What guidance, if any, does the Court of Justice think it appropriate to provide in the present cases as to which circumstances the national court ought to take into consideration when it comes to determine whether there is a sufficiently serious breach within the meaning of the judgment in … Brasserie du Pêcheur
10) Μπορεί καταρχήν να υφίσταται άμεση αιτιώδης συνάφεια (κατά την έννοια της [προπαρατεθείσας αποφάσεως Brasserie du pêcheur και Factortame]) μεταξύ της παραβάσεως των άρθρων 43 ΕΚ, 49 ΕΚ και 56 ΕΚ και των ζημιών που αναφέρονται υπό τα στοιχεία α΄ έως δ΄ του έκτου ερωτήματος και για τις οποίες προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οφείλονται στην παράβαση αυτή; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποιες οδηγίες κρίνει το Δικαστήριο ότι πρέπει να δώσει σχετικά με τις περιστάσεις που το εθνικό δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη του για να κρίνει αν υφίσταται τέτοια αιτιώδης συνάφεια;
(10) As a matter of principle, can there be a direct causal link (within the meaning of the judgment in … Brasserie du Pêcheur and Factortame) between any breach of Articles 43 EC, 49 EC and 56 EC and the losses falling into the categories identified in Question 6(a) to (d) above that are claimed to flow from it? If so, what guidance, if any, does the Court of Justice think it appropriate to provide as to the circumstances which the national court should take into account in determining whether such a direct causal link exists?
11) Δύναται το εθνικό δικαστήριο, για τον προσδιορισμό της ζημίας για την οποία μπορεί να ζητηθεί αποζημίωση, να εξετάσει αν τα θιγόμενα πρόσωπα επέδειξαν εύλογη επιμέλεια προκειμένου να αποφύγουν ή να περιορίσουν τη ζημία τους, ιδίως με την άσκηση ενδίκων βοηθημάτων ούτως ώστε να διαπιστωθεί ότι η εφαρμογή των διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας δεν συνεπάγεται (λόγω εφαρμογής [ΣΑΔΦ]) την επιβολή των υποχρεώσεων για τις οποίες γίνεται λόγος στα τρία πρώτα ερωτήματα;
(11) In determining the loss or damage for which reparation may be granted, is it open to the national court to have regard to the question of whether injured persons showed reasonable diligence in order to avoid or limit their loss, in particular by availing themselves of legal remedies which could have established that the national provisions did not (by reason of the application of [DTCs]) have the effect of imposing the obligations set out in Questions 1, 2 and 3 above?
12) Επηρεάζεται η απάντηση στο ενδέκατο ερώτημα αν ληφθεί υπόψη η πεποίθηση των διαδίκων σχετικά με ποια θα ήταν η επιρροή της εφαρμογής [ΣΑΔΦ] κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα;»
(12) Is the answer to Question 11 above affected by the beliefs of the parties at the relevant times as to the effect of the [DTCs]?’
Δεδομένου ότι στην υπό κρίση υπόθεση τέθηκαν ερμηνευτικά ζητήματα ανάλογα προς αυτά που εξετάστηκαν στο πλαίσιο των υποθέσεων επί των οποίων εκδόθηκαν, εκ των υστέρων, οι αποφάσεις της 12ης Σεπτεμβρίου 2006, C-196/04, Cadbury Schweppes και Cadbury Schweppes Overseas (Συλλογή 2006, σ. I-7995), της 12ης
Since, in the present case, questions of interpretation similar to those covered by the questions referred for a preliminary ruling in the cases which, in due course, gave rise to the judgments in Case C-196/04 Cadbury Schweppes and Cadbury Schweppes Overseas [2006] ECR I-7995; Case C-374/04 Test Claimants in Class IV of the ACT
Οι προπαρατεθείσες αποφάσεις Cadbury Schweppes και Cadbury Schweppes Overseas, Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, Test Claimants in the FII Group Litigation και Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation διαβιβάστηκαν στο αιτούν δικαστήριο με έγγραφο της 3ης Απριλίου 2007, προκειμένου αυτό να ενημερώσει το Δικαστήριο αν, υπό το πρίσμα των εν λόγω αποφάσεων, εμμένει στην αίτησή του εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως.
The above-cited judgments in Cadbury Schweppes and Cadbury Schweppes Overseas, Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation, Test Claimants in the FII Group Litigation and Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation were communicated to the referring court by letter of 3 April 2007, so that it could inform the Court whether, in the light of those judgments, it wished to maintain its reference for a preliminary ruling.
Με έγγραφο της 12ης Ιουνίου 2007, το αιτούν δικαστήριο ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι εμμένει στην αίτησή του.
By letter of 12 June 2007, the referring court informed the Court that it was maintaining its reference.
Δυνάμει του άρθρου 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, όταν ερώτημα που υποβάλλεται με αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως ταυτίζεται με ερώτημα επί του οποίου το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί ή όταν η απάντηση σε τέτοιο ερώτημα μπορεί να συναχθεί σαφώς από τη νομολογία, το Δικαστήριο, αφού ακούσει τον γενικό εισαγγελέα, μπορεί οποτεδήποτε να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη.
Under the first subparagraph of Article 104(3) of the Rules of Procedure, where a question referred to the Court for a preliminary ruling is identical to a question on which the Court has already ruled, or where the answer to such a question may be clearly deduced from existing caselaw, the Court may, after hearing the Advocate General, at any time give its decision by reasoned order.
Με το πρώτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ’ ουσίαν αν τα άρθρα 43 ΕΚ ή 56 ΕΚ απαγορεύουν νομοθετικές διατάξεις κράτους μέλους δυνάμει των οποίων απαλλάσσονται από τον φόρο εταιριών τα μερίσματα που εισπράττει μια ημεδαπή εταιρία από άλλη ημεδαπή εταιρία (στο εξής: μερίσματα ημεδαπής προέλευσης), ενώ επιβάλλεται τέτοιος φόρος στα μερίσματα που λαμβάνει η ημεδαπή εταιρία από αλλοδαπή (στο εξής: μερίσματα αλλοδαπής προέλευσης), ιδίως όταν πρόκειται για αλλοδαπή εταιρία ελεγχόμενη από την ημεδαπή, και, παράλληλα, παρέχεται δυνατότητα συμψηφισμού οποιουδήποτε φόρου παρακρατήθηκε στην πηγή στο κράτος εγκατάστασης της διανέμουσας εταιρίας, καθώς και, εφόσον η δικαιούχος των μερισμάτων ημεδαπή εταιρία κατέχει, άμεσα ή έμμεσα, τουλάχιστον το 10 % των δικαιωμάτων ψήφου στη διανέμουσα εταιρία, δυνατότητα συμψηφισμού του φόρου εταιριών επί των κερδών της διανέμουσας εταιρίας, ο οποίος αναλογεί στα διανεμηθέντα μερίσματα.
By its first question, the national court is asking, in essence, whether Articles 43 EC and 56 EC preclude legislation of a Member State which exempts from corporation tax dividends received by a resident company from a company which is also resident in that State (‘nationally-sourced dividends’), when it imposes that tax on dividends received by a resident company from a company which is not resident in that State (‘foreign-sourced dividends’), particularly if it is a nonresident company controlled by that resident company, while granting relief for all withholding tax levied in the State in which the company making the distribution is resident and, where the resident company receiving the dividends holds, directly or indirectly, not less than 10% of the voting power in the company making the distribution, relief against corporation tax paid by the company making the distribution on the profits underlying the dividends distributed.
Διαπιστώνεται ότι το Δικαστήριο έχει εξετάσει το ζήτημα αυτό με την προπαρατεθείσα απόφαση Test Claimants in the FII Group Litigation και, επομένως, η απάντηση που έδωσε με την απόφαση αυτή μπορεί κάλλιστα να δοθεί στο πρώτο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου στην υπό κρίση υπόθεση.
The Court has already examined that question in Test Claimants in the FII Group Litigation, cited above. Consequently, the reply given by the Court in that judgment is fully applicable to the first question referred by the national court in this case.
Με την απόφαση αυτή, το Δικαστήριο έκρινε ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει, καταρχήν, σε κράτος μέλος να εφαρμόζει, προς αποφυγή της αλλεπάλληλης φορολόγησης των διανεμόμενων σε ημεδαπή εταιρία μερισμάτων, κανόνες δυνάμει των οποίων τα μερίσματα αυτά απαλλάσσονται από τον φόρο εφόσον καταβάλλονται από ημεδαπή εταιρία, και σύστημα συμψηφισμού, εφόσον τα μερίσματα καταβάλλονται από αλλοδαπή εταιρία (προπαρατεθείσα απόφαση Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 48).
In that judgment, the Court observed that Community law does not, in principle, prohibit a Member State from avoiding the imposition of a series of charges to tax on dividends received by a resident company by applying rules which exempt those dividends from tax when they are paid by a resident company, while preventing, through an imputation system, those dividends from being liable to a series of charges to tax when they are paid by a nonresident company (Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 48).
Όσον αφορά, πρώτον, τα μερίσματα που εισπράττει ημεδαπή εταιρία από αλλοδαπή, στην οποία κατέχει ποσοστό συμμετοχής που της επιτρέπει να ασκεί αποφασιστική επιρροή στις αποφάσεις της εταιρίας και να καθορίζει τις δραστηριότητές της, το Δικαστήριο έκρινε ότι η εφαρμογή συστήματος απαλλαγής για τα μερίσματα ημεδαπής προέλευσης και συστήματος συμψηφισμού για τα αλλοδαπής προέλευσης μερίσματα δεν είναι αντίθετη στην αρχή της ελευθερίας εγκατάστασης του άρθρου 43 ΕΚ, εφόσον ο συντελεστής φορολογίας των μερισμάτων αλλοδαπής προέλευσης δεν είναι υψηλότερος από αυτόν που εφαρμόζεται στα μερίσματα ημεδαπής προέλευσης και εφόσον η πίστωση φόρου είναι τουλάχιστον ισόποση με το ποσό του φόρου που καταβλήθηκε στο κράτος μέλος εγκατάστασης της διανέμουσας εταιρίας, μέχρι το ύψος του φόρου που οφείλεται στο κράτος μέλος εγκατάστασης της δικαιούχου εταιρίας (προπαρατεθείσα απόφαση Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 57).
As regards, in the first place, dividends received by a resident company from a nonresident company in which it has a shareholding enabling it to exercise a definite influence over the decisions of that nonresident company and to determine its activities, the Court held that the fact that nationally-sourced dividends are subject to an exemption system and foreignsourced dividends are subject to an imputation system does not contravene the principle of freedom of establishment laid down under Article 43 EC, provided that the tax rate applied to foreignsourced dividends is not higher than the rate applied to nationally-sourced dividends and that the tax credit is at least equal to the amount paid in the Member State of the company making the distribution, up to the limit of the tax charged in the Member State of the company receiving the dividends (Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 57).
Όσον αφορά, δεύτερον, τις ημεδαπές εταιρίες που λαμβάνουν μερίσματα από εταιρία στην οποία κατέχουν τουλάχιστον το 10 % των δικαιωμάτων ψήφου, χωρίς όμως το ποσοστό συμμετοχής να τους παρέχει τη δυνατότητα να ασκούν αναμφισβήτητη επιρροή στις αποφάσεις της εταιρίας και να καθορίζουν τις δραστηριότητές της, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, στο πλαίσιο της επίμαχης στην κύρια δίκη εθνικής νομοθεσίας, η εφαρμογή ενός συστήματος απαλλαγής στα μερίσματα ημεδαπής προέλευσης και ενός συστήματος συμψηφισμού στα μερίσματα αλλοδαπής προέλευσης δεν είναι αντίθετη στην αρχή της ελευθερίας εγκατάστασης του άρθρου 56 ΕΚ, εφόσον ο συντελεστής φορολογίας των μερισμάτων αλλοδαπής προέλευσης δεν είναι υψηλότερος από αυτόν που εφαρμόζεται στα μερίσματα ημεδαπής προέλευσης και η πίστωση φόρου είναι τουλάχιστον ισόποση με το ποσό του φόρου που καταβλήθηκε στο κράτος μέλος εγκατάστασης της διανέμουσας εταιρίας, μέχρι το ύψος του φόρου που οφείλεται στο κράτος μέλος εγκατάστασης της δικαιούχου εταιρίας (βλ., επ’ αυτού, προπαρατεθείσα απόφαση Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 60).
With respect, in the second place, to dividends paid to resident companies by a company in which they hold 10% or more of the voting rights, without that holding conferring on them a definite influence over the decisions of that company or allowing them to determine its activities, it follows from the Court’s caselaw that, in the case of the national legislation at issue in the main proceedings, the fact that nationally-sourced dividends are subject to an exemption system and foreignsourced dividends are subject to an imputation system does not contravene the principle of free movement of capital laid down under Article 56 EC, provided that the tax rate applied to foreignsourced dividends is not higher than the rate applied to nationally-sourced dividends and that the tax credit is at least equal to the amount paid in the Member State of the company making the distribution, up to the limit of the tax charged in the Member State of the company receiving the dividends (see, to that effect, Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 60).
Όσον αφορά, τρίτον, τις ημεδαπές εταιρίες που εισπράττουν μερίσματα από αλλοδαπές στις οποίες κατέχουν λιγότερο από το 10 % των δικαιωμάτων ψήφου, το Δικαστήριο, αφού διαπίστωσε ότι τα μερίσματα ημεδαπής προέλευσης απαλλάσσονται από τον φόρο εταιριών, ενώ τα αλλοδαπής προέλευσης υπόκεινται στον φόρο αυτόν και η παρεχόμενη ως προς αυτά φορολογική ελάφρυνση καλύπτει μόνον τον φόρο
As regards, thirdly and lastly, resident companies which received dividends from companies in which they hold fewer than 10% of the voting rights, after noting that nationally-sourced dividends are exempt from corporation tax, whilst foreignsourced dividends are subject to that tax and are entitled to relief only as regards any withholding tax charged on those dividends in the State in which the company
Εν συνεχεία, το Δικαστήριο έκρινε, αφενός, ότι το γεγονός απλώς και μόνον ότι, στην περίπτωση των συμμετοχών αυτών, απόκειται στο κράτος μέλος να καθορίσει αν και κατά πόσον πρέπει να αποφύγει την αλλεπάλληλη φορολογία των διανεμόμενων κερδών δεν σημαίνει, πάντως, ότι το κράτος αυτό επιτρέπεται να εφαρμόζει σύστημα στο πλαίσιο του οποίου δεν υπάρχει ίση μεταχείριση μεταξύ μερισμάτων αλλοδαπής και ημεδαπής προέλευσης (προπαρατεθείσα απόφαση Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 69), και, αφετέρου, ότι, ανεξαρτήτως του ότι τα κράτη μέλη έχουν, σε κάθε περίπτωση, στη διάθεσή τους διάφορα συστήματα ικανά να εξαλείψουν ή να μετριάσουν την αλλεπάλληλη φορολογία των διανεμόμενων κερδών, τυχόν δυσχέρειες ως προς τον προσδιορισμό του πράγματι καταβληθέντος στο άλλο κράτος μέλος φόρου δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την ύπαρξη εμποδίου στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων, όπως αυτό που θέτει η επίδικη στην κύρια δίκη νομοθεσία (προπαρατεθείσα απόφαση Test Claimants in the FII Group Litigation, σκέψη 70).
The Court went on to hold that the mere fact that it is for a Member State to determine for such holdings whether, and to what extent, the imposition of a series of charges to tax on distributed profits is to be avoided does not of itself mean that it may operate a system under which foreignsourced dividends and nationally-sourced dividends are not treated in the same way (Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 69), and that, irrespective of the fact that a Member State may, in any event, choose between a number of systems in order to prevent or mitigate the imposition of a series of charges to tax on distributed profits, the difficulties that may arise in determining the tax actually paid in another Member State cannot justify a restriction on the free movement of capital such as that which arises under the legislation at issue in the main proceedings (Test Claimants in the FII Group Litigation, paragraph 70).