natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Γι' αυτό, κάθε καλόπιστη κριτική είναι όχι απλώς αποδεκτή, αλλά κι επιθυμητή, προκειμένου να διορθωθούν πιθανά λάθη και να προστεθούν νέα στοιχεία, στα πλαίσια μιας διαδικασίας συνεχούς, «κυλιό­μενης» διόρθωσης και ανανέωσης, που προβλέπεται μελλοντικά από το CEDEFOP για όλες τις μονογραφίες.
Thus, every well-intended criticism is not only acceptable but welcome in order to correct possible mistakes or contribute additional data, in the context of a continuous 'ongoing revision', as is the future intention of CEDEFOP for all monographs.
Alan Clarke και Michael Adams, για την άριστη συνεργασία μας καθώς και για την κα­τανόηση που επέδειξαν, όποτε παρουσιάστηκαν δυσκολίες κατά τη διάρκεια αυτής της μελέτης.
Finally, my warmest thanks to Alan Clarke and J. Michael Adams of the Centre for our happy cooperation, as well as for the understanding they displayed whenever difficulties cropped up during this study.
Σταύρος Σταύρου Μακεδονία-Ελλάδα, Φθινόπωρο 1992
Dr S. Stavrou Macedonia, Greece, autumn 1992
ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
BACKGROUND INFORMATION
Τουρκία λ J
Bulgaria
^A^yqj „- < ' Μ Ιακεδονία-
Former Yugoslav Republic of Macedonia
Οι 13 περιφέρειες βάσει του νόμου αριθ. 1622/1986 π
The 13 regions according to Law 1622/1986 τ
Πολιτικές και διοικητικές δομές
Political and administrative structures
Η Ελλάδα καταλαμβάνει μια συνολική έκταση 131 900 km2, από τα οποία τα 25 078 (περίπου 19 %) ανήκουν στα νησιά.
Greece occupies a total area of 131 900 km2, of which 25 078 (about 19%) consists of islands.
Πολίτευμα της χώρας είναι, από το 1975, η κοινοβουλευτική προεδρευόμενη δημοκρατία, όταν με δημοψή­φισμα και με πλειοψηφία 70 προς 30 % καταργήθηκε ο θεσμός της βασιλευόμενης δημοκρατίας.
Since 1975 the regime has been a parliamentary presidential republic, when the institution of a democracy under a monarch was abolished after a referendum by a majority of 70% against 30%.
Το κοινοβούλιο απαρτίζουν 300 βουλευτές.
The parliament comprises 300 members.
Οι 30 απ' αυτούς εκλέγονται αριστίνδην, ως βουλευτές επικρατείας, ύστερα από σχετική λίστα των κομμάτων και σε αναλογία προς τα σχετικά ποσοστά ψήφων κάθε κόμματος στο σύνολο της επικράτειας, ενώ οι υπόλοιποι 270 εκλέγονται κατά εκλογική περιφέρεια με σταυροδότηση από τους ψηφο­φόρους.
Of these 30 are chosen based on 'the best' as State members, in accordance with a relevant list of the political parties and in proportion to the respective polling percentages of each party in the total of the State; the remaining 270 being elected by polling in general elections.
Κάθε κοινοβουλευτική περίοδος διαρκεί τέσσερα χρόνια.
The parliamentary term lasts 4 years.
Ο πρόε­δρος της Δημοκρατίας εκλέγεται κάθε πέντε χρόνια από το κοινοβούλιο με πλειοψηφία καταρχήν τριών πέμπτων του συνόλου των 300 βουλευτών.
The President of the Republic is elected by parliament every 5 years, in principle with a majority of three fifths of the total of 300 members.
Πρωτεύουσα της χώρας είναι η Αθήνα.
Athens is the capital of the country.
Από διοικητικής απόψεως η χώρα διαιρείται σε 53 νομούς.
Administratively, the country is divided into 53 prefectures.
Η νομαρχία απο­τελεί το καθαυτό εκτελεστικό όργανο της κυβέρνησης σε περιφερειακό επίπεδο.
The prefecture represents the actual executive instrument of the government at regional level.
Κάθε νομαρχία διαθέτει κατ' αντιστοιχία με τα υπουργεία της κε­ντρικής κυβέρνησης συνήθως και ισάριθμες διευθύνσεις.
Every prefecture normally has the same number of directorates as do the ministries of central government.
Ο νομάρχης διο­ρίζεται από την κυβέρνηση, είναι δε συγχρόνως και πρόεδρος του «νομαρ­χιακού συμβουλίου», στο οποίο συμμετέχουν εκπρόσωποι διαφόρων συλ­λογικών οργανώσεων ή άλλων φορέων (συνδικαλιστικών, εργοδοτικών κλπ.).
The prefect is appointed by the government, and he also holds the office of chairman of the prefecture council, on which sit representatives of various organizations or other agencies (unions, employers, etc.).
Το συμβούλιο αυτό μπορεί αφενός μεν να αποφασίζει κι αφετέρου να γνωμοδοτεί επί θεμάτων, που καλύπτουν διάφορους τομείς, όπως π.χ. τη βιομηχανική, την αγροτική, την εκπαιδευτική πολιτική κ.ά.
This council may take decisions and also act consultative^ on subjects covering various areas, for exemple, industrial, agricultural or educational policy and so on.
Η γνώμη του όμως αυτή δεν είναι δεσμευτική για τη διοίκηση.
Such consultation, however, is not binding for the administration.
Με τη διοικητική μεταρρύθμιση που έγινε το 1986, και συγκεκριμένα με το νόμο 1622/86 και με το σχετικό προεδρικό διάταγμα υπ' αριθ. 51/24.2.1987, θεσμοθετήθηκαν 13 «περιφέρειες».
Following the 1986 administrative reform, more specifically through Law 1622/86 and Presidential Decree No 51/24.2.1987,13 'regions' were instituted.
Κάθε μία από αυτές περιλαμβάνει πε­ρισσότερους νομούς, από δύο έως επτά, πλην της Αττικής, που λόγω μεγέ­θους αποτελεί από μόνη της μία περιφέρεια.
Each of these comprises several prefectures, between two and seven, except for Attica which, due to its size, constitutes a region by itself.
Κύριο όργανο της περιφέ­ρειας είναι το περιφερειακό συμβούλιο, που αποτελείται από τον γενικό γραμματέα κάθε περιφέρειας, τους νομάρχες των ενταγμένων νομαρχιών κι έναν εκπρόσωπο της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων κάθε νομού(1).
The main instrument of the region is the regional council, consisting of the general secretary of each region, the prefects of the prefectures contained and one representative of the Local Union of Boroughs and Communities for each prefecture.'11
Οι αρμοδιότητες, όμως, της περιφέρειας, διά του συμβουλίου της, είναι πιο πολύ συντονιστικές παρά αποφασιστικές.
The region's competencies, however, through its council, are mostly coordination rather than decision-making.
Έτσι, μεταξύ των άλλων, η περιφέρεια καταρτίζει και εγκρίνει, μετά από πρόταση των νομαρ­χιακών συμβουλίων, τα ετήσια και μεσοπρόθεσμα νομαρχιακά αλλά και πε­ριφερειακά αναπτυξιακά προγράμματα(2). Επίσης «κατανέμει τις πιστώσεις του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων για έργα νομαρχιακής και τοπι­κής σημασίας»(3).
Thus, among other things, the region creates and approves, following a proposal by the prefecture councils, the annual and medium-term development programmes of the prefecture and also the region.121 Also, 'it distributes the appropriations for public investment programmes for projects of prefectural and local importance'.'31 Finally, 'it formulates for public sector agencies proposals for projects and policy measures concerning there gion and which are financed by the public investments programme but which fall into these agencies' special development programmes.
Επίσης γνωμοδοτεί για τα προγράμματα αυτά πριν από την έγκριση τους»(4).
It also advises on these programmes before approval'.'41
Ειδικά όσον αφορά το τελευταίο σημείο, η σημασία της περιφέ­ρειας ως οργάνου άσκησης πολιτικής αυξήθηκε σημαντικά τα τελευταία χρόνια, αφότου η Ευρωπαϊκή Κοινότητα άρχισε πλέον να συνδιαλέγεται και να συνεργάζεται απευθείας με τις περιφέρειες κατά την εκτέλεση ευρύ­τατων προγραμμάτων περιφερειακής ανάπτυξης.
With special reference to the last point, the region has increased in importance as an instrument for the implementation of policy in recent years, since the European Community began to deal and cooperate directly with regions regard ing the implementation of wider regional Development programmes.
Τα προγράμματα αυτά
Such programmes are co-financed by the three basic Community Funds (ERDF, ESF and EAGGF) as well as the Greek State.
8) Στερεά Ελλάδα 9) Αττική 10) Πελοπόννησος 11) Νησιά Βορείου Αιγαίου 12) Νησιά Νοτίου Αιγαίου 13) Κρήτη
(8) Mainland Greece (9) Attica (10) Péloponnèse (11) Northern Aegean (12) Southern Aegean (13) Crete
1) Ανατολική Μακεδονία και Θράκη 2) Κεντρική Μακεδονία 3) Δυτική Μακεδονία 4) Ήπειρος 5) Θεσσαλία 6) Ιόνια Νησιά 7) Δυτική Ελλάδα
The 13 regions are the following: (1) Eastern Macedonia and Thrace (2) Central Macedonia (3) Western Macedonia (4) Epirus (5) Thessaly (6) Ionian Islands (7) Western Greece
Δημογραφική εξέλιξη
Demographic developme,
Ο συνολικός πληθυσμός της χώρας ανέρχεται, σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού του 1991, σε 10 264 156 άτομα.
According to the interim results of the 1991 population census, the country's total population is 10 264 156.
Η εξέλιξη του στα τελευταία 30 χρόνια ήταν η ακόλουθη:
In the last 30 years the population has develop­ed as follows:
Συνολικός πληθυσμός Π υ κνότητα πλη θ υ σμού (άτομα/τχμ.)
Population density (persons/km2)
Μεταβολή (σε %)
Change (in %)
Πηγή: ΕΣΥΕ, Στατιστική Επετηρίδα 1983, σ.17, και Ενημερωτικό Φυλλάδιο της ΕΣΥΕ για τη γενική απογραφή του 1991, Αθήνα.
Source: ESYE, Statistical annual 1983, p. 17 and information leaflet on the 1991 general population census, Athens.
Εάν θελήσει κανείς να εξετάσει και να ερμηνεύσει τις μεταβολές ή την εξέλιξη των απολύτων μεγεθών, θα πρέπει να έχει υπόψη του ότι ο χαμη­λός ρυθμός αύξησης κατά τη δεκαετία 1961-1971 είναι αποτέλεσμα ενός ραγδαία διογκούμενου μεταναστευτικού ρεύματος, ενώ ο σαφώς αυξημέ­νος ρυθμός μεγέθυνσης μεταξύ του 1971 και 1981 οφείλεται εν μέρει στην παλιννόστηση εργατικού δυναμικού από τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης και κυρίως από την ΟΔ της Γερμανίας.
To examine or interpret the changes or the development of absolute numbers, it must be kept in mind that the low rate of increase during the decade 1961 ­71 is the result of a fast accelerating wave of emigration, whereas the clear increase between 1971 and 1981 is, in part, due to the return home by the workforce from west European countries, especially from the Federal Republic of Germany.
Έτσι, η παλιννόστηση κατά τη δε­καετία 1971-1981 ήταν 332 791 άτομα και η φυσική αύξηση του πληθυσμού 638 985 άτομα, δηλαδή η πρώτη συμμετείχε με ποσοστό 34,5 % στη συνο­λική αύξηση του πληθυσμού.
Thus, during the decade 1971­81, 332 791 individuals returned home and the natural increase in population amounted to 638 985 persons, i.e., the former contributed 34.5% to the total population increase.
ριοχές: της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
With regard to the geographic distribution of the population, there is a strong cause for concern in the concentration of large numbers of the population in two areas: Athens and Thessaloniki.
Η απογραφή του 1991 έδειξε ότι το 30,2 % του πληθυσμού ζει στην περιφέρεια της πρωτεύουσας και ένα άλλο 9,5 % στο νομό Θεσσαλονίκης.
The 1991 census showed that 30.2% of the population live in the area of the capital and a further 9.5% in the prefec­ture of Thessaloniki.
Γεωγραφικές και άλλες ιδιομορφίες δυσκολεύουν τις επικοινωνίες ή συγκοινωνίες μεταξύ ορισμένων πε­ριοχών, ενίοτε δε και την ανάπτυξη μερικών από αυτές.
Communications and transport between certain areas are made difficult by geographic and other features and this, occasionally, hinders the development of the areas concerned.
Αυτό είναι ένα από τα κύρια αίτια για την ανισομερή κατανομή του πληθυσμού.
This is one of the main causes for such inequitable population distribution.
Κάπως ενθαρ­ρυντικό είναι το γεγονός ότι ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού στη δεκαε­τία 1981 -1991 ήταν και στις δύο περιοχές, δηλαδή της Αθήνας και της Θεσ­σαλονίκης, χαμηλότερος (κατά 2,29 και 4,78 % αντίστοιχα) τόσο από τον εθνικό μέσο όρο (5,37 %) όσο κι από τους αυξητικούς ρυθμούς που είχαν σημειωθεί εκεί στη δεκαετία 1971-1981 (19,2 και 26,7 % αντίστοιχα).
There is some encouragement in the fact that the rate of population increase between 1981­91 in both these areas, i.e., Athens and Thessaloniki, was lower (by 2.29 and 4.78% respectively) than the national average (5.37%) and it was also lower than the rates of increase noted in these two areas for 1971­81 (19.2 and 26.7% respectively).
Ομάδες ηλικιών(
The following table illustrates the situation. ation.
Πηγές: 1) ΕΣΥΕ, Στατιστική Επετηρίδα 1983, σ. 17.
Sources:'1 ESYE, Statistical annual 1983, p. 17.
2) ΕΣΥΕ, Μηνιαίο Δελτίο Απρίλιος/1991, σ. 9.
2 ESYE, Monthly bulletin, April 1991, p. 9.
3) Έκθεση της Ελληνικής Εταιρείας Δημογραφικών Μελετών (ΕΔΗΜ), εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 28.1.1992.
3 EDIM Report in Kathimerini, 28.1.1992.
Η έντονη συρρίκνωση της πρώτης ομάδας, δηλαδή των νέων μέχρι 14 ετών, αντικατοπτρίζει την επίσης έντονη μείωση των γεννήσεων και του δείκτη γεννητικότητας τα τελευταία χρόνια.
The marked contraction of the first group, i.e., young people up to 14 years, reflects the equally marked reduction in the number of births and the birth rate in recent years.
Έτσι, ο αριθμός των ετήσιων γεννήσεων μειώθηκε από 148 000 το 1980 στις 107 770 το 1988(5). Αντίστοι­χα, ενώ για την ομαλή ανανέωση των γενεών ο απαιτούμενος δείκτης είναι 2,1, στην Ελλάδα έχει πέσει το 1991, σύμφωνα με εκτιμήσεις της ΕΔΗΜ, μόλις στο 1,4.
Thus, the annual number of births decreased from 148 000 in 1980 to 107 770 in 1988.'5] Similarly, whereas a birth rate of 2.1 is required to allow for the replacement of the population, in Greece in 1991 it fell to just 1.4 according to EDIM estimates.
Ακόμη και μέσα σε μια Ευρώπη, η οποία χαρακτηρίζεται γενι­κά από σημαντικές τάσεις γήρανσης, η Ελλάδα καταλαμβάνει μία από τις τελευταίες θέσεις, όπως φαίνεται από τον παρακάτω πίνακα:
Even within a Europe generally characterized by significant ageing trends, Greece occupies one of the last positions, as shown in the table below.
Βέλγιο Δανία Γερμανία Ελλάδα Ισπανία Γαλλία Ιρλανδία Ιταλία Λουξεμβούργο Ολλανδία Πορτογαλία Βρετανία Σύνολο ΕΚ (12)
Belgium Denmark Germany Greece Spain France Ireland Italy Luxembourg Netherlands Portugal United Kingdom EUR 12
Πηγή: Eurostat/ Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, 2.2.1992.
Source: Eurostat; To Vima (newspaper), 2.2.1992.
Πρόβλεψη πληθυσμού συνολικά και για την ομάδα ηλικιών (65 ετών και άνω)
The population age structure at Community level is next shown as two 'age pyramids' for the years 1990 and 2000.
Πληθυσμός
The following table shows the age structure of the Greek population by sex and five-year age groups.
Διάρθρωση ηλικίας (Ελλάδα)
Age structure (Greece) δ
Εκτίμηση των στοιχείων την 1η Ιανουαρίου 1990 - Πρόγνωση για το έτος 2000
Estimate as at 1 January 1990 - forecast 2000
1990'Ανδρες
1990 Men
2000 Άνδρες
2000 Men
Πηγή: Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία - Στατιστική Πληθυσμού 1992.
Source: Eurostat: Demographic statistics 1992.
ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
The relevant data are set out in the following table.
Συνολικός πληθυσμός και εργατικό δυναμικό, αριθμός και ποσοστά ανέργων από το 1981 έως το 1991
Sources: EDIM report; Kathimerini, 28.1.1992; for 1981 specifically, see CEDEFOP monograph, 1985, pp. 5 to 7.
Συνολικός πληθυσμός1)
Employment and unemployment
Άνεργοι2)
Workforce2
Πηγές: 1) ΕΣΥΕ, Μηνιαίο Δελτίο, Απρίλιος 1991, σ. 9.
Sources. 1 ESYE, monthly bulletin, April 1991, p. 9.
2) ΕΣΥΕ, Στατιστικές απασχόλησης, έτη 1983-1989.
2 ESYE, Employment statistics, 1983-89. 3 ESYE forecasts in press bulletin of 17.3.1991.
Υπογραμμίζεται σ' αυτό το σημείο ότι οι προαναφερθέντες αριθμοί των ανέργων βασίζονται σε ετήσιες δειγματοληπτικές έρευνες της ΕΣΥΕ και δεν αντιστοιχούν στους εγγεγραμμένους άνεργους, οι οποίοι για πολλούς λόγους, που θα αναφερθούν αμέσως παρακάτω, είναι αισθητά λιγότεροι.
At this point, we would stress that the above numbers of unemployed rely on the annual sampling surveys of the ESYE and do not correspond with the registered unemployed, who are significantly fewer for several reasons, which we set out immediately below.
Τα στοιχεία για τα έτη 1989 και 1990 δείχνουν μια μικρή μείωση του δείκτη της ανεργίας, αλλά βάσει των προσωρινών στοιχείων για το 1991 παρατη­ρείται πάλι άνοδος, και μάλιστα σε ένα επίπεδο-ρεκόρ (8 %), που αμφι­σβητείται κιόλας ως χαμηλότερο του πραγματικού.
Data for 1989 and 1990 show a small fall in the unemployment rate but, using the interim data for 1991, a rise is noted again and, indeed, at a record level (8%), which is already suspected of being lower than the actual rate.
Επαγγελματική κατάσταση των ατόμων ηλικίας από 14 έως 64 ετών 1983/1987/1990 (σε %)
Population aged 1Φ-64 according to economic status 1983/1987/1990 (in %)
Πηγή: Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία - Έρευνα για το εργατικό δυναμι­κό.
Source: Eurostat: labour force surveys.
Όσον αφορά την Ελλάδα, στη συνέχεια θα παρουσιάζονται στοιχεία για την απασχόληση, που προέρχονται από τις ετήσιες δειγματοληπτικές έρευνες της ΕΣΥΕ και όχι από τους εγγεγραμμένους στον ΟΑΕΔ απασχο­λούμενους και άνεργους.
As regards Greece, in future employment data will continue to be presented from the annual sampling surveys of the ESYE and not from the unemployed and employed registered with OAED.
Στον πίνακα που ακολουθεί απεικονίζονται τα ποσοστά των μισθωτών τόσο στην Ελλάδα όσο και στο σύνολο της Κοι­νότητας για τα έτη 1982, 1986 και 1990.
This choice is not due to a potential un­reliability of the OAED's data (indeed, the opposite is the case!) but it relates to an idiosyncrasy of the Greek labour-market: the employed, as a proportion of the economically active total, is traditionally low, whereas the proportion of selfemployed is high, so that registration with the OAED cannot be representative for the entire labourmarket.
Μερίδιο των εργαζόμενων μισθωτών στην Ελλάδα και στην ΕΚ για τα έτη 1982,1986 και 1990 (σε %)
The table below shows percentages of the em­ployed for Greece and for the whole of the Community for 1982,1986 and 1990.
Βάμβουκας στον ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ, 26.3.92, σ. 28.
Source: G. Vamvoukas in Oikonomikos Tachydromos, 26.3.1992, p. 28.
Η αντιπαραβολή αυτή αποκαλύπτει σαφέστατα την ιδιαιτερότητα της Ελ­λάδας στο συγκεκριμένο θέμα.
This contrast demonstrates clearly the peculiarity of Greece regarding this point.
Το ποσοστό των μισθωτών βρίσκεται εδώ όχι απλώς πολύ κάτω από τον κοινοτικό μέσο όρο, αλλά και αισθητά κάτω κι απ' αυτό της Ισπανίας, δηλαδή μιας μεσογειακής χώρας, η οποία παρουσιά­ζει ορισμένες ομοιότητες με την Ελλάδα ως προς ορισμένα οικονομικά χα­ρακτηριστικοί6).
The percentage of employed workers is not simply well below the Community average but also significantly below that for Spain, i.e. that of a Mediterranean country which shares certain economic features with Greece.'61
Παρ' όλα αυτά, για λόγους δεοντολογίας και καλύτερης ενημέρωσης του αναγνώστη, κρίνεται σκόπιμο να παρουσιαστεί ένας πίνακας του ΟΑΕΔ, με την εγγεγραμμένη απασχόληση και ανεργία, μολονότι αυτός δεν αποδίδει την πραγματική εικόνα της αγοράς εργασίας.
In spite of the above, and for reasons of professional correctness, as well as for the sake of better informing the reader, we judged it sensible to present an OAED table showing the registered figures for employment and unemployment, al though it does not illustrate the actual situation in the labourmarket.
Πρέπει, ωστόσο, να επιση­μανθεί ότι η αντιπροσωπευτικότητα των στοιχείων του ΟΑΕΔ αυξήθηκε κατά τα τελευταία χρόνια, αφού το 1982 οι εγγεγραμμένοι απασχολούμενοι αντιστοιχούσαν μόνο στο 42,9 % του συνολικού εργατικού δυναμικού, ενώ το 1991 ήδη στο 59,8%.
We should also note that the representativeness of the OAED data has increased in recent years, since in 1982 the registered employed corresponded to only 42.9% of the total workforce whereas, in 1991, the figure already stood at 59.8%.
Εγγεγραμμένη απασχόληση και ανεργία στον ΟΑΕΔ Περίοδος 1981-1991
Employed and unemployed registered with OAED, for the period 1981-91 (annual average January-December)
Εργατικό Ποσοστό 'Ετος δυναμικό Άνεργοι ανεργίας
Unemployment Redundancy Placement Year Workforce Unemployed rate (%) notices in work
Πηγή: ΟΑΕΔ, μηνιαία δελτία κίνησης της αγοράς εργασίας.
Source: OAED, monthly bulletins for labour-market movements.
Τα στοιχεία αυτά του ΟΑΕΔ(7) αναφέρονται στον ετήσιο μέσο όρο.
These OAED data'71refer to the annual average.
Συμπληρωματικά σημειώνεται ότι στο μηνιαίο δελτίο κίνησης της αγοράς εργασίας για το μήνα Φεβρουάριο του 1992 οι εγγεγραμμένοι άνεργοι ανέρχονταν σε 219 829, έναντι 192 646 το 1991, με αντίστοιχο ποσοστό ανεργίας 9, έναντι 8,2 % πέρσι.
It is also noted that in the monthly bulletin for labour-market movements for February 1992, the register ed unemployed amounted to 219 829, as compared with 192 646 in 1991; the respective unemployment rate being 9% against 8.2% last year.
Και οι δύο αριθμοί συνιστούν αρνητικό ρε­κόρ για την Ελλάδα.
Both sets of figures constitute a negative record for Greece.
Το μόνο θετικό στοιχείο στην εικόνα αυτή είναι ότι σε σύγκριση με το 1991 οι μεν αναγγελίες απολύσεων μειώθηκαν από 12 360 σε 11 999, οι δε τοποθετήσεις σε εργασία αυξήθηκαν αισθητά, από 29 880 σε 33 499.
The only positive element in this picture is that, compared with 1991, redundancy notices fell from 12 360 to 11 999, and placements in work rose significantly from 29 880 to 33 499.
Είναι, όμως, ακόμη πολύ νωρίς για να θεωρήσει κανείς αυτά τα στοιχεία ως ένδειξη ανάκαμψης της αγοράς εργασίας.
It is still too early, however, to consider this element as an upturn in the labourmarket.
Σημειώνεται ακόμη, ότι οποιαδήποτε συσχέτιση των στοιχείων του ΟΑΕΔ με εκείνα των ετήσιων ερευνών της ΕΣΥΕ είναι επιστημονικά αυθαίρετη, μπορεί δε να οδηγήσει σε λαθεμένα συμπεράσματα και να εμποδίσει έτσι, αντί να προωθήσει, την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος.
It should also be noted that any correlation of the OAED data with those from the annual surveys of the ESYE would be scientifically arbitrary, may lead to mistaken conclusions and hinder, rather than promote an effective confrontation of the problem.
Το ποσοστό της απλασχόλησης, δηλαδή το μερίδιο του εργατικού δυναμικού στο συνολικό πληθυσμό, αυξήθηκε από 37,8 % το 1981 σε 39,6 %το1988(8).
The percentage of those in employment, i.e. the proportion of the workforce in the total population, rose from 37.8% in 1981 to 39.6% in 1988.'81 On the other hand, the employment rate in the age group 14 and over fell slightly from 50.6% in 1985 to 49.7% in 1989.'91
Το ποσοστό των γυναικών στο εργατικό δυναμικό ήταν το 1981 29,8 %, το 1987 34 % και το 1989 35,1 %(10). Αντίθετα, η συμμετοχή τους στο σύνολο των ανέργων ήταν 44,9 % το 1981,55,3 % το 1987 και 61,2 % το 1989, πράγ­μα που σημαίνει ότι οι γυναίκες πλήττονται από την ανεργία ολοένα και περισσότερο απ' ό,τι οι άνδρες(11).
The proportion of women in the workforce was 29.8% in 1981,34% in 1987 and 35.1 % in 1989.'101 Conversely, their share in the unemployment total was 44.9% in 1981, 55.3% in 1987 and 61.2% in 1989, which means that women are in creasingly more affected by unemployment than men.'111
Η ανεργία των νέων είναι ένα πρόβλημα, που οξύνθηκε αργά αλλά σταθερά τα τελευταία χρόνια.
Youth unemployment is a problem which has grown more acute, slowly but surely, in recent years.
Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι αυτή η τάση είναι αντίρροπη προς εκείνη που παρατηρείται κατά μέσο όρο στις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας μετά το 1985, όπου διαπιστώ­νεται μία μείωση της συμμετοχής των νέων ανέργων στο σύνολο.
It is particularly notable that this trend is the opposite of the trend noted on average in the Member States of the European Community after 1985, where we can identify a fall in the share of the total by young unemployed.
Ο ακό­λουθος πίνακας αναφέρεται στην ομάδα ηλικιών από 15 έως 24 ετών:
The following table refers to the 15-24 age group.
Συμμετοχή των νέων ανέργων (15-24 ετών) στη συνολική ανεργία στην Ελλάδα και στο σύνολο της ΕΚ τα έτη 1983-1990 (σε %)
Share in total unemployment by the young unemployed (15-24 years), for the period 1983-90
Πηγές: ΕΣΥΕ, έρευνες εργατικού δυναμικού, Eurostat-Eurostatistics, Μάιος 1991, στον ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ, 31.10.1991.
Sources: ESYE labour force surveys; Eurostat, Eurostatistics, May 1991 in Oikonomikos Tachydromos, 31.10.1991.
Εάν μάλιστα διευρύνει κανείς αυτή την ομάδα μέχρι την ηλικία των 29 ετών, θα διαπιστώσει ότι η συμμετοχή της στο σύνολο των ανέργων ήταν 59,3 % το 1983 και αυξήθηκε σε 63,8 % το 1989, οπότε έφτασε να αντιστοι­χεί σχεδόν στα δύο τρίτα του συνόλου των ανέργων.
Indeed, if we were to widen this age group so as to include up to age 29, we would find that its share of the total unemployed amounted to 59.3% in 1983 and rose to 63.8% in 1989, which corresponds to almost two thirds of the total unemployed.
Η διάρκεια της ανεργίας αποτελεί έναν ακόμη δείκτη της οξύτητας αυτού του κοινωνικού προβλήματος.
Unemployment length is yet another indication of the severity of this social problem.