natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αυθεντικό πάντως είναι μόνο το πλήρες κείμενο των αποφάσεων και των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα που δημοσιεύεται αργότερα στη «Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου». Τα στοιχεία που περιέχονται στο παρόν δελτίο μπορούν να αναδημοσιεύονται ως έχουν με μνεία της πηγής.
Joined Cases C-133/02 and C-134/02 Timmermans Transport & Logistics BV, formerly Timmermans Diessen BV, II ongen boom Production Ltd v Inspecteur der Belastingdienst - Douanedistrict Rotterdam Interpretation of Article 9(1) and Article 12(5)(a)(iii) of Council Regulation No 2913/92 establishing the Community Customs Code — Conditions for withdrawal of a binding tariff information — Change in the authorities' interpretation of the applicable legal provisions within the period of six years referred to in Article 12(4) of Regulation No 2913/92
Γλώσσα πρωτοτύπου: η γαλλική.
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 11 September 2003.
Αριθ. καταλόγου: QD-AC-03-022-GR-C
Not available.
Εβδομάδα από 22 έως 26 Σεπτεμβρίου 2003 αριθ.24/03
Week 22 to 26 September 2003 n° 24/03
Υποθ. C-30/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας Προσέγγιση των νομοθεσιών
Case C-30/01 Commission of the European Communities v United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland Approximation of laws
Υποθ. C-109/01 Secretary of State for the Home Department κατά Hacene Akrich Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
Case C-109/01 Secretary of State for the Home Department v Hacene Akrich Freedom of movement for persons
Υποθ. C-192/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Δανίας Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
Case C-192/01 Commission of the European Communities v Kingdom of Denmark Free movement of goods
Υποθ. C-452/01 Margarethe Ospelt κατά Schlüssle Weissenberg Familienstiftung Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων
Case C-437/01 j
Υποθ. C-437/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας Φορολογία
Case C-58/01
Υποθ. C-58/01 Océ van der Grinten NV κατά Commissioners of Inland Revenue
Case T-308/01
Henkel KGaA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), LHS (UK) Ltd Πνευματική ιδιοκτησία
Henkel KGaA ν Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) (OHIM), LHS (UK) Ltd Intellectual property
Υποθ. C-233/02 Γαλλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case C-233/02 French Republic ν Commission of the European Communities
Υποθ. C-278/00 Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case C-278/00 Hellenic Republic ν Commission of the European Communities
Υποθ. C-194/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας
Case C-194/01 Commission of the European Communities ν Republic of Austria
Υποθ. C-344/01 Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case C-344/01 Federal Republic of Germany ν Commission of the European Communities
Υποθ. C-201/02
Case C-201/02
Υποθ. C-303/02 Peter Haackert κατά Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten
Page 3
Συνεκδ. υποθ. C-53/02 και C-217/02 Commune de Braine­le­Château και Michel Tillieut κ.λπ. κατά Région wallonne
Joined Cases C-53/02 and C-217/02 Commune de Braine-le-Château and Michel Tillieut and Others ν Région wallonne
Υποθ. C-30/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας Προσέγγιση των νομοθεσιών
Case C-30/01 Commission of the European Communities ν United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland Approximation of laws
«Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη, όσον αφορά το Γιβραλτάρ των οδηγιών 67/548/ΕΟΚ και 87/18/ΕΟΚ (τομέας των χημικών επικινδύνων ουσιών), 93/12/ΕΟΚ (τομέας των υγρών καυσίμων), 79/113/ΕΟΚ,
(Failure of a Member State to fulfil its obligations —Failure to implement, in respect of Gibraltar, Directives 67/548/EEC and87/18/EEC (concerning dangerous chemical substances); 93/12/EEC (concerning liquid fuels); 79/113/EEC, 84/533/EEC, 84/534/EEC, 84/535/EEC, 84/536/EEC, 84/537/EEC, 84/538/EEC, 86/594/EEC and 86/662/EEC (concerning noise emission); 94/62/EC (concerning packaging waste) and 97/35/EC (concerning the deliberate release into the environment of genetically modified organisms)) (Full Court)
84/533/ΕΟΚ 84/534/ΕΟΚ 84Ι535ΙΕΟΚ, 84/536/ΕΟΚ 84/537/ΕΟΚ 84/538/ΕΟΚ 86/594/ΕΟΚ και 86/662/ΕΟΚ (τομέας των ηχητικών εκπομπών), 94/621ΕΚ (τομέας των απορριμμάτων συσκευασίας) και 97/35/ΕΚ (τομέας της σκόπιμης ελευθερώσεως γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον)* (Ολομέλεια)
By application lodged at the Court Registry on 24 January 2001, the Commission of the European Communities brought an action under Article 226 EC for a declaration that, by failing, in respect of Gibraltar, to adopt the laws, regulations or administrative provisions necessary to comply with Directives 67/548/EEC and 87/18/EEC (concerning dangerous chemical substances); 93/12/EEC (concerning liquid fuels); 79/113/EEC, 84/533/EEC, 84/534/EEC, 84/535/EEC, 84/536/EEC, 84/537/EEC, 84/538/EEC, 86/594/EEC and 86/662/EEC (concerning noise emission); 94/62/EC (concerning packaging waste) and 97/35/EC (concerning the deliberate release into the environment of genetically modified organisms), or, in any event, by failing to inform the Commission of the adoption of such provisions, the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland has failed to fulfil its obligations under those directives.
Η Επιτροπή, υποστηριζόμενη από το Βασίλειο της Ισπανίας, προβάλλει το γεγονός ότι το Γιβραλτάρ είναι αποικία του Στέμματος, για τις εξωτερικές σχέσεις του οποίου υπεύθυνο είναι το Ηνωμένο Βασίλειο και οι διατάξεις της Συνθήκης τυγχάνουν εφαρμογής στο έδαφος αυτό δυνάμει του άρθρου 299, παράγραφος 4, ΕΚ.
The Commission, supported by the Kingdom of Spain, argues, on the basis of the fact that Gibraltar is a Crown Colony for whose external relations the United Kingdom is responsible, that the Treaty provisions apply to that territory pursuant to Article 299(4) EC.
Η Επιτροπή, όπως και η Ισπανική Κυβέρνηση, υποστηρίζει ότι, για να υπάρξει παρέκκλιση του κανόνα δυνάμει του οποίου το κοινοτικό δίκαιο εφαρμόζεται στο Γιβραλτάρ, απαιτείται ρητή εξαίρεση ή παρέκκλιση του κανόνα αυτού.
It argues, as does the Spanish Government, that an exception to the rule that Community law applies to Gibraltar can be provided for only by way of an express exclusion or derogation from that rule.
Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, δυνάμει της Πράξεως Προσχωρήσεως της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, ορισμένες διατάξεις της Συνθήκης δεν τυγχάνουν εφαρμογής στο Γιβραλτάρ.
The Commission recalls that, under the UK Act of Accession, certain Treaty provisions do not apply to Gibraltar.
Οι παρεκκλίσεις αυτές, που προβλέπονται στα άρθρα 28, 29 και 30 αυτής της Πράξεως, δεν σκοπούν τη θεσπισθείσα από τις Κοινότητες νομοθεσία δυνάμει των άρθρων 94 ΕΚ ή 95 ΕΚ περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών.
Those derogations, laid down in Articles 28, 29 and 30 of that Act, do not cover the legislation adopted by the Communities under Articles 94 EC or 95 EC on the approximation of laws.
— τις πράξεις που αφορούν τα γεωργικά προϊόντα και οι πράξεις σε θέματα εναρμονίσεως των νομοθεσιών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών δεν εφαρμόζονται στο Γιβραλτάρ δυνάμει του άρθρου 28 αυτής της Πράξεως Προσχωρήσεως καθόσον η Πράξη αυτή αποτελεί προσαρμογή των συνθηκών
Acts concerning agricultural products and acts of harmonisation of legislation concerning turnover taxes are not applicable to Gibraltar by virtue of Article 28 ofthat Act of Accession in so far as that Act constitutes an adjustment to the Treaties;
— το Γιβραλτάρ αποκλείεται της διατάξεως σχετικά με το κοινοτικό τελωνειακό καθεστώς, όπως καθορίζεται με τον κανονισμό 1496/68, δυνάμει του άρθρου 29 και του παραρτήματος Ι, μέρος Ι, σημείο 4, της εν λόγω Πράξεως Προσχωρήσεως·
Gibraltar is excluded from the customs territory provision under Regulation No 1496/68 by virtue of Article 29 of and Annex I, Section I, point 4, to the Act of Accession;
— τις σχετικές με την εμπορική πολιτική διατάξεις του κανονισμού 1025/70 δεν τυγχάνουν εφαρμογής στο Γιβραλτάρ δυνάμει του άρθρου 30 και του παραρτήματος II, μέρος VI, της ιδίας Πράξεως Προσχωρήσεως, μέτρο που θεσπίζεται ως προσαρμογή των πράξεων που εκδίδουν τα κοινοτικά όργανα.
The commercial policy provisions under Regulation No 1025/70 are not applicable to Gibraltar by virtue of Article 30 of and Annex II, Section VI to the Act of Accession, which is listed as an adaptation to acts adopted by the institutions.
Από το άρθρο 23 ΕΚ προκύπτει ότι, όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων εντός της Κοινότητας, τα προϊόντα που απολαύουν ελεύθερης κυκλοφορίας εξομοιώνονται οριστικώς και καθ' όλα με τα προϊόντα καταγωγής κρατών μελών.
It is clear from Article 23 EC that, as regards free circulation of goods within the Community, products entitled to 'free circulation' are definitively and wholly assimilated to products originating in Member States.
Από την εξομοίωση αυτή συνεπάγεται ότι οι διατάξεις του άρθρου 28 ΕΚ περί καταργήσεως των ποσοτικών περιορισμών και κάθε μέτρου ισοδυνάμου αποτελέσματος εφαρμόζονται αδιακρίτως επί των προϊόντων που κατάγονται από την Κοινότητα και επί των προϊόντων που τέθηκαν σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός οιουδήποτε κράτους μέλους, ανεξαρτήτως της αρχικής καταγωγής των προϊόντων αυτών.
The result of this assimilation is that the provisions of Article 28 EC concerning the elimination of quantitative restrictions and all measures having equivalent effect are applicable without distinction to products originating in the Community and to those which were put into free circulation in any one of the Member States, irrespective of the actual origin of these products.
Εν τούτοις, τα προϊόντα καταγωγής Γιβραλτάρ δεν θεωρούνται προϊόντα που κατάγονται από την Κοινότητα.
However, products originating in Gibraltar are not products originating in the Community.
Πράγματι, σύμφωνα με το παράρτημα II, μέρος VI, της Πράξεως Προσχωρήσεως της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, συμφωνήθηκε να διασφαλιστεί ότι «το Γιβραλτάρ θα τεθεί στην ίδια θέση όσον αφορά το καθεστώς ελευθερώσεως των εισαγωγών στην Κοινότητα [με τη θέση] όπου βρισκόταν πριν από την προσχώρηση».
According to Annex II, Section VI to the UK Act of Accession it was agreed that it would be ensured 'that Gibraltar is in the same position with regard to the Community's import liberalisation system as it was before accession'.
Η διάταξη αυτή δεν θα ήταν αναγκαία αν τα προϊόντα καταγωγής Γιβραλτάρ έπρεπε να θεωρηθούν ως προερχόμενα από την Κοινότητα και αν, συνεπώς, το κοινοτικό καθεστώς ελεύθερης κυκλοφορίας ετύγχανε εφαρμογής επ' αυτών.
That provision would not have been necessary if goods originating in Gibraltar had to be considered as originating in the Community and if, as a result, the Community rules on free movement had to be applied to them.
Ομοίως, τα εισαγόμενα στο Γιβραλτάρ εμπορεύματα δεν θεωρούνται ως ευρισκόμενα σε ελεύθερη κυκλοφορία σε κράτος μέλος υπό την έννοια του άρθρου 24 ΕΚ διότι δεν υπάγονται στους δασμούς του Κοινού Δασμολογίου.
Similarly, goods imported into Gibraltar are not considered to be in free circulation in a Member State within the meaning of Article 24 EC because they are not subject to the customs duties of the common customs tariff.
Πάντως, υπό τον τίτλο Ι του τρίτου μέρους της Συνθήκης, σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, το άρθρο 23, παράγραφος 2, ΕΚ ορίζει ότι το άρθρο 25 ΕΚ, απαγορεύοντας τους δασμούς και τις φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος, καθώς και το σύνολο του κεφαλαίου 2 του εν λόγω τίτλου, ήτοι το κεφάλαιο που αφορά την απαγόρευση των ποσοτικών περιορισμών μεταξύ των κρατών μελών, εφαρμόζονται στα προϊόντα καταγωγής κρατών μελών ή προελεύσεως τρίτων χωρών τα οποία βρίσκονται σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός των κρατών μελών.
Under Title I of the third part of the Treaty, concerning free movement of goods, Article 23(2) EC provides that Article 25, which prohibits customs duties and charges having equivalent effect, and the whole of Chapter 2 ofthat title, which concerns the prohibition on quantitative restrictions between Member States, apply to products originating in Member States and to products coming from third countries which are in free circulation in Member States.
Τα προϊόντα καταγωγής Γιβραλτάρ ή τα εισαχθέντα στο Γιβραλτάρ προϊόντα που δεν έχουν καμία από αυτές τις δύο ιδιότητες, δεν εμπίπτουν συνεπώς στους κανόνες της Συνθήκης σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και, συγκεκριμένα, στους κανόνες απαγορεύσεως των ποσοτικών περιορισμών μεταξύ κρατών μελών.
As products originating in Gibraltar fall within neither of those categories, they are not covered by the Treaty rules on free movement of goods and, in particular, those prohibiting quantitative restrictions between Member States.
νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών, σύμφωνα με τα άρθρα 94 ΕΚ και 95 ΕΚ.
It is clear from all the foregoing that the exclusion of Gibraltar from the customs territory of the Community implies that neither the Treaty rules on free movement of goods nor the rules of secondary Community legislation intended, as regards free circulation of goods, to ensure approximation of the laws, regulations and administrative provisions of the Member States pursuant to Articles 94 EC and 95 EC are applicable to it.
Tizzano ανέπτυξε τις ποοτάσει; του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλεια; της 16η; Ιανουαρίου 2003.
Advocate General A. Tizzano delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 16 January 2003.
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
'(1) dismiss the Commission's application;
Υποθ. C-78/01 Bundesverband Güterkraftverkehr und Logistik eV (BGL) κατά Bundesrepublik Deutschland, représentée par le Hauptzollamt Friedrichshafen Τελωνειακή ένωση
(2) order the Commission to pay the costs;
Προδικαστική «Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Πράξη εξωτερικής διαμετακομίσεως — Κυκλοφορία υπό την κάλυψη δελτίου TIR — Παραβάσεις ή παρατυπίες— Δυνατότητα για τον εγγυοδοτικό οργανισμό να αποδείξει τον τόπο διαπράξεως της παραβάσεως ή της παρατυπίας — Προθεσμία για την προσκόμιση της αποδείξεως — Υποχρέωση, όσον αφορά το κράτος μέλος που διαπιστώνει τη διάπραξη παραβάσεως ή παρατυπίας εξακριβώσεως του τόπου αυτού» (Ολομέλεια)
Preliminary ruling (Free movement of goods —External transit operation — Transport under cover of a TIR carnet — Offences or irregularities — Possibility for a guaranteeing association to prove the place where the offence or irregularity was committed — Time-limit for furnishing proof' — Existence of an obligation for the Member State which detects an offence or irregularity to investigate the place where it was committed) (Full Court)
Με διάταξη της 11ης Ιανουαρίου 2001, το Bundesgerichtshof υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία των άρθρων 454 και 455 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993.
By order of 11 January 2001 the Bundesgerichtshof (Federal Court of Justice) referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Articles 454 and 455 of Commission Regulation (EEC) No 2454/93 of 2 July 1993 ('the implementing regulation').
Ατό τη διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι, στις 23 Μαρτίου 1994, η βρετανική εταιρία μεταφορών Freight Forwarding Services (στο εξής: FFS), ως κάτοχος δελτίου TIR εκδοθέντος από τη Freight Transport Association Ltd, βρετανικό οργανισμό, μέλος του IRU, εκτελώνισε στο Hauptzollamt, τελωνείο αναχωρήσεως, φορτίο 12,5 εκατομμυρίων σιγαρέττων, προελεύσεως Ελβετίας, το οποίο επρόκειτο να προωθήσει στο Μαρόκο μέσω του τελωνείου προορισμού του Algésiras (Ισπανία).
It appears from the order for reference that on 23 March 1994 the British transport undertaking Freight Forwarding Services ('FFS'), as the holder of a TIR carnet issued by Freight Transport Association Ltd, a British member association of the IRU, cleared at the Hauptzollamt, the customs office of departure, a consignment of 12.5 million cigarettes from Switzerland to be transported to Morocco via the customs office of destination of Algeciras (Spain).
Το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι ο Bundesverband Güterkraftverkehr und Logistik eV (στο εξής: BGL) είναι οργανισμός γερμανικού δικαίου αρμόδιος για την παροχή εγγυήσεως σύμφωνα με το άρθρο 6 της συμβάσεως TIR.
The national court states that Bundesverband Güterkraftverkehr und Logistik eV ('BGL') is an association governed by German law which is authorised as a guaranteeing association in accordance with Article 6 of the TIR Convention.
Η υποχρέωση του ως εγγυητή του κατόχου δελτίου TIR περιορίζεται σε ποσό κατ' ανώτατο όριο 175 000 ECU.
Its liability as guarantor for the holder of a TIR carnet is limited to a maximum of ECU 175 000.
Προκειμένου περί «εγγυήσεως χωρίς το ευεργέτημα της διζήσεως» κατά την έννοια του γερμανικού δικαίου, ο BGL δεν μπορούσε να απαιτήσει από το Hauptzollamt να στραφεί κατ' αρχάς κατά του κατόχου του δελτίου TIR.
Since this is a guarantee as 'principal debtor' under German law, BGL cannot require the Hauptzollamt to proceed against the holder of the TIR carnet first.
Επομένως, σε περίπτωση που ο BGL επρόκειτο να εκπληρώσει την εκ της παρασχεθείσας εγγυήσεως υποχρέωση του, θα είχε δικαίωμα αγωγής βάσει της συναφθείσας με τη Διεθνή Ένωση Μεταφορών (International Road Transport Union, στο εξής: IRU) συμβάσεως εγγυήσεως.
If BGL has to perform its obligation under the guarantee it has given, it will then have a right of recourse under the guarantee agreement entered into with the International Road Transport Union ('IRU').
Το τελευταίο είχε συνάψει, με τη σειρά του, σύμβαση ασφαλίσεως με όμιλο ασφαλιστών στον οποίο ανήκει η Préservatrice Foncière Tiard SA (στο εξής: PFA), παρεμβαίνουσα στην κύρια δίκη.
The IRU has in turn concluded an insurance contract with an insurance pool to which Préservatrice Foncière Tiard SA ('PFA'), the intervener in the main proceedings, belongs.
Ως τελευταία ημέρα της προθεσμίας για την εμφάνιση των εμπορευμάτων οτο τελωνείο του Algésiras είχε οριστεί η 28η Μαρτίου 1994.
The latest date for presenting the goods at the Algeciras customs office had been fixed at 28 March 1994.
Παρ' ολ' αυτά, το Hauptzollamt δεν έλαβε καμιά βεβαίωση εκτελέσεως από το τελωνείο προορισμού.
However, the Hauptzollamt did not receive a certificate of discharge from the customs office of destination.
Ωστόσο, κατόπιν αιτήσεως του Hauptzollamt, το τελωνείο προορισμού το πληροφόρησε, στις 13 Ιουλίου 1994, ότι το σχετικό εμπόρευμα δεν είχε εμφανιστεί.
In response to its request, however, the customs office of destination informed the Hauptzollamt on 13 July 1994 that the goods had not been presented.
Το αρχικό δελτίο TIR που βρέθηκε αργότερα και απεστάλη στο IRU φέρει πλαστή σφραγίδα του τελωνείου προορισμού με ημερομηνία 28 Μαρτίου 1994.
The original TIR carnet, subsequently found and sent to the IRU, bore the forged stamp of the customs office of destination with the date 28 March 1994.
Με έγγραφο της 16ης Αυγούστου 1994, το Hauptzollamt γνωστοποίησε στο BGL τη μη εξόφληση του δελτίου TIR.
By letter of 16 August 1994, the Hauptzollamt notified BGL of the failure to discharge the TIR carnet.
Αυτό απηύθυνε στο FFS, με συστημένη επιστολή με απόδειξη παραλαβής, πράξη επιβολής επιβαρύνσεως με ημερομηνία 16 Αυγούστου 1994, για ποσό ύψους 3 197 500 γερμανικών μάρκων (DEM), σχετικά με την επίμαχη πράξη μεταφοράς.
It sent FFS, by registered letter with return receipt, a notice of assessment dated 16 August 1994 for DEM 3 197 500 in respect of the transport operation in question.
Η FFS δεν κατέβαλε το ποσό αυτό.
FFS did not pay that sum.
Με αγωγή που ασκήθηκε τον Φεβρουάριο του 1996 ενώπιον του Landgericht Frankfurt am Main (Γερμανία), το Hauptzollamt ζήτησε από το BGL, την καταβολή των δασμών που προέκυπταν από τη μη εξόφληση του δελτίου TIR και που αντιστοιχούσαν στο ανώτατο ποσό της εγγυήσεως, ήτοι 334 132,75 DEM, πλέον τόκων υπερημερίας.
By an action brought before the Landgericht (Regional Court) Frankfurt am Main (Germany) in February 1996, the Hauptzollamt claimed from BGL, in respect of the duties owed as a result of the failure to discharge the TIR carnet, the maximum amount under the guarantee, namely DEM 334 132.75, plus default interest.
Με το υπόμνημα του αντικρούσεως που κατέθεσε στις 8 Μαΐου 1996, ο BGL ισχυρίστηκε ότι το επίμαχο φορτίο σιγαρέττων είχε εκφορτωθεί στην Ισπανία και πρότεινε μάρτυρες προς απόδειξη του ισχυρισμού αυτού.
In its defence submitted on 8 May 1996, BGL claimed that the consignment of cigarettes in question had been unloaded in Spain and offered to produce witnesses to prove that claim.
Το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι, εάν τούτο αποδεικνυόταν, το ισπανικό κράτος και όχι το γερμανικό κράτος θα δικαιούνταν να απαιτήσει τους οφειλόμενους από το FFS δασμούς και, στην περίπτωση αυτή, η αγωγή κατά του εγγυητή είναι αβάσιμη.
The national court states that, if that fact were proved, it would be the Spanish State, not the German State, which was owed the duties by FFS, in which case the action on the guarantee would be unfounded.
Παρ' όλ' αυτά, το Landgericht Frankfurt am Main και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, το Oberlandesgericht (Γερμανία) δέχθηκαν το σχετικό αίτημα του Hauptzollamt.
The Landgericht Frankfurt am Main and the Oberlandesgericht (Higher Regional Court) Frankfurt am Main (Germany) on appeal nevertheless ruled in favour of the Hauptzollamt.
Ο BGL άσκησε αναίρεση ενώπιον του Bundesgerichtshof.
BGL appealed on a point of law to the Bundesgerichtshof.
Υπ' αυτές τις συνθήκες, το Bundesgerichtshof αποφάσισε την αναστολή της ενώπιον του διαδικασίας και την υποβολή οτο Δικαστήριο προδικαστικών ερωτημάτων.
In those circumstances the Bundesgerichtshof decided to stay the proceedings and refer a number of questions to the Court for a preliminary ruling.
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
Question 1(a) on the application to the guaranteeing association of the period for furnishing proof of the place of the irregularity and Question 1(b)(ii) on the nature of that period
Επί τον πρώτον ερωτήματος στοιχείο α, σχετικά με την εφαρμογή επί τον εγγνοδοτικού οργανισμού της προθεσμίας αποδείξεως τον τόπον διαπράξεως της παρατυπίας και στοιχείο β, σημείο ii, σχετικά με τη φύση της προθεσμίας αυτής
By parts (a) and (b)(ii) of Question 1, the national court essentially asks whether the period referred to in the first subparagraph of Article 454(3) of the implementing regulation, within which proof may be furnished that the actual place where the offence or irregularity was committed is in a Member State other than that which recovers the customs duties, is applicable to a guaranteeing association against which proceedings are brought by a Member State for payment of a sum representing customs duties, and whether that guaranteeing association must furnish such proof within that period and is otherwise barred from furnishing proof.
Προκειμένου περί του δικαιώματος αποδείξεως του τόπου διαπράξεως της παραβάσεως ή της παρατυπίας, πρέπει να επισημανθεί ότι τα άρθρα 454 και 455 του εκτελεστικού κανονισμού δεν διευκρινίζουν ποιο είναι το πρόσωπο που οφείλει ή δύναται να προσκομίσει τη σχετική απόδειξη και, εν πάση περιπτώσει, δεν αποκλείουν να είναι δυνατό η απόδειξη αυτή να προσκομιστεί από τον εγγυοδοτικό οργανισμό.
Consequently, the first subparagraph of Article 454(3) of the implementing regulation must be interpreted as meaning that the period it prescribes applies to a guaranteeing association against which proceedings are brought by a Member State for payment of customs duties on the basis of the guarantee contract it has concluded with that State in accordance with the TIR Convention, where that association wishes to furnish proof of the place where the offence or irregularity was committed.
Επομένως, το άρθρο αυτό 455 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει τη δυνατότητα του εγγυοδοτικού οργανισμού να προσκομίσει μια τέτοια απόδειξη.
By part (b)(i) of Question 1, the national court essentially asks what precisely is the length of the period prescribed in the first subparagraph of Article 454(3) of the implementing regulation.