natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ουσίες εκτός βουτύρου κακάο και τα οποία έχουν νομίμως παρασκευασθεί εντός των κρατών μελών που επιτρέπουν την προσθήκη αυτών των ουσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 28 ΕΚ).
by Member States which are capable of hindering, directly or indirectly, actually or potentially, intra-Community trade.
Προκαταρκτικώς, η Επιτροπή διευκρινίζει ότι η προσφυγή της έχει ως αντικείμενο τις διατάξεις του βασιλικού διατάγματος 822/1990, στο μέτρο που αυτές έχουν ερμηνευθεί από τις ισπανικές αρχές ως απαγορεύουσες τη διάθεση στο εμπόριο στην Ισπανία, υπό την ονομασία «σοκολάτα», προϊόντων κακάο και σοκολάτας που έχουν νομίμως παρασκευαστεί και διατεθεί στο εμπόριο εντός άλλων κρατών μελών όταν τα εν λόγω προϊόντα περιέχουν φυτικές λιπαρές ουσίες άλλες εκτός του βουτύρου κακάο.
In those circumstances, it must be concluded that the requirements relating to the labelling and packaging of cocoa and chocolate products containing vegetable fats other than cocoa butter under the Spanish legislation do not come under the exception referred to in Keck and Mithouard.
Πράγματι, κατά πάγια νομολογία, το άρθρο 30 της Συνθήκης έχει ως σκοπό να απαγορεύει κάθε ρύθμιση των κρατών μελών δυνάμενη να να παρεμβάλει εμπόδια, αμέσως ή εμμέσως, πραγματικώς ή δυνητικώς, στο ενδοκοινοτικό εμπόριο.
In accordance with the judgment in Case 120/78 Rewe-Zentral [1979], 'Cassis de Dijon', Article 30 of the Treaty prohibits obstacles to the free movement of goods, in the absence of harmonisation of national laws, which are the consequence of applying to goods coming from other Member States, where they are lawfully manufactured and marketed, rules that lay down requirements to be met by those goods (such as those relating to their name, form, size, weight, composition, presentation, labelling and packaging), even if those rules apply to national and imported products alike.
Η Επιτροπή διατείνεται ότι σοκολάτα που περιέχει φυτικές λιπαρές ουσίες άλλες εκτός του βουτύρου κακάο σε ποσοστό 5 % του συνολικού βάρους του προϊόντος παρασκευάζεται υπό την ονομασία «σοκολάτα» σε έξι κράτη μέλη (Δανία, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Σουηδία, Ιρλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο), ότι γίνεται δεκτή υπό την ονομασία αυτή σε όλα τα κράτη μέλη, με εξαίρεση την Ισπανία και την Ιταλία, και ότι μνημονεύεται με την εν λόγω ονομασία, στην οδηγία 73/241.
The addition of vegetable fats other than cocoa butter to cocoa and chocolate products which satisfy the minimum contents required by Directive 73/241 cannot substantially alter the nature of those products to the point where they are transformed into different products.
Από την προηγηθείσα ανάλυση προκύπτει ότι, αντιθέτως προς την επιχειρηματολογία της Ισπανικής Κυβερνήσεως, όσον αφορά τα προϊόντα κακάο και σοκολάτας που περιέχουν
The objection of the Spanish Government that its national legislation constitutes a selling arrangement and accordingly falls outside the application of Article 30 of the Treaty, in accordance with Keck and Mithouard must also be rejected.
Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι η απαγόρευση αυτή ισχύει και όσον αφορά τα εμπόδια στην εμπορία προϊόντων των οποίων η παρασκευή δεν αποτελεί το αντικείμενο πλήρους εναρμονίσεως αλλά τα οποία γίνονται σύμφωνα με εθνικούς κανόνες των οποίων η ύπαρξη ρητώς επιτρέπεται από την οδηγία περί εναρμονίσεως.
It follows that that legislation, to the extent that it requires the name of products which are lawfully manufactured and marketed in other Member States under the sales name 'chocolate' to be altered for the sole reason that they contain vegetable fats other than cocoa butter, is incompatible with Article 30 of the Treaty.
Σε μια τέτοια περίπτωση, αντίθετη ερμηνεία θα κατέληγε στο να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να στεγανοποιήσουν την εγχώρια αγορά τους όσον αφορά προϊόντα μη αποτελούντα το αντικείμενο των κοινοτικών
Declares that, by prohibiting cocoa and chocolate products which comply with the requirements as to minimum content laid down in point 1.16 of Annex I to Council Directive 73/241 /EEC of 24 July 1973 on the approximation of the laws of the Member States relating to cocoa and chocolate products intended for human consumption to which vegetable fats other than cocoa butter have been added, and which are lawfully manufactured in Member States which authorise the addition of those fats, from being marketed in Spain under the name used for their marketing in the Member State of
κανόνων περί εναρμονίσεως, και τούτο αντίθετα προς τον επιδιωκόμενο από τη Συνθήκη στόχο της ελεύθερης κυκλοφορίας.
production, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under Article 30 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 28 EC);
Πρέπει να γίνει δεκτό ότι η προσθήκη φυτικών λιπαρών ουσιών εκτός του βουτύρου κακάο σε προϊόντα κακάο και σοκολάτας ως προς τα οποία έχει τηρηθεί η ελάχιστη απαιτούμενη από την οδηγία 73/241 περιεκτικότητα στις σχετικές
(Failure by a Member State to fulfil obligations — Free movement of goods — Directive 73/241¡EEC - Cocoa and chocolate products containing fats other than cocoa butter -Products lawfully manufactured and marketed in the Member State of production under the sales name chocolate — Prohibition on marketing under that name in the Member State of marketing— Requirement to use the name chocolate substitute) (Sixth Chamber)
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
For the subject-matter and reasoning of the
Να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, απαγορεύοντας την κυκλοφορία στην Ισπανία προϊόντων σοκολάτας — που περιέχουν άλλες φυτικές λιπαρές ουσίες και όχι μόνο βούτυρο του κακάο και που παρήχθησαν νόμιμα σε κράτη μέλη, στα οποία επιτρέπεται η χρήση τέτοιων ουσιών — με την ονομασία υπό την οποία ετέθησαν σε κυκλοφορία στη χώρα προελεύσεως, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 28 ΕΚ.
Declares that, by prohibiting cocoa and chocolate products which comply with the requirements as to minimum content laid down in point 1.16 of Annex I to Council Directive 73/241/EEC of 24 July 1973 on the approximation of the laws of the Member States relating to cocoa and chocolate products intended for human consumption to which vegetable fats other than cocoa butter have been added, and which are lawfully manufactured in Member States which authorise the addition of such fats, from being marketed in Italy under the name used in the Member State of production, and by requiring that those products may only be marketed under the name "chocolate substitute', the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article 30 of the Treaty (now, after amendment, Article 28 EC);
Να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.»
Advocate General S. Alber delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 6 December 2001.
16 Ιανουαρίου 2003
Case C-265/01 Annie Pansard and Others Free movement of goods
Ως προς το νομικό και πραγματικό πλαίσιο της υποθέσεως, βλ. υπόθεση C-12/00.
No 2913/92 of 12 October 1992 establishing the Community Customs Code and of Article 28 EC.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
Those questions were raised in the context of criminal proceedings against Annie Pansard and
Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα»
Others, who are alleged to have committed the offence of landing scallops during a prohibited period.
Ο γενικός εισαγγελέας S. Alber ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 6ης Δεκεμβρίου 2001.
Is the validity of the Order of 19 March 1980, which prohibits the landing of scallops during the close season, affected by the provisions of the Treaty of Maastricht, which prohibits measures having an equivalent effect to quantitative restrictions on imports?'
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
The main proceedings and the questions referred for a preliminary ruling
Να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
The second question referred for a preliminary ruling, which must be examined first, should therefore be construed as asking, in essence, whether Community fisheries law precludes national legislation such as that at issue in the main proceedings which prohibits, during a given period, the landing, on part of the coastline of the Member State concerned, of scallops caught within the territorial waters of another Member State.
Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
They therefore requested the court to stay proceedings pending a decision either from the Commission or from the Court of Justice.
Προδικαστική «Καταγωγή προϊόντος αλιείας — Άρθρο 28 ΕΚ — Εθνική ρύθμιση η οποία απαγορεύει κατά περιοδικά χρονικά διαστήματα την εκφόρτωση ορισμένων προϊόντων αλιείας — Αρμοδιότητα των κρατών μελών» (Έκτο τμήμα) κοινοτικού τελωνειακού κώδικα και του άρθρου 28 ΕΚ.
In the light of those considerations, the Tribunal de Grande Instance, Dinan, decided to stay proceedings and to refer the following questions to the Court of Justice for a preliminary ruling:
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο ποινικής δίκης που κινήθηκε κατά της A Pansard κ.λπ. στους οποίους προσάπτεται το αδίκημα της
The national provision at issue in the main proceedings exceeds the competence of the Member State concerned since, first, it concerns neither strictly local stocks nor is it in the form of conditions or detailed arrangements designed to limit catches by technical measures, and, second, it prohibits the landing of fish caught in waters which do not come under the sovereignty or jurisdiction of the Member State concerned.
Με απόφαση της 28ης Ιουνίου 2001 το tribunal de grande instance de Diñan, δικάζον ως πλημμελειοδικείο, έθεσε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως
Can scallops caught in the circumstances described be regarded as imported products, notwithstanding the French legislation which applies to fish catches the law of the flag of the fishing vessel?
Επί των ερωτημάτων
The Court ruled:
Για να δοθεί χρήσιμη ερμηνεία στο αιτούν δικαστήριο, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η κοινοτική νομοθεσία περί αλιείας ασκεί επιρροή για την απόφανση στην υπόθεση της κύριας δίκης.
'Community fisheries legislation precludes national legislation such as that at issue in the main proceedings which prohibits, during a given period, the landing on part of the coastline of the Member State concerned, of scallops caught within the territorial waters of another Member State.'
Κατά συνέπεια, ζήτησαν να ανασταλεί η διαδικασία εν αναμονή αποφάσεως είτε της Επιτροπής είτε του Δικαστηρίου.
Case C-388/01 Commission of the European Communities ν Italian Republic Principles of Community law
Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, το tribunal de grande instance de Diñan αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να θέσει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
(Failure to fulfil obligations — Free movement of services — Non-discrimination —Articles 12 EC and 49 EC — Admission to museums, monuments, galleries, archaeological digs, parks and gardens classified as public monuments — Preferential rates granted by local or decentralised State authorities) (Sixth Chamber) objective age requirements, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Articles 12 EC and 49 EC.
Ωστόσο, η επίμαχη στην κύρια δίκη εθνική διάταξη βαίνει πέραν της εξουσίας του σχετικού κράτους μέλους, καθόσον, αφενός, δεν αφορά ούτε αποκλειστικώς τοπικά αποθέματα ούτε όρους ή λεπτομερείς ρυθμίσεις που αποσκοπούν στον περιορισμό των αλιευμάτων μέσω της λήψεως τεχνικών μέτρων και, αφετέρου, απαγορεύει την εκφόρτωση ιχθύων αλιευμένων σε ύδατα που δεν υπάγονται στην κυριότητα ή δικαιοδοσία του πιο πάνω κράτους μέλους.
By application lodged at the Court Registry on 8 October 2001, the Commission of the European Communities brought an action under Article 226 EC for a declaration that, by allowing discriminatory, advantageous rates for admission to museums, monuments, galleries, archaeological digs, parks and gardens classified as public monuments, granted by local or decentralised State authorities only in favour of Italian nationals and persons resident within the territory of those authorities running the cultural sites in question, who are aged over 60 or 65 years, and by excluding from such advantages tourists who are nationals of other Member States and non-residents who fulfil the same
Μπορούν τα όστρακα Saint-Jacques που αλιεύονται υπό τις προαναφερθείσες συνθήκες να θεωρηθούν εισαγόμενα προϊόντα, παρά τη γαλλική νομοθεσία που εφαρμόζει στα προϊόντα αλιείας το νομικό καθεστώς της σημαίας του αλιευτικού σκάφους;
In the present case, it is common ground that the free admission to museums, monuments, galleries, archaeological digs, parks and gardens classified as public monuments, granted by local or decentralised authorities, is only in favour of Italian nationals and persons resident within the territory of the authorities running the museum or public monument in question, in particular where they are aged over 60 or 65 years, so that
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
and public monuments referred to in the action for failure to comply with obligations under the Treaty.
«7b κοινοτικό αλιευτικό δίκαιο δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία απαγορεύει κατά τη διάρκεια συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος την εκφόρτωση, σε μέρος της παράκτιας ζώνης του σχετικού κράτους μέλους οστράκων Saint-Jacques που έχουν αλιευθεί στην αιγιαλίτιδα ζώνη άλλον κράτους μέλους»
Since neither the necessity to preserve the cohesion of the tax system nor the economic considerations put forward by the Italian Government come within the exceptions allowed by Article 46 EC, the advantageous rates at issue, in so far as they are allowed only for Italian nationals, are incompatible with Community law.
Ο γενικός εισαγγελέας S. Alber ανέπτυξε τις πρρτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 23ης Απριλίρυ 2002.
In the present case, there is no direct link of that kind between any taxation and the application of preferential rates for admission to the museums
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
Accordingly, the advantageous rates at issue, in so far as they are allowed only for persons resident within the territory of the authorities running the museum or public monument concerned, are also incompatible with Community law.
C-388/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας Αρχές του κοινοτικού δικαίου
Declares that, by allowing discriminatory, advantageous rates for admission to museums, monuments, galleries, archaeological digs, parks and gardens classified as public monuments, granted by local or decentralised State authorities only in favour of Italian nationals and persons resident within the territory of those authorities running the cultural sites in question, who are aged over 60 or 65 years, and by excluding from such advantages tourists who are nationals of other Member States and non-residents who fulfil the same objective age requirements, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Articles 12 EC and 49 EC;
16 Ιανουαρίου 2003
Orders the Italian Republic to pay the costs.'
Επί της προσφυγής
She proposed that the Court should declare:
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 8 Οκτωβρίου 2001, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, βάσει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, επιφυλάσσοντας πλεονεκτήματα εισάγοντα δυσμενή διάκριση σχετικά με τις τιμές για την είσοδο σε μουσεία, μνημεία, αίθουσες τέχνης, χώρους αρχαιολογικών ευρημάτων, πάρκα και κήπους που έχουν χαρακτηριστεί δημόσια μνημεία, τα οποία χορηγούν οι αποκεντρωμένες τοπικές ή εθνικές εποπτεύουσες αρχές μόνον στους άνω των 60 ή 65 ετών Ιταλούς υπηκόους ή στους κατοίκους της
'(1) By maintaining in force discriminatory charges for admission to public museums, monuments, galleries, archaeological digs, parks and gardens in Italy, granted by local or decentralised authorities, which only favour Italian nationals or residents within the territory of the administrative authority running the cultural sites in question and who are aged over 60 or 65 years, to the exclusion of tourists who are nationals of other Member States or of persons who are not resident in such areas, despite fulfilling the same age requirement, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Articles 12 EC and 49 EC.
Επομένως, τα επίδικα σχετικά με τις τιμές πλεονεκτήματα είναι επίσης ασυμβίβαστα με το κοινοτικό δίκαιο, καθόσον επιφυλάσσονται μόνο στους κατοίκους της περιφέρειας των εποπτευουσών αρχών που διαχειρίζονται το οικείο δημόσιο μουσείο ή μνημείο.
(Community trade mark — Opposition procedure — Earlier national trade mark Mixery — Application for Community word mark MYSTERY — Proof of use of earlier mark — Relative ground for refusal -Article 8(1) (b) of Regulation No 40/94) (Second Chamber)
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
On 3 March 2000, the intervener filed an appeal at OHIM.
2) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
By decision of 12 February 2001 the Third Chamber Board of Appeal annulled in part the decision of the Opposition Division.
Η γενική εισαγγελέας C.
None the less, that likelihood was ruled out for products in Classes 29 and 30.
Stix-Hackl ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 10ης Οκτωβρίου 2002.
The goods in respect of which registration of the trade mark was sought were in Classes 29,30 and 32 of the Nice Agreement.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
The earlier mark in question is the word mark Mixery registered in Germany to designate the following products:
Ενώπιον του Πρωτοδικείου
Case T-171/01 Institut de l'audiovisuel et des télécommunications en Europe (IDATE) ν Commission of the European Communities Arbitration clause
15 Ιανουαρίου 2003
15 January 2003
«Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής— Προγενέστερο εθνικό σήμαΜίχβτγ — Αίτηση τον εικονιστικού κοινοτικού σήματος MYSTERY — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94» (Δεύτερο τμήμα)
(Arbitration clause—Community Trans-European Telecommunications Networks Programme - Contract relating to the organisation of seminars on using Euro-ISDN — Allowable costs) (Second Chamber) informing and advising small and medium-sized undertakings on the benefits of using Euro-ISDN.
Στις 25 Οκτωβρίου 1996 η προσφεύγουσα υπέβαλε αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος στο Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς.
The Institut de l'audiovisuel et des télécommunications en Europe (IDATE) is a non-profit-making body constituted under French law and governed by the Law of 1 July 1901, its objects being to assist and participate in managing the development of information and communication media in Europe.
Το σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση είναι το κατωτέρω εικονιζόμενο:
Under Article 4.2 of the contract, according to the wording inserted by Amendment No 1 of 5 September 1996 to the contract, the Commission undertook to reimburse 50.85% of the costs of performing the contract, up to ECU 1 125 563.
Στις 16 Ιουνίου 1998, η εταιρία Karlsberg Brauerei KG Weber άσκησε ανακοπή κατά της καταχώρισης αυτού του κοινοτικού σήματος.
In the context of the Community Trans-European Telecommunications Networks Programme, IDATE concluded with the Commission, on 28 March 1996, Contract No 45504, known as 'Dissemination of Euro-ISDN Benefits for SMEs' (hereinafter 'the contract' or 'the contract at issue').
Με απόφαση της 4ης Φεβρουαρίου 2000 το τμήμα ανακοπών απέρριψε την ανακοπή.
As provided in Annex I to the contract, IDATE undertook to organise, in all the Member States of the European Union, seminars aimed at
Τα προϊόντα για τα οποία ζητείται η καταχώριση εμπίπτουν στις κλάσεις 29, 30 και 32 κατά την έννοια της συμφωνίας της Νίκαιας.
Article 12 of the contract stipulates that the law applicable to the contract is to be that of France and that the Court of First Instance of the European Communities and, in case of appeal, the Court of Justice of the European Communities are to have jurisdiction in any dispute between the Commission and IDATE concerning the validity, application and interpretation of the contract.
Ο κίνδυνος αυτός όμως δεν υπάρχει για τα προϊόντα των κατηγοριών 29 και 30.
- the set-off between that sum and the sum of EUR 503 662 which it would be required to repay to the Commission under the same contract.
Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας, ότι δηλαδή η οπτική εντύπωση είναι πρωταρχικής σημασίας.
declare that 'allowable costs' payable by the Commission, for the purposes of the contract, covers the whole of the costs invoiced to it by its subcontractors under that contract;
Πράγματι αρκεί να υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως και δεν απαιτείται να αποδεικνύεται η σύγχυση.
— in the alternative, order the Commission to pay to it the sum of EUR 503 662 by way of damages for the loss suffered by it as a consequence of breaches committed by the Commission in the performance of the contract and, accordingly, to acknowledge
Το Πρωτοδικείο αναφέρει ότι βάσει όλων των προεκτεθέντων και λαμβανομένης ιδίως υπόψη της μεγάλης ομοιότητας των προϊόντων και της ακουστικής ομοιότητας των επιδίκων συμβόλων, διαπιστώνεται ότι το τμήμα προσφυγών ορθώς
The Court of First Instance considers that 'allowable costs' payable by the Commission, for the purposes of the contract at issue, must be interpreted as meaning that those costs include all costs invoiced to the applicant by its subcontractors under that contract, provided that those costs correspond to expenditure actually incurred by the subcontractors.
2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα»
Declares that "allowable costs" payable by the Commission, for the purposes of the contract at issue, covers the whole of the costs invoiced to the applicant by its subcontractors under that contract.
15 Ιανουαρίου 2003
Orders the Commission to pay the costs.'
Networks», το IDATE συνήψε, στις 28 Μαρτίου 1996, με την Επιτροπή τη σύμβαση αριθ. 45504, αποκαλούμενη «Dissemination of EuroISDN Benefits for SMEs» (στο εξής: σύμβαση ή επίδικη σύμβαση).
(Decision to bring legal proceedings before a court in a non-Member State — Action for annulment — Concept of decision for the purposes of the fourth paragraph of Article 230 EC - Admissibility) (Second Chamber, Extended Composition)
κυρίως, να αναγνωρίσει ότι η έννοια των αποδοτέων δαπανών, που, σύμφωνα με τη σύμβαση, επιβαρύνουν την Επιτροπή, περιλαμβάνει το σύνολο των δαπανών τις οποίες του τιμολόγησαν βάσει της συμβάσεως αυτής οι υπεργολάβοι του-
Facts compensation for the loss resulting from the smuggling, consisting mainly in lost customs duties and value added tax (VAT) which would have been paid on legal imports, as well as injunctions aimed at having the alleged activities stopped.
Σύμφωνα με το παράρτημα Ι της συμβάσεως, το IDATE αναλάμβανε την υποχρέωση να διοργανώσει, σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, σεμινάρια ενημερώσεως και παροχής συμβουλών των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων σχετικά με τα πλεονεκτήματα της χρήσεως του Euro-ISDN.
As part of its efforts to combat the smuggling of cigarettes into the European Community, the Commission approved, on 19 July 2000, 'the principle of a civil action, in the name of the Commission, against certain American cigarette manufacturers'.
Κατά το άρθρο 4.2 της συμβάσεως, όπως διαμορφώθηκε κατόπιν της τροποποιήσεως αριθ.
The Community based its claims on a federal law of the United States, the Racketeer Influenced and Corrupt Organisations Act 1970 (hereinafter 'RICO'), as well as on certain common law doctrines, namely, common law fraud, public nuisance and unjust enrichment.
1 της 5ης Σεπτεμβρίου 1996 της συμβάσεως, η Επιτροπή αναλάμβανε την υποχρέωση να αποδώσει 50,85 % των δαπανών εκτελέσεως της συμβάσεως, μέχρι ποσού 1 125 563 ECU.
RICO is aimed at combating organised crime, particularly by facilitating proceedings against economic operators when they engage in criminal activities.