natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ένας παράγων, που δεν επηρεάζει την ανάθεση της αξιολόγησης, χρησιμοποιεί ορισμένα από τα ευρήματα του, για να υποστηρίξει την παλιά του θέση για το πρόγραμμα.
An agent with no influence over the commissioning of an evaluation is using some of its findings as support for his old stance on the programme.
Σ'αυτή την περίπτωση η αξιολόγηση του παρέχει καινούργια επιχειρήματα - νέα εφόδια -για να υποστηριχθεί μια ήδη ειλημμένη θέση.
The evaluation in this case provides him with new arguments - new ammunition - for a position already taken.
Χρήση της αξιολόγησης ως τακτική ελιγμών
Tactical use of evaluation
Η πέμπτη κατηγορία χρησιμοποίησης της αξιολόγησης που θα παρουσιαστεί εδώ, η χρησιμοποίηση της ως τακτικής ελιγμών, υποστηρίζει ότι η αξιολόγηση απαιτείται, για να κερδίζει κάποιος χρόνο ή να αποφύγει ευθύνες.
The fifth form of evaluation utilization to be expounded here, tactical utilization, asserts that evaluation is requested to gain time or avoid responsibility.
Το σημαντικό γεγονός δεν είναι τελικά τα ευρήματα, αλλά ότι βρίσκεται καθ'οδόν η αξιολόγηση.
The important fact is not the eventual findings, but that an evaluation is under way.
Χρησιμοποιείται η διαδικασία της αξιολόγησης, όχι το προϊόν της διαδικασίας.
The evaluation process, not the product of the process, is used.
Ας εξετάσουμε την εξής περίπτωση.
Let us consider the following situation.
Οι υπεύθυνοι λήψης των αποφάσεων θέλουν να σκεπάσουν λανθασμένα αποτελέσματα, να συγκαλύψουν αποτυχίες, να αποφύγουν τη δημόσια συζήτηση και να εξοστρακίσουν την κριτική.
Decisionmakers want to cover up faulty results, whitewash failures, avoid public debate and deflect criticism.
Πνεται ανάθεση για αξιολόγηση, ώστε να δοθεί στην όλη δραστηριότητα μια επίφαση λογικής.
An evaluation is commissioned to give the activity an appearance of rationality.
Εκτός αυτού η αναφορά σε μια συνεχιζόμενη αξιολόγηση, εξευμενίζει τους οργισμένους επικριτές.
In addition, reference to an ongoing evaluation may placate angry critics.
Η λογική είναι ότι ανατέθηκε μια αξιολόγηση και ότι διεξάγεται, όχι ότι κάποια στιγμή θα δώσει ουσιαστικά αποτελέσματα.
The rationale is that an evaluation has been commissioned and is under way, not that it will eventually produce substantive results.
Η διαδικασία αξιολόγησης έχει στόχο να λειτουργήσει ως τακτικός ελιγμός.
The evaluation process is aimed at fulfilling a tactical function.
Περίληψη
Summing up
Η χρησιμοποίηση είναι κεντρικής σημασίας για την αξιολόγηση.
Utilization is central to evaluation.
Το σημείο εκκίνησης για την παρουσίαση μου της χρησιμοποίησης ήταν το μηχανικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο ο προγραμματισμός του δημόσιου τομέα προχωρεί σε δύο χωριστά στάδια και η αξιολόγηση χρησιμοποιείται ως εργαλείο.
The point of departure for my discussion of utilization has been the engineering model according to which public sector programming proceeds in two separate stages and evaluation is used instrumentally.
Όμως οι χρήσεις της ως εργαλείο μ'αυτή την πολύ ειδική έννοια φαίνεται ότι είναι σπάνιες στη δημόσια ζωή.
Yet instrumental uses in this highly qualified sense seem to be rare in public life.
Έτσι διακρίνονται όχι μόνο διαφωτιστικές και διαλογικές αλλά και νομιμοποιητικές και τακτικές χρήσεις.
Therefore, not only enlightening and interactive but also legitimizing and tactical uses can be discerned.
Οι μελετητές της χρησιμοποίησης της αξιολόγησης πρέπει προφανώς να αναζητήσουν και τις πέντε κατηγορίες χρησιμοποίησης.
People studying the utilization of evaluation must obviously look for all five types of utilization.
Όμως και στις πέντε χρήσεις πρόκειται για κάτι, που οι ευαίσθητοι στην αξιοποίηση αξιολογητές πρέπει πάντοτε να προσπαθούν να προάγουν ή τουλάχιστον να δέχονται;
But are all five uses something which utilization-sensitive evaluators should always attempt to promote or at least abide by?
Είναι προφανές ότι η ενόργανη χρήση και η διαλογική χρήση είναι επιθυμητοί στόχοι, που γίνονται αποδεκτοί από τους ευσυνείδητους αξιολογητές.
It is obvious that instrumental and interactive use is a desirable aim to be tolerated by scrupulous evaluators.
Η διαφωτιστική χρήση συγκαταλέγεται επίσης στην κατηγορία της ελκυστικής αξιολόγησης.
In addition, enlightenment use also belongs to the category of attractive utilization. But what about legitimizing use?
Δεν συμφωνώ απόλυτα μ'αυτό το συμπέρασμα.
I do not entirely concur with this conclusion.
Δεν μπορώ να κατηγορήσω τα πολιτικά κόμματα, που χρησιμοποιούν καλά τεκμηριωμένα αποτελέσματα αξιολόγησης, για να στηρίξουν τις θέσεις τους ή να κλονίσουν τις θέσεις των αντιπάλων τους.
I cannot fault political parties employing well-founded evaluation results to bolster their own case or undermine those of their adversaries.
Στο κάτω - κάτω η αξιολόγηση πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, αλλά η πολιτική πρέπει να παίρνει τις αποφάσεις.
After all, evaluation should count but
Η νομιμοποιητική χρήση πρέπει να συμπεριληφθεί στο φάσμα των χρήσεων, που θάπρεπε να ανέχονται ακόμη και οι ακαδημαϊκοί αξιολογητές.
90 politics ought to decide. Legitimizing use must be placed within the range of uses that even academic evaluators should put up with.
Απομένει η χρησιμοποίηση ως τακτικός ελιγμός.
There remains tactical utilization. Is tactical use something to be desired by university-based evaluators?
Είναι επιθυμητή η χρήση της ως τακτικός ελιγμός από τους πανεπιστημιακούς αξιολογητές; Θάπρεπε ο σκοπός των δραστηριοτήτων αξιολόγησης, έστω και σε περιορισμένο βαθμό, να επιτρέπει το σχεδιασμό δραστηριοτήτων αξιολόγησης, ώστε να μπορούν οι πολιτικοί να κερδίζουν χρόνο ή να δίνουν στον έξω κόσμο την εντύπωση ότι είναι αφοσιωμένοι σε μια αξιόλογη υπόθεση, αν και στην πραγματικότητα καθόλου δεν αντιλαμβάνονται τα πράγματα μ'αυτόν τον τρόπο; Δεν θεωρώ ότι η χρήση ως τακτικός ελιγμός είναι κάτι που οι ερευνητές πρέπει να υποθάλπουν ή και να ανέχονται, ως ερευνητές.
Should the purpose of evaluation activities, albeit a minor one, be that evaluation activities are designed to allow politicians to gain time or give the outside world the impression that they are committed to a worthy cause, although in fact they do not perceive the matter in this light at all? I cannot see that tactical use is something that researchers should nurture, or even tolerate, as researchers.
Αν το κάνουν, ενεργούν ως πολιτικά ζώα, όχι ως επιστήμονες, που αναζητούν με τόλμη την αλήθεια.
If they do, they act as political animals, not as scientists defiantly searching for truth.
Αντίθετα ένα σημαντικό καθηκόντων ακαδημαϊκών αξιολογητών είναι να αποκαλύψουν τους όποιους υποκείμενους τακτικούς σκοπούς σε μια αξιολόγηση.
Conversely, it is an important task for academic evaluators to reveal any tactical purposes underlying an evaluation.
Ο Evert Vedung, καθηγητής στο Institute of Housing Research and Department of Government, στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα, κατείχε παλιότερα μια θέση, όπου εργαζόταν στην έρευνα αξιολόγησης στο Σουηδικό Συμβούλιο Ανθρωπιστικών Σπουδών και Κοινωνικών Επιστημών (HSFR).
Popper, Karl R., 1957, The Poverty of Historicism, London: Routledge & Kegan Paul.Weiss, Carol H., 1979, "The Many Meanings of Research Utilization," Public Administration Review, 39, 426-431.
Ο Καθηγητής Vedung επισκέφθηκε αμερικανικά, αυστριακά, σκανδιναβικά και κορεατικά πανεπιστήμια.
Weiss, Carol H., 1981, "Measuring the Use of Evaluation," in James A. Ciarlo, ed., Utilizing Evaluation:
Εκτός από τη στέγαση και τη χρήση της γης, τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν την υλοποίηση, ρύθμιση, εκστρατείες επικοινωνίας της κυβέρνησης, την πολιτική ενέργειας και περιβάλλοντος, κόμματα πρασίνων, τη θεωρία της επιχειρηματολογίας και τη συγκριτική μέθοδο.
Wittrock, Björn, 1991, "Social Knowledge and Public Policy: Eight Models of Interaction," in Peter Wagner et al., ed., Social Sciences and Modern States: National Experiences and Theoretical Crossroads,
Πτυχές της πολιτικής για την αγορά εργασίας
Aspects of labour market policy
Kurt Brüss Προσεγγίσεις για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των πολιτικών για την αγορά εργασίας στη Γερμανία και ειδικότερα εκείνων που συγχρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) 143
Kurt Briiss Approaches to evaluate the effects of labour market policies in Germany, and in particular those co-financed by the European Social Fund (ESF) 115
ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΙΣΗ 40 ΧΡΟΝΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ-ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Bernard Gazier
REVIEW AND COMPARISON OF 40 YEARS OF EUROPEAN EMPLOYMENT POLICIES - CONSEQUENCES FOR PLANNING AND EVALUATION Bernard Gazier
Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν αναπτύξει πολιτικές απασχόλησης με διαφορετικές μεθόδους και με διαφορετικά χρονοδιαγράμματα.
All the European countries have developed employment policies, by different methods and with different timetables, the oldest and most structured initiative dating back to the 1950s in Sweden.
Έχει ενδιαφέρον να υποβάλλουμε αυτά τα 40 χρόνια πείρας σε μια αναδρομική και συγκριτική οικονομική ανάλυση και να προσπαθήσουμε να δούμε τι μάθαμε από την πρόκληση της μαζικής ανεργίας.
It is interesting to subject these 40 years of experience to retrospective and comparative economic analysis to try to find out what we have leamt from the challenge of mass unemployment.
Το εγχείρημα θέτει ένα παράδοξο κι ένα πρόβλημα.
This raises both a paradox and a problem.
Το παράδοξο είναι ότι πολλές από αυτές τις πολιτικές γίνονται ομόφωνα αποδεκτές, ιδιαίτερα οι "ενεργητικές πολιτικές εργασίας" συμπεριλαμβανομένης της κατάρτισης, ενώ η αποτελεσματικότητα τους αποτελεί συχνά αντικείμενο διαμάχης και επικρίσεων.
The paradox is that many of these policies are unanimously accepted, especially "active labour policies", including training, whereas their efficiency is often a subject of controversy and criticism.
Το πρόβλημα είναι ότι πιστεύαμε για πολύ καιρό ότι υπάρχουν σωστά καθορισμένα εθνικά "μοντέλα".
The problem is that we have long believed that there are well defined national "models".
Φαίνεται, όμως, ότι αυτά τα μοντέλα μετατίθενται και μεταρρυθμίζονται, αλλά μπορεί να μη συγκλίνουν.
It seems, however, that these models are shifting and reforming but may not be converging.
Ο πολύ περιορισμένος στόχος αυτής της εργασίας είναι να ξεκινήσει μια συγκριτική ανασκόπηση σε τρία στάδια.
The very limited aim of this paper is to start a comparative review in three stages.
Πρώτα θα προσπαθήσουμε να ορίσουμε ορισμένες από τις βασικές κατευθύνσεις στην πορεία που ακολούθησαν οι χώρες (1), ώστε να εξεταστεί κατόπιν το ζήτημα των μορφών σύνδεσης μεταξύ σχεδιασμού και αξιολόγησης (2), για να αναζητήσουμε τέλος στη σημερινή έρευνα μια ιδέα για την καθοδήγηση ή τον έλεγχο (3).
We shall first try to define some of the main types of path that countries have taken (1) so that the question of the links between planning and evaluation can then be examined (2), looking finally at current research into a guiding or controlling idea (3).
Σαράντα χρόνια διαφορετικών εθνικών διαδρομών
Forty years of different national paths
Η πρώτη παρατήρηση που πρέπει να γίνει είναι ότι τα εθνικά πλαίσια διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό.
The first point that has to be made is that national contexts differ greatly.
Αν και όλα επλήγησαν από την αυξανόμενη μαζική ανεργία, είναι πολύ διαφορετικά, όχι μόνο σε ό,τι αφορά τη σύνθεση του πληθυσμού που επλήγη από την ανεργία.
Although they have all been affected by rising mass unemployment, they are very different, not just from the point of view of the composition of the population hit by unemployment.
Ενώ δεν χρειάζεται να ξαναδούμε την περίφημη διαίρεση μεταξύ "ενεργητικών" και "παθητικών" πολιτικών εργασίας, θα έπρεπε να έχουμε υπόψη ότι όλες αυτές οι πολιτικές σχεδιάστηκαν κατά την περίοδο της σχετικά πλήρους απασχόλησης πριν από το 1975 και ότι τροποποιήθηκαν, για να ανταπεξέλθουν στην αυξανόμενη ανεργία.
While we do not need to look again at the famous divide between "active" and "passive" labour policies, we should bear in mind that ail these policies were designed during the period of relatively full employment prior to 1975 and that they have been modified to cope with increasing unemployment.
Δεν δημιουργήθηκαν καινούργιοι μηχανισμοί.
New instruments have not been created.
Άλλαξε μόνο η κλίμακα τους και οι τρόποι συγκερασμού τους.
Only their scale and the ways in which they are put together have changed.
Τα μόνα αξιόπιστα συγκριτικά στοιχεία είναι εκείνα της δεκαετίας του '80 από τον ΟΟΣΑ.
The only reliable comparative figures are those dating from the 1980s drawn up by the OECD.
Οι δαπάνες για τις πολιτικές απασχόλησης κυμαίνονται από 0,5 μέχρι 5% του ΑΕΠ και συχνά η κατανομή τους είναι 2/3 υπέρ των "παθητικών" πολιτικών και 1/3 υπέρ των "ενεργητικών" πολιτικών.
Expenditure on employment policies ranges from 0.5 to 5% of GNP often with a breakdown of 2/3 on "passive" policies and 1/3 on "active" policies.
Είναι αναγκαίο, όμως, να αξιολογήσουμε τις προσπάθειες που αντικατοπτρίζουν αυτά τα στοιχεία και να τα συσχετίσουμε προς ένα δείκτη, ατελή έστω, του εύρους των προκλήσεων, που δημιούργησε η κατάσταση της αγοράς εργασίας.
It is necessary, however, to assess the effort that these figures reflect and to relate them to an indicator, although flawed, of the extent of the challenges raised by the labour market situation. An elementary
Μ'αυτή την έννοια είναι δυνατός ένας στοιχειώδης υπολογισμός υπό τον όρο ότι η ερμηνεία του θα γίνει με προσοχή - διαιρώντας τα ποσοστά του ΑΕΠ διά του ποσοστού ανεργίας.
96 calculation is possible in this respect, provided that it is interpreted with caution - dividing the percentages of GNP by the unemployment rate.
Έτσι μπορούμε να υπολογίσουμε τις δαπάνες για κάθε 1% ανεργίας 1.
This makes it possible to obtain expenditure per 1% of unemployment'.
Στην περίπτωση των "ενεργητικών" προσπαθειών, όμως, το περιθώριο επανέρχεται στην κλίμακα 1 έως 10.
The margin is then somewhat reduced (from 0.1 to 0.7 with the notable exception of Sweden with up to 1.23); in the case of "active" efforts, however, the margin returns to the range of 1 to 10.
Πίνακαςί - Πολιτικές απασχόλησης : από τις δαπάνες στην "προσπάθεια", 1985 -1993 για έξι χώρες του ΟΟΣΑ.
Table 1 - Employment policies: from expenditure to "effort", 1985-1993 for six OECD countries
ΠΟΣ ΑΝ
UNR AT
Πηγή : ΟΟΣΑ
Source: OECD
Τυποποιημένο ποσοστό του ΟΟΣΑ (ΣΥΝολο, ΕΝεργητικών, ΠΑΘητικών) "ΠΡΟΣΠαθειών" : ως ποσοστό του ΑΕΠ /τυποποιημένου ποσοστού ανεργίας *:1992
(TOTal, ACtive, PASsive) EXPenditure: as % of GNP UNempIoyment RAte: as % of active population; OECD standardised rate (TOTal, ACtive, PASsive) "EFFort": expenditure as % of GNP/standardised unemployment rate *: 1992
Μπορούμε συνεπώς να χωρίσουμε τις εθνικές τάσεις σε τρεις ομάδες : ενεργητικές χώρες, που έχουν αποφασιστική στάση και καταβάλλουν έντονες προσπάθειες, οι οποίες ενισχύονται, όταν επιδεινώνεται η κατάσταση.
The main problem raised by an "effort" indicator of this type is that some expenditure (in particular unemployment allowances) takes apparent unemployment as given and as afield of application, whereas other expenditure (in particular early retirement and active expenditure) has precisely the effect of moving its beneficiaries from an unemployed to a non-employed status (whether they become inactive - retirement or training - or enter subsidised work).
Αυτό ισχύει για τη Σουηδία και τη Γερμανία.
The "effort" taken into account here therefore relates to the visible challenge that exists ex post It remains significant but has to be seen as a biased instrument.
Υπάρχουν οι ενδιάμεσες χώρες με προσαρμοζόμενες πρακτικές. Οι προσπάθειες και οι πόροι που διαθέτουν παραμένουν λίγο ως πολύ σταθεροί μέσα στο χρόνο.
These calculations for a number of countries in 1985 and 1993 show that the rankings are relatively stable over this period, making it possible to divide national attitudes into three groups: active countries which have a determined attitude and make an intensive effort which is stepped up when the situation worsens.
Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει το Ην.
This is true of Sweden and Germany; intermediate countries whose practices are adaptive.
Βασίλειο και τη Γαλλία.
Their efforts and resources remain more or less constant over time.
Τέλος υπάρχουν οι μη ενεργητικές χώρες, που δεν ανέπτυξαν αυτές τις πολιτικές σε μεγάλη κλίμακα, είτε διότι τώρα μόλις αρχίζουν αυτήν τη διαδικασία (Ελλάδα), είτε διότι δεν επιθυμούν να το κάνουν (αυτό ισχύει για τις ΗΠΑ).
This group includes the United Kingdom and France; lastly, non- active countries which have not developed these policies on a large scale either because they are just starting to do so (Greece) or because they do not wish to do so (true of the USA).
Αυτό το σύντομο ποσοτικό περίγραμμα πρέπει να συμπληρωθεί με πιο λεπτομερή και ποιοτικά σχόλια.
This brief quantitative outline needs to be fleshed out by more detailed and qualitative comments.
Οι προτεραιότητες π.χ. της ενεργητικής πολιτικής διαφέρουν από χώρα σε χώρα.
For instance, active policy priorities vary in different countries.
120 προσλήψεων, ενώ άλλες πολύ λιγότερο.
Some countries make substantial use of recruitment aids, others much less so.
Το ίδιο ισχύει για τις δραστηριότητες τοποθέτησης σε θέσεις εργασίας και κατάρτισης.
The same is true of placement and training activities.
Πρέπει ακόμη να αναφερθεί το αξιόλογο εύρος προγραμμάτων, που μπορεί ανάλογα με την περίπτωση να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των πολιτικών απασχόλησης ή όχι.
Mention also needs to be made of the extraordinary range of programmes which, in different cases, may or may not be an integral part of employment policies.
Τα σουηδικά προγράμματα υποστήριξης ατόμων με ειδικές ανάγκες, π.χ., είναι ενσωματωμένα, όπως η μαθητεία στη Γαλλία, ενώ το γερμανικό σύστημα μαθητείας δεν είναι.
Swedish programmes to assist the disabled are for instance integrated as is apprenticeship in France, but German apprenticeship is not.
Επίσης το μωσαϊκό των προγραμμάτων έχει διπλό κυκλικό χαρακτήρα : η χρηματοδότηση και οι στόχοι διευρύνονται και συρρικνώνονται εναλλάξ.
This mosaic of programmes also has a double cyclical nature: funding and targets which tend alternately to expand and contract.
Υπάρχει ακόμη μια πολύ έντονη τάση αποκέντρωσης: η πλειοψηφία των χωρών έχει όλο και περισσότερο την τάση να μεταβιβάζει στους τοπικούς φορείς την ευθύνη για τη διαχείριση ή την αναπροσαρμογή των προγραμμάτων.
There is also a very strong trend towards decentralisation: most countries are increasingly tending to make local actors responsible for administering or adjusting programmes.
Οι δεσμοί μεταξύ αξιολόγησης και σχεδιασμού
The links between evaluation and planning
Αυτές οι ουσιαστικές δαπάνες για μια τόσο σημαντική πρόκληση σημαίνουν ότι χρειάζεται στενή σύνδεση μεταξύ συλλογικών επιλογών και αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας τους.
Such substantial expenditure on such a major challenge means that there needs to be a close connection between collective choices and assessment of their efficiency.
Είναι πασίγνωστο, όμως ότι οι δεσμοί μεταξύ αξιολόγησης και σχεδιασμού είναι αδύναμοι - όπου συμβαίνει να υπάρχουν.
It is well known, however, that the links between evaluation and planning are weak - where they exist at all.
Μια στρατηγική αξιολόγησης είναι δαπανηρή και περίπλοκη, όταν έχει αναπτυχθεί σωστά, δηλ. όταν προχωρεί πέρα από διοικητικούς ελέγχους και στατιστικές αναλύσεις.
An evaluation strategy is costly and complex when it is genuinely developed, i.e. when it goes beyond administrative checks and breakdowns.
Όλες οι χώρες επιθυμούν να γνωρίζουν, αν οι δικαιούχοι είναι όντως αυτοί που καθορίστηκαν ως ομάδα-στόχος.
All countries want to know whether beneficiaries are actually those targeted at the beginning of the programme, i.e. whether the target has been reached.
Η οικονομική αξιολόγηση, όμως, συνίσταται στην ανασύνθεση των αποτελεσμάτων, που μπορούν όντως να αποδοθούν στο πρόγραμμα (συγκρίνοντας τα με μια κατάσταση αναφοράς, κατά την οποία δεν έχουν ληφθεί τα μέτρα του προγράμματος) και στη διεξαγωγή μιας ανάλυσης κόστους - ωφέλειας του εγχειρήματος.
Economic evaluation, however, consists in reconstructing the effects that can be genuinely attributed to the programme (by comparing them with a counterfactual reference situation) and in carrying out a cost-benefit analysis of the operation.
Αυτή η ανάλυση είναι μάλλον σπάνια.
This analysis is much less common.
Από μια τέτοια ανάλυση, προκύπτουν συχνά πολύ παραπλανητικά αποτελέσματα.
When such analysis takes places, it often provides very deceptive results.
Τα προγράμματα κατάρτισης ανέργων κατά κανόνα επηρεάζουν ελάχιστα ή καθόλου την μετέπειτα απασχόληση τους ή η επίδραση τους είναι μόνο προσωρινή.
Training schemes for unemployed people typically have little or no effect on their subsequent placement or only transitory effects. Similarly subsidies for the employment of a particular group may have undesirable effects such as "windfall" effects
Κατά παρόμοιο τρόπο οι επιδοτήσεις για την απασχόληση μιας συγκεκριμένης ομάδας μπορεί να έχουν ανεπιθύμητα αποτελέσματα, όπως του απροσδόκητου κέρδους ("κελεπούρι") (οι επιχειρήσεις, που κάνουν προσλήψεις θα τις έκαναν ούτως ή άλλως, άρα εισπράττουν την επιδότηση χωρίς να τροποποιούν τις πρακτικές τους πρόσληψης) και αποτελέσματα "υποκατάστασης" (όπου προσλαμβάνεται μια ομάδα σε βάρος μιας άλλης ομάδας).
(enterprises that recruit would have done so anyway and pocket the subsidy without modifying their practices) and "substitution" effects (one group is recruited to the detriment of another group).
Θεωρείται ότι στις περισσότερες περιπτώσεις τα 4/5 των δαπανών διοχετεύονται σε
It is considered in most cases that 4/5 of the expenditure channelled into subsidies has no net job creation effect. There are other side
Υπάρχουν ακόμη και άλλες παρενέργειες - στιγματισμός (αντί να γίνονται ελκυστικότεροι στα μάτια των εργοδοτών οι επιδοτούμενοι θεωρούνται ως μια μειονεκτούσα ομάδα) και συνήθεια (οι επιχειρήσεις γίνονται τακτικοί πελάτες των γραφείων απασχόλησης).
98 effects as well - stigmatisation (far from becoming more attractive in the eyes of employers, beneficiaries are seen as a group in difficulty) and habit (enterprises become regular customers of employment assistance offices).
Wilensky, παρατήρησε ότι οι χώρες που έκαναν τις περισσότερες αξιολογήσεις (ιδιαίτερα οι ΗΠΑ) ήταν οι πιο επιφυλακτικές κι οι λιγότερο ενεργητικές, ενώ οι ενεργητικές χώρες δεν έδιναν πολλή σημασία στις αξιολογήσεις των προσπαθειών τους.
During the 1980s, an American economist, H. Wilensky, commented that those countries which carried out most evaluation (in particular the USA) were the most sceptical and the least active, whereas active countries paid little attention to evaluations of their efforts.
Μήπως αυτό το παράδοξο σημαίνει παράλογη συμπεριφορά; Μια διάγνωση αυτού του είδους μπορεί να φαίνεται υπερβολική, αλλά υποδεικνύει ένα πραγματικό πρόβλημα.
A diagnosis of this type may seem excessive but does highlight a genuine problem.
Πρέπει να ξαναγυρίσουμε σύντομα στα θεμέλια των πολιτικών απασχόλησης, για να δείξουμε ότι μόνο μέσα σε μια ευρύτερη προοπτική έχει η αξιολόγηση λειτουργική έννοια και δεσμούς με το σχεδιασμό.
We need to return briefly to the very foundations of employment policies to show that it is only in a broader perspective that evaluation has an operational meaning and links with planning.
Οι πολιτικές απασχόλησης είναι πολιτικές εκ των υστέρων, που δεν διορθώνουν απόλυτα μια κατάσταση, δηλ. έχουν πιο άμεσο αντίκτυπο στις συνέπειες παρά στα αίτια των διαδικασιών, που τις καθιστούν αναγκαίες.
Employment policies are ex post policies that do not entirely correct a situation, i.e. they have more of a direct impact on the consequences than on the causes of the processes that warrant them.
Όταν π.χ. αναληφθεί δράση για τα προβλήματα ανεργίας μιας ομάδας ηλικιωμένων και ανεπαρκώς καταρτισμένων εργαζομένων, αντιμετωπίζεται μια κατάσταση ήδη πολύ υποβαθμισμένη και πολύ δύσκολα ανατρέψιμη.
For instance, taking action on the unemployment problems of a group of elderly and badly trained employees involves tackling a situation which is already very degraded and very difficult to reverse.