natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Απομονωμένοι ιοί στο θαλάσσιο περιβάλλον της Μεσογείου
Viruses isolated in the Mediterranean marine environment
Ιός Coxsackie Ιός Coxsackie ,
Coxsackie virus A Coxsackie virus Β Hepatitis A virus Unspecified, non-polio
Γαλλία, Ελλάδα, Ιταλία Ισπανία
France, Greece, Italy Spain
Πηγή: ΠΟΥ, 1991
Source: WHO, 1991
Επιπλέον, υπάρχουν ακόμα μεγάλες εκτάσεις της παράκτιας ζώνης της Μεσογείου, ιδίως στο νότιο και ανατολικέ) τμέ]μα, για τις οποίες τα στοιχεία είναι ελάχιστα.
Furthermore, there are still large stretches of the Mediterranean coastal zone, mainly in the southern and eastern parts, from which records are sparse.
Σε επίπεδο λεκάνης, δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τις παράκτιες ζώνες και τη χρήση τους στη Μεσόγειο.
Land use and coastal erosion nformation, at basin scale, about the coastal zones and their use does not exist for the Mediterranean area.
1 Ιέραν των συγκεντρώσεων αστικού πληθυσμού, οι ανταγωνιστικές χρήσεις των γαιών κατέχ μήκος των ακτών προέρχονται από την υποδομή του τουριομού, της γεωργίας, της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας, των μεταφορών, της ενέργειας και της βιομηχανίας, ει ιιταχύνοντας τη μεταβολή της μορφολογίας του παράκτιου συστήματος.
Aside from urban population concentrations, competing land use along the coast comes from tourism, agriculture, fisheries and aquaculture, transport, energy and industry infrastructure, causing acceleration of the modification of the morphology of the coastal system.
Η διάβρωση των ακτών αποτελεί περιβαλλοντική απειλή, η οποία συνδέεται με ένα συνδυασμέ) ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, όπως η κατασκευή αναχωμάτων και η ανάπτυξη των ακτών, η εγκατάλειψη της γεωργίας και η παγκόσμια μεταβολή του κλίματος.
Coastal erosion is an environmental threat, related to a combination of human activities such as damming and coastal development, the abandonment of agriculture, and global climate change.
Επίσης σημειώνεται διάβρωση των οικοτόπων, η οποία οφείλεται κυρίως στην ανταγωνιστική χρέ]αη των γαιών στην παράκτια ζώνη.
Habitat erosion has also occurred mainly due to the competitive use of the coastal zone.
Τα στοιχεία που διατίθενται σχετικά με τη διάβρωση δείχνουν ότι στη θαλάσσια περιοχή της ΕΕ (Βαλεαρίδες νήσοι, Κόλπος του Λέοντος, Σαρδηνία, Αδριατικέ], Ιόνιο και Αιγαίο) υπάρχουν 1.500 χλμ. τεχνητών ακτών, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων αποτελείται από λιμάνια (1.250 χλμ.)
Erosion data showed that the 1500 km of artificial coasts can be found in the EU marine area (Balearic Islands, Gulf of the Lion, Sardinia,Adriatic, Ionian and Aegean) with harbours and ports contributing the major part (1250 km) (EC, 1998).
Εξελικτικές τάσεις των ακτών του ευρωπαϊκού τμήματος της Μεσογείου τόσο για τις βραχώδεις ακτές όσο και για τις παραλίες ως % των ακτών
Evolutionary trends of some coasts of the European part of the Mediterranean Sea for both rocky coasts and beaches as % of coasts
Σύνολο (χλμ.)
Erosion Sedimentation
Αδριατική Θάλασσα
Adriatic Sea
Πηγή:ΕΚ, 1998
Source: EC, 1998
23 βάση τα στοιχεία της CORINE σχετικά με τη διάβρωση των ακτών, περίπου το 25% των ιταλικών ακτών της Αδριατικής και το 7,4% του Αιγαίου παρουσιάζουν εξελισσόμενες τάσεις διάβρωσης, ενώ περίπου το 50% της συνολικής ακτογραμμής τ ης ευρωμεσογειακής περιοχής θεωρείται σταθερό.
Adriatic coast and 7.4 % of the Aegean Sea show evolutionary trends of erosion while about 50 % of the total coastline of the Euro-Mediterrsanean area considered to be stable.
Στη Μεσόγειο, τα βαρέα μέταλλα θεωρείται ότι προκύπτουν από φυσικές διεργασίες, ενώ ανθρωπογενείς πηγές, έ > πως οι απορρίψεις απέ) χημικές βιομηχανίες, αποχετεύσεις και από τον τομέα της γεωργίας θεωρούνται έ > τι έχουν περιορισμένες και χωρικά εντοπισμένες επιπτώσεις.
In the Mediterranean Sea, heavy metals are considered to arise mainly from natural processes , while anthropogenic sources, such as discharges from chemical industries, sewage and agriculture, are deemed to have a. limited and spatially restricted effect. The relative importance of the various sources is, however, difficult to estimate due to the limited data available.
Ωστόσο, η σχετική σπουδαιότητα των διαφόρων αυτών πηγών είναι δύσκολο να εκτιμηθεί λέ)γω των περιορισμένων διαθέσιμων στοιχείων.
Total mercury values in Mediterranean species were generally higher than those found in the Atlantic. With the exception of
Οι συνολικές τιμές υδραργύρου < τια είδη της Μεσογείου ήταν γενικά υψηλότερες απέ) εκείνες που μετρήθηκαν στον Ατλαντικό. Με εξαίρεση Απεικονίσεις Box-and-Whisker nou παρουσιάζουν την κατανομή των δεδομένων σχετικά με τις συγκεντρώσεις (σε ng/kg FW) υδραργύρου σε επιλεγμένα είδη από τη Μεσόγειο.
Box-and-Whisker plots showing the distribution of data for concentrations (in ng/g fresh weight) of mercury (Hg) in selected species from the Mediterranean Sea
24 τον υδράργυρο, στον βώκοομο και στα ιζέ]ματα, οι συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων είναι γενικά χαμηλές.
24 mercury in biota and sediments, heavy metal concentrations are generally low.
Αυτά τα υψηλότερα επίπεδα υδραργύρου θεωρείται ότι οφείλονται στο γεγονέ > ς ότι η περιοχέ] βρίσκεται στην υδραργυρούχα ζώνη Μεσογείου-Ιμαλαΐων.
The higher mercury levels are deemed to be the result of the region being in the Mediterranean -Himalayan mercuriferous belt (Bryan, 1976; Bernhard, 1988).
Στις αρχές της δεκαετίας του '70 είχαν παρατηρηθεί πολύ υψηλές συγκεντρώσεις υδραργύρου σε ορισμένες παράκτιες περιοχές, σε καυτά σημεία, κοντά σε λιμάνια και σε βιομηχανικές περιοχές.
In the early 1970s, very high mercury concentrations were observed in some coastal areas, in 'hot spots', near harbours and industrial areas.
Ως αποτέλεσμα των δραστικών μειώσεων, από τα τέλη της δεκαετίας του '70, των εκλύσεων υδραργύρου από χλωραλκαλικά φυτά, σημειώθηκε ταχεία αποκατάσταση (2-5 έτη για τον χρόνο υποδιπλασιασμού του υδραργύρου) στον βιόκοσμο και υπήρξαν ενδείξεις βραδύτερων (6-33 έτη) μειώσεων των συγκεντρώσεων στα ιζήματα.
As a result of dramatic reductions, starting in the late 1970s, in mercury releases from chlor-alkali plants there have been quick recoveries (2-5 years for half-life of mercury) in biota and indications of slower (6-33 years) reductions of concentrations in sediments (Heirut et al., 1996).
Οι χλωριωμένοι υδρογονάνθρακες εκλύονται εξ ολοκλήρου από ανθρωπογενείς πηγές, καθώς δεν υπάρχουν φυσικοί χλωριωμένοι
Chlorinated hydrocarbons are released entirely from anthropogenic sources, since no natural chlorinated
Απεικονίσεις Box-and-whiskers nou παρουσιάζουν την κατανομή των δεδομένων για τις συγκεντρώσεις (σε ng/g FW) PCB σε επιλεγμένα είδη από τη Μεσόγειο
Box-and-Whiskers plots showing the distribution of data for concentrations (in ng/g fresh weight) of PCBs in selected species from the Mediterranean Sea
Γενικά, οι συγκεντρώσεις DDT είναι χαμηλές στα ιζήματα της ανοιχτής θάλασσας, ωστέκχ) αναφέρονται υψηλές τιμές απέ) το Δέλτα του Ροδανού.
Generally DDT concentrations are low in open sea sediments but high values were reported from the Rhône delta.
Οι τιμές αυτές θεωρούνται εξαιρετικά υψηλές και συγκρίνονται με τις τιμές ι ίου λαμβάνονται σε ιδιαίτερα ρυπασμένες ι ιεριοχές.
These were considered extremely high and are comparable to values obtained in heavily polluted locations.
Οι μέγιστες τιμές που έχουν αναφερθεί για τις συγκεντρώσεις DDT και PCB (πολυχλωριομένο διφαινύλιο) είναι πολύ χαμηλέπερες από τα επιτρεπτά όρια για την κατανάλωση θαλασσινών.
Maximum values reported for DDT and PCB concentrations are generally much lower than the permissible limits for seafood consumption (WHO/ UNEP, 1995).
Οι περισσότερες από αυτές τις χημικές ουσίες δεν χρησιμοποιούνται πλέον στις χώρες της Μεσογείου.
Most of these chemicals are no longer used in Mediterranean countries.
Πετρελαϊκή ρύπανση
Oil pollution
Μπορούν να εμφανιστούν οποιαδήποτε σιιγμή σε οποιοδήποτε ιμέ]μα της Μεσογείου.
Up to now, accidental oil spills have caused localised damage to the Mediterranean marine and coastal environment.
Απέ) τα 268 ατυχήματα που καταγράφηκαν από τη REMPEC την περίοδο 1977-1995, περιοοέπερα από τα τρία τέταρτα αφορούσαν τη μεταφορά πετρελαίου.
Out of 268 accidents listed by REMPEC for the 1977-1995 period, more than three-quarters involved oil.
Ο αριθμός των ατυχημάτων αυξάνεται σιην Μεσόγειο, καθώς τα τελευταία πέντε χρόνια (1991-1995) σημειώθηκαν 81 επεισόδια σε σύγκριση με 99 επεισόδια που είχαν σημειωθεί τα προηγούμενα 10 έτη (1981-1990) .
The number of accidents is increasing in the Mediterranean Sea, with 81 events in recent five years (19911995) compared to 99 events in the previous ten years (19811990) (MAP/REMPEC, 1996).
Τα τελευταία τριάντα χρόνια δεν έχουν παρουσιαστεί σοβαρές πετρελαιοκηλίδες ιτιη Μεσόγειο.
It should be stressed that a major oil spill could occur at any time in any part of the Mediterranean, particularly along the major sea routes and in or around the more important oil loading and unloading terminals, particularly as several ageing tankers are operating in the Mediterranean waters.
Από το 1987 και έως τα τέλη του 1996 υπολογίζεται ότι η Μεσόγειος δέχτηκε 22.223 τόνους πετρελαίου ως αποτέλεσμα ναυτικών ατυχημάτων.
Between 1987 and the end of 1996 an estimated 22 223 tonnes of oil entered the Mediterranean Sea as the result of shipping incidents.
Τα αναφερόμενα σιοιχεία για τα επιμέρους έτη ποικίλλουν από 12 τόνους το 1995 έως περίπου 13.000 τόνους το 1991.
The figures for individual years vary between 12 tonnes reported in 1995 and approximately 13 000 tonnes in 1991.
Λαμβάνοντας υπόψη τον υπολογιζόμενο όγκο του πετρελαίου που
Taking into consideration that an estimated amount of more than 360 million tonnes of oil are transported annually in the Mediterranean (in transboundary trade), the quantities spilled as a result of accidents appear to be low.
Τοποθεσίες 268 αναφερόμενων καταστάσεων συναγερμού και ατυχημάτων που συνέβησαν στην περιοχή της Μεσογείου μεταξύ 1977 και 1995.
Locations of 268 reported alerts and oil pollution accidents in the Mediterranean region between 1977 and 1995
Γενικά, η θαλάσσια ζωή σε επίπεδο λεκάνης έχει πληγεί από την πετρελαϊκή ρύπανση.
Generally, marine life at basin scale has not been affected by oil pollution.
Όπως είναι φυσικό, ορισμένα τοπικά ατυχι']ματα είχαν, κάποιες φορές, αρνητικές επιπτώσεις σιις βενθικές κοινότητες.
Of course localised incidents have sometimes had adverse effects on the benthic communities.
Επιπλέον, διαδικασίες καθαρισμού, όπως η χρήση χημικών ουσιών διασποράς, μπορεί επίσης να προκαλέσουν βλάβες στο θαλάσσιο περιβάλλον.
In addition cleanup procedures such as the use of chemical dispersants can also damage the marine environment. In the open sea, the response of the authorities to an oil spill has to be very rapid to prevent the oil from reaching the coastline.
Συγκεντρώσεις137Cs στα επιφανειακά θαλάσσια ύδατα της Τυρρηνικής Θάλασσας (1960-1995)
137Cs concentration in surface sea water of the Tyrrhenian Sea
Ρυ_ (Πλουτώνιο) παρουσιάζουν φθίνουσες τάσεις.
Pu (Plutonium) show decreasing trends.
Στους θαλάσσιους οργανισμούς που καταναλώνονται από τον άνθρωπο, η συγκέντρωση '37Cs είναι πολύ χαμηλέ] (λιγέπερο από 1 Be]/kg), πολύ κέχτω από το όριο (600 Bq/kg) που έχει καθοριστεί από την ΕΕ ως το ανώτατο ει ιιτρεπτό όριο στα τρέ)φιμα.
In marine organisms used for human consumption, 1:,7Cs concentration is very low (less than 1 Bq/kg), far below the limit (600 Bq/kg) fixed by the EU as the maximum permitted level in food
Οι πυρηνικές εγκαταστάσεις στη λεκάνη της Μεσογείου είναι κυρίως εγκατεστημένες κατά μήκος ποταμών και τα λύματα τους υποβάλλονται σε παραποτάμιες χημικές διεργασίες, οι οποίες καθυστερούν σε σημαντικέ) βαθμέ) τις εκροές σιη θάλασσα.
Nuclear facilities in the Mediterranean basin are mainly located along rivers and their effluents are subjected to riverine geochemical processes that delay, to a considerable extent, output to the sea.
Οι εκροές απέ) τις εγκατασιάσεις αυτές στη θάλασσα είναι χαμηλές και ι ιεριορίζονται σε οριοθετημένες περιοχές οι οποίες παρακολουθούνται τακτικά από τις εθνικές αρχές.
The contribution from these installations into the sea is low and limited to confined areas which are regularly monitored by national authorities.
Η UNEP/MAP έχει ι ιραγματοι ιοιήσει αξιολογήσεις των ι ιιθανών επιπτώσεων των μεταβολών του κλίμ«τος στην περιοχή της Μεσογείου, βάση διαφόρων μελετών περιπτώσεων.
Assessment of potential impacts of climate changes in the Mediterranean region, based on several case studies were carried out by UNEP/MAP and include drought, floods, changed soil erosion and desertification processes, storms, coastal erosion, seawater temperature and salinity currents together with sealevel rise and biodiversity reduction.
ΙΙρέχιφατα παλαιοκλιματολογικά σιοιχεία που συλλέχθηκαν σε γεωλογικέ* σιαθερές περιοχές, σε συνδυασμό με αρχαιολογικά ή ιστορικά στοιχεία δείχνουν έ)τι η άνοδος της στάθμης της θάλασσας τον επόμενο αιώνα (2100) μπορεί να περιοριστεί μέχρι τα 30 εκ., λαμβανομένου υπόψη του ρυθμού ανθρωπογενούς ενίσχυσης της ανέ > δου της στάθμης της θάλασσας.
Recent paleoclimatic data collected in geologically stable areas, combined with archaeological or historical evidence, indicate that sea level increase for the next century (2100) could be limited within 30 cm, taking into account the pace of anthopogenic enhancement of sealevel rise.
Το σενάριο αυτέ) συμφωνεί με το εύρος κατώτερων ορίων που έχει υποδείξει η IPCC.
This scenario is compatible with the lower limits range indicated by IPCC.
Μολονότι οι φυσικές επιπτώσεις τή'ς μεταβολής του κλίματος μπορούν να προβλεφθούν, με τη συνεχή βελτίωση της ακρίβειας των προτύπων, τα στοιχεία που συλλέγονται στη Μεσέ)γειο εξακολουθούν να είναι σε κάποιο βαθμό ανάξιοι ιιστα για την αξιολόγηση και την επίλυση πρακτικών προβλημάτων.
Although the physical impact of climate changes can be better predicted, with the constant improvement of the accuracy of models, data obtained on the Mediterranean spatial scale are still somewhat unreliable for the assessment and solution of practical problems.
Επίσης, είναι δυσχερέστερη η εκτίμηση των επιπτώσεων τέτοιων φυσικών αλλαγών στο μελλοντικέ) κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο των απειλούμενων περιοχών και χωρών, ιδίως εάν εξεταστούν σε συνδυασμό με άλλες απειλές που προκαλούνται από την ανθρώπινη δραστηριότητα.
It is also more difficult to estimate the impact of such physical changes on the future socio-economic framework of the threatened areas and countries, especially if considered in conjunction with other threats posed by human activity.
Πίνακας επιπτώσεων. Κύριες δυνητικές επιπτώσεις μεταβολών του κλίματος που προσδιορίστηκαν στις μελέτες της UNEP/MAP
Major potential impacts identified in the UNEP/MAP studies
Δέλτα του Ebro, Ισπανία
Delta of Ebro, Spain increased coastal erosion; reshaping of coastline; loss and flooding of wetlands; reduced fisheries yield
Αυξημένη διάβρωση των ακτών, αναδιαμόρφωση της ακτογραμμής, απώλεια υγροτόπων και πλημμύρες σε ορισμένους από αυτούς, μειωμένη απόδοση της αλιείας
Delta of Rhone, France erosion of unstable or threatened parts of coastline; reduction of wetlands and agricultural land; increased impact of waves; increased salinisation of coastal lakes; déstabilisation of dunes; intensified tourism
Διάβρωση ασταθών ή απειλούμενων τμημάτων της ακτογραμμής, μείωση Γαλλία των υγροτόπων και των γεωργικών εκτάσεων, αυξημένη επίδραση των κυμάτων, αυξημένη αλάτωση των παράκτιων λιμνών, αποσταθεροποίηση των αμμοθινών, εντατικοποίηση του τουρισμού
Delta of Po, Italy increased flooding and high-water events; increased coastal erosion; retreat of dunes; damage to coastal infrastructure; salinisation of soils; alteration to seasonal water discharge regimes; reduced near-shore water mixing and primary production; increased bottom water anoxia
Αύξηση των επεισοδίων πλημμύρων και πλημμυρίδων, αυξημένη διάβρωση των ακτών, υποχώρηση των αμμοθινών, βλάβες στην παράκτια υποδομή, αλάτωση του εδάφους, μεταβολές στα συστήματα εποχιακής παροχής ύδατος, περιορισμένη ανάμειξη και πρωτογενής παραγωγή των υδάτων κοντά στις ακτές, αυξημένη ανοξία στα ύδατα του πυθμένα
Delta of Nile, Egypt increased coastal erosion; overtopping of coastal defences and increased flooding; damage to port and city infrastructure; retreat of barrier dunes; decreased soil moisture; increased soil and lagoon water salinity; decreased fisheries production
Αυξημένη διαπνοή που οδηγεί στη μείωση της υγρασίας του εδάφους, μειωμένη γονιμότητα των λιμνών και ενισχυμένη αλατότητα, αυξημένη αλατότητα στις λίμνες και μεταστροφή σε θαλάσσια πανίδα ψαριών, μείωση της έκτασης των υγροτόπων και απώλεια οικοτόπων νηκτικών πουλιών
Ichkeul-Bizerte, Tunisia increased évapotranspiration leading to decreased soil moisture, reduced lake fertility and enhanced salinity; increased salinity of the lakes and shift to marine fish fauna; reduced extent of wetlands and loss of waterfowl habitat
Αυξημένη διάβρωση των ακτών, αλάτωση των υδροφόρων οριζόντων, αυξημένη διάβρωση του εδάφους
Thermaikos Gulf, Greece inundation of coastal lowlands; saline water penetration in rivers; drowning of marshland; increased sea water stratification and bottom anoxia; decreased river runoff; salinization of ground water; decreased soil fertility; damage to coastal protective structures; extension of tourist season
Νησιά Μάλτας, Μάλτα
Island of Rhodes, Greece increased coastal erosion; salinisation of aquifers; increased soil erosion
Αλάτωση των υδροφόρων οριζόντων, αυξημένη διάβρωση του εδάφους, απώλεια οικοτόπων γλυκών υδάτων, αυξημένος κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία, τα ζώα και τις καλλιέργειες από παθογόνους οργανισμούς και παράσιτα
Maltese Islands, Malta salinisation of aquifers; increased soil erosion; loss of freshwater habitats; increased risk for human health, livestock and crops from pathogens and pests
Πλημμύρες στην πηγή Pantana και στις εκβολές του Zrnovica, αυξημένη αλάτωση των εκβολών και των υπογείων υδάτων, αρνητικές επιπτώσεις στις υπηρεσίες και στην υποδομή των παράκτιων περιοχών, επιτάχυνση των φθορών στα ιστορικά κτίρια, αύξηση της ζήτησης νερού από νοικοκυριά, βιομηχανία, γεωργία
Kastela Bay, Croatia inundation of Pantana spring and Zrnovica estuary; increased salinization of estuaries and groundwater; negative impact on coastal services and infrastructure; accelerated deterioration of historic buildings; increase in domestic, industrial and agricultural water requirements
Αυξημένη αλάτωση της λίμνης Vrana; επέκταση της τουριστικής περιόδου, αυξημένος κίνδυνος από πυρκαγιές στα δάση
Syrian coast increased soil erosion; modification of vegetation cover due to increased aridity; increased sal ¡nisation of aquifers; erosion of beaches and damage to coastal structures and human settlements due to exceptional storm surges
Αλβανικές ακτές, Αλβανία
Cres-Lolinj, Croatia increased salinisation of lake Vrana; extension of tourist season; increased risk from forest fires
Αλάτωση των παράκτιων υδροφόρων οριζόντων και ανεπαρκής ποιότητα του πόσιμου νερού, διάβρωση του εδάφους (φυσική), παράταση της θερινής ξηρασίας, παράταση της τουριστικής περιόδου
Albanian coast, Albania salinisation of coastal aquifers and shortage of adequate quality of drinking water; soil erosion (physical); extension of summer drought; extension of tourist season
Αλάτωση των υπογείων υδάτων, αυξημένες βροχοπτώσεις, πιθανές
Fuka-Matrouh, Egypt increased évapotranspiration and decreased rainfall; extension of summer aridity; increased coastal erosion; flooding in eastern part; decreased soil fertility
Παράκτια περιοχή Sfax, πλημμύρες Τυνησία
Sfax coastal area, Tunisia salinisation of ground water; increased rainfall; possible flooding
Ανοδος της στάθμης της θάλασσας στην περιοχή της Μεσογείου τα τελευταία 10.000 έτη.
Sealevel rise in the Mediterranean region over the past 10 000 years
Βιοποικιλότητα και μεταβολές στα οικοσυστήματα
Biodiversity and ecosystem changes
Η μεσογειακή θαλάσσια πανίδα και χλωρίδα περιλαμβάνει μία πλούσια ποικιλία ειδών, που αντιπροσωπεύουν το 8-0% του πλούτου των θαλασσίων ειδών παγκοσμίως (4-18% σύμφωνα με την εξεταζόμενη ομάδα ειδών, π.χ. μαλάκια, εχινόδερμα, καρκινοειδέ], κτλ.).
Mediterranean marine fauna and flora provide a rich diversity of species which represent 8-9 % of world seas species richness (4-18 % according to the groLip of species considered e.g. mollusc, echinoderms, crustaceans etc).
Το θαλάσσιο οικοσύστημα της Μεσογείου χαρακτηρίζεται από μεγάλη ποικιλότητα.
The Mediterranean marine ecosystem is a high-diversity ecosystem.
Για το λόγο αυτό είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στις περιβαλλοντικές διαταραχές και η επίδραση των πιέσεων αναμένεται ότι θα είναι μεγαλύτερη.
As such, it is highly vulnerable to environmental perturbation and the impact of pressures is expected to be more significant.
Στις διαταραχές αυτού του θαλάσσιου και παράκτιου περιβάλλοντος περιλαμβάνονται η ρύπανση, η υπερεκμετάλλευση των θαλάσσιων ζώντων πόρων, η διάβρωση των οικοτόπων, η μεταβολή του κλίματος (π.χ. μέσω του φαινομένου του θερμοκηπίου), η εισαγωγή μη ιθαγενών ειδών και άλλες ανθρώπινες δραστηριέττητες που οδηγούν σε υποβάθμιση του περιβάλλοντος.
Such perturbations in marine and coastal environment include pollution, overexploitation of marine living resources, habitat erosion, climatic changes (e.g. through the greenhouse effect), introduction of nonindigenous species and other human activities leading to environmental degradation.
Η υπεραλίευση και οι αλιευτικές πρακτικές ευθύνονται σε μεγάλο βαθμέ) για τις επιπτώσεις σία φυσικά αποθέματα και στους οικοτόπους:
Mediterranean fisheries resources are in a state of overexploitation driven by rising prices and demand in the past decades. Over-fishing and fishing practices largely account for
Διάγραμμα Εξωτικά είδη: Παραδείγματα οδών εισαγωγής μη ιθαγενών ειδών στη Μεσόγειο α Μακρόφυτα ■ Μαλάκια D Δεκάποδα D Ψάρια
• small pelagic fish stocks are highly variable in abundance (depending on environmental conditions) and probably not fully exploited except perhaps, for the anchovy resources;
Υδατο-
■ Macrophyta
Στρειδώνα
■ Mollusca □ Decapoda □ Fish
Πηγές στοιχείων: κατάρτιση ΕΘΚ/ΘΠΠ βάσει: Ribera & Boudouresque, 1995· Εθνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών, Στοιχεία Ελλάδας- CIESM 1999a; CIESM 1999b Η εισαγωγή μη ιθαγενών ειδών δεν αποτελεί πρόσφατο φαινόμενο στη Μεσόγειο.
Sources: ETC/MCE compilation based on: Ribera & Boudouresque, 1995; National Centre for Marine Research, Greece data; CIESM 1999a; CIESM 1999b Introduction of nonindigenous species is not a recent phenomenon in the Mediterranean Sea.
Μαζική εισαγωγή τροπικών ειδών από την Ερυθρά θάλασσα παρατηρήθηκε μετά την κατασκευή της Διώρυγας του Σουέζ το 1869 (μετανάστευση Lesseps, όπως ονομάστηκε χάριν του διάσημου μηχανικού της δώρυγας Ferdinand Lesseps).
A massive introduction of tropical species to the Red Sea was observed after the construction of the Suez Canal in 1869 (Lessepsian migration called after the famous Canal engineer Ferdinand de Lesseps).
Άλλα είδη εισάγονται επίσης μέσω μεταφοράς ή εκουσίως μέσω πρακτικών υδατοκαλλιέργειας.
Other species are also being imported through transportation or intentionally through aquaculture practice.
Η μείωση των οικοτόπων που προκαλείται λόγω των ανθρωπογενών πιέσεων, της ανάπτυξης των παράκτιων εκτάσεων και του παράκτιου ευτροφισμού έχει άμεσες επιπτώσεις στην παραγωγικότητα αλλά και στις περιοχές εκκόλαψης και οδηγεί σε μείωση της βιοποικιλύτητας και σε μεταβολές στα οικοσυστήματα.
Reduction of habitats caused by anthropogenic pressures, coastal land development and coastal eutrophication, impacting directly on productivity but also on nursery grounds, leads to a reduction in biodiversity and ecosystem changes.
Δεν έχουν διαπιστωθεί γενικά αποτελέσματα εξαφάνισης ειδών στη Μεσόγειο.
No general effects of species disappearance have been ascertained for the Mediterranean Sea.
Ωστόσο, έχουν εντοπιστεί αλλαγές στη σύνθεση και στον πλούτο των ειδών σε ορισμένα πελάγη της Μεσογείου.
Nevertheless, changes in species composition and richness have been detected for some seas in the Mediterranean Sea.