natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όταν υπάρχει έλλειψη συμμόρφωσης, ο καταναλωτής έχει δικαίωμα είτε σε δωρεάν αποκατάσταση της συμμόρφωσης του αγαθού με επισκευή ή αντικατάσταση, σύμφωνα με την παράγραφο 3, είτε σε προσήκουσα μείωση του τιμήματος, είτε σε υπαναχώρηση από τη σύμβαση όσον αφορά το αγαθό αυτό, σύμφωνα με τις παραγράφους 5 και 6.
In the case of a lack of conformity, the consumer shall be entitled to have the goods brought into conformity free of charge by repair or replacement, in accordance with paragraph 3, or to have an appropriate reduction made in the price or the contract rescinded with regard to those goods, in accordance with paragraphs 5 and 6.
Ο καταναλωτής έχει, κατ’ αρχάς, δικαίωμα να απαιτήσει από τον πωλητή τη δωρεάν επισκευή ή αντικατάσταση του αγαθού, εκτός εάν μια τέτοια πράξη είναι αδύνατη ή δυσανάλογη.
In the first place, the consumer may require the seller to repair the goods or he may require the seller to replace them, in either case free of charge, unless this is impossible or disproportionate.
Η επανόρθωση θεωρείται δυσανάλογη εάν, σε σύγκριση με τον εναλλακτικό τρόπο επανόρθωσης, συνεπάγεται για τον πωλητή υπερβολικά υψηλό κόστος, λαμβάνοντας υπόψη:
The 15th recital states that ‘Member States may provide that any reimbursement to the consumer may be reduced to take account of the use the consumer has had of the goods since they were delivered to him; … the detailed arrangements whereby rescission of the contract is effected may be laid down in national law’.
— την αξία που θα είχε το αγαθό εάν δεν υπήρχε έλλειψη συμμόρφωσης,
A remedy shall be deemed to be disproportionate if it imposes costs on the seller which, in comparison with the alternative remedy, are unreasonable, taking into account:
Κατά την εικοστή τέταρτη αιτιολογική σκέψη, «τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να θεσπίζουν ή να διατηρούν εν ισχύ αυστηρότερες διατάξεις, στον τομέα που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία, προκειμένου να εξασφαλίσουν ακόμη υψηλότερο επίπεδο προστασίας των καταναλωτών».
The 24th recital states that ‘Member States should be allowed to adopt or maintain in force more stringent provisions in the field covered by this Directive to ensure an even higher level of consumer protection’.
— τη σημασία της έλλειψης συμμόρφωσης και
— the value the goods would have if there were no lack of conformity,
Το άρθρο 3 της οδηγίας 1999/44 ρυθμίζει τα δικαιώματα του καταναλωτή:
Article 3 of the Directive, which governs the rights of consumers, provides as follows:
Ο πωλητής ευθύνεται έναντι του καταναλωτή για κάθε έλλειψη συμμόρφωσης που υπάρχει κατά την παράδοση του αγαθού.
The seller shall be liable to the consumer for any lack of conformity which exists at the time the goods were delivered.
— κατά πόσον ο εναλλακτικός τρόπος επανόρθωσης θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς σημαντική ενόχληση του καταναλωτή.
— whether the alternative remedy could be completed without significant inconvenience to the consumer.
— εάν ο πωλητής δεν ολοκλήρωσε την επανόρθωση χωρίς σημαντική ενόχληση του καταναλωτή.
— if the seller has not completed the remedy without significant inconvenience to the consumer.
Η επισκευή ή η αντικατάσταση πρέπει να πραγματοποιούνται εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος και χωρίς σημαντική ενόχληση του καταναλωτή, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του αγαθού και τον σκοπό για τον οποίο ο καταναλωτής προόριζε το αγαθό.
Any repair or replacement shall be completed within a reasonable time and without any significant inconvenience to the consumer, taking account of the nature of the goods and the purpose for which the consumer required the goods.
Ο όρος “δωρεάν” στις παραγράφους 2 και 3 αναφέρεται στα απαραίτητα έξοδα που συνεπάγεται η αποκατάσταση της συμμόρφωσης του αγαθού ιδίως οι δαπάνες αποστολής, το εργατικό κόστος και το κόστος των υλικών.
The terms “free of charge” in paragraphs 2 and 3 refer to the necessary costs incurred to bring the goods into conformity, particularly the cost of postage, labour and materials.
Το άρθρο 5, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 1999/44 διευκρινίζει ότι ο πωλητής ευθύνεται «δυνάμει του άρθρου 3 όταν η έλλειψη συμμόρφωσης εκδηλώνεται εντός δύο ετών από την παράδοση του αγαθού».
The first sentence of Article 5(1) of the Directive provides that ‘[t]he seller shall be held liable under Article 3 where the lack of conformity becomes apparent within two years as from delivery of the goods’.
Ο καταναλωτής μπορεί να ζητήσει προσήκουσα μείωση του τιμήματος ή να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση:
The consumer may require an appropriate reduction of the price or have the contract rescinded:
Το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 1999/44 επιτρέπει «στα κράτη μέλη να θεσπίζουν ή να διατηρούν εν ισχύ αυστηρότερες διατάξεις, σύμφωνες προς τη Συνθήκη, προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα υψηλότερο επίπεδο προστασίας του καταναλωτή».
Under Article 8(2) of the Directive, Member States may ‘adopt or maintain in force more stringent provisions, compatible with the Treaty in the field covered by this Directive, to ensure a higher level of consumer protection’.
B — Η γερμανική νομοθεσία
B — German law
— εάν ο πωλητής δεν ολοκλήρωσε την επανόρθωση εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος
— if the consumer is entitled to neither repair nor replacement, or
Η οδηγία 1999/44 μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο της Γερμανίας στο πλαίσιο ή
Directive 1999/44 was transposed into German law as part of the reform of the BGB. 3
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-404/06 της μεταρρύθμισης του γερμανικού αστικού κώδικα («Bürgerliches Gesetzbuch», στο εξής: BGB) 3.
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-404/06
Το άρθρο 439 του BGB, με τίτλο «Εκ των υστέρων εκπλήρωση», ορίζει:
Paragraph 439 (‘Subsequent performance’) of the BGB provides as follows: significant inconvenience to the purchaser.
Το άρθρο 346 BGB, που ρυθμίζει τα αποτελέσματα της υπαναχώρησης, έχει ως εξής:
Paragraph 346 of the BGB, which governs the effects of termination of contracts, provides as follows:
η επιστροφή ή η απόδοση αποκλείονται λόγω της φύσεως του πράγματος·
(1) restitution or surrender is excluded by virtue of the nature of what has been obtained;
το ληφθέν αντικείμενο καταστράφηκε, παραχωρήθηκε, εκποιήθηκε, μεταποιήθηκε ή μεταπλάσθηκε, αν, σε περίπτωση εκ του νόμου διαλυτικής αιρέσεως, η χειροτέρευση ή η απώλεια επήλθε στα χέρια του ενδιαφερομένου, μολονότι αυτός κατέβαλε την ίδια επιμέλεια που δείχνει συνήθως στις δικές του υποθέσεις.
(3) if, in the case of a statutory right of termination, the deterioration or destruction has occurred in the hands of the person entitled, even though he has taken the care that he customarily exercises in relation to his own affairs.
πλουτισμός πρέπει να
Any remaining surrendered.
Αν η σύμβαση προβλέπει αντιπαροχή, αυτή λαμβάνεται υπόψη κατά τον υπολογισμό της αποζημιώσεως·αν η αποζημίωση οφείλεται για το αντλούμενο από δάνειο όφελος, επιτρέπεται η απόδειξη ότι η αξία του οφέλους ήταν μικρότερη.
If the contract specifies a counter-perform-ance, such counter-performance shall be taken as a basis for calculation of the compensation for value; if compensation is to be paid for the benefit deriving from a loan, it shall be sufficient to show that the value of such benefit was lower.
Το άρθρο 347 του BGB, που αφορά τους αντληθέντες καρπούς και τις διενεργηθείσες δαπάνες κατά τον χρόνο της υπαναχώρησης, ορίζει:
Paragraph 347 of the BGB, which concerns benefits and expenditure after termination, provides as follows:
«1) Εάν, αντίθετα προς τους κανόνες της καλής διαχείρισης, ο οφειλέτης δεν αποκόμισε καρπούς από το πράγμα, ενώ θα μπορούσε να το πράξει, πρέπει να καταβάλει στον δανειστή αποζημίωση.
If, contrary to the rules of proper management, the debtor has failed to obtain any benefits even though it would have been possible for him to do so, he must compensate the creditor for their value.
Σε περίπτωση εκ του νόμου διαλυτικής αίρεσης, ο κάτοχος του δικαιώματος πρέπει, όσον αφορά τους καρπούς, να επιδείξει την επιμέλεια που θα κατέβαλλε στις δικές του υποθέσεις.
In the case of termination based on a statutory right, the person entitled must display with regard to the benefits only the standard of care which he customarily exercises in relation to his own affairs.
2) Αν ο οφειλέτης επιστρέψει το πράγμα ή καταβάλει αποζημίωση ή η υποχρέωσή του για την καταβολή αποζημιώσεως αποκλείεται στον βαθμό που ο δανειστής ευθύνεται για τη χειροτέρευση ή την απώλεια, ή αν η ζημία επήλθε στα χέρια του,
(2) in so far as the creditor is responsible for the deterioration or destruction, or in so far as the damage would also have occurred in his hands;
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TRSTENJAK — ΥΠΟΘΕΣΗ C-404/06 σύμφωνα με το άρθρο 346, παράγραφος 3, σημείο 1 ή 2, οφείλει να αποδώσει τις αναγκαίες δαπάνες.
OPINION OF MS TRSTENJAK — CASE C-404/06 excluded pursuant to points 1 or 2 of Paragraph 346(3), he must be reimbursed for necessary expenditure.
Οι λοιπές δαπάνες πρέπει να αποδοθούν στο μέτρο που ο δανειστής έχει καταστεί πλουσιότερος».
Other expenditure must be reimbursed in so far as the creditor is enriched by it.’
Βάσει σχετικής εντολής που της έδωσε η αγοράστρια, η Bundesverband άσκησε αγωγή κατά της Quelle με δύο αιτήματα: να υποχρεωθεί η Quelle να επιστρέψει το ποσό των 67,86 ευρώ 4, νομιμοτόκως, και να παύσει στο μέλλον να απαιτεί την καταβολή αποζημιώσεως χρήσεως στην περίπτωση αντικαταστάσεως ελαττωματικού προϊόντος.
On the basis of authorisation from the purchaser specifically for that purpose, the Bundesverband brought proceedings against Quelle. It claimed that Quelle should be directed, first, to refund the amount of EUR 67.86, 4together with interest, and, secondly, to desist in future from invoicing consumers for the use of defective goods on delivery of replacement goods.
Το άρθρο 100 BGB διευκρινίζει ότι καρποί είναι «τα προϊόντα ενός πράγματος ή οι πρόσοδοι ενός δικαιώματος, καθώς και τα οφέλη που παρέχει η χρήση του πράγματος ή του δικαιώματος».
Paragraph 100 of the BGB provides that ‘benefits’ are ‘the fruits of a thing or of a right, including the benefits arising from use of the thing or exercise of the right’.
III — Πραγματικά περιστατικά, η διαδικασία της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
III — Facts, main proceedings and the question referred
Το Landgericht Nürnberg-Fürth δέχθηκε το αίτημα επιστροφής και απέρριψε την αγωγή κατά τα λοιπά.
The Landgericht (Regional Court) Nüremberg-Fürth granted the claim for reimbursement of the amount paid and dismissed the remainder of the action.
Το Oberlandesgericht Nürnberg επικύρωσε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και επέτρεψε την άσκηση αναιρέσεως.
The Oberlandesgericht (Higher Regional Court) Nüremberg upheld the judgment at first instance and granted leave to appeal on a point of law.
Με το αιτιολογικό της αποφάσεώς του, το Oberlandesgericht Nürnberg εξήγησε ότι το άρθρο 439, παράγραφος 4, BGB δεν μπορεί να αποτελέσει τη νομική βάση του αιτήματος αποζημιώσεως χρήσεως και ότι η συλλογιστική του νομοθέτη ως προς το δικαίωμα αυτό αποζημιώσεως δεν ήταν πειστική 5.
In the grounds for its judgment, the Oberlandesgericht explained that Paragraph 439(4) of the BGB could not be cited as the legal basis for the claim for compensation for use and that the reasons stated by the legislature in relation to the right to compensation were not convincing.
Τόνισε ότι δεν είναι βάσιμη η εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν την υπαναχώρηση από τη σύμβαση διότι, σε περίπτωση αντικαταστάσεως, ο αγοραστής λαμβάνει στην πραγματικότητα ένα νέο προϊόν, ενώ ο πωλητής διατηρεί το
5The Oberlandesgericht pointed out that there was no justification for applying the provisions concerning termination of contract to cases in which goods are replaced, given that although the purchaser receives new
4 — Ο λόγος για τον οποίο η Bundesverband ζήτησε ποσό μικρότερο από αυτό που κατέβαλε η αγοράστρια δεν προκύπτει ούτε από τη διάταξη του αιτούντος δικαστηρίου, ούτε από τις αποφάσεις των δύο κατώτερων δικαστηρίων.
4 — Neither the order of the national court nor either of the judgments of the two courts below indicates why the Bundesverband sought a lower amount than that which the purchaser paid.
Από την απόφαση του Landgericht Nürnberg-Fürth προκύπτει βεβαίως ότι η αγοράστρια κατέβαλε το ποσό των 67,86 ευρώ, αλλά τόσο η απόφαση του Oberlandesgericht Nürnberg όσο και η διάταξη του αιτούντος δικαστηρίου αναφέρουν ότι η αγοράστρια κατέβαλε το (μεγαλύτερο) ποσό των 69,97 ευρώ.
According to the published version of the judgment of the Nuremberg-Fürth Landgericht, the purchaser paid EUR 67.86, but according to the judgment of the Nuremberg Oberlandesgericht and the order of the national court the purchaser paid the (higher) amount of EUR 69.97.
Η απόφαση του Oberlandesgericht Nürnberg αναφέρει ότι «η διαφορά μέχρι το πραγματικά καταβληθέν ποσό των 69,97 ευρώ δεν εξηγείται».
Indeed, in its judgment the Nuremberg Oberlandesgericht even held that ‘[t]he difference from the actual EUR 69.97 is not explained’.
Βλ. απόφαση του Oberlandesgericht Nürnberg της 23ης Αυγούστου 2005, 3 U 991/05, Neue Juristische Wochenschrift, 41/2005, σ. 3000.
See the judgment of the Nuremberg Oberlandesgericht of 23 August 2005, case reference 3 U 991/05, Neue Juristische Wochenschrift, No 41/2005, p. 3000.
Τον Αύγουστο του 2002, η επιχείρηση Quelle παρέδωσε, στο πλαίσιο πωλήσεως δι’ αλληλογραφίας, στην αγοράστρια για ιδιωτική χρήση ένα σύνολο κουζίνας με εστίες αντί τιμήματος 524,90 ευρώ.
In August 2002, in the context of a mailorder sale, Quelle supplied a stove-set to the purchaser for her private use at a price of EUR 524.90.
Τον Ιανουάριο του 2004, η αγοράστρια διαπίστωσε ότι στην εσωτερική πλευρά του φούρνου που αποτελούσε τμήμα του παραδοθέντος συνόλου κουζίνας είχε αποκολληθεί η επιφάνεια από σμάλτο.
In January 2004, the purchaser noticed that the enamel layer had come away from the interior of the oven which was part of the ‘stove-set’.
Επειδή δεν ήταν δυνατή η επισκευή της συσκευής, η αγοράστρια ζήτησε τον ίδιο μήνα —επομένως εντός της περιόδου ισχύος της εγγυήσεως— την αντικατάσταση του προϊόντος.
Since it was not possible to repair the appliance, the purchaser requested — in the same month, hence within the guarantee period — a replacement.
Επέστρεψε στην πωλήτρια, την επιχείρηση Quelle, το ελαττωματικό σύνολο κουζίνας και στη συνέχεια αυτή της παρέδωσε ένα νέο σύνολο και ζήτησε, προς τούτο, την πληρωμή αποζημιώσεως χρήσεως ύψους, αρχικώς, 119,97 ευρώ, και τελικώς 69,97 ευρώ, την οποία η αγοράστρια κατέβαλε.
She returned the defective appliance to the seller (Quelle), who supplied her with a new stove-set and claimed payment by way of compensation for use, initially in the amount of EUR 119.97, but ultimately of EUR 69.97. The purchaser paid the latter sum.
QUELLE σύνολο του τιμήματος, με τους ενδεχόμενους καρπούς που αποκόμισε από το τίμημα αυτό 6.
QUELLE goods by virtue of the exchange, the seller retains the full purchase price together with any profit.
παράγραφοι 2 έως 4, της οδηγίας 1999/44, το οποίο απαιτεί η αντικατάσταση του προϊόντος να γίνεται «δωρεάν» και «χωρίς σημαντική ενόχληση του καταναλωτή» και δεν συμμερίζεται την άποψη ότι η οδηγία αυτή ρυθμίζει αποκλειστικά τη δωρεάν παράδοση 10.
Directive 1999/44, under which replacement is to be made ‘free of charge’ and ‘without any significant inconvenience to the consumer’. Moreover, it does not share the view that the Directive governs only the ‘free of charge’ requirement attaching to delivery.
Αναφέρει επίσης, συναφώς, ότι στο πλαίσιο της γερμανικής θεωρίας οι γνώμες διίστανται όσον αφορά τη συμβατότητα της γερμανικής ρύθμισης με την οδηγία 1999/44 11.
10 In that connection, the Bundesgerichtshof also points out that opinion in German legal literature is divided on the question whether the German legislation is compatible with Directive 1999/44. 11
Υπό τις συνθήκες αυτές, το αιτούν δικαστήριο αποφάσισε, με διάταξη της 16ης Αυγούστου 2006, να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο ερώτημα προς έκδοση προδικαστικής αποφάσεως:
In those circumstances, by order of 16 August 2006, the Bundesgerichtshof stayed proceedings and referred the following question to the Court of Justice for a prelim -inary ruling:
Αμφότεροι οι διάδικοι άσκησαν αναίρεση ενώπιον του Bundesgerichtshof (Ομοσπονδιακό δικαστήριο) κατά της αποφάσεως του Oberlandesgericht Nürnberg.
Both parties appealed to the Bundesgerichtshof on a point of law against the judgment of the Nüremberg Oberlandesgericht.
Το Bundesgerichtshof εκφράζει επιφυλάξεις ως προς τη μονομερή επιβάρυνση που επιβάλλει στον αγοραστή η καταβολή αποζημιώσεως χρήσεως, αλλά δεν διαθέτει δυνατότητα διορθώσεως της δυσανάλογης αυτής μεταχείρισης διά της οδού της ερμηνείας των προαναφερθεισών διατάξεων, διότι αυτό θα αντέβαινε στη σαφή διατύπωσή τους καθώς και στη μη διφορούμενη βούληση του νομοθέτη, η οποία προκύπτει σαφώς από την αιτιολογική έκθεση του σχεδίου νόμου περί εκσυγχρονισμού του ενοχικού δικαίου 8.
The Bundesgerichtshof has doubts concerning the unilateral burden placed on the purchaser by the obligation to pay compensation for use, but does not see any way of correcting that imbalance by means of interpretation, since that is precluded both by the plain wording of the relevant provisions and the unambiguous intention of the legislature as disclosed by the explanatory memorandum accompanying the draft Schuldrechtsmodernisierungsgesetz (Law on the modernisation of the law of obligations).
Τονίζει ότι η δυνατότητα ερμηνείας παύει να υφίσταται στο σημείο που έρχεται σε αντίθεση με το γράμμα του νόμου και τη ρητώς εκπεφρασμένη βούληση του νομοθέτη 9.
8The Bundesgerichtshof points out that the possibility of interpretation is ruled out wherever it would contradict the wording of the statute and the clearly expressed intention of the legislature. 9
Το Bundesgerichtshof έχει εξάλλου αμφιβολίες ως προς τη συμβατότητα της επίδικης γερμανικής ρύθμισης με το άρθρο 3,
‘Are the provisions of Article 3(2) of Direct- ive 1999/44, read in conjunction with the first subparagraph of Article 3(3) and Article 3(4) thereof, or of the third subparagraph of Article 3(3) of Directive 1999/44 to be interpreted as precluding national legislation which provides that, where consumer goods are brought into conformity with the contract by means of delivery of replacement goods, the seller may require compensation from the consumer for use of the goods ori -ginally delivered, which were not in conform- ity with the contract?’
6 — Όπ.π., σ.
6 — Ibid., p.
3001.7 — Όπ.π.
3001.7 — Ibid., p. 3001.
8 — Σχέδιο νόμου περί εκσυγχρονισμού του ενοχικού δικαίου (Entwurf eines Gesetzes zur Modernisierung des Schuldrechts), Deutscher Bundestag, Drucksache 14/6040, 14 Μαΐου 2001, σ. 232.
8 — Draft Law on the modernisation of the law of obligations, German Bundestag, paper number 14/6040, 14 May 2001, p. 232.
Βλ., επίσης, διάταξη περί παραπομπής του Bundesgerichtshof της 16ης Αυγούστου 2006, σ. 8.
See also the order dated 16 August 2006 of the Bundesgerichtshof making the reference, p. 8.
9 — Διάταξη περί παραπομπής του Bundesgerichtshof της 16ης Αυγούστου 2006, σ.
9 — Order of the Bundesgerichtshof dated 16 August 2006, p. 9, available at http://www.bundesgerichtshof.de.
10 — Όπ.π., σ. 10.11 — Όπ.π.
10.11 — Ibid., p. 10.
IV — Διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου
IV — Proceedings before the Court
Η διάταξη περί παραπομπής περιήλθε στο Δικαστήριο στις 28 Σεπτεμβρίου 2006.
The order for reference was received at the Court on 28 September 2006.
αυτή, διότι αυτό προσκρούει στο άρθρο 20 του γερμανικού συντάγματος (Grundgesetz), κατά το οποίο οι αποφάσεις των δικαστηρίων πρέπει να είναι σύμφωνες με τον νόμο.
because it is prohibited from doing so by Article 20 of the German Basic Law (Grundgesetz), according to which judicial authority is bound by legislation and by the law.
Αν συμμορφωνόταν με μια τέτοια απόφαση, θα έπρεπε να προβεί σε contra legem ερμηνεία του εθνικού δικαίου, η οποία δεν επιτρέπεται διότι, όπως προκύπτει από τις αποφάσεις του Δικαστηρίου Pupino 12 και Αδενελέρ κ.λπ.
In order to comply with the decision of the Court of Justice, the Bundesgerichtshof would have to construe national law contra legem, a course of action which is not permissible in the light of the caselaw of the Court in Pupino 12and Adeneler and Others 13to the effect that a directive cannot provide the basis for an interpretation contra legem.
Όσον αφορά την απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα, η Quelle έχει την άποψη ότι η οδηγία 1999/44 δεν αφορά το θέμα της αποζημίωσης χρήσεως, επομένως ο Γερμανός νομοθέτης δεν έχει περιορισμούς στη ρύθμιση του θέματος αυτού.
As regards the answer to be given to the question referred, Quelle maintains that Direct- ive 1999/44 does not govern the question of compensation for use, which means that the German legislature is not subject to any restriction when making provision in that regard.
Η γερμανική ρύθμιση είναι νόμιμη διότι καθιστά εφικτή τη δημιουργία μιας ισορροπίας μεταξύ των αιτημάτων επισκευής και αντικατάστασης.
The German legislation is legitimate, because it enables a fine balance to be struck between the claim for repair and the claim for replacement.
V — Επιχειρήματα των διαδίκων
V — Arguments of the parties
Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Bundesverband υποστήριξε ότι το προδικαστικό ερώτημα είναι παραδεκτό και ότι, εν προκειμένω, δεν τίθεται ζήτημα ερμηνείας της γερμανικής νομοθεσίας προκειμένου να καταστεί σύμφωνη με την οδηγία 1999/44, αλλά ζήτημα ερμηνείας της ίδιας της οδηγίας.
At the hearing, the Bundesverband contended that the question referred for a preliminary ruling is admissible, because the issue in the present case is not how to interpret national law in accordance with Direct ive 1999/44, but how the Directive itself is to be interpreted.
Με τις γραπτές παρατηρήσεις της, η Bundesverband υπενθυμίζει ότι η οδηγία 1999/44 επιδιώκει την εξασφάλιση ενός υψηλότερου επιπέδου προστασίας των καταναλωτών και ότι η αντικατάσταση ενός προϊόντος πρέπει να πραγματοποιείται
In its written observations, the Bundesverband explains that Directive 1999/44 was intended to ensure a high level of consumer protection and that goods have to be replaced ‘free of charge’
12 — Απόφαση της 16ης Ιουνίου 2005 (C-105/03, Συλλογή 2005, σ. I-5285, σκέψη 47).
12 — Case C-105/03 [2005] ECR I-5285, paragraph 47.13 — Case C-212/04 [2006] ECR I-6057, paragraph 110.
Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Quelle υποστήριξε ότι το προδικαστικό ερώτημα δεν ήταν παραδεκτό διότι, στην υπό κρίση υπόθεση, το Bundesgerichtshof δεν είχε άλλη δυνατότητα παρά να ερμηνεύσει τις αναφερθείσες διατάξεις του BGB υπό την έννοια ότι επιτρέπεται η απαίτηση καταβολής αποζημιώσεως χρήσεως.
At the oral hearing, Quelle submitted that the reference for a preliminary ruling was inadmissible, because in the present case the Bundesgerichtshof has no option but to interpret the relevant provisions of the BGB to the effect that it is permissible to claim compensation for use.
Αν το Δικαστήριο αποφασίσει ότι η προπαρατεθείσα γερμανική νομοθεσία αντιβαίνει στην οδηγία 1999/44, το Bundesgerichtshof δεν θα μπορέσει να συμμορφωθεί με την απόφαση
If the Court were to decide that Directive 1999/44 precludes the German legislation, the Bundesgerichtshof would be unable to abide by its ruling,
«δωρεάν» και «χωρίς σημαντική ενόχληση του καταναλωτή», γεγονός που περιλαμβάνει την απαγόρευση να ζητείται από τον καταναλωτή αποζημίωση για τη χρήση ενός ελαττωματικού προϊόντος.
QUELLE and ‘without significant inconvenience to the consumer’, which implies a prohibition on requiring the consumer to pay compensation for the use of defective consumer goods.
Θεωρεί επίσης ότι η αβεβαιότητα ως προς το ύψος της αποζημιώσεως μπορεί να έχει ως συνέπεια να μην προβάλει ο καταναλωτής τα δικαιώματά του βάσει της οδηγίας 1999/44.
In addition, the uncertainty surrounding the amount of compensation payable could deter consumers from asserting their rights under the Directive.