natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεπώς, η δυνατότητα αυτή δεν μπορεί να επεκταθεί στο πλαίσιο του άρθρου 19 της έκτης οδηγίας, το οποίο αφορά τον υπολογισμό της αναλογίας εκπτώσεως, χωρίς να αντιβαίνει προς τη σαφή και ακριβή διατύπωση του άρθρου 20, παράγραφος 4, της οδηγίας αυτής.
That possibility cannot therefore be extended to the context of Article 19 of the Sixth Directive, which relates to calculation of the deductible proportion, without infringing the clear and precise wording of Article 20(4).
Πράγματι, σκοπός του άρθρου 20 της έκτης οδηγίας είναι να παράσχει τη δυνατότητα διορθώσεως των ανακριβειών κατά τον υπολογισμό των εκπτώσεων των οποίων έτυχε ο υποκείμενος στον φόρο.
The purpose of Article 20 of the Sixth Directive is to make possible the correction of mistakes in the calculation of the deductions from which the taxable person has benefited.
Το άρθρο αυτό εφαρμόζεται μεταξύ άλλων οσάκις, μετά τη δήλωση στην οποία προέβη ο υποκείμενος στον φόρο, επήλθαν τροποποιήσεις των στοιχείων που είχαν ληφθεί αρχικά υπόψη για τον υπολογισμό του ποσού των εκπτώσεων 6.
That article is applicable in particular where changes in the factors initially taken into consideration to determine the amount of the deductions occurred after the declaration made by the taxable person.
Τούτο μπορεί να συμβεί, π.χ., στην περίπτωση που ο υποκείμενος στον φόρο, ο οποίος απέκτησε αγαθό για την άσκηση της φορολογούμενης δραστηριότητάς του και ο οποίος προέβη στην έκπτωση του συνόλου του ΦΠΑ που βάρυνε την κτήση του αγαθού αυτού, το χρησιμοποιήσει εκ των υστέρων, εν όλω ή εν μέρει, για απαλλασσόμενη δραστηριότητα.
6Such may be the case, for example, where the taxable person who has acquired goods to carry out a taxable activity and deducted all the VAT on the purchase of the goods subsequently uses them in whole or in part for an exempt activity.
Μια τέτοια επέκταση του περιεχομένου της διατάξεως αυτής θα αντέβαινε στον σκοπό του άρθρου 19 της έκτης οδηγίας, όπως αυτός εκτίθεται στη δωδέκατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας αυτής, κατά την οποία ο υπολογισμός της αναλογίας εκπτώσεως πρέπει να γίνεται με όμοιο τρόπο σε όλα τα κράτη μέλη.
Such an extension of the scope of the latter provision would also run counter to the objective pursued by Article 19 of the Sixth Directive, as set out in the 12th recital in the preamble thereto, which states that the deductible proportion should be calculated in a similar manner in all the Member States.
Η πιθανότητα αλλαγής της χρήσεως ενός αγαθού είναι σημαντικότερη όσον αφορά τα αγαθά επενδύσεως, δεδομένου ότι είναι δυνατό να χρησιμοποιούνται από τον υποκείμενο στον φόρο επί σειρά ετών.
The likelihood of such a change in the use of goods is greater with regard to capital goods since they are intended to be used by the taxable person for several years.
6 — Απόφαση της 30ής Μαρτίου 2006, C-184/04, Uudenkaupungin Kaupunki (Συλλογή 2006, σ. I-3039, σκέψη 25).
6 — Case C-184/04 Uudenkaupungin ECR I-3039, paragraph 25.
Επιπλέον, το δικαίωμα των κρατών μελών να ορίζουν την έννοια των αγαθών
Furthermore, the right of the Member States to define the concept of capital
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον το άρθρο 20 της έκτης οδηγίας καθιερώνει ένα ειδικό σύστημα διακανονισμών για τα αγαθά αυτά.
That is why Article 20 of the Sixth Directive establishes a specific system of adjustments for them.
Πράγματι, το γεγονός ότι οχήματα τα οποία αγοράστηκαν προκειμένου να εκμισθωθούν και στη συνέχεια να πωληθούν στο πλαίσιο της συνήθους δραστηριότητας του υποκειμένου στον φόρο δεν εμπίπτουν στην έννοια των «αγαθών επενδύσεως» του άρθρου 19 της έκτης οδηγίας δεν αναιρεί τη δυνατότητα των δανικών φορολογικών αρχών να προβούν στον διακανονισμό της εκπτώσεως του ΦΠΑ που επιβλήθηκε στα οχήματα τα οποία απέκτησε ο υποκείμενος στον φόρο, αν αποδειχθεί ότι τα οχήματα αυτά, κατά τον χρόνο που αποτελούσαν μέρος της επιχειρήσεως και αντίθετα προς ό,τι είχε προβλεφθεί κατά την κτήση τους, δεν χρησιμοποιούνταν πλέον στο σύνολό τους για τη δραστηριότητα της χρηματοδοτικής μισθώσεως, η οποία υπόκειται στον φόρο, αλλά για απαλλασσόμενη δραστηριότητα.
The fact that vehicles acquired to be leased and then sold in the context of the taxable person’s ordinary business are excluded from the concept of ‘capital goods’ in Article 19 of the Sixth Directive does not preclude the Danish tax authorities from adjusting the deduction of the VAT on vehicles acquired by the taxable person should it transpire that those vehicles, during the time when they were part of the undertaking and contrary to what was intended at the time of their purchase, were no longer wholly used for leasing, which is taxable, but for an exempt activity.
Έτσι, το άρθρο 20, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας προβλέπει ότι η έκπτωση που έγινε μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διακανονισμού για περίοδο πέντε ετών όσον αφορά τα κινητά αγαθά και για περίοδο είκοσι ετών κατά ανώτατο όριο όσον αφορά τα ακίνητα.
Thus, Article 20(2) provides that the deduction initially made may be adjusted over a 5-year period for movable property and over a maximum of 20 years for immovable property.
Η παράγραφός του 3 ρυθμίζει επίσης την περίπτωση κατά την οποία το οικείο αγαθό επενδύσεως εξέρχεται από την περιουσία του υποκειμένου στον φόρο πριν από τη λήξη της ληπτέας υπόψη περιόδου, υποκαθιστώντας τον ετήσιο διακανονισμό μ’ ένα μόνο διακανονισμό ο οποίος στηρίζεται στην τεκμαιρόμενη χρήση του αγαθού αυτού για τον εναπομείναντα χρόνο της περιόδου διακανονισμού.
It also defines the arrangements for calculating the adjustment. In addition, Article 20(3) covers the case where the capital item in question is removed from the taxable person’s assets before the end of the applicable period by replacing annual adjustment with a single adjustment based on presumed use of the item during the remaining period.
Με άλλα λόγια, το γεγονός ότι ορισμένα οχήματα που αγοράστηκαν προκειμένου να εκμισθωθούν και στη συνέχεια να πωληθούν στο πλαίσιο της συνήθους δραστηριότητας του υποκειμένου στον φόρο δεν εμπίπτουν στην έννοια των «αγαθών επενδύσεως» του άρθρου 19 της έκτης οδηγίας δεν επηρεάζει τον νομικό χαρακτηρισμό των οχημάτων των οποίων άλλαξε η χρήση ως «αγαθών επενδύσεως» κατά την έννοια του άρθρου 20 της οδηγίας αυτής.
In other words, the fact that vehicles purchased for the purpose of being leased and then sold in the context of the taxable person’s usual business are excluded from the concept of ‘capital goods’ in Article 19 of the Sixth Directive has no effect on the classification of ‘capital goods’ within the meaning of Article 20 of that directive with regard to vehicles which have been subject to a change of use.
Από την επιχειρηματολογία της Δανικής Κυβερνήσεως μπορώ να υποθέσω ότι, στο πλαίσιο των διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας που αφορούν τον διακανονισμό των εκπτώσεων οι οποίες θεσπίστηκαν προκειμένου να μεταφερθεί το άρθρο 20 της έκτης οδηγίας στη δανική έννομη τάξη, αγαθά όπως είναι τα οχήματα τα οποία αγόρασε ο υποκείμενος στον φόρο θεωρούνται ως αγαθά επενδύσεως.
It may be supposed with regard to the argument of the Danish Government that, in the provisions of national law dealing with the adjustment of deductions adopted to transpose Article 20 of the Sixth Directive, goods such as vehicles purchased by the taxable person are considered to be capital goods.
Αυτός ο νομικός χαρακτηρισμός, που δίδεται οσάκις πρόκειται να υπάρξει διακανονισμός των εκπτώσεων, δεν τίθεται εν αμφιβόλω από το γεγονός ότι συνεκτιμάται, στο πλαίσιο του υπολογισμού της αναλογίας εκπτώσεως που προβλέπει το άρθρο 19 της εν λόγω οδηγίας, ο κύκλος εργασιών σχετικά με τη συνήθη πώληση οχημάτων κατά τη λήξη της μισθώσεώς τους.
That classification, which applies when deductions are adjusted, is not called into question by taking account, in the calculation of the deductible proportion provided for in Article 19 of the Directive, of the turnover relating to the routine sale of vehicles at the end of their lease.
Τέλος, το ζήτημα της εφαρμογής του διακανονισμού των εκπτώσεων επί των οχημάτων τα οποία απέκτησε ο υποκείμενος στον φόρο προκειμένου να τα εκμισθώσει και στη συνέχεια να τα πωλήσει κατά το τέλος της μισθώσεως δεν τίθεται a priori, δεδομένου ότι ο υποκείμενος στον φόρο δεν χρησιμοποίησε τα οχήματα αυτά παρά μόνο για την άσκηση φορολογούμενης δραστηριότητας.
Finally, the question of application of the adjustment of the deductions to vehicles acquired by the taxable person to be sold at the end of the lease contract does not in principle arise since such vehicles have been used by the taxable person for carrying on a taxable activity only.
«αγαθών επενδύσεως» του άρθρου 17 της δεύτερης οδηγίας, την οποία έδωσε το Δικαστήριο με την προπαρατεθείσα απόφασή του Verbond van Nederlandse Ondernemingen, δεν είναι κρίσιμη για την απάντηση που πρέπει να δοθεί στο υπό εξέταση ερώτημα.
NORDANIA FINANS AND BG FACTORING the concept of ‘capital goods’ in Article 17 of the Second Directive given by the Court in Verbond van Nederlandse Ondernemingen is not relevant to the reply to be given to the question at issue here.
Επομένως, το σύστημα του διακανονισμού των εκπτώσεων που προβλέπει το άρθρο 20 της έκτης οδηγίας, καθώς και το δικαίωμα των κρατών μελών να ορίσουν την έννοια των αγαθών επενδύσεως στο πλαίσιο του συστήματος αυτού, δεν διακυβεύεται από το γεγονός ότι η έννοια των «αγαθών επενδύσεως» του άρθρου 19 της έκτης οδηγίας πρέπει να ερμηνεύεται κατά τρόπο αυτοτελή και ομοιόμορφο στην Κοινότητα.
It follows that the system for adjusting deductions provided for in Article 20 of the Sixth Directive and the right of the Member States to define the concept of capital goods within the context of that system are not compromised by the fact that the concept of ‘capital goods’ in Article 19 of the Sixth Directive must be given an autonomous and uniform interpretation in the Community.
Βεβαίως, η ερμηνεία αυτή μπορεί να μεταφερθεί στο πλαίσιο του άρθρου 19 της έκτης οδηγίας, αφού ληφθούν υπόψη τα κοινά σημεία της διατάξεως αυτής με το άρθρο 17 της δεύτερης οδηγίας.
That interpretation may, admittedly, be transposable to the context of Article 19 of the Sixth Directive, regard being had to the common points which connect that provision to Article 17 of the Second Directive.
Το εν λόγω άρθρο 17 όριζε, πράγματι, ότι τα κράτη μέλη είχαν τη δυνατότητα να «αποκλείσουν […] τα αγαθά επενδύσεως» από το καθεστώς των εκπτώσεων του άρθρου 11 της δεύτερης οδηγίας, δυνάμει του οποίου κάθε υποκείμενος στον φόρο έχει το δικαίωμα να εκπέσει τον καταβληθέντα φόρο επί των εισροών για τα αγαθά και τις υπηρεσίες που απέκτησε για τις ανάγκες της επιχειρήσεώς του.
Article 17 provided that the Member States had the option to ‘exclude … capital goods’ from the deductions regime laid down in Article 11 of the Second Directive, which provided that any taxable person was entitled to deduct the input tax paid for goods and services acquired by him for the purposes of his business.
Πράγματι, η διάταξη αυτή προβλέπει τη δυνατότητα παρεκκλίσεως από τον κανόνα βάσει του οποίου ο κύκλος εργασιών που αφορά την πώληση αγαθών επενδύσεως δεν λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό της αναλογίας εκπτώσεως.
Article 20(5) provides for a right to derogate from the rule that the turnover relating to the sale of capital goods is not to be taken into account in the calculation of the deductible proportion.
Η διάταξη αυτή δεν μπορεί να επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 19, παράγραφος 2, πρώτη και δεύτερη περίοδος, της έκτης οδηγίας, το οποίο παραθέτει τις πράξεις των οποίων το προϊόν πρέπει να μη λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της αναλογίας εκπτώσεως.
It cannot be allowed to extend the scope of the first and second sentences of Article 19(2) of the Sixth Directive, which refers to transactions the proceeds of which must be excluded from the calculation of the deductible proportion.
Έτσι, το άρθρο 17 της δεύτερης οδηγίας, όπως και το άρθρο 19 της έκτης οδηγίας, προέβλεπε τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα αγαθά επενδύσεως έπρεπε να λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο του καθεστώτος διακανονισμού του οποίου σκοπός είναι η διασφάλιση της ουδετερότητας του συστήματος του ΦΠΑ για τους υποκειμένους στον φόρο 7.
Article 17 of the Second Directive, like Article 19 of the Sixth Directive, therefore laid down the circumstances in which capital goods were to be taken into consideration in the deduction regime intended to ensure the neutrality of the VAT system for a taxable person.
Εντούτοις, το διακύβευμα της αιτήσεως περί ερμηνείας της εννοίας των αγαθών επενδύσεως που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο στο πλαίσιο της υποθέσεως επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση Verbond van Nederlandse Ondernemingen ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό της παρούσας διαδικασίας.
7 None the less, the implications of the request to interpret the concept of capital goods submitted to the Court in the case which gave rise to the judgment in Verbond van Nederlandse Ondernemingen were very different to those in the present case.
7 — Βλ. επίσης, στο ίδιο πνεύμα, απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 2005, C-63/04, Centralan Property (Συλλογή 2005, σ. I-11087, σκέψη 55).
7 — See also, to this effect, Case C-63/04 Centralan Property [2005] ECR I-11087, paragraph 55.
Τέλος, φρονώ, αντίθετα προς τη Δανική Κυβέρνηση, ότι η ερμηνεία της εννοίας των
Finally, unlike the Danish Government, I am of the view that the interpretation of
Στο ίδιο επίσης πλαίσιο, το Δικαστήριο προσέθεσε ότι τα κράτη μέλη διαθέτουν ένα ορισμένο περιθώριο εκτιμήσεως όσον αφορά τις απαιτήσεις που πρέπει να πληρούνται σε σχέση με τον διαρκή χαρακτήρα και την αξία των αγαθών, καθώς και με τους εφαρμοστέους κανόνες αποσβέσεως 9.
8It is also in this context that it added that the Member States have a certain margin of discretion as regards the requirements to be satisfied in regard to durability and value of the goods and as regards the rules on writing off to be applied. 9
Πράγματι, στην υπόθεση εκείνη, το αιτούν δικαστήριο είχε κληθεί να εξετάσει την ολλανδική ρύθμιση που θεσπίστηκε βάσει του άρθρου 17 της δεύτερης οδηγίας, δυνάμει της οποίας το Βασίλειο των Κάτω Χωρών είχε προβλέψει ότι μόνον το 67 % του καταβληθέντος ΦΠΑ κατά την αγορά «μέσων εκμεταλλεύσεως» μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο εκπτώσεως.
In Verbond van Nederlandse Onder­nemingen, the national court was faced with the Netherlands legislation adopted under Article 17 of the Second Directive, according to which the Kingdom of the Netherlands had provided that only 67% of the VAT paid on the purchase of ‘business assets’ could be deducted.
Πρόθεση της Ολλανδικής Κυβερνήσεως ήταν, όπως προκύπτει από την αιτιολογική έκθεση της εν λόγω κανονιστικής ρυθμίσεως, να αποκλείσει από το δικαίωμα εκπτώσεως όλα τα αγαθά που χρησιμοποιούνται για τη λειτουργία της επιχειρήσεως, περιλαμβανομένων και των μικρών αντικειμένων εξοπλισμού, υπάγοντάς τα στην έννοια των «μέσων εκμεταλλεύσεως της επιχειρήσεως».
The Netherlands Government, as is clear from the account of the grounds for those rules, therefore wanted to exclude all goods, including small items of equipment, used for the business to function from the right to deduct by including them in the concept of ‘the business assets of the company’.
Η Verbond van Nederlandse Ondernemingen, φρονώντας ότι αυτή η έννοια των «μέσων εκμεταλλεύσεως της επιχειρήσεως» ήταν ευρύτερη από αυτήν των «αγαθών επενδύσεως» του άρθρου 17 της δεύτερης οδηγίας, εξέπεσε τον ΦΠΑ που είχε καταβάλει κατά την κτήση μιας θήκης για επιστολές και απαντητικών καρτών για συμμετοχή σε συσκέψεις.
The Verbond van Nederlandse Ondernemingen, taking the view that the concept of ‘business assets of the company’ was broader than that of ‘capital goods’ in Article 17 of the Second Directive, deducted the VAT paid on purchase of a letter holder and reply cards for attendance at meetings.
Συνεπώς, αντικείμενο της προπαρατεθείσας αποφάσεως Verbond van Nederlandse Ondernemingen ήταν να παρασχεθεί η δυνατότητα στο Δικαστήριο να καθορίσει αν τα είδη γραφείου μικρής αξίας μπορούσαν να θεωρηθούν ως αγαθά επενδύσεως δυνάμενα να αποκλειστούν από το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ που προέβλεπε η δεύτερη οδηγία.
In Verbond van Nederlandse Onder­nemingen, therefore, the national court was permitted to determine whether office equipment of low value could be treated as capital goods liable to be excluded from the right of deduction from VAT provided for by the Second Directive. In that judgment the Court was not faced with goods such as those in the main proceedings in the present case, which are purchased in order to be leased for a certain period and then habitually disposed of at the end of the lease.
Με άλλα λόγια, στην περίπτωση που τα οχήματα τα οποία αγόρασε μια επιχείρηση για την άσκηση των οικονομικών δραστηριοτήτων της δύνανται, δυνάμει των
In other words, although, under the criteria set out by the Court in Verbond van Nederlandse Ondernemingen, vehicles purchased by an undertaking in order to
8 — Σκέψη 12.9 — Σκέψη 17.
8 — Paragraph 12.9 — Paragraph 17.
NORDANIA FINANS και BG FACTORING έκτη οδηγία είναι η διασφάλιση της ουδετερότητας του κοινού συστήματος του ΦΠΑ.
NORDANIA FINANS AND BG FACTORING common system of VAT.
Έτσι, το καθεστώς αυτό σκοπεί να απαλλάξει πλήρως τον υποκείμενο στον φόρο από το βάρος του ΦΠΑ που αυτός κατέβαλε στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του, υπό τον όρον ότι οι δραστηριότητες αυτές υπόκεινται στον φόρο αυτόν 11.
Thus this system is meant to relieve the trader entirely of the burden of VAT payable or paid in the course of his activities, provided they are themselves subject to that tax.
κριτηρίων που διατύπωσε το Δικαστήριο με την προπαρατεθείσα απόφασή του Verbond van Nederlandse Ondernemingen, να αποτελέσουν αγαθά επενδύσεως κατά την έννοια του άρθρου 19 της έκτης οδηγίας, δεν μπορεί να συναχθεί από τα κριτήρια αυτά ότι τέτοια οχήματα εμπίπτουν στην κατηγορία αυτή, μολονότι η κτήση τους, κατά τη λήξη των συμβάσεων μισθώσεως, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συνήθους δραστηριότητας του υποκειμένου στον φόρο.
11 carry on its economic activities may be capital goods within the meaning of Article 19 of the Sixth Directive, it cannot be inferred from those criteria that such vehicles are to be so categorised if the sale thereof at the end of the leasing contracts forms an integral part of the taxable person’s regular activity.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον φρονώ ότι η ερμηνεία της εννοίας των αγαθών επενδύσεως που έδωσε το Δικαστήριο με την προπαρατεθείσα απόφασή του Verbond van Nederlandse Ondernemingen δεν παρέχει τη δυνατότητα απαντήσεως στο ερώτημα που έθεσε το Højesteret.
That is why I take the view that the interpretation of the concept of capital goods given by the Court in the Verbond van Nederlandse Ondernemingen judgment does not enable an answer to be given to the question referred by the Højesteret.
Οσάκις υποκείμενος στον φόρο αποκτά αγαθά και υπηρεσίες για την άσκηση τόσο των φορολογούμενων όσο και των απαλλασσόμενων δραστηριοτήτων του, τα άρθρα 17, παράγραφος 5, και 19 της έκτης οδηγίας του παρέχουν τη δυνατότητα να εκπέσει καθ’ ολοκληρίαν το μέρος του βαρύνοντος την κτήση αυτών των αγαθών και των υπηρεσιών ΦΠΑ το οποίο θεωρείται ότι αντιστοιχεί στην αναλογία κατά την οποία αυτά χρησιμοποιούνται για τις φορολογούμενες δραστηριότητες.
Where a taxable person acquires goods and services to carry on both taxable and exempt activities, Articles 17(5) and 19 of the Sixth Directive seek to enable him to deduct wholly the portion of the VAT paid on the purchase of those goods and services which is deemed to correspond to the proportion in which they are used for taxable activities.
Ελλείψει καθοριστικής σημασίας ενδείξεων στην έκτη οδηγία καθώς και στη νομολογία, πρέπει να ληφθεί υπόψη η όλη οικονομία του συστήματος των εκπτώσεων, στο οποίο εντάσσεται η έννοια των αγαθών επενδύσεως, καθώς και ο σκοπός του συστήματος αυτού προκειμένου, κατά πάγια νομολογία, να καθοριστεί το περιεχόμενο και η έκταση της εννοίας αυτής και να επιλυθεί η διαφορά που αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης 10.
In the absence of any conclusive guidance in the Sixth Directive or the caselaw, in order to resolve the dispute in the main proceedings the meaning and scope of the concept of capital goods must, under settled caselaw, be determined having regard to the scheme of the system of deductions, of which the concept of capital goods forms part, and to the objective thereof. 10
Καθιερώνοντας το σύστημα της αναλογίας των εκπτώσεων με τα άρθρα 17, παράγραφος 5, και 19 της έκτης οδηγίας, ο κοινοτικός νομοθέτης υπέθεσε ότι το μέρος κατά το οποίο αυτά τα αγαθά και αυτές οι υπηρεσίες που προορίζονται για μεικτή χρήση χρησιμοποιούνται, αντιστοίχως, για τις φορολογούμενες και τις απαλλασσόμενες δραστηριότητες είναι ανάλογο προς τον κύκλο εργασιών εκάστης αυτών των δύο κατηγοριών δραστηριοτήτων.
By establishing the system of the deductible proportion in Articles 17(5) and 19 of the Sixth Directive, the Community legislature presumed that the degree to which those goods and services assigned to mixed use are used respectively for taxable and exempt activities is in proportion to the turnover of each of those two categories of activity.
Κατά πάγια νομολογία, σκοπός του καθεστώτος των εκπτώσεων που εισήγαγε η
It is settled caselaw that the deduction system established by the Sixth Directive is intended to ensure the neutrality of the
Ως εκ τούτου, το άρθρο 19, παράγραφος 1, της έκτης οδηγίας προβλέπει ότι η
Thus, Article 19(1) of the Sixth Directive provides that the deductible proportion of VAT on the purchase of the goods and
I-7101, σκέψη 28 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
10 — See, inter alia, Case C-321/02 Harbs [2004] ECR I-7101, paragraph 28 and caselaw cited therein.
Βλ., για μια πρόσφατη εφαρμογή, απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2007, C-174/06, CO.GE.P (Συλλογή 2007, σ. I-9359, σκέψη 30).
For a recent application, see Case C-174/06 CO.GE.P [2007] ECR I-9359, paragraph 30.
11 — Απόφαση της 22ας Ιουνίου 1993, C-333/91, Sofitam (Συλλογή 1993, σ.
11 — Case C-333/91 Sofitam [1993] ECR I-3513, paragraph 10.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-98/07 αναλογία εκπτώσεως του ΦΠΑ που βάρυνε την κτήση τέτοιων αγαθών και υπηρεσιών προκύπτει από κλάσμα που έχει ως αριθμητή τον κύκλο εργασιών που αφορά φορολογούμενες πράξεις και ως παρανομαστή τον συνολικό κύκλο εργασιών.
OPINION OF MR BOT — CASE C-98/07 services is made up of a fraction consisting of a numerator represented by the turnover relating to taxable transactions and of a denominator represented by the total turnover.
Συνεπώς, ο αποκλεισμός του κύκλου εργασιών που αφορά την πώληση αγαθών επενδύσεως καθώς και ο αποκλεισμός του κύκλου εργασιών που δημιουργείται από παρεπόμενες πράξεις δικαιολογούνται από το γεγονός ότι τέτοιες πράξεις δεν ανταποκρίνονται στη συνήθη δραστηριότητα του υποκειμένου στον φόρο.
The exclusion of turnover relating to the sale of capital goods in the same way as turnover generated by ancillary operations is therefore justified by the fact that such transactions do not form part of the taxable person’s normal business.
Ο αποκλεισμός, στο πλαίσιο του υπολογισμού αυτού, του κύκλου εργασιών που αφορά την πώληση «αγαθών επενδύσεως, χρησιμοποιουμένων από τον υποκείμενο στον φόρο στην επιχείρησή του», τον οποίον προβλέπει το άρθρο 19, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας, αποκτά στην περίπτωση αυτή το πλήρες νόημά του.
The exclusion, in the context of this calculation, of the turnover attributable to the sale of ‘capital goods used by the taxable person for the purposes of his business’ provided for in Article 19(2) of the Sixth Directive then assumes its full meaning.
Το προϊόν της πωλήσεως τέτοιων αγαθών πρέπει να αποκλείεται από τον εν λόγω υπολογισμό, διότι μια τέτοια πώληση έχει, κατ’ αρχήν, εξαιρετικό ή, τουλάχιστον, ασυνήθιστο χαρακτήρα.
The proceeds of the sale of such goods must be excluded from that calculation because such a sale is in principle exceptional or at least unusual.
Ως εκ τούτου, δεν απαιτεί μια χρήση των αγαθών και των υπηρεσιών μικτής χρήσεως η οποία να τελεί σε αναλογία προς τον κύκλο εργασιών που δημιουργεί.
Consequently, it does not require mixed use of the goods and services in a way that is proportionate to the turnover which it generates.