natgillin/translations-raw huggingface dataset:
87 επειδή κάθε ΚΠΣ είναι το αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της εθνικής κυβέρνησης που το προτείνει.
71 programmes in order to find out whether the CSF component was "causal" for the observed effect In an ideal research design, one would seek to create a "quasi-experimental" situation in which the effect could be studied in one context where the CSF component is applied (as "treatment") on the one hand, and in another context, as a "control" unit, without such "treatment", on the other.
Ενώ μπορεί να προσφέρει μια αναλυτική βάση για την αξιολόγηση του ΚΠΣ σε σχέση με την επίτευξη των ατομικών του στόχων, αυτό το αναλυτικό εγχείρημα δεν ενδείκνυται για την εξαγωγή σημαντικών συμπερασμάτων "για όλες τις χώρες και όλα τα ΚΠΣ".
As creating or construing such a research project seems quite unrealistic in the context of EU Member States, the conduct of ex-post evaluations on CSF funding had to resort in some cases either to modelling (which boils down to some kind of "thought experiments" (Gedankenexperiment) or to putting the "with-without"-question to the judgement (or speculation) of actors involved who were knowledgeable about the context in question.
"Παρόμοια μέτρα εμφανίζονται κάτω από διαφορετικούς τίτλους στα κράτη μέλη".3
It goes without saying that such conclusions are methodologically rather weak.
"Ενδιάμεση αξιολόγηση σε εταιρική σχέση"
The introduction of the concept of "intermediate evaluation in partnership" and its institutionalization in the
Η εισαγωγή της έννοιας της "ενδιάμεσης αξιολόγησης σε εταιρική σχέση" και η θεσμοθέτηση της στις "Επιτροπές Παρακολούθησης" μπορεί ίσως να θεωρηθεί ως η πιο ενδιαφέρουσα και αξιόλογη εννοιολογική, μεθοδολογική και θεσμική καινοτομία στον τομέα της αξιολόγησης στο πλαίσιο της ΕΕ.
"Monitoring Committees" can probably be viewed as the most interesting and noteworthy conceptual, methodological and institutional innovation in the field of evaluation in the context of the EU.
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία των μεταρρυθμίσεων του 1988 ήταν η εισαγωγή της "παρακολούθησης και αξιολόγησης".
One of the most important elements of the 1988 reforms was the introduction of "monitoring and evaluation".
Ενώ προβλέπονταν η ανάπτυξη ενός πλήρους "κύκλου αξιολόγησης" αρχίζοντας από την εκ των προτέρων αξιολόγηση, ο όρος "ενδιάμεση αξιολόγηση" χρησιμοποιήθηκε συχνά ως συνώνυμος με τη συνεχή αξιολόγηση.
While it was envisaged that a complete "evaluation cycle" would be developed, ranging from exante evaluation through ongoing evaluation to ex-post evaluation, the term "intermediate evaluation" was introduced to be largely synonymous with ongoing evaluation.
Από τη σκοπιά της ΕΕ η θεσμοθέτηση της ενδιάμεσης αξιολόγησης θα επέτρεπε αφενός στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλλει πιο ακριβείς εκθέσεις στο Συμβούλιο των Υπουργών και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τη χρήση των Διαρθρωτικών Ταμείων, ενώ αφετέρου θα εφοδίαζε τους διαχειριστές των προγραμμάτων με βελτιωμένες πληροφορίες για τη διαχείριση, ώστε τα υποστηριζόμενα προγράμματα να γίνουν πιο αποτελεσματικά4.
From the perspective of the EU, the institutionalization of intermediate evaluation should on the one hand allow the Commission to provide more accurate reports on the use of the Structural Funds to the Council of Ministers and the European Parliament while on the other, it should supply programme managers with improved management information so that
Αποφασίστηκε να συσταθούν σε κάθε ΚΠΣ και να αποτελούνται από υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κρατικούς και τοπικούς υπαλλήλους (καμμιά φορά ονομάζονται "κάθετοι εταίροι"), καθώς και από συνδικαλιστικές ενώσεις και επιχειρηματίες (που ονομάζονται και "οριζόντιοι εταίροι").
It was decided that they should be set up within each CSF and that they should consist of Commission, State and local officials (sometimes called the "vertical partners") as well as trades unions and entrepreneurs (sometimes called the "horizontal partners").
Οι Επιτροπές Παρακολούθησης, που πρέπει να συγκαλούνται τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο, έχουν εντολή να παρακολουθούν την υλοποίηση του Λειτουργικού Προγράμματος (ΛΠ), καθώς και τα μέτρα και έργα, που περιλαμβάνει.
The Monitoring Committees, which are expected to meet at least twice a year, have a mandate to monitor the implementation of the
Η ευθύνη για την αξιολόγηση αποτελεί ένα σημαντικό καθήκον τους.
Operational Programme (OP) and the measures and projects within it. Responsibility for evaluation is a major part of their mandate.
Ως μέρος-κλειδί των διαδικαστικών μεταρρυθμίσεων που εφαρμόστηκαν για την περίοδο προγράμματος 1989/1993, οι "Επιτροπές Παρακολούθησης" μπορεί να θεωρηθούν ως μια πιο αποκαλυπτική και εντυπωσιακή αντανάκλαση των ιδιαίτερων πολιτικο-θεσμικών και συνυφασμένων με τις πολιτικές χαρακτηριστικών του πλαισίου ΕΚ/EE, που προαναφέρθηκε.
As a key part of the procedural reforms implemented for the programme period 1989/1993, the "Monitoring
Επιτροπή Παρακολούθησης, άμεση πρόσβαση στο πεδίο της υλοποίησης, την οποία η
At the same time, the principle of "partnership" has obviously been understood (and made use of by the Commission) to give the Commission, through its representative who has a full seat and a vote on the Monitoring Committee, direct access to the implementation arena, which the
Ευρωπαϊκή Επιτροπή επίσημα δεν είχε στο παρελθόν.
Commission did not formally have before.
Οι βασικές προϋποθέσεις για την Ενδιάμεση Αξιολόγηση είναι να μπορούν οι Επιτροπές Παρακολούθησης να επωφελούνται από
The basic requirements of Intermediate Evaluation are that it allows Monitoring Committees to benefit from a clear evaluation programme for the period 1994 to 1999, the development of relevant targets where these are not sufficiently precise, an objective presentation of the outputs which have so far been achieved, an opportunity to initiate impact analysis of those parts of the programme which are already
Ένα σαφές πρόγραμμα αξιολόγησης για την περίοδο 1994 έως 1999, την ανάπτυξη σημαντικών στόχων, όπου αυτοί δεν είναι αρκετά ακριβείς, μια αντικειμενική παρουσίαση των αποτελεσμάτων που επετεύχθησαν μέχρι στιγμής.
In the second programme period (1994/1999), attempts have been made to strengthen the functioning of the
6 Στη Γερμανία η Επιτροπή Παρακολούθησης των Διαρθρωτικών Ταμείων συγκροτήθηκε το 1991 σε εθνικό επίπεδο.
In Germany, the Monitoring Committee for the Structural Funds was set up in 1991 at national level.
Υπό την προεδρία του Ομοσπονδιακού Υπουργού Οικονομικών αποτελείτο από 90 περίπου μέλη, που εκπροσωπούσαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τα ομοσπονδιακά υπουργεία και τα υπουργεία των κρατιδίων.
Chaired by the Federal Minister of Finance, it consisted of some 90 members who represented the Commission, federal ministries and Land ministries.
Οι κοινωνικοί εταίροι (συνδικαλιστικές ενώσεις, επιχειρηματίες) δεν ήταν επίσημα μέλη, αλλά τους "συμβουλεύονταν" εκτός επισήμων συνεδριάσεων.
The social partners (trade unions, entrepreneurs) were not formal members, but were "consulted" outside the formal sessions.
Μόνο τον Μάιο του 1995 μπόρεσαν τα μέλη της Επιτροπής Παρακολούθησης να καταλήξουν σε μια συμφωνία για το καταστατικό της και για τη δημιουργία και άλλων Υπο-επιτροπών Παρακολούθησης στο επίπεδο των ανατολικογερμανικών Länder, όπως προέβλεπε το ΚΠΣ.
It was not until May 1995 that the members of the Monitoring Committee finally reached an agreement on its statute and on the establishment of further Monitoring Sub-Committees at the level of the East German Länder, as requested by the CSF.
Αυτές οι Υπο-επιτροπές, που συστάθηκαν για κάθε Land, λειτουργούν, όμως, μόνο συμβουλευτικά (για λεπτομέρειες βλέπε Bauer 1995 : 8 FN 27).
However, these Sub-Committees, created for each Land, have only an advisory function (for detail see Bauer 1995: 8 FN 27).
Στη δεύτερη περίοδο του προγράμματος (1994/1999) έγιναν προσπάθειες ενδυνάμωσης της λειτουργίας των Επιτροπών Παρακολούθησης και κυρίως βελτίωσης της απόδοσης τους στην αξιολόγηση.
Monitoring Committees and particularly to improve their performance in their evaluative function.
Ένα μεγάλο μέρος του προγράμματος MEANS, που άρχισε με πρωτοβουλία της ΓΔ XVI το 1993, αφορά την ενίσχυση της θεσμικής, εννοιολογικής και μεθοδολογικής βάσης των Επιτροπών Παρακολούθησης7.
A major part of the MEANS programme initiated by DG XVI in 1993 is the strengthening of the institutional, conceptual and methodological basis of the Monitoring Committees7
, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στη δημιουργία κάποιας οργανωτικής υπο­ δομής (π.χ. μια γραμματεία με λίγο προσωπικό) ειδικευμένης και ικανής να προκηρύξει διαγωνισμούς, να αναθέσει αξιολογήσεις σε ικανούς εξωτερικούς αξιολογητές, να παρακολουθήσει το έργο τους και να το εκτιμήσει, αφού ολοκληρωθεί.
As the Monitoring Committees tend to be cumbersome bodies, made unwieldy by their size, the irregularity of their meetings and the formality of their procedures', particular attention is paid to the creation of some organisational substructure (for instance, in terms of a secretariat with a small staff) which is qualified and capable of producing calls for tender, commissioning evaluations by competent external evaluators, monitoring their work and assessing it after completion.
Το ειδικό πρόγραμμα MEANS δημοσίευσε μόλις ένα εγχειρίδιο με λεπτομερείς συστάσεις με βάση αυτούς τους άξονες.9
The MEANS project has just produced a manual with detailed recommendations along these lines9
10 μέλη της Επιτροπής Παρακολούθησης
Another approach used by some Monitoring Committees is to set up an evaluation steering group which draws most of its members from the Monitoring Committee10
Εν πάσει περιπτώσει πρέπει να ληφθούν θεσμικές, διαδικαστικές και συμβατικές προφυλάξεις, ώστε να προβλέπεται και να διασφαλίζεται η
In any case, institutional, procedural and contractual precautions should be taken to provide for and guarantee the independence of evaluators who are commissioned externally (extra muros)".
11 ανεξαρτησία των αξιολογητών που προσλαμβάνονται ως εξωτερικοί (extra muros)
(and of its possible substructure) one should remember the intrinsically political intergovernmental space, subject to vested interests, in which policy-making, programme-setting and programme-implementation takes places in the EU.
Για να εκτιμήσουμε ρεαλιστικά ποια πρέπει και ποια μπορεί να είναι η λειτουργία της Επιτροπής Παρακολούθησης (και της πιθανής υποδομής της) πρέπει να γνωρίζουμε τον βαθειά πολιτικό διακυβερνητικό χώρο, που υπόκειται σε κεκτημένα συμφέροντα, στον οποίο πραγματοποιείται η πολιτική, ο σχεδιασμός και η υλοποίηση των προγραμμάτων στην
Under the auspices of a truly evaluative function, "intermediate evaluation in partnership", as it is institutionalized in the Monitoring Committees, provides an environment which is not conducive to dealing with the two "classical" questions of evaluation which are, firstly, what are the relevant objectives and how is the achievement of their goals to be defined and secondly, which effects can be causally attributed to the policy and programme under consideration.
9 Βλέπε MEANS Handbook No 1:21 κ.εφ.
Sec MEANS Handbook No. 1: 21 if.
11 Βλέπε MEANS Handbook No 1:17 κ.εφ.
See MEANS Handbook No. 1: 17 ff.
ΕΕ.
"successes" or "failures").
Αυτό ισχύει και για την αιτιώδη απόδοση των αποτελεσμάτων σε κάποιες συνιστώσες και δραστηριότητες του προγράμματος (με την έννοια των "επιτυχιών" ή "αποτυχιών").
Without going into the methodological problems at this point or into approaches for dealing with them12
Χωρίς να υπεισέλθουμε εδώ στα μεθοδολογικά προβλήματα ή στις προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση τους12, πιστεύουμε ότι εκτός από την "κλασική" λειτουργία της αξιολόγησης και ίσως πέρα από αυτήν η λειτουργία της "ενδιάμεσης αξιολόγησης σε εταιρική σχέση" κατευθύνεται μάλλον προς την προώθηση και στήριξη μιας διαρκούς διαδικασίας μάθησης παρά στην περιοδική παρουσίαση τελικών αποτελεσμάτων.
, it is suggested that in addition to, apart from and perhaps beyond the "classical" evaluation function, the function of "intermediate evaluation in partnership" is directed rather towards promoting and supporting a permanent learning process than to producing final results periodically.
Γνωρίζουμε από την έρευνα για την αξιοποίηση της γνώσης ότι η "διαφωτιστική" λειτουργία της αξιοποίησης της γνώσης (Carol Weiss) συχνά είναι πιο σημαντική από τη μετάδοση και "κατανάλωση" "έτοιμης γνώσης" (του τύπου πομπού-δέκτη).
We know from knowledge-utilization research that the "enlightenment" function of knowledge utilization (Carol Weiss) is often more important than the transmission and "consumption" of "ready-made information" (of the transmitter-receiver sort).
Η ακατέργαστη πληροφόρηση για την αξιολόγηση πρέπει να μεταφρασθεί και να μετασχηματισθεί σε γνώση της αξιολόγησης.
The crude evaluation information needs to be translated and transformed into evaluation knowledge.
Η αντιπαράθεση, ακόμη κι όταν είναι επίμονη, μπορεί να είναι πολύ πιο λειτουργική και ωφέλιμη από μια συναίνεση που προέκυψε πρώιμα, αν επιθυμούμε τη διαφάνεια και την "glasnost" σε διαδικασίες, που είναι κάθε άλλο παρά διαφανείς και που πάρα πολύ συχνά συγχέονται και συγκαλύπτονται από τα συμφέροντα και τους ενδιαφερόμενους.
Controversy, even persistent controversy, can be much more functional and beneficial than a consensus arrived at too early in bringing out transparency and "glasnost" in processes which are otherwise all but transparent and which all too often are clouded and obscured by interests and stakeholders.
Μέσα από
Through this transparency and
12 Όσον αφορά τις διαφορετικές προσεγγίσεις της διευκρίνισης των επιμέρους στόχων (και υπό τον όρο της επίμονης αντιπαράθεσης) βλέπε MEANS 1995, Suitable Techniques for
"enlightenment" function as an ongoing process, the Monitoring Committee can make a more fruitful contribution to the implementation of EU structural funding, by feeding information right back into implementation, than through concentrating on rigorous evaluation of the "classical" type.
Η εκτίυηση της δυνατότητας αξιολόγησης αναπτύχθηκε ως "διαγνωστικό και καθοδηγητικό εργαλείο για βελτιωμένα προγράμματα και για πιο εύχρηστες αξιολογήσεις" (Smith, 1981, σελ. 1).
Evaluability assessment has been developed as "diagnostic and prescriptive tool for improving programmes and making evaluations more useful" (Smith, 1989; p. 1).
Όπως αναφέρει ο Scriven (1991) στο έργο του Evaluation Thesaurus, ο όρος evaluability (= δυνατότητα αξιολόγησης) (με την ετυμολογική και σημειολογική του έννοια) δηλώνει τον βαθμό, στον οποίο μπορεί να αξιολογηθεί ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα.
As stated by Scriven (1991) in his Evaluation Thesaurus, the term evaluability (in its etymological and semantic sense) refers to the extent a given programme can be evaluated.
Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε τεχνικά πλαίσια από τον Wholey και τους συνεργάτες του στο Urban Institute (ΗΠΑ) στις αρχές του 1979 : "συνεπάγεται μια ανέξοδη πρώτη ματιά στο πρόγραμμα, για να οριστεί αν το πρόγραμμα είναι ώριμο για αξιολόγηση ... και διευκολύνει το πρόγραμμα να ορίσει τους στόχους και τα αποτελέσματα του" (σελ. 138).
The term was first used in a technical context by Wholey and associates at the Urban Institute (USA) in early 1979: "it involves an inexpensive early peek at the programme, to determine whether the programme is in shape for an evaluation...
Με άλλα λόγια πριν μετρήσουν την απόδοση του προγράμματος και προτού ελέγξουν τις υποθέσεις συνδέοντας το πρόγραμμα με τα αποτελέσματα του, οι αξιολογητές θα'πρεπε να αξιολογήσουν τις πιθανές επιπτώσεις των προβλημάτων, που μπορεί να αντιμετωπίσουν καθ'όλη τη διαδικασία αξιολόγησης του προγράμματος.
In other words, prior to measuring programme performance and before testing assumptions linking programme and outcomes, evaluators should assess the potential impact of problems they may encounter throughout the programme evaluation process.
Ο Wholey κι οι συνεργάτες του προτείνουν στους αξιολογητές να αποτιμούν τα πιθανά προβλήματα της αξιολόγησης του προγράμματος μέσω μιας πρώτης ανάλυσης των σχετικών με το πρόγραμμα εγγράφων, καθώς και παίρνοντας ουσιαστικές συνεντεύξεις.
Wholey and his colleagues suggested that evaluators may assess the potential problems involved in programme evaluation through an initial analysis of documents relating to the programme, as well as by conducting stakeholders' interviews.
Στη βάση των έργων του Wholey (1979, 1987) ο Rutman (1980) όρισε αρκετούς πιθανούς τομείς προβλημάτων: αποτυχία στον καθορισμό του προβλήματος (ή των αναγκών) που προσεγγίζονται, αποτυχία στον καθορισμό των προσδοκώμενων στόχων, αποτυχία στον καθορισμό του ίδιου του προγράμματος ή τον τρόπο εφαρμογής του, αποτυχία στην κατάρτιση ενός σαφούς συστήματος ελέγξιμων υποθέσεων, έλλειψη καθιερωμένων προτεραιοτήτων αξιολόγησης και αποτυχία στην αποσαφήνιση της μελλοντικής χρήσης των αποτελεσμάτων αξιολόγησης.
On the basis of Wholey's works (1979, 1987), Rutman (1980) defined several potential problem areas: failure to define the problem (or needs) addressed, failure to define the expected objectives, failure to define the programme itself, or its manner of implementation, failure to establish a clear system of testable assumptions, lack of established evaluation priorities, and failure to clarify the future use of evaluation results.
Αν αναλύσουμε τα είδη των προβλημάτων που προβάλλει ο Rutman, θα συμπεράνουμε ότι τέτοια προβλήματα αναλύονται σε διαφορετικά στάδια του κύκλου της πολιτικής : με άλλα λόγια μπορούμε να πούμε, ότι η δυνατότητα αξιολόγησης ενός προγράμματος εξαρτάται πρωταρχικά από την ποιότητα του ίδιου του κύκλου της πολιτικής που ακολουθείται.
If we analyse the sort of problems suggested by Rutman, we can conclude that such problems arise at different stages of the policy cycle: in other words, it can be stated that the evaluability of a given programme depends primarily on the quality of the policy cycle itself.
Κατά την αξιολόγηση του προγράμματος μπορούν ακόμη να προκύψουν προβλήματα ως αποτέλεσμα περιορισμών ή εμποδίων λόγω των διαφορετικών ενδιαφερομένων, που συμμετέχουν στη διαδικασία αυτή.
Problems may also arise during programme evaluation as a result of constraints or barriers introduced by different stakeholder audiences during the process.
Ο Muscatelo (1988) διευκρίνισε τον όρο εκτίμηση της δυνατότητας αξιολόγησης προτείνοντας έναν ορισμό της ως ανάπτυξη μιας "... ρεαλιστικής ημερήσιας διάταξης, όπου μπορούν να εκτιμηθούν ο σχεδιαζόμενος φόρτος εργασίας και οι ανάγκες σε στελεχιακό δυναμικό ...
Muscatelo (1988) clarified the term evaluability assessment, by suggesting it could be defined as the development of "... a realistic agenda on which projected workload and staffing requirements can be assessed....There are always a number of items of major importance competing with each other for the relatively scarce staff resources available for designing and performing evaluations" (p. 23).
Ο Muscatelo ανέπτυξε δώδεκα "Πιθανά Κριτήρια για το Θέμα της Αξιολόγησης" : σκοποί προγράμματος, ωριμότητα προγράμματος, ορισμός προγράμματος, χρόνος ολοκλήρωσης, κόστος υλικών, δαπάνες προσωπικού, αντίσταση, εγκυρότης μετρήσεων, αξιοπιστία μετρήσεων, διοικητικοί περιορισμοί, πολιτικοί περιορισμοί και νομικοί περιορισμοί.
Twelve "Potential Evaluation Topic Criteria" were developed by Muscatelo: programme purposes, programme maturity, programme definition, completion time, cost of materials, staffing costs, resistance, measurement validity, measurement reliability, administrative constraints, political constraints, and, legal constraints.
Με βάση αυτή τη μελέτη αλλά και άλλες μπορούν να ορισθούν τρεις κύριες πηγές προβλημάτων σχετικά με την αξιολόγηση προγραμμάτων : η ποιότητα του σχεδιασμού και της υλοποίησης του προγράμματος, η εφικτότης του σχεδιασμού της αξιολόγησης και της ποιότητας των μετρήσεων και οι περιορισμοί στην αξιολόγηση.
Three main sources of problems relating to programme evaluation can be defined on the basis of these and other studies: quality of programme design and implementation, feasibility of evaluation design and measurement quality; and evaluation constraints.
Οι δύο πρώτες πηγές προβλημάτων είναι αποτέλεσμα του κύκλου της πολιτικής (βλ. π.χ.
The first two sources of problems are a result of the policy cycle (see, for example, Fernández-Ballesteros, 1987, 1992, Palumbo, 1987), the third arises from the evaluation context.
Fernandez-Ballesteros, 1987, 1992, Palumbo, 1987), η τρίτη προκύπτει από το πλαίσιο της αξιολόγησης.
After examining these and other studies, we developed an instrument for assessing programme evaluability
Αφού εξετάσαμε αυτές και άλλες μελέτες, αναπτύξαμε ένα μηχανισμό για την εκτίμηση της δυνατότητας αξιολόγησης προγραμμάτων (δηλ. σκοπιμότητα αξιολόγησης) με τίτλο "Listado de Cuestiones Relevantes en Evaluación de Programmeas" (LCREP. ή Κατάλογος Ερωτημάτων Σχετικών με την Αξιολόγηση Προγραμμάτων).
(i.e. evaluation feasibility) entitled "Listado de Cuestiones Relevantes en Evaluación de Programmeas"
Προτού συζητήσουμε όμως για τον μηχανισμό αυτόν, πρέπει να εξετάσουμε τους δύο κύριους τομείς προβλημάτων, που με την παρεμβολή τους μπορεί να καταστήσουν ανέφικτη τη διαδικασία αξιολόγησης.
(LCREP, or Form listing Questions Relevant to Programme Evaluation). Before going on to discuss this instrument, however, we must consider the two main problem areas that can interfere to make the evaluation process unfeasible.
Δυνατότητα αξιολόγησης προγράμματος, αξιολόγηση προγράμματος παρεμβάσεων
Programme evaluability, programme evaluation and intervention cycle
Όπως προαναφέρθηκε (βλ. Fernández-Ballesteros, 1987, 1992 και Palumbo, 1987), η αξιολόγηση του προγράμματος αποτελεί παρακλάδι της θεμελιώδους ιδέας ότι η κοινωνική ανάπτυξη μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από ένα καλοζυγισμένο, μεθοδικό σχέδιο.
As already mentioned (see Fernandez-Ballesteros, 1987, 1992; Palumbo, 1987), programme evaluation is an offshoot of the fundamental idea that social development may only be achieved through a well-thought out, orderly plan.
Καταρχήν αυτό το σχέδιο πρέπει να περιλαμβάνει ένα αυτορρυθμιζόμενο σύστημα σχεδιασμένο έτσι, ώστε να επιτρέπει εμπειρική αυτοαξιολόγηση και, τέλος, μια σταδιακή βελτίωση των κοινωνικών δράσεων και πολιτικών. Σύμφωνα μ'αυτόν τον τρόπο σκέψης δεν
At the outset, this plan should incorporate a self-regulatory system designed to permit empirical self-evaluation and, ultimately, a gradual improvement of social actions and policies.
95 θα ήταν δυνατόν να διεξαχθεί σωστά ένα πρόγραμμα χωρίς κατάλληλο σχεδιασμό και, παρομοίως, η αξιολόγηση του προγράμματος πρέπει αναγκαστικά να αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του κύκλου της πολιτικής.
According to this line of thought, it would not be possible to carry out a proper programme without adequate planning; similarly, programme evaluation should necessarily form an integral part of the policy cycle.
Ένα μοντέλο ενός κύκλου πολιτικής σχεδιασμένο έτσι, ώστε να περιλαμβάνει στάδια δυνατότητας αξιολόγησης και αξιολόγησης προγράμματος έχει προταθεί σε μια προηγούμενη μελέτη και μπορεί να συνοψισθεί ως εξής.
A policy cycle model designed to include programme evaluability and programme evaluation steps has been proposed in a previous study and may be summarised as follows.
Γενικά οι περισσότεροι εργαζόμενοι συμφωνούν ότι το σχέδιο ή ο κύκλος της κοινωνικοπολιτικής λήψης αποφάσεων συνεπάγεται μια σειρά από στάδια : πρώτον, η ύπαρξη ενός προβλήματος εκφράζεται από ορισμένες ανάγκες του πληθυσμού.
In general terms, most workers agree that the plan or cycle of sociopolitical decision-making involves a series of stages: first, the existence of a problem is expressed by certain needs of the population.
Δεύτερον διατυπώνονται ειδικοί και γενικοί στόχοι με σκοπό την επίλυση του προβλήματος και την κάλυψη των δηλωμένων αναγκών.
Second, objectives and goals are formulated with the aim of solving the problem and attending to the stated needs.
Τρίτον, συζητούνται πάντοτε οι διαθέσιμοι πόροι για την επίλυση του προβλήματος και την επίτευξη των ειδικών και γενικών στόχων που έχουν καθοριστεί.
Third, the available resources for solving the problem and achieving the objectives and goals reached are invariably discussed.
Σ'αυτό το στάδιο πρέπει να λαμβάνονται υπόψη προτάσεις σχετικά με τα αίτια του προβλήματος και τα αναμενόμενα αποτελέσματα (γενικοί και ειδικοί στόχοι).
Suggestions about causes of the problem and expected effects (objectives and goals) should be taken into consideration at this stage.