natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ομοίως, από κανένα στοιχείο της Αποφάσεως δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το ποσό των 20 εκατομμυρίων ευρώ που καθορίστηκε για τις επιχειρήσεις της πρώτης κατηγορίας προκύπτει από έναν μαθηματικό τύπο, με βάση μιαν αντιστοιχία του ποσού του προστίμου προς κάποιον όγκο κύκλου εργασιών, σε αντίθεση με όσα δίδει την εντύπωση ότι υποστηρίζει η Hoechst.
Nor is there anything in the Decision to permit the conclusion that the amount of EUR 20 million set for the undertakings in the first category was the result of a mathematical formula applying a starting amount per level of turnover, contrary to Hoechst’s apparent suggestion.
Υπό τις συνθήκες αυτές, ακόμα και αν υποτεθεί ότι το ποσό των 6,66 εκατομμυρίων ευρώ που καθορίστηκε για τις επιχειρήσεις της δεύτερης κατηγορίας είναι υπερβολικά χαμηλό ή ότι ορισμένες επιχειρήσεις που είχαν καταταγεί στην ως άνω δεύτερη κατηγορία έπρεπε να καταταγούν στην πρώτη κατηγορία, τούτο δεν θα μπορούσε να συνιστά παρά παρανομία διαπραχθείσα σε όφελος των επιχειρήσεων της δεύτερης κατηγορίας.
In those circumstances, even on the assumption that the amount of EUR 6.66 million set for the undertakings in the second category is too low or that certain undertakings classified in the second category ought to have been placed in the first category, that would constitute an unlawful act committed in favour of the undertakings in the second category.
Όμως, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η τήρηση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως πρέπει να συνδυάζεται με την τήρηση της αρχής της νομιμότητας, σύμφωνα με την οποία κανείς δεν μπορεί να επικαλείται υπέρ αυτού παρανομία διαπραχθείσα προς όφελος τρίτου (αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 14ης Μαΐου 1998, T-327/94, SCA Holding κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II-1373, σκέψη 160, και Lögstör Rör κατά Επιτροπής, σκέψη 329 ανωτέρω, σκέψη 350).
It must be emphasised that respect for the principle of equal treatment must be reconciled with respect for the principle of legality, according which no one may rely to his own advantage on an unlawful act committed in favour of a third party (Case T-327/94 SCA Holding v Commission [1998] ECR II-1373, paragraph 160, and Lögstör Rör v Commission, paragraph 329 above, paragraph 350).
Τέλος, πρέπει να υπομνησθεί ότι η πρακτικής λήψεως αποφάσεων της Επιτροπής, που επικαλείται η Hoechst, δεν αποτελεί καθαυτή το νομικό πλαίσιο των προστίμων στον τομέα του ανταγωνισμού, δεδομένου ότι αυτό διέπεται αποκλειστικά από τον κανονισμό 17 και τις κατευθυντήριες γραμμές (βλ. απόφαση Michelin κατά Επιτροπής, σκέψη 339 ανωτέρω, σκέψη 292, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία), και ότι, εξάλλου, οι επιχειρηματίες δεν μπορούν να έχουν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη για τη διατήρηση υφισταμένης καταστάσεως όταν η Επιτροπή μπορεί να τροποποιήσει την κατάσταση αυτή στο πλαίσιο της εξουσίας εκτιμήσεως που έχει (βλ. αποφάσεις του Δικαστηρίου της 14ης Φεβρουαρίου 1990, C-350/88, Delacre κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1990, σ. I-395, σκέψη 33 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία, και Dansk Rørindustri κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 344 ανωτέρω, σκέψη 171).
Last, as regards the Commission’s practice in taking decisions, on which Hoechst relies, it must be borne in mind that that practice does not in itself serve as a legal framework for fines in competition matters, since that framework is defined solely in Regulation No 17 and in the Guidelines (see Michelin v Commission, paragraph 339 above, paragraph 292 and the caselaw cited) and that, furthermore, operators cannot place a legitimate expectation in the maintenance of an existing situation that might be altered by the Commission in the exercise of its discretion (see Case C-350/88 Delacre and Others v Commission [1990] ECR I-395, paragraph 33 and the caselaw cited, and Dansk Rørindustri and Others v Commission, paragraph 344 above, paragraph 171).
Υπό τις συνθήκες αυτές, και χωρίς να απαιτείται να γίνει δεκτό το αίτημα της Hoechst περί κλήσεως μαρτύρων δεδομένου ότι το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι έχει
In those circumstances, and without there being any need to grant Hoechst’s request to have witnesses called when the Court considers that it has sufficient information
HOECHST κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ επαρκώς διαφωτισθεί από τα έγγραφα της δικογραφίας, πρέπει να απορριφθούν τα επιχειρήματα της Hoechst όσον αφορά την κατανομή των εμπλεκομένων επιχειρήσεων σε κατηγορίες.
HOECHST v COMMISSION from the documents in the file, Hoechst’s arguments concerning the division of the undertakings concerned into categories must be rejected.
Επί του συντελεστή προσαυξήσεως που ορίστηκε προκειμένου να ληφθεί υπόψη το μέγεθος και οι συνολικοί πόροι της Hoechst
The increase to take account of Hoechst’s size and overall resources
Για να ληφθεί υπόψη «το μέγεθος και οι συνολικοί πόροι της επιχειρήσεως», το αρχικό ποσό του προστίμου της Hoechst προσαυξήθηκε κατά 100 % καθοριζόμενο σε 40 εκατομμύρια ευρώ (αιτιολογική σκέψη 357 της Αποφάσεως).
In order to take account of Hoechst’s ‘size and overall resources’, the starting amount of its fine was increased by 100% to EUR 40 million (recital 357 to the Decision).
Κατά την αιτιολογική σκέψη 356 της Αποφάσεως, η προσαύξηση αυτή αποσκοπεί να της προσδώσει επαρκή αποτρεπτικό χαρακτήρα όσον αφορά τις μεγάλες επιχειρήσεις και να λάβει υπόψη το γεγονός ότι οι επιχειρήσεις αυτές διαθέτουν γνώσεις και νομικοοικονομική υποδομή που τους παρέχουν τη δυνατότητα να εκτιμούν καλύτερα τον παραβατικό χαρακτήρα των ενεργειών τους και τις συνέπειες που απορρέουν από αυτές από πλευράς δικαίου του ανταγωνισμού.
That increase, according to recital 356 to the Decision, is intended to ensure a sufficient deterrent effect on large undertakings and to take account of the fact that those undertakings have legal and economic knowledge and infrastructures which enable them more easily to recognise that their conduct constitutes an infringement and to be aware of the consequences stemming from that conduct under competition law.
Συναφώς, οι κατευθυντήριες γραμμές προβλέπουν ότι, εκτός από την ιδιαίτερη φύση της παραβάσεως, τον συγκεκριμένο αντίκτυπό της στην αγορά και τη γεωγραφική έκταση της αγοράς, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πραγματική οικονομική δυνατότητα του αυτουργού της παραβάσεως να προξενήσει σημαντική ζημία σε άλλους οικονομικούς παράγοντες, ιδίως στους καταναλωτές, το δε ύψος του προστίμου πρέπει να καθορίζεται έτσι ώστε αυτό να έχει επαρκώς αποτρεπτικό χαρακτήρα (σκέψη 1 A, τέταρτο εδάφιο).
In that regard, the Guidelines provide that, in addition to the nature of the infringement, its actual impact on the market and the size of the relevant geographic market, it is necessary to take account of the effective economic capacity of offenders to cause significant damage to other operators, in particular consumers, and to set the fine at a level which ensures that it has a sufficiently deterrent effect (Section 1 A, fourth paragraph).
Μπορεί επίσης να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι οι επιχειρήσεις μεγάλου μεγέθους μπορούν να αξιολογούν καλύτερα τον παράνομο χαρακτήρα της συμπεριφοράς τους και τις συνέπειές της έναντι της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού (σκέψη 1 A, πέμπτο εδάφιο).
Account may also be taken of the fact that large undertakings are in a better position to recognise that their conduct constitutes an infringement and to be aware of the consequences stemming from it under competition law (Section 1 A, fifth paragraph).
Εν προκειμένω, μολονότι οι αιτιολογικές σκέψεις 356 και 357 της Αποφάσεως παρατίθενται υπό τον τίτλο «Επαρκής αποτρεπτικός χαρακτήρας», από την αιτιολογική σκέψη 356 της Αποφάσεως προκύπτει ότι η Επιτροπή έλαβε υπόψη, αφενός, την ανάγκη εξασφαλίσεως του επαρκούς αποτρεπτικού χαρακτήρα του προστίμου, υπό την έννοια σημείου 1 A, τέταρτο εδάφιο, των κατευθυντήριων γραμμών, και, αφετέρου, το γεγονός ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις, όπως η Hoechst, μπορούν να αξιολογούν καλύτερα τον παράνομο χαρακτήρα της συμπεριφοράς τους και τις συνέπειές της από απόψεως νομοθεσίας περί ανταγωνισμού, υπό την έννοια του σημείου 1 A, πέμπτο εδάφιο, των κατευθυντήριων γραμμών, προκειμένου να επιβάλει αύξηση κατά 100 % του αρχικού ποσού του προστίμου.
In the present case, although recitals 356 and 357 to the Decision appear under the heading ‘Sufficient deterrence’, it follows from recital 356 to the Decision that the Commission took account, first, of the need to ensure that the fine had a sufficient deterrent effect, within the meaning of Section 1 A, fourth paragraph, of the Guidelines and, second, of the fact that large undertakings, like Hoechst, are better able to recognise that their conduct constitutes an infringement and to be aware of the consequences stemming from it under competition law, within the meaning of Section 1 A, fifth paragraph, of the Guidelines, in order to apply an increase of 100% to the starting amount of the fine.
Το πρώτο στοιχείο, δηλαδή η ανάγκη εξασφαλίσεως επαρκούς αποτρεπτικού χαρακτήρα του προστίμου, επιβάλλει την κατάλληλη προσαρμογή του ύψους του προστίμου ώστε να λαμβάνεται υπόψη η επιδιωκόμενη επίπτωση επί της επιχειρήσεως στην οποία επιβάλλεται το εν λόγω πρόστιμο, τούτο δε προκειμένου αυτό να μην καθίσταται αμελητέο ή, αντιθέτως, υπερβολικά υψηλό, ιδίως σε σχέση με την οικονομική δυνατότητα της οικείας επιχειρήσεως, σύμφωνα με όσα επιβάλλονται, αφενός, από την ανάγκη εξασφαλίσεως της αποτελεσματικότητας του προστίμου και, αφετέρου, από τον σεβασμό της αρχής της αναλογικότητας.
As regards the first factor, namely the need to ensure that the fine has a sufficient deterrent effect, it requires that the amount of the fine be adjusted in order to take account of the desired impact on the undertaking on which it is imposed, so that the fine is not rendered negligible, or on the other hand excessive, notably by reference to the financial capacity of the undertaking in question, in accordance with the requirements resulting from, first, the need to ensure that the fine is effective and, second, respect for the principle of proportionality.
Έτσι, το Πρωτοδικείο έχει δεχθεί, με την απόφαση της 29ης Απριλίου 2004, Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 165 ανωτέρω, ότι μία από τις εμπλεκόμενες στην ως άνω υπόθεση επιχειρήσεις, λόγω του τεράστιου συνολικού κύκλου εργασιών της σε σχέση με αυτόν των λοιπών μερών της συμπράξεως, μπορούσε να διαθέσει ευκολότερα τους αναγκαίους πόρους για την πληρωμή του προστίμου της, γεγονός που δικαιολογούσε την εφαρμογή ενός συντελεστή, με σκοπό να έχει το πρόστιμο επαρκώς αποτρεπτικό αποτέλεσμα (σκέψη 241).
The Court thus observed, in the judgment of 29 April 2004 in Tokai Carbon and Others v Commission, paragraph 165 above, that owing to its enormous worldwide turnover by comparison with that of the other members of the cartel, one of the undertakings concerned in that case would find it easier to find the funds necessary to pay its fine, which, in order to ensure that the fine was sufficiently deterrent, justified the application of a multiplier (paragraph 241).
Συναφώς, για τους ίδιους λόγους, πρέπει να σημειωθεί ότι, στο πλαίσιο του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17, το μέγιστο όριο του ανερχόμενου στο 10 % του κύκλου εργασιών της οικείας επιχειρήσεως προστίμου καθορίζεται σε συνάρτηση με τον κύκλο εργασιών της κατά τη διάρκεια της χρήσεως που προηγείται της αποφάσεως της Επιτροπής (απόφαση του Δικαστηρίου της 16ης Νοεμβρίου 2000, C-291/98 P, Sarrió κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. I-9991, σκέψη 85).
In that regard, for the same reasons, it must be noted that, in the context of Article 15(2) of Regulation No 17, the upper limit of the fine, fixed at 10% of the turnover of the undertaking concerned, is determined by reference to the turnover achieved during the business year preceding the decision (Case C-291/98 P Sarrió v Commission [2000] ECR I-9991, paragraph 85).
Πρέπει να σημειωθεί, συναφώς, ότι, με την απόφαση, η Επιτροπή δεν διευκρινίζει ποια στοιχεία χρησιμοποίησε για να στηρίξει το συμπέρασμά της όσον αφορά την ανάγκη εξασφαλίσεως του επαρκώς αποτρεπτικού χαρακτήρα του προστίμου της Hoechst.
It should be noted, in that regard, that in the Decision the Commission does not specify what data were used as a basis for its conclusion that it was necessary to ensure that Hoechst’s fine was sufficiently deterrent.
Πάντως, με την Απόφαση η Επιτροπή παραθέτει τους συνολικούς κύκλους εργασιών των εμπλεκομένων επιχειρήσεων για το έτος 2002 (αιτιολογικές σκέψεις 37, 42,
However, in the Decision the Commission sets out the worldwide turnover of the undertakings concerned for 2002 (recitals 37, 42, 46, 50 and 55), the year
HOECHST κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
HOECHST v COMMISSION corresponding to the last business year preceding the adoption of the Decision.
Η Επιτροπή αναφέρεται εξάλλου στο έτος 2002 με τα υπομνήματά της ενώπιον του Πρωτοδικείου.
The Commission also refers to 2002 in its written pleadings before the Court.
Οι συνολικοί κύκλοι εργασιών ανέρχονταν, για το έτος αυτό, σε 9,2 δισεκατομμύρια ευρώ για τη Hoechst, σε 2,243 δισεκατομμύρια ευρώ για την Daicel, σε 973,4 εκατομμύρια ευρώ για την Chisso, σε 321,5 εκατομμύρια ευρώ για τη Nippon Synthetic και σε 199,5 εκατομμύρια ευρώ για την Ueno.
The worldwide turnover for 2002 came to EUR 9.2 billion for Hoechst, EUR 2.243 billion for Daicel, EUR 973.4 million for Chisso, EUR 321.5 million for Nippon Synthetic and EUR 199.5 million for Ueno.
Επομένως, το 2002 πράγματι η Hoechst ήταν σαφώς η μεγαλύτερη των επιχειρήσεων στις οποίες απευθυνόταν η Απόφαση.
Thus in 2002 Hoechst was by far the largest of the undertakings concerned by the Decision.
Ειδικότερα, ο συνολικός κύκλος εργασιών της ήταν τουλάχιστον τέσσερις φορές μεγαλύτερος από αυτόν της δεύτερης από πλευράς μεγέθους εμπλεκομένης επιχειρήσεως, ήτοι της Daicel.
In particular, its worldwide turnover was at least five times that of the second undertaking concerned, by size, namely Daicel.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή ορθώς επιδίωξε να προσδώσει αποτρεπτικό χαρακτήρα στο πρόστιμο της Hoechst.
In those circumstances, the Commission was entitled to seek to ensure that the fine had a deterrent effect on Hoechst.
Όσον αφορά το δεύτερο στοιχείο που έλαβε υπόψη η Επιτροπή για να εκτιμήσει την προσαύξηση του αρχικού ποσού του προστίμου, δηλαδή τη νομικοοικονομική υποδομή που έχουν οι επιχειρήσεις ώστε να μπορούν να εκτιμούν καλύτερα τον παράνομο χαρακτήρα των ενεργειών τους, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, σε αντίθεση με τα ανωτέρω εκτεθέντα, στο πλαίσιο του στοιχείου αυτού αποσκοπείται η αυστηρότερη τιμωρία των επιχειρήσεων εκείνων οι οποίες τεκμαίρεται ότι διαθέτουν επαρκείς γνώσεις και διαρθρωτικούς πόρους προκειμένου να έχουν επίγνωση του παράνομου χαρακτήρα των ενεργειών τους και προκειμένου να εκτιμούν το ενδεχόμενο κέρδος τους.
As regards the second factor taken into account by the Commission for the purposes of increasing the starting amount of the fine, namely the legal and economic infrastructures which place undertakings in a better position to recognise that their conduct constitutes an infringement, it must be emphasised, in contrast to what has been set out previously, that that factor is intended to impose a more severe penalty on large undertakings, which are presumed to have knowledge and sufficient structural means to be aware that their conduct constitutes an infringement and to evaluate the advantages to be gained from it.
Όμως, πρέπει να θεωρηθεί ότι, στην περίπτωση αυτή, ο κύκλος εργασιών βάσει του οποίου η Επιτροπή προσδιορίζει το μέγεθος των επιχειρήσεων και, επομένως, την ικανότητά τους να προσδιορίζουν τον χαρακτήρα και τις συνέπειες των ενεργειών τους πρέπει να είναι εκείνος της χρονικής περιόδου κατά την οποία διαπράχθηκε η παράβαση.
It must be considered that, in that hypothesis, the turnover on the basis of which the Commission determines the size of the undertakings concerned, and therefore their ability to determine the nature and the consequences of their conduct, must relate to their situation at the time of the infringement.
Εν προκειμένω, με την απόφαση η Επιτροπή δεν προσδιορίζει ειδικότερα ποια στοιχεία χρησιμοποίησε προκειμένου να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Hoechst μπορούσε να εκτιμά καλύτερα τον παράνομο χαρακτήρα των ενεργειών της και τις συνέπειές τους από πλευράς δικαίου του ανταγωνισμού.
In this case, in the Decision, the Commission does not specify what data were used to found its conclusion that Hoechst was in a better position to recognise that its conduct constituted an infringement and to be aware of the consequences stemming from that conduct under competition law.
Εντούτοις, δεν αμφισβητείται ότι ο παγκόσμιος κύκλος της Hoechst ήταν 28,181 δισεκατομμύρια ευρώ το 1995, δηλαδή το τελευταίο πλήρες έτος πριν από τη λήξη της παραβάσεως (αιτιολογική σκέψη 46 της Αποφάσεως).
However, it is common ground that Hoechst’s worldwide turnover was EUR 28.181 billion in 1995, the last full year before the end of the infringement (recital 46 to the Decision).
Όμως, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι, στο πλαίσιο αυτό, η Hoechst δεν διέθετε τη νομικοοικονομική υποδομή οικονομικών που έχουν οι επιχειρήσεις μεγάλου μεγέθους, πράγμα το οποίο εξάλλου δεν υποστηρίζει η Hoechst.
It cannot be maintained that, on that basis, Hoechst did not have the legal and economic infrastructures available to large undertakings, and Hoechst does not claim that it did not.
Το γεγονός ότι, το 1995, οι λοιπές εμπλεκόμενες επιχειρήσεις ήταν επίσης επιχειρήσεις μεγάλου μεγέθους δεν μπορεί να κλονίσει την εκτίμηση της Επιτροπής επ’ αυτού.
The fact that the other undertakings concerned may also have been large undertakings in 1995 cannot affect the Commission’s assessment in that regard.
Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε σφάλμα αποφασίζοντας να εφαρμόσει έναν συντελεστή προσαυξήσεως εν προκειμένω.
It follows from the foregoing that the Commission did not err in deciding to apply an increase in this case.
Τα λοιπά επιχειρήματα που προβάλλει η Hoechst δεν μπορούν να θέσουν υπό αμφισβήτηση το συμπέρασμα αυτό.
The other arguments put forward by Hoechst cannot alter that finding.
Ειδικότερα, το γεγονός ότι σημειώθηκε έντονη μείωση του μεγέθους της Hoechst, που περιόρισε τον κύκλο εργασιών της στα 9 δισεκατομμύρια ευρώ το 2002, ή το ότι η Hoechst μεταβίβασε σε τρίτον το σκέλος δραστηριοτήτων της στον τομέα των σορβικών αλάτων πριν από την έκδοση της Αποφάσεως δεν μπορούν να επηρεάσουν τη νομιμότητα της εφαρμογής του συντελεστή προσαυξήσεως εν προκειμένω.
In particular, the fact that Hoechst contracted and its turnover fell to EUR 9 billion in 2002, or that it transferred its sorbates business before the adoption of the Decision, cannot influence the legality of the application of the increase in this case.
Πράγματι, αφενός, η μείωση του μεγέθους της Hoechst δεν θέτει υπό αμφισβήτηση το γεγονός ότι ο παγκόσμιος κύκλος εργασιών της ήταν 28,181 δισεκατομμύρια ευρώ το 1995, ήτοι το τελευταίο πλήρες έτος της παραβάσεως.
The reduction in Hoechst’s size does not alter the fact that its worldwide turnover was EUR 28.181 billion in 1995, the last full year of the infringement; and the fact that it transferred its sorbates business does not alter the fact that in 2002, the year corresponding to the last business year before the adoption of the Decision, Hoechst was the largest of the undertakings concerned.
Ο δε ισχυρισμός της Hoechst ότι δεν έπρεπε να ισχύσει εν προκειμένω συντελεστής 100 % δεν στηρίζεται σε κανένα συγκεκριμένο στοιχείο.
As regards Hoechst’s assertion that a factor of 100% should not have been applied in this case, it is not founded on any detailed element.
Εν πάση περιπτώσει, πρώτον, δεν υπάρχουν αποδείξεις βάσει των οποίων να μπορεί να θεωρηθεί ότι η προσαύξηση στην οποία προέβη η Επιτροπή υπερβαίνει τα όρια που προβλέπονται από το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 και τις κατευθυντήριες γραμμές.
In any event, first, there is no reason to consider that the increase applied by the Commission exceeds the limits laid down in Article 15(2) of Regulation No 17 and in the Guidelines.
Δεύτερον, πρέπει να υπομνησθεί ότι ο συνολικός κύκλος εργασιών της Hoechst το 2002 ήταν τουλάχιστον τέσσερις φορές μεγαλύτερος από εκείνον της δεύτερης ως προς το μέγεθος εμπλεκομένης επιχειρήσεως, ήτοι της Daicel.
Second, it must be borne in mind that Hoechst’s worldwide turnover in 2002 was at least four times that of the second undertaking concerned, by size, namely Daicel.
Ο συντελεστής που όρισε η Επιτροπή αντιστοιχεί, συναφώς, στη διαφορά του συνολικού κύκλου εργασιών, το 2002, μεταξύ της Hoechst και των άλλων εμπλεκομένων επιχειρήσεων.
The factor applied by the Commission reflects the difference in worldwide turnover in 2002 between Hoechst and the other undertakings concerned.
Επιπλέον, όσον αφορά το γεγονός ότι η Hoechst διέθετε, το 1995, γνώσεις και νομικοοικονομική υποδομή που της παρείχαν τη δυνατότητα να εκτιμά καλύτερα τον παράνομο χαρακτήρα των ενεργειών της και τις συνέπειές τους και ακόμα και αν υποτεθεί ότι οι λοιπές εμπλεκόμενες επιχειρήσεις ήταν επίσης, το 1995, επιχειρήσεις μεγάλου μεγέθους, συναφώς δεν πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ δύο επιχειρήσεων των οποίων οι κύκλοι εργασιών δικαιολογούν εν πάση περιπτώσει τον χαρακτηρισμό τους ως μεγάλων επιχειρήσεων που διέθεταν τέτοια υποδομή.
Furthermore, as regards the fact that Hoechst had, in 1995, legal and economic infrastructures which meant that it was better able to recognise that its conduct constituted an infringement and to be aware of the consequences stemming from it, and on the assumption that the other undertakings concerned were also large undertakings in 1995, there is no need, in that regard, to draw a distinction between two undertakings whose turnover is such that they can be characterised in any event as large undertakings with such infrastructures.
Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι ο συντελεστής 100 % που εφάρμοσε η Επιτροπή δεν μπορεί να θεωρηθεί, εν προκειμένω, ως αντίθετος προς την αρχή της αναλογικότητας.
It follows from those elements that the factor of 100% applied by the Commission cannot be regarded in this case as disproportionate.
Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, πρέπει να απορριφθούν τα επιχειρήματα της Hoechst με τα οποία η επιχείρηση αυτή αμφισβητεί την εφαρμογή ενός συντελεστή προσαυξήσεως κατά 100 % με σκοπό να ληφθούν υπόψη το μέγεθος και οι συνολικοί πόροι της επιχειρήσεως.
In the light of those elements, Hoechst’s arguments against the application of an increase of 100% to take account if the undertaking’s size and overall resources must be rejected.
Επομένως, το πρώτο σκέλος του πέμπτου λόγου πρέπει να απορριφθεί.
The first part of the fifth plea must therefore be rejected.
β) Επί της διάρκειας της παραβάσεως
b) The duration of the infringement
Σύμφωνα με το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17, η διάρκεια της παραβάσεως αποτελεί ένα από τα στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη προς προσδιορισμό του ύψους του επιβλητέου προστίμου στις επιχειρήσεις που διαπράττουν παραβάσεις των κανόνων του ανταγωνισμού.
Under Article 15(2) of Regulation No 17, the duration of the infringement is one of the factors to be taken into consideration when determining the amount of the fine to be imposed on undertakings which have infringed the competition rules.
Όσον αφορά τον συντελεστή που συνδέεται με τη διάρκεια της παραβάσεως, οι κατευθυντήριες γραμμές διακρίνουν μεταξύ παραβάσεων μικρής διάρκειας (γενικά μικρότερης του έτους), για τις οποίες το αρχικό ποσό που προβλέπεται στο πλαίσιο της σοβαρότητας της παραβάσεως δεν μπορεί να προσαυξάνεται, παραβάσεων μέσης διάρκειας (γενικά από ένα έως πέντε έτη), για τις οποίες το ποσό αυτό μπορεί να προσαυξάνεται κατά 50 %, και παραβάσεων μεγάλης διάρκειας (γενικά άνω των πέντε ετών), για τις οποίες το ποσό αυτό μπορεί να προσαυξάνεται για κάθε έτος κατά 10 % (σκέψη 1 B, πρώτο εδάφιο, πρώτη έως τρίτη περίπτωση).
As regards the factor relating to the duration of the infringement, the Guidelines distinguish between infringements of short duration (in general, less than one year), for which the starting amount determined for gravity should not be increased; infringements of medium duration (in general, one to five years), for which the starting amount may be increased by 50%; and infringements of long duration (in general, more than five years), for which the starting amount may be increased by 10% per year (Section 1 B, first paragraph, first to third indents).