natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εντούτοις, δεδομένων των αμφιβολιών σχετικά με άλλες πτυχές του συμβιβαστού της αποφάσεως με το κοινοτικό δίκαιο, το Bundesverwaltungsgericht αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να θέσει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
The Regulation applies, as provided in Article 1(1) thereof, to shipments of waste within, into and out of the Community, subject to the exceptions listed in Article 1(2) and (3).
αποβλήτων δικαιολογείται από τις αρχές της εγγύτητας, της προτεραιότητας αξιοποιήσεως και της αυτάρκειας, σύμφιονα με το άρθρο 4, παράγραφος 3, στοιχείο α', σημείο i, του κανονισμού, είναι απαραίτητο, δεδομένης της εκφράσεως «σύμφιονα με τη Συνθήκη» που χρησιμοποιεί η εν λόγω διάταξη, να επαληθεύεται επιπλέον χωριστά αν το εθνικό αυτό μέτρο συνάδει προς τα άρθρα 34 και 36 της Συνθήκης.
self-sufficiency at Community and national levels (Case C-187/93 Parliament ν Council [1994], paragraphs 21 and 22). The Court further observed, with a view to determining whether the Regulation could be validly adopted on the legal basis of Article 130s of the Treaty (now, after amendment, Article 175 EC), that the aim of the Regulation was to provide a harmonised set of procedures whereby movements of waste can be limited in order to secure protection of the environment (Parliament ν Council, paragraph 26).
Συναφώς, επιβάλλεται η υπενθύμιση ότι, όταν ένα ζήτημα ρυθμίζεται κατά τρόπο εναρμονισμένο στο κοινοτικό επίπεδο, κάθε σχετικό εθνικό μέτρο πρέπει να εκτιμάται υπό το πρίσμα τοον διατάξεων της οδηγίας αυτής και όχι των άρθριον 30, 34 και 36 της Συνθήκης (βλ., συναφώς, απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 1993, C-37/92, Vanacker και Lesage, σκέψη 9).
It therefore follows from the context in which the Regulation was adopted, from its nature, from the aims which it pursues and from its content, that it regulates in a harmonised manner, at Community level, the question of shipments of waste in order to ensure the protection of the environment.
Επομένως, η απάντηση που θα δοθεί στα εν λόγω ερωτήματα αφορά αδιάκριτους το σύνολο των μεταφορών αποβλήτων που προορίζονται για διάθεση, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι πρόκειται ή δεν πρόκειται για απόβλητα χρήζοντα ιδιαίτερης παρακολουθήσεως.
As is indicated in the ninth recital, that Title sets up a system whereby shipments of waste are subject to prior notification to the competent authorities enabling them to be duly informed in particular of the type, movement and disposal or recovery of the waste, so that they may take all necessary measures for the protection of human health and the environment, including the possibility of raising reasoned objections to the shipment.
Επί του πρώτου ερωτήματος
Accordingly, any national measure relating to shipments of waste must be assessed in the light of the provisions of the Regulation and not of Articles 30, 34 and 36 of the Treaty.
Ο κανονισμός προέρχεται από πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) 90/C 289/05 του Συμβουλίου, σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο της μεταφοράς αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και την έξοδο τους, που υπέβαλε η Επιτροπή στις 10 Οκτωβρίου 1990.
Article 13 of the Regulation, which constitutes Title III, concerns shipments of waste within Member States. In accordance with the fifth recital, the supervision and control of such shipments are the responsibility of the Member States themselves.
Επιβάλλεται προκαταρκτικώς η διαπίστωση, αφενός, ότι το άρθρο 3, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της αποφάσεως, που θεσπίζει υποχρέιοση προσφοράς των αποβλήτων που προορίζονται για διάθεση σε τοπικό αρμόδιο οργανισμό, θεσπίστηκε βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 3, στοιχείο α', σημείο i, του κανονισμού, το οποίο επιτρέπει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, μέτρα γενικής ισχύος περιορίζοντα τις μεταφορές αποβλήτων μεταξύ κρατών μελών και, αφετέρου, ότι, σύμφωνα με το δικαστήριο παραπομπής, η εθνική αυτή διάταξη συνάδει με την εν λόγω διάταξη του κανονισμού.
In that context, the use in Article 4(3)(a)(i) of the Regulation of the expression 'in accordance with the Treaty' cannot be construed as meaning that a national measure that satisfies the requirements of that provision must be subject to a further and separate review of its compatibility with Articles 30, 34 and 36 of the Treaty.
Επιβάλλεται, εξάλλου, η διαπίστωση ότι το αιτούν δικαστήριο δεν αμφισβητεί την εγκυρότητα του άρθρου 4, παράγραφος 3, στοιχείο α', σημείο i, του κανονισμού ως προς τις διατάξεις των άρθρων 30, 34 και 36 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρων 28 ΕΚ, 29 ΕΚ και 30 ΕΚ).
Title VII of the Regulation, entitled 'Common provisions', lays down, inter alia, the conditions in which a shipment of waste is to be deemed to be illegal traffic and the measures to be taken in such a case (Article 26).
Στο πλαίσιο αυτό, το πρώτο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου πρέπει νοηθεί ως αφορών το αν, όταν εθνικό μέτρο απαγορεύον γενικώς την εξαγο)γή προοριζομένων προς διάθεση
Nor does the expression 'in accordance with the Treaty' mean that all national measures restricting the shipments of waste referred to in Article 4(3)(a)(i) of the Regulation must be systematically presumed to be compatible with Community law solely because they are intended to implement one or more of the principles referred to in that provision.
Σύμφωνα με το άρθρο του 1, παράγραφος 1, ο κανονισμός αυτός εφαρμόζεται στις μεταφορές αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας, καθώς και κατά την είσοδο και την έξοδο τους,
In an action brought before it for annulment of the Regulation, the Court held that the Regulation sets out the conditions governing shipments of waste between Member States and the procedures to be followed for their authorisation, those conditions and procedures having all been adopted with a view to ensuring the protection of the environment, taking account of objectives falling within the scope of environmental policy such as the principles of proximity, priority for recovery and
Ο τίτλος II του κανονισμού αφορά τις μεταφορές αποβλήτων μεταξύ των κρατών μελών και διακρίνει μεταξύ τιον αποβλήτιον που προορίζονται προς διάθεση (κεφάλαιο Α, άρθρα 3 έως 5) και τιον αποβλήτων που προορίζονται προς αξιοποίηση (κεφάλαιο Β, άρθρα 6 έως 11).
Third question measure partially prohibiting shipments of waste, can, like the measures generally prohibiting, or systematically objecting to, such shipments referred to in Article 4(3) (a) (i) of the Regulation, be lawfully adopted by a Member State only on condition that it satisfy the requirements laid down in that provision, namely that it implement the principles of proximity, priority for recovery and self-sufficiency at Community and national levels in a manner consistent with the principle of proportionality.
προστασία της ανθρώπινης υγε*0-?και τον περιβάλλοντος, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας να προβάλλουν αιτιολογημένες αντιρρήσεις κατά τιον μεταφορών.
By its third question, the national court is asking, essentially, whether Article 4(3) of the Regulation authorises a Member State which has adopted legislation establishing an obligation to offer waste for disposal to an approved body to provide that, where the waste is not allocated to a treatment centre belonging to that body, its shipment to treatment installations in other Member States is authorised only on condition that the intended disposal satisfies the requirements of that Member State's environmental protection legislation.
Κατά συνέπεια, από το γενικό πλαίσιο εντός του οποίου εκδόθηκε ο κανονισμός, από τη φύση του, τους σκοπούς που επιδιώκει και το περιεχόμενο του προκύπτει ότι ρυθμίζει κατά τρόπο εναρμονισμένο σε κοινοτικό επίπεδο το ζήτημα της μεταφοράς αποβλήτιον προκειμένου να διασφαλίσει την προστασία του περιβάλλοντος.
In that regard, since Article 4(3) (a) (i) of the Regulation does not specifically provide for the possibility of prohibiting shipments of waste where the disposal of the waste does not satisfy the requirements of the environmental protection legislation of the State of dispatch, it is necessary to consider whether that possibility may be justified by reference to one of the three principles mentioned in that provision.
Το άρθρο 13 του κανονισμού, το οποίο αποτελεί τον τίτλο του III, αφορά τις μεταφορές αποβλήτων στο εσωτερικό τιον κρατών μελών.
In that regard, it should be observed that Article 4(2)(c) of the Regulation provides that objections to shipments of waste are to be based on Article 4(3).
Κατά την πέμπτη αιτιολογική σκέψη του εν λόγιο κανονισμού, η παρακολούθηση και ο έλεγχος των μεταφοριόν αυτιόν εμπίπτει στην αρμοδιότητα των ίδιων των κρατών μελών.
It follows that the cases in which Member States may object to a shipment of waste for disposal between Member States are those exhaustively listed in Article 4(3) of the Regulation.
Επομένως, κάθε εθνικό μέτρο σχετικό με τη μεταφορά αποβλήτιον πρέπει να εκτιμάται υπό το πρίσμα των διατάξειον του κανονισμού αυτού και των διατάξεων των άρθριον 30, 34 και 36 της Συνθήκης.
As regards, first, the principle of proximity, it should be observed that national legislation which, where it permits shipments of waste to another Member State for disposal, makes authorisation of such a shipment subject to the condition that that disposal can be achieved in a manner consistent with the requirements of the environmental protection legislation of the State of dispatch cannot be regarded as implementing that principle.
Οι τίτλοι IV, V και VI του κανονισμού περιέχουν τους κανόνες που ισχύουν, αντιστοίχως, για την εξαγωγή αποβλήτων εκτός της Κοινότητας, την εισαγιογή αποβλήτοτν στην Κοινότητα και τη διαμετακόμιση εντός της Κοινότητας αποβλήτων προερχομένων εκτός της Κοινότητας προς διάθεση ή αξιοποίηση εκτός αυτής.
Article 4(3) (a) of the Regulation concerns cases in which Member States may take measures to prohibit generally or partially or to object systematically to shipments of waste. Article 4(3) (b) and (c) concerns cases in which Member States may raise objections to a specific shipment of waste.
Στο πλαίσιο αυτό, η χρήση, στο άρθρο 4, παράγραφος 3, στοιχείο α', σημείο i, του κανονισμού, της φράσειος «σύμφωνα με τη Συνθήκη» δεν πρέπει να νοηθεί ως σημαίνουσα ότι εθνικό μέτρο που πληροί τους όρους της εν λόγοι διατάξεοις πρέπει, επιπλέον, να εξετάζεται χωριστά ως προς το συμβιβαστό του με τις διατάξεις τιον άρθρων 30, 34 και 36 της Συνθήκης.
The national legislation in issue to which the third question refers establishes a system whose effect is that exports of waste are prohibited in principle, subject to a number of exceptions.
Ο τίτλος VII του κανονισμού, επιγραφόμενος «Κοινές διατάξεις», ορίζει, ιδίως, τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μεταφορά αποβλήτιον πρέπει να θεωρείται παράνομη και τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται στην περίπτιοση αυτή (άρθρο 26).
As regards, second, the principle of priority for recovery, laid down in Article 3(l)(b) of the Directive, which provides that Member States are to take appropriate measures to encourage the recovery of waste, it cannot by definition be implemented by national legislation aimed not at encouraging such recovery but solely at determining the treatment installation in which the waste can be disposed of.
Το Δικαστήριο έκρινε, στο πλαίσιο αιτήσεως περί ακυρώσεως του εν λόγιο κανονισμού, ότι αυτός καθορίζει τις προϋποθέσεις στις οποίες υπόκεινται οι μεταφορές αποβλήτων μεταξύ των κρατών μελών και τις διαδικασίες με τις οποίες χορηγούνται οι άδειες για τις μεταφορές αυτές, δεδομένου ότι όλες αυτές οι προϋποθέσεις και διαδικασίες θεσπίστηκαν προς εξασφάλιση της
As DaimlerChrysler rightly points out, the Decree whose legality is challenged in the main proceedings constitutes an abstract and general act of a Member State, such as those contemplated in Article 4(3)(a)(i) of the Regulation, so that the question whether Community law authorises a national measure such as that decree falls to be examined under that provision of the Regulation and not under the other provisions of Article 4(3).
Οΐ»τε η φράση «σύμφωνα με τη Συνθήκη» σημαίνει ότι όλα τα εθνικά μέτρα που περιορίζουν τη μεταφορά αποβλήτιον, τα οποία αφορά το άρθρο 4, παράγραφος 3, στοιχείο α', σημείο i, του κανονισμού, πρέπει να τεκμαίρονται συστηματικώς ως συνάδοντα με το κοινοτικό δίκαιο από το μοναδικό γεγονός ότι επιδιώκουν να εφαρμόσουν μία ή περισσότερες από τις αρχές της διατάξεοις αυτής.
As regards, third, the principle of self-sufficiency at Community and national level, it follows from Article 5(1) of the Directive that the object of that principle is to enable the Community as a whole to become self-sufficient in waste disposal and the Member States to move towards that aim
Η επίδικη στην κύρια δίκη εθνική νομοθεσία, στην οποία αναφέρεται το τρίτο ερώτημα, θεσπίζει σύστημα με σκοπό την κατ' αρχήν απαγόρευση τιον εξαγοίγιόν αποβλήτιον, εκτός ορισμένων παρεκκλίσεων.
individually, by means of an integrated and adequate network of disposal installations.
φράση πρέπει μάλλον να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι τα οικεία εθνικά μέτρα πρέπει, εκτός από το να συνάδουν προς τον κανονισμό, να τηρούν επίσης τις γενικές αρχές ή τους κανόνες της Συνθήκης, τους οποίους δεν αφορά άμεσα η νομοθεσία για τις μεταφορές αποβλήτων.
Article 4(3) of the Regulation does not authorise that Member State to impose a condition that the intended disposal must satisfy the requirements of its own legislation.
Δεδομένου ότι το δεύτερο εροττημα τέθηκε από το αιτούν δικαστήριο μόνο για την περίπτωση καταφατικής απαντήσεοις του πρώτου, δεν υπάρχει λόγος απαντήσεως.
Admittedly, implementation of that principle may in theory justify legislation that introduces an obligation to offer waste for disposal to an approved body, which sends the waste to treatment installations it controls, in so far as that obligation is justified by the need to ensure a level of activity indispensable to the viability of those treatment installations and, consequently, makes it possible to maintain treatment capacities which help to put into practice the principle of self-sufficiency at national level.
Όπως ορθώς παρατηρεί η DaimlerChrysler, η απόφαση, της οποίας η νομιμότητα αμφισβητείται στην κυρία δίκη, αποτελεί πράξη κράτους μέλους αφηρημένη και γενική, όπως αυτές που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 3, στοιχείο α', σημείο i, του κανονισμού, οπότε το ζήτημα αν το κοινοτικό δίκαιο επιτρέπει εθνικό μέτρο όπως η εν λόγω απόφαση πρέπει να εξεταστεί υπό το πρίσμα της διατάξεως αυτής του κανονισμού και όχι των άλλων διατάξεων του προαναφερθέντος άρθρου 4, παράγραφος 3.
By its fourth question, the national court is asking, essentially, whether Articles 3 to 5 of the Regulation preclude a Member State from applying its own procedure relating to the delivery and allocation of waste to shipments of waste for disposal between Member States, before implementation of the notification procedure provided for in the Regulation.
Με το τρίτο εριοτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά στην ουσία αν το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού επιτρέπει σε κράτος μέλος, το οποίο θέσπισε ρύθμιση επιβάλλουσα υποχρέωση προσφοράς σε αρμόδιο οργανισμό των προς διάθεση αποβλήτων, να ορίζει ότι, όταν αυτά δεν αποδίδονται σε κέντρο εξαρτώμενο από τον εν λόγω οργανισμό, η μεταφορά τους προς εγκαταστάσεις επεξεργασίας ευρισκόμενες σε άλλα κράτη μέλη επιτρέπεται μόνον υπό τον όρο ότι η σκοπούμενη διάθεση πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει η περιβαλλοντική νομοθεσία του οικείου κράτους.
National legislation requiring a producer or holder of waste proposing to ship that waste or to have it shipped, prior to the Community procedure starting with the notification provided for by the Regulation, to follow a separate procedure, which includes its own formalities and time-limits, concerning the offer and allocation of the waste, cannot be regarded as compatible with the procedure laid down in Articles 3 to 5 of the Regulation.
Εθνική νομοθεσία, όπως η βαλλόμενη στην κυρία δίκη, που αποτελεί μέτρο μερικής απαγορεύσεως μεταφοράς αποβλήτων, μπορεί, όπως και τα μέτρα γενικής απαγορεύσεως ή συστηματικής εναντιοοσεως που μνημονεύονται με το άρθρο 4, παράγραφος 3, στοιχείο α', σημείο i, του κανονισμού, να ψηφίζεται συχνά από κράτος μέλος μόνον εφόσον πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει η εν λόγω διάταξη, εφόσον, δηλαδή, τηρεί τις αρχές της εγγύτητας, της προτεραιότητας αξιοποιήσεοις και της αυτάρκειας σε κοινοτικό και εθνικό επίπεδο σύμφιονα με την αρχή της αναλογικότητας.
However, the condition that the shipment of waste for disposal be authorised only if disposal is carried out in accordance with the requirements of the environmental protection legislation of the State of dispatch does not in any way contribute to the implementation of the principle of self-sufficiency, since it applies only in cases where, because the waste in question cannot be treated by an installation belonging to the approved body responsible for managing waste for disposal, it is sent in any event to a treatment establishment suggested by the producer or holder of the waste.
Συναφώς, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι, βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του κανονισμού, οι αντιρρήσεις στη μεταφορά αποβλήτων πρέπει να βασίζονται στην παράγραφο 3 της διατάξεως αυτής.
It follows from the foregoing that, where a Member State authorises the shipment of waste to treatment installations in another Member State suggested by the producer or holder of the waste and not to installations designated by it,
Οι περιπτώσεις στις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να αντιταχθούν σε μεταφορά μεταξύ κρατοόν μελών των αποβλήτων που προορίζονται για διάθεση είναι, επομένως, εκείνες που απαριθμούνται περιοριστικώς στο άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού.
It follows that Articles 3 to 5 of the Regulation, which define the procedure to be applied to shipments between Member States of waste for disposal, preclude a Member State from applying, before implementing the notification procedure laid down in the Regulation, its own procedure concerning the delivery and allocation of the waste.
Συναφώς, εφόσον το άρθρο 4, παράγραφος 3, στοιχείο α', σημείο i, του κανονισμού δεν προβλέπει, αυτήν καθ' αυτήν, τη δυνατότητα απαγορεύσεοις της μεταφοράς αποβλήτιον, όταν η διάθεση τους δεν πληροί τις προϋποθέσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας του κράτους αποστολής, επιβάλλεται να εξεταστεί αν η δυνατότητα αυτή δικαιολογείται βάσει μιας εκ των τριών αρχών που αναφέρει η εν λόγω διάταξη.
'J. Where a national measure generally prohibiting exports of waste for disposal is justified by the principles of proximity, priority for recovery and self-sufficiency, in accordance with Article 4(3)(a)(i) of Council Regulation (EEC) No 259/93 of 1 February 1993 on the supervision and control of shipments of waste within, into and out of the European Community, it is not necessary for that national measure to be subject to a further and separate review of its compatibility with Articles 34 and 36 of the EC Treaty (now, after amendment, Articles 29 EC and 30 EC).
Το άρθρο 4, παράγραφος 3, στοιχεία β' και γ', αφορά τις περιπτώσεις στις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να εναντιωθούν σε συγκεκριμένη μεταφορά αποβλήτων.
Article 4(3) of Regulation No 259/93 does not authorise a Member State which has adopted legislation introducing an obligation to offer waste for disposal to an approved body to provide that, where the waste is not allocated to a treatment centre f or which that body is responsible, its shipment to treatment installations in other Member States
προσφέρονται εν πάση περιπτώσει σε εγκατάσταση επεξεργασίας της υποδείξεοις του παραγιογού ή του κατόχου των αποβλήτων.
is authorised only on condition that the intended disposal satisfy the requirements of the environmental protection legislation of that Member State.
Συγκεκριμένα, τέτοια νομοθεσία δεν λαμβάνει καθόλου υπόψη την εγγύτητα της εγκαταστάσειος επεξεργασίας που προτείνει ο παραγωγός ή ο κάτοχος τιον αποβλήτιον.
Articles 3 to 5 of Regulation No 259/93 preclude a Member State from applying to shipments between Member States of waste for disposal, before the implementation of the notification procedure laid down in the regulation, its own procedure in relation to the offer and allocation of the waste.'
Επί του τετάρτου ερωτήματος
Case C-1/00 Commission of the European Communities ν French Republic Agriculture
Εντούτοις, η προϋπόθεση σύμφοινα με την οποία η μεταφορά προοριζομένων προς διάθεση αποβλήτων επιτρέπεται μόνον αν η διάθεση πραγματοποιείται σύμφιονα με τις απαιτήσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας του κράτους αποστολής ουδόλοις συμβάλλει στην εφαρμογή της αρχής της αυτάρκειας, καθόσον εφαρμόζεται μόνο στις περιππόσεις κατά τις οποίες, επειδή τα οικεία απόβλητα δεν μπορούν να διατεθούν,
Commission Decision 1999/514/EC of 23 July 1999 setting the date on which dispatch from the United Kingdom of bovine products under the date-based export scheme may commence by virtue of Article 6(5) of Decision 98/256, in particular with Article 1, in particular, by refusing to permit the marketing in its territory of products eligible under that scheme, which are covered by Article 6 of Decision 98/256 as amended and Annex III thereto, after 1 August 1999, the French Republic has failed to fulfil its obligations under those two decisions, in particular their provisions referred to above, and the EC Treaty, in particular Articles 28 EC and 10 EC.
Από τα ανοχτέρω προκύπτει ότι τα άρθρα 3 έως 5 του κανονισμού, που καθορίζουν την εφαρμοστέα διαδικασία για τη μεταφορά μεταξύ κρατών μελών αποβλήτων που προορίζονται για διάθεση, απαγορεύει σε κράτος μέλος να εφαρμόσει, πριν από την εφαρμογή της διαδικασίας κοινοποιήσεως του κανονισμού, ιδία διαδικασία, σχετική με την προσφορά και τον προορισμό τοιν αποβλήτων, στη μεταφορά μεταξύ κρατών μελών αποβλήτων που προορίζονται για διάθεση.
Council Decision 98/256/EC of 16 March 1998 concerning emergency measures to protect against bovine spongiform encephalopathy, amending Decision 94/474/EC and repealing Decision 96/239/EC, in the version resulting from Commission Decision 98/692/EC of 25 November 1998, hereinafter 'Decision 98/256 as amended'), in particular with Article 6 and Annex III, and
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
11 October 1999 in order to permit the transit of beef and veal originating from the United Kingdom.
«1) Όταν εθνικό μέτρο απαγόρευαν γενικώς την εξαγωγή προοριζομένων προς διάθεση αποβλήτων δικαιολογείται από τις αρχές της εγγύτητας της προτεραιότητας αξιοποιήσεως και της αυτάρκειας σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 3, στοιχείο α, σημείο i, του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδο τους δεν είναι απαραίτητο να επαληθεύεται επιπλέον χωριστά αν το εθνικό αυτό μέτρο συνάδει προς τα άρθρα 34 και 36 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως άρθρα 29 ΕΚ και 30 ΕΚ).
Following the discovery of a probable link between a variant of Creutzfeldt-Jakob disease, a disease affecting human beings, and bovine spongiform encephalopathy (hereinafter 'BSE') which was widespread in the United Kingdom at the time, the Commission adopted Decision 96/239/EC of 27 March 1996 on emergency measures to protect against bovine spongiform encephalopathy, prohibiting the United Kingdom from exporting from its territory to the other Member States and third countries, in particular, live bovine animals, meat of bovine animals and products obtained from bovine animals.