natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Gysen μπορεί να διαθέσει για να αντιμετωπίσει τα έξοδα συντήρησης του πρώτου τέκνου και, ως εκ τούτου, σε τελευταία ανάλυση, επηρεάζει την έκταση των υποχρεώσεων τις οποίες υπέχει ο πατέρας του τέκνου αυτού, κοινοτικός υπάλληλος, λόγω της συμμετοχής του στα έξοδα αυτά, η επιρροή αυτή είναι πολύ έμμεση και δευτερεύουσα για να μπορεί να δημιουργήσει το εν λόγω αποτρεπτικό ή προτρεπτικό αποτέλεσμα.
34Moreover, even if one wishes to consider that that reduction has an impact on the resources that Ms Gysen can mobilise to meet the cost of maintaining her first child and that, accordingly, it ultimately affects the extension of the obligations of that child’s father — a servant of the Community — in terms of his contribution to those costs, such an effect would be too indirect and marginal to have the effect of dissuasion or inducement mentioned above.
Βεβαίως, η Επιτροπή ορθώς υπογραμμίζει ότι η εφαρμογή της βελγικής ρυθμίσεως, ερμηνευόμενη όπως αναφέρεται στο προηγούμενο σημείο, θα είχε ως συνέπεια για την S.
Admittedly, the Commission rightly points out that application of the Belgian provision — interpreted as indicated in the preceding paragraph — would mean that, solely because Adrien’s father is employed by a Community institution, Ms Gysen and her children Augustin and Elise would be treated less favourably than if Adrien’s father did not hold that position.
Gysen και τα τέκνα της Augustin και Elise, απλώς και μόνον εκ του γεγονότος ότι, τελικά, ο πατέρας τού Adrien εργάζεται σε κοινοτικό όργανο, μεταχείριση λιγότερο ευνοϊκή από αυτήν που θα είχαν αν ο εν λόγω πατέρας δεν εργαζόταν στη θέση αυτή 35.
35 In the light of the criterion for interpretation that can be deduced from Tither and My, that disparity of treatment does not, in my opinion, constitute an
Δεν χρειάζεται καν να προσθέσω —στον βαθμό που διαφεύγει από τα όρια της εξετάσεως όπως καθορίστηκαν και καταδείχθηκαν στα σημεία 29 και 53 ανωτέρω— ότι η άνιση αυτή μεταχείριση δεν μπορεί να επικριθεί με την επίκληση της αρχής της ίσης μεταχείρισης ως γενικής αρχής του κοινοτικού δικαίου ή των ειδικότερων εκφράσεών της που αποτελούν το άρθρο 12 ΕΚ (απαγόρευση των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας) και το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας 36 (σύμφωνα με το οποίο ο εργαζόμενος υπήκοος κράτους μέλους που απασχολείται σε άλλο κράτος μέλος «απολαύει των ιδίων κοινωνικών και φορολογικών πλεονεκτημάτων με τους ημεδαπούς εργαζομένους»).
It is hardly necessary to add (since it goes beyond the limits of the examination I have proposed in points 29 and 53 above) that such a disparity of treatment cannot be criticised by invoking the principle of equal treatment as a general principle of Community law or the specific expressions thereof, in particular Article 12 EC (prohibition of discrimination on grounds of nationality) or Article 7(2) of Regulation (EEC) No 1612/68 of the Council of 15 October 1968 on freedom of movement for workers within the Community 36(under which a worker who is a national of a Member State employed in the territory of another Member State ‘shall enjoy the same social and tax advantages as national workers’).
Από τον φάκελο της υποθέσεως δεν προκύπτει, πράγματι, κανένα στοιχείο που να επιτρέπει να γίνει δεκτό ότι συντρέχει, εν προκειμένω, περίπτωση εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου και δεν πρόκειται για περίπτωση καθαρά εσωτερική του βελγικού κράτους.
The casefile does not contain any information on the basis of which it can be held that the situation in the present case falls within the scope of Community law rather than being purely internal to the Belgian State.
34 — Γραπτές παρατηρήσεις της Επιτροπής, σημεία 37 και 38.35 — Όπ.π., σημείο 40.
34 — Written observations of the Commission, paragraphs 37 and 38.
36 — ΕΕ L 257, σ. 2.
36 — OJ 1968 L 257, p. 2.
V — Πρόταση
V — Conclusions
Υπό το φως των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το tribunal du travail de Bruxelles ως εξής:
In the light of the foregoing considerations, I suggest that the Court reply in the following terms to the question referred for a preliminary ruling by the Tribunal du travail de Bruxelles:
«Ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού των Κοινοτήτων αυτών, που εγκρίθηκαν βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 259/68 του Συμβουλίου, της 29ης Φεβρουαρίου 1968, έχουν γενική ισχύ και είναι δεσμευτικοί ως προς όλα τα μέρη τους και ισχύουν άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
‘The Staff Regulations of Officials and the Conditions of Employment of Other Servants of the European Communities, approved by Regulation (EEC, Euratom, ECSC) No 259/68 of the Council of 29 February 1968, have general application and are binding in their entirety and directly applicable in all Member States.
Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο, το οποίο είναι αρμόδιο να ερμηνεύει και να εφαρμόζει το εθνικό δίκαιο, να καθορίσει αν, υπό το φως των προαναφερθέντων χαρακτηριστικών, οι πράξεις αυτές αποτελούν “διεθνή σύμβαση κοινωνικής ασφαλίσεως που ισχύει στο Βέλγιο” υπό την έννοια της επίδικης στην κύρια δίκη εθνικής ρυθμίσεως.»
It is for the referring court, which has jurisdiction to interpret and apply national law, to determine whether, in the light of the abovementioned characteristics, those acts constitute an ‘international social security convention in force in Belgium’ within the meaning of the national provision at issue in the main proceedings.’
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 14ης Φεβρουαρίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Fourth Chamber)14 February 2008 *
Στην υπόθεση C-449/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το tribunal du travail de Bruxelles (Βέλγιο) με απόφαση της 17ης Οκτωβρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 6 Νοεμβρίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC, from the Tribunal du travail de Bruxelles (Belgium), made by decision of 17 October 2006, received at the Court on 6 November 2006, in the proceedings
— η Gysen, εκπροσωπούμενη από τον N. Sluse, avocate,
— Ms Gysen, by N. Sluse, avocate,
Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του tribunal du travail de Bruxelles, που αφορά τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 259/68 του Συμβουλίου, της 29ης Φεβρουαρίου 1968, περί καθορισμού του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και περί θεσπίσεως ειδικών μέτρων προσωρινώς εφαρμοστέων στους υπαλλήλους της Επιτροπής (ΕΕ L 56, σ. 1), όπως έχει τροποποιηθεί από
This reference for a preliminary ruling from the Tribunal du travail de Bruxelles (Labour Court, Brussels), concerning Regulation (EEC, Euratom, ECSC) No 259/68 of the Council of 29 February 1968 laying down the Staff Regulations of Officials
1, στο εξής: ΚΥΚ), υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της S. Gysen και του Groupe S-Caisse d’Assurances sociales pour indépendants (στο εξής: Ταμείο) ως προς το θέμα του καθορισμού της τάξεως των τέκνων της S.
1) (‘the Staff Regulations’), was made in the course of proceedings between Ms Gysen and Groupe S-Caisse d’Assurances sociales pour indépendents (‘the Caisse’) concerning the determination of the ranking of Ms Gysen’s children for the purposes of calculating the amount of Belgian family allowances.
Σύμφωνα με το άρθρο του 11, δεύτερο εδάφιο, ο ΚΥΚ «είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος».
Under the second paragraph of Article 11, the Staff Regulations are ‘binding in their entirety and directly applicable in all Member States’.
Σύμφωνα με το άρθρο 67, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, τα οικογενειακά επιδόματα περιλαμβάνουν το επίδομα στέγης, το επίδομα συντηρούμενων τέκνων και το σχολικό επίδομα.
According to Article 67(1) of the Staff Regulations, family allowances include the household allowance, the dependent child allowance and the education allowance.
Δυνάμει του άρθρου 67, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, οι υπάλληλοι που δικαιούνται τα οικογενειακά επιδόματα του ίδιου άρθρου υποχρεούνται να δηλώνουν τα επιδόματα της ιδίας φύσεως που καταβάλλονται από άλλη πηγή, προκειμένου αυτά να αφαιρεθούν από εκείνα που καταβάλλονται δυνάμει των άρθρων 1 έως 3 του παραρτήματος VII του ΚΥΚ.
Under Article 67(2) of the Staff Regulations, officials in receipt of the family allowances specified in that article are to declare allowances of like nature paid from other sources, which are to be deducted from those paid under Articles 1 to 3 of Annex VII to the Staff Regulations.
Σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 7, του παραρτήματος VII του ΚΥΚ, όταν η επιμέλεια του συντηρούμενου τέκνου ανατεθεί σε άλλο πρόσωπο δυνάμει νομοθετικών διατάξεων, δικαστικής απόφασης ή απόφασης της αρμόδιας διοικητικής αρχής, το επίδομα καταβάλλεται στο πρόσωπο αυτό, για λογαριασμό και εξ ονόματος του υπαλλήλου.
Under Article 2(7) of Annex VII to the Staff Regulations, if custody of a dependent child is entrusted by law or by an order of court or of the competent administrative authority to another person, the dependent child allowance is to be paid to that person in the name and on behalf of the official.
Δυνάμει του βασιλικού διατάγματος της 8ης Απριλίου 1976 περί θεσπίσεως συστήματος οικογενειακών παροχών υπέρ ελευθέρων επαγγελματιών (Moniteur belge της 6ης Μαΐου 1976), το ποσό του επιδόματος για κάθε τέκνο αυξάνεται αναλόγως του αριθμού των τέκνων.
Pursuant to the Royal Decree of 8 April 1976 establishing the family allowances scheme for selfemployed workers (Moniteur belge of 6 May 1976), the amount of the allowance per child increases according to the number of children.
Το άρθρο 16, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω βασιλικού διατάγματος, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης, καθορίζει την τάξη των τέκνων, λαμβάνοντας υπόψη τη χρονολογία γεννήσεως των τέκνων που δικαιούνται επιδόματος, βάσει του ανωτέρω βασιλικού διατάγματος, των κωδικοποιημένων νόμων για τα οικογενειακά επιδόματα των μισθωτών, του βασιλικού διατάγματος της 26ης Μαρτίου 1965 για τα οικογενειακά επιδόματα ορισμένων κατηγοριών προσωπικού αμειβομένου από το κράτος, του νόμου της 20ής Ιουλίου 1971, περί θεσπίσεως εγγυημένων οικογενειακών παροχών και των διεθνών συμβάσεων κοινωνικής ασφαλίσεως που ισχύουν στο Βέλγιο.
Under the first subparagraph of Article 16(1) of the Royal Decree, in the version applicable to the facts in the main proceedings, the ranking of the children is to be determined by taking account of the chronological order of the births of the children receiving benefits under that decree, the consolidated statutes on family allowances for salaried workers, the Royal Decree of 26 March 1965 on family allowances granted to certain categories of salaried State employees, the Law of 20 July 1971 establishing guaranteed family benefits, and the international social security conventions in force in Belgium.
Σύναψε γάμο την 1η Φεβρουαρίου 1986.
She married on 1 February 1986.
Από τον γάμο αυτό γεννήθηκε, στις 20 Οκτωβρίου 1989, ένα τέκνο.
A child of the marriage was born on 20 October 1989.
Ο γάμος λύθηκε με διαζύγιο τον Ιούνιο του 1993.
The couple divorced in June 1993.
Από τον γάμο αυτό γεννήθηκαν δύο τέκνα, στις 5 Μαΐου 1994 και στις 17 Σεπτεμβρίου 1996.
The two children of that marriage were born on 5 May 1994 and 17 September 1996.
Ο γάμος λύθηκε με διαζύγιο το 2000.
The couple divorced in 2000.
Gysen συζεί με τη μητέρα του από τις 17 Ιανουαρίου 2001.
Ms Gysen’s eldest son has lived with his mother since 17 January 2001.
Όσον αφορά τα άλλα δύο τέκνα, δικαστική απόφαση της 13ης Φεβρουαρίου 2001 ορίζει ότι η γονική μέριμνα και η διαχείριση της περιουσίας θα ασκούνται από κοινού από τους δύο γονείς και η S. Gysen θα λαμβάνει τα οικογενειακά επιδόματα.
With respect to the two younger children, a court decision of 13 February 2001 states that parental authority and the administration of assets are to be exercised jointly, and that Ms Gysen is to receive the family allowances.
Την 1η Δεκεμβρίου 2001, ο πατέρας του τέκνου που γεννήθηκε το 1989 προσλήφθηκε από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
On 1 December 2001, the father of the child born in 1989 was recruited by the Commission of the European Communities.
Από την ημερομηνία αυτή οι υπηρεσίες της Επιτροπής καταβάλλουν στη S.
From that date, the Commission services have paid Ms Gysen the full allowances for her eldest son in the name of and on behalf of his father.
Στη συνέχεια, θεωρώντας ότι τα επιδόματα είχαν καταβληθεί αχρεωστήτως, το Ταμείο παρακράτησε από τα μηνιαία οικογενειακά επιδόματα, από τον Μάρτιο του 2003, το ποσό των 2 284,84 ευρώ.
Subsequently, taking the view that the allowances had been paid in error, the Caisse deducted EUR 2 284.84 from the monthly family allowances, with effect from March 2003.
Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ των επιδομάτων που καταβλήθηκαν για το δεύτερο και τρίτο τέκνο, ως τέκνα δεύτερης και τρίτης τάξεως και αυτών που, κατά το Ταμείο, θα έπρεπε να είχαν καταβληθεί, ήτοι επιδόματα για δύο τέκνα πρώτης και δεύτερης τάξεως.
That amount corresponds to the difference between the allowances paid for the younger children, as second and third children, and those which — according to the Caisse — should have been paid, that is to say, allowances for two children, as first and second children.
Υπό τις συνθήκες αυτές το tribunal du travail de Bruxelles αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
In those circumstances, the Tribunal du travail de Bruxelles decided to stay proceedings and to refer the following question to the Court for a preliminary ruling:
«[…] Ο [ΚΥΚ] και το παράρτημά του VII: Κανόνες σχετικοί με τις αποδοχές, […], τμήμα 1, [με τίτλο] “Οικογενειακά επιδόματα”, άρθρο 67, [παράγραφος] 1, στα οποία […] περιλαμβάνονται […] το επίδομα στέγης, […] το επίδομα συντηρουμένων τέκνων […] [και] το σχολικό επίδομα, μπορούν ή πρέπει, ή όχι, να θεωρηθούν ως “[…] διεθνής σύμβαση κοινωνικής ασφαλίσεως ισχύουσα στο Βέλγιο” κατά την έννοια της επίμαχης εν προκειμένω εθνικής ρυθμίσεως;»
‘May, or must, Article 67(1) of … the Staff Regulations … and Annex VII thereto, entitled “Remuneration …”, Section 1: Family allowances, … which comprise … household allowance, … dependent child allowance … education allowance … be regarded as constituting what the national rules in question describe as an “… international social security convention in force in Belgium”?
Προκειμένου να δοθεί χρήσιμη απάντηση στο αιτούν δικαστήριο, για να μπορέσει να επιλύσει την ενώπιόν του διαφορά, επιβάλλεται να τονιστεί η φύση και η νομική ισχύς του ΚΥΚ.
In order to provide the referring court with a useful answer which will enable it to resolve the dispute before it, it is appropriate to describe the nature and legal force of the Staff Regulations.
Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο του συστήματος δικαστικής συνεργασίας που θεσπίζει το άρθρο 234 ΕΚ, η ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου εναπόκειται στο Δικαστήριο.
Under the system of judicial cooperation established by Article 234 EC, it is for the Court of Justice to interpret provisions of Community law.
Όσον αφορά τις εθνικές διατάξεις, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι, στο πλαίσιο του εν λόγω συστήματος, η ερμηνεία τους εναπόκειται στα εθνικά δικαστήρια (βλ. απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 1993, C-37/92, Vanacker και Lesage, Συλλογή 1993, σ. I-4947, σκέψη 7).
As far as concerns nation provisions, it must be recalled that under that system their interpretation is a matter for the national courts (see Case C-37/92 Vanacker and Lesage [1993] ECR I-4947, paragraph 7).
Όπως προκύπτει από το νομοθετικό πλαίσιο της διαφοράς της κύριας δίκης που παραθέτει το αιτούν δικαστήριο, κατά τη βελγική νομοθεσία, το τέκνο ελεύθερου επαγγελματία, ο οποίος δικαιούται επιδόματος που καταβάλλεται σε αυτόν στο όνομα του συζύγου ή του πρώην συζύγου από τους οργανισμούς κοινωνικής
It is clear from the legislative background to the dispute in the main proceedings, as described by the referring court, that under Belgian law the child of a selfemployed worker who is in receipt of an allowance paid on behalf of the spouse or ex-spouse by the social security bodies of another Member State in accordance with an
Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει επίσης ότι η διαφορά της κύριας δίκης ανέκυψε από την άρνηση του Ταμείου να λάβει υπόψη του το τέκνο για το οποίο χορηγείται επίδομα που καταβάλλεται στο σύνολό του βάσει του ΚΥΚ στο όνομα και για λογαριασμό του πατέρα του, κοινοτικού υπαλλήλου, κατά τον καθορισμό της τάξεως των τέκνων της μητέρας, ελεύθερης επαγγελματία, για τον υπολογισμό του ποσού των οικογενειακών επιδομάτων τα οποία δικαιούται για τα υπόλοιπα τέκνα της.
It is also clear from the order for reference that the dispute in the main proceedings arose from the refusal by the Caisse to take account of the child who receives an allowance paid wholly on the basis of the Staff Regulations in the name and on behalf of his father, a Community official, when determining the ranking of the children of the mother, a selfemployed worker, for the calculation of the amount of family allowances to which the latter is entitled for her other children.
Από την εξέταση του φακέλου προκύπτει ότι η διαφορετική μεταχείριση την οποία επιφυλάσσει το Ταμείο στις δύο αυτές περιπτώσεις οφείλεται στην ιδιαιτερότητα της νομικής βάσης του κοινοτικού επιδόματος που καταβάλλεται για το τέκνο της S. Gysen που γεννήθηκε το 1989.
The documents in the casefile indicate that the difference in treatment by the Caisse of those two situations is based on the specific nature of the legal basis for the allowance under the Staff Regulations paid to the child of Ms Gysen who was born in 1989.
Το Ταμείο υποστηρίζει, ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, ότι ο ΚΥΚ παρέχει στους κοινοτικούς υπαλλήλους δικαιώματα τα οποία μπορούν να προβάλουν έναντι του εργοδότη τους καθώς και, ενδεχομένως, το δικαίωμα να ασκήσουν προσφυγή ενώπιον των κοινοτικών δικαστικών οργάνων, αλλά τα ίδια αυτά δικαιώματα δεν έχουν άμεση και ευθεία εφαρμογή στην εθνική έννομη τάξη.
The Caisse contends before the referring court that the Staff Regulations confer on Community officials rights which they are able to rely on vis-à-vis their employer and, where necessary, the right to bring an action before the Community courts, but that those rights are not immediately and directly applicable in national legal systems.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η άποψη αυτή είναι αντίθετη προς τη φύση και τη νομική ισχύ του ΚΥΚ.
It must be held that that argument runs counter to the nature and the legal force of the Staff Regulations.
Βεβαίως, ο κανονισμός 259/68, που θέσπισε τον ΚΥΚ, δεν μπορεί να εξομοιωθεί με διεθνή σύμβαση, διότι δεν εκδόθηκε από τα κράτη μέλη κατά τους κανόνες του
Admittedly, Regulation No 259/68 — which established the Staff Regulations — cannot be treated as an international convention, because it was adopted, not by the Member States acting in accordance with the rules of international law, but by
247, σκέψη 11, και της 18ης Μαρτίου 1980, 91/79, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή τόμος 1980/Ι, σ. 1099, σκέψη 7), όπως επίσης δεν μπορεί να εξομοιωθεί με διεθνή σύμβαση κοινωνικής ασφαλίσεως η Συνθήκη ΕΚ, στην οποία βασίζεται ο εν λόγω κανονισμός.
GYSEN the Council as a European Community institution acting independently (see, to that effect, Case 38/69 Commission v Italy [1970] ECR 47, paragraph 11, and Case 91/79 Commission v Italy [1980] ECR 1099, paragraph 7), in the same way as the EC Treaty on which that regulation is based cannot be treated as an international social security convention.
Gysen, το άρθρο 11, δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ προβλέπει, ρητώς, τον δεσμευτικό χαρακτήρα του ως προς όλα τα μέρη του και την άμεση εφαρμογή του σε κάθε κράτος μέλος.
Furthermore, as Ms Gysen submits, the second paragraph of Article 11 of the Staff Regulations itself expressly states that the latter are binding in their entirety and directly applicable in all Member States.
Λαμβανομένης υπόψη της δυνατότητας άμεσης εφαρμογής του κανονισμού 259/68 στην έννομη τάξη των κρατών μελών, ο κοινοτικός δικαστής είναι υποχρεωμένος να τον εφαρμόσει για να εξασφαλίσει την τήρηση της αρχής της αποφυγής διακρίσεων.
Having regard to the direct applicability of Regulation No 259/68 in the legal systems of the Member States, the national court has an obligation to apply it in order to ensure compliance with the principle of non-discrimination.
Έτσι, σ’ αυτόν εναπόκειται να εξασφαλίσει την ίση μεταχείριση μεταξύ των προσώπων που δικαιούνται οικογενειακών επιδομάτων λόγω τέκνου δυνάμει του ΚΥΚ και των προσώπων που δικαιούνται οικογενειακών επιδομάτων λόγω τέκνου δυνάμει της εσωτερικής νομοθεσίας ή δυνάμει διεθνούς συμβάσεως κοινωνικής ασφαλίσεως που ισχύει στο οικείο κράτος μέλος.
It is for the national court therefore to ensure equal treatment between persons whose child gives rise to entitlement to family allowances under the Staff Regulations and persons whose child gives rise to entitlement to family allowances under national law or an international social security convention in force in the Member State concerned.
Κατόπιν των προαναφερθέντων, στο υποβληθέν ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση, αφενός, ότι ο ΚΥΚ έχει γενική ισχύ, είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος και, αφετέρου, ότι, λαμβανομένης υπόψη της άμεσης εφαρμογής του κανονισμού 259/68 στην έννομη τάξη των κρατών μελών, το τέκνο για το οποίο χορηγούνται οικογενειακά επιδόματα δυνάμει του ΚΥΚ πρέπει να εξομοιωθεί με το τέκνο για το οποίο χορηγούνται οικογενειακά επιδόματα δυνάμει της εσωτερικής νομοθεσίας ή δυνάμει διεθνούς συμβάσεως κοινωνικής ασφαλίσεως που ισχύει στο οικείο κράτος μέλος.
In the light of the foregoing, the answer to the question referred must be, first, that the Staff Regulations have general application, are binding in their entirety and are directly applicable in all Member States and, second, that, in view of the direct applicability of Regulation No 259/68 in the legal systems of the Member States, a child giving rise to entitlement to family allowances under the Staff Regulations must be treated in the same way as a child giving rise to entitlement to family allowances under national law or an international social security convention in force in the Member State concerned.
Ο κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 259/68 του Συμβουλίου, της 29ης Φεβρουαρίου 1968, περί καθορισμού του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και περί θεσπίσεως ειδικών μέτρων προσωρινώς εφαρμοστέων στους υπαλλήλους της Επιτροπής, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 2074/83 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουλίου 1983, έχει γενική ισχύ, είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Regulation (EEC, Euratom, ECSC) No 259/68 of the Council of 29 February 1968 laying down the Staff Regulations of Officials and the Conditions of Employment of Other Servants of the European Communities and instituting special measures temporarily applicable to officials of the Commission, as amended by Council Regulation (EEC, Euratom, ECSC) No 2074/83 of 21 July 1983, has general application, is binding in its entirety and is directly applicable in all Member States.
Λαμβανομένης υπόψη της άμεσης εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού στην έννομη τάξη των κρατών μελών, το τέκνο για το οποίο χορηγούνται οικογενειακά επιδόματα δυνάμει του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πρέπει να εξομοιωθεί με το τέκνο για το οποίο χορηγούνται οικογενειακά επιδόματα δυνάμει της εσωτερικής νομοθεσίας ή δυνάμει διεθνούς συμβάσεως κοινωνικής ασφαλίσεως που ισχύει στο οικείο κράτος μέλος.
In view of the direct applicability of that regulation in the legal systems of the Member States, a child giving rise to entitlement to family allowances under the Staff Regulations of Officials of the European Communities must be treated in the same way as a child giving rise to entitlement to family allowances under national law or an international social security convention in force in the Member State concerned.