natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο παρακάτω πίνακας συνοψίζει ορισμένες από τις κύριες "θεωρούμενες ως δεδομένες" υποθέσεις σχετικά με το τι κάνουν οι αξιολογητές.
The table below summarises some of the main 'taken for granted' assumptions about what evaluators do.
Τι Κάνουν οι Αξιολογητές
What Evaluators Do
O Michael Scriven, ένας από τους πιο διακεκριμένους ειδικούς της αξιολόγησης στην Αμερική, είναι κατηγορηματικός σχετικά με το τι είναι αξιολόγηση και τι όχι.
Michael Scriven, one of America's most distinguished evaluation scholars, takes a strong line on what is and is not evaluation.
Κάνει διάκριση με τη Βεμπεριανή έννοια μεταξύ της έρευνας, που συγκεντρώνει περιγραφικές κι επεξηγηματικές εκθέσεις και της αξιολόγησης, που διαμορφώνει μια γνώμη με άποψη τα κριτήρια και τις αξίες.
65 distinguishes in a fairly Weberian sense between research which assembles descriptive and explanatory accounts and evaluation which makes judgements in terms of criteria and values.
Θα ισχυριζόμουν ότι οι αξιολογητές στην πράξη πρέπει να προεκτείνουν ό,τι κάνουν πέρα από την πράξη της αξιολόγησης.
I would argue that evaluators in practice have to extend what they do beyond the act of evaluation.
Πρέπει να διαπραγματεύονται την πρόσβαση στα συστήματα των πελατών και να λαμβάνουν υπόψη το πολιτικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο διαμορφώνουν τις κρίσεις τους.
They have to negotiate access to client systems and take account of the political context within which their judgements are made.
Πρέπει ακόμα να κάνουν συστάσεις.
They even have to make recommendations.
Όπως σε πολλές επιστήμες και τομείς, οι αξιολογητές σε τελευταία ανάλυση κάνουν αξιολόγηση, ακριβώς όπως οι μαθηματικοί κάνουν μαθηματικά κι οι φιλόσοφοι φιλοσοφία.
As in many disciplines and fields, evaluation is ultimately what evaluators do, just as mathematics is what mathematicians do and philosophy is what philosophers do.
Σ'αυτά τα πλαίσια οι αξιολογητές ελέγχουν και παρακολουθούν.
In that context evaluators also audit and monitor.
Οι διαδικασίες καταγραφής, ανίχνευσης και εκτίμησης της συμμόρφωσης προς τα πρότυπα αποτελούν επίσης μέρος των αρμοδιοτήτων του αξιολογητή - αν και αυτό είναι μια πολύ ισχνή μορφή αξιολόγησης μόνο.
Processes of recording, tracking and assessing conformity with standards are also part of the evaluator's remit - although in itself only a very weak form of evaluation.
Οι αξιολογητές κάνουν επίσης συστάσεις για βελτιώσεις.
Evaluators also make recommendations for improvement.
Αναμένεται η παρέμβαση τους (ή η σύσταση τους για παρέμβαση) στο σχεδιασμό και την υλοποίηση προγραμμάτων, καθώς και για την εξεύρεση τρόπων βελτίωσης της αποδοτικότητας τους.
They are expected to intervene (or recommend intervention) in the design and implementation of programmes as well as in ways of improving their efficacy.
Οι αξιολογητές συχνά συμβάλλουν στη διαμόρφωση πολιτικής.
Evaluators often contribute to policy development.
Συμμετέχουν σ'αυτό που ο Cronbach αποκαλεί "συνασπισμούς πολιτικής" και διεξάγουν μετα-αναλύσεις και πιο μακροπρόθεσμη έρευνα.
They join what Cronbach calls 'policy coalitions' and they conduct meta-evaluations and longer-term research.
Ενθαρρύνουν τους πολιτικούς να αξιοποιήσουν τις γνώσεις τους, όταν καταρτίζουν τις πολιτικές τους.
They encourage policy-makers to utilise knowledge when formulating their policies.
Τέλος, και με ανάλογους τρόπους, οι αξιολογητές μελετούν έναν τομέα - σ'αυτή τη συνδιάσκεψη έχουμε ειδικούς στην αγορά εργασίας και την επαγγελματική κατάρτιση, σε άλλες συνδιασκέψεις μπορούμε να έχουμε ειδικούς στην εκπαίδευση, την κοινωνική ασφάλιση ή τις βιομηχανικές καινοτομίες, που αναλαμβάνουν δραστηριότητες αξιολόγησης ειδικές για κάθε τομέα.
Finally, and in related ways, evaluators study a domain - in this conference we have labour market and vocational training experts, in others we might have education or social security or industrial innovation experts, undertaking domain-specific evaluation activities.
Κάθε μία από τις παραπάνω πτυχές της αξιολόγησης συνδέεται με επιμέρους ομάδες επιστημών, μεθοδολογιών και ρόλων.
Each of the above aspects of evaluation is associated with particular sets of disciplines, methodologies, and roles.
Γι'αυτό οι αξιολογητές είναι τόσο ανόμοιος πληθυσμός.
Which is why evaluators are such a disparate population.
Όλα αυτά έχουν σοβαρές επιπτώσεις στους ρόλους και τις δεξιότητες, που απαιτούνται από τους αξιολογητές : το γεγονός ότι βρίσκονται αντιμέτωποι με απαιτήσεις για να κάνουν συστάσεις, να διαμορφώσουν κρίσεις ή και να σχεδιάσουν παρεμβάσεις, αιφνιδιάζει το σύστημα των ερευνητών και των ακαδημαϊκών. Υπονοείται ότι πρέπει να είναι πολύ
All of this has serious implications for the roles and skills required of evaluators: being confronted with demands to make recommendations, make judgements or even plan interventions comes as a shock to the system of researchers and academics.
82 δραστήρια η συμμετοχή τους στις διαδικασίες των προγραμμάτων και των πολιτικών : οι αξιολογητές πρέπει να είναι ικανοί να μεταφράζουν την πολιτική σε έρευνα και την έρευνα σε πολιτική.
What is implied is a very active participation in programme and policy processes: evaluators must be capable of translating policy into research and research into policy.
Τέτοιες δεξιότητες σπάνια διδάσκονται στα πανεπιστήμια ή τις επαγγελματικές σχολές μας.
Such skills are rarely taught in our universities or professional schools.
Σήμερα προετοιμάζονται τρεις ξεκάθαρες κινήσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για να δοθεί μεγαλύτερη συνοχή στην αξιολόγηση.
At present there are clear moves afoot in the European Commission to bring greater coherence to evaluation.
Αρκετές ΓΔ έχουν τώρα μονάδες αξιολόγησης - και οι ΓΔ XIX και ΓΔ XVI ειδικότερα επιχειρούν να δημιουργήσουν γέφυρες (για τους επιεικείς) ή να σιγουρέψουν καλά τη θέση τους (για τους λιγότερο επιεικείς) μέσα στα μελλοντικά συστήματα αξιολόγησης.
Several DGs now have evaluation units - and DG XLX and DG XVI in particular are engaged in attempts to build bridges (if you are charitable) or to make sure that their position is well protected (if you are less charitable) within future evaluation regimes.
Βλέπουμε ότι διαδίδονται οδηγοί, πλαίσια και εγχειρίδια αξιολόγησης, ορισμένα από αυτά πολύ καλά και με μεθόδους "αιχμής".
We are seeing a proliferation of evaluation guides, frameworks and handbooks, some of them very good and
Θα συνιστούσα οπωσδήποτε τη σειρά MEANS, την οποία αναφέρει ο Olaf Rieper στην εισήγηση του.
'state of the art'. I would certainly recommend the MEANS series that Olaf Rieper refers to in his contribution.
Εξακολουθούν, όμως, να υπάρχουν σοβαρές "γλωσσικές", "πολιτικές" και "επιστημολογικές" δυσκολίες.
Yet serious 'language', 'political' and 'epistemological' difficulties remain.
Ορισμένοι από τους οδηγούς και τα εγχειρίδια, που αναφέρθηκαν σ'αυτή τη συνδιάσκεψη, περιλαμβάνουν μη συμβατές υποθέσεις.
Some of the guides and handbooks referred to at this conference contain incompatible assumptions.
Θα ήταν ίσως χρήσιμο στο σημείο αυτό να δούμε σε ποιο στάδιο έχουμε φτάσει σ'αυτή τη προσπάθεια να δώσουμε συνοχή στο πεδίο της αξιολόγησης.
It is perhaps useful at this point to see what stage we have reached in this attempt to bring coherence to the evaluation field.
Σε πολλούς τομείς διαπίστωσα ότι εξυπηρετεί η χρήση ενός απλού πλαισίου για τη χαρτογράφηση των εξελισσόμενων πτυχών της αξιολόγησης από το πιο πρώιμο στάδιο της "γέννησης" έως ένα πιο εδραιωμένο, ώριμο στάδιο.
I have found it useful in several domains to use a simple framework to map out the developing aspects of evaluation from its earliest 'emergent' stage, through to a more established, mature stage.
Πίνακας 3 : Εξελισσόμενες Πτυχές της Αξιολόγησης
Table 3:
ΕΞΕΛΙΣΣΟΜΕΝΕΣ
Developing Aspects of Evaluation
ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
DEVELOPING ASPECTS OF EVALUATION
Στάδιο Εξέλιξης
Stage of
Προσεγγίσεις και Μέθοδοι
Approaches and
Συνδεδεμένο
Justificatory
Παράλληλο
Method led
Ενδεχόμενο
Established
Έτσι στα πιο πρώιμα στάδια οι συζητήσεις για την αξιολόγηση είναι μάλλον "δικαιολογητικές" - δηλ. δικαιολογούν γιατί χρειάζεται η αξιολόγηση.
Thus in the earliest stages debates about evaluation tend to be 'justificatory' - i.e. justifying why evaluation is needed.
Παρακάτω βλέπουμε πολλή υποστήριξη από συγκεκριμένους πρωταγωνιστές μιας συγκεκριμένης προσέγγισης, που, απ'ότι ισχυρίζονται, πρέπει να είναι κυρίαρχη.
Further down the road, we see a great deal of advocacy, by particular protagonists of a particular approach that it is argued should be dominant.
(Π.χ. διδακτική, οργανική, διαχειριστική ή ποσοτική προσέγγιση).
(A formative, instrumental, managerial or quanlitalive approach, for example.)
Κατά παρόμοιο τρόπο οι προσεγγίσεις και οι μέθοδοι τείνουν να εξελίσσονται αρχίζοντας στα πρώιμα στάδια από μια προσέγγιση καθοδηγούμενη από τα δεδομένα.
Similarly, approaches and methods tend to evolve from a data-led approach in the early stages.
Σε ορισμένες αξιολογήσεις, που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ, βλέπουμε σήμερα μια τάση διάδοσης πλαστών δεικτών απόδοσης και συγκέντρωσης μεγάλων ποσοτήτων από όχι ιδιαίτερα χρήσιμα δεδομένα.
We see in some EU-sponsored evaluations at present, a tendency to proliferate spurious performance indicators and gather large quantities of not very useful data.
Στους οδηγούς, που περιγράφηκαν σ'αυτό το σεμινάριο, υπάρχουν στοιχεία, που δείχνουν κάποια μετατόπιση προς μια προσέγγιση καθοδηγούμενη από τη μέθοδο - με τους υπέρμαχους της δημιουργίας μοντέλων, της οικονομετρίας, των ποιοτικών μελετών ειδικών περιπτώσεων, των δεικτών απόδοσης,διδακτικών και κριτικών αξιολογήσεων να συναγωνίζονται μεταξύ τους.
There is some evidence in the guides described at this seminar of a shift towards a method-led approach - with advocates of model building, econometrics, qualitative case-studies, performance indicators, formative and critical evaluations vying with one another.
Σ'αυτό το στάδιο τουλάχιστον όπου βρίσκονται πολλές αξιολογήσεις, που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ - τα δεδομένα συσχετίζονται προς τη μέθοδο.
At least at this stage - which is where many EU-sponsored evaluations arc - data is related to method.
Τα πιο ώριμα πεδία αξιολόγησης αρχίζουν από σαφέστερες θεωρητικές θέσεις, όπου οι μέθοδοι και τα δεδομένα προέρχονται από ένα σώμα θεωρίας (και τις σχετικές επιστημολογίες).
More mature evaluation fields start from more explicit theoretical positions, where methods and dala follow from a body of theory (and related epistemologies).
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια τα ευρωπαϊκά προγράμματα είχαν μόνο χαλαρή σύνδεση με την αξιολόγηση σε σχέση με τις διοικητικές ρυθμίσεις.
European programmes, up to a few years ago, were only loosely linked to evaluation in terms of administrative arrangements.
"Συνδέονταν" μ'αυτή συχνά σαν μια σκέψη εκ των υστέρων.
'Ihey were 'bolted on', often as an afterthought.
Σήμερα η αξιολόγηση θεωρείται τουλάχιστον ότι συμβαδίζει με το σχεδιασμό και την υλοποίηση του προγράμματος : αυτή όμως η κυρίαρχη "παράλληλη" μορφή σύνδεσης είναι ακόμη προβληματική.
Nowadays, evaluation at least is thought of in tandem with programme design and implementation: but this dominant 'parallel' form of linkage is still problematic.
Η χρονική στιγμή των αξιολογήσεων σπάνια αντιστοιχεί στη χρονική στιγμή, όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις - κλειδιά για το πρόγραμμα, π.χ. για την επέκταση και αναπροσανατολισμό των προτεραιοτήτων του προγράμματος.
The timing of evaluations rarely matches the timing of key programme decisions, for instance to extend and redirect programme priorities. There are moves afoot in the European Commission to integrate evaluation more explicitly into
Στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ετοιμάζονται κινήσεις, που θα ενσωματώσουν καλύτερα την αξιολόγηση στο σχεδιασμό και την υλοποίηση του προγράμματος - αλλά μέχρι τώρα οι προσπάθειες δεν είχαν μεγάλη επιτυχία.
67 programme design and implementation - but little sign of successful attempts so far.
Υποστηρίζεται ότι είναι δύσκολο εξαιτίας της απουσίας ορισμένων προϋποθέσεων.
Arguably the absence of certain preconditions makes this difficult.
Ορισμένες από αυτές τις προϋποθέσεις είναι οικείες στους αξιολογητές.
Some of these preconditions are familiar to many evaluators.
Περιλαμβάνουν :
They include:
Ανεξαρτησία.
Independence.
Προβλήματα, όπως σε ποιον αναφέρονται οι αξιολογητές, ποιος διαμορφώνει την ημερήσια διάταξη είναι συνήθη στις αξιολογήσεις που χρηματοδοτεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Ihe problems of whom evaluators report to, who shapes the agenda, is common in Commission sponsored evaluations.
Ένα ερώτημα - κλειδί είναι αν επιτρέπεται στους αξιολογητές να αμφισβητούν σοβαρά τις υποθέσεις του προγράμματος ή και να προβληματίζονται σχετικά με τους στόχους του προγράμματος.
Whether evaluators are allowed seriously to question programme assumptions and even problematise programme objectives is a key question.
Μονάδα Ανάλυσης.
Unit of Analysis.
Μήπως η αξιολόγηση ασχολείται με έργα, όταν θα'πρεπε να ασχολείται με προγράμματα και με προγράμματα, όταν θα'πρεπε να ασχολείται με πολιτικές ; Υποστηρίζεται ότι πολλές ευρωπαϊκές (και εθνικές) αξιολογήσεις είναι τοποθετημένες σε λάθος μονάδα/επίπεδο ανάλυσης.
Is the evaluation concerned with projects when it should be concerned with programmes and with programmes when it should be concerned with policies? Many European (and Member State) evaluations are, arguably, pitched at the wrong unit/level of analysis. Timescale.
Συχνά αντιπαραθέτουμε βραχυπρόθεσμες αξιολογήσεις σε μακροπρόθεσμα προγράμματα.
We often confront short-run evaluations with long-run programmes.
Γνωρίζουμε πολλά για μια πρώτη σειρά δικαιούχων αλλά πολύ λίγα για τις επόμενες σειρές.
We know a lot about a first cohort of beneficiaries, but very little of subsequent cohorts.
Εμείς οι αξιολογητές καλούμεθα συχνά να δώσουμε αναφορά μετά από ένα χρόνο για τα αποτελέσματα ενός προγράμματος, που ακόμα είναι ανεξιχνίαστα.
We evaluators are often asked to report after one year, on programme results that are still unfathomable.
Πού είναι η μακροπρόθεσμη συνεχιζόμενη έρευνα και η αξιολόγηση των προγραμμάτων συν τω χρόνω;
Where is the long term continuing research and evaluation of programmes over time?
Πολιτική.
Politics.
Αυτή υπάρχει σε πολλά επίπεδα.
This occurs at many levels.
Στο εθνικό επίπεδο όλων των χωρών υπάρχει στην Ευρώπη ο φόβος για αθέμιτες συγκρίσεις μεταξύ των κρατών μελών.
At a cross national level, there is a fear in Europe of invidious comparison among Member States.
Στο θεσμικό και το πολιτικό πλαίσιο, όμως, (σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο) υπάρχουν επίσης σοβαρά ζητήματα δημοκρατικής ευθύνης.
But within institutional and political settings (at European and national levels) there are also serious questions of democratic accountability.
Πάρα πολύ συχνά η αξιολόγηση θεωρείται διαφωτιστική για τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων και διαχείρισης αλλά όχι για τους πολίτες και τους εκπροσώπους τους.
Evaluation is too often conceived of as illuminative for decisionmakers and managers, but not for citizens or their representatives.
Και τέλος :
And, finally:
Μια κουλτούρα αξιολόγησης- μια προϋπόθεση, που κατά κάποιο τρόπο περικλείει πολλές από τις παραπάνω.
A Culture of Evaluation - a precondition which, in some ways encapsulates many of the aforementioned.
Σήμερα βρισκόμαστε συχνά αντιμέτωποι με μια κουλτούρα, όπου τα "ευρήματα" παρουσιάζονται ως "επιτεύγματα", που δείχνουν ότι τα προγράμματα προχωρούν καλά και όπου δεν αναγνωρίζονται αρκετά τα λάθη - ίσως μόνο κατ'ιδίαν.
At present we often face a culture where 'findings' are represented as 'achievements' showing that programmes are doing well and where there is little acknowledgement of errors - except possibly in private.
Οι διαχειριστές των προγραμμάτων φοβούνται ότι τα αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να επηρεάσουν τη σταδιοδρομία τους.
Programme managers fear that negative results may affect their careers.
Τα "ιδεατά" αποτελέσματα και μοντέλα καμμιά φορά προτιμώνται από την παραδοχή της άγνοιας.
'Virtual' results and models are sometimes preferred to the acknowledgement of ignorance.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο και σε επίπεδο κρατών μελών χρειαζόμαστε διοικήσεις με πιο ανοιχτό και αυτοκριτικό πνεύμα.
We need more open and self-critical administrations at European and at Member State level.
Αυτό, όμως, δεν θα συμβεί σε μια κουλτούρα και ένα κλίμα, όπου συχνά φαίνεται ότι αποθαρρύνονται ενεργά στοιχεία, που προέρχονται από τη μάθηση, τον προβληματισμό και την αυτοκριτική.
This will not happen, however, in a culture and climate where evidence of learning, reflection and selfcriticism often appear to be actively discouraged.
ΤΗΣ ΕΕ : ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ, ΕΜΒΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΟΡΙΑ
SOME NOTES ON THE "EVALUABILITY" OF EU PROGRAMMES: APPROACHES, REACH AND LIMITS Hellmut Wollmann
Η αξιολόγηση ως αναλυτική άσκηση για την εκτίμηση και την παρουσίαση της αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας των κρατικών πολιτικών και προγραμμάτων έφθασε καθυστερημένα στο επίπεδο ΕΚ/EE σε σύγκριση με το επίπεδο των εθνικών κυβερνήσεων, όπου η αξιολόγηση εφαρμόστηκε στη δεκαετία του '60 και στις αρχές της δεκαετίας του '70.
Evaluation as an analytical exercise to assess and report on the effectiveness and efficiency of public policies and programmes was a latecomer in the context of the EC/EU compared with national governments where evaluation was introduced in the course of the 1960s and early 1970s.
Πέρασε από ένα στάδιο τεράστιας ανάπτυξης στην ΕΚ μετά τις πολιτικές μεταρρυθμίσεις του τέλους της δεκαετίας του '80 και από τότε ξεπέρασε τις περισσότερες εθνικές κυβερνήσεις.
It experienced an enormous upsurge in the EC following the policy reforms of the late 1980s and since then has been outpacing most national governments.
Είναι αλήθεια ότι δημιουργήθηκε ένα τεράστιο σώμα πείρας και γνώσης στην αξιολόγηση στο πλαίσιο των εθνικών πολιτικών και αξιολόγησης και, για να βελτιωθεί η αξιολόγηση των πολιτικών και των προγραμμάτων της ΕΕ, πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια, ώστε να αντληθεί και να αξιοποιηθεί η διαθέσιμη πραγματογνωμοσύνη των εθνικών κοινοτήτων αξιολόγησης (όπως έγινε στο αξιέπαινο πρόγραμμα MEANS που εφήρμοσε η ΓΔ XVI).
It is true that an enormous body of evaluation experience and knowledge has been engendered in the contexts of national policy and evaluation and, in order to improve the evaluation of EU policies and programmes, every effort should be made to draw on and make use of the available expertise of the national evaluation communities (as has been done in the commendable MEANS programme initiated by DG XVI).
Όμως ευθύς εξ αρχής θα έπρεπε να αναγνωριστούν και να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα δεδομένα και οι συνθήκες του πολιτικού-θεσμικού και πολιτικού πλαισίου, διότι κατά τη διεξαγωγή της αξιολόγησης αυτά δημιουργούν πολιτικά, όπως και εννοιολογικά και μεθοδολογικά προβλήματα και φραγμούς, που διαφέρουν πολύ από το εθνικό πλαίσιο και που είναι συνεπώς ξεχωριστά από τη "συμβατική σοφία" της "κλασικής" αξιολόγησης.
However, from the outset the specific givens and conditions of the EU politico-institutional and policymaking contexts should be recognized and taken into account; in the conduct of evaluation this raises political as well as conceptual and methodological problems and boundaries which are quite different from the national context and which are therefore separate from the "conventional wisdom" of "classical" evaluation.
Το ζήτημα του αν και κατά πόσον οι πολιτικές και τα προγράμματα της ΕΕ είναι "αξιολογήσιμα" κάτω από τις ιδιαίτερες συνθήκες της ΕΕ θα διερευνηθεί εξετάζοντας την "εκ των υστέρων" αξιολόγηση και την "ενδιάμεση αξιολόγηση σε εταιρική σχέση".
The question of whether and to what extent EU policies and programmes are "évaluable" under the specific conditions of the EU will be explored, looking at "ex-post" evaluation and "intermediate evaluation in partnership".
"Εκ των υστέρων" αξιολόγηση
"Ex-post" evaluation
Η εκ των υστέρων αξιολόγηση είναι μια αναλυτική άσκηση που έχει σκοπό να απαντήσει σε δυο κυρίως ερωτήσεις :
Ex-post evaluation is an analytical exercise which is in particular intended to answer two questions:
Σε ποιο βαθμό έχει επιτευχθεί ο στόχος που σκόπευε να επιτύχει η συγκεκριμένη πολιτική ή το πρόγραμμα; Για να εκτιμηθεί ο βαθμός της "επίτευξης του στόχου" ο αξιολογητής θα πρέπει να αποκτήσει από πριν μια όσο το δυνατόν πιο ακριβή γνώση ή ορισμό του "στόχου".
The second "classical" (and even thornier) task of an ex-post evaluation consists in "validly" answering the question as to whether the observable change (i.e. degree of goal-attainment) is causally related to the policy or programme under consideration.
Μετά πρέπει να μεταφράσει εννοιολογικά το στόχο σε ένα δείκτη, που θάπρεπε ιδεωδώς να προσδιορίζεται ποσοτικά και να ελέγχεται εύκολα εμπειρικά.
Leaving aside, at this point, the well-known debate about the many "threats to validity" (Donald Campbell) and the ensuing call for an "experimentar or at least a "quasi-experimental" research design as a prerequisite for attaining
Το δεύτερο "κλασικό" (και ακόμη πιο ακανθώδες) καθήκον μιας εκ των υστέρων αξιολόγησης είναι να απαντήσει "έγκαιρα" στο ερώτημα αν η αλλαγή που παρατηρείται (δηλ. ο βαθμός επίτευξης του στόχου) οφείλεται στην εξεταζόμενη πολιτική ή το πρόγραμμα.
Turning to the realities of evaluation in the context of the EU, it becomes evident that on both counts the problems confronting evaluation are far more difficult than the problems which have to be coped with in a national context.
Σε σχέση με τις πραγματικότητες της αξιολόγησης στα πλαίσια της ΕΕ γίνεται σαφές ότι και στις δύο περιπτώσεις τα προβλήματα, που αντιμετωπίζει η αξιολόγηση, είναι πολύ πιο δύσκολα από τα προβλήματα, που πρέπει να αντιμετωπισθούν σε εθνικό πλαίσιο.
These problems have surfaced in a particularly striking way in the ex-post evaluations which were commissioned, following the relevant rules and regulations, by the Commission to be carried out on the
Αυτά τα προβλήματα εμφανίστηκαν στην επιφάνεια με ιδιαίτερα εντυπωσιακό τρόπο στις εκ των υστέρων αξιολογήσεις που ανέθεσε βάσει των σχετικών κανόνων και κανονισμών η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης (ΚΠΣ) για τις περιοχές του Στόχου 1 κατά την περίοδο 1989-1993.
Community Support Frameworks (CSFs) for the Objective 1 regions in the period 1989-1993.
Στο μεταξύ ανατέθηκαν και διεξήχθηκαν "μετααξιολογήσεις", για να δώσουν πληροφορίες σχετικά με την ποιότητα των εκ των υστέρων αξιολογήσεων και τα διδάγματα που προσφέρουν για τις μελλοντικές προσπάθειες αξιολόγησης1.
In the meantime, "meta-evaluations" have been commissioned and conducted in order to provide information on the quality of those ex-post evaluations and on the lessons to be drawn from them for future attempts at evaluation'.
Από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μια εκ των υστέρων αξιολόγηση πρέπει να προσανατολίζεται στο ΚΠΣ και στους στόχους που καθορίζει.
From the point of view of the Commission, an ex-post evaluation should be geared to the CSF and the objectives laid down in it.
"υπερπροσήλωση στους δείκτες"2
2 may ensue which stops short of questioning further impacts (along a kind of "over-fixation with indicators" the chain of causes and consequences) because of the difficulties of construing them and testing them empirically.
, που δεν αναζητεί άλλες επιπτώσεις (κατά μήκος της αλυσίδας αιτιών και συνεπειών) εξαιτίας των δυσκολιών κατασκευής και εμπειρικού ελέγχου τους.
CSF is the result of negotiations between the Commission and the national government proposing it. While it can provide an analytical basis for evaluating the respective CSF in terms of its individual goal attainment, this analytical exercise hardly lends itself to making relevant "cross-country and cross-CSF" statements.
Σ'αυτό το σημείο πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι κάθε ΚΠΣ έχει μοναδική δομή,
Supposing that a certain output (in terms of, say, a certain increase in GNP or of job creation) can be assessed with validity, the crucial question of course remains to be asked, i.e. whether the CSF was (causally) accountable for this effect.
Βλέπε π.χ. Moens 1995, Murphy 1995
See for instance Moens 1995, Murphy 1995 ,