natgillin/translations-raw huggingface dataset:
«Καταλήγουμε στο συμπέ­ρασμα ότι η κρατική παρέμ­βαση υπήρξε παραδοσιακά περισσότερο συχνή σε χώρες με λιγότερο ενωτικά συνδι­καλιστικά κινήματα όπως στη Νορβηγία (...) ή ακόμα και στη Φινλανδία ...»
Some authors have main­tained that the more democratic internal functioning of the trade unions in Norway, Finland and Iceland which has allowed a multitude of viewpoints to be expressed also explains the more frequent need in these countries for the state to intervene in collective bargaining activities to arrive at compromise on central issues and rec­oncile divergent interests by means of me­diation or indeed obligatory arbitration.
Πράγματι, σε ένα μισθολογικό σύστημα με τομεακές ανισό­τητες, και μεταξύ αδύναμων επιχειρήσε­ων, η απώλεια των κεκτημένων πλεονε­
In a general way, trade union centraliza­tion has remained very pronounced, as is evidenced by the renegotiation of the so­called basic agreements which lay down the rules of the social game on a large number of issues, and also by the power exerted both on government in the field of economic policy and legislation and within public or semi­public bodies with a tripartite or bipartite composition.
Τις περισσότερες φορές οι κοινωνικοί εταίροι διαρθρώθηκαν με αυτόνομο τρό­πο, για να αποφευχθεί η κρατική παρέμ­βαση.
The "(..) high levels of unionization are unique worldwide: currently over 85% in Iceland, 85% in Finland, 81 % in Sweden, and 57% in Norway."
Η παρέμβαση όμως αυτή στο σύστη­μα διαπραγμάτευσης TOJV ημερομισθίων αποδείχθηκε σχετικά σημαντική στις τέσ­σερις αυτές χώρες, αφού ο στόχος της ήταν γενικά να καταστήσει αποδεκτές τις πολι­τικές μισθολογικής λιτότητας στα πλαίσια μιας ευρύτερης πολιτιστικής εναλλαγής στην οποία κινούσε τα νήματα μόνον το κράτος (με αντάλλαγμα κοινωνικές μετα­θέσεις, μια ρυθμισμένη κοινωνική πολιτι­κή, μια καλύτερη πολιτική στέγασης, μια εγγύηση του ελέγχου TOJV τιμών καθώς και πολιτικών που προωθούν την απασχόλη­ση, κλπ.).
What were the specifically Nordic objec­tives of the policy of wage solidarity' Four types of reason motivated this policy: a) first, to develop a wage structure based not on the economic performance of in­dividual sectors or companies but on the nature and demands of the work per­formed with a view to narrowing wage differentials between high­profit and low­profit industries, between highly profit­able and less profitable companies, be­tween skilled and unskilled jobs (this lat­ter objective was added somewhat later in connection with policies to support low­wage groups); b) by calling for the fixing of mean standards, the policy of solidarity was to be a factor of wage mod­eration helping to "contain" wage de­mands in the dynamic, profitable, export­oriented sectors which were exposed to the vicissitudes of international competi­tion, sectors which in some cases ac­counted for an important part of the na­tional economy; c) the mean standard fixed at inter­industry level was to con­tribute towards eliminating inefficient companies which were unable to with­stand the associated financial burden and thereby to encourage companies to ration­alize production and management at an early point in time; d) the policy was also to facilitate workforce mobility­ with a wage system allowing for only slight wage differentials between industries and com­panies, the advantages lost by a change of job would be minimal; it should be noted that geographical and sectoral mo­
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
EUROPEAN JOUANAL bility was regarded as one of the cornerstones of full employment.
Με το πέρασμα όμως του χρόνου, οι συγκλίσεις μεταξύ των τεσσάρoJv θα γίνουν όλο και πιο πολλές.
"The specificity of the Nordic models resides in a desire to check, to re strain any wage negotia tion which might take place at lower levels by providing for centralized, inter-industry negotiation which firmly establishes an overall framework for wage increases."
Με το πέρασμα όμως τον χρόνον, οι συγκλήσεις μεταξύ των τεσσάρων θα γίνουν όλο και πιο πολλές.»
It would be inappropriate, however, to portray collective bargaining in the Nor dic countries in unduly simplistic terms.
Πρόκειται στην ουσία για παράγοντες που συνδέο­νται με τους ταξικούς αγώνες και με το πολιτικό μοίρασμα των χαρτιών που εξη­γεί αυτή την ιδιαιτερότητα της Φινλανδί­ας.
Collective bargaining in fact takes place at four levels: company level, industry level, inter-industry level by sector (for example private sector, public sector), and inter-industry level nationwide.
Παρ' όλ' αυτά, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σταδιακά ευθυγραμ­μίστηκε με το σουηδικό και νορβηγικό σύστημα, χάρη σε μια αλλαγή της συμπε­ριφοράς των εργοδοτών υπέρ ενός κεντρι­κού συστήματος διαπραγμάτευσης, χάρη στη συνδικαλιστική επανενοποίηση από το 1969 και μετά και χάρη στη μείωση των εντάσεων μέσα στην αριστερά.
The specificity of the Nordic models resides in a desire to check, to restrain any wage negotiation which might take place at lower levels by providing for centralized, inter-industry negotiation which firmly establishes an overall framework for wage increases.
Εκτός από αυτό. στη Νορβηγία, η σημασία που προσλάμβανε σε αυτή τη φάση η εκβιομηχάνιση των ξένων επεν­δύσεων ιδιαίτερα στους εξαγωγικούς τομείς (πλοιοκτήτες, δασοπονικός τομέας, ημικατεργασμένα προϊόντα, χημεία) εξη­γεί επίσης και τον -αρχικά περισσότερο παρεμβατικό ρόλο του κράτους σε θέματα οικονομικά, βιομηχανικά και κοινωνικά.
the traditionally more interventionist role of the state in economic, industrial and social affairs was the scale and importance of foreign investment during the industrialization era, particularly in the export sectors (shipping, forestry, semi-manufactures, chemicals).
Στις δύο αυτές χώρες είδαμε να εφαρ­μόζονται περισσότερο και κατ' επανάλη­ψη αυθεντικές εισοδηματικές πολιτικές.
It is Norway and Finland that have most often and repeatedly adopted genuinely proactive income policies.
Η σουη­δική εργοδοσία είχε εκτιμήσει ότι το κύμα προσήλωσης στη νομιμότητα τη δεκαετία του '70 που υπήρξε απόρροια της υπερ­βολικής συνδικαλιστικής εξουσίας που ασκείτο στη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνη­ση, είχε κτυπήσει το κουδούνι της αυτονο­μίας των κοινωνικών εταίρων και αιτιολο­γούσε μια αλλαγή στρατηγικής από μέ­ρους τους.
In Sweden, where the social partners' autonomy in regulating economic affairs has proved to be greater, government in terference was strongest in the 1980s when the interests of the workforce fragmented and efforts were made to counteract in creasing pressure from employers to de centralize the negotiation process.
«(...) από τα μέσα της δεκαε­τίας του '60, ο δημόσιος το­μέας δεν σταμάτησε να ανα­πτύσσεται στις τέσσερις χώ­ρες και ιδιαίτερα στη Σουη­δία και τη Νορβηγία και σε μικρότερο βαθμό στη Φιν-/Μνδία και την Ισλανδία.»
Swedish employers believed that the legalistic wave of the 1970s, a result of the exorbitant power exercised by the trade unions over the social democratic government, would bring about the downfall of the convention of social partner autonomy and justified a change of strategy on its part.
«Από τις τέσσερις χώρες, η καθεμία ξεχωριστά διέσχισε στο τέλος της δεκαετίας τον '80 και στις αρχές της δεκαε­τίας τον '90 μια περίοδο σο­βαρής ύφεσης.»
Although this centralized system of collec tive bargaining functioned relatively well in the 1960s and 1970s, the subsequent two decades brought numerous system modifications in response to a range of different pressures for decentralization.
Στο μεταξύ, η Ισλανδία συνέκλινε όλο και περισσότερο με τις άλλες βόρειες χώρες.
"Although this centralized system of collective bargaining functioned rela tively well in the 1960s and 1970s, the subsequent two decades brought numerous system modifi cations in response to a range of different pres sures for decentraliza tion."
Τι ρόλο διαδραμάτισαν οι οικονομικοί παράγοντες στην εφαρμογή των βόρειων μοντέλων: Συνειδητοποιούμε ότι οι αρχι­κές οικονομικές συνθήκες και οι βιομηχα­νικοί ρυθμοί ανάπτυξης ήταν εντελώς δια­φορετικοί.
One must note that the economic conditions of the time and the pace of industrial development differed very much from country to country. Whereas Sweden had an open economy very early on, an economy aiming for export business which, in order to remain competitive, had a vision of a model based on wage moderation, workforce mobility and accept ance of technological progress, the con text was different in the other three Nor dic countries.
Στη Νορβηγία, στη Φινλανδία και την Ισλανδία, οι πτυχές κυρίως της προστα­τευμένης εθνικής οικονομίας διευκόλυναν την εφαρμογή εθνικών συμβιβασμών.
It follows that state intervention has been more frequent in the countries with less unitarian trade union movements, for example Norway, where the white-collar trade unions are more fragmented and unionization rates lower, or indeed Finland, where the trade union movement is more divided along political lines. In Nor way, moreover, another factor explaining
Η αυξανόμενη σύγκλιση μεταξύ TOJV βόρεαον συστημάτων επαγγελματικών σχέσεων προέρχεται δíχoJς άλλο από μια σχετική ομοιογένεια των θεσμικών, πολι­τιστικών και πολιτικών παραγόν^ν που χαρακτηρίζουν την αγορά εργασίας, από την έντονη συνεργασία μεταξύ των κυβερ-
Finland is a specific case because it was late to industrialize, its class struggle per sisted into the post-war period, its political situation was more complex, its so cial democratic party was disunited, its
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΑΡΙΘ.
-* * employers were tardy in becoming organized and it lagged behind in establishing collective bargaining practices.
4 vήσεoJV και των πολιτικών και κoιvoJvικώv συντελεστών μέσα στη χώρα, αλλά είναι και αποτέλεσμα του μιμητισμού που συνδέεται στενά με την εμπειρία της συνεργασίας μεταξύ των βόρειων χωρών, που θεσμοθετήθηκε στα πλαίσια του Συμβουλίου TOJV βόρε^ν χoJρώv από το 1952.
The increasing convergence evident in the industrial relations systems of the Nordic countries undoubtedly owes much to these countries' relatively homogeneous institutional, cultural, and political situations and labour market characteristics, to the close cooperation between governments and political and social protagonists, but also to the mimicry effects as sociated with the experience of Nordic cooperation which has been institution alized within the framework of the Nor dic Council since 1952.
Μοντέλα σε κρίση;
Crisis-stricken models?
Οι συμβιβασμοί αυ­τοί στηρίζονται όλο και περισσότερο στην προσφυγή στην εθνική αλληλεγγύη που ήδη είχε ενεργοποιηθεί και στο παρελθόν.
"At the end of the 1980s and beginning of the 1990s, each of the four Nordic countries under went a period of severe recession. "
«Κατά τη δεκαετία του '80 και τον '90, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις χαρακτη­ρίστηκαν από μια ανξανόμενη παρεμβολή τον κράτονς.»
Compared with the other OECD states, the characteristics common to the economies of the Nordic states were found to be the following.
Η Νορβηγία, η Φινλανδία και η Ισλανδία είναι μ' αυτόν τον τρόπο ιδιαίτερα ευάλωτες στην εξέλι­ξη των πρώτων υλών ή στα συγκυριακά χαρακτηριστικά του αλιευτικού τομέα.
First, a strong contrast between the situation of the competitive exporting sectors which are exposed to international
Από τις τέσσερις χώρες, η καθεμία ξεχω­ριστά διέσχισε στο τέλος της δεκαετίας του '80 και στις αρχές της δεκαετίας του '90 μια περίοδο σοβαρής ύφεσης. Ο πιο ανησυχη­
The response to this situation was the adoption of unprecedented austerity pro grammes which centred on income policies and were based on spectacular national compromises.
Σε γενικές γραμμές, οι δεξιές αλλά και οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις αυτών των χωρών υιοθέτησαν τα δέκα τελευταία χρόνια οικονομικές πολιτικές σαφώς πιο
At the same time, a range of emergency measures were adopted by governments to promote employment, in
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ φιλελεύθερoJV τάσεων, με σκοπό να επανενεργοποιήσουν τις δυνάμεις της αγοράς και να επιταχύνουν την ένταξη αυτών των οικονομιών στη διεθνή και ιδιαίτερα στην ευρωπαϊκή οικονομία.
"Because of their climatic conditions, the size of their territories and their geographical isolation, the Nordic countries are troubled by very wide regional disparities in unemployment, with record rates being reached in the peripheral regions. "
«(...) μπροστά στονς περιο­ρισμούς ενός ανξανόμενον διεθνισμού, η κνβέρνηση (...) ανέ).αβε να εμποδίσει τη διάλυση των κεντρικών διαπραγματεύσεων. » ση μειοψηφίας από το 1990 η μία και από το τέλος του 1994 η άλλη.
"In all four Nordic states the cost of the welfare state has been under close surveillance (...) (since the early 1990s) and numerous measures have been introduced" (to reduce its cost).
Από το 1991. η εξουσία ασκείται στην Ισλανδία από ένα συνασπισμό μεταξύ σοσιαλδημοκρατών και δεξιάς, ενώ στη Φινλανδία υπάρχει ένας συνασπισμός της κεντροαριστεράς.
To some extent during the 1980s but mainly at the beginning of the 1990s the four Nordic countries introduced policies to liberalize their markets and financial institutions and, with the exception of Iceland, all aligned their national currencies with the Ecu.
Από τις αρχές της δεκαετίας του '90 γίνονται σημαντικές περικοπές, ιδιαίτερα σ' αυτές τις δύο τελευταίες χώρες.
"The once dominant position held by the social democrats in the political systems of Sweden and Norway in particular but also to a lesser extent in Finland and Iceland was severely eroded during the 1980s and 1990s."
Κατά τη δεκαετία του '80 και του '90, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις χαρακτη­ρίστηκαν από μια αυξανόμενη παρεμβολή του κράτους.
During the 1980s and 1990s, collective negotiation was characterized by increasing state intervention.
Το κράτος ήδη παρενέβαινε αρκετά και πριν στη Φινλανδία και τη Νορβηγία.
State intervention commenced even prior to the collective bargaining process in Finland and Nor way.
Αλλά το τέλος της αυτονομίας των κοινωνικών εταίρων και η συνεπαγό­μενη κυβερνητική παρέμβαση έγινε ιδιαί­τερα αισθητή στη Σουηδία.
But the end of social partner autonomy and the increase in state inter vention was felt particularly acutely in Sweden.
Πέρα από την απώλεια της νομισματικής αυτονομίας και της απαίτησης για μια καλύτερη ανταγωνιστικότητα, η διεθνο­ποίηση των οικονομιών των βόρειων χωρών έθεσε και ένα τρίτο πρόβλημα: η επέκταση των διεθνών επενδύσεων των μεγάλων σουηδικών ομίλων αλλά και των νορβηγικών και των φινλανδικών απο­τελεί μια απειλή για τη συνοχή των εθνι­κών συστημάτων παραγωγής, αφού οι επενδύσεις γίνονται εις βάρος τους.
In all four Nordic states the cost of the welfare state has been under close surveillance over the same period and numerous measures have been introduced to "denationalize" some of the social services, to raise the competitiveness of the public sector (at central and municipal level), to cut back the number of civil servants and to scale down the level of social benefits and advantages (for example: reduction in sickness benefits, in the number of days of paid leave, in unemployment benefits, raising of retirement age, etc.).
Στη Σουηδία, για παράδειγμα, η παραγωγή των σουηδικών επιχειρήσεων στο εξωτερι­κό ξεπερνάει την εξαγόμενη παραγωγή των ίδιων αυτών επιχειρήσεων.
Reforms operating in the same direction were applied to the employment services agencies of both Sweden and Finland. Major budget cutbacks have been in operation since the beginning of the 1990s, particularly in the latter two countries.
Η εργοδοσία, ojOdjvraç προς την aπoκέvτρoJση, ενθάρρυνε ιδιαί­τερα αυτή τη διάσπαση.
What reasons common to all these countries brought about this expansion of government intervention in wage affairs?
Έτσι, μπροστά στους περιορισμούς ενός αυξανόμενου διεθνισμού, οι κυβερνήσεις για να μεταφέ­ρουν περισσότερους πόρους από τους μισθούς στα κέρδη και για να ελέγξουν όπως και στο παρελθόν αυτές τις οικονο­μικές ισορροπίες, ανέλαβαν να εμποδί­σουν τη διάλυση των κεντρικών διαπραγμaτεύσεoJv υπέρ της εισοδηματικής πολι­τικής με διάφορες μορφές, ιδιαίτερα με εισοδηματικές πολιτικές διαπραγμάτευ­σης και με τη συχνή παρέμβαση διαμεσολαβητο^ν ή διαιτητών.
Stronger competition between white-collar, publicsector and blue-collar trade unions, uneasy tension between industries exposed to fierce economic competition and those less exposed to such competition led to a proliferation of wage in creases, fragmentation of the centralized system of wage negotiation, wage differ-
«Από τη συνδικαλιστική άποψη (...) οι αναδιαρθρώ­σεις επιβλήθηκαν ως αποτέ­λεσμα των απαιτήσεων μετα­βολής του συστήματος συλλο­γικών διαπραγματεύσεων και των αυξημένων εντάσεων μεταξύ των παραδοσιακών εργατών και των συνομο­σπονδιών των υπα'/λήλων.» μισθών;).
"(···) given the constraints of increasing internationalization (...), governments (...) undertook to put a stop to the dismembering of centralized negotiation (...)" entiation and an increase in conflict po tential.
«(...) ήδη το 1988 έγινε συγχώνευση πέντε ομοσπον­διών τον ιδιωτικού κλάδον για να αντισταθμιστεί το βά­ρος των ομοσπονδιών τον δημόσιον τομέα και των νπηρεσιών.»
tween industry-wide agreements on the one hand and the correspondence be tween industry-wide agreements and com pany agreements for each of the sectors concerned on the other (how much tolerance in the field of wage differentials?).
«Μεταξύ των εργοδοτικών ενώσεων με κοινωνικές ανησυχίες και αυτών που ήταν προσανατολισμένες προς τον οικονομικό τομέα, έγιναν συνασπισμοί (...) σε ορισμένους τομείς.
"(...) in Finland and Sweden one can detect a desire on their part increasingly to dissociate the field of industrial relations and, by extension, collective bargaining, from the management of the welfare state."
Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις των βόρειων χωρών αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή το παρακάτω δίλημμα.
On the one hand, the respective importance of the various levels of nego tiation will depend more and more on the way in which the protagonists of man agement and labour reorganize them selves and form the new negotiation units (cartels) which they consider most appropriate and in their best interests.
Από τη μία πλευρά η αντίστοιχη σημασία των επιπέ­δων διαπραγμάτευσης θα εξαρτηθεί όλο και περισσότερο από τον τρόπο με τον οποίο οι συνδικαλιστικοί και εργοδοτικοί φορείς θα αναδιοργανωθούν για να δημιουργήσουν νέες ενότητες διαπραγμά­τευσης (καρτέλ) που κατά την άποψη τους είναι πιο κοντά στα συμφέροντα τους.
On the other hand, these readjustments which are intended specifically to correct some of the anomalies of the Nordic model (breakdown of the wage hierarchy with inadequate reward for skills, remuneration levels for skilled work which are relatively low in comparison to those for unskilled work, etc.), and which herald more de centralization, will have to be implemented in a way which does not endanger overall economic equilibrium.
Συνδικάτα και εργοδοσία: μεταβολή των μηχανισμών, των προγραμμάτων και των στρατηγικών
Trade unions and employer organizations: changing structures, pro grammes and strategies
«(...) η περίφημη ριζική με­ταβολή της στάσης των εργο­δοτικών στρατηγικών (...) αποσκοπούσε στην αποκέ­ντρωση της διαπραγμάτευ­σης, στην ελαοτικοποίηση των σχέσεων εργασίας κυρί­ως όσον αφορά τους μισθούς και τα ωράρια εργασίας, σε μια κοινωνική νομοθεσία λι­γότερο δύσκαμπτη και σε μια μερική αμφισβήτηση του κράτους πρόνοιας.»
"(—) a key strategic role will be played by trends and tendencies towards cartelization (...) which sometimes signify the joining of forces of numerous protagonists and thus centralization but can equally signify the fragmentation of negotiation because of a proliferation of the number of cartels."
Οι κυβερνήσεις συνειδητοποιούν απόλυτα αυτές τις δυσκολίες, ενώ παράλληλα στη Φινλανδία και τη Σουηδία κρύβουν μια επιθυμία τους να αποστασιοποιηθούν όσο γίνεται περισσότερο τον τομέα των επαγ­γελματικών σχέσεων και συνεπώς τις συλλογικές διαπραγματεύσεις από τον τομέα της διαχείρισης του κράτους πρό­νοιας.
At the same time, to the extent that the state becomes ever less capable of offering social counterparts to austerity, that employers no longer concede the advantages of centralized negotiation (mainly because of the impossibility of avoiding increasing wage differentials and their desire for more diversity and flexibility in wage policies), that the interests of the workforce are becoming increasingly fragmented - all these considerations seem to suggest that the survival of national compromises under the guidance of the state is in jeopardy.
Στη Σουηδία όπου ο κίνδυνος έκρη­ξης του σκανδιναβικού μοντέλου είναι και ο μεγαλύτερος, οι σοσιαλδημοκράτες συνεχίζουν να υπεραμύνονται ενός κε­ντρικού συστήματος διαπραγματεύσεων που θα παραχωρούσε óμoJς μια πιο σημα­ντική θέση στις δυνάμεις της αγοράς και θα έβαζε φρένο σε ορισμένα από τα προ­βλήματα της μισθολογικής αλληλεγγύης.
The governments have been aware of these difficulties and in Finland and Sweden one can detect a desire on their part increasingly to dissociate the field of industrial rela tions and, by extension, collective bargaining, from the management of the welfare state.
Η αναδιαμόρφωση του συστήματος δια­πραγμάτευσης αποσκοπεί στην επίτευξη νέων ισορροπιών μεταξύ από τη μια πλευ­ρά του επιθυμητού επιπέδου συντονισμού μεταξύ των κλαδικών συμφωνιών και από την άλλη μεταξύ της διάρθροισης των κλαδικών συμφωνιών και των συμφωνιών των επιχειρήσεων για καθέναν από τους δεδομένους τομείς (τι είδους ανοχή μπορεί να υπάρξει σε θέματα διολίσθησης TOJV
In Sweden, where the risk of the Nordic model breaking down is most acute, the social democrats continue to defend a centralized system of nego tiation but one which would give greater leeway to market forces and would lessen the impact of some of the shortcomings of wage solidarity.
Οι δεκαετίες του '80 και του '90 αποτέλε­σαν ευκαιρίες για εσωτερικές αναδιαρ­θρώσεις και για τα συνδικάτα και για την εργοδοσία.
The 1980s and 1990s have been times of internal restructuring, as much for the trade unions as for employer organizations.
Σε γενικές γραμμές βρισκόμα­στε μπροστά σε τρία είδη φορέων: μιας συνομοσπονδίας εργατικής προέλευσης.
It should be recalled that trade un ion topography is relatively smooth and largely similar in all the Nordic countries. Generally, there are three types of pro-
*** μιας συνομοσπονδίας υπαλλήλιον-τεχνι-κών και μιας συνομοσπονδίας μισθωτών που έχουν ένα πανεπιστημιακό ή ισότιμο πτυχίο.
EUROPEAN JOURNAL tagonist: a confederation with blue-collar origins, a confederation of white-collar and middle-management engineering staff, and a confederation of higher qualified employees with an academic or equivalent higher education background.
Σε γενικές γραμμές, η καθεμία από τις συνομοσπονδίες καλύπτει και τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.
As a general rule, each of these confederations caters for both the public sector and the private sector.
παϊκό. Εκτός από αυτό. με βάση το παρά­δειγμα TOJV συνδικαλιστικών οργανώσεων υπήρξαν συγχωνεύσεις μεταξύ μικρών εργοδοτικών ομοσπονδιών.
"On the trade union side (internal) restructuring was a must because of the need to modify the collec tive negotiation system and of the increasing tension between the traditional blue-collar confederations and the white-collar confedera tions. " the lead given by the trade unions, numerous small employer federations are also currently seeking opportunities to merge.
Τέλος, οι με­γάλες ομοσπονδίες óπoJς η χαλυβουργία επιδόθηκαν επίσης σε έναν εσoJτερικó επαναπροσδιορισμό των ρόλων για να προσαρμοστούν στη σταδιακή αποκέ­ντρωση των συλλογικών διαπραγματεύ­σεων.
The large federations such as those representing the metalworking industries are also redefining their internal role al locations in order to respond effectively to the progressive decentralization of collective bargaining: for their memberships the federations will increasingly function as consultants rather than as direct nego tiators.