natgillin/translations-raw huggingface dataset:
CU ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΑ[1]
Cr and compounds [1
Η G ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΑ [1]
Hg and compounds [']
AAS­ΨΥΧΡΩΝ ΑΤΜΩΝ CV­AAS ME ΑΜΑΛΓΑΜΩΣΗ
Cold vapour-AAS CV-AAS with amalgamation
PB ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΑ [1]
Pb and compounds [ ]
ICP­MS ET­AAS ΒΟΛΤΑΜΕΤΡΙΑ ICP­MS ICP­AES
ICP-MS ICP-AES over 0.2 pg/l 1 - 50 pg/l over 1 pg/l over 0,005 mg/l
ASTM D5673 DIN 38406­16 DIN 38406­29 EN ISO 11885 άνω των 0,2 Bg/I 1 - 50 Bg/I άνω των 1 Bg/I άνω των 0,005 mg/l
Work in orogress in ISO/TC 147/SC WG 32
Ενδεικτικός κατάλογος μεθόδων μέτρησης για ρύπους στα νερά (Τα εθνικά πρότυπα μπορεί να είναι ισοδύναμα με τις υπό παρουσίαση μεθόδους) (συνεχίζεται)
Indicative list of measuring methods for relevant pollutants to water (National Standards, may be equivalent to the presented methods)
ΟΝΟΜΑΣΙΑ
(Continued)
Χλωριωμένες οργανικές ουσίες (7)
Chlorinated organic substances (7) 1.2-Dichloroethane EN ISO 10301
1.2Διχλωροαιθάνιο
GC or Headspace-GC over 5 or over 100 pg/l
ΕΝ ISO 10301 άνω των 50 μg/l
GC or Headspace-GC over 50 pg/l
Άνω των 0,01 _BAR_ag/l
GC after Extraction over 0,01 pg/l
Άνω των 10 μ9/Ι Άνω των 10 pg/l Άνω των 10 μ9/Ι
EN 1485 ISO 9562 over 10 pg/l over 10 pg/l over 10 pg/l
Άλλες οργανικές ενώσεις
Other organic compounds ΒΤΕΧ Bromlnated diphenylether
5-1000ng/l Άνω των 0,005 μg/l
H PLC/Fluorescence over 0,005 pg/l
Οργανοκασσιτερικές ενώσεις Πολυαρωματικοί υδρογονάνθρακες (PAH) φαινόλες
Polyaromatic Hydrocarbons (PAH's)
Άνω του 1 μg/l
GC/ECD/MS after derivalisation 0,1 -1000 pg/l GC/ECD after derivatisation Destlllation/Photometry over 1 pg/l
Άλλες ουσίες
Other compounds
PrEN ISO 14403 DIN 38405-14 άνω των 3 Bg/I 0,01 - 1 mg/l υν-Χώνευση/CFA Απόσταξη/Φωτομετρία
UV-Digestion/CFA Destillation/Photometry over 3 pg/l 0,01 -1 mg/l
DIN EN ISO 10304-1 IC ISO 10359-1 Ηλεκτροχημική τεχνική CNR-IRSA (βιβλίο 2000 IC υπό έκδοση)
(book 2000 in publication)
Έγγραφο καθοδήγησης για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού μητρώου ρυπογόνων εκπομπών (EPER) - Μέρος Ι
These methods are developed for drinking-water analysis but can under certain conditions be used for wastewater
Ενδεικτικοί πίνακες ρύπων στην ατμόσφαιρα ανά κλάδο δραστηριότητας (σελίδα 1 από 3)
Indicative sector specific sub-lists of air pollutants (page 1 of 3)
Ενδεικτικοί πίνακες ρύπων στα νερά ανά κλάδο δραστηριότητας (σελίδα 2 από 3)
Indicative sector specific sub-lists of air pollutants (page 2 of 3) õ 2
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ
INDICATIVE SECTOR SPECIFIC SUB-LISTS OF WATER POLLUTANTS
Ενδεικτικοί πίνακες ρύπων στα νερά ανά κλάδο δραστηριότητας (σελίδα 1 από 3)
Indicative sector specific sub-lists of water pollutants (page 1of3)
ε
O o
Ενδεικτικοί πίνακες ρύπων στα νερό ανά κλάδο δραστηριότητας (σελίδα 2 από 3)
Indicative sector specific sub-lists of water pollutants (page 2 of 3)
Οδηγία 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (IPPC), Σεπτέμβριος 1996, Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, L 257/26.
Council Directive 96/61/EC on integrateci pollution prevention and control (IPPC), September 1996, Official Journal of the European Communities, L 257/26.
Απόφαση 2000/479/ΕΚ της Επιτροπής περί υιοθέτησης ενός ευρωπαϊκού μητρώου ρυπογόνων εκπομπών (EPER), Ιούλιος 2000, Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, L 192/36.
Commission Decision 2000/479/EC on the implementation of an European Pollutant Emission Register (EPER), July 2000, Official Journal of the Euro­pean Communities, L 192/36.
Σύμβαση της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη των Ηνω­μένων Εθνών με θέμα «Η πρόσβαση στην ενημέρωση, η συμμε­τοχή του κοινού στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων και η προσφυγή στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα», Ιούνιος 1998, Aarhus.
UN/ECE Convention on access to information, public participation in deci­sion­making and access to justice in environmental matters, June 1998, Aarhus.
Ομάδα δράσης NOSE, 'Εγγραφο NOSE/97/7, Σχέδιο εγχειριδίου της Eurostat, Ονοματολογία των πηγών εκπομπής NOSE.
NOSE Task Force, Doc NOSE/97/7, Draft Manual Eurostat, NOSE Nomen­clature for sources of emissions / Nomenclature des sources des émissions.
Οδηγός απογραφής ατμοσφαιρικών εκπομπών, Ομάδα δράσης του προγράμματος για τη συνεχή παρακολούθηση και την εκτί­μηση της μεταφοράς σε μεγάλη απόσταση των ατμοσφαιρικών ρύπων στην Ευρώπη (ΕΜΕΡ) για τους καταλόγους εκπομπών, Σεπτέμβριος 1999, Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος, Κοπεγ­χάγη.
Atmospheric Emission inventory Guidebook, EMEP Task Force on Emission Inventories, September 1999, EEA, Copenhagen.
Διακυβερνητική επιτροπή για τη μεταβολή του κλίματος (IPCC), Καθοδήγηση σε θέματα εφαρμογής της βέλτιστης πρακτικής και διαχείρισης της αβεβαιότητας όσον αφορά τους εθνικούς κατα­λόγους απογραφής εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαι­νόμενο του θερμοκηπίου- εκδόθηκε από τους Jim Penman, Dina Kruger, lan Galbally, Taka Hiraishi, Buruhani Nyenzi, Sai Emmanuel, Leandro Buendia, Robert Hoppaus, Thomas Martinsen, Jeroen Meijer, Kyoko Miwa και Kiyoto Tanabe, Διακυ­βερνητική επιτροπή για τη μεταβολή του κλίματος (IPCC) 2000, Πρόγραμμα εθνικής απογραφής των αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου της IPCC, Μάιος 2000, IGES, Kanagawa.
IPCC, Good Practice Guidance and Uncertainty Management in National Greenhouse Gas Inventories; Edited by Jim Penman, Dina Kruger, Ian Gal­bally, Taka Hiraishi, Buruhani Nyenzi, Sal Emmanuel, Leandro Buendia, Robert Hoppaus, Thomas Martinsen, Jeroen Meijer, Kyoko Miwa and Kiyoto Tanabe, IPCC 2000, IPCC National Greenhouse Gas Inventories Pro­gramme, May 2000, IGES, Kanagawa.
Οδηγία 90/313/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με την ελεύθερη πλη­ροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος, Ιούνιος 1990, Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, L 158/56.
Council Directive 90/313/EC on the freedom of access to information on the environment, June 1990, Official Journal of the European Communities, L 158/56.
Έγγραφο καθοδήγησης για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού μητρώου ρυπογόνων εκπομπών (EPER) - Μέρος III
Guidance Document for EPER implementation ­ Part III
Ευρωπαϊκή Επιτροπή
"Guidance Document for EPER implementation"
2002 — 101 σ. — 17,6 χ 25 cm
2000— 95 pp. — 21,0 χ 29,7 cm
Αέρας
Waste
Φύση
Urban
Νομοθεσία
Economics
Εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων
.* * * * θΤ > * OFFICE FOR OFFICIAL PUBLICATIONS OF THE EUROPEANCOMMUNITIES
• ΟΡ •
Nuclear issues
Δείτε τον κατάλογο των εκδόσεων μας: http://europa.eu.int/comm/environment/pubs/home.htm
See our publications catalogue at: httpV/europa.eu.int/comm/environment/pubs/home.hliii
Γενική ∆ιεύθυνση Περιβάλλοντος
Directorate-General for the Environment
Περισσότερες piληροφορίες για την Ευρωpiαϊκή Ένωση piαρέχονται αpiό το Internetµέσω τουεξυpiηρετητή Europa(http://europa.eu.int).
A great deal of additional information on the European Union is available on the Internet.It can be accessed through the Europa server (http://europa.eu.int).
Λουξεµβούργο: Υpiηρεσία Εpiισήµων Εκδόσεων των Ευρωpiαϊκών Κοινοτήτων, 2002
Luxembourg: Office for Official Publications of the European Communities, 2002
Σύµφωνα µε την εpiίτροpiο piεριβάλλοντος της ΕΕ Μαργκότ Βάλστροµ, οι κλιµατικές µεταβολές αpiοτελούν «µια αpiό τις
According to EU Environment Commissioner Margot Wallström, climate change is ‘one of the most threatening
Υpiάρχουν piολλές ενδείξεις ότι το κλίµα της Γης βρίσκεταιήδη σε διαδικασία αλλαγής: άµεσο εpiακόλουθο τηςpiαγκόσµιας αύξησης των εκpiοµpiών «αερίων piου piροκαλούντο φαινόµενο του θερµοκηpiίου».
Much evidence suggests that the earth’s climate is alreadychanging as a direct result of rising ‘greenhouse gas’emissions around the world.
Τα piερισσότερα αpiό αυτάτα αέρια αpiαντούν εκ φύσεως σε piεριορισµένες piοσότητεςκαι αpiοτελούν ζωτικό συστατικό της piροστατευτικήςατµόσφαιρας της Γης.
Most greenhouse gases occurnaturally in limited amounts and are a vital component of theearth’s protective atmosphere.
Αpiοτελούν όµως και σηµαντικόpiαραpiροϊόν της βιοµηχανικής δραστηριότητας, και αυτόςείναι ο λόγος για τον οpiοίο οι εκpiοµpiές αερίων τουθερµοκηpiίου piαρουσιάζουν σταθερή αύξηση αpiό τηβιοµηχανική εpiανάσταση του 19ου αιώνα και µετά.
But they are also a major by-product of industrial activity, and this is why greenhousegas emissions have been rising steadily since the industrialrevolution in the 19th century.
Εργοστάσια, αυτοκίνητα, φορτηγά, νοικοκυριά και piαρόµοιες«piηγές» piου καταναλίσκουν µεγάλες piοσότητες ορυκτώνκαυσίµων όpiως είναι το piετρέλαιο, το φυσικό αέριο και οάνθρακας, όλα αυτά piαράγουν αέρια θερµοκηpiίου.
Factories, cars, trucks, private households, and similar‘sources’ that consume large quantities of fossil fuels like oil,natural gas and coal all produce greenhouse gases.
Το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) είναι ίσως το piλέον γνωστό,piλην όµως υpiάρχουν και άλλα, όpiως οι υδρατµοί, το όζον, το µεθάνιο και τα οξείδια του αζώτου.
Carbon dioxide (CO2) is perhaps the best known, but there are othersincluding water vapour, ozone, methane, and nitrous oxide.
Οι εpiιστήµονες piροειδοpiοιούν ότι οι κλιµατικές µεταβολέςθα έχουν, piιθανότατα, σοβαρές αρνητικές συνέpiειες στοpiεριβάλλον και θα µpiορούσε να δηµιουργήσουν δραµατικάοικονοµικά και κοινωνικά piροβλήµατα.
When released into the atmosphere, these gases form a kindof protective ‘blanket’ around the earth, which slows downthe rate at which heat from the planet’s surface radiates outinto space. This process drives up temperatures on theground, creating the phenomenon popularly known as globalwarming, but more accurately termed climate change.
1)Μαργκότ Βάλστροµ, οµιλία στην ευρωpiαϊκή διάσκεψη για το piρόγραµµα
)Margot Wallström, speech to the European Climate Change Programme
( όσον αφορά την κλιµατική αλλαγή, 2 Ιουλίου 2001, Βρυξέλλες.
Conference, 2 July 2001, Brussels.
κυβερνήσεις λάβουν συγκεκριµένα µέτρα αναστολής και,στη συνέχεια, µέτρα αναστροφής.
4 increasing until world governments take concrete steps tostop and then reverse them.
Με άλλα λόγια, η αpiραξίαθα εpiιδεινώσει το piρόβληµα.
In other words, doing nothingwill make the problem worse.
Σύµφωνα µε διεθνή οµάδα εξεχόντων εµpiειρογνωµόνων (οι µέσες εpiιφανειακές θερµοκρασίες ανά τον κόσµοενδέχεται να αυξηθούν κατά 1,4 έως 5,8°C µέχρι το τέλοςτου αιώνα, εάν συνεχιστεί ο εφησυχασµός.
According to a panel of leading international experts ( average surface temperatures around the world could rise bybetween 1.4 and 5.8°C by the end of the century if ‘businessas usual’ continues.
)Στοιχεία της ∆ιακυβερνητικής Εpiιτροpiής για την Κλιµατική Αλλαγή.
)Figures put forward by the Intergovernmental Panel on Climate Change.
Η διεθνής κοινότητα άρχισε να λαµβάνει σοβαρά υpiόψη τιςκλιµατικές µεταβολές στα τέλη της δεκαετίας του ’90, ότανάρχισαν συνοµιλίες στα Ηνωµένα Έθνη για την εpiίτευξηpiαγκόσµιας συµφωνίας για την αντιµετώpiιση τουpiροβλήµατος.
The international community first began to take climatechange seriously at the end of 1990, when talks started at the United Nations to draw up a worldwide agreement ontackling the problem.
Οι συνοµιλίες αυτές οδήγησαν στην έγκρισητης σύµβασης-piλαισίου των Ηνωµένων Εθνών για τιςκλιµατικές µεταβολές (UNFCCC),τον Μάιο του 1992.
Those talks led to the adoption of the United Nations Framework Convention on Climate Change(UNFCCC)in May 1992.
Τακράτη µέλη των Ηνωµένων Εθνών εκλήθησαν εpiισήµως νααρχίσουν να υpiογράφουν την UNFCCC ένα µήνα αργότερα,στην piαγκόσµια διάσκεψη κορυφής του Ρίο ντε Τζανέιρο τη ς Β ρ α ζ ι λ ί α ς .
UN Member States were formally invitedto begin signing the UNFCCC a month later at the so-called‘Earth Summit’ in Rio de Janeiro, Brazil.
Οι piροσpiάθειεςαpiοτροpiής τωνκλιµατικώνµεταβολώνµια δεκαετίαδιαpiραγµατεύσεων έτος 2000, των εκpiοµpiών CO2στις εκβιοµηχανισµένεςχώρες, στα εpiίpiεδα του 1990 και την εγκατάσταση µηχανισµών piαγκόσµιας piαρακολούθησης και αναφοράς,ούτως ώστε να piαρακολουθούνται οι εκpiοµpiές θερµοκηpiίουκαι να θεσpiίζονται εθνικά piρογράµµατα για τον piεριορισµότων εκpiοµpiών.
The convention aimed to stabilise CO2emissions in industrialised countries at 1990levels by the year 2000, set up global monitoring and reporting mechanisms to keep track of greenhouse gas emissions andestablish national programmes for reducing emissions.
Η UNFCCC ετέθη σε ισχύ τον Μάρτιο του 1994, µετά τηνεpiικύρωσή της αpiό 50 χώρες· piροσεγγίζει δε τα οικουµενικάεpiίpiεδα υpiαγωγής (άνω των 180 µερών).
The UNFCCC entered into force in March 1994, after beingratified by 50 countries. It is now approaching universalmembership (more than 180 parties).
Το εpiόµενο σηµαντικό βήµα piραγµατοpiοιήθηκε το 1997,στην ιαpiωνική piόλη του Κιότο, όpiου τα υpiογράφοντα µέρητης UNFCCC κατέληξαν σε συµφωνία εpiί «piρωτοκόλλου» τοοpiοίο θεσpiίζει σειρά δεσµευτικών piοσοτικών στόχων για τιςpiαγκόσµιες piερικοpiές αερίων του θερµοκηpiίου.
The next important step came in 1997 in the Japanese city of Kyoto, where the UNFCCC signatories agreed on a ‘protocol’that set a number of binding quantitative targets for globalgreenhouse gas cuts.
Με τησυµφωνία του Κιότο,ο ανεpiτυγµένοςκόσµος συµφώνησε να piεριορίσει τιςοικείες εκpiοµpiές αερίων του φαινοµένουτου θερµοκηpiίου κατά 5% σε σχέση µετα εpiίpiεδα του 1990, στην piερίοδο 20082012.
Under the Kyoto agreement,thedeveloped world agreed to reduce itsgreenhouse gas emissions to 5 % below1990 levels between 2008 and 2012.
Τα 15 κράτη µέλη της Ε υ ρ ω p i α ϊ κ ή ς Ένωση ς αpiέδειξαν τη στράτευσή τουςστην εν λόγω διαδικασία ότανσυµφώνησαν να συµβάλουν στονpiαγκόσµιο στόχο εpiιχειρώνταςµεγαλύτερες ακόµη piερικοpiές, δηλαδή8% σε σχέση µε τα εpiίpiεδα του 1990 γιατην ίδια piερίοδο.
The European Union’s 15 Member Statesshowed their commitment to this processwhen they agreed to contribute to theglobal target by making a bigger cut, of 8 % below 1990 levels over the same period.
Ο συνολικός αυτός στόχος της ΕΕ θαεpiιτευχθεί µε τη βοήθεια µιας συµφωνίας«εpiιµερισµού των βαρών», στην οpiοίακαθορίζονται στόχοι piεριορισµού των
This overall EU figure will be met via a so-called ‘burden-sharing’ agreement,which sets out individual emissionstargets for each of the Union’s Member States.
Το 1998, τα µέρη στην UNFCCC, τα οpiοία συναντήθηκαναυτή τη φορά στο Μpiουένος Άιρες της Αργεντινής,ενέκριναν σχέδια δράσεως για την έµpiρακτη εφαρµογή τουpiρωτοκόλλου του Κιότο.
In 1998, the parties to the UNFCCC, this time meeting in Buenos Aires, Argentina, adopted an action plan for putting Kyoto into practice. They also pledged to draw up the concrete measures needed to make the plan work within the nexttwo years.
Υpiοσχέθηκαν εpiίσης νακαταρτίσουν, εντός διετίας, το λεpiτοµερές piρόγραµµαµέτρων piου είναι αναγκαία για την υλοpiοίηση του σχεδίου.Όταν όµως τα υpiογράφοντα µέρη συναντήθηκαν τον Νοέµβριο του 2000, στην ολλανδική piρωτεύουσα, τη Χάγη,µε σκοpiό την οριστικοpiοίηση του εpiόµενου σηµαντικούσταδίου στον αγώνα κατά της κλιµατικής αλλαγής, δενκατόρθωσαν να συµφωνήσουν, και οι συνοµιλίες αpiέβησανάκαρpiες.
But when the signatories met in November 2000 inthe Dutch capital of The Hague to finalise this next importantstage in the fight against climate change, they were unable toreach a consensus, and the talks ended without an agreement.
Στη συνέχεια, τον Μάρτιο του 2001, η UNFCCC γνώρισε τηνpiιο σοβαρή οpiισθοδρόµηση στην ιστορία της.
Then in March 2001, the UNFCCC suffered the most serioussetback in its history.
Ο piρόεδροςτων ΗΠΑ George W.
United States President George W. Bushannounced that his country would no longer back the Kyoto Protocol.
Bush δήλωσε ότι η χώρα του δενδεσµεύεται piια αpiό το piρωτόκολλο του Κιότο. ∆εδοµένουότι οι ΗΠΑ αpiοτελούν τον µεγαλύτερο µεµονωµένοpiαραγωγό αερίων θερµοκηpiίου ―και µε µεγάλη διαφοράαpiό τον εpiόµενο― piολλοί αναλυτές δήλωσαν τότε ότι ηκίνηση του Bush αχρήστευσε τη συµφωνία.
As the US is the world’s largest single producer ofgreenhouse gases by far, many analysts said at the time that Bush’s move made the agreement worthless.
Όµως, η ΕΕεpiέµεινε ότι η συµφωνία µpiορούσε και έpiρεpiε να διασωθείκαι κατόρθωσε να piείσει τα piερισσότερα αpiό τα υpiόλοιpiαυpiογράφοντα µέρη της UNFCCC να εξακολουθήσουν ναστηρίζουν το piρωτόκολλο του Κιότο.
But the EUinsisted that the agreement could and should be saved, andmanaged to convince most of the other UNFCCC signatories tocontinue their support for the Kyoto Protocol.
Η αpiοφασιστικότητα της ΕΕ αpiέδωσε καρpiούς και, τον Ιούλιο του 2001, όλα τα κράτη (piλην των ΗΠΑ) αφούσυναντήθηκαν, αυτή τη φορά, στη Βόννη της Γερµανίας,κατόρθωσαν να καταλήξουν σε piολιτική συµφωνία piου θατους εpiέτρεpiε να αρχίσουν την εφαρµογή στην piράξη τηςσυµφωνίας του 1997.
The EU’s determination paid off, and in July 2001 all Statesmeeting this time in Bonn, Germany, managed to clinch apolitical agreement that would allow them to start putting the1997 deal into practice (without the US).
Τα υpiογράφοντα µέρη της Βόννηςσυναντήθηκαν ξανά τον Νοέµβριο του 2001 στο Μαρρακέςτου Μαρόκου για να piροσδώσουν νοµικά δεσµευτικόχαρακτήρα στην piροσωρινή συµφωνία τους.
The Bonn signatoriesmet again in November 2001 in Marrakech, Morocco, to turntheir provisional agreement into a legally binding deal.
Καθώς ο αριθµός των εpiικυρώσεων αυξάνεται σταθερά, ησυµφωνία του Κιότο εpiιβάλλεται να τεθεί σε ισχύ εντός του2003.
Kyoto is scheduled, finally, to enter into force at the UN World Summit on Sustainable Developmentto be held in Johannesburg, South Africa, in September 2002, marking the10th anniversary of the Rio Earth Summit.
Ορόσηµα στον αγώνα κατά της κλιµατικής αλλαγής
Key dates in the fight against climate change
Μάιος/Ιούνιος 1992
March 2001July 2001 (COP6-bis)November 2001 (COP7)September 2002
Σχέδιο δράσεως του Μpiουένος Άιρεςγια την εφαρµογή του piρωτοκόλλου του Κιότο Α p i ο τ υ χ ί α των συνοµιλιών της Χάγης για τηνεφαρµογή του σχεδίου του Μpiουένος Άιρες Οι ΗΠΑ αpiοδεσµεύονται αpiό το piρωτόκολλο
Buenos Aires plan US backs out of Kyoto Bonn talks break The Hague deadlock Marrakech talks finalise Bonn agreement UN World Summit on Sustainable Development (Rio+10) in Johannesburg, South Africa, plans to announce the entry into forceof the Kyoto Protocol
Bέλγιο ∆ανία Γερµανία Ελλάδα Ισpiανία Γαλλία Iρλανδία
Luxembourg Netherlands Austria Portugal Finland Sweden United Kingdom
Ηνωµένο Βασίλειο –12,5 %
Belgium Denmark Germany Greece Spain France Ireland Italy
Οι εν λόγω συµβολές διαφοροpiοιούνται ούτως ώστε να συνεκτιµηθούν οιpiροσδοκίες οικονοµικής µεγέθυνσης, η σύνθεση των χρησιµοpiοιούµενωνενεργειακών piηγών και η βιοµηχανική δοµή του εκάστοτε κράτουςµέλους.
These contributions are differentiated to take account of expectationsfor economic growth, the energy mix and the industrial structure of therespective Member State.
Πρωτόκολλο των ΗΕ του Κιότο και στόχοι εpiιµερισµού των βαρών της ΕΕ piουσυµφωνήθηκαν αpiό το Συµβούλιο Περιβάλλοντος στις 16 Ιουνίου 1998.
Sources:UN Kyoto Protocol and EU burden-sharing targets agreed by the Environment Council on 16 June 1998.
Τα θέµατα
The issues
Η στάθµη της θάλασσας ήδη ανεβαίνει, εpiιφέρονταςσοβαρές piληµµύρες σε piεριοχές χαµηλού υψοµέτρου ―piολλές αpiό τις οpiοίες τυχαίνει να βρίσκονται στιςφτωχότερες piεριφέρειες του κόσµου.
While people living in some of theworld’s colder regions might welcome awarmer planet, most scientists agree that climatechange could have potentially disastrous consequences.Sea levels are already rising, bringing severe flooding to low-lying areas — many of them in some of the world’s poorest regions.
Οι κλιµατικές µεταβολές εγκυµονούν εξάλλουσοβαρότατους κινδύνους για τη γεωργία σε piεριοχές piουήδη βρίσκονται αντιµέτωpiες µε το φάσµα της ξηρασίας καιτης αpiερήµωσης.
Climate change could have a very damaging effect onagriculture in areas already faced with drought anddesertification.
Πολλοί εξέχοντες ειδικοί, όpiως και η∆ιακυβερνητική Εpiιτροpiή για την Μεταβολή του Κλίµατος(IPCC), δηλώνουν ότι ήδη το piρόβληµα είναι αpiτό και ότι οαυξανόµενος αριθµός ακραίων καιρικών φαινοµένων piουpiλήττουν, τα τελευταία χρόνια, διάφορες χώρες συνδέεταιάµεσα µε την κλιµατική αλλαγή.
It may also reduce water flows in some placesand spark major public health problems, including the spreadof tropical diseases such as malaria to wider parts of the world.Many leading experts, including the Intergovernmental Panelon Climate Change (IPCC), say we are already starting to seeevidence of the problem, arguing that the increasing numberof extreme weather events that have affected differentcountries in recent years are directly linked to climatechange.
Με το 5% µόλις του piληθυσµού της γης, η ΕΕ ευθύνεται γιατο 15% των piαγκοσµίων εκpiοµpiών αερίων piου συντελούνστο φαινόµενο του θερµοκηpiίου.
With only 5 % of the world’s population, the EU is responsiblefor 15 % of global greenhouse gas emissions.
εpiικεφαλής της κίνησης για την piεριστολή των εκpiοµpiών, ηοpiοία θα είχε τις σοβαρότατες εpiιpiτώσεις στιςαναpiτυσσόµενες χώρες.
9 industrialised nations have a duty to take the lead in cuttingthe emissions that could have the most serious impact ondeveloping countries.
«Η κλιµατική αλλαγή θα µpiορούσε, αpiλούστατα, ναενταφιάσει κάθε ελpiίδα οικονοµικής και κοινωνικής piροόδουσε piολλά µέρη του piλανήτη, piέρα των δραµατικώνpiεριβαλλοντικών συνεpiειών της», piροειδοpiοίησεpiροσφάτως η ευρωpiαία εpiίτροpiος για το p i ε ρ ι β ά λ λ ο ν Μαργκότ Βάλστροµ.
‘Climate change could simply destroy any hopes for economicand social progress in many parts of the world, besides itsdramatic environmental impacts’, warned European Environment Commissioner Margot Wallström recently.
«Η piικρή αλήθεια είναι ότι οιαναpiτυσσόµενες χώρες, οι οpiοίες είναι οι λιγότερουpiεύθυνες για την αλλαγή του κλίµατος, είναι ταυτόχρονα οιpiερισσότερο αpiειλούµενες».
‘Thesad truth is that the developing countries, which are leastresponsible for climate change, are nonetheless likely to bethose most affected.’
Margot Wallström Ε p i ί τ ρ ο p i ο ς αρµόδια για το piεριβάλλον
Margot Wallström Environment Commissioner
Σύµφωνα µε την εν λόγω αρχή,ακόµη και εάν κάpiοια αpiειλή δεν είναι αpiοδεδειγµένη 100%,piρέpiει να ληφθούν µέτρα αντιµετώpiισής της, εφόσον οιυpiάρχουσες ενδείξεις εpiιβεβαιώνουν την ύpiαρξη δυνητικούκινδύνου.
Faced with this rising evidence of the dangers of climatechange, the European Commission believes moves to tacklethe problem should be based on the ‘precautionaryprinciple’,which is also enshrined in the UNFCCC (Article 3.3).This states that even if a particular threat is not 100 % proven,measures to tackle the problem should be taken if the bestavailable evidence shows there is a potential danger.
Η Εpiιτροpiή και οικυβερνήσεις της ΕΕ είναι piεpiεισµένες ότι η piαγκόσµιακοινότητα οφείλει να εφαρµόσει την αρχή της piροφύλαξηςστην piερίpiτωση των κλιµατικών µεταβολών και να αρχίσειαµέσως να λαµβάνει συγκεκριµένα µέτρα για τηναντιµετώpiιση του piροβλήµατος.
The Commission and EU governments are convinced that theworld must apply the precautionary principle in tacklingclimate change and start taking concrete action to deal withthe problem now.
∆ιεθνής συµφωνίασχετικά µε τουςκινδύνους τηςκλιµατικήςαλλαγής
Internationalagreement on the dangers ofclimate change
Με την εξαίρεση των ΗΠΑ, οι piερισσότερες κυβερνήσεις τουκόσµου συµφωνούν µε την ευρωpiαϊκή άpiοψη για τηνεpiείγουσα λήψη µέτρων piεριορισµού της µεταβολής τουκλίµατος.
With the exception of the US, most of the world’sgovernments agree with the European view that urgentmeasures are needed to reduce climate change.
Μετά αpiό έντονες διpiλωµατικές piροσpiάθειες τωνεκpiροσώpiων της ΕΕ, όλα τα σηµαντικά µέρη στοpiρωτόκολλο του Κιότο του 1997, piλην των ΗΠΑ, υpiέγραψανpiολιτική συµφωνία στη γερµανική piόλη της Βόννης, τον Ιούλιο του 2001, στην οpiοία καθορίζονται σαφώς τα εν λόγωµέτρα.
Followingintense diplomatic efforts by EU representatives, all the keyparties to the 1997 Kyoto Protocol, except the US, signed apolitical deal in the German city of Bonn in July 2001, which set out clearly what these measures should be.
Η piροσωρινή αυτή συµφωνία εpiισηµοpiοιήθηκετέσσερις µήνες µετά, στις διεθνείς συνοµιλίες του Μ α ρ ρ α κ έ ς , στο Μαρόκο.
Thisprovisional agreement was formalised four months later atinternational talks in Marrakech, Morocco.
Η συµφωνία του Μαρρακές εξασφάλισε µια στέρεα βάσηκινητοpiοίησης κατά της µεταβολής του κλίµατος καιpiρολειαίνει το έδαφος για την εpiικύρωση και θέση σε ισχύτου piρωτοκόλλου του Κιότο.
The Marrakech accord provided a solid basis for actionagainst climate change and paves the way for ratification and entry into force of the Kyoto Protocol.