natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υπό τις συνθήκες αυτές ο συντελεστής 2 (σε κλίμακα με διαβάθμιση από 1 έως 3) εμφανίζεται καταλληλότερος για να ληφθεί υπόψη η διάρκεια της παράβασης.
In those circumstances, a coefficient of 2 (on a scale of 1 to 3) would appear to be more appropriate to take account of the duration of the infringement.
Εξάλλου, τρίτον, η πρόταση της Επιτροπής περί πολλαπλασιασμού του βασικού ποσού με συντελεστή στηριζόμενο στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν του οικείου κράτους μέλους και στον αριθμό των ψήφων που διαθέτει αυτός στο Συμβούλιο, αντανακλά δεόντως την ικανότητα πληρωμής αυτού του κράτους μέλους, διατηρώντας ταυτόχρονα εύλογη διαφορά μεταξύ των κρατών μελών (βλ., κατ’ αυτήν την έννοια, προαναφερθείσες αποφάσεις Επιτροπή κατά Ελλάδας, σκέψη 88· Επιτροπή κατά Ισπανίας, σκέψη 59, και της 12ης Ιουλίου 2005, Επιτροπή κατά Γαλλίας, σκέψη 109).
As regards, third, the Commission’s suggestion of multiplying a basic amount by a coefficient based on the gross domestic product of the Member State concerned and on the number of votes which it has in the Council, that suggestion is an appropriate way, in principle, of reflecting that Member State’s ability to pay, while keeping the variation between Member States within a reasonable range (see, to that effect, Commission v Greece, paragraph 88; Commission v Spain, paragraph 59; and Case C-304/02 Commission v France, paragraph 109).
Εν προκειμένω όμως, ο συντελεστής 3,9 που προτείνει η Επιτροπή δεν αντανακλά δεόντως την εξέλιξη των παραγόντων στους οποίους στηρίζεται η εκτίμηση της ικανότητας πληρωμής της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, ειδικότερα όσον αφορά την αύξηση του ακαθαρίστου εγχωρίου προϊόντος της.
However, in the present case, the coefficient of 3.9 suggested by the Commission does not adequately reflect the evolution of the factors which are at the basis of the evaluation of the Portuguese Republic’s ability to pay, in particular, as regards the growth of its gross domestic product.
Συνεπώς, όπως προκύπτει εξάλλου από το σημείο 18.1 της ανακοίνωσης του 2005, ο συντελεστής αυτός πρέπει να αυξηθεί από 3,9 σε 4,04.
Therefore, as is apparent from point 18.1 of the Communication of 2005, that coefficient must be raised from 3.9 to 4.04.
Ομοίως, το βασικό ποσοστό στο οποίο εφαρμόζονται οι συντελεστές πολλαπλασιασμού πρέπει να καθοριστεί σε 600 ευρώ, σύμφωνα με την προσαρμογή του ποσού των 500 ευρώ που προβλέπει η Επιτροπή στο σημείο 15 της ίδιας ανακοίνωσης, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη του πληθωρισμού από της δημοσιεύσεως της ανακοίνωσης του 1997.
Similarly, the basic amount to which the multiplier coefficients are applied must be fixed at EUR 600, in accordance with the indexing of the amount of EUR 500 set by the Commission in point 15 of that communication, in order to take account of movements in inflation since the publication of the Communication of 1997.
Βάσει όλων των προεκτεθέντων, ο πολλαπλασιασμός του βασικού ποσού των 600 ευρώ με τους συντελεστές 4, για τη βαρύτητα της παράβασης, 2 για τη διάρκειά της και 4,04, για την ικανότητα πληρωμής του οικείου κράτους μέλους καταλήγει εν προκειμένω στο ποσό των 19 392 ευρώ ανά ημέρα καθυστερήσεως.
In the light of all the above, the multiplication of the basic amount of EUR 600 by coefficients, set at 4 for the seriousness of the infringement, by 2 for the duration of that infringement, and at 4.04 for the ability to pay of the Member State concerned, amounts, in the present case, to a total of EUR 19 392 per day of delay.
Το ποσό αυτό πρέπει να θεωρηθεί πρόσφορο λαμβανομένου υπόψη του σκοπού της χρηματικής ποινής όπως εκτίθεται στη σκέψη 35 της παρούσας απόφασης.
That amount must be regarded as adequate in the light of the purposes of the penalty payment as referred to in paragraph 35 above.
Όσον αφορά την περιοδικότητα της χρηματικής ποινής, πρέπει, στην υπό κρίση υπόθεση, που αφορά την εκτέλεση απόφασης του Δικαστηρίου η οποία συνεπάγεται την έκδοση τροποποιητικής νομοθετικής διάταξης, να επιβληθεί χρηματική ποινή επί ημερήσιας βάσεως (βλ., κατ’ αυτήν την έννοια, απόφαση της 14ης Μαρτίου 2006, Επιτροπή κατά Γαλλίας, όπ.π., σκέψη 77).
As regards the frequency of the penalty payment, in a case such as the present one concerning compliance with a judgment of the Court which involves the adoption of a legislative amendment, a penalty imposed on a daily basis should be chosen (see, to that effect, Case C-177/04 Commission v France, paragraph 77).
Τέλος, τα επιχειρήματα που αντλεί η Πορτογαλική Δημοκρατία από τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να διατάξει εν προκειμένω την αναστολή της χρηματικής ποινής, κατά την έννοια του σημείου 13.4 της ανακοίνωσης του 2005, δεν μπορούν να γίνουν δεκτά.
Finally, the Portuguese Republic’s arguments claiming that it is possible for the Court to order, in the present case, the suspension of the penalty payment within the meaning of point 13.4 of the Communication of 2005 cannot be upheld.
Πράγματι και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι, όπως υπενθυμίζεται στη σκέψη 34 της παρούσας απόφασης, η ανακοίνωση αυτή δεν δεσμεύει το Δικαστήριο, αρκεί να σημειωθεί ότι, εν πάση περιπτώσει και αντίθετα με ό,τι απαιτεί το σημείο 13.4 για να αποφασιστεί η αναστολή αυτή, τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, δεν έχουν ληφθεί.
Irrespective of the fact that, as was pointed out in paragraph 34 of the present judgment, that communication is not binding on the Court, it is sufficient to point out that, in any event, contrary to what is required in point 13.4 of that communication for such a suspension to be granted, the measures necessary to comply with the judgment in Commission v Portugal have not been adopted.
Βάσει των ανωτέρω θεωρήσεων, η Πορτογαλική Δημοκρατία πρέπει να υποχρεωθεί να καταβάλει στην Επιτροπή, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Κοινότητας», χρηματική ποινή 19 392 ευρώ ανά ημέρα καθυστερήσεως στη λήψη των αναγκαίων μέτρων για τη συμμόρφωση με την απόφαση του Δικαστηρίου Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, από της δημοσιεύσεως της παρούσας απόφασης μέχρις εκτελέσεως της εν λόγω αποφάσεως Επιτροπή κατά Πορτογαλίας.
In the light of all of the foregoing, it is necessary to order the Portuguese Republic to pay to the Commission, into the account ‘European Community own resources’, a penalty payment of EUR 19 392 for every day of delay in implementing the measures necessary to comply with the judgment in Commission v Portugal, from the day of delivery of judgment in the present case until the day on which the judgment in Commission v Portugal is complied with.
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον έχει διατυπώσει σχετικό αίτημα ο νικήσας διάδικος.
Under Article 69(2) of the Rules of Procedure, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs if they have been applied for in the successful party’s pleadings.
Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε να καταδικαστεί η Πορτογαλική Δημοκρατία η οποία και ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Since the Commission has applied for costs and the Portuguese Republic has been unsuccessful in its submissions, the latter must be ordered to pay the costs.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφασίζει:
On those grounds, the Court (First Chamber) hereby:
Υπόθεση C-152/05
Case C-152/05
«Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ — Εθνική νομοθεσία — Προϋποθέσεις χορηγήσεως επιδοτήσεως για την ανέγερση ή την αγορά κατοικίας προς ιδιόχρηση — Κατοικία που πρέπει να βρίσκεται στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους»
(Failure of a Member State to fulfil obligations — Articles 18 EC, 39 EC and 43 EC — National legislation — Conditions for the grant of a subsidy for the construction or purchase of a dwelling for personal occupation — Dwelling required to be situated in the territory of the Member State concerned)
Bot της 28ης Ιουνίου 2007 . . . . . . .
Opinion of Advocate General Bot delivered on 28 June 2007 . . . . . .
I - 41Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 17ης Ιανουαρίου 2008 . . . . I - 57
Judgment of the Court (Second Chamber), 17 January 2008 . . . . . . .
Προσφυγή λόγω παραβάσεως — Προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία — Όχληση (Άρθρο 226 ΕΚ)
Actions for failure to fulfil obligations — Pre-litigation procedure — Formal notice (Art. 226 EC)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-152/05
SUMMARY — CASE C-152/05
Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων — Εργαζόμενοι — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Ιθαγένεια της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
Freedom of movement for persons — Workers — Freedom of establishment — Citizenship of the European Union
(Άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ)
(Arts 18 EC, 39 EC and 43 EC)
πρόσωπα που υπόκεινται πλήρως στον φόρο εισοδήματος, παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ.
unlimited taxation on income, fails to fulfil its obligations under Articles 18 EC, 39 EC and 43 EC.
Η αιτιολογημένη γνώμη πρέπει να εκθέτει με λογική πληρότητα και λεπτομερώς τους λόγους που οδήγησαν την Επιτροπή να σχηματίσει την πεποίθηση ότι το οικείο κράτος μέλος παρέβη υποχρέωση που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.
The reasoned opinion must contain a coherent and detailed statement of the reasons which led the Commission to conclude that the Member State in question has failed to fulfil one of its obligations under the EC Treaty.
Αντιθέτως, προκειμένου περί του εγγράφου οχλήσεως δεν μπορεί να απαιτείται τόσο μεγάλη ακρίβεια, δεδομένου ότι το έγγραφο αυτό κατ’ ανάγκη συνίσταται σε μια πρώτη σύντομη περίληψη των αιτιάσεων.
On the other hand, the letter of formal notice cannot be subject to such strict requirements of precision, since it cannot, of necessity, contain anything more than an initial brief summary of the complaints.
Επομένως, ουδόλως απαγορεύεται η Επιτροπή να εκθέσει λεπτομερώς, με την αιτιολογημένη γνώμη, τις αιτιάσεις που προέβαλε κατά συνοπτικό τρόπο με το έγγραφο οχλήσεως.
There is therefore nothing to prevent the Commission from setting out in detail in the reasoned opinion the complaints which it has already made more generally in the letter of formal notice.
(βλ. σκέψη 10)
(see para. 10)
Συγκεκριμένα, η νομοθεσία αυτή έχει αποτρεπτικό αποτέλεσμα έναντι των προσώπων τα οποία υπόκεινται πλήρως στον φόρο εισοδήματος στο εν λόγω κράτος μέλος, απολαύουν του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας που απορρέει από τα άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ και επιθυμούν να ανεγείρουν ή να αγοράσουν κατοικία, προς ιδιόχρηση, σε άλλο κράτος μέλος.
That legislation has a deterrent effect on persons liable to unlimited taxation on income in that Member State who have the right to freedom of movement under Articles 18 EC, 39 EC and 43 EC and who wish to build or purchase a dwelling for their own occupation in another Member State.
Ο περιορισμός αυτός δεν δικαιολογείται από τον σκοπό της ενθαρρύνσεως της οικοδομήσεως κατοικιών στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους, προκειμένου να διασφαλισθεί η επαρκής προσφορά ακινήτων, καθόσον υπερβαίνει το αναγκαίο προς την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού μέτρο.
Such a restriction cannot be justified by the aim of encouraging the building of dwellings in the territory of that Member State in order to ensure an adequate supply of housing, in so far as it goes beyond what is necessary to attain that objective.
Ένα κράτος μέλος, το οποίο, βάσει της νομοθεσίας του, αποκλείει τα ακίνητα που βρίσκονται σε άλλο κράτος μέλος από την επιδότηση για την απόκτηση ακινήτου, η οποία χορηγείται στα
A Member State which excludes, in accordance with its legislation, dwellings in another Member State from eligibility for the subsidy for owneroccupied dwellings granted to persons liable to
(βλ. σκέψεις 24, 27, 31, διατακτ. 1)
(see paras 24, 27, 31, operative part 1)
I — Το νομικό πλαίσιο
OPINION OF ADVOCATE GENERAL
Α — Το κοινοτικό δίκαιο
A — Community law
Αφότου τέθηκε σε ισχύ η Συνθήκη του Μάαστριχτ, βάσει του άρθρου 18 ΕΚ, κάθε πολίτης της Ένωσης έχει το δικαίωμα να κυκλοφορεί και να διαμένει ελεύθερα στο έδαφος των κρατών μελών.
Since the Maastricht Treaty came into force, Article 18 EC has given every citizen of the Union the right to move and reside freely in the territory of the Member States.
Τίθεται, εξάλλου, το ζήτημα αν η ανάγκη διασφαλίσεως επαρκούς προσφοράς ακινήτων στη Γερμανία μπορεί να θεωρηθεί ως επιτακτικός λόγος γενικού συμφέροντος και αν το επίμαχο μέτρο μπορεί να δικαιολογηθεί από τον λόγο αυτό.
The question also arises whether the need to ensure the existence of sufficient housing stock in Germany may be regarded as an overriding reason in the public interest and whether the measure in question may be justified on that ground.
Κατά πάγια νομολογία, το άρθρο 18 ΕΚ συγκεκριμενοποιείται στα άρθρα 39 ΕΚ, όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, και 43 ΕΚ, όσον αφορά την ελευθερία εγκαταστάσεως 2.
According to settled caselaw, Article 18 EC finds specific expression in Article 39 EC with regard to freedom of movement for workers and in Article 43 EC with regard to freedom of establishment. 2
Αφού εξηγήσω ότι το άρθρο 18 ΕΚ δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που αφορά η υπό κρίση υπόθεση, θα προτείνω στο Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 39 ΕΚ και 43 ΕΚ.
Having first explained that Article 18 EC does not apply to the situations at issue in this case, I shall propose that the Court should declare that the Federal Republic of Germany has failed to fulfil its obligations under Articles 39 EC and 43 EC.
2 — Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 29ης Φεβρουαρίου 1996, C-193/94, Σκαναβή και Χρυσανθακόπουλος (Συλλογή 1996, σ. I-929, σκέψη 22), της 26ης Νοεμβρίου 2002, C-100/01, Oteiza Olazabal (Συλλογή 2002, σ.
2 — See inter alia Case C-193/94 Skanavi and Chryssanthakopoulos [1996] ECR I-929, paragraph 22; Case C-100/01 Oteiza Olazabal [2002] ECR I-10981, paragraph 26; and Case C-345/05 Commission v Portugal [2006] ECR I-10633, paragraph 13).
1 — Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.
1 — Original language: French.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-152/05 ελευθερίας εγκαταστάσεως των υπηκόων ενός κράτους μέλους στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους.
OPINION OF ADVOCATE GENERAL BOT — CASE C-152/05 one Member State in the territory of another Member State.
Κατά το άρθρο 39 ΕΚ, οι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα να κυκλοφορούν ελεύθερα εντός της Κοινότητας.
Under Article 39 EC, workers have the right to move freely within the Community.
Κατά την παράγραφο 2 του άρθρου αυτού, η ελεύθερη κυκλοφορία «συνεπάγεται την κατάργηση κάθε διακρίσεως λόγω ιθαγενείας μεταξύ των εργαζομένων των κρατών μελών, όσον αφορά την απασχόληση, την αμοιβή και τους άλλους όρους εργασίας».
Under Article 39(2), freedom of movement ‘shall entail the abolition of any discrimination based on nationality between workers of the Member States as regards employment, remuneration and other conditions of work and employment’.
Β — Το εθνικό δίκαιο
B — National law
Στη Γερμανία, κατά το άρθρο 1 του γερμανικού νόμου περί επιδοτήσεων για την απόκτηση ακινήτου (Eigenheimzulagengesetz) 5, τα πρόσωπα που υπόκεινται πλήρως στον γερμανικό φόρο εισοδήματος, κατά την έννοια του νόμου περί φόρου εισοδήματος (Einkommensteuergesetz) 6, δικαιούνται επιδοτήσεως για την απόκτηση ακινήτου λόγω της αγοράς ή της ανεγέρσεως κατοικίας.
In Germany, under Paragraph 1 of the Eigenheimzulagengesetz (Law on subsidies for owneroccupied dwellings 5), persons liable to unlimited German income tax for the purposes of the Einkommensteuergesetz (Law on income tax 6), are entitled to a property subsidy in order to purchase or build a dwelling.
Υπενθυμίζεται, συναφώς, ότι η φράση «άλλοι όροι εργασίας» αφορά ευρύ φάσμα πλεονεκτημάτων, ακόμη και μη άμεσα συνδεομένων με την απασχόληση, τα οποία, όμως, παρέχονται στα πρόσωπα που έχουν την ιδιότητα του εργαζομένου 3.
In this regard, I should point out that ‘other conditions of work and employment’ extend to a broad range of advantages, even those not directly linked to employment but granted to people who have the status of worker.
Μεταξύ αυτών των πλεονεκτημάτων, που δεν συνδέονται άμεσα με την απασχόληση, το Δικαστήριο διαπιστώνει, γενικά, ότι κάθε περιορισμός ο οποίος επιβάλλεται όχι μόνο στο δικαίωμα για την απόκτηση στέγης, αλλά και στις διάφορες διευκολύνσεις που παρέχονται στους ημεδαπούς για την ελάφρυνση του σχετικού οικονομικού βάρους, πρέπει να θεωρείται ως περιορισμός της ασκήσεως της επαγγελματικής δραστηριότητας 4.
3Among those advantages not directly linked to employment, the Court has held in general terms that any restriction placed not only on the right of access to housing but also on the various facilities granted to nationals in order to alleviate the financial burden must be regarded as an obstacle to the pursuit of the occupation itself. 4
Κατά το άρθρο 1 του EStG, θεωρούνται ότι υπόκεινται πλήρως στον φόρο εισοδήματος στη Γερμανία:
Under Paragraph 1 of the EStG, the following are considered to be liable to unlimited German income tax:
Επίσης, κατά το άρθρο 43, πρώτο εδάφιο, ΕΚ απαγορεύονται οι περιορισμοί αυτοί της
Similarly, the first subparagraph of Article 43 EC prohibits such restrictions of the freedom of establishment of nationals of
— τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή τους στη Γερμανία,
— persons who have their domicile or habitual residence in Germany,
3 — Το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, όρισε, βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ.
3 — The Court has, inter alia, in the light of Regulation (EEC) No 1612/68 of the Council of 15 October 1968 on freedom of movement for workers within the Community (OJ, English Special Edition 1968 (II), p.
734, όπως τροποποιήθηκε με τον δημοσιονομικό νόμο του 2004 [Haushaltsbegleitgesetz (BGBl. 2003 I, σ.
734, as amended by the ancillary budget law (Haushaltsbegleitgesetz) 2004 [BGBl. 2003 I, p.
3076)], στο εξής: νόμος περί επιδοτήσεως για την απόκτηση ακινήτου.
3076], or ‘the law on the property subsidy’.
4 — Βλ. απόφαση της 14ης Ιανουαρίου 1988, 63/86, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1988, σ. 29, σκέψεις 16 και 17).
4 — See Case 63/86 Commission v Italy [1988] ECR 29, paragraphs 16 and 17.
4210, στο εξής: EStG.
4210, or ‘the EStG’.
II — Η προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία
II — The pre-litigation procedure
— οι Γερμανοί υπήκοοι οι οποίοι, μολονότι δεν έχουν ούτε την κατοικία ούτε τη συνήθη διαμονή τους στη Γερμανία, εργάζονται για λογαριασμό νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου,
— German nationals who do not have either their domicile or habitual residence in Germany but work for a legal person governed by public law,
Με το από 4 Απριλίου 2000 έγγραφο οχλήσεως, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων γνωστοποίησε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας τις επιφυλάξεις της ως προς το συμβατό του νόμου περί επιδοτήσεως για την απόκτηση ακινήτου με το κοινοτικό δίκαιο.
In its letter of formal notice of 4 April 2000, the Commission of the European Communities informed the Federal Republic of Germany of its doubts about the compatibility with Community law of the law on the property subsidy.
Συγκεκριμένα, η Επιτροπή φρονεί ότι η προϋπόθεση ότι το επιδοτούμενο ακίνητο πρέπει να βρίσκεται στη Γερμανία αντιβαίνει στα άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ, καθόσον ένα πρόσωπο το οποίο υπόκειται πλήρως στον φόρο εισοδήματος στη Γερμανία και κατοικεί στην αλλοδαπή δεν μπορεί να τύχει της επιδοτήσεως για την απόκτηση ακινήτου στην αλλοδαπή.
The Commission takes the view that the condition requiring the subsidised property to be situated in Germany is contrary to Articles 18 EC, 39 EC and 43 EC, since a person liable to unlimited German income tax and permanently resident abroad could not qualify for the subsidy for the purpose of purchasing a property abroad.
Προκειμένου να τύχει της επιδοτήσεως για την απόκτηση ακινήτου, το επιδοτούμενο ακίνητο πρέπει να βρίσκεται σε γερμανικό έδαφος και να χρησιμοποιείται για ιδιοκατοίκηση.
In order to attract the home ownership subsidy, the subsidised property must be situated in Germany and must be used by the owner for his own occupation.
Η δωρεάν χρήση του επιδοτούμενου ακινήτου από μέλος της οικογένειας λογίζεται ως χρήση για ιδιοκατοίκηση.
Occupation of the subsidised property free of charge by a member of the family is considered to be use by the owners for their own occupation.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, με την απαντητική επιστολή της 30ής Μαΐου 2000, αμφισβητεί τους ισχυρισμούς της Επιτροπής.
The Federal Republic of Germany, in its letter of reply dated 30 May 2000, disputes the Commission’s contentions.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας εκτιμά ότι ο νόμος περί επιδοτήσεως για την απόκτηση ακινήτου δεν ενέχει διακρίσεις, καθόσον οι υπήκοοι των άλλων κρατών μελών της Ενώσεως είναι επίσης δυνατό να υπόκεινται πλήρως στον φόρο εισοδήματος στη Γερμανία και, επομένως, μπορούν να τύχουν της επιδοτήσεως για την απόκτηση ακινήτου στο γερμανικό έδαφος.
It considers that the law on the property subsidy is not discriminatory, since nationals of other Member States of the Union may also be subject to unlimited German income tax and thus qualify for the grant in order to acquire a property in Germany.
Εξάλλου, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας φρονεί ότι η επέκταση της
The Federal Republic of Germany further submits that the extension of the subsidy to
Κατά το άρθρο 2 του νόμου περί επιδοτήσεως για την απόκτηση ακινήτου, δεν παρέχεται δικαίωμα επιδοτήσεως για τα ακίνητα που χρησιμοποιούνται ως παραθεριστικές ή δευτερεύουσες κατοικίες.
Under Paragraph 2 of the law on the real property subsidy, immovable property used as a holiday home or a second home does not give rise to entitlement to the subsidy.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-152/05 απόκτηση ακινήτου στα ακίνητα που βρίσκονται σε γερμανικό έδαφος δεν αντιβαίνει στα άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ.
OPINION OF ADVOCATE GENERAL BOT — CASE C-152/05
επιδοτήσεως στα ακίνητα που βρίσκονται εκτός Γερμανίας αντιβαίνει στον σκοπό της επιδοτήσεως αυτής, ο οποίος συνίσταται στη διασφάλιση της υπάρξεως επαρκούς αριθμού ακινήτων στη Γερμανία προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι αυξανόμενες στεγαστικές ανάγκες.
properties situated outside Germany would be contrary to the objective of this subsidy, which is to guarantee the existence of sufficient housing stock in Germany in the face of growing housing need.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας εξακολουθεί, επίσης, να υποστηρίζει ότι ο περιορισμός ο οποίος προβλέπεται από τον νόμο περί επιδοτήσεως για την απόκτηση ακινήτου απορρέει από ένα θεμιτό σκοπό προστασίας της γερμανικής αγοράς ακινήτων.
Likewise, the Federal Republic of Germany continues to maintain that the limitation contained in the law on the property subsidy responds to the legitimate objective of protecting the German property market.
Η Επιτροπή, κρίνοντας την απάντηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ως μη πειστική, απηύθυνε στο εν λόγω κράτος μέλος, στις 16 Δεκεμβρίου 2003, αιτιολογημένη γνώμη, με την οποία επανέφερε τους ισχυρισμούς της.
Not persuaded by the answer given by the Federal Republic of Germany, on 16 December 2003 the Commission addressed to the latter a reasoned opinion in which it repeated its claims.
Κατά την Επιτροπή, ο νόμος περί επιδοτήσεως για την απόκτηση ακινήτου μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να αποτρέψει τους εργαζόμενους, μισθωτούς ή ελεύθερους επαγγελματίες, οι οποίοι ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα στη Γερμανία, από το να επιλέξουν να κατοικήσουν στην αλλοδαπή.
According to the Commission, the law on the property subsidy may have the effect of preventing employed or selfemployed workers working in Germany from going to live on the other side of the border.
Η Επιτροπή, κρίνοντας ότι από την απάντηση αυτή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας δεν ήταν δυνατό να συναχθεί ότι το κράτος μέλος αυτό είχε συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ, αποφάσισε να ασκήσει την υπό κρίση προσφυγή.
The Commission, being of the opinion that this reply from the Federal Republic of Germany did nothing to support the conclusion that the latter had complied with its obligations under Articles 18 EC, 39 EC and 43 EC, decided to bring this action.
III — Η προσφυγή
III — The action