natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όπως προκύπτει από την ανωτέρω σκέψη 60, μόνο σε περίπτωση που το δικόγραφο της ανακοπής δεν πληροί μία ή περισσότερες από τις λοιπές προϋποθέσεις του παραδεκτού της ανακοπής πλην εκείνων που προβλέπει ρητώς ο κανόνας 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, υποχρεούται το ΓΕΕΑ, βάσει της παραγράφου 2 του ίδιου κανόνα, να ενημερώσει σχετικώς τον ανακόπτοντα και να τον καλέσει να άρει την οικεία παρατυπία εντός προθεσμίας δύο μηνών, πριν απορρίψει την ανακοπή ως απαράδεκτη (προπαρατεθείσα στην ανωτέρω σκέψη 64 απόφαση Chef, σκέψεις 33 και 36).
As is evident from paragraph 60 above, it is only in cases in which the notice of opposition does not comply with one or more conditions of admissibility of the opposition other than those expressly referred to in Rule 18(1) of Regulation No 2868/95, as applicable to the facts, that OHIM is required, by virtue of Rule 18(2), to inform the opponent of this and to call upon him to remedy the deficiency within a period of two months before it rejects the opposition as inadmissible (Chef, cited in paragraph 64 above, paragraphs 33 and 36).
Αντιθέτως, οι νομικές απαιτήσεις που αφορούν την επίκληση πραγματικών περιστατικών, την υποβολή παρατηρήσεων και την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων και δικαιολογητικών προς στήριξη της ανακοπής, καθώς και τη μετάφραση των προσκομιζομένων εγγράφων στη γλώσσα διαδικασίας της ανακοπής, δεν αποτελούν προϋποθέσεις του παραδεκτού της ανακοπής, αλλά εμπίπτουν στην επί της ουσίας εξέτασή της.
By contrast, the legal requirements concerning the presentation of the facts, evidence and observations and of the documents submitted in support of the opposition, including their translations into the language of the opposition proceedings, are not conditions of admissibility of the opposition but conditions relating to the examination of its substance.
Επομένως, το τμήμα ανακοπών δεν είναι υποχρεωμένο να ενημερώνει τον ανακόπτοντα, οσάκις η διαπιστωθείσα παρατυπία συνίσταται σε παράλειψή του να προσκομίσει είτε αποδεικτικά στοιχεία προς στήριξη της ανακοπής του είτε τη μετάφρασή τους στη γλώσσα διαδικασίας της ανακοπής (βλ., σχετικώς, προπαρατεθείσα στην ανωτέρω σκέψη 64 απόφαση Chef, σκέψεις 37, 52 και 53, και προπαρατεθείσα στην ανωτέρω σκέψη 31 απόφαση LURA-FLEX, σκέψεις 55 και 56).
Therefore, the Opposition Division is not required to point out to the opponent the deficiency constituted by its failure to produce such evidence in support of the opposition or a translation of that evidence into the language of the opposition proceedings (see, to that effect, Chef, cited in paragraph 64 above, paragraphs 37, 52 and 53, and LURA-FLEX, cited in paragraph 31 above, paragraphs 55 and 56).
Αν ο ανακόπτων δεν προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία και δικαιολογητικά προς στήριξη της ανακοπής, καθώς και τη μετάφρασή τους στη γλώσσα διαδικασίας της ανακοπής, πριν από τη λήξη της προθεσμίας που του έταξε αρχικώς το ΓΕΕΑ προς τούτο ή πριν από την ημερομηνία κατά την οποία λήγει η ενδεχομένως παραταθείσα δυνάμει του κανόνα 71, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95 προθεσμία, το ΓΕΕΑ μπορεί νομίμως να απορρίψει την ανακοπή ως αβάσιμη, εκτός αν είναι σε θέση να αποφανθεί άλλως επ’ αυτής, στηριζόμενο σε αποδεικτικά στοιχεία που ενδεχομένως διαθέτει ήδη, σύμφωνα με τον κανόνα 20, παράγραφος 3, του κανονισμού 2868/95, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών.
If the opponent does not present the evidence and documents in support of the opposition and their translation into the language of the opposition proceedings before the expiry of the period initially laid down for that purpose by OHIM or before the expiry of any extension of that period under Rule 71(1) of Regulation No 2868/95, as applicable to the facts, OHIM may lawfully reject the opposition as unfounded unless, in accordance with Rule 20(3) of Regulation No 2868/95, as applicable to the facts, it can give a ruling on it on the basis of the evidence which it may already have before it.
Στην περίπτωση αυτή, η απόρριψη της ανακοπής συνιστά συνέπεια τη μη τηρήσεως μιας ουσιαστικής προϋποθέσεως, εφόσον ο ανακόπτων, παραλείποντας να προσκομίσει εμπροθέσμως τα κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία και δικαιολογητικά, δεν αποδεικνύει το υποστατό των πραγματικών περιστατικών ή την ύπαρξη των δικαιωμάτων, στα οποία στηρίζεται η ανακοπή του [προπαρατεθείσα στην ανωτέρω σκέψη 64 απόφαση Chef, σκέψη 44, και διάταξη του Πρωτοδικείου της 17ης Νοεμβρίου 2003, T-235/02, Strongline κατά ΓΕΕΑ — Scala (SCALA), Συλλογή 2003, σ. II-4903, σκέψη 39].
The rejection of the opposition in such a case is the consequence of a failure to comply with a substantive condition of the opposition, since the opponent, by failing to present within the prescribed period the relevant evidence and supporting documents, fails to prove the existence of the facts or the rights on which his opposition is founded (Chef, cited in paragraph 64 above, paragraph 44, and order in Case T-235/02 Strongline v OHIM — Scala (SCALA) [2003] ECR II-4903, paragraph 39).
Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι, με την από 20 Μαρτίου 2000 τηλεομοιοτυπία του, το ΓΕΕΑ, αφενός, ενημέρωσε την προσφεύγουσα ότι δεν είχε, μεταξύ άλλων, προσδιορίσει ορθώς όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που καλύπτονταν από τα προγενέστερα δικαιώματά της και, αφετέρου, της έταξε προθεσμία δύο μηνών, η οποία έληγε στις 20 Μαΐου 2000, για να άρει αυτή την παρατυπία.
In the present case it is common ground that, by fax of 20 March 2000, OHIM informed the applicant that, inter alia, it had not correctly identified all the goods and services protected by its earlier rights and granted it a period of two months, which expired on 20 May 2000, to remedy those deficiencies.
Δεν αμφισβητείται επίσης ότι η προσφεύγουσα, με το από 21 Μαρτίου 2000 έγγραφο της, προσδιόρισε στην αγγλική τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που καλύπτονταν, μεταξύ άλλων, από τις υπ’ αριθ. 2 163 613, 2 163 616 και 456 466 ισπανικές καταχωρίσεις της.
It is also common ground that, by letter of 21 March 2000 addressed to OHIM, the applicant, first, specified in English the goods and services covered by inter alia Spanish registrations Nos 2 163 613, 2 163 616, and 456 466.
Με το ίδιο έγγραφο διαβίβασε στο ΓΕΕΑ, όσον αφορά την υπ’ αριθ. 456 466 ισπανική καταχώριση, αντίγραφο τόσο της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος που δημοσιεύθηκε στο ισπανικό Επίσημο δελτίο βιομηχανικής ιδιοκτησίας το 1964 όσο και μιας πράξεως περί μεταβιβάσεως του οικείου δικαιώματος στην προσφεύγουσα και, όσον αφορά τις υπ’ αριθ.
Secondly, it sent to OHIM, as regards Spanish registration No 456 466, a copy of the trade mark application published in the Spanish Official Bulletin of Intellectual Property in 1964 and of the official transfer of that right to it, with their translations into English, and, as regards Spanish registrations Nos 2 163 613 and 2 163 616, copies of the Spanish registration application forms, referring to the relevant services, and copies of the Spanish registration decisions, which referred to Classes 38 and 41 respectively but did not refer to the list of services specifically covered by those registrations, and the translation into English of the decisions alone.
2 035 508 έως 2 035 513, 2 227 732 και 2 227 734 ισπανικές καταχωρίσεις, καθόσον τα καλυπτόμενα από αυτές τις καταχωρίσεις προϊόντα και υπηρεσίες
Lastly, it is common ground that, by fax of 7 August 2000, the Opposition Division informed the applicant that Spanish registrations Nos 2 035 508 to 2 035 513, 2 227 732 and 2 227 734 would not be taken into consideration on the ground that the goods and services which they covered had not been specified in the language
) δεν είχαν προσδιορισθεί στη γλώσσα διαδικασίας της ανακοπής, και, αφετέρου, της έταξε προθεσμία τεσσάρων μηνών, η οποία έληγε στις 17 Δεκεμβρίου 2000, για να επικαλεσθεί πραγματικά περιστατικά, να υποβάλει παρατηρήσεις και να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία προς στήριξη της ανακοπής της, επισημαίνοντάς της, ωστόσο, ότι όλα τα σχετικά έγγραφα θα πρέπει να έχουν συνταχθεί στη γλώσσα διαδικασίας της ανακοπής ή να συνοδεύονται από μετάφραση στη γλώσσα αυτή.
) of the opposition proceedings. It granted the applicant a period of four months, expiring on 17 December 2000, to submit facts, evidence and observations in support of its op position, stating that all documents had to be in the language of the opposition proceed ings or accompanied by a translation.
Με τηλεομοιοτυπία της 20ής Νοεμβρίου 2000, η προθεσμία αυτή παρατάθηκε έως τις 20 Ιανουαρίου 2001.
By fax of 20 November 2000, that period was extended up to 20 January 2001.
Από τη δικογραφία προκύπτει ότι, σε απάντηση αυτής της τηλεομοιοτυπίας, η προσφεύγουσα προσκόμισε στις 19 Ιανουαρίου 2001 απλώς και μόνον ορισμένα έγγραφα, προκειμένου να αποδείξει ότι τα προγενέστερα σήματά της χαίρουν φήμης.
The file shows that, by way of reply to that fax, the applicant, on 19 January 2001, provided only documents designed to prove the reputation of its earlier marks. The applicant submitted those documents merely in order to prove the reputation of its trade marks, but the Opposition Division also took them into account as possible evidence that the earlier marks were well known.
Εντεύθεν προκύπτει, πρώτον, ότι η προσφεύγουσα, αντιθέτως προς τους ισχυρισμούς της, δεν προσκόμισε ενώπιον του τμήματος ανακοπών τα στοιχεία που απαιτούνταν για να αποδείξει την ύπαρξη των υπ’ αριθ. 2 163 613, 2 163 616 και 456 466 ισπανικών σημάτων.
It follows that, first, contrary to what the applicant asserts, it did not submit to the Opposition Division the evidence necessary to prove the existence of its Spanish trade marks Nos 2 163 613, 2 163 616 and 456 466.
Μολονότι είναι αληθές ότι η προσφεύγουσα περιέλαβε στο έγγραφο της 21ης Μαρτίου 2000 έναν κατάλογο των καλυπτόμενων από αυτά τα σήματα προϊόντων και υπηρεσιών, μεταφρασμένο στη γλώσσα διαδικασίας της ανακοπής, εντούτοις κατ’ αυτόν τον τρόπο διασφάλισε απλώς και μόνον ότι η ανακοπή της πληροί τις προϋποθέσεις των λοιπών διατάξεων του κανονισμού 40/94 ή του κανονισμού 2868/95, στις οποίες αναφέρεται ο κανόνας 18, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868/95, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών.
Although, by letter of 21 March 2001, it specified, in the language of the opposition proceedings, the list of goods and services covered by those marks, by doing so it merely ensured its opposition complied with the other provisions of Regulation No 40/94 or Regulation No 2868/95 referred to by Rule 18(2) of Regulation No 2868/95, as applicable to the facts.
Πράγματι, όπως επισημάνθηκε στις ανωτέρω σκέψεις 10 και 11, η προσφεύγουσα δεν επισύναψε σε αυτό το έγγραφο ούτε το πιστοποιητικό καταχωρίσεως του υπ’ αριθ. 456 466 ισπανικού σήματος ούτε κάποιο άλλο επίσημο έγγραφο, συνοδευόμενο ενδεχομένως από μετάφρασή του στην αγγλική, το οποίο να περιέχει το σύνολο των σχετικών με το δικαίωμά της επ’ αυτού του σήματος ουσιαστικών και τυπικών στοιχείων και να παρέχει, ως εκ τούτου, στο τμήμα ανακοπών τη δυνατότητα να κρίνει ότι αποδείχθηκε η ύπαρξη του σήματος αυτού, μολονότι το τμήμα ανακοπών είχε διευκρινίσει ρητώς ότι έπρεπε να προσκομιστούν όλα αυτά τα στοιχεία, και, εφόσον χρειαζόταν, η μετάφρασή τους, προκειμένου να αποδειχθεί η ύπαρξη των επίμαχων προγενέστερων δικαιωμάτων (βλ. ανωτέρω σκέψεις 12 και 13).
In fact, as it has been shown in paragraphs 10 and 11 above, in that letter the applicant did not produce either the Spanish registration certificate for trade mark No 456 466 or any other official document, together with its translation into English if necessary, referring to all the substantive and procedural evidence relating to that right and which would have enabled the Opposition Division to consider its existence established, even though the Opposition Division had expressly stated that that evidence and any translations of it had to be provided in order to prove the existence of the earlier marks at issue (see paragraphs 12 and 13 above).
2 163 613 και 2 163 616 ισπανικά σήματα ούτε οποιοδήποτε άλλο έγγραφο προς απόδειξη του ότι τα συγκεκριμένα προγενέστερα σήματά της είναι παγκοίνως γνωστά.
Likewise, the applicant did not produce any official document, together with its translation into English if necessary, providing evidence of, inter alia, the goods and services for which trade marks Nos 2 162 613 and 2 163 616 had been registered or provide any document to prove that the relevant earlier marks were well known.
2 163 613, 2 163 616 και 456 466 ισπανικών σημάτων, δεδομένου ότι αποκλειστικός σκοπός τους ήταν να αποδείξουν ότι τα προγενέστερα σήματα χαίρουν φήμης και κανένα άλλο επίσημο έγγραφο σχετικό με τα υπ’ αριθ. 2 163 613, 2 163 616 και 456 466 σήματα δεν προσκομίστηκε ενώπιον του τμήματος ανακοπών.
Moreover, the documents furnished by the applicant on 19 January 2001 could not remedy the deficiencies in the evidence of the existence of marks Nos 2 163 613, 2 163 616 and 456 466, since they were intended only to prove that the earlier marks had a reputation, and no other official document relating to trade marks Nos 2 163 613, 2 163 616 and 456 466 was produced before the Opposition Division.
Πάντως, ο προσδιορισμός, στη γλώσσα διαδικασίας της ανακοπής, των υπηρεσιών και των προϊόντων τα οποία αφορούν τα προγενέστερα σήματα δεν συνιστά, αλλά ούτε και μπορεί να εξομοιωθεί προς μετάφραση των αποδεικτικών στοιχείων περί της υπάρξεως των επίμαχων προγενέστερων σημάτων (βλ., σχετικώς, προπαρατεθείσα στην ανωτέρω σκέψη 64 απόφαση Chef, σκέψη 64) και επομένως, ελλείψει μεταφράσεως στη γλώσσα διαδικασίας της ανακοπής των στοιχείων που αποδεικνύουν την ύπαρξη αυτών των προγενέστερων δικαιωμάτων, το τμήμα ανακοπών μπορούσε νομίμως να κρίνει ότι η ανακοπή ήταν αβάσιμη, στο μέτρο που στηριζόταν στα δικαιώματά αυτά, των οποίων η ύπαρξη δεν αποδείχθηκε (βλ. ανωτέρω σκέψη 67 και, συναφώς, προπαρατεθείσα στην ανωτέρω σκέψη 64 απόφαση Chef, σκέψεις 44 και 57).
The specification in the language of the opposition proceedings of the goods and services covered by the earlier marks does not constitute, and cannot be treated as equivalent to, a translation of the evidence of the existence of the earlier marks at issue (see, to that effect, Chef, cited in paragraph 64 above, paragraph 64) and, in the absence of any translation into the language of the opposition proceedings of evidence of the existence of those earlier rights, the Opposition Division was justified in holding that the opposition was unfounded in so far as it relied on rights the existence of which had not been proved (see paragraph 67 above and, in support of this, Chef, cited in paragraph 64 above, paragraphs 44 and 57).
Εξάλλου, δεδομένου ότι η απόδειξη της υπάρξεως των προγενέστερων δικαιωμάτων εμπίπτει στην επί της ουσίας εξέταση της ανακοπής, δεν προκύπτει καμία αντίφαση στη συλλογιστική του τμήματος ανακοπών από το γεγονός ότι έκρινε την ανακοπή παραδεκτή ακόμη και κατά το μέτρο που στηριζόταν σε αυτά τα δικαιώματα, για τα οποία αποφάνθηκε, τελικώς, ότι η ύπαρξή τους δεν αποδείχθηκε.
Furthermore, since the evidence of the existence of the earlier rights related to the substance of the opposition, the fact that the Opposition Division held that the opposition was admissible even though it was founded on earlier rights the existence of which it subsequently held not to be established does not reveal any conflict in the reasoning of the Opposition Division.
Δεύτερον, από τα υπομνησθέντα στις ανωτέρω σκέψεις 68 έως 70 μη αμφισβητούμενα πραγματικά περιστατικά προκύπτει ότι το τμήμα ανακοπών, αποστέλλοντας στην προσφεύγουσα την από 20 Μαρτίου 2000 τηλεομοιοτυπία, με την οποία την κάλεσε να άρει τις παρατυπίες που διαπίστωσε σε σχέση με την ασκηθείσα ανακοπή, εφάρμοσε ορθώς τον κανόνα 18, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868/95, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών.
Secondly, it is apparent from the accepted facts, reiterated in paragraphs 68 to 70 above, that, by sending the fax of 20 March 2000 requesting the applicant to remedy the deficiencies in its opposition, the Opposition Division correctly applied Rule 18(2) of Regulation No 2868/95, as applicable to the facts.
Επιπλέον, το τμήμα ανακοπών εφάρμοσε ορθώς και τον κανόνα 20, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868/95, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, καθόσον έταξε στην προσφεύγουσα, με την τηλεομοιοτυπία της 7ης Αυγούστου 2000, προθεσμία τεσσάρων μηνών, την οποία ακολούθως παρέτεινε για έναν ακόμη μήνα, προκειμένου να επικαλεστεί πραγματικά περιστατικά, να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία και να υποβάλει τις παρατηρήσεις της προς στήριξη της ανακοπής της.
Furthermore, by sending the fax of 7 August 2000 calling on the applicant to provide, within a period of four months — which was subsequently extended by one month — the facts, evidence and observations in support of its opposition, the Opposition Division correctly applied Rule 20(2) of Regulation No 2868/95, as applicable to the facts.
Εξάλλου, αντιθέτως προς τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, το τμήμα ανακοπών δεν ήταν υποχρεωμένο ούτε να καλέσει την προσφεύγουσα να του προσκομίσει τις μεταφράσεις που έλειπαν από τον φάκελο ούτε να την ενημερώσει ότι τα στοιχεία που παρέσχε ήταν προφανώς ανεπαρκή προς απόδειξη της υπάρξεως των επίμαχων δικαιωμάτων και να της τάξει προθεσμία για να άρει τις σχετικές παραλείψεις.
In addition, contrary to what the applicant claims, the Opposition Division was under no obligation to ask it to submit the missing translations or to inform it that the evidence submitted was clearly inadequate for the purposes of proving the existence of the rights at issue and to set it a period within which to remedy those omissions.
Πράγματι, το ΓΕΕΑ υπέχει αυτή την υποχρέωση μόνον ως προς τις προϋποθέσεις του παραδεκτού της ανακοπής, στις οποίες αναφέρεται ο κανόνας 18, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών.
In fact, that duty is imposed on OHIM only with regard to the conditions for the admissibility of the opposition in Rule 18(2) of Regulation No 2868/95, as applicable to the facts.
Επομένως, δεν στοιχειοθετείται παράβαση του κανόνα 20, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών.
Infringement of Rule 20(2) of Regulation No 2868/95, as applicable to the facts, has therefore not been established.
2 163 616 ισπανικής καταχωρίσεως ή ακόμη και την ύπαρξη των άλλων προγενέστερων δικαιωμάτων, πράγμα το οποίο δεν συνέβη, τούτο δεν θα συνεπαγόταν υποχρέωση του τμήματος ανακοπών και του τμήματος προσφυγών να αναγνωρίσουν ότι η ύπαρξη αυτών των δικαιωμάτων έχει αποδειχθεί.
Thirdly, even on the assumption that the interveners had actually recognised the ‘validity’ of Spanish registration No 2 163 616, or indeed that of the other earlier rights at issue, which they did not do, that fact did not place the Opposition Division and the Board of Appeal under an obligation to hold that the existence of those rights had been proved.
Το άρθρο 8 του κανονισμού 40/94 προβλέπει, κατ’ ουσίαν, ότι μόνο σε περίπτωση που το σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση ως κοινοτικού σήματος έρχεται σε σύγκρουση με προγενέστερο σήμα μπορεί να συντρέχει κάποιος από τους σχετικούς λόγους απορρίψεως της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος (σχετικούς λόγους απαραδέκτου).
Article 8 of Regulation No 40/94 provides, essentially, that a relative ground for refusal of registration of a Community trade mark exists only if there is a conflict between the Community trade mark for which registration is sought and another earlier mark.
Κατά τη νομολογία, στο ΓΕΕΑ εναπόκειται να εξακριβώνει, βάσει των αποδεικτικών στοιχείων που οφείλει να προσκομίζει ο ανακόπτων, την ύπαρξη του σήματος που προβάλλεται προς στήριξη της ανακοπής [βλ., σχετικώς, απόφαση του Πρωτοδικείου της 21ης Απριλίου 2005, T-269/02, PepsiCo κατά ΓΕΕΑ — Intersnack Knabber-Gebäck (RUFFLES), Συλλογή 2005, σ. II-1341, σκέψη 26].
Under the case-law, it is for OHIM to ascertain, on the basis of evidence which it is up to the opponent to produce, the existence of the national mark relied on in support of the opposition (see, to that effect, Case T-269/02 PepsiCo v OHIM — Intersnack Knabber-Gebäck (RUFFLES) [2005] ECR II-1341, paragraph 26).
Συνεπώς, είναι απορριπτέο το επιχείρημα που αντλεί η προσφεύγουσα από τη φερόμενη ως σιωπηρή παραδοχή, εκ μέρους των παρεμβαινόντων, της υπάρξεως ενός ή περισσοτέρων από τα προγενέστερα δικαιώματά της.
Consequently, the argument that the applicant derives from the interveners’ alleged agreement as regards the existence of one or even several of its earlier rights must be rejected.
2 163 613, 2 163 616 και 456 466 προγενέστερων σημάτων και ότι η ανακοπή ήταν αβάσιμη κατά το μέτρο που στηριζόταν σε αυτά τα δικαιώματα.
It follows from all of the foregoing that the Board of Appeal did not err in endorsing the Opposition Division, which concluded that the existence of earlier marks Nos 2 163 613, 2 163 616 and 456 466 had not been proved and that the opposition was unfounded in so far as it was based on those rights.
Επομένως, το πρώτο σκέλος του δεύτερου λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί, χωρίς να χρειάζεται να αποφανθεί το Πρωτοδικείο επί του παραδεκτού του πρώτου ισχυρισμού που προέβαλε συναφώς η προσφεύγουσα (βλ., συναφώς, απόφαση του Δικαστηρίου της 23ης Μαρτίου 2004, C-233/02, Γαλλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. I-2759, σκέψη 26).
Consequently, the first branch of the second plea must be rejected, without it being necessary to rule on the admissibility of the first argument put forward by the applicant (see, to that effect, Case C-233/02 France v Commission [2004] ECR I-2759, paragraph 26).
— Επί της αποδείξεως της υπάρξεως παγκοίνως γνωστών προγενέστερων σημάτων
— The evidence of the existence of the earlier wellknown marks
Δεδομένου ότι το άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94 αναφέρεται σε σήματα που ήταν «παγκοίνως γνωστά σε ένα κράτος μέλος κατά την έννοια του άρθρου 6α της Συμβάσεως των Παρισίων», πρέπει να εξετασθούν οι κατευθυντήριες γραμμές για την ερμηνεία αυτού του άρθρου 6α, προκειμένου να διευκρινισθεί ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να αποδειχθεί η ύπαρξη παγκοίνως γνωστών σημάτων.
Since Article 8(2)(c) of Regulation No 40/94 refers to trade marks which are ‘wellknown in a Member State, in the sense in which the words “well-known” are used in Article 6 bis of the Paris Convention’ it is necessary, in order to ascertain how the existence of a wellknown mark can be proved, to refer to the guidelines for the interpretation of Article 6bis.