natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ειδικά η μακροχρόνια ανεργία, διάρκειας 12 μηνών και άνω, πλήττει τα τελευταία χρόνια ένα ολοένα μεγαλύτερο τμήμα των ανέργων, όπως δείχνει ο παρακάτω πίνακας:
Longterm unemployment, i.e. that which lasts more than 12 months, has in recent years blighted an increasingly greater number of unemployed, as shown in the following table.
ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Number and percentage of longterm unemployed 1982-90
Πηγή: ΕΣΥΕ, έρευνες εργατικού δυναμικού, έτη 1981-1989.
Source: ESYE, workforce survey, 1981­89.
Εάν συγκρίνει κανείς ορισμένους βασικούς δείκτες ανεργίας της Ελλάδας με εκείνους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τότε προκύπτει η ακόλουθη εικό­να:
If we compare certain basic Greek unemployment indices with those of the EC, the following picture emerges, as seen in the table below.
Ποσοστά ανεργίας, ανεργίας των νέων (15-24 ετών) και μακροχρόνιας ανεργίας στην Ελλάδα και την ΕΚ
Unemployment rate, youth unemployment (15-24) and longterm unemployment in Greece and in the EC (in %)
'Ετος
Unemployment
Ελλάδα
Youth unemployment GR EC
ΕΚ
Long­■term unemployment GR EC
*) Προσωρινά στοιχεία. **) Εκτιμήσεις.
NB: Up to 1985, the EC data are for EUR 10, later data for EUR 12. * Interim data. ** Estimates.
Μέχρι το 1985 τα στοιχεία αφορούν την ΕΚ των Δέκα, μετά την ΕΚ των Δώδεκα.
Sources: ESYE, workforce surveys; Kathimerini (newspaper), 22.11.1990; Eurostat, Eurostatistics, May 1991.
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται αναλυτικά στοιχεία για την ανεργία στις επιμέρους χώρες της ΕΚ το έτος 1989, κατά φύλο και ομά­δα ηλικιών.
The following table shows detailed data for unemployment in EC countries for 1989, by sex and age group.
Ποσοστά ανεργίας κατά φύλο και ομάδα ηλικίας (σε %)
Unemployment rates by sex and age group in 1989 (%) Male
Παρ' όλη τη σχετική ανακρίβεια, που ίσως χαρακτηρίζει τα στοιχεία για την Ελλάδα (αφού προέρχονται από δειγματοληψία και όχι από εγγεγραμμέ­νους ανέργους, όπως στις άλλες χώρες μέλη), μπορεί κανείς να διαγνώσει μια τάση σύγκλισης των δεικτών για τη συνολική ανεργία και τη μακροχρόνια ανεργία προς εκείνους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
In spite of the relative imprecision that may characterize the Greek data (since they came from sampling surveys and not from lists of registered unemployed, as in the other Member States), one may discern a convergence of indices with those of the EC.
Μόνο που αυτή η σύγκλιση δεν μπορεί βεβαίως να χαρακτηριστεί ως θετική εξέλιξη για τη χώρα.
Such convergence may not, of course, be taken as a positive development for the country.
Στον πίνακα «Ποσοστά ανεργίας, ανεργίας των νέων και μακροχρόνιας ανερ­γίας στην Ελλάδα και την ΕΚ» φαίνεται ότι η διαφορά στους δείκτες της συνολικής ανεργίας ήταν θετική, δηλαδή υπέρ της Ελλάδας, μέχρι το 1988 και ανερχόταν σε περίπου δύο ποσοστιαίες μονάδες.
The table in paragraph 1.2.7 shows that the difference between the indices for total unemployment was positive, i.e. positive for Greece, up to 1988 and amounted to about 2 percentage units.
Στη συνέχεια, όμως, παρατηρείται μια συνεχής μείωση αυτής της διαφοράς, η οποία έφθασε πιθανότατα μόλις τις 0,6 μονάδες το 1991.
Later, however, we note a continuous reduction of this difference, which probably fell to barely 0.6 units in 1991.
Το μερίδιο της μακροχρόνιας ανεργίας αυξήθηκε στην Ελλάδα στο χρονικό διάστημα 1983-1988 κατά 13, ενώ στην ΕΚ «μόνο» κατά επτά ποσοστιαίες μονάδες περίπου, θα πρέπει όμως να σημειωθεί εδώ ότι τα χαρακτηριστικά της μακροχρόνιας ανεργίας είναι στην Ελλάδα σαφώς διαφορετικά απ' ό,τι σε πολλές άλλες χώρες της Κοινότητας.
The share of longterm unemployment rose in Greece in the period from 1983 to 1988 by 13, whereas it rose in the EC by 'only' 7 percentage units. Here, however, it must be noted that the features of longterm unemployment in Greece are clearly different from other EC countries.
'Ετσι, σε βιομηχανικά πιο ανεπτυγμένες χώρες εμφανίζεται συχνότερα η λεγόμενη «τεχνολογική ανεργία», η οποία πλήττει πολύ έντο­να τα άτομα μέσης ηλικίας (περίπου 40 έως 55 ετών).
Thus, in more industrially developed countries, one sees more frequently the so-called 'technological unemployment' which severely affects middle-aged people (40-55 years).
Αντίθετα, στην Ελλά­δα είναι κυρίως οι νέοι εκείνοι που παραμένουν επί αρκετό καιρό άνεργοι, ιδιαίτερα μετά το πέρας της εκπαίδευσης τους και προτού αναλάβουν μια
Conversely, in Greece it is mainly the young who remain unemployed for a long time, especially after finishing their education and before finding their first job. Here, we are dealing with the so-called 'unemployment due to lack of work experience'.'121
Ο ΟΟΣΑ δημοσίευσε τον Ιούλιο του 1991 στις «Perspectives économiques» (13) στοιχεία, που είναι ακόμη αρνητικότερα για την Ελλάδα: το ποσοστό ανεργίας για το 1990 «διορθώθηκε» από 7,2 σε 7,7 %.
In July 1991, the OECD published in Perspectives Economiques1131 certain data which are even more negative for Greece: the unemployment rate for 1990 was 'revised' from 7.2 to 7.7%.
Για το 1991 υπολογί­ζεται ένα κοινό ποσοστό, τόσο για την Ελλάδα όσο και για το σύνολο της Κοινότητας, της τάξης του 9 %.
For 1991 a rate common to Greece and for the total of the EC is estimated, of the order of 9%.
Τέλος, για το 1992 γίνεται πρόβλεψη για ένα ποσοστό 10 % στην Ελλάδα, το οποίο για πρώτη φορά θα είναι μεγαλύ­τερο του κοινοτικού μέσου όρου (9,3 %).
Lastly, for 1992 a rate of 10% is forecast for Greece which, for the first time, will be greater than the Community average (9.3%).
Νεότερες εκτιμήσεις της Ευρω­παϊκής Κοινότητας (Οκτώβριος 1991) δίνουν για το 1991 ποσοστά ανεργίας 8,8 % για την Ελλάδα και 8,6 % για την ΕΚ.
More recent EC estimates (October 1991) give unemployment rates for 1991 as 8.8% for Greece and 8.6% for the EC.
Για το 1992 οι προβλέψεις είναι 9,25 και 9 % αντίστοιχα, ενώ για το 1993 9,75 και 9,25 % αντίστοιχα(14).
For 1992 the forecasts are 9.25 and 9% respectively, while for 1993, 9.75 and 9.25% respectively.'141 Thus, both forecasts (i.e. the OECD's and the EC's) predict for Greece higher unemployment rates than the Community average up to 1993.
Η περιφερειακή κατανομή των απασχολούμενων και των ανέργων στις 13 περιφέρειες της χώρας εμφανίζει για το 1988 την ακόλουθη εικόνα:
The distribution by region for the unemployed and employed in the 13 regions of the country is shown in the following table.
Περιφερειακή κατανομή της απασχόλησης και των ανέργων (1988), καθώς και του ποσοστού ανεργίας (1988 και 1990)
Distribution by region of employment and of the unemployed (1988), also unemployment rate for 1988 and 1990
Ποσοστό ανεργίας (%) 1988 1990
Employed Unemployed Unemployment (in %) 1988 1988 1988 1990
Δυτική Ελλάδα Στερεά Ελλάδα Αττική Πελοπόννησος Νησιά Βορείου Αιγαίου Νησιά Νοτίου Αιγαίου Κρήτη
The same breakdown shows rather important changes for 1990, some more positive and others more negative: the former mainly concern the areas of eastern Macedonia and Thrace, Epirus, Attica, northern and southern Aegean and Crete, while the latter refer to west ern Macedonia, Thessaly, western Greece and the Péloponnèse.
Τα στοιχεία αυτά πάρθηκαν από μια πολύ λεπτομερή, περιφερειακή ανά­λυση των στοιχείων της έρευνας εργατικού δυναμικού του 1988, που έγινε για πρώτη φορά στο Υπουργείο Εργασίας(15).
In the very recent past (1991), the breakdown may possibly have changed yet again because several of the so-called 'problem enterprises', which had been established in specific areas, for example, western Macedonia, Péloponnèse, etc., reduced their production either significantly or altogether.
Ο προηγούμενος πίνακας εμ­φανίζει, μεταξύ άλλων, τις σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των διαφόρων ποσοστών ανεργίας κατά περιφέρειες το 1988, όπου τα χαμηλότερα
This resulted in many thousands of redundancies, so that the unemployment rates in these areas rose significantly compared with 1988 or even 1990 (relevant data are not yet available).
Αλλοδαπός πληθυσμός
Foreign population
Θα ήταν παράλειψη, αν ως προς την ελληνική αγορά εργασίας δεν γινόταν αναφορά στο πρόβλημα της μετανάστευσης, το οποίο όμως έχει προσλά­βει σήμερα μια εντελώς διαφορετική, αντίστροφη μορφή απ' ό,τι πριν από 20-30 χρόνια.
As regards the Greek labourmarket, it would be a serious omission to leave out the migration problem, which today has taken on an entirely different and opposite form from 20 to 30 years ago.
Μπορεί κανείς πλέον να υποστηρίξει βάσιμα ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σήμερα σε χώρα υποδοχής μεταναστών, που προέρχονται κυρίως από χώρες της Αφρικής και της Ασίας και είναι σε πολύ μεγάλο ποσοστό παράνομοι.
One might reliably maintain that Greece has now been transformed into a host country for migrants, Who mainly come from countries in Africa and Asia and who are, to a great extent, illegal immi­grants.
Αναλυτική περιγραφή του προβλήματος δεν είναι σκόπιμο να γίνει εδώ, αφού επίκειται η δημοσίευση ειδικής έκθεσης στο δελτίο «Trends» του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Απασχόλησης (Sysdem), η οποία συντάχθηκε από το συγγραφέα μαζί με τον Θ.
It is not within this document's remit to discuss this problem in detail, as it is planned to publish a special report in the bulletin Trends of the European Employment Observatory (Sysdem), written by the present author jointly with Th. Papatheodosiou.
Εντελώς συνοπτικά αναφέρεται ότι ο αριθμός των αδειών εργασίας σε αλ­λοδαπούς ανερχόταν το 1988 σε 23 912, από τους οποίους οι 5 961 (24,9 %) ήταν πολίτες των άλλων χωρών μελών της ΕΚ.
It is mentioned briefly that the number of work permits granted to aliens in 1988 was 23 912, of which 5 961 (24.9%) were granted to citizens of other EC Member States.
Το 1989 οι άδειες ήταν 24 686, από τις οποίες οι 8 665 (35,1 %) χορηγήθηκαν σε πολίτες της ΕΚ(16).
In 1989 the permits numbered 24 686, of which 8 665 (35.1 %) were grant­ed to EC citizens.'161 However, the great body of illegal immigrants working in Greece is estimated at above 200 000'171 by the Ford report to the European
ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ συνθήκες διαβίωσης, τα διαθέσιμα καταναλωτικά αγαθά κ.ά.
The immigrants, in order of national derivation, are: Albanians, Poles, Egyptians, Filipinos, Pakistanis, Ethiopians, Romanians, Yugoslavs, etc.
Ακόμη πιο σημαντικός είναι, όμως, πιθανότατα ο ρόλος που παίζουν οι πα­γιωμένες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της χώρας, που ευνοούν κατά βάση την είσοδο των παράνομων ξένων εργατών, οι οποίοι συνήθως είναι ανειδίκευτοι ή εμπειροτέχνες. Τέτοιες συνθήκες είναι λ.χ.:
Some of them consider Greece as an intermediate stop in the course of further mi­gration (for example, the Poles to the USA), others come as seasonal workers in certain areas (for example, the Yugoslavs as agricultural workers in northern Greece), others as (illegal) industrial workers and still others commute daily from their country (for example, Bulgarians).
- το μεγάλο, ακόμη, μερίδιο της χειρωνακτικής εργασίας στην ελληνική οικονομία, δηλαδή η «ένταση εργασίας»·
In many cases, they are attracted by the comparatively better chances of employment and better pay (even if this is no­tably lower than the official minimum daily wage), improved living conditions, available consumer goods and so on.
- η έντονη εποχικότητα της σε βασικούς κλάδους, όπως ο τουρισμός, η γεωργία και οι κατασκευές·
The gaps in legislation concerning aliens and, particularly, its loose implementation facilitate further the influx of illegal immigrants, resulting in many negative social side-effects, for example, tense industrial relations, increased criminality of all sorts and so on.
- οι ατέλειες της αγοράς εργασίας, όπως μικρή κινητικότητα του εργατι­κού δυναμικού, ελλιπής πληροφόρηση κλπ·
As for the problems of immigration, it is probable that the persistent socioeco­nomic conditions of the country play an important role, since they basically fa­vour the entry of illegal foreign workers, who are usually unskilled or who have 'experience-based' skills.
- η γενική απροθυμία των Ελλήνων ή οι υπερβολικές μισθολογικές απαιτήσεις τους για απασχόληση σε θέσεις είτε κοπιαστικής και μονό­τονης εργασίας (γεωργία, κτηνοτροφία, μεταλλεία, οικοδομές) είτε χαμηλού βαθμού εξειδίκευσης (οικιακές βοηθοί)·
Such conditions are, for example: the labour-intensive nature still characterizing the high proportion of man­ual work in the Greek economy; the strong seasonality of basic sectors, such as tourism, agriculture and con­struction; the shortcomings of the labourmarket, for example, low labour mobility, in­complete information, etc; the general unwillingness of Greeks or their excessive wage demands for occupations which are either arduous or monotonous (agriculture, animal rearing, quarrying, building) or for low-skilled jobs (domestic work); the rise in average level of education and, therefore, job expectations; π the huge number of tiny enterprises run by the self-employed, with a strong need for assistants;
- το υψηλό ποσοστό παραοικονομίας, που υπολογίζεται σε 35-40 % του επίσημου ΑΕΠ·
• the extent of the black economy, estimated at 35-40% of the GDP;
- η απόπειρα εξισορρόπησης της χαμηλής ανταγωνιστικότητας πολλών επιχειρήσεων με συμπίεση του εργατικού κόστους (χαμηλοί μισθοί σε παράνομους εργάτες).
• an attempt by many businesses with low competitiveness to balance their books by reducing labour costs (low wages paid to illegal workers).
Η παράνομη μετανάστευση βρίσκεται ακόμη σε πλήρη εξέλιξη.
Illegal immigration is still fully apace: the associated problems require careful consideration and longterm solutions so that the social and political opportunities will supervene the inherent risks.
Στα πλαίσια αυτής της μονογραφίας δεν μπορείπαρά να γίνει χρήση μόνον ορισμένων βασικών στοιχείων, προκειμένου να αποκτήσει ο αναγνώστης μια γενική άποψη για την υφιστάμενη κατάσταση.
In this monograph, we can present only certain basic information in order to provide the reader with an overview of the present situation.
Ως πρώτο μέγεθος αυτού του είδους θεωρείται το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) και ιδιαίτερα η διαχρονική του εξέλιξη:
The most important is considered to be the gross domestic product (GDP) and, especially, its development over time.
Κατανομή του ΑΕΠ (σε τρέχουσες τιμές συντελεστών παραγωγής) στους τρεις βασικούς τομείς της οικονομίας από το 1970 έως το 1990 (σε %)
Breakdown of GDP by basic sector of economy, 1970-90, in current values of production coefficients (in %)
Πρωτογενής
Primary sector
Δευτερογενής
Tertiary sector
Τριτογενής
Secondary sector
Παρατηρήσεις:
2Data for 1988 are interim.
1) Τα στοιχεία έως το 1986 είναι τελικά.
3Data for 1990 are estimates.
2) Τα στοιχεία του 1988 είναι προσωρινά.
Sources: Bank of Greece: The Greek economy, Vol.
3) Τα στοιχεία του 1990 αποτελούν εκτιμήσεις.
3, Athens 1984, pp. 187-189; ESYE, national accounts.
Αν ανατρέξει κανείς στο παρελθόν, θα παρατηρήσει μέχρι τα μέσα περίπου της δεκαετίας του '70 μια συνεχή αύξηση του μεριδίου του δευτερογενή τομέα έως και στο 35 % (1973)(18).
If we look at past figures, we note that until approximately the middle of the 1970s, the secondary sector increased its share up to 35% (1973).'18] At the time, this was correctly interpreted, it would seem, as an indication of a certain in dustrialization of the country, in spite of all the obvious structural and other sorts of weaknesses.
Αντίθετα, στη δεκαετία του 19801990 διαπιστώνεται μια υποχώρηση αυτού του τομέα σε ποσοστό μόλις πάνω από το 27 %.
On the other hand, in the 1980s, we note a recession in this sector so that it accounts for just over 27%.
Από την άλλη μεριά το μερίδιο του τριτογενή τομέα αυξανόταν συνεχώς έως το 57 %, εις βάρος των δύο άλλων.
Conversely, the tertiary sector has shown a continuous increase up to 57%, at the cost of the other two.
Ο πρωτογενής τομέας υποχώρησε, μετά από κάποιες διακυμάνσεις, στο 15 % περίπου.
The primary sector receded to approximately 15% after a few perturbations.
Θα ήταν ωστόσο λάθος να ερμηνεύσει κανείς αυτή τη διαρθρωτική μετατό­πιση ως μια εξέλιξη ή μετάβαση της χώρας στη λεγόμενη «μεταβιομηχα­νική εποχή», και μάλιστα μετά από μια προηγηθείσα «ωρίμανση» της βιομη­χανίας.
It would be wrong to assess, however, this structural shift as a development or transition by the country to the so-called 'postindustrial era', especially follow ing the previous 'maturation' of industry.
Η Ελλάδα απέχει ακόμη πολύ από το να καταστεί μια σύγχρονη κοινωνία παροχής υπηρεσιών.
Greece is still a very long way from being a contemporary society with a service economy.
Θα έπρεπε να θεωρήσει κανείς αυτή τη δια­δικασία μάλλον ως μια «αποβιομηχάνιση» της χώρας, θέση όμως που δεν μπορείνα τεκμηριωθείπεραιτέρω στα πλαίσια αυτής της μονογραφίας.
One ought, rather, to consider this process as a 'deindustrialization' of the country but this view can not be documented further in the context of this monograph.
Τα στοιχεία του πίνακα «Εξέλιξη του δείκτη βιομηχανικής παραγωγής από το 1980 έως το 1990» αφήνουν να διαφανεί πόσο ρεαλιστική είναι αυτή η δεύ­τερη εκτίμηση.
The data in the table in paragraph 1.3.4 make it obvious that the latter assessment is more realistic.
Η κατανομή του εργατικού δυναμικού στους τρεις βασικούς τομείς της οικονομίας παρουσίασε την ακόλουθη εξέλιξη:
The following table shows a breakdown of the workforce by the three basic sectors of the economy.
Κατανομή του εργατικού δυναμικού στους τρεις βασικούς τομείς της οικονομίας (σε %)
Breakdown of workforce into the three basic sectors of the economy (in %)
Τριτογενής
Primary Secondary Tertiary
Πηγή: Μονογραφία CEDEFOP, 1985, σ.
Sources: CEDEFOP monograph - Vocational training in Greece, Berlin, 1985, p. 19; Fotakis, K., p. 5.
Αυτή η εξέλιξη βρίσκεται σε αντιστοιχία προς τις τάσεις, που σκιαγραφήθη­καν προηγουμένως αναφορικά με το ΑΕΠ, δηλαδή τη σαφή υποχώρηση της απασχόλησης στον πρωτογενή τομέα, την ελαφρά υποχώρηση του δευτε­ρογενή τομέα και την αύξηση της απασχόλησης στον τριτογενή.
This development corresponds to the trends outlined earlier as regards the GDP, i.e. with the clear recession of employment in the primary sector, the slight recession of the secondary sector and the increase of employment in the ter tiary.
Συγκρί­νοντας τη διάρθρωση της απασχόλησης στην Ελλάδα με εκείνη του συνό­λου της Κοινότητας, προκύπτει η ακόλουθη εικόνα:
Comparing the structure of employment in Greece with that of the EC total, we obtain the following picture.
Σύγκριση της διάρθρωσης της απασχόλησης στην Ελλάδα με εκείνη στην ΕΚ (12) το 1983 και 1988 (σε %)
Comparison of the structure of employment in Greece with that of the EUR 12 for 1983 and 1988 (in %)
Πηγή: Eurostat και ΕΣΥΕ, Έρευνες εργατικού δυναμικού, αναφορά στον Φωτάκη, σ. 5.
Sources: Eurostat and ESYE, workforce surveys; Fotakis, K., p. 5.
Δεν θα ήταν φρόνιμο να χρησιμοποιηθεί αυτή η σύγκριση για βαθύτερες ερμηνείες, καθόσον εδώ δεν απεικονίζεται διόλου η ποιοτική διάσταση του ζητήματος.
It would not be wise to use this comparison for deeper interpretations, since it does not illustrate in any way the qualitative dimension of the matter.
Το μόνο που μπορεί κανείς να διαπιστώσει είναι ότι η απόσταση (σε ποσοστιαίες μονάδες) μεταξύ της Ελλάδας και της Κοινότητας των Δώδεκα έχει μειωθεί και στους τρεις τομείς.
The only thing we can identify is that the distance (in percentage points) between Greece and the Community (EUR 12) shows a reduction in all three sectors.
Αν και ποιες διαδικασίες συρ­ρίκνωσης, εκσυγχρονισμού ή αναμόρφωσης έλαβαν χώρα στη μια ή την άλλη περίπτωση, βάσει αναλυτικών στοιχείων, είναι κάτι που μπορείνα δια­πιστωθεί μόνον έπειτα από μια μακροχρόνια, επίπονη και πολύ εξειδικευ­μένη ανάλυση.
It would take a lengthy, laborious and highly skilled analysis to discover whether and which processes of contraction, modernization or reform took place in this or that case, supported by detailed data.
Εξέλιξη της απασχόλησης κατά οικονομικούς τομείς (σε %)
Employment by economic sector (¡n %) — Greece o
Γ
I I
Ί
I I
1973 1975 1977 1981 1983 1984 Πηγή: Eurostat - Έρευνα για το εργατικό δυναμικό 1981-1991.
Source: Eurostat: labour force surveys 1981­91.
Παροχή υπηρεσιών Βιομηχανία
Services Industry
Εργαζόμεμοι κατά οικονομικούς τομείς και φύλο (%) (Ελλάδα)
Employed persons by economic sector % I Male I Female (Greece)
Γυναίκες cr Άνδρες 3 cr Γυναίκες ÛJ
Female cc ÜJ rr 3
Πηγή: Eurostat - Έρευνα για το εργατικό δυναμικό 1991.
1973 (no figures available) 1981 Source: Eurostat: labour force survey 1991.
Και αυτά τα στοιχεία προέρχονται από την Eurostat.
The table below presents a breakdown of persons employed in the 10 sectors of industry and services by broad NACE group, in the European Community for 1983, 1987 and 1990.
Απασχολούμενοι στη βιομηχανία και στην παροχή υπηρεσιών κατά ομάδα σύμφωνα με την ταξινόμηση NACE
Persons employed by industry and services by broad NACE group (in %)
Πηγή: Eurostat: Έρευνα εργατικού δυναμικού 1983-1989 και 1990.
NACE = General industrial classification of economic activities in the European Communites.
Ξαναγυρίζοντας στην Ελλάδα, φαίνεται ότι η εξέλιξη του δείκτη βιομη­χανικής παραγωγής τείνει να επιβεβαιώσει την εκτίμηση που διατυπώθηκε προηγουμένως σχετικά με την αποβιομηχάνιση της χώρας:
Turning again to Greece, it appears that the trend of the industrial production index confirms the assessment mentioned earlier concerning the deindustrial­ization of the country.
Εξέλιξη του δείκτη βιομηχανικής παραγωγής από το 1980 έως το 1990 (έτος βάσης: 1980 = 100)
Trend of the industrial production index from 1980 to 1990 (Base year 1980 =100)
Πηγή: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, 25.4.91, σ. 178.
Source: Oikonomikos Tachydromos, 25.4.1991, p. 178.
Η μέση ετήσια αύξηση του ΑΕΠ στην ίδια χρονική περίοδο ήταν 1,6 %.
The average annual growth of GDP overthe same period was 1.6%.
Το ΚΕΠΕ σχεδίασε και ανέπτυξε τα ακόλουθα «σενάρια» για την πραγματική αύξηση του ΑΕΠ(19):
The Planning and Economic Studies Centre (KEPE) designed and developed the following scenarios for the actual increase of GDP:'191
- για το 1990 υπέθεσε μια αύξηση 1,2 %, παρόλο που οι επίσημες εκτιμή­σεις γι' αυτό το έτος είναι -0,4 % και ο ΟΟΣΑ εκτιμά μια ελάχιστη αύξηση 0,1%·
For 1990, it suggested a 1.2% growth, although the official estimates for that year are -0.4% and the OECD estimates a minimum growth of 0.1 %.
- για το 1991 το ΚΕΠΕ προέβλεψε αύξηση 1,7 %, ενώ ο ΟΟΣΑ μόνον 0,3 %·
For 1991, KEPE forecast a growth of 1.7%, while the OECD has afigure of only 0.3%.
- για το 1992 το ΚΕΠΕ ήταν πολύ αισιόδοξο, προβλέποντας αύξηση 3,9 %, αλλά ο ΟΟΣΑ προέβλεψε μόνον 1,4 %.
For 1992, KEPE was very optimistic in forecasting a 3.9% growth, while the OECD figure was only 1.4%.
Για τη συνολική περίοδο 1990-1994 το ΚΕΠΕ προέβλεψε μια πραγματική ετήσια αύξηση της τάξης του 3,7 %.
For the total of the period 1990-94, KEPE forecast an actual annual growth of the order of 3.7%.
Αυτή η προφανώς υπεραισιόδοξη θέση οφείλεται στην «υπόθεση εργασίας» του ΚΕΠΕ, σύμφωνα με την οποία ο κρατικός προϋπολογισμός θα υλοποιήσει το 1990 και το 1991 την επισήμως διακηρυχθείσα περιοριστική πολιτική, που μεταξύ των άλλων περιλαμβάνει και μείωση των κρατικών ελλειμμάτων.
This obviously superoptimistic view is due to KEPE's 'work hypothesis', according to which the national budget will implement in 1990 and 1991 the officially announced 'limiting policy' which, amongst other things, in cludes a reduction of national deficits.
Έχει όμως διαπιστωθεί ότι το έλ­λειμμα του κρατικού προϋπολογισμού αυξήθηκε τόσο κατά το 1990 όσο και κατά το 1991: από 1 758 δισεκατ. δρχ. το 1989 αυξήθηκε σε 2 152 δισεκατ. το 1990 και σε 2 722 δισεκατ. δρχ. το 1991.
It has, however, been verified that the national budget deficit increased in both 1990 and 1991. From DR 1 758 million in 1989, it rose to 2 152 million in 1990 and to 2 722 million in 1991.
Το ποσοστό αυτών των ελλειμ­μάτων στο ΑΕΠ ήταν αντίστοιχα 19,9, 20,6 και 21,6 %(20).
In percentage terms, these deficits of the GDP correspond to 19.9, 20.6 and 21.6% respectively.'201
Η άμεση και έμμεση κρατική επιρροή ή παρέμβαση στο σύνολο της ελλη­νικής οικονομίας σημείωσε αύξηση κατά τα τελευταία χρόνια και υπολογί­ζεται σήμερα περίπου στο 60 %.
Direct and indirect State influence or intervention in the Greek economy overall increased in recent years and is now estimated to be about 60%.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ το σύνολο των κρατικών δαπανών κατά το 1990 αντιστοιχούσε στο 53,9 % του ΑΕΠ.
OECD data give the total of State expenditure during 1990 as corresponding to 53.9% of the GDP.