natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εν piάση piεριpiτώσει, είναι γνωστό ότι η διάγνωση τηςσυννοσηρότητας είναι piολύ δύσκολη.
In any case, comorbidity is notoriously difficult todiagnose.
Εpiιpiλέον, η χρήση ουσιών µpiορεί ναpiροκαλέσει ψυχιατρικά συµpiτώµατα piου ελάχισταδιαφέρουν αpiό εκείνα των ψυχιατρικών διαταραχών (Berthel,2003), ενώ το σύνδροµο στέρησης ή η οξεία τοξίκωσηµpiορούν να µιµηθούν σχεδόν όλα τα συµpiτώµατα των ενλόγω διαταραχών (Liappas, 2001).
In addition, substance abuse cancause psychiatric symptoms that are barely distinguishablefrom those of psychiatric disorders (Berthel, 2003), whilesubstance withdrawal or acute intoxication can also mimicalmost any such disorder (Liappas, 2001).
Εpiίσης, η κατάθλιψη καιτο άγχος µpiορούν να θεωρηθούν εγγενή συµpiτώµατα τουκύκλου της τοξίκωσης-στέρησης· συµpiτώµατα piουµετριάζονταν λόγω της χρήσης των ουσιών εµφανίζονταικατά την αpiοχή ή τη θεραpiεία υpiοκατάστασης.
Furthermore,depression and anxiety can be viewed as inherentsymptoms of the intoxication–withdrawal cycle; symptomsthat used to be alleviated by drugs become manifest in thecourse of abstinence or substitution treatment.
Άλλες θεωρίες συνδέουν συγκεκριµένα ναρκωτικά µεσυγκεκριµένες ψυχικές διαταραχές, pi.χ. έχει διατυpiωθεί ηάpiοψη ότι η χρήση ηρωίνης µειώνει το στρες, µετριάζει τονpiόνο και εξαφανίζει τις αpiειλητικές φωνές σε σχιζοφρενείςκαι σε ασθενείς piου piάσχουν αpiό οριακή σχιζοφρένεια·ωστόσο, ασθενείς piου piάσχουν αpiό σοβαρές ψυχικέςασθένειες δεν κάνουν χρήση ηρωίνης.
Other theories link specific drugs to specific mentaldisorders, e.g. it has been postulated that heroin couldreduce stress, alleviate pain and abolish menacing voices inschizophrenic and borderline schizophrenic patients;however, patients with severe mental illnesses do not useheroin.
Άλλοι υpiοστηρίζουνότι η κοκαΐνη βελτιώνει τις καταθλιpiτικές καταστάσεις, αίρειτις συµpiεριφορικές αναστολές και εpiιτρέpiει στιςναρκισσιστικές piροσωpiικότητες να αpiοβάλουν τιςpiαραληρητικές ιδέες µεγαλείου.
Cocaine, it is suggested, could lighten depressivestates, allow behavioural disinhibition and permitnarcissistic personalities to act out grandiosity.
Η κάνναβη ανακουφίζει τηνένταση και η έκσταση µειώνει τις κοινωνικές αναστολές(Verheul, 2001· Berthel, 2003).
Cannabiscould relieve tension and ecstasy ease social inhibitions(Verheul, 2001; Berthel, 2003).
Στην εθνική έκθεση της Ιρλανδίας του 2002 εξετάζεταισυγκεκριµένα η κατάθλιψη στους χρήστες ναρκωτικών, µεβάση τα αpiοτελέσµατα αρκετών µελετών. Η έκθεσηκαταλήγει στο συµpiέρασµα ότι υpiάρχει έντονη σχέση µεταξύτης piροβληµατικής χρήσης ναρκωτικών, ιδίως οpiιούχων και
The 2002 Irish national report specifically examineddepression among drug users, based on the results ofseveral studies, and concluded that there is a strongassociation between problem drug use, in particular use ofopiates and benzodiazepines, and high rates of depression.German research into the relationship between substancedisorders, depression and suicide concluded that the risk ofsuicide is greatly increased in those with a depressive
Οι piρόοδοι στη µεθοδολογία συνέβαλαν εpiίσης στη βελτίωσητης διάγνωσης τόσο των ψυχιατρικών διαταραχών όσο και τωνδιαταραχών χρήσης ουσιών.
Methodological advances have also improved the diagnosisof both psychiatric and substance use disorders. A widerange of standardised and validated instruments are nowavailable to measure psychiatric symptoms and personalitydisorder, as are various instruments that assess the level ofdrug use patterns and addiction.
Υpiάρχουν σήµερα piολλάτυpiοpiοιηµένα και έγκυρα εργαλεία για τη µέτρηση τωνψυχιατρικών συµpiτωµάτων και των διαταραχών τηςpiροσωpiικότητας, καθώς και διάφορα εργαλεία piου εκτιµούν τοεpiίpiεδο των piροτύpiων χρήσης ναρκωτικών και τηςουσιοεξάρτησης.
The addiction severity index(ASI) is a multifunctional instrument that can be used indiagnosis, treatment planning and follow-up, and research.The ASI has the advantage of being multidimensional,measuring past and current problems in seven areas: healthstatus, employment and self-support, alcohol use, drug use,legal status, family and social relationships and psychiatricsymptoms (Krausz, 1999a; Öjehagen and Schaar, 2003).
Ο δείκτης έχει τυpiοpiοιηθεί και µεταφραστεί αpiό τααγγλικά στις piερισσότερες ευρωpiαϊκές γ λ ώ σ σε ς (EuroASI) (172).
Annual report 2004: the state of the drugs problem in the European Union and Norway most other European languages (EuroASI) (172
Στην εθνική έκθεση της Ισpiανίας αναφέρεται ότι ηpiαρατηρούµενη αύξηση της συννοσηρότητας ενδέχεται ναοφείλεται εν µέρει σε αύξηση της εξάρτησης αpiόψυχοδιεγερτικές ουσίες.
The Spanish national report notes that the observedincrease in comorbidity might partly be due to an increasein dependence on psychostimulants.
Εpiικράτηση της συννοσηρότηταςστιςθεραpiευτικές υpiηρεσίες
Institute has developed and tested protocols for the diagnosisand treatment of addicted clients with attentiondeficit/hyperactivity disorder (ADHD) (Eland and Van de Glint, 2001).
Στον piίνακα 7 piαρατίθενται µελέτες συννοσηρότητας σεδιαφορετικές µονάδες θεραpiείας των ουσιοεξαρτήσεων καιψυχιατρικά κέντρα στα κράτη µέλη, όpiως piαρουσιάζονταιστις εθνικές εκθέσεις.
Table 7 gives details of some studies of comorbidity indifferent drug treatment and psychiatric settings in Member States as presented in the national reports.
Τα στοιχεία για τις διαταραχές χρήσηςουσιών στα ψυχιατρικά κέντρα δεν είναι τόσο εύκολαδιαθέσιµα όσο τα στοιχεία για τις ψυχιατρικές διαταραχέςσε µονάδες θεραpiείας των ουσιοεξαρτήσεων.
Data onsubstance disorders in psychiatric settings are not as readilyavailable as data on psychiatric disorders in drug treatmentsettings. Although the studies presented in this review arenot comparable, they do give an indication of the situationin EU countries.
Μολονότι οιµελέτες piου piαρουσιάζονται στην εpiισκόpiηση αυτή δεν είναισυγκρίσιµες, piαρέχουν ενδείξεις σχετικά µε την κατάστασηστις χώρες της ΕΕ.
There is considerable divergence in thepopulations studied, the diagnostic criteria selected, theinstruments used and the time of diagnosis. For reasonsdiscussed above, under-diagnosis is likely in many cases.
Υpiάρχουν σηµαντικές αpiοκλίσεις στουςεξεταζόµενους piληθυσµούς, στα εpiιλεχθέντα διαγνωστικάκριτήρια, στα χρησιµοpiοιούµενα εργαλεία και στο χρόνο τηςδιάγνωσης.
Numerous studies have been carried out to measure theprevalence of psychiatric and personality disorders as wellas drug use patterns in the general population as well asamong psychiatric patients and drug users in and outsidetreatment services.
Για τους λόγους piου piροαναφέρθηκαν, ηυpiοδιάγνωση θεωρείται piιθανή σε piολλές piεριpiτώσεις.
The results, in terms of both numbersand diagnoses, vary greatly, depending on populationavailability and selection, sampling methods, diagnosticskills and competence, the validity and reliability of thediagnostic instruments used and the period of the study.
Σε εpiισκόpiηση διαφορετικών µελετών, οι Uchtenhagen και Zeiglgänsberger (2000) κατέληξαν στο συµpiέρασµα ότι ησυνηθέστερη ψυχιατρική διάγνωση στους χρήστεςναρκωτικών είναι η διαταραχή της piροσωpiικότητας, η οpiοίααφορά 50-90% των χρηστών, ακολουθούµενη αpiό τησυναισθηµατική διαταραχή (20-60%) και τις ψυχωτικέςδιαταραχές (20%).
In a review of different studies, Uchtenhagen and Zeiglgänsberger (2000) concluded that the most commonpsychiatric diagnosis among drug users is personalitydisorder, affecting 50–90%, followed by affective disorder(20–60%) and psychotic disorders (20%).
Ποσοστό piου κυµαίνεται αpiό 10 έως50% των ασθενών εµφανίζει piερισσότερες αpiό µίαψυχιατρικές διαταραχές ή διαταραχές της piροσωpiικότητας.
Between 10 and50%of patients exhibit more than one psychiatric orpersonality comorbidity disorder.
Συγκριτική µελέτη στην Ελλάδα και τη Γαλλία διαpiίστωσε ότι,piαρόλο piου τα συνολικά piοσοστά ψυχοpiαθολογικώνκαταστάσεων στους χρήστες οpiιούχων υpiό θεραpiείαεµφανίζουν µεγάλη οµοιότητα στις δύο χώρες, ταψυχοpiαθολογικά piρότυpiα διαφέρουν: η εpiικράτησησυναισθηµατικών διαταραχών ήταν υψηλότερη στουςγάλλους αpi’ ό,τι στους έλληνες χρήστες ναρκωτικών(19έναντι 7%), ενώ η εpiικράτηση piροτύpiων αντικοινωνικήςpiροσωpiικότητας ήταν µεγαλύτερη στο ελληνικό δείγµα (20 έναντι 7%).
A comparative study in Greece and France found that,although the overall rates of psychopathology in opiateusers under treatment were quite similar in the twocountries, the psychopathological patterns varied: theprevalence of affective disorders was higher in French thanin Greek drug users (19%vs. 7%), whereas antisocialpersonality patterns were more prevalent in the Greeksample (20%vs. 7%).
Οι συγγραφείς αpiοδίδουν τις διαφορές αυτέςστη χαµηλότερη εpiικράτηση της χρήσης ναρκωτικών στην Ελλάδα: «όσο piιο piεριορισµένη είναι η έκταση της κοινωνικάαpiαράδεκτης συµpiεριφοράς τόσο piιο piιθανό είναι ναεµpiλέκονται σε αυτήν άτοµα µε κοινωνικά αpiοκλίνουσασυµpiεριφορά» (Kokkevi και Facy, 1995).
The authors attributed thesedifferences to the lower prevalence of drug use in Greece:‘the more limited the extent of socially unacceptablebehaviour, the more likely it is that socially deviantindividuals are involved in it’ (Kokkevi and Facy, 1995).
Σε εpiισκόpiηση διεθνών µελετών σχετικά µε τηνψυχοpiαθολογία εξαρτηµένων αpiό τα ναρκωτικά ατόµων, ο Fridell (1991, 1996)σκιαγραφεί µια κλινική εικόνασυννοσηρότητας στην ουσιοεξάρτηση, η οpiοίαεpiιβεβαιώνεται αpiό τις δικές του µελέτες στο Lund τη ς Σουηδία ς .
In a review of international studies on psychopathology indrug-dependent subjects, Fridell (1991, 1996) outlined aclinical picture of comorbidity in drug addiction that hasbeen confirmed by his own studies in Lund, Sweden.
Εντοpiίζονται τρεις κύριες οµάδες διαταραχών:διαταραχές της piροσωpiικότητας (65-85%), καταθλιpiτικέςκαι αγχώδεις καταστάσεις (30-50%) και ψυχώσεις (15%).Στην εpiισκόpiηση έξι µελετών χρηστών ναρκωτικών υpiόθεραpiεία, ο Verheul (2001) διαpiίστωσε ιδιαίτερη εpiικράτησηαντικοινωνικών (23%), οριακών (18%) και piαρανοϊκών(10%) διαταραχών της piροσωpiικότητας.
Threemain groups of disorders could be identified: personalitydisorders (65–85%), depression and anxiety states(30–50%), and psychoses (15%).
Στη Φινλανδία,σύµφωνα µε το µητρώο εξιτηρίων, ο αριθµός των piεριόδων
Verheul (2001), in hisoverview of six studies of treated addicts, found thatantisocial (23%), borderline (18%) and paranoid (10%)personality disorders were particularly prevalent.
Νορβηγική µελέτη εξέτασε τις διαφορές φύλου µεταξύχρηστών piολλαpiλών ουσιών (εκ των οpiοίων 85% ήτανχρήστες ηρωίνης) και αλκοολικών piου δεν έκαναν χρήσηάλλων ουσιών.
A Norwegian study examined gender differences betweenpoly-substance abusers (of whom 85%were heroin users)and pure alcoholics.
Το δείγµα piεριλάµβανε piολύ µεγάλο piοσοστόατόµων µε ψυχιατρικές διαταραχές και διαταραχές τηςpiροσωpiικότητας (93%).
The sample included a very highproportion of subjects with psychiatric and personalitydisorders (93%). Overall, women had significantly higherlevels of major depression, simple phobia and borderlinepersonality disorder than men.
Η συνύpiαρξη µιας διαταραχήςαντικοινωνικής piροσωpiικότητας ήταν µεγαλύτερη στουςάνδρες χρήστες piολλαpiλών ουσιών (Landheim κ.ά., 2003).
Many drug professionals believe that the prevalence ofdrug dependence in combination with mental disorders isincreasing, although some argue that this is due to agreater awareness of this issue and/or changes in thediagnosis and the classification of psychiatric diseasesand/or restructuring of healthcare systems.
)Βλέpiε ΕΚΠΝΤ — Τράpiεζα Εργαλείων Αξιολόγησης (Evaluation Instrument Bank) (http://eib.emcdda.eu.int).
)See EMCDDA Evaluation Instrument Bank (http://eib.emcdda.eu.int).
Πίνακας 7: Εpiιpiολασµός συννοσηρότητας σε θεραpiευτικά piεριβάλλοντα σε διάφορες χώρες της ΕΕ
Table 7: Prevalence of comorbidity in treatment settings in various countries of the EU
Περιβάλλον
Population
Πληθυσµό ς n
Sample size
Εpiιpiολασµός συννοσηρότητας (%)
Prevalence of comorbidity (%)
Εισαγωγές για piροβληµατική χρήση ναρκωτικών (1996-1999)
Psychiatric hospitals and psychiatric services in general hospitals
Σχιζοειδής, piαρανοειδής, σχιζότυpiη διαταραχή:86 %Κατάθλιψη: 50 %∆ιαταραχές piροσωpiικότητας: 43 %
Schizoid, paranoid, schizotypal: 86%Depression: 50%Personality disorders: 43%
Θεραpiευτικές κοινότητες
Therapeutic communities
Νοσηλευόµενοι (2001-2002)
Residential clients (2001–02) report (
∆ιαταραχές piροσωpiικότητας: 14 %Κατάθλιψη: 7 %Νευρωτικές διαταραχές: 6 %∆ιαταραχές λήψης τροφής: 5 %
Personality disorders: 14%Depression: 7%Neurotic disorders: 6%Eating disorders: 5%
Αγχώδεις και σωµατόµορφες διαταραχές: 43 %Συναισθηµατικές διαταραχές: 32 %Φοβίες: 32 %Περιστατικά κατάθλιψης: 16 %
Stress and somatoform disorders: 43%Affective disorders: 32%Phobias: 32%Depressive episodes: 16%
Κοκκέβη και Στεφανής
Kokkevi and Stefanis
Φυλακή και θεραpiευτικέςυpiηρεσίες
Prison and treatment services
Άγχος: 32 %Συναισθηµατικές διαταραχές: 25 %Σχιζοφρένεια: 6 %
Anxiety: 32%Affective disorders: 25%Schizophrenia: 6%
Εθνική έκθεση
Spanish national
Ισ p i αν ία ς (
Opiate-dependent persons report (
Οριακή διαταραχή: 7 %Αντικοινωνική διαταραχή: 6 %Κοινωνική φοβία: 6 %Κατάθλιψη: 5 %
Borderline: 7%Antisocial disorders: 6%Social phobia: 6%Depression: 5%
Άγχος: 4 %Κατάθλιψη: 3 %∆ιαταραχές συµpiεριφοράς: 3 %∆ιαταραχές λήψης τροφής: 2 %
Anxiety: 4%Depression: 3%Behavioural disorders: 3%Eating disorders: 2%
Εισαγωγές για piρώτη φοράµεδιάγνωσηεξάρτησης αpiόναρκωτικά(1996-2001)
First admissions with a diagnosis of drug dependency (1996–2001) system (
Κατάθλιψη: 21 %Σχιζοφρένεια και άλλες ψυχώσεις: 11 %∆ιαταραχή piροσωpiικότητας: 19 %
Depression: 21%Schizophrenia and other psychoses: 11%Personality disorders: 19%
Υpiηρεσίες ψυχικής υγείας
Mental health services
Χρήστες ναρκωτικών διά βίου
Lifelong drug users
Ολλανδικός piληθυσµός µ.δ.
Dutch population n.a.
Χρήστες ναρκωτικών ηλικίας 18-64(1996)
Drugdependent persons aged 18–64 (1996)
Κατάθλιψη: 29 %Κοινωνική φοβία: 29 %∆ιpiολική διαταραχή: 24 %∆υσθυµία: 22 %
Depression: 29%Social phobia: 29%Bipolar disorders: 24%Dysthymia: 22%
Αυστρία µ.δ.
Austria
Εθνική έκθεση
Austrian national
∆ιάφορες θεραpiευτικέςυpiηρεσίες (εpiισκόpiηση)
Different treatment services (review) report (
Χρήστες piου υpiοβάλλονται σεθεραpiεία
Personality disorders, antisocial disorders, borderline, narcissism
> 73 Εθνική έκθεση Πορτογαλία ς (
> 73 Portuguese national
Ψυχαναγκαστική-καταναγκαστική διαταραχή: 73 %Κατάθλιψη: 72 %Σωµατοpiοίηση: 60 %Παρανοειδής ιδεασµός: 58 %
Obsessive–compulsive disorders: 73%Depression: 72%Somatisation: 60%Paranoid ideation: 58%
Παρανοειδής ιδεασµός: 58 %Ψυχωτικές διαταραχές: 32 %Μανιοκατάθλιψη: 28 %Νευρωτικές διαταραχές: 10 %∆ιαταραχές της piροσωpiικότητας: 29 %
Paranoid ideation: 58%Psychotic disorders: 32%Mood disorders: 28%Neurotic disorders: 10%Personality disorders: 29%
Ασθενείς σε piτέρυγα αpiοτοξίνωσης(1977-1995)
Patients on detoxication ward (1977–95)
Αντικοινωνική συµpiεριφορά: 23 %Οpiοιαδήpiοτε ψύχωση: 14 %Καταθλιpiτική διαταραχή: 11 %
Antisocial disorders: 23%Any psychosis: 14%Depressive disorders: 11%
Χρήστες ναρκωτικών ασθενείς,90 %εξαρτηµένοιαpiό οpiιούχα
Drugdependent patients, 90% opiate-addicted
Ψ υ χ ω τι σ µ ό ς Ά γ χ ο ς Κατάθλιψη Παράνοια
Community and residential addiction treatment services
Σηµείωση:µ.δ.:
Psychoticism Anxiety Depression Paranoia
Ετήσια έκθεση 2004: Kατάσταση του piροβλήµατος των ναρκωτικών στην Ευρωpiαϊκή Ένωση και τη Νορβηγία
Annual report 2004: the state of the drugs problem in the European Union and Norway have served prison sentences is high, and there isincreasing recognition that incarceration can contribute to aworsening of mental health problems.
Εpiικράτηση — φυλακές και υpiοχρεωτική θεραpiεία συχνά, οι εpiαγγελµατίες του τοµέα ψυχικής υγείας έχουν τηντάση να στέλνουν τα άτοµα piου εµφανίζουν συννοσηρότηταγια θεραpiεία αpiεξάρτησης, και οι θεραpiευτές µε τη σειράτους να τα ξαναστέλνουν αµέσως piίσω — ή το αντίθετο.
In Sweden, between 72%and 84%of adults incompulsory drug treatment were found to suffer frompsychiatric problems in addition to being substance abusers(Gerdner, 2004).
Ησυνέχεια της piερίθαλψης είναι αδύνατη υpiό τις piεριστάσειςαυτές.
Of 46 substance-dependent girls incompulsory care for children and young people, two thirdshad psychiatric diagnoses or personality disorders (Janssonand Fridell, 2003).
Ο piληθυσµός των φυλακών χρήζει ιδιαίτερης piροσοχής.
from drug treatment because of their mental problems.
Ηεpiικράτηση ψυχιατρικών διαταραχών, όpiως και η εpiικράτησητης χρήσης ναρκωτικών, είναι piολύ υψηλότερη στον piληθυσµότων φυλακών αpi’ ό,τι στον γενικό piληθυσµό.
In Spain, for example, most psychiatric services exclude clientswith substance disorders and their staff members have noappropriate training.
Σύµφωνα µεστοιχεία της Ιρλανδίας, 48%των ανδρών και 75%τωνγυναικών κρατουµένων εµφανίζουν ψυχικές διαταραχές, ενώ72%των ανδρών και 83%των γυναικών κρατουµένωναναφέρουν δοκιµή ναρκωτικών τουλάχιστον µία φορά σε όλητη ζωή (Hannon κ.ά., 2000).
A survey among Austrianpsychotherapists revealed that only some are willing toadmit drug-addicted patients as clients (Springer, 2003).From Italy it is reported that there are no clear rules for thereferral of clients from drug treatment services to mentalhealth services and that there is resistance in mental healthservices because of lack of expertise.
Το 1999, 23%τωνpiροβληµατικών χρηστών piου κρατήθηκαν σε σωφρονιστικόίδρυµα της αστυνοµίας της Βιέννης εµφάνιζε ψυχιατρικάpiροβλήµατα (Dialog, 2000).
In Norway, referralfrom lowthreshold drug services to psychiatric treatment isreported to be difficult.
Το piοσοστό υpiοτροpiής στουςχρήστες ναρκωτικών piου εξέτισαν piοινές φυλάκισης είναιυψηλό.
In Greece, 54%of drug-treatment programmes do notadmit drug users with psychiatric disorders.
Εξάλλου, αναγνωρίζεται ολοένα και piερισσότερο ότι ηφυλάκιση είναι δυνατόν να συµβάλει στην εpiιδείνωση τωνpiροβληµάτων ψυχικής υγείας.
In drug-freeresidential treatment in Slovenia, and also in othercountries, treatment programmes require patients to bedrug-free as a condition for admission.
Η κατάσταση είναι ακόµη piιοδραµατική στις φυλακές όpiου εκτίονται piοινές µεγάληςδιάρκειας και τις φυλακές υψίστης ασφαλείας.
In the case of dualdiagnosis patients, this presents a serious obstacle, ascomplete abstinence would require the termination of othertreatments, which is not always possible.
Εµpiόδια στη θεραpiείατηςσυννοσηρότητας
The international literature describes three service deliverymodels for the treatment of co-morbidity:
Εpiιpiλέον, όταν εντοpiίζονται, οι χρήστες ναρκωτικώναντιµετωpiίζονται συχνά µε καχυpiοψία αpiό τις ψυχιατρικέςυpiηρεσίες και ενδέχεται να µη γίνουν δεκτοί αpiό αυτές, καιτο ίδιο µpiορεί να συµβεί σε χρήστες piου είναι σταθεροί στηλήψη ουσίας υpiοκατάστασης.
One of the main obstacles to the diagnosis and treatment ofco-morbidity is the fact that psychiatric staff generally havelittle knowledge of drug treatment and drug-treatment staffgenerally know little about psychiatry.
Οµοίως, ενδιαφερόµενοιµpiορεί να αpiοκλεισθούν αpiό θεραpiεία αpiεξάρτησης λόγωτων ψυχικών piροβληµάτων τους.
The paradigms of thetwo specialties are quite different: one is based on thedisciplines of medicine and science, the other onpsychosocial methods and theories.
Στην Ισpiανία, γιαpiαράδειγµα, οι piερισσότερες ψυχιατρικές υpiηρεσίεςαpiοκλείουν τους ασθενείς µε διαταραχές piου συνδέονται µετη χρήση ουσιών, το δε piροσωpiικό τους δεν διαθέτεικατάλληλη κατάρτιση.
Additionally, thephilosophy of mental health services is usually concernedprincipally with preserving the safety of individuals and thepublic, whereas addiction services expect clients to bemotivated, to some degree, to attend treatment.
Στη Νορβηγία,αναφέρεται ότι είναι δύσκολη η piαραpiοµpiή αpiό υpiηρεσίεςάµεσης piρόσβασης σε κέντρα ψυχιατρικής θεραpiείας.
However, this model may alsolead to patients being passed between services, with noservice being able to meet their needs.
Στηνpiερίpiτωση των ασθενών µε διpiλή διάγνωση, η piροϋpiόθεσηαυτή αpiοτελεί σοβαρό εµpiόδιο, καθώς η piλήρης αpiοχήαpiαιτεί τη διακοpiή άλλων θεραpiειών, κάτι piου δεν είναιpiάντοτε εφικτό.
The two treatment needs are often met withdifferent therapeutic approaches and the medical modelof psychiatry may conflict with the psychosocialorientation of drug services.
Ένα αpiό τα κύρια εµpiόδια στη διάγνωση και τη θεραpiεία τηςσυννοσηρότητας είναι το γεγονός ότι το ψυχιατρικόpiροσωpiικό διαθέτει συνήθως λιγοστές γνώσεις σχετικά µε τηθεραpiεία των ουσιοεξαρτήσεων και το ειδικευµένο στηθεραpiεία των ουσιοεξαρτήσεων piροσωpiικό έχει γενικάλιγοστές γνώσεις ψυχιατρικής.
When patients with dualdiagnosis seek treatment, their acute psychiatric syndromesare often mistaken for substance-induced symptoms or,conversely, withdrawal or intoxication phenomena aremisinterpreted as psychiatric illness.
Αυτά τα διαφορετικά σηµείαεκκίνησης εµpiοδίζουν συχνά µια ολιστική και ενιαίααντίληψη του θέµατος.
These generalisations do not, of course,exclude the fact that some psychiatric and drug servicesachieve very good results with patients with co-morbidity.
Στη διεθνή βιβλιογραφία piεριγράφονται τρία µοντέλαpiαροχής υpiηρεσιών για τη θεραpiεία της συννοσηρότητας:
Cross-referral to otheragencies is avoided. Treatments include motivationaland behavioural interventions, relapse prevention,pharmacotherapy and social approaches (Abdulrahim,2001).
Όpiως piροαναφέρθηκε, τόσο οι ψυχιατρικές οµάδες όσο καιοι υpiηρεσίες θεραpiείας των ουσιοεξαρτήσεων αpiοτυγχάνουνσυχνά να εντοpiίσουν σηµαντικό αριθµό ασθενών piουεµφανίζουν συννοσηρότητα.
In addition, when identified, drug users are often met withsuspicion in psychiatric services, and may be refusedadmission, as may happen to users who are stable onsubstitution treatment.
Συνήθως, οι ασθενείςυpiοβάλλονται σε θεραpiεία για τα σοβαρότεραpiροβλήµατα piρώτα και, µόλις ολοκληρωθεί η θεραpiείααυτή, υpiοβάλλονται σε θεραpiεία για τα υpiόλοιpiα
The actuality of comorbidity treatment in the EU, asdescribed in the national reports, is not easily categorised
Εpiιλεγµένο θέµα 3: Συννοσηρότητα piροβλήµατά τους.
Selected issue 3: Comorbidity persons because of the risk of combined addiction, e.g. toheroin and benzodiazepines, but this view is beginning tobe reconsidered (e.g. Popov, 2003).
ψυχιατρικών νοσοκοµείων και τοpiικών υpiηρεσιών θεραpiείαςτων ουσιοεξαρτήσεων.
In some cases, there isa tendency to prescribe psychopharmacological medicationindiscriminately to drug users, partly because of a lack oftime to conduct the necessary investigations.
Στο Λουξεµβούργο και τη Νορβηγία,λήφθηκαν ειδικά µέτρα αpiό τις ψυχιατρικές υpiηρεσίες γιατην piερίθαλψη ατόµων piου βρίσκονται στα αρχικά στάδιατης σχιζοφρένειας, piολλά αpiό τα οpiοία αντιµετωpiίζουνσοβαρά piροβλήµατα χρήσης ουσιών, καθώς η έρευναυpiοδεικνύει ότι η έγκαιρη θεραpiεία βελτιώνει την piρόγνωση.
The Austriannational report points out that low compliance among drugusers makes pharmacological treatment of psychiatricconditions difficult and, in addition, the combined used ofnarcotic substances and medicines may, if not properlysupervised, lead to interactions between illicit andprescribed medicines or to neutralisation of the prescribedmedicine.
2.Παράλληλη θεραpiεία.
Parallel treatment into these three groups.
Η θεραpiεία των δύο διαφορετικώνδιαταραχών piραγµατοpiοιείται ταυτόχρονα.
Integrated treatment is seen as themodel of excellence, but it is a standard that is difficult toachieve. Relevant research usually comes from outside Europe.
Οι υpiηρεσίεςθεραpiείας των ουσιοεξαρτήσεων και οι υpiηρεσίεςψυχικής υγείας συνεργάζονται για την ταυτόχρονηpiαροχή υpiηρεσιών.
The Australian national comorbidity project(Commonwealth Department for Health and Ageing, 2003)has concluded from a literature review that approaches tothe management and care of comorbidity clients have notbeen studied systematically or evaluated rigorously, partlybecause of the difficulty of studying people with coexistingmental illness and substance abuse disorder, among otherreasons because of their irregular lifestyle.