natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όπως επισήμανα, η νομική προστασία των σχεδίων και υποδειγμάτων πριν τη μεταφορά της οδηγίας 98/71 39 στην εσωτερική έννομη τάξη δεν ήταν εναρμονισμένη, ούτε η Σύμβαση της Βέρνης απαιτούσε ανάλογη προστασία 40.
38As I have indicated, before implementation of Directive 98/71 39the legal protection of designs was not harmonised; nor did the Berne Convention require such protection.
Το γεγονός ότι, κατά τον κρίσιμο χρόνο, η νομική προστασία των σχεδίων και υποδειγμάτων διέφερε στη Γερμανία και στην Ιταλία αποτελεί απλώς συνέπεια της κατάστασης αυτής.
40 The fact that, at the relevant time, the legal protection of designs was different in Germany and Italy is simply a consequence of that situation.
Η ανάλυση του δεύτερου προδικαστικού ερωτήματος επιβεβαιώνει επομένως, κατά την άποψή μου, ότι η προταθείσα στο πρώτο ερώτημα απάντηση είναι ορθή.
The analysis of the second question referred thus confirms in my view that the answer I propose to the first question must be correct.
Όπως συνάγεται έμμεσα από την προεκτεθείσα ανάλυση του πρώτου ερωτήματος, δέχομαι σε γενικές γραμμές την επιχειρηματολογία της Peek & Cloppenburg 37ότι μια υπερβολικά ευρεία ερμηνεία της έννοιας «διανομή στο κοινό» του άρθρου 4, παράγραφος 1, δεν είναι συμβατή με την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων που καθιερώνεται στο άρθρο 28 ΕΚ και δεν δικαιολογείται βάσει του άρθρου 30 ΕΚ. Το άρθρο 30 ΕΚ επιτρέπει παρέκκλιση μόνον αν η άσκηση του εν λόγω δικαιώματος διανομής διαφυλάσσει το ειδικό αντικείμενο του δικαιώματος του δημιουργού. Στην υπό κρίση υπόθεση, ο όρος αυτός δεν πληρούται: οι επίμαχες πράξεις δεν αφορούν πώληση, μεταπώληση 38 — Απόφαση της 20ής Οκτωβρίου 1993, C-92/92 και C-326/92, Phil Collins (Συλλογή 1993, σ. I-5145, σκέψη 19).
As is implicit in my earlier analysis of the first question, I broadly accept the submissions of Peek & Cloppenburg 37that too wide an interpretation of ‘distribution to the public’ in Article 4(1) would not be compatible with the free movement of goods enshrined in Article 28 EC and would not be justified in accordance with Article 30 EC. A derogation will be permitted under Article 30 EC only if the exercise of the distribution right in question safeguards the specific subjectmatter of the copyright. In the present case, that condition is not satisfied: the acts in question are not concerned 38 — Joined Cases C-92/92 and C-326/92 Phil Collins [1993] ECR I-5145, paragraph 19.
36 — Βλ. σημεία 35 και 36 ανωτέρω.
36 — See points 35 and 36 above.
37 — Επικουρικώς, λαμβανομένης υπόψη της απάντησης που προτείνει στα πρώτα ερωτήματα.
37 — In the alternative, given its proposed response to the first questions.
39 — Παρατεθείσα στην υποσημείωση 12.40 — Βλ. υποσημείωση 4.
39 — Cited in footnote 12.40 — See footnote 4.
PEEK & CLOPPENBURG Πρόταση
PEEK & CLOPPENBURG Conclusion
Για τους ανωτέρω εκτεθέντες λόγους, φρονώ ότι στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Bundesgerichtshof πρέπει να δοθεί η ακόλουθη απάντηση:
For the reasons given above, I consider that the questions referred by the Bundesgerichtshof should be answered as follows:
Δεν υφίσταται «διανομή στο κοινό μέσω πώλησης ή άλλως» υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, οσάκις έπιπλα προστατευόμενα από το δικαίωμα του δημιουργού είτε διατίθενται για προσωρινή χρήση σε τρίτους χωρίς όμως αυτοί να αποκτούν την εξουσία διαθέσεως των επίπλων αυτών είτε εκτίθενται στην προθήκη καταστήματος χωρίς το κοινό να αποκτά δικαίωμα χρήσης ή αγοράς τους.
There is not a ‘distribution to the public by sale or otherwise’ within the meaning of Article 4(1) of Directive 2001/29/EC of the European Parliament and of the Council of 22 May 2001 on the harmonisation of certain aspects of copyright and related rights in the information society where pieces of copyrightprotected furniture are either made available for temporary use by third parties without those third parties having the right to dispose of them or displayed in the window of a shop without the public being able to use or acquire them.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 17ης Απριλίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Fourth Chamber)
Στην υπόθεση C-456/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) με απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 16 Νοεμβρίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC, from the Bundesgerichtshof (Germany), made by decision of 5 October 2006, received at the Court on 16 November 2006, in the proceedings
PEEK & CLOPPENBURG γενική εισαγγελέας: E. Sharpston γραμματέας: M.-A. Gaudissart, προϊστάμενος μονάδας, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 15ης Νοεμβρίου 2007, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν: — η Peek & Cloppenburg KG, εκπροσωπούμενη από τον A. Auler, Rechtsanwalt, — η Cassina SpA, εκπροσωπούμενη από τον A. Bock, Rechtsanwalt,
PEEK & CLOPPENBURG Advocate General: E. Sharpston, Registrar: M.-A. Gaudissart, head of unit, having regard to the written procedure and further to the hearing on 15 November 2007, after considering the observations submitted on behalf of:
— η Πολωνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την E. Ośniecką-Tamecką,
— the Polish Government, by E. Ośniecką-Tamecką, acting as Agent,
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10).
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Article 4(1) of Directive 2001/29/EC of the European Parliament and of the Council of 22 May 2001 on the harmonisation of certain aspects of copyright and related rights in the information society (OJ 2001 L 167, p. 10).
Η αίτηση υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Peek & Cloppenburg KG (στο εξής: Peek & Cloppenburg) και της Cassina SpA (στο εξής: Cassina) σχετικά με τη διάθεση στο κοινό και την έκθεση επίπλων, ενέργειες που, κατά την Cassina, θίγουν το αποκλειστικό της δικαίωμα διανομής των εν λόγω επίπλων. Το νομικό πλαίσιο
The reference was made in the course of proceedings between Peek & Cloppenburg KG (‘Peek & Cloppenburg’) and Cassina SpA (‘Cassina’) concerning the making available to the public and display of furniture which, according to Cassina, infringed its exclusive right of distribution. Legal context
Η διεθνής νομοθεσία
International legislation
Η συνθήκη της Παγκόσμιας Οργάνωσης Διανοητικής Ιδιοκτησίας (ΠΟΔΙ) για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας (στο εξής: WCT) και η συνθήκη της ΠΟΔΙ για τις ερμηνείες και εκτελέσεις και τα φωνογραφήματα (στο εξής: WPPT) που συνάφθηκαν στη Γενεύη στις 20 Δεκεμβρίου 1996 εγκρίθηκαν, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με την απόφαση 2000/278/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 2000 (ΕΕ L 89, σ. 6).
The World Intellectual Property Organisation (WIPO) Copyright Treaty (‘CT’) and the WIPO Performances and Phonograms Treaty (‘PPT’), adopted in Geneva on 20 December 1996, were approved on behalf of the European Community by Council Decision 2000/278/EC of 16 March 2000 (OJ 2000 L 89, p. 6).
Το άρθρο 6 της WCT, που τιτλοφορείται «Δικαίωμα διανομής», ορίζει τα ακόλουθα:
Article 6 of the CT, entitled ‘Right of distribution’, provides:
Οι δημιουργοί λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων έχουν το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν τη διάθεση στο κοινό του πρωτοτύπου και των αντιτύπων των έργων τους μέσω πώλησης ή άλλης μεταβίβασης της κυριότητας.
Authors of literary and artistic works shall enjoy the exclusive right of authorising the making available to the public of the original and copies of their works through sale or other transfer of ownership.
Καμία διάταξη της παρούσας συνθήκης δεν θίγει την ελευθερία των συμβαλλομένων μερών να θεσπίσουν, ενδεχομένως, τους όρους υπό τους οποίους επέρχεται η ανάλωση του δικαιώματος που προβλέπεται στην παράγραφο 1 μετά την πρώτη πώληση ή άλλη μεταβίβαση της κυριότητας του πρωτοτύπου ή αντιτύπων του έργου, με την άδεια του δημιουργού.»
Nothing in this Treaty shall affect the freedom of Contracting Parties to determine the conditions, if any, under which the exhaustion of the right in paragraph 1 applies after the first sale or other transfer of ownership of the original or a copy of the work with the authorisation of the author.’
Το άρθρο 8 της WPPA, που τιτλοφορείται «Δικαίωμα διανομής», παρέχει στους καλλιτέχνες ερμηνευτές ή εκτελεστές το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν τη διάθεση στο κοινό του πρωτοτύπου και των αντιτύπων των εκτελέσεών τους που έχουν ενσωματωθεί σε φωνογραφήματα, μέσω πώλησης ή άλλης μεταβίβασης της κυριότητας.
Article 8 of the PPT, entitled ‘Right of distribution’, confers on performers the exclusive right of authorising the making available to the public of the original and copies of their performances fixed in phonograms through sale or other transfer of ownership.
Το άρθρο 12 της WPPA προβλέπει ανάλογο δικαίωμα υπέρ των παραγωγών φωνογραφημάτων.
Article 12 of the PPT provides for a similar right in favour of producers of phonograms.
Η ένατη έως ενδέκατη, η δέκατη πέμπτη και η εικοστή όγδοη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 2001/29 αναφέρουν τα εξής:
Recitals 9 to 11, 15 and 28 in the preamble to Directive 2001/29 state:
«9) Κάθε εναρμόνιση του δικαιώματος του δημιουργού και των συγγενικών δικαιωμάτων πρέπει να βασίζεται σε υψηλό επίπεδο προστασίας, διότι τα εν λόγω δικαιώματα είναι ουσιώδη για την πνευματική δημιουργία.
‘(9) Any harmonisation of copyright and related rights must take as a basis a high level of protection, since such rights are crucial to intellectual creation.
Η προστασία τους συμβάλλει στη διατήρηση και ανάπτυξη της δημιουργικότητας προς όφελος των δημιουργών, των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών, των παραγωγών, των καταναλωτών, του πολιτισμού, της βιομηχανίας και του κοινού γενικότερα. […]
Their protection helps to ensure the maintenance and development of creativity in the interests of authors, performers, producers, consumers, culture, industry and the public at large. …
10) Για να συνεχίσουν τη δημιουργική και καλλιτεχνική τους εργασία, οι δημιουργοί ή οι ερμηνευτές και εκτελεστές καλλιτέχνες πρέπει να λαμβάνουν εύλογη αμοιβή για τη χρήση των έργων τους, όπως και οι παραγωγοί για να μπορούν να χρηματοδοτούν αυτές τις δημιουργίες. […]
(10) If authors or performers are to continue their creative and artistic work, they have to receive an appropriate reward for the use of their work, as must producers in order to be able to finance this work. …
PEEK & CLOPPENBURG 15) Η διπλωματική διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Διανοητικής Ιδιοκτησίας (ΠΟΔΙ) τον Δεκέμβριο του 1996, κατέληξε στην έγκριση δύο νέων συνθηκών, της [WCT και της WPPT] […].
PEEK & CLOPPENBURG (15) The Diplomatic Conference held under the auspices of the World Intellectual Property Organisation (WIPO) in December 1996 led to the adoption of two new Treaties, the [CT] and the [PPT] … .
28) Η προστασία του δικαιώματος του δημιουργού βάσει της παρούσας οδηγίας περιλαμβάνει το αποκλειστικό δικαίωμα ελέγχου της διανομής έργων που ενσωματώνονται σε υλικό φορέα.
(28) Copyright protection under this Directive includes the exclusive right to control distribution of the work incorporated in a tangible article.
Η πρώτη πώληση στην Κοινότητα του πρωτοτύπου του έργου ή των αντιγράφων του από τον φορέα του δικαιώματος ή με τη συναίνεσή του επιφέρει ανάλωση του δικαιώματος ελέγχου της μεταπώλησής τους στην Κοινότητα. […]»
The first sale in the Community of the original of a work or copies thereof by the rightholder or with his consent exhausts the right to control resale of that object in the Community. … ’
Το άρθρο 4 της οδηγίας αυτής, που τιτλοφορείται «Δικαίωμα διανομής», έχει ως εξής:
Article 4 of that directive, entitled ‘Distribution right’, states:
Τα κράτη μέλη παρέχουν στους δημιουργούς, όσον αφορά το πρωτότυπο ή αντίγραφο των έργων τους, το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν τη διανομή τους στο κοινό με οποιαδήποτε μορφή μέσω πώλησης ή άλλως.
Member States shall provide for authors, in respect of the original of their works or of copies thereof, the exclusive right to authorise or prohibit any form of distribution to the public by sale or otherwise.
Το άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας (ΕΕ L 346, σ.
Under Article 1(1) and (2) of Council Directive 92/100/EEC of 19 November 1992 on rental right and lending right and on certain rights related to copyright in the field of intellectual property (OJ 1992 L 346, p. 61):
Σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου, τα κράτη μέλη παρέχουν, με την επιφύλαξη του άρθρου 5, δικαίωμα συναίνεσης ή απαγόρευσης για την εκμίσθωση και τον δανεισμό πρωτοτύπων και αντιγράφων έργων που προστατεύονται από την πνευματική ιδιοκτησία […]
In accordance with the provisions of this Chapter, Member States shall provide, subject to Article 5, a right to authorise or prohibit the rental and lending of originals and copies of copyright works …
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, η “εκμίσθωση” έχει την έννοια της διάθεσης προς χρήση, για περιορισμένο χρονικό διάστημα και για άμεσο ή έμμεσο οικονομικό ή εμπορικό όφελος.»
For the purposes of this Directive, “rental” means making available for use, for a limited period of time and for direct or indirect economic or commercial advantage.’
Σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/100, «τα κράτη μέλη προβλέπουν [για τους καλλιτέχνες ερμηνευτές ή εκτελεστές, τους παραγωγούς φωνογραφημάτων, τους παραγωγούς των πρώτων υλικών ενσωματώσεων ταινιών και τους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς] το αποκλειστικό δικαίωμα διάθεσης στο κοινό [των προστατευόμενων αντικειμένων], συμπεριλαμβανομένων και των αντιγράφων τους, μέσω πωλήσεως ή [άλλως], στο εξής καλούμενο “δικαίωμα διανομής”».
Under Article 9(1) of Directive 92/100, ‘Member States shall provide [for performers, phonogram producers, producers of the first fixations of films and for broadcasting organisations] the exclusive right to make available [protected objects], including copies thereof, to the public by sale or otherwise, hereafter referred to as the “distribution right”’.
Η οδηγία 92/100 καταργήθηκε με την οδηγία 2006/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας (ΕΕ L 376, σ. 28).
Directive 92/100 was repealed by Directive 2006/115/EC of the European Parliament and of the Council of 12 December 2006 on rental right and lending right and on certain rights related to copyright in the field of intellectual property (OJ 2006 L 376, p. 28).
Η οδηγία αυτή επαναλαμβάνει, με ανάλογους όρους, τις προαναφερθείσες διατάξεις της οδηγίας 92/100.
The latter directive reproduces, in similar terms, the abovementioned provisions of Directive 92/100.
PEEK & CLOPPENBURG Η εθνική νομοθεσία
PEEK & CLOPPENBURG National legislation
Το άρθρο 15, παράγραφος 1, του νόμου περί του δικαιώματος του δημιουργού (Urheberrechtsgesetz), της 9ης Σεπτεμβρίου 1965 [BGBl.
Paragraph 15(1) of the Law on copyright (Urheberrechtsgesetz) of 9 September 1965 (BGBl. 1965 I, p.
1273], προβλέπει τα ακόλουθα:
1273) provides:
«Ο δημιουργός έχει το αποκλειστικό δικαίωμα της εκμεταλλεύσεως του έργου του υπό υλική μορφή· το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων:
‘The author has the exclusive right to exploit his work in a material form; that right includes in particular:
[…], το δικαίωμα διανομής (άρθρο 17),
…, the right of distribution (Paragraph 17),
Το άρθρο 17, παράγραφος 1, του νόμου αυτού ορίζει τα εξής:
Paragraph 17(1) of that Law provides:
«Ως δικαίωμα διανομής νοείται το δικαίωμα προσφοράς στο κοινό ή θέσης σε κυκλοφορία του πρωτοτύπου ή αντιγράφων του έργου.»
‘The right of distribution is the right to offer to the public or put into circulation the original work or copies thereof.’
Η Cassina παράγει έπιπλα καθιστικού.
Cassina manufactures chairs.
Η συλλογή της περιλαμβάνει έπιπλα τα οποία κατασκευάζονται κατά τα σχέδια του Charles Edouard Jeanneret, καλούμενου
Its collection includes furniture manufactured according to the designs of Charles-Édouard Jeanneret (Le Corbusier). That furniture includes armchairs and sofas in categories LC 2 and LC 3 and the table system
Η Cassina έχει συνάψει σύμβαση παραχωρήσεως άδειας για την κατασκευή και την εμπορία των επίπλων αυτών.
Cassina has concluded a licensing agreement for the manufacture and sale of that furniture.
Η Peek & Cloppenburg εκμεταλλεύεται στο σύνολο του εδάφους της Γερμανίας καταστήματα με είδη γυναικείας και ανδρικής ενδύσεως. Σε ένα από τα καταστήματά της έχει διαμορφώσει χώρο αναπαύσεως για τους πελάτες, επιπλωμένο με πολυθρόνες και καναπέδες των σειρών LC 2 και LC 3 καθώς και με ένα τραπέζι σαλονιού του συστήματος τραπεζιού LC 10-P. Σε μια προθήκη καταστήματός της, η Peek & Cloppenburg εξέθεσε μια πολυθρόνα της σειράς LC 2 για διακοσμητικούς λόγους. Τα έπιπλα αυτά δεν προέρχονται από την Cassina, αλλά παρήχθησαν χωρίς τη συναίνεσή της από μια επιχείρηση με έδρα στην Μπολόνια (Ιταλία). Σύμφωνα με το αιτούν δικαστήριο, τα έπιπλα αυτά δεν απολάμβαναν τότε της προστασίας του δικαιώματος του δημιουργού στο κράτος μέλος όπου είχαν κατασκευαστεί. 16
Peek & Cloppenburg operates menswear and womenswear shops throughout Germany. It has set up in one of its shops a rest area for customers, fitted out with armchairs and sofas from the LC 2 and LC 3 range and a low table from the LC 10-P table system. In a display window of its outlet, Peek & Cloppenburg placed an armchair from the LC 2 range for decorative purposes. Those items of furniture did not come from Cassina but were manufactured without Cassina’s consent by an undertaking in Bologna (Italy). According to the referring court, such furniture was not protected at the time by copyright in the Member State in which it was manufactured. 16
Το Landgericht Frankfurt δέχθηκε την αγωγή της Cassina και το εφετείο επικύρωσε κατ’ ουσίαν την πρωτόδικη απόφαση.
As it considered that Peek & Cloppenburg had infringed its rights by so doing, Cassina brought an action against it before the Landgericht Frankfurt (Frankfurt Regional Court) (Germany) seeking an order that it must desist from that practice and provide Cassina with information, in particular as regards the distribution channels for those items of furniture. In addition, Cassina sought an order that Peek & Cloppenburg pay damages. 17
Κατόπιν αυτών, η Peek & Cloppenburg άσκησε αναίρεση ενώπιον του Bundesgerichtshof. 18
After the Landgericht Frankfurt had granted Cassina’s application and the appeal court had, essentially, confirmed the judgment given at first instance, Peek & Cloppenburg brought an appeal on a point of law before the Bundesgerichtshof (Federal Court of Justice) (Germany). 18
Το Bundesgerichtshof επισημαίνει ότι, δεδομένου ότι η Cassina έχει αποκλειστικό δικαίωμα διανομής υπό την έννοια του άρθρου 17 του νόμου περί του δικαιώματος του δημιουργού της 9ης Σεπτεμβρίου 1965, η απόφασή του εξαρτάται από το ερώτημα αν οι προαναφερθείσες ενέργειες της Peek & Cloppenburg προσβάλλουν το δικαίωμα αυτό. I - 2758
That court states that, since Cassina has an exclusive right of distribution for the purpose of Paragraph 17 of the Law on copyright of 9 September 1965, its decisions turns on whether the conduct of Peek & Cloppenburg referred to above infringed that right. I - 2758
Σύμφωνα με το δικαστήριο αυτό, διανομή υπάρχει κατά κανόνα όταν το πρωτότυπο ή αντίγραφα ενός έργου μεταφέρονται από την εσωτερική σφαίρα της επιχειρήσεως στο κοινό μέσω της μεταβιβάσεως της κυριότητας ή της κατοχής.
It takes the view that there is normally a distribution where the original of a work or copies thereof cease to form part of the undertaking and are made publicly available through transfer of ownership or possession.
Συναφώς, μπορεί να αρκεί η μεταβίβαση της κατοχής για ορισμένο μόνο χρόνο.
In this connection, a transfer of possession for a merely temporary period may suffice.
Τίθεται ωστόσο το ερώτημα αν πρέπει να χαρακτηρισθεί διανομή στο κοινό μέσω μορφής διαφορετικής από την πώληση, υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, η πρακτική που συνίσταται στη διάθεση στο κοινό αντιγράφων προστατευόμενων από το δικαίωμα του δημιουργού χωρίς μεταβίβαση της κυριότητας ή της κατοχής τους, και επομένως χωρίς μεταβίβαση της πραγματικής εξουσίας διαθέσεώς τους, δεδομένου ότι τα εν λόγω αντίγραφα, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης, βρίσκονται τοποθετημένα σε χώρους πώλησης προς χρήση απλώς των πελατών.
The issue arises, however, of whether conduct consisting in making publicly available reproductions protected by copyright without a transfer of ownership or possession, and thus without a transfer of the de facto power of disposal, can also be classified as a distribution to the public otherwise than by sale for the purpose of Article 4(1) of Directive 2001/29, those reproductions being, as in the main proceedings, installed in sales areas merely for the purpose of being used by customers.
Το Bundesgerichtshof διερωτάται, επιπλέον, αν μόνη η έκθεση του αντιγράφου ενός έργου στην προθήκη καταστήματος, χωρίς δυνατότητα χρήσεως του αντιγράφου αυτού, συνιστά επίσης μορφή διανομής στο κοινό υπό την έννοια της εν λόγω διατάξεως.
In addition, the Bundesgerichtshof raises the question whether merely exhibiting a reproduction of a work in a shop display window, without making it available for use, also constitutes a form of distribution to the public within the meaning of that provision.
Κατά το δικαστήριο αυτό τίθεται, εξάλλου, το ερώτημα μήπως η απαίτηση για την προστασία της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων που καθιερώνουν τα άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ εμποδίζει, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης της κύριας δίκης, την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος διανομής.
Furthermore, it submits that the issue also arises of whether the requirements of the protection of the free movement of goods laid down in Articles 28 EC and 30 EC restrict, in the circumstances of the main proceedings, the exercise of that right of distribution.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Bundesgerichtshof αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
In those circumstances, the Bundesgerichtshof decided to stay the proceedings and to refer the following questions to the Court for a preliminary ruling:
«1) α) Μπορεί να θεωρηθεί ως διανομή στο κοινό μέσω μορφής διαφορετικής από την πώληση, υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας
‘(1) (a) Can it be assumed that there is a distribution to the public otherwise than by sale, within the meaning of Article 4(1) of Directive 2001/29 …, in the case
2001/29 […], η παροχή στους τρίτους της δυνατότητας να χρησιμοποιούν αντίγραφα έργων που προστατεύονται από το δικαίωμα του δημιουργού, χωρίς η παροχή της δυνατότητας χρήσεως να συνδέεται με τη μεταβίβαση της πραγματικής εξουσίας διαθέσεως των εν λόγω αντιγράφων; β) Υπάρχει διανομή κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 και στην περίπτωση κατά την οποία αντίγραφα έργων που προστατεύονται από το δικαίωμα του δημιουργού επιδεικνύονται στο κοινό, χωρίς να παρέχεται στους τρίτους η δυνατότητα χρήσεως των αντιγράφων αυτών;
(b) Is there a distribution under Article 4(1) of [Directive 2001/29] also in the case in which items of copyrightprotected works are shown publicly without the possibility of using those items being granted to third parties?
2) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως:
(2) If the answers are in the affirmative: