natgillin/translations-raw huggingface dataset:
To άρθρο 18 ΕΚ και η οδηγία 90/364/ΕΟΚ του Συμ­βουλίου, της 28ης Ιουνίου 1990, σχετικά με το δι­καίωμα διαμονής, απονέμουν, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, στον μικρής ηλικίας ανήλικο υπήκοο κράτους μέλους ο οποίος διαθέτει τη δέουσα υγειονομική ασφάλιση και συντη­ρείται από γονέα, υπήκοο τρίτου κράτους, του οποίου οι πόροι επαρκούν ώστε να μην επιβαρύνει ο πρώτος τα δημόσια οικονομικά του κράτους μέλους υποδο­χής, δικαίωμα διαμονής αόριστης διάρκειας στο έδα­φος του τελευταίου αυτού κράτους.
(2) The first indent of Article 18(1)(b)(i) of Directive 93/104/EC is to be construed as requiring consent to be expressly and freely given by each worker individually if the 48-hour maximum period of weekly working time, as laid down in Article 6 of the directive, is to be validly extended. In that connection, it is not sufficient that the relevant worker’s employment contract refers to a collective agreement which permits such an extension.
Στην περίπτωση αυτή, οι ίδιες αυτές διατάξεις επιτρέπουν στο γονέα που έχει πράγματι την επιμέλεια του υπηκόου αυτού να διαμένει μαζί του στο κράτος μέλος υποδοχής.
In circumstances like those of the main proceedings,Article18 EC and Council Directive 90/364/EEC of28June 1990 on the right of residence confer on ayoung minor who is a national of a Member State,iscovered by appropriate sickness insurance and is in thecare of a parent who is a thirdcountry national havingsufficient resources for that minor not to become a burden on the public finances of the host Member State,a right to reside for an indefinite period in that State.In such circumstances,those same provisions allow aparent who is that minor’s primary carer to reside withthe child in the host Member State.
Το κοινοτικό δίκαιο δεν αποκλείει την απαγόρευση οικονομικής δραστηριότητας συνιστάμενης στην εμπορική εκμετάλλευση εικονικών φόνων στο πλαί­σιο παιγνίου η οποία επιβλήθηκε με εθνικό μέτρο απαγορεύσεως ληφθέν για λόγους προστασίας της δημόσιας τάξεως, επειδή η δραστηριότητα αυτή θίγει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Community law does not preclude an economic activity consisting of the commercial exploitation of gamessimulating acts of homicide from being made subjectto a national prohibition measure adopted on groundsof protecting public policy by reason of the fact thatthat activity is an affront to human dignity.
Νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου ματος καθώς και του σκοπού της οδηγίας αυτής, προ­κειμένου να καταλήξει σε λύση σύμφωνη προς τον σκοπό που αυτή επιδιώκει.
Decisions by the Court of Justice and the Court of First Instance basis,such workers being entitled to accept or refusethat work.
1) Απορρίπτεται η προσφυγή.
(1) The action was dismissed.
(Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημο­κρατία, διατηρώντας σε ισχύ ειδικό φόρο καταναλώ­σεως για το ούζο με συντελεστή χαμηλότερο από αυ­τόν που εφαρμόζεται σε άλλα αλκοολούχα ποτά, πα­ρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 90 πρώτο εδάφιο ΕΚ.)
(1) A worker with a contract of employment, such as that in the main proceedings, under which hours of work and the organisation of working time are dependent upon the quantity of available work and are determined only on a case-by-case basis by agreement between the parties, comes within the scope of Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions.
Ο εργαζόμενος αυτός εμπίπτει επίσης στο πεδίο εφαρμογής της συμφωνίαςπλαισίου που επισυνάπτε­ται ως παράρτημα στην οδηγία 97/81/ΕΚ του Συμ­βουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχό­λησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES, εάν:
Such workers also come within the scope of the framework agreement annexed to Council Directive 97/81/ECof 15December 1997 concerning the framework agreement on parttime work concluded by UNICE,CEEPand the ETUC where:
2) Καταδικάζεται η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοι­νοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
(3) The United Kingdom was ordered to bear its owncosts.
3) Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
¡they have a contract or employment relationship asdefined by the law,collective agreements or practicesin force in the Member State;
2 της εν λόγω συμφωνίαςπλαισίου και
¡ they are employees whose normal working hours, calculated on a weekly basis or on average over an employment period which may be up to a year, are less than those of a comparable full-time worker within the meaning of Clause 3(2) of that framework agreement; and
D το κράτος μέλος δεν εξαίρεσε εντελώς ή εν μέ­ρει, δυνάμει της ρήτρας 2 παράγραφος 2 αυτής της συμφωνίας-πλαισίου, τους εργαζομένους με μερική απασχόληση που εργάζονται σε ευκαιριακή βάση από τις ευεργετικές διατάξεις της εν λόγω συμφωνίας.
¡ in regard to parttime workers working on a casual basis, the Member State has not excluded them, wholly or partly, from the benefit of the terms of that agreement.
2) Η ρήτρα 4 της συμφωνίαςπλαισίου που επισυνά­πτεται ως παράρτημα στην οδηγία 97/81/ΕΚ και τα άρθρα 2 παράγραφος 1 και 5 παράγραφος 1 της οδη­γίας 76/207/ΕΟΚ έχουν την έννοια ότι:
(2) Clause 4 of the framework agreement annexed to Directive 97/81/EC and Articles2(1) and 5(1) of Directive 76/207/EEC must be interpreted as meaning that:
□ δεν απαγορεύουν διάταξη, όπως αυτή του άρ­θρου 3 του Arbeitszeitgesetz (νόμου περί του χρόνου εργασίας), η οποία ορίζει τη μέγιστη διάρκεια εργα­σίας σε, κατ' αρχήν, 40 ώρες εβδομαδιαίως και 8
¡they do not preclude a provision,such as paragraph3 of the Arbeitszeitgesetz(law on working time),whichlays down a basic maximum working time of 40 hoursper week and eight hours per day,and which thus alsoregulates maximum working time and the organisationof working time in regard to both full-time and parttime workers;
2) Η Γαλλική κυβέρνηση καταδικάζεται στα δικαστι­κά έξοδα.
Decisions by the Court of Justice and the Court of First Instance
EEC 300 της 4.12.2004
Competition
Άρθρο 56 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου
1.8.18.12.10.2004:Case C-263/03 Commission v France.
27.9.2004 — Υπόθεση C-470/02 Ρ -Union Européenne de radio-télévision (UER) κατά Επιτροπής.
27.9.2004: Case C-470/02P EBU v Commission.
1) Η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να προ­βλέψει συγκεκριμένη κανονιστική ρύθμιση για την έγκριση εισαγωγής φαρμακευτικών προϊόντων προε­λεύσεως άλλων κρατών μελών, όμοιων με φαρμακευ­τικά προϊόντα ήδη εγκεκριμένα στη Γαλλία (παράλ­ληλες εισαγωγές), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέ­χει από το άρθρο 28 ΕΚ.
(1) By failing to lay down specific rules relating to theauthorisation of imports of medicinal products fromother Member States of the European Communitywhen those products are the same as medicinal products which have already been authorised in France(parallel imports),France has failed to fulfil its obligations pursuant to Article28 EC.
Σύμβαση των Βρυξελλών
(2) France was ordered to pay the costs.
EEC 300 της 4.12.2004
Article234 of the EC Treaty
7.10.2004 — Υπόθεση C-255/01 — Πα­ναγιώτης Μαρκόπουλος κ.λπ. κατά Υπουργού Ανάπτυξης κ.λπ.
1.8.27.7.10.2004:Case C-255/01 Panagiotis Markopoulos and Others v Ministre du développement and Others.
14.10.2004 — Υπόθεση C-298/02 — Ιταλία κατά Επιτροπής.
14.10.2004: Case C-298/02 Italy v Commission.
Περιβάλλον Άρθρο 234 της συνθήκης ΕΚ
Article230 of the EC Treaty
Άρθρο 234 της συνθήκης ΕΚ
1.8.23.14.10.2004:Case C-173/02 Spain v Commission.
Άρθρο 226 της συνθήκης ΕΚ
1.8.40.7.10.2004:Case C-103/02 Commission v Italy.
7.10.2004 — Υπόθεση C-341/03 — Επιτροπή κατά Ελλάδας.
1.8.44.7.10.2004:Case C-483/03 Commission v United Kingdom.
7.10.2004 — Υπόθεση C-550/03 — Επιτροπή κατά Ελλάδας.
21.10.2004: Case C-447/02P KWS Saat v OHIM.
Άρθρο 230 της συνθήκης ΕΚ
Article238 of the EC Treaty
14.10.2004 — Υπόθεση C-299/02 — Επιτροπή κατά Κάτω Χωρών.
1.8.51.14.10.2004:Case C-340/02 Commission v France.
2) Καταδικάζεται η Επιτροπή να φέρει, πέραν των δι­κών της δικαστικών εξόδων, και εκείνα της MCI. Inc.
(2) The Commission was ordered to bear,in additionto its own costs,those of MCI.
3) Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η Γαλλική Δημοκρατία φέρουν τα δικαστικά έξοδα τους.
(3) Germany and France were ordered to bear theirown costs.
ι TU tçoou ιης οιιιμυ > ιΐ_BAR_ς.
(2) The applicants were ordered to bear their own costsand to pay the Commission’s costs.
3) Η Δημοκρατία της Φινλανδίας θα φέρει τα έξοδα της.
(3) Finland was ordered to bear its own costs.
1) Ακυρώνεται η απόφαση 2003/25/ΕΚ της Επιτρο­πής, της 11 ης Δεκεμβρίου 200 Ε, σχετικά με διαδικα­σία δυνάμει του άρθρου 81 ΕΚ [υπόθεση COMP/E-1/37.919 (ex.
(1) Commission Decision 2003/25/EC of 11December2001 relating to a proceeding under Article81 of the EC Treaty (Case COMP/E — 1/37.919 (ex 37.391) —Bank charges for exchanging euro-zone currencies —Germany) was annulled in so far as it concerns theapplicant.
2) Η Επιτροπή φέρει το σύνολο των δικαστικών εξό­δων.
(2) The Commission was ordered to pay the costs.
Διανοητική ιδιοκτησία
Article63 of Council Regulation (EC) No40/94
EEC 314 της 18.12.2004
Competition
EEC 314 της 18.12.2004
1.8.61.28.9.2004:Case T-310/00 MCI v Commission.
6.10.2004 — Υπόθεση Τ-356/02 — Vi­takraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH & Co. KG κατά Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέ­δια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ). 1.8.71. 14.10.2004 — Υπόθεση Τ-61/02 — Commerzbank AG κατά Επιτροπής.
(1) The decision of the Fourth Board of Appeal of the Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) of 4September 2002 (Joined Cases R 506/2000-4 and R 581/2000-4) was annulledin so far as it allowed the intervener’s appeal beforethe Board of Appeal concerning the goods ‘industrialoils and greases; lubricants; fuels (including motor
6.10.2004 — Συνεκδικαθείσες υποθέσεις Τ-117/03 έως Τ-119/03 και Τ-171/03 — New Look Ltd κατά Γραφείου Εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σή­ματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ).
Article63 of Council Regulation (EC) No40/94 spirit) and illuminants’(Class 4) and the goods ‘building materials (not metallic); non-metallic rigid pipesfor building; asphalt,pitch and bitumen’(Class 19)contained in the Community trade-mark application.
2) Απορρίπτεται η προσφυγή κατά τα λοιπά.
(2) The remainder of the action was dismissed.(3) The parties were ordered to bear their own costs.
3) Οι διάδικοι φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
1.8.72.6.10.2004:Joined Cases T-117/03 to T119/03 and T-171/03 New Look v OHIM. OJ C314,18.12.2004
EEC 314 της 18.12.2004
Other decisions
Κρατικές ενισχύσεις
Consumer protection
Προστασία των καταναλωτών
Articles242 and 243 of the EC Treaty
Άρθρα 242 και 243 της συνθήκης ΕΚ
1.8.74.21.9.2004:Case T-310/03R Kreuzer Medien v Parliament and Council.
EEC 300 της 4.12.2004
Article230 of the EC Treaty
14.10.2004 — Υπόθεση Τ-137/02 — Pollmeier Malchow GmbH & Co. KG κατά Επιτροπής. EE C 314 της 18.12.2004
1.8.66.14.10.2004:Case T-137/02 Pollmeier Malchow v Commission.
Ανάλυση της νομολογίας του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου από την 1η Οκτωβρίου έως την 31η Δεκεμβρίου
1.8.75.Joined Cases C-397/01 to C-403/01 Pfeiffer and Others v Deutsches Rotes Kreuz.
21.10.2004 — Υπόθεση Τ-36/99 — Lenzing AG κατά Επιτροπής.
21.10.2004: Case T-36/99 Lenzing v Commission.
Άρθρο 230 της συνθήκης ΕΚ
Reference:Council Directive 93/104/EC of 23No-vember 1993 concerning certain aspects of theorganisation of working time:OJ L307,13.12.1993;Bull. 11-1993,point 1.2.125
Παραπομπή: οδηγία 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1993, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας —
In this preliminary ruling the Court confirmed its caselaw on the fundamental importance of respecting themaximum duration of the working week and its interpretation of what should be regarded as working time.
Νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου
1.8.70.14.10.2004:Case T-60/02 Deutsche Verkehrsbank v Commission.
Παραπομπή: οδηγία 92/83/ΕΟΚ του Συμβου­λίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμό­νιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατα­νάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά — ΕΕ L 316 της 31.10.1992 και Δελτίο 10-1992, σημείο 1.3.16
But the real importance of the ruling lies elsewhere.Following the conclusions of the Advocate-General, the Court decided to reopen the debate about the direct effectof directives. It held that,as far as the maximum periodof weekly working time was concerned,the directivefulfilled the conditions necessary for direct effect.
Στην προδικαστική αυτή υπόθεση, το Δικαστήριο επι­βεβαιώνει τη νομολογία του όσον αφορά τον θεμε­λιώδη χαρακτήρα της τήρησης της μέγιστης εβδομα­διαίας διάρκειας της εργασίας και την ερμηνεία του σχετικά με το τι θεωρείται χρόνος εργασίας.
Asregards its content,it was unconditional and sufficientlyprecise and could therefore be relied on before nationalcourts by individuals against a Member State which hadfailed to implement the directive within the prescribedperiod or failed to implement it correctly.
Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η οδηγία σχετικά με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας πληροί, όσον αφορά τη μέγιστη διάρκεια εργασίας, τους όρους που απαιτούνται για την παραγωγή άμεσου αποτελέσμα­τος.
Sitting in Grand Chamber formation,the Court confirmed that,in proceedings between private parties,a
Το Δικα­στήριο αποσαφηνίζει λεπτομερώς τις υποχρεώσεις του εθνικού δικαστηρίου.
Decisions by the Court of Justice and the Court of First Instance directive could not of itself apply,since it could neverimpose obligations on an individual.
Δεδομένου ότι η Ελ­λάδα περιορίστηκε στο να διατηρήσει σε ισχύ νομο­θετική ρύθμιση θεσπισθείσα με βάση και σύμφωνα με την εξαίρεση που προβλέπεται από την οδηγία 92/ 83/ΕΟΚ, δεν παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυ­νάμει του κοινοτικού δικαίου.
Since Greece had merely maintained in force national legislation adopted pursuantto and in compliance with the exception allowed by Directive 92/83/EEC,it had not failed to fulfil its obligations under Community law.
Caixa κατά Ministère de l'économie — Τοκο­φόροι λογαριασμοί καταθέσεων όψεως.
Caixa v Ministère de l’Économie — Payment ofinterest on sight accounts.
Παραπομπή: οδηγία 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊ­κού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων — ΕΕ L 126 της 26.5.2000
Reference:Parliament and Council Directive2000/12/EC of 20March 2000 relating to the takingup and pursuit of the business of credit insti-tutions:OJ L126,26.5.2000
Η εταιρεία Caixa Bank France, θυγατρική μιας ισπανι­κής εταιρείας, εμπορεύεται στη Γαλλία έναν τοκοφόρο
In this instance,the national court was required to dowhatever lay within its jurisdiction to ensure that themaximum period of weekly working time,set at 48hours by the directive concerned,was not exceeded.
Νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου
1.8.76.Case C-475/01 Commission v Greece.
L 145 της 31.5.2001 και Δελτίο 5-2001, σημείο 1.1.2 λογαριασμό καταθέσεων όψεως.
Commission v Greece — Institutional law —Harmonisation of excise duties on alcohol.
Η Caixa Bank προσέ­φυγε ενώπιον του Conseil d'Etat κατά της απόφασης της γαλλικής επιτροπής κεφαλαιαγοράς η οποία της απαγόρευσε αυτή την πρακτική.
Caixa-Bank France,the French subsidiary of a Spanish company,markets a sight account in France onwhich interest is paid.It appealed to France’s Conseild’Etat against a decision of the French Committee for Banking and Financial Regulation prohibiting thispractice.
Το Conseil d'Etat υπέ­βαλε στο Δικαστήριο το ερώτημα της συμβατότητας αυτής της νομοθεσίας με το κοινοτικό δίκαιο.
The Conseil d’Etat requested a ruling fromthe Court of Justice on the compatibility of this rulewith Community law.
Η οδηγία σχετικά με τις τράπεζες δεν εφαρμόζεται σ' αυτή την υπόθεση, δεδομένου ότι δεν αφορά τους πε­ριορισμούς κατά των θυγατρικών εταιρειών τραπεζών εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη.
The directive on credit institutions was not applicablein the case in question as it does not refer to restrictionson subsidiaries of credit institutions established in other Member States.
Συνεπώς, το θέμα εξετάστηκε με βάση τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την ελευθερία εγκατάστασης.
The issue in question had therefore tobe assessed by reference to the provisions in the ECTreaty on freedom of establishment.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η απαγόρευση τοκοφόρων λογαριασμών όψεως συνιστά, για τις εταιρείες άλλων κρατών μελών, σημαντικό και αδικαιολόγητο εμπό­διο όσον αφορά την άσκηση των δραστηριοτήτων τους μέσω θυγατρικής που εδρεύει στη Γαλλία, πράγ­μα που επηρεάζει την πρόσβαση τους στην αγορά.
Directive 92/83/EEC lays down rules for determiningthe rate of excise duty for all alcoholic products andmakes provision in the case of certain types of prod-uct,including ouzo,for reduced rates of excise duty tobe applied by the Member State.
Το Πρωτοδικείο απέρριψε το σύνολο των ισχυρισμών του προσφεύγοντος (που υποστηρίχθηκε από τη Φιν­λανδία, τη Δανία και τη Σουηδία) για την υποστήριξη της προσφυγής του κατά της άρνησης του Συμβου­λίου (που υποστηρίχθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Επιτροπή).
The Court held that the prohibition in France on paying interest on sight deposits constituted a serious andunjustified obstacle for companies from other Member States pursuing their activities via a subsidiary in France, affecting their access to the market.
Ο προσφεύγων υποστήριξε, ιδίως, ότι η εξαίρεση δεν εφαρμόζεται στις νομικές γνωμοδοτήσεις για νομοθε­τικά σχέδια, αλλά μόνο στις γνωμοδοτήσεις που συ­ντάσσονται στο πλαίσιο δικαστικών διαδικασιών.
Having received a number of complaints about thereduced rate of excise duty on ouzo,while other drinkswere subject to a less favourable rate,the Commissionconsidered that this differential was incompatible with Article 90 of the Treaty,which prohibits the impositionof taxation on products of other Member States inexcess of that imposed on similar domestic products.It argued that the exception allowed by the directiveshould be interpreted and implemented in a way whichwas compatible with the Treaty.
Βασίζεται στην οικονομική ανάλυση των αποτελε­σμάτων που έχει αυτή η απαγόρευση στην αντίστοιχη κατάσταση των γαλλικών τραπεζών και των γαλλι­κών θυγατρικών τραπεζών άλλων κρατών μελών.
On the basis of an economic analysis of the impact ofthis ban on the respective situation of French banksand French subsidiaries of banks from other Member States, the Court held that the ban affected one of thebasic activities of credit institutions and hindered subsidiaries of foreign companies in raising capital fromthe public.
Διαπιστώνει έτσι ότι η απαγόρευση αυτή αφορά μία από τις βασικές δραστηριότητες των πιστωτικών ιδρυμάτων και θίγει τις θυγατρικές αλλοδαπών εται­ρειών όσον αφορά τη συλλογή κεφαλαίων από το κοινό.
It also deprived them of the possibility ofcompeting more effectively,by paying interest on sightaccounts,with the credit institutions traditionally established in France.
Η απόφαση αυτή, η οποία ελήφθη από τμήμα μείζο­νος συνθέσεως του Δικαστηρίου, προβαίνει σε δια­σταλτική ερμηνεία των περιορισμών που έρχονται σε αντίθεση με την ελευθερία εγκατάστασης, δεδομένου ότι αρκεί να επιτευχθεί η άσκηση και όχι μόνο η πρό­σβαση στη δραστηριότητα.
Such restriction on freedom of establishment could notbe justified on the grounds of consumer protection orthe encouragement of saving as such objectives couldbe achieved by less restrictive measures (e.g. allowingconsumers to choose between an unremunerated and aremunerated account).
Έτσι, η προστασία του δημόσιου συμφέροντος μπορεί να έρθει σε αντίθεση προς τη διάδοση του περιε­χομένου των γνωμοδοτήσεων που συντάσσονται από τη νομική υπηρεσία του Συμβουλίου στο πλαίσιο δικα­στικών διαδικασιών αλλά επίσης και για οποιονδήποτε άλλο σκοπό.
It pointed out that measures enacted by Communityinstitutions are presumed to be lawful until such timeas they are withdrawn,annulled (in an action for annulment) or declared invalid (following a reference for apreliminary ruling or a plea of illegality) or regardedas legally non-existent if tainted by a very seriousirregularity.
Maurizio Turco κατά Συμβουλίου — Προστα­σία καταναλωτών/Τραπεζικό δίκαιο — Θεσμικό δίκαιο/Πρόσβαση στα έγγραφα.
None of these situations applied in the case in question.The ‘excise’directive produces legal effects which are
Παραπομπή: κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβου­λίου της 30ής Μαΐου 2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβου­λίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής — ΕΕ
This ruling,which was handed down by the Court sitting in Grand Chamber formation,provides a broadinterpretation of restrictions contrary to the freedom ofestablishment as it suffices that exercise of and notonly access to the activity be affected.
της γνώμης της νομικής υπηρεσίας σε άλλο έγγραφο) δεν αποτελεί από μόνη της αποφασιστικό στοιχείο και η εξέταση της δυνατότητας εφαρμογής της εξαί­ρεσης πρέπει να γίνεται κατά περίπτωση.
Reference:Parliament and Council Regulation(EC) No1049/2001 of 30May 2001 regardingpublic access to Parliament,Council and Commissiondocuments:OJ L145,31.5.2001; Bull.
Το Πρωτοδικείο επιβεβαιώνει το βάσιμο του λόγου της άρνησης του Συμβουλίου στη συγκεκριμένη περίπτω­ση.
5-2001,point 1.1.2 the parts of the document containing legal advice werecovered by the exception and,if no other exceptionswere applicable,access should be given to those partsnot covered by an exception.
Επισημαίνει, επίσης, ότι ο λόγος αυτός, αν και γενικός, δικαιολογείται εφόσον η κοινοποίηση του περιεχομένου της ίδιας της γνώ­μης θα στερούσε από την εξαίρεση το σκοπό της.
It also stated that the generalityof the Council’s reasoning was justified by the fact thatgiving additional information regarding the content ofthe legal opinion in question would deprive the exception relied upon of its effect.
Το Πρωτοδικείο θεωρεί, επίσης, βάσιμη τη μέριμνα προστασίας της ανεξαρτησίας των γνωμοδοτήσεων της νομικής υπηρεσίας από μη νόμιμες εξωτερικές επιρροές.
The Court also upheld the concern to protect the independence of Legal Service opinions from improperexternal influences.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, όταν εξασφαλίζεται η αποζημίωση των καταθετών σε περίπτωση μη διαθε­σιμότητας των καταθέσεων τους, ικανοποιούνται οι υποχρεώσεις που επιβάλλει η οδηγία, επειδή αυτή δεν προβλέπει για τους καταθέτες δικαίωμα να εξα­σφαλίσουν οι αρμόδιες αρχές, προς το συμφέρον τους, την εφαρμογή μέτρων εποπτείας.
The applicant had submitted a request for access to thedocuments appearing on the agenda for a Councilmeeting,including an opinion of the Council’s Legal Service on a proposal for a directive laying downminimum standards for the reception of applicants forasylum in Member States.
Συνεπώς, η οδηγία αυτή δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι απαγο­ρεύει εθνικό κανόνα σύμφωνα με τον οποίο η εθνική αρχή εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων ασκεί τα καθήκοντα της αποκλειστικά προς εξυπηρέτηση του γενικού συμφέροντος, πράγμα που αποκλείει, σύμφω­να με το εθνικό δίκαιο, να μπορούν οι ιδιώτες να ζη­τούν την καταβολή αποζημιώσεων λόγω πλημμελούς εποπτείας εκ μέρους της εν λόγω αρχής.
The Council refused access to this opinion on the basisof the exception provided for by Article4(2) of therelevant regulation,which permits such refusal wheredisclosure of the document would undermine the protection of court proceedings and legal advice.
Τέλος, το Πρωτοδικείο δεν δέχεται την ύπαρξη υπερι­σχύοντος δημόσιου συμφέροντος που να δικαιολογεί την κοινολόγηση, βασιζόμενου, σύμφωνα με το προ­σφεύγοντα, στις αρχές της διαφάνειας και της δημο­κρατίας.
Finally,the Court denied the existence of an overriding public interest as grounds for justifying disclosurebased according to the applicant on the principles oftransparency,openness and democracy.
Οι αρχές αυτές, οι οποίες υποστηρίζονται από τον ίδιο τον κανονισμό, δεν μπορούν από μόνες τους να δικαιολογήσουν την ύπαρξη διαφορετικού υπερισχύοντος δημόσιου συμφέροντος.
Since effectwas given to these principles by the regulation itself,they could not on their own justify the existence of adistinct overriding public interest. It was,at the veryleast,incumbent on the applicant to show that the invocation of those same principles was so pressing that itoverrode the need to protect the document in question.