natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πράγματι, όπως τονίζει η Επιτροπή, το Συμβούλιο κατά τη θέσπιση για πρώτη φορά της ρυθμίσεως αυτής, ήτοι με την οδηγία 97/66, δεν θέλησε να επαναλάβει τους λόγους εξαιρέσεως του άρθρου 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/46 στο σύνολό τους και αντ’ αυτού επέλεξε τη διαφοροποιημένη ρύθμιση που ισχύει εν προκειμένω 49.
As the Commission points out, when it first adopted that rule in Directive 97/66, the Council refrained from incorporating the grounds of exception in Article 13(1) of Directive 95/46 in their entirety and instead chose the present, differentiated rule. 49
Κατ’ ιδίαν θεωρούμενο αυτό το απόσπασμα της αποδόσεως στη γερμανική γλώσσα θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως παραπομπή σε όλους τους λόγους εξαιρέσεως του άρθρου 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/46 47.
Viewed in isolation, that could be understood as a reference to all the grounds of exception under Article 13(1) of Directive 95/46.
Εντούτοις, επιχείρημα κατά της απόψεως αυτής αποτελεί το γεγονός ότι το ίδιο το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58 ορίζει τους λόγους εξαιρέσεως οι οποίοι «κατά το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/46» επιτρέπουν την επιβολή περιορισμών.
47However, that is contradicted simply by the fact that Article 15(1) of Directive 2002/58 itself mentions grounds of exception which are intended to allow a restriction ‘in accordance with Article 13(1) of Directive 95/46’.
Οι λόγοι αυτοί εν μέρει μόνον αντιστοιχούν στους λόγους του άρθρου 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/46 και δεν περιλαμβάνουν τη μνημονευόμενη στο στοιχείο ζ΄ εξαίρεση σε σχέση με τα δικαιώματα άλλων προσώπων.
Those grounds correspond only in part to the grounds in Article 13(1) of Directive 95/46 and do not include the exception for the rights of others, mentioned under (g).
Ως εκ τούτου, οι λόγοι που μνημονεύει το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 95/46 ισχύουν στον τομέα των ηλεκτρικών επικοινωνιών μόνο στον βαθμό που μνημονεύονται ρητώς στο άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58.
Consequently, the grounds mentioned in Article 13(1) of Directive 95/46 are applicable in the electronic communications sector only in so far as they are expressly included in Article 15(1) of Directive 2002/58.
48 — Έτσι, η απόδοση στη γαλλική γλώσσα χρησιμοποιεί τη διατύπωση «comme le prévoit l’article 13, paragraphe 1, de la directive 95/46/CE», η απόδοση στην αγγλική γλώσσα χρησιμοποιεί τη διατύπωση «as referred to in Article 13(1) of Directive 95/46/EC» και η απόδοση στην ισπανική γλώσσα χρησιμοποιεί τη διατύπωση «a que se hace referencia en el apartado 1 del artículo 13 de la Directiva 95/46/CE», σε κάθε περίπτωση μετά την απαρίθμηση των διαφόρων νόμιμων λόγων που δικαιολογούν την επιβολή περιορισμών.
48 — Thus the French version has ‘comme le prévoit l’article 13, paragraphe 1, de la directive 95/46/CE’, the English version ‘as referred to in Article 13(1) of Directive 95/46/EC’ and the Spanish version ‘a que se hace referencia en el apartado 1 del artículo 13 de la Directiva 95/46/CE’, in each case following a list of the various permissible grounds of justification.
49 — Βλ. υποσημείωση 6 του υπομνήματος της Επιτροπής.
49 — See footnote 6 to the Commission’s written observations.
51 — Βλ, συναφώς. την απόφαση Lindqvist (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 32, σκέψη 83).
51 — See to that effect Lindqvist, cited in footnote 32, paragraph 83.
PROMUSICAE χαρακτήρα τα οποία συνελέγησαν στο πλαίσιο των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και, ως εκ τούτου, στηρίζεται σε μια συγκριτικά ακριβή εκτίμηση σχετικά με το πόσο έντονη είναι η προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τυχόν διάθεση των προσωπικών δεδομένων κινήσεως.
PROMUSICAE electronic communications and is therefore based on a comparatively precise assessment of the extent to which communication of personal traffic data interferes with the fundamental right to data protection.
για παράνομους σκοπούς και τη χρησιμοποίηση κατά τρόπο αντίθετο προς το σύστημα.
to the conduct in question, namely use for unauthorised purposes and use contrary to the system.
Παράνομο σκοπό θα αποτελούσε ασφαλώς και η προσβολή των δικαιωμάτων του δημιουργού.
Infringement of copyright would certainly be an unauthorised purpose.
Εντούτοις, ενδέχεται το σύστημα επικοινωνιών να χρησιμοποιείται κατά τρόπο σύμφωνο προς τον προορισμό του, ήτοι για τη φόρτωση δεδομένων από άλλους υπολογιστές οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι στο Διαδίκτυο.
When such an infringement is committed, the communication system may nevertheless be used as intended, namely for loading data from other computers which are connected to the Internet.
Προς τούτο δεν απαιτείται η χειραγώγηση του συστήματος επικοινωνιών —κατά τρόπο αντίθετο προς το σύστημα αυτό— π.χ. με τη χρήση κωδικών εισόδου σε ξένους υπολογιστές ή με τη χρήση ψευδών στοιχείων ταυτότητας κατά τη σύνδεση με τον ξένο υπολογιστή 52.
The communication system does not need to be manipulated — in ways contrary to the system — by, for example, obtaining passwords for other persons’ computers or simulating a false identity to the external computer. 52
Συνεπώς η προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών άλλων προσώπων, που προβλέπει το άρθρο 13, παράγραφος 1, στοιχείο ζ΄, της οδηγίας 95/46, δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη διάθεση προσωπικών δεδομένων κινήσεως.
Consequently, the protection of the rights and freedoms of others under Article 13(1)(g) of Directive 95/46 cannot justify the communication of personal traffic data.
Επί της άνευ αδείας χρησιμοποιήσεως συστημάτων ηλεκτρονικών επικοινωνιών
Unauthorised use of the electronic communication system
Κατά την Επιτροπή, στο άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58 νοείται η αντίθετη προς το σύστημα χρησιμοποίηση η οποία διακυβεύει την ακεραιότητα ή την ασφάλεια του συστήματος επικοινωνιών.
In the Commission’s view, the meaning intended in Article 15(1) of Directive 2002/58 is use contrary to the system, jeopardising the integrity or security of the communication system.
Τούτο συνάγεται και από τις νομοπαρασκευαστικές εργασίες, δεδομένου ότι η έννοια εισήχθη στον κανονισμό 97/66 προς διασφάλιση της ορθής χρήσεως των συχνοτήτων.
That, it says, also follows from the drafting history, since the concept was introduced in Directive 97/66 for ensuring correct frequency use.
Περαιτέρω, πρέπει να εξεταστεί ως πιθανή νομική βάση της διαθέσεως δεδομένων η άνευ αδείας χρησιμοποίηση συστημάτων ηλεκτρονικών επικοινωνιών η πέμπτη περίπτωση του άρθρου 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58.
A further possible basis for communication could be unauthorised use of the electronic communication system, which is the fifth alternative in Article 15(1) of Directive 2002/58.
Αυτή η στενή ερμηνεία της εννοίας της άνευ αδείας χρησιμοποιήσεως αντιστοιχεί στο προστατευόμενο βάσει του άρθρου 5 της οδηγίας 2002/58 απόρρητο
That narrow interpretation of the concept of unauthorised use accords with the secrecy of communications, protected under Article 5 of Directive 2002/58. Use
52 — Ως αντίθετες προς το σύστημα χρήσεις πρέπει να νοούνται κατά κανόνα και πράξεις οι οποίες βάσει της αποφάσεωςπλαίσιο 2005/222/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 24ης Φεβρουαρίου 2005, για τις επιθέσεις κατά των συστημάτων πληροφοριών (ΕΕ L 69, σ.
52 — Use contrary to the system would normally also cover acts punishable under Council Framework Decision 2005/222/JHA of 24 February 2005 on attacks against information systems (OJ 2005 L 69, p. 67).
Η έννοια της άνευ αδείας χρησιμοποιήσεως συστημάτων ηλεκτρονικών επικοινωνιών μπορεί να ερμηνευθεί ουσιαστικά με δύο τρόπους σε σχέση με το είδος της συμπεριφοράς που καλύπτει, ήτοι τη χρησιμοποίηση
The concept of unauthorised use of the electronic communication system essentially allows two interpretations with regard
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-275/06 των επικοινωνιών.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-275/06 for unauthorised purposes can normally be established only by monitoring the content of the communication.
Θα υπήρχε ακόμη και η δυνατότητα ο φορέας που παρέχει τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών να αποδοκιμάζει την πρόσβαση σε ορισμένες ιστοσελίδες ή τη διάδοση του περιεχομένου τους.
There would even be the possibility that the provider of the electronic communication service could object to access to certain content or its dissemination.
Ως εκ τούτου, δεν θα μπορούσε να οριοθετηθεί το ποια από αυτές τις έννομες σχέσεις θα μπορούσε να επιτρέψει την αποθήκευση και διάθεση δεδομένων κινήσεως ή, ενδεχομένως, ακόμη και του περιεχομένου των επικοινωνιών.
It would therefore be virtually impossible to define which of those legal relationships could allow storage and communication of traffic data or perhaps even of communication content.
Ως εκ τούτου, αυτός ο λόγος περιορισμού, ερμηνευόμενος διασταλτικά, θα ήταν αντίθετος στην απαίτηση της προβλεψιμότητας.
As a result, this ground of restriction would not, on a wide interpretation, be reconcilable with the requirement of foreseeability.
Το άρθρο 15, παράγραφος 1, δικαιολογεί μεν και ορισμένες εξαιρέσεις από το απόρρητο των επικοινωνιών, εντούτοις σε περίπτωση διασταλτικής ερμηνείας της εννοίας της άνευ αδείας χρησιμοποιήσεως θα καθίστατο περιττή η ρητή μνεία των λοιπών λόγων εξαιρέσεως και θα στερούνταν σε μεγάλο βαθμό της πρακτικής αποτελεσματικότητάς τους, δεδομένου ότι οι πράξεις που εκθέτουν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια, τη δημόσια ασφάλεια και την εθνική άμυνα, καθώς και οι αξιόποινες πράξεις μέσω της χρήσεως συστημάτων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συνοδεύονται κατά κανόνα από κάποιον παράνομο σκοπό.
While Article 15(1) does also justify exceptions to the confidentiality of communications, the other grounds of exception expressly mentioned would, on a wide interpretation of the concept of unauthorised use, be superfluous and largely deprived of their practical effectiveness, since acts endangering national security, public security or defence and criminal offences committed by the use of electronic communications systems are normally accompanied by an unauthorised purpose.
Πέραν τούτου, τυχόν διασταλτική ερμηνεία της προστασίας προσωπικών δεδομένων κινήσεως θα καθιστούσε σε μεγάλο βαθμό άνευ περιεχομένου και την προστασία του απορρήτου των επικοινωνιών.
In addition, a wide interpretation would render largely meaningless not only the protection of personal traffic data, but also the protection of confidentiality of communications.
Ήδη ο κύκλος των παράνομων, από ποινικής απόψεως, πράξεων επικοινωνίας είναι σχετικά μεγάλος.
The range of unauthorised communication operations under criminal law is already
Συνεπώς, πρέπει να προτιμηθεί η ερμηνεία της Επιτροπής.
The Commission’s interpretation must therefore be favoured.
PROMUSICAE όχι όμως τη χρησιμοποίηση για παράνομους σκοπούς.
PROMUSICAE system covers only use contrary to the system, but not use for unauthorised purposes.
Όπως έχει κρίνει το Δικαστήριο, πρόκειται για συγκεκριμένες δραστηριότητες των κρατών ή των κρατικών αρχών 53.
As the Court has already held, those are activities of the State or of State authorities.
Μολονότι οι κρατικές αρχές μπορούν να υποχρεώσουν τους ιδιώτες να τους παράσχουν τη στήριξή τους 54, εντούτοις οι αγωγές που θα μπορούσαν να ασκήσουν οι ίδιοι οι ιδιώτες για παραβάσεις της νομοθεσίας δεν εμπίπτουν πλέον στις εξαιρέσεις αυτές.
53It is true that State authorities may oblige private individuals to assist them, 54 but autonomous action by private individuals against infringements of rights no longer falls under those exceptions.
Ως εκ τούτου, οι τέσσερις πρώτες περιπτώσεις του άρθρου 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58 επιτρέπουν μόνον τη διάθεση σε κρατικές αρχές, όχι όμως την απευθείας διάθεση δεδομένων κινήσεως στην Promusicae 55.
For that reason alone, the first four alternatives of Article 15(1) of Directive 2002/58 can permit only communication to State authorities, but not the direct communication of traffic data to Promusicae. 55
Συνεπώς, απομένουν να εξεταστούν ως νομική βάση για τη διάθεση δεδομένων κινήσεως μόνον οι τέσσερις πρώτες περιπτώσεις του άρθρου 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58, ιδίως η πρόληψη, η διερεύνηση, η διαπίστωση και η δίωξη ποινικών παραβάσεων καθώς και η δημόσια ασφάλεια.
Consequently, only the first four alternatives in Article 15(1) of Directive 2002/58, in particular the prevention, investigation, detection and prosecution of criminal offences, and public security now remain as a basis for communication of the connection data.
Είναι επίσης αμφίβολο το αν εν προκειμένω θα ήταν δυνατή η διάθεση δεδομένων σε κρατικές αρχές, κατά την έννοια του άρθρου 15, παράγραφος 1, τέταρτη περίπτωση, της οδηγίας 2002/58, ήτοι προκειμένου να διασφαλιστεί η πρόληψη,
Whether communication to State authorities would be possible in the present case under the fourth alternative in Article 15(1) of Directive 2002/58, that is to
53 — Απόφαση Lindqvist (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 32, σκέψη 43).
53 — Lindqvist, cited in footnote 32, paragraph 43.
54 — Απόφαση της 30ής Μαρτίου 2006, C-317/04 και C-318/04, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου και Κοινοβούλιο κατά Επιτροπής (Συλλογή 2006, σ. I-4721, σκέψη 58).
54 — Joined Cases C-317/04 and C-318/04 Parliament v Council and Commission [2006] ECR I-4721, paragraph 58.
55 — Κατά τα στοιχεία που παραθέτει η Promusicae, το συμπέρασμα που συνάγεται σε σχέση με την τρίτη και τέταρτη περίπτωση του άρθρου 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58 αντιστοιχεί στα όσα ορίζει η νομοθεσία της Γαλλίας, της Ιταλίας και του Βελγίου, όπου προβλέπεται ότι οι αρμόδιες κρατικές αρχές μπορούν να απαιτήσουν τη διαβίβαση προσωπικών δεδομένων κινήσεως.
55 — According to Promusicae, the conclusion thus reached on the third and fourth alternatives in Article 15(1) of Directive 2002/58 corresponds to the legal position in France, Italy and Belgium, where, it claims, the legislation provides that the competent State authorities may require the surrender of personal traffic data.
Με το έγγραφό της εργασίας WP 104 (προπαρατεθέν στην υποσημείωση 36, σ.
The Data Protection Working Party, in Working Document WP 104 (cited in footnote 36, p.
8), η ομάδα προστασίας των προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προχωρεί ακόμη περισσότερο και περιορίζει τη δυνατότητα διαθέσεως προσωπικών δεδομένων μόνο στις διωκτικές αρχές: «η αρχή της συμβατότητας και η τήρηση της αρχής της εμπιστευτικότητας που κατοχυρώνουν οι οδηγίες 2002/58/ΕΚ και 95/46/ΕΚ απαγορεύουν τη διάθεση σε τρίτους, όπως είναι π.χ. οι κάτοχοι ορισμένων δικαιωμάτων, δεδομένων που κατέχουν οι πάροχοι προσβάσεως στο Διαδίκτυο, τα οποία υποβάλλονται σε επεξεργασία για συγκεκριμένους σκοπούς και αφορούν ουσιαστικά την παροχή υπηρεσιών τηλεπικοινωνίας, απαγόρευση από την οποία εξαιρούνται οι διωκτικές αρχές σε ορισμένες περιπτώσεις σαφώς καθοριζόμενες από τον νόμο».
8), even goes a step further and restricts communication to the prosecuting authorities: ‘On the basis of the compatibility principle as well as in compliance with the confidentiality principle included in Directives 2002/58 and 95/46, data detained by ISPs processed for specific purposes including mainly the performance of a telecommunication service cannot be transferred to third parties such as right holders, except, in defined circumstances provided by law, to public law enforcement authorities.’
Η ενδέκατη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 2002/58 διευκρινίζει τις τέσσερις πρώτες περιπτώσεις του άρθρου 15, παράγραφος 1.
Recital 11 in the preamble to Directive 2002/58 explains the first four alternatives in Article 15(1).
Κατά την ανωτέρω αιτιολογική σκέψη, η οδηγία δεν υπεισέρχεται σε τομείς οι οποίοι δεν διέπονται από το κοινοτικό δίκαιο.
According to that recital, the Directive does not apply to activities which are not governed by Community law.
Ως εκ τούτου, δεν μεταβάλλει την υφιστάμενη ισορροπία μεταξύ του δικαιώματος του ατόμου στην ιδιωτική ζωή και της δυνατότητας των κρατών μελών να λαμβάνουν μέτρα, όπως αυτά του άρθρου 15, παράγραφος 1, εφόσον είναι αναγκαία για την προστασία της δημόσιας ασφάλειας, της εθνικής άμυνας, της ασφάλειας του κράτους (περιλαμβανομένης της οικονομικής ευημερίας του κράτους, εφόσον οι δραστηριότητες συνδέονται με θέματα ασφάλειας του κράτους) και την εφαρμογή του ποινικού δικαίου.
Therefore it does not alter the existing balance between the individual’s right to privacy and the possibility for Member States to take the measures referred to in Article 15(1), necessary for the protection of public security, defence, State security (including the economic wellbeing of the State when the activities relate to State security matters) and the enforcement of criminal law.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-275/06 η διερεύνηση, η διαπίστωση και η δίωξη ποινικών παραβάσεων.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-275/06 only be invoked if a genuine and sufficiently serious threat exists, affecting one of the fundamental interests of society.
Όπως ορθώς επισημαίνει η Επιτροπή, τούτο προϋποθέτει ότι οι προβαλλόμενες από την Promusicae προσβολές των δικαιωμάτων του δημιουργού πρέπει να θεωρηθούν ταυτόχρονα και ως αξιόποινες πράξεις.
57 say, for the prevention, investigation, detection and prosecution of criminal offences, is also doubtful. As the Commission rightly submits, that presupposes that the copyright infringements alleged by Promusicae must also be regarded as criminal offences.
Η προστασία των δικαιωμάτων του δημιουργού αποτελεί συμφέρον της κοινωνίας του οποίου τη σημασία έχει τονίσει, μεταξύ άλλων, επανειλημμένως η Κοινότητα.
The protection of copyright is an interest of society, the importance of which has been repeatedly emphasised by the Community.
Εξάλλου, το παράνομο filesharing διακυβεύει πράγματι την προστασία των δικαιωμάτων του δημιουργού.
Consequently, even though the interest of rightholders is primarily not of a public, but of a private nature, this aim can be recognised as a fundamental interest of society.
Πράγματι, αποτελεί εριζόμενο
Illegal file sharing also genuinely threatens the protection of copyright.
Από απόψεως κοινοτικού δικαίου, το αξιόποινο δεν αποκλείεται, δεδομένου ότι —όπως συνάγεται και από το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και από το άρθρο 16 της οδηγίας 2004/48— ο εθνικός νομοθέτης πρέπει να αποφασίσει αν και με ποιον τρόπο πρέπει να επιβάλλονται κυρώσεις στις προσβολές του δικαιώματος του δημιουργού.
Under Community law, criminal liability is not excluded since — as is also apparent in Article 8(1) of Directive 2001/29 and Article 16 of Directive 2004/48 — the national legislature must decide whether and in what form infringements of copyright are penalised.
Συνεπώς, μπορεί να ορίσει ότι η τυχόν προσβολή των δικαιωμάτων του δημιουργού μέσω filesharing αποτελεί αξιόποινη πράξη.
The legislature can therefore make infringement of copyright by file sharing a criminal offence. According to the referring court, however, criminal liability for such acts in Spain presupposes the intention to make a profit.
Εντούτοις, βάσει των στοιχείων που παραθέτει το αιτούν δικαστήριο, το αξιόποινο τέτοιων πράξεων προϋποθέτει στην Ισπανία την πρόθεση πορισμού κέρδους 56.
56 No indications of that have been put forward up to now.
Ι-5257, σκέψη 66), σε σχέση με την ελεύθερη κυκλοφορία, και της 14ης Μαρτίου 2004, C-54/99, Église de scientologie (Συλλογή 2000, σ.
According to the caselaw in the sphere of the fundamental freedoms, public policy and security may
I-1335, σκέψη 17), σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων.
57 — See, for example, Joined Cases C-482/01 and C-493/01 Orfanopoulos and Oliveri [2004] ECR I-5257, paragraph 66, on freedom of movement and Case C-54/99 Église de scientologie [2000] ECR I-1335, paragraph 17, on the free movement of capital.
56 — Βλ. ανωτέρω σημείο 28.
56 — See point 28 above.
Η εκτίμηση αυτή ανήκει —υπό την επιφύλαξη του ελέγχου από το Δικαστήριο— στον νομοθέτη.
That assessment should — subject to review by the Court — be left to the legislature.
Ειδικότερα, στην περίπτωση που τα κράτη μέλη ποινικοποιούν την προσβολή των δικαιωμάτων του δημιουργού μέσω ιδιωτικού filesharing, προβαίνουν σε αντίστοιχη αξιολόγηση, ωστόσο στην περίπτωση αυτή εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 15, παράγραφος 1, τέταρτη περίπτωση, της οδηγίας 2002/58 και, ως εκ τούτου, παρέλκει η επίκληση της δημόσιας ασφάλειας.
In particular when Member States make the infringement of copyright by file sharing a criminal offence, they undertake a corresponding assessment, but in that case the fourth alternative in Article 15(1) of Directive 2002/58 already applies, so that there is no need for recourse to public security.
Από μία τέτοια ρύθμιση πρέπει, βάσει της αρχής της προβλεψιμότητας και της αρχής του δικαιώματος της προστασίας των δεδομένων βάσει των οποίων κάθε μέτρο που λαμβάνεται πρέπει να είναι σύμφωνο προς τον επιδιωκόμενο σκοπό, να συνάγεται με σαφήνεια ότι η αποθήκευση και διάθεση προσωπικών δεδομένων κινήσεως από τους παρέχοντες πρόσβαση στο Διαδίκτυο σκοπεί και στην προστασία των δικαιωμάτων του δημιουργού.
Such provisions must, under the principle of foreseeability and purpose limitation in data protection law, state sufficiently clearly that the storage and communication of personal data by the providers of Internet access will also take place for the protection of copyright.
Δεδομένου ότι αυτή η αποθήκευση και διάθεση στηρίζεται στο άρθρο 15, παράγραφος 1, τρίτη περίπτωση, της οδηγίας 2002/58, θα έπρεπε επίσης να ληφθεί υπόψη ότι η προστασία της δημόσιας ασφάλειας αποτελεί αποστολή των κρατικών αρχών και, ως εκ τούτου, τα δεδομένα κινήσεως δεν μπορούν να διατίθενται σε ιδιώτες δικαιούχους άνευ της συμμετοχής των αρχών αυτών, όπως είναι π.χ. τα δικαστήρια ή οι αρχές ελέγχου που είναι επιφορτισμένες με την εφαρμογή της νομοθεσίας περί προστασίας των προσωπικών δεδομένων.
Since such provisions are based on the third alternative in Article 15(1) of Directive 2002/58, account would also have be taken of the fact that the protection of public security is a task of State authorities and therefore traffic data may not be surrendered to private rightholders without the involvement of such authorities (for example, the courts or the data protection supervisory authorities).
Βεβαίως, το αξιόποινο θα ήταν μία σημαντική ένδειξη ότι υφίσταται αρκούντως σοβαρή απειλή για την προστασία των δικαιωμάτων του δημιουργού, πλην όμως το ποινικό δίκαιο δεν είναι κατ’ ανάγκην ο μόνος τρόπος με τον οποίον ο νομοθέτης μπορεί να εκφράσει την αντίστοιχη αποδοκιμασία του.
Criminal liability would admittedly be weighty evidence of a sufficiently serious threat to the protection of copyright, but criminal law is not necessarily the only form in which the legislature can give expression to an appropriate condemnation.
Αντιθέτως, ο νομοθέτης έχει τη δυνατότητα να προσδώσει ισχύ σε αυτήν την αξιολογική εκτίμηση, προβλέποντας κατ’ αρχάς τη διάθεση προσωπικών δεδομένων κινήσεως μόνο για την προβολή αστικών αξιώσεων.
Rather, the legislature can also enforce that assessment by first providing only for communication of personal traffic data in order to enable civil proceedings to be brought.
Ωστόσο, προϋπόθεση μιας τέτοιας ρυθμίσεως είναι ότι η προστασία των δεδομένων δεν συρρικνώνεται λόγω της πιθανής προσβολής των δικαιωμάτων του δημιουργού σε ήσσονος σημασίας περιπτώσεις.
However, the condition for such legislation remains that data protection should not be restricted on
Εν πάση περιπτώσει, ο κοινοτικός νομοθέτης δεν έχει μέχρι σήμερα λάβει κάποια αντίστοιχη απόφαση σχετικά με τη διάσπαση της αρχής της προστασίας των προσωπικών δεδομένων για την πάταξη των προσβολών του δικαιώματος του δημιουργού.
The Community legislature has in any case not as yet taken any such decision on breaching data protection for the purpose of acting against copyright infringements.
Ειδικότερα, οι παρατιθέμενες από το αιτούν δικαστήριο οδηγίες δεν ασκούν επιρροή εν προκειμένω, δεδομένου ότι, όπως ελέχθη 59, οι οδηγίες αυτές δεν θίγουν την προστασία των προσωπικών δεδομένων.
In particular, the directives mentioned by the referring court are not relevant since they, as already stated, 59do not affect data