natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην αιτιολογική σκέψη 121 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή αναφέρει ότι δεν έλαβε κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι το ομολογιακό δάνειο του 1994 συνήφθη με εγγύηση του Δημοσίου.
In recital 121 of the contested decision, the Commission stated that it had received no information to show that the 1994 bond issue was accompanied by a State guarantee.
Σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο του εν λόγω ομολογιακού δανείου, την αποπληρωμή του δανείου την εγγυόταν η ίδια η RTP.
According to the prospectus for that bond issue, it was RTP itself which guaranteed repayment of the debt.
Το νομικό καθεστώς της RTP απέκλειε την έμμεση εγγύηση του Δημοσίου.
RTP did not have a legal status which led to an implicit State guarantee.
Δεν αμφισβητείται ότι, κατά τον χρόνο συνάψεως του ομολογιακού δανείου του 1994, η RTP ήταν ανώνυμη εταιρία.
It is not contested that RTP was a public limited company at the time of the 1994 bond issue.
Λόγω της εταιρικής αυτής μορφής, η Δημοκρατία της Πορτογαλίας, στην οποία ανήκε η RTP, δεν ευθυνόταν απεριόριστα για την αποπληρωμή των χρεών της εταιρίας αυτής.
As a result, RTP’s owner, the Portuguese Republic, was not subject to an unlimited obligation to repay that company’s debts.
Δεν αμφισβητείται, επίσης, ότι το ενημερωτικό δελτίο του ομολογιακού δανείου του 1994 δεν περιείχε καμία μνεία για εγγύηση του Δημοσίου.
Neither is it contested that the prospectus for the 1994 bond issue provided for no guarantee on the part of the State.
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, εντούτοις, ότι το γεγονός ότι η RTP ανήκε κατά 100 % στο Δημόσιο ισοδυναμεί με έμμεση εγγύηση και ότι μόνον έτσι εξηγείται ότι η εταιρία αυτή, παρά την επιδείνωση της οικονομικής καταστάσεώς της, μπόρεσε να διαθέσει το ομολογιακό δάνειο του 1994 στην αγορά.
The applicant claims, however, that the fact that the State had a 100% stake in RTP led to the existence of an implicit guarantee which alone explains how that company, despite its poor financial position, was successful in placing the 1994 bond issue on the market.
Ωστόσο, το αν το Δημόσιο παρέσχε, ευθέως ή εμμέσως, εγγύηση, που αποτελεί το μοναδικό αμφισβητούμενο ζήτημα εν προκειμένω, διαφέρει από το πώς αντέδρασε η αγορά ενόψει του γεγονότος ότι εκδότης των ομολογιών δεν ήταν οποιαδήποτε ιδιωτική εταιρία, αλλά η RTP.
It is necessary, however, not to confuse the question whether the State granted, expressly or implicitly, a guarantee — the only question relevant to this case — with that of how the market reacted to the fact that the issuer of the bonds was not just another private operator, but RTP.
Ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας ότι το ομολογιακό δάνειο του 1994 κατέστη δυνατό να διατεθεί στην αγορά διότι η αγορά θεώρησε ότι το Δημόσιο εγγυόταν de facto την αποπληρωμή του δεν αρκεί προς διαπίστωση της υπάρξεως κρατικής ενισχύσεως, καθώς δεν αμφισβητείται ότι το Δημόσιο δεν παρέσχε, ευθέως ή εμμέσως, τέτοια εγγύηση.
The fact that the market agreed to subscribe to the 1994 bond issue — in the applicant’s opinion, because it considered that the State would guarantee de facto its repayment — does not permit a finding that there is State aid, since it is not disputed that the State did not give its guarantee, either expressly or implicitly.
Εγγύηση του Δημοσίου θα μπορούσε να διαπιστωθεί μόνον αν αποδεικνυόταν, βάσει αντικειμενικών στοιχείων, ότι το Δημόσιο ανέλαβε τη νομική υποχρέωση αποπληρωμής του εν λόγω δανείου σε περίπτωση αφερεγγυότητας της RTP.
Only objective findings leading to the conclusion that the State legally had to repay that issue in the event of default by RTP would permit a finding of the existence of a State guarantee.
Δεν προκύπτει, πάντως, από τη δικογραφία ή από τα δικόγραφα της προσφεύγουσας ότι η Δημοκρατία της Πορτογαλίας είχε αναλάβει τέτοια υποχρέωση.
It is not apparent from the court file or the applicant’s pleadings that the Portuguese Republic was under such an obligation.
Όσον αφορά την προσκομισθείσα με το υπόμνημα απαντήσεως έκθεση του Tribunal de Contas, όπως διαπιστώνεται με τις σκέψεις 186 έως 193 κατωτέρω, η έκθεση αυτή δεν ασκεί επιρροή για την εκτίμηση της νομιμότητας της προσβαλλομένης αποφάσεως.
Concerning the report of the Tribunal de Contas produced in the reply, that report, as noted in paragraphs 186 to 193 below, is not relevant to the assessment of the lawfulness of the contested decision.
Επομένως, καθώς τα δικόγραφα της προσφεύγουσας δεν περιέχουν στοιχεία που να θέτουν υπό αμφισβήτηση τις εκτιμήσεις που διατύπωσε η Επιτροπή με την αιτιολογική σκέψη 121 της προσβαλλομένης αποφάσεως, πρέπει να απορριφθεί η σχετική με το ομολογιακό δάνειο του 1994 αιτίασή της.
Thus, the applicant having, in its pleadings, submitted no evidence such as to call into question the Commission’s assessment set out in recital 121 of the contested decision, it is necessary to dismiss the applicant’s head of claim concerning the 1994 bond issue.
Τελικές διαπιστώσεις επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως
Conclusion on the third plea in law
Κατόπιν όλων των παραπάνω σκέψεων, ο τρίτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτός και να ακυρωθεί το άρθρο 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως όσον αφορά την εκτίμηση ότι η απαλλαγή από τα έξοδα συμβολαιογράφου και καταχωρίσεως δεν συνιστά κρατική ενίσχυση.
In view of all the foregoing considerations, it is necessary to uphold the present plea in part and to annul Article 2 of the contested decision inasmuch as it finds that the exemption from registration charges does not constitute State aid.
Αντιθέτως, ο συγκεκριμένος λόγος ακυρώσεως είναι κατά τα λοιπά απορριπτέος, όσον αφορά, δηλαδή, τις διευκολύνσεις για την πληρωμή του τέλους χρήσεως του δικτύου τηλεοπτικής μετάδοσης και το ομολογιακό δάνειο του 1994.
By contrast, the remainder of the present plea is dismissed, that is to say, in so far as it concerns the payment facilities for the fee and the 1994 bond issue.
Εν συνεχεία, πρέπει να εξεταστεί η δεύτερη κύρια αμφισβήτηση, για την οποία έγινε λόγος στη σκέψη 33 ανωτέρω, ήτοι ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως.
It is necessary to examine, next, the second main contention, referred to in paragraph 33 above and, accordingly, the fourth plea in support of annulment.
Επί του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά τις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ
The fourth plea in law, alleging that the Commission erred in law as to the conditions for the application of Article 86(2) EC
Ο συγκεκριμένος λόγος ακυρώσεως συνίσταται σε δύο σκέλη.
This plea is divided into two parts.
Με το πρώτο σκέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η χωρίς διαγωνισμό ανάθεση της δημόσιας υπηρεσίας τηλεόρασης από τη Δημοκρατία της Πορτογαλίας στην RTP αποκλείει την εφαρμογή της παρεκκλίσεως του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ.
In the first part, the applicant claims that the award of the public television service by the Portuguese Republic to RTP, without competitive tendering, precluded the grant of a derogation under Article 86(2) EC.
Με το δεύτερο σκέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ, λόγω του ότι η Επιτροπή δεν τήρησε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, τα κριτήρια εφαρμογής της διατάξεως αυτής, όπως αυτά διευκρινίζονται με την ανακοίνωση περί ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων.
In the second part, the applicant alleges an infringement of Article 86(2) EC, resulting from breach by the Commission, in the contested decision, of the criteria for the application of that provision as defined in the Communication on broadcasting.
Επί του πρώτου σκέλους που αντλείται από τη χωρίς διαγωνισμό παραχώρηση της δημόσιας υπηρεσίας τηλεόρασης στην RTP
The first part, alleging the award of the public television service to RTP without competitive tendering
Η προσφεύγουσα, αφού επισήμανε ότι η δημόσια υπηρεσία τηλεόρασης ανατέθηκε στην RTP χωρίς διαγωνισμό, προσάπτει στην Επιτροπή ότι δεν εξέτασε το σύννομο της αναθέσεως αυτής.
The applicant, after stating that the public television service was not awarded to RTP on the basis of competitive tendering, complains that the Commission failed to question the lawfulness of that award.
Φρονεί ότι, αν η Επιτροπή είχε προβεί στην εξέταση αυτή, θα διαπίστωνε ότι η ανάθεση δεν έγινε σύμφωνα με τις επιταγές του κοινοτικού δικαίου και, επομένως, ότι η παρέκκλιση του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ δεν μπορεί να ισχύσει για τη χρηματοδότηση προς την RTP.
It claims that, if the Commission had carried out that examination, it would have been compelled to find that that award did not comply with the requirements of Community law and, accordingly, that the funding granted to RTP could not benefit from any exemption under Article 86(2) EC.
Η προσφεύγουσα επικαλείται την «Ερμηνευτική ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τις συμβάσεις παραχώρησης στο κοινοτικό δίκαιο» (ΕΕ 2000, C 121, σ.
It relies on the Commission’s interpretative communication on concessions under Community law (OJ 2000 C 121, p.
2, στο εξής: ερμηνευτική ανακοίνωση περί συμβάσεων παραχωρήσεως) και την ερμηνεία που έδωσε η Επιτροπή, με την XXXIη Έκθεση επί της πολιτικής ανταγωνισμού 2001 [SEC (2002) 462 τελικό], στην απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Δεκεμβρίου 2000, C-324/98, Telaustria και Telefonadress (Συλλογή 2000, σ. I-10745).
2; ‘Communication on concessions’) and on what it alleges was the Commission’s interpretation of the judgment in Case C-324/98 Telaustria and Telefonadress [2000] ECR I-10745 contained in its XXXIst Report on Competition Policy — 2001 (SEC(2002) 462 final).
Η προσφεύγουσα επικαλείται, επίσης, την απόφαση του Δικαστηρίου της 18ης Νοεμβρίου 1999, C-107/98, Teckal (Συλλογή 1999, σ. I-8121).
The applicant also relies on Case C-107/98 Teckal [1999] ECR I-8121.
Με το υπόμνημα απαντήσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει, κατ’ ουσίαν, ότι, σύμφωνα με την τέταρτη από τις προϋποθέσεις που διατυπώθηκαν με τις σκέψεις 88 έως 93 της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 24ης Ιουλίου 2003, C-280/00, Altmark Trans και Regierungspräsidium Magdeburg (Συλλογή 2003, σ.
In the reply, the applicant claims, essentially, that the fourth of the conditions set out in paragraphs 88 to 93 of Case C-280/00 Altmark Trans and Regierungspräsidium Magdeburg [2003] ECR I-7747 (‘the fourth Altmark condition’) required the Commission, in view of the failure to follow a competitive tendering procedure, to verify that the level of compensation awarded to RTP had been determined on the basis of a typical undertaking, well run and adequately provided with means.
Η Επιτροπή προβάλλει ότι η παραχώρηση της δημόσιας υπηρεσίας τηλεόρασης στην RTP είναι διαφορετικό ζήτημα —το οποίο δεν τέθηκε στο πλαίσιο της επίσημης διαδικασίας— από αυτό της λογιστικής μεταχείρισης, υπό το πρίσμα των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, των αντισταθμίσεων που χορηγήθηκαν στην επιχείρηση αυτή.
The Commission contends that the award of the public service television remit to RTP is a different question from that of whether the compensation awarded to that undertaking was compatible with the State aid rules and one which was never raised during the formal procedure.
Εν πάση περιπτώσει, από τις διατάξεις του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ και από τη νομολογία δεν προκύπτει ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να ακολουθούν συγκεκριμένες διαδικασίες για την επιλογή των επιχειρήσεων που θα επιφορτιστούν με την παροχή υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος (στο εξής: ΥΓΟΣ).
Whatever the position, it does not follow from the provisions of Article 86(2) EC or from the caselaw that Member States are required to follow specific procedures for choosing undertakings entrusted with the operation of services of general economic interest (‘SGEIs’).
Οπωσδήποτε, στην περίπτωση της ΥΓΟΣ της ραδιοτηλεόρασης, το κοινοτικό δίκαιο δεν επιβάλλει την τήρηση των ανοικτών διαδικασιών διαγωνισμού που κατά κανόνα απαιτούνται για τη σύναψη συμβάσεως παραχωρήσεως δημόσιας υπηρεσίας.
In any event, in the case of broadcasting SGEIs, Community law does not require the open and competitive procedures normally required as a matter of course in contracts for concessions for public services.
Στερείται λυσιτέλειας η εκ μέρους της προσφεύγουσας επίκληση των κανόνων που διέπουν τη σύναψη συμβάσεων παραχωρήσεως δημόσιας υπηρεσίας και της νομολογίας του Δικαστηρίου.
The references made by the applicant to the regime applicable to concessions and to the caselaw of the Court are not relevant.
Όσον αφορά την τέταρτη προϋπόθεση της αποφάσεως Altmark, η προσφεύγουσα σφάλλει ως προς την εφαρμογή της.
With regard to the fourth Altmark condition, the applicant mistook its purpose.
Η προϋπόθεση αυτή αφορά το αν ένα μέτρο συνιστά κρατική ενίσχυση και όχι το αν για το μέτρο αυτό ισχύει η παρέκκλιση του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ.
That condition concerns the question whether the measure is State aid and not whether it can benefit from the derogation provided for in Article 86(2) EC.
Δεν γίνεται, επομένως, δεκτή η άποψη της Επιτροπής ότι ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθεί ως όψιμος.
The Commission’s position, alleging that the applicant has raised a new argument, is thus not such as to permit that argument to be disregarded.
Ωστόσο, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι, όπως τόνισε και η Επιτροπή, ο ισχυρισμός αυτός δεν θέτει εν αμφιβόλω τη νομιμότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως.
None the less, the Court of First Instance finds, like the Commission, that that argument has not succeeded in calling into question the lawfulness of the contested decision.
Στις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ δεν καταλέγεται η υποχρέωση του κράτους μέλους να αναθέτει την παροχή ΥΓΟΣ με διαγωνισμό.
Among its conditions for application, Article 86(2) EC does not include a requirement to the effect that the Member State must have followed a competitive tendering procedure for the award of the SGEI.
Άλλωστε, με την απόφαση της 15ης Ιουνίου 2005, T-17/02, Olsen κατά Επιτροπής (Συλλογή 2005, σ. II-2031, σκέψη 239), το Πρωτοδικείο ρητώς αποφάνθηκε ότι ούτε από τη διατύπωση του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ ούτε από τη σχετική νομολογία προκύπτει ότι η παροχή ΥΓΟΣ μπορεί να ανατίθεται σε επιχείρηση μόνον κατόπιν διαδικασίας προσκλήσεως για υποβολή προσφορών
Moreover, in Case T-17/02 Olsen v Commission [2005] ECR II-2031, paragraph 239, the Court expressly stated that it is not apparent either from the wording of Article 86(2) EC or from the caselaw on that provision that an SGEI may be entrusted to an operator only as a result of a tendering procedure.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, πρέπει να απορριφθεί η αιτίαση της προσφεύγουσας ότι η Επιτροπή όφειλε, στο πλαίσιο της εξέτασης δυνάμει του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ, να ελέγξει αν η ΥΓΟΣ της τηλεόρασης ανατέθηκε στην RTP κατόπιν διαγωνισμού.
In view of the foregoing considerations, the applicant’s head of claim alleging that the Commission should, in the context of its examination under Article 86(2) EC, have verified whether the television SGEI had been awarded to RTP after competitive tendering must be rejected.
Από τη διαπίστωση ότι η Επιτροπή δεν ήταν υποχρεωμένη, στο πλαίσιο της εξέτασης δυνάμει του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ, να ελέγξει αν η ΥΓΟΣ της τηλεόρασης ανατέθηκε στην RTP κατόπιν διαγωνισμού, προκύπτει, επίσης, ότι, ακόμη και αν γινόταν δεκτό ότι η ΥΓΟΣ της τηλεόρασης έπρεπε για άλλους λόγους, εκτός αυτών τους οποίους επικαλέστηκε η προσφεύγουσα και οι οποίοι παρατίθενται στις δύο τελευταίες περιόδους της σκέψεως 134 ανωτέρω, να παραχωρηθεί κατόπιν διαγωνισμού, η μη διεξαγωγή διαγωνισμού εν προκειμένω θα δικαιολογούσε το πολύ την εκ μέρους της Επιτροπής κίνηση της διαδικασίας λόγω παραβάσεως κατά Δημοκρατίας της Πορτογαλίας, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, διαδικασίας κατόπιν της οποίας το κράτος μέλος αυτό θα ακύρωνε, ενδεχομένως, την παραχώρηση και θα προχωρούσε σε διαδικασία υποβολής προσφορών.
It follows equally from this conclusion — to the effect that, in the context of its examination under Article 86(2) EC, the Commission was not required to examine whether the award to RTP of the television SGEI occurred in the context of a competitive tendering — that, even if the television SGEI, for other reasons, such as those relied on by the applicant and recalled in the last two sentences of paragraph 134 above, should have been the subject of such a competitive tendering, its absence in this case would, at most, have justified the Commission in bringing an action for failure to fulfil obligations against the Portuguese Republic pursuant to Article 226 EC, a procedure which, if that case had arisen, might have resulted in that Member State bringing that award to an end and organising a tendering procedure.
Πάντως, η μη διεξαγωγή διαγωνισμού δεν θα μπορούσε να έχει ως συνέπεια τον χαρακτηρισμό της χορηγούμενης στον ανάδοχο ΥΓΟΣ κρατικής χρηματοδότησης των υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας ως κρατικής ενισχύσεως μη συμβατής με την κοινή αγορά, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις σχετικά με τον καθορισμό, την παραχώρηση και την αναλογικότητα της ΥΓΟΣ.
However, that absence of competitive tendering cannot, by contrast, have the result that State funding of the SGEI holder’s public service obligations must, even though the requirements concerning the definition of the SGEI, the remit and proportionality are fulfilled, be considered to be State aid incompatible with the common market.
Εν πάση περιπτώσει, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει η προσφεύγουσα για τους λόγους που παρατίθενται στις δύο τελευταίες περιόδους της σκέψεως 134 ανωτέρω, η Δημοκρατία της Πορτογαλίας δεν ήταν υποχρεωμένη, προτού αναθέσει την ΥΓΟΣ της τηλεόρασης στην RTP, να διεξαγάγει διαγωνισμό.
In any event, the Court of First Instance finds, contrary to what the applicant claims on the grounds recalled in the last two sentences of paragraph 134 above, that the Portuguese Republic was in no way required to organise a competitive tendering prior to the award of the television SGEI to RTP.
Συναφώς, η προσφεύγουσα επικαλείται, καταρχάς, την ανακοίνωση περί συμβάσεων παραχωρήσεως (σκέψη 134 ανωτέρω).
In that regard, the applicant refers, first, to the Communication on concessions (paragraph 134 above).
Ωστόσο, μολονότι οι συμβάσεις παραχωρήσεως δημόσιας υπηρεσίας που συνάφθηκαν μεταξύ της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας και της RTP ονομάζονται, βεβαίως, «συμβάσεις παραχωρήσεως», δεν προκύπτει, ούτε η προσφεύγουσα προβάλλει κανένα σχετικό στοιχείο, ότι η RTP έχει την ιδιότητα του αναδόχου κατά την έννοια της ανακοίνωσης αυτής (βλ., ειδικότερα, σημεία 2.2, έκτο εδάφιο, και 2.4, τρίτο εδάφιο, της ερμηνευτικής ανακοίνωσης περί συμβάσεων παραχωρήσεως), δηλαδή ότι η RTP εισπράττει αμοιβή (όπως στην περίπτωση της συνδρομητικής τηλεόρασης) και, επομένως, φέρει τον κίνδυνο από την εκμετάλλευση.
Although the public service contracts concluded between the Portuguese Republic and RTP are headed ‘concession’, it does not appear that RTP is a concession holder within the meaning of that communication and, moreover, the applicant puts forward no evidence to that effect (see, in particular, the sixth subpoint of point 2.2 and the third subpoint of point 2.4 of the Communication on concessions). In other words, RTP was remunerated for its operation (as a television service broadcasting to subscribers) and therefore bore the operating risk.
Αντιθέτως, προκύπτει ότι η RTP είναι δημόσια επιχείρηση που προβάλλει πρόγραμμα τηλεόρασης για το σύνολο του πληθυσμού, το δε κόστος από την παροχή της δημόσιας υπηρεσίας βαρύνει το Δημόσιο.
It appears, on the contrary, that RTP is a public television operator broadcasting programmes to and for the benefit of the entire population, whose costs for that service to the public are borne by the State.
Εξάλλου, ακόμη και αν η RTP είχε τη ιδιότητα του αναδόχου κατά την έννοια της ανακοίνωσης περί συμβάσεων παραχωρήσεως, η ανακοίνωση αυτή, μολονότι αναφέρει ότι «οι σχέσεις μεταξύ του δημοσίου και των δημοσίων επιχειρήσεων που είναι επιφορτισμένες με οικονομική αποστολή γενικού συμφέροντος καλύπτονται, κατ’ αρχήν, από την ανακοίνωση» (σκέψη 2.4, όγδοο εδάφιο, της ερμηνευτικής ανακοίνωσης περί συμβάσεων παραχωρήσεως), διευκρινίζει, πάντως, ρητώς ότι στον «οπτικοακουστικό τομέα, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το πρωτόκολλο [του Άμστερνταμ]» (σημείο 2.4, όγδοο εδάφιο, υποσημείωση 29, της ανακοίνωσης περί συμβάσεων παραχωρήσεως).
In addition, even though RTP was a concession holder within the meaning of the Communication on concessions, it should be borne in mind that, although that communication states that ‘relationships between public authorities and public enterprises entrusted with the operation of services of general economic interest are, in principle, covered by this communication’ (eighth subpoint of point 2.4), it states expressly that, ‘in the audiovisual sector, account should be taken of the [Amsterdam Protocol]’ (footnote 29, eighth subpoint of point 2.4).
Με την ανακοίνωση περί συμβάσεων παραχωρήσεως αναγνωρίζεται, έτσι, ότι η δημόσια ραδιοτηλεόραση αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση.
In so doing, the Communication on concessions acknowledges the specific nature of broadcasting and exempts that sector from the general rule.
Σημειωτέον, τέλος, ότι, σύμφωνα με την ανακοίνωση περί συμβάσεων παραχωρήσεως, οι συμβάσεις αυτές «υπόκεινται στους κανόνες και τις αρχές της Συνθήκης, εφόσον […] έχουν ως αντικείμενο την άσκηση δραστηριοτήτων οικονομικού χαρακτήρα» (σκέψη 2.4, πρώτο εδάφιο).
Lastly, it is necessary to note that, according to the Communication on concessions, those concessions are ‘subject to the rules and principles of the Treaty, in so far as … their object is the provision of economic activities’ (first subpoint of point 2.4).
Περαιτέρω, στην ανακοίνωση περί συμβάσεων παραχωρήσεως αναφέρεται ότι η ανακοίνωση δεν αφορά «πράξεις που αφορούν δραστηριότητες μη οικονομικού χαρακτήρα, όπως η υποχρεωτική σχολική φοίτηση ή η κοινωνική ασφάλιση» (σκέψη 2.4, πέμπτο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση).
Further on, the Communication on concessions states that it ‘does not concern… acts concerning non-economic activities such as obligatory schooling or social security’ (second indent of the fifth subpoint of point 2.4).
Πάντως, ο χαρακτηρισμός της δημόσιας ραδιοτηλεοπτικής υπηρεσίας ως ΥΓΟΣ και όχι ως υπηρεσίας γενικού συμφέροντος χωρίς οικονομικό χαρακτήρα εξηγείται μάλλον από την de facto σημασία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στον τομέα αυτόν, ο οποίος, άλλωστε, έχει ανταγωνιστικό και εμπορικό χαρακτήρα, παρά από τον προβαλλόμενο εμπορικό χαρακτήρα της.
Although the public service of broadcasting is considered to be an SGEI and not a service of general non-economic interest, it must none the less be pointed out that that classification as an SGEI is explained more by the de facto impact of public service broadcasting on the otherwise competitive and commercial broadcasting sector, than by an alleged commercial dimension to broadcasting.
Όπως σαφώς προκύπτει από το πρωτόκολλο του Άμστερνταμ, η δημόσια ραδιοτηλεοπτική υπηρεσία είναι «άρρηκτα συνδεδεμέν[η] με τις δημοκρατικές, κοινωνικές και πολιτιστικές ανάγκες κάθε κοινωνίας».
As is clear from the Amsterdam Protocol, public service broadcasting ‘is directly related to the democratic, social and cultural needs of each society’.
Στο ίδιο πνεύμα, με το ψήφισμα του Συμβουλίου και των κρατών μελών της 25ης Ιανουαρίου 1999, σχετικά με τις δημόσιες ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες (ΕΕ C 30, σ.
To the same effect, the resolution of the Council and of the Member States of 25 January 1999 concerning broadcasting (OJ 1999 C 30, p.
1), επισημαίνεται ότι η συγκεκριμένη δημόσια υπηρεσία, «επειδή [επιτελεί] πολιτιστικό, κοινωνικό και δημοκρατικό λειτούργημα υπέρ του κοινού συμφέροντος, είναι ζωτικής σημασίας για την εξασφάλιση της δημοκρατίας, του πλουραλισμού, της κοινωνικής συνοχής και της πολιτιστικής και γλωσσικής πολυμορφίας [και] πρέπει να είναι σε θέση να [παρέχει] ευρύ φάσμα προγραμμάτων […], ώστε να [απευθύνεται] σε ολόκληρη την κοινωνία» (αιτιολογική σκέψη B και σημείο 7 του ψηφίσματος).
1) states that that public service, ‘in view of its cultural, social and democratic functions which it discharges for the common good, has a vital significance for ensuring democracy, pluralism, social cohesion, cultural and linguistic diversity, must be able to continue to provide a wide range of programming … [for] society as a whole’ (recital B and point 7 of the resolution).