natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιπλέον, ούτε τα άρθρα 8 και 9 του νομοθετικού διατάγματος 239/97 μπορούν να θειορηθούν ιος κατάλληλα μέτρα μεταφορά; του άρθρου 8, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 75/439 οτην εσωτερική έννομη τάξη, δεδομένου ότι προβλέπουν απλιός και μόνον ότι η διάθεση καταλοίπιον από n]v καύση χρησιμοποιημένιον ορυκτελαίων εξαρτάται από προηγούμενη] άδεια του Υπουργού Περιβάλλοντος, χιορίς ωστόσο να καθορίζουν τις λεπτομέρειες της εν λόγιο διαδικασίας χορηγήσειος άδειας και, κατ' επέκταση, χιορίς να συμμορφιόνονται προς τα προβλεπόμενα στις διατάξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχείο α', η]ς οδηγίας 75/439.
Nor can Articles 8 and 9 of Decree-Law No 239/97 be regarded as measures appropriately implementing Article 8(2)(a) of Directive 75/439, since they merely make the disposal of residues from the combustion of waste oils subject to prior authorisation of the Minister for the Environment, without establishing the detailed rules of that procedure and, therefore, without complying with the requirements of the provisions to which Article 8(2)(a) of Directive 75/439 refers.
Επιβάλλεται η διαπίστιοση ότι οι διατάξεις του εθνικού' δικαίου που επικαλείται συναφιός η Πορτογαλική Κυβέρνηση δεν ικανοποιούν τις απαιτήσεις που απορρέουν από το άρθρο 13, παράγραφος 1, η]ς οδηγίας 75/439.
The provisions of national law cited in this connection by the Portuguese Government do not satisfy the requirements arising from Article 13(1) of Directive 75/439.
Το επιχείρημα η]ς Πορτογαλικής Κυβερνήσεως ότι η επιβαλλόμενη] με το άρθρο 13, παράγραφος 2, η]ς οδηγίας 75/439 προσαρμογή εξασφαλίζεται ήδη με η] συνεχή εξέλιξη της εθνικής νομοθεσίας, ιδίιος όταν με αυτί] μεταφέρονται στο εσωτερικό δίκαιο κοινοτικές διατάξεις, δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
The Portuguese Government's argument that the adaptation required by Article 13(2) of Directive 75/439 is already ensured by the continuous development of provisions of national law, in particular when they implement the Community provisions, cannot be upheld.
Ααμβανομένου υπόψη του σκοπού του άρθρου 17 η]ς οδηγίας 75/439, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα η]ς Πορτογαλικής Κυβερνήσειος που αντλείται από το γεγονός ότι θειορεί ότι δεν απέκτησε τεχνικές γνιόσεις εφαρμόζοντας n]v εθνική νομοθεσία για η] μεταφορά η]ς οδηγίας 75/439 στο εσωτερικό δίκαιο.
In the light of the purpose of Article 17 of Directive 75/439, the Portuguese Government's argument based on the fact that it considers that it has not acquired technical knowledge in applying its national legislation transposing Directive 75/439 into national law must be rejected.
που τα χρησιμοποιούν ως καύσιμο, να βεβαιώνεται ότι έχουν ληφθεί όλα τα κατάλληλα μέτρα πρίχηασίας της υγείας κατά τη χρήση των ορυκτελαίων ως καυσίμου και ότι χρησιμοποιείται η καλύτερη διατιθέμενη τεχνολογία, εφόσον δεν συνεπάγεται υπερβολικό κόστος κατά την αναγέννηση χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων και τη χρήση χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων ως καυσίμου· παραλείποντας να ορίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας ότι τα κατάλοιπα της καύσεως χρησιμοποιημένωνορυκτελαίωνδιατίθενταιτηρουμένωντωνυποχρεώσεων που απορρέουν από το άρθρο 9 της οδηγίας 78/3191ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Maρτí(w 1978, περί των τοξικών και επικινδύνων αποβλήτων, από δε της 27ης Ioirvúw 1995, τηρουμένων των υποχρεώσεων που απορρέουν από το άρθρο 9 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91II56/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, καθόσον ίσχυε ήδη για τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 9 της οδηγίας 78/319' παραλείποντας να προβλέψει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας τον περιοδικό έλεγχο των επιχειρήσεατν JTÍW προβαίνουν στην αναγέννηση χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων ή που χρησιμοποιούν χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια ως καύσιμο, ή την παρακολούθηση της εξελίξεως στο πεδίο της τεχνολογίας ή/και του περιβάλλοντος προκειμένου να αναθεωρεί εάν χρειάζεται, τις άδειες που έχουν χορηγηθεί στις επιχειρήσεις αυτές παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με τις τεχνικές γνώσεις την εμπειρία και τα αποτελέσματα που απορρέουν από την εφαρμογή των διατάξεων που θεσπίστηκαν δυνάμει της οδηγίας 75/439/ΕΟΚ του Σνμβ^λίον, της 16ης Ιουνίου 1975, περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 87/101/ΕΟΚ uw Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1986, η Πορτογαλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 6, παράγραφος2, 8, παράγραφος 2, στοιχείο α, 13 και 17 της οδηγίας 75/439, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 87/101.
toxic and dangerous waste and, from 27 June 1995, in accordance with the obligations arising under Article 9 of Council Directive 75/442/EEC of 15 July 1975 on waste, as amended by Council Directive 91/156/EEC of 18 March 1991, which were already owed by the Member States under Article 9 of Directive 78/319; by not providing, within the prescribed period, for periodical inspection of undertakings which regenerate waste oils or use them as fuel, or for examination of trends in the state of technical development and/or of the environment with a view to revising, where necessary, permits granted to those undertakings; by failing to convey to the Commission information concerning technical expertise and the experience gained and results obtained through the application of measures taken pursuant to Council Directive 75/439/EEC of 16 June 1975 on the disposal of waste oils, as amended by Council Directive 87/101/EEC of 22 December 1986, the Portuguese Republic has failed to fulfil its obligations under Articles 6(2), 8(2)(a), 13 and 17 of Directive 75/439, as amended by Directive 87/101;
Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα»
Orders the Portuguese Republic to pay the costs. '
Stix-Hackl ανέπτυξε τι; ποοτάσει; m; κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματο; ni; 7η; Μαρτίου 2002.
Advocate General C. Stix-Hackl delivered her Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 7 March 2002.
παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 2, το άρθρο 8, παράγραφο; 2, στοιχείο α', το άρθρο 13 και το άρθρο 17 η]ς οδηγίας 75/439/ΕΟΚ, όπιος τροποποιήθηκε με n]v οδηγία 87/101/ΕΟΚ, καθιός και από τα άρθρα 10 της Συνθήκης ΕΚ και 249, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΚ
of the environment with a view to revising, where necessary, permits granted to those undertakings; by failing to convey to the Commission information concerning its technical expertise and the experience gained and results obtained through the application of measures taken pursuant to Directive 75/439/EEC, as amended by Directive 87/101/EEC, the Portuguese Republic has failed to fulfil its obligations under Articles 6(2), 8(2)(a), 13 and 17 of Directive 75/439/EEC, as amended by Council Directive 87/101/EEC, Article 10 EC and the third paragraph of Article 249 EC;
2) να απορρίψει κατά τα λοιπά την προσφυγή"
(2) dismiss the remainder of the application;
3) να καταδικάσει n]v Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
(3) order the Portuguese Republic to pay the costs.'
Υποθ. C-142/00 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Nederlandse Antillen Εμπορική πολιτική
Case C-142/00 Ρ Commission of the European Communities ν Nederlandse Antillen Commercial policy
«Αίτηση αναιρέσεως Καθεστώς συνδέσεως των υπερπόντιων χωρών και εδαφών -Εισαγωγή ρυζιού καταγωγής υπερπόντιων χωρών και εδαφών— Μέτρα διασφαλίσεως Κανονισμοί (ΕΚ) 2352/97 και 2494/97 — Προσφυγή ακυρώσεως — Απαράδεκτο της προσφυγής» (Έκτο τμήμα)
- deciding the present case itself, declare the applications for annulment of Regulations No 2352/97 and No 2494/97 to be inadmissible;
Η αίτηση αναιρέσεως
— in the alternative, refer the case back to the Court of First Instance.
Στην έβδομη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 2352/97 κατονομάζονται μεν οι Ολλανδικές Αντίλλες, από το άρθρο 1 όμιο; του κανονισμού αυτού προκύπτει ότι ο εν λόγιο κανονισμός εφαρμόζεται στο σύνολο τιον εισαγιογιόν ρυζιού καταγιογή; ΥΧΕ οτην Κοινόη]τα.
Whilst the Netherlands Antilles are mentioned in the seventh recital in the preamble to Regulation No 2352/97, it is plain from Article 1 of that regulation that it applies to imports into the Community of rice originating in the OCTs as a whole.
Κατά συνέπεια, οι κανονισμοί 2352/97 και 2494/97 έχουν, ιος εκ η]ς φύσειός τους, γενική ισχύ και δεν συνιστούν αποφάσεις κατά n]v έννοια του άρθρου 189 η]ς Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 249 ΕΚ).
Consequently, Regulations No 2352/97 and No 2494/97 are, by their nature, of general application and do not constitute decisions within the meaning of Article 189 of the EC Treaty (now Article 249 EC).
Δεν αποδεικνύεται ούτε ότι οι κανονισμοί 2352/97 και 2494/97 είχαν δυσμενείς συνέπειες για ένα σημαντικό τομέα της οικονομία; τιον Ολλανδικών Αντιλλών εν αντιθέσει προς κάθε άλλη ΥΧΕ ούτε ότι τα μέτρα διασφαλίσεως τις έθιξαν λόγω ιδιοη]τιον που τις διακρίνουν σε σχέση με άλλες ΥΧΕ στις οποίες επίσης έχουν εφαρμογή οι εν λόγιο κανονισμοί.
It is not established that Regulations No 2352/97 and No 2494/97 had serious consequences in a significant sector of the economy of the Netherlands Antilles as distinct from every other OCT, or that they have been affected by the safeguard measures in question by reason of attributes distinguishing them from all other OCTs to which those regulations also apply.
Οι Ολλανδικές Αντίλλες, συνεπιός, δεν απέδειξαν ότι οι κανονισμοί 2352/97 και 2494/97 τις αφορούν, λόγιο ιδιαιτέριον tòionynov, ατομικά.
The Netherlands Antilles have not therefore proved that they are individually concerned, by reason of attributes peculiar to them, by Regulations No 2352/97 and No 2494/97.
Το γεγονός ότι οι Ολλανδικές Αντίλλες εξήγαν μακράν η] μεγαλύτερη ποιππητα ρυζιού καταγιογή; ΥΧΕ προ; την Κοινύη]τα δεν είναι ικανό να τις διακρίνει από κάθε άλλη ΥΧΕ.
The fact that the Netherlands Antilles exported by far the most rice originating in the OCTs to the Community is not such as to distinguish them from all other OCTs.
Πράγματι, ακόμα κι αν αποδειχθεί ότι τα μέτρα διασφαλίσειος που προβλέπουν οι κανονισμοί 2352/97 και 2494/97 μπορούν να έχουν σοβαρέ; κοινωνικοοικονομικές συνέπειες για τις Ολλανδικές Αντίλλες, παρεμφερείς συνέπειες υφίστανται και οι λοιπές ΥΧΕ.
Even if the assertion that the safeguard measures laid down by Regulations No 2352/97 and No 2494/97 were liable to have significant socio­economic consequences for the Netherlands Antilles proved to be well founded, the fact nevertheless remains that those measures will have similar consequences for the other OCTs.
Βάσει τιον ανωτέρω σκέψειον, οι Ολλανδικές Αντίλλες δεν μπορούν να θεωρηθούν ιος επηρεαζόμενες λόγιο ορισμένων ιδιαιτέριον ιδιοη']τιον ή μια; πραγματικής καταστάσεως που τις χαρακτηρίζει σε σχέση με κάθε άλλο πρόσιοπο και έτσι τις εξατομικεύει.
In the light of the foregoing, the Netherlands Antilles cannot be considered to have been affected by reason of certain attributes peculiar to them, or by reason of a factual situation which differentiates them from all other persons and distinguishes them individually.
Συνεπώς, κακώς έκρινε το Πριοτοδικείο ότι οι κανονισμοί 2352/97 και 2494/97 τις αφορούσαν ατομικά.
The Court of First Instance therefore wrongly held that the Netherlands Antilles were individually concerned by Regulations No 2352/97 and No 2494/97.
«1) Αναιρεί την απόφαση τον Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 10ης Φεβρουαρίου 2000, Τ-32/98 και Τ-41/98, Nederlandse Antillen κατά Επιτροπής
Sets aside the judgment of the Court of First Instance of the European Communities of 10 February 2000 in Joined Cases T-32/98 and T-41/98 Nederlandse Antillen ν Commission;
Απορρίπτει τις ασκηθείσες από τις Ολλανδικές Αντίλλες προσφυγές ακυρώσεως ως απαράδεκτες
Dismisses as inadmissible the Nederlandse Antillen's applications for annulment;
Καταδικάζει τις Ολλανδικές Αντίλλες στα δικαστικά έξοδα τόσο της ενώπιον του Πρωτοδικείου όσο και της κατ' αναίρεση διαδικασίας.
Orders the Nederlandse Antillen to pay the costs both at first instance and on appeal;
Το Βασίλειο της Ισπανίας η Γαλλική Δημοκρατία και το Συμβούλιο Ευρωπαϊκής Ενώσεως φέρουν τα δικαστικά έξοδα τους.»
Orders the Kingdom of Spain, the French Republic and the Council of the European Union to bear their own costs.'
Léger ανέπτυξε τι; ποοτάσει; του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματο; τικ
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 12 September 2002.
12ικ Σεπτεμβρίου 2002.
He proposed that the Court should:
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ιος εξής:
'- set aside the judgment of the Court of First Instance of 10 February 2000 in Joined Cases T-32/98 and T-41/98 Nederlandse Antillen ν Commission;
«— να αναιρέσει n]v απόφαση του Πρωτοδικείου η]ς 10ης Φεβρουαρίου 2000, Τ-32/98 και Τ-41/98, Nederlandse Antillen κατά Επιτροπής· να κηρύξει απαράδεκτες τις προσφυγές περί ακυριόσειος τιον κανονισμιόν (ΕΚ) της Επιτροπής 2352/97, της 27ης Νοεμβρίου 1997, για τη θέσπιση ειδικών μέτριον για την εισαγωγή ρυζιού καταγιογής υπερποντίιον χιοριόν και εδάφιον, και 2494/97 της 12ης Δεκεμβρίου 1997, για την έκδοση πιοτοποιητικιόν εισαγωγής ρυζιού που υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 1006 καταγωγής υπερποντίιον χιοριόν και εδάφιον, στο πλαίσιο τιον ειδικών μέτριον που καθιεριόθηκαν από τον κανονισμό 2352/97, και να καταδικάσει τις Ολλανδικές Αντίλλες στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένιον τιον εξόδων τη; ενιόπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας.»
­ declare inadmissible the actions for annulment of Commission Regulation (EC) No 2352/97 of 27 November 1997 introducing specific measures in respect of imports of rice originating in the overseas countries and territories, and Commission Regulation (EC) No 2494/97 of 12 December 1997 on the issuing of import licences for rice falling within CN code 1006 and originating in the overseas countries and territories under the specific measures introduced by Regulation (EC) No 2352/97; and
Υποθ. C-65/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας Κοινωνική πολιτική
Case C-65/01 Commission of the European Communities ν Italian Republic Social policy
10 Απριλίου 2003
10 April 2003 obligations ­ Directive 89/655/EEC
(Έκτο τμήμα)
(Failure of a Member State to fulß transposition) (Sixth Chamber)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 14 Φεβρουαρίου 2001, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινιπήτιον άσκησε προσφυ·γή με n]v οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις για η] μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο τιον ελάχιοτιον υποχρειοτικιόν προδιαγραφιόν και, ιος εκ τούτου, μη μεριμνιόντας για η] διασφάλιση η]ς προστασίας τιον εργαζομένων, παρέβη τις υποχρειόσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 1, και το παράρτημα Ι, σημεία 2.1, έκτη φράση, 2.2, δεύτερη φράση, 2.3, δεύτερη έιος τέταρη] φράση, και 2.8, δεύτερη φράση, δεύτερη έιος πέμπτη παύλα, τη; οδηγίας 89/655/ΕΟΚ του Συμβουλίου, η]ς 30ής Νοεμβρίου' 1989.
By application lodged at the Court Registry on 14 February 2001, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt the laws and regulations necessary to transpose into national law the minimum mandatory requirements and, therefore, by failing to guarantee the protection of workers, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article 4(1) of, and the sixth sentence of paragraph 2.1, the second sentence of paragraph 2.2, the second to fourth sentences of paragraph 2.3, and the second to fifth indents of the second sentence of paragraph 2.8 of Annex I to, Council Directive 89/655/EEC of 30 November 1989.
Εν προκείμενο), μολονότι η αναγκαιότητα να τίθενται σε λειτουργία περίπλοκες μηχανές με το προβλεπόμενο από το άρθρο 80 του ΠΔΠ 547/55 «συμπεφιονημένο ακουστικό σήμα» αποτελεί μεταφορά στο εσιοτερικύ δίκαιο του παραρη]ματος Ι, σημείο 2.1, πέμπη] φράσΐ], η]; οδηγίας 89/655. αντιθέτως, η διάταξη αυτί] δεν ικανοποιεί τις επιταγές η]ς έκτης φράσεως του ίδιου σημείου.
In this case, while the necessity for the setting in motion of complex machinery to be preceded by an 'agreed acoustic signal', required by Article 80 of DPR No 547/55, constitutes a transposition of the fifth sentence of paragraph 2.1 of Annex I to Directive 89/655, that provision does not, on the other hand, satisfy the requirements of the sixth sentence of that paragraph.
Κατά συνέπεια, διαπιστιόνεται ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρειόσει; που υπέχει από το παράρτημα Ι, σημείο 2.1, έκτη φράση, της οδηγίας 89/655.
Consequently, it must be held that the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under the sixth sentence of paragraph 2.1 of Annex I to Directive 89/655.
Το άρθρο 77 του ΔΠΔ 547/55 προβλέπει ότι τα όργανα χειρισμού για η] θέση σε κίνηση των μηχανών πρέπει να είναι διατεταγμένα κατά τρόπον ιόστε να αποφεύγεται η τυχαίως θέση σε λειτουργία ή κίνηση ή να διαθέτουν μηχανισμούς κατάλληλους για την εκτέλεση της ίδιας λειτουργίας.
Article 77 of DPR No 547/55 provides that the starting controls of the machines must be arranged in such a way as to avoid accidental starting or engagement or be equipped with appropriate devices to fulfil the same function.
Αυτή η γενικού χαρακτήρα διάταξη δεν μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο κατά τρόπο αρκούντως ακριβή και σαφή τις ειδικές προδιαγραφές του παραρη)ματος Ι, σημείο 2.2, δεύτερη φράση, η]ς οδηγίας 89/655.
That general provision does not transpose, in a sufficiently precise and clear manner, the specific requirements laid down in the second sentence of paragraph 2.2 of Annex I to Directive 89/655.
Ειδικότερα, δεν κάνει κανένα υπαινιγμό όσον αφορά η] σημαντική τροποποίηση τιον συνθηκιόν λειτουργίας η]ς μηχανής.
In particular, it contains no reference to a significant change in the operating conditions of the machine.
Σύμφιονα με τις ελάχιστε; προδιαγραφές που προβλέπονται στο παράρτημα Ι, σημείο 2.3. τρίτη και τέταρη] φράση, η]ς οδηγίας 89/655, η εντολή διακοπής λειτουργίας του εξοπλισμού εργασίας πρέπει να έχει προτεραιότητα σε σχέση με τις εντολές θέσειος σε λειτουργίαεφόσον έχει επιτευχθεί η διακοπή λειτουργίας του εξοπλισμού εργασίας ή τιον επικινδύνων στοιχείων του, πρέπει να διακόπτεται η τροφοδόημτη που διαη]ρεί n]v κίνηση.
According to the minimum requirements set out in the third and fourth sentences of paragraph 2.3 of Annex I to Directive 89/655, the work equipment's stop control must have priority over the start controls. When the work equipment or the dangerous parts of it have stopped, the energy supply of the actuators concerned must be switched off.
Εν προκείμενο), καμιά από τις προβαλλόμενες από την Ιταλική Δημοκρατία εθνικές διατάξεις δεν επαναλαμβάνει αυτές τις ειδικές τεχνικές προδιαγραφές.
In this case, none of the national provisions relied upon by the Italian Republic set out those specific technical requirements.
Οι εν λόγω διατάξει; μεταφέρουν απλιός στο εσιοτερικύ δίκαιο το παράρη]μα Ι, σημείο 2.3, προ'πη και δεύτερη φράση, η]ς οδηγίας 89/655.
Those provisions transpose only the first and second sentences of paragraph 2.3 of Annex I to Directive 89/655.
Οι ελάχιστε; προδιαγραφές που προβλέπονται στο παράρτημα Ι, σημείο 2.8, δεύτερη φράση, δεύτερη έιος πέμπτη παύλα, η]ς οδηγίας 89/655 αφορούν τις συσκευές και τους μηχανισμούς προστασίας όσον αφορά τα κινητά στοιχεία ενός εξοπλισμού εργασίας που παρουσιάζουν κινδύνους μηχανικής επαφής δυ'νάμενους να συνεπάγονται ατυχήματα.
The minimum requirements set out in the second to fifth indents of the second sentence of paragraph 2.8 of Annex I to Directive 89/655 concern the guards and protection devices for the moving parts of work equipment which present risks of mechanical contact which could lead to accidents.
44, 48 και 49 του ΔΠΔ 547/55, δεν επιβάλλουν n]v η]ρηση τιον μνημονευομένιον στην προηγούμενη] σκέψη προδιαγραφιόν.
In this case, the specific provisions relied upon by the Italian Republic, namely Articles 43, 44, 48 and 49 of DPR No 547/55, do not require observance of the requirements mentioned in the preceding paragraph.
•1) Η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαΜ των ελαχίστων υποχρεωτικών προδιαγραφών της οδηγίας 89/655/ΕΟΚ του ΣυμßoυλL·w, της 30ής Νοεμβρίου 1989, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμού από τους εργαζομένους κατά την εργασία τους (δεύτερη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 95/63/ΕΚ τον Συμβουλίου, της 5 ης Δεκεμβρίου 1995, παρέβη τις νποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 1, και το παράρτημα Ι, σημεία 2.1, έκτη φράίτη, 2.2, δεύτερη φράση, 2.3, τρίτη και τέταρτη φράση, και 2.8, δεύτερη φράση, δεύτερη έως πέμπτη παύλα, της εν λόγω οδηγίας
Declares that, by failing to adopt the laws and regulations necessary to transpose into national law the minimum, mandatory requirements, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article 4(1) of and lhe sixth sentence of paragraph 2.1, the second sentence of paragraph 2.2, the third and fourth sentences of paragraph 2.3, and the second to fifth indents of the second sentence of paragraph 2.8 of Annex I to Council Directive 89/655/EEC of 30 November 1989 concerning the minimum safety and health requirements for the use of work equipment by workers at work (second individual Directive within the meaning of Article 16(1) of Directive 89/391/EEC), as amended by Council Directive 95/63/EC of 5 December 1995;
Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
Orders the Italian Republic to pay the costs.'
Ο γενικό; εισαγγελέα; J.
Advocate General J. Mischo delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 26 September 2002.
Mischi) ανέπτυξε τι; ποοτάσει; του κατά ni συνεδρίαση του έκτου τμήματο; τικ 26η; Σεπτέμβριοι12002.
'— Declare that, by not adopting the laws, regulations and administrative provisions necessary to transpose into national law the minimum requirements arising from Article 4(1) of, and the sixth sentence of paragraph 2.1, the second sentence of paragraph 2.2, the third and fourth sentences of paragraph 2.3, and the second, third, fourth and fifth indents of the second sentence of paragraph 2.8
« να διαπιιττιόσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις για η] μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο τιον ελάχιστων προδιαγραφιόν που προβλέπονται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, και στο παράρη]μα Ι, σημεία 2.1, έκη] φράση, 2.2, δεύτερη φράση, 2.3, τρίτη και τέταρη] φράση, και 2.8, δεύτερη φράση, τρίτη έιος πέμπτη παύλα, της οδηγίας 89/655/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 1989, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμού από τους εργαζομένους κατά την εργασία τους (δεύτερη ειδική οδηγία κατά n]v έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, η]ς οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), παρέβη τις υποχρειόσεις που υπέχει δυνάμει η]ς εν λόγιο οδηγίας· να καταδικάσει n]v Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
of Annex I to, Council Directive 89/655/EEC of 30 November 1989 concerning the minimum safety and health requirements for the use of work equipment by workers at work (second individual Directive within the meaning of Article 16(1) of Directive 89/391/EEC), the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under that directive;
Υποθ. Τ-155/01 Robert Walton κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T-155/01 Robert Walton ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
9 Απριλίου 2003 ανεπάρκειας
9 April 2003
«Έκτακτοι υπάλληλοι Απόλυση λόγω επαγγελματικής ακυρώσεως και αίτηση αποζημιώσεως λόγω απολύσεως» (Δεύτερο τμήμα)
(Temporary staff—Dismissalfor unsatisfactoryperformance of duties -Action for annulment and for compensation for dismissal) (Second Chamber)
Υποθ. Τ-134/02 Miguel Tejada Fernandez κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T-134/02 Miguel Tejada Fernandez ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
9 Απριλίου 2003 ακυρώσεως»
9 April 2003
« Υπάλληλοι - Προαγωγή — Συγκριτική εξέταση προσόντων — Προσφυγή (Τρίτο τμήμα)
(Officials — Promotion — Consideration of comparative merits — Action for annulment) (Third Chamber)