natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η εν λόγω πρακτική βαίνει επίσης πέραν του αναγκαίου μέτρου για τη διασφάλιση της επακριβούς είσπραξης του φόρου προστιθεμένης αξίας και την αποφυγή της φοροδιαφυγής, διότι μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα ακόμα και την απώλεια του δικαιώματος εκπτώσεως αν η διόρθωση της δήλωσης από τη φορολογική αρχή πραγματοποιηθεί μόνο μετά τη λήξη της αποσβεστικής προθεσμίας εντός της οποίας ο υποκείμενος στον φόρο μπορεί να ζητήσει την έκπτωση.
That practice also goes further than is necessary for the correct collection of the tax and for the prevention of evasion, since it may even lead to the loss of the right to deduct if the reassessment of the tax return by the tax authorities is made after the expiry of the limitation period available to the taxable person in which to make the deduction.
Επιπλέον, τα μέτρα που λαμβάνουν τα κράτη μέλη για τη διασφάλιση της τήρησης εκ μέρους του υποκειμένου στον φόρο των υποχρεώσεών του για υποβολή δήλωσης και καταβολή του φόρου ή για την πρόβλεψη άλλων υποχρεώσεων, τις οποίες κρίνουν αναγκαίες για τη διασφάλιση της επακριβούς είσπραξης του φόρου και την αποφυγή της φοροδιαφυγής, δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται κατά τρόπον ώστε να θέτουν
Furthermore, the measures taken by the Member States to ensure that taxable persons comply with their obligations relating to declaration and payment or impose other obligations which they deem necessary for the correct collection of the tax and for the prevention of evasion may not be used in such a way
(βλ. σκέψεις 62-63, 65-68, 72, διατακτ. 2)
(see paras 62, 63, 65-68, 72, operative part 2)
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-95/07 και C-96/07
OPINION OF MS SHARPSTON — JOINED CASES C-95/07 AND C-96/07
Μία εταιρία με έδρα την Ιταλία χρησιμοποίησε υπηρεσίες θαλάσσιων μεταφορών από επιχειρήσεις εγκατεστημένες στην αλλοδαπή, οι οποίες δεν χρέωσαν ΦΠΑ στα τιμολόγια που εξέδωσαν.
SHARPSTONdelivered on 13 March 2008 on the basis of its right under national law to reassess VAT returns made in the four preceding years, but refuses to allow any deduction which had not been claimed in the return for the second year following that in which the right to deduct arose, again on the basis of a limitation period under national law.
Σύμφωνα με τον μηχανισμό «αντιστροφής της επιβάρυνσης», θα έπρεπε να θεωρήσει ότι όφειλε να καταβάλει ΦΠΑ επί των εισροών, ο οποίος θα εξέπιπτε από τον ΦΠΑ επί των εκροών της.
It should in fact, under the ‘reverse charge’ mechanism, have declared itself liable for input VAT on the supplies, which it should then have deducted from its output tax.
Αυτό θα είχε ως συνέπεια δύο λογιστικές καταχωρίσεις αμοιβαία συμψηφιζόμενες, με αποτέλεσμα να μην οφείλεται κανένα ποσό στη φορολογική αρχή.
That would have involved two accounting entries, cancelling each other out, so that no payment would have been due to the tax authority.
Ωστόσο, η εν λόγω εταιρία πέτυχε το ίδιο αποτέλεσμα μη δηλώνοντας και μη εκπίπτοντας φόρο επί των εισροών, αλλά καταβάλλοντας ολόκληρο τον φόρο επί των εκροών.
It none the less achieved the same result by not declaring or deducting any input tax but paying output tax in full.
Κατόπιν του εντοπισμού του λάθους, η φορολογική αρχή ζητεί να εισπράξει
Discovering the error, the tax authority seeks to recover the undeclared input tax,
Το ερώτημα που τίθεται στο πλαίσιο της παρούσας αιτήσεως της Commissione Tributaria Provinciale di Genova για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως έγκειται επομένως στο αν είναι συμβατή με το κοινοτικό δίκαιο του ΦΠΑ η κατάσταση που ανακύπτει από την ανακολουθία αυτή μεταξύ των δύο προθεσμιών, η οποία έχει ως αποτέλεσμα να ζητεί η φορολογική αρχή την καταβολή ΦΠΑ που δεν θα οφειλόταν αν είχαν εφαρμοστεί ορθώς οι διαδικασίες.
The question raised in the present references for a preliminary ruling, from the Commissione Tributaria Provinciale (Provincial Tax Court, Genoa) is therefore whether the situation arising out of that discrepancy between the two periods, leading to VAT being claimed by the tax authority which would not have been due if the procedures had been properly followed, is compatible with Community VAT law.
Η εφαρμοστέα κοινοτική νομοθεσία
Relevant Community legislation
Το άρθρο 2 της πρώτης οδηγίας εκθέτει τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του κοινού συστήματος ΦΠΑ 5:
The fundamental features of the common VAT system are set out in Article 2 of the First Directive: 5
Το κοινοτικό δίκαιο περί ΦΠΑ διέπεται πλέον από την οδηγία 2006/112 2, η οποία κατάργησε και αντικατέστησε από 1ης Ιανουαρίου 2007 την ισχύουσα νομοθεσία με σκοπό, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, να αναδιαρθρωθούν και να αναδιατυπωθούν όλες οι εφαρμοστέες διατάξεις, χωρίς αυτό να συνεπάγεται κατ’ αρχήν ουσιώδεις αλλαγές 3.
‘The principle of the common system of value added tax entails the application to goods and services of a general tax on consumption exactly proportional to the price of the goods and services, whatever the number of transactions which take place in the production and distribution process before the stage at which the tax is charged.
Σε κάθε συναλλαγή ο φόρος προστιθεμένης αξίας, υπολογιζόμενος επί της τιμής του αγαθού ή της υπηρεσίας, με τον εφαρμοστέο στο αγαθό αυτό ή στην υπηρεσία αυτή συντελεστή, είναι απαιτητός [μετά από] αφαίρεση του ποσού του φόρου προστιθεμένης αξίας, ο οποίος επιβάρυνε άμεσα το κόστος των διαφόρων στοιχείων τα οποία συνθέτουν την τιμή.
On each transaction, value added tax, calculated on the price of the goods or services at the rate applicable to such goods or services, shall be chargeable after deduction of the amount of value added tax borne directly by the various cost components.
Η υπό κρίση υπόθεση αφορά τα έτη 2000 και 2001, χρόνο κατά τον οποίο οι κρίσιμες διατάξεις περιέχονταν στην πρώτη και στην έκτη οδηγία 4.
The present case concerns the years 2000 and 2001, when the main provisions were contained in the First and Sixth Directives. 4
Το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας εφαρμόζεται μέχρι και του σταδίου του λιανικού εμπορίου.
In what follows, I shall refer to the provisions of those directives and, for the sake of readability, I shall do so in the present tense even though they are no longer in force.
2 — Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).
2 — Directive of 28 November 2006 on the common system of value added tax (OJ 2006 L 347, p. 1).
3 — Βλ. τρίτη αιτιολογική σκέψη.
3 — See recital 3 in the preamble.
4 — Πρώτη οδηγία 67/227/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Απριλίου 1967, περί της εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών (ΕΕ ειδ. έκδ.
4 — First Council Directive 67/227/EEC of 11 April 1967 on the harmonisation of legislation of Member States concerning turnover taxes (OJ, English Special Edition 1967 (I), p.
49, επανειλημμένως τροποποιηθείσα).
1, amended on numerous occasions).
5 — Άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/112.
5 — Article 1(2) of Directive 2006/112.
Ο μηχανισμός έκπτωσης ρυθμίζεται, για πράξεις που πραγματοποιούνται εντός ενός μόνο κράτους μέλους, από το άρθρο 17, παράγραφος 1 και παράγραφος 2, στοιχείο α΄, της έκτης οδηγίας 6: προμηθευτές τους και χρεώνουν ΦΠΑ (φόρο επί των εκροών) στους πελάτες τους.
The deduction mechanism is regulated, for transactions internal to a Member State, by Article 17(1) and (2)(a) of the Sixth Directive: 6
Το δικαίωμα προς έκπτωση γεννάται κατά τον χρόνο κατά τον οποίο ο εκπεστέος φόρος γίνεται απαιτητός.
The right to deduct shall arise at the time when the deductible tax becomes chargeable.
Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει πάντοτε.
However, that is not always the case.
Κατά το μέτρο που τα αγαθά ή οι υπηρεσίες χρησιμοποιούνται για την πραγματοποίηση των φορολογουμένων πράξεών του, ο υποκείμενος στον φόρο δικαιούται να εκπίπτει από τον φόρο, για τον οποίο είναι υπόχρεος:
In so far as the goods and services are used for the purposes of his taxable transactions, the taxable person shall be entitled to deduct from the tax which he is liable to pay:
(α) τον οφειλόμενο ή καταβληθέντα στο εσωτερικό της χώρας φόρο προστιθέμενης αξίας για τα αγαθά που του παραδόθηκαν ή πρόκειται να του παραδοθούν και για τις υπηρεσίες που του παρασχέθηκαν ή πρόκειται να του παρασχεθούν από άλλον υποκείμενο στο φόρο·
(a) value added tax due or paid within the territory of the country in respect of goods or services supplied or to be supplied to him by another taxable person;
6 — Κατά τον κρίσιμο χρόνο, το κείμενο του άρθρου 17, παράγραφος 2, περιεχόταν στο άρθρο 28στ.
6 — At the material time, the text of Article 17(2) was in Article 28f.
Οι αντίστοιχες των άρθρων 17, παράγραφοι 1 και 2, διατάξεις περιέχονται πλέον στα άρθρα 167 και 168, στοιχείο α΄, της οδηγίας 2006/112.
The equivalents of Article 17(1) and (2) are now contained in Articles 167 and 168(a) of Directive 2006/112.
Πρώτον, οι παράγραφοι 6 και 7 του άρθρου 17 της έκτης οδηγίας προβλέπουν ορισμένες εξαιρέσεις από το δικαίωμα προς έκπτωση.
First, Article 17(6) and (7) of the Sixth Directive provide for certain exceptions to the right to deduct.
Η παράγραφος 6 ορίζει ότι, έως ότου το Συμβούλιο καθορίσει ομοφώνως τις δαπάνες οι οποίες δεν παρέχουν δικαίωμα προς έκπτωση, τα κράτη μέλη δύνανται να διατηρήσουν όλες τις εξαιρέσεις τις οποίες προβλέπει η εθνική τους νομοθεσία κατά τον χρόνο ενάρξεως ισχύος της οδηγίας, αποκλειομένων οπωσδήποτε από το δικαίωμα προς έκπτωση των δαπανών οι οποίες δεν έχουν χαρακτήρα αυστηρά επαγγελματικό, όπως οι δαπάνες πολυτελείας, ψυχαγωγίας ή κοινωνικής παραστάσεως.
Paragraph 6 provides that (while VAT is in no circumstances to be deductible on expenditure which is not strictly business expenditure, such as that on luxuries, amusements or entertainment), until the Council has decided what expenditure is not to be eligible for deduction, Member States may retain all the exclusions provided for under their national laws when the Directive came into force.
Η παράγραφος 7 επιτρέπει στα κράτη μέλη, για λόγους συγκυρίας και με την επιφύλαξη μίας διαδικασίας διαβουλεύσεως, να αποκλείουν εν όλω ή εν μέρει από το καθεστώς των εκπτώσεων τα αγαθά επενδύσεως ή ορισμένα εξ αυτών ή άλλα αγαθά ή αντ’ αυτού να φορολογούν τα αγαθά τα οποία κατασκευάστηκαν από τον ίδιο τον υποκείμενο στον φόρο ή τα οποία αυτός αγόρασε στο εσωτερικό της χώρας ή εισήγαγε, κατά τρόπον ώστε η φορολόγηση αυτή να μην υπερβαίνει το ποσό του ΦΠΑ με το οποίο θα επιβαρυνόταν η απόκτηση παρομοίων αγαθών.
Paragraph 7 allows Member States, for cyclical economic reasons and subject to a consultation procedure, to exclude all or some capital goods or other goods totally or partly from the system of deductions, or instead to tax the goods manufactured by the taxable person himself or which he has purchased in the country or imported, in such a way that the tax does not exceed the VAT which would have been charged on the acquisition of similar goods.
Δεύτερον, ορισμένες πράξεις απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ, πράγμα που σημαίνει ότι στις περιπτώσεις αυτές δεν μπορεί να εκπέσει κανένα ποσό για τον πελάτη, ακόμα και αν αυτός χρησιμοποιεί τα αγαθά ή τις υπηρεσίες που του παρασχέθηκαν για τους σκοπούς των φορολογουμένων πράξεων εκροών του.
Second, some transactions are exempted from VAT, in which case there is nothing which the customer can deduct even if he uses the supplies for the purposes of his taxable output transactions.
αποδέκτης] που εξατομικεύεται με αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ στο εσωτερικό της χώρας, προς τον οποίο παρέχονται υπηρεσίες που καλύπτονται από το άρθρο 28β, [σημείο Γ] […], εάν οι υπηρεσίες παρέχονται από υποκείμενο στον φόρο μη εγκατεστημένο στο εσωτερικό της χώρας», υποχρεούται σε καταβολή φόρου για αυτές τις υπηρεσίες που του παρέχονται 9.
value added tax purposes within the territory of the country to whom services covered by Article 28b(C) … are supplied, if the services are carried out by a taxable person established abroad’, are liable to pay the tax on such services which they receive.
Το άρθρο 28β, σημείο Γ 10, καλύπτει «υπηρεσίες ενδοκοινοτικής μεταφοράς αγαθών», η οποία ορίζεται στην παράγραφο 1 ως η «μεταφορά αγαθών της οποίας ο τόπος αναχώρησης και ο τόπος άφιξης ευρίσκονται στο έδαφος δύο διαφορετικών κρατών μελών» και για την οποία, σύμφωνα με την παράγραφο 2, ο τόπος παράδοσης είναι ο τόπος αναχώρησης.
9Article 28b(C) 10 covers ‘services in the intraCommunity transport of goods’, which is defined in paragraph 1 as ‘transport where the place of departure and the place of arrival are situated within the territories of two different Member States’ and for which, under paragraph 2, the place of supply is the place of departure.
Τρίτον, για ορισμένες κατηγορίες παραδόσεων ή παροχών υπόχρεος για τον ΦΠΑ είναι ο πελάτης και όχι ο προμηθευτής.
Third, for certain categories of supply, it is not the supplier but the customer who is liable for VAT.
Στις περιπτώσεις αυτές, ο προμηθευτής εκπίπτει τον φόρο επί των εισροών, όπως δικαιούται, δεν χρεώνει όμως φόρο επί των εκροών στον πελάτη.
In such cases, the supplier deducts input tax as appropriate, but charges no output tax to the customer.
Ο ΦΠΑ επί της πράξεως αυτής πρέπει να αποδοθεί από τον πελάτη, αλλά, στο μέτρο που η παράδοση ή παροχή χρησιμοποιείται για τις φορολογούμενες πράξεις του, το ποσό είναι άμεσα εκπεστέο σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφοι 1 και 2.
The customer must himself account for the VAT on the transaction but, in so far as the supply is used for his own taxable outputs, the amount becomes immediately deductible pursuant to Article 17(1) and (2).
Όσον αφορά την άσκηση του δικαιώματος προς έκπτωση στις περιπτώσεις αυτές, το άρθρο 18, παράγραφος 1, στοιχείο δ΄ 11, προβλέπει τα ακόλουθα: «Για να έχει τη δυνατότητα άσκησης του δικαιώματος προς έκπτωση, ο υποκείμενος στον φόρο οφείλει: […] όταν υποχρεούται να καταβάλει τον φόρο υπό την ιδιότητά του ως λήπτη ή αγοραστή κατ’ εφαρμογή του άρθρου 21, παράγραφος 1, να τηρεί τις καθοριζόμενες από κάθε κράτος μέλος διατυπώσεις».
As regards the exercise of the right to deduct in such circumstances, Article 18(1) (d) 11 provides: ‘To exercise his right of deduction, a taxable person must: … when he is required to pay the tax as a customer or purchaser where Article 21(1) applies, comply with the formalities laid down by each Member State …’
Έτσι, κατά το άρθρο 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της έκτης οδηγίας 8, «[ο
Thus, under Article 21(1)(b) of the Sixth Directive, 8‘persons who are identified for
9 — Ο μηχανισμός αυτός είναι κοινώς γνωστός ως διαδικασία «αντιστροφής της επιβάρυνσης».
9 — This mechanism is commonly known as the ‘reverse charge’ procedure.
Σύμφωνα με άλλες διατάξεις του άρθρου 21, παράγραφος 1, ο μηχανισμός αυτός εφαρμόζεται και σε άλλες μορφές παράδοσης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών, όπου ο προμηθευτής δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος του πελάτη (ή στο κράτος μέλος όπου πραγματοποιείται η παράδοση ή παροχή), ανεξάρτητα από το αν είναι εγκατεστημένος εντός ή εκτός της Κοινότητας.
Under other provisions of Article 21(1), it applies also to other types of supply of goods or services where the supplier is not established in the customer’s Member State (or the Member State in which the supply takes place), whether he is established within the Community or not.
7 — Άρθρο 15, παράγραφος 5, σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παράγραφος 4, στοιχείο α΄, της έκτης οδηγίας·άρθρο 148, στοιχεία α΄ και γ΄, της οδηγίας 2006/112.
7 — Article 15(5), read in conjunction with Article 15(4)(a), of the Sixth Directive; Article 148(a) and (c) of Directive 2006/112.
8 — Άρθρο 28ζ κατά τον κρίσιμο χρόνο·βλ. άρθρο 196 της οδηγίας 2006/112.
8 — In Article 28g at the material time; see Article 196 of Directive 2006/112.
οδηγίας 2006/112.
10 — See Articles 47 and 48 of Directive 2006/112.11 — In Article 28f(2); Article 178(f) of Directive 2006/112.
Το άρθρο 18, παράγραφοι 2 και 3ως εξής:
Under Article 18(2) and (3): 12
Κάθε υποκείμενος στον φόρο οφείλει να τηρεί λογιστικά βιβλία επαρκώς λεπτομερή, ώστε να καθίσταται δυνατή η εφαρμογή του φόρου προστιθέμενης αξίας και ο έλεγχός του εκ μέρους των φορολογικών αρχών.
Every taxable person shall keep accounts in sufficient detail for value added tax to be applied and inspected by the tax authority.
Η έκπτωση ενεργείται συνολικά από τον υποκείμενο στον φόρο δι’ αφαιρέσεως από το ποσό του φόρου του οφειλομένου για μία περίοδο δηλώσεως του ποσού του φόρου για τον οποίο γεννήθηκε και ασκείται, δυνάμει της παραγράφου 1, το δικαίωμα προς έκπτωση, κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου.
The taxable person shall effect the deduction by subtracting from the total amount of value added tax due for a given tax period the total amount of the tax in respect of which, during the same period, the right to deduct has arisen and can be exercised under the provisions of paragraph 1.
(α) Κάθε υποκείμενος στον φόρο οφείλει να καταθέτει δήλωση εντός προθεσμίας καθοριζόμενης από τα κράτη μέλη.
Every taxable person shall submit a return by a deadline to be determined by Member States.
Η προθεσμία αυτή δεν δύναται να υπερβαίνει τους δύο μήνες από τη λήξη κάθε φορολογικής περιόδου.
That deadline may not be more than two months later than the end of each tax period.
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους και [τις] λεπτομέρειες βάσει των οποίων παρέχεται το δικαίωμα στον υποκείμενο στον φόρο να ενεργεί έκπτωση, την οποία δεν ενήργησε σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2.»
Member States shall determine the conditions and procedures whereby a taxable person may be authorised to make a deduction which he has not made in accordance with the provisions of paragraphs 1 and 2.’
Το άρθρο 22 της έκτης οδηγίας 13θεσπίζει ένα ευρύ φάσμα υποχρεώσεων για τους υπόχρεους προς καταβολή ΦΠΑ, από τις οποίες ωστόσο μόνον οι ακόλουθες θα μπορούσαν να έχουν σημασία για την υπό κρίση υπόθεση:
Article 22 of the Sixth Directive 13lays down a wide-ranging series of obligations on persons liable for payment of VAT, of which however only the following appear potentially relevant to the present case:
12 — Άρθρα 179 και 180 της οδηγίας 2006/112.13 — Άρθρο 28η κατά τον κρίσιμο χρόνο· βλ. άρθρα 213 έως 271 της οδηγίας 2006/112.
13 — In Article 28h at the material time; see Articles 213 to 271 of Directive 2006/112.
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε τα πρόσωπα που, βάσει του άρθρου 21 παράγραφος 1, στοιχείο […] β΄, θεωρούνται υπόχρεοι φόρου στη θέση υποκειμένου εγκατεστημένου στο εξωτερικό […] να εκπληρούν τις προαναφερθείσες υποχρεώσεις δήλωσης και εξόφλησης.
Member States shall take the measures necessary to ensure that those persons who, in accordance with Article 21(1) … (b), are considered to be liable to pay the tax instead of a taxable person established abroad … comply with the above obligations relating to declaration and payment.
Η πρώτη περίοδος του άρθρου 17, παράγραφος 3, του εν λόγω διατάγματος έχει ως εξής: «Οι υποχρεώσεις σχετικά με […] την παροχή υπηρεσιών στο εσωτερικό της χώρας από πρόσωπο μη εγκατεστημένο στο εσωτερικό της χώρας, […] βαρύνουν τους αποδέκτες […] των υπηρεσιών οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας και οι οποίοι […] χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες στο πλαίσιο της ασκήσεως επιχειρηματικών, καλλιτεχνικών ή επαγγελματικών δραστηριοτήτων.»
The first sentence of Article 17(3) of that decree reads: ‘The obligations relating to … the supply of services in the territory of the State by nonresident persons … shall be met by the purchasers resident in the territory of the State who … use the services in the pursuit of business, artistic activities or professions.’
Τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να προβλέπουν και άλλες υποχρεώσεις που κρίνουν αναγκαίες για τη διασφάλιση της επακριβούς είσπραξης του φόρου και την αποφυγή της φοροδιαφυγής, υπό την επιφύλαξη της τήρησης της αρχής της ίσης μεταχείρισης των εσωτερικών πράξεων και των πράξεων που διενεργούνται από υποκειμένους στον φόρο μεταξύ κρατών μελών και υπό την προϋπόθεση ότι οι υποχρεώσεις αυτές δεν οδηγούν, στις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών, σε διατυπώσεις που συνδέονται με τη διέλευση συνόρων.»
Member States may impose other obligations which they deem necessary for the correct collection of the tax and for the prevention of evasion, subject to the requirement of equal treatment for domestic transactions and transactions carried out between Member States by taxable persons and provided that such obligations do not, in trade between Member States, give rise to formalities connected with the crossing of frontiers.’
Το άρθρο 19, παράγραφος 1, του ίδιου διατάγματος προβλέπει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Το δικαίωμα προς έκπτωση του φόρου επί αγορασθέντων ή εισαχθέντων αγαθών και υπηρεσιών γεννάται κατά τον χρόνο κατά τον οποίο ο φόρος γίνεται απαιτητός και μπορεί να ασκηθεί το αργότερο με τη δήλωση που αφορά το μεθεπόμενο έτος εκείνου κατά το οποίο γεννήθηκε το δικαίωμα και υπό τις προϋποθέσεις που συνέτρεχαν κατά τον χρόνο γεννήσεως του δικαιώματος.»
Article 19(1) of the same decree provides, inter alia: ‘The right to deduct the tax on the goods and services purchased or imported shall arise at the time when the tax becomes chargeable and may be exercised, at the latest, in the tax return for the second year after the year in which the right to deduct arose and subject to the conditions applying at the time when the right arose.’
Η εφαρμοστέα εθνική νομοθεσία
Relevant national legislation
Οι κοινοτικές οδηγίες περί ΦΠΑ εφαρμόζονται σήμερα στο ιταλικό δίκαιο με το Decreto del Presidente della Repubblica (Προεδρικό Διάταγμα) υπ’ αριθ.
The Community VAT directives are currently implemented in Italian law essentially in Decreto del Presidente della Repub-
Το άρθρο 23, παράγραφοι 1 και 2, υποχρεώνει τους υποκειμένους στον φόρο να καταχωρίζουν, εντός δεκαπέντε ημερών, κάθε εκδιδόμενο τιμολόγιο στο οικείο βιβλίο, όπου πρέπει να αναφέρεται ο αύξων αριθμός, η ημερομηνία εκδόσεως, το φορολογητέο ποσό και το ποσό του φόρου χωριστά για κάθε εφαρμοζόμενο συντελεστή καθώς και, στις περιπτώσεις του άρθρου 17, παράγραφος 3, το όνομα του προσώπου που προμηθεύει το αγαθό ή παρέχει την υπηρεσία.
Article 23(1) and (2) require taxable persons to record their invoices in an appropriate register within 15 days, indicating the serial number, the date of issue, the taxable amount and the amount of tax, shown separately for each rate, and, in cases to which Article 17(3) refers, the supplier’s name.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SHARPSTON — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C-95/07 και C-96/07 του σχετικού δικαιώματος, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του τέταρτου έτους από το έτος υποβολής της δηλώσεως.»
OPINION OF MS SHARPSTON — JOINED CASES C-95/07 AND C-96/07 by 31 December of the fourth year after the year in which the tax return was submitted.’
Το άρθρο 25, παράγραφος 1, υποχρεώνει τον υποκείμενο στον φόρο να αριθμεί κατ’ αύξοντα αριθμό τα τιμολόγια που αφορούν τα αγαθά ή τις υπηρεσίες που απέκτησε ή εισήγαγε, συμπεριλαμβανομένων των τιμολογίων που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 3, και να τα καταχωρίζει στο οικείο βιβλίο πριν την περιοδική εκκαθάριση ή την ετήσια δήλωση με την οποία ασκεί το δικαίωμα προς έκπτωση του συναφούς φόρου.
Article 25(1) requires taxable persons to number invoices relating to goods and services purchased or imported, including those issued in accordance with Article 17(3), sequentially and to record them in the appropriate register before making the periodic payment or the annual return in which the right to deduction of the related tax is exercised.
Διαδικασία της κύριας δίκης και προδικαστικά ερωτήματα
Main proceedings and questions referred
Η Ecotrade SpA (στο εξής: Ecotrade) είναι ιταλική επιχείρηση που δραστηριοποιείται στο διεθνές εμπόριο σκωρίας υψικαμίνων σε κόκκους και άλλων συστατικών για την κατασκευή τσιμέντου.
Ecotrade SpA (‘Ecotrade’) is an Italian company engaged in international trade in granulated blast furnace slag and other ingredients for the manufacture of cement.
Κατά τα έτη 2000 και 2001 14 πραγματοποίησε ορισμένες θαλάσσιες μεταφορές τέτοιων υλικών από την Ιταλία προς άλλα κράτη μέλη, χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες ναυτιλιακών εταιριών μη εγκατεστημένων στην Ιταλία.
In 2000 and 2001, 14it made a number of shipments of such materials by sea from Italy to other Member States, using the services of shipping companies not established in Italy.