natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στόχος της μελέτης δεν ήταν να προσφέρει μια περιγραφή της εκπρο­σώπησης των συνδικαλιστικών οργανώσε­ων στα θεσμικά όργανα επαγγελματικής κατάρτισης.
As a result of these pro­cesses, workers with a low level of quali­fication are both vulnerable to unemploy­ment because of the nature of the jobs they occupy and disadvantaged with re­spect to better qualified job applicants when they compete for jobs.
Η παρούσα εισήγη­ση διαιρείται σε πέντε μέρη.
This paper re­ports on the findings of a five country comparative study.
Στο πρώτο μέρος εξετάζεται ο ορισμός του όρου «εργαζόμενοι με χαμηλή εξειδίκευση» και γίνεται συσχετισμός με τα διάφορα επίπε­δα και τις μορφές των συζητήσεων για τις πολιτικές σε κάθε χώρα.
Although the term 'workers with a low level of qualification' derives from the French policy debate, similar groups who occupy a position of structural disadvantage in the labour market can be identified in other coun­tries.
Στο δεύτερο μέρος εξετάζονται οι καθιερωμένες πολι­τικές των συνδικαλιστικών οργανώσεων σχετικά με την κατάρτιση.
The capacity of unions to represent the interests of unskilled workers varies according to their formal representa­tion rights, principles of recruitment and their internal structures.
Το τρίτο μέρος επεκτείνεται στα είδη της κατάρτισης που έχουν συμπεριληφθεί ως καινούργιο ση­μείο στην ατζέντα διαπραγματεύσεων των συνδικαλιστικών οργανώσεων.
De­spite the debate on 'the new bargaining agenda' policy with respect to training is often a re­sponse to employer initiatives. Unions are setting their own agenda insofar as they adapt their bargaining and recruit­ment strategies to the changing structure of employment.
Το τέταρ­το μέρος εξετάζει τους περιορισμούς στην εφαρμογή της πολιτικής και τέλος ακολου­θεί το συμπέρασμα.
However, this involves appealing to the interests of more highly qualified workers as well as the unskilled and may require the management of new conflicts of interest.
Ορισμός των εργαζομένων με χαμηλό επίπεδο εξειδίκευσης
For, as Alaluf and Krzeslo point out, their lowlevel of qualification was not problem­atic so long as they were in employment.
Πράγματι, αυτό το πρόβλημα ορισμού αποδεικνύει τη σύγκρουση μεταξύ ατομι­κών χαρακτηριστικών (το επίπεδο τυπι­κών προσόντων) και των χαρακτηριστι­κών της οργάνωσης της παραγωγής, τα οποία καταλήγουν στην ταξινόμηση των επαγγελμάτων ανάλογα με το βαθμό της απαιτούμενης εξειδίκευσης.
In many European countries, unions or employee representatives have an estab­lished role in the formulation and imple­mentation of vocational training policy.
Χρηματοδοτήθηκε από το γαλλικό Υπουργείο Ερευνών και τα αποτελέσματα δημοσιεύτη­καν σε ειδικό τεύχος του La revue de 1RES «Bas niveaux de qualifica­tion» (1993, αριθ.
The objective of this paper is to examine how union policy with respect to train­ing has developed in recent years to con­front the problems faced by workers with a low level of qualification.
13, φθινόπωρο). H δοκιμαστική φάση της έρευνας διεξήχθηκε με την υποστήριξη του προγράμματος Poverty III της Ευ­ρωπαϊκής Επιτροπής και τα αποτε­λέσματα πρόκειται να δημοσιευ­θούν σύντομα στη συλλογή «Documents de travail» του 1RES, Παρίσι.
It draws on the findings of a comparative study of union policies in France, Belgium, Ger­many, Great Britain and Italy which ex­amined union policies in three sectors -food processing, motor manufacture and health care - where, in all the countries, substantial numbers of unskilled workers can be found.1Whilst the first two em­ploy a predominantly male labour force, in the latter women predominate.
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ 2/94
VOCATIONAL TRAINING 2/94 level of educational attainment but work ers in this context who are seen as hav ing a low level of qualification may be more highly qualified in absolute terms than similar categories in other countries.
Μολονότι το επίπεδο των τυπικών τους προσόντων έχει κεντρική σημασία για την ευάλωτη θέση τους, υπάρχει αλληλεπί­δραση και με άλλους παράγοντες που σχετίζονται με τη θέση τους στην οργάνω­ση της παραγωγής.
"All of the countries, with the exception of Great Britain, draw on extensive systems of social partnership with respect to vocational training. "
Στη Γαλλία το σύστημα συνεχούς επαγγελ­ματικής κατάρτισης είναι περισσότερο αναπτυγμένο, μετά από τη διεπαγγελματική συλλογική σύμβαση του 1970, από την οποία προέκυψε ο νόμος περί συνεχούς επαγγελματικής κατάρτισης, το 1971.
In fact this definitional problem demonstrates a tension between individual characteristics (the level of formal qualification) and the characteristics of the organization of production which result in the classification of jobs as requiring more or less skill. In this context, pro cesses of labour market segmentation in tervene whereby jobs which are typically done by women, by ethnic minority work ers, or which are found in sectors of the economy where wages and conditions are relatively poor are classified as unskilled.
Διακριτικό στοιχείο του συστήματος αυ­τού είναι ότι αποτελείται από συλλογικές συμβάσεις, από ρυθμίσεις ισομερούς εκ­προσώπησης και προβλέπει τη συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων (d'Iribarne και LeMaitre, 1987).
As Vincent points out, 'vocational train ing can not be reduced just to the level of knowledge of individuals, and the classifications adopted by companies do not always correspond to the qualification required for the job, nor that of the worker who occupies it' 0993b:133, author's translation).
Οι συλλογικές συμβάσεις προηγούνται πάντοτε των διαφόρων νο­μοθετημάτων για το σύστημα επαγγελμα­τικής κατάρτισης, τα οποία υιοθετούν και καθιστούν υποχρεωτικές τις συμφωνίες που έχουν υπογραφεί από τους κοινωνι­κούς εταίρους.
Therefore in order to con duct the research project, 'workers with a low level of qualification' were defined as unskilled workers in employment whose structural position in the labour market means they are vulnerable to un employment or whose wages and conditions of employment are unfavourable compared to those of the more highly qualified.
Η πολιτική των συνδι­καλιστικών οργανώσεων απέναντι στην κατάρτιση
Although the level of their for mal qualification is central to their vulnerability, this interacts with other factors which are linked to their position in the organization of production.
Η καθιερωμένη πρακτική
1 The first phase of this project, which was coordinated by the
«Ο'/ες οι χώρες, με εξαίρεση τη Μεγάλη Βρετανία, βασί­ζονται σε εκτεταμένα συστή­ματα συνεργασίας των κοι­νωνικών εταίρων για την επαγγελματική κατάρτιση.»
Institut de Recherches Economiques et Sociales (1RES), Paris, involved teams from the Centre de Sociologie et d'Economie Regionales.Université Libre de Bruxelles; the Industrial Relations Research Unit at the University of Warwick; The Istituto Richerche Economiche e Sociali, Rome: and the University of Tubingen.
Στην Ιταλία το δικαίωμα των εργαζομέ­νων που δεν έχουν ολοκληρώσει τη δευτε­ροβάθμια εκπαίδευση να παρακολουθή­σουν «150 ώρες» κατάρτισης καθιερώθηκε με τη γενική συλλογική σύμβαση του 1972 στη βιομηχανία μετάλλου και επεκτάθηκε αργότερα και σε άλλους κλάδους.
The initial definition of the research topic derived from the identification of a new category of employment policy in France concerning workers with a low level of qualification - 'les bas niveau de qualification - BNQ'.
Επίσης προέβλεψε τη σύστα­ση μιας Εθνικής Επιτροπής Επαγγελματι­κής Κατάρτισης, με συμμετοχή της κυβέρ­νησης, των υπουργείων και των περιφερει­ών καθώς και των κοινωνικών εταίρων, και παράλληλα διέθετε τα κονδύλια για τη χρηματοδότηση της συνεχούς επαγγελμα­τικής κατάρτισης (Meghnagi, 1993).
Even though this term reflects certain realities of the French labour mar ket - the fact that workers without qualifications are more particularly at risk from unemployment - it is not entirely satisfactory as a basis for comparative analysis and is not reflected in statistical categories.
Στη Γερμανία «... οι κοινω­νικοί εταίροι παίζουν έναν εκτεταμένο ρόλο στη ρύθμιση της αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης σε διάφορα επί­πεδα, σε επίπεδο σχεδιασμού στην επιχείρηση και στην πο­δική απασχόλησης.
Although there are some similarities with the Belgian category of 'groups at risk' which are recognized in law and in collective agreements, policy initiatives directed towards workers who are defined as having a low level of qualification are not found in the same form in all the countries.
Σε αντί­θεση με τη συνεχή επαγγελ­ματική κατάρτιση, που δεν διέπεται από τόσες ρυθμί­σεις. ..»
Moreover, the emphasis on levels of qualification can be problematic insofar as each country has its own definition of what constitutes a relative lack of formal qualification which is not di rectly comparable.
Το Βέλγιο αποτελεί εξαιρετική περίπτωση, εφόσον οι συλλογικές διαπραγματεύσεις
For example, the German workforce is well known for its high
Το πυκνό θεσμικό δίκτυο του γερμανικού συστήματος επαγγελματικής κατάρτισης, σε συνδυασμό με τα αλληλοεπικαλυπτόμενα διαφορετικά συστήματα συναπόφασης έχει τεκμηριωθεί πλήρως (Streeck κ.ά., 1987).
In all the countries, institutions have been established to manage vocational training and labour market policy at different levels.
Εδώ οι κοινωνικοί εταίροι παίζουν έναν εκτεταμένο ρόλο στη ρύθμιση της αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης σε
There are differences between the countries in the extent to which responsibilities for labour market policy are at tributed to the state or the social partners and in the arrangements for continuing training, as opposed to initial training. All
«Το Βέλγιο αποτελεί εξαιρε­τική περίπτωση, εφόσον οι σνλλ,ογικές διαπραγματεύ­σεις συμπεριλαμβάνουν μέ­τρα για τους ανέργους.» συμπεριλαμβάνουν μέτρα για τους ανέρ­γους.
*** * * * in Germany "... the social partners have an extensive role in the regulation of initial vocational training at different levels, in company-level planning and in labour market policy.
Στις δεκαετίες του '70 και του '80 δημιουργήθηκαν κύτταρα επανακατάρτισης με τριμερείς συμφωνίες μεταξύ εργοδοτών, συνδικαλιστικών οργανώσε­ων και κυβέρνησης.
This contrasts to continuing vocational training ..." of the countries, with the exception of Great Britain, draw on extensive systems of social partnership with respect to vocational training.
Από τη διεπαγγελματική σύμβαση του 1988 το 0,18% της μισθοδοσίας (και από το 1990 το 0,25%) διατίθεται σε ένα Ταμείο Απασχόλησης και προορίζεται για μέτρα δημιουργίας απασχόλησης και για την επαγγελματική κατάρτιση των «απειλούμενων ομάδων» (Alaluf και Krzeslo, 1993).
In Great Britain, union representation has been marginalized with respect to both vocational training and labour market policy since the Conservative government came to power in 1979 in parallel to a more general process of labour market deregulation (Rainbird and Smith, 1992).
Επιπλέον, οι συνδικαλιστικές κινήσεις οργανώνονται στη βάση διαφορετικών αρχών.
"It is in France that the system of continuing vocational training is most highly developed, following the interprofessional collective agreement of 1910... '
Οι πολιτικές συγγένειες, ο κλάδος και το επάγγελμα μπορεί να επηρεάζουν το βαθμό στον οποίο τα συμφέροντα των ανειδίκευτων εργαζόμενων εκπροσωπού­νται ανεξάρτητα.
_The institutional density of the German system of vocational training, along with its overlapping of different systems of codetermination, is well-documented (Streeck et al., 1987).
Οι συνδικαλιστικές κινήσεις έχουν συνεπώς διαφορετικές δυνατότητες εκπροσώπησης των συμφε­ρόντων των απασχολούμενων εργαζόμε­νων και των εργαζόμενων που έχουν ήδη περιθωριοποιηθεί στην αγορά εργασίας λόγω της ανεργίας (Barthel, 1993).
Here, the social partners have an extensive role in the regulation of initial vocational training at different levels, in company-level plan ning and in labour market policy.
Κατάρτιση: Νέο σημείο στη διαπραγμα­τευτική ατζέντα;
Belgium is exceptional insofar as collective bargaining includes provisions for the unemployed.
«... οι ανειδίκευτοι χειρω­νακτικοί εργάτες έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να απολυθούν, όταν πραγματο­ποιηθεί η αναδιάρθρωση.
This reflects high levels of unionization and the institutionalization of industrial relations, on the one hand, and the fact that the unions have responsibility for administering social security benefit and include the unemployed amongst their membership, on the other.
Μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν μπορούν να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες παραγω­γής από τους εργοδότες που προτιμούν να προσλαμβά­νουν νέο, νψηλότερα εξειδι­κευμένο, προσωπικό ή να επενδύουν σε πρόσθετη κα­τάρτιση του περισσότερο εξειδικευμένου προσωπικού, το οποίο θεωρείται ως επιδεκτικότερο και παραγωγικότερο. »
In the 1970s and 1980s cells of reconversion training were set up, involving tripartite agreements between employers, unions and the government. Since the interprofessional agreement of 1988, 0.18 per cent of the wages bill (and since 1990, 0.25 per cent) has been allocated to an Employment Fund and destined to measures for creating employment and train ing 'groups at risk' (Alaluf and Krzeslo, 1993).
«... ο ρόλος των συνδικαλι­στικών οργανώσεων συχνά περιορίζεται στο να εξασφα­λίζουν ότι η κατάρτιση σε νέες δεξιότητες θα είναι εθελοντική και η απο­ζημίωση για την απόλυση γενναιόδωρη.»
in Italy "An agreement between the Confindustria (private sector employ ers) and the major union confederations of January 1993 — has provided for the establishment of a National Committee for Vocational Training, involving the government, ministries and the regions as well as the social partners and, parallel to this a fund for the financ ing of continuing vocational training... "
Με δεδομένη την υπάρχουσα συμμετοχή των συνδικαλιστικών οργανώσεων σε διά­φορες θεσμικές δομές, σε ποιο βαθμό μπορεί η κατάρτιση να θεωρηθεί ως νέο σημείο στη διαπραγματευτική ατζέντα; Σίγουρα η εισαγωγή νέων τεχνολογιών, η ανάπτυξη των πολλαπλών δεξιοτήτων και οι νέες μορφές οργάνωσης της εργασίας σημαίνουν ότι τουλάχιστον θα πρέπει να ανταπαντήσουν στις στρατηγικές των εργοδοτών.
It is in France that the system of continuing vocational training is most highly de veloped, following the interprofessional collective agreement of 1970, which gave rise to the law on continuing vocational training of 1971.
Ο Mahnkopf υποστηρίζει ότι η αντίσταση δεν είναι εφικτή, αλλά αντί­θετα οι συνδικαλιστικές οργανώσεις πρέ­πει να αναπτύξουν «στρατηγικές εκσυγ­χρονισμού προσανατολισμένες στις δεξιό­τητες», οι οποίες θα πιέζουν τους εργοδό­τες σε μεθόδους παραγωγής με μεγαλύτε­ρη ένταση δεξιότητας (1991:65).
The distinctiveness of this system is the way it is made of collective agreements, parity arrangements and the involvement of the social partners (d'Iribarne and LeMaitre, 1987).
Ωστόσο, τέτοιες στρατηγικές μπορεί να ενέχουν κινδύνους, εάν τα συμφέροντα ορισμένων τμημάτων του εργατικού δυναμικού, και ιδιαίτερα όσων έχουν ήδη υψηλή ειδίκευ­ση, προωθηθούν περισσότερο από τα συμφέροντα των υπολοίπων.
Collective agreements have always preceeded the different legislative components of the system of continuing vocational training, which take up and make obligatory the agreements signed by the social partners.
Αντίθετα, στη Μεγάλη Βρετανία κατά τη δεκαετία του '80 υπήρξε μια προοδευτική κατάργηση των τριμερών κλαδικών συμβουλίων επαγγελματικής κατάρτισης με καταστατική αρμοδιότητα είσπραξης ορισμένων τελών κατάρτισης.
In Great Britain, in contrast, there has been a progressive abolition of tripartite sectoral training boards with statutory powers to raise a training levy in the course of the 1980s.
Η Επιτροπή Απασχόλησης του Εργατικού Δυναμικού (Manpower Services Commission), το τε­τραμερές σώμα το οποίο ήταν αρμόδιο για τα προγράμματα απασχόλησης καταργή­θηκε το 1988.
The Manpower Services Commission, the quadripartite body which had responsibility for labour mar ket programmes was abolished in 1988.
Στη θέση του δημιουργήθη­καν τοπικοί φορείς για τη διαχείριση των προγραμμάτων απασχόλησης και των «επιχειρησιακών» προγραμμάτων, στους οποίους οι εκπρόσωποι των εργοδοτών του ιδιωτικού τομέα έχουν την πλειοψη­φία και οι εκπρόσωποι των συνδικαλιστι­κών οργανώσεων έχουν το ρόλο της μειο­ψηφίας.
In its place local bodies have been set up, to administer labour market and 'enterprise' programmes which have a majority of private employer representatives, alongside a minority role for union representatives.
Παρά την ισχνή τυπική εκπροσώ­πηση των συμφερόντων των συνδικαλιστι­κών οργανώσεων μέσα στους φορείς κατάρτισης και απασχόλησης, το Trades Union Congress (Συνέδριο των Συνδικα­λιστικών Οργανώσεων) και η Confedera­tion of Britisch Industry (Συνομοσπονδία Βρετανικών Βιομηχανιών) υποστήριξαν και οι δύο τον καθορισμό Εθνικών Στόχων Κατάρτισης.
Despite the weak formal representation of union interests within train ing and labour market bodies, the Trades Union Congress and the Confederation of British Industry have both supported the identification of National Training Targets.
Η σύντομη αυτή επισκόπηση δείχνει ότι υπάρχει σημαντική διαφοροποίηση στα περιθώρια που έχουν οι συνδικαλιστικές
This was later extended to other sectors. Unemployment, particularly amongst young people, women and in the South of Italy, is ag gravated by relatively low levels of educational participation and the fact that there is no system of adult education regulated by law.
Όπως υποστηρίχτηκε παραπάνω, οι ανει­δίκευτοι χειρωνακτικοί εργάτες έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να απολυθούν, όταν πραγματοποιηθεί η αναδιάρθρωση.
In Great Britain "... local bodies have been set up, to administer labour market and 'enterprise' programmes which bave a majority of private em ployer representatives, alongside a minority role for union representatives. "
Σε αντίθεση με τις εξελίξεις στη μεταποιη­τική βιομηχανία, στον τομέα της υγείας οι περικοπές των δημοσίων δαπανών σε συνδυασμό με το πάγωμα των προσλήψε­ων συντέλεσαν στη διαδικασία αναδιορ­γάνωσης και αύξησης των καθηκόντων.
"... unskilled manual workers are most likely to be made redundant when restructuring occurs. They may be seen as unadaptable to new production conditions by employers, who prefer to recruit new, more highly qualified staff or to invest in the further training of the most qualified staff who are seen as more receptive and more pro ductive. "
Αυτό μπορεί επίσης να δημιουργήσει πιθανότητες πρόσβασης των ανειδίκευ­των εργαζομένων στην κατάρτιση.
This brief review demonstrates that there is considerable variation in the scope that unions have for formally representing their members' interests with respect to vocational training and labour market policies given different institutional and legal framewOrks.
Ωστό­σο, υπάρχουν προβλήματα σχετικά με την αναγνώριση της εμπειρίας σε αντιπαράθε­ση με τα τυπικά προσόντα, τα οποία μπορεί να εκφραστούν ως συγκρούσεις μεταξύ διαφορετικών ομάδων εργαζομέ­νων.
Moreover, union move ments are organized on the basis of different principles; political affiliation, sec tor and occupation and this may effect the extent to which unskilled workers' interests are independently represented.
Οι οικονομικοί περιορισμοί μπορεί να μειώσουν τη δυνατότητα αύξησης των αποδοχών, αλλά στα πλαίσια αυτά η κατάρτιση μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για τη δημιουργία επαγγελματικής κινητι­κότητας ή για τη βελτίωση της επαγγελμα­τικής ικανοποίησης.
Union movements therefore have differ ing capacities to represent the interests of workers who are in employment and those who are already marginalized in the labour market through unemployment (Barthel, 1993).
Τέλος, οι ανειδίκευ­τοι εργάτες αποτελούν κυρίως βοηθητικό προσωπικό.
This setting provides the context in which unions are able to situate their strategies towards training in general, and towards the training of un skilled workers in particular.
δικευμένο προσωπικό ή να επενδύουν σε πρόσθετη κατάρτιση του περισσότερο εξειδικευμένου προσωπικού, το οποίο θεωρείται ως επιδεκτικότερο και παραγω­γικότερο.
conditions by employers, who prefer to recruit new, more highly qualified staff or to invest in the further training of the most qualified staff who are seen as more receptive and more productive.
Οι προσωπικές εμπειρίες των εργαζομένων από την εκπαιδευτική απο­τυχία μπορεί να συντελέσουν στο φόβο της επιστροφής σε ένα μαθησιακό περιβάλλον και συνεπώς στην επιλογή να λάβουν αποζημίωση αντί να επανακαταρτιστούν.
The work ers' own experiences of educational fail ure may contribute to their fear of return ing to a learning environment and thus to their preference for compensation rather than retraining. The extent to which reconversion training is provided by companies and co-managed by unions varies according to legal regulation and collective agreement.
Ο βαθμός στον οποίο η επανακατάρτιση προσφέρεται από τις επιχειρήσεις και υπάρχει συνδιαχείριση από τις συνδικα­λιστικές οργανώσεις ποικίλλει ανάλογα με τις νομικές ρυθμίσεις και τις συλλογικές συμβάσεις.
The evidence from fieldwork interviews suggests that where there are no provisions for the reconversion training of workers being made redundant, the union role has often been re stricted to ensuring that training in new skills is voluntary and that compensation for redundancy is generous.
Όπου οι συνδικαλιστικές οργανώσεις υποστήριξαν με επιτυχία αιτήματα για κατάρτιση και διαβούλευση σε θέματα κατάρτισης, οι ευκαιρίες για την αύξηση των δεξιοτήτων συχνά έγιναν δεκτές με ενθουσιασμό.
Where un ions have successfully pursued demands for training and consultation on training, the opportunities to increase skill levels have often been taken up enthusiastically.
Ωστόσο, η πρόσβαση στην κατάρτιση δεν επεκτείνεται συχνά σε όλο το εργατικό δυναμικό και οι συνδικαλιστι­κές οργανώσεις χρειάζεται να αντιμετωπί­σουν ενδεχόμενες συγκρούσεις μεταξύ διαφορετικών ομάδων εργαζομένων, οι οποίοι βλέπουν να απειλείται η θέση εργα­σίας και η κοινωνική τους θέση.
However, access to training is not always extended to the entire workforce and unions may need to manage potential conflicts between different groups of workers, who see their jobs and status threatened.
Στην περίπτωση αυτή πραγματοποιείται μια αναδιάταξη της ιεραρχίας των δεξιοτή­των, όπου όσοι χαρακτηριστούν ως οι ικανότεροι των ανειδίκευτων συμμετέ­χουν σε προγράμματα κατάρτισης.
In this instance, a recomposition of the skill hierarchy occurs, whereby those identified as the most able of the unskilled are involved in training programmes.
«Γενικά η συμμετοχή των ανειδίκεντων εργαζομένων και των ανέργων στις συνδι­καλιστικές οργανώσεις είναι χαμηλή.»
"... the union role has often been restricted to ensuring that training in new skills is voluntary and that compensation f or redundancy is generous. "
Τα στοιχεία για μια νέα διαπραγματευτική ατζέντα, που περιγράφηκαν παραπάνω, υποδεικνύουν ότι οι συνδικαλιστικές ορ­γανώσεις σε μεγάλο βαθμό μάλλον αντα­ποκρίνονται στις πρωτοβουλίες των εργο­δοτών παρά καθορίζουν τα δικά τους προγράμματα για την κατάρτιση.
The significance of unskilled workers' lack of confidence in their ability to learn has been recognized in Great Britain. The public sector union, UNISON, argues that unskilled workers are often unable to benefit from continuing education and training unless they have first had access to basic education.
Ωστόσο, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις χρησιμο­ποιούν τη νέα διαπραγματευτική ατζέντα για να περάσουν στην επίθεση με δύο τρόπους.
This has been recognized in collective agreements in the public sector and in the jointly-managed Workbase literacy programme as well as through the provision of education as a service to members (Rainbird. 1993)·
Ο πρώτος τρόπος είναι η δημιουργία μιας απάντησης στη μεταβαλ­λόμενη δομή της απασχόλησης, με έμφαση σε ζητήματα όπως η κατάρτιση, οι ίσες ευκαιρίες και τα περιβαλλοντικά θέματα, ως μέσο επέκτασης της επιρροής τους και πέρα από τον παραδοσιακό πυρήνα των μελών τους στη βιομηχανική εργατική τάξη.
Given the existing involvement of unions in different institutional structures, to what extent can training be considered to be a new item on the bargaining agenda? Certainly the introduction of new technologies, the development of multiskilling and new forms of work organization mean that, at a minimum they have to respond to employers' strategies.