natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ BOT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-125/06 P από τα μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο, με σκοπό να διασφαλισθεί ότι η διοργάνωση αυτή θα μεταδοθεί στο έδαφός του από τηλεοπτικό δίκτυο ελεύθερης προσβάσεως, τα προγράμματα του οποίου έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει μεγάλο μέρος του πληθυσμού.
OPINION OF MR BOT — CASE C-125/06 P measure, since they result directly from the measures adopted by the United Kingdom, which are intended to procure the broadcasting of that event in its territory by a free television channel accessible to a high proportion of the population.
Κατά την Επιτροπή, το Πρωτοδικείο δεν επισήμανε ότι η προσβαλλόμενη πράξη συνιστά, έναντι των κατόχων δικαιωμάτων, δέσμη ατομικών αποφάσεων.
the Court of First Instance did not say that the contested measure is, as regards the rights holders, a bundle of individual decisions.
Η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η πράξη αυτή αφορά μόνο τους τηλεοπτικούς οργανισμούς και μόνο σ’ αυτούς επιβάλλει υποχρεώσεις.
It also points out that that measure covers only television broadcasters, imposing obligations solely on them.
Οι κάτοχοι δικαιωμάτων υφίστανται μόνον οικονομικές συνέπειες, το δε Πρωτοδικείο, σε προηγούμενες υποθέσεις, έχει κρίνει ότι τούτο δεν αποτελεί επαρκές στοιχείο για να εξατομικεύσει έναν ιδιώτη τον οποίο η πράξη αφορά ατομικά 26.
Rights holders suffer only economic consequences and the Court of First Instance, in earlier cases, held that that is not sufficient to differentiate an individual.
Η Επιτροπή φρονεί συναφώς ότι η υπό κρίση υπόθεση διαφέρει από αυτές στις οποίες εκδόθηκαν
26The Commission submits, in that regard, that the present case is different from those which gave rise to the judgments in Piraiki­Patraikiand Others v Commission, 27Extramet Industrie v Council 28and Codorniu v Council, 29the circumstances of which were special.
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, φρονώ ότι η κρίση του Πρωτοδικείου ότι η προσβαλλόμενη πράξη αφορά άμεσα την Infront δεν ενέχει νομική πλάνη και ότι η αίτηση αναιρέσεως που άσκησε η Επιτροπή πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη.
In view of those matters, I take the view that the Court of First Instance’s finding that Infront was directly concerned by the contested measure is not vitiated by an error of law and that the Commission’s appeal on that point should be dismissed as unfounded.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η περίπτωση της Infront δεν διαφέρει από αυτή των λοιπών κατόχων αποκλειστικών δικαιωμάτων αναμεταδόσεως των διαφόρων εκδηλώσεων που έχει καθορίσει το Ηνωμένο Βασίλειο.
The Commission maintains that Infront’s situation is no different from that of other holders of exclusive rights to broadcast the various events designated by the United Kingdom.
Η Infront αντιμετωπίζει ένα συνήθη εμπορικό κίνδυνο, γεγονός που δεν αρκεί για να της παράσχει δικαίωμα προσφυγής.
It faces a normal commercial risk, which is insufficient to confer upon it a right of action.
Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η συλλογιστική του Πρωτοδικείου είναι δυσνόητη.
The Commission argues that the Court of First Instance’s reasoning is difficult to understand.
27 — Απόφαση της 17ης Ιανουαρίου 1985, 11/82 (Συλλογή 1985, σ. 207).
Finally, the Commission submits that Infront could have challenged the United
28 — Απόφαση της 16ης Μαΐου 1991, C-358/89 (Συλλογή 1991, σ. I-2501).
26 — The Commission refers to the order in Case T-113/99 Galileo and Galileo International v Council [2000] ECR II-4141, and to Case T-43/98 Emesa Sugar v Council [2001] ECR II-3519.
29 — Απόφαση της 18ης Μαΐου 1994, C-309/89 (Συλλογή 1994, σ. I-1853).
27 — Case 11/82 [1985] ECR 207.28 — Case C-358/89 [1991] ECR I-2501.29 — Case C-309/89 [1994] ECR I-1853.
Κατά την Επιτροπή, η προσβαλλόμενη πράξη αφορά την Infront μόνον ως προς την αντικειμενική ιδιότητά της ως κατόχου αποκλειστικών δικαιωμάτων η οποία απέκτησε τα δικαιώματα αναμεταδόσεως
In the Commission’s submission, Infront was affected by the contested measure only in its objective capacity as a holder of exclusive rights having acquired the broadcasting rights to one of the events covered by the United Kingdom measures. It observes that
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά INFRONT WM ανάλογο προς αυτόν των αποδεκτών της αποφάσεως αυτής 30.
COMMISSION v INFRONT WM individually just as in the case of the persons to whom the decision is addressed. 30
μέτρα ενώπιον δικαστηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου, έτσι ώστε το απαράδεκτο της προσφυγής της ενώπιον του κοινοτικού δικαστηρίου να μη της στερεί το δικαίωμα ασκήσεως ένδικης προσφυγής.
Kingdom measures before a United Kingdom court, so that the fact that its action is inadmissible before the Community courts does not deprive it of the right to legal recourse.
Η Infront αμφισβητεί τα επιχειρήματα της Επιτροπής και υποστηρίζει ότι ορθώς έκρινε το Πρωτοδικείο ότι η προσβαλλόμενη πράξη την αφορά ατομικά.
Infront disputes the Commission’s arguments and contends that the Court of First Instance correctly decided that it was individually concerned by the contested measure.
Υπενθυμίζεται ότι το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε στη συνέχεια ότι η Infront πληροί την προϋπόθεση αυτή, βάσει αναλύσεως η οποία στηρίζεται, κατ’ ουσία, στα εξής τρία στοιχεία.
It then stated that Infront satisfied that condition following an analysis which rests, in essence, on the following three points.
Πρώτον, η Infront είναι κάτοχος των αποκλειστικών δικαιωμάτων τηλεοπτικής αναμεταδόσεως της τελικής φάσεως του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου της FIFA για τα έτη 2002 και 2006, διοργανώσεως η οποία περιλαμβάνεται στον κατάλογο των μείζονος σημασίας για την κοινωνία εκδηλώσεων που κατήρτισε το Ηνωμένο Βασίλειο και ενέκρινε η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη πράξη.
First, Infront holds, on an exclusive basis, the television broadcasting rights to the 2002 and 2006 FIFA World Cup finals, which are included in the list of events of major importance for society adopted by the United Kingdom and approved by the Commission in the contested measure.
Δεύτερον, η Infront απέκτησε τα δικαιώματα αυτά πριν από την έκδοση της πράξεως αυτής και μάλιστα πριν να τεθεί σε ισχύ το άρθρο 3α της οδηγίας.
Secondly, it acquired those rights before the adoption of that measure and even before the entry into force of Article 3a of the Directive.
Τρίτον, η πράξη αυτή, μολονότι δεν αφορά την Infront, περιορίζει τη δυνατότητά της να διαθέτει ελεύθερα τα δικαιώματα αυτά σε τηλεοπτικούς οργανισμούς εγκατεστημένους σε κράτος μέλος διαφορετικό του Ηνωμένου Βασιλείου.
Thirdly, that measure, although not referring to Infront, impedes its ability to dispose freely of those rights to a television broadcaster established in a Member State other than the United Kingdom.
Διαφωνώ με την εκτίμηση της Επιτροπής περί ελλείψεως σαφήνειας της συλλογιστικής του Πρωτοδικείου και περί του περιεχομένου της.
I do not share the Commission’s view regarding the lack of clarity and the content of the Court of First Instance’s reasoning.
Φρονώ ότι η κρίση αυτή του Πρωτοδικείου δεν ενέχει καμία νομική πλάνη.
I take the view that no error of law vitiates the Court of First Instance’s assessment.
Συγκεκριμένα, από τη νομολογία προκύπτει ότι για να μπορεί να θεωρηθεί ότι μια κοινοτική πράξη αφορά άμεσα έναν ιδιώτη
It is clear from the caselaw that, in order for a person to be able to be regarded as individually concerned by a Community measure
Ορθώς υπενθύμισε, καταρχάς, το Πρωτοδικείο ότι οι ιδιώτες, πλην των αποδεκτών μιας αποφάσεως, δεν μπορούν να ισχυρισθούν ότι η απόφαση αυτή τους αφορά ατομικά, εκτός και αν αυτή τους θίγει λόγω ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών τους ή λόγω μιας πραγματικής καταστάσεως η οποία τους διακρίνει έναντι κάθε άλλου προσώπου και, ως εκ τούτου, τους εξατομικεύει κατά τρόπο
The Court of First Instance correctly noted, first of all, that persons other than those to whom a decision is addressed may claim to be individually concerned by that decision only if it affects them by virtue of attributes which are peculiar to them or by reason of circumstances in which they are differentiated from all other persons and by virtue of these factors distinguishes them
Δηλαδή, το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι η προσβαλλόμενη πράξη θίγει το δικαίωμα ιδιοκτησίας της Infront.
31It follows from the Court of First Instance’s analysis that Infront was clearly identifiable by the Commission at the time of the contested measure’s adoption, since it was the holder of the exclusive broadcasting rights to the 2002 and 2006 FIFA World Cup finals, events covered by the list in the measures notified by the United Kingdom.
Φρονώ ότι το παραδεκτό της προσφυγής της Infront στηρίζεται στην πάγια νομολογία, σύμφωνα με την οποία ένας ιδιώτης μπορεί να αμφισβητήσει τη νομιμότητα κοινοτικής πράξεως εφόσον η πράξη αυτή θίγει τα κεκτημένα προ της εκδόσεώς της δικαιώματα του ιδιώτη αυτού.
The acceptance of the admissibility of Infront’s action seems to me to be consistent with well-established caselaw, according to which an individual can challenge the legality of a Community measure where it alters rights acquired by that individual prior to its adoption.
Στη συνέχεια, μολονότι, όπως υποστηρίζει η Επιτροπή, μια ζημία καθαρά οικονομικής φύσεως δεν αρκεί, καταρχήν, για να παράσχει σε έναν ιδιώτη δικαίωμα προσφυγής ακυρώσεως κοινοτικής πράξεως, πρέπει να υπομνησθεί ότι το Πρωτοδικείο δεν έκρινε ότι η προβαλλόμενη πράξη αφορά ατομικά την Infront απλώς και μόνον επειδή επέφερε αρνητικές για την εταιρία οικονομικές συνέπειες.
Next, while, as the Commission submits, purely economic loss is not sufficient, in principle, to entitle an individual to bring an action for annulment of a Community measure, it should be pointed out that the Court of First Instance did not decide that Infront was individually concerned by the contested measure for the sole reason that the measure would involve adverse economic consequences for that company.
Το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε, με τη σκέψη 165 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η πράξη αυτή περιόριζε τη δυνατότητα της Infront να μεταβιβάσει ελεύθερα τα αποκλειστικά δικαιώματα αναμεταδόσεως της οικείας διοργανώσεως σε δίκτυο συνδρομητικής τηλεοράσεως
It stated, in paragraph 165 of the judgment under appeal, that the measure impeded Infront’s ability freely to dispose of its broadcasting rights to the event exclusively to a pay television channel established outside the United
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε κατ’ αυτόν τον τρόπο στην προπαρατεθείσα απόφαση Toepfer και Getreide-Import Gesellschaft κατά Επιτροπής, με την οποία δέχθηκε για πρώτη φορά ότι απόφαση απευθυνόμενη σε κράτος μέλος μπορεί να αφορά ατομικά έναν ιδιώτη 32. Το Δικαστήριο προέκρινε
The Court so held in Toepfer and Getreide­ImportGesellschaft v Commission, in which it accepted for the first time that a person could be individually concerned by a decision addressed to a Member State. 32
32 — Το Δικαστήριο κήρυξε παραδεκτή την προσφυγή που άσκησαν δύο εταιρίες εισαγωγής δημητριακών στη Γερμανία στρεφόμενες κατά της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία επιτράπηκε στο κράτος μέλος αυτό να λάβει αναδρομικής ισχύος μέτρα διασφαλίσεως, βάσει των οποίων απορρίφθηκε η αίτηση για την έκδοση πιστοποιητικών εισαγωγής την οποία είχαν υποβάλει οι προσφεύγουσες.
31 — Joined Cases 106/63 and 107/63 Toepfer and Getreide­ImportGesellschaft v Commission [1965] ECR 405, 411; Piraiki­Patraiki and Others v Commission, paragraphs 21, 28 and 31; Case C-152/88 Sofrimport v Commission [1990] ECR I-2477, paragraph 11; Case C-390/95 P Antillean Rice Millsand Others v Commission [1999] ECR I-769, paragraphs 25 to 30; Joined Cases T-480/93 and T-483/93 Antillean Rice Millsand Others v Commission [1995] ECR II-2305, paragraph 67; and Case T-47/00 Rica Foods v Commission [2002] ECR II-113, paragraph 41.
31 — Απόφαση του Δικαστηρίου της 1ης Ιουλίου 1965, 106/63 και 107/63, Toepfer και Getreide-Import Gesellschaft κατά Επιτροπής (Συλλογή τόμος 1965-1968, σ.
32 — The Court held admissible the action by two firms that imported cereals into Germany against the Commission’s decision retrospectively authorising that Member State to adopt protective measures under which their applications for import licences had been rejected.
Τη νομολογία αυτή ακολουθεί και η προπαρατεθείσα απόφαση Codorniu κατά Συμβουλίου, την οποία επικαλέσθηκε η Επιτροπή και η οποία εκδόθηκε επί υποθέσεως που αφορούσε μια εταιρία ισπανικού δικαίου, τη δικαιούχο από το 1924 του σήματος Gran Cremant de Codorniu που ζητούσε την ακύρωση του άρθρου κανονισμού του Συμβουλίου με το οποίο της απαγορευόταν, μετά την παρέλευση ορισμένου χρονικού διαστήματος, να χρησιμοποιεί την ένδειξη «crémant» 37.
An expression of that caselaw can also be found in Codorniu v Council, to which the Commission refers, in which a company incorporated under Spanish law, the owner of the trade mark ‘Gran Cremant de Codorniu’ since 1924, sought the annulment of the article of a Council regulation prohibiting it, in due course, from using the word ‘crémant’. 37
Με την απόφαση CAM κατά ΕOK 35, το Δικαστήριο δέχθηκε επίσης ότι ένας ιδιώτης έχει έννομο συμφέρον όταν το προσβαλλόμενο μέτρο αφορά κατάσταση η οποία εκκρεμούσε κατά τον χρόνο λήψεως του μέτρου και θέτει σε κίνδυνο το όφελος που
In CAM v EEC, 35the Court also accepted that an individual had standing to bring proceedings where the contested measure covered a situation ongoing at the
Φρονώ ότι η λύση αυτή της νομολογίας μπορεί να εφαρμοσθεί εν προκειμένω, δεδομένου ότι η Infront απέκτησε τα δικαιώματα αναμεταδόσεως του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου της FIFA πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης πράξεως και μάλιστα,
That caselaw is, I consider, applicable to this case, since Infront had entered into possession of exclusive broadcasting rights to the FIFA World Cup finals before the adoption of the contested measure and even, as the Court of First Instance pointed out, before the entry into force of Article 3a of the
33 — Απόφαση της 23ης Νοεμβρίου 1971, 62/70 (Συλλογή τόμος 1969-1971, σ. 977).
33 — Case 62/70 [1971] ECR 897.
Έτσι, στις 4 Σεπτεμβρίου 1970, η προσφεύγουσα ζήτησε από την αρμόδια γερμανική αρχή να της χορηγηθεί άδεια εισαγωγής για μια παρτίδα κονσέρβες με κινεζικά μανιτάρια, η οποία είχε τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία στις Κάτω Χώρες.
Thus, on 4 September 1970, the applicant had applied to the competent German authority for an import licence for a consignment of preserved Chinese mushrooms which was in free circulation in the Netherlands.
Στις 11 Σεπτεμβρίου, η αρχή αυτή ενημέρωσε την προσφεύγουσα ότι θα απέρριπτε την αίτηση αυτή μόλις η Επιτροπή χορηγήσει τη σχετική έγκριση.
On 11 September 1970, that authority had informed the applicant that it would reject the application as soon as the Commission so authorised.
Με την από 15 Σεπτεμβρίου 1970 απόφαση, η Επιτροπή επέτρεψε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να αποκλείσει από την κοινοτική μεταχείριση όχι μόνον τις αιτήσεις για τη χορήγηση άδειας εισαγωγής μαύρων μανιταριών προελεύσεως Κίνας οι οποίες θα υποβληθούν στο μέλλον, αλλά και τις εκκρεμείς αιτήσεις για τη χορήγηση άδειας.
By decision of 15 September 1970, the Commission authorised the Federal Republic of Germany to exclude from Community treatment not only future applications for licences to import black mushrooms originating in China, but also pending applications for import licences.
36 — Η υπόθεση αφορούσε εταιρία στην οποία είχε χορηγηθεί, στις 19 Ιουλίου 1974, πιστοποιητικό εξαγωγής για 10 000 τόνους κριθάρι, που ίσχυε έως τις 16 Οκτωβρίου 1974.
36 — The case concerned a company which had, on 19 July 1974, obtained an export licence, which was valid until 16 October 1974, for 10 000 tonnes of barley.
Βάσει κανονισμού του Συμβουλίου, η ενδεικτική τιμή και η τιμή παρεμβάσεως που ίσχυαν, μεταξύ άλλων, για τα σιτηρά επρόκειτο να αυξηθούν κατά 5 % από τις 7 Οκτωβρίου 1974.
Under a Council regulation, the target and intervention prices applicable, among other things, to cereals were, with effect from 7 October 1974, to increase by 5%.
Ή Επιτροπή, όμως, με τον από 4 Οκτωβρίου 1974 κανονισμό, όρισε ότι το μέτρο αυτό δεν θα ίσχυε για τα πιστοποιητικά εξαγωγής που είχαν χορηγηθεί πριν από τις 7 Οκτωβρίου, στερώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο από την προσφεύγουσα το όφελος της προβλεφθείσας από το Συμβούλιο αυξήσεως όσον αφορά τους 3 978 τόνους που επρόκειτο να εξαγάγει μεταξύ της 7ης και της 16ης Οκτωβρίου.
However, the Commission, by a regulation of 4 October 1974, laid down that the measure would not apply to export licences issued before 7 October, thus depriving the applicant of the benefit of the increase provided for by the Council for the 3 978 tonnes which it was still to export between 7 and 16 October.
Το Δικαστήριο δέχθηκε το παραδεκτό της προσφυγής που άσκησε η προσφεύγουσα με αίτημα την ακύρωση του κανονισμού της Επιτροπής.
The Court held that the applicant’s action against the Commission regulation was admissible.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο κανονισμός αυτός, στερώντας από μια κατηγορία επιχειρήσεων το όφελος από την αύξηση του ποσού της επιστροφής για συγκεκριμένες εξαγωγές, αφορούσε συγκεκριμένους και γνωστούς εξαγωγείς δημητριακών, καθώς και ότι το μέτρο αυτό, μολονότι αποτελούσε μέρος πράξεως κανονιστικού χαρακτήρα, έθιγε τους εξαγωγείς αυτούς λόγω μιας πραγματικής καταστάσεως η οποία τους διέκρινε έναντι κάθε άλλου προσώπου.
It held that the regulation, in denying to a class of traders, for specific exports, the benefit of the increase in the amount of the refund, applied to a fixed and known number of cereal exporters and that the measure, even though it formed part of a legislative act, affected those exporters because of a factual situation which differentiated them from all other persons.
3881), και 264/81 (Συλλογή 1984, σ. 3915).
34 — Case 232/81 [1984] ECR 3881 and Case 264/81 [1984] ECR 3915.
Το Δικαστήριο επισήμανε ότι, καθόσον οι όροι είχαν καθορισθεί από τους συμβαλλομένους στην πώληση, «οποιαδήποτε παρέμβαση των κοινοτικών οργάνων παρακωλύει [τον ιταλικό οργανισμό παρεμβάσεως] να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του έναντι των αναδειχθέντων με την κλήρωση συμμετεχόντων στον διαγωνισμό αποτελεί κατ’ ανάγκη πράξη που τους αφορά άμεσα και ατομικά» [προπαρατεθείσες αποφάσεις Agricola commerciale olio κ.λπ. κατά Επιτροπής (σκέψη 11), και Savma κατά Επιτροπής (σκέψη 11)].
The Court observed that, since the position had been determined between the parties to the sale, ‘any intervention on the part of the Community institutions, preventing [the Italian intervention agency] from carrying out its obligations to the tenderers designated by the drawing of lots, necessarily constitutes a measure of direct and individual concern to them’ (Agricola commerciale olioand Others v Commission, paragraph 11, and Savma v Commission, paragraph 11).
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο οποίος, δυνάμει του άρθρου 118 του ιδίου κανονισμού, εφαρμόζεται στην κατ’ αναίρεση διαδικασία, και δεδομένου του αιτήματος της Infront, εφόσον το Δικαστήριο δεχθεί την πρότασή μου, η Επιτροπή πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα.
In accordance with Article 69(2) of the Rules of Procedure, which apply to appeals by virtue of Article 118 of those rules, and having regard to Infront’s application, if the Court follows my analysis the Commission should bear the costs.
Για τους λόγους αυτούς φρονώ ότι, λαμβανομένης υπόψη της ως άνω νομολογίας, ορθώς έκρινε το Πρωτοδικείο ότι το προσβαλλόμενο έγγραφο αφορά ατομικά την Infront.
That is why I am of the opinion that, in the light of that caselaw, the Court of First Instance correctly held that Infront was individually concerned by the contested letter.
Η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και καθόσον αφορά την κρίση αυτή.
The appeal should also be dismissed as unfounded in so far as it relates to that finding.
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να αποφασίσει ως εξής:
Having regard to the foregoing considerations, I suggest that the Court should:
«1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
‘(1) Dismiss the appeal;
2) Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα δικαστικά έξοδα.»
(2) Order the Commission of the European Communities to bear the costs.’
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 13ης Μαρτίου 2008 *
JUDGMENT OF THE COURT (Fourth Chamber)
Στην υπόθεση C-125/06 P, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, η οποία ασκήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2006,
APPEAL under Article 56 of the Statute of the Court of Justice, brought on 28 February 2006,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την K.
Commission of the European Communities, represented by K. Banks and M. Huttunen, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg, appellant, the other parties to the proceedings being:
Garcia, solicitor, προσφεύγουσα πρωτοδίκως,
Medien AG, then KirchMedia WM AG, established in Zug (Switzerland), represented by M. Garcia, Solicitor, applicant at first instance,
Lenaerts, πρόεδρο τμήματος, Γ.
United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland,
Αρέστη, R. Silva de Lapuerta, E. Juhász και J.
European Parliament,
Malenovský (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Y.
THE COURT (Fourth Chamber), composed of K. Lenaerts, President of the Chamber, G. Arestis, R. Silva de Lapuerta, E. Juhász and J. Malenovský (Rapporteur), Judges,
Bot γραμματέας: R. Grass έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 18ης Οκτωβρίου 2007,
Advocate General: Y. Bot, Registrar: R. Grass, having regard to the written procedure, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 18 October 2007,
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά INFRONT WM εκδίδει την ακόλουθη
COMMISSION v INFRONT WM gives the following
Με την αίτησή της αναιρέσεως, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 15ης Δεκεμβρίου 2005, T-33/01, Infront WM κατά Επιτροπής (Συλλογή 2005, σ.
By its appeal, the Commission of the European Communities seeks the setting aside of the judgment of the Court of First Instance of the European Communities of 15 December 2005 in Case T-33/01 Infront WM v Commission [2005] ECR II-5897 (‘the judgment under appeal’), by which it annulled the Commission’s decision contained in its letter of 28 July 2000 to the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland (‘the contested decision’).
Η κοινοτική νομοθεσία
Community Legislation
Η οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 298, σ.
Council Directive 89/552/EEC of 3 October 1989 on the coordination of certain provisions laid down by Law, Regulation or Administrative Action in Member States concerning the pursuit of television broadcasting activities (OJ 1989 L 298, p.
60, στο εξής: οδηγία 89/552), σκοπεί στη διασφάλιση της ελευθερίας λήψεως και αναμεταδόσεως τηλεοπτικών εκπομπών εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, θεσπίζοντας τους κατ’ ελάχιστο όριο κανόνες των οποίων την τήρηση πρέπει να επιβάλλουν τα κράτη μέλη στους εμπίπτοντες στη δικαιοδοσία τους τηλεοπτικούς οργανισμούς.
60; ‘Directive 89/552’), is intended to ensure freedom of reception and retransmission of television broadcasts within the European Community by laying down minimum rules with which the Member States are required to ensure that television broadcasters under their jurisdiction comply.
Η δέκατη όγδοη και η δέκατη ένατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 97/36 έχουν ως εξής:
The 18th and 19th recitals in the preamble to Directive 97/36 read as follows: