natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εν προκειμένω, στο πλαίσιο της Αποφάσεως, η Επιτροπή σημειώνει με την αιτιολογική σκέψη 359 ότι η Chisso, η Daicel, η Hoechst και η Ueno παρέβησαν το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ και το άρθρο 53, παράγραφος 1, της Συμφωνίας ΕΟΧ από τις 31 Δεκεμβρίου 1978 μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 1996.
In this case, in the Decision, the Commission states at recital 359 that Chisso, Daicel, Hoechst and Ueno infringed Article 81(1) EC and Article 53(1) of the EEA Agreement from 31 December 1978 until 31 October 1996.
Η Hoechst δεν αμφισβητεί το στοιχείο αυτό, ούτε το γεγονός ότι η Επιτροπή χαρακτήρισε την επίμαχη παράβαση ως «μεγάλης διάρκειας».
Hoechst does not dispute that finding, or the fact that the infringement was characterised by the Commission as a ‘long-term’ infringement.
Από αυτό προκύπτει ότι, όπως ορθά τονίζει η Επιτροπή με την Απόφαση, η επίμαχη παράβαση διήρκεσε 17 έτη και 10 μήνες.
It follows that, as the Commission correctly observes in the Decision, the infringement in question lasted 17 years and 10 months.
Επομένως, η αύξηση κατά 175 % έναντι της Hoechst δεν είναι καθαυτή αντίθετη προς τις κατευθυντήριες γραμμές (βλ., επ’ αυτού, απόφαση Cheil Jedang Corporation κατά Επιτροπής, σκέψη 318 ανωτέρω, σκέψη 137).
The increase of 175% applied in Hoechst’s case is therefore not in itself contrary to the Guidelines (see, to that effect, Cheil Jedang Corporation v Commission, paragraph 318 above, paragraph 137).
Όσον αφορά το επιχείρημα της Hoechst ότι οι κατευθυντήριες γραμμές δεν προβλέπουν παρά μόνο μια «σημαντική προσαύξηση» και όχι τον καθορισμό ενός εντελώς νέου ποσού, από κανένα στοιχείο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η αύξηση στην οποία προέβη η Επιτροπή υπερβαίνει τα όρια που προβλέπουν το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 και οι κατευθυντήριες γραμμές.
As regards Hoechst’s argument that the Guidelines make provision for only a ‘significant increase’ and not for an entirely new amount, there is no reason to consider that the increase applied by the Commission exceeds the limits laid down in Article 15(2) of Regulation No 17 and in the Guidelines.
Από τη χρησιμοποίηση της εκφράσεως «σημαντική προσαύξηση» δεν μπορεί να συναχθεί ότι, όπως υποστηρίζει η Hoechst, οι αυξήσεις που υπερβαίνουν το 100 % είναι αντίθετες προς τη μέθοδο υπολογισμού που προβλέπουν οι κατευθυντήριες γραμμές.
The use of the words ‘significant increase’ does not permit the conclusion, as Hoechst maintains, that an increase in excess of 100% would be contrary to the calculation method provided for in the Guidelines.
Πρέπει να υπογραμμιστεί συναφώς ότι σκοπός των εξουσιών τις οποίες απονέμει στην Επιτροπή ο κανονισμός 17 είναι να της παρασχεθεί η δυνατότητα να επιτελεί την αποστολή που της αναθέτει το άρθρο 81 ΕΚ να μεριμνά για την τήρηση των κανόνων του ανταγωνισμού στην κοινή αγορά.
It must be emphasised in that regard that the powers conferred on the Commission by Regulation No 17 are designed to enable it to carry out the task entrusted to it by Article 81 EC of ensuring compliance with the competition rules in the common market.
Στο πλαίσιο αυτό, το γενικό συμφέρον υπαγορεύει να αποτρέπονται οι θίγουσες τον ανταγωνισμό πρακτικές και συμφωνίες, καθώς και να ανακαλύπτονται και να τιμωρούνται (απόφαση Aalborg Portland κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 145 ανωτέρω, σκέψη 54).
In that context, it is consistent with the general interest to avoid anticompetitive practices and agreements, to uncover them and to impose sanctions (Aalborg Portland and Others v Commission, paragraph 145 above, paragraph 54).
Εξάλλου, πρέπει να σημειωθεί ότι, έστω και αν το σημείο 1 B, τρίτη περίπτωση, των κατευθυντήριων γραμμών δεν προβλέπει αυτόματη προσαύξηση κατά 10 % για κάθε έτος για τις παραβάσεις μεγάλης διάρκειας, αφήνει, συναφώς, περιθώριο εκτιμήσεως στην Επιτροπή (βλ., επ’ αυτού, απόφαση Cheil Jedang Corporation κατά Επιτροπής, σκέψη 318 ανωτέρω, σκέψη 134).
Furthermore, it must be observed that even though the third indent of Section 1 B of the Guidelines does not provide for an automatic increase of 10% per year for longterm infringements, it leaves a margin of discretion to the Commission in that regard (see, to that effect, Cheil Jedang Corporation v Commission, paragraph 318 above, paragraph 134).
Όμως, τα επιχειρήματα που προβάλλει η Hoechst προς στήριξη του λόγου της δεν τείνουν να αποδείξουν ότι η Επιτροπή υπέπεσε συναφώς σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως.
The arguments which Hoechst puts forward in support of its plea do not seek to demonstrate that the Commission made a manifest error of assessment in that regard.
Ακόμη, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, καθόσον οι κατευθυντήριες γραμμές προβλέπουν ότι οι παραβάσεις που διαρκούν άνω των πέντε ετών πρέπει να θεωρούνται ως παραβάσεις μεγάλης διάρκειας και οι παραβάσεις αυτές δικαιολογούν την εφαρμογή ετήσιας προσαυξήσεως η οποία μπορεί να ισούται με το 10 % του ποσού που καθορίζεται για τη σοβαρότητα της παραβάσεως, δεν μπορεί να υφίσταται προσβολή της αρχής της αναλογικότητας κατά τον καθορισμό της διάρκειας της παραβάσεως στην οποία μετέσχε η Hoechst (βλ., επ’ αυτού, απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Δεκεμβρίου 2003, T-65/99, Γραμμές Στρίντζη Ναυτιλιακή ΑΕ κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. II-5433, σκέψη 194).
It should further be emphasised that, in so far as the Guidelines provide that infringements lasting more than five years are to be regarded as longterm infringements, and that such infringements warrant an increase which may be fixed at 10% per year of the amount decided on to reflect the gravity of the infringement, no breach of the principle of proportionality can be found in the determination of the duration of the infringement in which Hoechst took part (see, to that effect, Case T-65/99 Strintzis Lines Shipping v Commission [2003] ECR II-5433, paragraph 194).
Όσον αφορά το γεγονός που προβάλλει η Hoechst ότι οι συμπράξεις επί των τιμών και επί των όγκων πωλήσεων είναι κλασικές παραβάσεις μεγάλης διάρκειας και ότι, επομένως, με την προσαύξηση λόγω της διάρκειας της παραβάσεως λαμβάνεται υπόψη μια δεύτερη φορά η σοβαρότητα της παραβάσεως, πρέπει να υπομνησθεί ότι, ακόμα και αν υποτεθεί ότι ορισμένα είδη συμπράξεων προορίζονται εκ φύσεως να διαρκέσουν πολύ, πρέπει να γίνεται πάντοτε μια διάκριση, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17, μεταξύ της διάρκειας της ουσιαστικής λειτουργίας τους και της σοβαρότητάς τους όπως αυτή προκύπτει από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους (απόφαση της 15ης Ιουνίου 2005, Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 118 ανωτέρω, σκέψη 275).
As regards Hoechst’s assertion that agreements on prices and volumes are typically longterm infringements and that, accordingly, an increase for the duration of the infringement takes the gravity of the infringement into account for a second time, it must be borne in mind that, even on the assumption that certain types of cartels are intrinsically conceived in order to last, a distinction must always be drawn, in application of Article 15(2) of Regulation No 17, between the duration of their actual functioning and their gravity as resulting from their actual nature (judgment of 15 June 2005 in Tokai Carbon and Others v Commission, paragraph 118 above, paragraph 275).
Σχετικά με το προβαλλόμενο επιχείρημα ότι τα πραγματικά περιστατικά που ανάγονται στο απώτερο παρελθόν κάποτε καλύπτονται από την παραγραφή και, επομένως, το επίπεδο της προσαυξήσεως θα έπρεπε να μειώνεται γεωμετρικά με την πάροδο του χρόνου, αρκεί να υπομνησθεί ότι η προσαύξηση της Επιτροπής δεν υπερβαίνει τα όρια που θέτουν το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 και οι κατευθυντήριες γραμμές και ότι η αξίωση της Επιτροπής δεν είχε παραγραφεί εν προκειμένω λαμβανομένου υπόψη του κανονισμού 2988/74 (βλ. σκέψη 225 ανωτέρω).
As regards the contention that events which took place in the distant past become time-barred at a given time and that, accordingly, the level of the fine should reduce exponentially with the passing of time, it is sufficient to recall that the increase applied by the Commission does not exceed the limits laid down in Article 15(2) of Regulation No 17 and in the Guidelines and that the Commission’s action was not time-barred in this case in the light of Regulation No 2988/74 (see paragraph 225 above).
Όσον αφορά, τέλος, την προγενέστερη πρακτική της Επιτροπής και ιδίως το ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, είχε αυξήσει το αρχικό ποσό του προστίμου μόνον από το δεύτερο έτος, πρέπει να υπομνησθεί ότι η πρακτική αυτή δεν αποτελεί καθαυτή το νομικό πλαίσιο των προστίμων στον τομέα του ανταγωνισμού, δεδομένου ότι αυτό διέπεται αποκλειστικά από τον κανονισμό 17 και τις κατευθυντήριες γραμμές (βλ. απόφαση Michelin κατά Επιτροπής, σκέψη 339 ανωτέρω, σκέψη 292 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία), και ότι, εξάλλου, οι επιχειρηματίες δεν μπορούν δικαιολογημένα να τρέφουν προσδοκίες για τη διατήρηση μιας υφισταμένης καταστάσεως, την οποία μπορεί να μεταβάλει η Επιτροπή στο πλαίσιο της εξουσίας εκτιμήσεως που έχει (βλ. αποφάσεις Delacre κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 372 ανωτέρω, σκέψη 33 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία, και Dansk Rørindustri κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 344 ανωτέρω, σκέψη 171).
As regards, last, the Commission’s previous practice, and in particular the fact that in certain cases it increased the starting amount of the fine only from the second year, it must be borne in mind that that practice does not in itself serve as a legal framework for fines in competition matters, since that framework is defined solely in Regulation No 17 and in the Guidelines (see Michelin v Commission, paragraph 339 above, paragraph 292 and the caselaw cited) and that, furthermore, operators cannot have a legitimate expectation in the maintenance of an existing situation that might be modified by the Commission in the exercise of its discretion (see Delacre and Others v Commission, paragraph 372 above, paragraph 33 and the caselaw cited, and Dansk Rørindustri and Others v Commission, paragraph 344 above, paragraph 171).
Επιπλέον, για τις παραβάσεις μικρής διάρκειας (γενικά μικρότερης του έτους), οι κατευθυντήριες γραμμές προβλέπουν μόνον ότι δεν θα επιβάλλεται καμία προσαύξηση.
In addition, it is only in the case of infringements of short duration (in general, less than one year) that the Guidelines state that no increase will be applied.
Αντιθέτως, για τις παραβάσεις μεγάλης διάρκειας, οι κατευθυντήριες γραμμές παρέχουν τη δυνατότητα επιβολής προσαυξήσεως κατά 10 %, «για κάθε έτος».
For infringements of long duration, on the other hand, the Guidelines provide that an increase of 10% ‘per year’ may be applied.
Λαμβάνοντας υπόψη τη διατύπωση των κατευθυντήριων γραμμών επ’ αυτού, δεν υπάρχει κανένας λόγος για να θεωρηθεί ότι το πρώτο έτος της παραβάσεως θα πρέπει να αποκλείεται συστηματικά από τον υπολογισμό στον οποίο προβαίνει η Επιτροπή (βλ., επ’ αυτού, όσον αφορά παραβάσεις μέσης διάρκειας, απόφαση Cheil Jedang Corporation κατά Επιτροπής, σκέψη 318 ανωτέρω, σκέψη 133).
In view of the terms used in the Guidelines in that regard, there is no reason to consider that the first year of the infringement must be systematically ignored in the Commission’s calculation (see, to that effect, for infringements of medium duration, Cheil Jedang Corporation v Commission, paragraph 318 above, paragraph 133).
Για το σύνολο των λόγων αυτών, το δεύτερο σκέλος του πέμπτου λόγου πρέπει να απορριφθεί και, επομένως, ο πέμπτος λόγος είναι απορριπτέος στο σύνολό του.
For all of those reasons, the second part of the fifth plea and, accordingly, the fifth plea in its entirety must be rejected.
Δ — Επί του δευτέρου και του έκτου λόγου, σχετικά με την αιτίαση που στηρίζεται στον ηγετικό ρόλο ο οποίος ελήφθη υπόψη ως επιβαρυντική περίσταση στην Απόφαση
D — The second and sixth pleas, relating to the objection concerning the role as leader of the cartel which, according to the Decision constituted an aggravating circumstance
Με τον δεύτερο λόγο η Hoechst επικαλείται προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως όσον αφορά την αιτίαση που στηρίζεται στον ηγετικό της ρόλο, που ελήφθη υπόψη ως επιβαρυντική περίσταση στην Απόφαση.
By its second plea, Hoechst claims that there has been a breach of its right to be heard in respect of the objection relating to its role as a leader of the cartel, which, according to the Decision, constituted an aggravating circumstance.
Με τον έκτο λόγο η Hoechst θεωρεί ότι η προσαύξηση που στηρίζεται στον ηγετικό ρόλο είναι αδικαιολόγητη.
By its sixth plea, Hoechst contends that the increase based on its capacity as a leader is unwarranted.
Πρέπει να εξεταστεί, καταρχάς, ο δεύτερος λόγος.
The Court will examine the second plea first.
Με τις αιτιολογικές σκέψεις 363 έως 367 της Αποφάσεως, εξεταζόμενες με γνώμονα τις αιτιολογικές σκέψεις 92 έως 95, η Επιτροπή εκθέτει ότι, στην περίπτωση της Hoechst, η παράβαση καθίσταται ακόμα πιο σοβαρή λόγω του ηγετικού ρόλου που είχε η επιχείρηση αυτή στη σύμπραξη.
At recitals 363 to 367 to the Decision, read in the light of recitals 92 to 95, the Commission states that, in Hoechst’s case, the gravity of the infringement is aggravated by Hoechst’s role as a leader of the cartel.
Ειδικότερα, με την Απόφαση, η Επιτροπή σημειώνει ότι η Hoechst είχε σημαντικό ρόλο στη σύμπραξη, μαζί με την Daicel, και αποτελούσε ένα από τα πιο δραστήρια μέλη της, λαμβανομένης υπόψη ιδίως της θέσεώς της στην αγορά.
More particularly, in the Decision the Commission observes that Hoechst, along with Daicel, was an important driving force and one of the most active members of the cartel, in the light, particularly, of its position on the market.
Με τον τρόπο αυτό η Hoechst κατόρθωσε να επωφεληθεί σε μεγάλο βαθμό από τη σύμπραξη και να επιβάλει τις προτάσεις της στους Ιάπωνες παραγωγούς, για παράδειγμα το 1992, οπότε είχε προτείνει να προβλεφθεί διαφορά τιμής μεταξύ σορβικού οξέως και σορβικού καλίου, πρόταση την οποία δέχθηκαν οι Ιάπωνες παραγωγοί το 1994.
Hoechst thus succeeded in gaining the most from the cartel and in imposing its proposals on the Japanese producers, for example in 1992, when it proposed to establish a price difference between sorbic acid and potassium sorbates, a proposal which was followed by the Japanese producers in 1994.
Επιπλέον, με την Απόφαση η Επιτροπή εκθέτει ότι η Hoechst ήταν επιφορτισμένη, μαζί με την Daicel, με τον σχεδιασμό και τη διεύθυνση των κοινών συσκέψεων.
Furthermore, the Commission states in the Decision that Hoechst, along with Daicel, was responsible for scheduling and chairing the joint meetings.
Ενεργούσε ως «οικοδεσπότης» για τις συσκέψεις στην Ευρώπη, τις οποίες διοργάνωνε και χρηματοδοτούσε.
It acted as host for the meetings in Europe, which it organised and paid for.
Η Hoechst διοργάνωσε επίσης ορισμένες συσκέψεις εκτός της Κοινότητας.
Hoechst also organised some meetings outside the Community.
Είχε τακτικές επαφές με την Daicel προκειμένου να ανταλλάσσουν
It had regular contacts with Daicel in order
HOECHST κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ πληροφορίες.
HOECHST v COMMISSION to exchange information.
Ακόμη, η Hoechst είχε λάβει πολλές φορές πρωτοβουλίες προς εξασφάλιση ενός αποτελεσματικού ελέγχου της τηρήσεως των ποσοστώσεων όγκων πωλήσεων (για παράδειγμα προτείνοντας τη δημιουργία στην Ελβετία ενός ουδέτερου οργάνου επιφορτισμένου να συλλέγει αριθμητικά στοιχεία πωλήσεων των Ιαπώνων παραγωγών ή προσθέτοντας μονομερώς 600 τόνους στη δική της ποσόστωση το 1995 λόγω της υπάρξεως «αφανών ποσοτήτων»).
In addition, Hoechst took several initiatives to ensure effective monitoring of volume quotas (for example, by proposing the creation in Switzerland of a neutral organisation responsible for collecting the sales figures of the Japanese producers or by unilaterally adding 600 tonnes to its quota in 1995 on account of the existence of ‘grey material’).
Εξάλλου, ως μέλος της Chemical Industrial Products Export Co-operative (CIPEC), η Hoechst είχε πρόσβαση στα στατιστικά στοιχεία των ιαπωνικών εξαγωγών.
Furthermore, as a member of the Chemical Industrial Products Export Cooperative (CIPEC), Hoechst had access to statistics on Japanese exports.
Κατά την Απόφαση, η Hoechst είχε επίσης κατορθώσει να εξασφαλίσει τον έλεγχο του ευρωπαϊκού σκέλους της συμπράξεως, ιδίως διατηρώντας τακτικές και αποκλειστικές επαφές με τη μοναδική ευρωπαϊκή ανταγωνιστική επιχείρηση στον τομέα αυτό.
Hoechst also succeeded, according to the Decision, in ensuring control of the European branch of the cartel, in particular by maintaining regular and exclusive contacts with the only other European undertaking in the sector.
Τέλος, με την Απόφαση, η Επιτροπή εκθέτει περαιτέρω ότι, τον Νοέμβριο του 1996, όταν πραγματοποιήθηκε η τελευταία κοινή σύσκεψη, η Hoechst επιχείρησε να πείσει μαζί με την Daicel και τα λοιπά μέλη να συνεχίσουν τις συσκέψεις και τις σχετικές συμφωνίες.
Last, the Commission states in the Decision that in November 1996, when the last joint meeting took place, Hoechst, along with Daicel, tried to convince the other members to continue with the meetings and the agreements.
Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών και προκειμένου να ληφθεί υπόψη ο ηγετικός ρόλος της Hoechst, η Επιτροπή αύξησε το βασικό ποσό του προστίμου κατά 30 % λόγω επιβαρυντικών περιστάσεων.
In the light of those factors, and in order to take account of Hoechst’s role as a leader of the cartel, the Commission increased the basic amount of the fine by 30% to take account of the aggravating circumstances.
Η Hoechst σημειώνει ότι η Επιτροπή έλαβε υπόψη τον προβαλλόμενο ηγετικό ρόλο που η ίδια είχε μαζί με άλλη επιχείρηση για να καθορίσει το ποσό του προστίμου της.
Hoechst observes that the Commission took account of what it alleged to have been the applicant’s position as ‘co-leader’ when setting its fine.
Η Hoechst προσάπτει στην Επιτροπή ότι δεν της έδωσε τη δυνατότητα να εκφράσει την άποψή της επί της νομικής εκτιμήσεως του προβαλλόμενου ηγετικού της ρόλου στην οποία θα προέβαινε το κοινοτικό αυτό όργανο.
Hoechst takes issue with the Commission for not having heard it on the legal assessment which it proposed to make of the applicant’s alleged conduct as a leader.
Ειδικότερα, η Hoechst υπογραμμίζει ότι η Επιτροπή δεν της απηύθυνε ανακοίνωση αιτιάσεων επ’ αυτού.
In particular, Hoechst submits that the Commission did not address a statement of objections to it on that point.
Πριν από την έκδοση αποφάσεως επιβάλλουσας πρόστιμο, η Επιτροπή οφείλει να παρέχει στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να αμυνθούν επαρκώς έναντι των αιτιάσεων σε βάρος τους.
Before adopting a decision imposing a fine, the Commission ought to give the undertakings the opportunity to defend themselves sufficiently against the objections made in respect of them.
Τούτο σημαίνει ότι οι πραγματικές και νομικές αιτιάσεις που η Επιτροπή έχει την πρόθεση να τους απευθύνει πρέπει να κοινοποιούνται στους μέλλοντες αποδέκτες της αποφάσεως μέσω ανακοινώσεως αιτιάσεων (η Hoechst παραπέμπει, επ’ αυτού, στην απόφαση Atlantic Container Line κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 70 ανωτέρω, σκέψεις 193 και 194).
That means that the criticisms in fact and in law that the Commission intends to address to them must be communicated to the future addressees of the decision by means of a statement of objections (Hoechst refers, in that regard, to Atlantic Container Line and Others v Commission, paragraph 70 above, paragraphs 193 and 194).
Εν προκειμένω, από κανένα στοιχείο της ανακοινώσεως αιτιάσεων που απευθύνθηκε στη Hoechst δεν μπορεί να συναχθεί ότι η Επιτροπή επρόκειτο να δεχθεί την επιβαρυντική περίσταση του ηγετικού ρόλου.
In the present case, there was nothing in the statement of objections addressed to Hoechst to indicate that the Commission would apply the aggravating circumstance of leader of the cartel.
Ακόμη, μετά την αποστολή της ανακοινώσεως αιτιάσεων, η Επιτροπή δεν είχε ανακοινώσει ότι είχε την πρόθεση να διευρύνει τις αιτιάσεις της σε βάρος της Hoechst, αποδίδοντάς της ηγετικό ρόλο.
Nor did the Commission, after issuing the statement of objections, inform the applicant that it intended to extend its objections in respect of Hoechst by characterising it as a leader.
Η Hoechst είχε υπογραμμίσει εξάλλου ότι, ελλείψει σχετικών αιτιάσεων, δεν έβλεπε την ανάγκη να ασχοληθεί με το ζήτημα αυτό του ηγετικού της ρόλου (η Hoechst παραπέμπει στην απάντηση στην ανακοίνωση αιτιάσεων).
Hoechst also emphasised that, in the absence of objections on that point, it saw no need to address the question of characterisation as a leader (Hoechst refers to its response to the statement of objections).
Η Hoechst είχε διατυπώσει τις ίδιες παρατηρήσεις κατά την ακρόαση της 24ης Απριλίου 2003.
Hoechst submits that it made the same observations at the hearing on 24 April 2003.
Η συγκαλυμμένη αυτή ενέργεια της Επιτροπής είναι ακόμη περισσότερο ακατανόητη καθόσον τα σχετικά επιχειρήματα που παραθέτει η Απόφαση θα μπορούσαν να προβληθούν κατά τον χρόνο της αποστολής της ανακοινώσεως αιτιάσεων, διότι δεν στηρίζονται σε στοιχεία τα οποία πληροφορήθηκε αργότερα η Επιτροπή.
That oblique approach on the Commission’s part is all the more incomprehensible because the arguments relied on in that regard in the Decision could have been presented at the time of the statement of objections, since they are not based on matters which only subsequently came to the Commission’s attention.
Συνεπώς, η Επιτροπή προσέβαλε όχι μόνον τα δικαιώματα άμυνας της Hoechst, αλλά και το δικαίωμα για μια δίκαιη δίκη.
The Commission has not only breached Hoechst’s rights of defence but has also breached the right to a fair trial.
Η αρχή της ισότητας των όπλων επιβάλλει τα ουσιώδη στοιχεία της μεταγενέστερης αποφάσεως να γνωστοποιούνται ταυτόχρονα με την ανακοίνωση αιτιάσεων όχι μόνον όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία πρόκειται να επικαλεστεί αργότερα η Επιτροπή, αλλά επίσης όσον αφορά τη νομική εκτίμησή τους.
The principle of equality of arms requires that the essential elements of the subsequent decision be transmitted at the same time as the statement of objections only with respect to facts and evidence invoked later, but also with respect to their legal assessment.
Είναι πρόδηλον ότι αν η Hoechst είχε γνώση μιας τέτοιας αιτιάσεως έναντι της ιδίας, δεν θα ανέμενε τη δικαστική διαδικασία, αλλά θα αμυνόταν ήδη από το στάδιο της
It is clear that if Hoechst had been aware of such an objection against it, it would not have awaited the judicial proceedings but would have defended itself at the stage of the administrative procedure. It is absurd, moreover, that the parties concerned
HOECHST κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ διοικητικής διαδικασίας.
HOECHST v COMMISSION should submit observations pro domo, as a precautionary measure, on the fact that the requisite factual conditions are not satisfied.
Η Hoechst συνάγει εξ αυτού ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτός ο ηγετικός ρόλος που της αποδίδει η Επιτροπή με την Απόφαση.
Hoechst concludes that the characterisation as a leader applied by the Commission in the Decision cannot be maintained.
Η προσαύξηση του προστίμου, που στηρίζεται στον σχετικό χαρακτηρισμό είναι, επομένως, παράνομη.
The increase in the fine on the basis of that characterisation is therefore unlawful.
Το ίδιο ισχύει για τα επιχειρήματα που προβάλλονται με τις αιτιολογικές σκέψεις της Αποφάσεως κατά τα οποία, λόγω του ηγετικού ρόλου της, αποκλειόταν νομικά η εφαρμογή του τίτλου B της ανακοινώσεως περί συνεργασίας του 1996.
The same applies to the arguments put forward in the grounds of the Decision that, owing to its position as a ‘leader’, the application of Title B of the 1996 Leniency Notice was precluded by law.
Η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι σεβάστηκε τα δικαιώματα άμυνας των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, καθόσον, με την Απόφαση, η ίδια δεν θεωρεί τους ενδιαφερομένους υπεύθυνους για παραβάσεις διαφορετικές από εκείνες που εκτίθενται στην ανακοίνωση αιτιάσεων και δέχεται μόνον τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων οι ενδιαφερόμενοι αυτοί είχαν την ευκαιρία να εκφρασθούν.
The Commission contends that the rights of the defence have been respected since, in the Decision, it does not hold the undertakings concerned responsible for different infringements from those referred to in the account of the objections and had regard only to facts on which those concerned had the opportunity to provide an explanation.