natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα εν λόγω συνημμένα περιλαμβάνουν τη μεταξύ των διαδίκων συναφθείσα σύμβαση παροχής αρχιτεκτονικών υπηρεσιών, μία συμπληρωματική συμφωνία στην εν λόγω σύμβαση, καθώς και το προσχέδιό της, απόσπασμα από τον πίνακα των παροχών, διάφορα έγγραφα ή αποσπάσματα εγγράφων, όπως τεχνικές εκθέσεις ή εκκαθαριστικούς λογαριασμούς, καθώς και διάφορες επιστολές, συμπεριλαμβανομένων επιστολών του γραφείου Grimshaw, οι οποίες αφορούν την αλληλογραφία με τις εταιρίες στις οποίες ανατέθηκε η διαπίστωση και η άρση των επίμαχων στην υπόθεση της κύριας δίκης ελαττωμάτων.
The annexes include the architect’s contract concluded between the parties, an addendum and the draft thereof, an extract of the contractual specifications, a large number of documents or extracts such as technical reports or statements of account, as well as several letters, including some from Grimshaw, relating to the correspondence with the companies entrusted with establishing and repairing the defects complained of in the main proceedings.
Μετά την αρχική άρνηση του γραφείου Grimshaw να παραλάβει το δικόγραφο της αγωγής, λόγω ελλείψεως μεταφράσεώς του στην αγγλική, του επιδόθηκαν, στις 23 Μαΐου 2003 στο Λονδίνο, το μεν δικόγραφο της αγωγής μεταφρασμένο στην αγγλική, τα δε συνημμένα, άνευ μεταφράσεως, στη γερμανική.
After Grimshaw had initially refused to accept the application on the ground that there was no English translation, an English translation of the application and the annexes in German, which were not translated, were delivered to it in London on 23 May 2003.
Με υπόμνημα της 13ης Ιουνίου 2003, το γραφείο Grimshaw ισχυρίστηκε ότι η επίδοση ήταν παράτυπη, διότι τα συνημμένα δεν είχαν μεταφραστεί στην αγγλική.
By written pleading of 13 June 2003, Grimshaw complained that service was defective because the annexes had not been translated into English.
Για τον λόγο αυτό, αρνήθηκε να παραλάβει την αγωγή επικαλούμενο το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 1348/2000 και υποστηρίζει ότι η εν λόγω αγωγή δεν επιδόθηκε νομοτύπως.
For that reason, relying on Article 8(1) of Regulation No 1348/2000, it refused to accept the application and submits that the application was not properly served.
Το γραφείο Grimshaw προβάλλει ένσταση παραγραφής.
Grimshaw raises the objection that the application is time-barred.
Το Landgericht Berlin έκρινε ότι η αγωγή επιδόθηκε νομοτύπως στις 23 Μαΐου 2003.
The Landgericht Berlin held that the application was properly served on 23 May 2003.
Η έφεση που άσκησε το γραφείο Grimshaw απορρίφθηκε από το Kammergericht Berlin.
Grimshaw’s appeal against that decision was dismissed by the Kammergericht Berlin.
Το γραφείο Weiss άσκησε ενώπιον του Bundesgerichtshof αίτηση αναιρέσεως (Revision) κατά της αποφάσεως του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου.
Weiss lodged an appeal on a point of law before the Bundesgerichtshof against the judgment on the appeal.
Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, σύμφωνα με τον γερμανικό κώδικα πολιτικής δικονομίας, δικόγραφο αγωγής το οποίο παραπέμπει σε συνημμένα που προσαρτώνται σε αυτό αποτελεί μία ενότητα με αυτά και ότι ο εναγόμενος πρέπει να έχει στη διάθεσή του όλα τα αναγκαία για την άμυνά του στοιχεία τα οποία επικαλείται ο ενάγων.
The Bundesgerichtshof states that, under the German Code of Procedure, an application which refers to annexes attached forms a whole with those annexes and that all the evidence relied on by the applicant which is necessary for the defendant’s defence must be made available to him.
Συνεπώς, δεν είναι δυνατό να κρίνεται το κύρος της επιδόσεως ενός δικογράφου αγωγής ανεξάρτητα από την επίδοση των συνημμένων, με το πρόσχημα ότι οι ουσιαστικές πληροφορίες προκύπτουν ήδη από το δικόγραφο της αγωγής και ότι το δικαίωμα ακροάσεως διασφαλίζεται εκ του λόγου ότι, όσον αφορά το περιεχόμενο των συνημμένων, ο εναγόμενος έχει τη δυνατότητα να αμυνθεί επαρκώς κατά τη διάρκεια της δίκης.
It is not therefore appropriate to determine whether an application has been properly served without having regard to the service of the annexes, on the assumption that the essential information is already clear from the application and the right to be heard remains protected by virtue of the fact that the defendant can still adequately prepare his defence in the proceedings in so far as concerns the content of the annexes.
Εξαίρεση από την ως άνω αρχή επιτρέπεται στην περίπτωση που η ανάγκη ενημερώσεως του εναγομένου δεν επηρεάζεται ουσιαστικά, διότι, για παράδειγμα, συνημμένο, το οποίο δεν προσαρτήθηκε στο δικόγραφο της αγωγής, είχε αποσταλεί σχεδόν ταυτόχρονα με την άσκηση της αγωγής ή διότι ο εναγόμενος είχε γνώση των εγγράφων ήδη πριν από την άσκηση της αγωγής.
An exception to that principle is permissible if the defendant’s need for information is not significantly prejudiced, for example, because an annex which was not attached to the application was sent at virtually the same time as the action was brought or because the defendant was already familiar with the documents before the proceedings were instituted.
Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, εν προκειμένω, το γραφείο Grimshaw δεν είχε γνώση όλων των συνημμένων εγγράφων, ιδίως των σχετικών με τη διαπίστωση και την άρση των ελαττωμάτων, καθώς και με το ύψος των σχετικών δαπανών.
The Bundesgerichtshof states that, in the present case, Grimshaw was not familiar with all the documents, in particular those establishing the defects and how to remedy them as well as those relating to costs.
Τα έγγραφα αυτά δεν μπορούν να θεωρηθούν ως άνευ σημασίας λεπτομέρειες, καθόσον η απόφαση για την υποβολή υπομνήματος αντικρούσεως ενδέχεται να εξαρτάται από την εκτίμηση του περιεχομένου τους.
Such documents cannot be regarded as insignificant since the decision on whether to submit a defence may be dependent on their content being assessed.
Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν το γραφείο Grimshaw νομίμως αρνήθηκε την παραλαβή του δικογράφου της αγωγής.
The referring court is uncertain whether Grimshaw was correct to refuse the application.
Διευκρινίζει ότι κανένα από τα όργανα που εκπροσωπούν το εν λόγω γραφείο δεν κατανοεί τη γερμανική γλώσσα.
It states that none of the bodies authorised to represent that firm understands German.
Κατά το Bundesgerichtshof, το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 1348/2000 δύναται να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι άρνηση παραλαβής δεν είναι δυνατή για τον λόγο ότι τα συνημμένα δεν έχουν μεταφραστεί.
According to the Bundesgerichtshof, Article 8(1) of Regulation No 1348/2000 can be interpreted as meaning that service cannot be refused on the ground that annexes have not been translated.
Συγκεκριμένα, η διάταξη αυτή δεν αναφέρει την άρνηση παραλαβής συνημμένων.
That provision is in fact silent on the refusal to accept the service of annexes.
Εξάλλου, το έντυπο που προβλέπεται από τον εν λόγω κανονισμό, δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 3, πρώτη περίοδος, για τις αιτήσεις επιδόσεως εντός των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απαιτεί στοιχεία σχετικά με το είδος και τη γλώσσα συντάξεως του εγγράφου μόνο σε σχέση με το επιδοτέο έγγραφο (σημεία 6.1 και 6.3), όχι ωστόσο σε σχέση με τα συνημμένα, των οποία αρκεί να αναφέρεται ο αριθμός (σημείο 6.4).
Moreover, the standard form to be used pursuant to the first sentence of Article 4(3) of the regulation for requests for service in the Member States of the European Union requires information on the nature and language of the document only as regards the document to be served (Paragraphs 6.1 and 6.3) and not as regards the annexes attached to it, for which only the number is required to be stated (Paragraph 6.4).
Για την περίπτωση που θεωρηθεί δυνατή άρνηση παραλαβής του εγγράφου εκ του λόγου και μόνον ότι τα συνημμένα δεν έχουν μεταφραστεί, το αιτούν δικαστήριο εκθέτει ότι, κατά την άποψή του, η σύμβαση μεταξύ του αναιρεσείοντος και του αναιρεσίβλητου, στην οποία ορίζεται ότι η μεταξύ τους αλληλογραφία συντάσσεται στη γερμανική γλώσσα, δεν αρκεί για να αποκλειστεί το δικαίωμα του αναρεσίβλητου να αρνηθεί την παραλαβή δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 1348/2000.
Should it be possible to refuse service on the sole ground that the annexes have not been translated, the referring court states that, in its view, the right of the defendant to refuse to accept a document pursuant to Article 8(1)(b) of Regulation No 1348/2000 cannot be denied simply because the contract between the applicant and the defendant provides that correspondence is to be in German.
Συγκεκριμένα, από την ανωτέρω ρήτρα δεν συνάγεται ότι το αναιρεσίβλητο κατανοεί τη γλώσσα αυτή κατά την έννοια του εν λόγω κανονισμού.
That clause does not mean that the defendant understands that language within the meaning of that regulation.
Πάντως, όπως επισημαίνει το αιτούν δικαστήριο, οι απόψεις στη θεωρία διίστανται, καθόσον ορισμένοι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι ρήτρα για τη χρήση ορισμένης γλώσσας στις σχέσεις μεταξύ των συμβαλλομένων μπορεί να λειτουργήσει ως τεκμήριο γνώσεως της γλώσσας αυτής κατά την έννοια του εν λόγω κανονισμού.
However, as the referring court pointed out, academic opinion is divided, some writers considering that a clause specifying the use of a particular language in a contractual relationship may give rise to a presumption of knowledge of that language for the purpose of that regulation.
Τέλος, για την περίπτωση που από συμβατική ρήτρα δεν συνάγεται γνώση της συγκεκριμένης γλώσσας, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν είναι πάντοτε δυνατή η άρνηση παραλαβής δικογράφου αγωγής του οποίου τα συνημμένα δεν έχουν μεταφραστεί ή αν επιτρέπονται εξαιρέσεις, στην περίπτωση, για παράδειγμα, που ο εναγόμενος διαθέτει ήδη μετάφραση των συνημμένων ή στην περίπτωση που το μεταφρασθέν δικόγραφο της αγωγής επαναλαμβάνει κατά λέξη το περιεχόμενο του συνημμένου.
Finally, where knowledge of the language in question cannot be inferred from a contractual provision, the Bundesgerichtshof is uncertain whether it is possible in all cases to refuse service of an application where the annexes are not translated or whether there are exceptions, for example, if the defendant already has a translation of the annexes or if the content of the annex is reproduced word-for-word in the translated application.
Αυτό θα μπορούσε να συμβαίνει και στην περίπτωση που τα συνημμένα έγγραφα έχουν συνταχθεί στη γλώσσα την οποία εγκύρως επέλεξαν οι συμβαλλόμενοι στο πλαίσιο συμβάσεως.
That could also apply if the annexed documents were in a language which was validly chosen by the parties pursuant to a contract.
Το αιτούν δικαστήριο αναφέρεται στην περίπτωση αδύναμων συμβαλλομένων, οι οποίοι θα πρέπει, ενδεχομένως, να τύχουν προστασίας, όπως οι παραμεθόριοι καταναλωτές οι οποίοι με σύμβαση αποδέχθηκαν να είναι γλώσσα της αλληλογραφίας η γλώσσα του επαγγελματία.
The referring court also mentions the case of weaker parties who may need protection, such as crossborder consumers who have contractually agreed that correspondence is to be conducted in the language of the undertaking.
Εντούτοις, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, στην υπόθεση της κύριας δίκης, το γραφείο Grimshaw συνήψε τη σύμβαση στο πλαίσιο ασκήσεως της επαγγελματικής του δραστηριότητας.
The Bundesgerichtshof states, however, that in the case in the main proceedings Grimshaw concluded the contract in the course of its business.
Θεωρεί ότι δεν υφίσταται ιδιαίτερη ανάγκη προστασίας του εν λόγω γραφείου και ότι, συνεπώς, δεν υπάρχει ανάγκη να του αναγνωριστεί το δικαίωμα άρνησης παραλαβής.
It sees no special need to protect that firm or therefore any need to recognise that it has a right to refuse to accept service.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Bundesgerichtshof αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
Against that background, the Bundesgerichtshof decided to stay the proceedings and to refer the following questions to the Court of Justice for a preliminary ruling:
«1) Πρέπει το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1348/2000 […] να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο παραλήπτης δεν έχει το δικαίωμα να αρνηθεί την
(1) Must Article 8(1) of … Regulation (EC) No 1348/2000 … be interpreted as meaning that an addressee does not have the right to refuse to accept service
WEISS UND PARTNER παραλαβή όταν μόνον τα συνημμένα ενός επιδοτέου εγγράφου δεν έχουν συνταχθεί στη γλώσσα του κράτους μέλους παραλαβής ή σε γλώσσα του κράτους μέλους προελεύσεως την οποία ο παραλήπτης κατανοεί;
WEISS UND PARTNER where only the annexes to a document to be served are not in the language of the Member State addressed or in a language of the Member State of transmission which the addressee understands?
Πρέπει το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 1348/2000 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο παραλήπτης λογίζεται ως “κατανοών”, κατά την έννοια του ανωτέρω κανονισμού, τη γλώσσα του κράτους μέλους προελεύσεως σε περίπτωση που συμφώνησε, με σύμβαση που συνήψε με τον ενάγοντα, στο πλαίσιο της ασκήσεως της επαγγελματικής δραστηριότητάς του, ότι η αλληλογραφία θα συντάσσεται στη γλώσσα του κράτους μέλους προελεύσεως;
Must Article 8(1)(b) of Regulation No 1348/2000 be interpreted as meaning that the addressee is deemed to “understand” the language of a Member State of transmission within the meaning of that regulation where, in the course of his business, he agreed in a contract with the applicant that correspondence was to be conducted in the language of the Member State of transmission?
Πρέπει το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 1348/2000 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, σε κάθε περίπτωση, ο παραλήπτης δεν μπορεί να επικαλεστεί τη διάταξη αυτή για να αρνηθεί την παραλαβή των συνημμένων ενός εγγράφου, τα οποία δεν έχουν συνταχθεί στη γλώσσα του κράτους μέλους παραλαβής ή σε γλώσσα του κράτους μέλους προελεύσεως την οποία ο παραλήπτης κατανοεί, όταν, στο πλαίσιο της επαγγελματικής δραστηριότητάς του, έχει συνάψει σύμβαση με την οποία έχει συμφωνήσει ότι η αλληλογραφία θα συντάσσεται στη γλώσσα του κράτους μέλους προελεύσεως, τα δε συνημμένα, αφενός, αφορούν την αλληλογραφία αυτή και, αφετέρου, έχουν συνταχθεί στη γλώσσα που συμφωνήθηκε;»
Must Article 8(1) of Regulation No 1348/2000 be interpreted as meaning that the addressee may not in any event rely on that provision in order to refuse acceptance of annexes to a document which are not in the language of the Member State addressed or in a language of the Member State of transmission which the addressee understands if the addressee concludes a contract in the course of his business in which he agrees that correspondence is to be conducted in the language of the Member State of transmission and the annexes concern that correspondence and are written in the agreed language?’
Με το πρώτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 1348/2000 έχει την έννοια ότι ο παραλήπτης ενός επιδοτέου ή κοινοποιητέου εγγράφου δεν έχει το δικαίωμα να αρνηθεί την παραλαβή όταν μόνον τα συνημμένα του εγγράφου δεν έχουν συνταχθεί στη γλώσσα του κράτους μέλους παραλαβής ή σε γλώσσα του κράτους μέλους προελεύσεως την οποία ο παραλήπτης κατανοεί.
By its first question, the Bundesgerichtshof asks whether Article 8(1) of Regulation No 1348/2000 must be interpreted as meaning that the addressee of a document to be served does not have the right to refuse to accept service where only the annexes to the document are not in the language of the Member State addressed or in a language of the Member State of transmission which the addressee understands.
Προκαταρκτικώς, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι ο κανονισμός 348/2000 έχει εφαρμογή σε επιδοτέα ή κοινοποιητέα έγγραφα τα οποία μπορεί να είναι διαφορετικής φύσεως, ανάλογα με το αν πρόκειται για δικαστικές ή εξώδικες πράξεις και, στην πρώτη περίπτωση, ανάλογα με το αν πρόκειται για εισαγωγικό της δίκης έγγραφο, για δικαστική απόφαση, για μέτρο εκτέλεσης ή για οποιαδήποτε άλλη πράξη.
A preliminary point to be noted is that Regulation No 1348/2000 applies to documents to be served which can be very different in nature, depending on whether they are judicial or extrajudicial documents and, if the former, on whether it is a document instituting the proceedings, a judicial decision, an enforcement measure or any other document.
Το υποβληθέν στο Δικαστήριο ερώτημα αφορά εισαγωγικό της δίκης έγγραφο.
The question referred to the Court concerns a document instituting proceedings.
Εφόσον ο ρόλος και η σημασία των συνημμένων ενός επιδοτέου ή κοινοποιητέου εγγράφου ενδέχεται να διαφέρουν, ανάλογα με τη φύση του εγγράφου αυτού, η συλλογιστική και οι απαντήσεις που περιλαμβάνονται στην παρούσα απόφαση πρέπει να περιοριστούν στο εισαγωγικό της δίκης έγγραφο και μόνο.
Since the role and importance of annexes to a document to be served may vary according to the nature of the document, the reasoning and answers in this judgment must be confined to documents instituting proceedings.
Συναφώς, από τις παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι ο αριθμός και η φύση των εγγράφων τα οποία πρέπει να προσαρτώνται σε ένα εισαγωγικό της δίκης έγγραφο ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με τις έννομες τάξεις.
It is apparent from the observations submitted to the Court that the number and nature of documents which must be annexed to a document instituting proceedings vary considerably according to the legal system concerned.
Συγκεκριμένα, σε ορισμένες από αυτές, το εισαγωγικό της δίκης έγγραφο
Under some systems, such a document need only contain the subjectmatter and a summary of the pleas
WEISS UND PARTNER αρκεί να περιέχει το αντικείμενο και την έκθεση των πραγματικών και νομικών ισχυρισμών της αιτήσεως, τα δε αποδεικτικά έγγραφα επιδίδονται χωριστά, ενώ σε άλλες έννομες τάξεις, όπως στο γερμανικό δίκαιο, τα συνημμένα πρέπει να επιδίδονται ταυτόχρονα με την αγωγή και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα αυτής.
WEISS UND PARTNER of fact and law of the application, the documentary evidence being communicated separately, whereas under other legal systems, such as German law, the annexes must be produced at the same time as the application and form an integral part of it.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, στο άρθρο 8 του κανονισμού 1348/2000, δεν γίνεται αναφορά στα συνημμένα ενός επιδοτέου ή κοινοποιητέου εγγράφου.
Article 8 of Regulation No 1348/2000 does not refer to annexes to a document to be served.
Εντούτοις, η μνεία «πράξεις των οποίων ζητείται η μετάφραση», που περιλαμβάνεται στην παράγραφο 2 του άρθρου αυτού, αφήνει να εννοηθεί ότι μια πράξη μπορεί να αποτελείται από περισσότερα έγγραφα.
However, the reference in paragraph 2 of that article to ‘documents of which a translation is requested’ indicates that a ‘document to be served’ may consist of a number of documents.
Ελλείψει χρήσιμων ενδείξεων στο γράμμα του άρθρου 8 του κανονισμού 1348/2000, η διάταξη αυτή πρέπει να ερμηνευθεί υπό το φως των σκοπών και των συμφραζομένων της και, γενικότερα, των σκοπών και του όλου πλαισίου του ιδίου του κανονισμού 1348/2000 (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 19ης Σεπτεμβρίου 2000, C-287/98, Linster, Συλλογή 2000, σ. I-6917, σκέψη 43).
In the absence of useful guidance in the wording of Article 8 of Regulation No 1348/2000, that provision must be interpreted in the light of its objectives and its context and, more generally, the objectives and context of Regulation No 1348/2000 itself (see, to that effect, Case C-287/98 Linster [2000] ECR I-6917, paragraph 43).
Όπως προκύπτει από τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη του, ο κανονισμός 1348/2000 αποσκοπεί στην καλύτερη και ταχύτερη διαβίβαση των εγγράφων.
As is apparent from recital 2 of the preamble, the objectives of Regulation No 1348/2000 are to improve and expedite the transmission of documents.
Η τελευταία από τις ανωτέρω σκέψεις αναφέρει ότι «[π]ροκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα του κανονισμού, η δυνατότητα άρνησης της επίδοσης ή της κοινοποίησης πράξεων πρέπει να περιορίζεται σε εξαιρετικές καταστάσεις».
Recital 8 thus states that ‘[t]o secure the effectiveness of this Regulation, the possibility of refusing service of documents is confined to exceptional situations’.
Εξάλλου, το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού προβλέπει ότι οι δικαστικές πράξεις διαβιβάζονται το ταχύτερο δυνατό.
In addition, Article 4(1) of that regulation provides that judicial documents are to be transmitted as soon as possible.
Οι σκοποί αυτοί, ωστόσο, δεν θα πρέπει να επιτυγχάνονται με την καθ’ οιονδήποτε τρόπο αποδυνάμωση των δικαιωμάτων άμυνας (βλ., κατ’ αναλογία, όσον αφορά τον κανονισμό 44/2001, απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2006, C-283/05, ASML, Συλλογή 2006, σ.
However, those objectives cannot be attained by undermining in any way the rights of the defence (see, by analogy, with regard to Regulation No 44/2001, Case C-283/05 ASML [2006] ECR I-12041, paragraph 24).
I-12041, σκέψη 24). Πράγματι, τα δικαιώματα αυτά, που απορρέουν από το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη που καθιερώνει το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (στο εξής: ΕΣΔΑ), συνιστούν ένα θεμελιώδες δικαίωμα το οποίο αποτελεί μέρος των γενικών αρχών του δικαίου, την τήρηση των οποίων εγγυάται το Δικαστήριο (βλ., μεταξύ άλλων, προμνησθείσα απόφαση ASML, σκέψη 26).
Those rights, which derive from the right to a fair hearing guaranteed by Article 6 of the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms (‘ECHR’), constitute a fundamental right forming part of the general principles of law whose observance the Court ensures (see, inter alia, ASML, paragraph 26).
Συνεπώς, πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια συμβιβασμού των σκοπών της αποτελεσματικής και ταχείας διαβιβάσεως των διαδικαστικών πράξεων, αναγκαίων για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, με τον σκοπό της προστασίας των δικαιωμάτων άμυνας, ιδίως κατά την ερμηνεία του άρθρου 8 του κανονισμού 1348/2000 και, ειδικότερα, της έννοιας του επιδοτέου ή κοινοποιητέου εγγράφου, όταν το έγγραφο αυτό συνίσταται σε εισαγωγικό της δίκης έγγραφο, προκειμένου να προσδιοριστεί αν το έγγραφο αυτό πρέπει να περιλαμβάνει αποδεικτικά έγγραφα ως συνημμένα.
Every effort must therefore be made to reconcile the objectives of effectiveness and speed in the transmission of procedural documents, which are necessary for the sound administration of justice, with that of the protection of the rights of the defence, in particular in interpreting Article 8 of the Regulation No 1348/2000 and, specifically, the term ‘document to be served’, where that is a document instituting proceedings, in order to be able to determine whether such a document must include annexes consisting of documentary evidence.
Πάντως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, βάσει των σκοπών και μόνο του κανονισμού 1348/2000, δεν είναι δυνατή η ερμηνεία της έννοιας του εισαγωγικού της δίκης εγγράφου, στο πλαίσιο του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 1348/2000, προκειμένου να προσδιοριστεί αν ένα τέτοιο έγγραφο μπορεί ή πρέπει να περιλαμβάνει συνημμένα.
It is clear that the term ‘document instituting the proceedings’ in the context of Article 8(1) of Regulation No 1348/2000 cannot be interpreted in the light of the objectives of that regulation alone for the purpose of determining whether such a document can or must include annexes.
Βάσει των σκοπών αυτών δεν είναι δυνατό να προσδιοριστεί ούτε αν η μετάφραση του εισαγωγικού της δίκης εγγράφου αποτελεί ουσιώδες στοιχείο των δικαιωμάτων άμυνας του εναγομένου, γεγονός που θα μπορούσε να αποσαφηνίσει το περιεχόμενο της υποχρεώσεως μεταφράσεως που θεσπίζει τα άρθρο 8 του κανονισμού αυτού.
Nor do those objectives make it possible to establish whether the translation of a document instituting the proceedings is a vital component of the defendant’s rights of defence, which might clarify the scope of the translation obligation referred to in Article 8 of that regulation.
Ωστόσο, η ερμηνεία του κανονισμού 1348/2000 πρέπει να γίνεται λαμβανομένων υπόψη των εξελίξεων στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις, στον οποίο εντάσσεται ο εν λόγω κανονισμός, και, ειδικότερα, λαμβανομένου υπόψη του κανονισμού 44/2001, το άρθρο 26, παράγραφοι 3 και 4, του οποίου ρητώς παραπέμπει στον κανονισμό 1348/2000.
However, the interpretation of Regulation No 1348/2000 cannot be dissociated from the context of developments in the field of judicial cooperation in civil matters, which include that regulation, in particular Regulation No 44/2001, Article 26(3) and (4) of which expressly refers to Regulation No 1348/2000.