natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Γενικά, η μαζική μετανάστευση πληθυσμών προς τα μεγάλα αστικά κέντρα της λεκάνης ασκεί υπερβολικές πιέσεις στις αγορές εργασίας και στέγασης καθώς και στις σχετικές δημόσιες υπηρεσίες (ύδρευση, οδικό δίκτυο, αποχέτευση και μεταφορές).
In general, the mass migration towards the major urban centres in the basin has overstrained the labour and housing markets and the associated public services (water supply, roads, sanitation and transport).
Πυκνότητα πληθυσμού στις παράκτιες περιοχές
Population density in coastal regions
Η Μεσόγειος, ως τουριστικός προορισμός, καταλαμβάνει την πρώτη θέση παγκοσμίως, συγκεντρώνοντας το 30% των διεθνών αφίξεων τουριστών και το ένα τρίτο των εσόδων από τον διεθνή τουρισμό.
The Mediterranean is the world's leading tourist destination, accounting for 30% of international tourism and one third of international tourism.
Ο τουρισμός στις παράκτιες περιοχές είναι καθαρά εποχιακός και αυξάνεται σε ετήσια βάση.
Coastal tourism is strongly seasonal and increases annually.
Οι πιέσεις που ασκούνται στις παράκτιες ζώνες πιθανότατα θα εξακολουθήσουν να αυξάνονται στο μέλλον καθώς υπολογίζεται διπλασιασμός των ροών τουριστών στη Μεσόγειο τα επόμενα 20 έτη, από 135 εκατομμύρια αφίξεις το 1990 σε 235-350 εκατομμύρια το 2025.
Pressures on the coastal zone are likely to continue to increase in the future, with an estimated doubling of tourism fluxes over the next twenty years from 135 million arrivals in 1990 to 235-350 million in 2025.
Σήμερα, ο τουρισμός αποτελεί την πρώτη πηγή συναλλάγματος στην περιοχή της Μεσογείου και η συμβολή του στο ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν) ανέρχεται κατά μέσο όρο έως και 22%, όπως στην περίπτωση της Κύπρου, ή 24% στην περίπτωση της Μάλτας.
Tourism is currendy the first foreign currency source in the Mediterranean region and its contribution to GNP (Gross National Product) can average up to 22 %, as is the case for Cyprus, or 24 % for Malta.
Ο τουρισμός στις παράκτιες περιοχές είναι έντονα εποχιακός και γίνεται ολοένα πιο εντατικός.
The interactions between tourism and the environment in the Mediterranean region are seen in the following issues: land use; consumption of water resources; pollution and waste and physical and socio-cultural pressures.
Αυτό οδηγεί σε μείωση των φυσικών περιοχών και των ανοιχτών χώρων, σε σημαντική μεταβολή των παράκτιων τοπίων και σε αντικρουόμενες χρήσεις της γης, των υδάτων και άλλων πόρων.
Coastal tourism causes reduction of natural sites and open spaces, substantial alteration of coastal landscapes and conflicts on the use of land, water and other resources.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια ο ίδιος ο
Pressures on the coastal zone are likely to increase in the future, with an estimation of a
13 τουρισμός έχει δημιουργήσει ισχυρά κίνητρα για την προσιασία του τοπίου και τη βελτίωση της ποώτητας του περιβάλλοντος (ιι.χ. ύδατα κολύμβησης, παραλίες, κλπ.).
13 doubling of tourism related development in the Mediterranean in the next twenty years. However, in recent years, tourism itself has produced a strong incentive for the protection of the landscape and the improvement of the quality of the environment (e.g. bathing waters, beaches, etc).
Εκτίμηση της κατανομής των τουριστικών επισκέψεων κατά τη διάρκεια της περιόδου αιχμής (Μάιος - Σεπτέμβριος) στην περιοχή της Μεσογείου
Alternative estimates of the distribution of the tourist frequency during the peak period (May-September) in the Mediterranean region (according to diffemt Blue Plan scenarios)
Λέ)γω της ειδικής μορφολογίας της λεκάνης της Μεσογείου, δραστηριότητες εντατικής γεωργίας πραγματοποιούνται σε περιορισμένες παράκτιες πεδινές περιοχές, συχνά ως αποτέλεσμα της αποξήρανσης υγροτόπων.
Due to the specific morphology of the Mediterranean basin, intense agricultural activity is carried out in the limited coastal plains, often as a result of reclamation of wetlands.
Ο ρόλος της γεωργίας oro μεταβαλλόμενο παράκτιο περιβάλλον της λεκάνης της Μεσογείου είναι περισσότερο έμμεσος παρά άμεσος και επηρεάζει κυρίως τη δυναμική ευρύτερων περιοχών.
The role of agriculture in changing coastal environments of the Mediterranean basin is more indirect than direct and primarily affects the dynamics of wider areas.
Στις περισσότερες χώρες, έ > λοι οι τύποι γεωργικών πρακτικών και χρέ]σης των γαιών θεωρούνται διάχυτες πηγές ρύπανσης των υδάτων και, κατά συνέπεια, είναι δύσκολο να προσδιοριστούν ποσοτικά.
In most countries, all types of agricultural practices and land use lead to diffuse pollution of water and, hence, are difficult to quantify.
11 ανάπτυξης, ιδίως στις στενές παράκτιες ζώνες που συνορεύουν με ερημικές περιοχές στις νότιες ακτές.
Il pressures of development are the strongest, particularly on the narrow coastal strip bordered by desert regions on the southern coast.
Οι κύριες πιέσεις που προέρχονται από τη γεωργία είναι η διάβρωση του εδάφους και τα πλεονάσματα θρεπτικών ουσιών που προκύπτουν απέ) την υπερβολική χρήση λιπασμάτων .
The main pressures from agriculture are soil erosion and nutrient surplus when excessive fertilisers are applied.
Μεγάλες λεκάνες απορροής ποταμών, όπως οι λεκάνες του Ροδανού και του Πάδου δέχονται γεωργικές πιέσεις.
Large river basins like the Rhône and the Po Basins are subjected to agricultural pressures.
Οι πρώτες έξι περιοχές στράγγισης, βάσει μία προσπάθειας κατάταξης του κινδύνου διάβρωσης του εδάφους και
The first six drainage regions, following a tentative ranking of the risk of soil erosion and nutrient
Κατανάλωση λιπασμάτων στις χώρες της Μεσογείου από το 1970 έως το 1993 (κιλά/ εκτάριο)
Fertiliser consumption in the Mediterranean countries from 1970 to 1993 (kg/ha)
Πηγή στοιχείων: Διεθνής Τράπεζα, Κοινωνικός Δείκτης Ανάπτυξης, 1996 απώλειας θρεπτικών ουσιών, βρίσκονται στην Ιταλία, στη Σικελία και στη Σαρδηνία, στην Ελλάδα, στην Τουρκία και σιην Ισπανία.
Source : The World Bank, Social Indicator of Development, 1996 losses, are found in peninsular Italy, Sicily, Sardinia, Greece, Turkey and Spain.
Η αλιεία στη Μεσόγειο ασκεί πιέσεις στο περιβάλλον καθώς και στα αποθέματα ψαριών.
Mediterranean fisheries exert pressure on the environment as well as on the fish stocks.
Τα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί σχετικά μικρές αλλαγές στις τεχνικές αλίευσης στην περιοχή της Μεσογείου.
The overall value of the landings is still high in comparison to the relatively modest tonnage (approximately 1.3 million tonnes) landed.
Ο αριθμός των αλιευτικών σκαφών αυξήθηκε από το
There have been relatively small changes in fishing techniques in the
1980 έως το 1992 με συνολική μεταβολή 19,8%.
The number of fishing vessels increased from 1980 to 1992 by 19.8 %.
Η τεχνολογία που αφορά τον στόλο στις εκβιομηχανισμένες χώρες της ΕΕ είναι ιδιαίτερα προηγμένη και σημειώνεται μεταστροφή απέ) τα σκάφη εντάσεως εργασίας σε σκάφη εντάσεως κεφαλαίου, όπως μεγαλύτερες μηχανότρατες και σκάφη πολλαπλών χρήσεων.
Fleet technology in the industrialised EU countries is very high and there has been a shift from labour-intensive to more capitalintensive vessels, such as larger trawlers and multi-purpose vessels.
Το ποσοσιό της «παθητικής» αλίευσης λέ > γω της απώλειας αλιευτικών διχτύων έχει γενικά αυξηθεί, έ > μως ο αριθμείς των μηχανέπρατων έχει παραμείνει σιαθερέ > ς από το 1982.
The amount of 'passive' fishing by lost fishing nets has generally increased but the number of trawlers has remained steady since 1982.
Συνολικές ετήσιες εκφορτώσεις ψαριών από τις χώρες της Μεσογείου.
Total fish (tonnes) landed per year by Mediterranean countries
FAO GFCM-PC έκδοση 1997 και FAO F¡shstat-PC, έκδοση 1998
< i co σ- co r > m co r > o oο o co r > CN a· α- ro θ­r > oco o- r > o- Source: FAO GFCM-PC release 1997 and FAO Fishstat-PC, release 1998
Η παραγωγή των θαλάσσιων υδατοκαλλιεργειών παρουσιάζει μεγάλη ανάπτυξη σε ορισμένες χώρες της Μεσογείου τις τελευταίες δεκαετίες, με αύξηση από 78.000 τόνους το 1984 σε 248.500 τόνους το 1996 (μη συμπεριλαμβανομένης της υδατοκαλλιέργειας γλυκών υδάτων).
Marine aquaculture has shown a large expansion in production in a number of Mediterranean countries over recent decades and increased from 78 000 tonnes in 1984 to 248 500 tonnes in 1996 (freshwater aquaculture not considered).
Η μελλοντική ανάπτυξη της θα πρέπει να μελετηθεί σε σχέση με έιλεςτις υπόλοιπες υφιστάμενες και προγραμματιζόμενες δραστηριότητες.
Its future development will have to be considered in relation to all other existing and planned activities.
Η προσεκτική επίλογε] των χώρων όπου πρόκειται να εφαρμοστεί η
The careful selection of sites where aquaculture could be done, with precise definition of their environmental carrying
16 υδατοκαλλιέργεια, με ακριβή προσδιορισμέ) της φέρουσας ικανότητας του περιβάλλοντος, θα συμβάλει στην ελαχιστοποίηση των φορτίων θρεπτικών ουσιών στο οικοσύστημα και στη μείωση των επιπτώσεων της αρνητικής ανταπόκρισης που ενδέχεται να επηρεάσει τις δυνατότητες παραγωγής των δραστηριοτέ]των ιχθυοκαλλιέργειας.
16 capacity, will contribute to minimisation of nutrient loads on the ecosystem and to reduction of the effects of negative feedback which may eventually affect the production potential offish-farming activities.
Παραγωγή υδατοκαλλιέργειας ανά κύρια ομάδα στη Μεσόγειο από το 1984 έως το 1996.
Aquaculture production ( in tonnes) by ma or group in Mediterranean Sea from 1984 to 1996
D Υδρόβια φυτά ■ Καρκινοειδή D Ευρύαλα ψάρια Π Θαλάσσια ψάρια ■ Μαλάκια
ODiadromous fishes D Marine fishes ■ Molluscs
Πηγή: FAO Aquacult-PC, έκδοση 1998.
Source: FAO Aquacult-PC, release 1998.
Καθώς η εντατικέ] θαλάσσια υδατοκαλλιέργεια αποτελεί ένα σχετικά νέο τομέα στη Μεσόγειο και.αφορά κυρίως οστρακοειδή και ορισμένα είδη ψαριών (κυρίως συναγρίδες και λαβράκια), οι επιπτώσεις της σχετικά μικρής παραγωγής (σε σύγκριση με την Ασία ή τη Νότια Αμερική) εξακολουθούν να είναι σχετικά περιορισμένες και εντοπισμένες σε συγκεκριμένες περιοχές.
Since marine intensive aquaculture is a relatively new sector in the Mediterranean and concerns mainly shellfish and some fish species (mainly sea-bream and sea-bass), the impact of its relatively small productions (in comparison with Asia or South America) is still rather limited and verv localised.
Υπάρχει ένα ευρύ φάσμα διαφορετικών βιομηχανικών δραστηριοτήτων (από την εξόρυξη μετάλλων έως τα μεταποιημένα προϊέ > ντα) διασκορπισμένο σε ολέ)κληρη την λεκάνη της Μεσογείου και ένας αριθμός «καυτών σημείων» βρίσκονται συγκεντρωμένα κυρίως στις βορειοδυτικές περιοχές, ως αποτέλεσμα της ύπαρξης συγκροτημάτων βαριάς βιομηχανίας και μεγάλων εμπορικών λιμανιών.
There is a large range of different industrial activities (from mining to manufactured products) scattered all around the Mediterranean basin, and a number of hot-spots are concentrated mainly in the north-west, generated by heavy industry complexes and big commercial harbours.
Οι απορρίψεις και οι εκπομπές μολυσματικών ουσιών από την βιομηχανία αυτή αποτελούν απειλή για το περιβάλλον, ιδίως στις περιοχές των καυτών σημείων.
Discharges and emissions of contaminants from this industry pose an environmental threat especially in the area of the hot-spots.
Οι πιέσεις που προέρχονται από τη βιομηχανία στην λεκάνη περιλαμβάνουν κυρίως τον χημικό/πετροχημικό και τον μεταλλουργικό τομέα.
Pressures from industry in the basin include mainly the chemical/petrochemical and metallurgy sectors.
Άλλοι κύριοι βιομηχανικοί τομείς στην παράκτια περιοχή είναι: η επεξεργασία αιιοβλήτων και η ανάκτηση διαλυτών, η επιφανειακή
Other main industrial sectors in the coastal region are: treatment of wastes and solvent regeneration, surface treatment of metals, production of paper, paints and plastics, dyeing and printing and tanneries.
Η εξειδίκευση των εξαγωγών σε κάθε χώρα παρέχει μία αρκετά ακριβή εικόνα της βιομηχανικής δραστηριότητας που είναι η πλέον σημαντική στη χώρα αυτέ] και μπορεί κατά κύριο λέ)γο να αποτελέσει απειλή για το περιβάλλον.
The export specialisation in each country provides a fairly precise image of the industrial activity which is most important in that country and could primarily cause environmental threats.
Μπορούμε να διακρίνουμε τρεις ομάδες χωρών:
Three groups of countries can be distinguished:
Χώρες με υψηλή εξειδίκευση που εξάγουν λίγα μόνο προϊόντα, ενώ τα υπόλοιπα εισάγονται.
Countries highly specialised in exporting only few products, the rest being imported.
Αυτό είναι χαρακτηριστικέ) των πετρελαιοπαραγωγών χωρών, όπως η Αλγερία, η Συρία, η Αίγυπτος και η Λιβύη.
This is typical of oil producing countries such as Algeria, Syria, Egypt and Libya;
Λιγότερο εξειδικευμένη ομάδα, η οποία εξάγει προϊόντα, αν και σε μία κατάσταση σχετικά μειονεκτική σε σχέση με άλλες χώρες.
a less specialised group, exporting goods even in a situation of comparative disadvantage with other countries, are Tunisia, Morocco, Turkey, FR Yugoslavia, Cyprus and Malta, exporting goods such as clothes, textiles, and leather.
Κάθε μία από αυτές διαθέτει επίσης πιο εξειδικευμένες παραγωγές (χημεία, έλαια και λιπαντικά στην Τυνησία- χημεία και λιπαντικά στο Μαρόκο- υφαντικές ίνες, μαλλί, βαμβάκι, χαρτί, τσιμέντο στην Τουρκία και στην πρώην Γιουγκοσλαβία).
Each one also has more specific productions (chemistry, oils and lubricants in Tunisia; chemistry and fertilisers in Morocco; textile fibres, wool, cotton, paper and cement in Turkey and FR Yugoslavia) ;
Έντονα διαφοροποιημένη και, κατά συνέπεια, πολύ λιγότερο εξειδικευμένη ομάδα.
a strongly diversified and thus much less specialised group comprises the European Union Member states which account also for the biggest part of the petrochemical industry in the Mediterranean basin.
Η επίδραση της βιομηχανίας στις παράκτιες περιοχές μιιορεί να είναι τόσο άμεση όσο και έμμεση.
The impacts of industry on coastal areas can be direct or indirect.
Οι άμεσες επιπτώσεις που προκαλούνται από τα λύματα της βιομηχανίας αφορούν προβλήματα ρύπανσης σε επίπεδο εγκατάστασης (μεγάλα εμπορικά λιμάνια, συγκροτέ[ματα βαριάς βιομηχανίας) που συμβάλουν στη δημιουργία «καυτών σημείων».
Direct impacts deriving from effluents from industry, involve pollution problems at the site level (large commercial harbours, heavy industry complexes) that contribute to the creation of hot spots.
Οι έμμεσες επιπτώσεις αφορούν την τοποθεσία εγκατάστασης των βιομηχανιών που οδηγεί τελικά στη συγκέντρωση δραστηριοτήτων και αποτελεσμάτων αστικέ]ς ανάπτυξης στις ακτές.
Indirect impacts are related to the location of industries, ultimately leading to concentration of activities and urban development on the coast.
Η βιομηχανία συμβάλλει επίσης σημαντικά στη ρύπανση της ατμέ > σφαιρας.
Industry is also a major contributor to air pollution.
Ωστέ > σο, οι πληροφορίες σχετικά με τις επιπτώσεις της βιομηχανίας στο παράκτιο περιβάλλον είναι ελλιπείς.
However there is a lack of information on the impacts of industry on the coastal environment.
Υπάρχουν τρεις κύριες οδοί διέλευσης απέ) και προς την Μεσέ)γειο: τα Στενά των Δαρδανελίων/θάλασσα του Μαρμαρά/Στενά της Κωνσιαντινούπολης, το Στενό του Γιβραλτάρ και η Διώρυγα του Σουέζ.
There are three major passage ways to and from the Mediterranean Sea: the Strait of Çanakkale/Sea of Marmara/ Istanbul Straits, the Strait of Gibraltar and the Suez Canal.
Ο κύριος άξονας (90% της συνολικής κυκλοφορίας πετρελαίου) κινείται από ανατολικά προς τα δυτικά (Αίγυπτος-Γιβραλτάρ), περνώντας από
The major axis (90 % of the total oil traffic) is from east to west (Egypt-Gibraltar), passing between Sicily and Malta and following closely the coasts of Tunisia, Algeria and Morocco. On average, there are about 60 maritime accidents in the
Οι δραστηριότητες της βιομηχανίας πετρελαίου στη Μεσόγειο.
Activities of the oil industry in the Mediterranean Sea
Í,,Í,γ *τ*. ^\ i , φ Λιμάνι φόρτωσης ακατέργαστου πετρελαίου ■ Λιμάνι εκφόρτωσης ακατέργαστου πετρελαίου * Διυλιστήριο
Mediterranean annually, of which about 15 involve ships causing oil and chemical spills.
Οι πιο επιρρεπείς στα ατυχήματα περιοχές, λόγω της έντονης θαλάσσιας κυκλοφορίας, είναι: το Στενό του Γιβραλτάρ και ο Πορθμός της Μεσσήνης, ο Ι Ιορθμέις της Σικελίας και οι οδοί πρόσβασης προς τα Στενά των Δαρδανελίων, καθώς και αρκετά λιμάνια και οι οδοί προσέγγισης τους, ιδίως η Γένοβα, το Λιβόρνο, η Τσιβιταβέκια, η Βενετία, η Τεργέστη, ο Πειραιάς, η Λευκωσία/Λάρνακα, η Βηρυτός και η Αλεξάνδρεια.
The most accident-prone areas, because of the intense maritime traffic, are: the Strait of Gibraltar and Messina, the Sicilian Channel and the approaches to the Straits of Çanakkale, as well as several ports and their approaches, particularly Genoa, Livorno, Civitavecchia, Venice, Trieste, Piraeus, Limassol/Larnaka, Beirut and Alexandria.
Η γεωγραφική κατανομή των «καυτών σημείων» ρύπανσης συνδέεται με την πυκνότητα της κυκλοφορίας της ναυτιλίας στις διάφορες οδούς της Μεσογείου.
The geographical distribution of pollution 'hot spots' is related also to the density of shipping traffic on the various Medterranean routes.
Ο ευτροψισμέις προκαλείται από την εισροή υψηλών φορτίων θρεπτικών ουσιών από τα ποτάμια ή/και τα αστικά και βιομηχανικά λύματα.
Eutrophication results from high nutrient loads from rivers and/or urban and industrial effluents.
Στη Μεσόγειο φαίνεται cm περιορίζεται κυρίως σε συγκεκριμένες παράκτιες και παρακείμενες θαλάσσιες περιοχές .
In the Mediterranean it appears to be limited mainly to specific coastal and adjacent offshore areas.
Είναι εμφανείς αρκετές, ορισμένες φορές σοβαρές, περιπτώσεις ευτροφισμού, ιδίως σε περίκλειστους κόλπους που δέχονται αυξημένα φορτία θρεπτικών ουσιών από ποτάμια, σε συνδυασμέ) με άμεσες απορρίψεις ανεπεξέργαστων οικιακών και βιομηχανικών αποβλήτων.
Several, sometimes severe, cases of eutrophication are evident, especially in enclosed coastal bays which receive elevated nutrient loads from rivers, together with direct discharges of untreated domestic and industrial waste.
Τα επιφανειακά ύδατα της Μεσογείου στην ανοικτή θάλασσα συγκαταλέγονται μεταξύ των φτωχότερων σε θρεπτικές ουσίες (ολιγοτροφικά) στο σύνολο των ωκεανών παγκοσμίως.
Mediterranean surface waters in the open sea are classified among the poorest in nutrients (oligothrophic) of the world's oceans.
Η απουσία σημαντικής ανόδου ψυχρών θαλασσίων ρευμάτων κρατά θρεπτικές ουσίες, όπως το άζωτο και ο φώσφορος, εκτός της διαδικασίας βιολογικής ανακύκλησης.
The absence of significant up-welling keeps nutrients like nitrogen and phosphorus out of the biological recycling process.
Οι ανθίσεις φυκιών, η μείωση της ποικιλότητας των θαλασσίων ειδών και η εξάντληση του οξυγόνου καθώς και οι πιθανοί κίνδυνοι για την ανθρώπινη υγεία που συνδέονται με την κατανάλωση θαλασσινών που έχουν μολυνθεί από παθογόνους μικροοργανισμούς ή ανθίσεις τοξικών φυκιών αποτελούν ορισμένα από τα προβλήματα που συνδέονται με τον ευτροφισμό.
Algal blooms, diversity reduction of marine species and depletion of oxygen as well as potential human health risks related to the ingestion of seafood contaminated by pathogens or toxic algal blooms are some of the problems associated with eutrophication.
Σε διάφορα μέρη της Μεσογείου έχουν αναφερθεί
Side effects (e.g. hypoxia/anoxia, algal blooms) have been reported in several places in the
Μέση κατανομή χρωστικών κατά τους χειμερινούς μήνες στη Μεσόγειο
Winter average pigments distribution in the Mediterranean Sea
Πηγή: JRC, Ispra
Source: JRC, Ispra
Q] Λιμνοθάλασσα ..Απουσία δεδομένων
Mediterranean areas where eutrophication phenomena were reported
Πηγή: UNEP/FAO/ΠΟΥ, 1996 (Τροποποιημένο) παρενέργειες (π.χ. υποξία/ανοξία, ανθίσεις φυκιών), οι οποίες όμως περιορίζονται σε συγκεκριμένες περιοχές και δεν αποτελούν εκτεταμένα φαινόμενα.
Source: UNEP/FAO/WHO, 1996 (Modified)
Η Αδριατική, ο Κόλπος του Λέοντος και το βόρειο Αιγαίο αποτελούν περιοχές με σχετικά υψηλότερες μέσες συγκεντρώσεις θρεπτικών ουσιών, υψηλέπερη πρωτογενή και δευτερογενή παραγωγή και, ορισμένες φορές, τοπικές ανθίσεις φυκιών που συνδέονται σποραδικά με συνθήκες υποξίας ή ανοξίας και οπανιύτερα με ανθίσεις τοξικών φυκιών.
The Adriatic, the Gulf of the Lion and the northern Aegean are areas with relatively higher mean nutrient concentrations, higher primary and secondary production and, sometimes, local algal blooms related sporadically to hypoxic or anoxic conditions and rarely to toxic algal blooms.
Μικροβιακή μόλυνση και κίνδυνοι για την ανθρώπινη υγεία
Microbial contamination and human health risks
Η μικροβιακή μόλυνση συνδέεται με τα αστικά λύματα.
Microbial pollution is related to urban wastewaters.
Τα σημαντικέπερα «καυτά σημεία» ευτροφισμού στη Μεσόγειο συχνά συμπίπτουν με καυτά σημεία κολοβακτηριδίων.
The most important eutrophication hot spots in the Mediterranean often coincide with coliform bacterial hot spots.
Παθογόνοι και άλλοι μικροοργανισμοί εισέρχονται στο θαλάσσιο περιβάλλον, κυρίως μέσω απορρίψεων αστικών λυμάτων.
Pathogenic and other micro-organisms enter the marine environment mainly through municipal waste water discharges.
Όπως και σε άλλες περιοχές, η μικροβιακή μόλυνση στη Μεσόγειο αποτελεί κατά κύριο λόγο άμεσο αποτέλεσμα απορρίψεων ανεπεξέργαστων ή μερικώς επεξεργασμένων αποχετευτικών λυμάτων στην παράκτια ζώνη.
As is the case in other regions, microbiological pollution of the Mediterranean Sea is principally the direct result of the discharge of untreated or partially treated sewage into the immediate coastal zone.
Η μικροβιακή ρύπανση και οι επιπτώσεις της έχουν μετριασιεί κατά μήκος των ακτών της Μεσογείου της ΕΕ μετά την εγκατάσταση σταθμών επεξεργασίας αστικών λυμάτων στις περισσότερες ευρωπαϊκές αστικές περιοχές.
Microbial pollution and its effects have been mitigated along the EU Mediterranean coast since the installation of urban wastewater treatment plants in most of the European urban areas. However, the problem elsewhere remains as severe as before.
Τα ιιοτάμια προσθέτουν επίσης ένα σημαντικό ποσό μικροβιακής μόλυνσης, κυρίως μέσω των ανάντη απορρίψεων λυμάτων, όμως η σχετική τους συμβολή στη μέ > λυνση της Μεσογείου απέ) μικροοργανισμούς (παθογέ > νους και άλλους) δεν αξιολογείται στην παρούσα έκθεση.
Rivers also add a considerable amount of microbiological pollution, mainly from upstream waste water discharges, but their relative contribution to the pollution of the Mediterranean by micro-organisms (pathogenic and otherwise) has not been assessed in this report.
Ένας τομέας ανησυχίας είναι σήμερα οι ιοί.
One current area of concern is that of viruses.
Οι ιοί που έχουν μέχρι οτιγμέ]ς απομονωθεί στους διάφορους πίνακες του θαλασσίου περιβάλλοντος της Μεσογείου παρουσιάζονται στον Πίνακα Ιοί.
Those so far isolated in the various matrices of the Mediterranean marine environment are listed in the table.
Η γεωγραφική ανισορροπία που χαρακτηρίζει την εμφάνιση των ιών οφείλεται στη δυσχερή απομόνωση και ποσοτικοποίηση τους.
The geographical imbalance in the occurrence of viruses is caused by the difficulty in isolation and quantification.
Οι ευνοϊκές κλιματικές συνθήκες που προσελκύουν στις ακτές της Μεσογείου το ένα τρίτο του παγκόσμιου τουρισμού αποτελούν επίσης τις κατάλληλες συνθέ]κες για σχετικά μακρόχρονη και συχνή έκθεση στα ύδατα κολύμβησης και συνωσιιομό στις παραλίες, με αποτέλεσμα η περιοχέ] να συμβάλει δυνητικά σε μεγαλύτερο βαθμό σιη μετάδοση ασθενειών απ' ό,τι θα αναμενόταν σε πιο εύκρατες περιοχές, όπως στη Βόρειο Ευρώιιη.
The favourable climatic conditions which lure to the Mediterranean coast one third of the global tourism also provide conditions for relatively long and frequent bathing exposure and beach overcrowding, and thus the area is potentially more conducive to disease transmission and contraction than would be expected in more temperate regions, such as northern Europe.
Οι οημαντικέπεροι κίνδυνοι για την ανθρώπινη υγεία προκύπτουν από: την πρόσληψη παθογέχνων μικροοργανισμών από μολυσμένα θαλάσσια ύδατα, την άμεση επαφή με μολυσμένα θαλάσσια ύδατα και άμμο στις παραλίες και την κατανάλωση θαλασσινών μολυσμένων από παθογόνους μικροοργανισμούς και, σε μικρότερο βαθμέ), απέ) βαρέα μέταλλα και χημικές ουσίες, ιδίως σε βιοσυσσωρεύοντες οργανισμούς, όπως τροφοδέ > τες φίλτρου και σαρκοβόρα ψάρια.
The main risks to human health arise from: intake of pathogenic micro-organisms from infected sea water; direct contact with polluted sea water and beach sand and consumption of seafood contaminated by pathogens; and, in a minor way, heavy metals and chemicals, especially in bioaccumulating organisms such as filter feeders and carnivorous fish.