natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Νιρεμβέργη κατά ¡consult Pharma & Gesundheit GmbH, Μόναχο Ακύρωση ρήτρας για διετή περιορισμό του ανταγωνισμού όσον αφορά απερχόμενο μέλος της εταιρείας διότι παραβιάζει το άρθρο 1.38 του αστικού κώδικα- ανοικτό παραμένει το ενδεχόμενο παράβασης του άρθρου 1 του νόμου GWB και του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ ένεκα της δυσχέρειας οριοθέτησης της αγοράς.
Icon brand navigation group GmbH, Nürnberg v Iconsult Pharma & Gesundheit GmbH, Munich Annulment of a two-year non-compete clause for a departing member because it infringes Article 138 ofthe Civil Code; infringement against Article 1 of the Law prohibiting Restraints of Competition and Article 81 EC left open on account of the difficulty of delimiting the market (Article 138 of the Civil Code; Article 1 of the Law prohibiting Restraints of Competition; Article 81 EC).
(Αρθρο 19 παράγραφος 4 εδάφιο 2 του νόμου GWB· άρθρο 82 της συνθήκης ΕΚ)
IMAX Corporation, Missisauga, Ontario/Canada v Siewert Holding und Verwaltung GmbH & Co. KG,Dettelsbach No annulment of the system rental agreement, since abusive pricing and conditions not sufficientlydemonstrated (Article 19(4)(2) of the Law prohibiting Restraints of Competition; Article 82 EC).
Το άρθρο 19 παράγραφος 4 εδάφιο 2 του νόμου κατά της περιστολής του ανταγωνισμού (GWB) είναι επίσης εφαρμοστέο στο νόμο περί πλουτισμού, αλλά η εναγόμενη δεν μπόρεσε να εξηγήσει τις καταχρηστικές τιμές.
Plaintiff entitled to payment on grounds of unjustified enrichment (gas supplied without contract);Article 19(4)(2) of the Law prohibiting Restraints of Competition also applies in enrichment law, butthe defendant did not explain abusive excessive prices.
(Αρθρα 1, 16, 19 παράγραφος 4 εδάφιο 2 και 20 του νόμου GWB, άρθρα 81 και 82 της συνθήκης ΕΚ' άρθρα 103 και 103a του νόμου σχετικά με τη βιομηχανία ενέργειας, υπό την παλαιά του μορφή)
(Articles 1, 16, 19(4)(2) and 20 of the Law prohibiting Restraints of Competition, Articles 81 and 82 EC,Articles 103 and 103a of the Energy Industry Law before amendment
Δικαίωμα ενημέρωσης και καταβολής συμπληρωματικής αποζημίωσης σύμφωνα με το άρθρο 25 της Διεθνούς Ταχυδρομικής Σύμβασης για επαναποστολή με μη υλικά μέσα («non-physical remailing»)· συμβιβάσιμο με το άρθρο 82 της συνθήκης ΕΚ.
Entitled to information and payment of additional compensation under Article 25 Universal Postal Convention for ‘non-physical remailing’, compatibility with Article 82 EC.
(Αρθρο 25 της Διεθνούς Ταχυδρομικής Σύμβασης· άρθρα 49, 82 και 86 της συνθήκη; ΚΚ)
(Article 25 Universal Postal Convention; Articles 49, 82 and 86 EC)
Δεν είναι δυνατόν να αποτραπεί η αναστολή λειτουργία; ορισμένων καρτο'ιν SIM. δεδομένου ότι ί) αποτυχία σύνδεση; καρτών SIM δεν συνιστά παράβαση του άρθρου 82 παράγραφοι 1 και 2 τη; συνθήκης ΕΚ ούτε των άρθρων 19 και 20 του νόμου κατά τη; περιστολή; του ανταγωνισμού (GWB).
Validity of the petrol station contract, since there is no infringement of Article 81 EC for lack of sufficientexplanation; not invalidated by Article 16 of the Law prohibiting Restraints of Competition.
(Αρθρο 81 της συνθήκης ΕΚ, άρθρο 16 του νόμου GWB)
APPLICATION OF THE COMPETITION RULES IN THE EUROPEAN UNION
Call mediu services Ltd, Broxbourne, Ηνωμένο Βασίλειο κατά E-Plus Service GmbH & Co. KG, Ιίότσνταμ Δεν είναι δυνατόν να αποτραπεί η αναστολή της λειτουργίας ορισμένων καρτών SIM ούτε η άρνηση δημιουργίας κινητο'ιν τηλεπικοινωνιακών συνδέσεοιν δεν ακυρώθηκε η συμβατική ρήτρα η οποία απαγορεύει τη χρήση καρτών SIM σε συστήματα επικοινωνίας ή μετάδοσης για τη σύζευξη συνδέσεοιν τρίτων.
Call media services Ltd, Broxbourne, UK v E-Plus Service GmbH & Co. KG, Potsdam No injunction granted to refrain from blocking certain SIM cards and refusing to create mobiletelecommunications links; no annulment of the contract clause which prohibits the use of SIM cards incommunications or transmission systems for linking the connections of one third party to another.
[Αρθρα 19 και 20 του νόμου κατά της περιστολής του ανταγωνισμού GWB, άρθρο 82 παράγραφος Ι και παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ) της συνθήκης ΕΚ, άρθρο 1 του νόμου περί αθέμιτου ανταγωνισμού]
(Articles 19 and 20 of the Law prohibiting Restraints of Competition, Article 82 first paragraph andsecond paragraph, subparagraphs (b) and (c) EC, Article 1 of the Law on Unfair Competition)
Λεν αναγνωρίζεται δικαίωμα ενημέρωσης και καταβολής συμπληροιματικής αποζημίοισης βάσει του άρθρου 25 της Διεθνούς Ταχυδρομικής Σύμβασης για επαναποστολή με μη υλικά μέσα («non-physical remailing»).
Not entitled to information and payment of additional compensation under Article 25 Universal Postal Convention for ‘non-physical remailing’.
(Αρθρο 25 της Διεθνούς Ταχυδρομικής Σύμβασης- άρθρα 49, 82 και 86 της συνθήκης ΕΚ)
(Article 25 Universal Postal Convention; Articles 49, 82 and 86 EC)
[Αρθρο 81 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, άρθρο 823 παράγραφος 2 του αστικού κο'ιδικα, άρθρο 20 παράγραφοι 1 και 2 του νόμου κατά της περιστολής του ανταγωνισμού (GWB) σε συνδυασμό με το άρθρο 33 παράγραφος Ι του ίδιου νόμου, άρθρο 249 του αστικού κο'ιδικα]
No obligation on the defendant to supply the plaintiff with Rolex watches for lack of discrimination ordominant position (Article 81(1) EC, Articles 823(2) Civil Code, Articles 20(1)(2) of the Law prohibiting Restraints of Competition read in conjunction with Article 33(1) of the Law prohibiting Restraints of Competition, Article 249 of the Civil Code).
RWE Umwelt Rohstoff GmbH & Co. KG. Viersen κατά BSN Glasspack GmbH & Co. KG. Ντίσσελντορφ Επιδικάστηκε καταβολή αποζημίωσης βάσει διαφόρων συμβάσεων για την ανακύκλωση απορριμμάτων από γυαλί [δεν κρίθηκαν άκυρες ατομικές συμβάσεις παράδοσης σε πρώτη ζήτηση (on-call) λόγω ενδεχόμενης ακυρότητας των ρητρών εγγύησης του όγκου, σύμφωνα με το άρθρο 81 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ].
RWE Umwelt Rohstoff GmbH & Co. KG, Viersen v BSN Glasspack GmbH & Co. KG, Düsseldorf Entitled to payment under several work contracts for the processing of waste glass (no invalidity of individualon-call contracts on account of possible invalidity of volume guarantee clauses under Article 81(2) EC).
(Αρθρο 81 παράγραφοι 1 και 2 της συνθήκης ΕΚ, άρθρο 139 του αστικού κο'ιδικα)
(Article 81(1) and (2) EC, Article 139 Civil Code)
Ανώτατο Περιφερειακό Δικαστήριο της Φραγκφούρτης/Μ., 18 Νοεμβρίου 2(Χ)3. Il U 2/03 (Kart), Ρ-163/02
23.Frankfurt am Main Higher Regional Court, 18.11.2003, 11 U 2/03 (Kart), P-163/02
Εγκρίθηκε η απαίτηση πληρωμής της ενάγουσας, καθόσον η εναγόμενη δεν εδικαιούτο να εγείρει ανταπαίτηση βάσει του καθεστιότος παθητικής τελειοποίησης στη σύμβαση παροχής υπηρεσιών λόγω μη εκπλήρωσης των στόχων πωλήσεων, δεδομένου ότι η συμφοινία για τους στόχους πωλήσεων παραβιάζει το άρθρο 81 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.
Plaintiff’s claim for payment confirmed, since defendant not entitled to set-off under outward processingarrangements in the service contract for failure to comply with sales targets, since sales target agreementinfringes Article 81(1) EC.
[Παράβαση του άρθρου 6 παράγραφοι 1 και 7 και του άρθρου 4 παράγραφοι Ι και 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1475/95]
(Infringement of Article 6(1)(7) and Article 4(1)(3) of Regulation (EC) No 1475/95)
Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ 361
According tothe information available, the following cases arose:
Ιταλία
Decisions by national courts
Τμήμα Απασχόλησης του Ακυρωτικού Δικαστηρίου, απόφαση αριθ. 13054 της 6ης Σεπτεμβρίου 2(Χ)3: η απόφαση επιβεβαίωσε τη μη εφαρμογή, σύμφοινα με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου στις υποθέσεις 258/98 και 55/96, του άρθρου 9a του ιταλικού νομοθετικού διατάγματος 510 του 1996, το οποίο κυρο'ιθηκε με τροποποιήσεις από το νόμο 608 της 28ης Νοεμβρίου 1996, σχετικά με την απαγόρευση κάθε δραστηριότητας μεσολαβήσεοις και παρεμβάσεως, καθώς και τη συναφή απαγόρευση προσλήψεων που δεν διενεργούνται μέσω των γραφείων απασχόλησης του δημοσίου.
Employment division of the Court of Cassation, Judgment No 13054 of 6 September 2003: the rulingconfirmed the disapplication, in accordance with the Court of Justice rulings in Cases 258/98 and55/96, of Article 9a of Decree-Law 510/1996, converted, with amendments, into Law No 608 of28 November 1996, of the ban on private activities of intermediaries and the related ban on recruitmentthat is not carried out through public placement services;
'Τμήμα Αστικών Υποθέσεων του Ακυρωτικού Δικαστηρίου, απόφαση αριθ. 5252 της 4ης Απριλίου 2003: το δικαστήριο απεφάνθη ότι οι διατάξεις σχετικά με τη θέσπιση τοιν κριτηρίων καθορισμού των αμοιβών, των δικαιωμάτων και τοιν αποζημιο'ισεων που οφείλονται στους δικηγόρους για δικαστικές και εξωδικαστικές υπηρεσίες δεν είναι αντίθετες με το άρθρο 81 της Συνθήκης.
Civil division of the Court of Cassation, Judgment No 5252 of 4 April 2003: the court held that theprovisions establishing the criteria for determining the fees, dues and compensation owed to lawyers,solicitors and barristers for legal and extra-judicial services are not contrary to Article 81 of the Treaty.Thus, although the rates are set by the profession itself, they are controlled and approved by public bodiesand hence retain the characteristics of State regulation.
ii) Παραπομπές για την έκδοση προδικαστικής απόφασης
(ii)References for preliminary rulings
Σύμφοινα με τα διαθέσιμα στοιχεία, οι μόνες παραπομπές στο Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 234 της συνθήκης ΕΚ αφορούσαν την αίτηση του Εφετείου του Μιλάνου (21 Οκτοιβρίου 2003) και την αίτηση του Περιφερειακού Διοικητικού Δικαστηρίου της Αομβαρδίας (26 Μαΐου 2003) για την έκδοση προδικαστικών αποφάσεων όσον αφορά το συμβιβάσιμο της εθνικής νομοθεσίας και της συμπεριφοράς επιχειρήσεων με τα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης ΕΚ.
According to the information available, the only references to the Court of Justice under Article 234 ofthe EC Treaty concerned the request by the Milan Court of Appeal (of 21 October 2003) and the requestby the Lombardy Regional Administrative Court (of 26 May 2003) for preliminary rulings on thecompatibility of national legislation and the conduct of firms with Articles 81 and 82 of the Treaty.
Οι δικαστικές αρχές των Κάτω Χωρών ανταγωνισμού στις ακόλουθες αποφάσεις:
Judicial bodies in the Netherlands applied Community competition law in the rulings cited below:
Στη σκέψη 7 του σκεπτικού της έφεσης αμφισβητείται η απόφαση του Δικαστηρίου του Ρόττερνταμ βάσει της οποίας το ολλανδικό κράτος κατέχει δεσπόζουσα θέση, καθόσον ο στρατιωτικός αγωγός είναι ο μόνος αγωγός μεταβίβασης καυσίμων σε ορισμένα σημεία, όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση μεταξύ Pernis και Schiphol, και το κράτος είναι ο μόνος συμβαλλόμενος που δύναται να συνάψει συμφωνίες ναύλωσης για τη χρήση του αγωγού.
Recital 7 of the grounds for appeal challenges the ruling of the Court of Rotterdam that the State of the Netherlands has a dominant position, since the military pipeline is the only pipeline for the transmissionof fuel on some sections, as is the case at present between Pernis and Schiphol, and the State is the onlyparty that may enter into shipping agreements with regard to the use of the pipeline.
Σύμφωνα με το Ανώτατο Δικαστήριο, το Δικαστήριο του Ρόττερνταμ δεν θα έπρεπε να καταλήξει στο συμπέρασμα αυτό χωρίς να έχει καταδείξει ορισμένα δεδομένα σχετικά με το μερίδιο αγοράς των αποστολών καυσίμων μέσω του στρατιωτικού αγωγού και της μεταφορά; με δεξαμενόπλοια εσωτερική; ναυσιπλοΐα;.
According to the Supreme Court, the Court of Rotterdam should not have reached this conclusion without establishingsome facts regarding the market share of transmissions using the military fuel pipeline and transport byinland shipping tankers.
Επομένως κρίνεται ανεδαφική η απόφαση βάσει της οποίας το κράτος κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά μεταφοράς καυσίμων μεταξύ Pernis και Schiphol.
The ruling that the State has a dominant position on the market for the transportof fuel from Pernis to Schiphol is therefore untenable.
Σχετικά με την απαίτηση που υπέβαλε η Van Vollenliove Olie. ότι δηλαδή ο γενικός διευθυντής της NMa θα έπρεπε να έχει εφαρμόσει το άρθρο 88 του νόμου περί ανταγωνισμού σχετικά με την παράβαση του άρθρου 86 της συνθήκης ΕΚ, εξεταζόμενου σε συνδυασμό με το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο g) του ολλανδικού νόμου περί ανταγωνισμού, καθώς και μί­το τμήμα 10 και τα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης ΕΚ, το Εφετείο Οικονομικών Υποθέσεων εξέτασε κατά πόσον το άρθρο 88 του ολλανδικού νόμου περί ανταγωνισμού παρέχει στον γενικό διευθυντή της NMa το αποκλειστικό δικαίωμα να εφαρμόζει τα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης ΕΚ.
In relation to the claim made by Van Vollenhove Olie, namely that the Director-General of NMa shouldhave applied Article 88 of the Competition Act in relation to the infringement of Article 86(1) EC Treaty,read in combination with (3)(1)(g) Dutch Competition Act, together with Section 10 and Articles 81 and82 of the EC Treaty, the Trade and Industries Appeals Tribunal gave consideration to the question ofwhether Article 88 Dutch Competition Act grants the Director-General of NMa the exclusive power toapply Articles 81 and 82 of the EC Treaty.
Ο γενικός διευθυντής της NMa δεν διαθέτει την εξουσία να εκτιμά κατά πόσον η συγκεκριμένη πρακτική ενός φορέα ο οποίος ανήκει στο κράτος των Κάτω Χωριόν (δήμος του Venlo) είναι αντίθετη με τις λοιπές διατάξεις της συνθήκης ΕΚ.
The Director-General of NMa does not have the power toassess whether a certain practice of a body, which constitutes part of the State of the Netherlands (themunicipality of Venlo), is contrary to the other provisions of the EC Treaty.
Στην παρούσα υπόθεση, δεν συνέτρεχε λόγο; να γίνει αξιολόγηση βάσει των άρθρων 81 και 82 τη; συνθήκης ΕΚ, καθόσον το Εφετείο Οικονομικών Υποθέσεων συμφωνεί με το δικαστήριο του Ρόττερνταμ ότι ο δήμος του Venlo δεν ενήργησε αντίθετα με τα σημεία 6 και 24 του ολλανδικού νόμου περί ανταγωνισμού, δεδομένου ότι ο δήμος δεν ενήργησε ως επιχείρηση κατά την έννοια του νόμου περί ανταγωνισμού.
In this case, there was nocause to make an assessment on the basis of Articles 81 and 82 EC Treaty, since the Trade and Industries Appeals Tribunal concurs with the Court of Rotterdam that the municipality of Venlo did not act contraryto Sections 6 and 24 of the Dutch Competition Act, as the municipality did not act as an undertaking interms of competition law.
Οι καταγγέλλοντες επικαλέστηκαν το άρθρο 82 της συνθήκης ΕΚ αμφισβητιόντας το επίπεδο των τιμολογίων που χρεώνει η Rendac BV βάσει των υπουργικών κανονισμών σχετικά με την έγκριση των τιμολογίων στο πλαίσιο του νόμου περί αξιοποίησης (Destructiewet).
The appellants appealed to Article 82 of the EC Treaty in contesting the level of rendering tariffs charged by Rendac BV on the basis of the Ministerial Regulations in relation to Approval of Tariffs under the
Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ 363 άρθρο 86 της συνθήκης ΕΚ, στη Rendac BV, τη μόνη εταιρεία ανακύκλωσης στις Κάτοι Χώρες σύμφοινα με τον Destructiewet, η Δικαστική Διεύθυνση θεοιρεί ότι η Rendac δεν Εφαρμόζει τιμολόγια αντίθετα με το κεφάλαιο 24 του νόμου περί ανταγωνισμού.
Rendering Act [Destructiewet]. Leaving aside the answer to the question whether Rendac BV, the onlyrendering company in the Netherlands pursuant to the Rendering Act, has been granted special or exclusiverights, as referred to in Article 86 of the EC Treaty, the Judicial Division is of the opinion that Rendac doesnot apply tariffs which are contrary to Section 24 of the Competition Act.
Το κεφάλαιο 21 του Destructiewet ορίζει ότι τα συνολικά έσοδα από υπηρεσίες ανακύκλωσης δεν δύνανται να υπερβαίνουν τα πραγματικά έξοδα.
Section 21 of the Rendering Actstipulates that the total revenues from rendering services may not exceed the actual costs.
Δεν συντρέχει συνεπώς λόγος να θεοιρηθεί ότι τα τιμολόγια που χριο'ινει η Rendac είναι παράλογα υψηλά.
There is no reason to assume that the tariffs charged by Rendac are unreasonably high.
Λνιότατο Δικαστήριο, 6 Ιουνίου 2003, Col/183 HR, NOS κ.λπ. κατά De Telegraaf
Supreme Court, 6 June 2003, Co1/183 HR, NOS et al. v De Telegraaf
Στην υπόθεση αυτή, το Ανώτατο Δικαστήριο κλήθηκε και πάλι να εκδιόσει απόφαση σχετικά με την προστασία των καταλόγων των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμών (NOS) για να παρεμποδίσει τη δημοσίευση τους από την εφημερίδα De Telegraaf.
In this case, the Supreme Court was again asked to pass judgment on the protection of the radio and TVprogramme listings of the public broadcasting organisations (NOS) from publication by De Telegraaf.With reference to the judgments in the cases of Magill and Oscar Bronner, the Supreme Court stated thatin assessing the petition, the existence of objective grounds to justify such action was of primeimportance in answering the question whether NOS et al. had abused a dominant position.
Η εκτίμηση βάσει του κριτηρίου αυτού δεν συμπίπτει εξ ολοκλήρου με την απάντηση στο ερώτημα κατά πόσον ήταν λογικό να αρνείται η NOS κ.λπ. να χορηγήσει την άδεια.
An assessmenton the basis of this criterion does not coincide in all respects with an answer to the question whether itwas reasonable for NOS et al. to refuse to grant a licence.
Στα επίμαχα σημεία της απόφασης του, το Δικαστήριο του Ρόττερνταμ είχε εκφράσει την αδυναμία του να διακρίνει στους ισχυρισμούς της NOS κ.λπ. ουσιαστικά επιχειρήματα που να την ωθούν να αρνείται την παραχώρηση τοιν καταλόγοιν τοιν προγραμμάτων της, ούτε διαπίστωσε κανέναν αντικειμενικό λόγο που να αιτιολογεί αυτήν της τη στάση.
In the contested grounds for its judgment, the Court of Rotterdam had given expression to the fact that it was unable to find substantial grounds in theclaims made by NOS et al. for the refusal to supply and could therefore also find no objective groundsthat justified this.
Η παρούσα απόφαση δεν ήταν αδικαιολόγητη ούτε ανεπαρκώς αιτιολογημένη, καθόσον είχε προηγηθεί προδικαστική εντολή.
This judgment was not unreasonable and was not based on an inadequate statement ofgrounds since it related to a preliminary injunction.
To δικαστήριο δεν κρίνει άκυρη τη συμφοινία την οποία συνήψαν η Laurus και η Inexco ούτε τις αυξήσεις που πραγματοποιήθηκαν στις τιμές τοιν γαλακτοκομικο'ιν προϊόντων βάσει της συμφωνίας αυτής, εφόσον αποδειχθεί ότι οι ολλανδοί γαλακτοπαραγωγοί δεν συνενο'ιθηκαν για να σχηματίσουν μια απαγορευμένη σύμπραξη, σύμφωνα με το άρθρο 81 της συνθήκης ΕΚ, κατά την περίοδο που σημειυ'ιθηκαν οι αυξήσεις και, κατά συνέπεια, δεν εναρμονίστηκαν σε μια κοινή πολιτική τιμιόν.
The Court is of the opinion that the agreement entered into by Laurus and Inexco and the price increasesfor milk products based on this are not void if it is established that Dutch dairy producers did not unite toform a prohibited cartel, pursuant to Article 81 of the EC Treaty, during the period of the price increasesand consequently did not adhere to a joint pricing policy in this regard.
Δεν υπήρξαν αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη σύμπραξης ή εναρμονισμένης πρακτικής.
There was no evidence of such acartel or such a concerted practice.
Το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε τις παρακάτω αποφάσεις σχετικά με τα άρθρα 81 και 82:
The following judgments relating to Articles 81 and 82 were made in the High Court:
1997, σ. 956, ημερομηνία: 10 Απριλίου 2003
Arkin v Borchard Lines Ltd and Others: Case No 1997 Folio No 956, Date:10/4/03
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
Two liner conferences were held not to have abused Article 82 as there was no evidence of eliminatoryintent, and no abuse of Article 81 was found since the uniform rates charged fell within the linerconference block exemption.
Bernard Crehan κατά Inntrepreneur Pub Company και Brewman Group Ltd, υπόθεση αριθ.
Bernard Crehan v Inntrepreneur Pub Company and Brewman Group Ltd, Case No CH 1998 C801,Date: 26/6/03
Κατόπιν αίτησης προδικαστικής απόφασης σχετικά με τη σύμβαση αποκλειστική; προμήθεια; ζύθου στην παρούσα υπόθεση (C-453/99, Courage Ltd κατά Bernard Crehan και Bernard Crehan κατά Courage Ltd κ.λπ.), το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων απεφάνθη ότι ο συμβαλλόμενος μιας συμφωνίας η οποία παραβιάζει το άρθρο 81 μπορεί να ζητήσει αποζημίωση για αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη συνεπεία της παράβασης.
Following a reference relating to the beer tie in this case (C-453/99 Crehan v (1) Courage (2)Inntrepreneur), the European Court of Justice found that parties to an agreement infringing Article 81might have a domestic claim for damages for the infringement.
Εντούτοις, το δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου, κατά την απόφαση του σχετικά με τη σύμβαση αποκλειστικής προμήθεια; ζύθου, διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε παράβαση του άρθρου 81 δεδομένου ότι η αγορά παρέμενε ουσιαστικά ανοικτή στον ανταγωνισμό.
However, the UK court found in itsjudgment on the beer tie that there had been no infringement of Article 81 since the market had remainedsubstantially open to competition.
Το 2003 παρελήφθησαν έξι υποθέσει; προερχόμενε; από ισπανικά δικαστήρια σχετικές με αστικές και εμπορικές διαφορές μεταξύ πετρελαιοβιομηχανιών και πρατηρίων καυσίμων.
COMPETITION REPORT 2003
Οι αιτήσεις προήλθαν από το Πρωτοδικείο αριθ.
D—Application of the 1993 notice on cooperation between the Commission and national courts
4 της Μαδρίτης (αίτηση της 17ης Δεκεμβρίου 2002, η οποία παρελήφθη από τη Γενική Διεύθυνση στις 7 Ιανουαρίου 2(Χ)3). από το Πρωτοδικείο αριθ.
In 2003, there were six cases originating with Spanish courts concerning civil and commercial disputesbetween oil companies and service station operators.
Ι της Χιρόνα (αίτηση της 17ης Φεβρουαρίου 2003, η οποία παρελήφθη από τη Γενική Διεύθυνση στις 24 Φεβρουαρίου 2003). από το Πρωτοδικείο αριθ. 39 της Μαδρίτη; (αίτηση τη; 28η; Απριλίου 2003, η οποία παρελήφθη από τη Γενική Διεύθυνση στις 2 Ιουνίου 2003), από το Πρωτοδικείο αριθ.
The requests came from Court of First Instance No 4in Madrid (request of 17 December 2002, received by the Directorate-General on 7 January 2003), Court of First Instance No 1 in Girona (request of 17 February 2003, received by the Directorate-General on24 February 2003), Court of First Instance No 39 in Madrid (request of 28 April 2003, received by the Directorate-General on 2 June 2003), Court of First Instance No 51 in Madrid (request of 24 June 2003,received by the Directorate-General on 11 June 2003), Court of First Instance No 58 in Madrid (request of10 July 2003, received by the Directorate-General on 8 August 2003) and Court of First Instance No 55 in Madrid (request of 15 September 2003, received by the Directorate-General on 24 October 2003).
51 της Μαδρίτης (αίτηση της 24ης Ιουνίου 2(Χ)3, η οποία παρελήφθη από τη Γενική Διεύθυνση στις 11 Ιουνίου 2003), από το Πρωτοδικείο αριθ.
Theresponsible Director answered these requests on 10 February, 17 March, 18 July, 28 July, 23 September and10 December 2003 respectively.
58 της Μαδρίτης (αίτηση της 10ης Ιουλίου 2003, η οποία παρελήφθη από τη Γενική Διεύθυνση στις 8 Αυγούστου 2003) και από το Πριοτοδικείο αριθ.
The questions put were similar: they concerned the classification of the operator as a commercial agent oras an independent reseller given the clauses in the contract relating to commercial risk, on theapplicability of Regulation (EC) No 2790/1999 on vertical restraints to the basic relationship between thetwo parties to the domestic case and on the compatibility of this contractual relationship with Communitycompetition law.
55 της Μαδρίτη; (αίτηση τη; 15ης Σεπτεμβρίου 2003, η οποία παρελήφθη από τη Γενική Διεύθυνση στις 24 Οκτωβρίου 2003).
The Commission’s answers concerning the distinction between an agent and a resellerunder Community competition law were based extensively on points 12–20 of the guidelines on verticalrestraints it adopted on 24 May 2000 (116).
Ο αρμόδιος διευθυντής απάντησε στις αιτήσεις στις 10 Φεβρουαρίου 2003, 17 Μαρτίου 2003.
The Commission also explained to the requesting courts theapplicability ratione materiae of Regulation (EC) No 2790/1999 as regards the duration of exclusivepurchasing clauses and the market foreclosure effect.
18 Ιουλίου 2003, 28 Ιουλίου 2003, 23 Σεπτεμβρίου 2003 και 10 Δεκεμβρίου 2003 αντίστοιχα.
On this specific point, the Commission’s answersreferred to points 138–60 of the guidelines on vertical restraints.