natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Διαρθρωτικών Ταμείων: • Πολλές κοινοτικές πρωτοβουλίες περιλάμβαναν συχνά διατάξεις που παρείχαν κίνητρα για αμοιβαία συνεργασία των τοπικών και περιφερειακών φορέων: Τα LEADER II, ADAPT, ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ, PESCA, REGIS ή MME στήριζαν σε διαφορετικό βαθμό την δημιουργία δικτύων σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τη διάδοση των βέλτιστων πρακτικών και της ανταλλαγής πληροφοριών/εμπειριών ή ενίοτε καινοτόμων προτύπων σχεδίων βασιζόμενων στην συνεργασία.
Interterritorial cooperation between local and regional authorities in the EU was also supported by other Community Initiatives and provisions on innovative measures for local and regional development contained in the "old" Structural Funds regulations: • Many Community Initiatives frequently included provisions that stimulated mutual cooperation between local and regional players: LEADER II, ADAPT, EMPLOYMENT, PESCA, REGIS or SME supported to various extents the establishment of Europeanwide networks for dissemination of best practice and exchange of information/experiences or sometimes innovative pilot projects based on cooperation. • Other ERDF-Article 10 pilot schemes such as RISI I and II (Information Society).
• Άλλα πρότυπα πειραματικά σχέδια ΕΤΠΑ-άρθρο 10 όπως τα RISI Ι και II (κοινωνία των πληροφοριών), RIS και RTT (καινοτομία και μεταφορά τεχνολογίας), NSJ (Νέες πηγές θέσεων εργασίας) ή το CULTURE (διεδαφική συνεργασία για την οικονομική ανάπτυξη μέσω του πολιτισμού) οδήγησαν στην δημιουργία πολυάριθμων δικτύων έργων.
RIS and RTT (innovation and technology transfer), NSJ (New Sources for Jobs) or CULTURE (inter-regional cooperation for economic development through culture) led to the establishment of numerous projectnetworks.
Προγράμματα στήριξης της συνεργασίας των περιφερειακών αρχών της ΕΕ και Τρίτων χωρών
Programmes supporting cooperation between territorial authorities from the EU and Third Countries
Η διεδαφική συνεργασία των τοπικών και περιφερειακών φορέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των τρίτων χωρών, ιδίως των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (ΧΚΑΕ), στηρίχτηκε από πληθώρα κοινοτικών προγραμμάτων ή μικρότερης κλίμακας πρωτοβουλιών84.
Interterritorial cooperation between local and regional players from the European Union and Third Countries, and especially with Central and Eastern European Countries (CEECs), have been supported by a plethora of EU-programmes or smaller initiatives".
Για την προώθηση της "εξωτερικής" συνεργασίας των τοπικών και περιφερειακών αρχών της ΕΕ και των ΧΚΑΕ, δύο ξεχωριστά προγράμματα εισήχθηκαν αρχικά από την Γενική Διεύθυνση Περιφερειακών Πολιτικών της Επιτροπής στις αρχές της δεκαετίας του 90: Το ECOS που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1990 από πέντε κοινοτικές περιφέρειες85και το OUVERTURE που ξεκίνησε αντίστοιχα το 1991, διαχειρίζονταν από κοινού το Συμβούλιο των Κοινοτήτων και Περιφερειών της Ευρώπης (CEMR) και η πόλη του Στρασβούργου.
Directorate General for Regional Policies of the Commission at the beginning of the 1990ies: ECOS was started in summer 1990 by five EU-regionsS5 and OUVERTURE in 1991. managed jointly by the Council of European Municipalities and Regions (CEMR) and the City of Strasbourg.
Από το 1994/95, οπότε το πρόγραμμα επεκτάθηκε συμπεριλαμβάνοντας τμήματα των NAK, διατέθηκε χρηματοοικονομική βοήθεια από το PHARE, έτσι ώστε να καλυφθούν οι δαπάνες των εταίρων της Κεντρικής Ευρώπης.
Since 1994/95. the programme was extended to include parts of the NIS and financial assistance from PHARE has been made available to the programme in order to cover expenses from Central European partners.
Το 1995, επήλθε ενοποίηση των ανωτέρω πρωτοβουλιών υπό το ενιαίο πρόγραμμα που ονομάστηκε ECOS-OUVERTURE και που διέθετε μια ολοκληρωμένη δομή διαχείρισης86.
In 1995. both initiatives were merged to form a single programme called ECOS-OUVERTURE. which was provided with an integrated management structure"'.
Η θεμελιώδης ιδέα του ECOS-OUVERTURE ήταν ότι η περιφερειακή συνεργασία μπορεί επίσης να αποτελέσει μέσο ενίσχυσης της κοινωνικής και πολιτικής σταθερότητας και στήριξης της μεταβατικής διαδικασίας.
ECOS-OUVERTURE was based on the idea, that regional cooperation can also be an instrument enhancing social and political stability and supports the transition process.
Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Programme and contract information 1995. Multi-country and cross-border programmes no. 2.
European Commission: Programme and contract information 1995.
To 1996, επεκτάθηκε εκ νέου η επιλέξιμη ζώνη του προγράμματος, ώστε να δοθεί η δυνατότητα συμμετοχής σε φορείς που προέρχονταν από γειτονικές της Μεσογείου χώρες.
• all of the CECs that are beneficiary countries of the PHARE programme, including the Baltic States. In these countries only local and regional authorities are eligible partners;
Το πρόγραμμα ECOS-OUVERTURE87 έχει στηρίξει από το 1990/91, 340 πρότυπα έργα88με συνολική χρηματοδοτική συνδρομή της τάξεως των 40 εκατ. ευρώ.
Since 1990/91, the ECOS-OUVERTURE" programme has supported 340 projects88 with a total financial contribution of 40 MEURO.
Το 1996 και 1997, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εγκαινίασε το PHARE Πρόγραμμα Διευκόλυνσης σχεδίων στην περιοχή της Βαλτικής (BPF) και το TACIS-CBC Πρόγραμμα Διευκόλυνσης μικρών σχεδίων(8ΡΡ)89.
In 1996 and 1997, the European Commission launched the PHARE-Baltic Project Facility (BPF) and the TACIS-CBC Small Project Facility (SPF)8" Both initiatives aimed at promoting cooperation between local and regional authorities in the EU and in the Baltic States, the Baltic part of Poland and in the western part of the NIS (North-western Russia, Belarus, Ukraine. Moldova).
• Σε τέσσερις υποβολές αιτήσεων μεταξύ Σεπτεμβρίου 1997 και Νοεμβρίου 1998, κατατέθηκαν συνολικά 531 αιτήσεις για τα τρία σκέλη του PHARE-BPF (Πρόγραμμα Διευκόλυνσης μικρών σχεδίων στην περιοχή της Βαλτικής· PHARE/lnterreg, Μικρά σχέδια)^0.
• In four submissions between September 1997 and November 1998. a total of 531 applications have been received for the three components of the PHARE-BPF (Baltic Small Project Facility; PHARE/INTERREG.
Αυτό αποδεικνύει ότι η ζήτηση που εξακολουθεί να υφίσταται για τα σχέδια συνεργασίας τοπικών και περιφερειακών αρχών υπήρξε πολύ μεγάλη.
Micro-Projects)"". This shows that the demand for cooperation projects between local and regional authorities was very high and continues to exist.
Μόνο 25% των ανωτέρω αιτήσεων μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω χρηματοδότησης συνολικού ποσού 11.4 εκατομμυρίων ΕΥΡΩ.
Only 25% of these applications could be funded with an overall amount of 11.4 million EURO.
Η άρνηση χρηματοδότησης δεν οφείλεται συνήθως στην έλλειψη ποιότητας, εφόσον το 33% των αιτήσεων για τα BSPF και το 50% των αιτήσεων για τα PHARE Interreg υπήρξαν καλής ποιότητας (σύμφωνα με παρατηρήσεις εμπειρογνωμόνων).
Refusal is not generally caused by a lack of good quality, as 33% of the BSPF applications and 50% of the PHARE INTERREG applications have been of good quality (according to Expert Panel comments).
137 πρότυπα έργα κατά την πρώτη φάση του προγράμματος (1991-1993), 141 κατά την δεύτερη φάση του προγράμματος (1994/1995) και 62 κατά την τρίτη φάση από το 1996.
137 projects in lhe first phase of' the programme ( 1991-1993).
Πηγή: ιστοσελίδα της Σουηδικής Ένωσης Τοπικών Αρχών: www.svekom.se/cbcpf/intro.htm Μεταξύ Δεκεμβρίου 1997 και Δεκεμβρίου 2000, το PHARE-BPF διηύθυνε για λογαριασμό της Επιτροπής (DG ΙΑ) η δανική κομητεία της Δυτικής Ζηλανδίας.
141 in the second phase (1994/1995) and 62 in the third phase since 1996. Source: Home page of Swedish Association of Local Authorities : wwu.svekoni.se/cbcpl7intro.blin
Εντέλει, εγκρίθηκαν συνολικά μόνον 62 έργα τα οποία χρηματοδοτήθηκαν κατά 7,22 εκατ. ευρώ (21%) περίπου.
Between December 1997 and December 2000. PHARE-BPF was managed on behalf of the Commission (DG IA) by the Danish County of West Zealand.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την επέκταση και βελτίωση αμφότερων των προγραμμάτων.
Between December 1997 and December 2001. TACIS-SPF was managed on behalf of the Commission (DC, IA) by the Danish County of West Zealand.
Τα κατ' εξοχήν προγράμματα στήριξης της διεδαφικής συνεργασίας είναι:
The key programmes supporting interregional Cooperation are:
• Το Πρόγραμμα Δημοκρατίας PHARE & TACIS είχε ξεκινήσει σε πειραματική βάση ήδη από το 1992. Γενικός στόχος του Προγράμματος Δημοκρατίας ήταν η προώθηση της έννοιας της πλουραλιστικής δημοκρατικής κοινωνίας, της ευνομίας και της ενδυνάμωσης του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών σε σφαίρες της κοινωνίας όπως η κυβέρνηση, το κοινοβούλιο, η τοπική αυτοδιοίκηση, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι επαγγελματικοί όμιλοι και ενώσεις. • Το Πρόγραμμα εταιρικής σχέσης PHARE και το PHARE & TACIS Πρόγραμμα LIEN υπήχθησαν στη δέσμη πολυκρατικών προγραμμάτων. • Άλλα προγράμματα που επικεντρώνονται επί το πλείστον σε ειδικότερους τομείς ήταν το Πρόγραμμα Κοινών Επιχειρήσεων PHARE TACIS (JOP) και το Πρόγραμμα COOPME, που στήριζε κυρίως ανταλλαγές μεταξύ MME των κρατών μελών της ΕΕ και των ΧΚΕ. Τον Ιούλιο του 1996, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τον κανονισμό MEDA για τα χρηματοοικονομικά και τεχνικά μέτρα που έπρεπε να συνοδεύσουν τις μεταρρυθμίσεις των οικονομικών και κοινωνικών δομών στο πλαίσιο της εταιρικής σχέσης Ευρώπης-Μεσογείου. Οι επιλέξιμες περιοχές για τα προγράμματα MEDA περιλαμβάνουν την Αλγερία, Κύπρο, Αίγυπτο, Ισραήλ, Ιορδανία, Λίβανο, Μάλτα, Μαρόκο, Συρία,Τυνησία, Τουρκία και τα Παλαιστινιακά
• PHARE & TACIS Democracy Programme was launched on a pilot basis already in 1992. The general objective of the Democracy Programme was to promote the concept of pluralist democratic society, the rule of law and to strengthen the respect for human rights and fundamental freedoms in the spheres of society such as the government, par­liament, local administration, the media and professional groupings and associations. • The PHARE Partnership Programme and the PHARE & TACIS LIEN Programme fell under the multi-country programme strand. • Other programmes with a more sector specific focus were the PHARE TACIS Joint Venture Programme (JOP) and the COOPME Programme, the latter supporting exchanges between SMEs in EU Member States and the CECs.
Μεταξύ Δεκεμβρίου 1997 και Δεκεμβρίου 2001, το TACIS-SPF διηύθυνε για λογαριασμό της Επιτροπής (DG ΙΑ) η δανική κομητεία της Δυτικής Ζηλανδίας.
In July 1996 the MEDA-Regulation on financial and technical measures to accompany the reform of economic and social structures in the framework of the Euro-Mediterranean partnership was adopted by the European Council. Areas eligible for the MED programmes include Algeria, Cyprus, Egypt, Israel, Jordan, Lebanon. Malta. Morocco.
Τα μέτρα που χρηματοδοτούνται σε τρεις κύριους τομείς περιλαμβάνουν την διεδαφική συνεργασία και φιλοδοξούν να συμβάλουν στην στενότερη ενσωμάτωση και συνεργασία των χωρών-εταίρων της Μεσογείου (MPC) αλλά και στην επίτευξη μεγαλύτερου βαθμού ολοκλήρωσης των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις MPC.
Measures supported in three main fields include interterritorial cooperation and aim at contributing to closer integration and cooperation of the Mediterranean Partner Countries (MPC) amongst themselves as well as to support greater integration between countries of the European Union and lhe MPCs.
Τα κυριότερα μέσα προς τούτο ήταν:
Main instruments were
• MED URBS (συνεργασία τοπικών αρχών) • MED CAMPUS (συνεργασία πανεπιστημιακών ιδρυμάτων) • MED MEDIA (συνεργασία επαγγελματιών των μέσων μαζικής ενημέρωσης)
• MED URBS (cooperation between local authorities) • MED CAMPUS (cooperation between universities) • MED MEDIA (cooperation between professionals of the media)
Νέες προοπτικές για την διεδαφική συνεργασία στο πλαίσιο του Interreg III (20002006)
New perspectives for interterritorial cooperation under INTERREG III (2000-2006)
Στις 28 Απριλίου 2000, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε τις Γενικές Κατευθύνσεις για το Interreg III οι οποίες προβλέπουν μια ξεχωριστή Δέσμη C σχετικά με την "διεδαφική συνεργασία".
On 28 April 2000. the European Commission agreed the Guidelines concerning INTERREG III that provide for a separate Strand C on "interregional cooperation".
Η νέα Δέσμη C διαδέχεται προγράμματα τύπου RECITE ή ECOS-Ouverture και αποσκοπεί στην βελτίωση της αποδοτικότητας των περιφερειακών πολιτικών και μέσων ανάπτυξης, δια μέσου μιας ευρείας κλίμακας ανταλλαγής πληροφοριών και εμπειριών.
The new C-Strand succeeds RECITE or ECOS-Ouverture type programmes and aims at improving the effectiveness of regional development policies and instruments through large scale information exchange and sharing ol' experience.
Επικεντρώνεται ιδιαίτερα σε λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές καθώς και σε όσες υφίστανται διαρθρωτική αναπροσαρμογή.
It particularly focuses on underdeveloped regions and those undergoing structural adjustment.
Η συμμετοχή νησιωτικών περιφερειών και εξόχως απομακρυσμένων περιφερειών στα διάφορα εταιρικά δίκτυα είναι ιδιαίτερα σημαντική, έτσι ώστε η συνεργασία των παράκτιων περιφερειών έστω και διμερής, πρόκειται να ενθαρρυνθεί.
The participation of island regions and ultraperipheral regions in the various partner networks is particularly important, and cooperation between maritime regions, even bilateral cooperation, will be encouraged.
Η ίδια σημασία αποδίδεται και στην ευρεία συμμετοχή τρίτων χωρών, κυρίως δε των υποψηφίων χωρών.
The same attention is devoted to a wide participation of third countries, and especially of candidate countries.
Ένα χρόνο αργότερα, η Επιτροπή εξέδωσε πιο λεπτομερείς Γενικές κατευθύνσεις για την Δέσμη C του Interreg "Διεδαφική συνεργασία" (20002006)93.
One year later, the Commission published more detailed Guidelines on Strand C of INTERREG "Inter-regional Cooperation" (2000-2006Γ.
Το εν λόγω έγγραφο διευκρινίζει τη γενική τακτική που ακολουθείται από την Επιτροπή και παραθέτει τις λεπτομέρειες ενός γενικού πλαισίου που πρόκειται να καθορίσει την μελλοντική στήριξη της εσωτερικής και εξωτερικής διεδαφικής συνεργασίας μη όμορων περιφερειακών αρχών και άλλων δημόσιων οργανισμών.
This document specifies the general strategy pursued by the Commission and lays down the details of a general framework that shall orientate future support for internal and external interregional cooperation between
ΕΕ αριθ.
OJ No 2000/C 14.1/08: European Commission, DG REGIO: Information contained in lhe WEB-Site.
2001/C141/02: Ανακοίνωση της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη της 7ης Μαΐου 2001: "Διαπεριφερειακή συνεργασία", δέσμη C της κοινοτικής πρωτοβουλίας Interreg III.
OJ No 200I/CI41/02: Communication from the Commission lo the Member Slates ol' 7 May 2001: "Interregional Cooperation", Strand C of the INTERREG III Community Initiative.
Με το Interreg INC, η συνεργασία εξακολουθεί να βασίζεται σε συγκεκριμένα σχέδια και δίκτυα.
With INTERREG UIC, cooperation continues to be based on concrete projects and networks.
Η Επιτροπή επιθυμεί, ωστόσο, να ενθαρρύνει μια περισσότερο στρατηγική και προγραμματισμένη προσέγγιση της διεδαφικής συνεργασίας και έχει την πεποίθηση ότι οι περιφερειακές αρχές οφείλουν να εμπλακούν περισσότερο στον καθορισμό του γενικού πλαισίου της συνεργασίας.
But the Commission wishes to encourage a more strategic and a more programmed approach to interregional cooperation and believes that regional authorities should become more involved in defining the framework of cooperation.
Η ουσία της νέας προσέγγισης βρίσκεται στον προγραμματισμό της διεδαφικής συνεργασίας σε δύο στάδια έτσι ώστε να διασφαλιστεί μεγαλύτερος βαθμός συνοχής, να βοηθηθεί η βελτίωση της παρακολούθησης και αξιολόγησης και να απλοποιηθεί η διοικητική διαδικασία που αφορά την υλοποίηση των προγραμμάτων:
The essence of the new approach is a twostage programming of interregional cooperation in order to secure a greater degree of coherence, to help to improve monitoring and evaluation and to simplify the administrative procedure involved in project implementation:
• Ο στρατηγικός προγραμματισμός λαμβάνει χώρα σε επίπεδο τεσσάρων ευρύτερων "τομέων δράσης" (Νότιο Ζώνη· Βορειοδυτική Ζώνη· Βορειοανατολική Ζώνη- Ανατολική Ζώνη) και αποσκοπεί κυρίως στην εξασφάλιση υγιούς αποκεντρωμένης διαχείρισης της διεδαφικής συνεργασίας (μέσω μιας Διαχειριστικής Αρχής, μιας Ταμειακής Αρχής και μιας κοινής Τεχνικής Γραμματείας) και στην κατανομή των χρηματοδοτήσεων που τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαθέτουν για τις δραστηριότητες τους. • Τα ειδικά θέματα και οι κύριοι τύποι δράσης που θα συγχρηματοδοτούνται από τα εν λόγω στρατηγικά προγράμματα θα επιφέρουν ένα κάποιο βαθμό προγραμματισμού και σε περιφερειακό επίπεδο.
• Strategic programming takes place at the level of four larger "programme areas" (South Zone: North-West Zone; North-East Zone; East Zone) and mainly aims at assuring sound decentralised management of interregional cooperation (via a Managing Authority, a Paying Authority and a joint Technical Secretariat) and at apportioning funding that Member States have to allocate to their activities. • The specific topics and main types for action cofinanced under these strategic programmes will also stimulate a certain degree of programming at the regional level.
Κοινοτικά προγράμματα διακρατικής συνεργασίας στον τομέα ανάπτυξης του περιβάλλοντος και χωροταξικού σχεδιασμού στην Ευρώπη"
Community programmes supporting transnational cooperation in the field of European spatial development and spatial planning"
Η προώθηση διακρατικών δράσεων συνεργασίας υπήρξε κατά κύριο λόγο προϊόν της εντατικοποίησης της διακυβερνητικής συνεργασίας των κρατών μελών της Ένωσης με στόχο την διαμόρφωση κοινής προσέγγισης στο πεδίο της χωροταξικής ανάπτυξης των εδαφών της Ένωσης.
The launching of transnational cooperation activities was mainly the result of an intensification of intergovernmental cooperation between EU-Member States, which aims at developing a joint approach in the field of spatial development for the Union's territory.
Ένα πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση πραγματοποιήθηκε το 1989, επί γαλλικής Προεδρίας, όταν οι υπουργοί χωροταξίας των κρατών μελών συναντήθηκαν ανεπίσημα για πρώτη φορά στη Ξαντή.
A first step in this direction was taken back in 1989 under French Presidency, when Member State ministers responsible for spatial planning first met informally in Nantes.
Η συνεργασία σε διακυβερνητικό επίπεδο συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια μέσω επιπρόσθετων ανεπίσημων συναντήσεων των εθνικών υπουργών (Τορίνο: 1990· Χάγη: 1991 -Λισσαβόνα: 1992).
Intergovernmental cooperation was continued in the following years through additional informal meetings of national ministers (Torino: 1990; Den Haag: 1991; Lisbon: 1992).
Χρειάστηκε να διεξαχθεί η συνάντηση της Λιέγης το 1993, για να αναγνωριστεί στις συγκεντρώσεις αυτές το καθεστώς των Άτυπων Συναντήσεων Συμβουλίου Υπουργών.
It was not until the 1993 Liège-meeting that these "gatherings" assumed the status of Informal Council of Ministers Meetings.
Κατά τη διάρκεια των εν λόγω συνεδριάσεων, τα κράτη μέλη παραδέχτηκαν βαθμιαία την ανάγκη κατάστρωσης μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την ανάπτυξη του περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης -της "Ευρωπαϊκής προοπτικής χωροταξικής ανάπτυξης" (ESDP) - και μιας πιο λειτουργικής εμπλοκής στην συνεργασία σε επίπεδο χωροταξικού σχεδιασμού.
During these meetings. Member States slowly recognised the need to draw up an integrated longterm strategy for the development of the European Union's territory - the "European Spatial Development Perspective" (ESDP) - and to get involved in a more operational way in cooperation on spatial planning.
Η ανωτέρω θέση αναπτύσσεται συστηματικότερα στο λεγόμενο "έγγραφο της Λειψίας", που υιοθετήθηκε επί γερμανικής Προεδρίας το δεύτερο ήμισυ
This position was articulated more systematically in the so-called "Leipzig-Document", which was adopted under the German presidency during the second half of 1994'". It identified a number of fundamental goals and specific spheres of activity for the future ESDP as well as guidelines for the implementation of spatial development policies in the European context.
• την εκτέλεση "προτύπων έργων διερευνητικής φύσεως" που να απαιτούν ιδιαίτερα έντονη συνεργασία διοικήσεων σε εθνικό, περιφερειακό, τοπικό επίπεδο και σε επίπεδο κοινοτήτων και τα οποία να είναι ιδιαίτερα προσεκτικά ως προς τα ευρωπαϊκά θέματα και να ενσωματώνουν όλες τις περιφερειακές πτυχές των τομεακών πολιτικών.
Cooperation between administrations at Community, national, regional and local level and that are particularly attentive to European issues and incorporate all territorial aspects of sectoral policies.
Στο άτυπο Συμβούλιο Υπουργών στο Στρασβούργο (1995), συμφωνήθηκε με την Επιτροπή η υλοποίηση συγκεκριμένων κοινοτικών δράσεων εντός του πλαισίου των Διαρθρωτικών Ταμείων (1994-1999) για να αναπτυχθεί περαιτέρω η συνεργασία στον τομέα της χωροταξικής ανάπτυξης.
At the informal Council meeting in Strasbourg (1995), it was agreed with the Commission to implement concrete Community actions within the framework of the Structural Funds (19941999) in order to further develop cooperation the field of spatial development.
Εν συνεχεία, η Επιτροπή καθόρισε έναν αριθμό "κυρίαρχων τομέων δράσης" με στόχο την βιώσιμη και ισόρροπη ανάπτυξη του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και προετοίμασε την εκκίνηση ειδικών σχεδίων χρηματοδότησης:
Subsequently, the Commission identified a number of "main fields for action" that aim at a sustainable and balanced development of the European Union's territory and prepared the launch of specific support schemes:
• Μία νέα Δέσμη C για την κοινοτική πρωτοβουλία Interreg II για διακρατική συνεργασία στον τομέα του χωροταξικού σχεδιασμού. • Ειδικές ΕΤΠΑ-άρθρο 10 πρότυπες δράσεις στον τομέα του χωροταξικού σχεδιασμού.
• A new Strand C for the Community Initiative INTERREG II on transnational cooperation in the field of spatial planning. • Specific ERDF-Art. 10 Pilot actions in the field of spatial planning.
Κοινοτικά προγράμματα στήριξης της διακρατικής συνεργασίας κατά την περίοδο 1996-1999
EU-programmes supporting transnational cooperation during the 1996-1999 period
Αν και τα ανωτέρω κοινοτικά σχέδια στήριξης επιδιώκουν ευρέως τους ίδιους γενικά στόχους, οι κύριοι τομείς δραστηριότητας τους δεν αποσκοπούν σύσσωμοι στην επίτευξη πραγματικής διακρατικής συνεργασίας στον τομέα του χωροταξικού σχεδιασμού (βλέπε πίνακα 5).
These Community support schemes pursue broadly the same general objectives, but not all of their main fields of activity aim at initiating "genuine" transnational cooperation in the field of spatial planning (See: Table 5).
Μια προκαταρκτική σύγκριση των κύριων γνωρισμάτων τους (γεωγραφική κάλυψη, ειδικές δραστηριότητες) επιτρέπει να συναχθούν τα ακόλουθα:
A preliminary comparison of their key features (geographical coverage, specific activities) allows concluding the following:
• Τρεις μόνον "κύριοι τομείς δραστηριότητας" ενέχουν πραγματικά στοιχεία συνεργασίας.
• Only three "main fields of activity" feature a genuine cooperative component.
Καλύπτουν ευρύτερες όμορες περιοχές και ανταποκρίνονται στον ορισμό της διακρατικής συνεργασίας όπως αυτός διατυπώνεται στο σημείο 2.2.
They cover larger contiguous areas and correspond to the definition of transnational cooperation drawn up in Section 2.2.
Πρόκειται για τα προγράμματα Interreg NC του Πρώτου Μέρους "γενική διεθνική συνεργασία στον τομέα της ανάπτυξης του περιβάλλοντος" και του Δεύτερου Μέρους "μείωση πλημμύρων", καθώς και για τα ΕΤΠΑ-άρθρο 10 πρότυπα σχέδια που καλύπτουν ευρύτερες περιοχές διεθνικής συνεργασίας.
These main fields are the INTERREG IIC-programmes of Part 1 "general transnational cooperation on spatial development" and Part 2 "flood migration", as well as the ERDF-Art. 10 pilot schemes that cover larger transnational cooperation areas.
• Οι εναπομείναντες " κύριοι τομείς δραστηριότητας "καλύπτουν ευρύτερες περιοχές σε ένα κράτος μέλος (π.χ., δραστηριότητες Interreg HC για πρόληψη της ξηρασίας) ή αποσκοπούν στην εισαγωγή "διεδαφικών" δικτύων στον χωροταξικό σχεδιασμό περιοχών με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (ΕΤΠΑ-άρθρο 10, πρόγραμμα TERRA).
• The remaining "main fields of activity" cover larger areas in one Member State (e.g. INTERREG IIC-activities for drought prevention) or aim at initiating "inter-regional" networks on spatial planning in areas with specific features (ERDF-Art. 10. TERRA-programme).