natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρέπει (... ) να αναγνωρίσου­με ότι ο αλφαβητισμός στην ε­νήλικη περίοδο, με τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιείται γενικότερα, έχει περιορισμένη εμβέλεια. (... )
"Unlike the learning of the spoken language, the learn ing of the written language, or more precisely the ability to read and write, is possible at any age. " childhood is not a more sensitive period to learn to read and write and whether this process is not more difficult for adults.
Ο μέσος ή τυπι­κός ενήλικας ο οποίος όψιμα έ­μαθε γραφή και ανάγνωση, δεν μπορεί να συγκριθεί σε γνωστι­κό και γλωσσολογικό επίπεδο, με το άτομο το οποίο μπόρεσε να επωφεληθεί μιας κανονικής σχολικής παιδείας.
Data are lacking in this field and empirical verification of this question is difficult since today's preliterate children live in a very different literate and cultural environment from that of the illiterate or late literate adults we have been able to examine.
Όπως αναφέραμε και παραπάνω, δεν υπάρ­χει κρίσιμη περίοδος για την εκμάθηση του γραπτού κώδικα.
ken language at the level of phonemes, the underlying, abstract elements of the spoken chain.
Μπορούμε, όμως, να α­ναρωτηθούμε εάν η παιδική ηλικία δεν α­ποτελεί παρ' όλα αυτά μία περίοδο πιο ευαίσθητη για την εκμάθηση της ανάγνω­σης και της γραφής, η οποία θα γίνεται δυ­σκολότερη στην ενήλικη περίοδο.
By pronouncing, e.g.. not the name, but the sound of the letter "b", we are not pronouncing the phoneme /b/, but a syllable [b3] which in terms of phonological description includes not only this phoneme but also a vocalic sound. In other words, by pronouncing the "b", we are automatically and unconsciously integrating the necessary articulatory gestures to pronounce the consonant /b/and the vowel fàl.
ισχυρά κίνητρα.
We do not do not need to consciously refer to phonemes to speak and understand speech.
Πρέπει λοιπόν να αναγνω­ρίσουμε ότι ο αλφαβητισμός στην ενήλι­κη περίοδο, με τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιείται γενικότερα, έχει περιο­ρισμένη εμβέλεια.
In con trast, to learn to read and write within an alphabetic system, we must, as already indicated, be conscious of the fact that the letters correspond to the abstract ele ments of the spoken chain. This realisation may be a difficult process in view of the coarticulation of the phonemes.
Όπως είδαμε και στο προηγούμενο κεφάλαιο, οι όψιμα γραμμα­τισμένοι διαφέρουν από τους αγράμματους όσον αφορά τη φωνηματική συνείδηση, δηλαδή όσον αφορά μια ικανότητα στενά συνδεδεμένη με την εκμάθηση της ανά­γνωσης, για την οποία θα μπορούσαμε α­κόμη να πούμε κι ότι αποτελεί συστατικό στοιχείο της. Κατά μέσο όρο παραμένουν όμως πολύ όμοιοι με τους αναλφάβητους και πολύ διαφορετικοί από τους εγγράμ­ματους με κανονική σχολική παιδεία όσον αφορά ένα ολόκληρο σύνολο άλλων ικα­νοτήτων οι οποίες επεμβαίνουν στην ομι­λούμενη επικοινωνία: στρατηγικές ανα­γνώρισης των λέξεων, συντακτικές γνώ­σεις, λεκτική μνήμη, κλπ.
We have nevertheless observed that illiterate adults are no less capable of positively reacting to training in intentional phonemic analysis than preliterate children (Content, Kolinsky, Morais & Bertelson, 1986, Morais, Content, Bertelson, Cary & Kolinsky, 1988). Moreover, there are people who learn to read and write as adults who go on to make intensive use of this ability within the context of a demanding cognitive activity, making it impossible to distinguish them from those having successfully completed higher education following normal schooling during childhood. For example, the first author of this article once met a Portuguese gentleman who as a political militant under the Salazar regime had learnt to read and write in prison and went on to become a newspaper editor and, more generally, a cultivated person. The quality of phonological representations developed and structured in the learning of speech is therefore a prerequisite for the learning of alphabetical representations.
Με άλλα λόγια, οι διαδικασίες που καθιερώθηκαν κατά την υλοποίηση του αλφαβητισμού δεν επηρε­άζουν αυτομάτως τις άλλες γλωσσολογι­κές λειτουργίες.
This is why the congenitally deaf, unable to develop and structure phonological representations like hearing people, have considerable difficulty in learning to read and write: many remain basically illiterate and very few achieve high standards of literacy.
Ο μέσος ή τυπικός ενήλι­κος ο οποίος όψιμα έμαθε γραφή και ανά­γνωση δεν μπορεί να συγκριθεί, σε γνω­στικό και γλωσσολογικό επίπεδο, με το ά­τομο το οποίο μπόρεσε να επωφεληθεί μιας κανονικής σχολικής παιδείας.
In contrast, since the congenitally blind can draw on the experience of speech and thus de velop and structure phonological representations, they can learn to read (and write) by means of a tactile system representing the letters of the alphabet (Braille), reaching standards of ability which are only lower than those of sighted persons in terms of speed since the information intake is slower from touch than from vi sion (for a comparative examination of the recognition of words in the different sensory modalities, cf. Kolinsky.
Εμπόδια που θέτει η φυσιολο­γική γνωστική γήρανση στη μάθηση
Morais & Segui, 1991, and de Gelder & Morais, 1995). Learning the written language at the age of an adult
Ο στόχος μιας διά βίου μάθη­σης πρέπει να λαμβάνει υπό­ψη του τα εμπόδια που θέτει η γήρανση στις γνωστικές ι­κανότητες.
However, these cases are infrequent when one considers the overall population of late readers, very few of whom can find a cognitively stimulating and highly motivating environment. It must therefore be recognised that, in the forms it generally tends to take, literacy training at the age of an adult is limited in scope.
Είναι λοιπόν ου­σιώδες να γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο "γερνούν" οι γνωστικές ικανότητες.
As indicated in the previous section, late literates differ from illiterates in terms of phonemic awareness, i.e. an ability closely re lated to - in fact virtually a component of - learning to read.
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
The constraints of normal cognitive ageing on learn ing
ματική γήρανση.
It is therefore essential to know exactly how these cognitive capacities "age".
Όμως, φαίνεται σήμερα ότι μία έννοια που ταιριάζει περισσότερο στη γνωστική λειτουργία είναι αυτή μιας επίπεδης μακριάς επιφάνειας μετά από την οποία ακολουθεί μια τελική πτώση καθώς πλησιάζει ο θάνατος.
the internal variability of groups in creases with age so that in general a certain number of older persons show the same performance as the highest perform ance among younger persons (cf. e.g. Wilson cS; Milan. 1995. who studied the ability to form equivalence classes on the basis of relations of transitivity and symmetry).
Τέτοιες "ορθογώνιες πορείες" συναντά κανείς στις ατομικές με­λέτες μακράς διαρκείας.
In popular opinion - and even tra ditional scientific opinion - normal cognitive ageing is often perceived as a process of continued decline, along the lines of physical ageing.
Αν η αποτελε­σματικότητα μπορούσε να εκτιμηθεί όχι σε σχέση με τη χρονολογική ηλικία από τη στιγμή της γέννησης, αλλά με την ηλικία από το θάνατο, η ορθογώνια μορφή της ε­ξέλιξης θα εμφανιζόταν (Rabbitt, 1994).
However, given that most studies present the average perform ance of the sample and the point of fall varies from individual to individual, the curve obtained as a function of age suggests a continuous decline; the rectangular trend would appear if performance could be estimated not in relation to chronological age from birth, but to age as from death (Rabitt, 1994).
Shimamura, Berry, Mangels, Rusting & Jurica ( 1995) διαφόρων γνωστικών ικανο­τήτων, ιδιαίτερα της μνήμης, των καθηγη­τών του Πανεπιστημίου του Berkeley που διαιρέθηκαν σε τρεις ομάδες ηλικίας, από τη νεότερη, από 30 με 44 ετών και για τη γηραιότερη, από 60 έως 71 ετών, έδειξε ότι, αν ο χρόνος αντίδρασης αυξάνει και εάν η άμεση μνήμη ή η μνήμη συσχετι­σμού ενός-προς-ένα στοιχείων μειώνεται με την ηλικία, άλλες λειτουργίες μνήμης, πολύ πιο κοντά στην πραγματική γνωστι­κή λειτουργία, παραμένουν σταθερές: πρό­κειται, για παράδειγμα, για την ικανότητα αποφυγής της προδραστικής παρεμβολής (proactive interférence) (αυτής δηλαδή που προκαλείται από τα προηγούμενα στοιχεία - items) και της λειτουργίας επαναφοράς στη μνήμη αφηγηματικών ή επιστημονι­κών κειμένων. Η αναγνώριση των μεγάλων διαφορών που υπάρχουν ανάμεσα στους ηλικιωμένους εργαζόμενους καθώς και του γεγονότος ό­τι πολλά άτομα στην ηλικία των εξήντα εί­ναι τόσο αποδοτικά όσο και νεώτεροι ενή­λικες, οδήγησε στη διάκριση μεταξύ της χρονολογικής ηλικίας και της λειτουρ­γικής ηλικίας και συνέβαλε στις ΗΠΑ στην κατάργηση της υποχρεωτικής συντα­ξιοδότησης στο εξηκοστό πέμπτο έτος α­πό τις αρχές του 1994.
Birren & Schaie. 1990; Craik & Salthouse. 1992: and Van der Linden & . Hupet. 1994). In general, the overall con clusions emerging from this work are relatively optimistic. In the case of those whose occupation demands a consider able degree of information-processing on a daily basis, cognitive functions may re main effective up to a relatively advanced age. For example, a study by Shimamura. Berry, Mangels, Rusting & (urica (1995) on memory and other cognitive abilities in teaching staff at the University of Berkeley, divided into three age-groups, ranging from 30 - 44 for the youngest and 60 - 71 for the oldest, demonstrated that although reaction time increases and the immediate memory or one-to-one associations between items diminishes with age, other mnemonic performances closer to the real cognitive function remain sta ble. This holds true e.g. for the ability to avoid proactive interference (i.e. pro voked by previous items) and memory of narrative or scientific texts. Recognition of the high degree of variability among elder workers and the fact that many persons in their sixties are as highly performing as younger adults have led to the differentiation between chronological and functional age which contributed to the abolition of com pulsory retirement at 65 in the l'SA in 1991.
Εξάλλου φαίνεται ότι, στα τυχαία δείγματα, το επίπεδο σχο­λικής παιδείας συμβάλλει κατά πολύ με­γάλο ποσοστό στις γνωστικές διαφορές οι οποίες παρατηρούνται ανάλογα με την η­λικία (Powell, 1994).'Ετσι, η παρατήρηση μιας μείωσης της γνωστικής αποτελεσμα­τικότητας δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι συνδέεται με την ηλικία, παρά μόνο εάν η μεταβλητή αυτή δεν συγχέεται με το επί­πεδο σχολικής παιδείας.
Moreover, it would appear that in samples of various origins, level of schooling makes a considerable contribution to the cognitive differences ob served as a function of age (Powell, 1994). However, the observation of a fall in cognitive performance can only be inter preted as being linked to age if this variable is not confused with level of school ing.
Τα αποτελέσματα αυτά εικονογραφούν μια έννοια που υποστηρίζεται από πολλές άλ­λες μελέτες (ιδιαίτερα εκείνες οι οποίες εξε­τάζουν παίκτες μπριτζ ή σκακιού - βλ.
These results are illustrative of a theory substantiated by numerous other studies (in particular on bridge and chess play ers - cf.
Charness, 1981, και δακτυλογράφους - βλ.
Chamess, 1981 - and typists - cf. Salthouse.
Για πα­ράδειγμα, φαίνεται ÓTt η αύξηση των γνώ­σεων, μεταξύ άλλων αυτή του νοητικού λε­ξιλογίου (lexical mental), είναι ευκολότε­ρα εφικτή για τα ηλικιωμένα άτομα από ό,τι η μάθηση επάλληλων πολύπλοκων λει­τουργιών - οι οποίες επεμβαίνουν, παρα­δείγματος χάριν, στα διαλογικά βιντεοπαιχνίδια (jeux video interactifs) - για την ο­ποία μια μείωση παρατηρείται από το τρια­κοστό έτος της ηλικίας (Rabbitt, Banerji & Szemanski, 1989). (...) το επίπεδο σχολικής παι­δείας συμβάλλει κατά πολύ με­γάλο ποσοστό στις γνωστικές διαφορές οι οποίες παρατη­ρούνται ανάλογα με την ηλικία (...)
For example, it ap pears that it is easier for the elderly to increase their knowledge, including men tal lexical knowledge, than to learn com plex operational sequences - involved e.g. in interactive video games - for which a decline is observed from the 30s onwards (Rabbit, Banerji cS: Szemanski, 1989).
Η περίοδος της πιο έντο­νης απώλειας των νευρώνων στη ζωή ενός ατόμου αντιστοιχεί στην περίοδο της πιο ταχείας μάθησης, δηλαδή στα τρία πρώτα έτη της ζωής.
The fact that chronological ageing is accompanied by irreversible degenerative changes in the central nervous system should therefore not make us pessimistic about the likelihood of successful cognitive ageing, i.e. with no decline in per formance.
Αρχές μιας πολιτικής της διά βίου μάθησης
The principles of a life long learning policy
(,..)ο αλφαβητισμός (των α­ναλφάβητων) θα έπρεπε να συνοδεύεται από την εκμάθη­ση στρατηγικών προσοχής, α­νάγνωσης και επανενεργοποίησης της απομνημονευμένης πληροφορίας, συλλογισμού και σχεδιασμού.
"Recognition of the high degree of variability among elder workers and the fact that many persons in their sixties are as highly per forming as younger adults (...) contributed to the abolition of compulsory retirement at 65 in the USA in 1994" is critical for the cognitive function and the possibility of interneuronal connec tivity is maintained throughout the course of life.
διάρκεια της ζωής.
An upgrade of the databases and an improvement of the processing lgorithms are therefore possible at any time.
'Ενας εμπλουτισμός των βάσεων δεδομένων καθώς και μια βελτίω­ση των αλγορίθμων επεξεργασίας είναι πάντα δυνατοί.
It is clearly not a question of denying the reality of cognitive ageing, even among persons remaining in intense in tellectual activity.
Δεν πρόκειται βέβαια περί άρνησης της πραγματικότητας της γνωστι­κής γήρανσης, ακόμη και σε άτομα που διατηρούν μια έντονη διανοητική δραστη­ριότητα.
But since experience is positively correlated to age. in many fields of the cognitive function the deceleration of information processing and the decline in working memory may be compensated by a greater efficiency of organisational and information recovery strategies and by a deepening of knowledge which can check deterioration of performance up to a relatively advanced age.
Ας επανέλθουμε πρώτα στην κατάσταση των αναλφάβητων.
Let us firstly return to the situation of the illiterate. Making these people literate is undoubtedly an important objective of society.
Ο αλφαβητισμός των ατόμων αυτών αποτελεί αναμφισβήτητα έ­ναν σημαντικό κοινωνικό στόχο.
However, literacy training is a mere palliative which is less than adequate to compensate for their lack of normal schooling.
Όμως, η αντιμετώπιση του αναλφαβητισμού από μόνη της αποτελεί ένα περισσότερο από ανεπαρκές υποκατάστατο για την έλλειψη κανονικής σχολικής παιδείας.
The slight impact of merely learning the written code on other linguistic and cognitive abilities suggests that literacy training (of the illiterate) should be accompanied by learning strategies of attention, organisation and recovery of in formation in the memory, as well as strategies of reasoning and planning.
'Ετσι, πιστεύουμε ότι μερικές μαθήσεις, ό­πως αυτή μίας δεύτερης γλώσσας, θα έπρε­πε να λαμβάνουν χώρα πολύ νωρίς, από το νηπιαγωγείο ακόμη, και να συνεχίζο­νται με τρόπο πιο εντατικό στο δημοτικό σχολείο.
It therefore seems clear that certain learn ing processes, e.g. Learning a second language, should commence at a very earlyage, from infant school, continuing more intensively at primary school.
Οι μέθοδοι διδασκαλίας των ξέ­νων γλωσσών θα πρέπει να λαμβάνουν υ­πόψη τους τη μεγαλύτερη ικανότητα για μάθηση μέσω έκθεσης που έχει το παιδί, σε σχέση με τον έφηβο ή τον ενήλικο.
Foreign language teaching methods should take account of the greater ability of a child than an adolescent or an adult to learn by exposure; these methods should also take account of the similarities and differences between the phonological characteristics of the mother tongue and the foreign language and draw on sensitization to the phonological properties of the latter.
Και αυτής που α­ντιστοιχεί στην απόκτηση γνώσεων κατά τη διάρκεια εκούσιας μάθησης.
However one must distinguish between two types of connectivity.
Είναι εν­διαφέρον να διαπιστώσουμε ότι οι ικανό­τητες του πρώτου τύπου ελάχιστα ή και κα­θόλου δεν επηρεάζονται από τη γήρανση.
The first type is dependent on biological predispositions which for a limited and so-called sensitive period permit the development of perceptive and spoken language mechanisms. The second corresponds to the acquisition of knowledge by means of a deliberate learning process.
Αντίθετα, πολλές από αυτές του δεύτερου είδους επηρεάζονται.
It is interest ing to note that although the former abilities are not, or barely, affected by the ageing process, in contrast, many of the abilities of the latter type are.
Με άλλα λόγια, φαί­νεται ότι τα συστήματα - τα αρθρωτά -αυτά δηλαδή που χρειάζονται την επέμβα­ση ειδικών, υποχρεωτικών, αυτόματων, γρήγορων, μη επηρεαζόμενων από τις γε­νικές γνώσεις επεξεργασιών, οι στρατηγι­κές και η συνείδηση - επηρεάζονται λιγό­τερο από τη γήρανση απ' ό,τι τα συστήμα­τα (ας τα ονομάσουμε 'κεντρικά') που πα­ράγουν τη συνειδητή, ελεγχόμενη, εκού­σια πνευματική δραστηριότητα.
In other words, it seems that "modular" systems - i.e. those involving the interventions of specific, compulsory, automatic and rapid processing which cannot be influenced by general knowledge, strategies or the conscience - are less affected by ageing than those systems let us call them "central systems" - which generate conscious, controlled and intentional mental activity.
Το τίμη­μα που πρέπει κανείς να πληρώσει για τη σταθερότητα των αρθρωτών συστημάτων είναι η αδυναμία του να τα επανακτήσει κανείς με τρόπο ικανοποιητικό σε περί­πτωση εγκεφαλικής βλάβης.
The price to be paid for the fixity of the modular systems is the fact that it is impossible to satisfactorily reacquire these systems in the case of cerebral lesion.
Δεν θα μάθει κανείς, σε ενήλικη περίοδο, να μιλά μία νέα γλώσσα, όπως έμαθε τη μη­τρική του αλλά θα μπορέσει να μάθει, α­κόμη και σε προχωρημένη ηλικία, να αρ­
Adults cannot learn to speak a newlanguage as well as their mother tongue but they can still learn a more articulated and persuasive form of diction, even at an advanced age.
Οι όψιμες μαθήσεις, οι οποίες μπορούν να συνεχιστούν καθ' όλη τη διάρκεια της ζω-
Work carried out in the field of cognitive psychology and psycholinguistics on, among other subjects, the sentiment of knowledge, the realization of informa tion-processing procedures, the effects of
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ής, θα πρέπει να αφορούν κυρίως την από­κτηση γνώσεων υψηλού επιπέδου, και τα προγράμματα εκμάθησης θα πρέπει να πε­ριλαμβάνουν μια ευαισθητοποίηση, ακό­μη και μια εκπαίδευση, των ηλικιωμένων ατόμων στις στρατηγικές οργάνωσης και επανενεργοποίησης της πληροφορίας.
* external memory aids and different types of mnemonic methods and the utilisation of strategies of text analysis based on abstract principles in relation with expe­rience of themes and situations have contributed some interesting findings which should inspire the elaboration of these learning programmes.
Μέσα στα πλαίσια της α­νάπτυξης των κεντρικών συστημάτων γνώ­σεων και επεξεργασίας της πληροφορίας (π.χ. η εξαγωγή των ιδεών που βρίσκονται σ' ένα σύνολο κειμένων, η κωδικοποίηση και η επανάκτηση των πιο σωστών πληρο­φοριών δεδομένου ενός συγκεκριμένου στό­χου), μπορούμε να ελπίσουμε ότι θα επω­φεληθούμε από μια καλύτερη εκμετάλλευ­ση των μεταγνωστικών ικανοτήτων, με άλ­λα λόγια αυτεπίγνωσης, των ατόμων.
The devel­opment of central knowledge and infor­ mation processing systems (e.g. extract­ing underlying ideas from a set of texts; encoding and recovering the most rel­evant information with a specific objec­tive) can be expected to offer benefits for the better exploitation of people's metacognitive, i.e. autoreactive abilities. It would appear that these abilities can be sustained throughout life.
Οι ι­κανότητες αυτές μοιάζουν να μπορούν να διατηρηθούν για όλη τη διάρκεια της ζωής.
"Later learning processes which may be lifelong proc­esses should essentially in­volve the acquisition of knowledge at a high level and learning programmes should include the sensiti­zation or even training of older people in terms of in­formation organisation and recovery strategies. "
Από το 1991 κατέχει την έδρα Παιδαγωγι­κών Επιστημών/ Επιμόρφωσης στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας
M. à has been Professor of Education Science and Continuing Training at the University of Cologne since 1991.
Το βασικό δίλημμα του υπερε­θνικού εκπαιδευτικού προ­γραμματισμού
Sometimes terms are coined faster than they are understood and blueprints circulated before a demand arises.
Καμιά φορά οι έννοιες εξαργυρώνονται ως "νομίσματα", προτού κατανοηθούν και τα προγραμματικά σχέδια γίνονται εγκύκλιοι βιαστικά, προτού αρχίσει η σχετική ζήτη­ση.
Moves to introduce such conceptional currencies into the European education and training arena arc additionally hampered by their very limited semantic convertibility.
Μια γλωσσική ρύθμιση σε παγκόσμια κλίμακα ίσως εξυ­πηρετούσε τη διπλωματία των διακρατικών διαβουλεύσεων, αλλά αποδεικνύεται μάλ­λον επιζήμια για μια ουσιαστική διάκριση και περιγραφή μιας έννοιας.
Stand ardizing language to make it universally understandable may be useful on a diplomatic level in helping to forge an inter national consensus, but it is hardly con ducive to lending it substance.
Ακόμα σοβα­ρότερο μου φαίνεται το γεγονός ότι αυτού του είδους τα αφηρημένα μηνύματα δεν α­ποτελούν προσωπικές προκλήσεις και, ει­δικά όταν γίνεται παντού λόγος γι'αυτά, καταλήγουν να θεωρούνται αρκετά κοινό­τυπα.
In my estimation, it is a still greater problem that abstract messages of this ilk do not pose any personal challenges and. as soon as they start to become common parlance, become tangibly less concrete for the sake of comparability.
Ειδικά όμως όταν πρόκειται περί της πρω­τοποριακής ιδέας της "διά βί­ου μάθησης" ενδιαφέρουν κυ­ρίως οι όροι και οι δυνατότη­τες της υποκειμενικής αποδο­χής τους.
But the concept of "lifelong learning" de pends first and foremost on the conditions and possibilities for its acceptance by the subjects.
Το άρθρο επιχειρεί λοιπόν να φωτίσει τις επιπτώ­σεις και τα παιδαγωγικά συ­μπεράσματα μιας στροφής προς την "κοινωνία της γνώ­σης" από τη σκοπιά της μι-κρο-προοπτικής.
The article therefore seeks to shed light on the implications and pedagogical consequences of moves towards a "learn ing society" from the microperspective.
Κύριο ρόλο παίζει εδώ η ανάπτυξη της ι­κανότητας "επεκτατικής μά­θησης" (HOLZKAMP).
The de velopment of an "expansive learning" (Holzkamp) ability plays a focal role in this context.
Σ' αυτή την επιθετική προσέγγι­ση της μάθησης αποκτά με­γάλη βιογραφική σημασία η διαχείριση της γνώσης αλλά και η αντιμετώπιση της αβε­βαιότητας.
The assertive inter pretation of learning lends major biographical importance to the way the sub jects handle knowledge and deal with uncertainty.
Καθήκον όλων των εκπαιδευ­τικών ιδρυμάτων και των πλαισίων μάθησης είναι να κλείσουν αυτό το κενό εξαν­θρωπισμού.
It is the task of all educational establishments and learning con texts to close this humanization gap.
Αποτελεί η φόρμουλα της "διά βίου μάθη­σης" ένα παιδαγωγικό "νόμισμα", για το οποίο θα ίσχυε ένας τέτοιος χαρακτηρι­σμός; Εναντίον αυτής της υπόθεσης τάσ­σεται καταρχήν η αναμφίβολα αξιόλογη προσπάθεια, που έγινε μετά την ΕΚΘΕΣΗ FAURE "Learning to Be" ( 1972), να δια­τηρηθεί σε λανθάνουσα ετοιμότητα και να συγκεκριμενοποιηθεί με εναλλακτικά μο­ντέλα οργάνωσης και με διαφορετικές ο­νομασίες η "lifelong learning" (éducation permanente, recurrent education).
Is lifelong learning" an educational "currency'' which fits the above description? Suspicions that this may indeed be the case would seem to be allayed by the considerable efforts undertaken since the FAURE REPORT Learning to Be ( 1972) to keep "lifelong learning" in a state of la tent readiness by concretizing it with various qualifiers and alternative organizational models (éducation permanente, recurrent education).
Υπέρ αυτής της υπόθεσης συνηγορεί ο μακρύς χρόνος επώασης, που χρειάζονται προφα­νώς για να γίνουν πραγματικότητα τα εκ­παιδευτικά οράματα της UNESCO, του Συμβουλίου της Ευρώπης και του ΟΟΣΑ.
On the other hand, these suspicions are fuelled by the con spicuously lengthy gestation period which the educational policy visions of UNESCO. the COUNCIL OF EUROPE and the OECD are taking to acquire tangible shape.
Προς την Κοινωνία της Γνώσης" (1996)
TOWARDS THE LEARNING SOCIETY (1995) bridge the strategic implementation gap left by the reform offensives of the seventies?