natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αφετέρου, piαρόοια συνεργασία εταξύ δηοσίων αρχών δεν είναι ικανή να θίξει τον κύριο σκοpiό των κοινοτικών κανόνων piερί δηοσίων συβάσεων, ήτοι την ελεύθερη κυκλοφορία των υpiηρεσιών και την εpiικράτηση
Moreover, that directive is intended to harmonise the laws of the Member States so as to make terms of protection identical throughout the Community, and to interpret Article 10(2) of Directive 2006/116 as meaning that the application of that requirement is conditional on the prior existence of protection under the national legislation of the Member State in which the protection for which the directive provides is sought, even though such prior protection has been granted in another Member State, would comply neither with the terms of the provision at issue nor with the purpose of the directive.
Στην υpiόθεση Messner (αpiόφαση τη 3η Σεpiτεβρίου 2009, C-489/07), σχετικά ε την piροστασία των καταναλωτών κατά τι εξ αpiοστάσεω συβάσει, το ικαστήριο εξέτασε τη δυνατότητα piρο-βολή αξίωση αpiοζηιώσεω κατά του καταναλωτή ο οpiοίο υpiαναχώρησε κατόpiιν τη συνάψε-ω ια τέτοια συβάσεω.
The Court added that Article 10(2) of Directive 2006/116 is also to be interpreted as meaning that the terms of protection provided for by that directive apply in a situation where the work or subject matter at issue was, on 1 July 1995, protected as such in at least one Member State under that Member State’s national legislation on copyright and related rights and where the holder of such rights in respect of that work or subject matter, who is a national of a non-Member State, bene¤ted, at that date, from the protection provided for by those national provisions.
Το ικαστήριο αpiοφάνθηκε ότι οι διατάξει του άρθρου 6, piαράγρα-φοι 1, δεύτερη piερίοδο, και 2, τη οδηγία 97/7/ΕΚ 19 piρέpiει να ερηνευθούν υpiό την έννοια ότι αpiοκλείουν εθνική κανονιστική ρύθιση η οpiοία piροβλέpiει, γενικώ, δυνατότητα του piωλητή να αξιώσει αpiό τον καταναλωτή αpiοζηίωση για τη χρήση αpiοκτηθέντο ε εξ αpiοστάσεω σύβαση αγαθού, στην piερίpiτωση piου αυτό άσκησε εpiρόθεσα το δικαίωα υpiαναχωρήσεω.
The question whether, in the context of the provision, a holder of copyright-related rights in a work or subject matter who is a national of a non-Member State was protected on 1 July 1995 in at least one Member State must be assessed in the light of the national provisions of that Member State and not in the light of the national provisions of the Member State in which the protection for which that directive provides is sought.
Πράγα-τι, αν ο καταναλωτή όφειλε να καταβάλει κατ’ αpiοκοpiήν αpiοζηίωση αpiλώ και όνο λόγω του γεγονότο ότι είχε τη δυνατότητα να χρησιοpiοιήσει το αγαθό piου αpiέκτησε ε εξ αpiοστάσεω σύβαση κατά το διάστηα piου αυτό βρισκόταν στην κατοχή του, δεν θα piορούσε να ασκήσει το δικαίωα υpiαναχωρήσεω piαρά όνον έναντι καταβολή τη εν λόγω αpiοζηιώσεω, συνέ-piεια piου θα ερχόταν σε ευθεία αντίθεση piρο το γράα και τον σκοpiό τη οδηγία 97/7 και θα στερούσε εταξύ άλλων αpiό τον καταναλωτή τη δυνατότητα να αξιοpiοιήσει, ελεύθερα και χωρί καία piίεση, την piροθεσία εξετάσεω piου του piαρέχει η οδηγία αυτή.
Such a conclusion is, moreover, supported by the objectives of harmonisation pursued by that directive and, in particular, that of providing for the same starting point for the calculation of the term of protection for copyright-related rights as well as the same term of protection for those rights throughout the Community.
Οοίω, η χρησιότητα και η αpiοτελεσατικότητα του δικαιώατο υpiαναχωρήσεω θα piεριορίζονταν αν ο καταναλωτή είχε την υpiοχρέωση να καταβάλει αpiοζηίωση αpiλώ και όνον εκ του γεγονότο ότι εξέτασε και δοκίασε το αγαθό. εδοένου ότι σκοpiό του δικαιώατο υpiαναχωρήσεω είναι ακριβώ να piαράσχει αυτή τη δυνατότητα στον καταναλωτή, το γεγονό ότι γίνεται χρήση αυτή δεν piρέpiει να έχει ω συνέpiεια την εξάρτηση τη εκ έρου του καταναλωτή ασκήσεω αυτού του δικαιώατο αpiό την καταβολή αpiοζηιώσεω.
It follows that, in respect of a work or subject matter protected on 1 July 1995 in at least one Member State according to the national provisions of that Member State, the fact that the rightholder thus protected is a national of a non-Member State and is not entitled, in the Member State in which the term of protection provided for by Directive 2006/116 is sought, to protection under the national law of that Member State is not decisive for the application of Article 10(2) of that directive. What matters is whether the work or the subject matter at issue was covered by protection on 1 July 1995, under the national provisions of at least one Member State.
Στην υpiόθεση Pannon GSM (αpiόφαση τη 4η Ιουνίου 2009, C-243/08) το ικαστήριο υpiενθύισε ότι η piροστασία piου piαρέχει η οδηγία 93/13/ΕΟΚ 20 στου καταναλωτέ καλύpiτει τι piεριpiτώσει στι οpiοίε ο καταναλωτή piου συνήψε ε εpiαγγελατία σύβαση piεριλαβάνουσα καταχρηστική ρήτρα δεν εpiικαλείται τον καταχρηστικό χαρακτήρα τη ρήτρα αυτή, είτε διότι αγνοεί τα δικαι-ώατά του είτε διότι αpiοθαρρύνεται να τα piροβάλει λόγω των δικαστικών εξόδων piου συνεpiά-γεται η piροσφυγή στη δικαιοσύνη.
In UTECA, the Court held that Directive 89/552/EEC on the coordination of certain provisions laid down by law, regulation or administrative action in Member States concerning the pursuit of tele-
Κατά συνέpiεια, ο ρόλο του εθνικού δικαστή στον τοέα τη
) Directive 2001/83/EC of the European Parliament and of the Council of 6 November 2001 on the Community code relating to medicinal products for human use (OJ 2001 L 311, p. 67).
Οδηγία 97/7/ΕΚ του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συβουλίου, τη 20ή Μαΐου 1997, για την piροστασία των καταναλωτών κατά τι εξ αpiοστάσεω συβάσει (ΕΕ L 144, σ. 19).
) Directive 2004/27/EC of the European Parliament and of the Council of 31 March 2004 amending Dir- ective 2001/83/EC on the Community code relating to medicinal products for human use (OJ 2004 L 136, p. 34).
Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συβουλίου, τη 5η Αpiριλίου 1993, σχετικά ε τι καταχρηστικέ ρήτρε των συβάσε-ων piου συνάpiτονται ε καταναλωτέ (ΕΕ L 95, σ. 29).
) Council Directive 89/552/EEC of 3 October 1989 on the coordination of certain provisions laid down by law, regulation or administrative action in Member States concerning the pursuit of television broadcasting activities (OJ 1989 L 298, p. 23).
Εξέλιξη και δραστηριότητα piροστασία των καταναλωτών δεν piεριορίζεται αpiλώ στην ευχέρειά του να αpiοφαίνεται εpiί του ενδεχόενου καταχρηστικού χαρακτήρα ια συβατική ρήτρα, αλλά piεριλαβάνει και την υpiο-χρέωσή του να εξετάζει αυτεpiαγγέλτω το ζήτηα αυτό, εφόσον διαθέτει τα αναγκαία piρο τούτο νοικά και piραγατικά στοιχεία, ακόη και αν διατηρεί εpiιφυλάξει ω piρο τη δική του κατά τό-piον αροδιότητα.
Proceedings thereof, and Article 12 EC must be interpreted as meaning that they do not preclude Spanish legislation which requires television operators to earmark 5% of their operating revenue for the prefunding of European cinematographic ¤lms and ¤lms made for television and, more speci¤cally, to reserve 60% of that 5% for the production of works of which the original language is one of the of-¤cial languages of that Member State.
Οσάκι ο εθνικό δικαστή κρίνει ότι piαρόοια ρήτρα είναι καταχρηστική, οφείλει να ην την εφαρόζει, εκτό και αν ο καταναλωτή, αφού ενηερώθηκε piροηγουένω αpiό τον δικαστή, δεν piροτίθεται να εpiικαλεστεί τον καταχρηστικό και η δεσευτικό χαρακτήρα τη.
In the Court’s view, irrespective of whether such a measure is in an area covered by that directive, the Member States retain, in principle, jurisdiction to adopt it, provided that they respect the fundamental freedoms guaranteed by the Treaty.
Οοίω, είναι ασύβατο piρο την οδηγία εθνικό κανόνα piου piροβλέpiει ότι ια καταχρηστική συβατική ρήτρα δεν είναι δεσευτική για τον καταναλωτή όνο σε piερίpiτωση piου αυτό την α-φισβήτησε εpiιτυχώ ενώpiιον εθνικού δικαστή.
Although such a measure — in so far as it relates to the obligation to reserve, for the production of ¤lms of which the original language is one of the ocial languages of the Member State in question, 60% of the 5% of operating revenue reserved for the prefunding of European cinematographic ¤lms and ¤lms made for television — constitutes a restriction on several fundamental freedoms, that is to say on the freedom to provide services, freedom of establishment, the free movement of capital and freedom of movement for workers, it may be justi¤ed by the objective of defending and promoting one or several of the ocial languages of the Member State concerned.
Συγκεκριένα, ένα τέτοιο κανόνα στερεί αpiό τον εθνικό δικαστή τη δυνατότητα να εκτιά αυτεpiαγγέλτω τον καταχρηστικό χαρακτήρα συβατική ρήτρα.
In that regard, such a measure, in so far as it introduces an obligation to invest in cinematographic ¤lms and ¤lms made for television the original language of which is one of the ocial languages of that Member State, appears appropriate to ensure that such an objective is achieved.
Στην piερίpiτωση αυτή, αpiόκει-ται στο ω άνω δικαστήριο να συναγάγει όλε τι συνέpiειε piου αpiορρέουν αpiό ια τέτοια εξέταση σύφωνα ε το εθνικό του δίκαιο, ώστε να εξασφαλιστεί ότι η εν λόγω ρήτρα δεν θα δεσεύει τον καταναλωτή.
The fact that the criterion on which that measure is based, namely the linguistic criterion, may constitute an advantage for cinema production undertakings which work in the language covered by that criterion and which, accordingly, may in practice mostly comprise undertakings established in the Member State of which the language constitutes an ocial language appears inherent to the objective pursued.
Στο piλαίσιο τη εκτιήσεω αυτή, το ικαστήριο διευκρίνισε, αφενό, ότι το άρθρο 6, piαράγρα-φο 1, τη οδηγία 93/13 αpiοτελεί διάταξη αναγκαστικού δικαίου και, αφετέρου, ότι, δεδοένη τη φύσεω και τη σηασία του δηοσίου συφέροντο στο οpiοίο στηρίζεται η piροστασία piου piαρέχει η οδηγία αυτή στου καταναλωτέ, το άρθρο 6 τη εν λόγω οδηγία piρέpiει να θεωρηθεί αντίστοιχο piρο τι εθνικέ διατάξει οι οpiοίε, στο piλαίσιο τη εσωτερική εννόου τάξεω, συνιστούν κανόνε δηόσια τάξη.
Such a situation cannot, of itself, constitute proof of the disproportionate nature of that measure without rendering nugatory the recognition, as an overriding reason in the public interest, of the objective pursued by a Member State of defending and promoting one or several of its ocial languages. The Court noted, with regard to Article 12 EC, that that provision applies independently only to situations governed by Community law for which the Treaty lays down no speci¤c rules of non-discrimination.
Στην υpiόθεση Aventis Pasteur (αpiόφαση τη 2α εκεβρίου 2009, C-358/08) το ικαστήριο, υpiενθυίζοντα τι νοολογιακέ αρχέ piου αpiορρέουν αpiό την piρογενέστερη αpiόφασή του
However, in relation to the freedom of movement for workers, the right of establishment, the freedom to provide services and the free movement of capital, the principle of non-discrimination was implemented by Articles 39(2) EC, 43 EC, 49 EC and 56 EC respectively. Since it follows from the fore going that the measure at issue does not appear contrary to those provisions of the Treaty, it cannot be considered contrary to Article 12 EC either.
Αpiόφαση τη 9η Φεβρουαρίου 2006, C-127/04 (Συλλογή 2006, σ. Ι-1313).
In this ¤eld, Case C-301/07 PAGO International (judgment of 6 October 2009) merits consideration.
Πάντω, αφενό, το εν λόγω άρθρο 11 piρέpiει να ερηνευθεί υpiό την έννοια ότι δεν εpiοδίζει το εθνικό δικαστήριο να κρίνει, στο piλαίσιο ένδικη διαδικασία κινηθείσα εντό τη piροθεσία του άρθρου αυτού κατά εταιρία piου είναι κατά 100 % θυγατρική του «piαραγωγού» κατά την έννοια του άρθρου 3, piαράγραφο 1, τη οδηγία 85/374, ότι ο εν λόγω piαραγωγό piορεί να υpiοκατα-στήσει τη θυγατρική, αν το ω άνω δικαστήριο διαpiιστώσει ότι αpiόφαση για τη διάθεση εpiιάχου piροϊόντο στην κυκλοφορία ελήφθη στην piραγατικότητα αpiό αυτόν.
Court of Justice a ‘reputation’ for the purposes of Article 9(1)(c) of Regulation (EC) No 40/94 (29). Drawing an analogy with Case C-292/00 Davido§ [2003] ECR I-389, the Court held, ¤rst, that, notwithstanding the wording of Article 9(1)(c) and in the light of the overall scheme and objectives of the system of which Article 9(1)(c) of the regulation is part, the protection accorded to Community trade marks with a reputation cannot be less where a sign is used for identical goods and services than where a sign is used for non-similar goods or services.
Όσον αφορά τι αθέιτε εpiορικέ piρακτικέ, το ικαστήριο κλήθηκε να ερηνεύσει την οδηγία 2005/29/ΕΚ 23 στην υpiόθεση VTB-VAB (αpiόφαση τη 23η Αpiριλίου 2009, C-261/07 και C-299/07).
Therefore, in the Court’s view, that article also bene-¤ts a Community trade mark with a reputation in the case of goods or services similar to those for which that mark is registered.
Αpiοφάνθηκε ότι η εν λόγω οδηγία αpiοκλείει την εφαρογή εθνική ρυθίσεω, η οpiοία εκτό αpiό ορισένε εξαιρέσει και χωρί να λαβάνονται υpiόψη οι ιδιαίτερε piεριστάσει τη συγκεκριέ-νη piεριpiτώσεω —και εpiοένω, γενικά και piροληpiτικά—, αpiαγορεύει κάθε συνοδευόενη αpiό δώρο piροσφορά του piωλητή piρο τον καταναλωτή.
The Court then held that, in order to bene¤t from the protection a¥orded in that provision, a Community trade mark must be known by a signi¤cant part of the public concerned by the products or services covered by that trade mark, in a substantial part of the territory of the Community, and that, in view of the reputation of the mark PAGO International throughout the territory of a Member State, namely Austria, that territory could be considered to constitute a substantial part of the territory of the Community.
Το ικαστήριο υpiενθύισε ότι η οδηγία αυτή εναρονίζει piλήρω του κανόνε σχετικά ε τι αθέ-ιτε εpiορικέ piρακτικέ σε κοινοτικό εpiίpiεδο. Εpiοένω, τα κράτη έλη δεν piορούν να λάβουν piιο piεριοριστικά έτρα αpiό εκείνα piου ορίζει η οδηγία, ακόη και για να διασφαλίσουν υψηλότερο βαθό piροστασία των καταναλωτών.
In this ¤eld the Court has been faced with novel issues.Case C-44/08 Akavan Erityisalojen Keskuslitto AEK and Others (judgment of 10 September 2009) provided the Court with the opportunity to give judgment, for the ¤rst time, on the obligation to provide information and hold consultations laid down in Article 2 of Directive 98/59/EC on the approximation of the laws of the Member States relating to collective redundancies (30).
Αpiό τα ανωτέρω piροκύpiτει ότι εθνική ρύθιση η οpiοία θεσpiίζει τεκήριο piαρανοία των συνο-δευόενων αpiό δώρα piροσφορών, έστω και αν piροβλέpiει ορισένε εξαιρέσει αpiό την αpiαγό-ρευση αυτή, δεν piληροί τι εpiιταγέ τη ω άνω οδηγία.
As regards the time at which the obligation to hold consultations arises, the Court considered that it is the adoption, within a group of undertakings, of strategic decisions or of changes in activities which compel the employer to contemplate or to plan for collective redundancies that gives rise to an obligation on that employer to consult with workers’ representatives.
Στον τοέα των δικαιωάτων piνευατική ιδιοκτησία, δύο αpiοφάσει χρήζουν τουλάχιστον ια σύντοη piαρουσίαση.
In addition, it noted that the time at which that obligation arises does not depend on whether the employer is already able to supply to the workers’ representatives all the information required in Article 2(3)(b) of Directive 98/59.
Πρώτον, στην υpiόθεση FEIA (αpiόφαση τη 2α Ιουλίου 2009, C-32/08) το ικαστήριο έκρινε ότι δεν ισχύει για τα κοινοτικά σχέδια ή υpiοδείγατα piου γίνονται κατά piαραγγελία το άρθρο 14, piαρά-
So far as concerns designation of the person responsible for the obligation to hold consultations, the Court stated that the only party on whom the obligations to inform, consult and notify are imposed is the employer.
, κατά το οpiοίο, όταν το κοινοτικό σχέδιο ή υpiόδειγα έχει
In the case of a group of undertakings consisting of a parent company and one or more subsidiaries, the obligation to hold consultations with the workers’ representatives falls on the subsidiary which has the status of employer only once that subsidiary, within which collective redundancies may be made, has been identi¤ed.
Οδηγία 2005/29/EK του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συβουλίου, τη 11η Μαΐου 2005, για τι αθέιτε εpiορικέ piρακτικέ των εpiιχειρήσεων piρο του καταναλωτέ στην εσωτερική αγορά και για την τροpiοpiοίη-ση τη οδηγία 84/450/ΕΟΚ του Συβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συβουλίου και του κανονισού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συ-βουλίου (ΕΕ L 149, σ. 22).
As regards the conclusion of the consultation procedure, the Court stated that, in the case of a group of undertakings, the consultation procedure must be concluded by the subsidiary a¥ect-ed by the collective redundancies before that subsidiary, on the direct instructions of its parent company or otherwise, terminates the contracts of the employees who are to be a¥ected by those redundancies.
Κανονισό (ΕΚ) 6/2002 του Συβουλίου, τη 12η εκεβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υpiοδείγατα (ΕΕ 2002, L 3, σ. 1).
(29) Council Regulation (EC) No 40/94 of 20 December 1993 on the Community trade mark (OJ 1994 L 11, p. 1).(30) Council Directive 98/59/EC of 20 July 1998 (OJ 1998 L 225, p. 16).
ικαστήριο
In Case C-12/08 Mono Car Styling (judgment of 16 July 2009), the Court ruled, here too for the ¤rst
Εξέλιξη και δραστηριότητα γίνει αpiό ισθωτό κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ή σύφωνα ε τι οδηγίε του εργοδότη του, το δικαίωα εpiί του εν λόγω σχεδίου ή υpiοδείγατο ανήκει στον εργοδότη, εκτό αντίθετη συφωνία ή διάταξη τη εφαροστέα εθνική νοοθεσία.
In its view, the right to information and consultation provided for in Directive 98/59, in particular in Article 2, is intended to bene¤t workers as a collective group and is therefore collective in nature. The level of protection of that collective right required by Article 6 of the directive is reached where the applicable national rules give workers’ representatives a right to act which is not limited by spe-ci¤c conditions.
Συγκεκριένα, ο κοινοτικό νοο-θέτη θέλησε να ορίσει το ειδικό καθεστώ του άρθρου 14, piαράγραφο 3, του κανονισού σε συνάρτηση ε συγκεκριένο είδο συβατική σχέση, δηλαδή τη σχέση εργασία, οpiότε αpiο-κλείεται το ενδεχόενο εφαρογή τη εν λόγω piαραγράφου στι λοιpiέ συβατικέ σχέσει, όpiω η Ê κατά piαραγγελία δηιουργία κοινοτικού σχεδίου ή υpiοδείγατο.
Article 6 of Directive 98/59, read in conjunction with Article 2, is to be interpreted, therefore, as not precluding national rules which introduce procedures intended to permit both workers’ representatives and the workers themselves as individuals to ensure compliance with the obligations laid down in that directive, but which limit the individual right of action of workers in regard to the complaints which may be raised and make that right subject to the requirement that workers’ representatives should ¤rst have raised objections with the employer and that the worker concerned has informed the employer in advance of his intention to query whether the information and consultation procedure has been complied with.
Οσάκι, αφενό, piρόκειται για η καταχωρισένα κοινοτικά σχέδια ή υpiοδείγατα piου δηι-ουργήθηκαν κατά piαραγγελία και, αφετέρου, ο εθνικό νόο δεν εξοοιώνει τα εν λόγω σχέδια ή Ê υ pi οδ εί γ  α τα ε αυτά piου piραγατοpiοιούνται στο piλαίσιο σχέσεω εργασία, το άρθρο 14, piα-ράγραφο 1, του κανονισού 6/2002 έχει την έννοια ότι το δικαίωα εpiί του κοινοτικού σχεδίου ή Ê υ pi οδ εί γ  α το  ανήκει στον δηιουργό, εκτό αν εταβιβάστηκε ε σύβαση στον εξ αυτού έλκοντα δικαίωα.
The Court also noted that, in applying domestic law, the national court is required, applying the principle of interpreting national law in conformity with Community law, to consider all the rules of national law and to interpret them, so far as possible, in the light of the wording and purpose of a directive in order to achieve an outcome consistent with the objective pursued by the directive.
Πράγατι, η δυνατότητα συβατική εταβίβαση του δικαιώατο εpiί του κοινοτικού σχεδίου ή υpiοδείγατο αpiό τον δηιουργό στον εξ αυτού έλκοντα δικαίωα κατά την έννοια του άρθρου 14, piαράγραφο 1, του κανονισού είναι σύφωνη τόσο ε το γράα του εν λόγω άρθρου όσο και ε του σκοpiού piου εpiιδιώκει αυτό ο κανονισό.
Accordingly, since Article 2 of Directive 98/59 precludes national rules which reduce the obligations of an employer who intends to proceed with collective redundancies below those laid down in that article, it is the task of the national court to ensure, within the limits of its jurisdiction, that the obligations binding such an employer are not reduced below those laid down in Article 2 of that directive.
Εpiιpiλέον, η ενισχυένη piροστασία τη βιοηχανική αισθητική έχει ω αpiοτέλεσα όχι όνο να piροαγάγει τη συβολή εονωένων δηιουργών ώστε να καθιερωθεί η υpiεροχή τη Κοινότητα στον τοέα αυτό, αλλά και να ενθαρρύνει τόσο την καινοτοία και την ανάpiτυξη νέων piροϊόντων όσο και τι εpiενδύσει στην piαραγωγή του.
In Case C-116/08 Meerts (judgment of 22 October 2009), the Court was presented with the opportunity to de¤ne more precisely the rights of an employee who has been dismissed while on parttime parental leave, as set out in Directive 96/34/EC on the framework agreement on parental leave concluded by UNICE, CEEP and the ETUC (32).
εύτερον, στην υpiόθεση Sony Music Entertainment (αpiόφαση τη 20ή Ιανουαρίου 2009, C-240/07) το ικαστήριο έκρινε ότι η διάρκεια piροστασία του δικαιώατο piνευατική ιδιοκτησία και ορι-σένων συγγενικών δικαιωάτων, εν piροκειένω των δικαιωάτων αναpiαραγωγή φωνογραφη-άτων, την οpiοία piροβλέpiει η οδηγία 2006/116/ΕΚ 25, ισχύει, δυνάει του άρθρου 10, piαράγραφο 2, τη οδηγία αυτή, και στην piερίpiτωση piου το εpiίαχο αντικείενο ουδέpiοτε piροστατευόταν στο κράτο έλο εντό του οpiοίου ζητείται η piροστασία.
On the basis of the fact that Clause 2.6 of the framework agreement states that rights acquired or in the process of being acquired by the worker on the date on which parental leave starts are to be maintained as they stand until the end of parental leave, the Court held that it is apparent from both the wording of that provision and its context that that provision is intended to avoid the loss of or reduction in rights derived from an employment relationship, acquired or being acquired, to which the worker is entitled when he starts parental leave, and to ensure that, at the end of that leave, with regard to those rights, he will ¤nd himself in the same situation as that in which he was before the leave.
Συγκεκριένα, αpiό το γράα τη διατά-ξεω αυτή piροκύpiτει ότι η piρώτη διαζευκτική piροϋpiόθεση αφορά την piρότερη piροστασία του εpiίαχου αντικειένου σε τουλάχιστον ένα κράτο έλο.
Having regard to the objective of equal treatment between men and women which is pursued by the framework agreement on parental leave, the obligation to respect rights acquired or being acquired must be interpreted as articulating a particularly important principle of Community social law which cannot be interpreted restrictively.
Το κράτο έλο αυτό δεν αpiαιτείται, κατά την εν λόγω διάταξη, να είναι εκείνο εντό του οpiοίου ζητείται η piροβλεpiόενη αpiό την ίδια οδηγία piροστασία.
It is clear from the objectives of the framework agreement on parental leave that the concept of‘rights acquired or in the process of being acquired’in the framework agreement covers all the rights and bene¤ts, whether in cash or in kind, derived directly or indirectly from the employment relationship, which the worker is