natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα άρθρα 22 και 25 της Συμφωνίας Συνδέσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας με την Τουρκία δεν επιβάλλουν στις εθνικές τελωνειακές αρχές κράτους μέλους που ενεργούν κατόπιν συστάσεως της Επιτροπής να κινήσουν την προβλεπόμενη από τα άρθρα αυτά διαδικασία πριν προχωρήσουν στην εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών δασμών.»
In this question the referring court is, essentially, seeking to ascertain whether the concept of 'civil matters' in the first paragraph of Article 1 of the Brussels Convention encompasses an action under a right of recourse under which a public body seeks recovery from a private person of sums paid by it by way of social assistance to the divorced spouse and the child of that person.
Ο γενικός εισαγγελέας J. Mischo ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 24ης Ιανουαρίρυ 2002.
The Court has held that, although certain judgments in actions between a public authority and a person governed by private law may come within the scope of the Brussels Convention, it is otherwise where the public authority is acting in the exercise of its public powers.
ΤΡ κείμενο των πρρτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
Subsequently, the municipality of Steenbergen sought recovery from Mr Baten under Article 93 et seq. of the ABW of the amounts paid.
Υποθ. C-271/00 Gemeente Steenbergen κατά Luc Baten Σύμβαση για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση των αποφάσεων
Since Mr Baten did not accede to that claim, the municipality of Steenbergen brought an action under a right of recourse against him under Article 102 of the ABW before the Arrondissementstrechtbank te Breda (District Court, Breda) (Netherlands).
Προδικαστική «Σύμβαση των Βρυξελλών — Πεδίο εφαρμογής — Αναγωγή βάσει εθνικής νομοθεσίας προβλέπονσας την καταβολή επιδομάτων κοινωνικής ενισχύσεως— Έννοια των αστικών υποθέσεων — Έννοια της κοινωνικής ασφαλίσεως» (Πέμπτο τμήμα) αστικές και εμπορικές υποθέσεις, δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 1 της Συμβάσεως αυτής,
In order to determine whether that is so in a case such as that in point in the main proceedings, in which a public body seeks from a person governed by private law recovery of sums paid by it by way of social assistance to the former spouse and the child of that person, it is necessary to examine the basis and the detailed rules governing the bringing of that action.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς σχετικά με αναγωγή του Gemeente
By order of 11 February 1998 the President of the Rechtbank van eerste aanleg te Turnhout (Court of First Instance, Turnhout) (Belgium) declared the order of 22 July 1996 enforceable.
Με διάταξη της 27ης Ιουνίου 2000 το Hof van Beroep te Antwerpen έθεσε, κατ' εφαρμογήντου Πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 για την ερμηνεία από το Δικαστήριο της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε
In that regard, it appears from Article 93 of the ABW that the costs of social assistance are recoverable up to the limit of the maintenance obligation under Book I of the Netherlands Civil Code.
δίκης και τα
Mr Baten appealed against that order.
Turnhout κήρυξε την ανακοπή αυτή βάσιμη και έκρινε ότι η εκτέλεση της διατάξεως της 22ας Ιουλίου 1996 του Arrondissementsrechtbank te Breda δεν είναι δυνατή «λόγω ασυμβιβάστου της διατάξεως αυτής με την απόφαση συναινετικού διαζυγίου της 14ης Μαΐου 1987 η οποία, σιωπηρώς, περιλαμβάνει και επικυρώνει το δημόσιο έγγραφο που καταρτίστηκε από [...] συμβολαιογράφο [...] στις 25 Μαρτίου 1986».
By judgments of 17 March and 23 June 1999 the Rechtbank van eerste aanleg te Turnhout declared that appeal well founded and held that enforcement of the order of 22 July 1996 of the Arrondissementsrechtbank te Breda was not possible 'owing to the incompatibility of that decision with the divorce decree by consent of 14 May 1987 which by implication includes and confirms the instrument notarised on 25 March 1986'.
Ο δήμρς του Steenbergen άσκησε κατά των δύο αυτών αποφάσεων έφεση ενώπιον τρυ Hof van Beroep te Antwerpen.
The municipality of Steenbergen appealed against those two judgments to the Hof van Beroep te Antwerpen.
Ισχυρίστηκε ότι, εφόσον πρόκειται για διαφορά σε υπόθεση κοινωνικής ασφαλίσεως, η διαφορά αυτή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Συμβάσεως των Βρυξελλών, αλλά στο πεδίο εφαρμογής της βελγοολλανδικής συμβάσεως του 1925.
It claimed that, since the dispute concerns a matter of social security it comes not within the scope of the Brussels Convention but within that of the Belgium-Netherlands Convention of 1925.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Hof van Beroep te Antwerpen αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να θέσει στο Δικαστήριο δύο προδικαστικά ερωτήματα.
Under those circumstances the Hof van Beroep te Antwerpen decided to stay proceedings and
Επί του πρώτου ερωτήματος
However, that finding calls for some qualification by reason of Article 94 of the ABW under which
Μ.
Page 19
Kil και το τέκνο της εγκαταστάθηκαν εντός των ορίων του δήμου του Steenbergen (Κάτω Χώρες).
Convention encompasses an action under a right of recourse by which a public body seeks from a person governed by private law recovery of sums paid by it by way of social assistance to the divorced spouse and the child of that person.
Ο δήμος αυτός τους χορήγησε, βάσει του Algemene Bijstandswet (γενικού νόμου περί κοινωνικής ενισχύσεως, στο εξής: ABW), επίδομα κοινωνικής ενισχύσεως.
an agreement between spouses or former spouses for the purpose of precluding or limiting their maintenance obligations after their divorce does not preclude recovery from one of the parties and is without prejudice to determination of the amounts to be recovered.
Με το ερώτημα αυτό, το αιτούν δικαστήριο ερωτά στην ουσία αν στις «αστικές υποθέσεις», κατά το άρθρο 1, πρώτο εδάφιο, της Συμβάσεως των Βρυξελλών, περιλαμβάνεται η αναγωγή με την οποία ένας δημόσιος φορέας αναζητεί από ιδιώτη χρηματικά ποσά που ο φρρέας αυτός κατέβαλε ως κρινωνική ενίσχυση στσν διαζευγμένρ σύζυγο και στο τέκνο του ιδιώτη αυτού.
It must be held that the substance of the concept of 'social security' in the second paragraph of Article 1 of the Brussels Convention encompasses the matters covered by Regulation No 1408/71, as defined in Article 4 thereof and clarified in the Court's case-law.
Στη συνέχεια, ο δήμος του Steenbergen ζήτησε από τον L.
That is all the more so inasmuch as that provision allows the public body to disregard an agreement approved by a judicial decision and covered by the force of res judicata attaching to that decision.
Baten, βάσει των άρθρων 93 επ. του ABW, να επιστρέψει τα σχετικά ποσά.
In those circumstances, the public body is no longer acting under rules of the civil law but under a prerogative of its own, specifically conferred on it by the legislature.
Δεδομένου ότι ο L.
Second question
Το Δικαστήριο έχει εκτιμήσει ότι, ναι μεν ορισμένες αποφάσεις που εκδίδονται σε διαφορές μεταξύ δημοσίας αρχής και ιδιώτη μπορούν να ενταχθούν στο πεδίο εφαρμογής της Συμβάσεως των Βρυξελλών, πλην όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά όταν η δημόσια αρχή ενεργεί στο πλαίσιο της ασκήσεως δημοσίας εξουσίας.
However, irrespective of how, in the light of Article 4 of Regulation No 1408/71, benefits paid by way of social assistance by a public body to persons without resources are to be characterised, the action under a right of recourse brought by that body against a third party, a person governed by private law, as the subject of an obligation to pay maintenance to the persons assisted, is not concerned with the conditions under which the benefits in question are granted but with recovery of the sums paid in that regard.
Με διάταξη της 22ας Ιουλίου 1996, το Arrondissementsrechtbank te Breda υποχρέωσε τον L. Baten να καταβάλει στον δήμο του Steenbergen τα ποσά που χορηγήθηκαν στην Η.
In this question the referring court is, essentially, seeking to ascertain whether the concept of 'social security' at point 3 of the second paragraph of Article 1 of the Brussels
Κατά συνέπεια, για να καθοριστεί αν έτσι έχουν τα πράγματα σε μια διαφορά όπως αυτή της κύριας δίκης, όπου ένας δημόσιος φορέας αναζητεί από ιδιώτη χρηματικά ποσά που ο φορέας αυτός κατέβαλε ως κοινωνική ενίσχυση στον διαζευγμένο σύζυγο και στο τέκνο του ιδιώτη αυτρύ, πρέπει να εξεταστούν η βάση και ο τρόπρς ασκήσεως της αγωγής για την ανάκτηση των καταβληθέντων.
The first paragraph of Article 1 of the Convention of 27 September 1968 on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters, as amended by the Convention of 9 October 1978 on the Accession of the Kingdom of Denmark, Ireland and the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland and by the Convention of 25 October 1982 on the Accession of the Hellenic Republic, must be interpreted as meaning that the concept of "civil matters'' encompasses an action under a right of recourse whereby a public body seeks from a person governed by private law recovery of sums paid by it by way of social assistance to the divorced spouse and the child of that person, provided that the basis and the detailed rules relating to the bringing of that action are governed by the rules of the ordinary law in regard to maintenance obligations.
Εν προκειμένω, το άρθρο 93 του ABW εκθέτει ότι η κοινωνική ενίσχυση ανακτάται εντός των ορίων της υποχρεώσεως διατροφής κατά το πρώτο βιβλίο του ολλανδικού αστικού κώδικα.
Point 3 of the second paragraph of Article 1 of the Brussels Convention must be interpreted as meaning that the concept of "social security9 does not encompass the action under a right of recourse by which a public body seeks from a person governed by private law recovery in accordance with the rules of the ordinary taw of sums paid by it by way of social assistance to the divorced spouse and the child of that person'
Επί του δευτέρου ερωτήματος
He proposed that the Court should answer as follows:
'Οσον αφορά τον τρόπο κατά τον οποίο δύναται να ασκηθεί αγωγή για την ανάκτηση των καταβληθέντων, το άρθρο 103 του ABW διευκρινίζει ότι η αγωγή αυτή πρέπει να ασκηθεί ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων και ότι υπόκειται στους κανόνες της πολιτικής δικονομίας.
'(1) A decision in an action under a right of recourse under Article 93 ABW, brought by a municipality against an individual liable to pay maintenance to a person in receipt of assistance granted by that municipality, is a decision in civil and commercial matters within the meaning of Article 1 of the Brussels Convention of 27 September 1968 on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters.
Πρέπει να θεωρηθεί ότι η έννοια της «κοινωνικής ασφαλίσεως», κατά το άρθρο 1, δεύτερο εδάφιο, της Συμβάσεως των Βρυξελλών, καλύπτει το καθ' ύλην πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1408/71, όπως το πεδίο αυτό ορίζεται στο άρθρο 4 του εν λόγω κανονισμού και όπως έχει διευκρινιστεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου.
(2) A decision in an action under a right of recourse under Article 93 ABW, brought by a municipality against an individual liable to pay maintenance to a person in receipt of assistance granted by that municipality, should not be deemed to be a decision concerning social security within the meaning of Article 1, second paragraph, point 3 of the Brussels Convention and is not therefore outside the scope of that Convention.'
Επομένως, το αντικείμενο της διαφοράς, εν πάση περιπτώσει, δεν έχει σχέση με την εφαρμογή του κανονισμού 1408/71.
Preliminary ruling (Public service contracts — Directive 92/501EEC — Scope ratione materiae — Moving offices of a central bank — Contract relating to both services listed in Annex IA to Directive 92/50 and services listed in Annex IB to that directive — Predominance in value terms of services listed in Annex IB) (Fifth Chamber)
Τα πράγματα έχουν έτσι ακόμη περισσότερο όταν η διάταξη αυτή παρέχει στον δημόσιο φορέα τη δυνατότητα να αγνοήσει
Those questions arose in the course of proceedings between Felix Swoboda GmbH and the Österreichische Nationalbank, concerning the latter's decision to use a negotiated procedure for the award of a contract in order to nominate the
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
By order of 29 September 2000, the Bundesvergabeamt referred to the Court for a preliminary ruling four questions on the interpretation of Council Directive 92/50/EEC of 18 June 1992.
Το άρθρο 1, δεύτερο εδάφιο, σημείο 3, της εν λόγω συμβάσεως πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι στην "κοινωνική ασφάλιση" δεν περιλαμβάνεται η αναγωγή με την οποία ένας δημόσιος φορέας αναζητεί, κατά τους κανόνες του κοινού δικαίου, από ιδιώτη χρηματικά ποσά που ο φορέας αυτός κατέβαλε ως χρηματική ενίσχυση στον διαζευγμένο σύζυγο και στο τέκνο του ιδιώτη αυτού.»
In those circumstances, being uncertain of the interpretation to be given to Directive 92/50 in view, in particular, of the judgments in Case C331/92 Gestion Hotelera Internacional [1994] and Case C-76/97 Tógel [1998], the Bundesvergabeamt decided to stay the proceedings and refer a number of questions to the Court of Justice for a preliminary ruling.
Ο γενικός εισαγγελέας A Tizzano ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση τρυ πέιιπτρυ τμήματος της 18ης Απριλίου 2002.
In autumn 1996, after using the restricted procedure to award a contract for a move from premises situated in Vienna (Austria) to new premises some 200 metres away (the procedure was annulled in March 1997), the ANB awarded that contract by the negotiated procedure and in April 1997 published the contract award notice.
ΤΡ κείμενρ των πρρτάσεων δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά.
By its first question, the national court asks, in essence, whether the purpose of a contract is relevant in determining the applicable regime.
14 Νοεμβρίου 2002 εφαρμογής — υπηρεσίες του IB αυτής —
In Article 10, Directive 92/50 provides that contracts which have as their object services listed in both Annex IA and Annex I Β are to be awarded in accordance with the provisions of Titles III to VI where the value of the services listed in Annex I A exceeds the value of the services listed in Annex I B, and where this is not the case only in accordance with Articles 14 and 16.
Προδικαστική «Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών — Οδηγία 92/50/ΕΟΚ — Πεδίο Μετακόμιση κεντρικής τράπεζας — Σύμβαση που έχει ως αντικείμενο παραρτήματος ΙΑ της οδηγίας 92/50 και υπηρεσίες του παραρτήματος Υπεροχή των υπηρεσιών του παραρτήματος IB, από πλευράς αξίας» (Πέμπτο τμήμα) της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992.
The ANB contested that view before the national court. Contending that the majority of the services to be provided by the supplier of services concerned, in the present case, logistics and computerised task management, planning and coordination of all the tasks connected with the move and the provision of storage facilities — the move and the transportation of the contents of the premises represented only 6.94% of the total value of the contract — the ANB argued that the contract concerned mainly 'supporting and auxiliary transport services', referred to in Annex IV to the BVergG 1993 and 1997, to which only
Με διάταξη της 29ης Σεπτεμβρίου 2000 το Bundesvergabeamt υπέβαλε τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία
It follows from those provisions that in the context of Directive 92/50 the argument that the main purpose of a contract determines the regime applicable to it cannot be accepted.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο δίκης μεταξύ της εταιρίας Felix Swoboda GmbH και της Österreichische Nationalbank, σχετικά με την απόφαση που έλαβε η τελευταία να προχωρήσει σε σύναψη συμβάσεως με διαπραγμάτευση για παροχές υπηρεσιών, για να ορίσει το πρόσωπο στο οποίο θα ανέθετε την πραγματοποίηση της μετακομίσεως σε νέα γραφεία, ευρισκόμενα σε απόσταση 200 μέτρων περίπου από τα παλαιά.
In the first place, Directive 92/50 itself states, in the seventh recital in the preamble, that for the application of procedural rules and for monitoring purposes the field of services is best described by subdividing it into categories corresponding to particular positions of a common classification, in this case the CPC nomenclature.
Η κύρια δίκη και τα προδικαστικά ερωτήματα
services referred to in Annex I Β thereto when, in accordance with the classification made by reference to the CPC nomenclature, the value of those services exceeds, for the contract in question, the value of the services referred to in Annex I A As the Advocate General observed in point 55 of his Opinion, to require such a separation in that case would effectively deprive Article 10 of Directive 92/50 of any purpose.
Η OeNB αμφισβήτησε την άποψη αυτή ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου.
In the second place, Article 10 of Directive 92/50 provides an unequivocal test for the determination of the regime applicable to a contract composed of several services, which is based on the comparison of the value of the services referred to in Annex I A to the directive with the value of the services referred to in Annex I B.
Υπό τις συνθήκες αυτές το Bundesvergabeamt, αμφιβάλλοντας ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 92/50, λαμβανομένων υπόψη ιδίως των αποφάσεων της 19ης Απριλίου 1994, C-331/92, Gestión Hotelera Internacional, και της 24ης Σεπτεμβρίου 1998, C-76/97, Tögel, ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
By its third question, the national court wishes to know which annex to Directive 92/50 and which reference numbers of the CPC nomenclature cover the services at issue in the main proceedings.
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
In that regard, it must be observed that the classification of services in Annexes I A and I Β to Directive 92/50 is primarily a question of fact for the contracting authority to determine, subject to review by the national courts.
Επί τον πρώτον ερωτήματος
In the present case, it is thus for the national court to review the classification made by the ANB.
Η OeNB αφού κίνησε, τον Οκτώβριο 1996, κλειστή διαδικασία για την επιλογή του επαγγελματία στον οποίο θα ανέθετε τη μετακόμιση από τα γραφεία της, στη Βιέννη (Αυστρία), σε νέα γραφεία, σε απόσταση 200 μέτρων από τα παλαιά — διαδικασία η οποία ακυρώθηκε τον Μάρτιο 1997 —, ανέθεσε τη σύμβαση αυτή με διαδικασία διαπραγματεύσεως και δημοσίευσε τον Απρίλιο του 1997, τη σχετική ανακοίνωση αναθέσεως.
By its second and fourth questions, which it is appropriate to deal with together, the national court asks, in essence, whether in the award of a contract having one purpose but composed of several services the classification of those services in Annexes I A and I Β to Directive 92/50 deprives the directive of its effectiveness.
Με την ανακοίνωση αυτή και στο πλαίσιο της διαδικασίας που εφαρμόστηκε για την ανάθεση της σύμβασης, η OeNB κάνει λόγο για «διαδικασία με διαπραγμάτευση για την παροχή υπηρεσίας προβλεπόμενης στο άρθρο 1β, παράγραφοι 2 και 3, του BVergG 1993, με μεγαλύτερη αξία των υπηρεσιών του παραρτήματος IV του BVergG» ενώ για να περιγράψει τις υπηρεσίες που περιλαμβάνει η σύμβαση παρέπεμψε στους αριθμούς αναφοράς CPV 63100000-0 (υπηρεσίες διακίνησης και αποθήκευσης), 63200000-4 (διαχείριση υποδομής χερσαίων μεταφορών), 63400000-0 (οργάνωση μεταφοράς φορτίων) και 60240000-2 (οδική μεταφορά εμπορευμάτων).
It also asks whether there is an obligation on the part of the contracting authority, if as a result of that classification the value of the services falling within Annex I Β exceeds that of the services falling within Annex I A, to separate the services referred to in Annex I Β from the contract in question and to award separate contracts in respect of them.
Με το πρώτο ερώτημα το αιτούν δικαστήριο διερωτάται, κατά τα ουσιώδη, ως προς το αν ο σκοπός μιας σύμβασης επηρεάζει ενδεχομένως τον προσδιορισμό του συστήματος που τη διέπει.
However, the Commission's argument that Category 20 of Annex I Β to Directive 92/50, on supporting and auxiliary transport services, can be interpreted as covering the whole of the services forming the object of the contract in the main proceedings must in any case be rejected.
Ειδικότερα, το Bundesvergabeamt ερωτά αν, κατά τη σύναψη συμβάσεως που έχει ενιαίο σκοπό αλλά απαρτίζεται από πλείονες υπηρεσίες, οι υπηρεσίες αυτές πρέπει να καταταχθούν ατομικά στις κατηγορίες που προβλέπουν τα παραρτήματα Ι Α και Ι Β της οδηγίας 92/50 για να προσδιοριστεί το σύστημα που διέπει τη σύμβαση σύμφωνα με τα άρθρα 8 έως 10 της οδηγίας ή αν αντιθέτως πρέπει να προσδιοριστεί ο κύριος σκοπός της σύμβασης
In that regard, it suffices to observe that the answer given to the first question makes it clear that the classification of services in Annexes I A and I Β to Directive 92/50 - even in the context of a contract with a single object — is in accordance with the system provided for by the directive as it appears, inter alia, in the seventh and 21st recitals in the preamble and in Articles 8 and 10, which envisage the application of the directive on two levels.
Η Swoboda υποστηρίζει συναφώς ότι η αξία των υπηρεσιών του παραρτήματος III των BVergG 1993 και 1997 υπερέβαινε κατά πολύ την αξία των υπηρεσιών του παραρτήματρς IV ρπότε έπρεπε να εφαρμρστούν όλες οι διατάξεις των νόμων αυτών.
In that regard, it is common ground that land transport services fall within Category 2 of Annex I A to Directive 92/50, with the exception of postal services and rail services, covered by Category 4 of Annex I Β and Category 18 of Annex I Β respectively.
To Bundesvergabeamt παραπέμπει ιδίως στην απόφαση Gestión Hotelera Internacional, με την οποία το Δικαστήριο διατύπωσε την αρχή ότι για να προσδιοριστεί η οδηγία που έχει εφαρμογή σε μια συγκεκριμένη σύμβαση πρέπει να ληφθεί υπόψη το κύριο αντικείμενο της σύμβασης.
The determination of the regime applicable to public service contracts composed partly of services falling within Annex IA to Council Directive 92/50/EEC of 18 June 1992 relating to the coordination of procedures f or the award of public service contracts and partly of services f alting within Annex IΒ to the directive does not depend on the main purpose of those contracts and is to be made in accordance with the unequivocal test laid down by Article 10 of that directive.
Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι, στο πλαίσιο της οδηγίας 92/50, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η άποψη ότι το σύστημα που διέπει μια σύμβαση καθορίζεται από το κύριο αντικείμενο της συμβάσεως.
When, following the classification thus made by reference to the nomenclature of the United Nations Common Product Classification, the value of the services failing within Annex ΙΒ exceeds the value of the services falling within Annex I A, there is no obligation on the part of the contracting authority to separate from the contract in question the services referred to in Annex IB and to award separate contracts in respect of them.
Επί τον τρίτον ερωτήματος
He proposed that the Court should answer as follows:
Με το τρίτο ερώτημα το αιτούν δικαστήριο ζητεί να πληροφορηθεί σχετικά με το παράρτημα της οδηγίας 92/50 και τους αριθμούς αναφοράς της ονοματολογίας CPC στους οπρίρυς εμπίπτρυν ρι επίδικες στην κύρια υπόθεση υπηρεσίες.
'(1) It is appropriate, in order to determine which arrangements apply to a service contract serving a single purpose, but which could be subdivided into part services, to ascertain to which of the annexes to Council Directive 92/50/EEC of 18 June 1992 relating to the coordination of procedures for the award of public service contracts each part service is to be assigned.
Με το δεύτερο και το τέταρτρ ερώτημα πρυ πρέπει να συνεξεταστούν, το αιτούν δικαστήριο ρωτά κατά τα ουσιώδη μήπως, όταν πρόκειται για τη σύναψη συμβάσεως που έχει ενιαίο σκοπό μεν αλλά απαρτίζεται από πλείρνες υπηρεσίες, η κατάταξη των υπηρεσιών αυτών στα
Under Article 10 of that directive the contract is to be awarded in accordance with the provisions of Titles III to VI of the directive where the value of the services listed in Annex I A is greater than the value of the services listed in Annex I B. Conversely, if the value of the services listed in Annex I Β is greater than the value of the services listed in Annex I A the contract is to be awarded in accordance only with Articles 14 and 16 of the directive.