natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Κοινότητα δεν δεσμεύεται από τη διεθνή σύμβαση περί αστικής ευθύνης για ζημίες εκ ρυπάνσεως από υδρογονάνθρακες και από τη διεθνή σύμβαση περί ιδρύσεως διεθνούς ταμείου αποζημιώσεως ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο.
The Community is not bound by the International Convention on Civil Liability for Oil Pollution Damage or the International Convention on the Establishment of an International Fund for Compensation for Oil Pollution Damage.
Πράγματι, αφενός, η Κοινότητα δεν προσχώρησε στις ανωτέρω διεθνείς πράξεις, αφετέρου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υποκατέστησε τα κράτη μέλη της, και τούτο και μόνον λόγω του ότι δεν είναι όλα συμβαλλόμενα μέρη στις ανωτέρω συμβάσεις, ούτε ότι δεσμεύεται εμμέσως από τις συμβάσεις αυτές λόγω του ότι το άρθρο 235 της συμβάσεως των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, η οποία υπογράφηκε στο Montego Bay στις 10 Δεκεμβρίου 1982, άρχισε να ισχύει στις 16 Νοεμβρίου 1994 και εγκρίθηκε με την απόφαση 98/392, διάταξη, η παράγραφος 3 της οποίας περιορίζεται στη θέσπιση γενικής υποχρεώσεως συνεργασίας μεταξύ των συμβαλλόμενων στη σύμβαση μερών.
In the first place, the Community has not acceded to those international instruments and, in the second place, it cannot be regarded as having taken the place of its Member States, if only because not all of them are parties to those conventions, or as being indirectly bound by those conventions as a result of Article 235 of the United Nations Convention on the Law of the Sea signed at Montego Bay on 10 December 1982, which entered into force on 16 November 1994 and was approved by Decision 98/392, paragraph 3 of which confines itself to establishing a general obligation of cooperation between the parties to the convention.
(βλ. σκέψη 85)
(see para. 85)
Για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 15 της οδηγίας 75/442, περί των
For the purposes of applying Article 15 of Directive 75/442 on waste, as amended
— αν το διεθνές ταμείο αποζημιώσεως ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο δεν αναλαμβάνει το συνδεόμενο με τη διάθεση των αποβλήτων που προκάλεσε τυχαία απόρριψη υδρογονανθράκων στη θάλασσα κόστος ή αν τούτο καθίσταται αδύνατον λόγω του ότι το προβλεπόμενο για την ως άνω καταστροφή ανώτατο όριο εξαντλήθηκε και αν, κατ’ εφαρμογή των προβλεπόμενων περιορισμών και/ή απαλλαγών από την ευθύνη, το εθνικό δίκαιο κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένου του απορρέοντος από διεθνείς συμβάσεις δικαίου,
— if it happens that the cost of disposing of the waste produced by an accidental spillage of hydrocarbons at sea is not borne by the International Oil Pollution Compensation Fund, or cannot be borne because the ceiling for compensation for that accident has been reached, and that, in accordance with the limitations and/or exemptions of liability laid down, the national law of a Member State, including the law derived from international agreements, prevents that cost from being borne by the shipowner and/or the charterer, even though they are to be regarded
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C-188/07 παραγωγός οφείλει ενδεχομένως να φέρει το κόστος αυτό μόνον εφόσον, λόγω της δραστηριότητάς του, συνέτεινε στον κίνδυνο επελεύσεως της ρυπάνσεως που προκάλεσε το ναυάγιο του πλοίου.
SUMMARY — CASE C-188/07 conduct to the risk that the pollution caused by the shipwreck will occur.
δεν επιτρέπει το κόστος αυτό να φέρει ο πλοιοκτήτης και/ή ο ναυλωτής του πλοίου, μολονότι οι ανωτέρω πρέπει να λογίζονται ως «κάτοχοι», κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο γ΄, της οδηγίας 75/442, το συγκεκριμένο εθνικό δίκαιο θα πρέπει στην περίπτωση αυτή να παρέχει τη δυνατότητα, προκειμένου να διασφαλιστεί σύννομη μεταφορά του άρθρου 15 της οδηγίας, το εν λόγω κόστος να φέρει ο παραγωγός του γενεσιουργού των ούτως απορριφθέντων αποβλήτων προϊόντος.
as ’holders’ within the meaning of Article 1(c) of Directive 75/442, such a national law will then, in order to ensure that Article 15 of that directive is correctly transposed, have to make provision for that cost to be borne by the producer of the product from which the waste thus spread came.
Εντούτοις, σύμφωνα με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», ο συγκεκριμένος
In accordance with the ’polluter pays’ principle, however, such a producer cannot be liable to bear that cost unless he has contributed by his
(βλ. σκέψεις 78, 82, 89, διατακτ. 3)
(see paras 78, 82, 89, operative part 3)
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑJULIANE KOKOTT της 13ης Μαρτίου 2008 1
OPINION OF ADVOCATE GENERALKOKOTT
Το βαρύ μαζούτ που διέρρευσε ρύπανε, μεταξύ άλλων, τα παράλια της Commune de Mesquer (Δήμου Mesquer) (στο εξής: Mesquer), ο οποίος ζητεί τώρα από τις επιχειρήσεις του ομίλου Total αποζημίωση.
The heavy fuel oil spilled in the accident polluted amongst other things beaches in the Commune of Mesquer (‘Mesquer’), which is now claiming damages from undertakings in the Total Group.
Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η Γαλλία είναι συμβαλλόμενο μέρος στη διεθνή σύμβαση της 29ης Νοεμβρίου 1969 περί αστικής ευθύνης συνεπεία ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο 3 όπως ισχύει με το πρωτόκολλο του 1992 4(στο εξής: σύμβαση περί ευθύνης) και της διεθνούς συμβάσεως του 1971 περί ιδρύσεως διεθνούς ταμείου για την αποζημίωση ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο, όπως ισχύει με το πρωτόκολλο του 1992 5 (στο εξής: σύμβαση περί διεθνούς ταμείου).
Liability Convention’), and to the 1971 International Convention on the Establishment of an International Fund for Compensation for Oil Pollution Damage, as amended by the Protocol of 1992 5 (‘the Fund Convention’).
Κατά συνέπεια, υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί στερεών αποβλήτων 2(στο εξής: οδηγίαπλαίσιο για τα απόβλητα).
Reference has therefore been made to the Court of Justice on questions relating to the interpretation of Council Directive 75/442/EEC of 15 July 1975 on waste 2(‘the Waste
3 — Δημοσιεύθηκε στη γερμανική Bundesgesetzblatt του 1975, ΙΙ, σ. 305.
3 — German version in the German Bundesgesetzblatt (Federal Law Gazette) 1975 II p. 305.
4 — Το πρωτόκολλο έχει δημοσιευθεί στην ΕΕ 2004, L 78, σ. 32.
4 — The Protocol is printed in OJ 2004, L 78, p. 32.
Το πλήρες κείμενο της Συμβάσεως απαντά στον δικτυακό τόπο http://www.iopcfunds.org/npdf/Conventions%20English.pdf.
A full version of the Convention can be found at http://www.iopcfunds.org/npdf/Conventions%20English.pdf.
2 — ΕΕ ειδ. έκδ.
2 — OJ 1975 L 194, p.
15/001, σ. 86, τροποποιηθείσα για την παρούσα περίπτωση τελευταίως με την απόφαση 96/350/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Μαΐου 1996 (ΕΕ L 135, σ. 32).
39, last amended, as far as the present case is concerned, by Commission Decision 96/350/EC of 24 May 1996 (OJ 1996 L 135, p. 32).
Επί του παρόντος έχει κωδικοποιηθεί με την οδηγία 2006/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ L 114, σ. 9).
Now consolidated by Directive 2006/12/EC of the European Parliament and of the Council of 5 April 2006 on waste (OJ 2006 L 114, p. 9).
5 — Το πρωτόκολλο έχει δημοσιευθεί στην ΕΕ 2004, L 78, σ. 40.
5 — The Protocol is printed in OJ 2004, L 78, p. 40.
Το πλήρες κείμενο της συμβάσεως απαντά στον δικτυακό τόπο http://www.iopcfunds.org/npdf/Conventions%20English.pdf.
A full version of the Convention can be found at http://www.iopcfunds.org/npdf/Conventions%20English.pdf.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-188/07
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-188/07
Ο πλοιοκτήτης δεν ευθύνεται για ζημία εκ ρυπάνσεως, εάν αποδείξει ότι η ζημία
No liability for pollution damage shall attach to the owner if he proves that the damage:
Α — Οι εφαρμοστέες διεθνείς συμβάσεις α) επήλθεν εκ πολεμικής ενεργείας, εχθροπραξιών, εμφυλίου πολέμου, επαναστάσεως ή φυσικού φαινομένου αναποτρέπτου και ακαταμαχήτου είδους,
(a) resulted from an act of war, hostilities, civil war, insurrection or a natural phenomenon of an exceptional, inevitable and irresistible character, or
Υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου, στην υπό κρίση υπόθεση ασκεί κατ’ αρχάς επιρροή η σύμβαση περί ευθύνης.
At the level of international law, the Liability Convention is of relevance to the present case.
Η σύμβαση αυτή επικυρώθηκε, μεταξύ άλλων, από 24 κράτη μέλη, όχι όμως από την Κοινότητα 6.
That Convention has been ratified by, among others, 24 Member States, but not by the Community. 6
β) επήλθεν εξ ολοκλήρου εκ πράξεως ή παραλείψεως γενομένης παρά τρίτου με πρόθεσιν να προξενηθή ζημία,
(b) was wholly caused by an act or omission done with intent to cause damage by a third party, or
Το άρθρο III της συμβάσεως περί ευθύνης περιέχει τις διατάξεις για την ευθύνη συνεπεία ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο στη θάλασσα: γ) επήλθεν εξ ολοκλήρου εξ αμελείας ή άλλης παρανόμου πράξεως Κυβερνήσεως ή άλλης Αρχής υπευθύνου δια την συντήρησιν των φάρων, φανών ή άλλων βοηθημάτων της ναυσιπλοΐας και εν τη εκτελέσει των τοιούτων καθηκόντων αυτών.
(c) was wholly caused by the negligence or other wrongful act of any Government or other authority responsible for the maintenance of lights or other navigational aids in the exercise of that function.
Με εξαίρεση όσων ορίζονται στις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου αυτού, ο πλοιοκτήτης κατά τον χρόνο ενός περιστατικού, ή, σε περίπτωση που το περιστατικό [συνίσταται σε διαδοχικά συμβάντα], κατά τον χρόνο εμφανίσεως του πρώτου από αυτά, είναι υπεύθυνος για κάθε ζημία ρυπάνσεως που προκλήθηκε από το πλοίο ως αποτέλεσμα του περιστατικού.
Except as provided in paragraphs 2 and 3 of this Article, the owner of a ship at the time of an incident, or, where the incident consists of a series of occurrences, at the time of the first such occurrence, shall be liable for any pollution damage caused by the ship as a result of the incident.
Εάν ο πλοιοκτήτης αποδείξει ότι η εκ ρυπάνσεως ζημία προήλθεν εξ ολοκλήρου ή εν μέρει εκ πράξεως ή παραλείψεως γενομένης με πρόθεσιν προκλήσεως ζημίας εκ μέρους του ζημιωθέντος προσώπου ή εξ αμελείας αυτού, δύναται να απαλλαγεί εν όλω ή εν μέρει της έναντι του προσώπου τούτου ευθύνης του.
If the owner proves that the pollution damage resulted wholly or partially either from an act or omission done with intent to cause damage by the person who suffered the damage or from the negligence of that person, the owner may be exonerated wholly or partially from his liability to such person.
6 — Όπως προκύπτει από πραγματοποιηθείσα στις 5 Μαρτίου 2008 έρευνα στον δικτυακό τόπο http://www.imo.org/ includes/blastData.asp/doc_id=693/status.xls, συμβαλλόμενα μέρη στη Σύμβαση είναι το Βέλγιο, η Δανία, η Γερμανία, η Εσθονία, η Ελλάδα, η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Κύπρος, η Λετονία, η Λιθουανία, το Λουξεμβούργο, η Ουγγαρία, η Μάλτα, οι Κάτω Χώρες, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Ρουμανία, η Σλοβενία, η Φινλανδία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, όχι όμως η Τσεχική Δημοκρατία, η Αυστρία και η Σλοβακία.
6 — According to http://www.imo.org/includes/blastData.asp/ doc_id=693/status.xls, accessed on 5 March 2008, Belgium, Bulgaria, Denmark, Germany, Estonia, Greece, Spain, France, Ireland, Italy, Cyprus, Latvia, Lithuania, Luxembourg, Hungary, Malta, the Netherlands, Poland, Portugal, Romania, Slovenia, Finland, Sweden and the United Kingdom are contracting parties to the Convention, but not the Czech Republic, Austria or Slovakia.
Καμία απαίτηση για αποζημίωση ζημίας εκ ρυπάνσεως δεν μπορεί να [εγερθεί] κατά του πλοιοκτήτη κατά τρόπο άλλον από αυτόν που προβλέπει η παρούσα σύμβαση.
No claim for compensation for pollution damage may be made against the owner otherwise than in accordance with this
COMMUNE DE MESQUER με πρόθεση να προκληθεί μια τέτοια ζημία ή απερίσκεπτα και με γνώση ότι μια τέτοια ζημία θα μπορούσε πιθανώς να προκύψει.
Convention. Subject to paragraph 5 of this Article, no claim for compensation for pollution damage under this Convention or otherwise may be made against: unless the damage resulted from their personal act or omission, committed with the intent to cause such damage, or recklessly and with knowledge that such damage would probably result.
Κατά το άρθρο V της συμβάσεως περί ευθύνης, η ευθύνη του πλοιοκτήτη περιορίζεται τουλάχιστον αν δεν αποδειχθεί ότι η ζημία εκ ρυπάνσεως προήλθε από προσωπική του πράξη ή παράλειψη που διαπράχθηκε με πρόθεση να προκληθεί μια τέτοια ζημία ή απερίσκεπτα και με γνώση ότι μια τέτοια ζημία θα μπορούσε πιθανώς να προκύψει.
Under Article V of the Liability Convention, the liability on the part of the owner is limited, at least if it is not proved that the pollution damage resulted from his personal act or omission, committed with the intent to cause such damage, or recklessly and with knowledge that such damage would probably result.
Κατά το επίδικο χρονικό σημείο, το ανώτατο όριο ευθύνης ανερχόταν, κατά το άρθρο V, παράγραφος 1, από 3 εκατομμύρια λογιστικές μονάδες μέχρι 59,7 εκατομμύρια λογιστικές μονάδες ανάλογα με τη χωρητικότητα του πλοίου.
At the relevant time, that liability limit under Article V(1) was, depending on the size of the ship, between 3 million units of account and 59.7 million units of account.
Κατά το άρθρο V, παράγραφος 9, η λογιστική μονάδα αντιστοιχεί στο ειδικό τραβηκτικό δικαίωμα όπως αυτό ορίζεται από το Διεθνές Νομισματικό ταμείο, οπότε συγκεκριμένα, δηλαδή στις 13 Δεκεμβρίου 1999, αμέσως μετά το ατύχημα, αντιστοιχούσε σε 1,357120 ευρώ 7.
Under Article V(9) a unit of account is a Special Drawing Right as defined by the International Monetary Fund; on 13 December 1999, immediately after the accident, it was EUR 1.357120.
7 — Σύμφωνα με τις ενδείξεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, http://www.imf.org/external/np/fin/data/rms_mth. aspx?SelectDate=1999-12-31 & reportType=CVSDR.
7 — According to the International Monetary Fund, http://www.imf.org/external/np/fin/data/rms_mth. aspx?SelectDate=1999-12-31 & reportType=CVSDR.
Ένα ειδικό τραβηκτικό δικαίωμα αντιστοιχεί σε δέσμη νομισμάτων που αποτελείται επί του παρόντος από 0,41 ευρώ, 18,4 γιεν, 0,0903 λίρες στερλίνες και 0,632 δολάρια ΗΠΑ.
A Spe- cial Drawing Right represents a basket of currencies consisting of 0.41 euro, 18.4 Yen, 0.0903 pounds sterling and 0.632 US dollars.
εκτός αν η ζημία προήλθε από προσωπική τους πράξη ή παράλειψη που διαπράχθηκε
(f ) all servants or agents of persons mentioned in subparagraphs (c), (d) and (e),
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ KOKOTT — ΥΠΟΘΕΣΗ C-188/07 περιορίζεται σε περίπου 13 εκατομμύρια ευρώ 8.
OPINION OF MRS KOKOTT — CASE C-188/07 the owner’s liability was limited to around EUR 13 million. 8
Η σύμβαση αυτή επικυρώθηκε, μεταξύ άλλων, από 23 κράτη μέλη, όχι όμως από την Κοινότητα 9.
That Convention has been ratified by among others 23 Member States, but not by the Community. 9
Κατά τον κρίσιμο χρόνο, το ανώτατο όριο αποζημιώσεως από το ταμείο περιοριζόταν σε 135 εκατομμύρια λογιστικές μονάδες.
At the relevant time the liability coverage under the Fund was limited to 135 million units of account.
Στην υπόθεση του Erika αντιστοιχούσε περίπου σε 185 εκατομμύρια ευρώ 10.
In the case of the Erika, this gave a sum of around EUR 185 million. 10
Β — Το ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο
B — European Community law
Κατά το άρθρο 28, παράγραφος 4, αυτής, στη σύμβαση περί διεθνούς ταμείου μπορούν να προσχωρήσουν μόνο τα κράτη που έχουν επικυρώσει, αποδεχθεί, εγκρίνει ή προσχωρήσει στη σύμβαση περί ευθύνης.
Under Article 28(4), the Fund Convention is open only to States which have ratified, accepted, approved or acceded to the Liability Convention.
Η οδηγίαπλαίσιο για τα απόβλητα
The Waste Framework Directive
8 — Έγγραφο 92FUND/EXC.28/4 του Διευθυντή του Διεθνούς Ταμείου για την αποζημίωση ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο της 15ης Φεβρουαρίου 2005, http://www.iopcfund-docs.org/ds/pdf/92exc28-4_e.pdf, σ. 2.
8 — Note 92FUND/EXC.28/4 by the Director of the International Oil Pollution Compensation Fund of 15 February 2005, http://www.iopcfund-docs.org/ds/pdf/92exc28-4_e.pdf, p. 2.
Βλ. και την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με το δεύτερο μέρος κοινοτικών μέτρων για την ασφάλεια στη θάλασσα μετά το ναυάγιο του πετρελαιοφόρου Erika, COM (2000) 802 τελικό, σ. 59.
See also the Communication from the Commission to the European Parliament and the Council on a second set of Community measures on maritime safety following the sinking of the oil tanker Erika, COM(2000) 802 final, p. 59.
Το άρθρο 1 της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα ορίζει, μεταξύ άλλων, το απόβλητο, τον παραγωγό αποβλήτων και τον κάτοχο αποβλήτων:
Article 1 of the Waste Framework Direct ive defines inter alia waste, producers of waste and holders of waste:
9 — Όπως προκύπτει από πραγματοποιηθείσα στις 5 Μαρτίου 2008 έρευνα στον δικτυακό τόπο http://www.imo.org/ includes/blastData.asp/doc_id=693/status.xls, συμβαλλόμενα μέρη στη Σύμβαση είναι το Βέλγιο, η Δανία, η Γερμανία, η Εσθονία, η Ελλάδα, η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Κύπρος, η Λετονία, η Λιθουανία, το Λουξεμβούργο, η Ουγγαρία, η Μάλτα, οι Κάτω Χώρες, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Σλοβενία, η Φινλανδία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, όχι όμως η Τσεχική Δημοκρατία, η Αυστρία, η Ρουμανία και η Σλοβακία.
9 — According to http://www.imo.org/includes/blastData.asp/ doc_id=693/status.xls, accessed on 5 March 2008, Belgium, Bulgaria, Denmark, Germany, Estonia, Greece, Spain, France, Ireland, Italy, Cyprus, Latvia, Lithuania, Luxembourg, Hungary, Malta, the Netherlands, Poland, Portugal, Slovenia, Finland, Sweden and the United Kingdom are parties to the Convention, but not the Czech Republic, Austria, Romania or Slovakia.
11 — Τρίτη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, Official Documents, τόμος XVII, 1984, Doc. A/Conf.62/122, σ. 157-231.
11 — Third United Nations Conference on the Law of the Sea, Official Documents, Vol. XVII, 1984, Doc.
10 — Έγγραφο 92FUND/EXC.28/4 (παρατεθέν στην υποσημείωση 8, σ. 2).
10 — Note 92FUND/EXC.28/4 (cited in footnote 8, p. 2).
“Q15 Μολυσμένες ύλες, ουσίες ή προϊόντα που προέρχονται από δραστηριότητες αποκαταστάσεως γαιών».
‘Q4 Materials spilled, lost or having undergone other mishap, including any materials, equipment, etc., contaminated as a result of the mishap’, and
α) “απόβλητο”: κάθε ουσία ή αντικείμενο που εμπίπτει στις κατηγορίες του παραρτήματος I και που ο κάτοχός του απορρίπτει ή προτίθεται ή υποχρεούται να απορρίψει·
(a) “waste” shall mean any substance or object in the categories set out in Annex I which the holder discards or intends or is required to discard;
Το άρθρο 15 της οδηγίαςπλαισίου για τα απόβλητα ρυθμίζει το ζήτημα ποιος επιβαρύνεται με το κόστος διαθέσεως των αποβλήτων: β) “παραγωγός”: κάθε πρόσωπο η δραστηριότητα του οποίου παρήγαγε απόβλητα (“αρχικός παραγωγός”) ή/και κάθε πρόσωπο που έχει πραγματοποιήσει εργασίες προεπεξεργασίας, αναμείξεως ή άλλες οι οποίες οδηγούν σε μεταβολή της φύσεως ή της συνθέσεως των αποβλήτων αυτών· γ) “κάτοχος”: ο παραγωγός των αποβλήτων ή το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει στην κατοχή του τα απόβλητα·
(b) “producer” shall mean anyone whose activities produce waste (“original producer”) and/or anyone who carries out pre-processing, mixing or other operations resulting in a change in the nature or composition of this waste;
«Σύμφωνα με την αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει”, η δαπάνη για τη διάθεση των αποβλήτων βαρύνει: δ) […]».
‘In accordance with the “polluter pays” principle, the cost of disposing of waste must be borne by
— τον κάτοχο που παραδίδει απόβλητα σε φορέα συλλογής ή σε επιχείρηση προβλεπόμενη από το άρθρο 9, ή/και,
— the holder who has waste handled by a waste collector or by an undertaking as referred to in Article 9; and/or
Η οδηγία 68/414/ΕΟΚ περί υποχρεωτικών αποθεμάτων στρατηγικών πόρων
Directive 68/414/EEC on strategic resources to which a stock-holding obligation attaches
Το άρθρο 1 της αποφάσεως εξουσιοδοτεί τα κράτη μέλη να συνάψουν συμπληρωματικό μέτρο στη σύμβαση περί διεθνούς ταμείου.
Article 1 of the Decision authorises the Member States to conclude a measure supplementary to the Fund Convention.
Στο πλαίσιο αυτό, παρέχεται σε ορισμένα κράτη μέλη η δυνατότητα να μετάσχουν στη σύμβαση περί διεθνούς ταμείου και στη σύμβαση περί ευθύνης:
Some Member States are permitted in this connection to take part in the Fund Convention and the Liability Convention:
Η οδηγία 68/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1968, περί υποχρεώσεως διατηρήσεως ενός ελάχιστου επιπέδου αποθεμάτων αργού πετρελαίου και/ή προϊόντων πετρελαίου από τα κράτη μέλη της ΕΟΚ 12, υποχρεώνει, στο άρθρο 1, τα κράτη μέλη να διατηρούν επί μονίμου βάσεως για κάθε κατηγορία προϊόντων πετρελαίου ένα επίπεδο αποθεμάτων που να αντιστοιχεί τουλάχιστον σε 90 ημέρες μέσης ημερήσιας εσωτερικής καταναλώσεως του προηγούμενου ημερολογιακού έτους.
Article 1 of Directive 68/414/EEC of 20 December 1968 imposing an obligation on Member States of the EEC to maintain minimum stocks of crude oil and/or petroleum products 12 obliges the Member States to maintain their stocks of petroleum products at a level corresponding to 90 days’ internal consumption.
Κατά το άρθρο 2, τρίτη περίπτωση, η υποχρέωση αυτή περιλαμβάνει μαζούτ (fuel oil σε άλλες γλωσσικές αποδόσεις).
Under the third indent of Article 2 that obligation includes fuel oils.
Τα κράτη μέλη εξουσιοδοτούνται να υπογράψουν, να κυρώσουν ή να προσχωρήσουν, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στο πρωτόκολλο του 2003 [περί τροποποιήσεως της] διεθνούς συμβάσεως περί ιδρύσεως διεθνούς ταμείου για την αποζημίωση ζημιών ρύπανσης από πετρέλαιο, του 1992 (πρωτόκολλο για το συμπληρωματικό ταμείο) υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στα ακόλουθα άρθρα.
The Member States are hereby authorised to sign, ratify or accede to, in the interest of the European Community, the Protocol of 2003 to the International Convention on the Establishment of an International Fund for Compensation for Oil Pollution Damage, 1992, (the Supplementary Fund Protocol) subject to the conditions set out in the following Articles.
Η απόφαση 2004/246/ΕΚ για τη σύμβαση περί διεθνούς ταμείου
Decision 2004/246/EC on the Fund Convention
Σημαντικές για τη θέση της Κοινότητας ως προς τη σύμβαση περί ευθύνης είναι η τέταρτη αιτιολογική σκέψη και η διάταξη του άρθρου 4 της αποφάσεως 2004/246/ΕΚ του Συμβουλίου, της 2ας Μαρτίου 2004, για την εξουσιοδότηση των κρατών μελών να υπογράψουν, να κυρώσουν ή να προσχωρήσουν, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στο πρωτόκολλο του 2003 [περί τροποποιήσεως της] διεθνούς συμβάσεως περί ιδρύσεως διεθνούς ταμείου για την αποζημίωση ζημιών εκ ρυπάνσεως από πετρέλαιο, του 1992, και για την εξουσιοδότηση της Αυστρίας και του Λουξεμβούργου, προς το συμφέρον της
The Community’s position on the Liability Convention is illustrated in the fourth recital and in Article 4 of Council Decision 2004/246/EC of 2 March 2004 authorising the Member States to sign, ratify or accede to, in the interest of the European Community, the Protocol of 2003 to the International Convention on the Establishment of an International Fund for Compensation for Oil Pollution Damage, 1992, and authorising Austria and Luxembourg, in the interest of the European Community, to accede to the underlying instruments. 13
12 — ΕΕ ειδ. έκδ. 12/001, σ.
12 — OJ, English Special Edition 1968(II), p.
39, όπως ισχύει με την οδηγία 98/93/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1998 (ΕΕ L 358, σ. 100).
586, as amended by Council Directive 98/93/EC of 14 December 1998, OJ 1998 L 358, p. 100.
Επομένως, το άρθρο 4 επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να καταβάλουν κάθε προσπάθεια ώστε να καταστεί εφικτή η προσχώρηση της Κοινότητας:
Article 4 therefore calls on the Member States to work towards allowing accession by the Community: to amend the International Convention on Civil Liability for Oil Pollution Damage, 1969 and the Protocol of 1992 to amend the International Convention on the Establishment of an International Fund for Compensation for Oil Pollution Damage, 1971.
«Τα κράτη μέλη καταβάλλουν τις μέγιστες προσπάθειες ώστε να εξασφαλίσουν ότι, σε πρώτη ευκαιρία, το πρωτόκολλο για το συμπληρωματικό ταμείο και οι βασικές πράξεις θα τροποποιηθούν κατά τρόπον ώστε η Κοινότητα να μπορέσει να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος».
‘Member States shall, at the earliest opportunity, use their best endeavours to ensure that the Supplementary Fund Protocol, and the underlying instruments, are amended in order to allow the Community to become a Contracting Party to them.’
Στην παρούσα απόφαση, ως “κράτος μέλος” νοούνται όλα τα κράτη μέλη εκτός της Δανίας.»
In this Decision, “Member State” means all the Member States with the exception of Denmark.’