natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ισχύει η συλλογιστική αυτή, η οποία βασίζεται στην αντιστάθμιση των ενδίκων βοηθημάτων, εφόσον προβάλλεται ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά κανονισμού;
Is that reasoning, based on the principle that legal remedies should be mutually compensatory, also relevant where a plea of illegality is raised in regard to a regulation?
Αντιθέτως, άπαξ η ένσταση ελλείψεως νομιμότητας προβάλλεται από προνομιούχο προσφεύγοντα κατά κανονισμού, η συλλογιστική που βασίζεται στην αντιστάθμιση των ενδίκων βοηθημάτων χάνει τη λυσιτέλειά της, κατά το μέτρο που αντιβαίνει στο γράμμα του άρθρου 241 ΕΚ.
However, once a plea of illegality is raised by a privileged applicant in regard to a regulation, a line of reasoning in terms of the above principle becomes irrelevant in so far as it infringes the terms of Article 241 EC.
Μπορεί να δοθεί καταφατική απόφαση οσάκις αυτή η ένσταση ελλείψεως νομιμότητας προβάλλεται από ένα συνήθη προσφεύγοντα.
An affirmative answer can be given where such a plea of illegality is raised by an ordinary applicant.
Πράγματι, στην περίπτωση αυτή, η δυνατότητα παρεμπίπτουσας προσβολής αντισταθμίζει την περιορισμένη πρόσβαση των μη προνομιούχων προσφευγόντων στην προσφυγή ακυρώσεως κατά κανονιστικών πράξεων.
In that situation, the possibility of an incidental challenge compensates for the restricted access which non-privileged applicants have to the action for annulment of legislative measures.
Ενώπιον πράξεως η οποία έχει πράγματι γενική ισχύ, της οποίας την ακύρωση δεν μπορούν, κατ’ αρχήν, να ζητήσουν ευθέως, δεν μπορεί να προσαφθεί στους συνήθεις προσφεύγοντες έλλειψη επιμελείας και, συνεπώς, αυτοί έχουν δικαίωμα παρεμπίπτουσας προσβολής 24.
In regard to a measure which is truly of general application, the annulment of which they cannot, in principle, directly apply for, ordinary applicants cannot be accused of a lack of care and in consequence they have a right to challenge the measure incidentally. 24
Πράγματι, δεδομένου ότι τα κράτη μέλη και τα κοινοτικά όργανα έχουν σχεδόν απεριόριστη πρόσβαση στην προσφυγή ακυρώσεως, η συλλογιστική αυτή, η οποία εξαρτά το παραδεκτό μιας ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας από την αδυναμία άμεσης προσβάσεως στα κοινοτικά δικαστήρια, θα κατέληγε αναπόφευκτα στο να στερεί από τους προνομιούχους προσφεύγοντες κάθε δικαίωμα παρεμπίπτουσας προσβολής 25.
Indeed, since the Member States and the Community institutions have almost unlimited access to the action for annulment, such a line of reasoning — which makes the admissibility of a plea of illegality conditional upon it being impossible to bring an action directly before the Community Courts — would inevitably have the effect of denying privileged applicants any right to challenge a measure incidentally.
Αυτό θα αντέβαινε προδήλως στο γράμμα του άρθρου 241 ΕΚ το οποίο, υπενθυμίζω, παρέχει σε κάθε διάδικο, παρά τη λήξη της προθεσμίας του άρθρου 230, πέμπτο εδάφιο, ΕΚ, το δικαίωμα να επικαλείται ενώπιον του Δικαστηρίου το ανεφάρμοστο κανονισμού 26.
25 That would constitute an obvious infringement of the terms of Article 241 EC which, it should not be forgotten, gives any party the right to invoke the inapplicability of a regulation before the Court, notwithstanding the fact that the timelimits laid down in the fifth paragraph of Article 230 EC have expired. 26
Οφείλεται βέβαια στον ανυπέρβλητο χαρακτήρα του γράμματος αυτής της διατάξεως 27το ότι το Δικαστήριο, ωθούμενο
It is certainly because of the ‘insuperable’ nature of the wording of that provision 27 that the Court, prompted by a number
25 — Βλ. Coutron, L., όπ.π., σ. 393.
25 — See L. Coutron, op. cit., p. 393.
Η συλλογιστική αυτή μου φαίνεται συνεπής από πλευράς συστηματοποιήσεως των ενδίκων βοηθημάτων του κοινοτικού δικαίου και σύμφωνη με το γράμμα του άρθρου 241 ΕΚ, το οποίο επιτρέπει σε κάθε διάδικο να επικαλείται παρεμπιπτόντως το ανεφάρμοστο κανονισμού.
That reasoning seems to me to be consistent with the logic informing the system of legal remedies in Community law and compatible with the terms of Article 241 EC, which permits any party to raise incidentally the inapplicability of a regulation.
Επιβεβαιώνοντας έτσι τη δυνατότητα παρεμπίπτουσας προσβολής μιας πράξεως γενικού περιεχομένου από ένα συνήθη προσφεύγοντα, η νομολογία του Δικαστηρίου επιτυγχάνει να συμφιλιώσει τη λογική της αντισταθμίσεως των ενδίκων βοηθημάτων με το γράμμα του άρθρου 241 ΕΚ.
By thus confirming that an ordinary applicant may challenge, incidentally, a measure of general application, the Court’s caselaw reconciles with the terms of Article 241 EC the logic of the principle that legal remedies should be mutually compensatory.
26 — Βλ., επ’ αυτού, τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Sir Gordon Slynn στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 1987, 181/85, Γαλλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1987, σ. 689).
26 — See the Opinion of Advocate General Slynn in Case 181/85 France v Commission [1987] ECR 689.
27 — Για να επαναλάβω την έκφραση που χρησιμοποίησε ο γενικός εισαγγελίας G. F.
24 — See, to that effect, Case C-241/95 Accrington Beef and Others [1996] ECR I-6699, paragraphs 15 and 16).
24 — Βλ., επ’ αυτού, απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 1996, C-241/95, Accrington Beef κ.λπ.
27 — To adopt the expression used by Advocate General Mancini at p.
(Συλλογή 1996, σ. I-6699, σκέψεις 15 και 16).
5343 of his Opinion in Case 204/86 Greece v Council [1988] ECR 5323.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-442/04 από πλείονες γενικούς εισαγγελείς του 28, δέχθηκε προοδευτικά ότι ένας προνομι- ούχος προσφεύγων μπορεί να προβάλει, στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως, ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά κανονισμού 29.
of its Advocates General, 28 has progressively accepted that a privileged applicant may, in the course of an action for annulment, raise an objection of illegality in regard to a regulation. 29
Πράγματι, εφόσον το γράμμα του άρθρου 241 ΕΚ δεν επιτρέπει όπως η έλλειψη επιμέλειας ενός προνομιούχου προσφεύγοντος, ο οποίος δεν άσκησε εμπροθέσμως προσφυγή ακυρώσεως κατά κανονισμού, του αντιτάσσεται προκειμένου να κηρυχθεί απαράδεκτη η ένσταση ελλείψεως νομιμότητας την οποία προέβαλε κατά της πράξεως αυτής, η ίδια λύση επιβάλλεται, κατά τη γνώμη μου, κατά μείζονα λόγο, εφόσον ένα κράτος μέλος έχει πράγματι ασκήσει εμπροθέσμως προσφυγή ακυρώσεως, αλλά η προσφυγή του απορρίφθηκε λόγω απαραδέκτου του αιτήματός του περί μερικής ακυρώσεως.
If the terms of Article 241 EC prevent the lack of care of a privileged applicant, which has not brought an action for the annulment of a regulation within the time-limits, from being relied on against it in order to declare inadmissible a plea of illegality raised in regard to the same measure, I think that the same must, a fortiori, apply where a Member State has brought an action within the timelimits but that action has been dismissed on the ground that its claim for partial annulment was inadmissible.
Συνεπώς, είναι αλυσιτελής ο ισχυρισμός του Συμβουλίου και της Επιτροπής ότι η προβληθείσα από το Βασίλειο της Ισπανίας ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά του κανονισμού 1954/2003 είναι απαράδεκτη, κατά το μέτρο που το κράτος μέλος αυτό είχε τη δυνατότητα να ασκήσει ευθέως προσφυγή ακυρώσεως κατά του κανονισμού αυτού.
It is thus irrelevant to argue, as the Council and the Commission do, that the plea of illegality raised by the Kingdom of Spain in regard to Regulation No 1954/2003 is inadmissible inasmuch as that Member State could have brought a direct action for the annulment of that regulation.
Κατά τη γνώμη μου, η επιχειρηματολογία αυτή πρέπει κατά μείζονα λόγο να απορριφθεί εφόσον ένας προνομιούχος προσφεύγων έχει εξαντλήσει το δικαίωμά του ασκήσεως προσφυγής, αλλά η προσφυγή του έχει απορριφθεί λόγω απαραδέκτου του αιτήματός του περί μερικής ακυρώσεως.
In my view, that argument must be rejected all the more forcefully where a privileged applicant has exercised its right of action, but the action has been dismissed on
Εν κατακλείδι, δεν θεωρώ συνεπές, υπό το πρίσμα της νομολογίας του Δικαστηρίου επί του παραδεκτού της ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας, να επιβάλλεται αυστηρότερη κύρωση, δηλαδή ο αποκλεισμός, στον προνομιούχο προσφεύγοντα ο οποίος επέδειξε επιμέλεια που μπορεί να χαρακτηρισθεί ανεπαρκής, όπως, στην παρούσα διαδικασία, στην περίπτωση του Βασιλείου της Ισπανίας, σε σχέση με τον προσφεύγοντα του οποίου η συμπεριφορά μπορεί γίνει αντιληπτή ως έλλειψη επιμελείας.
In short, I do not find it consistent with the Court’s caselaw on the admissibility of pleas of illegality to penalise more severely — that is to say, by declaring its action out of time — a privileged applicant which has exercised a degree of care that could be described as imperfect (as is the case of the Kingdom of Spain in the present proceedings) than one whose conduct could be characterised as evincing a lack of care.
28 — Βλ., μεταξύ άλλων, σ.
28 — See, in particular, p.
447 των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα Κ.
414 of the Opinion of Advocate General Roemer in Case 32/65 Italy v Council and Commission [1966] ECR 389; p.
Mengozzi, που αναπτύχθηκαν στις 19 Σεπτεμβρίου 2007 στην υπόθεση C-91/05, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου.
See also the same line of reasoning in paragraphs 36 to 54 of the Opinion of Advocate General Mengozzi in Case C-91/05 Commission v Council, still pending before the Court.
29 — Πλείονες αποφάσεις αναγνωρίζουν εμμέσως μόνον το δικαίωμα των προνομιούχων προσφευγόντων να προσβάλλουν παρεμπιπτόντως έναν κανονισμό στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως (βλ. προπαρατεθείσες αποφάσεις Ιταλία κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, Γαλλία κατά Επιτροπής και Ελλάδα κατά Συμβουλίου).
29 — Several judgments only implicitly recognise the right of privileged applicants to challenge a regulation indirectly in the course of an action for annulment (see Italy v Council and Commission, France v Commission and Greece v Council).
I-7147, σκέψεις 74 έως 78), και της 14ης Απριλίου 2005, C-110/03, Βέλγιο κατά Επιτροπής (Συλλογή 2005, σ. I-2801, σκέψεις 76 έως 81)].
More recently, the Court has accepted more openly that a privileged applicant may contest a regulation indirectly (see, in particular, Case C-11/00 Commission v ECB [2003] ECR I-7147, paragraphs 74 to 78, and Case C-110/03 Belgium v Commission [2005] ECR I-2801, paragraphs 76 to 81).
Από τα στοιχεία αυτά συνάγω ότι το γράμμα του άρθρου 241 ΕΚ επιτρέπει, γενικότατα, σε κράτος μέλος να επικαλεσθεί το ανεφάρμοστο κανονισμού, κατά τη γνώμη μου ακόμη και όταν έχει ήδη ασκήσει προσφυγή περί μερικής ακυρώσεως του κανονισμού αυτού, αλλά η προσφυγή αυτή έχει κηρυχθεί απαράδεκτη.
I conclude from those considerations that the terms of Article 241 EC permit, to a very large degree, a Member State to invoke the inapplicability of a regulation, even, in my opinion, where it has already brought an action for the partial annulment of the regulation, but that action has been declared inadmissible.
ΙΣΠΑΝΙΑ κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ στο στάδιο του υπομνήματος απαντήσεως 33, εκτός αν ανέκυψαν πραγματικά και νομικά
OPINION OF MR BOT — CASE C-442/04
Επί του αν η ένσταση ελλείψεως νομιμότητας που προέβαλε το Βασίλειο της Ισπανίας είναι εκπρόθεσμη στοιχεία κατά τη διαδικασία, σύμφωνα με το άρθρο 42, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου 34.
Whether or not the plea of illegality raised by the Kingdom of Spain was out of time in his reply, 33unless it is based on matters of law or of fact which come to light in the course of the procedure, in accordance with the first subparagraph of Article 42(2) of the Rules of Procedure of the Court. 34
Επιπλέον, επισημαίνεται ότι, κατά το Δικαστήριο, μολονότι η διάταξη αυτή επιτρέπει στον προσφεύγοντα, κατ’ εξαίρεση, να προβάλει νέους ισχυρισμούς προς στήριξη των αιτημάτων που υπέβαλε με το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης, ουδόλως προβλέπει τη δυνατότητα του προσφεύγοντος να υποβάλει νέα αιτήματα 35.
It should also be pointed out that the Court has decided that although that provision allows an applicant, in exceptional circumstances, to introduce new pleas in law in support of the form of order sought in the application, it does not in any way provide for the possibility of an applicant’s changing the form of order sought. 35
Έτσι, μια ένσταση ελλείψεως νομιμότητας που δεν συνοδεύεται από συνοπτική παράθεση του σχετικού ισχυρισμού και δεν είναι αιτιολογημένη πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη 31.
Thus, a plea of illegality which is not accompanied by a summary of the plea and which does not include a statement of reasons must be declared inadmissible. 31
Υπό το πρίσμα των επιταγών αυτών, ο κοινοτικός δικαστής έχει ήδη δεχθεί ότι η ένσταση ελλείψεως νομιμότητας μπορεί να προβληθεί εμμέσως.
In the light of those requirements, the Community judicature has already accepted that a plea of illegality may be raised implicitly.
Υπογραμμίζεται ότι η αναγνώριση αυτή ουδόλως θίγει την υποχρέωση αιτιολογήσεως της ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας,
It should be pointed out that such recognition in no way detracts from the obligation to state reasons for a plea of illegality once
Εξάλλου, η απαγόρευση της προβολής νέων ισχυρισμών κατά τη διάρκεια της δίκης εμποδίζει τον προσφεύγοντα να προβάλει για πρώτη φορά ένσταση ελλείψεως νομιμότητας
Moreover, the prohibition on introducing new pleas in law in the course of proceedings prevents an applicant from raising a plea of illegality for the first time
30 — Βλ., συναφώς, Coutron, L., όπ.π., σ. 102 έως 104.
30 — See, on that subject, L. Coutron, op. cit., pp. 102 to 104.
33 — Έτσι, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι το πλαίσιο της διαφοράς καθορίζεται με το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης και ότι είναι απαράδεκτη η προβολή ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας στο στάδιο του υπομνήματος απαντήσεως [απόφαση της 11ης Ιουλίου 1985, 87/77, 130/77, 22/83, 9/84 και 10/84, Salerno κ.λπ. κατά Επιτροπής και Συμβουλίου (Συλλογή 1985, σ. 2523, σκέψη 37)].
33 — The Court has also decided that the subjectmatter of the dispute is to be stated in the application and a plea of illegality is inadmissible at the stage of the reply (Joined Cases 87/77, 130/77, 22/83, 9/84 and 10/84 Salerno and Others v Commission and Council [1985] ECR 2523, paragraph 37).
Βλ., επίσης, απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Σεπτεμβρίου 2005, T-134/03 και T-135/03, Common Market Fertilizers κατά Επιτροπής (Συλλογή 2005, σ.
See also Joined Cases T-134/03 and T-135/03 Common Market Fertilizers v Commission [2005] ECR II-3923, paragraph 51, confirmed in Case C-443/05 P Common Market Fertilizers v Commission [2007] ECR I-7209, paragraphs 106 to 110).
31 — Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 18ης Οκτωβρίου 2001, T-333/99, X κατά ΕΚΤ (Συλλογή 2001, σ.
34 — See, in particular, Case C-135/92 Fiskano v Commission [1994] ECR I-2885, paragraphs 31 to 33).
34 — Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 29ης Ιουνίου 1994, C-135/92, Fiskano κατά Επιτροπής (Συλλογή 1994, σ.
31 — See, in particular, Case T-333/99 X v ECB [2001] ECR II-3021, paragraphs 115 to 117, and Case T-349/03 Corsica Ferries France v Commission [2005] ECR II-2197, paragraphs 179 and 180.
I-2885, σκέψεις 31 έως 33).
See also Case F-59/05 De Smedt v Commission [2006] ECR-SC I-A-0 and II-0, paragraph 77).
35 — Απόφαση της 18ης Οκτωβρίου 1979, 125/78, GEMA κατά Επιτροπής (Συλλογή τόμος 1979/ΙΙ, σ. 537, σκέψη 26).
35 — Case 125/78 GEMA v Commission [1979] ECR 3173, paragraph 26).
32 — Προπαρατεθείσα απόφαση του Πρωτοδικείου X κατά ΕΚΤ (σκέψεις 115 επ.).
32 — See X v ECB, paragraphs 115 et seq.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-442/04 εφόσον θεωρείται ότι ο ισχυρισμός αυτός προέκυπτε σαφώς από την αναπτυχθείσα στο δικόγραφο της προσφυγής επιχειρηματολογία, ακόμη και αν ο προσφεύγων δεν επισήμανε ρητώς ότι προέβαλε ένσταση ελλείψεως νομιμότητας δυνάμει του άρθρου 241 ΕΚ 36.
the plea appears to be clearly evident from the arguments put forward in the application, even if the applicant has not expressly indicated that it is raising a plea of illegality under Article 241 EC. 36
Συνεπώς, κατά τη γνώμη μου, η παρεμπίπτουσα προσβολή των άρθρων 3 και 6 του κανονισμού 1954/2003, τα οποία θέτει σε εφαρμογή ο κανονισμός 1415/2004, περιέχεται πράγματι στο δικόγραφο προσφυγής που κατέθεσε το Βασίλειο της Ισπανίας, το οποίο περιέχει σαφή και ακριβή νομική επιχειρηματολογία συναφώς.
In my view, therefore, the incidental challenge to Articles 3 and 6 of Regulation No 1954/2003, implemented by Regulation No 1415/2004, is certainly present in the Kingdom of Spain’s application, which contains clear and precise legal arguments to that effect.
Συγκεκριμένα, εφόσον πληρούται η προϋπόθεση αυτή, ο καθού είναι σε θέση να προβάλει την άμυνά του ως προς αυτή την παρεμπίπτουσα προσβολή 38.
is fulfilled, the defendant is in a position to ensure his defence in regard to the incidental challenge. 38
Αν οι επιταγές αυτές εφαρμοσθούν στην υπό κρίση υπόθεση, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, όπως αναγνωρίζουν κατ’ ουσίαν το Συμβούλιο και η Επιτροπή, οι δύο αιτιάσεις που προβάλλει το Βασίλειο της Ισπανίας
Applying those requirements to the present case, it is clear that, as the Council and the Commission substantially accept, the two main grounds relied upon by the Kingdom of Spain in its application and the arguments on which they are based are intended, in the first place, to challenge, in a precise manner, the legality of Articles 3, 4 and 6 of Regulation No 1954/2003 and then,
Εξάλλου, επιβάλλεται να σημειωθεί ότι από το υπόμνημα αντικρούσεως του Συμβουλίου προκύπτει ότι αυτό πράγματι κατανόησε το ουσιώδες μέρος της επιχειρηματολογίας που ανέπτυξε το Βασίλειο της Ισπανίας με το δικόγραφο της προσφυγής του, συνιστάμενης στην αμφισβήτηση της νομιμότητας των άρθρων 3 και 6 του κανονισμού 1954/2003 39.
It should also be noted that it is clear from the Council’s defence that the Council understood that the main thrust of the argument put forward by the Kingdom of Spain in its application was to challenge the legality of Articles 3 and 6 of Regulation No 1954/2003.
Συνεπώς, η εμμέσως προβληθείσα ένσταση ελλείψεως νομιμότητας είχε βέβαιο χαρακτήρα για αμφοτέρους τους διαδίκους.
39 Both parties were thus certain that an implicit plea of illegality had been raised.
37 — Βλ., επ’ αυτού, αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 20ής Σεπτεμβρίου 2001, T-171/00, Spruyt κατά Επιτροπής (Συλλογή Υπ.Υπ.
36 — Case T-262/94 Baiwir v Commission [1996] ECR-SC I-A-257 and II-739, paragraph 37).
2001, σ. I-A-187 και II-855, σκέψη 53), και της 26ης Φεβρουαρίου 2003, T-59/01, Nardone κατά Επιτροπής (Συλλογή Υπ.Υπ.
In the view of the Court of First Instance, ‘the caselaw makes it possible to consider that a plea of illegality may be raised implicitly in so far as it is relatively clear from the application that the applicant is in fact raising such a plea’.
I-A-55 και II-323, σκέψη 27).
37 — See, to that effect, Case T-171/00 Spruyt v Commission [2001] ECR-SC I-A-187 and II-855, paragraph 53, and Case T-59/01 Nardone v Commission [2003] ECR I-A-55 and II-323, paragraph 27.
Βλ., επίσης, Coutron, L., όπ.π., σ. 103.
See also L. Coutron, op. cit., p. 103.
Για ένα άλλο παράδειγμα έμμεσης ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας, βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 25ης Οκτωβρίου 2006, T-173/04, Carius κατά Επιτροπής (Συλλογή Υπ.Υπ. 2006, σκέψεις 44 έως 60).
For another example of the implicit plea of illegality, see Case T-173/04 Carius v Commission [2006] ECR-SC I-A-0 and II-0, paragraphs 44 to 60).
38 — Έτσι, με την προπαρατεθείσα απόφασή του Spruyt κατά Επιτροπής, το Πρωτοδικείο έλεγξε αν η Επιτροπή είχε πράγματι τη δυνατότητα να προβάλει την άποψή της ως προς την εμμέσως προβληθείσα ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά τη διάρκεια της έγγραφης διαδικασίας (σκέψεις 54 έως 61).
38 — Thus, in Spruyt v Commission the Court of First Instance ascertained whether the Commission had been able to defend its position in regard to the implicit plea of illegality during the written procedure (paragraphs 54 to 61).
39 — Βλ. σημείο 34 των παρουσών προτάσεων.
39 — See paragraph 34 of this Opinion.
ΙΣΠΑΝΙΑ κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της προσφυγής, ότι προέβαλλε, βάσει του άρθρου 241 ΕΚ, ισχυρισμό περί του παρανόμου των άρθρων 3 και 6 του κανονισμού 1954/2003, η ένσταση αυτή ελλείψεως νομιμότητας μπορεί να θεωρηθεί ότι περιέχεται εμμέσως στο δικόγραφο αυτό.
OPINION OF MR BOT — CASE C-442/04 expressly indicate that it was raising a plea under Article 241 EC alleging the illegality of Articles 3 and 6 of Regulation No 1954/2003, the plea of illegality may be regarded as implicitly contained in the application.
Κατά τη γνώμη μου, το γεγονός αυτό εμποδίζει να θεωρηθεί εκπρόθεσμη η εν λόγω ένσταση ελλείψεως νομιμότητας και να κηρυχθεί απαράδεκτη για τον λόγο αυτόν.
In my opinion, that circumstance prevents the plea of illegality from being regarded as out of time and declared inadmissible on that ground.
Εξάλλου, το γεγονός ότι πρόκειται στην περίπτωση αυτή περί έμμεσης μερικής προσβολής του κανονισμού 1954/2003 δεν μου φαίνεται ότι συνιστά εμπόδιο για το παραδεκτό της.
Nor do I consider that its admissibility should be precluded by the fact that it is an incidental partial challenge to Regulation No 1954/2003.
Συνεπώς, η κατ’ αναλογίαν εφαρμογή της νομολογίας αυτής στην ένσταση ελλείψεως νομιμότητας δεν μου φαίνεται λυσιτελής.
I do not therefore consider it appropriate to apply that caselaw by analogy to the plea of illegality.
Λαμβανομένης υπόψη της επιταγής περί υπάρξεως άμεσου νομικού δεσμού μεταξύ της κυρίως και της παρεμπιπτόντως προσβαλλομένης πράξεως, δεν είναι δυνατόν, κατά την άποψή μου, να προσαφθεί στον προσφεύγοντα ότι αποδεικνύει την ύπαρξη τέτοιου δεσμού στρέφοντας κυρίως τις αιτιάσεις του, προς στήριξη ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας, κατά των διατάξεων μιας βασικής ρυθμίσεως που είναι ακριβώς οι εφαρμοζόμενες με την εκτελεστική ρύθμιση.
With regard to the requirement that there should be a direct legal link between the measure being principally challenged and the one being incidentally challenged, I do not consider that an applicant can be criticised for establishing the existence of such a link by focusing its submissions in support of a plea of illegality on the precise provisions of the basic legislation which has been implemented by the implementing rules.
Τέλος, θεωρώ ότι το γεγονός ότι, με το υπόμνημά του απαντήσεως, το Βασίλειο της Ισπανίας προέβαλε επισήμως ένσταση ελλείψεως νομιμότητας δυνάμει του άρθρου 241 ΕΚ κατά του κανονισμού 1954/2003 δεν σημαίνει ωστόσο ότι βάλλει κατά του συνόλου των διατάξεων του κανονισμού αυτού.
Finally, I consider that the fact that, in its reply, the Kingdom of Spain formally raised a plea of illegality under Article 241 EC in regard to Regulation No 1954/2003 does not signify that it is challenging all the provisions of that regulation.
Πράγματι, οι αιτιάσεις του, συνεπείς προς την επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε με το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης, παραμένουν επικεντρωμένες στα άρθρα 3 και 6 του εν λόγω κανονισμού.
Consistent with the arguments put forward in its application, its submissions remain focused on Articles 3 and 6 of the regulation.
40 — Βλ., μεταξύ άλλων, προπαρατεθείσα απόφαση Ισπανία κατά Συμβουλίου (σκέψη 9 και παρατιθέμενη νομολογία).
40 — See, in particular, Spain v Council (paragraph 9 and the caselaw cited therein).
Προσθέτω ότι ο κύριος λόγος στον οποίο στηρίζεται η νομολογία κατά την οποία η μερική ακύρωση κοινοτικής πράξεως είναι
I would add that the principal reason underlying the caselaw to the effect that
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-442/04
SPAIN v COUNCIL principle of nondiscrimination on grounds of nationality:
Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, θεωρώ ότι το Βασίλειο της Ισπανίας μπορεί παραδεκτώς να επικαλεσθεί, προς στήριξη της υπό κρίση προσφυγής ακυρώσεως, το ανεφάρμοστο των άρθρων 3 και 6 του κανονισμού 1954/2003.
With those circumstances in mind, I regard as admissible the Kingdom of Spain’s claim, in support of the present action for annulment, that Articles 3 and 6 of Regulation No 1954/2003 are inapplicable.