natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ένα κράτος µέλος µpiορεί να ζητήσειαpiό το θεσµικό όργανο να µην δηµο-σιοpiοιήσει ένα έγγραφο piροερχόµε-νο αpiό αυτό χωρίς piροηγούµενη συµφωνία του.
Aconfirmatory application shall be handled promptly. Within 15 working daysfrom registration of such an application,the institution shall either grant access tothe document requested and provideaccess in accordance with Article 10 within that period or, in a written reply, statethe reasons for the total or partial refusal.In the event of a total or partial refusal, theinstitution shall inform the applicant of theremedies open to him or her, namely instituting court proceedings against the insti-
Οι εξαιρέσεις piου piεριέχονται στιςpiαραγράφους 1 έως 3 εφαρµόζονται
Sensitive documents shall be recorded inthe register or released only with the consent of the originator.
Άρθρο 8
Registers
Τα θεσµικά όργανα piαρέχουν piληρο-φορίες και βοήθεια στους piολίτες ωςpiρος το piώς και piού µpiορούν να υpiο-βάλλονται αιτήσεις για piρόσβαση σεέγγραφα.
Member States shall take appropriatemeasures to ensure that when handlingapplications for sensitive documents theprinciples in this Article and Article 4 arerespected.
Εpiεξεργασία των αρχικών αιτήσεων
The Commission and the Council shallinform the European Parliament regardingsensitive documents in accordance witharrangements agreed between the institutions.
Η εpiιβεβαιωτική αίτηση υφίσταταιταχεία εpiεξεργασία. Εντός 15 εργάσιµων ηµερών αpiό την καταχώριση τηςεν λόγω αίτησης, το όργανο είτε δέχεται την piρόσβαση του αιτούντος στοζητούµενο έγγραφο και piαρέχει piρό-σβαση εντός της εν λόγω piεριόδου,σύµφωνα µε το άρθρο 10, είτε εκθέτειτους λόγους της ολικής ή µερικήςάρνησης, µε γραpiτή αpiάντηση.
For each document the register shall contain a reference number (including, whereapplicable, the interinstitutional reference), the subject matter and/or a shortdescription of the content of the documentand the date on which it was received ordrawn up and recorded in the register.References shall be made in a mannerwhich does not undermine protection ofthe interests in Article 4.
Οι αιτήσεις για piρόσβαση σε έγγραφουφίστανται ταχεία εpiεξεργασία.
The institutions shall immediately take themeasures necessary to establish a registerwhich shall be operational by 3 June 2002.
Η αpiουσία αpiάντησης εκ µέρους τουθεσµικού οργάνου εντός της piροθε-σµίας θεωρείται ως αρνητική αpiάντη-ση και ο αιτών έχει το δικαίωµα ναασκήσει δικαστική piροσφυγή κατάτου θεσµικού οργάνου και/ή νακαταγγείλει το ζήτηµα στον ευρωpiαίοδιαµεσολαβητή, σύµφωνα µε τιςοικείες διατάξεις της συνθήκης ΕΚ.
The institutions shall as far as possiblemake documents directly accessible to thepublic in electronic form or through a register in accordance with the rules of theinstitution concerned.
Κατ’ εξαίρεση, όpiως pi.χ. στην piερί-piτωση αίτησης piου αφορά piολύογκώδη έγγραφα ή piολύ µεγάλο αριθµό εγγράφων, η piροβλεpiόµενη στηνpiαράγραφο 1 piροθεσµία µpiορεί, µετάαpiό ενηµέρωση του αιτούντος καιλεpiτοµερή αιτιολόγηση, να piαρατα-θεί κατά 15 εργάσιµες ηµέρες.
The applicant shall have access to documents either by consulting them on thespot or by receiving a copy, including,where available, an electronic copy,according to the applicant’s preference.The cost of producing and sending copiesmay be charged to the applicant.
Η αpiουσία αpiάντησης εκ µέρους τουθεσµικού οργάνου εντός της καθορι-σµένης piροθεσµίας piαρέχει στον
In particular, legislative documents, that isto say, documents drawn up or received inthe course of procedures for the adoptionof acts which are legally binding in or forthe Member States, should, subject to Articles 4 and 9, be made directly accessible.
Η Εpiιτροpiή και το Συµβούλιο ενηµερώνουν το Ευρωpiαϊκό Κοινοβούλιο γιατα ευαίσθητα έγγραφα σύµφωνα µετους διακανονισµούς piου συµφωνούνται µεταξύ των θεσµικών οργάνων.
Each institution may in its rules of procedure establish which further documentsshall be published in the Official Journal.
Άρθρο 10
Information
Τοκόστος της piαραγωγής και της αpiο-στολής αντιγράφων δύναται να χρεωθεί στον αιτούντα.
The Member States shall cooperate withthe institutions in providing information tothe citizens.
Τα ευαίσθητα έγγραφα καταχωρίζονται στο µητρώο ή δίδονται στη δηµοσιότητα µόνον µετά αpiό σύµφωνηγνώµη του συντάκτη τους.
The institutions shall develop good administrative practices in order to facilitate theexercise of the right of access guaranteedby this regulation.
Τα έγγραφα χορηγούνται σε υpiάρ-χουσα διατύpiωση και µορφή (µεταξύάλλων ηλεκτρονικά ή σε εναλλακτικήµορφή όpiως σύστηµα Braille, µεµεγάλα τυpiογραφικά στοιχεία ή σεταινία µαγνητοφώνου) λαµβάνονταςpiλήρως υpiόψη την piροτίµηση τουαιτούντος.
Each institution shall publish annually areport for the preceding year including thenumber of cases in which the institutionrefused to grant access to documents, thereasons for such refusals and the numberof sensitive documents not recorded in theregister.
Προκειµένου να piραγµατωθούν ταδικαιώµατα των piολιτών στο piλαίσιοτου piαρόντος κανονισµού, κάθε
At the latest by 31 January 2004, the Commission shall publish a report on theimplementation of the principles of thisregulation and shall make recommendations, including, if appropriate, proposals
Άρθρο 13
Article 19
Η piρόσβασηστο µητρώο piρέpiει να piαρέχεται µεηλεκτρονική µορφή.
Entry into force for the revision of this regulation and anaction programme of measures to be takenby the institutions.
Ταστοιχεία αναφοράς piαρέχονται κατάτρόpiον ώστε να µην υpiονοµεύεται ηpiροστασία των συµφερόντων σύµφωνα µε το άρθρο 4.
This regulation shall enter into force on thethird day following that of its publication inthe Official Journal of the European Communities.
Άρθρο 12 γ) οι αpiοφάσεις-piλαίσια και οι αpiοφά-σεις piου αναφέρονται στο άρθρο34 piαράγραφος 2 της συνθήκης ΕΕ,
This regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States.
Τα θεσµικά όργανα piαρέχουν όσο τοδυνατόν ευρύτερη άµεση piρόσβασητου κοινού στα έγγραφα, µε ηλεκτρονική µορφή ή µέσω µητρώου, σύµφωνα µε τους οικείους κανόνες τους.
Within six months of the entry into force ofthis regulation, the Commission shallexamine the conformity of Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of1February 1983 concerning the openingto the public of the historical archives of the European Economic Community and the European Atomic Energy Community(6)with this regulation in order to ensure thepreservation and archiving of documentsto the fullest extent possible.
Άρθρο 17
Official Journal L173, 27.6.2001, p.
Κάθε θεσµικό όργανο µpiορεί, στονεσωτερικό κανονισµό του, να καθορίσει piοια εpiιpiρόσθετα έγγραφα δηµοσιεύονται στην Εpiίσηµη Εφηµερίδα.
The European Parliament, the Council andthe Commission agree that the agenciesand similar bodies created by the legislator should have rules on access to theirdocuments which conform to those of thisregulation.
∆ιοικητικές piρακτικές εντός των θεσµικών οργάνων
To this effect, the European Parliament and the Council welcome the Commission’s intention to propose, assoon as possible, amendments to the actsestablishing the existing agencies and bodies and to include provisions in future pro-
Ο piαρών κανονισµός δεν θίγει τυχόνυpiάρχοντες κανόνες piερί δικαιώµατος
The European Parliament, the Council andthe Commission call on the institutionsand bodies not covered by paragraph 1 toadopt internal rules on public access todocuments which take account of theprinciples and limits in this regulation.
Εφαρµόζεται αpiό τις 3 ∆εκεµβρίου2001.
Other regulatory texts governing right of access
Ο piαρών κανονισµός είναι δεσµευτικόςως piρος όλα τα µέρη του και ισχύειάµεσα σε κάθε κράτος µέλος.
• European Parliament decisions of 13 November 2001 (Official Journal C 140 E, 13.6.2002, p.116)and of 14 May 2002 amending Parliament’s Rules of Procedure.
Για το Συµβούλιο Ο Π ρ ό ε δ ρ ο ς B. Lejon
Council of the European Union
Συµβούλιο της Ευρωpiαϊκής Ένωσης
Council Decision of 29 November 2001 amending the Council’s Rules of Procedure(2001/840/CE).
Εpiίσηµη Εφηµερίδα L 313 της 30.11.2001, σ. 40
Official Journal L313, 30.11.2001, p. 40
Εpiίσηµη Εφηµερίδα L 345 της 29.12.2001, σ. 94
Commission Decision of 5 December 2001 amending its rules of procedure (notified under document number C(2001)3714) Official Journal L345, 29.12.2001, p. 94
Η piρόσβαση στα έγγραφα του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου, του Συµβουλίουκαι της Epiιτροpiής
Access to European Parliament, Council and Commission documents
Ο δ η γ ό ς
Auser's guide
2002 ― σ. 38 ― 14,8 x 21 cm
2002 — 37 pp. — 14.8 x 21 cm
Πλαίσιο και μέσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα των ναρκωτικών
Framework and instruments of the European Union in the field of drugs
© Ευρωπαϊκές Κοινότητες, 2002 Επιτρέπεται η αναπαραγωγή με αναφορά της πηγής.
© European Communities, 2002 Reproduction is authorised provided the source is acknowledged.
Ι — Το νομικό πλαίσιο
Introduction I. The legal framework A. The European sources B. The international sources II.
Α. Ο επιμερισμός των αρμοδιοτήτων στο πλαίσιο του θεσμικού οργανογράμματος της Ένωσης α) Γενικά στοιχεία β) Επιτροπή γ) Συμβούλιο δ) Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ε) Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας (ΕΚΠΝΤ) στ) Europol
A. The distribution of powers in the Union institutional set-up (a) General (b) Commission (c) Council (d) Parliament (e) European Monitoring Centre for Daigs and Drug Addiction (EMCDDA) (0 Europol
Οι εταίροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης α) Επιτροπή για τα Ναρκωτικά β) Διεθνές Όργανο Ελέγχου των Ναρκωτικών (INCB) γ) Υπηρεσία Ελέγχου των Ναρκωτικών και Πρόληψης του Εγκλήματος (ODCCP) δ) Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) ε) Διεθνής Οργάνωση Εγκληματολογικής Αστυνομίας (OIPC) — Interpol στ) Παγκόσμια Οργάνωση Τελωνείων (ΠΟΤ) ζ) Ομάδα χρηματοοικονομικής δράσης για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (GAFI) η) Διαμερικανική Επιτροπή για τον 'Ελεγχο της Παράνομης Χρήσης Ναρκωτικών (CICAD)
The European Union's partners (a) Commission on Narcotic Drugs (b) International Narcotics Control Board (INCB) (c) Office for Drug Control and Crime Prevention (ODCCP) (d) World Health Organisation (WHO) (e) International Criminal Police Organisation (ICPO) — Interpol (f) World Customs Organisation (WCO) (g) Financial Action Task Force on Money Laundering (FATF) (h) Inter-American Dnig Abuse Control Commission (IDAC)
Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα προσδίδουν μεγάλη σημασία στο πρόβλημα των ναρκωτικών.
The European institutions pay great attention to the problems of drugs. In this they reflect the general concern expressed at all levels, from the general public to specialised international organisations.
Συμμερίζονται κατ' αυτό τον τρόπο τη γενική ανησυχία που εκφράζεται τόσο εκ μέρους των απλών πολιτών όσο και εκ μέρους των ειδικευμένων διεθνών οργανισμών.
To supply effective solutions to this scourge, the institutions have opted for a comprehensive multidisciplinary approach tackling the question from every angle: demand reduction, supply reduction, repression of illicit trafficking and international action.
Τα όργανα για να ανταποκριθούν αποτελεσματικά σε αυτή τη μάστιγα επέλεξαν μια σφαιρική και πολυκλαδική προσέγγιση ώστε να αντιμετωπισθεί το ζήτημα αυτό από όλες τις πτυχές του: μείωση της ζήτησης, μείωση της προσφοράς, καταστολή της παράνομης διακίνησης, διεθνής δράση.
This strategy obviously integrates at various complementary levels: within the framework of Community powers (public health, precursor control, money laundering, development aid for non-member countries), within the framework of close cooperation between Member States (foreign policy, justice and home affairs), or within the framework of partnership with numerous international organisations.
I — To νομικό πλαίσιο
I. The legal framework
Η συνθήκη της Ρώμης του 1957 (όπως τροποποιήθηκε από την Ενιαία Πράξη) επέτρεπε ήδη την αντιμετώπιση του θέματος των ναρκωτικών στο πλαίσιο της κοινοτικής αρμοδιότητας.
The 195" Treaty of Rome (as amended by the Single European Act) already made it possible to tackle the question of drugs within the framework of Community powers.
Πράγματι, από την ανάγνωση του κει­μένου προκύπτει ότι ορισμένα άρθρα επέτρεπαν στην ΕΟΚ να θεμελιώσει νομικά τη δράση της σε αυτόν τον τομέα: για παράδειγμα όσον αφορά την προστασία της δημόσιας υγείας (άρθρο 152), την κοινή εμπορική πολιτική όταν πρόκειται για χημικές πρόδρομες ουσίες (άρθρο 133) ή τη συνεργασία για την ανάπτυξη (άρθρο 179).
Certain articles of the Treaty provided the EC (then, the EEC) with a legal basis for action in the context of. for example, public health protection (Article 152). the common commercial policy as regards chemical precursors (Article 133) and development cooperation (Article 179)·
Όμως, η δέσμευση σε κοινοτικό επίπεδο υπέρ της διαρθρωμένης και ενισχυ­μένης συνεργασίας για την καταπολέμηση των ναρκωτικών εκφράστηκε πλή­ρως στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η έναρξη ισχύος της οποίας δημιούργησε νέες σημαντικές ευκαιρίες για την υλοποίηση αποτελεσματικών σφαιρικών προσεγγίσεων.
But the Union's commitment to closer, structured cooperation in com bating drug abuse found its expression in the Treaty on European Union, the entry into force of which created new significant opportunities for the implementation of effective overall strategies.
Με τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή 'Ενωση (ΣΕΕ) για πρώτη φορά προσεγγίζεται το πρόβλημα των ναρκωτικών σφαιρικά σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
The Union Treaty was the first instrument allowing the drugs problem to be addressed in an overall fashion at European level.
Δεν πρόκειται πλέον για την εφαρμογή ειδικών δράσεων που αφορούν συγκεκριμένες πολιτικές (δημόσια υγεία, εμπορική πολιτική, βοήθεια για την ανάπτυξη) αλλά για τη συνειδητοποίηση του φαινομένου με ευρύτερο και πιο ολοκληρωμένο τρόπο, ιδίως στο πλαίσιο της κοινής εξωτε­ρικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) και της συνεργασίας σε θέματα δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων.
The point is no longer to implement specific projects concerning specific policies (public health, commercial policy, development aid) but to approach the phenomenon in a much broader and more comprehensive way. in particular under the common foreign and security policy and by way of cooperation in justice and home affairs.
Αυτή η προσέγγιση αποτε­λεί την έναρξη θεσμοθετημένης συνεργασίας για την καταπολέμηση των ναρ­κωτικών, ενώ με τη συνθήκη του Μάαστριχτ εγκαινιάστηκε στους κόλπους της Ένωσης η συμπληρωματικότητα των κοινοτικών και διακυβερνητικών δράσεων.
Here we see the beginning of institutionalised cooperation in the fight against drugs — the Maastricht Treaty introduced complementarity between Community and intergovernmental projects in the Union context.
Το νομικό πλαίσιο της ΣΕΕ επέτρεψε την έγκριση από το Ευρω­παϊκό Συμβούλιο των Καννών του σχεδίου δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση των ναρκωτικών για την περίοδο 1995-1999.
The legal framework of the Union Treaty gave the Cannes European Council a basis for adopting the European Union action plan for the control of drug abuse for 1995-99.
Το σχέδιο δράσης κατά των ναρκωτικών 2000-2004 εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμ­βούλιο της Φέιρα τον Ιούνιο του 2000.
The 2000-04 daig action plan was adopted by the Feira European Council in June 2000.
Σήμερα, οι διατάξεις που εφαρμόστηκαν από τη συνθήκη του Μάαστριχτ αντιπροσωπεύουν αδιαμφισβήτητο κεκτημένο, το οποίο η νέα συνθήκη του Άμστερνταμ (βλέπε τον πίνακα παρακάτω) προσπαθεί να επεκτείνει και να εμβαθύνει.
Today, the provisions implemented by the Maastricht Treaty represent an undeniable asset which the new Treaty of Amsterdam (outlined below ) seeks to extend and deepen.
Αυτή η Συνθήκη θεμελιώνει στην πράξη τον νέο επιμερισμό αρμο­διοτήτων για την υλοποίηση νέων στόχων, με την τροποποίηση ορισμένων πτυχών της ΣΕΕ.
The Amsterdam Treaty amends certain aspects of the Union Treaty to redistribute powers to pursue new objectives. Establishment of the area of freedom, safety and justice enjoys extremely high priority in the Union.
Η δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαι­οσύνης αποτελεί επομένως πολύ σημαντική προτεραιότητα για την Ένωση.
It remains to be seen what fields will be brought within Community jurisdiction and what fields will be confined to intergovernmental cooperation.
Πρέπει να σημειωθεί ότι ορισμένοι τομείς θα ενταχθούν στην κοινοτική αρμο­διότητα, ενώ άλλοι θα υλοποιηθούν μέσω της διακυβερνητικής συνεργασίας.
The interest of the Treaty of Amsterdam, in its approach to drugs, is that it seeks to reconcile an integrated and coordinated approach for the attainment of objectives which primarily affect sovereignty and the domain reserved for action by States.
Όσον αφορά την προστασία και τη βελτίωση της δημόσιας υγείας, η συνθήκη του Αμστερνταμ προβλέπει στο άρθρο 152 ότι η Κοινότητα «συμπληρώνει τη όραση των κρατών μελών για τη μείωση της βλάβης που προκαλούν στην υγεία τα ναρκωτικά, συμπεριλαμβανομένης της ενημέρωσης και της πρόλη­ψης».
Regarding the protection and improvement of public health. Article 152 of the EC Treaty, as amended at Amsterdam, stipulates that 'The Community shall complement the Member States' action in reducing drugs-related health damage, including information and prevention.'
Η συνθήκη του Αμστερνταμ και τα ναρκωτικά
The Treaty of Amsterdam and drugs
Χώρος
Third pillar
Τομείς που καλύπτονται
Public health, commercial cooperation Drug addiction, precursor trade and
Βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες Γενικές πληροφορίες για τα ναρκωτικά ΕΚΠΝΤ
Area of freedom, security and justice money laundering Development cooperation Aid for the developing country General information on drugs EMCDDA
Δικαστική,
Judicial, police and customs
Στόχοι με προτεραιό­
Priority objectives cooperation to fight drug trafficking
— Πρόληψη της τοξικομανίας και μείωση της βλάβης που προκαλούν αστυνομική και τελωνειακή τητα στην υγεία τα ναρκωτικά
— Prevent drug addiction and reduce the harmful effects of drugs on health — Include the prevention of the use of drugs in the priorities of development aid — Monitor the situation and policies as regards drugs and trade in legal drugs
Συνθήκη ΕΚ Άρθρο 95 και άρθρο 14 άρθρα 29 και 30
EU Treaty Title VI, Articles 29 and 30
Άρθρο 133 Άρθρο 152
EC Treaty Article 95 and Article 14 Article 133 Article 152 Article 179
Κοινές θέσεις Κοινές δράσεις
Regulation Decision Directives Recommendations Declarations Conclusions Resolutions
Κανονισμός Απόφαση Οδηγίες Συστάσεις Δηλώσεις Συμπεράσματα Ψηφίσματα
Common positions Framework decisions Decisions Conventions Resolutions Declarations Recommendations
Κράτη μέλη Επιτροπή
Member States Commission
Πρωτοβου­λία
Unanimity unless decided otherwise
Λήψη απόφασης
Unanimity unless decided otherwise
Ομοφωνία εκτός από αντίθετη απόφαση
Qualified majority Qualified majority and co-decision
Οι διεθνείς πηγές
The international sources
Η πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει νομικά δεσμευτικές πρά­ξεις που συνάφθηκαν στο πλαίσιο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.
1961. as amended by the 1972 protocol, the Vienna Convention on Psychotropic Substances.
Αυτές οι τρεις συμβάσεις επιβάλλουν στα κράτη, εντός των ορίων που προβλέπει το δίκαιο, πολλές υποχρεώσεις.
1971. and the United Nations Convention against Illicit Traffic in Narcotic Drugs and Psychotropic Substances. 1988.
Μεταξύ άλλων τον έλεγχο των νόμιμων δραστηριοτήτων που αφορούν τα ναρκωτικά, την ποινικοποίηση των διαφόρων σταδίων της διακίνησης και την ποινικο­ποίηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.
These three instruments impose numerous obligations on States, within the limits provided for by law, including the control of lawful dnig-related activities, criminalisation of the various phases of trafficking and criminalisation of money laundering.
Παράλ­ληλα, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών προώθησε την έγκριση πολυμερών μη συμβατικών πράξεων —μη δεσμευτικών από νομική άποψη— που έχουν ως στόχο να υπενθυμίσουν στα κράτη μέλη τις ήδη αναληφθείσες υποχρεώσεις και να ορίσουν νέες προτεραιότητες δράσης (μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την καταπολέμηση των επιπτώσεων των εσόδων που προέρχονται από την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών, ενίσχυση της δικαστικής και νομικής συνεργασίας κλπ.) διότι το φαινόμενο των ναρκωτικών γίνεται όλο και πιο έντονο.
The United Nations has also encouraged the approval of multilateral measures that were not convention-based — and legally not mandatory — which have had the merit of reminding the Member States of the obligations they have accepted and setting new priorities for action (measures to be taken to combat the effects of money generated by illicit drug trafficking, strengthening of judicial and legal cooperation, etc.) as the drugs phe­nomenon has intensified.
Η Διάσκεψη της Βιέννης του 1987 κατέληξε στην υπογραφή του ολοκληρω­μένου πολυκλαδικού σχεδίου (SMC), ενώ το 1990 η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε το παγκόσμιο πρόγραμμα δράσης, το οποίο συνοδευόταν από πολιτική διακήρυξη των κρατών μελών με την οποία δήλωναν ότι σκόπευαν να συνεχίσουν τις προσπάθειες τους για την πρόληψη της κατάχρησης ναρκωτικών και την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης και των παράπλευρων συνεπειών της.
The 1987 Vienna Conference saw the signing of the comprehensive multidisciplinary outline of future activities (CMO), and in 1990 the UN General Assembly adopted the world action programme, along with a policy statement by the Member States that they intended to sustain their efforts to prevent drug abuse and combat illicit trafficking and its side effects.
Ο συντονισμός τόσο σε κοινοτικό όσο και σε διεθνές επίπεδο αποτελεί ουσιώ­δες στοιχείο της πολιτικής για την καταπολέμηση των ναρκωτικών.
Coordination Ixrth at Union level and at international level is an essential component of the policy of combating drug abuse.
Επιπλέον, με τις διαδοχικές Συνθήκες εξελίχθηκαν οι αρμοδιότητες των κοινοτικών οργάνων ανάλογα με τη σημασία που προσέλαβε το πρόβλημα των ναρκωτι­κών.
In addition, under successive Treaties, the Community institutions have seen their powers developing as drugs problems have taken on new dimensions.
Παρακάτω θα παρουσιασθεί το θεσμικό πλαίσιο, τόσο σε διεθνές όσο και σε ενδοκοινοτικό επίπεδο, ενώ θα τονισθεί βεβαίως ο ρόλος που διαδρα­ματίζει η Επιτροπή σε αυτό το θέμα.
All this interinstitutional activity, both international and Community, is what we propose to describe here, though of course the Commission's role will be highlighted.
Ο επιμερισμός των αρμοδιοτήτων στο πλαίσιο του θεσμικού οργανογράμματος της Ένωσης α) Γενικά στοιχεία
The distribution of powers in the Union institutional set-up
Η δεκαετία του 1990, από θεσμική άποψη, απέδειξε πράγματι τη βούληση της ΕΕ να συμμετάσχει στην αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών είτε ως προς την πρόληψη, είτε ως προς τη λήψη δράσεων για τη μείωση της παράνομης διακίνησης, είτε ως προς τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη.
In institutional terms, it was in the 1990s that the FU truly manifested its wish to get involved in drugs problems, including prevention, projects to reduce illicit trafficking and international development cooperation.
Εκτός από τα τρία θεσμικά όργανα —Συμβούλιο, Επιτροπή και Κοινοβού­λιο— που έχουν αρμοδιότητα για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος, δημιουργήθηκαν νέα όργανα για να ανταποκριθούν σε ειδικές ανάγκες.
In addition to the three traditional institutions - Council, Commission, Parliament - which have powers to address this question, new bodies were set up to respond to specific needs.
Πρό­κειται για το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικο­μανίας (ΕΚΠΝΤ) και την Europol.
They are the European Monitoring Centre for Drugs and Drug Addiction (EMCDDA) and Europol.
Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι εκτός από την 'Ενωση και το Συμβούλιο της Ευρώπης ασχολείται με το συγκεκρι­μένο πρόβλημα κυρίως όσον αφορά την κατάχρηση ναρκωτικών.
And it should not be forgotten that beside the Union, the Council of Europe has also been concerned with these issues, particular ly drug abuse.
Η ομάδα Pompidou, η οποία δημιουργήθηκε ανεπίσημα το 1971 και συστάθηκε επίση­μα στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης το 1980, αποτέλεσε την πρώτη βάση ευρωπαϊκής συνεργασίας στον τομέα.
The Pompidou Group, set up informally in 1971 and institutionalised in the Council of Europe from 1980 onwards, was the first basis for European cooperation.
Η Επιτροπή είναι μέλος της ομά­δας των μόνιμων ανταποκριτών.
The Commission is a member of its group of permanent correspondents.