natgillin/translations-raw huggingface dataset:
«Αφενός, […] αν ο κανόνας ειδικής δικαιοδοσίας του άρθρου 6, σημείο 1, του κανονισμού
‘Does the rule of special jurisdiction stated in Article 6(1) of Council Regulation …
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-462/06 απάντηση στο εν λόγω ερώτημα πρέπει, κατ’ αρχάς, να εξετασθεί το ζήτημα αν ο κανόνας ειδικής δικαιοδοσίας του άρθρου 6, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001 μπορεί να εφαρμοστεί στην περίπτωση ατομικών συμβάσεων εργασίας, μολονότι στον ίδιο κανονισμό περιέχεται τμήμα το οποίο θεσπίζει ειδικά τους κανόνες δικαιοδοσίας που ισχύουν για τις διαφορές που αφορούν τέτοιου είδους συμβάσεις και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, να επαναληφθούν και να διευκρινιστούν, στη συνέχεια, οι όροι και οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 6, σημείο 1, του εν λόγω κανονισμού στον συγκεκριμένο τομέα (των συμβάσεων εργασίας).
OPINION OF MR POIARES MADURO — CASE C-462/06 parts. In order to answer the question it must, first, be determined whether the rule of special jurisdiction stated in Article 6(1) of Regulation No 44/2001 may be applied in the context of individual contracts of employment, even though there is a section within the Regulation which concerns specifically the rules of jurisdiction applicable to disputes concerning such contracts, and, if so, the conditions governing the application of Article 6(1) of the Regulation in such matters must then be considered and defined.
A — Η δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 6, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001 σε σχέση με ατομικές συμβάσεις εργασίας
A — The applicability of Article 6(1) of Regulation No 44/2001 in matters relating to individual contracts of employment
[…] 44/2001 […] που προβλέπει ότι πρόσωπο που κατοικεί στο έδαφος κράτους μέλους μπορεί να εναχθεί, “αν υπάρχουν πολλοί εναγόμενοι, ενώπιον του δικαστηρίου της κατοικίας ενός εξ αυτών, εφόσον υπάρχει τόσο στενή συνάφεια μεταξύ των αγωγών ώστε να ενδείκνυται να συνεκδικασθούν και να κριθούν συγχρόνως, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν από τη χωριστή εκδίκασή τους”, τυγχάνει εφαρμογής στην αγωγή που ασκεί μισθωτός ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους κατά δύο εταιριών που ανήκουν στον ίδιο όμιλο, εκ των οποίων η μία, που προσέλαβε τον μισθωτό για να εργαστεί στον όμιλο και στη συνέχεια αρνήθηκε να τον αναπροσλάβει, εδρεύει στο εν λόγω κράτος μέλος ενώ η άλλη, για λογαριασμό της οποίας εργάστηκε σε τρίτες χώρες και η οποία τον απέλυσε, εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος, όταν ο ενάγων επικαλείται ρήτρα της συμβάσεως εργασίας για να στηρίξει ότι οι δύο εναγόμενες ήταν από κοινού εργοδότες του που του οφείλουν αποζημίωση για την απόλυσή του ή, αφετέρου, αν, δυνάμει του κανόνα του άρθρου 18, παράγραφος 1, του κανονισμού, που ορίζει ότι στις ατομικές συμβάσεις εργασίας η δικαιοδοσία καθορίζεται βάσει του τμήματος 5 του κεφαλαίου II [του κανονισμού], αποκλείεται η εφαρμογή του άρθρου 6, σημείο 1, οπότε καθεμία από τις δύο εταιρίες πρέπει να εναχθεί ενώπιον του δικαστηρίου του κράτους μέλους όπου εδρεύει[;]»
No 44/2001 …, by virtue of which a person domiciled in a Member State may be sued “where he is one of a number of defendants, in the courts for the place where any of them is domiciled, provided the claims are so closely connected that it is expedient to hear and determine them together to avoid the risk of irreconcilable judgments resulting from separate proceedings”, apply to proceedings brought by an employee before a court of a Member State against two companies belonging to the same group, one of which, being the one which engaged that employee for the group and refused to re-employ him, is domiciled in that Member State and the other, for which the employee last worked in non-Member States and which dismissed him, in another Member State, when that applicant relies on a clause in the employment contract to claim that the two [companies] were his co-employers from whom he claims compensation for his dismissal or does the rule in Article 18(1) of [R]egulation [No 44/2001], by virtue of which, in matters relating to individual contracts of employment, jurisdiction is to be determined by Section 5 of Chapter II [of that regulation], exclude the application of Article 6(1) [of that regulation], so that each of the two companies must be sued before the courts of the Member State where it is domiciled[?]’
II — Νομική ανάλυση
II — Legal analysis
Το Δικαστήριο καλείται να διευκρινίσει κατ’ ουσίαν αν το τμήμα 5 του κεφαλαίου ΙΙ του κανονισμού 44/2001 διέπει κατά εξαντλητικό και αποκλειστικό τρόπο τα ζητήματα δικαιοδοσίας των δικαστηρίων επί διαφορών που αφορούν τις ατομικές συμβάσεις εργασίας, αποκλείοντας όλους του άλλους κανόνες δικαιοδοσίας που προβλέπει ο εν λόγω κανονισμός ή αν, αντίθετα, επιτρέπει την ερμηνεία κατά την οποία το εν λόγω τμήμα 5 δεν αποκλείει την εφαρμογή του κανόνα ειδικής δικαιοδοσίας όταν αυτό επιβάλλεται από την ιδιαιτερότητα της κρινόμενης περιπτώσεως, ιδίως όταν συναφείς αγωγές αφορώσες πλείονες εναγομένους ασκούνται ενώπιον του δικαστηρίου της κατοικίας ενός από αυτούς.
The Court is requested, in essence, to determine whether Section 5 of Chapter II of Regulation No 44/2001 governs exhaustively and exclusively jurisdiction over individual contracts of employment to the exclusion of all other rules of jurisdiction laid down in that regulation, or whether it permits the interpretation that Section 5 does not exclude the application of the special rule of jurisdiction when the specific circumstances of the case so require, in particular, when related claims concerning a number of defendants are referred to the courts where any one of them is domiciled.
GLAXOSMITHKLINE και LABORATOIRES GLAXOSMITHKLINE προβλέπονται στο τμήμα 5 του εν λόγω κανονισμού (άρθρα 18 έως 21) και ότι, αφετέρου, αν υφίστανται εξαιρέσεις από την εφαρμογή των αρχών που διατυπώνονται στο τμήμα 5, οι εξαιρέσεις αυτές προβλέπονται ρητά στον κανονισμό.
(Articles 18 to 21) and, second, that if there are any exceptions to the application of the principles set out in Section 5, they are expressly laid down in the Regulation.
Κατά συνέπεια, καθόσον το άρθρο 6, σημείο 1, δεν υπάγεται στο τμήμα 5 και δεν χαρακτηρίζεται, σε αντίθεση με τα άρθρα 4 και 5, σημείο 5, ως εξαίρεση από την εφαρμογή των κανόνων του εν λόγω τμήματος, η ειδική δικαιοδοσία του άρθρου 6, σημείο 1, δεν μπορεί να ισχύσει για τις διαφορές που αφορούν συμβάσεις εργασίας.
In so far as Article 6(1) does not fall within Section 5 and is not referred to, as Articles 4 and 5(5) are, as an exception to the application of the rules laid down in that section, the special jurisdiction under Article 6(1) is not therefore applicable to disputes concerning contracts of employment.
Προαναγγέλλοντας τις σκέψεις που πρόκειται να ακολουθήσουν, διευκρινίζω ευθύς αμέσως ότι, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να γίνει δεκτή η άποψη ότι μπορεί να εφαρμοστεί σε διαφορά αφορώσα ατομική σύμβαση εργασίας η ειδική δικαιοδοσία που προβλέπεται στο άρθρο 6, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001, το οποίο επιτρέπει να εναχθούν πλείονες εναγόμενοι ενώπιον του δικαστηρίου της κατοικίας ή έδρας ενός από αυτούς, σε περίπτωση που οι αγωγές είναι συναφείς, μολονότι η γραμματική ερμηνεία του τμήματος 5 περί των συμβάσεων εργασίας φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, να αντίκειται στην άποψη αυτή.
Anticipating the arguments that follow, I would point out at this juncture that the applicability to a dispute concerning an individual contract of employment of the special jurisdiction provided for in Article 6(1) of Regulation No 44/2001, which makes it possible, when the claims are related, to sue a number of defendants before the courts where any one of them is domiciled, must, in my view, be accepted even though a literal interpretation of Section 5 concerning contracts of employment appears, at first sight, to preclude it.
Για να καταστήσω περισσότερο εύληπτη τη λύση που προτείνω στο Δικαστήριο, θα εκθέσω κατ’ αρχάς τα επιχειρήματα που αποκλείουν προφανώς τη δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 6, σημείο 1, επί διαφορών που αφορούν ατομικές συμβάσεις εργασίας, για να καταδείξω στη συνέχεια ότι μια τέτοια γραμματική ερμηνεία δεν πρέπει να υιοθετηθεί, κατά τη γνώμη μου, από το Δικαστήριο.
In order to clarify the solution which I propose that the Court should adopt, I will begin by setting out, first of all, the arguments which appear to exclude the applicability of Article 6(1) in the context of disputes concerning individual contracts of employment and then explain why such an interpretation should not, in my view, be adopted by the Court.
Εξάλλου, δεδομένου ότι το τμήμα 5 συνιστά παρέκκλιση από τη γενική δικαιοδοσία που θεσπίζει το άρθρο 2 του κανονισμού 4, κατά το οποίο αρμόδιο πρέπει να είναι το δικαστήριο της κατοικίας του εναγομένου, οι κανόνες που θεσπίζονται στα άρθρα 18 έως 21 του τμήματος 5 πρέπει να ερμηνεύονται συσταλτικά, οπότε επιτρέπονται μόνον οι εξαιρέσεις εκείνες από τη συνήθη δικαιοδοσία του τόπου της κατοικίας του εναγομένου οι οποίες προβλέπονται ρητώς στο εν λόγω τμήμα.
In addition, since Section 5 constitutes a derogation from the principle, laid down in Article 2 of the Regulation, 4that the courts having jurisdiction must be those for the place where the defendant is domiciled, the rules laid down in Article 18 to 21 of Section 5 should be interpreted strictly, so that only the exceptions to the application of the principle that jurisdiction is based on the defendant’s domicile that are expressly laid down in that section are allowed.
Γεγονός είναι ότι, λαμβανόμενο μεμονωμένα, το άρθρο 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 44/2001, ορίζοντας ότι «[ω]ς προς διαφορές από ατομικές συμβάσεις εργασίας η διεθνής δικαιοδοσία καθορίζεται από τις διατάξεις του παρόντος τμήματος, [υπό] την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 4 και του άρθρου 5 σημείο 5 [του παρόντος κανονισμού]», φαίνεται να ενισχύει την ερμηνεία που οδηγεί σε αποκλεισμό κάθε κανόνα δικαιοδοσίας, η εφαρμογή του οποίου δεν προβλέπεται ή δεν επιτρέπεται ρητά στο τμήμα 5, οσάκις η διαφορά αφορά σύμβαση εργασίας.
It is true that, in stating that ‘[i]n matters relating to individual contracts of employment, jurisdiction shall be determined by this Section, without prejudice to Article 4 and point 5 of Article 5 [of the Regulation]’, Article 18(1) of Regulation No 44/2001, read in isolation, appears to confirm an interpretation to the effect that any rule of jurisdiction which is not laid down in or expressly authorised by Section 5 should be rejected if the dispute concerns a contract of employment.
Ωστόσο, η ερμηνεία αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή, καθόσον παραβλέπει όχι μόνο την τελολογική προσέγγιση και το γενικότερο πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται ο κανονισμός 44/2001, αλλά και το νόημα των λυσιτελών για την παρούσα υπόθεση διατάξεων.
That interpretation cannot, however, prevail, in so far as it not only disregards the teleological and contextual scope of Regulation No 44/2001, but also the sense of the provisions relevant in this case.
Ιδίως, βασίζεται στην εσφαλμένη υπόθεση ότι το άρθρο 6, σημείο 1, συνιστά εξαίρεση από τους κανόνες περί δικαιοδοσίας που
In particular, it is based on the incorrect premise that Article 6(1) is an exception to the rules of jurisdiction laid down in the section concerning individual contracts of
Από τη διάταξη αυτή συνάγεται προδήλως ότι, αφενός, κάθε διαφορά αφορώσα ατομική σύμβαση εργασίας πρέπει να υποβάλλεται στο δικαστήριο σύμφωνα με τους κανόνες δικαιοδοσίας που
It follows from that provision, first, that any dispute concerning an individual contract of employment must be brought before the court having jurisdiction under the rules laid down in Section 5 of that regulation
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-462/06 διατυπώνονται στο τμήμα του κανονισμού που αφορά τις ατομικές συμβάσεις εργασίας.
OPINION OF MR POIARES MADURO — CASE C-462/06 favourable to his interests than the general rules provide for’. 5In those circumstances, employment.
Όμως, όπως θα καταδειχθεί στη συνέχεια, ο κανόνας ειδικής δικαιοδοσίας που θεσπίζεται στο άρθρο 6, σημείο 1, του εν λόγω κανονισμού δεν συνιστά εξαίρεση από τους κανόνες περί δικαιοδοσίας που αφορούν τις ατομικές συμβάσεις εργασίας αλλά συμπλήρωμα των κανόνων αυτών, συμπλήρωμα που δεν θέτει σε αμφισβήτηση την αρχή που τους διέπει.
As I will show, the special rule of jurisdiction in Article 6(1) of the Regulation does not constitute an exception to the rules of jurisdiction concerning individual contracts of employment, but a supplement to the provisions concerning them which does not call into question the principle underlying those provisions.
Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν θα περίμενε κανείς ότι πρόθεση των συντακτών ήταν, με τη θέσπιση του κανονισμού 44/2001, να στερήσουν από τον εργαζόμενο το πλεονέκτημα ευνοϊκότερων κανόνων το οποίο του εξασφάλιζε πριν από τη θέση σε ισχύ του εν λόγω κανονισμού το καθεστώς της Συμβάσεως των Βρυξελλών.
it would be surprising if, in adopting Regulation No 44/2001, the legislature had intended to deprive employees of the benefit of the more favourable rules which applied under the Brussels Convention prior to the entry into force of that regulation.
Άλλωστε, το Δικαστήριο έχει υπενθυμίσει επανειλημμένως ότι στον τομέα των συμβάσεων εργασίας η εν λόγω Σύμβαση πρέπει να ερμηνεύεται «με βάση τη μέριμνα διασφαλίσεως της κατάλληλης προστασίας στον συμβαλλόμενο που είναι ο πλέον αδύναμος από κοινωνική άποψη, δηλαδή στον εργαζόμενο» 6.
The Court has, moreover, consistently pointed out that, in matters relating to contracts of employment, that convention was to be interpreted ‘[taking account] of the concern to afford proper protection to the party to the contract who is the weaker from the social point of view, in this case the employee’.
Όμως, η ερμηνεία, σύμφωνα με την οποία, ακόμη και αν ασκούνται συναφείς αγωγές αφορώσες πλείονες εναγομένους, ο εργαζόμενος υποχρεούται να εναγάγει ατομικώς καθέναν από αυτούς ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου κάθε κράτους μέλους, πέραν του ότι θα αντέκειτο στην ανάγκη ορθής απονομής της δικαιοσύνης 7 θα παρέβλεπε και την προστασία του πλέον αδύναμου συμβαλλομένου και, επιπλέον, θα στερούσε από τον εν λόγω συμβαλλόμενο μια δυνατότητα την οποία είχε στη διάθεσή του υπό το προηγούμενο καθεστώς.
6 An interpretation to the effect that, even in the case of related actions concerning a number of defendants, an employee would be required to sue each of them individually in the courts having jurisdiction in each Member State, would not only be contrary to the sound administration of justice, 7 but would also fail to protect the contracting party in the weaker position and, furthermore, deprive that party of a possibility that was previously available.
5 — Δέκατη τρίτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 44/2001.
Accordingly, it must be considered that, although Regulation No 44/2001 provided
Κατ’ αρχάς, υπενθυμίζω ότι, μολονότι η Σύμβαση των Βρυξελλών δεν περιείχε ειδικό τμήμα αφιερωμένο στις συμβάσεις εργασίας, οι κανόνες δικαιοδοσίας τους οποίους καθιέρωνε εφαρμόζονταν, παρά ταύτα, στις εν λόγω συμβάσεις.
First of all, it should be remembered that, although the Brussels Convention did not contain a specific section on contracts of employment, the rules of jurisdiction which it laid down none the less applied to such contracts.
Επίσης, υπό το καθεστώς της Συμβάσεως, το άρθρο 6, σημείο 1, το οποίο επιτρέπει να εναχθούν πλείονες εναγόμενοι ενώπιον του δικαστηρίου της κατοικίας ενός από αυτούς, ήταν, όπως αναγνωρίζει η Επιτροπή, καθ’ όλα εφαρμοστέο στις διαφορές που αφορούσαν συμβάσεις εργασίας.
Thus, under the Convention, Article 6(1), allowing a number of defendants to be sued in the courts for the place where any one of them is domiciled, was, as acknowledged by the Commission of the European Communities, perfectly well applicable to contracts of employment.
Ο κανονισμός 44/2001, ο οποίος διαδέχθηκε τη Σύμβαση των Βρυξελλών, όπως τονίζεται στην πέμπτη αιτιολογική σκέψη του, αποτελεί συνέχεια των κανόνων που καθιέρωνε η Σύμβαση και όχι μέσο ανατροπής των κανόνων αυτών.
As is pointed out in recital 5 in the preamble to Regulation No 44/2001, which followed on from the Brussels Convention, that regulation is a continuation of, and not a break from, the rules laid down in the Convention.
Επομένως, ο κανονισμός 44/2001 δεν επιδιώκει να τροποποιήσει ουσιωδώς τους κανόνες περί δικαιοδοσίας των δικαστηρίων, γεγονός που επιτρέπει να υποτεθεί ότι οι συντάκτες του κειμένου αυτού δεν ήθελαν να αποκλείσουν την εφαρμογή του άρθρου 6, σημείο 1, του εν λόγω κανονισμού στον τομέα που μας ενδιαφέρει εν προκειμένω.
Regulation No 44/2001 is thus not intended to amend substantially the content of the rules of jurisdiction, so that it is reasonable to believe that the authors of that text did not wish to exclude the application of Article 6(1) of the Regulation in the field with which we are concerned.
6 — Απόφαση της 13ης Ιουλίου 1993, C-125/92, Mulox IBC (Συλλογή 1993, σ.
5 — Recital 13 in the preamble to Regulation No 44/2001.
I-4075, σκέψη 18).
6 — Case C-125/92 Mulox IBC [1993] ECR I-4075, paragraph 18.
Η διευκρίνιση αυτή προέκυπτε και από την παλαιότερη απόφαση της 26ης Μαΐου 1982, 133/81, Ivenel (Συλλογή 1982, σ. 1891, σκέψεις 14 και 16).
That clarification was already apparent in Case 133/81 Ivenel [1982] ECR 1891, paragraphs 14 and 16.
I-57, σκέψη 17), και της 10ης Απριλίου 2003, C-437/00, Pugliese (Συλλογή 2003, σ. I-3573, σκέψη 18).
See also for later confirmation: Case C-383/95 Rutten [1997] ECR I-57, paragraph 17, and Case C-437/00 Pugliese [2003] ECR I-3573, paragraph 18.
Επιπροσθέτως, πρόθεση των συντακτών του κανονισμού 44/2001 ήταν να δημιουργήσουν ένα χωριστό τμήμα ειδικά για τη δικαιοδοσία στον τομέα των συμβάσεων εργασίας, θεωρώντας ότι «είναι σκόπιμο να
Further, when Regulation No 44/2001 was drafted, it was considered desirable to create a specific section on jurisdiction in matters relating to contracts of employment because ‘the weaker party should be protected by rules of jurisdiction more
GLAXOSMITHKLINE και LABORATOIRES GLAXOSMITHKLINE συνεργασίας με τα εθνικά δικαστήρια, την οποία προβλέπει το άρθρο 234 ΕΚ, να δώσει στο αιτούν δικαστήριο λυσιτελή απάντηση, η οποία θα του επιτρέψει να επιλύσει την ενώπιόν του εκκρεμούσα διαφορά.
GLAXOSMITHKLINE AND LABORATOIRES GLAXOSMITHKLINE courts and the Court of Justice, it is for the latter to provide the referring court with an answer which will be of use to it and enable it to determine the case before it.
Λαμβανομένου υπόψη του ρόλου αυτού του Δικαστηρίου και δεδομένων των πολύπλοκων και μερικές φορές αντιφατικών πραγματικών περιστάσεων της παρούσης υποθέσεως, είναι κατά τη γνώμη μου σημαντικό να διευκρινιστούν οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν, και τη συνδρομή των οποίων θα κληθεί να ελέγξει το εθνικό δικαστήριο, προκειμένου να μπορέσει να εφαρμοστεί λυσιτελώς στην εξεταζόμενη διαφορά το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 44/2001.
To that end and by reason of the complex and sometimes contradictory facts of this case, it would seem important to set out the conditions which the national court will need to examine in order to determine whether Article 6(1) of Regulation No 44/2001 may properly be relied on in the present case.
κανονισμός 44/2001 προέβλεψε μια εξαίρεση από τον κανόνα της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου της κατοικίας του εναγομένου για τις συμβάσεις εργασίας, προκειμένου να προστατεύσει τα συμφέροντα του πλέον αδυνάτου μέρους στη σύμβαση, η απουσία αναφοράς στο ενδεχόμενο υπάρξεως πλειόνων συναφών αγωγών κατά πλειόνων εναγομένων στο πλαίσιο του τμήματος 5 πρέπει να εκληφθεί ως κενό στο πλαίσιο του εν λόγω κανονισμού.
for an exception to the rule of the defendant’s domicile in respect of contracts of employment, with a view to preserving the interests of the weaker party to the contract, the failure to take account of the case where a number of related claims are brought against a number of defendants in Section 5 must be understood as a lacuna in that text.
Η παράλειψη αυτή επανορθώνεται στο άρθρο 6, σημείο 1, του κανονισμού, το οποίο επιτρέπει τη συμπλήρωση των κανόνων που διέπουν τις συμβάσεις εργασίας, χωρίς, ωστόσο, να αναιρεί τις αρχές των εν λόγω κανόνων, ήτοι, ιδίως, την αρχή της προστασίας του πλέον αδυνάμου συμβαλλομένου στη σύμβαση και, γενικότερα, τη βούληση αποφυγής της υποβολής συναφών υποθέσεων σε πλείονα αρμόδια δικαστήρια.
That lacuna is filled by Article 6(1) of the Regulation, which makes it possible to supplement the rules applicable to contracts of employment without thereby calling into question the principles underlying those rules, namely, in particular, the protection of the weaker party to the contract and, more generally, the desire to prevent the multiplication of courts having jurisdiction.
Πράγματι, η εφαρμογή του άρθρου 6, σημείο 1, διορθώνει αποτελεσματικά την παράλειψη ρυθμίσεως μιας ιδιαιτερότητας ορισμένων διαφορών, που συνίσταται στην άσκηση συναφών αγωγών που αφορούν συμβάσεις εργασίας, χωρίς, ωστόσο, να θίγει τους κανόνες δικαιοδοσίας των δικαστηρίων οι οποίοι διέπουν τις εν λόγω αγωγές.
The applicability of Article 6(1) is of use in correcting the failure to take account of a characteristic of these cases, namely related claims in matters relating to contracts of employment, without however undermining the rules of jurisdiction which govern them.
Όπως προανέφερα, ο κανονισμός 44/2001 δεν σηματοδοτεί αλλαγή πορείας σε σχέση με τις αρχές που υιοθετούνται στη Σύμβαση των Βρυξελλών, αλλά αποτελεί συνέχεια της Συμβάσεως.
As has been pointed out, Regulation No 44/2001 does not mark a break from the principles laid down in the Brussels Convention, but is a continuation of the rules laid down therein.
Επίσης, οι διευκρινίσεις που έχει παράσχει στο παρελθόν το Δικαστήριο με τη νομολογία του επί του άρθρου 6, σημείο 1, της Συμβάσεως διατηρούν τη χρησιμότητά τους στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 6, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001 στην εξεταζόμενη εν προκειμένω διαφορά.
Consequently, the Court’s caselaw on Article 6(1) of the Convention remains relevant in the context of the application to the dispute of Article 6(1) of Regulation No 44/2001.
Για όλους τους εκτεθέντες λόγους, προτείνω στο Δικαστήριο να ταχθεί υπέρ της εφαρμογής του άρθρου 6, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001 όσον αφορά τις ατομικές συμβάσεις εργασίας.
For all of those reasons, I would invite the Court to find that Article 6(1) of Regulation No 44/2001 is applicable in the context of individual contracts of employment.
Το άρθρο 6, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001 εξαρτά την εφαρμογή του από την προϋπόθεση ότι «υπάρχει τόσο στενή συνάφεια μεταξύ των αγωγών ώστε να ενδείκνυται να συνεκδικασθούν και να κριθούν συγχρόνως, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν από τη χωριστή εκδίκασή τους».
The application of Article 6(1) of Regulation No 44/2001 is subject to the condition that ‘the claims are so closely connected that it is expedient to hear and determine them together to avoid the risk of irreconcilable judgments resulting from separate proceedings’.
Β — Οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 6, σημείο 1, του κανονισμού 44/2001 σε διαφορές αφορώσες ατομικές συμβάσεις εργασίας
B — The conditions governing the application of Article 6(1) of Regulation No 44/2001 in the context of individual contracts of employment
Κατά πάγια νομολογία, εναπόκειται στο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της διαδικασίας
It is established caselaw that, in the procedure laid down by Article 234 EC providing for cooperation between national
Η προϋπόθεση αυτή, η οποία δεν προβλεπόταν στο αρχικό κείμενο της εν λόγω
That condition, which did not appear in the original version of the provision in the
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ POIARES MADURO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-462/06 διατάξεως της Συμβάσεως των Βρυξελλών, βασίζεται άμεσα στην ιδέα που ενέπνευσε το άρθρο 22 της Συμβάσεως, κατά το οποίο συναφείς είναι οι αγωγές που συνδέονται μεταξύ τους με σχέση τόσο στενή ώστε είναι σκόπιμο να εξετασθούν και να εκδικασθούν συγχρόνως, προκειμένου να αποφευχθούν λύσεις που ενδεχομένως θα ήσαν αντιφατικές και ασυμβίβαστες αν οι υποθέσεις αυτές εκδικάζονταν χωριστά.
Brussels Convention, is taken directly from Article 22 of that convention, according to which actions are deemed to be related where they are so closely connected that it is expedient to hear and determine them together to avoid the risk of irreconcilable judgments resulting from separate proceedings.