natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατόπιν των ανωτέρω παρατηρήσεων, προτείνω στο Δικαστήριο να διευκρινίσει στο Vergabekontrollsenat des Landes Wien ότι για να αποσαφηνιστεί αν η Fernwärme Wien πρέπει να χαρακτηριστεί ως «οργανισμός δημοσίου δικαίου» υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 9, της οδηγίας 2004/18, η αγορά που πρέπει να εξεταστεί είναι η αγορά παροχής αστικής θέρμανσης.
In the light of those considerations, I propose that the Court should inform the Vergabekontrollsenat des Landes Wien that the supply of district heating is the market which it must examine for the purposes of determining whether Fernwärme Wien is to be classified as ‘a body governed by public law’, within the meaning of Article 1(9) of Directive 2004/18.
Εν πάση περιπτώσει, η εξέταση που προτείνεται με το δεύτερο προδικαστικό
In any event, the examination to which the second question relates appears to be immaterial because, in the light of the
42 — Βλ., σχετικώς, προπαρατεθείσες αποφάσεις BFI Holding (σκέψεις 55 και 56), Adolf Truley (σκέψη 56), και Korhonen κ.λπ. (σκέψη 58).
42 — For similar reasoning see the judgments in BFI Holding (paragraphs 55 and 56), Adolf Truley (paragraph 56) and Korhonen and Others (paragraph 58).
Η Επιτροπή δεν εκτίμησε ορθώς το τρίτο ερώτημα.
The Commission has failed to grasp correctly the point of the third question.
Το Vergabekontrollsenat des Landes Wien δεν επιζητεί να στοιχειοθετήσει τη σημασία του βαθμού του ανταγωνισμού στην οικεία αγορά προκειμένου να καθορίσει τη δυνατότητα εφαρμογής των οδηγιών επί των δημοσίων συμβάσεων, δεδομένου ότι αυτό αποτελεί αντικείμενο του δευτέρου ερωτήματος.
The Vergabekontrollsenat des Landes Wien does not seek to ascertain the importance of the level of competition in the market concerned in order to establish whether the public procurement directives apply, which is the subjectmatter of the second question.
Το αιτούν δικαστήριο ερωτά, απλούστατα, αν ο «αναθέτων φορέας» ή η «αναθέτουσα αρχή» που ασκούν επίσης και βιομηχανικές ή εμπορικές δραστηριότητες σε ανοιχτή αγορά υπάγονται, όσον αφορά τις δραστηριότητες αυτές, στις οδηγίες του 2004 στην περίπτωση που, με τη χρήση μηχανισμών όπως η χωριστή κατάρτιση ισολογισμών και η τήρηση λογιστικών βιβλίων, μπορούν να αποκλείσουν τον κίνδυνο
More simply, the referring court asks whether a contracting entity or a contracting authority which carries out in parallel industrial or commercial activities in an open market, is, with regard to the those activities, subject to the 2004 directives if, by using mechanisms such as separate balance sheets and accounts,
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ-JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-393/06 διασταυρούμενης χρηματοδότησης μεταξύ των διαφορετικών τομέων των οικονομικών τους δραστηριοτήτων.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-393/06 it eliminates the risk of crossfinancing between the different spheres of its business activity.
Για τον χαρακτηρισμό μιας συμβάσεως ως δημοσίας, η οδηγία αυτή δεν απαιτεί να υφίσταται σύνδεσμος μεταξύ της συμβάσεως και της λειτουργίας της «αναθέτουσας αρχής» ως καλύπτουσας ανάγκες γενικού συμφέροντος (άρθρο 1, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με τα παραρτήματα I και II).
The question is without pertinence so far as Directive 2004/17 is concerned, for, as I have indicated, contracting entities are governed by its provisions only when they carry out activities in the material sectors which form the subjectmatter of the directive, unless those activities are pursued in conditions of free competition, in which case, pursuant to Article 30(1), the harmonising provisions of the directive do not apply.
Όπως υπογραμμίζει η προπαρατεθείσα απόφαση στη σκέψη 34, η θεωρία αυτή βασίζεται επίσης στην αρχή της ασφάλειας δικαίου η οποία υπαγορεύει την ανεξαρτητοποίηση της έννοιας του «οργανισμού δημοσίου δικαίου» από το ειδικό βάρος, περισσότερο ή λιγότερο σημαντικό, των βιομηχανικών ή εμπορικών δραστηριοτήτων.
As the Court pointed out in paragraph 34 of that judgment, the infection theory is also based on the principle of legal certainty, in accordance with which the definition of a body governed by public law must not take into account the specific proportion of the industrial or commercial activities concerned.
Η έρευνα περιορίζεται επομένως στο καθορισμό του αν οι «αναθέτουσες αρχές», και ειδικότερα οι «οργανισμοί δημοσίου δικαίου», που δραστηριοποιούνται τόσο σε αγορές όπου λειτουργεί ο ανταγωνισμός όσο και σε κλειστές αγορές πρέπει να συμμορφώνονται με την οδηγία 2004/18 όταν συνάπτουν συμβάσεις στον τομέα αγορών που είναι ανοικτές στον ανταγωνισμό και υπό τις συνθήκες που μνημονεύονται στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα (μη διασταυρούμενη χρηματοδότηση).
The analysis is restricted, therefore, to establishing whether contracting authorities, in particular bodies governed by public law, which carry on activity in both competitive and closed markets, must comply with Directive 2004/18 when they award contracts in open markets in the circumstances set out in the third question (absence of cross-financing).
Η θεωρία της μεταδοτικότητας εξηγείται από τους σκοπούς της κοινοτικής ρύθμισης
The infection theory is based on the objectives of the Community legislation harmonising public procurement, which are set out in paragraph 31 of this Opinion.
Με τις προτάσεις του στην υπόθεση Impresa Portuale di Cagliari (σημείο 68), ο γενικός εισαγγελέας Jacobs προτείνει μία εξαίρεση για τις περιπτώσεις στις οποίες αποδεικνύεται πλήρης οικονομικός και λογιστικός διαχωρισμός μεταξύ των διαφόρων
In the Opinion in Impresa Portuale di Cagliari (paragraph 68), Advocate General Jacobs suggests an exception for cases where it may be demonstrated that there is complete economic, financial and accounting
AIGNER ειδών δραστηριοτήτων ενός «οργανισμού δημοσίου δικαίου».
AIGNER separation between the different types of activity of a body governed by public law.
Θεωρητικά, δεν βρίσκω κανένα εμπόδιο στο να δεχθώ την πρόταση αυτή 43· ωστόσο,
I see no problem in accepting his suggestion in theory; 43the prudence which must
Υπάρχουν επίσης πολλά άλλα εμπόδια πρακτικής φύσεως, διότι το βάρος αποδείξεως του διαχωρισμού μεταξύ των διαφορετικών τομέων δραστηριότητας βασίζεται στον «οργανισμό δημοσίου δικαίου» και πρέπει, επομένως, να βρεθεί ένα μέσον για να ελέγχονται (προληπτικώς ή εκ των υστέρων) οι προκαταρκτικές αποφάσεις του που αφορούν συμβάσεις και για να διαπιστώνεται, αρχικώς, ο απόλυτος διαχωρισμός μεταξύ των διαφορετικών τομέων δραστηριότητας και, στη συνέχεια, ότι η ενέργεια που επιχειρήθηκε ανήκει στον τομέα που εξαιρείται της κοινοτικής εναρμονίσεως. Σε κάθε άλλη περίπτωση, η εφαρμογή του νομοθετικού αυτού πλαισίου εμπίπτει στην ελεύθερη κρίση του οργανισμού.
In that regard, there are also many other practical obstacles, since the burden of proving that the activity concerned is independent from the other sectors of activity falls to the ‘body governed by public law’, so that it would be necessary to establish a method of reviewing (in advance or a posteriori) the initial decisions on procurement taken by that body and of verifying, first of all, that its different areas of activity are completely separate and, next, that the contract awarded falls within the sector excluded from Community harmonisation; otherwise, it would be possible to exclude at will the application of that body of rules.
Η προοπτική αυτή περιπλέκει το κοινοτικό σύστημα των δημοσίων συμβάσεων, ο οποίος είναι ήδη περίπλοκος 44, και, επομένως, μία τέτοια λύση η οποία, χωρίς να προσθέτει τίποτε αξιόλογο, προσβάλει μία τόσο θεμελιώδη αρχή όπως αυτή της ασφάλειας δικαίου στερείται λυσιτέλειας.
That approach complicates the intricate Community system of public procurement, 44and it would not, therefore, be appropriate to adopt a solution which, without bestowing any benefit whatsoever, jeopardises a fundamental principle such as that of legal certainty.
η σύνεση που πρέπει να διέπει τη νομολογία οδηγεί στην απόρριψη της εξαιρέσεως αυτής, διότι, στην παρούσα κατάσταση της κοινοτικής αγοράς, η εμπειρία δείχνει ότι οι εμπορικές υποθέσεις και σχέσεις είναι ιδιαίτερα σύνθετες, γεγονός που περιπλέκει πολύ έναν τόσο ριζικό διαχωρισμό, όπως αυτός που προτείνει ο συνάδελφός μου, ο οποίος, όπως τονίζει η απόφαση περί παραπομπής, φαίνεται πιθανός μόνον όσον αφορά ανεξάρτητες επιχειρήσεις, και τούτο όχι πάντοτε.
guide the framers of caselaw requires it to be dismissed for, as the Community market now stands, experience teaches us that economic activities and business relationships are highly complex, making it extremely difficult to effect such a radical separation as that proposed by my colleague, which, as the order for reference states, appears possible only between independent undertakings, and, even then, not always.
Ακόμη και αν τηρούνται χωριστά λογιστικά βιβλία και αποκλείονται οι διασταυρούμενες επιδοτήσεις, η στρατηγική διεύθυνση, οι αποφάσεις διαρθρωτικού χαρακτήρα και η περιουσία παραμένουν ενιαίες και ουδόλως εξασφαλίζεται η στεγανότητα μεταξύ των τομέων δραστηριότητας ή το ότι, σε περίπτωση κρίσης, οι κανόνες συμπεριφοράς σε κλειστή στον ανταγωνισμό αγορά δεν θα επηρεάσουν τους κανόνες της βιομηχανικής ή εμπορικής δραστηριότητας, με αποτέλεσμα ο αναθέτων «οργανισμός δημοσίου δικαίου» να λειτουργήσει με κίνητρα «παραοικονομίας», ο κίνδυνος δε αυτός συνεπάγεται την εφαρμογή κοινοτικών κανόνων για την εναρμόνιση της συνάψεως των δημοσίων συμβάσεων.
Even if the accounts are kept separately and cross- subsidisation is excluded, the strategic management, the structural decisions and the assets are one and there is nothing to guarantee that the different spheres of activity are watertight or that, in crisis situations, the rules of conduct of a closed market will not have an effect on those of an industrial or commercial activity, leading the contracting body governed by public law to be guided by ‘sub-economic’ criteria — a risk which would give rise to the application of the Community provisions harmonising the award of public contracts.
Επομένως, η ασφάλεια δικαίου, που αποτελεί το θεμέλιο της θέσης του Δικαστηρίου στον τομέα αυτό, υπαγορεύει τη διατήρηση των κοινοτικών αυτών κανόνων.
Thus, the principle of legal certainty, on which the position of the Court in this area is founded, calls for those rules to be maintained.
Συνοπτικώς, θεωρώ ότι ένας «οργανισμός δημοσίου δικαίου» υπάγεται σε κάθε περίπτωση στην οδηγία 2004/18, οποιαδήποτε κι αν είναι η φύση των συμβάσεων που συνάπτει, πλην των συμβάσεων για τις οποίες ρητώς ορίζει η οδηγία ότι εξαιρούνται (άρθρα 12 έως 18).
In summary, I consider that, in any event, a ‘body governed by public law’ falls under Directive 2004/18, regardless of the nature of the contracts it concludes, unless those contracts are expressly excluded by the Directive (Articles 12 to 18).
43 — Στην πραγματικότητα, ο γενικός εισαγγελέας Jacobs προσπαθεί να μεταφέρει στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων έννοιες που συναντώνται στη σφαίρα των κρατικών ενισχύσεων, ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, οι οποίες στηρίζουν την οδηγία 2006/111/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Νοεμβρίου 2006, για τη διαφάνεια των χρηματοοικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεων καθώς και για τη χρηματοοικονομική διαφάνεια εντός ορισμένων επιχειρήσεων (ΕΕ L 318, σ.
43 — In fact, Advocate General Jacobs seeks to transfer to the field of public procurement concepts from the field of State aid which is incompatible with the common market, which is the subjectmatter of Commission Directive 2006/111/EC of 16 November 2006 on the transparency of financial relations between Member States and public undertakings as well as on financial transparency within certain undertakings (OJ 2006 L 318, p.
17), όπως επίσης στήριζαν και την αμέσως προηγούμενη αυτής οδηγία [Οδηγία 80/723/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουνίου 1980, περί της διαφάνειας των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεων (ΕΕ L 195, σ. 35)].
17), and of its identically titled predecessor Commission Directive 80/723/EEC of 25 June 1980 (OJ 1980 L 195, p. 35).
Κατόπιν των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο:
In the light of the foregoing considerations, I propose that the Court should:
1) να αναγνωρίσει ότι είναι αναρμόδιο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που του υπέβαλε το Vergabekontrollsenat des Landes Wien, για τον λόγο ότι το αιτούν όργανο δεν είναι δικαιοδοτικό όργανο κατά την έννοια του άρθρου 234 ΕΚ·
(1) Declare that it lacks jurisdiction to answer the questions referred for a preliminary ruling by the Vergabekontrollsenat des Landes Wien, because that body is not a court or tribunal within the meaning of Article 234 EC.
2) επικουρικώς, σε περίπτωση παραδεκτού του ερωτήματος, να αναγνωρίσει ότι: α)
(2) In the alternative, if it were to hold the reference admissible, declare that:
«Ο “αναθέτων φορέας” υπό την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών δεν υπάγεται στις διατάξεις της οδηγίας αυτής όταν ασκεί δραστηριότητα που δεν περιλαμβάνεται στα άρθρα 3 έως 7 της οδηγίας.
‘(a) A “contracting entity”, within the meaning of Article 2(2) of Directive 2004/17/EC of the European Parliament and of the Council of 31 March 2004 coordinating the procurement procedures of entities operating in the water, energy, transport and postal services sectors, is not subject to the provisions of that directive when it carries out activities other than those referred to in Articles 3 to 7 thereof.
Η αγορά που πρέπει να εξεταστεί για να καθοριστεί ο βαθμός ανταγωνισμού και να στοιχειοθετηθεί αν η εταιρία Fernwärme Wien αποτελεί “οργανισμό δημοσίου δικαίου” κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 9, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, είναι η αγορά παροχής αστικής θέρμανσης στον Δήμο Βιέννης.
(b) The market which must be analysed for the purpose of determining its level of competition and ascertaining whether the undertaking Fenwärme Wien GmbH is a “body governed by public law”, for the purposes of Article 1(9) of Directive 2004/18/EC of the European Parliament and of the Council of 31 March 2004 on the coordination of procedures for the award of public works contracts, public supply contracts and public service contracts, is the market for the supply of district heating in the City of Vienna.
Οι συμβάσεις που αναφέρονται στην οδηγία 2004/18, οι οποίες προτείνονται από “οργανισμό δημοσίου δικαίου”, διέπονται πάντοτε από τις διατάξεις της, συμπεριλαμβανομένων αυτών που εμπίπτουν στον ελεύθερο ανταγωνισμό.»
Where tenders are invited by a “body governed by public law” for the contracts referred to in Directive 2004/18, those contracts are always governed by the provisions of that directive, even when they are performed in competitive conditions.’
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 10ης Απριλίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Fourth Chamber)
Στην υπόθεση C-393/06, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Vergabekontrollsenat des Landes Wien (Αυστρία) με απόφαση της 17ης Αυγούστου 2006, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 22 Σεπτεμβρίου 2006, στο πλαίσιο της δίκης
REFERENCE for a preliminary ruling under Article 234 EC, from the Vergabekontrollsenat des Landes Wien (Austria), made by decision of 17 August 2006, received at the Court on 22 September 2006, in the proceedings
Juhász (εισηγητή), J. Malenovský και T. von Danwitz, δικαστές,
THE COURT (Fourth Chamber), composed of K. Lenaerts, President of the Chamber, G. Arestis, E. Juhász (Rapporteur), J. Malenovský and T. von Danwitz, Judges,
Ruiz-Jarabo Colomer γραμματέας: B. Fülöp, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 11ης Οκτωβρίου 2007, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
Advocate General: D. Ruiz-Jarabo Colomer, Registrar: B. Fülöp, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 11 October 2007, after considering the observations submitted on behalf of:
— η Ουγγρική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την J. Fazekas,
— the Austrian Government, by M. Fruhmann and C. Mayr, acting as Agents,
— η Σουηδική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την A. Falk,
— the Swedish Government, by A. Falk, acting as Agent,
— η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον X. Lewis, επικουρούμενο από τον M.
— the Commission of the European Communities, by X. Lewis, acting as Agent, assisted by M. Núñez-Müller, Rechtsanwalt, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 22 November 2007,
AIGNER εκδίδει την ακόλουθη
AIGNER gives the following
Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των σχετικών διατάξεων της οδηγίας 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ.
This reference for a preliminary ruling concerns the interpretation of Directive 2004/17/EC of the European Parliament and of the Council of 31 March 2004 coordinating the procurement procedures of entities operating in the water, energy, transport and postal services sectors (OJ 2004 L 134, p.
1), και της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114).
1) and Directive 2004/18/EC of the European Parliament and of the Council of 31 March 2004 on the coordination of procedures for the award of public works contracts, public supply contracts and public service contracts (OJ 2004 L 134, p. 114).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Ing. Aigner, Wasser-Wärme-Umwelt GmbH (στο εξής: Ing.
The reference was made in the course of proceedings between Ing. Aigner, Wasser-Wärme-Umwelt GmbH (‘Ing.
Aigner) και της Fernwärme Wien GmbH (στο εξής: Fernwärme Wien) όσον αφορά τη νομιμότητα διαδικασίας διαγωνισμού που προκήρυξε η Fernwärme Wien.
Aigner’) and Fernwärme Wien GmbH (‘Fernwärme Wien’) concerning the regularity of a public procurement procedure instituted by the latter.
Η οδηγία 2004/17 συντονίζει τις διαδικασίες συνάψεως συμβάσεων σε συγκεκριμένους τομείς, δηλαδή στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών.
Directive 2004/17 coordinates the procurement procedures in specific sectors, that is to say, those of water, energy, transport and postal services.
Αντικατέστησε, καταργώντας την, την οδηγία 93/38/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών (ΕΕ L 199, σ.
It follows and repealed Council Directive 93/38/EEC of 14 June 1993 coordinating the procurement procedures of entities operating in the water, energy, transport and telecommunications sectors (OJ 1993 L 199, p.
84), που είχε το ίδιο αντικείμενο.
84), which concerned the same subject-matter.
Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των τομέων που καλύπτει η οδηγία 2004/17 επισημαίνεται με την τρίτη αιτιολογική σκέψη, η οποία ορίζει ότι ο συντονισμός στους τομείς αυτούς είναι απαραίτητος λόγω του κλειστού χαρακτήρα των αγορών στις οποίες ασκούν τις δραστηριότητές τους οι οικείοι αναθέτοντες φορείς, που οφείλεται στη χορήγηση ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων από τις εθνικές αρχές για την τροφοδότηση, τη χρήση ή την εκμετάλλευση των δικτύων παροχής της συγκεκριμένης υπηρεσίας.
The particular characteristics of the sectors covered by Directive 2004/17 are highlighted in the third recital in the preamble thereto, which states that it is necessary to coordinate procurement procedures in these sectors because of the closed nature of the markets in which the contracting entities concerned operate, due to the existence of special or exclusive rights granted by the Member States concerning the supply to, provision or operation of networks for providing the service concerned.
Τα άρθρα 2, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2004/17 και 1, παράγραφος 9, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2004/18 ορίζουν ότι ως «αναθέτουσες αρχές» νοούνται, μεταξύ άλλων, οι «οργανισμοί δημοσίου δικαίου», δηλαδή:
The second section of Article 2(1)(a) of Directive 2004/17 and the second section of Article 1(9) of Directive 2004/18 provide that ‘contracting authorities’, inter alia, are ‘bodies governed by public law’, that is to say
«[…] κάθε οργανισμός ο οποίος:
‘… any body:
— έχει συσταθεί με συγκεκριμένο σκοπό την κάλυψη αναγκών γενικού συμφέροντος που δεν εμπίπτουν στον βιομηχανικό ή εμπορικό τομέα,
— established for the specific purpose of meeting needs in the general interest, not having an industrial or commercial character,
— έχει νομική προσωπικότητα, και του οποίου η δραστηριότητα χρηματοδοτείται κατά το μεγαλύτερο μέρος από το κράτος ή τις τοπικές ή περιφερειακές αρχές ή άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου ή του οποίου η διαχείριση υπόκειται σε έλεγχο ασκούμενο από τους οργανισμούς αυτούς ή περισσότερο από το ήμισυ των μελών του διοικητικού, του διευθυντικού ή του εποπτικού συμβουλίου του διορίζεται από το κράτος, τις τοπικές ή περιφερειακές αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου.»
— having legal personality and financed, for the most part, by the State, regional or local authorities, or other bodies governed by public law; or subject to management supervision by those bodies; or having an administrative, managerial or supervisory board, more than half of whose members are appointed by the State, regional or local authorities, or by other bodies governed by public law’.
Σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 2004/17:
In accordance with Article 2(1)(b) of Directive 2004/17:
«Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:
‘For the purposes of this Directive,
[…] β) “δημόσια επιχείρηση”: κάθε επιχείρηση στην οποία οι αναθέτουσες αρχές μπορούν να ασκούν άμεσα ή έμμεσα καθοριστική επιρροή, είτε επειδή έχουν κυριότητα ή χρηματοδοτική συμμετοχή είτε λόγω των κανόνων που διέπουν την επιχείρηση.»
(b) a “public undertaking” is any undertaking over which the contracting authorities may exercise directly or indirectly a dominant influence by virtue of their ownership of it, their financial participation therein, or the rules which govern it.’
Το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής ορίζει:
Article 2(2) of that directive provides:
«Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στους αναθέτοντες φορείς, οι οποίοι: α) είναι αναθέτουσες αρχές ή δημόσιες επιχειρήσεις και ασκούν μια από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7· β) εάν δεν είναι αναθέτουσες αρχές ή δημόσιες επιχειρήσεις, ασκούν, μεταξύ των δραστηριοτήτων τους, μία ή περισσότερες από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 και απολαύουν ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων χορηγουμένων από αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους.»
(b) which, when they are not contracting authorities or public undertakings, have as one of their activities any of the activities referred to in Articles 3 to 7, or any combination thereof and operate on the basis of special or exclusive rights granted by a competent authority of a Member State.’
Στα άρθρα 3 έως 7 της οδηγίας 2004/17 απαριθμούνται οι τομείς δραστηριοτήτων στους οποίους έχει εφαρμογή η οδηγία αυτή.
Articles 3 to 7 of Directive 2004/17 list the sectors to which the Directive applies.
Οι τομείς αυτοί είναι οι τομείς του αερίου, της θέρμανσης και του ηλεκτρισμού (άρθρο 3), του ύδατος (άρθρο 4), των υπηρεσιών μεταφορών (άρθρο 5), των ταχυδρομικών υπηρεσιών (άρθρο 6) και της αναζήτησης, εξόρυξης και συλλογής πετρελαίου, αερίου, άνθρακα και άλλων στερεών καυσίμων καθώς και της διάθεσης λιμένων και αερολιμένων (άρθρο 7).
These are gas, heat and electricity (Article 3), water (Article 4), transport services (Article 5), postal services (Article 6) and exploration for, or extraction of, oil, gas, coal or other solid fuels, as well as ports and airports (Article 7).
Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας προβλέπει:
Article 3(1) of that directive provides: