natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Εποτροπή εξέδωσε την απόφαση περί χορηγήσεως βάσει των κανονισμών 2052/88 και 4253/88.
The Commission based the grant decision on Regulations Nos 2052/88 and 4253/88.
Με τις υπουργικές αποφάσεις υπ' αριθ. 1905, της 9ης Νοεμβρίου 1992, και 485, το υπουργείο χορήγησε στην COPPI, συνεταιριστική εταιρία περιορισμένης ευθύνης την οποία συγκροτούν διάφοροι Ιταλοί παραγωγοί γεωργικών προϊόντων, συνδρομή για τα έτη 1991 έως 1993.
By Ministerial Decrees No 1905 of 9 November 1992 and No 485, the Ministry granted COPPI, a cooperative society with limited liability consisting of several Italian agricultural producers, assistance for the years 1991 to 1993.
Οι αποφάσεις αυτές, οι οποίες
Those decrees, which referred to the grant decision and the regulations cited
Στην υπόθεση της κύριας δίκης, η COPPI είχε μεταβιβάσει μέρος της ενισχύσεως, για το οποίο υπήρχε πρόβλεψη σε τμήμα του προγράμματος, στη Società Concentrati Bevibili Sicilia ari.
In the case of the main proceedings, COPPI had transferred part of the aid to Società Concentrati Bevibili Sicilia ari, which was provided for in a sub-programme.
Εν συνεχεία, ωστόσο, η Società Concentrati Bevibili Sicilia ari πώλησε στην εταιρία Impianti Brevetti Servizi ari, χωρίς προηγούμενη άδεια της Επιτροπής, τμήμα της επιχειρήσεως της, στο οποίο συμπεριλαμβάνονταν ο εξοπλισμός και τα μηχανήματα που είχαν χρηματοδοτηθεί στο πλαίσιο του προγράμματος.
However, that company had, in its turn, without the Commission's prior authorisation, sold a branch of its business, including the plant and machinery financed through the programme, to Società Impianti Brevetti Servizi srl.
Η COPPI άσκησε προσφυγή ενώπιον του Tribunale amministrativo Regionale del Lazio (Ιταλία), με την οποία ζήτησε την ακύρωση της υπ' αριθ. 8649 υπουργικής αποφάσεως.
COPPI brought an action for annulment of Ministerial Decree No 8649 before the Tribunale amministrativo regionale del Lazio (Regional Administrative Court, Lazio, Italy).
Με διάταξη της 14ης Απριλίου 2000, το δικαστήριο αυτό ακύρωσε την εν λόγω υπουργική απόφαση, για τον λόγο ότι, κατ' εφαρμογήν του κανονισμού 355/77, αρμόδια να ζητήσει την απόδοση της ενισχύσεως ήταν αποκλειστικά η Επιτροπή και όχι το υπουργείο.
By order of 14 April 2000, that court annulled the decree on the ground that the Commission alone, and not the Ministry, had power, under Regulation No 355/77, to require repayment of the aid.
Το υπουργείο άσκησε έφεση κατά της διατάξεως αυτής, υποστηρίζοντας ότι η αρμοδιότητα του να αναζητήσει τη χορηγηθείσα συνδρομή βασιζόταν στο άρθρο 23 του κανονισμού 4253/88.
The Ministry appealed against that order to the Consiglio di Stato on the ground that Article 23 of Regulation No 4253/88 conferred power on the Ministry to claim repayment of the aid.
Υπό αυτές τις συνθήκες, το Consiglio di Stato αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο ένα προδικαστικό ερώτημα.
In those circumstances, the Consiglio di Stato decided to stay the proceedings and to refer a question to the Court for a preliminary ruling.
Το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν, υπό τις συνθήκες της υποθέσεως της κύριας δίκης, ένα κράτος μέλος μπορεί, δυνάμει του άρθρου 8 του κανονισμού 729/70 και του άρθρου 23 του κανονισμού 4523/88, να ανακαλεί και να ζητεί το ίδιο την απόδοση χρηματοδοτικής συνδρομής του ΕΓΤΠΕ που απωλέσθηκε λόγω καταχρήσεως ή αμέλειας ή αν το άρθρο 19, παράγραφος 2, του κανονισμού 355/77, το οποίο ορίζει ότι εναπόκειται στην Επιτροπή να αποφασίζει την αναστολή, μείωση ή διακοπή της συνδρομής όταν διαπιστώνονται παρατυπίες, δεν επιτρέπει την εκ μέρους του κράτους μέλους λήψη τέτοιων μέτρων.
The national court is asking whether, in the circumstances of the main proceedings, a Member State may, under Article 8 of Regulation No 729/70 and Article 23 of Regulation No 4253/88, revoke and itself claim the repayment of financial assistance from the EAGGF lost as a result of abuse or negligence, or whether Article 19(2) of Regulation No 355/77, which provides that it is for the Commission to decide whether to suspend, reduce or cancel such assistance when irregularities are found, precludes the Member State from taking such measures.
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι η αίτηση χορηγήσεως χρηματοδοτικής συνδρομής για το πρόγραμμα υποβλήθηκε από την Ιταλική Κυβέρνηση στις 24 Ιουνίου 1991. Η υπ' αριθ.
In that regard, it must be noted that the application for financial assistance for the programme was submitted by the Italian Government on 24 June 1991.
485 υπουργική απόφαση, με την οποία χορηγήθηκε στην COPPI η συνδρομή που είχε ζητήσει, εκδόθηκε στις 7 Αυγούστου 1993 και ανακλήθηκε εν μέρει με την υπ' αριθ. 8649 υπουργική απόφαση, της 16ης Δεκεμβρίου 1997.
Ministerial Decree No 485, which granted COPPI the aid which it applied for, was adopted on 7 August 1993 and partially revoked by Ministerial Decree No 8649 of 16 December 1997.
Εντούτοις, βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4256/88 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού 2052/88, σχετικά με το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Προσανατολισμού, το άρθρο 8 του κανονισμού 729/70 δεν εφαρμοζόταν πλέον από 1ης Ιανουαρίου 1989 και, συνεπώς, δεν μπορεί να εφαρμοστεί ούτε επί του προγράμματος ούτε επί των υπουργικών αποφάσεων που αναφέρθηκαν στην προηγούμενη σκέψη.
However, under Article 11 of Council Regulation (EEC) No 4256/88 of 19 December 1988, laying down provisions for implementing Regulation (EEC) No 2052/88 as regards the EAGGF Guidance Section, Article 8 of Regulation No 729/70 ceased to apply from 1 January 1989 and therefore could not apply to the programme or to the decrees mentioned in the preceding paragraph.
Ομοίως, βάσει του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού 4256/88, ο κανονισμός 335/77 έπαυσε να ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 1990.
Likewise, under Article 10(2) of Regulation No 4256/88, Regulation No 355/77 was repealed with effect from 1 January 1990.
Προκειμένου να παράσχει λυσιτελή απάντηση στο εθνικό δικαστήριο που του υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα, το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του κανόνες κοινοτικού δικαίου τους οποίους το εθνικό δικαστήριο δεν αναφέρει στο ερώτημα του.
In order to provide a satisfactory answer to the national court which has referred a question to it, the Court of Justice may deem it necessary to consider provisions of Community law to which the national court has not referred in its question.
Η διάταξη βάσει της οποίας μπορεί να δοθεί λυσιτελής απάντηση στο υποβληθέν ερώτημα δεν είναι μόνον το άρθρο 23 του κανονισμού 4253/88, αλλά και το άρθρο 24 του κανονισμού αυτού.
The provisions which enable a satisfactory answer to be given to the question referred are not only Article 23 of Regulation No 4253/88, but also Article 24 thereof.
Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι, με το προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ' ουσίαν, αν το άρθρο 23, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 4253/88 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, στο πλαίσιο ενός προγράμματος δράσεων που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΠΕ, το κράτος μέλος που χορήγησε μια χρηματοδοτική συνδρομή του ΕΓΤΠΕ δύναται να ανακαλέσει την απόφαση περί χορηγήσεως και να ζητήσει από τους τελικούς λήπτες τη μερική απόδοση της συνδρομής αυτής ή αν το άρθρο 24 του εν λόγω κανονισμού δεν επιτρέπει τη λήψη τέτοιων μέτρων.
It follows from the preceding considerations that the national court is asking, in essence, by the question referred, whether the first subparagraph of Article 23(1) of Regulation No 4253/88 is to be interpreted as meaning that, in the context of an action programme financed by the EAGGF, a Member State which has granted financial assistance from the EAGGF can revoke that assistance and require partial repayment thereof from the final beneficiaries or whether Article 24 of that regulation precludes such measures.
Όσον αφορά τη χρήση των κοινοτικών κονδυλίων που, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης, σχετίζονται με την εφαρμογή της κοινής πολιτικής, η έκτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 2082/93 αναφέρει ότι, κατ' εφαρμογήν της αρχής της επικουρικότητας και μη θιγομένων των αρμοδιοτήτων της Επιτροπής, ιδίως ως υπεύθυνης για τη διαχείριση των κοινοτικών δημοσιονομικών πόρων, πρέπει κυρίως τα κράτη μέλη να φέρουν την ευθύνη, στο ανάλογο γεωγραφικό επίπεδο και σύμφωνα με την ιδιαιτερότητα του κάθε κράτους μέλους, για την εφαρμογή των μορφών παρεμβάσεως.
In relation to the use of Community funds forming part, as in the main proceedings, of the implementation of Community policy, the sixth recital of the preamble to Regulation No 2082/93 states that, in application of the principle of subsidiarity, and without prejudice to the Commission's powers, particularly its responsibility for the management of the Community's financial resources, implementation of the forms of assistance should be primarily the responsibility of the Member States at the appropriate territorial level according to the specific needs of each Member State.
Η εν λόγω αρχή καθιερώνεται με το άρθρο 23, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 4253/88, το οποίο ορίζει ότι, προκειμένου να εξασφαλίζεται η επιτυχία των δράσεων που εκτελούν δημόσιοι ή ιδιωτικοί επιχειρηματικοί φορείς, τα κράτη μέλη λαμβάνουν, κατά την υλοποίηση των δράσεων, τα αναγκαία μέτρα, ώστε να ελέγχεται τακτικά ότι οι δράσεις που χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα έχουν εκτελεσθεί σωστά, να προλαμβάνονται και να διώκονται οι παρατυπίες και να ανακτώνται τα απωλεσθέντα λόγω καταχρήσεως ή παραλείψεως κονδύλια.
That principle is enshrined in the first subparagraph of Article 23(1) of Regulation No 4253/88, which provides that, in order to guarantee completion of operations carried out by public or private promoters, Member States are to take the necessary measures in implementing the operations to verify on a regular basis that operations financed by the Community have been properly carried out, to prevent and to take action against irregularities and to recover any amounts lost as a result of an irregularity or negligence.
Είναι βεβαίως αληθές ότι το εν λόγω άρθρο δεν προβλέπει ρητώς τη δυνατότητα κράτους μέλους να ανακαλεί χρηματοδοτική συνδρομή του ΕΓΤΠΕ.
It is clear, admittedly, that the said article does not provide expressly for the revocation by a Member State of financial assistance from the EAGGF.
Ωστόσο, η διάταξη αυτή δεν θα είχε πρακτική αποτελεσματικότητα αν ένα κράτος μέλος δεν μπορούσε να λαμβάνει το ίδιο τέτοια μέτρα, εφόσον η καταβολή της συνδρομής στους τελικούς λήπτες πραγματοποιήθηκε από το εν λόγω κράτος μέλος, το οποίο γνώριζε το συγκεκριμένο πρόγραμμα και ήταν σε θέση να το ελέγξει.
However, that provision would be deprived of useful effect if a Member State could not itself adopt such measures, even though payment of the aid had been made to the final recipients by that Member State, which had knowledge of the programme in question and was in a position to monitor it.
Επιπλέον, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η υποχρέωση κράτους μέλους να υποβάλλει σε προηγούμενη άδεια της Επιτροπής την απόφαση του να ανακαλέσει μια συνδρομή και να ζητήσει τη μερική της απόδοση εκ μέρους των τελικών ληπτών δεν πηγάζει ούτε από τη διάταξη του άρθρου 23, παράγραφος 1, δεύτερο και τρίτο εδάφιο, παράγραφος 2 ή παράγραφος 3, του κανονισμού 4253/88 ούτε από την έννοια της στενής συνεργασίας όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 4 του κανονισμού 2052/88.
In addition, it must be held that the requirement that a Member State's decision to revoke assistance and to require partial repayment thereof from the final recipients be authorised in advance by the Commission follows neither from the wording of the second or third subparagraph of Article 23(1) or of Article 23(2) or (3) of Regulation No 4253/88, nor from the meaning of 'close consultations' as set out in Article 4 of Regulation No 2052/88.
«Το άρθρο 23, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, τον κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88 τον Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για τις διατάξεις εφαρμογής τον κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88, όσον αφορά το συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφισταμένων χρηματοδοτικών οργάνων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2082/93 του Συμβουλίου, της20ής Ιουλίου 1993, πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι, στο πλαίσιο ενός προγράμματος δράσεων που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), το κράτος μέλος που χορήγησε μια χρηματοδοτική συνδρομή του
'The first subparagraph of Article 23(1) of Council Regulation (EEC) No 4253/88 of 19 December 1988, laying down provisionsf or implementing Regulation (EEC) No 2052/88 as regards coordination of the activities of the different Structural Funds between themselves and with the operations of the European Investment Bank and the other existing financial instruments, as amended by Council Regulation (EEC) No 2082/93 of 20 July 1993, is to be interpreted as meaning that, in the context of an action programme financed by the European Agricultural Guidance and Guarantee Fund (EAGGF), where an examination reveals a breach of the conditions laid down for the implementation of a programme's operations, a Member State which has granted financial assistance from the EAGGF may, in order to prevent and to take action against irregularities, revoke that assistance and require partial repayment thereof from the final recipients.'
Alber ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 21ης Νοεμβρίου 2002.
Advocate General S. Alber delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 21 November 2002.
Υποθ. C-353/01 Ρ Olii Mattila κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Θεσμικό δίκαιο
Case C-353/01 Ρ Olli Mattila ν Council of the European Union Commission of the European Communities Law governing the institutions
«Αίτηση αναιρέσεως — Πρόσβαση στα έγγραφα — Αποφάσεις 93/731/ΕΚ και 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ Ευρατόμ — Εξαίρεση αφορώσα την προστασία του δημοσίου συμφέροντος στον τομέα των διεθνών σχέσεων — Μερική πρόσβαση» (Έκτο τμήμα)
(Appeal — Access to documents — Decisions 93/731 IEC and 94/90/ECSC, EC, Euratom — Exception relating to the protection of the public interest in the field of international relations — Partial access) (Sixth Chamber)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 14 Σεπτεμβρίου 2001, ο Ο. Mattila άσκησε, βάσει του άρθρου 49 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 12ης Ιουλίου 2001, Mattila κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση), με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή με την οποία ο αναιρεσείων είχε ζητήσει, κυρίως, την ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως της 5ης και 12ης Ιουλίου 1999, αντιστοίχως, που του απαγόρευσαν την πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα (στο εξής: επίδικες αποφάσεις).
By application lodged at the Court Registry on 14 September 2001, Mr Mattila brought an appeal under Article 49 of the EC Statute of the Court of Justice against the judgment of the Court of First Instance of 12 July 2001 in Case T-204/99 Mattila ν Council and Commission [2001] ('the contested judgment'), by which it dismissed his application seeking principally the annulment of the decisions of the Commission of the European Communities and the Council of the European Union of 5 and 12 July 1999 respectively, refusing to grant him access to certain documents ('the contested decisions').
Στις 23 Σεπτεμβρίου 1999, ο Ο. Mattila άσκησε προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου, με την οποία ζήτησε, κυρίως, την ακύρωση των επίδικων αποφάσεων.
On 23 September 1999 Mr Mattila brought an action before the Court of First Instance seeking principally the annulment of the contested decisions.
Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Πρωτοδικείο απέρριψε, αφενός, ως προδήλως απαράδεκτους, τον έκτο, έβδομο και όγδοο λόγο ακυρώσεως, που αντλούνται, αντιστοίχως, από την παραβίαση της «αρχής της ανεξάρτητης εκτιμήσεως», την κατάχρηση εξουσίας και την παράβαση του καθήκοντος συνεργασίας και, αφετέρου, ως αβάσιμους, τους πέντε άλλους λόγους ακυρώσεως που προέβαλε ο Ο.
By the contested judgment the Court of First Instance dismissed, first, as manifestly inadmissible, the sixth, seventh and eighth pleas relating to breach of the 'principle of independent review', misuse of powers and breach of the duty of cooperation and, second, as unfounded, the five other pleas relied on by Mr Mattila alleging manifest error of assessment in interpreting the exception concerning the protection of international relations and breach of the principle of proportionality, in that partial access to the documents in question had not been granted or even considered (first and second pleas); breach of the principle that an application for access to documents must be considered with regard to each individual document and failure in the duty to state reasons (third and fourth pleas); and failure to take account of his private interest in having access to the documents (fifth plea).
Το Πρωτοδικείο απέρριψε επίσης το αίτημα του Ο. Mattila περί προσκομίσεως εγγράφων.
The Court of First Instance also dismissed Mr Mattila's application for the production of documents.
Ο Ο.
Page 9
— να ακυρώσει τις αποφάσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής που αποτελούν αντικείμενο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως,
— annul the decisions of the Council and the Commission which the present application concerns;
— να καλέσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή να αναθεωρήσουν τη θέση τους και να επιτρέψουν στον αναιρεσείοντα την πρόσβαση στα ζητούμενα έγγραφα, όπως απαριθμούνται στις σχετικές με το αίτημα του επιστολές,
— invite the Council and the Commission to reconsider their position and give him access to the requested documents listed in the application letters;
— να του παράσχει πρόσβαση, έστω και μερική, στα έγγραφα αυτά αφού διαγραφούν ή διασκευαστούν τα χωρία που μπορούν ευλόγως να χαρακτηριστούν ως δυνάμενα να βλάψουν τις διεθνείς σχέσεις της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
— give access, at least partial access, to such documents after cancelling or editing the sections which may justifiably qualify as liable to prejudice the international relations of the European Community.
Το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι η αίτηση αναιρέσεως είναι προδήλως απαράδεκτη, στο μέτρο που ο Ο.
The Council asserts that the appeal is manifestly inadmissible in so far as Mr Mattila requests the Court to call on the Council and the Commission to grant him at least partial access to the documents at issue.
Mattila ζητεί από το Δικαστήριο να του παράσχει πρόσβαση, έστω και μερική, στα επίδικα έγγραφα.
Neither the Court of First Instance nor the Court of Justice is entitled, when exercising its power of judicial review, to issue directions to the institutions or to assume the role assigned to them, including in relation to access to documents.
Η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, διότι ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο, με το δεύτερο και το τρίτο αίτημα του, να καλέσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή να αναθεωρήσουν τη θέση τους και να καταστήσουν δυνατή για τον αναιρεσείοντα την πρόσβαση στα οικεία έγγραφα, ή να του παράσχουν πρόσβαση, έστω και μερική, στα έγγραφα αυτά, αφού διαγραφούν ή διασκευαστούν τα χωρία που μπορούν ευλόγως να χαρακτηριστούν ως δυνάμενα να βλάψουν τις διεθνείς σχέσεις της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
The appeal is inadmissible in so far as by its second and third pleas the Court is requested to invite the Council and Commission to reconsider their position and grant the appellant access to the documents at issue, or to grant him at least partial access to the documents after cancelling or editing the sections which may justifiably qualify as liable to prejudice the international relations of the European Community.
Επί τον δεύτερον λόγου αναιρέσεως που αντλείται από την παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας στο μέτρο που δεν παρασχέθηκε πρόσβαση στα επίδικα έγγραφα ούτε εξετάστηκε η δυνατότητα παροχής της
Second ground of appeal alleging breach of the principle of proportionality, in that partial access to the documents at issue was not granted or even considered
Mattila επισημαίνει ότι, όπως προκύπτει από τη σκέψη 71 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ούτε το Συμβούλιο ούτε η Επιτροπή εξέτασαν τη δυνατότητα να του παράσχουν μερική πρόσβαση στα επίδικα έγγραφα.
By the first part of this ground of appeal Mr Mattila submits that, as is apparent from paragraph 71 of the contested judgment, neither the Council nor the Commission considered the possibility of granting him partial access to the documents in question.
Το Πρωτοδικείο κακώς αρνήθηκε να ακυρώσει τις επίδικες αποφάσεις για τον λόγο αυτό στηριζόμενο, στο πλαίσιο της ίδιας σκέψεως της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, στο ότι, λαμβανομένων υπόψη των διευκρινίσεων που παρέσχον τα εν
The Court of First Instance wrongly refused to annul the contested decisions on this ground, relying, in paragraph 71 of the contested judgment, on the argument that taking account of the explanations proffered by the institutions during the course of the proceedings, and in view of the nature of the documents in question, even if they had carried out such an assessment they would not have been able to grant partial access.
λόγω όργανα κατά τη δίκη όσον αφορά τη φύση των επίδικων εγγράφων, ακόμη και αν τα όργανα αυτά είχαν προβεί στην εν λόγω εξέταση, δεν θα μπορούσαν να καταστήσουν δυνατή τη μερική πρόσβαση.
It is clear from the case-law of the Court that those institutions are obliged, under Decisions 93/731 and 94/90 respectively, and in accordance with the principle of proportionality, to examine whether partial access should be granted to the information not covered by the exceptions, in the absence of which a decision refusing access to a document must be annulled as being vitiated by an error of law.
Όσον αφορά το πρώτο σκέλος του δευτέρου λόγου αναιρέσεως, επιβάλλεται η επισήμανση ότι το Πρωτοδικείο διαπίστωσε, με τη σκέψη 71 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή δεν εξέτασαν τη δυνατότητα παροχής μερικής προσβάσεως στα επίδικα έγγραφα.
The Court of First Instance wrongly held, in paragraph 71 of the contested judgment, that such an error of law does not result in the annulment of the contested decisions, on the ground that in the light of the explanations proffered by the Council and the Commission in the course of proceedings before the Court, and in view of the nature of the documents at issue, that error had no effect on the outcome of their examination.
Από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει πάντως ότι τα όργανα υποχρεούνται, βάσει τόσο των αποφάσεων 93/731 και 94/90 όσο και της αρχής της αναλογικότητας, να εξετάζουν αν πρέπει να παρασχεθεί δυνατότητα μερικής προσβάσεως στα στοιχεία που δεν καλύπτονται από τις εξαιρέσεις και ότι, ελλείψει τέτοιας εξετάσεως, μια απόφαση περί απορρίψεως αιτήματος προσβάσεως σε έγγραφο πρέπει να ακυρώνεται ως ενέχουσα πλάνη περί το δίκαιο.
Permitting the Council and the Commission to communicate to the appellant the reasons for the refusal to grant partial access to a document for the first time before the Community courts would render redundant the procedural guarantees expressly laid down in Decisions 93/731 and 94/90 and seriously affect the appellant's rights which require that, except in exceptional cases, any decisions adversely affecting a person must state the reasons on which it is based, in order to provide the person concerned with details sufficient to allow him to ascertain whether the decision is well founded or whether it is vitiated by an error which will allow its legality to be contested.
Mattila βασίμως υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση είναι νομικώς πεπλανημένη.
On that ground alone, Mr Manila's submission that the contested judgment is vitiated by an error of law is well founded.
Mattila περί ακυρώσεως των επίδικων αποφάσεων, χωρίς να είναι αναγκαία η εξέταση του δευτέρου σκέλους του δευτέρου λόγου αναιρέσεως καθώς και των λοιπών λόγων που προβάλλει ο Ο.
Accordingly, the contested judgment must be annulled in so far as it dismisses Mr Mattila's form of order seeking annulment of the contested decisions, without it being necessary to consider the second part of the second ground of appeal and the other grounds put forward by Mr Mattila in support of his appeal.